Αρχική Blog Σελίδα 1564

Η ανάλυση του Γιουβάλ Νώε Χαράρι για τη σφαγή της Χαμάς: Tι έφταιξε στο Ισραήλ και τι πρέπει να κάνει

1

Ο Ισραηλινός ιστορικός, φιλόσοφος και συγγραφέας Γιουβάλ Νώε Χαράρι / Φωτογραφία αρχείου: AP Photo / Oded Balilty
ΤΡΥΦΩΝ ΚΑΪΣΕΡΛΙΔΗΣ
12/10/2023  13:30
Το Ισραήλ προσπαθεί ακόμη να συνέλθει από το σοκ της αιφνιδιαστικής επίθεσης της Χαμάς και του τρόμου που εξαπέλυσε, ενός τρόμου που συνιστά μάθημα για το τίμημα του λαϊκισμού του Μπέντζαμιν Νετανιάχου, σχολιάζει ο γνωστός ιστορικός και συγγραφέας, Γιουβάλ Νώε Χαράρι.

Όπως σημειώνει σε άρθρο του στην εφημερίδα Washington Post ο διάσημος Ισραηλινός ιστορικός η σύγκριση της επίθεσης της Χαμάς με τον πόλεμο του Γιομ Κιπούρ του 1973 είναι αποτυχημένη καθώς βγαίνουν ολοένα και περισσότερες ιστορίες φρίκης και εικόνες από τη σφαγή ολόκληρων κοινοτήτων στο νότιο Ισραήλ, όπως τα κιμπούτζ Κφαρ Αζά και Μπεερί, όπου και ο ίδιος είχε συγγενείς και φίλους. «Η Χαμάς είχε επί ώρες υπό τον έλεγχό της αυτές τις δύο κοινότητες. ΟΙ τρομοκράτες πήγαιναν από σπίτι σε σπίτι δολοφονώντας συστηματικά οικογένειες, σκοτώνοντας γονείς μπροστά στα παιδιά τους και παίρνοντας ομήρους ακόμη και μωρά και γιαγιάδες. Έντρομοι επιζώντες κλειδώθηκαν σε ντουλάπες και κελάρια καλώντας το στρατό και την αστυνομία για βοήθεια, που έφθασε, συχνά, πολύ αργά», γράφει ο Χαράρι.

Η αποτυχία του κράτους του Ισραήλ

Όπως σημειώνει, ο 99χρονος θείος του και η 89χρονη σύζυγός του είναι μέλη του κιμπούτζ Μπεερί. Κρύφθηκαν επί ώρες στο σπίτι τους και όπως έμαθε ο Χαράρι κατάφεραν να επιβιώσουν. «Η θεία μου και ο θείος μου είναι σκληροτράχηλοι Εβραίοι -γεννημένοι στην Ανατολική Ευρώπη στα χρόνια του Μεσοπολέμου, έχασαν ήδη έναν κόσμο στο Ολοκαύτωμα.

Μεγαλώσαμε με τις ιστορίες ανυπεράσπιστων Εβραίων που κρύβονταν από τους Ναζί σε ντουλάπες και κελάρια και κανείς δεν ερχόταν να τους βοηθήσει. Το κράτος του Ισραήλ ιδρύθηκε για να διασφαλίσει ότι αυτό δεν θα συνέβαινε ποτέ ξανά.

Σε ένα επίπεδο, οι Ισραηλινοί πληρώνουν το τίμημα για χρόνια ύβρεως, κατά την οποία οι κυβερνήσεις μας και πολλοί απλοί Ισραηλινοί ένιωσαν ότι ήμασταν τόσο δυνατότεροι από τους Παλαιστίνιους, ώστε μπορούσαμε απλώς να τους αγνοήσουμε. Υπάρχουν πολλά επικριτικά να ειπωθούν για τον τρόπο με τον οποίο το Ισραήλ εγκατέλειψε την προσπάθεια να συνάψει ειρήνη με τους Παλαιστίνιους και για το ότι έχει κρατήσει επί δεκαετίες εκατομμύρια Παλαιστίνιους υπό κατοχή.

Αυτό όμως δεν δικαιολογεί τις φρικαλεότητες που διέπραξε η Χαμάς, η οποία ούτως ή άλλως ουδέποτε ανέχθηκε οιαδήποτε πιθανότητα για μια ειρηνευτική συνθήκη με το Ισραήλ και έκανε ό,τι περνά από το χέρι της για να σαμποτάρει την ειρηνευτική διαδικασία του Όσλο. Όποιος θέλει ειρήνη πρέπει να καταδικάσει και να επιβάλει κυρώσεις στη Χαμάς και να απαιτήσει την άμεση απελευθέρωση όλων των ομήρων και τον πλήρη αφοπλισμό της Χαμάς», γράφει ο Χαράρι.

Ο λαϊκισμός του Νετανιάχου
Για τον συγγραφέα-φαινόμενο του διεθνούς best seller «Sapiens: A Brief History of Humankind», η πραγματική αιτία της δυσλειτουργίας του κράτους του Ισραήλ είναι ο λαϊκισμός του νυν πρωθυπουργού του. «Το Ισραήλ κυβερνάται επί πολλά χρόνια από τον λαϊκιστή αυταρχικό Μπέντζαμιν Νετανιάχου, μια ιδιοφυϊα όσον αφορά στις δημόσιες σχέσεις, αλλά ανίκανο ως πρωθυπουργό. Επανειλημμένα πρόταξε τα προσωπικά του συμφέροντα του εθνικού συμφέροντος κι έχτισε την καριέρα του διχάζοντας το έθνος. Διόρισε σε θέσεις κλειδιά άτομα βάσει της αφοσίωσής τους παρά των διαπιστευτηρίων τους, πήρε τα εύσημα για κάθε επιτυχία και ουδέποτε ανέλαβε την ευθύνη για αποτυχία και φάνηκε να δίνει ελάχιστη σημασία στο να λέει ή να ακούει την αλήθεια».

Κατά την άποψη του Χαράρι ο κυβερνητικός συνασπισμός που συγκρότησε τον περασμένο Δεκέμβριο ο Νετανιάχου ήταν μακράν ο χειρότερος, «μια συμμαχία μεσιανιστών ζηλωτών και αδιάντροπων οπορτουνιστών, που αγνόησε τα πολλά προβλήματα του Ισραήλ – περιλαμβανομένης της επιδεινούμενης κατάστασης ασφάλειας – εστιάζοντας αντίθετα στην αρπαγή απεριόριστης εξουσίας. Κυνηγώντας αυτό το στόχο υιοθέτησαν ακραία διχαστικές πολιτικές, διέσπειραν εξωφρενικές θεωρίες συνωμοσίας για κρατικούς θεσμούς που αντιτάσσονται στις πολιτικές τους και βάφτισαν προδότες του “βαθέος κράτους” τις ελίτ που υπηρετούν τη χώρα».

Όπως σημειώνει ο Χαράρι, οι υπηρεσίες ασφαλείας και πολυάριθμοι ειδικοί προειδοποίησαν επανειλημμένα την κυβέρνηση Νετανιάχου ότι με τις πολιτικές της θέτει σε κίνδυνο το Ισραήλ και διαβρώνει την αποτρεπτική ισχύ του σε μια περίοδο αυξανόμενων εξωτερικών απειλών. «Αλλά όταν ο επιτελάρχης των Αμυντικών Δυνάμεων του Ισραήλ ζήτησε να συναντηθεί με το Νετανιάχου για να τον προειδοποιήσει για τις επιπλοκές των κυβερνητικών πολιτικών αναφορικά με την ασφάλεια, ο Νετανιάχου αρνήθηκε να τον δει. Κι όταν ο υπουργός Άμυνας, Γιόαβ Γκαλάντ, σήμανε συναγερμό, ο Νετανιάχου τον απέλυσε για να αναγκαστεί να τον επαναφέρει λόγω της λαϊκής οργής. Τέτοια συμπεριφορά επί πολλά έτη επέτρεψε να χτυπήσει η συμφορά το Ισραήλ».

Και καταλήγει απευθύνοντας έκκληση στου φίλους του Ισραήλ ανά την υφήλιο να σταθούν στο πλευρό του αυτές τις δύσκολες ώρες: «Υπάρχουν πολλά επικριτικά να ειπωθούν για την παρελθούσα συμπεριφορά του Ισραήλ. Το παρελθόν δεν μπορεί να αλλάξει, αλλά ας ελπίσουμε ότι όταν διασφαλιστεί η νίκη επί της Χαμάς οι Ισραηλινοί όχι μόνον θα καλέσουν την κυβέρνηση να λογοδοτήσει, αλλά θα εγκαταλείψουν και τις λαϊκιστικές συνωμοσίες και τις μεσσιανικές φαντασιώσεις και θα κάνουν μια έντιμη προσπάθεια να υλοποιήσουν τα θεμελιώδη ιδανικά του Ισραήλ για δημοκρατία εντός των τειχών και ειρήνη εκτός», γράφει ο Χαράρι.

iefimerida.gr

Σοφία Γερμανού: ΕΚΛΕΓΕΙΝ κι ΕΚΛΕΓΕΣΘΑΙ….

0

της Σοφίας Γερμανού


Η πρώτη εκλογική μάχη των αυτοδιοικητικών εκλογών ολοκληρώθηκε και μαζί της έλαβε τέλος και η αγωνία των εκατόν πενήντα χιλιάδων συμπολιτών μας, δηλαδή του 2% του εκλογικού πληθυσμού της χώρας μας, που ρίχτηκαν με δυναμισμό σε αυτόν τον δύσκολο αγώνα του εκλέγειν κι εκλέγεσθαι, διεκδικώντας μια θέση στα δημοτικά, κοινοτικά και περιφερειακά συμβούλια. Η πλειοψηφία των υποψηφίων γνωρίζει ήδη αν η προσπάθεια τους έχει στεφθεί με επιτυχία και αν ανήκουν στην κατηγορία των νικητών, που σύντομα θα κληθούν να καταλάβουν μια θέση στα έδρανα των δημοτικών συμβουλίων των δήμων τους, για να παλέψουν για τις ιδέες και το όραμά τους για μια καλύτερη γειτονιά, για μια καλύτερη κοινότητα, ένα καλύτερο δήμο και μια καλύτερη Περιφέρεια!!!

Έτσι πέρα από την αγωνία των υποψηφίων, τελείωσε και το άγχος που υπήρχε ειδικά ανάμεσα σε οικογένειες και φίλους που έπρεπε να επιλέξουν ποιόν συγγενή ή φίλο και ποια ομάδα θα στηρίξουν, αφού όλοι σχεδόν είχαμε περισσότερους από ένα δικό μας άνθρωπο που συμμετείχε σε αυτές τις εκλογές, σε περισσότερα από ένα ψηφοδέλτιο και σε διαφορετικούς συνδυασμούς και διεκδικούσαν με αγωνία την προσωπική μας ψήφο.

Συγχαρητήρια λοιπόν σε όλους τους συμπολίτες μας που έχουν εκλεγεί αλλά και σε όλους που έδωσαν τον δικό τους αγώνα, αλλά δεν συγκέντρωσαν το απαιτούμενο αριθμό ψήφων που θα οδηγούσε τα βήματά τους στα έδρανα των δημοτικών ή περιφερειακών συμβουλίων. Ίσως την επόμενη φορά να είναι η δική τους σειρά.

Η αγωνία όμως παραμένει και θα συνεχιστεί για λίγες ημέρες ακόμη (ίσως και να έχει λήξει κι αυτή όταν διαβάζετε αυτό το κείμενο) μόνο για εκείνους τους υποψηφίους που καλούνται να μονομαχήσουν σε μια δεύτερη εκλογική αναμέτρηση για την διεκδίκηση του αξιώματος του Δημάρχου, του πρώτου πολίτη του Δήμου, κι έτσι να ολοκληρωθεί ο εκλογικός χορός, που όντως παρατράβηξε, αφού σε διάστημα μικρότερο των 5 μηνών είχαμε δύο εκλογικές αναμετρήσεις για τις εθνικές εκλογές, δύο για τις αυτοδιοικητικές και αν βάλουμε και τις δυο αναμετρήσεις στον ΣΥΡΙΖΑ που ανέδειξαν το «φαινόμενο» Κασελάκη στην πολιτική ζωή του τόπου.

Το μεγάλο ποσοστό συμμετοχής προκάλεσε το ενδιαφέρον και στον βαθμό που επιτρέπεται παρακολούθησα με προσοχή τα όσα ειπώθηκαν σε αυτές τις εκλογές. Παλιότεροι και νεότεροι μίλησαν για προγράμματα, για καινοτομίες, για αλλαγές, για έργα που έπρεπε να γίνουν και δεν έγιναν τα τελευταία 50 χρόνια, ή στην τελευταία θητεία τους, αλλά τώρα με την επανεκλογή τους θα υλοποιήσουν τα πάντα εντός των πρώτων 50 ή 100 ημερών…

Μίλησαν σχεδόν όλοι για τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν, για το μέλλον των πόλεων, την έλλειψη πρασίνου, την μόλυνση του περιβάλλοντος, τις ελλείψεις χώρων στάθμευσης, την απουσία των ποδηλατόδρομων και όλα αυτά που κάνουν μια πόλη ελκυστική, ασφαλή και προσβάσιμη. Μίλησαν για όλα αυτά που έπρεπε να είναι αυτονόητα και ήδη να ήταν σε πλήρη εφαρμογή όταν σε άλλες χώρες έχουν γίνει πραγματικότητα εδώ και πολλά χρόνια.

Πάντως σε θεωρητικό επίπεδο και προεκλογικό λόγο διαπιστώσαμε τη καλή διάθεση και τις θετικές προθέσεις να γίνουν όλα αυτά που δεν έγιναν μέχρι σήμερα και να συμβάλουν στην ποιοτική αναβάθμιση της ζωής των πολιτών. Περιμένουμε δηλαδή οι νέοι δημοτικοί και περιφερειακοί άρχοντες μαζί με την πολιτεία να προχωρήσουν στην υλοποίηση των όσων έχουν εξαγγείλει και να δούμε ως πολίτες αυτές τις καλύτερες ημέρες που όλοι υπόσχονται αλλά δεν βλέπουμε.

Δεχόμαστε για ακόμη φορά τη θετική τους διάθεση, την όρεξη για δουλειά για το καλό του δικού τους μικρού ή μεγάλου δήμου. Θεωρούμε ότι όλα αυτά αποτελούν θετικά στοιχεία για την επόμενη ημέρα…

Η αλήθεια είναι ότι υπήρχαν και υπάρχουν υγιείς δυνάμεις και αξιόλογες φωνές που θέλουν, προσπαθούν και αγωνίζονται για τον άνθρωπο, τον πολίτη και την ποιότητα της ζωής του, αλλά εξαφανίζονται στο πλαίσιο των συμφερόντων και των ομάδων που κάποιοι ανάμεσά τους εξυπηρετούν, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν πεζοδρόμια για πεζούς, αφού έχουν καταληφθεί από μηχανάκια, πατίνια και καρεκλοκαθίσματα και ολόκληρες στάσεις λεωφορείων έχουν γίνει ένα με τα μαγαζιά ή τις καφετέριες…

Τα γνωρίζουν καλά οι δήμαρχοι και οι υπηρεσίες των δήμων. Είπαμε όμως ότι τους πιστώνουμε καλή διάθεση και απλώς αναμένουμε…Είμαστε όμως υποχρεωμένοι να κρατάμε μικρό καλάθι γιατί όπως λέει και η παροιμία «όποιος καεί από το χυλό φυσάει και το γιαούρτι».

Πενήντα χρόνια οι πάντες υπόσχονται και μετά την εκλογή τους εξαφανίζονται. Έργα που πρέπει να αρχίσουν και να τελειώσουν στην ώρα τους τραβάνε σε μάκρος και οι αρχικοί προυπολογισμοί τριπλασιάζονται. Η ποιότητα των έργων υποβαθμίζεται. Σε κάθε μικρό ή μεγάλο έργο διαπιστώνεται ότι γίνεται «το φαγοπότι της αρκούδας» και την ώρα της κάθε κρίσης και των σοβαρών προβλημάτων άνθρωποι καίγονται ή πνίγονται, σπίτια και γέφυρες γκρεμίζονται, ποτάμια ξεχειλίζουν και αποκαλύπτουν την μακροχρόνια υποκρισία των αρχόντων και των παρατρεχάμενων τους αλλά και μερίδας συμπολιτών μας που δυστυχώς έμαθαν να σιτίζονται στα πρυτανεία κάθε μορφής εξουσίας…

Όλοι μας γνωρίζουμε πώς λειτουργεί αυτό το πελατειακό σύστημα. Η αποκάλυψη όλων αυτών έγινε ακόμη πιο φανερή με την πρόσφατη κακοκαιρία που έπληξε τον Βόλο, τη Λάρισα, την Έυβοια, και με τις φωτιές στον Έβρο και πολλές άλλες περιοχές σε όλη την Ελλάδα.

Το εκλέγειν και εκλέγεσθαι και η διαδικασία των εκλογών αποτελούν την ύψιστη αξία του δημοκρατικού πολιτεύματος κι έστω και για εκείνη τη μικρή χρονική στιγμή ο πολίτης έχει στα χέρια του τη δύναμη και την τύχη του τόπου και της χώρας του. Δυστυχώς όμως ακόμη και στις αυτοδιοικητικές εκλογές που η ψήφος μας μπορεί να είναι πιο αξιοκρατική, η πλειοψηφεία των συμπολιτών μας ψηφίζουν με γνώμονα το προσωπικό ή κομματικό τους συμφέρον κι έτσι τις θέσεις στα ύψιστα αξιώματα καταλαμβάνουν άτομα τα οποία δεν διαθέτουν προσόντα και ικανότητες διοίκησης και διαχείρισης σημαντικών προβλημάτων.

