Αρχική Blog Σελίδα 1501

Χρυσάνθη Νικολοπούλου: Η πρώτη γυναίκα πιλότος F-16 αποκαλύπτεται στο ΒΗΜΑgazino

0

Στην Πολεμική Αεροπορία δεν ξεχωρίζουν τους άνδρες από τις γυναίκες. Δεν φτάνει μόνον, λένε οι επιτελείς, να απογειώσεις ένα μαχητικό, αλλά και να αντέξει ο/η πιλότος τα πολλά G. Και έχουν απόλυτo δίκιο, όπως λένε οι ίδιοι οι πιλότοι. Γιατί στις αερομαχίες («dogfights» στη γλώσσα των αεροπόρων) οι πιέσεις που δέχονται από την επιτάχυνση της βαρύτητας μπορεί να φθάσουν τα 9G. Η υποσμηναγός (Ι) Χρυσάνθη Νικολοπούλου από τις Πηγές Καβάλας είναι η πρώτη γυναίκα πιλότος F-16, έχει πάρει μέρος με το μονοθέσιο μαχητικό της σε αερομαχίες και ένιωσε τα πολλά G εκεί ψηλά στο Αιγαίο. Οταν ρωτάς για τα συναισθήματά της την ώρα που πηγαίνει σε μια αποστολή για να αναγνωρίσει αλλά και να αναχαιτίσει έναν εναέριο εισβολέα, απαντά με ξεχωριστή ψυχραιμία: «Χρειάζεται περισυλλογή, αφοσίωση στην αποστολή σου, γιατί ελλοχεύουν κίνδυνοι». Οντως οι κίνδυνοι εκεί ψηλά ή στην εσχατιά του Αιγαίου είναι πολλοί και υπαρκτοί.

Δεν θέλει να επεκταθεί στους κινδύνους, ποιος ξέρει γιατί, ίσως κωλύεται από την υπηρεσία της, απλώς λέει πως «το να πετάς με ένα μαχητικό F-16 αποτελεί από μόνο του μια ξεχωριστή εμπειρία, καθώς κάθε πτήση σού προσφέρει διαφορετικά συναισθήματα. Παρ’ όλα αυτά, είναι τόσο απαιτητικό το περιβάλλον που πρέπει να είσαι αφοσιωμένη και συγκεντρωμένη σε αυτό που κάνεις κάθε δευτερόλεπτο».

Για ένα κορίτσι μόλις 28 ετών στο πιλοτήριο ενός πανάκριβου μαχητικού αυτό που έχει σημασία είναι να έχει πρωτίστως υπευθυνότητα και άριστη εκπαίδευση. Γιατί προτού καθίσει στο πιλοτήριο του F-16 και να πετάξει μόνη της, προηγήθηκε σκληρή δουλειά από τη νεαρή υποσμηναγό. Τέσσερα χρόνια στη Σχολή Ικάρων, εκπαίδευση στη φυγόκεντρο στο εξωτερικό, πτήσεις με εκπαιδευτικά Τ-41, Τ-2, Τ-6 και εν συνεχεία στο F-16. Οχι όμως στην αρχή μόνη. Μαζί με ένα άλλον συνάδελφο, έως ότου βεβαιωθεί πρώτα η ίδια αλλά και οι εκπαιδευτές της καθώς και οι υπόλοιποι συνάδελφοί της ότι μπορεί υπεύθυνα να κρατήσει τo control stick του μαχητικού και να πετάξει μόνη της στον ουρανό του Αιγαίου.

Ακοίμητη φρουρός των ελληνικών ουρανών. Όπως και οι άλλοι συνάδελφοί της. Χρειάστηκε να παραμείνει σε κατάσταση συναγερμού ακόμα και μισή ώρα μέσα στο πιλοτήριο του αεροσκάφους, έως ότου δοθεί η διαταγή «scramble» για άμεση απογείωση. Και όταν δοθεί τέτοια εντολή πρέπει σε ελάχιστο χρόνο να τροχοδρομήσει, να απογειωθεί και μόνον κατά τη διάρκεια της πτήσης θα λάβει τις κατάλληλες εντολές για την αποστολή της.

Τι είναι αυτό που σας έκανε να γίνετε πιλότος;

Πάντα υπήρχε μέσα μου η αγάπη για τις πτήσεις και τα μαχητικά. Στο Λύκειο, δίχως κάποιο ερέθισμα, καθώς το οικογενειακό μου περιβάλλον δεν έχει κάποια σχέση με την αεροπορία, πήρα την απόφαση να δηλώσω τη Σχολή Ικάρων. Σήμερα νιώθω ο πιο τυχερός άνθρωπος που μπορώ και κάνω αυτό το επάγγελμα.

