Στη Γαλλία οι Επαναστάτες του 1789 αρνήθηκαν τον Καθολικισμό αλλά εγκολπώθηκαν το σταυροφορικό του πνεύμα. Ο Ροβεσπιέρος ευχαρίστησε την «αιώνια Πρόνοια» που ανέθεσε «μόνο τους Γάλλους να επαναφέρουν στη γη τη Δικαιοσύνη και την Ελευθερία».
Στο TheLatinKingdomofJerusalem: EuropeanColonialismintheMiddleAges , ο Joshua Prawer παρουσιάζει τις Σταυροφορίες ως την αρχή της ευρωπαϊκής αποικιοκρατικής επέκτασης. Ισχυρίζεται ότι οι θεσμοί και οι οικονομίες των λατινικών κρατών κατανοούνται καλύτερα υπό το πρίσμα του αποικιακού τους καθεστώτος. «Παρόλο που ο αποικισμός δεν είναι ένα νέο φαινόμενο στην ευρωπαϊκή ιστορία, μόνο μετά τις Σταυροφορίες υπήρξε συνέχεια και συσχέτιση μεταξύ των αποικιακών κινημάτων. Έκτοτε, η αποικιοκρατία παρέμεινε βασικός παράγοντας στην ευρωπαϊκή και μη ευρωπαϊκή ιστορία. Υπό αυτή την έννοια, δικαιολογείται να θεωρηθεί το βασίλειο των σταυροφόρων ως η πρώτη ευρωπαϊκή αποικιακή κοινωνία.»
Είναι δύσκολο να διαφωνήσεις με αυτό. Η συνέχεια μεταξύ της σταυροφορίας και της αποικιοκρατίας είναι ακόμη πιο εμφανής αφού μετά την Α’ Σταυροφορία ξεκίνησαν νέες σταυροφορίες προς τις περιοχές της Βαλτικής και αντιστοιχούν, ακόμη καλύτερα από τις σταυροφορίες στο Λεβάντε, στους σύγχρονους ορισμούς του αποικισμού. Η έκκληση του Αρχιεπισκόπου Adalgot του Μαγδεμβούργου το 1108 δείχνει αυτό καλά: «Αυτοί οι ειδωλολάτρες είναι οι πιο πονηροί, αλλά η γη τους είναι η καλύτερη, πλούσια σε κρέας, μέλι, καλαμπόκι και πουλιά, και αν ήταν καλά καλλιεργημένη, κανένας δεν θα μπορούσε να συγκριθεί με τον πλούτο των προϊόντων της. […] Έτσι, διάσημοι Σάξονες, Γάλλοι, Λωρραίνοι και Φλαμανδοί, κατακτητές του κόσμου, αυτή είναι η ευκαιρία σας να σώσετε τις ψυχές σας και, αν θέλετε, να αποκτήσετε την καλύτερη γη για να ζήσετε.»
Κολόμβος και Ιερουσαλήμ
Η σύνδεση μεταξύ σταυροφορίας και αποικισμού εμφανίζεται επίσης όταν μελετάμε το πλαίσιο του αποικισμού της Αμερικής. Στο Columbus and the Quest for Jerusalem , η Carol Delaney αποκαλύπτει: «Η αναζήτηση της Ιερουσαλήμ ήταν το μεγάλο πάθος του Κολόμβου· ήταν το όραμα που τον στήριξε σε όλες τις δοκιμασίες και τα βάσανα που υπέμεινε. […] Είχε αφιερώσει τη ζωή του στην απελευθέρωση της Ιερουσαλήμ. Στο νεκροκρέβατό του, συνειδητοποιώντας ότι δεν θα έβλεπε ποτέ να υλοποιείται το σχέδιό του, επικύρωσε τη διαθήκη του, η οποία άφηνε χρήματα για να στηρίξει τη Σταυροφορία, την οποία ήλπιζε να καταλάβουν οι διάδοχοί του.»
Είναι αλήθεια ότι και ο Κολόμβος είχε εμμονή με τον χρυσό. Ήλπιζε να φτάσει στο Cipango του Marco Polo (Ιαπωνία), τόσο πλούσιο σε αυτόν που κατασκεύαζαν επίχρυσες στέγες και έπιπλα. Αλλά ο χρυσός σήμαινε την Ιερουσαλήμ γι’ αυτόν. Έγραψε στο ημερολόγιό του, στις 26 Δεκεμβρίου 1492, ότι ήθελε να βρει χρυσό «σε τέτοια ποσότητα που οι ηγεμόνες […] θα αναλάβουν να πάνε και να κατακτήσουν τον Πανάγιο Τάφο» . Σε μια επιστολή που έγραψε στον βασιλιά Φερδινάνδο και τη βασίλισσα Ισαβέλλα λίγο πριν από την επιστροφή του από το πρώτο του ταξίδι, ο Κολόμβος υποστήριξε ότι «σε επτά χρόνια θα είμαι σε θέση να πληρώσω στην Υψηλότητά σας πέντε χιλιάδες ιππείς και πενήντα χιλιάδες πεζούς για να συμμετάσχουν στον πόλεμο και την κατάκτηση της Ιερουσαλήμ.» Δέκα χρόνια αργότερα, επέστρεφε στο ίδιο θέμα. Σε μια επιστολή που έγραψε από την Τζαμάικα κατά τη διάρκεια του τέταρτου ταξιδιού του, έγραψε στους ηγεμόνες: «Ο χρυσός είναι ένα μέταλλο άριστο μεταξύ όλων των άλλων […] και αυτός που τον κατέχει καταφέρνει ό,τι θέλει στον κόσμο και τελικά τον χρησιμοποιεί για να στείλει ψυχές στον Παράδεισο.
Δεν χρειάζεται να αποδείξουμε ότι οι κατακτητές που ανέλαβαν να υποτάξουν τους λαούς της Λατινικής Αμερικής θεωρούσαν τους εαυτούς τους σταυροφόρους, ειδικά από τη στιγμή που η Ισπανία και η Πορτογαλία βυθίστηκαν για πέντε αιώνες σε μια ιδεολογία που διαμορφώθηκε από την Reconquista. Γιατί, λοιπόν, οι χώρες της Λατινικής Αμερικής δεν έχουν κληρονομήσει το πνεύμα της σταυροφορίας – και, επομένως, δεν υπολογίζονται ως μέρος της «Δύσης» ; Ο λόγος είναι απλός: αυτές οι χώρες δεν ξέφυγαν ποτέ από την κατάσταση των αποικιών. Σε αυτό το θέμα, μπορώ μόνο να προτείνω το κλασικό δοκίμιο του Eduardo Galeano, LesVeinesouvertesdel’Amériquelatine, Οι ανοιχτές φλέβες της Λατινικής Αμερικής, που δημοσιεύθηκε αρχικά το 1971, το οποίο εξηγεί επίσης πώς οι Αψβούργοι σπαταλούσαν τους τόνους χρυσού που εξορυσσόταν για αυτούς από τους ντόπιους της Αμερικής για να χρηματοδοτήσουν όχι την κατάκτηση της Ιερουσαλήμ, αλλά τους θρησκευτικούς πολέμους στην Ευρώπη.
Οι Φράγκοι: «εκλεκτός λαός του Θεού»!
Αντίθετα, οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής κληρονόμησαν το πνεύμα της Ευρωπαϊκής Σταυροφορίας. Τον 19ο αιώνα, αφού συνειδητοποίησαν το «Προφανές πεπρωμένο» τους επέκτασης στον Ειρηνικό, οι Ηνωμένες Πολιτείες έγιναν μια σταυροφορική αυτοκρατορία. Ο Πρόεδρος Γούντροου Γουίλσον είπε το 1912: «Είμαστε επιλεγμένοι -και προφανώς επιλεγμένοι- για να δείξουμε στα έθνη του κόσμου πώς πρέπει να βαδίσουν στο μονοπάτι της ελευθερίας.» Ο Ντουάιτ Αϊζενχάουερ τιτλοφόρησε τα απομνημονεύματά του Σταυροφορία στην Ευρώπη** .
Πώς όμως κληρονόμησαν οι Ηνωμένες Πολιτείες το γονίδιο της Σταυροφορίας αν, σε αντίθεση με τις χώρες της Λατινικής Αμερικής, είχαν λίγες άμεσες καθολικές ρίζες; Για να εξηγήσω αυτό το παράδοξο, προτείνω μια παράκαμψη μέσω της Γαλλίας.
Η Σταυροφορία ήταν γαλλική επινόηση. Οι Σταυροφόροι ήταν πάντα γνωστοί στην Ανατολή ως Φράγκοι και τα γαλλικά ήταν η κύρια γλώσσα του Λατινικού Λεβάντε. Η Πρώτη Σταυροφορία ήταν «οι ενέργειες του Θεού μέσω των Φράγκων» (Gesta Dei per Francos), όπως ονόμασε το χρονικό του ο Guibert de Nogent. Η Δεύτερη Σταυροφορία ήταν η σταυροφορία του βασιλιά Λουδοβίκου Ζ’. Σύμφωνα με τον Christopher Tyerman, «αυτή η διεθνής περιπέτεια έδωσε όντως στο Λουδοβίκο και στη δυναστεία του την εθνική κυριαρχία». Οι δύο σταυροφορίες του ευσεβούς Λουδοβίκου Θ’ ήταν επίσης σημαντικές στην οικοδόμηση της Γαλλίας. «Μέχρι το 1300, οι Σταυροφορίες θεωρούνταν σχεδόν εθνικό προνόμιο, μια επιχείρηση στην οποία ο Γάλλος βασιλιάς κατείχε την πλειοψηφία των μετοχών.»
Η Σταυροφορία είχε επομένως ιδιαίτερη επίδραση στη γαλλική εθνική ταυτότητα. Αυτό, φυσικά, είναι το αποτέλεσμα της μοναδικής συμμαχίας μεταξύ του παπισμού και της γαλλικής μοναρχίας, που συνοψίζεται στη διατύπωση ότι η Γαλλία είναι «η μεγαλύτερη κόρη της Εκκλησίας». Αυτή η διατύπωση είναι σύγχρονη (χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Δομινικανό Henri-Dominique Lacordaire στην ομιλία του στην Παναγία των Παρισίων στις 14 Φεβρουαρίου 1841), αλλά η ιδέα είναι παλιά. Ο Πάπας Γρηγόριος Θ ́ έγραψε στον Λουδοβίκο Θ ́ το 1239:
«Όπως στο παρελθόν ο Θεός προτίμησε τη φυλή του Ιούδα από αυτές των άλλων γιων του Ιακώβ και όπως την ευλόγησε με ιδιαίτερες ευλογίες, έτσι επέλεξε τη Γαλλία, κατά προτίμηση από όλα τα άλλα έθνη της γης, για την προστασία της καθολικής πίστης και για την υπεράσπιση της θρησκευτικής ελευθερίας. Για το λόγο αυτό, η Γαλλία είναι η ίδια η Βασιλεία του Θεού, και οι εχθροί της Γαλλίας είναι οι εχθροί του Χριστού. Ακριβώς όπως παλαιότερα η φυλή του Ιούδα έλαβε μια ειδική ευλογία εκ των άνω μεταξύ των άλλων γιων του πατριάρχη Ιακώβ· ομοίως, το Βασίλειο της Γαλλίας είναι πάνω από όλους τους άλλους λαούς, στεφανωμένο από τον ίδιο τον Θεό με εξαιρετικά προνόμια. Η φυλή του Ιούδα προεικονίζει το Βασίλειο της Γαλλίας.»
Όπου βλέπουμε, εν παρόδω, ότι αυτή η συμμαχία του παπισμού με τη γαλλική βασιλεία περνάει από την Παλαιά Διαθήκη. Ο μαρκήσιος de la Franquerie το είπε ξανά στο Η θεία αποστολή της Γαλλίας (955): «Ο Θεός πρόσεξε τη χώρα μας και επέλεξε το λαό μας να διαδεχθεί τον εβραϊκό λαό και να εκπληρώσει, κατά τη χριστιανική εποχή, τη θεία αποστολή που είχε ανατεθεί στον τελευταίο σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη.»
Αυτή η μοναδική προνοητική αποστολή του Βασιλείου της Γαλλίας μεταφέρθηκε στη Γαλλική Δημοκρατία μετά το 1789.
Αν και αποκήρυξαν μοναρχικούς και καθολικούς θεσμούς, οι επαναστάτες διατήρησαν, με νέα ρούχα, τη μεσσιανική αποστολή που συνδέεται με τη γαλλική ταυτότητα.
Πάνω σε τι άλλο θα μπορούσαν να χτίσουν το νέο τους έθνος; Η Γαλλία επιλέχθηκε τώρα για να διαφωτίσει τον κόσμο με τη νέα Τριάδα: Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφότητα. Σε μια ομιλία που είχε τυπώσει τον Απρίλιο του 1791, ο Ροβεσπιέρος ευχαρίστησε την «αιώνια Πρόνοια» που είχε καλέσει τους Γάλλους, «μόνους από την αρχή του κόσμου, να επανιδρύσουν στη γη την αυτοκρατορία της Δικαιοσύνης και της Ελευθερίας» . Ο Καμίλ Πασκάλ, συγγραφέας του «Έτσι, ο Θεός επέλεξε τη Γαλλία», το εξήγησε καλά: «Η Δημοκρατία ρίζωσε και μπόρεσε να εδραιωθεί στη Γαλλία, επειδή αφομοίωσε τον μεσσιανικό λόγο που είχε οικοδομήσει η Καθολική Εκκλησία για αιώνες.» Εκφράσεις όπως «Παγκόσμια κλήση της Γαλλίας» ή «Γαλλία, χώρα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων» είναι η κοσμική μεταφορά της θείας αποστολής της Γαλλίας.
Στις 8 Μαρτίου 2022 η Υπηρεσία Ερευνών του Κογκρέσου κοινοποίησε εγγράφως ότι οι ΗΠΑ συμμετείχαν, από την απελευθέρωσή τους το 1708 μέχρι το 2022, σε 469!!! στρατιωτικές επεμβάσεις…
ΗΠΑ: Διαφωτισμός + Σταυροφορία
Αν και οι Ηνωμένες Πολιτείες ιδρύθηκαν πριν από τη Γαλλική Επανάσταση, βασίστηκαν στις ιδέες του Γαλλικού Διαφωτισμού, όπως καθιστά σαφές η Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας του 1776. Από αυτή την άποψη, η Γαλλία, και όχι η Αγγλία, είναι η νονά των Ηνωμένων Πολιτειών, που ανέλαβαν την αποστολή να φέρουν τη Δημοκρατία κ.λπ. στον κόσμο. Η πουριτανική μυθολογία έρχεται δεύτερη μεταξύ των συστατικών της αμερικανικής ταυτότητας ως παγκόσμιας δύναμης. Η Σταυροφορία σίγουρα κυλούσε επίσης στο αίμα των πουριτανών, αλλά βρίσκοντας τη «νέα Ιερουσαλήμ» τους στη Μασαχουσέτη απελευθερώθηκαν από τη γοητεία της παλιάς.
Πιστεύω ότι το πνεύμα της σταυροφορίας ήρθε στις Ηνωμένες Πολιτείες μέσω του Γαλλικού Διαφωτισμού, κληρονόμων του Καθολικισμού, παρά μέσω του Προτεσταντισμού.
Γνωρίζω ότι αυτό είναι συζητήσιμο και ότι ορισμένοι θα προτιμούσαν να συνδέσουν την ίδρυση των Ηνωμένων Πολιτειών με τον Τεκτονισμό παρά με τον Γαλλικό Διαφωτισμό. Ως εκ τούτου, προσφέρω μόνο μια θεωρητική υπόθεση εδώ.
Δεν ισχυρίζομαι εδώ ότι απομόνωσα τον μοναδικό παράγοντα που ώθησε τις Ηνωμένες Πολιτείες σε σταυροφορίες εναντίον του κόσμου μετά τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο. Ελπίζω όμως να έχω δείξει ότι η ακατάσχετη σταυροφορική τους ώθηση προκύπτει εν μέρει από μια πολύ ιδιαίτερη ιστορία που ξεκίνησε τον 11ο αιώνα στην Ευρώπη. Ελλείψει αυτού, ελπίζω τουλάχιστον να έχω υποστηρίξει πειστικά ότι η κατανόηση της ουσίας και του αντίκτυπου των μεσαιωνικών σταυροφοριών βοηθά εμάς τους Δυτικούς να γνωρίζουμε ποιοι είμαστε.
*Διδάκτωρ μεσαιωνικών σπουδών.
** Στις 6 Ιουνίου 1944, στην απόβαση στη Νορμανδία, απευθυνόμενος στα συμμαχικά στρατεύματα, ο στρατηγός Αϊζενχάουερ είπε: «Πρόκειται να ξεκινήσετε τη Μεγάλη Σταυροφορία…».
The phrase “mowing the grass” has been the bumper sticker version of Israeli strategy in Gaza for the last decade and a half.
It plays out in the following way: Palestinians, frustrated by the state of the enclave, turn to the likes of Hamas for, if nothing else, vengeance against Israel; Israel imposes restrictions such as the blockade on Gaza, citing security concerns; living conditions in Gaza deteriorate further, and discontent builds; Hamas, Palestinian Islamic Jihad, and others capitalize on the discontent and attack Israel; and Israel responds by “mowing the grass”—killing the perpetrators along with some number of civilians, buying at best a few years of relative peace and fueling further long-term radicalization. And so the cycle continues ad infinitum.
“Mowing the grass” embodies more than just strategic fatalism; it also reflects a large measure of hubris. At its core lies the assumption that Israel can control the rheostat in Gaza, hitting Hamas just hard enough to deter it from attacking Israel but not so hard that Gaza implodes into chaos or explodes into a regional war. As one Israeli defense analyst said of the 2014 Gaza war, “We want to break their bones without putting them in the hospital.”
“Mowing the grass” embodies more than just strategic fatalism; it also reflects a large measure of hubris.
That is a hard if not impossible balance to strike year after year, especially as Gaza’s internal pressures mount. Its 2 million inhabitants are packed into an area roughly the size of Philadelphia, 80 percent of them impoverished and 46 percent unemployed. Some 108,000 cubic meters of untreated sewage flow daily from the Gaza Strip into the Mediterranean Sea, and potable water can be hard to come by.
Against this backdrop and absent any path to something better for Gazans, no military strategy to contain the violence can succeed in the long run. Without a safety valve, Gaza was bound to explode.
Israel’s mowing-the-grass strategy finally failed spectacularly on October 7. The Hamas attack underscored just how little control Israel has over Gaza. It was not just an intelligence failure and an operational failure but also a more sweeping strategic failure. The core premise behind Israel’s entire approach was proved catastrophically wrong in one morning.
Whether Israel has internalized this strategic failure remains a separate, open question. Prime Minister Benjamin Netanyahu has promised “to restore deterrence” to Israel’s borders, and the country is mobilizing some 360,000 reservists, functionally tripling the Israel Defense Forces. This all points to a doubling down: more mowing of the grass.