Αυτό που πρέπει να προβληματίσει τους πάντες είναι το υψηλό ποσοστό αποχής που άγγιξε το 48%. Τι είναι αυτό που κάνει τους πολίτες να μη προσέρχονται στις κάλπες; Ανεξαρτήτως όμως ευχόμαστε καλή επιτυχία, στις νέες διοικήσεις των δήμων και των περιφερειών της χώρας !!!

Εμείς θα είμαστε εδώ και θα παρακολουθούμε τα έργα και τις ημέρες τους!!!!

speaknews.gr

Η αγάπη του Ερντογάν για τη Χαμάς απειλεί το Ισραήλ

1

Sinan Ciddi 12 Οκτωβρίου 2023

Ενώ η συντριπτική πλειοψηφία των δυτικών συμμάχων της Τουρκίας έσπευσαε να καταδικάσει τις άγριες τρομοκρατικές επιθέσεις της Χαμάς στο Ισραήλ, η Άγκυρα υιοθέτησε μια διφορούμενη προσέγγιση. Ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, μια μέρα μετά τις επιθέσεις, παρατήρησε ότι είναι «ευθύνη της Τουρκίας να σταθεί δίπλα στους καταπιεσμένους». Αυτή η δήλωση πιθανότατα δόθηκε με πλήρη γνώση από την πλευρά του προέδρου ότι 5.000 πύραυλοι είχαν εκτοξευθεί από τη Χαμάς στο Ισραήλ, σκοτώνοντας αδιάκριτα περισσότερους από 1.000 αμάχους, πέρα από περαιτέρω φρικαλεότητες, συμπεριλαμβανομένου του αποκεφαλισμού Ισραηλινών νηπίων.

Ο Ερντογάν σκλήρυνε τη θέση του την Τρίτη, επικρίνοντας ευθέως την απόφαση των Ηνωμένων Πολιτειών να τοποθετήσουν μια ομάδα αερομεταφερόμενης δύναμης κρούσης στην ανατολική Μεσόγειο ως προφύλαξη έναντι τυχόν ιρανικών στρατιωτικών απειλών κατά του Ισραήλ. Κατά την άποψη του Ερντογάν, η στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ «θα προκαλούσε πολύ σοβαρές σφαγές χτυπώντας όλη τη Γάζα». Τι εξηγεί την επιφυλακτικότητα του Ερντογάν να καταδικάσει τις βάρβαρες τρομοκρατικές επιθέσεις της Χαμάς και γιατί αντιστέκεται στην υποστήριξη του Ισραήλ στην πιο σκοτεινή του ώρα;

Η απάντηση είναι ξεκάθαρη: Ο Ερντογάν είναι πρωταθλητής της Χαμάς. Ως αποτέλεσμα, η Άγκυρα δεν έχει χαρακτηρίσει τη Χαμάς ως τρομοκρατική οργάνωση. Το 2018 ο Ερντογάν έκανε ξεκάθαρη τη θέση του, δηλώνοντας: «Η Χαμάς δεν είναι τρομοκρατική οργάνωση και οι Παλαιστίνιοι δεν είναι τρομοκράτες. Είναι ένα κίνημα αντίστασης που υπερασπίζεται την παλαιστινιακή πατρίδα ενάντια σε μια δύναμη κατοχής».

Αυτό αντανακλά τη συνολική ισλαμιστική κοσμοθεωρία του Ερντογάν, η οποία δεν έχει αλλάξει από την είσοδό του στο πολιτικό κίνημα του Ισλάμ της Τουρκίας πριν από περίπου 40 χρόνια.

Αν και η Τουρκία είναι η πρώτη μουσουλμανική χώρα που αναγνώρισε το κράτος του Ισραήλ, αυτή η αναγνώριση δεν υποστηρίζεται από το ισλαμιστικό κίνημα της Τουρκίας, το οποίο πιστεύει σταθερά ότι το Ισραήλ είναι ένα παράνομο κράτος στο σύνολό του και ότι πρέπει να εξαλειφθεί.

Οι δημόσιες παρατηρήσεις του Ερντογάν μετά τις επιθέσεις είναι συγκριτικά μετρημένες — προς το παρόν. Μίλησε τηλεφωνικά με τον Ισραηλινό Πρόεδρο Ισαάκ Χέρτζογκ και πρόσφερε τις υπηρεσίες της Άγκυρας ως μεσολαβήτριας για την αποκλιμάκωση των εντάσεων. Αυτό δεν συμβαίνει επειδή ο Ερντογάν άλλαξε τις θεμελιώδεις απόψεις του για το Ισραήλ, αλλά επειδή πέρασε το μεγαλύτερο μέρος του 2022 προσπαθώντας να ανοικοδομήσει τους δεσμούς με το εβραϊκό κράτος και να σπάσει την περιφερειακή απομόνωση της Τουρκίας.

Αυτή μπορεί να είναι η αφορμή που απομακρύνεται από την επαναπροσέγγιση. Ο Ερντογάν μπορεί να ετοιμάζεται να λάβει μια πολύ πιο σκληρή αντι-ισραηλινή στάση καθώς εντείνεται η εισβολή του ισραηλινού στρατού στη Γάζα.

Εάν αυτό συνέβαινε, μια ισχυρή αντι-ισραηλινή στάση της Άγκυρας θα συμπλήρωνε τον εναγκαλισμό της Χαμάς από την Τουρκία.   Στη Χαμάς, μαζί με την ηγεσία της, παρέχεται αναγνώριση, χώρος γραφείων και καταφύγιο στην Τουρκία. Ο Ερντογάν διατηρεί θερμούς δεσμούς με κορυφαία στελέχη της Χαμάς, συμπεριλαμβανομένων των Ισμαήλ Χανίγιε και Σαλέχ αλ Αρούρι, δύο από τους πιθανούς εγκεφάλους των πρόσφατων επιθέσεων. Η Άγκυρα έχει επίσης χορηγήσει τουρκικά διαβατήρια σε αυτούς τους ανθρώπους, οι οποίοι χρησιμοποίησαν αυτό το πλεονέκτημα για να ταξιδέψουν διεθνώς και να συμμετάσχουν σε δραστηριότητες όπως στρατολόγηση, συγκέντρωση κεφαλαίων και πιθανώς συντονισμός με το Ιράν.

Οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους δεν πρέπει να έχουν την ψευδαίσθηση ότι ο Ερντογάν σκοπεύει να παίξει το ρόλο ενός έντιμου μεσολαβητή σε αυτή τη σύγκρουση. Προετοιμάζει τη χώρα για τις τοπικές εκλογές του 2024 και χρειάζεται κάθε ψήφος να πέσει υπέρ του αν θέλει να κερδίσει ξανά τις μεγάλες πόλεις της χώρας, όπως η Κωνσταντινούπολη και η Άγκυρα, τις οποίες έχασε το 2019. Έντονη αντι-ισραηλινή στάση θα μπορούσε να είναι ένας ικανοποιητικός δρόμος για αυτόν.

Αυτό δεν θα ήταν δύσκολο για τον Ερντογάν. Υποστηρίζει ήδη βαθιές αντισημιτικές απόψεις και η βάση των ψηφοφόρων του είναι έντονα αντι-ισραηλινή. Τα σημάδια αυτού είναι ήδη εμφανή: Δύο ημέρες μετά τις επιθέσεις στο Ισραήλ, το Huda-Par, ένα ριζοσπαστικό ισλαμιστικό πολιτικό κόμμα, πραγματοποίησε συγκέντρωση υπέρ της Χαμάς έξω από το Προξενείο του Ισραήλ στην Κωνσταντινούπολη. Αυτό είναι σημαντικό γιατί η Huda-Par ήταν και είναι μέλος της εκλογικής «Λαϊκής Συμμαχίας» του Ερντογάν, η οποία βοήθησε τον Ερντογάν να επανεκλεγεί τον Ιούλιο. Επιπλέον, η τουρκική κυβέρνηση σπάνια επέτρεψε να πραγματοποιηθούν δημόσιες διαδηλώσεις στην Τουρκία από το 2013. Η διαδήλωση υπέρ της Χαμάς είναι σίγουρα σύμφωνη με τα αισθήματα της βασικής εκλογικής περιφέρειας του Ερντογάν.

Ο Ερντογάν είναι πιθανό να παρακολουθεί στενά την στρατιωτική απάντηση του Ισραήλ κατά της Χαμάς. Δεν θα πρέπει να εκπλαγούμε αν η Άγκυρα κάνει άλλη μια στροφή εξωτερικής πολιτικής και εγκαταλείψει τη χλιαρή προσέγγισή της με το Ισραήλ. Δεν θα ήταν η πρώτη φορά.

washingtonexaminer.com

Μικρό Χρονικό: γιατί οι ισραηλοπαλαιστινιακές μάχες του 2023 είναι από τις πιο βάναυσες των τελευταίων ετών.

0

Χρονοδιάγραμμα της σύγκρουσης 

GEORGE PETRAS ,  JANET LOEHRKE ,  KIM HJELMGAARD ,  JAVIER ZARRACINA 

Έντονες μάχες μαίνονται στο Ισραήλ και τη Γάζα αφότου οι μαχητές της Χαμάς εκτόξευσαν χιλιάδες ρουκέτες στο Ισραήλ και ένοπλοι διείσδυσαν στο νότιο Ισραήλ. «Είμαστε σε πόλεμο και θα τον κερδίσουμε», δήλωσε ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου. Ο πόλεμος μπορεί να είναι ο χειρότερος από το 2021, αλλά είναι μέρος μιας περίπλοκης, πικρής σύγκρουσης που φτάνει πίσω στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο.

Η διαμάχη έχει τις ρίζες της στους προ-βιβλικούς χρόνους. Αν και τα σύνορά τους έχουν αλλάξει με τα χρόνια, τα παλαιστινιακά εδάφη ήταν αυτό που είναι τώρα το Ισραήλ, η Γάζα και η Δυτική Όχθη.

Η ιστορία, ο πολιτισμός και η ταυτότητα τόσο των Ισραηλινών Εβραίων όσο και των Παλαιστινίων Αράβων συνδέονται με τα παλαιστινιακά εδάφη και με την αρχαία πόλη της Ιερουσαλήμ, «μία από τις πιο σκληρά αμφισβητούμενες πόλεις στη γη», σύμφωνα με το Associated Press.

Η Οθωμανική Αυτοκρατορία ήλεγχε την περιοχή για περίπου 400 χρόνια πριν από την ήττα που υπέστη  μαζί με τη Γερμανία, στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η Βρετανία έλαβε τον έλεγχο της Παλαιστίνης από την Κοινωνία των Εθνών το 1920, βάσει διατάγματος που ονομάζεται Βρετανική Εντολή.

Το 1917, η βρετανική κυβέρνηση δήλωσε την υποστήριξή της για την ίδρυση ενός εβραϊκού κράτους στο Ισραήλ με τη Διακήρυξη Μπάλφουρ.

Η δήλωση υποστήριξης, ανέφερε επίσης ότι «δεν πρέπει να γίνει τίποτα που να μπορεί να βλάψει τα ατομικά και θρησκευτικά δικαιώματα των υπαρχουσών μη εβραϊκών κοινοτήτων στα παλαιστινιακά εδάφη ή τα δικαιώματα και το πολιτικό καθεστώς που απολαμβάνουν οι Εβραίοι σε οποιαδήποτε άλλη χώρα».

Η εβραϊκή μετανάστευση από την ανατολική και κεντρική Ευρώπη αυξήθηκε από το 1922 έως το 1947, καθώς Εβραίοι διέφυγαν από τις διώξεις και την καταστροφή των κοινοτήτων τους κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου και κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μέχρι το τέλος του Ολοκαυτώματος, περισσότεροι από 6 εκατομμύρια Ευρωπαίοι Εβραίοι είχαν δολοφονηθεί και πολλοί επιζώντες έμειναν χωρίς πατρίδα.

Καθώς ο αριθμός των Εβραίων μεταναστών αυξανόταν, πολλοί Παλαιστίνιοι εκτοπίστηκαν. Άρχισαν να απωθούνται και προκλήθηκε βία.

Το 1929, 67 Εβραίοι σκοτώθηκαν στη σφαγή της Χεβρώνας, κατά τις ταραχές ενάντια στην εβραϊκή μετανάστευση στην Παλαιστίνη.

Αμφισβητούμενη περιοχή

Γάζα: Γνωστή και ως Λωρίδα της Γάζας, είναι η πατρίδα περίπου 2 εκατομμυρίων Παλαιστινίων, πολλοί από τους οποίους εκτοπίστηκαν αφού έφυγαν ή εκδιώχθηκαν από το Ισραήλ κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Ανεξαρτησίας.

Δυτική Όχθη: Μικρότερη από το Ντέλαγουερ, η Δυτική Όχθη είναι ανατολικά του Ισραήλ. Εκεί ζουν περίπου 3 εκατομμύρια Παλαιστίνιοι, οι περισσότεροι Μουσουλμάνοι Άραβες. Η Δυτική Όχθη περιέχει μια σειρά από εβραϊκούς ιερούς τόπους, τους οποίους επισκέπτονται χιλιάδες προσκυνητές κάθε χρόνο.

Ανατολική Ιερουσαλήμ: Η ίδια η Ιερουσαλήμ είναι μια διαιρεμένη, αμφισβητούμενη πόλη. Κόπηκε στα δύο μετά τον αραβο-ισραηλινό πόλεμο του 1948. Το Ισραήλ ήλεγχε το δυτικό τμήμα και η Ιορδανία το ανατολικό. Το Ισραήλ κατέλαβε ολόκληρη την πόλη στον Πόλεμο των Έξι Ημερών του 1967.

Αν και η κατοχή της Ιερουσαλήμ αμφισβητείται, Ισραηλινοί αξιωματούχοι τη διεκδικούν ως αδιαίρετη πρωτεύουσα του Ισραήλ.

Το 2017, η κυβέρνηση Τραμπ μετέφερε στην Ιερουσαλήμ την Πρεσβεία των ΗΠΑ από το Τελ Αβίβ, μια επίσημη αναγνώριση της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας.

Ωστόσο, τα περισσότερα κράτη δεν αναγνωρίζουν ότι η Ιερουσαλήμ ανήκει ούτε στους Ισραηλινούς ούτε στους Παλαιστίνιους.

Ποιος πολεμάει;

Χαμάς

Η Χαμάς είναι η μεγαλύτερη παλαιστινιακή μαχητική ομάδα και έχει εκτοξεύσει ρουκέτες από τη Γάζα κατά των ισραηλινών πόλεων στις μάχες.

Ιδρύθηκε το 1987 κατά τη διάρκεια της πρώτης παλαιστινιακής εξέγερσης κατά της ισραηλινής κατοχής της Γάζας και της Δυτικής Όχθης και ελέγχει τη Γάζα από τότε που κέρδισε τις εκλογές το 2007. Έχει δεσμευτεί να καταστρέψει το Ισραήλ και θεωρείται τρομοκρατική ομάδα από τις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και άλλα κράτη.

Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις

Οι IDF είναι οι συνδυασμένες ένοπλες δυνάμεις του Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένου του στρατού, του ναυτικού και της αεροπορίας. Ιδρύθηκαν το 1948, δύο εβδομάδες μετά την ανακήρυξη του Ισραήλ ως κράτους.

Η διεθνής κοινότητα προσπαθεί, αλλά αποτυγχάνει να φέρει την ειρήνη

1947: Τα Ηνωμένα Έθνη ψηφίζουν για τη διαίρεση της Παλαιστίνης σε χωριστά, εβραϊκό και αραβικό, κράτη και τη μετατροπή της Ιερουσαλήμ σε διεθνή πόλη. Οι Άραβες απορρίπτουν το σχέδιο, το οποίο αργότερα εγκαταλείπεται.

1948: Μετά τη λήξη της Βρετανικής Εντολής στις 14 Μαΐου, το Εβραϊκό Λαϊκό Συμβούλιο συνέρχεται στο Τελ Αβίβ και ιδρύει το κράτος του Ισραήλ. Οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν επίσημα το νέο κράτος αργότερα εκείνη την ημέρα. Η ΕΣΣΔ το αναγνωρίζει τρεις μέρες αργότερα.

1949: Οι Συμφωνίες Εκεχειρίας είναι μια προσπάθεια με τη μεσολάβηση του ΟΗΕ για την ειρήνη στην Παλαιστίνη. Το Ισραήλ υπογράφει συμφωνίες με την Αίγυπτο, την Ιορδανία, τη Συρία και τον Λίβανο για την επίτευξη επίσημης συνθήκης ειρήνης εντός έξι μηνών, αλλά η προσπάθεια τελικά αποτυγχάνει.

1956: Η Αίγυπτος εθνικοποιεί τη Διώρυγα του Σουέζ και απαγορεύει στα ισραηλινά πλοία να τη χρησιμοποιούν καθώς και τα Στενά του Τιράν, μια άλλη ναυτική διαδρομή. Το Ισραήλ, με τη βοήθεια της Βρετανίας και της Γαλλίας, εισβάλλει στην Αίγυπτο. Η Σοβιετική Ένωση, σύμμαχος της Αιγύπτου, απειλεί με πυρηνικά αντίποινα και οι ΗΠΑ πιέζουν τις βρετανικές, γαλλικές και ισραηλινές δυνάμεις να αποσυρθούν. Ο ΟΗΕ αναπτύσσει ειρηνευτική δύναμη.

1964: Ιδρύεται στην Αίγυπτο η Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, μια ομάδα με στόχο την ένωση αραβικών ομάδων και την απελευθέρωση των παλαιστινιακών εδαφών μέσω ένοπλου αγώνα.

