Αρχική Blog Σελίδα 1986

La chanteuse Régine est morte à 92 ans

0

« La reine noire des nuits blanches » nous laisse des chansons et une leçon de vie. Derrière les paillettes se cachait une vraie battante.

Par

Σημαντικές πολιτικές προσωπικότητες της Δεξιάς και της Κεντροδεξιάς σε ημερίδα στη Θεσ/κη: Πάνος Παναγιωτόπουλος, Σάββας Τσιτουρίδης, Νίκος Νικολόπουλος, Νίκος Καραχάλιος, Βασίλης Καπερνάρος, Αργύρης Ντινόπουλος, Θανάσης Σκορδάς, Θανάσης Γιαννόπουλος, Γιώργος Δημητρακόπουλος, Κρινιώ Κανελλοπούλου, Γιώργος Μπουλούκος, μαζί με τον εκδότη Τάσο Γκουριώτη, συζητούν για την Ελευθερία του Τύπου και για τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα στην Ελλάδα – Προάγγελος εξελίξεων στον ευρύτερο παραταξιακό χώρο της Ν.Δ;

2

Σημαντικές πολιτικές προσωπικότητες από τον πυρήνα των ιστορικών στελεχών της Ν.Δ, που προέρχονται από το ευρύτερο φάσμα της Δεξιάς και της Κεντροδεξιάς και διετέλεσαν στενοί συνεργάτες των Πρωθυπουργών Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά, ως Υπουργοί, Υφυπουργοί, βουλευτές, Ευρωβουλευτές και ανώτατα κομματικά στελέχη, συναντώνται την προσεχή Τετάρτη 4 Μαΐου σε μεγάλη ημερίδα, που θα λάβει χώρα, στη Θεσσαλονίκη, στις 6:30 το απόγευμα, στο ξενοδοχείο Holiday Inn, επί της οδού Μοναστηρίου 8. Σύμφωνα με την πρόσκληση, που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο, στην ημερίδα αυτή, που οργανώνεται με αφορμή την παγκόσμια Ημέρα Ελευθερίας του Τύπου, ομιλητές θα είναι ο πρώην Υπουργός Εθνικής Άμυνας και γνωστός δικηγόρος και δημοσιογράφος Πάνος Παναγιωτόπουλος, ο Σάββας Τσιτουρίδης (τ. Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων και Πρόεδρος των «Ελλήνων Ριζοσπαστών»), ο Νίκος Νικολόπουλος τ. Υφυπουργός και Πρόεδρος του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος, ο Νίκος Καραχάλιος τ. Γραμματέας Πολιτικού Σχεδιασμού της Ν.Δ και Πρόεδρος του Forum 2020, ο γνωστός ποινικολόγος Βασίλης Καπερνάρος πρώην βουλευτής των ΑΝ.ΕΛ και ο πρώην Γενικός Διευθυντής της Νέας Δημοκρατίας Θανάσης Σκορδάς (Πρόεδρος «Ρεύμα» και τ. Υφυπουργός).

Ο πρώην Υπουργός Εθνικής Άμυνας και γνωστός δικηγόρος και δημοσιογράφος Πάνος Παναγιωτόπουλος
Ο Σάββας Τσιτουρίδης (τ. Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων και Πρόεδρος των «Ελλήνων Ριζοσπαστών»)
Ο Νίκος Νικολόπουλος τ. Υφυπουργός και Πρόεδρος του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος
ο Νίκος Καραχάλιος τ. Γραμματέας Πολιτικού Σχεδιασμού της Ν.Δ και Πρόεδρος του Forum 2020
Ο γνωστός ποινικολόγος Βασίλης Καπερνάρος πρώην βουλευτής των ΑΝ.ΕΛ
Ο πρώην Γενικός Διευθυντής της Νέας Δημοκρατίας Θανάσης Σκορδάς (Πρόεδρος «Ρεύμα» και τ. Υφυπουργός)

Θα απευθύνουν χαιρετισμό στην εκδήλωση, ο πρώην Υπουργός Εσωτερικών, βουλευτής της Ν.Δ και γνωστός δημοσιογράφος Αργύρης Ντινόπουλος, ο καθηγητής Χειρουργικής, πρώην Υπουργός και βουλευτής της Ν.Δ Θανάσης Γιαννόπουλος, ο πρώην Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Γιώργος Δημητρακόπουλος, η πρώην βουλευτής της Ν.Δ Κρινιώ Κανελλοπούλου και ο γνωστός δικηγόρος και πρώην Αντιπρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών Γιώργος Μπουλούκος. Μαζί τους ο πολύ γνωστός εκδότης και δημοσιογράφος Τάσος Γκουριώτης, που διετέλεσε στο παρελθόν επικεφαλής του Επιτελείου του Υπουργού Εθνικής Άμυνας του Καραμανλή Σπήλιου Σπηλιωτόπουλου. Τον συντονισμό της συζήτησης θα έχει η δημοσιογράφος του pronews.gr Ιωάννα Λαζαρίδη.

Ο πρώην Υπουργός Εσωτερικών, βουλευτής της Ν.Δ και γνωστός δημοσιογράφος Αργύρης Ντινόπουλος
Ο καθηγητής Χειρουργικής, πρώην Υπουργός και βουλευτής της Ν.Δ Θανάσης Γιαννόπουλος
Ο πρώην Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Γιώργος Δημητρακόπουλος
Η πρώην βουλευτής της Ν.Δ Κρινιώ Κανελλοπούλου
Ο γνωστός δικηγόρος και πρώην Αντιπρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών Γιώργος Μπουλούκος
Ο γνωστός εκδότης και δημοσιογράφος Τάσος Γκουριώτης και ιδρυτής του pronews.gr και του defencenet.gr
Η δημοσιογράφος του pronews.gr Ιωάννα Λαζαρίδη

Αξίζει να σημειωθεί ότι η εκδήλωση αυτή γίνεται λίγες ημέρες πριν το Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας και στεγάζεται σε αίθουσα κεντρικού ξενοδοχείου της συμπρωτεύουσας, το οποίο ανήκει στον γνωστό επιχειρηματία της Θεσσαλονίκης Τέλη Θωμόπουλο, κουμπάρο του πρώην Πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή.

Άλλωστε, όλοι σχεδόν οι συμμετέχοντες έχουν διατελέσει στενοί συνεργάτες των πρώην Πρωθυπουργών Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά, ενώ -ανεξάρτητα με την προσωπική διαδρομή του καθενός- είναι διαχρονικά και αμετακίνητα προσηλωμένοι  στις θεμελιακές αξίες του Κοινωνικού και Ριζοσπαστικού Φιλελευθερισμού, όπως τις έθεσε ο Ιδρυτής της Νέας Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής και ο πολιτικός τους λόγος έχει μπροστά, έντονο, το Πατριωτικό Πρόσημο. 

Η πρωτοβουλία για τη διοργάνωση της Θεσσαλονίκης ανήκει στο think bank «Δίκτυο Ελλήνων Ριζοσπαστών», που ιδρύθηκε πριν από χρόνια από τον Σάββα Τσιτουρίδη.

Προάγγελος εξελίξεων στην Δεξιά και στην Κεντροδεξιά;

Το τι θα ειπωθεί στην εκδήλωση αυτή θα σας το μεταφέρει κατά γράμμα το europost.gr, μέλη της συντακτικής ομάδας του οποίου θα είναι παρόντα. Αυτό, που είναι βέβαιο εξ αρχής, όμως, είναι ότι η σημαντική αυτή εκδήλωση δείχνει πως εντείνεται η κινητικότητα στον ευρύτερο παραταξιακό χώρο της Ν.Δ, που στη συγκεκριμένη περίπτωση έχει ως πρωτεργάτες και πρωταγωνιστές κορυφαία στελέχη από τον ιστορικό πυρήνα της παράταξης, που δεν έχουν καμία σχέση με τα άκρα του πολιτικού φάσματος, είναι σφοδροί πολέμιοι του νεοφιλελευθερισμού και διακρίνονται για τις Πατριωτικές θέσεις και απόψεις τους.

Άραγε, η συνάντηση της Θεσσαλονίκης θα αποτελέσει την αφετηρία σημαντικών εξελίξεων και δημιουργικών ανατροπών στον ευρύτερο παραταξιακό χώρο της Δεξιάς και της Κεντροδεξιάς; Η απάντηση θα δοθεί από την ίδια τη ζωή στο άμεσο μέλλον!…

Σημαντικές πολιτικές προσωπικότητες της Δεξιάς και της Κεντροδεξιάς σε ημερίδα στη Θεσ/κη: Πάνος Παναγιωτόπουλος, Σάββας Τσιτουρίδης, Νίκος Νικολόπουλος, Νίκος Καραχάλιος, Βασίλης Καπερνάρος, Αργύρης Ντινόπουλος, Θανάσης Σκορδάς, Θανάσης Γιαννόπουλος, Γιώργος Δημητρακόπουλος, Κρινιώ Κανελλοπούλου, Γιώργος Μπουλούκος, μαζί με τον εκδότη Τάσο Γκουριώτη, συζητούν για την Ελευθερία του Τύπου και για τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα στην Ελλάδα – Προάγγελος εξελίξεων στον ευρύτερο παραταξιακό χώρο της Ν.Δ;

Το politically correct  “ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ” που όλους βολεύει.

