Το πολιτιστικό παράδοξο»
Κάλπικος ισχυρισμός του κατοχικού καθεστώτος και της Τουρκίας: Το Βαρώσι δήθεν ανήκει στο παράνομο ψευδοκράτος
Στην ανακοίνωση του παράνομου ψευτο-«υπεξ» γίνεται αναφορά στις δηλώσεις του Υπουργού Εξωτερικών, Ιωάννη Κασουλίδη, που έγιναν μετά από συνάντηση με τον Σέρβο ομόλογο του.
Στην απαράδεκτη ανακοίνωση, που είναι γεμάτη ψέματα, αναφέρεται ότι μοναδική αιτία της έντασης στην Ανατολική Μεσόγειο είναι οι δήθεν μονομερείς δραστηριότητες της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Προστίθεται ότι η κατοχική Τουρκία και το ψευδοκράτος δήθεν «λαμβάνουν και θα συνεχίσουν να λαμβάνουν ισοδύναμα μέτρα κατά των μονομερών ενεργειών προκειμένου να προστατεύσουν τα νόμιμα δικαιώματα και συμφέροντά τους».
Προβάλλεται, επίσης, ο ισχυρισμός ότι το ψευδοκράτος και η Τουρκία έχουν υποβάλει εποικοδομητικές προτάσεις για τη διασφάλιση της ειρήνης και της σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο, κάτι που δεν είναι αλήθεια.
«Το μελάνι δεν έχει ακόμη στεγνώσει στις τελευταίες προτάσεις του “προέδρου” μας -όπως χαρακτηρίζεται ο κατοχικός ηγέτης- για το θέμα αυτό. Θα θέλαμε να τονίσουμε ότι η εποικοδομητική μας στάση δεν πρέπει να εκληφθεί ως αδυναμία», προστίθεται.
Το παράνομο ψευτο-“υπέξ” ισχυρίζεται ακόμα ότι το Βαρώσι βρίσκεται εντός της περιοχής των κατεχομένων και αναφέρεται ότι για το μέλλον του Βαρωσιού θα αποφασίσει η τουρκοκυπριακή πλευρά.
Επίσης, το ψευδοκράτος επικρίνει τη Σερβία για τη στάση της στο Κυπριακό και ισχυρίζεται ότι η υπόθεση της κυριαρχικής ισότητας και του «ισότιμου διεθνούς καθεστώς» θα μπορούσε να ανοίξει το δρόμο για μια συμφωνία που θα συνάδει με την πραγματικότητα στο νησί.
Το ψευδοκράτος ισχυρίζεται ότι «μόνο με αυτόν τον τρόπο θα προσφερθεί στα μέρη μια νέα, ελεύθερα διαπραγματεύσιμη και αμοιβαία αποδεκτή βάση, η οποία θα συμβάλει όχι μόνο στην ευημερία και τη σταθερότητα των δύο λαών στο νησί, αλλά και στην ευημερία και τη σταθερότητα της περιοχής της Ανατολικής Μεσογείου».
photo:Εξευτελισμός… Ο κατοχικός ηγέτης Ερσίν Τατάρ φιλάει την τουρκική σημαία. Φωτογραφία Φιλελεύθερος
https://hellasjournal.com/2022/08/kalpikos-ischirismos-tou-katochikou-kathestotos-ke-tis-tourkias-to-varosi-dithen-aniki-sto-paranomo-psevdokratos/
Erdogan and Putin Meet Again
Russian President Vladimir Putin hosts his Turkish counterpart Recep Tayip Erdogan today in the Russian resort town of Sochi, with the two leaders set to discuss military invasions—both potential and ongoing.
Putin and Erdogan last met less than three weeks ago in the Iranian capital, Tehran. Despite their differences over the war in Ukraine (Ankara is a major arms supplier to Kyiv) their countries have made diplomatic strides.
The most striking has been a deal to resume Ukraine’s grain shipments from its remaining Black Sea ports. The agreement, which was also facilitated by the United Nations, was the first positive step in relations between Russia and Ukraine since the invasion began and has already borne some fruit. The first shipment from Odesa since the war began is on its way to the Lebanese port of Tripoli with 27,000 tons of corn on board.
The two men have good reasons to keep up a good working relationship. For Putin, Erdogan serves as a reliable spoiler on NATO policy as well as a willing customer for Russian gas. For Erdogan, Putin helps showcase Turkey’s independent foreign policy as well as keep the lights on at home: Russia supplies 45 percent of Turkey’s gas, and Russia’s Rosatom is constructing a nuclear plant on Turkey’s Mediterranean coast which is expected to power 10 percent of the country’s domestic energy needs when fully operational.
Today’s talks are expected to continue a topic pursued in Tehran: Turkey’s impending invasion of Syria. In an echo of Moscow’s description of its war in Ukraine, Ankara describes the incursion as a “special military operation.”
Erdogan has stated his desire to establish a 30-kilometer [19-mile] deep “security zone” that extends from the Turkish border into Syrian territory and one that is likely to come dangerously close to Russian, Syrian, (and Iran-backed) forces.
The move is seen as a direct assault on Kurdish militias in the region including the People’s Protection Units, or YPG, which make up the majority of the U.S.-backed Syrian Democratic Forces. When Turkey sees YPG, it also sees PKK—the Kurdistan Worker’s Party—a group deemed terrorists by Turkey, the United States, and European Union.
As FP’s Anchal Vohra wrote in June, there is also a supposedly humanitarian fig leaf attached to Erdogan’s machinations. Faced with rising anti-refugee sentiment at home—which could pose an electoral threat to Erdogan’s Justice and Development Party (AKP) in 2023, as Idil Karsit explained in an FP profile of far-right leader Umit Ozdag last month—the Turkish leader has announced plans to resettle 1 million Syrian refugees in the newly created “safe zones.”
Today’s meeting can be seen as another attempt by Erdogan to deconflict with a major military power before going all in. “Erdogan really wants to get his ducks in a row so he can launch a further operation in northern Syria, and he really needs to make sure that there’s no risk of Russia intervening in direct opposition to Turkish forces,” Howard Eissenstat, a Turkey expert at St. Lawrence University and the Middle East Institute, told Foreign Policy.
There’s obvious electoral benefit to Erdogan in stirring up nationalism before an election, but there’s more at stake than optics, Eissenstat said:
“There’s a profound sense from the national security establishment that the YPG needs to be ended, in particular because of its relationship with the U.S., and as a political determination on the part of the AKP to appear to be doing something with regard to refugees.”
The United States, which considers the YPG a key partner in its war against the Islamic State in Syria, has repeatedly cautioned against the incursion. But, Eissenstat said—despite the leverage Washington has over Turkey in terms of military sales and economic might—the decision might be one the White House is unwilling to make, given the many sensitive diplomatic issues at play.
Eissenstat cautioned against underestimating Ankara’s will, no matter what Washington thinks. “I think that we often assume that the biggest kid in the room gets to decide who gets the cookies, but sometimes it’s who’s closest—and who wants it more.”