From a purely military perspective, Israel’s hardest days are likely ahead. Hamas’s extensive tunnel network underneath Gaza and threat to execute scores of hostages make a large-scale ground invasion likely. The last time Israel fought a ground war in Gaza, in 2014, it lasted 50 days, flattened large swaths of the strip, and left more than 70 Israelis and 2,000 Palestinians dead. The current Gaza war’s toll has already surpassedthat in just a few days, and any ground incursion has yet to begin.
The Hamas attack underscored just how little control Israel has over Gaza.
But once all the killing is done, Israel will have to do something even harder if it’s to have any hope of preventing the next war and the one after that: It will need to rebuild Gaza into something better than it was. That means ensuring Gaza’s inhabitants have a chance at economic prosperity, potentially even at the risk of loosening the blockade. That means ensuring Gaza’s inhabitants have political options apart from Hamas and the corrupt and pliant Palestinian Authority. And it means rebuilding the social fabric of Gaza, which will likely be even more tattered after what could be a devastating war that could leave the enclave that much more hostile to Israel.
That is not only a costly proposition of the sort that militaries are not particularly adept at. It would also be difficult for the Israeli public to stomach, particularly given the size and scale of Hamas’s recent atrocities.
It is nevertheless what’s necessary to end the cycle of mowing the grass only to watch it grow back.
This commentary originally appeared on Los Angeles Times on October 19, 2023. Commentary gives RAND researchers a platform to convey insights based on their professional expertise and often on their peer-reviewed research and analysis.
Η χερσαία επιχείρηση στην Γάζα που αργεί αλλά θα …έλθει και η επόμενη ημέρα!
Στο διπλό ερώτημα που τίθεται επιτακτικά 20 ημέρες μετά την πιο σκοτεινή ημέρα της ιστορίας του Κράτους του Ισραήλ όπως πάμπολλοι Ισραηλινοί χαρακτηρίζουν την 7η Οκτωβρίου, είναι γιατί αργεί η χερσαία επιχείρηση και αν τελικά πραγματοποιηθεί! Το δεδομένο είναι ότι το βαθειά τραυματισμένο Ισραήλ δεν μπορεί να δεχθεί κάτι λιγότερο από την καταστροφή της Χαμάς όταν μετά το Ολοκαύτωμα είχε τους περισσότερους νεκρούς του σε μία ημέρα.
Η Χαμάς έχει πετύχει μία σημαντική πολιτική νίκη καθόσον έχει ήδη σύρει σε πόλεμο το Ισραήλ όπως επεδίωκε, παρουσίασε τον πλέον ισχυρό Στρατό της περιοχής ανίσχυρο να προστατέψει τους πολίτες του και κατακρήμνισε το αίσθημα ασφαλείας και προστασίας των πολιτών. Επιπροσθέτως διέκοψε την διαδικασία εξομάλυνσης των σχέσεων Ισραήλ και Σαουδικής Αραβίας, εξανάγκασε να μπουν «στον πάγο» οι Συμφωνίες Άμπραχαμ και το πιο σημαντικό, έβγαλε από το περιθώριο το λεγόμενο Παλαιστινιακό πρόβλημα και προβλήθηκε σε όλους τους Παλαιστινίους ότι είναι μία Οργάνωση που μπορεί να επιφέρει σοκαριστικό πλήγμα στο Ισραήλ.
Το Ισραήλ για να εξαλείψει την απειλή που λέγεται Χαμάς και να την τιμωρήσει για τις φρικιαστικές και αποτρόπαιες τρομοκρατικές πράξεις της στους πολίτες του, δεν έχει άλλη επιλογή από το να κάνει χερσαία επιχείρηση. Όποια μορφή, όποια έκταση και αν έχει αυτή, όσες δυσκολίες και αν έχει η περιοχή λόγω των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της περιοχής επιχειρήσεων και όσο υψηλό και αν είναι το τίμημα σε ανθρώπινες απώλειες.
Οι λόγοι: – Αποκατάσταση κύρους, αποτροπής και στρατιωτικής αξιοπιστίας. Χωρίς αυτά δεν μπορεί να σταθεί σε μία περιοχή όπως η Μέση Ανατολή. – Αποκατάσταση του αισθήματος ασφαλείας και προστασίας του λαού του Ισραήλ το οποίο έχει καταρρεύσει. – Καταστροφή ολόκληρης της Χαμάς και των στρατιωτικών δυνατοτήτων για να μην αποτελέσει ξανά απειλή για την ασφάλεια του Ισραήλ και απόλυτη τιμωρία για τους 1400 νεκρούς, τους 5000 τραυματίες τους 224 απαχθέντες ομήρους. Ας σκεφθούμε ότι στον αιματηρό πόλεμο τριών εβδομάδων του Γιομ Κιπουρ το 1973 οι νεκροί ήταν …2656!
Αυτό που πολλοί δεν κατανοούν είναι ότι το Ισραήλ διεξάγει έναν πόλεμο απέναντι στην «επιστροφή της αδυναμίας των Εβραίων»! Μάλλον δεν έχουν ακούσει τους Ισραηλινούς να λένε ότι «προτιμούν να τους καταδικάζουν παρά να τους λυπούνται». Το ισραηλινό έθνος είναι προετοιμασμένο να δεχθεί υψηλό αριθμό απωλειών. Το Ισραήλ δεν έπεσε στην παγίδα της Χαμάς, την οποία προετοίμαζε εδώ και πολλά χρόνια και δεν επιτέθηκε άμεσα.
Η όποια καθυστέρηση θεωρείται ότι υπάρχει, συνδέεται αφ’ ενός μεν για επιχειρησιακούς λόγους αφ’ ετέρου για την διαμόρφωση ενός βασικού πλαισίου για την διαμόρφωση της μετά-Χαμάς Γάζας κάτι που είναι απολύτως σωστό να εξετασθεί από τώρα κάτι που εκτιμάται ότι επηρεάζει την σχεδίαση και τον τρόπο που θα εκτελεστούν οι επιχειρήσεις. Οι αεροπορικές επιδρομές καταστρέφουν πολλές από τις στρατιωτικές υποδομές και δυνατότητες της Χαμάς ενώ μειώνουν σημαντικά λόγω απωλειών τους «μαχητές» της. Είναι άξιο να προσεχθεί στις φωτογραφίες που κυκλοφορούν από κατεστραμμένα κτήρια μία περίεργη «συμμετρία» η οποία δίνει την εικόνα δημιουργίας διαδρόμων για να κινηθούν ακόμα και μηχανοκίνητες δυνάμεις.
Αναμφίλεκτα θα πρόκειται για μία δύσκολη και πολύπλοκη επιχείρηση λόγω των ιδιαιτέρων χαρακτηριστικών της Λωρίδας της Γάζας εξ αιτίας της πυκνά δομημένης αστικής περιοχής αλλά και της ύπαρξης μίας τεράστιας υπόγειας πόλης. Η σχεδίαση καθίσταται δύσκολη και η εκτέλεση της επιχειρήσεως ακόμα δυσκολότερη γιατί το ζητούμενο είναι να καταστραφεί η Χαμάς χωρίς όμως να ισοπεδωθούν απόλυτα τα πολεοδομικά συγκροτήματα της Λωρίδας της Γάζας και να ελαχιστοποιηθούν οι απώλειες μεταξύ των αμάχων. Είναι όμως γνωστό ότι οι «μαχητές» της κρύβονται μέσα στους αμάχους και χρησιμοποιούν πολιτικές υποδομές ακόμα και νοσοκομεία.
Δημοσιογραφικές πληροφορίες αναφέρουν ότι με υψηλή τεχνολογία χαρτογραφείται το πεδίο της μάχης και μάλιστα η υπόγεια πόλη. Καθημερινά τα αποθέματα καυσίμων και οι λοιπές προμήθειες της Χαμάς μειώνονται και κάποια στιγμή που δεν θα μπορεί να λειτουργεί το σύστημα εξαερισμού και δεν θα υπάρχουν τρόφιμα θα αναγκαστούν να βγουν από τα τούνελ.
Η εκτίμηση μας είναι ότι έστω και με υψηλό κόστος σε απώλειες του Ισραήλ, έστω και αν πάρει χρόνο, θα εξαρθρώσει την Χαμάς η οποία όπως προαναφέρθηκε επεδίωκε μία άμεση χερσαία εισβολή! Είναι βέβαιο σύμφωνα με όσα διαβάζουμε ότι από πλευράς Ισραηλινών εκτελούνται ήδη επιδρομές και επιθετικές αναγνωρίσεις στα εδάφη της Γάζας. Όλα τα προαναφερθέντα μάλλον εξηγούν την καθυστέρηση, για πολλούς, της χερσαίας επιχείρησης και όπως παραπάνω επεσήμανα όποια μορφή και αν έχει αυτή. Αυτό όμως που είναι βέβαιο, είναι ότι η ανθεκτικότητα και η μαχητικότητα της Χαμάς καθημερινά μειώνεται.
Νίκη λοιπόν έστω και με μεγάλο κόστος και η Χαμάς όπως την γνωρίσαμε δεν θα υπάρχει. Αλλά μετά τι; Το μεγάλο ζητούμενο είναι η επόμενη ημέρα και πολύ σωστά έχει τεθεί και συζητείται. Τονίζεται ότι ο ΥΠΑΜ του Ισραήλ Γιωάβ Γκαλάντ ο οποίος είπε ότι η Χαμάς θα εξαφανιστεί από προσώπου γης αλλά επεσήμανε ότι μετά την ολοκλήρωση των χερσαίων επιχειρήσεων θα δημιουργηθεί ένα καθεστώς ασφαλείας χωρίς την ευθύνη του Ισραήλ πάνω στην καθημερινή ζωή στη Λωρίδα της Γάζας και θα υπάρχει μία νέα πραγματικότητα σε ό,τι αφορά στην ασφάλεια του Ισραηλινού λαού. Το Ισραήλ ούτε θέλει αλλά ούτε και μπορεί να ασκήσει και πάλι κατοχή.
Για το πρώτο διάστημα μία Προσωρινή Διοίκηση του ΟΗΕ με την βοήθεια κάποιων αραβικών χωρών που το Ισραήλ μπορεί να εμπιστευτεί θεωρείται ότι είναι μία επιλογή που εξετάζεται. Υπάρχει μάλιστα προηγούμενο στο Κόσσοβο. Σε δεύτερο χρόνο επιστροφή και ανάληψη της διοικήσεως από την Παλαιστινιακή Αρχή (ΠΑ). Αυτό προβλεπόταν από τις συμφωνίες του Όσλο, οι οποίες μπορεί να είναι βέβαια κλινικά νεκρές, αλλά η ΠΑ έχει μία διεθνή νομιμοποίηση όντας κράτος -παρατηρητής στον ΟΗΕ.
Και φυσικά να μην ξεχνάμε ότι η ΠΑ (ΟΑΠ – Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, με μεγαλύτερη οργάνωση την Φατάχ) εκδιώχθηκε από την Γάζα μετά από βιαιότητες όταν οι άνδρες της Χαμάς πετούσαν από τα παράθυρα και ποδοπατούσαν τους αξιωματούχους… αδελφούς τους το 2007!
Παράλληλα όλο και περισσότεροι μέσα στο Ισραήλ μιλούν για την αναγκαιότητα να δημιουργηθούν οι συνθήκες για να αρχίσουν και πάλι οι συνομιλίες για την δημιουργία ανεξάρτητου Παλαιστινιακού Κράτους. Οι Αμερικανοί αλλά και οι άλλες χώρες που συμπαρίστανται στο Ισραήλ αναφέρονται πλέον εμφατικά σε αυτήν την αναγκαιότητα. Οι Άραβες της Παλαιστίνης το δικαιούνται όπως δικαιούται και ο λαός του Ισραήλ να ζει με ασφάλεια στα σύνορα του.
Και για να λέμε τα πράγματα όπως είναι, δοθείσης της ευκαιρίας, ο Νετανιάχου πίστευε, ότι με την περιθωριοποίηση του Παλαιστινιακού θα πετύχαινε ως ξεχασμένη υπόθεση μια de facto λύση. Ενώ η ΟΑΠ έχει αναγνωρίσει το Ισραήλ και το δικαίωμα του λαού του να ζει με ασφάλεια δίπλα στο κράτος που θέλει να συγκροτήσει, η Χαμάς, ποτέ δεν ενδιαφέρθηκε για ίδρυση Παλαιστινιακού Κράτους. Στόχος της διακηρυκτικά και στην πράξη είναι η καταστροφή του και η εξολόθρευση των Εβραίων που «κατέχουν την χώρα τους».
Συμπερασματικά, εκτιμάται ότι η Χαμάς πρέπει να εξαλειφθεί έστω και αν διασωθούν κάποια εκκολαπτήρια τρομοκρατών στην Γάζα, στην Δυτική Όχθη και αλλού και αυτό μπορεί να συντελεστεί μόνον με χερσαία επιχείρηση. Πρέπει όμως να αναζητηθούν και να εξαλειφθούν οι αιτίες και η φιλοσοφία που δημιουργούν αυτό τον καταστροφικό ριζοσπαστισμό. Μία στρατιωτική νίκη δεν φέρνει οπωσδήποτε μαζί και την πολιτική νίκη. Και αυτό είναι το ζητούμενο. Πολιτική νίκη με όραμα ειρήνης. Η στρατιωτική καταστροφή της Χαμάς θα πρέπει να έλθει μαζί με την ενδυνάμωση μιας μετριοπαθούς παλαιστινιακής ηγεσίας.
Σημαντικό ρόλο παίζουν και οι Ηνωμένες Πολιτείες. Πολύ σωστά υποστηρίζουν το Ισραήλ στην επιχείρηση εξάλειψης της Χαμάς και συνάμα ζητούν να ληφθεί σοβαρά υπόψη η ζωή των αμάχων. Ήδη οι Νεκροί στην Λωρίδα της Γάζας έχουν ξεπεράσει τους 5000 σύμφωνα με τα στοιχεία των Υπηρεσιών Υγείας. Και πολύ σωστά κάνει ανοίγματα προς την ΠΑ την οποία πρέπει να την «ανεβάσει» στα μάτια των Παλαιστινίων, έστω και αν έχει εγγενή προβλήματα και υπάρχουν σκάνδαλα διαφθοράς.
Η επαναλειτουργία του Αμερικανικού Προξενείου στην Ανατολική Ιερουσαλήμ στην ιστορική οδό Αγκρόν που έκλεισε ο Τραμπ και ήταν κάτι σαν διπλωματική αποστολή για την ΠΑ θα ήταν ένα πρώτο βήμα. Η επανεκκίνηση των συνομιλιών που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην ίδρυση ενός ανεξάρτητου Παλαιστινιακού Κράτους θα έδινε ελπίδα, εκεί που δεν υπάρχει και αυτό έχει γίνει κατανοητό και μέσα στο Ισραήλ. Χωρίς να λυθεί το Παλαιστινιακό η διαρκής ειρήνη είναι μία ψευδαίσθηση.
*Ο Αντιστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Λουκόπουλος είναι Γεωστρατηγικός Αναλυτής
Το αεροπλανοφόρο USS Gerald R. Ford είναι μέρος μιας αμερικανικής επίδειξης δύναμης στην ανατολική Μεσόγειο
Οκτώβριος 25, 2023. Ελλάδα.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν υποσχεθεί την ισχυρή υποστήριξή τους στο Ισραήλ και την ενίσχυσαν με στρατιωτική βοήθεια, ποια όμως είναι τα όρια της αμερικανικής επέμβασης;
Ο Πρόεδρος Τζο Μπάιντεν, στην πρώτη του αντίδραση στην επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ, ξεκαθάρισε τη θέση των ΗΠΑ: «Οι Ηνωμένες Πολιτείες υποστηρίζουν το Ισραήλ».
Και πρόσθεσε: «Λέω μια λέξη σε όποιον σκέφτεται να εκμεταλλευτεί την κατάσταση: Μην το κάνεις».
Είναι σαφές ότι αυτή η προειδοποίηση απευθύνθηκε στο Ιράν και τους συμμάχους του.
Το Πεντάγωνο ανέφερε ότι οι αμερικανικές δυνάμεις στο Ιράκ και τη Συρία δέχθηκαν πολλές επιθέσεις τις τελευταίες ημέρες και ένα αμερικανικό αντιτορπιλικό που σταθμεύει στην Ερυθρά Θάλασσα είχε αναχαιτίσει πυραύλους που εκτοξεύθηκαν από την Υεμένη που «πιθανώς» κατευθύνονταν προς το Ισραήλ.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ήδη ένα αεροπλανοφόρο επίθεσης στην ανατολική Μεσόγειο και ένα άλλο αεροπλανοφόρο θα ενταχθεί σύντομα στην περιοχή. Κάθε αεροπλανοφόρο περιλαμβάνει περισσότερα από 70 αεροσκάφη – μια μεγάλη δύναμη, και ο Μπάιντεν έχει επίσης θέσει χιλιάδες αμερικανικές δυνάμεις σε ετοιμότητα για να μετακινηθούν στην περιοχή εάν χρειαστεί.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ο μεγαλύτερος στρατιωτικός υποστηρικτής του Ισραήλ, παρέχοντάς του αμυντική βοήθεια ύψους 3,8 δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως.
Επίσης, τα ισραηλινά αεροπλάνα που βομβαρδίζουν τη Γάζα είναι αεροπλάνα αμερικανικής κατασκευής και τα περισσότερα από τα πυρομαχικά που χρησιμοποιούνται τώρα είναι κατευθυνόμενα ακριβείας και μερικοί από τους πυραύλους αναχαίτισης για το ισραηλινό σύστημα αεράμυνας «Iron Dome» παράγονται στις Ηνωμένες Πολιτείες .
Οι Ηνωμένες Πολιτείες έστελναν νέες προμήθειες αυτών των όπλων ακόμη και πριν το ζητήσει το Ισραήλ και ο Πρόεδρος Μπάιντεν ζήτησε την Παρασκευή από το Κογκρέσο να εγκρίνει χρηματοδότηση 14 δισεκατομμυρίων δολαρίων για το πολεμικό στήθος του συμμάχου τους στη Μέση Ανατολή, ως μέρος ενός πακέτου στρατιωτικής βοήθειας 105 δισεκατομμυρίων δολαρίων .
Την επόμενη μέρα, το Πεντάγωνο ανακοίνωσε ότι θα στείλει δύο από τα πιο ισχυρά συστήματα αντιπυραυλικής άμυνας στη Μέση Ανατολή, δηλαδή τη συστοιχία αντιπυραυλικού αμυντικού συστήματος μεγάλου ύψους THAAD και επιπλέον συστοιχίες Patriot.