2
του Παντελή Σαββίδη
Ο ορισμός του Συστήματος ποικίλει αλλά όλοι θα συμφωνήσουν ότι περιλαμβάνει την κυρίαρχη πολιτική τάξη, την οικονομική νομενκλατούρα, την κυρίαρχη αντίληψη στον στρατό, διανοούμενους που αναπαράγουν την καθεστωτική αντίληψη, Μέσα Ενημέρωσης και μέρος της κοινωνίας το οποίο λειτουργεί ως έμβολο σε μια κοινωνική μηχανική.
Στην Ελλάδα αυτό το Σύστημα αναπαράγεται σε μια στενή γεωγραφική περιοχή, την Αθήνα, και ανακυκλώνεται μεταξύ των ίδιων οικογενειών.
Ο απόλυτος έλεγχος των ιδεολογικών μηχανισμών του κράτους επιτρέπει στο Σύστημα την απόλυτη χειραγώγηση της κοινωνίας.
Αυτό, λοιπόν, το Σύστημα επέβαλε τις νόρμες του και στους μηχανισμούς του και στην πλειονότητα της κοινωνίας.
Επέβαλε, δηλαδή, ορισμένες καταστάσεις η αλλαγή των οποίων θεωρείται καταδικαστέα, ακόμη και απο την κοινωνία.
Ποιες είναι αυτές επιγραμματικα:
-Ότι το κράτος πρέπει να λειτουργεί συγκεντρωτικά. Αν η πραγματικότητα αμφισβητεί αυτήν την λειτουργία, τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα.
-Η διαπλοκή και η διαφθορά. Θεωρούνται συστατικά στοιχεία ενός κράτους που αν αλλάξουν μπορεί να αποδομηθεί ολόκληρη η υπόστασή του.
-Οικογενειοκρατία. Το σύστημα αυτοαναπαράγεται μεταξύ ορισμένων οικογενειών σε όλες τις εκφάνσεις του. Αν αμφισβητηθεί η αναπαραγωγή του αυτή ο αμφισβητών θα εξοβελισθεί
-Το Σύστημα θεωρεί πως είναι προτιμότερη μια οικονομική ή εθνική κρίση απο την οποιαδήποτε αμφισβήτηση της δομής του. Ακόμη και του συγκεντρωτισμού του.
-Το Σύστημα έχει αποδεχθεί ότι δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την Τουρκία και προσπαθεί να προσαρμοστεί στην πίεσή της διατηρώντας τα προνόμιά του.
-Η προσαρμογή του δεν θα γίνει με κινήσεις που θα προκαλέσουν αντιδράσεις. Αλλά δια της διολισθήσεως, ώστε η σταδιακή προσαρμογή να μην γίνει, εμφανώς, αντιληπτή. Με τη μέθοδο, δηλαδή, του μιθριδατισμού. Όσοι την αντιληφθούν και την καταδικάσουν, θα εξαφανισθούν. Ακόμη και με λαϊκή αντίδραση στο όνομα του κομματικού φανατισμού. Και συμφέροντος.
-Το Σύστημα στην βαθιά έκφανσή του έχει αποδεχθεί τις τουρκικές αυθαίρετες αξιώσεις αλλά αναζητά τρόπους και δημόσιας, de jure, αποδοχής τους.
-Η Τουρκία έχει δημιουργήσει ένα περιβάλλον ντε φάκτο αμφισβήτησης κυριαρχικών δικαιωμάτων και κυριαρχίας της Ελλάδας. Το Σύστημα, στο οποίο συμμετέχουν και στρατιωτικοί, προσπαθεί να πείσει πως οποιαδήποτε αντιπαράθεση με τις αξιώσεις της Τουρκίας πρέπει να γίνει με τρόπο “πολιτικώς ορθό”. Τι σημαίνει “πολιτικώς ορθό”; Να μην προκαλέσουμε, να πάρουμε την άδεια, να απαντήσουμε με μέτρο, ακόμη και όταν υπάρχουν θύματα απο ελληνικής πλευράς, να μην χρησιμοποιηθούν όλα τα μέσα που διατίθενται (ακόμη και αν αγοράσθηκαν με δισεκατομμύρια), να κινηθούμε, τέλος πάντων, στο πλαίσιο των κανόνων που υπαγορεύουν ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και Ε.Ε. Και αν η τουρκική πίεση είναι αφόρητη και έχει προχωρήσει, δια της διολισθήσεως, σε δημιουργία ντε φάκτο κατάστασης, πρέπει να την αποδεχθεί. Να την συζητήσει. Δεν μπορείς βρε αδελφέ να πας σε πόλεμο! Στην αρχή παγώνει η πρόκληση, στη συνέχεια εφαρμόζονται κάποια ΜΟΕ και ακολουθεί ένα κοινό ανακοινωθέν κάποιας διμερούς συνάντησης όπου θα παρεισφρύει και το νέο τετελεσμένο. Χαρακτηριστική τέτοια περίπτωση είναι το Ανακοινωνθέν της Μαδρίτης με το οποίο αναγνωρίσθηκαν ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας στο Αιγαίο.
Η διατύπωση είναι, συνήθως, έντεχνη ώστε να μπορεί να γίνει αποδεκτή. Για παράδειγμα, μπορεί να αρνηθεί κανείς ότι η Τουρκία έχει ζωτικά συμφέροντα στο Αιγαίο; Ή, ότι το Αιγαίο δεν μπορεί να είναι ελληνική λίμνη; Όχι, δεν μπορεί. Όμως πίσω απο την επιγραμματική αυτή φράση, που γίνεται αποδεκτή, κρύβονται ουσιαστικότερες υποχωρήσεις. Η Τουρκία στις κρίσιμες και ουσιαστικές συναντήσεις τις επικαλείται.
-Το Ελληνικό Σύστημα δεν παράγει πολιτική διότι δεν την χρειάζεται. Δεν υπάρχει κανένα κόμμα που όσο βρίσκεται στην αντιπολίτευση έχει κάποιο κυβερνητικό πρόγραμμα. Όταν αναλάβει την κυβέρνηση, αυτομάτως, αποκτά πολιτική για όλα. Η πολιτική του Συστήματος είναι μια σύνθεση επιλογών που υπαγορεύονται απο τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και την Ε.Ε. Ακόμη και την σύνθεση αυτή δεν μπορεί να κάνει το Σύστημα. Όταν ξεφεύγει, ανακαλείται στην τάξη.
-Αυτό το Σύστημα θεωρεί business as usual τις καθημερινές αμφισβητήσεις της κυριαρχίας του. Η έννοια της πατρίδας έχει υποχωρήσει εδώ και καιρό στην όποια θεωρητική σύλληψη της ύπαρξής του. Αυτό έχει συμβεί και αλλού. Αλλά ενώ αλλού έχει αντικατασταθεί με κάτι άλλο, (το Σύνταγμα, το σύνολο των θεσμών, την αντίληψη περί κοινού συμφέροντος) στην περίπτωση του ελληνικού Συστήματος δεν γίνεται ούτε αυτό. Τι είμαστε και ποιοί είμαστε, τέλος πάντων; Τέτοια ερωτήματα θεωρούνται αναχρονιστικά για το Σύστημα. Και γραφικά. Δεν το ενδιαφέρουν. Το ενδιαφέρει η εξουσία και η νομή της. Τίποτε άλλο. Αυτό έχει γίνει συνείδηση και στην πλειονότητα της κοινωνίας. Τον καφέ μας στην παραλία δεν πρέπει τίποτε να τον αναταράξει.
-Το Σύστημα σταμάτησε να αναπαράγει και τις ιστορικές και τις πολιτισμικές του ρίζες. Αρκετές απο τις συνιστώσες του δεν πίστεψαν παρά μηχανικά και αναγκαστικά, σε αυτές. Ορισμένες απο τις ομάδες που συγκροτούν την ελληνική, όπως ακόμη ονομάζεται, ύπαρξη είναι βάρος για το Συστημα. Η αναφορά απο μια εκπρόσωπό του στην καταστροφή της Σμύρνης ως συνωστισμού δεν έγινε τυχαία. Η τάση του Συστήματος που η κυρία εξέφραζε θεωρούσε ιμπεριαλιστικό πόλεμο την απελευθέρωση Ελλήνων απο τον τουρκικό ζυγό και ελληνικών περιοχών απο αρχαιοτάτων χρόνων. Προήχε, επίσης, να μην υπάρξει δυσανασχέτηση της Τουρκίας. Η προσέγγιση αυτή χαρακτήριζε υπερπόντια κέντρα που ήθελαν να επιβάλλουν μια δική τους ανάγνωση της ιστορίας. Η προσαρμογή στην προσέγγιση αυτή παρείχε οφέλη. Περισσότερα απο την συνύπαρξη με κάποιους βδελυρούς πρόσφυγες, οι οποίοι έδωσαν άλλη δυναμική και υπόσταση στο ελληνικό κράτος μετά το 1922.
-Το Σύστημα κατήργησε, και ό,τι απέμεινε το εξαφανίζει σιγά σιγά, οτιδήποτε παρέπεμπε στην κλασική ανθρωπιστική παιδεία που οι εκπρόσωποί του μετά το 1922 και ως την δικτατορία (η δικτατορία δεν περιλαμβάνεται) πίστεψαν ότι πρέπει να διαμορφώνει την συνείδηση των πολιτών του.
-Το Σύστημα περιμένει να λάβει εντολή διακυβέρνησης όχι απο τον λαό. Αυτός στο τέλος θα πεισθεί. Περιμένει απο την Ουάσιγκτον και τις Βρυξέλλες.
-Αν σε κάτι το Σύστημα έχει πετύχει είναι στην αναπαραγωγή της ύπαρξής του.
Αν το αμφισβητήσεις η ίδια η λαϊκή υποστήριξή του θα σε εγκαλέσει: τι θέλεις, μωρέ; πόλεμο; Ή να διαλυθούμε; Ποιός θα διαλυθεί, είναι το ερώτημα;
-Το Σύστημα αυτό δεν έχει καμιά κόκκινη γραμμή. Είναι ένας χυλός που προσαρμόζεται σε κάθε καλούπι. Δεν πιστεύει σε τίποτε παρά, μόνο, στην αναπαραγωγή του.
Μέσα σ αυτό το Σύστημα ο καθένας βρήκε την βολή του. Ακόμη και οι δήθεν αμφισβητίες του.
Θα συνεχίσει να υπάρχει;
Αυτό εξαρτάται απο άλλους.
Η τύχη μας, δηλαδή, δεν είναι στα χέρια μας.
Παρά τις ψευδαισθήσεις που μερικοί έχουν.