«Η αποδοχή από τους άνδρες συναδέλφους ήρθε σχεδόν άμεσα»

Είστε η πρώτη γυναίκα στα F-16, ποια ήταν η εντύπωσή σας όταν πιλοτάρατε για πρώτη φορά ένα τέτοιο πανάκριβο µαχητικό;

Είναι τιμή μου και αισθάνομαι ιδιαίτερα υπερήφανη που είμαι η πρώτη γυναίκα στα F-16 και θα καταβάλω κάθε προσπάθεια να αποδώσω τα μέγιστα στη διάρκεια της αεροπορικής μου καριέρας διότι δεν πρόκειται απλά για έναν τίτλο αλλά για ένα λειτούργημα. Θυμάμαι ακόμη την πρώτη φορά που μπήκα στο πιλοτήριο του F-16 μαζί με τον εκπαιδευτή μου. Είχα μεγάλη ανυπομονησία να βιώσω την αίσθηση της πτήσης αλλά και των G.

Ποια ήταν η αντίδραση των ανδρών συναδέλφων σας; Των φίλων σας; Της οικογένειάς σας;

Η παρουσία μιας γυναίκας σε ένα οποιοδήποτε εργασιακό περιβάλλον ούσα μειοψηφία εγείρει κάποιου είδους διστακτικότητα. Παρ’ όλα αυτά, επειδή στην Πολεμική Αεροπορία έννοιες όπως συνεργασία και συναδελφικότητα είναι συνυφασμένες με τη λειτουργία και την επίτευξη της αποστολής, η αποδοχή από τους άνδρες συναδέλφους ήρθε σχεδόν άμεσα. Η οικογένειά μου από την πρώτη στιγμή με στήριξε σε αυτή μου την απόφαση και σήμερα είναι ιδιαίτερα υπερήφανοι»

«Φαντάσματα» και «Scramble»

Όταν η Χρυσάνθη Νικολοπούλου ερωτάται εάν συνάντησε κάποια δυσκολία σε αποστολές αναχαίτισης αεροσκαφών ή αερομαχιών είναι λιγομίλητη, προσέχει μήπως και αποκαλύψει κάτι που δεν πρέπει για την εθνική ασφάλεια, και απαντά: «Κάθε αποστολή αποτελεί πρόκληση για τον ιπτάμενο/η, με τις δικές της ιδιαιτερότητες και απαιτήσεις. Εάν θα ξεχώριζα κάποια, αυτή θα ήταν η πρώτη πτήση «Scramble»».

Αν κάποιος δει τον τόπο καταγωγής των πιλότων (ανδρών και γυναικών) της Πολεμικής Αεροπορίας αμέσως θα διαπιστώσει ότι στη συντριπτική τους πλειονότητα προέρχονται από την περιφέρεια. Το συναντά ακόμα και στους ήρωες πιλότους που έδωσαν τη ζωή τους για να είναι η χώρα μας ελεύθερη και εθνικά κυρίαρχη – όλοι τους προέρχονται από την περιφέρεια. Η ελληνική περιφέρεια γεννά λοιπόν πιλότους που κάνουν υπερήφανη τη χώρα μας. Αυτά τα νεαρά παιδιά που με εκπληκτική εκπαίδευση, ψυχραιμία, εμπειρία, επαγγελματισμό και αποφασιστικότητα «κρατούν Θερμοπύλες», όπως λένε οι ανώτεροί τους.

Άλλωστε και αυτό το ανδρικό οχυρό έχει κυριευθεί, εδώ και μία δεκαετία. Ακόμη και στη Σχολή Ικάρων για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα αρχηγός ήταν γυναίκα. Μια δύσκολη σχολή στην οποία εισέρχεται κάποιος ή κάποια μέσω των πανελλαδικών εξετάσεων, ενώ η φοίτηση είναι γεμάτη δοκιμασίες, διαρκεί τέσσερα χρόνια και σε όλο αυτό το διάστημα οι Ίκαροι λαμβάνουν στρατιωτική παράλληλα με την ακαδημαϊκή τους εκπαίδευση.

«Είναι τιμή μου και αισθάνομαι ιδιαίτερα υπερήφανη που είμαι η πρώτη γυναίκα στα F-16», λέει η υποσμηναγός (Ι) Χρυσάνθη Νικολοπούλου. Φωτό: Κώστας Αλκούσης

Η πρώτη Ελληνίδα πιλότος F-16, με την «πουλάδα» υπερήφανα καρφιτσωμένη στη στολή της, στέκεται σχεδόν κάθε ημέρα μπροστά στο μαχητικό της, το επιθεωρεί προτού καθίσει στο όχι και τόσο άνετο κάθισμα, βάζει την κάσκα της, δοκιμάζει το οξυγόνο, τον ασύρματο, τα πτερύγια και απογειώνεται. Εδώ και τρία χρόνια πετά με το μαχητικό λαμβάνοντας μέρος σε αρκετές αποστολές, όχι μόνο στο Αιγαίο, αλλά και σε διεθνείς ασκήσεις όπως ο «Ηνίοχος», μια άσκηση η οποία συγκεντρώνει μεγάλο αριθμό ξένων συμμετεχόντων, καθώς και σε συνεκπαιδεύσεις με συμμαχικές αεροπορίες.