Foreign Policy
Eπιστρέφουν στην εργασία τους οι ανεμβολίαστοι υγειονομικοί στην Ιταλία – Στην Ελλάδα τους τιμωρούν ακόμα
Η απόφαση πάρθηκε μετά την παραίτηση Μ.Ντράγκι
Πως βλέπει η ΕΕ τη διαμάχη Κίνας – Ταϊβάν;
Το ταξίδι της προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ Νάνσυ Πελόζι στην Ταϊβάν έφερε στο προσκήνιο και τη στάση της ΕΕ. Αλλά ποια είναι ακριβώς αυτή η στάση;
Στις Βρυξέλλες είναι προφανές ότι κανείς δεν θέλει να ρίξει λάδι στη φωτιά, όταν πρόκειται για την Ταϊβάν. Ο εκπρόσωπος της ΕΕ για την εξωτερική πολιτική Ζοζέπ Μπορέλ σιωπά. Και η δήλωση εκπροσώπου της Κομισιόν για το ταξίδι της Νάνσι Πελόζι στην Ταϊπέι παραμένει μάλλον τυπική. Οι εντάσεις με την Κίνα θα πρέπει να επιλυθούν «μέσω διαλόγου» και οι δίαυλοι επικοινωνίας να παραμείνουν ανοιχτοί, προκειμένου να αποφευχθούν «λανθασμένες εκτιμήσεις», σύμφωνα με τις Βρυξέλλες.
Ταυτόχρονα, η Κομισιόν υπενθυμίζει ότι ενώ αναγνωρίζει την αρχή της πολιτικής της μιας Κίνας και το Πεκίνο ως τη μόνη νόμιμη κυβέρνηση, επιθυμεί επίσης «φιλικές σχέσεις και στενή συνεργασία με την Ταϊβάν».
«Δεν υπάρχει εύκολος δρόμος να προχωρήσουμε», δήλωσε η Σούζα Φερεντσί, αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Ντονγκ Χβα στην Ταϊβάν και πρώην πολιτική σύμβουλος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, σε συνέντευξή της στην DW.
Είναι μια θεμελιώδης σύγκρουση
Η πολιτική της ΕΕ έναντι της Ταϊβάν καθορίζεται κυρίως από τα κράτη-μέλη και δεν μπορούμε να περιμένουμε μεγάλα βήματα αυτή τη στιγμή, λέει. Ωστόσο, ως μέρος μιας αλλαγής στάσης απέναντι στην Κίνα – η ΕΕ την θεωρεί πλέον «συστημικό αντίπαλο» – υπάρχει παράλληλα και μια ολοένα και πιο ανεξάρτητη άποψη για την Ταϊβάν.
Η πολιτική επιστήμονας αναμένει ότι και οι θεσμοί στις Βρυξέλλες θα επανεκτιμήσουν τη θέση τους. Μέχρι τότε, οι επαφές με την Ταϊπέι θα προωθούνται κυρίως από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όπου πολλοί βουλευτές είναι ανοιχτοί στην ενίσχυση των σχέσεων.
Η Λιθουανία, η Τσεχία, η Σλοβακία και η Πολωνία έχουν εντείνει τις σχέσεις τους με την Ταϊβάν και θεωρούν όλο και περισσότερο το νησί ως εταίρο. Υπάρχουν εν τω μεταξύ συνεργασίες, όπως για παράδειγμα κατά τη διάρκεια της πανδημίας ή μέσω βοήθειας για πρόσφυγες από την Ουκρανία.
Μια σπίθα θα μπορούσε να ανάψει φωτιά σε όλο τον κόσμο
Ο Ράινχολντ Μπυτικόφερ, μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και ειδικός σε θέματα εξωτερικής πολιτικής των Πρασίνων, είναι ένας από τους πιο σκληρούς επικριτές της πολιτικής της Ευρώπης απέναντι στην Κίνα. Σε συνέντευξή του στη Süddeutsche Zeitung, λέει ξεκάθαρα ότι υπάρχει μια «θεμελιώδης σύγκρουση», γιατί εδώ και αρκετά χρόνια το κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα παίζει το σοβινιστικό χαρτί για να ενσωματώσει την Ταϊβάν στη Λαϊκή Δημοκρατία, ακόμη και παρά τη θέλησή της. Το Πεκίνο προσπαθεί να περάσει την άποψη ότι η κατάκτηση της Ταϊβάν είναι αναπόφευκτη. «Φυσικά κάθε χειρονομία αλληλεγγύης στέκεται εμπόδιο», λέει ο Μπυτικόφερ.
Στα μέσα Ιουλίου η αντιπρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Νίκολα Μπέερ, η οποία είναι μέχρι σήμερα η υψηλότερη πολιτικός από την ΕΕ που επισκέφθηκε την Ταϊβάν, έστειλε ένα μήνυμα. «Η Ταϊβάν αξίζει όλη την προσοχή της Ευρώπης» και συμπλήρωσε πως «οι απειλές της Κίνας δεν περνούν απαρατήρητες από την Ευρώπη και είναι απαράδεκτες», ωστόσο οποιαδήποτε μονομερής αλλαγή στο status quo θα μπορούσε να ανάψει μια περιφερειακή πυρκαγιά, η οποία θα μπορούσε να εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο.
Μπάρμπαρα Βέζελ
Επιμέλεια: Μαρία Ρηγούτσου
DW
«Βόμβα» από καθηγητή του Columbia: «Ο κορωνοϊός πιθανώς βγήκε από εργαστήριο βιοτεχνολογίας των ΗΠΑ»
«Οι ΗΠΑ να δώσουν όλα τα απαραίτητα στοιχεία»
Are British Bankers Courting Russian Oligarchs, Criminals?
British banking has welcomed President Vladimir Putin’s judo partners, Arkady and Boris Rotenberg, via a loophole in its transparency laws, an investigation revealed. English Limited Partnerships (ELPs) allow anyone to launch a company in the U.K., without requiring any identification of the owner. “It’s a scandal that people like the Rotenbergs who have been sanctioned in America for years have still been able to use British corporate structures to bring their money out of Russia … and then spend it at will,” said U.K. lawmaker Margaret Hodge. The investigation also found ELPs were linked to money laundering, terrorism and fraud. (Source: BBC)
Στράτος Σιμιτζής: Ο λύκος και τα πρόβατα»
του Στράτου Σιμιτζή .
Αυτό το πρόσφατο απεχθές περιστατικό του σάτυρου αστυνομικού που έχει και την ιδιότητα του προπονητή, μας υπενθυμίζει πως τέτοια περιστατικά με δράστες προπονητές σε κάποιο σύλλογο ή γυμναστήριο έχουν γίνει αρκετά ώστε να αποτελούν κοινωνικό πρόβλημα.
Και ναι μεν, οι αναγνωρισμένοι προπονητές που κατέχουν επίσημο δικαίωμα και συνήθως εργάζονται σε μεγάλους συλλόγους, είναι κάτι που ελέγχεται.