Λόγοι για τους οποίους ο Ερντογάν ελπίζει ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία θα αυξήσει την τουρκική περιφερειακή ισχύ!

0

 

Καθώς συνεχίζει την απρόκλητη εισβολή της στην Ουκρανία, η Ρωσία βρίσκεται αντιμέτωπη με αυξανόμενη διεθνή απομόνωση, συμπεριλαμβανομένης της επέκτασης του καταλόγου κυρώσεων.

Αν και δεν είναι τελείως απομονωμένο κράτος, η Ρωσία μπορεί πλέον να βασίζεται σε λίγους μόνο συμμάχους. Οι χώρες που έχουν παραμείνει ουσιαστικά ουδέτερες περιλαμβάνουν την Κίνα, τις μοναρχίες του Περσικού Κόλπου και την Τουρκία.

Ο «διαφορετικός δρόμος» της Τουρκίας

H κυβέρνηση του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει καταδικάσει τη Ρωσία για την επιθετικότητά της, αλλά δεν έχει συμμετάσχει με τις δυτικές χώρες στην επιβολή κυρώσεων στη Μόσχα.

Αντί για κυρώσεις, η Τουρκία προσπάθησε να ακολουθήσει έναν διαφορετικό δρόμο, παρουσιάζοντας τον εαυτό της ως δυνητικό ειρηνοποιό, καθώς προσφέρθηκε να μεσολαβήσει στις διαπραγματεύσεις μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας.

Ταυτόχρονα, η Άγκυρα επέκρινε επίσης απροσδιόριστα μέλη του ΝΑΤΟ – τη δυτική στρατιωτική συμμαχία της οποίας είναι μέρος η Τουρκία – επειδή, κατά την άποψή της, η συμμαχία έχει κάνει ελάχιστα για να μειώσει τις εντάσεις.

Αυτό το μήνυμα διατύπωσε πρόσφατα ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου.

«Για να αποδυναμώσουν τη Ρωσία, ορισμένες χώρες του ΝΑΤΟ δεν θέλουν ειρήνη, ενώ η Ουκρανία δεν ενδιαφέρεται για αυτές. Θα παραθέσω μέρος του οδικού μας χάρτη για την Ουκρανία: η σταδιακή αποχώρηση των ρωσικών στρατευμάτων πρέπει να γίνει παράλληλα με τη χαλάρωση των κυρώσεων», είπε ο Τσαβούσογλου.

Τα οικονομικά συμφέροντα της Άγκυρας

«Η Άγκυρα έχει λάβει θέση για μέγιστα κέρδη, προσπαθώντας να εκμεταλλευτεί τη σύγκρουση όσο το δυνατόν περισσότερο για το καλό της», δήλωσε ο πολιτικός επιστήμονας Ιβάν Πρεομπραζένσκι στη ρωσική υπηρεσία του Radio Free Europe.

«Προηγούμενες σχέσεις μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας περιόρισαν την ικανότητα της Τουρκίας να διαδραματίσει μεγαλύτερο ρόλο στην πολιτική αυτού του τμήματος της Ευρασίας, κάτι που ήθελε να κάνει. Στο παρελθόν, η Τουρκία είχε επιρροή σε όλη τη νότια Ουκρανία. Οι Τούρκοι το θυμούνται καλά και, επιπλέον, υπό την ηγεσία του Ερντογάν, συνειδητοποιούν όλο και περισσότερο αυτόν τον ρόλο που έπαιξαν στο παρελθόν, επειδή στην εσωτερική πολιτική, η κυβέρνηση ιδεολογικά πιέζει ένα αρκετά ενδιαφέρον μείγμα «παντουρκισμού και ισλαμισμού», προσθέτει ο εμπειρογνώμονας.

Τα επιχειρηματικά συμφέροντα είναι σίγουρα μέρος της εξίσωσης. Για την Τουρκία, οι Ρώσοι τουρίστες είναι βασικοί συνεισφέροντες στα κρατικά ταμεία. Η Ρωσία προσφέρει επίσης μεγάλη αγορά για τουρκικά φρούτα και λαχανικά. Οι δύο χώρες υπέγραψαν επίσης πρόσφατα αρκετές εμπορικές συμφωνίες.

Δεδομένης της οικονομικής πτυχής, ίσως δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι η Άγκυρα αποφάσισε να μην στείλει όπλα της σοβιετικής εποχής στην Ουκρανία, παρά τις παρόμοιες εκκλήσεις από το ΝΑΤΟ και την Ουκρανία, έναν αυξανόμενο εμπορικό εταίρο της Τουρκίας.

Πέρυσι, η Τουρκία επένδυσε περίπου 4,5 δισεκατομμύρια δολάρια στην Ουκρανία, καθιστώντας τον μεγαλύτερο ξένο επενδυτή της χώρας. Στις 3 Φεβρουαρίου, λίγες εβδομάδες πριν η Ρωσία ξεκινήσει την εισβολή, ο Ερντογάν και ο Ουκρανός Πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι υπέγραψαν συμφωνία στο Κίεβο με στόχο την τόνωση του ετήσιου εμπορίου στα 10 δισεκατομμύρια δολάρια.

Και ενώ η Άγκυρα αρνήθηκε να προμηθεύσει όπλα σοβιετικής εποχής στο Κίεβο, έχει προμηθεύσει από καιρό στην Ουκρανία άλλα όπλα, συμπεριλαμβανομένων των μη επανδρωμένων αεροσκαφών Bayraktar.

Ο Ερντογάν και ο Ζελένσκι κατέληξαν επίσης σε συμφωνίες για αποστολές κινητήρων πλοίων, κινητήρων αεροσκαφών και άλλων ανταλλακτικών, αποστολές που αναμένεται να φτάσουν στην Ουκρανία στο μέλλον.

Η Άγκυρα δεν εμπιστεύεται πλήρως το ΝΑΤΟ

Όμως, παρά τις αναφορές ότι το ΝΑΤΟ κάλεσε την Άγκυρα να προμηθεύσει την Ουκρανία με σοβιετικά όπλα, η Τουρκία αρνήθηκε να στείλει ρωσικά συστήματα αεράμυνας στη χώρα.

«Η Άγκυρα διαθέτει επίσης ρωσικά συστήματα αεράμυνας S-400, η ​​αγορά των οποίων πριν από μερικά χρόνια προκάλεσε μεγάλες διαφωνίες με τους εταίρους του ΝΑΤΟ, κυρίως τις Ηνωμένες Πολιτείες», είπε ο Πρεομπραζένσκι.

«Εξαιτίας αυτού, η Τουρκία έχασε την ευκαιρία να παράγει εν μέρει αμερικανικά μαχητικά αεροσκάφη στο έδαφός της και οι σχέσεις με την Ουάσιγκτον επιδεινώθηκαν κυρίως εξαιτίας αυτού. Ως εκ τούτου, περίπου δύο εβδομάδες αφότου η Ρωσία ξεκίνησε την εισβολή της στην Ουκρανία, το ΝΑΤΟ κάλεσε τον Ερντογάν να στείλει το ρωσικό σύστημα S-400 στο Κίεβο με αντάλλαγμα τα αμερικανικά συστήματα αεράμυνας Patriot, όπως έκανε η Σλοβακία. Αλλά ο Ερντογάν δεν το έκανε αυτό… γιατί δεν νομίζω ότι εμπιστεύεται πλήρως τους εταίρους του στο ΝΑΤΟ».

«Προσπαθεί από τη σύγκρουση να ενισχυθεί περιφερειακά»

Αν και μπορεί να ζητήσει χαλάρωση της έντασης στον ρωσικό πόλεμο στην Ουκρανία, η Τουρκία θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τη σύγκρουση για να ενισχύσει το περιφερειακό της προφίλ, είπε ο Πρεομπραζένσκι.

«Η Τουρκία γενικά γίνεται ένας πραγματικός περιφερειακός ηγέτης και προσπαθεί να διατηρήσει την αρχαία αρχή του «διαίρει και βασίλευε» στις σχέσεις της τόσο με τη Ρωσία όσο και με την Ουκρανία. Όσο περισσότερη σύγκρουση υπάρχει σε ολόκληρη τη μετασοβιετική σφαίρα, τόσο μεγαλύτερη θα υπάρχει και η τουρκική επιρροή. Αυτό δεν ισχύει μόνο για τη Ρωσία και την Ουκρανία, αλλά για ολόκληρο τον Νότιο και Βόρειο Καύκασο και σε ολόκληρη την Κεντρική Ασία», είπε ο Ρώσος αναλυτής.

Αμυντική συνεργασία με το Κίεβο

Παρά την απροθυμία της να προμηθεύσει την Ουκρανία με ορισμένα ειδικά συστήματα, η Άγκυρα εντείνει την αμυντική συνεργασία με το Κίεβο.

Στις 3 Φεβρουαρίου, ο Ουκρανός υπουργός Άμυνας Ολέξιι Ρεζνίκοφ ανακοίνωσε ότι η Τουρκία και η Ουκρανία συμφώνησαν να παράγουν από κοινού τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη Bayraktar σε μια μονάδα παραγωγής στην Ουκρανία.