Είναι έτοιμος ο Πρόεδρος Μπάιντεν να εμπλακεί σε έναν ακόμη πόλεμο;
Είναι όμως πραγματικά πρόθυμος ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών να εμπλακεί σε έναν άλλο πόλεμο, ειδικά σε μια εκλογική χρονιά;
Οι πρόσφατες στρατιωτικές περιπέτειες των ΗΠΑ στην περιοχή έχουν αποδειχθεί δαπανηρές πολιτικά, οικονομικά και ως προς τον αριθμό των Αμερικανικών απωλειών.
Ο Μάικλ Όρεν, πρώην πρεσβευτής του Ισραήλ στις Ηνωμένες Πολιτείες, πιστεύει ότι ο Πρόεδρος Μπάιντεν έχει ήδη κάνει ένα πρώτο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση μεταφέροντας αμερικανικά αεροπλανοφόρα στην περιοχή.
Ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Λόιντ Όστιν (αριστερά) με τον πρωθυπουργό του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου
Αλλά ο Seth G. Jones, διευθυντής διεθνούς ασφάλειας στο Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Μελετών στην Ουάσιγκτον, λέει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορεί να διστάσουν πολύ πριν εμπλακούν άμεσα στρατιωτικά στον πόλεμο στη Γάζα.
Προσθέτει ότι η παρουσία ενός επιθετικού αεροπλανοφόρου θα μπορούσε να είναι χρήσιμη «χωρίς να ρίξει ούτε μια βολή», κυρίως λόγω της ικανότητας συλλογής πληροφοριών και παροχής αεράμυνας, και λέει ότι οποιαδήποτε συμμετοχή θα ήταν «έσχατη λύση».
Είναι η απειλή από το βόρειο Ισραήλ, ειδικά από την ένοπλη ομάδα Χεζμπολάχ, που τώρα ανησυχεί πρωτίστως τόσο το Ισραήλ όσο και τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Αυτή η υποστηριζόμενη από το Ιράν ομάδα αντιπροσωπεύει πολύ μεγαλύτερη απειλή από τη Χαμάς στη Γάζα, καθώς διαθέτει ένα οπλοστάσιο περίπου 150.000 ρουκετών, οι οποίοι είναι πιο ισχυροί και ακριβείς από αυτούς που χρησιμοποιεί η Χαμάς, και έχει ήδη ανταλλάξει πυρ με το Ισραήλ, τον πρώτο του εχθρό.
Πώς θα απαντήσει η Ουάσιγκτον αν παρέμβει η Χεζμπολάχ;
Ο πρώην πρεσβευτής του Ισραήλ στις Ηνωμένες Πολιτείες φοβάται ότι η Χεζμπολάχ θα παρέμβει όταν το Ισραήλ «έχει ήδη διεισδύσει στη Γάζα, έχει ήδη εμπλακεί σε μάχες και είναι ήδη εξαντλημένο».
Εάν συμβεί αυτό, υπάρχει πιθανότητα, πιστεύει ο Όρεν, οι Ηνωμένες Πολιτείες να δεσμεύσουν τη σημαντική αεροπορία τους για να χτυπήσουν στόχους εντός του Λιβάνου, αν και δεν βλέπει μια κατάσταση στην οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσαν να δεσμευτούν να βάλουν χερσαίες δυνάμεις στο έδαφος.
Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Άντονι Μπλίνκεν, και ο υπουργός Άμυνας, Λόιντ Όστιν, επιβεβαίωσαν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα απαντούσαν εάν η κατάσταση κλιμακωθεί και στοχοποιηθεί οποιοδήποτε Αμερικανό άτομο ή μέλος του αμερικανικού στρατού.
Ο Όστιν δήλωσε την Κυριακή ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν το δικαίωμα να αμυνθούν και δεν θα διστάσουν να «λάβουν τα κατάλληλα μέτρα».
Ο Τζόουνς αναγνωρίζει τον κίνδυνο επέκτασης της σύγκρουσης, αλλά πιστεύει ότι η αμερικανική αποτροπή «αυξάνει το κόστος του κινδύνου για το Ιράν και τους αντιπροσώπους του».
Λέει ότι εάν η Χεζμπολάχ στον Λίβανο συμμετάσχει σε οποιαδήποτε μεγάλη επιθετική επιχείρηση από το βόρειο Ισραήλ, «πιθανότατα θα αντιμετωπίσει μια πολύ σοβαρή απάντηση».
Επισημαίνει ότι οι αμερικανικές δυνάμεις στην περιοχή έχουν υποστεί περιορισμένες επιθέσεις από ομάδες που συνδέονται με το Ιράν στο παρελθόν και διευκρινίζει ότι το Ισραήλ δεν ζητά άμεση στρατιωτική υποστήριξη στον πόλεμο του με τη Χαμάς.
Ο Ντάνι Άουερμπαχ, καθηγητής στρατιωτικής ιστορίας στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ, λέει ότι το ισραηλινό στρατιωτικό δόγμα ορίζει ότι το Ισραήλ πρέπει να μπορεί να προστατεύεται.
Η επίσκεψη του Προέδρου Μπάιντεν στο Ισραήλ αυτή την εβδομάδα έδειξε ότι η αμερικανική υποστήριξη είναι υπό όρους.
Θέλει το Ισραήλ να επιτρέψει την ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα και δεν θέλει να δει το Ισραήλ να κατέχει τη Λωρίδα της Γάζας επ’ αόριστον.
Είπε στο CBS ότι κάτι τέτοιο θα ήταν «μεγάλο λάθος». «Η αμερικανική υποστήριξη μπορεί επίσης να είναι χρονικά περιορισμένη.
Ο Γιάακοβ Κατζ, στρατιωτικός αναλυτής και αρθρογράφος της «The Jerusalem Post», πιστεύει ότι η αμερικανική υποστήριξη προς το Ισραήλ θα τεθεί υπό πίεση μόλις ξεκινήσει τη στρατιωτική του επιχείρηση στη Γάζα και αυξηθούν οι απώλειες αμάχων.
Πιστεύει ότι η υποστήριξη μπορεί να μειωθεί εντός εβδομάδων.
«Δεν βλέπω το Ισραήλ να λαμβάνει ευρύτερη έγκριση από τις Ηνωμένες Πολιτείες ή τον κόσμο για να πραγματοποιήσει μια χερσαία επίθεση που θα διαρκέσει περισσότερο», λέει.
Είναι σαφές ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες ελπίζουν ότι η στρατιωτική τους υποστήριξη προς το Ισραήλ και η ενισχυμένη στρατιωτική παρουσία του στην περιοχή θα είναι επαρκής για να αποτρέψουν την επέκταση της σύγκρουσης.
Υπάρχουν λίγα παραδείγματα των Ηνωμένων Πολιτειών να παρέμβουν απευθείας για λογαριασμό του Ισραήλ, με τις Ηνωμένες Πολιτείες να στέλνουν συστοιχίες Patriot για να υπερασπιστούν το Ισραήλ από τις ιρακινές επιθέσεις πυραύλων Scud πριν από την εισβολή του στον Πόλεμο του Κόλπου το 1991, μια σπάνια εξαίρεση.
Στην πραγματικότητα, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν χρησιμοποιήσει συχνά τη στρατιωτική τους επιρροή και έναντι του Ισραήλ, ως μέσο για τον περιορισμό του.
Γνωστός ως ο «πατέρας» των τουρκικών drones αλλά και ως ο σύζυγος της μικρότερης σε ηλικία κόρης του Ερντογάν, ο 44χρονος Σελτζούκ Μπαϊρακτάρ ετοιμάζεται τώρα για το επόμενο βήμα του το οποίο μπορεί να είναι… πολιτικό
Στα 44 χρόνια του, ο Σελτζούκ Μπαϊρακτάρ μπορεί να καυχιέται για πολλά: Η τουρκική «οικογενειακή επιχείρηση» Baykar, της οποίας εκείνος ηγείται μαζί με τον αδελφό του, Χαλούκ, έχει πια δει τη φήμη της να «απογειώνεται» ως η κατασκευάστρια των «made in Türkiye» μη επανδρωμένων αεροσκαφών Bayraktar. Το όνομά του έχει πια ταυτισθεί με το success story της ανόδου των τουρκικών αμυντικών βιομηχανιών (τέσσερις από τις οποίες βρίσκονται στη λίστα Top100 του DefenseNews για το 2023, εν προκειμένω οι Aselsan, TAI, Roketsan, ASFAT). Και ο γάμος του με τη Σουμεγιέ Ερντογάν, τη μικρότερη σε ηλικία από τις δύο κόρες του Τούρκου προέδρου, προχωρά χωρίς εμφανείς αναταράξεις, αν και το ζευγάρι έχει αποκτήσει μόνο ένα παιδί και όχι τρία όπως θα ήθελε ο πεθερός Ερντογάν.
Είναι σαφές, δε, ότι εάν συγκριθεί με όλους τους άλλους από τους πιο κοντινούς συγγενείς του Τούρκου προέδρου (τους προεδρικούς υιούς Αχμέτ και Μπιλάλ, τις προεδρικές θυγατέρες Σουμεγιέ και Εσρά, τον έτερο προεδρικό γαμπρό Μπεράτ Αλμπαϊράκ), ο επιχειρηματικά επιτυχημένος Σελτζούκ Μπαϊρακτάρ είναι μακράν ο πιο λαοπρόβλητος…
(Presidential Press Service via AP, Pool)
Εάν ανατρέξει κανείς για παράδειγμα στον λογαριασμό του (με τους 2,3 εκατομμύρια ακολούθους) στην πλατφόρμα Χ (πρώην Twitter), θα τον δει να συμμετέχει σε εκδηλώσεις υπέρ των Παλαιστινίων, να συναντάται με τον πρόεδρο του Αζερμπαϊτζάν Ιλχάμ Αλίεφ, να φωτογραφίζεται με οικογένειες ψηφοφόρων κ.ά.
Τούτων δοθέντων, διερωτάται κανείς ποιο θα μπορούσε να είναι το επόμενο βήμα για τον 44χρονο «πατέρα» των τουρκικών drones.
Η εταιρεία του, η Baykar, εξακολουθεί να αναπτύσσεται λανσάροντας νέα μοντέλα (KIZILELMA, AKINCI, Bayraktar TB3). Η σύνδεσή της με την τουρκική αμυντική βιομηχανία την τοποθετεί, δε, στον πυρήνα του τουρκικού –προσωποκεντρικού ελέω Ερντογάν– πολιτικοεπιχειρηματικού συστήματος. Με άλλα λόγια, δεν μιλάμε απλώς για άλλη μια επιτυχημένη επιχείρηση αλλά για ένα asset που συνδέει τον χώρο του επιχειρείν με εκείνους της άμυνας και της πολιτικής, σε μια χώρα που πορεύεται με όρους προβολής σκληρής ισχύος, αναθεωρητικής εξάπλωσης και στρατιωτικής γιγάντωσης όπως είναι η σύγχρονη Τουρκία.
Αυτό που μένει πια για τον Σελτζούκ Μπαϊρακτάρ είναι να μπει, και επισήμως κάποια στιγμή, στον χώρο της πολιτικής… Πράγμα το οποίο έχει ήδη ξεκινήσει να προετοιμάζει, σύμφωνα με όσα αναφέρουν οι συντάκτες του newsletter «Τurkey recap».
Ο 44χρονος έχει πια στο πλευρό του μια νέα ομάδα δημοσίων σχέσεων, αποστολή της οποίας θα είναι να διαχειρίζεται τους λογαριασμούς του στα social media και μαζί τις «πολιτικές δηλώσεις» και τις εμφανίσεις του, που έχουν μάλιστα «πυκνώσει» το τελευταίο διάστημα, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά το «Τurkey recap».
Μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο εξελίξεων, ενισχύονται όμως παράλληλα και οι φήμες που θέλουν τον Μπαϊρακτάρ να μπαίνει στην πολιτική με την προοπτική να διαδεχθεί τον πεθερό του, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, στην προεδρία. «Βουλευτές στην Αγκυρα αναμένουν τώρα από τον νεαρό επιχειρηματία να κάνει μια δήλωση-έκπληξη τις επόμενες ημέρες», σύμφωνα με όσα μεταφέρει ο δημοσιογράφος Εράι Γκεργκιουλού από την τουρκική πρωτεύουσα.
Σημειώνεται ότι οι επόμενες προεδρικές εκλογές αναμένονται, κανονικά, στην Τουρκία το 2028. Ο Ερντογάν θα είναι, τότε, 74 ετών και θα έχει ήδη συμπληρώσει 14 χρόνια στην προεδρία (2014 – 2028).
Δεν είναι, βέβαια, η πρώτη φορά που ανακινούνται στην Τουρκία σενάρια γύρω από το πρόσωπο το οποίο θα μπορούσε να διαδεχθεί τον Ερντογάν στην εξουσία. Κάθε άλλο. Ωστόσο, κάποια από τα ονόματα που είχαν κυκλοφορήσει στο πρόσφατο παρελθόν ως πιθανά για αυτήν τη θέση (ενδεικτικά ήταν ως προς αυτό όσα ανέφερε, για παράδειγμα, ο Γκάρεθ Τζένκινς, το καλοκαίρι του 2021, σε άρθρο του στον ιστοχώρο «Turkey Analyst»), έχουν πια «καεί».
Μία θέση – πολλοί μνηστήρες
Ο (πρώην υπουργός Αμυνας) Χουλουσί Ακάρ, ο (πρώην υπουργός Εσωτερικών) Σουλεϊμάν Σοϊλού, και ο προεδρικός γαμπρός (και πρώην υπουργός Ενέργειας και Οικονομικών) Μπεράτ Αλμπαϊράκ έχουν πια απομακρυνθεί από την τουρκική κεντρική πολιτική σκηνή. Ποιοι απομένουν πίσω ως δυνητικοί διάδοχοι του Ερντογάν: μεταξύ άλλων ο νυν υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν, ο νυν πρόεδρος της τουρκικής εθνοσυνέλευσης Νουμάν Κουρτουλμούς και ο Σελτζούκ Μπαϊρακτάρ…
Μόλις τον περασμένο Ιούνιο ωστόσο, μέσα από άρθρο που είχε δημοσιεύσει στον ιστοχώρο του Foreign Policy Research Institute (FPRI), ο Σελίμ Κόρου είχε αποκηρύξει τις πολιτικές προοπτικές του Μπαϊρακτάρ ως αδύναμες…
Λίγους μήνες μετά, ο προεδρικός γαμπρός Σελτζούκ Μπαϊρακτάρ επιστρέφει πια στο προσκήνιο ως δυνητικός προεδρικός μνηστήρας…
Ηδη δημοφιλής ως πολιτικός… χωρίς να έχει μπει στην πολιτική
Εάν ισχύουν μάλιστα όσα αναφέρουν οι συντάκτες του «Turkey recap», τότε μια ενδεχόμενη είσοδος του Μπαϊρακτάρ στην πολιτική θα είχε τη στήριξη των μίντια (της προσφάτως συσταθείσας εταιρείας GDH Digital, για παράδειγμα) και υπουργών (του Βιομηχανίας και Τεχνολογίας, Μουσταφά Βαράνκ, μεταξύ άλλων), πέρα από τις ευλογίες προφανώς του ίδιου του Ερντογάν.
Σύμφωνα πάντως με τις δημοσκοπήσεις (βλ. πρόσφατη σφυγμομέτρηση της εταιρείας MetroPOLL), ο Μπαϊρακτάρ είναι ήδη ο τρίτος δημοφιλέστερος πολιτικός στην Τουρκία (πίσω από τους κ.κ. Ερντογάν και Φιντάν) χωρίς να έχει καν ακόμη ανακοινώσει την είσοδό του στην πολιτική.
Στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο στην Χάγη ο ΥΠΕΞ της Παλαιστινιακής Αρχής. Εν αναμονή δηλώσεων. ΟΗΕ: Η Γάζα στραγγαλίζεται.
Την μεγαλύτερη μέχρι τώρα στοχευμένη τοπική χερσαία στρατιωτική επιχείρηση, μικρής χρονικής διάρκειας εντός της Λωρίδας της Γάζας ανακοίνωσαν οι ένοπλες δυνάμεις του Ισραήλ τονίζοντας πως πρόκειται για μέρος «προετοιμασίας του επόμενου σταδίου της μάχης». Εξάλλου χθες ο πρωθυπουργός, Μπέντζαμιν Νετανιάχου δήλωσε πως η χερσαία επίθεση θα γίνει, αλλά φυσικά δεν αποκαλύπτει το πότε.
Στο μεταξύ, ο Υπουργός Εξωτερικών της Παλαιστινιακής Αρχής επισκέφθηκε την έδρα του Διεθνούς Ποινικού Δικαστήριου στην Χάγη. Είχε συνομιλίες με τον πρόεδρο και τον Εισαγγελέα και αναμένεται σήμερα να κάνει δηλώσεις ενώ τις προηγούμενες ημέρες η παλαιστινιακή ηγεσία έκανε λόγο για ”σφαγή” και ”γενοκτονία” στην Λωρίδα της Γάζας από τις επιθέσεις του Ισραήλ.
Μέσα στον παλαιστινιακό θύλακα η κατάσταση για τους αμάχους παραμένει ζοφερή με τα τρόφιμα πλέον σπανίζουν όπως και το καθαρό νερό και φυσικά τα καύσιμα ενώ αρκετά νοσοκομεία έχουν τεθεί σε μεγάλο μέρος εκτός λειτουργίας και αναλαμβάνουν μόνο περιστατικά ζωής ή θανάτου. Τραγική ειρωνεία: έξω από πέρασμα της Ράφα από την πλευρά της Αιγύπτου συγκεντρώνονται τόνοι βοήθειας που όμως περνούν στην Γάζα με το σταγονόμετρο.
Όλες οι εξελίξεις
13:30 Ισραήλ: Συγκεκριμένοι οι 250 στόχοι που επλήγησαν το τελευταίο
Οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις υποστηρίζουν ότι μαχητικά αεροσκάφη τους έπληξαν πάνω από 250 τοποθεσίες που ανήκουν στη Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας. Οι τοποθεσίες περιλαμβάνουν υποδομές της Χαμάς, κέντρα διοίκησης, σήραγγες και εκτοξευτές πυραύλων που «τοποθετήθηκαν στην καρδιά περιοχών αμάχων και πυροβολούσαν προς το ισραηλινό έδαφος καθ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου».
13:20 Επικοινωνία Ερντογάν-Πάπα
Τηλεφωνική επικοινωνία με τον Πάπα Φραγκίσκο είχε ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για την ανθρωπιστική κρίση στη Γάζα.
Δήλωσε ότι «οι επιθέσεις του Ισραήλ στη Γάζα, οι οποίες δεν έχουν θέση σε κανένα ιερό κείμενο, έχουν φτάσει σε επίπεδα σφαγής, ότι η αδιαφορία της διεθνούς κοινότητας για όσα συμβαίνουν είναι ντροπή για την ανθρωπότητα και ότι όλα τα κράτη πρέπει να υψώσουν τη φωνή τους ενάντια σε αυτή την ανθρώπινη τραγωδία».