Όταν όμως πρόκειται για ανεπίσημους ή αυτόκλητους προπονητές πως θα τους ελέγξεις;
Εκεί αρχίζει ο Γολγοθάς των παιδιών, τα οποία βλέπουν τον προπονητή τους σαν πρότυπο, με αποτέλεσμα να του δείχνουν απόλυτη εμπιστοσύνη και τότε συμβαίνει το κακό.
Ένας τρόπος να αποφευχθούν τέτοιας μορφής απεχθείς πράξεις είναι ο προπονητής, είτε επίσημος είτε ερασιτέχνης να ελέγχεται, καταρχάς αν μπορεί να ασκήσει προπονητική μια και πολλοί προσφέρονται με άνομες διαθέσεις.
Σημαντικό είναι επίσης οι γονείς να ασκούν στενή παρακολούθηση όσων διαδραματίζονται στα γυμναστήρια και να μην εμπιστεύονται τα τρυφερά βλαστάρια τους σε οποιονδήποτε ανεξέλεγκτα.
Πρωτεύον πάντως είναι να ελέγχονται όσοι ασκούν προπονητική ιδίως σε μικρούς συλλόγους και γυμναστήρια της γειτονιάς.
Γιατί το κακό έχει παραγίνει.
«Το ανέκδοτο μας»
Δυο φίλοι συζητούν για θέματα υγείας.
Λέει ο ένας :
Βρε Γιάννη, συνομήλικοι είμαστε και εσύ έχεις υπέρταση, ουρία, χοληστερόλη, νεφρά και εγώ δεν έχω τίποτε από όλα αυτά.
Δεν χαίρεσαι Τάσο; Εσύ θα πεθάνεις υγιής. Λέει ο φιλάσθενος.
«Να καλλιεργούν σιτηρά στον βαθμό που μπορούν»
Ο κινέζος φιλόσοφος Κονφούκιος είχε πει κάποτε το εξής ·
«Αντί ένα λαό να του προσφέρεις ένα ψάρι, είναι προτιμότερο να του μάθεις να ψαρεύει»
Λόγια σοφά, και αιώνια.
Μήπως, τουτ’ αυτό δεν ισχύει και για τα σιτηρά, για την διάθεση των οποίων ο πόλεμος Ρωσίας-Ουκρανίας προκάλεσε επισιτιστική κρίση.
Όμως είναι απαραίτητο να δημιουργούνται καρτέλες σιτηρών; Σιτηρά μπορούν να καλλιεργηθούν σε κάθε γωνία της γης.
Βέβαια, όχι για αυτάρκεια αλλά κάποια σημαντική παραγωγή που μπορεί να αμβλύνει την απόλυτη εξάρτηση από την εισαγωγή σιτηρών.
Οι χώρες έμαθαν να εισάγουν σιτηρά και όχι τόσο να τα καλλιεργούν, για πολλούς λόγους.
Πολλές, γιατί κρίνουν πως η καλλιέργεια σιτηρών είναι ασύμφορη και αντ’αυτών καλλιεργούν κάποια αλλά προϊόντα, πιο αποδοτικά.
Εισάγουν σιτηρά γιατί είναι πιο φθηνά.
Η καλλιέργεια σιτηρών έχει κόπο και φροντίδα, παρά τα σύγχρονα μέσα καλλιέργειας, γι αυτό και την αποφεύγουν.
Όμως, ξεχνούν πως τα σιτηρά είναι η βάση της ανθρώπινης διατροφής.
Άρτον και θεάματα, ή ψωμί και ελιά ή ακόμη τον άρτον ημών τον επιούσιόν, μας λέει η Κυριακή προσευχή.
Τέλος, οι αρχαίοι Σπαρτιάτες, επ’ άρτου μόνον και κάρδαμου εβιότευεν λέει το λιτό καθημερινό γεύμα τους.
Και άπειρα αλλά που υμνούν τον σίτο και κατ’επέκτασην τα σιτηρά.
«Δημόσια διοίκηση και παγκόσμια οικονομία, το μεγάλο μυστικό»
Πολλοί συνάδελφοι σχολιαστές και αναλυτές, βιάστηκαν να χαρακτηρίσουν την κατάσταση στην Ιταλία μετά την παραίτηση Ντράγκι.
Κυβερνητική κρίση, ακυβερνησία, περιπέτειες και γενικά επικίνδυνες για την χώρα καταστάσεις.
Τα πράγματα όμως δεν έχουν έτσι.
Από τον δεύτερο παγκόσμιο Πόλεμο και μέχρι τις μέρες μας, η Ιταλία αντιμετώπισε κυβερνητική κρίση και έμεινε ακυβέρνητη άπειρες φορές και παρόλα αυτά, είναι μια ισχυρή βιομηχανική χώρα, μέλος των G7 και γενικά η οικονομία της είναι ισχυρή σαν βράχος.
Μικρότερης διαρκείας κυβερνητική κρίση και ακυβερνησία αντιμετώπισε προ ετών και το Βέλγιο. Κ εκεί το problem.
Όσον αφορά την Ιταλία, η χώρα αυτή διαθέτει συμπαγή και αποτελεσματική δημόσια διοίκηση, που λειτουργεί ανεξάρτητη και ανεπηρέαστη από τις κυβερνητικές κρίσεις.
Ο καθένας κοιτάζει την δουλειά του!
Είτε υπάρχει πρωθυπουργός είτε όχι, η δημόσια διοίκηση θα κάνει την δουλειά της.
Εξάλλου οι εξαγωγικές δυνατότητες της ισχυρής αυτής χώρας είναι τεράστιες ώστε η οικονομία της να λειτουργεί ρολόι.
Αυτό είναι και το μεγάλο μυστικό που η παραίτηση Ντράγκι και οποιουδήποτε Ντράγκι διατηρεί την χώρα ισχυρή και σε πλήρη λειτουργία.
Όταν την διακυβέρνηση της Ιταλίας είχαν περισσότερες από εξήντα κυβερνήσεις από τον πόλεμο και εντεύθεν, αυτό τα λέει όλα.
Συνεπώς μην βιάζεστε να εξάγετε συμπέρασμα.
*Δημοσιογράφος-Συγγραφέας
Φοίβος Κλόκαρης: Η ΕΘΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ
Του Φοίβου Κλόκκαρη *
Με τον όρο εθνική ασφάλεια εννοούμε την απαίτηση να διατηρηθεί η επιβίωση του κράτους με την χρήση της εθνικής ισχύος του, που περιλαμβάνει την Διπλωματική, Πληροφοριακή, Στρατιωτική και Οικονομική ισχύ (DIME).
Η εθνική ασφάλεια τής Κυπριακής Δημοκρατίας(ΚΔ) βρίσκεται σε κίνδυνο λόγω :
- Της συνεχιζόμενης επιθετικής πολιτικής τής Τουρκίας σε βάρος της Κύπρου και
- Τής αποδυναμωμένης εθνικής ισχύος τής ΚΔ στους τομείς τής στρατιωτικής, διπλωματικής και πληροφοριακής ικανότητάς της.