Το 2019, η Baykar Makina, μια τουρκική εταιρεία drones, κέρδισε τη σύμβαση για την πώληση έξι μη επανδρωμένων αεροσκαφών Bayraktar TB2 στην Ουκρανία. Το συμβόλαιο των 69 εκατομμυρίων δολαρίων περιελάμβανε επίσης την πώληση πυρομαχικών για την έκδοση αυτών των αεροσκαφών ικανών να μεταφέρουν όπλα.

Τον Σεπτέμβριο του 2021, η ουκρανική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι σχεδίαζε να αγοράσει άλλα 24 τουρκικά επιθετικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη τους επόμενους μήνες.

Η χρήση μη επανδρωμένων αεροσκαφών TB2 από τις ουκρανικές δυνάμεις εναντίον αυτονομιστών που υποστηρίζονται από τη Ρωσία στην ανατολική Ουκρανία έχει εξοργίσει τη Μόσχα. Εκτός από την Ουκρανία, τα τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη διαδραμάτισαν επίσης βασικό ρόλο για το Αζερμπαϊτζάν κατά τη σύντομη σύγκρουση με την Αρμενία το 2020 για το Ναγκόρνο-Καραμπάχ.

Βελτιώνεται η εικόνα του Ερντογάν στη Δύση…

Για τον Ερντογάν, η προσπάθεια να παίξει τον ρόλο του ειρηνευτή μεταξύ Κιέβου και Μόσχας θα μπορούσε επίσης να βοηθήσει στη βελτίωση των σχέσεων με τη Δύση. Αυτό ήταν κάτι με το οποίο ο αυταρχικός ηγέτης της Λευκορωσίας, Αλεξάντρ Λουκασένκο, είχε κάποια επιτυχία μέχρι τη στιγμή που ξεκίνησε την καταστολή των Δημοκρατικών αντιπάλων μετά τις προεδρικές εκλογές του 2020, εκλογές που θεωρήθηκαν ευρέως χειραγωγημένες σε όλο τον κόσμο.

«Ο Τούρκος πρόεδρος πιθανότατα θέλει να βοηθήσει να τερματιστεί αυτός ο πόλεμος προκειμένου να αποκομίσει σημαντικά γεωπολιτικά και διπλωματικά οφέλη», είπε ο Πρεομπραζένσκι.

Το σκληρό χτύπημα της οικονομίας

Όσο περισσότερο διαρκέσει η ρωσική κατοχή της Ουκρανίας, τόσο πιο σοβαρά θα πληγεί η παγκόσμια οικονομία, συμπεριλαμβανομένης αυτής της Τουρκίας.

Πολλά ισλαμικά κράτη έχουν ήδη εκφράσει ανησυχία ότι ο πόλεμος Ρωσίας-Ουκρανίας θα μπορούσε να οδηγήσει σε μαζικές κινητοποιήσεις και κοινωνικές αναταραχές καθώς αυξάνονται οι τιμές των τροφίμων, μετά από έναν κύκλο αναταραχών στην περιοχή που κορυφώθηκε με την Αραβική Άνοιξη.

Τα τελευταία χρόνια, η Τουρκία έχει γίνει περισσότερο εξαρτημένη από αγροτικά προϊόντα από τη Ρωσία και την Ουκρανία. Το 2021, η Τουρκία έλαβε το 65 τοις εκατό του συνόλου του σιταριού που εισήχθη από τη Ρωσία και πάνω από το 13 τοις εκατό από την Ουκρανία. Η πρόσφατη άνοδος των τιμών των σιτηρών -οι τιμές αυξήθηκαν κυρίως λόγω της ρωσικής κατοχής της Ουκρανίας- ανάγκασε την Άγκυρα να μειώσει τις αγορές από το εξωτερικό κατά 30%.

Οι ρωσικοί μεταφορείς ενέργειας δεν είναι επίσης λιγότερο σημαντικοί για την τουρκική οικονομία. Με την έναρξη του πολέμου, η Ρωσία προμήθευε στην Τουρκία περισσότερο από το 50 τοις εκατό του εισαγόμενου αερίου της, το 17 τοις εκατό του πετρελαίου της και το 40 τοις εκατό της βενζίνης της.

Οι  εμπορικές συμφωνίες Τουρκίας- Ρωσίας

Η Μόσχα και η Άγκυρα έχουν υπογράψει μια σειρά εμπορικών και οικονομικών συμφωνιών τα τελευταία χρόνια.

Η πιο σημαντική συμφωνία είναι η κατασκευή του τουρκικού πυρηνικού σταθμού,  Ακκούγιου, που θα κατασκευαστεί με τη βοήθεια της ρωσικής κρατικής εταιρείας ενέργειας Rosatom. Το εργοστάσιο αναμένεται να καλύψει το 10 τοις εκατό των ενεργειακών αναγκών της Τουρκίας.

Ο Ερντογάν έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι θέλει να ολοκληρωθεί το έργο. Το έργο αυτό εκτιμάται ότι θα κοστίσει 20 δισεκατομμύρια δολάρια.

Η Ρωσία είναι επίσης σημαντική αγορά για τουρκικά φρούτα και λαχανικά. Πέρυσι, η Τουρκία εξήγαγε στη Ρωσία ρεκόρ 1,5 εκατομμυρίου μετρικών τόνων φρέσκων φρούτων και λαχανικών.

Η Τουρκία είναι επίσης σημαντικός προορισμός για τους Ρώσους τουρίστες.

Σχεδόν 4,5 εκατομμύρια Ρώσοι επισκέφτηκαν την Τουρκία το 2021. Την περασμένη εβδομάδα, η τουρκική κυβέρνηση και ορισμένες ιδιωτικές επιχειρήσεις δημιούργησαν ακόμη και μια ειδική αεροπορική εταιρεία, τη Southwind, η οποία θα μεταφέρει μόνο Ρώσους στα τουρκικά θέρετρα.

Η νέα αυτή αεροπορική εταιρεία θα έχει την έδρα της στην Αττάλεια της Τουρκίας και οι πρώτες πτήσεις είναι προγραμματισμένες να πραγματοποιηθούν στα τέλη Μαΐου.

Οι τουρκικές τράπεζες επεκτείνουν επίσης το δίκτυο για το σύστημα πληρωμών Mir της Ρωσίας για να βοηθήσουν στην προσέλκυση νέων τουριστών στη χώρα, δήλωσε ο υπουργός Οικονομικών Νουρεντίν Νεμπάτι στις 27 Απριλίου. Προέβλεψε ότι το κράτος θα σπάσει φέτος το ρεκόρ τουριστικών εσόδων.

Αυτά τα χρήματα είναι πολύ απαραίτητα καθώς η τουρκική οικονομία, η οποία έχει ήδη πληγεί σκληρά από την πανδημία του COVID-19, αντιμετωπίζει μια δύσκολη κατάσταση καθώς η ρωσική κατοχή συνεχίζεται. Για τον Ερντογάν, η κυβέρνησή του δεν είναι σταθερή λόγω των κοινωνικοπολιτικών εντάσεων σε ολόκληρη τη χώρα.

Ο ετήσιος πληθωρισμός στην Τουρκία στις αρχές του 2022 προσέγγισε το υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων 20 ετών, ενώ το ποσοστό ανεργίας έφτασε το 15-20%. Οι τιμές των βασικών αγαθών και υπηρεσιών αυξήθηκαν κατά 30-50%, καθώς η αξία της τουρκικής λίρας γνώρισε τις δύο μεγαλύτερες μειώσεις της αξίας της.

Η Τουρκία αναμένεται να διεξαγάγει βουλευτικές εκλογές το 2023. Με τα νέα για οικονομικά προβλήματα, η υποστήριξη προς το κόμμα του Ερντογάν, Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, έχει επίσης μειωθεί.

Δεδομένων των προβλημάτων που αντιμετωπίζει στο εσωτερικό της χώρας, κάποια καλά νέα για τον Ερντογάν μπορεί να είναι ευπρόσδεκτα.

Και, όπως υποστήριξε ο αναλυτής  Πρεομπραζένσκι, η Ουκρανία θα μπορούσε να προσφέρει κάποια καλά νέα για τον Ερντογάν, ωθώντας τον προς τον ρόλο ενός πιθανού μεσολαβητή.

svoboda.org, evropaelire.org

https://www.echedoros-a.gr

Γερμανία: Δεκάδες χιλιάδες υπογράφουν εναντίον ενίσχυσης της Ουκρανίας με βαρέα όπλα

0

 

Μέχρι το απόγευμα του Σαββάτου, περίπου 72.000 άνθρωποι είχαν υπογράψει την ανοιχτή επιστολή προς τον καγκελάριο Όλαφ Σολτς, στην οποία 28 διασημότητες προειδοποιούσαν για έναν τρίτο παγκόσμιο πόλεμο, γράφει ο Spiegel.

Σημειώνεται ότι η επιστολή δημοσιεύθηκε την Παρασκευή το πρωί στον ιστότοπο του περιοδικού ‘Emma’ .

Οι υπογράφοντες προς τον καγκελάριο Σολτς απαιτούν να μην υπάρξουν περαιτέρω παραδόσεις βαρέων όπλων στην Ουκρανία. «Δεν πρέπει να δοθεί κανένας λόγος στον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν να επεκτείνει τον πόλεμο στις χώρες μέλη του ΝΑΤΟ».

Η Bundestag ενέκρινε την παράδοση βαρέων όπλων στην Ουκρανία με μεγάλη πλειοψηφία την Πέμπτη.

Σε αντίθεση με πολλούς επικριτές, που κατηγορούν τον Σολτς ότι διστάζει, οι υπογράφοντες της επιστολής εκφράζουν την υποστήριξή τους στο γεγονός ότι ο Καγκελάριος έχει κάνει ό,τι είναι δυνατόν για να αποτρέψει την κλιμάκωση του πολέμου στην Ουκρανία σε παγκόσμιο πόλεμο.