VIA ASSOCIATED PRESS
Επανέλαβε επίσης της θέση του ότι η διαρκής ειρήνη στην περιοχή, η οποία φιλοξενεί τους ιερούς τόπους των τριών αβρααμικών θρησκειών, θα είναι δυνατή μόνο με τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου, κυρίαρχου και γεωγραφικά ενιαίου παλαιστινιακού κράτους εντός των συνόρων του 1967, με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ.
«Η Τουρκία καταβάλλει μεγάλες προσπάθειες για την παροχή ανθρωπιστικής και ιατρικής βοήθειας στη Γάζα και ότι όλοι θα πρέπει να στηρίξουν ενεργά αυτές τις προσπάθειες για να διασφαλιστεί η απρόσκοπτη παροχή βοήθειας στους αθώους πολίτες».
13:10 ΥΠΕΞ Παλαιστινιακής Αρχής: Το Ισραήλ διεξάγει πόλεμο εκδίκησης στην Λωρίδα της Γάζας
Το Ισραήλ διεξάγει έναν πόλεμο εκδίκησης στην Λωρίδα της Γάζας, κατήγγειλε ο υπουργός Εξωτερικών της Παλαιστινιακής Αρχής Ριάντ αλ-Μάλικι από την Χάγη, όπου είχε συναντήσεις με την ηγεσία του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου.
«Αυτήν την φορά, ο πόλεμος που διεξάγει το Ισραήλ είναι διαφορετικός. Αυτήν την φορά, είναι πόλεμος εκδίκησης. Κατ′ αρχάς πρέπει να θέσουμε τέλος σε αυτήν την μονομερή επίθεση και στην συνέχεια οφείλουμε να καλέσουμε σε κατάπαυση του πυρός», είπε.
«Η λύση των δύο κρατών είναι σήμερα περισσότερο εύστοχη από ποτέ», είπε ο Ριάντ αλ-Μάλικι.
Σημειώνεται πως η γενική εισαγγελία έχει δηλώσει πως ”συλλέγει συνεχώς πληροφορίες” για να υποστηρίξει την έρευνά της για την κατάσταση στα Παλαιστινιακά Εδάφη. Το Δικαστήριο άρχισε επίσημη έρευνα το 2021 κυρίως για εγκλήματα που φέρονται να διέπραξαν ισραηλινές δυνάμεις, η Χαμάς και άλλες ένοπλες παλαιστινιακές οργανώσεις.
Η εισαγγελία ανακοίνωσε πως συγκρότησε ειδική ομάδα για να προωθήσει την έρευνα σε σχέση με την κατάσταση στα Παλαιστινιακά Εδάφη.
12:50 ΠΟΥ: Στα σύνορα παραμένουν κολλημένοι τόνοι ιατροφαρμακετικού υλικού
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ς δημοσίευσε μια λίστα με ιατρικές προμήθειες που λέει ότι είναι έτοιμες και περιμένουν πέρα από τα σύνορα από τη Γάζα στην Αίγυπτο.
Περιλαμβάνουν:
-Χειρουργικό εξοπλισμό για 3.700 τραυματισμένους
-Βασικές και αναγκαίες προμήθειες για υπηρεσίες υγείας που θα μπορούσαν να παρασχεθούν σε 110.000 άτομα
-Ιατρικός εξοπλισμός για 20.000 ασθενείς που πάσχουν από χρόνια νοσήματα
Ο ΠΟΥ ζητά «άμεση και αδιάλειπτη πρόσβαση στη Γάζα και σε όλη τη Γάζα», ώστε να μπορεί να υποστηρίξει το «ταλαιπωρημένο σύστημα υγείας» της.
Δεκάδες φορτηγά ανθρωπιστικής βοήθειας είναι μπλοκαρισμένο στην Αίγυπτο ενώ οι διεθνείς οργανισμοί υπολογίζουν πως χρειάζονται να εισέρχονται καθημερινά τουλάχιστον 100 νταλίκες.
VIA ASSOCIATED PRESS
12:40 Βρετανία: Στέλνει Συνοριοφύλακες στα σύνορα Αιγύπτου-Γάζας. ”Θέλομε να φέρουμε πίσω τους υπηκόου μας”
Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει στείλει ομάδες Συνοριακών Δυνάμεων στην Αίγυπτο για να βοηθήσουν Βρετανούς πολίτες που προσπαθούν να εγκαταλείψουν τη Γάζα.
Όπως ανακοίνωσε ο πρωθυπουγός, Ρίσι Σουνακ η βρετανική κυβέρνηση θέλει να ”μπορέσει να τους φέρει έξω και να τους φέρει στο σπίτι”.
″Έτσι, εάν υπάρχει δυνατότητα για τους υπηκόους μας να περάσουν τη διάβαση της Ράφα, είμαστε έτοιμοι να τους φέρουμε πίσω”.
Πρόσθεσε ωστόσο ότι η κατάσταση στο Ισραήλ και τη Γάζα παραμένει περίπλοκη – που σημαίνει ότι δεν είναι δυνατή η άμεση απομάκρυνση των ανθρώπων.
12:30 Ο επιβεβαιωμένος αριθμός των ομήρων που κρατούνται στη Γάζα είναι 224
Οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις ανακοίνωσαν σήμερα πως ο αριθμός των ανθρώπων που έχει επιβεβαιωθεί πως κρατούνται όμηροι στη Γάζα μετά την αιματηρή επίθεση, που πραγματοποίησε η Χαμάς στο ισραηλινό έδαφος στις 7 Οκτωβρίου, ανέρχεται σε 224 και μπορεί να αυξηθεί περαιτέρω.
Από την ίδια πηγή ανακοινώθηκε πως ο αριθμός των ισραηλινών στρατιωτών που έχουν σκοτωθεί από την έναρξη της σύγκρουσης στη Γάζα έχει φθάσει τους 309.
12:20 Ο Μητσοτάκης θα τονίσει στις Βρυξέλλες την ανάγκη αποφυγής ανθρωπιστικής κρίσης στη Μ. Ανατολή
12:00 Σύνοδος Κορυφή: Οι ευρωπαίοι ηγέτες θα ζητήσουν συνεχή, ταχεία, ασφαλή και απρόσκοπτη ανθρωπιστική πρόσβαση στην Γάζα
Οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων της ΕΕ θα ζητήσουν την εγκαθίδρυση «ανθρωπιστικών διαδρόμων και παύσεων» στις εχθροπραξίες για την είσοδο της ανθρωπιστικής βοήθειας στην Λωρίδα της Γάζας, σύμφωνα με το τελικό σχέδιο του κοινού ανακοινωθέντος που θα τεθεί προς έγκρισιν στην σύνοδο κορυφής της ΕΕ στις Βρυξέλλες.
«Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο εκφράζει την σοβαρότατη ανησυχία του για την επιδείνωση της ανθρωπιστικής κατάστασης στην Γάζα και απευθύνει έκκληση για συνεχή, ταχεία, ασφαλή και απρόσκοπτη ανθρωπιστική πρόσβαση και βοήθεια ώστε να φθάσει σε όσους την χρειάζονται μέσω όλων των αναγκαίων μέτρων, περιλαμβανομένων ανθρωπιστικών διαδρόμων και παύσεων», αναφέρεται στο κείμενο.
«Η Ευρωπαϊκή Ενωση θα συνεργασθεί στενά με εταίρους στην περιοχή για να προστατεύσει τους πολίτες, να παράσχει βοήθεια και να διευκολύνει την πρόσβαση σε τρόφιμα, νερό, ιατρική περίθαλψη, καύσιμα και καταφύγιο, διασφαλίζοντας ότι αυτή η βοήθεια δεν θα αποτελεί αντικείμενο κατάχρησης από τρομοκρατικές οργανώσεις».
13:45 Ισραήλ: ”Σίγουρα η κατάσταση στην Γάζα δεν είναι καλυτερη” αλλά είναι ”υπερβολές” τα περί μεγάλης έλλειψης καυσίμων
Το Ισραήλ σχολιάζει πως οι ισχυρισμοί περί έλλειψης καυσίμων στη Γάζα είναι υπερβολικοί αν και έχει επιβάλλει πλήρη αποκλεισμό του παλαιστινιακού θύλακα εδώ και δύο εβδομάδες και παράλληλα έχει κόψει την παροχή ρεύματος, που σημαίνει πως για να λειτουργούν οι γεννήτριες δαπανώνται μεγάλες ποσότητες πετρελαίου.
Ο ΟΗΕ επιμένει περί των ελλείψεων καυσίμων.
Οι ένοπλες δυνάμεις του Ισραήλ πάντως υποστηρίζουν πως υπάρχει ακόμα ηλεκτρισμός και νερό στη Γάζα
«Σίγουρα η κατάσταση στη Γάζα δεν είναι και η καλύτερη, υπάρχουν δυσκολίες και άνθρωποι τραυματίζονται και σκοτώνονται, κάτι που είναι λυπηρό», είπε. Αλλά λέει ότι οι αναφορές ότι οι ανθρωπιστικές επιχειρήσεις μπορεί να χρειαστεί να σταματήσουν στη Γάζα δεν είναι ”ακριβείς”.
11:30 Ε.Ε.: Σύνοδος Κορυφής με προβλήματα στην επικοινωνία και διαφοροποιήσεις για τη Μέση Ανατολή
11:15 Στην Νέα Υόρκη ο ΥΠΕΞ του Ιράν για την ΓΣ του ΟΗΕ για την Γάζα-Σπάνια επίσκεψη στις ΗΠΑ
Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Χοσεΐν Αμιραμπντολαχιάν, πραγματοποίησε αιφνιδιαστική επίσκεψη στις ΗΠΑ, σχετικά με τη σύγκρουση στη Γάζα, αναφέρει το dpa επικαλούμενο το υπουργείο Εξωτερικών στην Τεχεράνη.
Πρόκειται για μια από τις σπάνιες επισκέψεις ανώτατων Ιρανών αξιωματούχων στις Ηνωμένες Πολιτείες, σχολιάζει το γερμανικό πρακτορείο, καθώς η ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν θεωρεί τις ΗΠΑ θανάσιμο εχθρό.
Εφτασε στη Νέα Υόρκη το απόγευμα της Τετάρτης και στόχος είναι να στηρίξει τα παλαιστινιακά συμφέροντα σε μια συνάντηση του ΟΗΕ.
Η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών συνεδριάζει σήμερα και αύριο για τις εξελίξεις στην Γάζα και οι αραβικές χώρες έχουν προτείνει ένα κείμενο που θα μπορούσε να ψηφιστεί αυτή την εβδομάδα.
Αυτό το προσχέδιο ζητά συγκεκριμένα «άμεση κατάπαυση του πυρός» και «ανεμπόδιστη» ανθρωπιστική πρόσβαση στη Λωρίδα της Γάζας.
VIA ASSOCIATED PRESS
11:05 “2εκατ. άνθρωποι στην Γάζα στραγγαλίζονται”
Συνεχίζοντας τις δηλώσεις της η συντονίστρια του ΟΗΕ για τις ανθρωπιστικές επιχειρήσεις στα παλαιστινιακά εδάφη, Λιζέτ Τουμά λέει πως αρμόδια υπηρεσία εντός της Γάζας, UNRWA όσα καύσιμα μπόρεσε να εξασφαλίσει τα χρησιμοποιεί κυρίως για το φιλτράρισμα του νερού καθώς υπάρχει η ανάγκη για καθαρό νερό είναι “απελπιστική”.
Άλλες καύσιμα διαθέσιμα για αρτοποιία δεν υπάρχουν και έτσι πολλά αρτοποιεία να δεν μπορούν πλέον να παράγουν ψωμί, λέει η UNRWA.
Σε σχόλιο της δε στο BBC αναφέρει: “Δύο εκατομμύρια άνθρωποι στραγγαλίζονται. Η Γάζα πνίγεται. Η βοήθεια που φτάνει είναι πολύ μικρή”.
10:50 ΟΗΕ: «Κανένα μέρος δεν είναι ασφαλές στη Γάζα»
Η συντονίστρια του ΟΗΕ για τις ανθρωπιστικές επιχειρήσεις στα παλαιστινιακά εδάφη προειδοποίησε σήμερα πως «κανένα μέρος δεν είναι ασφαλές στη Γάζα» εξαιτίας των ισραηλινών βομβαρδισμών.
Η Λιν Χέιστινγκς, υποστήριξε σε ανακοίνωσή της πως οι «εκ των προτέρων προειδοποιήσεις» που εκδίδονται από τον ισραηλινό στρατό προς τους πληθυσμούς να εκκενώσουν τις βόρειες περιοχές της Λωρίδας της Γάζας τις οποίες σκοπεύει να στοχοθετήσει, «δεν κάνουν καμιά διαφορά».
″Όταν οι οδοί εκκένωσης βομβαρδίζονται, όταν οι άνθρωποι βόρεια και νότια παγιδεύονται σε εχθροπραξίες, όταν λείπουν τα απαραίτητα για την επιβίωση και όταν δεν υπάρχουν διαβεβαιώσεις για επιστροφή, οι άνθρωποι μένουν με αδύνατες επιλογές…Κανένα μέρος δεν είναι ασφαλές στη Γάζα».
VIA ASSOCIATED PRESS
VIA ASSOCIATED PRESS
10:40 Ισραήλ: Χτυπήσαμε 250 στόχους την Τετάρτη
Οι Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις ανακοίνωσαν ότι μαχητικά αεροσκάφη έπληξαν 250 στόχους της Χαμάς στη Γάζα χθες συμπεριλαμβανομένων κέντρων διοίκησης, υποδομών, σήραγγες και εκτοξευτές ρουκετών.
Το ισραηλινό πολεμικό ναυτικό κατέστρεψε ένα σταθμό εκτόξευσης πυραύλων εδάφους-αέρος της Χαμάς στην περιοχή Χαν Γιουνίς της Γάζας
Πριν από λίγες ώρες, ένα κανάλι Telegram που διευθύνεται από τη Χαμάς είπε ότι έπληξε ένα ισραηλινό ελικόπτερο με πύραυλο εδάφους-αέρος κοντά στον προσφυγικό καταυλισμό Μπουρείτζ στη Γάζα.
10:30 Λιβύη: Να φύγουν «αμέσως» οι πρεσβευτές χωρών που υποστηρίζουν το Ισραήλ απαιτεί το κοινοβούλιο
Το εγκατεστημένο στην ανατολική Λιβύη κοινοβούλιο απαίτησε την «άμεση» αποχώρηση των πρεσβευτών χωρών που υποστηρίζουν το Ισραήλ, αναφερόμενο ονομαστικά στις ΗΠΑ, στη Βρετανία, στη Γαλλία και στην Ιταλία.
Με ανακοίνωσή του που αναρτήθηκε στον ιστότοπό του χθες, ο θεσμός, προσκείμενος στο στρατόπεδο του ισχυρού στρατάρχη Χαλίφα Χάφταρ, απαίτησε ακόμη να ανασταλεί ο εφοδιασμός των χωρών αυτών με λιβυκούς υδρογονάνθρακες αν δεν σταματήσουν «οι σφαγές» Παλαιστινίων.
Και τόνισε: «Αν δεν σταματήσουν οι σφαγές που διαπράττονται από τον σιωνιστή εχθρό, απαιτούμε η λιβυκή κυβέρνηση να αναστείλει τις εξαγωγές πετρελαίου και αερίου προς τα κράτη που τον υποστηρίζουν».
10:20 Πούτιν: Η σύγκρουσηΙσραήλ και Χαμάς ενδέχεται να επεκταθεί πολύ μακρύτερα από τη Μέση Ανατολή
«Καθήκον μας σήμερα, το βασικό μας καθήκον, είναι να σταματήσουμε την αιματοχυσία και τη βία»…Διαφορετικά, περαιτέρω κλιμάκωση της κρίσης ενέχει σοβαρές, εξαιρετικά επικίνδυνες και καταστροφικές συνέπειες. Όχι μόνο για την περιοχή της Μέσης Ανατολής. Θα μπορούσε να εξαπλωθεί πολύ μακρύτερα από τα όρια της Μέσης Ανατολής», δήλωσε ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν. Τόνισε μάλιστα πως είναι λάθος να τιμωρούνται αθώοι – γυναίκες, παιδιά και ηλικιωμένοι – για εγκλήματα άλλων.
Οι δηλώσεις Πούινι έγιναν κατά την διάρκεια συνάντησής του με τους ηγέτες όλων των θρησκειών που έχουν πιστούς στην Ρωσία.
VIA ASSOCIATED PRESS
Επικρίνοντας τη Δύση, είπε ότι ορισμένες δυνάμεις – τις οποίες δεν κατονόμασε – επιδιώκουν να προκαλέσουν περαιτέρω κλιμάκωση και να εμπλέξουν όσο το δυνατόν περισσότερες χώρες στη σύγκρουση. Στόχος είναι, σύμφωνα πάντα με τον Πούτιν, να «προκληθεί κύμα χάους και αμοιβαίου μίσους όχι μόνο στη Μέση Ανατολή αλλά και πέρα από αυτήν. Για τον σκοπό αυτό, μεταξύ άλλων, προσπαθούν να χειραγωγήσουν εθνικά και θρησκευτικά αισθήματα εκατομμυρίων ανθρώπων», υποστήριξε.
Επανέλαβε ότι η Μόσχα εξακολουθεί να υποστηρίζει τη λύση των δύο κρατών στην ισραηλινοπαλαιστινιακή διένεξη, θεωρώντας πως είναι η μόνη λύση για μια βιώσιμη ειρήνη στην περιοχή.
10:10 Η υπηρεσία του ΟΗΕ στη Γάζα ενδέχεται να σταματήσει τις δραστηριότητές της, τις επόμενες ώρες
Η υπηρεσία του ΟΗΕ που διεξάγει ανθρωπιστικές επιχειρήσεις στη Γάζα λέει ότι θα λάβει απόφαση τις επόμενες ώρες για το πόση βοήθεια μπορεί να συνεχίσει να παρέχει λόγω έλλειψης καυσίμων.
Η Ζιλιέτ τουμά, της UNRWA,είπε στο BBC ότι είναι πιθανό να έπρεπε να μειώσει το έργο της.
«Οι επόμενες ώρες είναι πολύ κρίσιμες καθώς συνεχίζουμε να ελπίζουμε ότι θα υπάρξει προμήθεια καυσίμων που θα σταλεί στην UNRWA στη Γάζα»
Χωρίς αποστολή καυσίμων, «θα πρέπει να λάβουμε πιθανώς μία από τις πιο σκληρές αποφάσεις που θα έπαιρνε οποιοσδήποτε οργανισμός βοήθειας, [η οποία] είναι να μειώσει την ανθρωπιστική βοήθεια σε ανθρώπους που μας χρειάζονται περισσότερο στο έδαφος στη Λωρίδα της Γάζας. Και αυτή η απόφαση θα ληφθεί αύριο [Πέμπτη] το πρωί εάν τα καύσιμα δεν μπουν στη Γάζα».