Τουρκική απειλή: Η Τουρκία υλοποιεί επεκτατική πολιτική σε βάρος τής Κύπρου με στόχο τον έλεγχο όλης τής νήσου βάσει μακροχρόνιου στρατηγικού σχεδιασμού από την δεκαετία του 1950 (εκθέσεις Νιχάτ Ερίμ, σχέδιο επανάκτησης Κύπρου), που πηγάζει από τον ιερό όρκο τής Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης το 1920, για ανασύσταση τής Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Με την εισβολή τού1974 πέτυχε, την κατάληψη του βορείου τμήματος της Κύπρου, και την πλήρη τουρκοποίηση / ισλαμοποίησή του. Ακολούθησε και στη Κύπρο τον δοκιμασμένο φρικτό μηχανισμό κατατρομοκράτησης και εξόντωσης άοπλων πληθυσμών( Αρμένιοι, Έλληνες Μικράς Ασίας κ.α.) με πράξεις βίας και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που έμειναν ατιμώρητα. Στα κατεχόμενα εδάφη μας προέβη σε εκρίζωση του Ελληνικού στοιχείου που πλειοψηφούσε συντριπτικά, αρπαγή των περιουσιών του, καταστροφή τής θρησκευτικής και πολιτιστικής κληρονομιάς του, αλλαγή Ελληνικών τοπωνυμιών, μαζικές εκτελέσεις αμάχων και αιχμαλώτων, βιασμούς, εποικισμό, εμφύτευση τζαμιών κ.α. .Το ίδιο απεργάζεται για τις ελεύθερες περιοχές τής Κύπρου. Τα τελευταία χρόνια η Τουρκία:
- Ενίσχυσε τις Τουρκικές Δυνάμεις Κατοχής (ΤΔΚ) με σύγχρονα επιθετικά οπλικά συστήματα: Γερμανικά άρματα Λέοπαρντ 2Α4, αυτοκινούμενα πυροβόλα 155 χιλ. μακρού βεληνεκούς, πολλαπλούς εκτοξευτές πυραύλων, drones κ.ά. Οι ΤΔΚ επιπέδου σώματος στρατού, έχουν επιθετική διάταξη, διατηρούνται επί μισό αιώνα στη Κύπρο και εξυπηρετούν την τουρκική στρατηγική τού εξαναγκασμού. Δηλαδή με την απειλή χρήσης ισχύος, να αναγκάσει τους Έλληνες της Κύπρου να αποδεχθούν λύση τουρκικών όρων στο Κυπριακό. Δεν πρέπει να αποκλείεται και η στρατιωτική δράση των ΤΔΚ, αν η Τουρκία δεν πετύχει τον στόχο της μέσω της διπλωματικής οδού.
- Εισέβαλε στην ΑΟΖ τής Κύπρου, και διεκδικεί παράνομα μεγάλο τμήμα της, προς αρπαγή των αποθεμάτων φυσικού αερίου τής ΚΔ με την χρήση της ναυτικής ισχύος της και την ενίσχυση του στόλου των ερευνητικών σκαφών και γεωτρυπάνων της.
- Άρχισε τον εποικισμό της κλειστής περιοχής Αμμοχώστου, κατά παράβαση ψηφισμάτων του ΣΑ/ΗΕ (550/84, 789/92 ) και προπαρασκευές για κατασκευή αεροναυτικής βάσης στην περιοχή Λευκόνοικο – Μπογάζι Τρικώμου προς ενίσχυση τού ρόλου της στη Αν. Μεσόγειο.
- Αλλοιώνει συστηματικά τη δημογραφική σύνθεση των ελευθέρων περιοχών, με την παράνομη προώθηση μουσουλμάνων μεταναστών από την Γραμμή Καταπαύσεως του πυρός (ΓΚΠ) και τις ακτές, προς εξυπηρέτηση του στόχου της για άλωση και των ελεύθερων περιοχών τής Κύπρου.
- Εγκατέλειψε τη λύση ΔΔΟ (συγκεκαλυμμένη μορφή συνομοσπονδίας) στο Κυπριακό, την οποία η ίδια επέβαλε και υποστηρίζει λύση δύο κρατών (συνομοσπονδία δύο κρατών) που εξυπηρετεί καλύτερα το στόχο της για έλεγχο όλης τής Κύπρου.
Στρατιωτική Ικανότητα ΚΔ: Η παρατεταμένη επί μία εικοσαετία (από εμφανίσεως του σχεδίου Ανάν) συμπίεση των προϋπολογισμών για την άμυνα από τίς κυβερνήσεις τής ΚΔ, επηρέασε αρνητικά το αξιόμαχο τής Εθνικής Φρουράς (ΕΦ). Υπάρχει μεγάλη ανάγκη εκσυγχρονισμού των μέσων και οπλικών συστημάτων της, αγοράς νέων καθώς και απόκτησης από το πολεμικό ναυτικό (ΠΝ) και πολεμική αεροπορία (ΠΑ) της, δυνατοτήτων που απαιτεί το σύγχρονο επιχειρησιακό περιβάλλον και η ανάγκη αναζωογόνησης του δόγματος του ΕΑΧ Κύπρου- Ελλάδας και σύναψης αμυντικών συμμαχιών. Είναι απαραίτητο οι αμυντικές δαπάνες τής ΚΔ να αυξηθούν στο ποσοστό 3% επί του ΑΕΠ και να ενισχυθεί επειγόντως η ΕΦ, όπως έπραξε τελευταίως η Ελλάδα για τις ΕΔ της, λόγω της τουρκικής επιθετικότητας. Τον τελευταίο χρόνο γίνονται θετικά βήματα στον τομέα αυτό από την ΚΔ, αλλά απαιτούνται να γίνουν πολλά ακόμα προς κάλυψη των μεγάλων αναγκών.
Διπλωματική Ικανότητα ΚΔ: Ο εγκλωβισμός τής ΚΔ στην υποστήριξη επί μισό αιώνα σχεδόν, τής λύσης ΔΔΟ για το Κυπριακό, που επέβαλαν η Τουρκία και Βρετανία (με εισήγηση τής τελευταίας περιλήφθηκε και στο ψήφισμα 549/1990 του ΣΑ/ΟΗΕ), αποδυνάμωσε την διπλωματική ικανότητά της, να απαιτεί τερματισμό τής τουρκικής κατοχής, αφού η ΔΔΟ νομιμοποιεί την διχοτόμηση, που επέβαλε βίαια η Τουρκία με την παράνομη εισβολή του1974.Η ΔΔΟ απορρίφθηκε από την πλειοψηφία του Ελληνισμού της Κύπρου το 2004 με δημοψήφισμα(σχέδιο Ανάν)και είναι απαράδεκτο να συνεχίζεται η υποστήριξη της. Είναι λύση η οποία παραβιάζει βασικές δημοκρατικές αρχές(ενότητα κράτους, ανθρώπινα δικαιώματα, αρχή τής πλειοψηφίας στη λήψη αποφάσεων) καταλύει την ΚΔ, δεν παρέχει συνθήκες ασφάλειας (έλλειψη στρατιωτικής, πολιτικής, λειτουργικής, οικονομικής ασφάλειας) και θέτει την Κύπρο υπό τον στρατηγικό έλεγχο τής Τουρκίας.