«Ελπίζουμε, λοιπόν, ότι θα θυμάστε την αρχική σας θέση και δεν θα παρέχετε, άμεσα ή έμμεσα, περισσότερα βαρέα όπλα στην Ουκρανία. Αντίθετα, σας προτρέπουμε να κάνετε ό,τι μπορείτε για να διασφαλίσετε ότι θα επιτευχθεί κατάπαυση του πυρός το συντομότερο δυνατό, σε έναν συμβιβασμό που μπορούν να αποδεχτούν και οι δύο πλευρές».

Ο Πούτιν παραβίασε το διεθνές δίκαιο επιτιθέμενος στην Ουκρανία. Ωστόσο, αυτό δεν δικαιολογεί «να αναλάβουμε τον κίνδυνο να κλιμακωθεί αυτός ο πόλεμος σε πυρηνική σύγκρουση». Η παράδοση μεγάλων ποσοτήτων βαρέων όπλων θα μπορούσε να κάνει την ίδια τη Γερμανία συμβαλλόμενο μέρος στον πόλεμο.

«Μια ρωσική αντεπίθεση θα μπορούσε στη συνέχεια να πυροδοτήσει την υπόθεση για βοήθεια βάσει της συνθήκης του ΝΑΤΟ και επομένως τον άμεσο κίνδυνο ενός παγκόσμιου πολέμου», αναφέρει η επιστολή.

Την επιστολή υπογράφουν συγγραφείς, δημοσιογράφοι, τραγουδιστές, ηθοποιοί και γνωστοί Γερμανοί διανοούμενοι.

Ο πρέσβης της Ουκρανίας στη Γερμανία,  Αντρίι Μέλνουκ, επέκρινε επίσης τους υπογράφοντες σε πολλά tweets, χαρακτηρίζοντας τις συμβουλές που δίνονται «ανόητες και ανήθικες» και συμβούλεψε να μην αγοράσουν το περιοδικό «Emma»…

spiegel.de

https://www.echedoros-a.gr

 

Η Τουρκία εισέβαλε, ξανά, στο Ιράκ, αλλά επεβλήθη σιωπητήριο: Τι κάνουν Αθήνα και Λευκωσία; Ούτε μία ανακοίνωση;

0

Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Η κατοχική Τουρκία προβάλλει πάντα μια δικαιολογία για να εισβάλει σε άλλη χώρα. Δεν είναι αφορμή που αναζητεί αλλά «επιχείρημα» για να το… χάψουν όσοι τις κάνουν πλάτες.

‘Όπως είναι γνωστό, μέσα σε αυτή την μεγάλη κρίση, που προκαλεί ο πόλεμος στην Ουκρανία, η Τουρκία βρήκε την ευκαιρία να εισβάλει στο ιρανικό Κουρδιστάν. Βρήκε την ευκαιρία, τώρα που παρουσιάζεται αναβαθμισμένη, να υλοποιήσει τους σχεδιασμούς της.

Ανακάλυψε, λοιπόν, «τρομοκράτες» και σπεύδει να τους… εξουδετερώσει. Παραβιάζει σύνορα και κυριαρχικά δικαιώματα ενός κράτους, στη συγκεκριμένη περίπτωση του Ιράκ. Το καθεστώς της Άγκυρας ισχυρίζεται ότι «τρομοκρατικές» ομάδες «στο Βόρειο Ιράκ προγραμμάτιζαν να πραγματοποιήσουν ευρείας  κλίμακας επίθεση» και υποστηρίζεται ότι η επιχείρηση αυτή ( σ.σ. η εισβολή) πραγματοποιείται «στα πλαίσια των αρχών των Ηνωμένων Εθνών για αυτοάμυνα»!!! Τα λένε αυτά και δεν κανείς δεν τους απαντούν…

  • Σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων Ανατολού, το Τουρκικό Υπουργείο Άμυνας σε ανακοίνωση του αναφέρει ότι οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις, στα πλαίσια της «επιχείρησης Δαγκάνα», που πραγματοποιούν στο Βόρειο Ιράκ, εξουδετέρωσαν μέχρι σήμερα συνολικά 26 «τρομοκράτες» του PKK, όπως τους χαρακτηρίζει.

Ο Τούρκος Υπουργός Άμυνας Χουλουσί Ακάρ, σε δηλώσεις του στα πλαίσια διάλεξης που έδωσε στο Πανεπιστήμιο Uludağ με θέμα «Άμυνα και Ασφάλεια σε περιόδους κρίσης», αναφέρθηκε στην νέα εισβολή στο Βόρειο Ιράκ, υπογραμμίζοντας ότι πραγματοποιούν την επιχείρηση με στρατηγική και αποφασιστικότητα, έχοντας ως στόχο να εξολοθρεύσουν «κάθε πηγή τρομοκρατίας», κατά την έκφρασή του( μετάφραση ΓΤΠ).

Οι τουρκικές στρατιωτικές επιχειρήσεις συνεχίζονται, αλλά δεν έχει καταγραφεί καμία αντίδραση από την λεγόμενη διεθνή κοινότητα. Ούτε μια ανακοίνωση δεν εκδόθηκε από Διεθνείς Οργανισμούς, όπως τα Ηνωμένα Έθνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ούτε βέβαια καμία από τις «ευαίσθητες» κυβερνήσεις της Δύσης έχει αντιδράσει.

Στο ιρακινό Κουρδιστάν, οι άνθρωποι που σκοτώνονται, οι περιουσίες που ισοπεδώνονται δεν έχουν καμία σημασία για τη διεθνή κοινότητα. Η εισβολή που έγινε και συνεχίζει στο Ιράκ, δεν έχει καμία σημασία. Δεν ενεργοποιεί κανένα αντανακλαστικό, όπως έγινε για την Ουκρανία. Άλλωστε, θα πουν, η Βαγδάτη δεν διαμαρτύρεται όσο το Κίεβο. Μπορεί, όμως,  να αντιδράσει το καθεστώς του Ιράκ; Μάλλον όχι. Κι αυτό βολεύει όλους. Και την κατοχική Τουρκία και όσους μονίμως την καλύπτουν.

Η Άγκυρα στέλνει στρατεύματα στη Λιβύη, στη Συρία, έχει από το 1974 και εντεύθεν στην Κύπρο. Χωρίς κόστος και ανενόχλητη προχωρά με την εφαρμογή της ηγεμονικής, επεκτατικής πολιτικής της.

  • Τι λένε και τι κάνουν οι κυβερνήσεις Ελλάδος και Κύπρου; Βρίσκονται στη γενική λογική της σιωπηρής συγκάλυψης των τουρκικών ενεργειών.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Άρχισαν οι επαφές με το κογκρέσο. Σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων Ανατολού (μετάφραση ΓΤΠ), o Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών Σεντάτ Ονάλ συναντήθηκε στην Άγκυρα με τον Γερουσιαστή του Αμερικανικού Κογκρέσου Richard Shelby, ο οποίος ηγείται αντιπροσωπείας που πραγματοποιεί επαφές στην Τουρκία.

Σε ανάρτηση του στο Twitter, το Τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών αναφέρει ότι στη συνάντηση, συζητήθηκαν οι σχέσεις Τουρκίας-ΗΠΑ και έγινε ανταλλαγή απόψεων για τις τελευταίες περιφερειακές και διεθνείς εξελίξεις. Η αντιπροσωπεία από τις ΗΠΑ συναντήθηκε την Κυριακή και με τον Εκπρόσωπο της Τουρκικής Προεδρίας Ιμπραχίμ Καλίν.

  • Τα σχόλια που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν απαραίτητα τους συγγραφείς. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες κανενός.

https://hellasjournal.com/2022/04/i-tourkia-isevale-xana-sto-irak-alla-epevlithi-siopitirio-ti-kanoun-athina-ke-lefkosia-oute-mia-anakinosi/

Πως η Αθήνα εγκλώβισε την Τουρκία με τη νατοϊκή άσκηση Tiger Meet: Ψέματα και παράνομες απαιτήσεις…

0

Του ΝΚΟΥ ΜΕΛΕΤΗ, Liberal

Μια ακόμη προσπάθεια να αντιστρέψει την πραγματικότητα επιχειρεί η Άγκυρα καθώς με κατευθυνόμενες διαρροές στο επίσημο Πρακτορείο Ειδήσεων Αnadolu, παρουσιάζει τον αποκλεισμό της από τη Νατοϊκή άσκηση TIGER MEET λόγω της προκλητικής συμπεριφοράς στο Αιγαίο, ως δική της επιλογή σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τον σχεδιασμό της άσκησης από την Αθήνα.

Η απόφαση για τον ακύρωση της πρόσκλησης προς την Τουρκία για τη συμμετοχή στην άσκηση TIGER MEET ήρθε μετά την κλιμάκωση που προκάλεσε η Τουρκία με τον καταιγισμό παραβιάσεων του ελληνικού εναέριου χώρου και τις 41 υπερπτήσεις, καθώς βεβαίως δεν ήταν δυνατό την μια ημέρα τα ελληνικά αεροσκάφη να αναχαιτίζουν τα τουρκικά και την επόμενη ημέρα να συν ασκούνται στον ελληνικό εναέριο χώρο.

Η απόφαση ελήφθη μετά την έκτακτη σύσκεψη των αρχηγών των επιτελείων των Ενόπλων δυνάμεων υπό τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ στρατηγό Κωνσταντίνο Φλώρο.