VIA ASSOCIATED PRESS
09:55 Πρώην Γενικός Εισαγγελέας Ποινικού Δικαστηρίου: Έγκλημα πολέμου η επίθεση της Χαμάς αλλά και η πολιορκία της Γάζας
″Η επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου είναι ξεκάθαρα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας… Διότι οι δολοφονίες με σκοπό να χτυπήσουν μια ομάδα είναι γενοκτονία και η επίσημη πρόθεση ο Λουίς Μορένο-Οκάμπο, πρώην γενικός εισαγγελέας του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου. Επίσης ”Είναι έγκλημα πολέμου η αρπαγή ομήρων”.
Επίσης όμως χαρακτήρισε ως «έγκλημα κατά της ανθρωπότητας και γενοκτονία» τον αποκλεισμό της Γάζας από το Ισραήλ.
«Μία από τις μορφές για να διαπράξει κανείς μια γενοκτονία είναι να επιβάλει στους ανθρώπους συνθήκες για να τους καταστρέψει. Και αυτό ακριβώς είναι ο αποκλεισμός. Ο αποκλεισμός εμποδίζει το νερό, τα τρόφιμα, τα νοσοκομεία δεν μπορούν να λειτουργήσουν, [δεν υπάρχει] ρεύμα για τους ανθρώπους που δεν μπορούν να πάνε πουθενά. Το Ισραήλ έχει το δικαίωμα να υπερασπιστεί τον εαυτό του, αλλά δεν μπορεί να μπλοκάρει 2 εκατομμύρια ανθρώπους και με αυτόν τον τρόπο να το κάνει στρατόπεδο συγκέντρωσης»..
09:40 Blog: Η χερσαία επίθεση του Ισραήλ θα γίνει, αλλά πώς;
09:30 Και το Ομάν χαρακτηρίζει ”αντιστασιακό κίνημα” την Χαμάς
Μετά τον πρόεδρο της Τουρκίας, Ταγίπ Ερνογάν που χαρακτήρισε την Χαμάς ”ομάδα απελευθερωτών” προκαλώντας σάλο σε ΗΠΑ και Ισαρήλ και ο υπουργός Εξωτερικών του Ομάν, Σαίντ Μπάντρ μπιν Χαμάντ Αλμπουσαίντι μιλώντας σε δημοσιογράφους του Foreign Press Association είπε ότι η Χαμάς είναι «αντιστασιακό κίνημα» και όχι τρομοκρατική οργάνωση.
“Η Χαμάς είναι ένα κίνημα αντίστασης ενάντια στην κατοχή“ είπε χαρακτηριστικά αν και δεν επέτρεψε στους δημοσιογράφους φωτογραφίες, κάμερες και ηχητική καταγραφή της ενημέρωσης.
«Δεν είναι αυτή στιγμή για φωτογραφίες », όταν παιδιά σκοτώνονται και οικογένειες ξεκληρίζονται, επέμεινε ο επικεφαλής της Ομανικής διπλωματίας.
Σε ερώτηση της ΕΡΤ εάν οι αραβικές χώρες εξετάζουν άλλα ενδεχόμενα σε περίπτωση που δεν σταματήσουν οι στρατιωτικές επιθέσεις και οι σκοτωμοί,υπογράμμισε ότι η διπλωματική οδός είναι η μόνη λύση διότι «η βία φέρνει βία».
«Πρέπει όλες οι πλευρές να καθίσουν στο τραπέζι, και η Χαμάς, προκειμένου να υπάρξει λύση ειρήνης», είπε ο υπουργός εξωτερικών του Ομάν. Παρομοίασε την κατάσταση με την Βόρεια Ιρλανδία και πως για να επέλθει ειρήνη μία χαρακτηρισμένη «τρομοκρατική» οργάνωση αποχαρακτηρίστηκε.
Σημειώνεται πως για στις περισσότερες μουσουλμανικές και αραβικές χώρες η Χαμάς ουδέποτε χαρακτηρίστηκε ο ”τρομοκρατική οργάνωση” σε αντίθεση φυσικά με το Ισραήλ αλλά και χώρες της Δύσης.
09:15 Ο Μπάιντεν λέει πως ”δεν εμπιστεύεται” τον απολογισμό νεκρών που ανακοινώνουν οι Παλαιστίνιοι
Ο Αμερικανός πρόεδρος Τζο Μπάιντεν δήλωσε πως έχει δεν ”έχει την αίσθηση οι Παλαιστίνιοι λένε την αλήθεια για το πόσοι άνθρωποι έχουν σκοτωθεί. Είμαι σίγουρος ότι έχουν σκοτωθεί αθώοι και αυτό είναι το τίμημα του πολέμου” κατέληξε απαντώντας σε ερώτήση δημοσιογάφου κατά την διάρκεια συνέντευξης Τύπου.
Το υπουργείο Υγείας στην Γάζα που είναι υπό τον έλεγχο της Χαμάς έχει ανακοινώσει ότι περισσότεροι από 6.500 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί από τις ισραηλινές επιθέσεις.
VIA ASSOCIATED PRESS
Τόνισε όμως πως “Οι Ισραηλινοί θα πρέπει να είναι εξαιρετικά προσεκτικοί, να βεβαιώνονται ότι επικεντρώνονται στο να κυνηγάνε τους ανθρώπους που επιδίδονται σε αυτόν τον πόλεμο εναντίον του Ισραήλ. Και είναι ενάντια στα συμφέροντά τους όταν αυτό δεν συμβαίνει”, πρόσθεσε.
Στις ΗΠΑ, το Συμβούλιο για τις Αμερικανοϊσλαμικές Σχέσεις (CAIR) ότι “ενοχλήθηκε βαθιά” από τα σχόλια του Μπάιντεν. “Δημοσιογράφοι έχουν επιβεβαιώσει τον υψηλό αριθμό των θυμάτων και αναρίθμητα βίντεο που προέρχονται από τη Γάζα καθημερινά δείχνουν τα ακρωτηριασμένα σώματα Παλαιστίνιων γυναικών και παιδιών”, ανέφερε σε ανακοίνωσή του ο εκτελεστικός διευθυντής του Νιχάντ Άουαντ.
09:00 Στοχευμένες χερσαίες επιχειρήσεις στην Γάζα από τον στρατό του Ισραήλ
Ισραηλινές χερσαίες δυνάμεις επιχείρησαν στο εσωτερικό του βόρειου τμήματος της Λωρίδας της Γάζας την Τετάρτη υποστηρίζοντας πως επιτέθηκαν σε πολλούς στόχους της Χαμάς -τρομοκρατικοί πυρήνες, υποδομές και θέσεις εκτόξευσης αντιαρματικών πυραύλων-και στην συνέχει αποχώρησαν.
Πρόκειται για την μεγαλύτερη, μέχρι σήμερα, χερσαία διείσδυση στον θύλακα με την χρήση και τανκ ενώ χαρακτηρίστηκε ως μέρος «προετοιμασίας για τα επόμενα στάδια μάχης»
Στο βίντεο από τη νυκτερινή επιχείρηση που έδωσε στη δημοσιότητα ο στρατός φαίνονται τεθωρακισμένα οχήματα να προχωρούν σε μια αμμώδη περιοχή στη μεθόριο. Ένας εκσκαφέας ισιώνει το χώμα ενός αναχώματος, άρματα μάχης εκτοξεύουν οβίδες και φαίνονται εκρήξεις κοντά ή εν μέσω μιας σειράς κατεστραμμένων σπιτιών.
Στην ανακοίνωση του στρατού του Ισραήλ που αναρτήθηκε στο διαδίκτυο επισημαίνεται ότι ”στη διάρκεια της νύκτας ο στρατός διεξήγαγε στοχευμένη επιδρομή με άρματα μάχης στο βόρειο τμήμα της Λωρίδας της Γάζας στο πλαίσιο των προετοιμασιών για τα επόμενα στάδια της μάχης”, μια πιθανή αναφορά στην ευρεία χερσαία εισβολή που έχουν απειλήσει ότι θα πραγματοποιήσουν οι Ισραηλινοί στον παλαιστινιακό θύλακα με στόχο την εξόντωση της Χαμάς.
“Οι στρατιώτες έχουν πλέον εξέλθει από την περιοχή και έχουν επιστρέψει στο ισραηλινό έδαφος”, πρόσθετε η ανακοίνωση.
08:50 Δεν εγκρίθηκε ούτε το ρωσικό σχέδιο ψηφίσματος για τη Γάζα στο Συμβούλιο Ασφαλείας
Δεν υιοθετήθηκε στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ το σχέδιο ψηφίσματος που κατέθεσε η Ρωσία, ζητώντας «ανθρωπιστική εκεχειρία» και απρόσκοπτη πρόσβαση της ανθρωπιστικής βοήθειας στην πολιορκούμενη από τον ισραηλινό στρατό Λωρίδα της Γάζας.
Το σχέδιο υποστηρίχθηκε από τη Ρωσία, την Κίνα, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και την Γκαμπόν. ΗΠΑ και Βρετανία το καταψήφισαν, ενώ απείχαν εννέα χώρες-μέλη (Γαλλία, Ελβετία, Αλβανία, Μάλτα, Βραζιλία, Ισημερινός, Γκάνα, Μοζαμβίκη και Ιαπωνία).
Νωρίτερα, η Ρωσία και η Κίνα άσκησαν βέτο στο σχέδιο ψηφίσματος που κατέθεσαν οι ΗΠΑ στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ζητώντας προσωρινή παύση των εχθροπραξιών μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς για «ανθρωπιστικούς λόγους».
Το σχέδιο καταψηφίστηκε επίσης από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, υποστηρίχθηκε από 10 χώρες-μέλη (ΗΠΑ, Γαλλία, Βρετανία, Ελβετία, Αλβανία, Μάλτα, Ισημερινό, Γκαμπόν, Γκάνα, Ιαπωνία), ενώ Βραζιλία και Μοζαμβίκη απείχαν από την ψηφοφορία.
08:40 Με αξιωματούχους του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου συναντήθηκε ο ΥΠΕΞ της Παλαιστινιακής Αρχής
Ο υπουργός Εξωτερικών της Παλαιστινιακής Αρχής Ριάντ αλ-Μαλίκι συναντήθηκε με αξιωματούχους του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ΔΠΔ) στη Χάγη, μεσούσης του πολέμου στην Γάζα. Όπως έγινε γνωστό από το ΔΠΔ είχε συναντήσεις με τον πρόεδρο, τον εισαγγελέα και τον γραμματέα όπως φαίνεται και σε βίντεο που δημοσιοποίησε η δικαστική αρχή .
Την προηγούμενη, ο Μαλίκι είχε εκφράσει τη λύπη του για την αδράνεια του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ απέναντι στις ”σφαγές (…) που διαπράττει το Ισραήλ”.
Το ΔΠΔ αρνήθηκε να παράσχει περισσότερα στοιχεία για την επίσκεψη του Μαλίκι, ο οποίος πρόκειται να δώσει συνέντευξη Τύπου σήμερα στην Χάγη.
Η γενική εισαγγελία έχει δηλώσει πως ”συλλέγει συνεχώς πληροφορίες” για να υποστηρίξει την έρευνά της για την κατάσταση στα Παλαιστινιακά Εδάφη. Το Δικαστήριο άρχισε επίσημη έρευνα το 2021 για τα Παλαιστινιακά Εδάφη, κυρίως για εγκλήματα που φέρονται να διέπραξαν ισραηλινές δυνάμεις, η Χαμάς και άλλες ένοπλες παλαιστινιακές οργανώσεις. Η εισαγγελία ανακοίνωσε πως συγκρότησε ειδική ομάδα για να προωθήσει την έρευνα σε σχέση με την κατάσταση στα Παλαιστινιακά Εδάφη.
08:30 Αναφορές για νεκρή Παλαιστίνια δημοσιογράφος σε αεροπορικό πλήγμα του Ισραήλ
Ο ραδιοφωνικός σταθμός Αλ Ακσά, που πρόσκειται στο παλαιστινιακό ισλαμιστικό κίνημα Χαμάς, ανακοίνωσε μέσω Telegram ότι η δημοσιογράφος του Ντοάα Ασράφ σκοτώθηκε σε ισραηλινή αεροπορική επιδρομή στη Γάζα.
Ο στρατός του Ισραήλ περιορίστηκε να αναφέρει πως δεν έχει να κάνει κανένα σχόλιο.
08:20 Ο ισραηλινός στρατός ανακοίνωσε ότι αεροσκάφη του εξαπέλυσαν πλήγμα στον Λίβανο
«Το δίκτυο αντιαεροπορικής άμυνας του ισραηλινού στρατού αναχαίτισε πύραυλο εδάφους-αέρος ο οποίος βλήθηκε από τον Λίβανο εναντίον drone του ισραηλινού στρατού», σύμφωνα με ανακοινωθέν του γενικού επιτελείου. «Σε ανταπόδοση, αεροσκάφη του ισραηλινού στρατού έπληξαν το σημείο από όπου έγινε η εκτόξευση».
Οι συγκρούσεις Ισραήλ και Χεζμπολάχ είναι καθημερινές μετά την επίθεση της Χαμάς την 7η Οκτωβρίου και έχουν στοιχίσει τη ζωή σε 52 ανθρώπους στη λιβανέζικη πλευρά, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων αμάχων ενώ στην ισραηλινή πλευρά των συνόρων έχουν σκοτωθεί τέσσερις άνθρωποι.
Χθες επίσης ο ισραηλινός στρατός ανακοίνωσε πως έπληξε στρατιωτικές θέσεις στη Συρία και στο αεροδρόμιο του Χαλεπίου σε αντίποινα για πυρά εναντίον του κατεχόμενου υψιπέδου του Γκολάν. Τα πλήγματά του είχαν αποτέλεσμα να σκοτωθούν οκτώ σύροι στρατιωτικοί, σύμφωνα με συριακά κρατικά ΜΜΕ.
Αυτό που συμβαίνει με τον Συριζα, σήμερα, ήταν απολύτως νομοτελειακό και η σελίδα αυτή το διέβλεπε απο την εποχή που η εξουσιομανής ομάδα που τον συγκροτούσε κατείχε την κυβέρνηση.
Αναδεικνύει, δε, την παθογένεια του πολιτικού μας συστήματος, του οποίου τα πολιτικά κόμματα δεν βασίζονται σε ορισμένες ιδεολογικές και πολιτικές αρχές αλλά ο πυρήνας τους αποτελείται απο φράξιες που κατ εντολήν, γιατί διαφορετικά δεν γίνεται, διεκδικούν, και ορισμένες φορές κατακτούν, την εξουσία.
Ο Σύριζα ήταν ένα συνονθύλευμα αριστερών φραξιών χωρίς καμιά ενότητα μεταξύ τους. Το μόνο που τις ένωνε ήταν η εξουσιομανία.
Κατέκτησαν την εξουσία αλλά απο εκεί και πέρα άρχισαν τα προβλήματα. Γιατί η διαχείρισή της ήταν αδύνατη απο αυτό το συνονθύλευμα που εκτεινόταν απο φιλελεύθερη δεξιά που απο συμφέρον συνέκλινε στον Συριζα, μέχρι υποστηρικτές τρομοκρατικών ενεργειών (τις οποίες αποκαλούν επαναστατικές για να τα έχουν καλά με την συνείδησή τους, αν κάποια στιγμή τους ενοχλούσε).
Εκείνο που η ομάδα αυτή κατάφερε ήταν το χειρότερο μνημόνιο, την συμφωνία των Πρεσπών και μια αποδομητική αντίληψη σε οτιδήποτε κρατά, ακόμη, ενωμένη την ελληνική κοινωνία.
Σε αυτά συνέκλιναν. Απο εκεί και πέρα άρχισε η διάλυση.
Σιγά σιγά εξεδιώκοντο οι ομάδες που ενοχλούσαν τον ηγετικό πυρήνα του. Μέχρι που φθάσαμε στο σήμερα. Είναι αδύνατη η ενότητα του Συριζα.
Οι διαφορές, πλέον, δεν είναι πολιτικές, ο Συριζα είναι ένα νεοφιλελεύθερο πολιτικό μόρφωμα με όλα τα χαρακτηρσιτικά μιας παρηκμασμένης συγκεντρωτικής κοινωνίας. Οι διαφορές είναι προσωπικές.
Κάποιος με επιρροή στον χώρο κινεί τα νήματα απο το παρασκήνιο, κάποιοι οικονομικοί παράγοντες τον στηρίζουν με την εντολή που έλαβαν απο την προστάτιδα δύναμη να αναδιαμορφώσουν το πολιτικό σκηνικό για να υπάρχει εναλλακτική λύση στη Νέα Δημοκρατία του Μητσοτάκη.
Είναι εντυπωσιακό το πόσο καιροσκοπική, εξουσιομανής, συγκεντρωτική και αρκετές φορές μισανθρωπική αποδείχθηκε η αριστερά στην Ελλάδα παρόλο που, υποτίθεται, ενδιαφέρεται για ένα άλλο είδος κοινωνίας πιο ανθρωπιστικής.
Το κόμμα, η ηγετική ομάδα και η νομενκλατούρα που θα δημιουργήσουν είναι τα προτάγματα απέναντι στην κοινωνία.
Ο αυταρχισμός, ο ολοκληρωτισμός και η εκμηδένιση του ανθρώπου ως προσωπικότητας η πολτική της πρακτική.
Και, όμως, έχει καταφέρει, ακόμη και σήμερα, να εμφανίζεται ανθρωπιστική. Είναι ακριβώς το αντίθετο. Επι κυβέρνησης Συριζα πήραμε την πιο ήπια γεύση του τι σημαίνει η άσκηση της εξουσίας απο αυτήν. Μια νέα αριστερά, με ανθρωπιστικά χαρακτηριστικά είναι απολύτως αναγκαία για να αντιμετωπίσει την λαίλαπα του νεοφιλελευθερισμού.
Το πολιτικό σκηνικό χρειάζεται αναδιαμόρφωση. Η κρίση στο Συριζα είναι θετικό γεγονός.
Να επαναπροσδιοριστούν οι χώροι και να αναδιαταχθούν τα πρόσωπα που θα ήθελαννα τους υπηρετήσουν.
Η σημερινή κατάσταση είναι αρρωστημένη.
Ας ελπίσουμε κάτι νέο, πιο ελπιδοφόρο να δημιουργηθεί. Θα περάσει χρόνος και θα έχουμε ωδύνες. Αλλά δεν γίνεται διαφορετικά.
Πρέπει να υπάρξει εναλλακτική λύση στην αλαζονεία Μητσοτάκη ο οποίος καθίσταται ολοένα και περισσότερο επικίνδυνος για την ισόρροπη ανάπτυξη της χώρας και την διατήρηση της ακεραιότητάς της.
Ο Μάο αποτέλεσε μια ηγετική μορφή στην αριστερά με τα ολοκληρωτικά χαρακτηριστικά που υπαινιχθήκαμε. Αν τον ρωτούσε κανείς για τις εξελίξεις στον Συριζα θα έλεγε: “μεγάλη αναταραχή, ωραία κατάσταση”.