Πληροφοριακή ικανότητα ΚΔ: Η ΚΔ αντιμετωπίζει πρόβλημα κεντρικού ελέγχου και αξιοποίησης των πληροφοριών, που αφορούν κυρίως την εθνική ασφάλεια. Οι πληροφορίες των κρατικών φορέων τής ΚΔ (ΚΥΠ, υπουργεία, ΕΦ, Αστυνομία, Πρεσβείες, Ημικρατικοί Οργανισμοί κ.ά.) υποβάλλονται στον πρόεδρο τής ΚΔ, ο οποίος στερείται θεσμικού οργάνου διαχείρισης και αξιοποίησης τους. Στερείται Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας (ΣΕΑ),το οποίο περιλαμβάνει τμήμα στρατηγικών πληροφοριών και τμήμα στρατηγικής σχεδίασης. Το πρώτο διαχειρίζεται τις πληροφορίες και προβαίνει σε εκτίμηση των κινδύνων για την εθνική ασφάλεια στη βάση της αξιολόγησης των απειλών κατά τού κράτους (risk assessment).To δεύτερο αξιοποιεί την εκτίμηση των απειλών, επεξεργάζεται τρόπους αντιμετώπισης των και τούς υποβάλλει στο ΣΕΑ, του οποίου προΐσταται πάντα ο πρόεδρος ή πρωθυπουργός τού κράτους.
Συμπερασματικά χρειαζόμαστε ενίσχυση της εθνικής ασφάλειας μας, προς ανακοπή της συνεχιζόμενης Τουρκικής επιθετικότητας. Είμαστε θύματα της Τουρκίας, γνωρίζουμε τους επεκτατικούς στόχους της και τις βάρβαρες μεθόδους της και δεν δικαιολογείται καμιά αδράνεια. Απαιτούνται επείγουσες αναθεωρήσεις στους τομείς τής στρατιωτικής ικανότητας τής ΚΔ (ενίσχυση ΕΦ, αναζωογόνηση δόγματος ΕΑΧ), της διπλωματικής ικανότητάς της (εγκατάλειψη τής λύσης ΔΔΟ και υποστήριξη συνέχισης λειτουργίας της ΚΔ ως ενιαίο κράτος με εκσυγχρονισμό του συντάγματός της, κατάργηση των εγγυήσεων, απομάκρυνση των ΤΔΚ και εποίκων ), της πληροφοριακής ικανότητάς της (συγκρότηση ΣΕΑ, για την αξιοποίηση των πληροφοριών προς αντιμετώπιση των απειλών κατά της εθνικής ασφάλειας της ΚΔ) και τής δυνατότητάς της να παρεμποδίζει την είσοδο παράνομων μεταναστών στις ελεύθερες περιοχές της Κύπρου, που εξελίσσεται σε μείζον πρόβλημα εθνικής ασφάλειας (ταχεία ενίσχυση αυτής της δυνατότητας, όπως έπραξε με επιτυχία η Ελλάδα στον Έβρο και το Αιγαίο).
Στις επικείμενες προεδρικές εκλογές, το θέμα τής ενίσχυσης τής Εθνικής Ασφάλειας στην ημικατεχόμενη πατρίδα μας ,πρέπει να αποτελεί βασικό κριτήριο επιλογής νέου προέδρου τής ΚΔ , αφού αυτό σχετίζεται με την επιβίωση μας, που αντιμετωπίζει θανάσιμο κίνδυνο λόγω τής τουρκικής επιθετικότητας .
*αντιστράτηγος ε.α.
Λευκωσία, Αύγουστος 2022
«Mακεδονικό Σύνδρομο»: Τι έγραφε για τη Βουλγαρία μυστική έκθεση της CIA το 1971
«Mακεδονικό σύνδρομο – η χρόνια κρίση στις γιουγκοσλαβο-βουλγαρικές σχέσεις» – αυτός είναι ο τίτλος ενός απόρρητου εγγράφου της αμερικανικής υπηρεσίας ξένων πληροφοριών CIA από τις αρχές του 1971, το οποίο, σύμφωνα με τους «Financial Times», αποχαρακτηρίστηκε δεκαετίες αργότερα.
Η 12σέλιδη, λεπτομερώς γραπτή έκθεση, η οποία είναι τώρα διαθέσιμη στο αρχείο της CIA, δίνει μια πολύ λεπτομερή εικόνα της περίπλοκης σχέσης μεταξύ Γιουγκοσλαβίας και Βουλγαρίας στα τέλη της δεκαετίας του 1960, περιγράφει τις ιστορικές ρίζες του σλαβομακεδονικού προβλήματος και κάνει μια ακριβή ανάλυση του ανερχόμενου τότε νέου βουλγαρικού εθνικισμού. Που παρεμπιπτόντως, όσον αφορούσε την τότε Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας.
«Σύμφωνα με τη Σόφια, οι Σλαβομακεδόνες είναι Βούλγαροι»
Στην αρχή του εγγράφου διαβάζουμε: «Τα τελευταία τέσσερα χρόνια, ποτάμια αμοιβαίων επιθέσεων κύλησαν μεταξύ Γιουγκοσλαβίας και Βουλγαρίας για ένα φαινομενικά ασαφές, ιστορικά αμφιλεγόμενο ζήτημα, δηλαδή – την εθνική και γλωσσική καταγωγή των λαών της Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας.
Οι Γιουγκοσλάβοι ισχυρίζονται ότι αν αφαιρέσουν αυτόν τον θόρυβο από τις ακαδημαϊκές τους αξιώσεις, καταλήγει σε οξύ αλυτρωτισμό εκ μέρους των Βουλγάρων.
Για τη Σόφια, το σλαβομακεδονικό ζήτημα είναι δίκοπο μαχαίρι. Από τη μια το καθεστώς το χρησιμοποιεί για εσωτερική κατανάλωση ως η μόνη απροβλημάτιστη διέξοδος του βουλγαρικού εθνικισμού, χωρίς τον κίνδυνο παρέμβασης της Μόσχας.
Οι Βούλγαροι ‘κόλλησαν’ στη Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου
Ακόμα και οι Γιουγκοσλάβοι δεν πιστεύουν ότι η Σόφια αυτή τη στιγμή σκοπεύει να πάρει πίσω τη Γιουγκοσλαβική Μακεδονία (του Βαρδάρη) με τη βία. Από την άλλη, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι Βούλγαροι ηγεμόνες θα είναι σε επιφυλακή για οποιαδήποτε ευκαιρία να αποδυναμώσουν την εξουσία του Βελιγραδίου στη γιουγκσλαβική Μακεδονία στη μετα-Τίτο εποχή και ότι ήδη προετοιμάζονται γι’ αυτό με ισχυρές διεκδικήσεις για τα δικαιώματά τους στη Μακεδονία του Βαρδάρη».