Ο σχεδιασμός της άσκησης περιλάμβανε φυσικά την υποχρέωση υποβολής σχεδίων πτήσης και κάλυπτε σύμφωνα με άριστα ενημερωμένη πηγή όλη την ελληνική επικράτεια και φυσικά τα νησιά του Αιγαίου και το Καστελόριζο. Έτσι για την Τουρκία θα ήταν μονόδρομος η απομόνωση της και ο αυτοαποκλεισμός από την άσκηση…

Remaining Time-0:00
Fullscreen
Mute

Στην άσκηση που θα πραγματοποιηθεί 9-20 Μαΐου, επρόκειτο να συμμετάσχει η Τουρκία με τον σχηματισμό 192 που σταθμεύει στη 9η Διοίκηση Κύριας Βάσης Αεριωθούμενων στο Μπαλικεσίρ.

Το πρακτορείο Anadolu σε ρεπορτάζ που δημοσίευσε προχθες υποστηρίζει ότι η «Τουρκία δεν συμμετέχει στην άσκηση για να μην επιτρέψει την πρόκληση της Ελλάδας». Σύμφωνα με τις διαρροές αυτές, η Ελλάδα έκανε προσθήκες στον τεχνικό κανονισμό για την εκτέλεση της άσκησης «με μια προσέγγιση που στοχεύει την Τουρκία και εκμεταλλεύεται τις διαφωνίες μεταξύ των δυο χωρών».

Για να διασκευαστούν μάλιστα οι εντυπώσεις με τον αποκλεισμό της Τουρκίας από την άσκηση, τουρκικές πηγές δήλωναν ότι από τις 22 Απριλίου είχε δοθεί εντολή από την Τουρκική Πολεμική Αεροπορία για να σταλεί επιστολή στην Ελλάδα με την οποία θα δήλωνε η Τουρκία ότι η ίδια επιλέγει να μην συμμετάσχει στην άσκηση.

Βεβαίως με αυτή την εκ των υστέρων «αποκάλυψη» της πρόθεσης αποστολής επιστολής για την «απόρριψη της ελληνικής πρόσκλησης» η οποία πάντως έφθασε όταν είχε ήδη ανακοινωθεί από την Ελλάδα η ματαίωση πρόσκλησης της Τουρκίας, κάθε άλλο παρά αλλάζει η εικόνα, σε μια κρίσιμη στιγμή για τη Συμμαχία, η Τουρκία να υπονομεύει την ενότητα και τη συνεργασία ακόμη και σε επιχειρησιακό επίπεδο.

Πάντως έχει ενδιαφέρον ότι η τουρκική πλευρά όπως αναφέρουν τουρκικά ΜΜΕ, όχι μόνο απέρριψε τα ελληνικά διαβήματα στα οποία προέβη ο γενικός γραμματέας του ΥΠΕΞ Θεμιστοκλής Δεμίρης αλλά έθεσε θέμα παραβίασης του… τουρκικού εναέριου χώρου από ελληνικά μαχητικά, και τις δηλώσεις της Αθήνας για την Αρμενική Γενοκτονία, την Κύπρο, την Αγιά Σοφία και την καταδίκη της απόφασης για ισόβια κάθειρξη του ανθρωπιστή Οσμάν Καβαλά…

https://hellasjournal.com/2022/05/pos-i-athina-egklovise-tin-tourkia-me-ti-natoiki-askisi-tiger-meet-psemata-ke-paranomes-apetisis/

Η κατεχόμενη Κύπρος ορμητήριο της Τουρκίας για στρατηγικό έλεγχο της περιοχής και ανάληψη στρατιωτικών επιχειρήσεων

0

Η δημιουργία βάσης-ραντάρ στην κατεχόμενη Καρπασία, η αναβάθμιση του αεροδρομίου στο Λευκόνοικο για τη χρήση του και από μη επανδρωμένα αεροσκάφη και η κατασκευή ναυτικής βάσης στο Μπογάζι, αποτελούν κινήσεις, οι οποίες εντάσσονται στον τουρκικό σχεδιασμό για έλεγχο της περιοχής, αποκαλύπτει ο συνάδελφος Κώστας Βενιζέλος στην εφημερίδα Φιλελεύθερος.

Κι αυτό, σύμφωνα με τις υποδομές που είτε κατασκευάσθηκαν είτε δρομολογείται η κατασκευή τους, παραπέμπουν στην απόφαση της κατοχικής Τουρκίας για πλήρη αξιοποίηση του νησιού προς υλοποίηση των στρατηγικών της στόχων. Πρόκειται για έναν σχεδιασμό που προδήλως ενισχύει τη στρατιωτική παρουσία της Τουρκίας στο νησί, που στρατιωτικοποιείται.

Τι ακριβώς σχεδιάζει η Άγκυρα;

Πρώτο, έχει αποφασισθεί η κατασκευή σταθμού παρακολούθησης πλοίων στο Ακρωτήρι του Αποστόλου Αντρέα και στην περιοχή Τέμπλος. Η εγκατάσταση του ραντάρ αποσκοπεί στο να παρακολουθεί την κίνηση στη θάλασσα και στον αέρα.

Δεύτερο, η αεροπορική βάση του Λευκονοίκου -με απόφαση της τουρκικής κυβέρνησης το 2018- έχει αναβαθμιστεί και εγκαταστάθηκαν μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τα τουρκικά Bayraktar TB2 UAV. Σε αυτή τη φάση, σύμφωνα με πληροφορίες, έχει εγκατασταθεί πολύ μικρός αριθμός UAV καθώς μπορούν να μεταφερθούν ανά πάσα στιγμή από την Τουρκία.

Πληροφορίες αναφέρουν πως η βάση χρησιμοποιείται ως κόμβος δικτύου για σήμα σε πτήσεις, που για παράδειγμα επιχειρούν στη Συρία ή και αλλού.

Τρίτο, η ναυτική βάση στο Μπογάζι έχει σχεδιαστεί, αλλά ακόμη δεν φαίνεται να έχει μπει στη φάση της κατασκευής. Έχουν γίνει όλα τα προκαταρκτικά σχέδια και αναμένεται σύντομα να ξεκινήσει η κατασκευή της.

Είναι σαφές πως οι δύο από τις τρεις βάσεις θα χρησιμοποιούνται για ανάληψη στρατιωτικών επιχειρήσεων, στο πλαίσιο του τουρκικού στρατιωτικού και στρατηγικού σχεδιασμού για την επέκταση της τουρκικής επιρροής στην ανατολική Μεσόγειο, τη Μέση Ανατολή και την Αφρική.

https://hellasjournal.com/2022/05/i-katechomeni-kipros-ormitirio-tis-tourkias-gia-stratigiko-elegcho-tis-periochis-ke-analipsi-stratiotikon-epichiriseon/

To «τερμάτισαν»: Το ουκρανικό Κοινοβούλιο έδειξε εικόνα από videogame ως… «κατάρριψη» ρωσικού μαχητικού!

0

Ξεπέρασαν και τον εαυτό τους οι Ουκρανοί

Σε «μάστερ» στα fake news εξελίσσονται οι Ουκρανοί, καθώς σε μια ανάρτησή του στο Telegram, το ουκρανικό Κοινοβούλιο δημοσίευσε στιγμιότυπο από μία υποτιθέμενη κατάρριψη ρωσικού μαχητικού αεροσκάφους από φορητό αντιεροπορικό σύστημα Ουκρανού στρατιώτη το οποίο ήταν από videogame! 

Το θέμα πήρε γρήγορα διαστάσεις και αρκετοί χρήστες των social media κατάλαβαν ότι πρόκειται για videogame.

 

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/to-termatisan-to-oukraniko-koinovoulio-edeikse-eikona-apo-videogame-os-katarripsi-rosikou-maxitikou/

Στρατηγός Λεοντάρης στο ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ: Πρέπει επιτέλους να ορισθεί η «κόκκινη γραμμή». Αν και θα προτιμούσα να την κάνουμε «μπλε»

2

“Ηαποτροπή έχει μάλλον χάσει την έννοιά της. Φαίνεται ότι … δεν πείθουμε” αναφέρει με αφορμή τις νέες τουρκικές προκλήσεις σε δήλωσή του στο ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ,  ο Αντιστράτηγος (εα) Ηλίας Λεοντάρης, Επίτιμος Διοικητής 1ης ΣΤΡΑΤΙΑΣ & Τέως Αρχηγός Γενικού Επιτελείου Εθνικής Φρουράς (ΓΕΕΦ).

Κατά την άποψή του πρέπει να καταστεί σαφές προς την Τουρκία και όλους του Διεθνείς Οργανισμούς και Συμμαχίες ότι ….. δεν πάει άλλο και ….αντίστοιχες ενέργειες ή προκλήσεις θα έχουν απάντηση.

Αναλυτικά όσα καταθέτει:

Η συμπεριφορά που παρατηρείται τις τελευταίες ημέρες από την πλευρά της Τουρκίας  ασφαλώς και είναι συνηθισμένη ή μάλλον την έχουμε συνηθίσει…… ωστόσο, ο Χουλουσί Ακάρ φέρεται να αιφνιδιάστηκε από την ενημέρωση του Έλληνα ομολόγου του και δεσμεύτηκε/δήλωσε ..«Θα το τσεκάρω»

Δεν γνωρίζουμε σε τι δεσμεύτηκε ο ΓΓ του ΝΑΤΟ μετά την ενημέρωση που δέχτηκε από τον Έλληνα Πρωθυπουργό, αλλά αυτό μικρή αξία έχει  αφού ο ίδιος έχει ήδη δεσμευθεί με την ανοικτή στήριξή του προς την Τουρκία και την τακτική των ίσων αποστάσεων που ακολουθεί.