1967: Ο Πόλεμος των Έξι Ημερών ξεκινά από τη σύγκρουση στη Διώρυγα του Σουέζ. Η Αίγυπτος διατάζει τη δύναμη του ΟΗΕ να φύγει, κλείνει ξανά τα στενά του Τιράν στο Ισραήλ και σχεδιάζει μια μυστική επίθεση εναντίον του Ισραήλ.

Σε ένα προληπτικό χτύπημα, το Ισραήλ επιτίθεται στην Αίγυπτο και αργότερα στην Ιορδανία και τη Συρία, καταλαμβάνοντας τη Γάζα, τη Δυτική Όχθη, την Ανατολική Ιερουσαλήμ, τα υψώματα του Γκολάν και τη χερσόνησο του Σινά.

Αλλαγή στο κράτος του Ισραήλ

 

1973: Ο πόλεμος του Γιομ Κιπούρ ξεκινά με την Αίγυπτο και τη Συρία να επιτίθενται στο Ισραήλ στο Γιομ Κιπούρ, την πιο ιερή ημέρα του εβραϊκού έτους. Ο πόλεμος είναι μια προσπάθεια να αντιστραφεί η ήττα του πολέμου του 1967.

Πιασμένοι στον ύπνο, οι Ισραηλινοί αντεπιτίθενται και κερδίζουν. Οι ΗΠΑ βοηθούν στην εξασφάλιση συμφωνιών αποδέσμευσης από τους αντιπαρατιθέμενους, θέτοντας τις βάσεις για μελλοντικές ειρηνευτικές προσπάθειες.

1979: Οι Συμφωνίες του Καμπ Ντέιβιντ, μια ειρηνευτική συμφωνία Ισραήλ-Αιγύπτου, συνάπτονται από τον Πρόεδρο Τζίμι Κάρτερ και υπογράφονται από τον Αιγύπτιο Πρόεδρο Ανουάρ Σαντάτ και τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μεναχέμ Μπεγκίν.

1979: Το Ισραήλ αρχίζει τη σταδιακή αποχώρηση από το Σινά.

1987: Οι Παλαιστίνιοι οργανώνουν την πρώτη από τις δύο εξεγέρσεις, την ιντιφάντα, στη Γάζα, το Ισραήλ και τη Δυτική Όχθη, χρησιμοποιώντας μαζικά μποϊκοτάζ, πολιτική ανυπακοή και επιθέσεις κατά των Ισραηλινών. Περισσότεροι από 50 Ισραηλινοί άμαχοι σκοτώνονται. Η Ιντιφάντα διαρκεί περισσότερο από πέντε χρόνια και λήγει τον Σεπτέμβριο του 1993.

Ο ισραηλινός στρατός σκοτώνει 1.070 Παλαιστίνιους, μεταξύ των οποίων 237 παιδιά, σύμφωνα με την B’Tselem, μια ισραηλινή οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Εβραίοι άποικοι σκοτώνουν 54 Παλαιστίνιους. Οι ΗΠΑ και ο ΟΗΕ επικρίνουν τη χρήση θανατηφόρου βίας από το Ισραήλ.

1991: Ως απάντηση στην ιντιφάντα, η Διάσκεψη της Μαδρίτης, μια ιστορική συνάντηση όλων των συμμετεχόντων στην αραβο-ισραηλινή σύγκρουση, προεδρεύεται από τις ΗΠΑ και τη Ρωσία.

1993: Το Όσλο Ι, γνωστό ως Διακήρυξη Αρχών, υπογράφεται από τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Γιτζάκ Ράμπιν και τον Παλαιστίνιο ηγέτη Γιάσερ Αραφάτ. Καθορίζει ένα χρονοδιάγραμμα για μια ειρηνευτική διαδικασία στη Μέση Ανατολή.

1995: Υπογράφεται το Oslo II, μια δεύτερη συμφωνία με την οποία η Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης αναγνωρίζει το κράτος του Ισραήλ και το Ισραήλ επιτρέπει στους Παλαιστίνιους περιορισμένη αυτοδιοίκηση στη Γάζα.

2000: Ο Πρόεδρος Μπιλ Κλίντον, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Εχούντ Μπαράκ και ο Παλαιστίνιος ηγέτης Γιάσερ Αραφάτ συναντώνται σε σύνοδο κορυφής του Καμπ Ντέιβιντ, μια συνάντηση με σκοπό τον τερματισμό των εχθροπραξιών. Η διάσκεψη τελειώνει χωρίς συμφωνία.

Οι Παλαιστίνιοι, απογοητευμένοι από την αποτυχία να δημιουργήσουν ένα παλαιστινιακό κράτος, ξεκινούν τη δεύτερη ιντιφάντα τον Σεπτέμβριο, η οποία διαρκεί μέχρι τον Φεβρουάριο του 2005. Η B’Tselem υπολογίζει ότι σκοτώνονται περισσότεροι από 3.100 Παλαιστίνιοι και σχεδόν 1.000 Ισραηλινοί.

2005: Το Ισραήλ αποσύρεται από τη Γάζα αλλά διατηρεί τον έλεγχο.

2007: Η Χαμάς, η μαχητική παλαιστινιακή ομάδα, κερδίζει τις εκλογές στη Γάζα.

2008: Το Ισραήλ ξεκινά μια μεγάλη στρατιωτική εκστρατεία κατά της Χαμάς στη Γάζα μετά από  εκτοξεύσεις ρουκετών από μαχητές. Οι μάχες τελειώνουν στις 18 Ιανουαρίου 2009, με 1.440 Παλαιστίνιους και 13 Ισραηλινούς νεκρούς.

2012: Οι ισραηλινές δυνάμεις σκοτώνουν τον Αχμέντ Τζαμπάρι, στρατιωτικό αρχηγό της Χαμάς, σε επίθεση με πυραύλους. Το χτύπημα είναι μέρος μιας ισραηλινής επιχείρησης για την εξάλειψη όπλων και μαχητών στη Γάζα. Η Χαμάς λέει ότι η δολοφονία «άνοιξε τις πύλες της κόλασης».

2014: Η Χαμάς απαγάγει και σκοτώνει τρεις Ισραηλινούς εφήβους στη Δυτική Όχθη, πυροδοτώντας τον πόλεμο της Γάζας, κατά τον οποίο επιθέσεις με ρουκέτες και αεροπορικές επιδρομές σκοτώνουν 2.251 Παλαιστίνιους και 73 Ισραηλινούς. Ανώτερος ηγέτης της Χαμάς επαινεί την απαγωγή και λέει ότι είχε σκοπό να πυροδοτήσει μια νέα παλαιστινιακή εξέγερση.

Ο πόλεμος διαρκεί 50 μέρες και τελειώνει με ανακωχή. Έκθεση του ΟΗΕ αναφέρει ότι και οι δύο πλευρές μπορεί να έχουν διαπράξει εγκλήματα πολέμου, τα οποία αμφισβητούν το Ισραήλ και η Χαμάς.

2017: Η κυβέρνηση Τραμπ λέει ότι θα μεταφέρει την Πρεσβεία των ΗΠΑ στο Ισραήλ στην Ιερουσαλήμ από το Τελ Αβίβ, στην πραγματικότητα πρόκειται για μια επίσημη αναγνώριση των ΗΠΑ της διεκδίκησης του Ισραήλ στην πόλη. Η πρεσβεία μεταφέρεται το 2018.

2018: Ξεσπούν διαδηλώσεις στα σύνορα Γάζας-Ισραήλ καθώς η Πρεσβεία των ΗΠΑ μεταφέρεται. Οι διαδηλωτές πετούν εκρηκτικά και πέτρες σε φράχτες και αντιμετωπίζονται με πυροβολισμούς και δακρυγόνα. Τουλάχιστον 58 Παλαιστίνιοι σκοτώνονται, σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας της Γάζας.

2021: Οι μάχες ξεσπούν ξανά καθώς η ισραηλινή αστυνομία εισέβαλε στο τέμενος Al-Aqsa στην Ιερουσαλήμ στις 13 Απριλίου, την πρώτη νύχτα του ιερού μουσουλμανικού μήνα του Ραμαζανιού, και αποσυνδέει τα ηχεία που μεταδίδουν προσευχές καθώς ο Ρουβέν Ρίβλιν, ο Ισραηλινός πρόεδρος, μιλάει στο Δυτικό Τείχος , μια τοποθεσία ιερή για τον εβραϊκό λαό.

Στη συνέχεια, η αστυνομία κλείνει μια κοντινή πλατεία, ένα δημοφιλές σημείο συγκέντρωσης. Παλαιστίνιοι και Εβραίοι αρχίζουν να επιτίθενται ο ένας στον άλλο και η ισραηλινή αστυνομία εισέβαλε στο τζαμί στις 7 Μαΐου.

Η επιδρομή, σε αυτό που θεωρείται ιερό μουσουλμανικό μέρος σε μια από τις πιο ιερές νύχτες του Ραμαζανιού, θεωρείται από τους Μουσουλμάνους ως προσβολή.

Η Χαμάς και άλλοι μαχητές εκτοξεύουν ρουκέτες στο Ισραήλ από τη Γάζα στις 10 Μαΐου. Το Ισραήλ αντεπιτίθεται με αεροπορικές επιδρομές.

Η κατάπαυση του πυρός τέθηκε σε ισχύ στις 21 Μαΐου. Διήρκεσε μέχρι τις 16 Ιουνίου, όταν η Χαμάς έστειλε εμπρηστικά μπαλόνια –μπαλόνια ηλίου ή χαρταετούς με εύφλεκτες συσκευές προσαρτημένες– κατά μήκος των συνόρων της Γάζας προς το Ισραήλ.

Οι συσκευές προκάλεσαν 20 πυρκαγιές στο έδαφος σε χωράφια κοντά στα σύνορα, σύμφωνα με την ισραηλινή πυροσβεστική. Η Χαμάς εκτόξευσε τις συσκευές αφού Ισραηλινοί αξιωματούχοι επέτρεψαν σε υπερεθνικιστές διαδηλωτές να παρελαύνουν στην Ιερουσαλήμ.

2022: Την άνοιξη και το καλοκαίρι του 2022 το Ισραήλ βίωσε μια σειρά από τρομοκρατικές επιθέσεις που το οδήγησαν να λάβει αυτό που περιέγραψε ως προληπτική δράση, συμπεριλαμβανομένων αεροπορικών επιδρομών που στόχευαν ανώτερους διοικητές και αποθήκες όπλων, εναντίον μαχητών που υποστηρίζονται από το Ιράν, όπως η Ισλαμική Τζιχάντ.

Τουλάχιστον 44 Παλαιστίνιοι, μεταξύ των οποίων 15 παιδιά, σκοτώθηκαν σε τρεις ημέρες βίας τον Αύγουστο του 2022.

2023: Τον Ιανουάριο  φέτος, το Ισραήλ εξαπέλυσε την πρώτη από τις δύο επιδρομές εναντίον του προσφυγικού καταυλισμού Τζενίν στη Δυτική Όχθη, όπου είπε ότι κρύβονταν Παλαιστίνιοι μαχητές και ακτιβιστές.

Στη δεύτερη επιδρομή, τον Ιούλιο του 2023, το Ισραήλ έστειλε περίπου 1.000 στρατιώτες, με την υποστήριξη μη επανδρωμένων αεροσκαφών, στη Τζενίν για να κατεδαφίσουν αυτό που χαρακτήρισε μαχητικό «κέντρο διοίκησης».

Οκτώβριος 2023: Στη μεγαλύτερη επίθεση εδώ και χρόνια, δεκάδες ένοπλοι από την παλαιστινιακή μαχητική ομάδα Χαμάς διεισδύουν στο νότιο Ισραήλ σε μια εκπληκτικά αιφνιδιαστική επίθεση που συνέπεσε με μια μεγάλη εβραϊκή γιορτή. Κατά τη διάρκεια της νύχτας και το πρωί, η Χαμάς εκτόξευσε χιλιάδες ρουκέτες στο Ισραήλ. Η εθνική υπηρεσία διάσωσης του Ισραήλ ανέφερε ότι τουλάχιστον δεκάδες άνθρωποι σκοτώθηκαν και εκατοντάδες τραυματίστηκαν.

Συνεργάσθηκε η Katharine Vogel

Πηγή: USA TODAY Αναφορά και έρευνα δικτύου. Associated Press; Ηνωμένα Έθνη; Reuters; Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ

eu.usatoday.com

«Το Ισραήλ έχει ημερομηνία λήξης» -Γιάννος Μπαρμπαρούσης

0

Γράφει ο Γιάννος Μπαρμπαρούσης

Πολιτικός επιστήμων-διεθνολόγος

Το μέλλον του Ισραήλ ως εβραϊκού έθνους-κράτους προοιωνίζεται ακροσφαλές. Επειδή τα γραπτά μένουν, υπενθυμίζουμε απλώς τις σχετικές μας αναφορές. Ορθώς πράττουμε ως Ελλάδα και Κύπρος και έχουμε καλλιεργήσει αυτήν την πολύπτυχη συνεργασία με τους Ισραηλινούς. Έχει αρκετά να δώσει ακόμα αυτή η σχέση στο άμεσο μέλλον, πρωτίστως ως πολλαπλασιαστής της εθνικής ισχύος του Ελληνισμού

Όμως έχει καταστεί πασίδηλη (όχι τώρα, εδώ και περίπου 25 χρόνια) η αδυναμία διευθέτησης του Παλαιστινιακού ζητήματος με τρόπο που να εγγυάται την εθνική αυτοδιάθεση σε αμφότερους του λαούς, μέσω της λύσης δύο κρατών. Η διαύγαση των δεδομένων, ακόμη και από αμβλύνοες πολιτικούς ηγέτες, δεν απέτρεψε τον αυτοκαταστροφικό αβδηριτισμό της ισραηλινής ιθύνουσας σφαίρας. Οδηγούμαστε εναργέστατα σε λύση ενός κράτους, όπου, μοιραία, οι Παλαιστίνιοι θα κυριαρχήσουν πληθυσμιακά και, εν ευθέτω χρόνω, πολιτικά και θρησκευτικά. Όπως έγινε και στη Νότια Αφρική: οι λευκοί, άλλωστε, δεν ηττήθηκαν στρατιωτικά, υπέκυψαν στο χρόνο και τη δημογραφία.

Είμαστε οι τελευταίοι που θα υποστηρίξουν τη Χαμάς, οι σχέσεις στοργής της οποίας με τον Ερντογάν είναι γνωστές παντάπασι. Αλλά δεν μπορούμε να μην καταγράψουμε την ευρηματικότητα και (κυρίως) την επιτελεστικότητα των μαχητικών τμημάτων της.

Ό,τι και να κάνουν τώρα οι Ισραηλινοί (ισοπέδωση Γάζας, σφαγές αντεκδίκησης, εξόντωση ολόκληρης της ηγεσίας της Χαμάς, εκ νέου στρατιωτική κατοχή της Λωρίδας όπως πριν το 2005 κ.α.) είναι αδύνατο να αμυνθούν απέναντι στον επερχόμενο λυμεώνα. Γιατί; Υφίστανται αρκετοί λόγοι για την ισραηλινή φθορά.

Αρχικά, οι κατακλυσμιαίες αλλαγές στην αμερικανική κοινωνία. Το Δημοκρατικό Κόμμα, παραδοσιακά η ασπίδα των Εβραίων, πλέον υπερασπίζεται τα συμφέροντά τους με τρόπο λυμφατικό. Πέρασαν οι εποχές που οι Εβραίοι συνεισέφεραν το 50% των πολιτικών χορηγιών σε υποψηφίους του κόμματος αυτού. Και πάλι η δημογραφία: από εκεί που οι Εβραίοι συνιστούσαν το 5% του συνολικού πληθυσμού των ΗΠΑ, έχουν πλέον μειωθεί στο 2,2%. Αλλά και η ιδεολογική και πολιτισμική μεταμόρφωση της αμερικανικής κοινωνίας, με την εδραίωση ιδεολογημάτων που παρουσιάζουν το Ισραήλ ως «settler-colonialist», ραγίζει την άλλοτε αρραγή φιλοϊσραηλινή στάση της πλειοψηφίας των Αμερικανών. Σε 15-20 χρόνια από τώρα, η αλκή του εβραϊκού στοιχείου στις ΗΠΑ θα είναι σαφώς μικρότερη, με όλα τα διεθνοπολιτικά συμπαρομαρτούντα. Οι Αμερικανοί millennials έχουν ξεκάθαρα ταχθεί με τους Παλαιστινίους και η εικόνα του Ισραήλ είναι γι’ αυτούς τοξική.