Σύμφωνα με τους συντάκτες της έκθεσης, η αντίληψη της κομμουνιστικής Βουλγαρίας ότι δεν υπάρχει ξεχωριστό μακεδονικό έθνος και γλώσσα θεωρήθηκε ωστόσο από τη Γιουγκοσλαβία ως απειλή.
Γράφουν: «Σύμφωνα με τον ισχυρισμό της Σόφιας, όλοι οι Μακεδόνες είναι στην πραγματικότητα Βούλγαροι, αποκομμένοι από την πατρίδα. Αυτή η γνώμη χρονολογείται πριν από την κομμουνιστική εποχή στη Βουλγαρία.
Σύμφωνα με τη Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου του 1878, δόθηκε ο έλεγχος στο νέο βουλγαρικό κράτος για πρώτη φορά στα μακεδονικά εδάφη.
Λίγους μήνες αργότερα – οι Μεγάλες Δυνάμεις κατέλαβαν αυτό το έδαφος και το έδωσαν στη Σερβία (τώρα μέρος της Γιουγκοσλαβίας).
Έκτοτε οι περισσότερες βουλγαρικές κυβερνήσεις διεκδικούν συνεχώς αυτήν την επαρχία, αν και μετά το 1878 η εν λόγω περιοχή κατείχε η Σόφια συνολικά μόνο για τέσσερα χρόνια».
Οι εθνικιστές στην κομμουνιστική Βουλγαρία
Μετά από μια σύντομη ιστορική επισκόπηση του τι συνέβη στην περιοχή μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η έκθεση συζητά εν συντομία τα σχέδια για μια βαλκανική ομοσπονδία που επέζησε για κάποιο διάστημα ακόμη και μετά τη σύγκρουση Τίτο-Στάλιν το 1948.
Στη συνέχεια, οι συγγραφείς γράφουν για την άνοδο της «κλίκας Ζίβκοφ» και τις καταστολές που πραγματοποίησαν οι κομμουνιστές στη Βουλγαρία μετά την ανάληψη της εξουσίας.
Με την έγκριση της Μόσχας, οι Βούλγαροι κομμουνιστές αναβιώνουν σταδιακά τον μύθο της Βουλγαρίας του Αγίου Στεφάνου, σημειώνουν περαιτέρω οι συγγραφείς και προσθέτουν:
Την ίδια χρονιά, ένας εξέχων εθνογράφος εξέφρασε δημόσια τη διαφωνία του με ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε σε σοβιετικό περιοδικό που ισχυριζόταν ότι οι Σλαβομακεδόνες ήταν ένα ξεχωριστό έθνος ή λαός.
Στο πνεύμα της Συνθήκης του Αγίου Στεφάνου, πολλοί Βούλγαροι επιστήμονες και πολιτικές προσωπικότητες δημοσίευσαν άρθρα πάνω σε άλλα άρθρα για να υπερασπιστούν τον ισχυρισμό ότι, εθνοτικά, ιστορικά και πνευματικά, η Μακεδονία του Βαρδάρη (Βαρντάρσκα) είναι μέρος του βουλγαρικού έθνους» υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για μια ποικιλία Βουλγάρων (έναν ισχυρισμό με τον οποίο θα συμφωνούσαν ορισμένοι δυτικοί γλωσσολόγοι).
Το ρεπορτάζ κάνει επίσης λόγο για την ομιλία του Τόντορ Ζίβκοφ στη βουλγαρική νεολαία από τον Δεκέμβριο του 1967, όπου τόνισε την επέκταση της «πατριωτικής παιδείας».
Σύμφωνα με τον κομμουνιστή ηγέτη, οι Βούλγαροι δεν εκμεταλλεύονται επαρκώς την ένδοξη ιστορία τους για να εκπαιδεύσουν τους νέους στο πνεύμα του πατριωτισμού.
Η εισβολή των Σοβιετικών στη Τσεχοσλαβακία πυροδότησε τις εντάσεις
Η εισβολή των στρατευμάτων του Συμφώνου της Βαρσοβίας στην Τσεχοσλοβακία το 1968 και η καταστροφή της Άνοιξης της Πράγας, στην οποία συμμετείχε η NRB, δημιούργησαν πρόσθετη ένταση μεταξύ Βουλγαρίας και Γιουγκοσλαβίας, σημειώνουν αναλυτές της CIA.
Μετά τη σκληρή κριτική που έκανε ο Γιουγκοσλάβος ηγέτης Τίτο εναντίον αυτής της εισβολής, η Βουλγαρία ενέτεινε την προπαγάνδα της κατά της Γιουγκοσλαβίας και ξεκίνησε μια νέα διπλωματική εκστρατεία – προφανώς με την έγκριση της ΕΣΣΔ, γράφουν οι συγγραφείς και υπενθυμίζουν ότι τον Νοέμβριο του 1968 η Βουλγαρική Ακαδημία δημοσίευσε μια γνώμη σύμφωνα με στην οποία η Γιουγκοσλαβική Μακεδονία δεν υπήρξε ποτέ εθνοτικά, εθνικά και γλωσσικά ως ξεχωριστό έθνος από τη Βουλγαρία.
Η έκθεση κάνει επίσης λόγο για τους ισχυρισμούς της Βουλγαρίας ότι «απελευθέρωσε» τη Μακεδονία το 1944 – ισχυρισμοί χωρίς καμία σχέση με την πραγματικότητα.
Οι εδαφικές διεκδικήσεις της Βουλγαρίας
Σταδιακά, η γιουγκοσλαβική ηγεσία συνειδητοποίησε ότι οι βουλγαρικές εκστρατείες σχετικά με τη Μακεδονία ήταν ξεκάθαρα συντονισμένες με τη Μόσχα, έγραψαν οι αναλυτές της CIA και ανέφεραν ένα γιουγκοσλαβικό έγγραφο με τίτλο «Φαντάσματα του παρελθόντος».
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα του Βελιγραδίου «Borba» και στη σκοπιανή «Nova Makedonija» και κατηγορεί τη Βουλγαρία ότι παρουσιάζει «αστικές εδαφικές διεκδικήσεις» στη Σοσιαλιστική Μακεδονία και μέρος της Σερβίας, που της «παραχωρήθηκε» σύμφωνα με τη Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου.
Ο πραγματικός υπαίτιος για όλα αυτά όμως είναι η τσαρική Ρωσία που δημιούργησε τη μυθοπλασία του Αγίου Στεφάνου, αναφέρει το επίμαχο άρθρο.
«Ας αναρωτηθούμε σε τι βασίζονται οι βουλγαρικές αξιώσεις»
Προς το τέλος της έκθεσης πληροφοριών των ΗΠΑ του 1971 διαβάζουμε:
«Σε μια έκθεση για θέματα εξωτερικής πολιτικής της 18ης Νοεμβρίου 1970, που κυκλοφόρησε σε όλα τα σώματα του Γιουγκοσλαβικού Κοινοβουλίου της Ένωσης, ο Γιουγκοσλάβος Πρόεδρος Τίτο φέρεται να είπε:
«Για να μάθετε τι είναι πίσω από την αναβίωση του βουλγαρικού ρεβανσιστή δαίμονα, πρέπει να αναρωτηθούμε σε τι βασίζονται οι βουλγαρικές αξιώσεις.