Η επωδός ότι «Η Τουρκία απειλεί την Ελλάδα και θέλει να προκαλέσει ένταση, για να κάνει εξαγωγή των εσωτερικών της προβλημάτων», πέραν του ότι δεν ευσταθεί δεν αποδίδει και πρέπει να εγκαταλειφθεί. Οι ενέργειες αυτές σε καμία περίπτωση δε πρέπει να εκληφθούν ως εξαγωγή της εσωτερικής  ή εγχώριας κρίσης (η οποία ασφαλώς θα υπάρχει). Απεναντίας είναι η απλή εφαρμογή του σχεδίου της. Ένα σχέδιο που υπάρχει και η εφαρμογή του ακολουθείται με ευλάβεια, κάνοντας κάθε φορά τις αναγκαίες προσαρμογές όταν οι νέες διαμορφούμενες συνθήκες,  η τεχνολογία και τα νέα διαθέσιμα μέσα το απαιτούν ή το επιβάλλουν.

Μελετήσαμε «Το στρατηγικό βάθος», στο οποίο ξεδιπλωνόταν από τότε ολόκληρη η φιλοσοφία της νεο-οθωμανικής εξωτερικής πολιτικής του Ερντογάν, αλλά μάλλον δεν αντιληφθήκαμε το βάθος του.

Σε τι αποσκοπεί ή τι επιδιώκει λοιπόν η Τουρκία ;;;; Αυτό που με επιτυχία κάνει επί 48 χρόνια… με τον εν εξελίξει Υβριδικό της Πόλεμο.

  • Τη φθορά της Ελλάδας σ’ όλα τα πεδία και επίπεδα
  • Την πρόκληση αστάθειας και ανασφάλειας στην περιοχή
  • Τη δημιουργία «Γκρίζων Ζωνών» και αμφισβήτηση της Εθνικής Κυριαρχίας Ελλάδος
  • Την  πρόσθεση στον κατάλογο νέων θεμάτων ή διαφορών προς επίλυση.
  • Τη διατήρηση έντονης ρητορικής εμφανίζοντας την Ελλάδα και την Κύπρο ως παραβάτες του Διεθνούς Δικαίου.
  • Την επιβολή  της παράβασης ως δικαιώματος με τη διασπορά ψευδών ειδήσεων,
  • Τη δημιουργία περιβάλλοντος ανησυχίας, πανικού, ηττοπάθειας, σύγχυσης και πολιτικής αναστάτωσης και δυσπιστίας προς την κυβέρνηση.
  • Την οικονομική «αιμορραγία» της χώρας και τις επακόλουθες συνέπειές της

Η ΑΠΟΤΡΟΠΗ έχει μάλλον χάσει την έννοιά της. Φαίνεται ότι … δεν πείθουμε. Η τακτική της ψυχραιμίας και του κατευνασμού έχει αφήσει το αποτύπωμά της.

Η ενεργοποίηση των αντιαεροπορικών συστημάτων, φαίνεται ότι απέδωσε…. Οι Τούρκοι “μαζεύτηκαν” μετά την ενεργοποίηση

Μπορούμε όμως να είμαστε συνεχώς έτσι…. με την Αεράμυνα σε αυξημένη ετοιμότητα;;; Ασφαλώς ΟΧΙ.

Το ερώτημα της κοινής γνώμης είναι γιατί δεν χρησιμοποιείται ως όπλο αποτροπής; Γιατί δεν αξιοποιείται με τρόπο, ώστε οι Τούρκοι να μην τολμούν να αμφισβητήσουν τον εναέριο χώρο μας;

Γι’ αυτό απαιτείται η έκφραση της αποφασιστικότητας για τη χρήση αυτής της δυνατότητας. Να καταστεί σαφές προς την Τουρκία και όλους του Διεθνείς Οργανισμούς και Συμμαχίες ότι ….. δεν πάει άλλο και ….αντίστοιχες ενέργειες ή προκλήσεις θα έχουν απάντηση.

Είναι εμφανές ότι η στρατιωτική και προφανώς, η πολιτική λογική είναι διαφορετική από την λογική της κοινής γνώμης. Δυστυχώς η κατάσταση μας έγινε συνήθεια και η συνήθεια φέρνει τη ρουτίνα…..και η ρουτίνα είναι επικίνδυνη κατάσταση για έναν οργανισμό σαν τις Ένοπλες Δυνάμεις αλλά και για το κράτος γενικότερα.

Επισημάνθηκε από πολλούς ότι η στάση της Τουρκίας αναιρεί, στην πράξη, το όποιο καλό κλίμα δημιουργήθηκε στην τελευταία συνάντηση στην Πόλη. Αυτό άλλωστε δε μας ξενίζει, καθόσον η «νέα εποχή» έχει θεμελιωθεί πολλές φορές και ο πάγος έχει πλέον «θρυμματιστεί»….

Τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης και οι Διερευνητικές….. είναι μάλλον προσχήματα.

Για τις Ένοπλες Δυνάμεις η ενεργοποίηση του μηχανισμού της Α/Α Άμυνας θεωρείται κατά κάποιον τρόπο ακραία κίνηση…. για την κοινή γνώμη όμως η στάση της Τουρκίας είναι μια καθημερινή προσβολή.

Πρέπει επιτέλους να ορισθεί η «κόκκινη γραμμή» …. Αν και θα προτιμούσα να την κάνουμε «μπλέ».

pentapostagma.gr

Στράτος Σιμιτζής: Πρωτομαγιά – Εργατική Γιορτή με παρεκκλίσεις

0

του Στράτου Σιμιτζή*
Την Πρωτομαγιά άνετα μπορούμε να την χαρακτηρίσουμε τρισυπόστατη.
Πιο διαδεδομένη είναι η υπόσταση της Εργατικής Πρωτομαγιάς, δεδομένου ότι την ημέρα εκείνη στο Σικάγο των ΗΠΑ συνέβησαν δραματικά γεγονότα που έμελλε να έχουν διεθνείς διαστάσεις.
Όλα άρχισαν από την απόφαση που πήρε η Αμερικανική Ομοσπονδία Εργασίας το 1884 να πραγματοποιηθούν την 1η Μαΐου του 1886 απεργιακές κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις στο Σικάγο με αίτημα την μείωση των ωρών εργασίας σε > οκτώ.
Έτσι, την Πρωτομαγιά του 1886 600000 εργαζόμενοι συμμετείχαν στις απεργιακές κινητοποιήσεις σ’ όλη τη χώρα και 80000 στο Σικάγο.
Την ημέρα εκείνη, ημέρα εργάσιμη, συγκεντρώθηκαν οικογενειακώς στην Πλατεία Haymarket.
Οι αστυνομικές δυνάμεις που επιτηρούσαν την ειρηνική συγκέντρωση, αριθμούσαν 1350 άτομα εξοπλισμένα με οπλοπολυβόλα και περίστροφα.
Ενώ το πλήθος παρακολουθεί τις ομιλίες, ο επικεφαλής της αστυνομικής δύναμης διέταξε την διάλυση της συγκέντρωσης (σημ. δεν αναφέρονται οι λόγοι που πιθανόν να είναι οι εμπρηστικές ομιλίες).
Τότε, κάποιος φανατικός από το πλήθος έριξε χειροβομβίδα προς τους αστυνομικούς με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 7 αστυνομικοί.
Τότε ο επικεφαλής διέταξε το πυρ κατά βούλησυν με άγνωστο αριθμό θυμάτων εκατέρωθεν.
Επισήμως αναφέρονται 8 αστυνομικοί και 4 διαδηλωτές νεκροί, ενώ τις επόμενες μέρες στα νοσοκομεία κατέληξαν αρκετοί τραυματίες.
Η δική που ακολούθησε με τους 8 συλληφθέντες, απέκτησε διεθνή προβολή και έθεσε τα θεμέλια της Εργατικής Πρωτομαγιάς ως Εργατικής Εορτής.
Με τα αιματηρά γεγονότα του 1886 στο Σικάγο, καθιερώθηκε το οκτάωρο εργασίας και μαζί του και άλλα προνόμια της Εργατικής Τάξης.
Στην χώρα μας τα πρώτα εργατικά κινήματα συνδέονται άμεσα με την ανάπτυξη της καπνοκαλλιέργειας.
Το πρώτο ξέσπασε στη Δράμα την Πρωτομαγιά του 1888 και είχε ως αίτημα την καθιέρωση της εργασίας δέκα ωρών, μια και οι καπνεργάτες απασχολούνταν από δώδεκα μέχρι και δεκατέσσερις ώρες .
Το 1936 – Φεβρουάριος, οι διαδηλώσεις των καπνεργατών της Θεσσαλονίκης φτάνουν στο αποκορύφωμά τους τκν Μάιο με θύματα δώδεκα νεκρούς.
Η Εργατική Πρωτομαγιά καθιερώθηκε ως Εθνική Εργατική Εορτή στις 7 Απριλίου 1937 από τον Ιωάννη Μεταξά.
Επίσης, καθιερώθηκαν το οκτάωρο εργασίας, η καταβολή υπερωριών, η άδεια μετ’ αποδοχών και η Κυριακή αργία.
Ακόμη, απαγορεύθηκε η παιδική εργασία, υπογράφησαν οι πρώτες συλλογικές συμβάσεις και άλλα τινά.
Τέλος, ιδρύθηκαν το Ι.Κ.Α., η Εργατική Εστία και οι πρώτοι κρατικοί παιδικοί σταθμοί.
Αυτά για την ιστορία του Εργατικού Κινήματος και προς αρσυν κάθε παρερμηνείας ή σφετερισμού.
Δύο άλλα χαρακτηριστικά της Πρωτομαγιάς ήσσονος σημασίας είναι η Ημέρα των Λουλουδιών και γενικά της φύσης, το αφορά περισσότερο τους ερωτευμένους, μια και χαρακτηρίζεται και γιορτή των ερωτευμένων.