Δεύτερος λόγος το εντυπωσιακά ανεπαρκές στρατιωτικό δόγμα των Ισραηλινών, οι οποίοι έφτασαν να πιστεύουν την προπαγάνδα τους και επαναλαμβάνουν τα λάθη πολλών Δυτικών στρατών: υπερτίμηση της αεροπορικής ισχύος και της τεχνητής νοημοσύνης, υποτίμηση του ανθρώπινου παράγοντα. Δεν είναι καινούργιο αυτό: τη δεκαετία του 1980 οι Ισραηλινοί ηττήθηκαν στη μακροχρόνια μάχη για τον πολιτικό έλεγχο του Λιβάνου από τον πατέρα Άσαντ και τη Χιζμπάλα, παρά το εντυπωσιακό ξεκίνημά τους με κατάληψη του νοτίου Λιβάνου και συντριβή της συριακής αεράμυνας. Όταν ήρθε η ώρα να κάνουν αληθινό counterinsurgency, απέτυχαν, ενώ ξέμειναν και από πυρομαχικά. Το τονίζουμε αυτό το τελευταίο και για τους δικούς μας…

Ο βασικότερος όμως λόγος του επισφαλούς μέλλοντος για το Ισραήλ ως εβραϊκό έθνος-κράτος είναι η συνειδητοποίηση, από τους Παλαιστινίους, του πόσο ισχυροί είναι στην πραγματικότητα εν μέσω της αδυναμίας τους. Και εδώ εντοπίζουμε ομοιότητες με ημέτερα ζητήματα. Όταν το 1974 η κυπριακή ηγεσία έκανε πρώτη φορά λόγο για μακροχρόνιο αγώνα, οι ανακοινώσεις της χλευάστηκαν ως ληρήματα και θυμοειδή ξεσπάσματα, παρεπόμενα μιας εθνικής καταστροφής. Κι όμως, ποιοι είναι σήμερα αυτοί που εκλιπαρούν για λύση στο Κυπριακό; Οι Τούρκοι, όχι εμείς… Συναφώς οι Παλαιστίνιοι εννόησαν ότι ποτέ δεν πρόκειται να επιβληθούν στρατιωτικά, οπότε εκκίνησαν τον πολιτικό, επικοινωνιακό, ηθικοθρησκευτικό και φυσικά δημογραφικό αγώνα σε βάρος των Ισραηλινών. Γιατί να δεχτούν τα δύο κράτη όταν ο πανδαμάτωρ χρόνος θα τους τα χαρίσει όλα; Αποκλείεται να λυγίσουν και να αποδεχθούν τον ξεριζωμό από τις εστίες τους. Μήπως θα αποδεχθούμε ποτέ εμείς τον ξεριζωμό από την Κύπρο;

Συνελόντι ειπείν, Ελλάδα και Κύπρος στέκονται σωστά στο πλευρό του Ισραήλ, στην παρούσα συγκυρία. Υφίστανται δυνατότητες περαιτέρω κεφαλαιοποίησης από τη συνέργεια δυνάμεων στο άμεσο μέλλον. Αλλά το Ισραήλ ως περιφερειακή δύναμη και ως εθνική έπαλξη εβραϊκής ισχύος έχει ημερομηνία λήξης. Ο μιθριδατισμός δεν είναι ποτέ η λύση και η τέχνη της μπακαλικής πόρρω απέχει από την επιστήμη της στρατηγικής. Ας μην το λησμονούμε ποτέ, καθώς εξελίξεις ήκιστα ευπροσήγορες προς το φιλελεύθερο διεθνές status quo ήδη αλλάζουν τον κόσμο και τον αιώνα μας.

https://www.militaire.gr/to-israil-echei-imerominia-lixis-giannos-mparmparoysis/

Γκίντεον Λεβί: Το Ισραήλ δεν μπορεί να φυλακίζει τους κατοίκους της Γάζας χωρίς να πληρώσει σκληρό τίμημα

0

Ο σπουδαίος Ισραηλινός δημοσιογράφος καταδικάζει την πολιτική των κυβερνήσεων της χώρας του

Ο Γκίντεον Λεβί είναι ένας από τους πιο γνωστούς δημοσιογράφους του Ισραήλ. Αρθρογράφος της εφημερίδας Χααρέτς, βραβευμένος θεωρείται μια κατεξοχήν προοδευτική φωνή που συχνά έχει διαφωνήσει με την πολιτική της χώρας του για το Παλαιστινιακό.

Με αφορμή τον πόλεμο στη Γάζα έγραψε ένα σκληρό άρθρο για το πώς έφτασαν τα πράγματα σε αυτή την κλιμάκωση.

H ισραηλινή αλαζονεία: η ιδέα ότι μπορούμε να κάνουμε ό,τι θέλουμε, ότι δεν θα πληρώσουμε ποτέ το τίμημα

Το πλήρες κείμενο του άρθρου

«Πίσω από όλα αυτά κρύβεται η ισραηλινή αλαζονεία: η ιδέα ότι μπορούμε να κάνουμε ό,τι θέλουμε, ότι δεν θα πληρώσουμε ποτέ το τίμημα και ότι δεν θα τιμωρηθούμε γι’ αυτό. Θα συνεχίσουμε ανενόχλητοι.

Θα συλλάβουμε, θα σκοτώσουμε, θα παρενοχλήσουμε, θα απαλλοτριώσουμε και θα προστατεύσουμε τους εποίκους που είναι απασχολημένοι με τα πογκρόμ τους. Θα επισκεφθούμε τον τάφο του Ιωσήφ, τον τάφο του Οθνιήλ και τον Βωμό του Ιησού του Ναυή στα παλαιστινιακά εδάφη, και φυσικά το Όρος του Ναού – πάνω από 5.000 Εβραίοι μόνο στη γιορτή του Σουκότ.

Θα πυροβολήσουμε αθώους ανθρώπους, θα βγάλουμε τα μάτια των ανθρώπων και θα τσακίσουμε τα πρόσωπα, θα εκδιώξουμε, θα κατασχέσουμε, θα ληστέψουμε, θα αρπάξουμε τους ανθρώπους από τα κρεβάτια τους, θα πραγματοποιήσουμε εθνοκάθαρση και φυσικά θα συνεχίσουμε την απίστευτη πολιορκία της Λωρίδας της Γάζας και όλα θα είναι εντάξει.

Θα χτίσουμε ένα τρομακτικό εμπόδιο γύρω από τη Γάζα – μόνο το υπόγειο τείχος κόστισε 3 δισεκατομμύρια σέκελ – και θα είμαστε ασφαλείς. Θα βασιστούμε στις ιδιοφυΐες της μονάδας κυβερνοκατασκοπείας 8200 του στρατού και στους πράκτορες της Σιν Μπετ που γνωρίζουν τα πάντα. Θα μας προειδοποιήσουν εγκαίρως.

Από τα σύνορα της Γάζας μέχρι τα σύνορα της Χαβάρα στη Δυτική Όχθη, μόνο και μόνο για την προστασία του ακροδεξιού βουλευτή Ζβι Σουκότ και των εποίκων. Και όλα θα πάνε καλά, τόσο στη Χαβάρα όσο και στο πέρασμα του Ερέζ στη Γάζα.

Το αλαζονικό φράγμα

Αποδεικνύεται ότι ακόμη και το πιο εξελιγμένο και ακριβό εμπόδιο στον κόσμο μπορεί να παραβιαστεί με μια παλιά μπουλντόζα, όταν το κίνητρο είναι μεγάλο. Αυτό το αλαζονικό φράγμα μπορεί να διασχιστεί με ποδήλατο και μοτοποδήλατο, παρά τα δισεκατομμύρια που σπαταλήθηκαν για αυτό και όλους τους διάσημους ειδικούς και τους μεγαλόσχημους εργολάβους.

Σκεφτήκαμε ότι θα συνεχίσουμε να κατεβαίνουμε στη Γάζα, να σκορπάμε μερικά ψίχουλα με τη μορφή δεκάδων χιλιάδων αδειών εργασίας στο Ισραήλ – πάντα υπό την προϋπόθεση της καλής συμπεριφοράς – και να τους κρατάμε ακόμα στη φυλακή.

Θα κάνουμε ειρήνη με τη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και οι Παλαιστίνιοι θα ξεχαστούν μέχρι που θα σβηστούν, όπως θα ήθελαν αρκετοί Ισραηλινοί.

Θα συνεχίσουμε να κρατάμε χιλιάδες Παλαιστίνιους κρατούμενους, μερικές φορές χωρίς δίκη, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι πολιτικοί κρατούμενοι. Και δεν θα συμφωνήσουμε να συζητήσουμε την απελευθέρωσή τους ακόμη και όταν θα βρίσκονται στη φυλακή για δεκαετίες.

Θα τους πούμε ότι μόνο με τη βία θα δουν οι κρατούμενοι τους την ελευθερία. Νομίζαμε ότι θα συνεχίσουμε αλαζονικά να απορρίπτουμε κάθε προσπάθεια διπλωματικής λύσης, μόνο και μόνο επειδή δεν θέλουμε να ασχοληθούμε με όλα αυτά, και όλα θα συνεχίσουν έτσι για πάντα.

Η παλιά παλαιστινιακή μπουλντόζα

Για άλλη μια φορά αποδείχθηκε ότι δεν είναι έτσι τα πράγματα. Μερικές εκατοντάδες ένοπλοι Παλαιστίνιοι παραβίασαν το φράγμα και εισέβαλαν στο Ισραήλ με έναν τρόπο που κανένας Ισραηλινός δεν φανταζόταν ότι ήταν δυνατός. Μερικές εκατοντάδες άνθρωποι απέδειξαν ότι είναι αδύνατο να φυλακίσεις δύο εκατομμύρια ανθρώπους για πάντα χωρίς να πληρώσεις ένα σκληρό τίμημα.

Ακριβώς όπως η παλιά παλαιστινιακή μπουλντόζα διέσχισε το Σάββατο το πιο έξυπνο φράγμα του κόσμου, ταυτόχρονα διέλυσε την αλαζονεία και τον εφησυχασμό του Ισραήλ. Και έτσι διέλυσε και την ιδέα ότι αρκεί να επιτίθεται κανείς περιστασιακά στη Γάζα με drone αυτοκτονίας -και να τα πουλάει στον μισό κόσμο- για να διατηρήσει την ασφάλεια.

Το Σάββατο, το Ισραήλ είδε εικόνες που δεν είχε ξαναδεί ποτέ πριν. Παλαιστινιακά οχήματα να περιπολούν στις πόλεις του, ποδηλάτες να μπαίνουν από τις πύλες της Γάζας. Αυτές οι εικόνες διαλύουν αυτή την αλαζονεία. Οι Παλαιστίνιοι της Γάζας αποφάσισαν ότι είναι πρόθυμοι να πληρώσουν οποιοδήποτε τίμημα για μια στιγμή ελευθερίας.

Υπάρχει κάποια ελπίδα σε αυτό; Όχι. Θα πάρει το Ισραήλ το μάθημά του; Όχι.

Το Σάββατο μιλούσαν ήδη για την εξάλειψη ολόκληρων γειτονιών στη Γάζα, για την κατοχή της Λωρίδας και την τιμωρία της Γάζας «όπως δεν έχει τιμωρηθεί ποτέ πριν». Αλλά το Ισραήλ δεν έχει σταματήσει να τιμωρεί τη Γάζα από το 1948, ούτε για μια στιγμή.

Μετά από 75 χρόνια κακοποίησης, το χειρότερο δυνατό σενάριο το περιμένει για άλλη μια φορά. Οι απειλές για «ισοπέδωση της Γάζας» αποδεικνύουν μόνο ένα πράγμα: Δεν έχουμε μάθει τίποτα. Η αλαζονεία ήρθε για να μείνει, παρόλο που το Ισραήλ πληρώνει υψηλό τίμημα για άλλη μια φορά.

Ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου φέρει πολύ μεγάλη ευθύνη για ό,τι συνέβη και πρέπει να πληρώσει το τίμημα, αλλά δεν ξεκίνησε από αυτόν και δεν θα τελειώσει μετά την αποχώρησή του. Πρέπει τώρα να κλάψουμε πικρά για τα ισραηλινά θύματα, αλλά πρέπει να κλάψουμε και για τη Γάζα.

Τη Γάζα, οι περισσότεροι κάτοικοι της οποίας είναι πρόσφυγες που δημιούργησε το Ισραήλ.

Τη Γάζα, η οποία δεν γνώρισε ούτε μια μέρα ελευθερίας.»

www.in.gr

Κλείνει το Ινστιτούτο Goethe στη Θεσσαλονίκη;

0

Το παρασκήνιο πίσω από τους λόγους που ενδέχεται να το οδηγήσουν σε λουκέτο, δύο χρόνια πριν συμπληρώσει 70 χρόνια αδιάλειπτης παρουσίας και συμβολής στην πόλη.

Ραφαήλ Γκαϊδατζής 11 Οκτωβρίου 2023

parallaximag.gr

Δύο χρόνια πριν συμπληρώσει 70 χρόνια ζωής και αδιάλειπτης παρουσίας και συμβολής στην πολιτιστική ζωή της πόλης, το Goethe-Institut της Θεσσαλονίκης απειλείται με λουκέτο. Στις 28 Σεπτεμβρίου το Εκτελεστικό Συμβούλιο του Goethe-Institut σε συνέντευξη τύπου που παραχώρησε έκανε λόγο για έναν συνολικό μετασχηματισμό του οργανισμού σε παγκόσμιο επίπεδο, σε ανοιχτή γραμμή με το υπουργείο Εξωτερικών της Γερμανίας.

«Το κλείσιμο ινστιτούτων, οι περικοπές θέσεων εργασίας και τα μέτρα για την αύξηση της αποτελεσματικότητας θα οδηγήσουν στην απαραίτητη εξοικονόμηση πόρων» σημειώνει στην επίσημη ενημέρωση του το Goethe-Institut, ώστε «να παραμείνει ισχυρό στη δέσμευσή του για παγκόσμιες συνεργασίες μακροπρόθεσμα». 00:00 Previous PlayNext 00:00 / 02:10 Mute Settings Fullscreen Copy video url Play / Pause Mute / Unmute Report a problem Language Share Vidverto Player «Θα διανείμουμε τους πόρους με διαφορετικό τρόπο, θα αυξήσουμε τις ψηφιακές προσφορές, θα διαλύσουμε τις υπάρχουσες δομές και θα δημιουργήσουμε νέες» σημείωσε ο Johannes Ebert, Γενικός Γραμματέας του Ινστιτούτου.

Στόχος των αλλαγών που ξεκίνησε το Διοικητικό Συμβούλιο είναι να μειωθεί η αναλογία των πάγιων δαπανών στον συνολικό προϋπολογισμό και έτσι να απελευθερωθούν κονδύλια για επιχειρησιακό πολιτιστικό, γλωσσικό και πληροφοριακό έργο παγκοσμίως. Για να το καταφέρει αυτό το Ινστιτούτο προχωρά σε μια σειρά μέτρων όπως: – μεσοπρόθεσμη εξοικονόμηση περίπου 24 εκατ. ευρώ ετησίως – το κλείσιμο εννέα από των σημερινών 158 ινστιτούτων: Μπορντό, Κουριτίμπα, Γένοβα, Λιλ, Οσάκα, Ρότερνταμ, Τεργέστη, Τορίνο, Ουάσιγκτον και το γραφείο διασύνδεσης του Στρασβούργου. UnmuteRemaining Time -0:00   Fullscreen – η αλλαγή, η συρρίκνωση ή η συγχώνευση δομών καθώς και η μετεγκατάσταση παρουσών σε φθηνότερα ακίνητα – η μείωση έως και 110 θέσεων στο δίκτυο.

Ωστόσο, στο κλείσιμο των εννέα από των σημερινών 158 ινστιτούτων, έρχεται να προστεθεί και ένα δέκατο, που αποφασίστηκε να είναι αυτό της Θεσσαλονίκης το οποίο αυτή τη στιγμή απασχολεί 40 εργαζόμενους.

Στον πυρήνα των εξελίξεων της πόλης

Το Goethe-Institut της Θεσσαλονίκης ιδρύθηκε το 1955 και ανήκει στο παγκόσμιο δίκτυο του Goethe-Institut e.V.. Στόχος της δραστηριότητάς του είναι η προαγωγή του γερμανο-ελληνικού πολιτιστικού διαλόγου, η προώθηση της γερμανικής γλώσσας και η διάδοση πληροφοριών για τη Γερμανία. Το Goethe-Institut Θεσσαλονίκης είναι ο φορέας με το μεγαλύτερο κύρος στο χώρο εκμάθησης γερμανικών και διεξαγωγής διεθνώς αναγνωρισμένων εξετάσεων στην πόλη. Εκτός από τα γενικά τμήματα για όλα τα επίπεδα γλωσσομάθειας για ενήλικες και εφήβους, προσφέρει ποικίλες επιλογές, μεταξύ των οποίων και μια ευρεία γκάμα εξειδικευμένων τμημάτων.

Για τους καθηγητές γερμανικών, το Goethe-Institut Θεσσαλονίκης προσφέρει εργαστήρια και σεμινάρια διδασκαλίας των Γερμανικών ως Ξένης Γλώσσας, μεταξύ άλλων, σε συνεργασία με πανεπιστημιακά ιδρύματα της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας. Ένα εκτεταμένο πρόγραμμα εξετάσεων συμπληρώνει το έργο του Goethe-Institut στον τομέα της γλώσσας. Το πρόγραμμα πολιτιστικών εκδηλώσεων του Goethe-Institut Θεσσαλονίκης καλύπτει ένα ευρύ φάσμα θεμάτων του επιστημονικού και καλλιτεχνικού διαλόγου σε διάφορους τομείς, όπως η λογοτεχνία, η φιλοσοφία, οι επιστήμες του πολιτισμού, ο κινηματογράφος και τα ΜΜΕ, οι εικαστικές τέχνες, η αρχιτεκτονική, το ντιζάιν, η μουσική, ο χορός και το θέατρο, εστιάζοντας στις σύγχρονες τάσεις.

Μια γκαλερί-στούντιο και μια αίθουσα πολλαπλών χρήσεων δίνουν τη δυνατότητα πραγματοποίησης εκδηλώσεων στο χώρο του Goethe-Institut. Το Καφέ Goethe είναι ανοιχτό σε όλους τους επισκέπτες του Ινστιτούτου. Η Βιβλιοθήκη του Goethe-Institut Θεσσαλονίκης παρέχει πληροφορίες για επίκαιρα θέματα του πολιτιστικού, κοινωνικού και πολιτικού βίου της Γερμανίας. Προσφέρει πληθώρα έντυπων και οπτικοακουστικών μέσων και, από το 2012, την ψηφιακή υπηρεσία «Onleihe». Ο ψηφιακός κατάλογος OPAC (Online Public Access Catalogue) επιτρέπει την αναζήτηση σε όλους τους τίτλους της Βιβλιοθήκης. Οι επισκέπτες της Βιβλιοθήκης έχουν τη δυνατότητα πρόσβασης στο Διαδίκτυο. Ο τομέας αρμοδιότητας του Goethe-Institut Θεσσαλονίκης καλύπτει τη Μακεδονία, τη Θράκη και τη Θεσσαλία.