Η Χρυσάνθη Νικολοπούλου υπηρετεί στην 110 Πτέρυγα Μάχης στην καρδιά της ελληνικής αεράμυνας, στα «Φαντάσματα» («Ghosts»), όπως αποκαλούνται, έχοντας ως σήμα μια ρήση του Αριστοτέλη από τα «Ηθικά Νικομάχεια», το «Μαχιμώτατοι οι ισχύοντες», δηλαδή «Μαχητικότατοι οι ρωμαλέοι». Αποστολή της 110 ΠΜ είναι η διατήρηση υψηλού βαθμού αποτελεσματικότητας και ετοιμότητας, με κατάλληλη οργάνωση, εκπαίδευση του προσωπικού και συντήρηση των μέσων και συστημάτων που διατίθενται ή μετασταθμεύουν σε αυτή, για ανάληψη και επιτυχή διεξαγωγή αεροπορικών επιχειρήσεων, οποτεδήποτε απαιτηθεί και σύμφωνα με τα ισχύοντα σχέδια.

Όταν, τέλος, η υποσμηναγός ερωτάται τι θα συμβούλευε τα κορίτσια της ηλικίας της που θέλουν να γίνουν πιλότοι μαχητικού, απαντά: «Αυτό που θα συμβούλευα τα κορίτσια που ακολουθούν και θέλουν να γίνουν πιλότοι μαχητικών αεροσκαφών είναι να πιστέψουν ότι μπορούν να γίνουν και να καταφέρουν ό,τι ονειρεύονται. Αν δεν τολμήσουν στη ζωή τους δεν θα μπορέσουν ποτέ να φτάσουν σε αυτό που πραγματικά αγαπάνε. Οπότε θα τις προτρέψω να τολμήσουν, ακόμα και όταν όλα μοιάζουν αδύνατα και δύσκολα. Αξίζει να παλέψουν για τα θέλω τους και τις προσωπικές τους φιλοδοξίες…».

Χρυσάνθη Νικολοπούλου: Η πρώτη γυναίκα πιλότος F-16 αποκαλύπτεται στο ΒΗΜΑgazino

«Στον Κλίντον άρεσαν τα μικρά κορίτσια» – Στο φως η λίστα Επστάιν με κορυφαία ονόματα

0

Ονόματα – φωτιά στη λίστα με τους πελάτες του Τζέφρι Επστάιν που είδαν το φως της δημοσιότητας

Αποσφραγίσθηκαν το απόγευμα της Τετάρτης (3/1) τα εκατοντάδες έγγραφα που σχετίζονται με τoν κατηγορούμενο για σεξουαλική διακίνηση Τζέφρι Επστάιν. Στις 943 σελίδες εγγράφων περιλαμβάνονται σχεδόν 200 ονόματα, πολλά εκ των οποίων ηχηρά.

Μπιλ Κλίντον, Ντόναλντ Τραμπ, πρίγκιπας Άντριου, ο διάσημος μάγος Ντέιβιντ Κόπερφιλντ, ο Γούντι Άλεν και άλλοι.

Ωστόσο, τα έγγραφα δεν αποκαλύπτουν πολλά νέα στοιχεία για τον Επστάιν και τους πελάτες του καθώς αυτά θα βλέπουν το φως της δημοσιότητας σταδιακά και μετά από έρευνα.

Δύο γυναίκες κατήγγειλαν τον Επστάιν για sex trafficking, η Johanna Sjoberg και η Virginia Giuffre.

«Στον Κλίντον άρεσαν τα μικρά κορίτσια»

Ένα από τα ηχηρά ονόματα που φιγουράρουν είναι αυτό του πρώην προέδρου των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον, στον οποίο όπως αποκαλύπτουν τα έγγραφα «του άρεσαν τα μικρά κορίτσια».

Τις ημέρες πριν από την αποσφράγιση, είχε αναφερθεί ότι το όνομα του Κλίντον εμφανιζόταν περισσότερες από 50 φορές στα συντακτικά έγγραφα ως «John Doe 36».

Ο Μπιλ Κλίντον είχε σχέση με μια 22χρονη ασκούμενη στον Λευκό Οίκο ενώ ήταν πρόεδρος των ΗΠΑ.

Τα αρχεία περιλαμβάνουν μαρτυρία από την Μάξγουελ που επιβεβαιώνει ότι ο Κλίντον ταξίδευε με το ιδιωτικό τζετ του Έπσταϊν, αλλά δεν ήξερε πόσες φορές.

τζεφρι επσταιν μπιλ κλιντον

Ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ ταξίδεψε με το αεροπλάνο του Έπσταϊν σε ανθρωπιστικά ταξίδια στην Αφρική στις αρχές της δεκαετίας του 2000 και εκείνη την εποχή επαινούσε τον Έπσταϊν ως έναν αφοσιωμένο φιλάνθρωπο, αν και αργότερα ισχυρίστηκε ότι διέκοψε τις σχέσεις μαζί του.

Η δήλωση του πρώην προέδρου των ΗΠΑ το 2019 ανέφερε ότι στα ταξίδια του με το αεροσκάφος του Έπσταϊν τον συνόδευαν προσωπικό από το φιλανθρωπικό του ίδρυμα, το Ίδρυμα Κλίντον, καθώς και άντρες των μυστικών υπηρεσιών.