*Δημοσιογράφος-Συγγραφέας

Biden’s Dangerous New Ukraine Endgame: No Endgame

0

With his strategy to “weaken” Russia, the U.S. president may be turning the Ukraine war into a global one.

By , a senior correspondent at Foreign Policy.

FP subscribers can now receive alerts when new stories written by this author are published.  

U.S. President Joe Biden meets with Secretary of Defense Lloyd Austin, Chairman of the Joint Chiefs of Staff Mark Milley, members of the Joint Chiefs of Staff, and combatant commanders at the White House in Washington on April 20.
U.S. President Joe Biden meets with Secretary of Defense Lloyd Austin, Chairman of the Joint Chiefs of Staff Mark Milley, members of the Joint Chiefs of Staff, and combatant commanders at the White House in Washington on April 20. WIN MCNAMEE/GETTY IMAGES

In a dramatic series of shifts this week, U.S. President Joe Biden and his NATO allies have escalated their policy of helping to defend Ukraine against Russian aggression into a policy of undermining the power and influence of Russia itself. In so doing, some observers fear, they are leaving Russian President Vladimir Putin little choice but to surrender or double down militarily, raising the possibility of widening his war beyond Ukraine.

On Thursday, Biden urged Congress to provide $33 billion in additional military, economic, and humanitarian assistance for Ukraine—more than double the previous amount—and said he was sending a clear message to Putin: “You will never succeed in dominating Ukraine.” Beyond that, Biden said in remarks at the White House, the new policy was intended “to punish Russian aggression, to lessen the risk of future conflicts.”

That followed an equally clear declaration this week from U.S. Defense Secretary Lloyd Austin, who after a meeting in Kyiv with Ukrainian President Volodymyr Zelensky said the U.S. objective is now to curtail Russia’s power over the long term so it does not have the “capability to reproduce” its military assault on Ukraine. “We want to see Russia weakened to the degree that it can’t do the kinds of things that it has done in invading Ukraine,” Austin said in a stopover in Poland.

The shift may have been what prompted Russian Foreign Minister Sergey Lavrov to declare afterward that Washington and the West had entered a “proxy” war with Russia, risking another world war that, Lavrov warned, could go nuclear. “The danger is serious, real. And we must not underestimate it,” Lavrov said. Putin also again suggested this week, as he has since the beginning of his invasion on Feb. 24, that he still had the option of using nuclear weapons against NATO, saying, “We have all the instruments for this [to respond to a direct threat to Russia]—ones nobody else can boast of. And we will use them, if we have to.”

The newly aggressive U.S. approach won plaudits from many quarters—in particular from current and former NATO officials who insist the Russian nuclear counterthreats are only empty rhetoric.

“It’s the only way to go forward,” said former NATO Secretary-General Anders Fogh Rasmussen in an interview. “In Putin’s thinking it doesn’t make any difference, because he would only claim that the Western policy is to weaken Russia anyway. So why not speak openly about it? The mistake we made in the past was to underestimate the ambitions of Vladimir Putin, to underestimate his brutality. At the same time, we overestimated the strength of the Russian military.”

The new U.S. and NATO strategy is partly based on Ukraine’s continuing battlefield success against Putin, who has been forced to scale down his ambitions from a full takeover of Ukraine to a major new assault in its eastern and southern parts. NATO allies including Germany, which until this week had equivocated on sending heavy offensive weaponry to Ukraine, have ratcheted up their aid in response. German Chancellor Olaf Scholz, under political pressure at home and abroad, announced earlier this week that his country would provide 50 anti-aircraft tanks to Ukraine.

Yet other Russia experts expressed worry that the United States and its Western allies are, in effect, crossing the very redlines they have avoided until now. For most of the two-month conflict, Biden has refused to authorize any military support, such as major offensive weapons or a no-fly zone, that might be perceived as putting U.S. or NATO forces in direct conflict with Russia. Now, some observers worry that with the additional aid and tougher economic sanctions, the U.S. president is forcing Putin into a corner in which he can only fight on or surrender. The latter course would mean relinquishing Putin’s career-long aim of strengthening Russia against the West. Yet Putin, who has long said the West’s goal was to weaken or contain Russia, has never been known to surrender during his decade and a half of aggressive moves against neighboring countries, mainly Ukraine and Georgia.

“In the Kremlin’s eyes the West is out to get Russia. It was unspoken before. Now it’s spoken,” said Sean Monaghan, an expert on Europe at the Center for Strategic and International Studies. “If you combine this with Biden’s comments, at his summit in Poland last month, that ‘this man [Putin] cannot remain in power,’ all that turns this a territorial war into a wider confrontation and might make negotiating a settlement to end the war in Ukraine far more difficult or even impossible at the present.” (Biden officials later said that the president was not seeking regime change in Russia.)

George Beebe, a former chief of Russia analysis for the CIA, said that the Biden administration may be in danger of forgetting that the “the most important national interest that the United States has is avoiding a nuclear conflict with Russia.” He added that “the Russians have the ability to make sure everyone else loses if they lose too. And that may be where we’re heading. It’s a dangerous corner to turn.”

Perhaps the most worrisome turn of events is that there no longer appears to be any possibility of a negotiated way out of the war—despite Putin’s statement to visiting United Nations Secretary-General António Guterres that he still hopes for such a solution.

“It’s one thing to pursue a policy of weakening Putin, quite another to say it out loud. We have to find a way for Putin to achieve a political solution, so perhaps it is not wise to state this,” said one senior European diplomat, speaking on condition of anonymity.

“It’s getting more dangerous,” said Charles Kupchan, a former senior U.S. official and now a scholar of international relations at Georgetown University. “We need to start moving beyond Javelins and anti-tank missiles and talk about a political endgame.” Or, as Beebe put it, “We need to find a way of somehow discreetly conveying to the Russians that we would be willing to ease sanctions in the context of an international settlement. The military aid to Ukraine could also be used as leverage.”

Yet any such negotiation looks less likely than ever. Both sides appear to be settling in for a long fight. After meeting with Putin and Lavrov on Tuesday, Guterres acknowledged that an imminent cease-fire was not in the cards and that the war “will not end with meetings.”

Only a month ago Zelensky was floating the idea of a neutral Ukraine that did not join NATO, and he suggested that separatist forces in eastern Ukraine should be acknowledged. But Zelensky has since told European Council President Charles Michel that, in light of Russian atrocities, Ukrainian public opinion was against negotiations and favored continuing the war.

Meanwhile, Finland and Sweden have indicated they are interested in joining the NATO alliance, breaking with their longtime policy of nonalignment and potentially creating a new hair-trigger environment along Russia’s northern border. That would deliver a devastating blow to Putin, who has often cited NATO’s eastward expansion as a casus belli for his full-scale invasion of Ukraine.

And there is little prospect that any of these tensions will abate anytime soon. Austin also convened a 40-nation “Ukraine Contact Group” this week that was readying itself for what Joint Chiefs of Staff Chairman Mark Milley has said is likely a “protracted conflict” that will be “at least measured in years.”

Biden has not said what the U.S. response might be if Putin deploys tactical or strategic nuclear weapons. Moreover, neither side has set any clear rules in the post-Cold War environment for the deployment of nuclear weapons—especially as Cold War-era arms agreements such as the Intermediate-Range Nuclear Forces Treaty have been shelved and nuclear weapon delivery systems have become faster and more governed by automatic digitized systems. Under a Kremlin policy known as “escalating to de-escalate”—threatening to go nuclear if the West tries to stop him—Putin has year by year reintroduced nuclear weapons into his conventional war calculations. During his two decades in power, he has authorized the construction of nuclear-powered cruise missiles, transoceanic nuclear-armed torpedoes, hypersonic glide vehicles, and more low-yield nuclear weapons on the European continent.

Yet Putin has never come this close to threatening to use them, nor has he made clear if or how he might do so. Until the Ukraine crisis, U.S. strategists had not considered their deployment to be a credible threat. Most believe Putin would first escalate using cyberattacks or other non-nuclear capabilities.

Many experts also say they don’t believe the Russian president would gain much advantage from the use of tactical nuclear weapons inside Ukraine—and he is considered enough of a rational actor that he would never contemplate launching nuclear-armed intercontinental ballistic missiles at the United States. But Putin has also indicated previously that he cannot accept the separation of an independent Ukraine from Russian control, writing in a July 2021 essay that such a development would be “comparable in its consequences to the use of weapons of mass destruction against us.”

Robert Gallucci, a former senior U.S. nuclear arms negotiator, said the Russian nuclear threats are a new tactic and “should be taken seriously if we were to get involved directly in conflict with Russian forces in or around Ukraine, that is, on or across the Russian border.”

Beebe, who is currently director of grand strategy at the Quincy Institute for Responsible Statecraft, said he believed the outcome would most likely stretch into a volatile stalemate—but one that could well be more unstable and dangerous than much of the Cold War. “Most likely we’re going to end up in some sort of long-term unstable confrontation that divides Ukraine and divides Europe where there aren’t rules of the game,” he said. “It’s not so much a new cold war as it is a festering wound in Europe.”

Matters could get even dicier if a newly emboldened West and NATO expand their reach beyond Europe, Central Asia, and the Middle East to the Indo-Pacific, as British Foreign Secretary Liz Truss suggested in a speech this week. Truss said that “NATO must have a global outlook, ready to tackle global threats. We need to preempt threats in the Indo-Pacific, working with our allies like Japan and Australia to ensure the Pacific is protected. And we must ensure that democracies like Taiwan are able to defend themselves.”

That in turn raises the prospect for a drawn-out global cold war with not only Russia but China as well. And it is one that could easily turn hot, Beebe said, with the United States and its allies faced off against an alliance of “a resource-rich Russia partnered with a technologically and economically powerful China.”

Michael Hirsh is a senior correspondent at Foreign Policy. Twitter: @michaelphirsh