«Θέλουν να… σκοτώσουν το Ινστιτούτο»

Πηγές που γνωρίζουν πολύ καλά το ζήτημα σημειώνουν ότι δεν πρόκειται μόνο για οικονομικό ζήτημα, αλλά και για ένα ιδιαίτερα κρίσιμο θέμα που επεκτείνεται σε γεωπολιτικούς, ιστορικούς και πολιτιστικούς τομείς. Το Goethe-Institut στη Θεσσαλονίκη με την παρουσία του όλα αυτά τα χρόνια στην πόλη έχει καταφέρει να στείλει πολλαπλά μηνύματα με τη δράση του πάνω στα συγκεκριμένα πλαίσια.

Σε καμία περίπτωση το έργο που παράγεται από τη Θεσσαλονίκη και το αποτύπωμα που αφήνει η παρουσία του Ινστιτούτου στην πόλη, δεν μπορεί να αντικατασταθεί ή να καλυφθεί από το αντίστοιχο έργο που γίνεται στην Αθήνα. Το ζήτημα του υψηλότατου φόρου που έχει προκύψει με το νέο νόμο και ξεπερνάει τις 400.000 ευρώ τον χρόνο είναι αδύνατο να καλυφθεί από το ίδιο το Ινστιτούτο εδώ στη Θεσσαλονίκη.

Δε συμβαίνει το ίδιο με το Ινστιτούτο στη Γαλλία, καθώς εκεί ο χώρος είναι διπλωματικός. ενώ στην περίπτωση της Θεσσαλονίκης τα πράγματα είναι διαφορετικά. Μάλιστα, για το συγκεκριμένο θέμα έχουν γίνει επαφές με το ελληνικό υπουργείο Οικονομικών, προκειμένου να βρεθεί λύση στο ζήτημα και πλέον επαφίεται στην ελληνική πλευρά το αν είναι διατεθειμένη να προχωρήσει προς αυτήν την κατεύθυνση.

Την ίδια ώρα το γερμανικό υπουργείο Εξωτερικών με την Αναλένα Μπέρμποκ πλέον στο «τιμόνι» φαίνεται να ακολουθεί μια διαφορετική πολιτική, όχι μόνο όσον αφορά το οικονομικό κομμάτι και το ύψος των ποσών που δαπανώνται προς αυτήν την κατεύθυνση, αλλά και ως προς το διπλωματικό. Επιστρέφοντας στην περίπτωση της Θεσσαλονίκης, σε περίπτωση που πουληθούν τα κτίρια του Ινστιτούτου, αυτό δε θα μπορεί πλέον να λειτουργήσει στην πόλη με τον τρόπο που το έκανε, με ότι αυτό συνεπάγεται. Και όλα αυτά, λίγα χρόνια μετά την κολοσσιαία ανακαίνιση που έγινε και κόστισε 4 εκατ., χρήματα που πληρώθηκαν από τον γερμανικό λαό.

Αίσθηση προκαλεί επίσης το γεγονός ότι όσον αφορά τον κίνδυνο αφανισμού του Goethe-Institut στη Θεσσαλονίκη, παρά το γεγονός ότι σε πολιτικό και διπλωματικό επίπεδο (τόσο στην Ελλάδα, όσο και στη Γερμανία) γνωρίζουν πολλοί για το θέμα, αυτό δεν έχει πάρει διαστάσεις στα μέσα μαζικής ενημέρωσης ή στο δημόσιο διάλογο. Σε αντίθεση με ότι συμβαίνει με τα Ινστιτούτα σε Γαλλία και Ιταλία που βρίσκονται στη… μαύρη λίστα, με τα γερμανικά, γαλλικά και ιταλικά μέσα ενημέρωσης με άρθρα τους να πιέζουν για τη σωτηρία τους.

Αλλά, για την ώρα, ο γερμανικός λαός, όπως και οι πολίτες της Θεσσαλονίκης δεν γνωρίζουν το τι συμβαίνει με το Goethe στην πόλη. Οι όποιες διαβεβαιώσεις για να συζητηθεί το θέμα σχετικά με το μέλλον του Ινστιτούτου στη Θεσσαλονίκη, μένουν μέχρι τώρα σε φιλολογικό επίπεδο, καθώς «σκοντάφτουν» διαρκώς λόγω των απρόβλεπτων εξελίξεων όπως οι φωτιές και οι πλημμύρες στην Ελλάδα, είτε των προγραμματισμένων όπως οι εκλογές.

Όλα αυτά βέβαια, ενώ η κλεψύδρα αδειάζει και δίνεται μεγάλη μάχη για να μην βρεθεί το Goethe-Institut στη Θεσσαλονίκη μπροστά σε έναν ξαφνικό θάνατο.

Το Goethe-Institut προσανατολίζεται σε νέες αγορές, όπως για παράδειγμα η μεταφορά από την Ουάσιγκτον στο Ντένβερ ή το άνοιγμα προς την Ασία, εκεί όπου φυσικά υπάρχουν και οικονομικά συμφέροντα, με γερμανικούς κολοσσούς που δραστηριοποιούνται εκεί, κάτι που έπαψε να συμβαίνει τα τελευταία χρόνια με την περίπτωση της Θεσσαλονίκης. Αλλά, όπως σημειώσαμε και παραπάνω, αυτά που διακυβεύονται πραγματικά έχουν πολύ μεγαλύτερη αξία από το καθαρά οικονομικό κομμάτι.

Σε μία περίοδο που σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες η ακροδεξιά κερδίζει έδαφος επικίνδυνα, αντί να γίνονται κινήσεις προς την ενδυνάμωση των ευρωπαϊκών δεσμών, αποφάσεις όπως οι παραπάνω βάζουν σε κίνδυνο τους ιστορικούς, πολιτιστικούς και πολιτικούς δεσμούς που έχουν διαμορφωθεί με την ισχυρή παρουσία του Goethe-Institut στη Θεσσαλονίκη τις τελευταίες δεκαετίες.

Ιδιαίτερα, όταν το Ινστιτούτο ξεκίνησε τη λειτουργία του στην πόλη λίγα χρόνια μετά τις γερμανικές θηριωδίες που σημειώθηκαν στην Ελλάδα τη δεκαετία του 40′.

Η ιστορική ομιλία του Σταϊνμάγιερ στη Θεσσαλονίκη

Η έκθεση «Διαιρεμένες Μνήμες 1940-1950» αποτέλεσε μια πρωτοβουλία του Goethe-Institut Thessaloniki και υλοποιήθηκε μαζί με το Εβραϊκό Μουσείο Θεσσαλονίκης, το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης και το Γερμανικό Μουσείο Ιστορίας του Βερολίνου και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα το 2016.

Σε συνεργασία με το Κέντρο Τεκμηρίωσης ΕΣ (NS-DOK) της πόλης της Κολωνίας, το MOMus Θεσσαλονίκης και το Εβραϊκό Μουσείο Θεσσαλονίκης, η έκθεση ψηφιοποιήθηκε και έγινε παγκοσμίως προσβάσιμη. Η έκθεση είναι αφιερωμένη σε ένα από τα πιο ζοφερά κεφάλαια της γερμανο-ελληνικής ιστορίας: η δεκαετία του 1940 σημαδεύτηκε από την Κατοχή, το Ολοκαύτωμα και τον Εμφύλιο.

Στόχος της έκθεσης, και της ψηφιακής της εκδοχής, είναι να προβάλει τις ιστορίες και τα προσωπικά βιώματα ώστε να συμβάλει σε μια νέα, διαφοροποιημένη οπτική αυτής της δύσκολης δεκαετίας. Αντικείμενα τέχνης, ποίηση και άλλα αισθητικά μέσα προσφέρουν νέα συμφραζόμενα και δίνουν τη δυνατότητα θεματοποίησης τραυματικών εμπειριών.

Στα εγκαίνια της έκθεσης τον Δεκέμβριο του 2016 η ομιλία του τότε υπουργού Εξωτερικών, Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ ήταν ιστορική. Και τα λεγόμενα του, επτά χρόνια μετά, έρχονται ξανά στο προσκήνιο και γίνονται πιο επίκαιρα από ποτέ, καταδεικνύοντας το πόσο σημαντικό είναι να παραμείνει ζωντανό το Goethe-Institut στη Θεσσαλονίκη, το οποίο δε δίστασε να ασχοληθεί ενεργά με ένα θέμα ταμπού όπως αυτό των σχέσεων Γερμανών, Ελλήνων και Εβραίων μετά τα όσα τραγικά είχαν συμβεί. Ας θυμηθούμε την ομιλία του κ. Σταϊνμάγιερ.

«Η μνήμη μπορεί να πονά. Αυτό το ξέρουμε εμείς οι Γερμανοί και είναι κάτι που νιώθεις και στην Ελλάδα και ειδικά εδώ στη Θεσσαλονίκη», συνέχισε και εξήγησε: «Ξεκίνησα με ένα ποίημα του Νίκου Εγγονόπουλου γραμμένο το 1948. Μας κάνει να νιώσουμε πόσο δύσκολο είναι να βρεις τα λόγια γι αυτό που πέρασε. Δύσκολο να βρεις τα λόγια για τη μνήμη. Σήμερα εγκαινιάζουμε μια Έκθεση με τίτλο «Διαιρεμένες Μνήμες».

Αυτή η Έκθεση προσπαθεί να κάνει αυτό που παλεύει και ο ποιητής μας. Αποκαλύπτει, δηλαδή, το παρελθόν. Εκεί ειδικά όπου δεν έχουμε καμιά μνήμη ή μόνο μια μνήμη θολή ή ακόμα και αντιφατικές μνήμες. Εκεί όπου βρίσκονται τα τυφλά σημεία μας. Εκεί φωτίζει το παρελθόν.

Η Έκθεση αυτή παρουσιάζει τη σκοτεινή δεκαετία της ελληνικής ιστορίας μεταξύ 1940 και 1950. Δείχνει ποιες ιστορικές εικόνες επικαλύπτονται και ενίοτε ανταγωνίζονται και μεταξύ τους. Για μας τους Γερμανούς υπάρχει μια μνήμη αμετακίνητη στο επίκεντρο του βλέμματός μας και αυτή είναι τα χρόνια της Κατοχής στην Ελλάδα από τη γερμανική Βέρμαχτ. Εμείς οι Γερμανοί κυρίες και κύριοι. Αυτό είναι κάτι που θέλω να σας το πω εδώ στη Θεσσαλονίκη ή να σας το βεβαιώσω. Ειδικά εδώ σε αυτό τον χώρο βλέπετε μια σειρά από φωτογραφίες ασπρόμαυρες σε πλαίσιο από μαύρο χαρτόνι.

Στις φωτογραφίες βλέπουμε παιδιά και όσο πιο προσεκτικά κοιτάξουμε τόσο πιο δύσκολο μας είναι να συνεχίσουμε να βλέπουμε. Βλέπουμε παιδιά που υποφέρουν, παιδιά που από αδυναμία δεν μπορούν καν να σταθούν στα πόδια τους, που πεθαίνουν από την πείνα. Οι φωτογραφίες είναι από τον μεγάλο λιμό στην Ελλάδα τα χρόνια της Κατοχής ειδικά το 1941 και 1942.

Αυτές οι φωτογραφίες δίνουν στον τρόμο της πείνας ένα πρόσωπο. Φωτίζουν την ομίχλη της ανωνυμίας. Κι αυτό είναι εφικτό μόνο διότι τότε κάποιοι θαρραλέοι Έλληνες, πρώτη ανάμεσα τους η Βούλα Παπαϊωάννου, παρά την αυστηρή απαγόρευση των Γερμανών κατακτητών και παρά την έλλειψη υλικών, γιατί το τοπικό εργοστάσιο της Kodak είχε καταστραφεί, τεκμηρίωσαν τη θηριωδία με τη φωτογραφική τους μηχανή. Και όχι μόνον αυτό. Η Βούλα Παπαϊωάννου κατάφερε και έβγαλε τις φωτογραφίες από τη χώρα για να απευθύνει ένα μήνυμα συναγερμού σε όλο τον κόσμο. Μετά τον πόλεμο συγκέντρωσε τις φωτογραφίες της σε ένα άλμπουμ από μαύρο χαρτόνι το οποίο ονόμασε “Μαύρο Λεύκωμα” και το βλέπετε εδώ σήμερα».

Για το Ολοκαύτωμα των 50.000 Εβραίων της Θεσσαλονίκης σημείωσε ότι δείχνει το μίσος και το μένος με το οποίο το ναζιστικό καθεστώς έδρασε στη Θεσσαλονίκη. Σήμερα τα μέλη της Εβραϊκής Κοινότητας Θεσσαλονίκης είναι 1.200 κι αυτό δείχνει ότι υπάρχει ξανά μια πολύπλευρη εβραϊκή ζωή στην πόλη, είπε ο υπουργός. Αναφέρθηκε στους Έλληνες που βρήκαν καταφύγιο στη Γερμανία στη διάρκεια της δικτατορίας στην Ελλάδα και ιδιαίτερα στον φίλο του, τον Έλληνα υπουργό Εξωτερικών Νίκο Κοτζιά, υπενθυμίζοντας ότι έζησε και σπούδασε στην ίδια πόλη και στο ίδιο Πανεπιστήμιο στη Γερμανία». Συνεργαζόμαστε πολύ καλά όχι γιατί συχνάζαμε στα ίδια φοιτητικά στέκια, αλλά γιατί και οι δυο μας, με τη σημερινή μας ιδιότητα, αναγνωρίζουμε ότι οι χώρες μας συνδέονται με μια τραγική ιστορία μεταξύ τους.

Ειδικά γι αυτόν ακριβώς τον λόγο πρέπει να δουλέψουμε για ένα κοινό μέλλον μεταξύ της Ελλάδας και της Γερμανίας. Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε ξανά ποτέ στο μέλλον την αποξένωση των χωρών μας και την εχθρότητα ανάμεσά μας. Σε αυτούς τους καιρούς της κρίσης που τα κύματα φουσκώνουν εύχομαι για την Ευρώπη περισσότερα για το κοινό έργο της μνήμης. Μια Ευρώπη που η συνείδηση της ιστορικής μνήμης είναι στην πολιτική της κουλτούρα καλύτερα εξοπλισμένη για τις καταιγίδες της εποχής μας. Η Γερμανία πάλεψε πολύ μετά τον πόλεμο για να συνειδητοποιήσει την ιστορία της και την ενοχή της. Και ακόμη και τώρα πολλά κεφάλαια παραμένουν στο σκοτάδι», επισήμανε. Από όλα λοιπόν τα παραπάνω γίνεται κατανοητό το πόσο σημαντικό είναι το Goethe-Institut να συνεχίσει τη λειτουργία του στη Θεσσαλονίκη, καθώς ο ρόλος, το έργο του και η προσφορά του είναι αναντικατάστατα..

parallaximag.gr

 

Gatestone: το Ισραήλ θα νικήσει μόνο αν καταστρέψει την Χαμάς

0

ECONOMIST: ΟΙ ΣΦΑΓΕΣ ΤΗΣ ΧΑΜΑΣ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥ ΜΠΑΪΝΤΕΝ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ

3

  Θα αντέξει το αμερικανικό οπλοστάσιο ένα δεύτερο μέτωπο μετά την Ουκρανία 

 

image: reuters

Τις πτυχές της κρίσης στη Μέση Ανατολή προσπαθεί να φωτίσει εκτενής ανάλυση του βρετανικού περιοδικού The Economist.

Σημειώνει ότι το μακελειό που προκάλεσε η Χαμάς αλλάζει άρδην τα σχέδια του προέδρου Τζο Μπάιντεν (Biden) αν και κανείς δεν διαθέτει προς το παρόν καμία απάντηση στο ερώτημα τι μέλλει γενέσθαι την επόμενη μέρα μιας πιθανής ισοπέδωσης της λωρίδας της Γάζας από το Ισραήλ.

Όπως ειδικότερα σημειώνεται, μόλις οκτώ ημέρες αφότου ο σύμβουλος  Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου, Τζέικ Σάλιβαν (Jake Sullivan) δήλωσε ότι «η περιοχή της Μέσης Ανατολής είναι πιο ήσυχη σήμερα από ό,τι ήταν εδώ και δύο δεκαετίες», η σφαγή Ισραηλινών και άλλων από τη Χαμάς φέρνει τον Πρόεδρο Joe Biden με μια οξύτατη κρίση στη Μέση Ανατολή η οποία ξεπερνά τη χρόνια κρίση στην Ουκρανία και μια διαφαινόμενη κρίση στην Ταϊβάν.

Μια άμεση προτεραιότητα  για την ομάδα εθνικής ασφαλείας του είναι να διαπιστώσει πόσοι Αμερικανοί έχουν σκοτωθεί (11 μέχρι στιγμής έχουν επιβεβαιωθεί νεκροί) ή έχουν συλληφθεί όμηροι (άγνωστο).

Ο δεύτερος είναι ο έλεγχος των πιθανών αναταράξεων σε όλη την περιοχή. Στις 8 Οκτωβρίου το Πεντάγωνο ανακοίνωσε ότι μια ομάδα κρούσης του αεροπλανοφόρου Ford  θα κατευθυνόταν στα ύδατα ανοιχτά του Ισραήλ.

  • Οι μοίρες της Πολεμικής Αεροπορίας στη Μέση Ανατολή θα ενισχυθούν και οι προμήθειες όπλων θα αποστέλλονταν στο Ισραήλ εντός ημερών. Αυτές οι κινήσεις είχαν σκοπό «να ενισχύσουν τη στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ στην περιοχή και τις περιφερειακές προσπάθειες αποτροπής», ανέφερε το Πεντάγωνο.