Τρεις εξηγήσεις είναι δυνατές:
Πρώτον, να εκτραπεί η προσοχή του κοινού από την εσωτερική κρίση κάνοντας εδαφικές διεκδικήσεις.
Δεύτερον, η πεποίθηση ότι η Γιουγκοσλαβική Ομοσπονδία θα διαλυθεί και ότι αυτή είναι μια μοναδική ευκαιρία για τη Βουλγαρία να επωφεληθεί από αυτήν.
Και τρίτον, ότι κάποιος άλλος βρίσκεται πίσω από τις βουλγαρικές διεκδικήσεις – ότι δηλαδή η ηγεσία της γειτονικής μας χώρας στηρίζεται στην υποστήριξη κάποιου άλλου…
Η Γιουγκοσλαβία πραγματικά διαλύθηκε, και η ανεξάρτητη «πΓΔΜ αναγνωρίστηκε πρώτα από τη Βουλγαρία, μετά ακολούθησε έναν περίπλοκο πολιτικό δρόμο και σήμερα ονομάζεται Βόρεια Μακεδονία.
Ανεξάρτητα από όλα αυτά, οι παραλληλισμοί με όσα συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια στις σχέσεις Σόφιας και Σκοπίων είναι κάτι παραπάνω από εμφανείς.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο αυτό το έγγραφο, που συντάχθηκε πριν από περισσότερα από 50 χρόνια, αξίζει να διαβαστεί.
dnes.dir.bg
ΝΑΤΟ: Υπερβολική η αντίδραση της Κίνας κατά της Ταϊβάν για την επίσκεψη Πελόζι
«Η επίσκεψη της Νάνσι Πελόζι δεν είναι λόγος για την Κίνα να απειλεί την Ταϊβάν», δήλωσε ο Στόλτενμπεργκ στο Reuters. Στην Ιαπωνία η Νάνσι Πελόζι
Η Κίνα δεν θα πρέπει να αντιδρά υπερβολικά στην επίσκεψη της πρόεδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων Νάνσι Πελόζι στην Ταϊβάν, δήλωσε σήμερα ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Γενς Στόλτενμπεργκ.
«Η επίσκεψη της Νάνσι Πελόζι δεν είναι λόγος για την Κίνα να αντιδρά υπερβολικά ή να απειλεί την Ταϊβάν ή να χρησιμοποιεί απειλητική ρητορική, δήλωσε ο Στόλτενμπεργκ στο Reuters.
«Οι Ηνωμένες Πολιτείες και άλλοι εταίροι του ΝΑΤΟ έχουν πραγματοποιήσει επισκέψεις σε επίπεδο υψηλόβαθμων αξιωματούχων στην Ταϊβάν τακτικά όλα αυτά τα χρόνια, και συνεπώς αυτό δεν αποτελεί λόγο για την Κίνα να αντιδρά υπερβολικά», πρόσθεσε ο Στόλτενμπεργκ.

«Αντίποινα» με επίδειξη ισχύος από την Κίνα
Με εκτόξευση πολλών βαλλιστικών πυραύλων στα ύδατα γύρω από την Ταϊβάν, απάντησε σήμερα η Κίνα στην επίσκεψη της Νάνσι Πελόζι στη νήσο, σε μια απτή κλιμάκωση της έντασης μεταξύ των δύο πλευρών.
Σύμφωνα με ανακοίνωση Τύπου του υπουργείου Άμυνας της Ταϊβάν, «το Κομμουνιστικό Κόμμα» της Κίνας εκτόξευσε «πολλαπλούς πυραύλους Ντονγκφένγκ στα ύδατα βορειοανατολικά και νοτιοδυτικά της Ταϊβάν από τις 13:56 (σ.σ.: τοπική ώρα· 08:56 ώρα Ελλάδας)».
Η Διοίκηση Ανατολικού Θεάτρου του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού της Κίνας ανέφερε πως ολοκλήρωσε εκτοξεύσεις συμβατικών πυραύλων και πρόσθεσε ότι οι έλεγχοι στις περιοχές όπου έγιναν έχουν πλέον αρθεί.
Το Πεκίνο άρχισε το μεσημέρι (τοπική ώρα· στις 07:00 ώρα Ελλάδας) στρατιωτικά γυμνάσια ευρείας κλίμακας σε έξι ζώνες γύρω από την Ταϊβάν, πάνω σε πολυσύχναστες θαλάσσιες εμπορικές οδούς.
Στο Πινγκτάν, κινεζικό νησί κοντά σε μια από τις ζώνες των γυμνασίων, στρατιωτικά ελικόπτερα πέρασαν κινούμενα προς την κατεύθυνση της Ταϊβάν, διαπίστωσαν δημοσιογράφοι του Γαλλικού Πρακτορείου. Ο στρατός της Ταϊβάν από την πλευρά του ανέφερε ότι «προετοιμάζεται για πόλεμο» αν και «χωρίς να επιδιώκει πόλεμο».

Στην Ιαπωνία η Νάνσι Πελόζι
Η πρόεδρος της αμερικανικής Βουλής των Αντιπροσώπων, Νάνσι Πελόζι, έφτασε σήμερα στην Ιαπωνία, τελευταίο σταθμό της περιοδείας της στην Ασία.
Λίγες ώρες πριν την άφιξή της, πέντε βαλλιστικοί πύραυλοι που εκτοξεύθηκαν από την Κίνα φαίνεται ότι προσγειώθηκαν στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Ιαπωνίας (ΑΟΖ), δήλωσε σήμερα ο υπουργός Άμυνας της χώρας, Νομπούο Κίσι.
Ο Ιάπωνας υπουργός Άμυνας πρόσθεσε ότι το Τόκιο υπέβαλε διάβημα διαμαρτυρίας μέσω διπλωματικών οδών. Όταν ανακοινώθηκαν τα κινεζικά στρατιωτικά γυμνάσια, το Τόκιο, στενός σύμμαχος της Ουάσιγκτον, εξέφρασε την «ανησυχία» του.
Η κυρία Μαρκουλλή, όπως πάντα, λέει τη δική της “αλήθεια”: Ήταν παρούσα στην περίφημη συνάντηση και έκρυψε το περιεχόμενο της
Η κυρία Ερατώ Κοζάκου Μαρκουλλή, πρώην Υπουργός Εξωτερικών της Κύπρου επί προεδρίας του Τάσσου Παπαδόπουλου και του Δημήτρη Χριστόφια, ισχυρίστηκε ότι η δημοσίευση του απόρρητου εγγράφου των Ηνωμένων Εθνών, που αποκάλυψαν ο Φιλελεύθερος και η Hellas Journal, ήταν μία εσκεμμένη και ύποπτη διαρροή.
Βεβαίως, όπως πάντα, δεν λέει την αλήθεια. Ή λέει αυτή τη “δική της αλήθεια”, που είναι λάθος. Άλλωστε δεν είναι η πρώτη φορά που ισχυρίστηκε κάτι, το οποίο δεν είχε σχέση με την αλήθεια.