Τα δικαστικά έγγραφα περιλαμβάνουν ένα τμήμα όπου ο δικηγόρος της Γκίσλεν Μάξγουελ προσπαθεί να καταρρίψει μια αναφορά των μέσων ενημέρωσης ότι λίγο μετά την αποχώρησή του από το γραφείο, ο Κλίντον ταξίδεψε στο ιδιωτικό νησί του Έπσταϊν στην Καραϊβική.

Ωστόσο, όπως γράφουν διεθνή ΜΜΕ, πολλές από τις αναφορές στον Κλίντον – οι οποίες δεν αναμενόταν να τον εμπλέκουν σε οποιαδήποτε παράνομη δραστηριότητα – πιστεύεται ότι προέρχονται από τις πρώιμες προσπάθειες της κατηγόρου Virginia Giuffre να αναγκάσει τον πρώην πρόεδρο να καταθέσει εναντίον του Έπσταϊν και της Μάξγουελ.

τζεφρι επσταιν μπιλ κλιντον

Δείτε όλα τα εγγραφα ΕΔΩ

Η υπόθεση του πρίγκιπα Άντριου

Η Sjoberg σε μια κατάθεσή της, ισχυρίστηκε ότι ο πρίγκιπας Άντριου έβαλε το χέρι του στο στήθος της για να βγάλουν φωτογραφίες μαζί με μια άλλη κατήγορο, τη Virginia Giuffre, και μια μαριονέτα που έγραφε «Πρίγκιπας Άντριου».

Στη συνέχεια η Sjoberg και η Μάξγουελ επέστρεψαν στο σαλόνι με τη μαριονέτα. «Θυμάμαι ότι κάποιος πρότεινε να ποζάρουμε για μια φωτογραφία και μας είπε να πάμε στον καναπέ. Και έτσι ο Άντριου και η Βιρτζίνια κάθισαν στον καναπέ και έβαλαν τη μαριονέτα, τη μαριονέτα στην αγκαλιά της», θυμάται η Sjoberg. «Και τότε κάθισα στην αγκαλιά του Άντριου -πιστεύω με δική μου βούληση- και πήραν τα χέρια της μαριονέτας και τα έβαλαν στο στήθος της Βιρτζίνια, κι έτσι ο Άντριου έβαλε τα δικά του στο στήθος μου».

Το 2022, η βρετανική βασιλική οικογένεια πλήρωσε εκατομμύρια στην Virginia Giuffre για να διευθετήσει την αγωγή που υπέβαλε ισχυριζόμενη ότι την κακοποίησε σεξουαλικά όταν ήταν 17 ετών.

Ο πρίγκιπας Andrew είπε ότι δεν είχε συναντήσει ποτέ την Giuffre και αρνήθηκε τους ισχυρισμούς της.

τζεφρι επσταιν μπιλ κλιντον

Η αναφορά στον Τραμπ

Τα έγγραφα περιλαμβάνουν επίσης μαρτυρία από την Sjoberg, η οποία λέει ότι ο Epstein της είπε ότι θα επικοινωνούσε με τον Ντόναλντ Τραμπ καθώς πήγαιναν σε ένα από τα καζίνο του στο New Jersey.

«Ο Τζέφρι είπε «Τέλεια, θα καλέσουμε τον Τραμπ»», κατέθεσε, αφού οι πιλότοι ενημέρωσαν ότι το αεροπλάνο τους δεν μπορούσε να προσγειωθεί στη Νέα Υόρκη και ότι θα έπρεπε να σταματήσει στο Ατλάντικ Σίτι του Νιου Τζέρσεϊ.

Τα έγγραφα ωστόσο δεν αναφέρουν καμία αδικοπραγία του Τραμπ. Η Sjoberg ρωτήθηκε σε ένα σημείο της κατάθεσης εάν έκανε ποτέ μασάζ στον Ντόναλντ Τραμπ και εκείνη απαντά: «Όχι».

Άλλα ονόματα

‘Ενα από τα ονόματα που προκάλεσαν έκπληξη είναι αυτό του διάσημου ταχυδακτυλουργού Ντέιβιντ Κόπερφιλντ, ο οποίος κατηγορήθηκε για σεξουαλική επίθεση σε έφηβο μοντέλο και περιγράφεται στα έγγραφα ως φίλος του Έπσταϊν. Ωστόσο, ο μάγος δεν έχει κατηγορηθεί για κάτι ανάρμοστο που σχετίζεται με τον Έπσταϊν.

Mεταξύ των ονομάτων που αναφέρονται στα έγγραφα είναι ο δισεκατομμυριούχος Γκλεν Ντούμπιν και ο πρώην ιδιωτικός σεφ του Rinaldo Rizzo. Έγγραφα που κυκλοφόρησαν προηγουμένως αποκάλυψαν ότι ο Rizzo ισχυρίστηκε ότι ο Έπσταϊν και η Μάξγουελ επισκέφτηκαν κάποτε το σπίτι του Αμερικανού δισεκατομμυριούχου επενδυτή με μια 15χρονη Σουηδή, η οποία του είπε ότι το ζευγάρι της ζήτησε σεξ και ότι της είχαν εξασφαλίσει διαβατήριο.