Για τον Martin Indyk, έναν πρώην Αμερικανό πρεσβευτή στο Ισραήλ, αυτό ισοδυναμεί με μια κίνηση «α λα Κίσινγκερ» που αποσκοπεί στην ενίσχυση της αποτροπής του Ισραήλ και θα δώσει ουσία στην προειδοποίηση του Biden προς το Ιράν και τα φερέφωνά του:

«Δεν είναι στιγμή για κανένα μέρος εχθρικό προς το Ισραήλ να εκμεταλλευτεί  αυτές τις επιθέσεις».

Ωστόσο, η δέσμευση των αμερικανικών δυνάμεων να πολεμήσουν στο πλευρό του Ισραήλ είναι μια απομακρυσμένη πιθανότητα, εκτός εάν συμβεί μια γενικευμένη σύρραξη.

Καθώς το Ισραήλ κινητοποιείται για να «εκδικηθεί αυτή τη σκοτεινή μέρα», σύμφωνα με τα λόγια του πρωθυπουργού του Binyamin Netanyahu, ο Λευκός Οίκος δεν έκανε καμία αναφορά σε ανάγκη αυτοσυγκράτησης ή περιορισμού των απωλειών των Παλαιστινίων. «Το Ισραήλ έχει το δικαίωμα να υπερασπιστεί τον εαυτό του και τον λαό του. Τελεία και παύλα», είπε ο Biden.

Ο υπουργός Εξωτερικών, Antony Blinken, μίλησε για την ανάγκη να υπάρξει «η υψηλότερη μέριμνα» για την προστασία των αμάχων, αλλά τα tweets του υπουργείου του που ζητούσαν αυτοσυγκράτηση διαγράφηκαν καθώς η ρητορική του Ισραήλ σκληρύνθηκε.

Ο Ισραηλινός υπουργός Άμυνας Yoav Gallant, διέταξε πλήρη πολιορκία της Γάζας, λέγοντας: «Ούτε ρεύμα, ούτε φαγητό, ούτε φυσικό αέριο, όλα είναι κλειστά. Πολεμάμε τα ανθρώπινα κτήνη και ενεργούμε ανάλογα».

Συνέπεια της σφαγής είναι η προσέγγιση μεταξύ των ηγετών της Αμερικής και του Ισραήλ.

Ανησυχώντας για τη στροφή του Ισραήλ προς την εθνικιστική δεξιά, ο Biden έχει ελαχιστοποιήσει την άμεση επαφή με τον Netanyahu  τους τελευταίους μήνες. Τώρα, μεγάλο μέρος της στρατηγικής του προέδρου για τη Μέση Ανατολή έχει ανατραπεί.

Η προσπάθειά του να μεσολαβήσει για μια ειρηνευτική συμφωνία μεταξύ του Ισραήλ και της Σαουδικής Αραβίας, αναμφισβήτητα το πιο σημαντικό αραβικό κράτος, παραπέμπεται στις καλένδες. Η προοπτική της λύσης των «δύο κρατών» που υποστηρίζει για τη διευθέτηση του παλαιστινιακού ζητήματος είναι πιο μακρινή από ποτέ.

Η ελπίδα του για μια λιγότερο εχθρική σχέση με το Ιράν έχει γίνει πιο απίθανη. Και οι ελπίδες του να απομακρυνθεί από τη Μέση Ανατολή για να επικεντρωθεί στις διαμάχες μεγάλων δυνάμεων με τη Ρωσία και ειδικά την Κίνα έχουν διαψευστεί.

Στην εμφάνισή του σε ένα συνέδριο που διοργάνωσε το περιοδικό Atlantic, ο Sullivan είχε σημειώσει με ικανοποίηση: «Ο χρόνος που πρέπει να αφιερώσω για την κρίση και τις συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή σήμερα, σε σύγκριση με οποιονδήποτε από τους προκατόχους μου που χρονολογούνται από το 9/9 11, έχει μειωθεί σημαντικά».

  • Για να είμαστε δίκαιοι, ο  Sullivan δεν εφησύχασε εντελώς, αναγνωρίζοντας ότι «ανά πάσα στιγμή όλα μπορούν να αλλάξουν». Ωστόσο, η ελπίδα του «να αποσυμπιέσει, να αποκλιμακώσει και τελικά να ενσωματώσει την περιοχή της Μέσης Ανατολής» κινδυνεύει τώρα να διαψευστεί πανηγυρικά: η επίθεση της Χαμάς έχει προκαλέσει θαυμασμό σε ορισμένους Άραβες και Μουσουλμάνους.
  • Η αναμενόμενη αντίδραση του Ισραήλ αναπόφευκτα θα προκαλέσει οργή και οι Άραβες ηγέτες θα τρομάξουν από τον κίνδυνο μιας ευρύτερης αναταραχής.

Ο Muhammad Deif, ηγέτης της στρατιωτικής πτέρυγας της  Χαμάς, των Ταξιαρχιών Qassam, προέτρεψε τους Άραβες και τους Μουσουλμάνους: «Σήμερα, όποιος έχει όπλο, ας το βγάλει».

Προς το παρόν, όμως, οι μάζες έχουν εμπλακεί ελάχιστα.

Πέρα από συμβολικές βολές όλμων και ρουκετών στα αγροκτήματα Sheba’a, ένα αμφισβητούμενο τμήμα εδάφους στα σύνορα με τον Λίβανο και τη Συρία, η Χεζμπολάχ δεν ανταποκρίθηκε στην έκκληση της Χαμάς να ανοίξει ένα βόρειο μέτωπο εναντίον του Ισραήλ, όπως έκανε σε προηγούμενο γύρο μαχών το 2006.

Ούτε οι Παλαιστίνιοι στη Δυτική Όχθη, την Ιερουσαλήμ ή το Ισραήλ εξεγέρθηκαν, αν και παλαιστινιακές πηγές ανέφεραν ότι τρεις άνθρωποι σκοτώθηκαν σε συγκρούσεις με πέτρες με Ισραηλινούς στρατιώτες έξω από την Ιερουσαλήμ. Σε άλλο σημείο, στην Αίγυπτο, ένας αστυνομικός σκότωσε δύο Ισραηλινούς τουρίστες και τον οδηγό τους.

Αλλά όσο περισσότερο συνεχίζονται οι μάχες στη Γάζα, τόσο πιο πιθανό είναι να εξαπλωθεί η βία.

Στις 9 Οκτωβρίου το Ισραήλ είπε ότι σκότωσε τουλάχιστον δύο εισβολείς που διέσχιζαν τα σύνορα από τον Λίβανο, αλλά η Χεζμπολάχ αρνήθηκε κάθε ανάμειξη.

Η βία της Χαμάς είναι επίσης ένα μεγάλο πρόβλημα για τον Mahmoud Abbas, τον ηγέτη της Παλαιστινιακής Αρχής στη Δυτική Όχθη. Οι ενέργειες της Χαμάς υπογραμμίζουν τις αποτυχίες της ειρηνευτικής διαδικασίας και αμφισβητούν τον ισχυρισμό του να ηγηθεί ολόκληρου του παλαιστινιακού κινήματος.

Ταυτόχρονα, η αδυναμία του να πάρει πλήρεις αποστάσεις από τη βία —για παράδειγμα υποστηρίζοντας τις οικογένειες των Παλαιστινίων κρατουμένων— τον δυσφημεί στα μάτια του Ισραήλ και ορισμένων στη Δύση. Προκαλεί επίσης διχασμούς στην Ευρώπη.

Στις 9 Οκτωβρίου, ο Επίτροπος Διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Oliver Varhelyi ανακοίνωσε ότι η βοήθεια εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων προς την Παλαιστινιακή Αρχή θα παγώσει, εν αναμονή της εξέτασης για το εάν χρησιμοποιούνταν για υποκίνηση μίσους και τρομοκρατίας, για να προκαλέσει όμως αμέσως την αντίδραση του κορυφαίου διπλωμάτη της ΕΕ, Josep Borrell, ο οποίος είπε ότι «η τιμωρία ολόκληρου του παλαιστινιακού λαού» θα ζημιώσει την ΕΕ. Η επανεξέταση θα προχωρήσει, αλλά οι πληρωμές θα διατηρηθούν, είπε.

Οι ειδικοί θα διαφωνήσουν ως προς το κατά πόσον η τελευταία σφαγή της Χαμάς ήταν εσκεμμένα προγραμματισμένη για να καταστρέψει τις προσπάθειες για εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ Ισραήλ και Σαουδικής Αραβίας και κατά πόσον κατευθύνθηκε από το Ιράν.

Η Χαμάς δεν χρειαζόταν όμως καμία υποκίνηση για να ξεκινήσει την επιχείρηση. Τον περασμένο μήνα, ο διάδοχος της Σαουδικής Αραβίας και ντε φάκτο ηγέτης Muhammad bin Salman, είπε σε έναν Αμερικανό δημοσιογράφο ότι μια συμφωνία με το Ισραήλ ήταν προ των πυλών: «Κάθε μέρα ερχόμαστε πιο κοντά».
  • Αλλά το υπουργείο Εξωτερικών της Σαουδικής Αραβίας αναφέρθηκε τώρα στην επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ λόγω «της συνεχιζόμενης κατοχής, της στέρησης του παλαιστινιακού λαού από τα νόμιμα δικαιώματά του και της επανάληψης συστηματικών προκλήσεων κατά των ιερών τόπων του».

Οι Ρεπουμπλικάνοι επικρίνουν τη χαλάρωση από τον Biden της πολιτικής της «μέγιστης πίεσης» στο Ιράν, ειδικά τη συμφωνία του να εξασφαλίσει την απελευθέρωση τον Σεπτέμβριο πέντε φυλακισμένων Αμερικανών.

Αυτό περιελάμβανε την αποδέσμευση 6 δισεκατομμυρίων δολαρίων εσόδων από το ιρανικό πετρέλαιο στη Νότια Κορέα, τα οποία τώρα φυλάσσονται στο Κατάρ. Η διοίκηση λέει ότι τα χρήματα δεν έχουν εκταμιευθεί ακόμη και θα χρησιμοποιηθούν μόνο για την πληρωμή μη Ιρανών εργολάβων για τρόφιμα και άλλες ανθρωπιστικές προμήθειες.

«Κανείς στο Ιράν δεν θα αγγίξει ποτέ ούτε ένα δηνάριο ή σεντ ή ριάλ από αυτά τα κεφάλαια», επέμεινε ένας ανώτερος αξιωματούχος.

Για τον Trump, πιθανό Ρεπουμπλικάνο υποψήφιο για την προεδρία, «τα δολάρια των Αμερικανών φορολογουμένων βοήθησαν στη χρηματοδότηση αυτών των επιθέσεων». Αργότερα θρηνούσε ότι «μας θεωρούν αδύναμους και αναποτελεσματικούς, με έναν πραγματικά αδύναμο ηγέτη».

Η λεπτομέρεια έχει μικρή σημασία για τους επικριτές του Biden. Αισθάνονται ότι ο πρόεδρος είναι ευάλωτος επειδή προσπάθησε να συμβιβαστεί με το Ιράν, τον κύριο χορηγό των τρομοκρατών που έχουν σκοτώσει εκατοντάδες αθώους Ισραηλινούς.

Τούτου λεχθέντος, οι Ρεπουμπλικάνοι δεν βοηθούν πολύ το Ισραήλ. Οι διαιρέσεις τους και ο πυρετός που προκλήθηκε από τις εκλογές του 2024 που πλησιάζουν, έχουν κάνει το Κογκρέσο δυσλειτουργικό.

Η Γερουσία δεν έχει επιβεβαιώσει τον υποψήφιο του Biden για πρεσβευτή στο Ισραήλ, ούτε εκατοντάδες διορισμούς ανώτερων στρατιωτικών.

Η υπεράσπιση του προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων την περασμένη εβδομάδα σημαίνει ότι η διαδικασία του προϋπολογισμού —συμπεριλαμβανομένης της στρατιωτικής βοήθειας για την Ουκρανία και πιθανώς για το Ισραήλ— βρίσκεται σε αδιέξοδο. Και μια κατάρρευση των κυβερνητικών υπηρεσιών  πλησιάζει τον Νοέμβριο.

Τα όπλα και τα πυρομαχικά που χρειάζεται επειγόντως το Ισραήλ είναι ως επί το πλείστον διαφορετικά από αυτά που παρέχονται στην Ουκρανία ή εκείνα που μπορεί να χρειαστεί η Αμερική σε έναν πόλεμο για την Ταϊβάν.

Ωστόσο, υπογραμμίζει το γεγονός ότι η Αμερική αντιμετωπίζει πολλές απαιτήσεις για τους πόρους, το οπλοστάσιο, τις ένοπλες δυνάμεις και το κατεστημένο εθνικής ασφάλειας.

Ο κομματισμός και η παράλυση στην Ουάσιγκτον μπορούν μόνο να εμποδίσουν μια συνεκτική απάντηση.

Προς το παρόν, τόσο από ειλικρινή πίστη όσο και από πολιτική ανάγκη, ο Biden θα αγκαλιάσει θερμά το Ισραήλ. Ο Netanyahu φάνηκε να τον ευχαριστεί για την παροχή «ελευθερίας δράσης στο Ισραήλ».

Ωστόσο, ακόμη και αν υποθέσουμε ότι η Χαμάς μπορεί να καταστραφεί, ούτε ο Biden ούτε ο Netanyahu  μπορούν να απαντήσουν στις δύσκολες ερωτήσεις σχετικά με το τι πρόκειται να συμβεί μετά την τιμωρία που θα επιβάλλει το Ισραήλ: ποιος θα διευθύνει τη Γάζα και ποιο θα είναι το καθεστώς των Παλαιστινίων στο μέσο του Ισραήλ;

Όπως έμαθε πολύ καλά το Ισραήλ με την άκαιρη εισβολή του στον Λίβανο το 1982, όπως και η Αμερική που βρέθηκε στο Αφγανιστάν και το Ιράκ μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001, είναι μεν εύκολο να παρασυρθείς σε έναν πόλεμο κατά των τρομοκρατών, είναι όμως πολύ πιο δύσκολο να καταφέρεις να απεμπλακείς, παρατηρεί το περιοδικό.

ΠΗΓΗ: TheEconomist Hamas’s carnage upends Joe Biden’s plans for the Middle East.

Hellas Journal

Νίκος Χριστοδουλίδης , Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας – Έχω καταστήσει σαφές ότι ουδέποτε θα συζητήσουμε λύση δύο κρατών

2

Συνέντευξη: Ανδρέας Γερμανός


Εφτά μήνες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, και λίγες μέρες μετά τους εορτασμούς για την 63η επέτειο ανακήρυξης της ανεξαρτησίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο πρόεδρος της Κύπρου Νίκος Χριστοδουλίδης μιλάει στο SPEAKNEWS και τον Ανδρέα Γερμανό για την πρόοδο του κυβερνητικού προγράμματος, για το μεγάλο πρόβλημα του μεταναστευτικού που αντιμετωπίζει η Κύπρος, για τις εξελίξεις στο Κυπριακό, τα όσα διημείφθησαν στην Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, τη λύση τη Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις, τις σχέσεις Αθήνας-Λευκωσίας και το βάρος της ευθύνης που έχει αναλάβει ως πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας για το μέλλον της Κύπρου.

Κύριε Πρόεδρε, πέρασαν 7 περίπου μήνες από την ανάληψη των καθηκόντων σας. Πείτε μας πώς προχωράει το πρόγραμμα που έχετε καταθέσει στον κυπριακό λαό. Είστε ικανοποιημένος;

Σε αυτούς τους πρώτους επτά μήνες έχουμε προχωρήσει σε μια σειρά από πολιτικές, οι οποίες έχουν ως βάση τους το πρόγραμμα διακυβέρνησης, το οποίο είχα παρουσιάσει στον κυπριακό λαό πριν από τις εκλογές, και το οποίο, θέλω να υπενθυμίσω ότι είχα συνδιαμορφώσει με την κοινωνία των πολιτών κατά τη διάρκεια του διαλόγου που ανέπτυξα μαζί τους και αποτελεί το μεγάλο κοινωνικό μου συμβόλαιο με τους πολίτες.

Στο Κυπριακό διατηρούμε την πρωτοβουλία των κινήσεων από την πρώτη μέρα με βασικό στόχο τη δημιουργία των προϋποθέσεων για επανέναρξη διαπραγματεύσεων.

Στα θέματα εσωτερικής διακυβέρνησης, ας μου επιτραπεί να απαριθμήσω μερικά από τα ζητήματα που διαχειριστήκαμε από τις πρώτες μέρες της διακυβέρνησης: Διασφαλίσαμε την εργατική ειρήνη μέσα από τη συμφωνία για την ΑΤΑ, προωθήσαμε το νέο σύστημα αξιολόγησης των μαθητών και ρυθμίστηκε το ζήτημα των τετραμήνων, δρομολογήσαμε το σχέδιο ΚτίΖΩ για αναδόμηση/επιδιόρθωση επικίνδυνων προσφυγικών συνοικισμών, εγκρίναμε στο Υπουργικό Συμβούλιο και προωθήσαμε στη Βουλή των Αντιπροσώπων σε πολύ σύντομο διάστημα το νομοσχέδιο για σύσταση Υφυπουργείου Μετανάστευσης, υλοποιούμε τη μεταρρύθμιση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Επίσης, απαλλάξαμε από τον ΦΠΑ μια σειρά από προϊόντα πρώτης ανάγκης, προωθήσαμε το e-kalathi, για παρακολούθηση των τιμών λιανικής πώλησης προϊόντων, αυξήσαμε τα επιδόματα για τους πολύτεκνους και το τιμητικό επίδομα μάνας, προχωρήσαμε στην καταβολή εφάπαξ ποσού για το 2023 σε δικαιούχους επιδόματος τέκνου που έχουν τρία και περισσότερα εξαρτώμενα, ενισχύσαμε πολιτικές που έχουν να κάνουν με την εξυπηρέτηση των πολιτών από τις υπηρεσίες κοινωνικής πρόνοιας.