Αν πιστέψουμε τον Διάλογο -και γιατί να μην τον πιστέψουμε;- η εν λόγω πρώην πρέσβειρα και υπουργός, έκανε “λόγο για εσκεμμένη και ύποπτη διαρροή του εγγράφου στον τύπο” και υποστήριξε ότι “αφορά τις επερχόμενες προεδρικές εκλογές”.
Ισχυρίστηκε επίσης ότι “όλα ωφελούν εκείνο τον υποψήφιο που αμφισβητεί το πλαίσιο Γκουτέρες και το που φτάσαμε στο Κραν Μοντάνα και αναφέρθηκε στον Νίκο Χριστοδουλίδη”.
Η κ. Μαρκουλλή δεν καταλαβαίνει ότι μερικοί δημοσιογράφοι, όταν κάνουμε σωστά τη δουλειά μας, δεν μας ενδιαφέρει ποιός εξυπηρετείται. Μας ενδιαφέρει αν αυτό που γράφουμε είναι η αλήθεια. Και αυτό κάναμε και σε τούτη την περίπτωση, όπως και τον περασμένο Νοέμβριο. Το ζητούμενο είναι ποιος ευθύνεται για την κατάρρευση των διαπραγματεύσεων του Κραν Μοντανά. Και τα έγγραφα αποδεικνύουν ότι είναι η κατοχική Τουρκία. Έχει τη δύναμη να το παραδεχθεί; Αμφιβάλλω.
Άλλωστε, τη θέση μου για τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας σε σχέση με το Κραν Μοντανά, την έχω εκφράσει πολλές φορές με τελευταία την περασμένη Κυριακή. Ας την διαβάσει η κ. Μαρκουλλή και θα καταλάβει (ΕΔΩ).
Με το συμπάθειο κ. Μαρκουλλή, αλλά η ανάλυσή σας, όπως πάντα, είναι εντελώς λάθος. Αν εξυπηρετεί κάποιον υποψήφιο η αποκάλυψη μας, είναι τον κ. Ανδρέα Μαυρογιάννη, ο οποίος -είναι η αλήθεια- έδωσε μάχη στη συνάντηση με τον Έσπερ Μπαρ Άιντε για να εκμαιεύσει το πραγματικό πλαίσιο του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών. Όταν εσείς κ. Μαρκουλλή, είσασταν στη συνάντηση και δεν ανοίξατε ούτε μία φορά το στόμα σας, όπως αποκαλύπτει το έγγραφο. Προφανώς γι’ αυτό μας κατηγορείτε. Επειδή μέσω του εγγράφου αποκαλύφθηκε η αφωνία σας.
Μιλώντας στο ραδιόφωνο του Άστρα, η κ. Μαρκουλή παραδέχθηκε ότι ήταν παρούσα στη συνάντηση της 4ης Ιουλίου μεταξύ των δυο διαπραγματευτών. Εκεί, είπε, έγιναν διευκρινίσεις σχετικά με τα 6 σημεία και κυρίως για τα θέματα του εδαφικού ότι θα μπορούσε να λυθεί μόνο με την συμπερίληψη της Μόρφου. Αυτή η συμπερίληψη, είπε, δόθηκε και στις 29 Ιουνίου σε συνάντηση των δυο ηγετών με τον κ. Άιντε που ήταν και η ίδια παρούσα.
Τα υπόλοιπα που είπε η κ. Μαρκουλλή δεν αξίζουν δημοσίευσης διότι δεν καταλαβαίνει το πιο βασικό: ότι η Τουρκία ήταν αυτή που τίναξε στον αέρα τις διαπραγματεύσεις του Κραν Μοντανά και ότι πάντα τούτη η κυβέρνηση του Ταγίπ Ερνογάν, όπως και οι προηγούμενες, είχαν και έχουν σχέδιο για την άλωση ολόκληρου του νησιού. Ήταν τόσα χρόνια διπλωμάτης, έκανε δύο θητείες υπουργός Εξωτερικών, και δεν έχει μάθει το Κυπριακό.
Η κ. Μαρκουλλή πρέπει να πάρει και …Όσκαρ πρώτου γυναικειου ρόλου, πάντως. Πως κατάφερε να δικαιολογεί στο εξωτερικό και την πολιτική του Τάσσου Παπαδόπουλου και του Δημήτρη Χριστόφια. Εκτός αν εξέφραζε, αντί την πολιτική των προέδρων που υπηρετούσε, τις δικές της θέσεις. Όλα είναι πιθανά.
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Θυμάμαι όταν οι ομογενείς μας με χίλια ζόρια της έκλεισαν συνάντηση στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Την επομένη της συνάντησης είχα στον Φιλελεύθερο το σχετικό ρεπορτάζ. Η κ. Μαρκουλλή έγινε έξω φρενών και κατηγόρησε διπλωμάτες της κυπριακής πρεσβείας ότι μου διέρρευσαν το περιεχόμενο των συνομιλιών της με την κ. Χίλαρι Κλίντον. Αν δεν κάνω λάθος ήταν στις 20 Δεκεμβρίου του 2011. Πάλι δεν έλεγε την αλήθεια. Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, όπως κάνει ΠΑΝΤΑ, έδωσε στους δημοσιογράφους το λεγόμενο readout της συνάντησης της με την Αμερικανίδα ομόλογό της. Τότε ζήτησα και ειπλέον ενημέρωση από την αμερικανική πλευρά και το Γραφείο Τύπου την έκανε.
Της θυμίζω επίσης ότι ως πρέσβειρα στην Ουάσιγκτον αφαίρεσε το όνομα μου από τον κατάλογο των προσκλήσεων της κυπριακής πρεσβείας. Της θυμίζω επίσης ότι, πριν με αποκλείσει από τις …δεξιώσεις -στις οποίες ποτέ δεν πάω-, όταν η ερευνητική ομάδα της οποίας ηγούμαι στην Ουάσιγκτον ανακάλυψε τα έγγραφα του Χένρι Κίσιγκερ με παρακαλούσε να τα μοιραστώ μαζί της. Και το έκανα. Διότι ήταν η πρέσβειρα της Πατρίδας μου.
Η κ. Μαρκουλλή είναι ένα “πληγωμένο θηρίο” και της φταίνε όλοι και όλα. Οι σύντροφοι του ΑΚΕΛ δεν την επέλεξαν ως προεδρική υποψήφια του κόμματος, επέλεξαν τον εξαιρετικό διπλωμάτη Ανδρέα Μαυρογιάννη, και αυτό την θύμωσε με αποτέλεσμα να χάσει την ψυχραιμία της.
Μιχάλης Ιγνατίου
Hellas Journal
https://hellasjournal.com/2022/08/i-k-markoulli-opos-panta-lei-ti-diki-tis-alithia-itan-parousa-stin-perifimi-sinantisi-ke-ekripse-to-periechomeno-tis/