Άλλοι που αναφέρονται περιλαμβάνουν τον Tony Figueroa, ιδρυτή της Limited Brands και πρώην διευθύνοντα σύμβουλο της Victoria’s Secret, Lex Wexner, και κατηγόρους του Epstein όπως η Johanna Sjoberg και η Annie Farmer.

Ένα μέρος των εγγράφων φέρεται να κατηγορεί τον Τζέφρι Έπσταϊν ότι ανάγκασε ένα ανήλικο κορίτσι να έχει σεξουαλικές σχέσεις με τον διάσημο δικηγόρο Άλαν Ντέρσοβιτς.

Στην κατάθεσή της, η Virginia Giuffre λέει ότι αναγκάστηκε να κάνει σεξ με εξέχουσες προσωπικότητες, συμπεριλαμβανομένου του κυβερνήτη του Νέου Μεξικού, Bill Richardson. Πριν από το θάνατό του πέρυσι, ο κ. Richardson αρνήθηκε ότι συναντήθηκε ποτέ με την κα Giuffre και δεν κατηγορήθηκε για κανένα έγκλημα.

Ο Aλφρέντο Ροντρίγκεζ, ένας οικιακός υπάλληλος που είχε επιφορτιστεί με την ασφάλεια του Epstein, περιέγραψε την Maxwell ως “το αφεντικό” στην κατάθεσή του, σύμφωνα με τα αρχεία του δικαστηρίου.

Ο Ροντρίγκεζ, ο οποίος πέθανε το 2015, του είπαν να έχει μετρητά ανά πάσα στιγμή για να τα δίνει σε κορίτσια γυμνασίου και στα κορίτσια που βοηθούσαν στη στρατολόγηση του Έπσταϊν, αναφέρουν τα έγγραφα.

Κατά τη Wall Street Journal, μεταξύ των επιφανών που χρησιμοποιούσε ο Έπσταϊν για να διευκολύνει το sex trafficking του οποίου ηγείτο (είτε το γνώριζαν εκείνοι, είτε όχι) είναι ακόμη:

Η Βέρα Γουάνγκ καθώς θύματα του Έπσταϊν κατέθεσαν πως ο μαστροπός χρησιμοποιούσε το όνομα της σχεδιάστριας, προκειμένου να πείθει τα θύματα του πως δούλευε επί της καριέρας τους στο μόντελινγκ -η Γουάνγκ δήλωσε άγνοια. Η Ναόμι Κάμπελ καθώς ένα μοντέλο από την Ουκρανία κατέθεσε πως είχε πάει σε πασαρέλα της Κάμπελ στο Παρίσι, όπου την εντόπισε ο Έπσταϊν. Μετά έστειλε ένα μοντέλο από τη Ρωσία να της πει πως ήταν φιλάνθρωπος και φίλος της Κάμπελ, άρα θα μπορούσε να βοηθήσει την καριέρα της.

Επίσης, ο Ρόμπερτ Κένεντι Jr. Όπως αποκαλύπτουν τα έγγραφα είχε πετάξει δυο φορές με το αεροσκάφος του Έπσταϊν, γεγονός που έχει παραδεχθεί και ο ίδιος. Στην πτήση ήταν και η οικογένεια του, με τη γυναίκα του να έχει «κάποιου είδους σχέση» με τη Μάξουελ.

Ο πρώην πρωθυπουργός του Ισραήλ, Εχούντ Μπάρακ ήταν τακτικός καλεσμένος στο σπίτι του Έπσταϊν στο Upper East Side της Νέας Υόρκης, μεταξύ 2013 και 2017, ενώ ταξίδευε με το τζετ του χρηματιστή.

Ο Μπιλ Γκέιτς. Η σχέση του με τον Έπσταϊν ήταν γνωστή εδώ και χρόνια. Τα έγγραφα αποκαλύπτουν πως ο εκ των πλουσιότερων κατοίκων της Γης είχε σχέση με μια παίκτρια του μπριτζ, ονόματι Μίλα Αντόνοβα στις αρχές του 2010 και ο Έπσταϊν επιχείρησε να εκμεταλλευτεί την πληροφορία εναντίον του Γκέιτς.

Ο διευθυντής της CIA, Ουίλιαμ Μπερνς καθώς στα έγγραφα υπάρχουν τρεις προγραμματισμένες συναντήσεις το 2014, όταν ο Μπερνς δούλευε για τον Μπαράκ Ομπάμα. Η σύμβουλος του Λευκού Οίκου, υπό τον Μπαράκ Ομπάμα, Κάθριν Ρούεμλερ, ο αριστερός καθηγητής και ακτιβιστής, Νόαμ Τσόμσκι, ο πρώην πρόεδρος της Barclays, Τζες Στέιλι, ο συνιδρυτής του Paypal, Πίτερ Τιλ, ο Γούντι Άλεν, ο ιδιοκτήτης της ομάδας Aston Martin της Formula 1, Λόρενς Στρολ και ο πρώην CEO της Formula 1, Μπέρνι Έκλεστον.