Ας ελπίσουμε κάτι διαφορετικό, καλύτερο απο αυτό που γνωρίσαμε, να προκύψει.
Μιλτιάδης Κωνσταντίνου Ομότιμος Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.
Άρχων Διδάσκαλος του Ευαγγελίου της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας
Σχόλια στον Ψαλμό 121
Με τους στίχους του Ψαλμού 121 [Μ: 122], του τρίτου της συλλογής των ιεραποδημητικών τραγουδιών (119 – 133) που στο Ο´ φέρουν όλοι την επιγραφή «ᾨδὴ τῶν ἀναβαθμῶν», κάποιος προσκυνητής που ανεβαίνει προς την Ιερουσαλήμ, για να συμμετάσχει σε κάποια από τις ετήσιες γιορτές του Ισραήλ, εκφράζει τη χαρά του που βρίσκεται μπροστά στον Ναό (στχ 1-2), εξυμνεί την Ιερουσαλήμ (στχ 3-5) και εύχεται για την ευημερία της πόλης (στχ 6-9).
Σύμφωνα με το κείμενο1:
Ο ψαλμός 121 είναι ένας δοξολογικός ύμνος που περιέχει την πιο αναγκαία ίσως και επίκαιρη έκκληση για την Ιερουσαλήμ· να επικρατήσει ειρήνη στην πόλη (στχ 6). Κι αυτό γιατί είναι γνωστό ότι η Ιερουσαλήμ σήμερα βρίσκεται στο επίκεντρο των παγκόσμιων εντάσεων, γιατί κάθε ειρήνη που επικρατεί στην Ιερουσαλήμ σήμερα μπορεί να θεωρηθεί ως η παροδική επιτυχία της ασφάλειας που παρέχει ο στρατός του Ισραήλ ή η Μοσάντ, και η διάρκειά της εξαρτάται από την ιδιοσυγκρασία του επόμενου σκοπευτή, ή βομβιστή αυτοκτονίας. Έτσι, κάθε φορά που διαβάζει κανείς αυτόν τον ψαλμό δύσκολα μπορεί να προσευχηθεί για την ειρήνη στην Ιερουσαλήμ χωρίς να θέσει στον εαυτό του ταυτόχρονα το ερώτημα, κάτω από πια σημαία φαντάζεται ή θα επιθυμούσε την επικράτηση της ειρήνης. Παρά την επικαιρότητα του θέματος όμως, παραμένει για τον πιστό το ερώτημα σχετικά με τη θέση που μπορεί να έχει στη σύγχρονη χριστιανική λατρεία ένας ύμνος για την Ιερουσαλήμ, γραμμένος 30 αιώνες πριν.
Το ερώτημα αυτό δεν τίθεται με αφορμή τον συγκεκριμένο μόνον ψαλμό, καθώς και αρκετοί άλλοι ψαλμοί, ή βιβλικά χωρία γενικότερα, φαίνεται να περιέχουν ιδέες ή να χρησιμοποιούν φραστικό που ηχεί στα αφτιά των σύγχρονων χριστιανών περίεργα. Προφανώς αυτός είναι και ο λόγος που πολύ νωρίς η Εκκλησία υιοθέτησε, εκτός από την ιστορική ερμηνεία, και άλλες ερμηνευτικές προσεγγίσεις των κειμένων αυτών, όπως την αλληγορική ερμηνεία, την τυπολογία και άλλες. Άλλωστε, ο χριστιανός δεν διαβάζει την Αγία Γραφή για να πληροφορηθεί για γεγονότα που συνέβησαν το 1200 π.Χ. ή το 60 μ.Χ., αλλά επειδή πιστεύει ότι αυτή περιέχει τον ζωντανό λόγο του Θεού που σαν τέτοιος απευθύνεται στους ανθρώπους όλων των εποχών. Ως ζωντανός λόγος του Θεού η Αγία Γραφή δεν χάνει ποτέ την επικαιρότητά της, αλλά τα όσα αναφέρονται σ’ αυτήν αποκτούν σε κάθε εποχή καινούργιο νόημα, ανάλογα με τα ερωτήματα που η εποχή κάθε φορά θέτει στο κείμενο. Είναι ο ίδιος ο Θεός αυτός που απαντά στα ερωτήματα των πιστών του, αυτός που ανοίγει τα μάτια τους για να κατανοήσουν τις απαντήσεις του και να δουν κάθε φορά τα πράγματα από μια άλλη οπτική γωνία. Έτσι, ένας δοξολογικός ύμνος με θέμα την Ιερουσαλήμ στρέφει εύλογα τη σκέψη του αναγνώστη στο σχετικό με τη σημασία της Ιερουσαλήμ για τους χριστιανούς ερώτημα.
Οι απαντήσεις σε ένα τέτοιο ερώτημα μπορούν να κινούνται σε πολλά επίπεδα. Σε ιστορικό επίπεδο η Ιερουσαλήμ είναι μια πόλη στην Παλαιστίνη, όπου διαδραματίστηκαν τα σπουδαιότερα γεγονότα της ιερής ιστορίας και ειδικότερα της επίγειας δράσης του Ιησού Χριστού. Σε αλληγορικό επίπεδο είναι «μήτηρ πάντων ἡμῶν», ταυτίζεται δηλαδή με την Εκκλησία, όπως τονίζει ο απόστολος Παύλος (Γαλ 4:26). Και, τέλος, σε εσχατολογική προοπτική θα μπορούσε να ταυτιστεί με την καινούργια πόλη, την «καταβαίνουσαν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀπὸ τοῦ Θεοῦ …» (Από 21:2,10).
Ερμηνεύοντας σε ιστορικό επίπεδο τον ψαλμό θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι ο ποιητής – προσκυνητής, ευρισκόμενος μακριά από την Ιερουσαλήμ, αρχίζει το ποίημά του διαλαλώντας τη χαρά του για την ευκαιρία της ιεραποδημίας (στχ 1) και τον ενθουσιασμό του για την πραγματοποίησή της, όταν αντικρίζει τις πύλες της πόλης (στχ 2).
Καθώς εισέρχεται στην πόλη ο ποιητής – προσκυνητής, θαυμάζει κατ᾽ αρχήν το μέγεθος και την πυκνή της δόμηση (στχ 3): Ιερουσαλήμ, εσύ που χτίστηκες ως πόλη, μεγάλη καὶ πυκνοδομημένη!
Το φραστικό του δεύτερου ημιστιχίου είναι αρκετά δυσνόητο τόσο στο Μ όσο και στο Ο´, το οποίο αποδίδει κατά λέξη το πρωτότυπο με τη φράση «ἧς ἡ μετοχὴ αὐτῆς ἐπὶ τὸ αὐτο». Η εβραϊκή λέξη που το Ο´ αποδίδει με τη λέξη «μετοχή» είναι «ַבר ָח» (χαβάρ) που σημαίνει “ένωση” “συνύφανση” και χρησιμοποιείται σε σχέση με ανθρώπους και με υφάσματα. Επομένως η φράση θα μπορούσε να δηλώνει μεταφορικά ότι η πόλη είναι συμπαγής σαν ένα πυκνοϋφασμένο ύφασμα, ή ακόμα να δηλώνει, επίσης μεταφορικά, τη συνοχή των κατοίκων της πόλης μεταξύ τους.
Στον επόμενο στίχο θαυμάζει επίσης την ανάδειξη της Ιερουσαλήμ σε θρησκευτικό κέντρο (στχ 4) προς το οποίο: ανέρχονται οι φυλές, οι φυλές που ανήκουν στον Κύριο, για να δοξολογήσουν, όπως εκείνος όρισε στον Ισραήλ, τ᾽ όνομα του Κυρίου.
Τέλος, η στροφή αυτή ολοκληρώνεται στον στίχο 5 με την έκφραση θαυμασμού του ποιητή – προσκυνητή για την ανάδειξη της Ιερουσαλήμ και σε πολιτικό κέντρο:
Σ᾽ εσένα βρίσκεται η έδρα απονομής της δικαιοσύνης, ο θρόνος των απογόνων του Δαβίδ.
Στην τελευταία στροφή (στχ 6-9) ο ποιητής – προσκυνητής ή κάποιος ιερέας προτρέπει τους συνοδοιπόρους του στο προσκύνημα να ευχηθούν για την επικράτηση της ειρήνης στην Ιερουσαλήμ. Από άποψη δομής, η τεχνική που ακολουθείται εδώ είναι η συνήθης στις «Ωδές των Αναβαθμών» τεχνική της “αναδίπλωσης” που δίνει στον αναγνώστη τη αίσθηση της κλιμάκωσης (βλ σχόλια στον Ψαλμό 120). Οι λέξεις γύρω από τις οποίες δομούνται οι στίχοι 6 και 7 είναι οι όροι «εἰρήνη» και «εὐθυνία»:
Ο ποιητής εύχεται να επικρατήσει ειρήνη στην Ιερουσαλήμ και ευημερία σε όσους σχετίζονται με αυτήν (τοῖς άγαπῶσι σε). Στα δύο επόμενα ημιστίχια εύχεται και πάλι ειρήνη για όσους βρίσκονται εντός των τειχών της (ἐν τῇ δυνάμει σου) και ευημερία για τους άρχοντες που κατοικούν στα ανάκτορα (ἐν ταῖς πυργοβάρεσί σου).
Ανάλογη δομή επικρατεί και στους στίχους 8 και 9, με κέντρο τη λέξη
Ο ποιητής ζητά την ειρήνη επειδή στην πόλη κατοικούν συγγενείς και φίλοι του και την ευημερία επειδή στην Ιερουσαλήμ βρίσκεται ο οίκος του Θεού.
Αν, τώρα, επιχειρήσει να δει κανείς τον ψαλμό ως αναφερόμενο στην Εκκλησία οι στίχοι αποκτούν εντελώς πνευματικό περιεχόμενο. Η χαρά της συμμετοχής στο προσκύνημα προς την αγία πόλη που περιγράφεται στους δύο πρώτους στίχους του ψαλμού μπορεί να κατανοηθεί ως η χαρά της μετοχής στη σύναξη της κοινότητας για τη λατρεία του Θεού και την τέλεση του μυστηρίου της θείας Ευχαριστίας. Μια χαρά που πηγάζει όχι από την αίσθηση της επιτέλεσης ενός θρησκευτικού καθήκοντος, αλλά από τη συνειδητή προσπάθεια επίτευξης μιας αληθινής σχέσης κοινωνίας με τους άλλους, μιας συναδέλφωσης και συστράτευσης στο κοινό όραμα της επίτευξης της Βασιλείας του Θεού.
Με την Εκκλησία μπορούν να συσχετιστούν και οι στίχοι της επόμενης στροφής. Εισερχόμενος ο πιστός στην Εκκλησία, εισέρχεται σε μια παγκόσμια κοινότητα που προσεύχεται «ὑπὲρ τῆς τῶν πάντων ἑνώσεως» (στχ 3). Η Εκκλησία φιλοδοξεί να ενώσει όλες τις φυλές που ανήκουν στον Κύριο σε μια παγκόσμια δοξολογία του Κυρίου (στχ 4). Είναι αξιοσημείωτο ότι ο ποιητής εδώ δεν αναφέρει τις φυλές του Ισραήλ, αλλά χρησιμοποιεί γενικά τον όρο «φυλαὶ Κυρίου», αφήνοντας ανοιχτή τη δυνατότητα να κατανοήσει κανείς με την έκφραση αυτή όλους όσοι πιστεύουν στον Κύριο. Και, τέλος, στο πλαίσιο της Εκκλησίας ελπίζει κανείς την τελική δικαίωση όλων των προσδοκιών που συνδέονται με τη θεία δικαιοσύνη και τους στόχους της Βασιλείας του Θεού (στχ 5).
Αλλά και οι ευχές της τελευταίας στροφής του ψαλμού για ειρήνη και ευημερία και εξάλειψη του πόνου και της δυστυχίας πάλι ως όραμα και προσδοκία για το μέλλον της Εκκλησίας μπορούν να κατανοηθούν. Με ιδιαίτερα γλαφυρό τρόπο περιγράφει το όραμα αυτό η Ἀποκλύψις Ίωάννου στο 21ο κεφάλαιο:
Τότε είδα έναν καινούριο ουρανό και μια καινούρια γη. Ο πρώτος ουρανός κι η πρώτη γη είχαν εξαφανιστεί κι η θάλασσα δεν υπήρχε πια. Κι είδα την άγια πόλη, τη νέα Ιερουσαλήμ, να κατεβαίνει από τον ουρανό, από τον Θεό, έτοιμη σαν τη νύφη που στολισμένη περιμένει τον άντρα της. Άκουσα και μια δυνατή φωνή απ’ τον ουρανό να λέει: «Τώρα πια η κατοικία του Θεού είναι μαζί με τους ανθρώπους. Θα κατοικήσει μαζί τους, κι αυτοί θ’ αποτελούν τον λαό του. Ο ίδιος ο Θεός θα είναι μαζί τους. Θα διώξει κάθε δάκρυ από τα μάτια τους, κι ο θάνατος δε θα υπάρχει πια· ούτε πένθος ούτε κλάμα ούτε πόνος θα υπάρχει πια, γιατί τα παλιά πέρασαν».
Και αυτός που καθόταν στο θρόνο είπε: «Να, όλα τα κάνω καινούρια» …
… Τότε ήρθε ένας απ’ τους εφτά αγγέλους που κρατούσαν τις εφτά φιάλες, που ήταν γεμάτες με τις εφτά πληγές τις τελευταίες, και μου είπε: «fíλα να σου δείξω τη νύφη, τη γυναίκα του Αρνίου». Και μ’ έφερε, καθώς ήμουν σε έκσταση, σ’ ένα μεγάλο και ψηλό βουνό και μου έδειξε την άγια πόλη, την Ιερουσαλήμ, να κατεβαίνει από τον ουρανό, από τον Θεό. Είχε τη λαμπρότητα του Θεού, κι η λάμψη της ήταν όμοια με πολύτιμο πετράδι, σαν τον ίασπι που κρυσταλλολάμπει. Είχε μεγάλο και ψηλό τείχος με δώδεκα πύλες, και στις πύλες της δώδεκα αγγέλους …
… Ναό δεν είδα σ’ αυτή την πολιτεία, γιατί ναός της είναι ο Κύριος, ο Παντοκράτορας Θεός, και το Αρνίο. Η πολιτεία δεν έχει ανάγκη από ήλιο ούτε από σελήνη για να τη φωτίζουν, γιατί τη φωτίζει η λαμπρότητα του Θεού, και λυχνάρι της είναι το Αρνίο. Τα έθνη θα περπατούν με το φως της, κι οι βασιλιάδες της γης θα της φέρνουν τα μεγαλεία και τον πλούτο τους. Οι πύλες της ποτέ δεν θα κλείνουν την ημέρα, αφού εκεί δεν θα υπάρχει νύχτα. Θα της φέρνουν τα μεγαλεία και τον πλούτο των εθνών. Δεν θα μπει όμως σ’ αυτήν τίποτα μολυσμένο, μήτε όσοι κάνουν βδελυρά και ψεύτικα πράγματα, παρά μονάχα όσοι είναι γραμμένοι στο βιβλίο της ζωής του Αρνίου.
Ίσως δεν θα υπήρχε πιο ταιριαστό τέλος για τις ευχές του Ψαλμό 121 από την τελευταία ευχή του βιβλίου της Αποκάλυψης: «ἀμήν, ναὶ ἔρχου, Κύριε
Του Γιώργου Τσουκαλά Δικηγόρου παρ’ Αρείω Πάγω LL.M. D.E.S.
«Πορφύριε τρισμάκαρ, σώζων τοὺς δούλους σου!»… Απεγνωσμένα προσεύχονταν μέσα στην εκκλησία του Αγίου Πορφυρίου στην Γάζα, έναν από τους παλαιότερους ναούς της Χριστιανοσύνης, εκείνο το αιματοστάλαχτο φθινόπωρο. Ενώ ο στρατός του Ισραήλ βομβάρδιζε ανηλεώς τον πανάρχαιο τόπο του Αγίου Πορφυρίου, μερικά χιλιόμετρα πιο πέρα, κάποιοι Ισραηλινοί στρατιώτες γλεντοκοπούσαν σαν να ήταν η στερνή τους ημέρα, τραγουδώντας μεθυστικά στα ελληνικά «αφήνω πίσω στην καρδιά μου/ δυο πληγωμένα σ’ αγαπώ/κοντά σου έρχομαι καρδιά μου/και περιμένω να σωθώ»…
Στην πραγματικότητα, η Εγγύς Ανατολή δονείται εδώ και χιλιετίες, από δύο μεγάλα πολιτισμικά ρεύματα, που εν πολλοίς συγγένεψαν από αρχαιοτάτων χρόνων, από τα λεγόμενα «τέκνα του Σημ» και από τα «τέκνα του Ιάφεθ»! Από εκείνους δηλαδή τους λαούς που χονδρικά αποκλήθηκαν στα χώματα της Λεβαντίνης στο διάβα των αμέτρητων αιώνων είτε ως «Σημίτες», πλέον διχασμένοι ως Άραβες και Εβραίοι, είτε ως «Έλληνες». Εξάλλου, οι τόποι της Ευρώπης και της Ασίας, ως πολιτισμικές γεωγραφίες μίας Ανατολής και μίας Δύσης, εφευρέθηκαν ως έννοιες σε αυτήν την γη, πριν χιλιετίες. Όσες εξωτικές αυτοκρατορίες και αν πέρασαν πάνω από τούτα τα μέρη, στο χώμα ποτέ δεν έπαψαν να απλώνονται πελώριες οι προϊστορικές ρίζες αυτών των δύο δέντρων, των γόνων του Ιάφεθ και των γόνων του Σημ.
Σύμφωνα με το μεγάλο βιβλίο των Ιωβηλαίων, ο Σημ γεννήθηκε 1205 έτη μετά την Δημιουργία του Κόσμου, και ο Ιάφεθ 1211, γεγονός που σημαίνει συμβολικά πως οι Έλληνες εμφανίστηκαν λίγο μετά τους Σημίτες σε τούτες τις φοβερές ακτές, της Ανατολικής Μεσογείου. «Αὗται αἱ φυλαὶ υἱῶν Νῶε κατὰ γενέσεις αὐτῶν, κατὰ ἔθνη αὐτῶν· ἀπὸ τούτων διεσπάρησαν νῆσοι τῶν ἐθνῶν ἐπὶ τῆς γῆς μετὰ τὸν κατακλυσμόν», αυτές είναι οι φυλές των γιων του Νώε, από τις οποίες προήλθαν οι διάφοροι λαοί, απ’ αυτούς, μετά τον κατακλυσμό, εξαπλώθηκαν τα έθνη πάνω στη γη (Γένεσις, 10 λβ’)… «Ὦ Σόλων, Σόλων, Ἕλληνες ἀεί παῖδές ἐστε, γέρων δέ Ἕλλην οὐκ ἔστιν», Σόλωνα, Σόλωνα, εσείς οι Έλληνες μένετε πάντα παιδιά και δεν υπάρχει κανένας γέροντας Έλληνας (Πλάτων, Τίμαιος 22 β’), είπε ένας Αιγύπτιος ιερέας στον Σόλωνα για να του δείξει πως οι Έλληνες είναι νεώτεροι αμφισβητίες, που αγνοούν την αρχαιότερη σοφία της Ανατολής. Οι Έλληνες συλλογίζονταν πάντα πως θα στήσουν έναν εναλλακτικό πολιτισμό σε σχέση με τους Σημίτες.