Σημαντική είναι επίσης η συγκρότηση Γραμματείας και Μηχανισμού Παρακολούθησης Υλοποίησης του Προγράμματος διακυβέρνησης. Ιδιαίτερης σημασίας είναι σε συνάρτηση με όλα τα υπόλοιπα που έχουμε υλοποιήσει ή θέσαμε σε τροχιά υλοποίησης, η οικονομική πολιτική της διακυβέρνησής μας. Η τελευταία αναβάθμιση από τον οίκο αξιολόγησης Moody’s και η αναβάθμιση της κυπριακής οικονομίας σε επενδυτική βαθμίδα, για πρώτη φορά μετά από 12 χρόνια, αποδεικνύει την ορθότητα των πολιτικών μας αλλά και καταδεικνύει την προοπτική της κυπριακής οικονομίας για τα επόμενα χρόνια.

Πως εξελίσσεται η πορεία της συνεργασίας σας με τα κόμματα που στήριξαν την εκλογή σας; Πόσο παρεμβαίνουν, πόσο επηρεάζουν τις αποφάσεις; α) στην επιλογή συνεργατών, β) στην εσωτερική διακυβέρνηση γ) στο Εθνικό θέμα;

Δεν τίθεται θέμα παρέμβασης ή επηρεασμού, η σχέση με τα συνεργαζόμενα κόμματα εδράζεται στον αλληλοσεβασμό, βρισκόμαστε σε συνεχή διάλογο και συντονισμό. Εχω πει πολλές φορές και θα το επαναλάβω ότι σε αυτή τη μεγάλη προσπάθεια συμμετέχουν άνθρωποι, προσωπικότητες και πολιτικές δυνάμεις, με διαφορετικές αφετηρίες. Μας ενώνει όμως το όραμα για μια Κύπρο καλύτερη, επανενωμένη, που να προσφέρει ασφάλεια και ευημερία στους πολίτες της.

Ποια είναι σήμερα η σχέση της κυβέρνησης σας με τα δύο κόμματα που δεν στήριξαν την υποψηφιότητά σας στις προεδρικές εκλογές (ΑΚΕΛ & ΔΗ.ΣΥ). Υπάρχουν περιθώρια συνεργασίας, ιδιαίτερα με την ηγεσία του ΔΗ.ΣΥ; Μελλοντικά έχετε κατά νου να αξιοποιήσετε στην κυβέρνησή σας κάποια από τα ικανά στελέχη του ΔΗ.ΣΥ;

Από την πρώτη μέρα που ανέλαβα την ευθύνη διακυβέρνησης της χώρας έτεινα χείρα συνεργασίας προς όλα τα κόμματα και κατά την ομιλία μου στην τελετή εγκατάστασης στη Βουλή αναφέρθηκα ονομαστικά στους αρχηγούς των δύο μεγάλων κομμάτων. Διαφορετικές προσεγγίσεις υπάρχουν και είναι θεμιτό να υπάρχουν. Τους αντικρίζουμε ως πολύτιμους εταίρους και το αποδεικνύουμε καθημερινά. Η όποια κριτική ασκείται, στη βάση επιχειρημάτων είναι απόλυτα σεβαστή. Η εποικοδομητική άσκηση κριτικής άλλωστε συμβάλει στην ορθότερη λήψη αποφάσεων και στην καλύτερη συνεργασία Εκτελεστικής και Νομοθετικής εξουσίας.

Η Κύπρος αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα με το μεταναστευτικό. Όσοι ασκούν κριτική επί του θέματος υποστηρίζουν ότι θα εξελιχθεί σε τρίτο Αττίλα. Πείτε μας αν το θέμα μπορεί να αντιμετωπιστεί και τι ενέργειες κάνετε ως κυβέρνηση.

Η μεταναστευτική κρίση δοκιμάζει ολόκληρη την Ευρώπη και εμείς έχουμε ένα συγκεκριμένο πλάνο δράσης, το οποίο αποδεικνύεται αποτελεσματικό. Η στρατηγική μας αποσκοπεί στη μείωση των αφίξεων και στην αύξηση των απελάσεων/επιστροφών αλλοδαπών, με παράλληλη αναβάθμιση των υποδομών για φιλοξενία όσων υποβάλλουν αίτηση διεθνούς προστασίας και όσων βρίσκονται στην αναμονή για επαναπατρισμό.

Έχουμε μειώσει δραστικά τους χρόνους εξέτασης των αιτήσεων ασύλου και ταυτόχρονα έχουμε μειώσει το διάστημα καταβολής επιδομάτων ώστε η Κύπρος να παύσει να θεωρείται ελκυστικός μεταναστευτικός προορισμός. Μάλιστα για πρώτη φορά οι επιστροφές είναι περισσότερες από τις αφίξεις. Έχουμε προωθήσει τη σύσταση υφυπουργείου Μετανάστευσης, το οποίο είμαστε βέβαιοι ότι θα βοηθήσει στην αποτελεσματικότερη διαχείριση του προβλήματος και αναμένουμε από τη Βουλή των Αντιπροσώπων να εξετάσει το συντομότερο δυνατόν το σχετικό νομοσχέδιο που βρίσκεται ενώπιον της από τον Ιούνιο.

Βρεθήκατε πριν λίγες ημέρες στην Νέα Υόρκη στη Γενική συνέλευση του Ο.Η.Ε. Ακούσατε την ομιλία του Τούρκου Προέδρου που απαιτούσε και υποστήριζε ότι η μόνη λύση για το Κυπριακό είναι η αναγνώριση του ψευδοκράτους και η δημιουργία δύο κρατών. Πολλοί υποστηρίζουν ότι έπρεπε να αποχωρήσετε και να καταγγείλετε την Τουρκία. Γιατί δεν το κάνατε κ. Πρόεδρε;

Έχω απαντήσει στον Τούρκο Πρόεδρο από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης και έχω καταστήσει σαφές ότι ουδέποτε θα συζητήσουμε λύση δύο κρατών. Δεν είναι αυτό το όραμα που έχουμε για την πατρίδα μας. Θέλουμε μια Κύπρο ελεύθερη και επανενωμένη. Εκεί επικεντρώνεται η προσπάθειά μας και θα κάνουμε ό,τι είναι ανθρωπίνως δυνατόν προς αυτή την κατεύθυνση. Ο λόγος για τον οποίο έμεινα στην αίθουσα ήταν ακριβώς η καλύτερη απάντηση στο τουρκικό αφήγημα ότι δήθεν η Κυπριακή Δημοκρατία είναι εκλιπούσα. Η Κύπρος είναι αναγνωρισμένο κράτος-μέλος του ΟΗΕ με διεθνή υπόσταση, είναι επίσης πλήρες και ισότιμο μέλος της ΕΕ. Με αξιοπρέπεια και αποφασιστικότητα διεκδικούμε τα δικαιώματά μας.

Μιλήσατε με τη σειρά σας στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ και καλέσατε την Τουρκία να συνεργαστεί για την Ειρήνη και υποστηρίξατε τη λύση της ΔΔΟ. Πείτε μας κ. Πρόεδρε γιατί επιμένετε στην ΔΔΟ; Ποια είναι τα θετικά της και πως διασφαλίζεται μέσω αυτής το μέλλον και η ύπαρξη της Κυπριακής Δημοκρατίας;

Η αναζήτηση λύσης ΔΔΟ έχει συμφωνηθεί από όλα τα μέρη μαζί με τα Ηνωμένα Έθνη και την ΕΕ, και η ύπαρξη της Κυπριακής Δημοκρατίας διασφαλίζεται μέσα από τη θέση ότι η λύση θα οδηγήσει στη μετεξέλιξη του υφιστάμενου κράτους και όχι τη διάλυσή του. Επ’ αυτού δεν πρέπει να υπάρχει αμφιβολία. Δεν είναι θέμα επιμονής, είναι η ανάγκη να παραμείνουμε προσηλωμένοι στα συμφωνηθέντα για την αναζήτηση λύσης που να επανενώνει τη χώρα στο έδαφος, την οικονομία, τους θεσμούς, κατά τρόπο ώστε να μην υπάρχουν περιθώρια για αποσχιστικές ή διχοτομικές ενέργειες.

Στη Νέα Υόρκη είχατε επαφές με την ομογένεια. Συμφωνούν οι Ομογενείς με τη ΔΔΟ;

Οι ομογενείς μας στηρίζουν κατά βάση την εκάστοτε εκλεγμένη κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας, η οποία καθορίζει την κατεύθυνση στο Κυπριακό μαζί με την πολιτική ηγεσία στο σύνολό της. Ασφαλώς και υπάρχουν επιμέρους διαφοροποιήσεις αλλά αυτό δεν μας αποπροσανατολίζει από τον κοινό στόχο που είναι η απαλλαγή από την κατοχή. Αυτό όμως που θα ήθελα να υπογραμμίσω, με αφορμή την ερώτησή σας, είναι η διαχρονική υπευθυνότητα που η ομογένειά μας επιδεικνύει, ιδιαίτερα στο εθνικό μας πρόβλημα. Έχω επαναλάβει σε πολλές περιστάσεις, και μέσα από προσωπικά μου βιώματα, αλλά και από τις θεσμικές θέσεις που έχω υπηρετήσει, ότι η Κυπριακή ομογένεια στηρίζει την εκάστοτε κυβέρνηση, ανεξαρτήτως κομματικού χρώματος ή προέλευσης. Αποδεικνύουν οι απόδημοί μας στην πράξη ότι κόμμα τους είναι η Κύπρος και βρίσκονται διαχρονικά δίπλα στην ιδιαίτερή τους πατρίδα.

Τελικά τι ευελπιστείτε από την Ε.Ε και τον Γ.Γ. του ΟΗΕ; Πόσο υπολογίζει ο Ερντογάν την Ε.Ε. και ιδιαίτερα τον Γ.Γ του ΟΗΕ;

Τόσον ο ΓΓ του ΟΗΕ όσο και οι θεσμοί της ΕΕ αναγνωρίζουν την ανάγκη για πρόοδο στο Κυπριακό, στηρίζουν τις πρωτοβουλίες που έχουμε αναλάβει και θεωρούν ότι θα πρέπει να υπάρξουν βήματα προς την κατεύθυνση του διαλόγου. Ευελπιστώ ότι η προσπάθειά μας για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων θα καρποφορήσει. Ένα πρώτο θετικό, αλλά και σημαντικό, βήμα προς αυτή την κατεύθυνση θα αποτελέσει ο διορισμός απεσταλμένου από πλευράς του ΓΓ του ΟΗΕ, θέση που με ικανοποίηση ακούσαμε να ενστερνίζονται και τα 5 μόνιμα μέλη του ΣΑ αλλά και ο ίδιος ο ΓΓ. Είμαι αισιόδοξος ότι ένας τέτοιος διορισμός θα καταστεί εφικτός, ούτως ώστε αυτός ο απεσταλμένος να διερευνήσει τις προοπτικές επανέναρξης διαπραγματεύσεων.

Κύριε Πρόεδρε τι γίνεται με τα ενεργειακά και τις τριμερείς συναντήσεις; Συνεχίζονται ή έχουν «παγώσει» για να μην αντιδράσει η Τουρκία στο πλαίσιο του καλού κλίματος και των «ήρεμων νερών» που επιδιώκει η Ελληνική κυβέρνηση;

Ο ενεργειακός σχεδιασμός της Κυπριακής Δημοκρατίας συνεχίζεται στη βάση του επικαιροποιημένου πλάνου που έχουμε χαράξει με στόχο την αξιοποίηση του φυσικού αερίου για ηλεκτροπαραγωγή στην Κύπρο ώστε να μειώσουμε το ενεργειακό κόστος για νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Σε πολιτικό επίπεδο, οι τριμερείς και άλλες συνεργασίες με χώρες της περιοχής όχι μόνο δεν έχουν παγώσει αλλά αναβαθμίζονται. Ο διάλογος Αθηνών-Άγκυρας σε καμιά περίπτωση δεν αναιρεί το δικαίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας να αναπτύσσει συνεργασία με άλλα κράτη. Με τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη βρισκόμαστε σε διαρκή επικοινωνία και η συνεργασία μας είναι θεσμοθετημένη και θεμελιώνεται σε ισχυρούς δεσμούς και σε κοινά οράματα. Η πολιτική μας δεν είναι «μηδενικού αθροίσματος», προσεγγίζουμε κάθε βελτίωση στις σχέσεις Αθήνας-Άγκυρας ως ένα θετικό βήμα, που μπορεί να συμβάλει και στις προσπάθειες για επίλυση του Κυπριακού προβλήματος.

Η Κ. Δ. συμπληρώνει 63 Χρόνια από την Ανεξαρτησία της. Πως αισθάνεστε που ως ο 8ος Πρόεδρος της πρέπει να λάβετε σοβαρές αποφάσεις για την επίλυση του Κυπριακού και το μέλλον της Κ.Δ. ;

Αισθάνομαι το βάρος της ευθύνης, αντλώ δύναμη από τον πόθο του λαού μας για τερματισμό της κατοχής και με φάρο το διεθνές δίκαιο θα πορευτούμε για το καλύτερο, με αυτοπεποίθηση, αξιοπρέπεια και αξιοπιστία. Το μέλλον της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι ευοίωνο, και έχουμε καθήκον να εργαστούμε για να έρθουν ακόμη καλύτερες μέρες για τη χώρα μας και το λαό μας.

Έχω πλήρη επίγνωση του βάρους της ευθύνης που συνεπάγεται το αξίωμα που υπηρετώ όπως και την ιστορικότητα των αποφάσεων που θα κληθούμε να λάβουμε. Έχω την ίδια στιγμή και την έντονη πεποίθηση ότι η χώρα μας μπορεί να καταστεί ακόμα πιο ισχυρός πυλώνας σταθερότητας, επιστρατεύοντας τη γεωστρατηγική μας τοποθεσία αλλά και την διπλωματία στο μέγιστο βαθμό. Η επίλυση του Κυπριακού, εντός του συμφωνημένου πλαισίου θα αποτελέσει καταλύτη στην πρόοδο όχι μόνο της Κύπρου αλλά και της περιοχής. Ελπίζω ειλικρινά να καταστεί εφικτή μια δίκαιη, ειρηνική, οριστική επίλυση του Κυπριακού.

Κύριε Πρόεδρε εδώ και 7 μήνες βρίσκεστε στο τιμόνι της Κ.Δ. Μπορείτε να μας πείτε α) Τί χαρές σας προσέφερε μέχρι σήμερα το αξίωμα του Προέδρου: β) τι σας ενόχλησε περισσότερο; γ) τι είναι αυτό που σας έλειψε περισσότερο;

Παραμένω προσηλωμένος στην προσπάθεια να δικαιώσω τις προσδοκίες των πολιτών και θα εργαστώ για το καλύτερο αποτέλεσμα. Η χαρά που μου προσφέρει η ευκαιρία να υπηρετήσω τη χώρα μου από το ύψιστο αξίωμα είναι κατά πολύ μεγαλύτερη από όσα ενδεχομένως με ενοχλούν ή εκείνα που μου λείπουν σε ανθρώπινο επίπεδο. Προσπαθώ να διατηρώ τις καθημερινές συνήθειες, στο βαθμό που το πρόγραμμά μου το επιτρέπει, και να αφιερώνω όσο από τον ελεύθερο μου χρόνο στην οικογένειά μου. Η απόφασή μου να κατέλθω ως υποψήφιος για την Προεδρία της χώρας ήταν και παραμένει να είναι απόλυτα συνειδητή. Η υψηλότατη τιμή του να υπηρετώ την χώρα μας με οπλίζει με την δύναμη και την πίστη να υπερβαίνω τα όσα σε προσωπικό επίπεδο αναφέρετε.

speaknews.gr

Η Χαμάς ανακάτεψε βίαια τη γεωπολιτική τράπουλα…

0

Τα δραματικά γεγονότα με την εισβολή των δυνάμεων ειδικών επιχειρήσεων του στρατιωτικού σκέλους της ισλαμιστικής Χαμάς (Ταξιαρχίες Κασάμ) που συνοδεύθηκαν από τρομοκρατικές ενέργειες πρωτοφανούς αγριότητας με την αδιάκριτη εκτέλεση εκατοντάδων πολιτών, αποτελούν σεισμική εξέλιξη που δεν θα ταρακουνήσει μόνο το εβραϊκό κράτος. Τις συνέπειες θα τις διαπιστώσουμε σύντομα και στον περιφερειακό και στον παγκόσμιο συσχετισμό δυνάμεων, ενώ επηρεάζεται ξεκάθαρα η ελληνική εθνική ασφάλεια.

Ο βασικός πολιτικός στόχος της Χαμάς ήταν ακριβώς αυτό: Ένα βίαιο ανακάτεμα της γεωπολιτικής τράπουλας. Λειτουργώντας όπως και η πλειονότητα των δρώντων ανά την υφήλιο, όταν στον ορίζοντα διαφαίνονται εξελίξεις που πλήττουν τα συμφέροντά τους, αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες με στόχο να τις αποτρέψουν. Απλά, διαφέρουν οι μέθοδοι που είναι διατεθειμένος ο καθένας να χρησιμοποιήσει, αλλά και τα όρια αυτοπεριορισμού ενός εκάστου, που είναι και πολυδιάστατα πολιτισμικό ζήτημα.