Ο Τζέφρι Έπσταϊν συνελήφθη στις 6 Ιουλίου 2019 για sex trafficking. Βρέθηκε νεκρός στο κελί του στις 10 Αυγούστου του ίδιου έτους. Οι αρχές διαπίστωσαν ότι απαγχονίστηκε.

Η Γκίσλεν Μάξγουελ, κόρη του μεγιστάνα των εκδόσεων Ρόμπερτ Μάξγουελ, εκτίει σήμερα ποινή φυλάκισης 20 ετών για το ρόλο της ως στρατολόγος για τον Έπσταϊν. Οι δικηγόροι της έχουν ασκήσει έφεση κατά της ποινής, καθώς όπως λένε οι δικηγόροι της «υποστηρίζει σθεναρά την αθωότητά της».

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/229391/ston-klinton-aresan-ta-mikra-koritsia-sto-fos-i-lista-epstain-me-koryfaia-onomata

«Πέντε δεδομένα επί της εσφαλμένης δήλωσης του Καθηγητή Συρίγου»

0
Με κείμενο του ο δικηγόρος Κωνσταντίνος Μορτόπουλος , σχολιάζει τα όσα είπε ο βουλευτής της ΝΔ και καθηγητής Άγγελος Συρίγος για τη Συνθήκη της Λωζάνης.
Η σπουδή του Δημοσίου Διεθνούς Δικαίου είναι ipso facto απαιτητική. Πολλώ μάλλον η διδασκαλία της, που δεν γίνεται στο πόδι, ούτε σε κοινό που δεν έχει προηγούμενη σπουδή Θεωρίας του Δικαίου -και κατά τη γνώμη μου- και Συνταγματικής Ιστορίας.
Όσα είπε ο καθηγητής Συρίγος θα μπορούσαν -ίσως, υπό προϋποθέσεις, σε ακροατήριο μεταπτυχιακών σπουδαστών- να ακουστούν για να τεθούν υπό συζήτηση.
Με τον ίδιο τρόπο, όμως, θα ετίθεντο υπό συζήτηση πολλά κείμενα. Αν το 97% της Συνθήκης της Λωζάννης είναι πλέον «παρωχημένο», ας βγει ο κύριος Συρίγος να πει ότι και το προοίμιο του Συντάγματος, το οποίο στερείται απολύτως νομικού (και νομοτυπικού) βάρους είναι εξ ίσου «παρωχημένο».
Ας αφαιρέσουμε το «Στο Όνομα της Αγίας, Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος» κι ας κρατήσουμε τα νομικώς «ζουμερά».
Επειδή, όμως, δεν μιλούμε σε αμφιθέατρο δευτεροετών μεταπτυχιακών, ας υπογραμμίσουμε πέντε δεδομένες αλήθειες για την Συνθήκη της Λωζάννης και τα συμπαρομαρτούντα της:
α. Οι Διεθνείς Συνθήκες δεν ερμηνεύονται [μόνον] γραμματικά. Ερμηνεύονται κυρίως Τελολογικά (τι ήθελε να ρυθμίσει η Συνθήκη), Συστηματικά (πώς «δένεται» η συνθήκη καθέτως με προηγούμενα κείμενα και οριζοντίως με κείμενα σύγχρονά της), υπό πρίσμα Opinio Juris (πώς τα κράτη εφαρμόζουν τη συνθήκη με πεποίθηση ότι την εκτελούν) και εν τέλει μέσω της θεωρίας των «regimes» της Σχολής του Πρίνστον (σκοπίμως δεν μεταφράζω σε «καθεστώτα», που αφορά την ‘ανασφυρηλάτηση΄ των προβλέψεων της συνθήκης στο πέρασμα του χρόνου).
β. Η Συνθήκη της Λωζάννης δεν μιλάει πουθενά για αποστρατιωτικοποίηση. Το άρθρο 13 της Συνθήκης ορίζει ότι η Ελλάς δεν θα εγκαταστήσει εκεί ναυτικές βάσεις, δεν θα χτίσει οχυρωματικά έργα και τα αεροσκάφη της Ελλάδος δεν θα παραβιάζουν το χώρο της Ανατολίας, όπως και η Τουρκία δεν θα παραβιάζει τον εναέριο χώρο της Ελλάδος. Η δε τελευταία διάταξη, ως jus cogens, γίνεται δεκτή και υπό την ερμηνεία του Χάρτη των ΗΕ μέσω της Σύμβασης της Βιέννης του 1969 περί Δικαίου των Συνθηκών. Η Ελλάς έχει ασφαλώς το δικαίωμα -κάτι που καταγράφεται σαφώς στη Συνθήκη- να εκπαιδεύει δυνάμεις της επί όλων των νήσων του Αιγαίου, όπως και σε κάθε σημείο των εδαφών, του αέρος και των υδάτων της (αλλά ασφαλώς και σε διεθνή ύδατα και αέριους χώρους).
γ. Για αποστρατιωτικοποίηση μιλάει η Συνθήκη των Παρισίων του 1947 στο Αρ.14 παρ. 2, που αφορά αποκλειστικά τα Δωδεκάνησα. Εδώ ας σημειώσουμε ότι, μολονότι η πάγια θέση της Ελλάδας είναι ότι η Τουρκία -ως μη υπογράφον μέρος- δεν μπορεί να εγείρει αξίωση αποστρατιωτικοποίησης με τη συνδρομή του Αρ. 34 της Σύμβασης της Βιέννης του 1969 ως ρύθμιση res inter alios acta (στην απλή γλώσσα «δεν μπορείς να επικαλείσαι σύμβαση μεταξύ τρίτων για δικό σου δικαίωμα εκτός αν υπογράφτηκε για σένα»), η ορθότερη θέση θα ήταν να επικαλεστεί την τελολογική ερμηνεία των Αρ. 17 και 19 της Συνθήκης των Παρισίων, δηλαδή να πει ότι η αποστρατιωτικοποίηση αφορά αποκλειστικά τις ενδεχόμενες Ιταλικές ή φιλο-Φασιστικές παραστρατιωτικές οργανώσεις που ίσως συγκροτούνταν από Ιταλούς που θα πολιτογραφούνταν Έλληνες στα Δωδεκάνησα.
δ. Οι Συνθήκη της Λωζάννης δεν μιλάει για τίποτα «παρωχημένο». Συνοδά πρωτόκολλα και συμφωνίες είναι σύγχρονες των ετών που υπεγράφησαν, αλλά όλα τα ζητήματα επιλύονται εδώ και δεκαετίες με τη Νομική Θεωρία και τη Γραμματεία επί των Συνθηκών. Και αξίζει να λεχθεί ότι η συνεχής ανοησία του Ερντογάν και των εξηρτημένων από αυτόν περί παράβασης της δήθεν «αποστρατιωτικοποίησης», ουδέποτε έτυχε νομικής υποστήριξης, μιας που αποστρατιωτικοποίηση δεν προβλέπεται καν.
ε. Η προσήλωση της Ελλάδας στις Συνθήκες Διεθνούς Δικαίου (όχι τόσο του Ευρωπαϊκού που τρώμε τα μούτρα μας στο ΕΔΑΔ συχνά-πυκνά) είναι υποδειγματική. Ιδίως δε σε αυτές των οποίων ο υλοποιητής και εκτελεστής είναι οι Ένοπλες Δυνάμεις. Η ίδια η Συνθήκη της Λωζάννης έχει επηρεάσει σημαντικά το όλο επιχειρησιακό δόγμα των Ενόπλων Δυνάμεων. Δεν χρειάζεται να επεκταθώ σε αυτό περισσότερο, αλλά ας περιοριστώ να πω ότι εξ αιτίας ακριβώς της Συνθήκης της Λωζάννης αναγκάστηκε η Ελλάδα να προσφύγει σε απείρως πιο κοστοβόρες λύσεις αντί να οπλίσει τις νήσους με φτηνότερα και δολοφονικότερα όπλα και εξ αιτίας της Συνθήκης της Λωζάννης οι Στρατιωτικοί Νομικοί Σύμβουλοι ακούν συχνά-πυκνά τα εξ αμάξης από τους φυσικούς τους προϊσταμένους.
Κι ας μείνουμε εκεί τόσο στην επί πολλής επιμόρφωση του λαού επί θεμάτων Διεθνούς Δικαίου, όσο και στην κριτική ενός καθηγητού και βουλευτού που μάλλον αντιμετωπίζει σοβαρά θέματα επικοινώνησης νοημάτων.
https://www.militaire.gr/pente-dedomena-epi-tis-esfalmenis-dilosis-toy-kathigiti-syrigoy/