Ιουδαϊσμός, Χριστιανισμός, Ισλάμ… Τελικά, καθώς διέβαιναν και καταστάλαζαν οι ιστορικοί χρόνοι μετά τον Χριστό, αποκρυσταλλώθηκαν τρεις συγγενικές μα και διαφορετικές θρησκείες, ο πολυπρόσωπος Χριστιανισμός για τους αμφισβητίες Έλληνες που η ινδοευρωπαϊκή σκέψη τους έτρεχε ασύνορη, ο μονοπρόσωπος Ιουδαϊσμός και το μονοπρόσωπο αραβικό Ισλάμ, για τους Σημίτες, που δεν αρέσκονταν σε μία διευρυμένη, συμμετοχική θεότητα. Στην πραγματικότητα, οι τρεις θρησκείες ορίζουν και κρύβουν στις λεπτές διακρίσεις και υπερβατικές θεωρήσεις τους, τρεις μεγάλους πολιτισμούς, τρία ευρύτερα «έθνη», το «ελληνικό», το «εβραίικο» και το «αραβικό». Τοιουτοτρόπως, δεν νοείται Έλληνας παρά να σκέφτεται ως Χριστιανός, Ισραηλίτης παρά ως Εβραίος, και Άραβας ως Μουσουλμάνος! Αναποφεύκτως και κατά αναγκαστική συνέπεια, όσοι Έλληνες στο γένος αλλαξοπίστησαν, θεωρήθηκαν εύλογα «Τούρκοι», καθώς άλλαξαν μυαλά και πολιτισμό, όσοι Άραβες έγιναν Χριστιανοί λέχθηκαν συλλήβδην «Ρωμαίοι», τουτέστιν Έλληνες εν ευρεία εννοία, και αναλόγως συνέβη και με τους Ιουδαίους.
Πάντως όλοι θα συμφωνούσαν, Έλληνες, Άραβες και Εβραίοι, είτε συμπεραίνοντας μέσω της φιλοσοφικής σκέψης των εγγονιών του Ιάφεθ είτε καταλήγοντας με την θρησκευτική πίστη των απογόνων του Σημ, πως εν τέλει ο Θεός είναι Ένας, είναι ο Δημιουργός, ο Λόγος! Ιδωμένοι πέρα από την Ανατολική Μεσόγειο, Έλληνες, Εβραίοι και Άραβες, μοιάζουν ανάμεσά τους, φαίνονται αδέλφια, πιστεύουν ουσιαστικά παρόμοια, αν και ολότελα διαφορετικά…
– Με ποιους θα πάμε; Ποιους τελικά να αφήσουμε;
Έλληνες, Άραβες και Εβραίοι βρίσκονται απορημένοι πάντα, μπροστά σε αυτό το άλυτο δίλημμα, από την αυγή του χρόνου, στην Ανατολική Μεσόγειο! Στις ημέρες μας το ιαπετικό Ισραήλ μοιάζει πιο οικείο στους Έλληνες, όμως καθώς ο ελληνισμός στο παρελθόν εμπορεύτηκε και συνοδοιπόρησε με τους Άραβες, είναι βέβαιο πως οι Έλληνες ποτέ δεν θα μπορέσουν να διαλέξουν μεταξύ τους, ώστε να δικαιώσουν μόνο έναν.
– Με το Ισραήλ ή με την Παλαιστίνη;
Διχάζει για άλλη μια φορά το ερώτημα την νεοελληνική κοινωνία, συμπυκνώνοντας το πανάρχαιο δίλημμα, «με τους Άραβες ή με τους Εβραίους». Ποια λοιπόν θέση πρέπει να λάβει ο σύγχρονος ελληνισμός στην προαιώνια πάλη; Κλεισμένοι μέσα στα πρόσφατα έθνη κράτη τους, Έλληνες, Ισραηλίτες και Άραβες, αρχίζουν να τυφλώνονται, και αυτοστραβωμένοι λησμονούν πως επί χιλιετίες διαπλέκονταν πολιτισμικά. Ειδικά, οι Νεοέλληνες υπνωτισμένοι και ουσιαστικά αφελληνισμένοι μέσα στον μικροελλαδικό λήθαργό τους, θεωρούν πως ο ελληνισμός τελειώνει κάπου στον ποταμό Έβρο ή έστω στην Κύπρο! Ποιος ενδιαφέρθηκε ποτέ στην νεώτερη Ελλάδα για την προστασία και την διάσωση του ακόμη ζωντανού ελληνικού πολιτισμού στην Εγγύς Ανατολή, πολλώ δε μάλλον για την σύγχρονη τόνωση της απήχησής του; Στήθηκαν ποτέ πολιτιστικές ανταλλαγές, συστηματική διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας στην Μέση Ανατολή; Προστατεύτηκαν ποτέ τα εκατομμύρια των «Ρουμ» που ακόμη ζουν στις ακτές της Φοινίκης, στον Λίβανο, στην Συρία, στην Παλαιστίνη; Γνωρίζουν οι Ελλαδίτες πως εκατομμύρια Ελληνορθόδοξοι και Ελληνοκαθολικοί της Συρίας, της Παλαιστίνης και του Λιβάνου, Μελχίτες πιστοί ακόμη στον αυτοκράτορα – από την ρίζα «μάλκο» που είναι η σημιτική λέξη για τον βασιλιά – και «Ρωμιοί», ανάγονται στους Έλληνες; Παρόλα αυτά το ελληνικό τραγούδι με τους ήχους του, συνεχίζει να μαγεύει τους ανθρώπους της Ανατολής από την Αίγυπτο και το Ισραήλ έως τον Λίβανο και την Συρία, ως κάτι «ωραίο» και «μοντέρνο», δύομισι χιλετίες μετά το ανεπανάληπτο διάβα του Μεγαλέξανδρου… Τώρα όμως, και εξαιτίας των φοβερών ισραηλινών πυραύλων του 21ου αιώνα που πέφτοντας ανασήκωσαν τα κόκκαλα του Αγίου Πορφυρίου στον πανάρχαιο τάφο του, έμαθαν οι Νεοέλληνες στην Ελλάδα πως «κάτι ελληνικό υπάρχει εκεί κάτω». Τα απομεινάρια μιας αρχαίας ελληνικής, και βυζαντινής αυτοκρατορίας που είναι ακόμη ολοζώντανα.
Αυτό που πρέπει να κάνει ο σύγχρονος ελληνισμός είναι να προστατεύσει τους Χριστιανούς της Εγγύς Ανατολής, να απαιτήσει τον σεβασμό όχι μόνον του ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, αλλά όλων των απογόνων των Ελλήνων στην λεκάνη της Λεβαντίνης. Να μην μειωθεί ο συρρικνούμενος πληθυσμός τους, να παύσουν πότε σφάζονται από το φονταμενταλιστικό Ισλάμ και πότε να βομβαρδίζονται από τις οβίδες και τους πυραύλους του σύγχρονου Ισραήλ. Σχηματικά, ακόμη και αν η Γάζα ισοπεδωθεί, ακόμη και αν οι Ισραηλίτες και Άραβες αλληλοσκοτώνονται, ο πανάρχαιος ελληνορθόδοξος ναός του Αγίου Πορφυρίου πρέπει να σωθεί, να συνεχίσει να στέκει όρθιος, ως πάγκοινο καταφύγιο όλων, ως ελπίδα σωτηρίας, για ένα καλύτερο και ειρηνικό αύριο!
Επί αιώνες, μεταξύ σφύρας και άκμονος στις δαντελωτές ακτές της Ανατολικής Μεσογείου, ο ελληνικός κόσμος οφείλει να φανερώνει τον δρόμο του ινδοευρωπαϊκού δικαίου, της οικουμενικής ειρήνης και του δυτικού πολιτισμού στην Εγγύς Ανατολή. Ο ελληνισμός από την προϊστορία ακολουθεί τον δικό του δρόμο, προτείνει την δική του λύση στους άλλους δύο, Άραβες και Εβραίους. Στο διάβα των αιώνων, οι ισορροπίες στις ακτές της Λεβαντίνης μεταξύ των τριών πολιτισμών, έχουν μεταβληθεί με διάφορους τρόπους. Πάντως, οι Έλληνες, από τότε που εκπαραθυρώθηκαν λόγω της Αραβικής Κατάκτησης (7ος αιώνας), ουσιαστικά δεν ξαναπολέμησαν σε εκείνα τα μέρη, πράγμα που τους ωφέλησε καθώς κατέστησαν σταδιακά συμπαθείς σε όλους. Πράγματι, ο ελληνισμός έχει μία πολιτισμική λύση να προτείνει στην Ανατολική Μεσόγειο, σήμερα όπως ακριβώς στην εποχή του Αγαμέμνονα, του Σόλωνα, του Μεγαλέξανδρου. Υπάρχει πάντοτε ένα ελληνικό φάρμακο για να ιάνει τις πληγές των Εβραίων και των Αράβων, για να τους βοηθήσει να βρουν έναν άλλο, δικό τους, καλύτερο δρόμο. Μια ελληνική ελπίδα! Αυτός άλλωστε δεν ήταν ο ρόλος των Ελλήνων όπως τον οραματίστηκε ο Μεγαλέξανδρος;
Στο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ που πραγματοποιήθηκε στις 2 Οκτωβρίου στο Κίεβο, ο Έλληνας ΥΠΕΞ, με αφορμή την αδυναμία μεταφοράς των σιτηρών της Ουκρανίας μέσω της Μαύρης Θάλασσας μετά την απόσυρση της Ρωσίας από τη σχετική συμφωνία, πρότεινε η μεταφορά των σιτηρών να πραγματοποιείται μέσω των ελληνικών λιμένων της Αλεξανδρούπολης και της Θεσσαλονίκης αφού προωθηθούν μέχρι εκεί τα φορτία σιδηροδρομικά, παρακάμπτοντας έτσι τα Στενά του Βοσπόρου. Προτάθηκαν όμως εναλλακτικά και άλλες δύο λύσεις για την αντιμετώπιση του ίδιου προβλήματος. Η πρώτη είναι εκείνη της Βαλτικής Θάλασσας, την οποία υποστηρίζουν η Πολωνία και η Λιθουανία με σκοπό να αξιοποιηθούν δικά τους λιμάνια και η δεύτερη είναι εκείνη της Αδριατικής Θάλασσας, των λιμανιών της Κροατίας (Καθημερινή 4/10/2023).
Η ελληνική πρόταση υπερέχει σαφώς αυτής της αξιοποίησης των λιμένων της Πολωνίας και της Λιθουανίας, εφόσον τα σιτηρά προορίζονται για τον επισιτισμό χωρών του Τρίτου Κόσμου, όπως διατείνονται η Ουκρανία και η Δύση κατηγορώντας τη Μόσχα ότι με την αποχώρηση της από τη συμφωνία απειλεί τις χώρες αυτές με λιμοκτονία. Υπερέχει και έναντι των λιμένων της Κροατίας λόγω του Διευρωπαϊκού Άξονα ΙΧ που δημιουργήθηκε από την ΕΕ το 1992 με σκοπό της αξιοποίηση του λιμένα της Αλεξανδρούπολης μετά τη διάλυση του Συμφώνου της Βαρσοβίας, ο οποίος συνδέει απ’ ευθείας όχι μόνον τα λιμάνια της Οδησσού και του Ισμαήλ με το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης αλλά και την ενδοχώρα της Ουκρανίας. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι θα αποκλειστούν οι εναλλακτικές έναντι της Ελλάδας λύσεις διότι η απόφαση του Κιέβου θα έχει και πολιτικά χαρακτηριστικά. Σημαίνει όμως ότι λόγω της υπεροχής της η χώρα μας δεν θα αποκλειστεί. Από τα δύο λιμάνια της χώρας μας, το λιμάνι της Θεσσαλονίκης έχει την επιχειρησιακή ετοιμότητα να ανταποκριθεί αλλά ευρίσκεται στα όρια του κορεσμού και σε μεγαλύτερη απόσταση από την Ουκρανία έναντι της Αλεξανδρούπολης. Η Αλεξανδρούπολη πλεονεκτεί για τη μεταφορά των σιτηρών λόγω του άξονα ΙΧ και της ελάχιστης, μηδενικής θα τη χαρακτηρίζαμε, εμπορικής αξιοποίησής της.
Η πρόταση του κ. Γεραπετρίτη στο Κίεβο υποδηλώνει προφανώς τη δυνατότητα της χώρας μας να ανταποκριθεί στη μεταφορά των σιτηρών, σιδηροδρομικά έως τα λιμάνια μας και εκείθεν στις αγορές. Όμως, κατά τη συνάντησή του πρωθυπουργού της χώρας με τους ομολόγους του της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στην Βάρνα στις 9 Οκτωβρίου, ο κ. Μητσοτάκης αναφέρθηκε και στο θέμα της εξαγωγής των ουκρανικών σιτηρών μέσω της Αλεξανδρούπολης με μία αμφιλεγόμενη δήλωση: “Με πρώτο τον λιμένα της Αλεξανδρούπολης, είπε, θα χρειαστούν κάποιες αναβαθμίσεις από ελληνικής πλευράς προκειμένου να μπορέσουμε να υποστηρίξουμε αυτή την εμπορική δραστηριότητα. Αλλά πριν φτάσουμε σε αυτό το σημείο θα πρέπει πρώτα πιλοτικά, να διερευνήσουμε το εμπορικό ενδιαφέρον το οποίο μπορεί να υπάρχει για μια τέτοια μεταφορά σιτηρών προς το Νότο μέσω Αλεξανδρούπολης και περαιτέρω εξαγωγής τους προς τις παγκόσμιες αγορές” (Καθημερινή 10/10/2023).
Δύο συμπεράσματα προκύπτουν από τη δήλωση του πρωθυπουργού: Πρώτον, ότι το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης είναι αυτό που θα προτιμηθεί, λόγω κορεσμού πιθανότατα του λιμένα Θεσσαλονίκης και δεδομένου ότι το πλειοψηφικό πακέτο του ΟΛΘ ανήκει στον Ιβάν Σαββίδη και δεύτερον, ότι το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης δεν είναι έτοιμο, τριάντα ένα χρόνια μετά τη δημιουργία του Διευρωπαϊκού άξονα ΙΧ και παρά τη χρηματοδότηση από την ΕΕ, να ανταποκριθεί άμεσα. Μάλιστα με τη δήλωση του πρωθυπουργού τέθηκε υπό αίρεση η γενικότερη αξιοποίηση του λιμένα αφού για την αναβάθμιση του “θα πρέπει πρώτα πιλοτικά, να διερευνήσουμε το εμπορικό ενδιαφέρον το οποίο μπορεί να υπάρχει για μια τέτοια μεταφορά σιτηρών προς το Νότο μέσω Αλεξανδρούπολης”. Με άλλα λόγια, η αναβάθμιση του λιμένα εξαρτάται από την αξιολόγηση της μεταφοράς των σιτηρών της Ουκρανίας; Δεν πρόκειται να αξιοποιηθεί επί τέλους εμπορευματικά τρεις δεκαετίες και πλέον μετά τη δημιουργία του Διευρωπαϊκού Άξονα ΙΧ, που δημιουργήθηκε χάρη στη γεωοικονομική αξία της Αλεξανδρούπολης που εκτοξεύθηκε με τη διάλυση του Συμφώνου της Βαρσοβίας; Διότι η μεταφορά των σιτηρών, αν πραγματοποιηθεί, θα διαρκέσει μέχρι το τέλος του πολέμου, πιθανότατα ελάχιστα, αφού η θαλάσσια μεταφορά είναι οικονομικότερη έναντι της συνδυασμένης μεταφοράς και των συνεχών μεταφορτώσεων που απαιτεί. Προφανώς, εμπόδιο στην αξιοποίηση του λιμένα ως διαμετακομιστικού εμπορικού κέντρου είναι ο Νόμος 4660/2020 στα πλαίσια της αμυντικής συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ, σύμφωνα με τον οποίο “…χορηγείται στην Κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών καθεστώς προτεραιότητας (ανεμπόδιστη πρόσβαση και χρήση) του λιμένα Αλεξανδρούπολης…”. Ας μην ξεχνάμε και τη δήλωση του τον κ. Δένδια στην Επιτροπή Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής, κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου για την «κύρωση του δεύτερου πρωτοκόλλου τροποποίησης της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας μεταξύ της Ελλάδος και των ΗΠΑ» να λέει: «Θέλαμε τη στρατιωτική παρουσία του ΝΑΤΟ στην περιοχή και στη Θράκη. Ένα κύριο σημείο ήταν το θέμα της Αλεξανδρούπολης. Θέλουμε (τη) στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ. Ναι δεν θέλουμε να είναι εμπορικό το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης» (Καθημερινή 10/5/2022).
Όσον αφορά τη σιδηροδρομική μεταφορά των σιτηρών μέχρι το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, μπορεί να πραγματοποιηθεί χωρίς κανένα πρόβλημα για οσονδήποτε μεγάλα φορτία από την Ουκρανία, όπως αποδεικνύεται κάθε τόσο από τη μεταφορά στρατιωτικού υλικού προς τις χώρες του ΝΑΤΟ. Διότι ο υφιστάμενος σιδηροδρομικός άξονας ανακαινίστηκε μέχρι το 2011 με τα πλέον σύγχρονα υλικά επιδομής, και η χάραξή του επιτρέπει ταχύτητα από 100 – 140 km/h ενώ η μέγιστη επιτρεπόμενη ταχύτητα των εμπορικών -στρατιωτικών τρένων είναι 100km/h. Απαιτείται μόνον η ανάκτηση της απολεσθείσης συντήρησής του που δεν μπορεί να εμποδίσει τη μαζική μεταφορά φορτίων.
Κακώς λοιπόν προβάλλεται από έντυπα η προώθηση των σιτηρών της Ουκρανίας μέσω της Αλεξανδρούπολης ως κίνητρο για την περαιτέρω αναβάθμιση του σιδηροδρομικού άξονα Αλεξανδρούπολης – Ελληνοβουλγαρικών συνόρων με την κατασκευή διπλής γραμμής, προϋπολογισμού 1,077 δις ευρώ. Διότι αυτή σύμφωνα με δήλωση του πρωθυπουργού, όταν επισκέφθηκε τον Έβρο για να παραστεί στην εκδήλωση επέκτασης του φράχτη, θα ολοκληρωθεί το 2028, όταν ο πόλεμος λογικά θα έχει τελειώσει και το 1,077 δις που θα προϋπολογίστηκε δεν θα προσφέρει απολύτως τίποτα στις μεταφορικές ανάγκες του λιμένα, ενώ αντίθετα θα προσέφερε τα μέγιστα σε έναν νομό εγκαταλειμμένο παραγωγικά για την ανάπτυξή του.