Πλέον, αποτελεί κοινό τόπο μεταξύ των αναλυτών, ότι στόχος ήταν να τορπιλιστούν οι φιλοδοξίες μετεξέλιξης των “Συμφωνιών του Αβραάμ”, κατά τρόπον που θα συμπεριλάβει τη Σαουδική Αραβία. Αυτό θα σήμαινε αλλαγές στον τρόπο που θα αντιμετωπίζονταν οι Παλαιστίνιοι. Σε δυσμενέστερη θέση θα βρισκόταν η ισλαμιστική Χαμάς, εάν υποτεθεί ότι η ηγεσία της Δυτικής Όχθης, υπό τον Μαχμούντ Αμπάς, έχει διαύλους συνεννόησης και με τη Δύση και με το εβραϊκό κράτος.

Σε αυτό το πλαίσιο και παρά την φαινομενικά ισορροπημένη προσέγγιση του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών, η θέση του υπέρ της Χαμάς δεν κρυβόταν, κάτι το οποίο υπονομεύει την επιθυμία της Άγκυρας να λειτουργήσει ως διαμεσολαβητής. Εντός της Τουρκίας επετράπησαν διαδηλώσεις υπέρ της Χαμάς και της Χεζμπολάχ, στις οποίες πανηγυρίστηκε κατά κυριολεξία η επιχείρηση στο ισραηλινό έδαφος.

Νεαροί διαδηλωτές είχαν αμφίεσή που παρέπεμπε σε “μάρτυρες του Αλλάχ”. Στις δε αναφορές του ίδιου του Ερντογάν, οι ενέργειες της Χαμάς έρχονταν πάντα δεύτερες μετά τους ισραηλινούς βομβαρδισμούς στη Γάζα. Οι ενέργειες της Χαμάς “δεν εγκρίνονται”, έκφραση ποιοτικά διαφορετική στη διπλωματική γλώσσα από το “καταδικάζονται”!

Παράλληλα, ο Ερντογάν βρήκε την ευκαιρία να υποστηρίξει ότι όλα ήταν καλά επί οθωμανικής εποχής(!) στην Ιερουσαλήμ και κάλεσε για τη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους με πρωτεύουσα την ιερή πόλη. Το μόνο που δεν ζήτησε ήταν επιστροφή των Τούρκων στην περιοχή! Αυτή η στάση της Άγκυρας, πέραν της απονομιμοποίησης κάθε απόπειρας διαμεσολάβησης, μοιάζει να ενταφιάζει και τις αμερικανικές προσπάθειες για την εξεύρεση συμβιβασμού που θα επιτρέψει την αξιοποίηση των υδρογονανθράκων της Ανατολικής Μεσογείου.

Αλλάζουν τα ενεργειακά πλάνα

Τούτων λεχθέντων, είναι εξαιρετικά δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι οποιαδήποτε ισραηλινή ηγεσία, θα εξακολουθήσει την προσεκτική στάση απέναντι στην Τουρκία, επιδιώκοντας να διατηρήσει σε καταστολή τις διαφορές και να συνεχίσει τις συζητήσεις για την κατασκευή αγωγού που θα μεταφέρει ισραηλινό φυσικό αέριο στην Τουρκία. Όλα αυτά τελείωσαν. Ακόμα κι αν Ερντογάν “βγάλει λαγό από το καπέλο” και πετύχει να επιστρέψει σημαντικό αριθμό αιχμαλώτων αμάχων που κρατούνται από τη Χαμάς –τουλάχιστον προς το παρόν– περιορισμό της ζημιάς θα έχει πετύχει.

Εξίσου προβληματική μοιάζει και η προοπτική κατασκευής εγκατάστασης υγροποίησης φυσικού αερίου στην Κύπρο. Προς το παρόν, η επιλογή του αγωγού EastMed μοιάζει να κερδίζει πόντους, παρά το κόστος και τις τεχνικές δυσκολίες. Το βέβαιο είναι, όμως, ότι αυτή η κατάσταση μπορεί να γεννήσει νέες συγκρούσεις που θα συμπεριλάβουν περισσότερες χώρες της περιοχής.

Η ενεργειακή κρίση επιβάλλει την επίσπευση του εντοπισμού και της αξιοποίησης κοιτασμάτων υδρογονανθράκων, εναλλακτικών στους ρωσικούς. Όσοι, όμως, πλήττονται από αυτή την εξέλιξη, έχουν κάθε κίνητρο να παρεμποδίσουν και να βραχυκυκλώσουν αυτή τη διαδικασία.

Πρώτη η Τουρκία που κινδυνεύει να μείνει εκτός των σχεδιασμών, αλλά και η Ρωσία που

α) δεν επιθυμεί την υποβάθμιση της σημασίας της ως ενεργειακού προμηθευτή και 

β) επιθυμεί αναφλέξεις σε άλλες περιοχές που θα αποσπούν την προσοχή από την Ουκρανία.

Στο σημείο αυτό πρέπει να υπενθυμιστεί η αλλαγή της στάσης των Ισραηλινών στο Ουκρανικό, που από την αποστασιοποίηση και την ουδετερότητα, προσέγγισαν περισσότερο το Κίεβο. Στην κατηγορία αυτή όμως θα πρέπει να εντάξουμε και τους άλλους προμηθευτές υδρογονανθράκων (π.χ. Σαουδική Αραβία), οι οποίοι θησαυρίζουν αυτή την εποχή.

Όλες αυτές οι παρατηρήσεις έχουν ενδιαφέρον για την Αθήνα, διότι αφενός αποκαλύπτουν το νέο τοπίο στο οποίο καλείται να ελιχθεί η ελληνική διπλωματία, αφετέρου επηρεάζονται τα περιθώρια εξεύρεσης κάποιου κοινού τόπου με την Τουρκία στις συνομιλίες που έχουν ξεκινήσει. Αυτό όμως δεν αποκλείεται να οδηγήσει σε προσαρμογές την τουρκική στάση απέναντι στην Ελλάδα, με στόχο να την αποτρέψει από τη συμμετοχή σε διευθετήσεις για την περιοχή, οι οποίες θα απέκλειαν την ίδια!

Αυτό θα μπορούσε να περιπλέξει την ελληνική πολιτική, όπως εκφράζεται μέσω των “τριμερών σχημάτων”. Και σε αυτό το περιβάλλον, τεράστιο ρόλο θα παίξει η επίδειξη στρατηγικής αξιοπιστίας και σταθερότητας, με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό για την ελληνική στάση. Διότι τα μεσοβέζικα έχουν τελειώσει. Δεν θα μπορεί η Ελλάδα να είναι και “με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ”. Όπως δεν το έκανε στον πόλεμο στην Ουκρανία, δεν πρέπει να το κάνει και στη νέα εποχή που σηματοδοτεί η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή.

Ο ρόλος της Κίνας

Όσον αφορά τη μεγάλη εικόνα του πλανητικού ανταγωνισμού, στην οποία ασφαλώς εντάσσεται και η Ρωσία ως παγκόσμιος ενεργειακός προμηθευτής, αλλά και λόγω του πολέμου στην Ουκρανία, θα πρέπει να εντάξουμε και την Κίνα. Η ειδική σχέση που έχει αναπτύξει με το Ιράν μετά τις συμφωνίες “25ετούς στρατηγικής συνεργασίας” τον Μάρτιο του 2021, την αναδεικνύει σε χρήσιμο εργαλείο στην προσπάθεια αποτροπής περαιτέρω κλιμάκωσης στη Μέση Ανατολή. Τέτοια κλιμάκωση θα μπορούσε να προκύψει από την ενδεχόμενη είσοδο στον πόλεμο της σιιτικής Χεζμπολάχ, που θα μπορούσε να προκαλέσει δραματική επέκταση των συγκρούσεων.

Η Κίνα έσπευσε να πραγματοποιήσει άνοιγμα στις ΗΠΑ κατά την υποδοχή αντιπροσωπείας της αμερικανικής Γερουσίας υπό τον Ρεπουμπλικάνο πρόεδρό της Τσακ Σούμερ. Ο ίδιος ο Σι Τζινπίνγκ δήλωσε ότι η διμερής σχέση θα καθορίσει την πορεία του κόσμου ολόκληρου τα επόμενα χρόνια και ζήτησε υπευθυνότητα.

Η αμερικανική διπλωματία που κάποτε ενέτασσε στην ίδια “κατηγορία προβληματικών χωρών” την Κίνα και το Ιράν, φέρεται να έχει προσεγγίσει το Πεκίνο στην προσπάθεια αποτροπής της Τεχεράνης να υποδαυλίσει περαιτέρω τη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή. Παράλληλα, διατηρεί στενές σχέσεις και με τη Σαουδική Αραβία. Σημεία των καιρών…

Η Κίνα που έχει ως κορυφαία προτεραιότητα την αγορά της Ευρώπης, ενώ είναι και ενεργειακός πελάτης μη διαθέτοντας τους υδρογονάνθρακες που χρειάζεται για την οικονομία της, εμπλέκεται διπλωματικά σε όλες τις περιφέρειες. Πλέον, θα πρέπει να αναμένεται η ανάληψη παρασκηνιακού διπλωματικού ρόλου και άσκηση επιρροής όπου υπάρχει δυνατότητα. Πάντα όμως, γνώμονας των παρεμβάσεων θα είναι η εξυπηρέτηση του κινεζικού εθνικού συμφέροντος.

Ανακατεύεται η τράπουλα

Συμπερασματικά, η στρατιωτικά εντυπωσιακή εισβολή των μαχητών της Χαμάς στο Ισραήλ, κατόρθωσε να πετύχει τον βασικό της στόχο, που δεν ήταν άλλο από το βίαιο ανακάτεμα της γεωπολιτικής τράπουλας. Το κόστος που θα καταβάλουν οι Παλαιστίνιοι στη Γάζα θα είναι βαρύτατο. Παρά τις τρομακτικές αγριότητες που η Χαμάς διέπραξε εναντίον αμάχων, κατάφερε να αλλάξει τα δεδομένα, εμπλέκοντας τα συμφέροντα κορυφαίων και μεσαίων δρώντων του παγκοσμίου συστήματος.

Οι εξελίξεις μπορούν να γεννήσουν περισσότερες συγκρούσεις, ενώ η παγκόσμια ασφάλεια, σε όλες της τις διαστάσεις, θα δοκιμαστεί σκληρά, χωρίς ορατό φως στην άκρη του τούνελ. Τελικά, ο διπολικός κόσμος δεν ήταν καθόλου άναρχος. Η κάθε υπερδύναμη “μάζευε” το δικό της στρατόπεδο. Σήμερα όμως, η γεωπολιτική “αναρχία” τείνει να γίνει ο κανόνας…

slpress.gr

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΑΡΧΙΖΕΙ ΝΑ ΑΝΑΔΙΑΤΑΣΣΕΤΑΙ ΑΦ ΕΑΥΤΟΥ

0
A team of psychologists and social workers are supporting vulnerable teenagers across eastern Ukraine as lockdown takes its toll on mental health, relationships and education. The team has lost count of how many calls their specialists have received since the start of the COVID-19 pandemic in Ukraine. According to UNICEF, the incidence of violence in Ukraine has tripled since the beginning of the year, and the number of cases of violence against children has doubled.

Του George Friedman – 10 Οκτωβρίου 2023
Έγραψα πριν από λίγους μήνες ότι ο κόσμος βρίσκεται σε διαδικασία αναδιάταξης, κάτι που κάνει κάθε λίγες γενιές. Δεν είναι μια διαδικασία που εξαρτάται από τις αποφάσεις των ισχυρών ή κάτι που μπορεί εύκολα να ανατραπεί. Απορρέει από οικονομικές και πολιτικές πιέσεις στο εσωτερικό των χωρών.

Αυτές οι εσωτερικές πιέσεις μετατρέπονται σε στρατιωτικές πιέσεις, καθώς το εσωτερικό σύστημα προσπαθεί να σταθεροποιηθεί.

Ορισμένες χώρες αντιμετωπίζουν αυτές τις εξελίξεις ως επώδυνα αλλά συνηθισμένα γεγονότα, ενώ άλλες επιτίθενται και αποσταθεροποιούν υπάρχουσες καταστάσεις.

Αυτό θα μπορούσε να ονομαστεί και πρόοδος, η οποία απέχει πολύ από μια θριαμβευτική πορεία προς την ευτυχία αλλά είναι μια οδυνηρή μάχη με την πραγματικότητα. Οι πόνοι της προόδου μετατρέπονται σε κατηγορίες εναντίον άλλων ανθρώπων και άλλων εθνών. Κάποιος πρέπει να είναι υπεύθυνος για τη διατάραξη και τον αποπροσανατολισμό της αλλαγής και το δάχτυλο είναι πάντα στραμμένο στους άλλους και ποτέ στον εαυτό μας.

Η βάση αυτού του τρέχοντος κύκλου αλλαγών ήταν η Ευρώπη στις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν η Σοβιετική Ένωση διαλύθηκε και υπογράφηκε η συνθήκη του Μάαστριχτ για την ένωση της ηπείρου. Το 2001, οι Ηνωμένες Πολιτείες βίωσαν τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου. Το 2013, ο Σι Τζινπίνγκ έγινε πρόεδρος της Κίνας. Μέσα στον κύκλο της ιστορίας, μια ή δύο δεκαετίες είναι σχετικά μικρός χρόνος.

Ο κατακερματισμός της Σοβιετικής Ένωσης είχε, εκείνη την εποχή, σκοπό να δημιουργήσει μια πιο αποτελεσματική περιοχή. Η ενοποίηση της Ευρώπης υπό την Ευρωπαϊκή Ένωση είχε σκοπό να μειώσει την προοπτική σύγκρουσης, δημιουργώντας παράλληλα ευρεία ευημερία. Η απάντηση των ΗΠΑ στην επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου είχε σκοπό να μειώσει την απειλή της τρομοκρατίας. Η εκλογή του Σι είχε σκοπό να βάλει την Κίνα στον δρόμο προς την άνευ προηγουμένου ευημερία.

Καμία από αυτές τις προθέσεις δεν κατέληξε σε πλήρη αποτυχία. Η σοβιετική διάλυση οδήγησε ορισμένες από τις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης και τους δορυφόρους της σε υψηλότερο βαθμό ευημερίας. Η ευρωπαϊκή ενοποίηση οδήγησε σε μια περίοδο σχετικής παραγωγικότητας. Η αμερικανική απάντηση απέτρεψε μια άλλη επίθεση τύπου 9/11 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Και η Κίνα ανέβηκε. Όπως και με άλλους κύκλους, οι προθέσεις των ηγετών δεν απέτυχαν πλήρως, τουλάχιστον μέχρι τον επόμενο κύκλο.

Βρισκόμαστε πλέον μια γενιά από τότε που ξεκίνησε η τελευταία διαδικασία και τα ρήγματα της προηγούμενης φάσης βρίσκονται στο τελικό στάδιο αλλαγής.

Η Ρωσία εμπλέκεται σε μια προσπάθεια ανασυγκρότησης της Σοβιετικής Ένωσης, ξεκινώντας από τον πόλεμο στην Ουκρανία. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι βαθιά διχασμένη και η Γερμανία και η Γαλλία έχουν προτείνει τη θεσμοθέτηση της διαίρεσης. Τις τελευταίες ημέρες, ο ισλαμικός ριζοσπαστισμός σήκωσε ξανά το κεφάλι του με την εισβολή της Χαμάς στο Ισραήλ. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, έχοντας αποτρέψει περαιτέρω μεγάλες επιθέσεις από ισλαμιστές τρομοκράτες, έχουν εισέλθει στην προβλεπόμενη τελική φάση του κύκλου τους, όπου οι εντάσεις μεταξύ των ανθρώπων για την πολιτική, τη φυλή, τη θρησκεία, τη σεξουαλικότητα και οτιδήποτε άλλο μπορεί να  κυριαρχήσουν τα επόμενα λίγα χρόνια. Και η οικονομική άνοδος της Κίνας έχει δώσει τη θέση της σε τεράστια οικονομική αδυναμία και πολιτική ένταση.

Υπάρχουν δύο σημεία που προσπαθώ να θίξω εδώ. Πρώτον, τα έθνη αποτελούνται απο πολλά εκατομμύρια ανθρώπους. Αυτοί οι άνθρωποι κατηγορούν τους ηγέτες, επειδή η πραγματική διαδικασία εκατομμυρίων ανθρώπων που ζουν μαζί είναι πολύ περίπλοκη για να κατανοηθεί.

Κάποιος πρέπει να κατηγορηθεί, και δεν μπορεί να είναι ο εαυτός τους, οπότε υπάρχει περιοδική οργή.

Δεύτερον και ίσως πιο σημαντικό, το πρόβλημα της νέας περιόδου προέρχεται από τη λύση που δόθηκε την αμέσως προηγούμενη.

Βρισκόμαστε λοιπόν σε μια νέα περίοδο, η οποία έχει τις ρίζες της στην προηγούμενη και αποτελείται από πόλεμο, οικονομική κρίση και αμοιβαία οργή. Αυτές είναι οι πραγματικότητες και είναι καθολικές, μερικές φορές ευχάριστες, πολύ συχνά τραγικές. Αλλά είμαι σίγουρος ότι οι Έλληνες το έβλεπαν με τον ίδιο τρόπο. Μπορούμε να αποφύγουμε αυτούς τους κύκλους; Θα το ήθελα, αλλά δεν το έχουμε κάνει ακόμα.

Ο Τζορτζ Φρίντμαν
https://geopoliticalfutures.com/author/gfriedman/
Ο George Friedman είναι ένας διεθνώς αναγνωρισμένος γεωπολιτικός αναλυτής και στρατηγιστής διεθνών υποθέσεων. Είναι ο ιδρυτής και πρόεδρος της Geopolitical Futures.