Με επιστολή προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο: Το Αγιον Όρος θεωρεί ανεπιθύμητο τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής, “βόμβα” για τον Ελπιδοφόρο που παραπατά…

0

Με μια απόφαση καταπέλτης -είναι χωρίς προηγούμενο- το Άγιο Όρος με ομόφωνη απόφαση όλων των Μονών, έστειλαν γράμμα στον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, ο οποίος είναι ο κανονικός τους Επίσκοπος, διαμηνύοντας του με σεβαστικό τρόπο ότι ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ελπιδοφόρος δεν είναι ευπρόσδεκτος να πραγματοποιήσει επίσκεψη στην Μοναστική Πολιτεία κατά το τρίτο δεκαήμερο του Ιανουαρίου.

Όπως αναφέρει ο Θεόδωρος Καλμούκος στον Εθνικό Κήρυκα:

Οι Αντιπρόσωποι και Προϊστάμενοι των Ιερών Μονών εξηγούν τους λόγους, οι οποίοι ανάγονται στα διαμειφθέντα κατά την βάπτιση των τέκνων του εξ’ Αμερικής ομοφύλου ζεύγους ζεύγους των ομογενών Ευαγγέλου Μπούση και Πίτερ Ντούντα, στις 9 Ιουλίου 2022 στον ιερό ναό Παναγίας Φανερωμένης της Μητρόπολης Βούλας.