Να ξεκαθαρίσουμε πάντως ότι, είναι άλλο πράγμα η προσπάθεια την οποία οφείλουμε να κάνουμε άπαντες, προκειμένου να κατανοήσουμε τα προβλήματα, τις αιτίες, τα συγκρουσιακά περιβάλλοντα, τις δυναμικές που ανταγωνίζονται σκληρά προκειμένου να καθορίσουν στο επίπεδο της Γεωπολιτικής την φυσιογνωμία της επόμενης μέρας, καθώς και τον χαρακτήρα που προσλαμβάνουν οι πολεμικές επιχειρήσεις που μαίνονται ή που πρόκειται να εκδηλωθούν σε διάφορα σημεία του πλανήτη…
Και είναι εντελώς διαφορετικό ζήτημα, η επιμονή ορισμένων που επιλέγουν να καταφεύγουν αποκλειστικά και μόνο σε συναισθηματικές προσεγγίσεις που, ναι μεν αγγίζουν ανθρώπινες χορδές και ευαισθησίες, αλλά δεν μπορούν να εξασφαλίσουν σοβαρές και αναγκαίες απαντήσεις για όλα όσα διαδραματίζονται στην εγγύς αλλά και στην ευρύτερη γεωπολιτική μας γειτονιά. Ας γίνουμε σαφέστεροι…
Όταν ξεσπά ένας πόλεμος, τα εμπλεκόμενα μέρη έχουν συγκεκριμένες στοχεύσεις και αυτό το οποίο κατά βάσην επιδιώκεται είναι να τροποποιηθεί δια της ισχύος ένα συγκεκριμένο γεωπολιτικό status, κατά τρόπον και σε έκταση που να ικανοποιεί τις ευρύτερες γεωστρατηγικές τους επιδιώξεις. Φυσικά μεταξύ όλων των υπολοίπων τρίτων και ιδίως μεταξύ των απλών καθημερινών ανθρώπων, ουδείς μπορεί να είναι ικανοποιημένος από το αιματοκύλισμα και την καταστροφή.
Τα ερείπια προσδιορίζουν κατεστραμμένες ζωές ανθρώπων, ανεξάρτητα απ’ την ταυτότητα ή την εθνικότητα αυτών που καταστράφηκαν.
Τα θύματα, είναι μαχαιριά που ματώνει την ψυχή των συγγενών, ανεξάρτητα από την γλώσσα που μιλούν και την εθνική τους προέλευση. Ενώ…
Οι εικόνες με τα σκοτωμένα, τα φοβισμένα ή τα σακατεμένα παιδιά, είναι γροθιά στο στομάχι για όλους. Και αυτό το εξαιρετικά βαρύ συναίσθημα, με το οποίο ουδείς λογικός άνθρωπος είναι διατεθειμένος να συμβιβαστεί, δεν συναρτάται ΟΥΤΕ από την εθνική προέλευση του θύματος, ΟΥΤΕ βεβαίως από την ταυτότητα του φονιά…
Όσοι λοιπόν θεωρούν ότι εξασφαλίζουν προστιθέμενη αξία στην ευαισθησία και στην ανθρωπιά τους, αναπαράγοντας τις εικόνες της φρίκης, κάποιες από τις οποίες ορισμένες φορές είναι κατασκευασμένες στο πλαίσιο της πολεμικής προπαγάνδας, θα πρέπει να ξέρουν ότι ΟΥΤΕ οι κοινωνίες κατανοούν αυτό που συμβαίνει γύρω τους, με το να επιδίδονται ΜΟΝΟ σε κλάματα και οδυρμούς και να παραμένουν πλήρως αποστασιοποιημένες από την ιστορική γνώση και την ουσιαστική πληροφορία για τα τεκταινόμενα, ΟΥΤΕ βεβαίως οι πολιτικοστρατιωτικές ελίτ και τα συστημικά κέντρα που λαμβάνουν τις κρίσιμες αποφάσεις, επηρεάζονται – έστω κατ’ ελάχιστον – από το εύρος αυτών των συγκινήσεων.
Επομένως, καλό θα είναι να γνωρίζουν οι εμμένοντες σε αυτήν την στείρα και άγονη αναπαραγωγή των πλασματικών ή και αληθινών εικόνων της φρίκης, ότι δεν διαθέτουν αυξημένα επίπεδα ανθρωπιάς σε σχέση με όλους εμάς του υπόλοιπους, που δεν ενδίδουμε στον πειρασμό να υποβαθμίσουμε την πολιτική ανάλυση σε φτηνό μελό, ρηχό, επιλεκτικό και ως εκ τούτου μονόπλευρα προσανατολισμένο.
Και δεν το κάνουμε, όχι επειδή αδιαφορούμε για όλα αυτά, ούτε βεβαίως επειδή τα θεωρούμε υποδεέστερα έναντι των λοιπών αναλύσεων. Δεν το κάνουμε διότι επιμένουμε να σεβόμαστε τα θύματα. ΟΛΑ τα θύματα… ΟΛΑ τα παιδιά που χάθηκαν ή που έχουν στα μάτια τους ζωγραφισμένο τον τρόμο. ΚΑΙ τα παιδιά των Παλαιστινίων… ΚΑΙ τα παιδιά των Ισραηλινών… ΚΑΙ τα παιδιά των Αρμενίων… ΟΛΑ τα θύματα… ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ… Με ΟΛΑ τα γράμματα κεφαλαία…
Γι’ αυτό και επιμένουμε να αναζητούμε ερμηνείες και λύσεις, μακριά από τον οδικό χάρτη της υποκρισίας που αποδείχτηκε εξαιρετικά αναποτελεσματικός στο βάθος του χρόνου.
Είναι εύκολο να μιλάμε για παράδειγμα, για την ανάγκη τήρησης των αποφάσεων του ΟΗΕ μόνο, αλλά αυτό είναι και θα παραμείνει ένας απλός υποκριτικός ισχυρισμός όλων αυτών που τον αναπαράγουν, αν δεν μας πουν ταυτόχρονα ΠΟΙΟΣ… ΠΩΣ… και με ΠΟΙΑ ΜΕΣΑ θα επιληφθεί της εφαρμογής αυτών των αποφάσεων και ποιο θα είναι το κόστος που θα κληθεί να πληρώσει εάν ολιγωρήσει. Οι αποφάσεις δεν υλοποιούνται μόνες τους επειδή απλώς κάποιοι Πόντιοι Πιλάτοι αναζήτησαν μια συμβιβαστική φόρμουλα για να τις διατυπώσουν και μετά αποσύρθηκαν ικανοποιημένοι για την οικογενειακή φωτογραφία τους. Να μας συμπαθάτε όλους εμάς που αντιδρούμε σε αυτήν την γελοιότητα της συλλογικής θεσμικής νουθεσίας, αλλά θεωρούμε ότι αυτός ο προκλητικός τρόπος άσκησης διεθνούς πολιτικής ή παρέμβασης στα διεθνώς διαδραματιζόμενα, «κατασκευάστηκε» για να δημιουργεί Πόντιους Πιλάτους και φυσικά για να συντηρεί και να πολλαπλασιάζει ανοικτές πληγές στον πολύπαθο πλανήτη μας.
Είναι επίσης εύκολο να στοιχιζόμαστε, χωρίς πολλή σκέψη, με το μέρος των αδυνάτων θεωρώντας κατά τεκμήριο ότι κάνουμε το σωστό. Αυτή όμως η τακτική, δεν είναι το φάρμακο δια πάσαν νόσον και φυσικά δεν φωτίζει το πρόβλημα στις πραγματικές του διαστάσεις, ειδικά σε διενέξεις που χρονίζουν, υποτροπιάζουν και ενίοτε διευρύνονται.
Στην χρόνια διένεξη για παράδειγμα μεταξύ της Σερβίας και του Κοσσόβου, το αδύναμο μέρος θεωρητικά είναι το Κόσσοβο. Από που προκύπτει όμως ότι για την συγκεκριμένη διένεξη ευθύνεται κυρίως η κατ’ αποκλειστικότητα η συγκριτικά ισχυρότερη Σερβία;;; Πότε θα μιλήσουμε με ανοικτά χαρτιά, για όλους αυτούς που επιμένουν να εργαλειοποιούν τυχοδιώκτες φορείς του Αλβανικού μεγαλοϊδεατισμού, που επιμένουν να συντηρούν την αποσταθεροποίηση και τις εντάσεις στην ευρύτερη περιοχή;;; Θα τα αγνοήσουμε όλα αυτά και θα ταχθούμε αναφανδόν με την πλευρά του Κοσσόβου επειδή θεωρείται τυπικά ως το «αδύναμο» μέρος στο συγκεκριμένο συγκρουσιακό δίπολο;;;
Στην πολεμική σύγκρουση μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, το συγκριτικά αδύναμο μέρος είναι η Ουκρανία. Συμπτωματικά όμως οι περισσότεροι από αυτούς που σπεύδουν σήμερα να υπερασπιστούν τους εγκληματίες της Χαμάς και να τους ταυτίσουν με τον αγώνα των Παλαιστινίων, αναθεματίζοντας για τα πάντα το κακό και ισχυρό Ισραήλ, σε αυτήν την σύγκρουση τάχτηκαν στο πλευρό της ισχυρότερης συγκριτικά, δηλαδή της Ρωσίας και όχι της Ουκρανίας. Γιατί;;;
Επειδή στην Ουκρανία υπάρχουν οι αδίστακτοι νεοναζί που έχουν αλώσει τα κέντρα λήψης των αποφάσεων και δολοφονούσαν ρωσόφωνους στο Ντονμπάς;;; Και δεν είναι το ίδιο αδίστακτοι οι ακραίοι Ισλαμιστές της Χαμάς που ΚΑΙ χαιρετούν ναζιστικά ΚΑΙ νέμονται την πολιτική εξουσία και τα κονδύλια που προορίζονται για να απαλύνουν την καθημερινότητα των Παλαιστινίων ΚΑΙ δολοφονούν αδίστακτα παιδιά Ισραηλινών, ενώ μετατρέπουν σε ανθρώπινες ασπίδες για τα τομάρια τους τα παιδιά των Παλαιστινίων;;; Γιατί λοιπόν αυτή η επιλεκτικότητα;;;
Μα οι Ισραηλινοί σκοτώνουν με την εισβολή στην Γάζα… Σωστά… Για πείτε μας όμως… Οι Ρώσοι τι ακριβώς κάνουν με την εισβολή στην Ουκρανία;;; Καραμέλες στα παιδάκια μοίρασαν και δεν το έχουμε αντιληφθεί;;;
Μα οι Ρώσοι προκλήθηκαν από τα εγκλήματα των ουκρανών ναζί στο Ντονμπάς γι’ αυτό και εισέβαλαν… Μάλιστα… Οι Ρώσοι δηλαδή είχαν το δικαίωμα να «προκληθούν» από την δράση των νεοναζί του Κιέβου… Το Ισραήλ όμως δεν είχε «δικαίωμα» να προκληθεί, ΟΥΤΕ από αυτούς που έπεσαν να το αφανίσουν το 1948… ΟΥΤΕ από τον Αραβικό συνασπισμό που επιχείρησε να το αιφνιδιάσει το 1973… ΟΥΤΕ από τις συμμορίες της Χαμάς που εισέβαλαν ξαφνικά και δολοφόνησαν εφήβους στο Ισραηλινό έδαφος και δεν μοίρασαν καραμέλες. Σωστά;;;
Είναι φανερό ότι κάτι δεν πηγαίνει καλά με αυτήν την περπατησιά της σκέψης. Είναι φανερό ότι αυτός ο φαύλος κύκλος των αντιφάσεων και των αντικρουόμενων προσεγγίσεων, συνιστά μια υπεραπλουστευτική λογική που μένει προσκολλημένη στον τύπο, παραμένει παγιδευμένη στην επιρροή που ασκεί επάνω της η δύναμη της συνήθειας και χάνει συστηματικά την ουσία.
Σε αυτήν την σύγκρουση κύριοι, ΔΕΝ υπάρχουν Αρσακειάδες και αυτό επιβεβαιώνεται πρωτίστως από την ιστορική της διαδρομή και τις ιδιαίτερες συμπεριφορές των εμπλεκομένων στην πορεία των χρόνων. Κατά συνέπεια, θα πρέπει να αποδίδονται πάντα τα του Καίσαρος, με σαφήνεια αλλά και με την δέουσα αυστηρότητα. ΚΑΙ στο Ισραήλ… ΚΑΙ στην Παλαιστίνη… ΚΑΙ στα τέρατα των ισλαμιστικών συμμοριών που εργαλειοποιούν το Παλαιστινιακό για να προωθήσουν τις δικές τους ιδιαίτερες επιδιώξεις. Διαφορετικά αποδεικνύουμε ότι επί της ουσίας δεν μας ενδιαφέρει το ίδιο το πρόβλημα, αλλά ασχολούμαστε με αυτό υποκριτικά, από συνήθεια ή απλώς επειδή το έφερε η κουβέντα και οι εξελίξεις στην επικαιρότητα…
Σε αυτήν την σύγκρουση επίσης, θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι το διακύβευμα πλέον είναι συστημικό… Αφορά στην νέα ισορροπία της ισχύος… Η έκβασή της, η πολυπαραμετρική της διάσταση και η ενεργός εμπλοκή ισχυρών συστημικών και περιφερειακών δρώντων, θα επιδράσει καταλυτικά στην διαμόρφωση της νέας δομής του διεθνούς συστήματος… Το Παλαιστινιακό πρόβλημα έχει τροποποιήσει δραματικά την φυσιογνωμία του στον παρόντα χρόνο, ενώ ως ιστορικό πρόβλημα, προσφέρεται για εργαλειοποίηση, σε μια κατ’ εξοχήν διακεκαυμένη περιοχή αυξημένου ενδιαφέροντος. Οι συμμορίες της Χαμάς, ήταν απλώς πρόθυμες να το εργαλειοποιήσουν στο πλαίσιο της βρώμικης γεωπολιτικής εργολαβίας που τους έχει ανατεθεί και αυτό είναι κάτι που ουδείς δικαιούται να το παραβλέψει.
Εάν αυτά δεν τα δούμε… Εάν συνεχίσουμε να αρνούμαστε να κατανοήσουμε πως ο απάνθρωπος κώδικας του σκληρού και αδίστακτου Ισλαμιστή, δεν έχει καμία σχέση με τον καημό των ανθρώπων που δικαιούνται να ζήσουν ειρηνικά σε μια δική τους πατρίδα… Εάν συνεχίσουμε να προσεγγίζουμε το πρόβλημα με αναθέματα και με μια άκριτη όσο και άγονη Παλαιστινιοπληξία… Τότε ΟΥΤΕ το Παλαιστινιακό πρόβλημα προάγουμε τοποθετώντας το στις πραγματικές του διαστάσεις, ΟΥΤΕ συμβάλουμε με το μέτρο των δικών μας δυνάμεων, στο αναγκαίο τέλος του κύκλου του αίματος, τον οποίο ο Ισλαμικός φονταμενταλισμός είναι αποφασισμένος να διευρύνει με όλα τα μέσα…
Με τους ηγέτες της Χαμάς και της Ισλαμικής Τζιχάντ συναντήθηκε ο επικεφαλής της Χεζμπολάχ. Σύμφωνα με το δίκτυο al-Manar της Χεζμπολάχ, ο ηγέτης της οργάνωσης, Χασάν Νασράλα, συναντήθηκε με τον υπαρχηγό της Χαμάς, Σαλέχ αλ Αρούρι και τον Ζιάντ αλ Νακάλα, επικεφαλής της Ισλαμικής Τζιχάντ. Σκοπός της συνάντησης η αξιολόγηση των επόμενων βημάτων «αντίστασηςπροκειμένου ναεπιτευχθεί πραγματική νίκη για την αντίσταση» στη Γάζα.
Σύμφωνα με ανακοίνωση που ήρθε στην κατοχή του δίκτυου al-Manar «οι ηγέτες ασχολήθηκαν με τις τελευταίες εξελίξεις από την έναρξη της επιχείρησης Al-Aqsa Flood και τα γεγονότα που ακολούθησαν σε όλα τα μέτωπα, συμπεριλαμβανομένων των αντιπαραθέσεων στα σύνορα μεταξύ του Λιβάνου και της κατεχόμενης Παλαιστίνης».
Την Κυριακή, ο στρατός του Ισραήλ κατηγόρησε τη Χεζμπολάχ πως επιδιώκει κλιμάκωση και ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου διεμήνυσε στο λιβανέζικο σιιτικό κόμμα πως θα διαπράξει «το λάθος της ζωής του» αν εμπλακεί σε πόλεμο με τη χώρα του. Ακόμη, πριν λίγες μέρες εκπρόσωπος της Χεζμπολάχ υποστήριξε πως «είμαστε στην καρδιά της μάχης» και παράλληλα διεμήνυσε πως το Ισραήλ θα πληρώσει υψηλό τίμημα σε μια ενδεχόμενη χερσαία επίθεση.
Σε μια φωτογραφία που κυκλοφόρησε από τη συνάντηση, οι τρεις άνδρες φαίνονται να κάθονται ενώ στον τοίχο είναι αναρτημένες τα πορτραίτα του ανώτατου ηγέτη του Ιράν, Αλί Χαμενεΐ, και του πνευματικού πατέρα της Ισλαμικής Δημοκρατίας, Αγιατολάχ Χομεϊνί. Στον ίδιο χώρο υπήρχε ένα τέμπλο με εδάφια του Κορανίου που χρησιμεύουν ως σύμβολο της δύναμης της αντίστασης, με το απόσπασμα: «Δεν θα σας πολεμήσουν όλους παρά μόνο μέσα σε οχυρωμένες πόλεις ή πίσω από τείχη».
Ακόμη σε ένα τραπέζι που ήταν στολισμένο με μία κουφίγια – σύμβολο της παλαιστινιακής κληρονομιάς και ανθεκτικότητας – υπήρχε μια ενσάρκωση του Θόλου του Βράχου, ενός εμβληματικού παλαιστινιακού ορόσημου. Το σκηνικό πλαισίωναν δύο βάζα με λουλούδια στα χρώματα της παλαιστινιακής και της λιβανέζικης σημαίας (λευκό, πράσινο και κόκκινο).
Κλιμάκωση στα σύνορα Ισραήλ – Λιβάνου
Στο μεταξύ χθες Τρίτη η βία κλιμακώθηκε περαιτέρω στα
για την συνέχεια https://slpress.gr/featured/ti-symfonisan-oi-igetes-chamas-chezmpolach-tzichant-sti-synantisi-toy-livanoy/#google_vignette