Γράφουν χαρακτηριστικά οι Αντιπρόσωποι των Μονών, πως, «μετά λύπης διαπιστώνομεν ότι , μέσω των δημιοσιευθέντων φωτογραφιών του Αρχιεπισκόπου Αμερικής, μετά το πέρας του μυστηρίου, εδημιουργήθη λανθασμένη εντύπωσις σχετικώς με την αποδοχήν υπό της Εκκλησίας του μυστηρίου του γάμου εξ ατόμων του ιδίου φύλου, μήνυμα αντίθετον προς τα δόγματα και την διδασκαλίαν της Ορθοδόξου Εκκλησίας».

Κάνουν έκκληση στον Πατριάρχη «όπως κλίνητε ευήκοον ους εις την ανησυχίαν ημών επί του εξαιρετικώς ευαισθήτου θέματος, το οποίον αφορά εις την ακεραιότητα της ημετέρας πίστεως και των ορθοδόξων παραδόσεων».

Πληροφορίες του «Εθνικού Κήρυκα» εξ’ Αγίου Ορους αναφέρουν πως η Ιερά Κοινότητα και η Ιερά Επιστασία δεν πρόκειται να υποδεχθούν τον κ. Ελπιδοφόρο με το σύνηθες τυπικό για Αρχιεπισκόπους.

Οι Μονές και οι εν αυταίς ασκούμενοι Πατέρες έχουν μπει σε δύσκολη θέση διότι δεν μπορούν να κλείσουν την πόρτα, όπως είπαν χαρακτηριστικά σ’ έναν Ορθόδοξο Ιεράρχη, γι’ αυτό και διά της επιστολής τους απευθύνονται στον Πατριάρχη Βαρθολομαίο να συστήσει στον Αρχιεπίσκοπο Ελπιδοφόρο να μην πάει στο Αγιο Ορος, καθότι πιστεύουν ότι θα φωτογραφηθεί εκεί μετά τον συνοδών του ομογενών για να δείξει ότι τυγχάνει της αποδοχής των Μοναχών.

Ο «Εθνικός Κήρυκας» είναι σε θέση να γνωρίζει ότι πριν μερικούς μήνες ζήτησε να μεταβεί στο Αγιο Ορος για να παραστεί σε πανήγυρη Μονής, πλην όμως του ελέχθη ότι ήταν ανεπιθύμητος.

Στην επίσκεψη του στη Θεσσαλονίκη θα συνοδεύεται από όμιλο Ελληνοαμερικανών, ενώ έχει προγραμματιστεί να κάνει ομιλία σε Ισραηλινό Σύλλογο και να τελέσει χειροτονία νέου από το Μεξικό, τον οποίον θα διορίσει στην κοινότητα της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στην Κορώνα Νέας Υόρκης για να κάνει «ιεραποστολή» ανάμεσα στους Ισπανόφωνους της περιοχής.

Η χειροτονία θα γίνει στην Ελλάδα διότι οι Αμερικανικές Αρχές δεν ενέκριναν την βίζα των συγγενών του μέλλοντος να χειροτονηθεί να ταξιδεύσουν στην Αμερική. Εκείνον τον ιερέα που είχε διορίσει πριν μερικούς μήνες δεν μπόρεσε να παραμείνει και αποχώρησε.

  • Η επιστολή του Αγίου Ορους προς τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο έχει ως εξής:

«Καρυαί τη 15η/28η Δεκεμβρίου 2023

Τη Αυτού Θειοτάτη Παναγιότητι

Τω Οικουμενικώ Πατριάρχη

Κυρίω κω ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΩ

Πανσεβάστω Πατρί ημών και Δεσπότη

Εις Φανάριον

Παναγιώτατε Πάτερ και Δέσποτα,

Διά του παρόντος ιεροκοινοσφραγίστου ημών γράμματος προαγόμεθα όπως εξ’ αφορμής της επικειμένης επισκέψεως του Σεβασμιοτάτου Αρχιεπισκόπου Αμερικής κ. Ελπιδοφόρου εις την Αγιώνυμον Πολιτείαν, καταθέσωμεν ενώπιον της Υμετέρας Παναγιότητος τον προβληματισμόν της καθ’ ημάς Ιεράς Κοινότητος αναφορικώς εις τα επισυμβάντα κατά τη διάρκεια της τελέσως του μυστηρίου της βαπτίσεως παιδιών «ομοφύλου ζεύγους», το οποίον έλαβεν χώραν εις τοιν Ιερόν Ναόν της Παναγίας Φανερωμένης εις Βουλιαγμένην.

Μετά λύπης διαπιστώνομεν ότι, μέσω των δημιοσιευθέντων φωτογραφιών του Αρχιεπισκόπου Αμερικής, μετά το πέρας του μυστηρίου, εδημιουργήθη λανθασμένη εντύπωσις σχετικώς με την αποδοχήν υπό της Εκκλησίας του μυστηρίου του γάμου εξ ατόμων του ιδίου φύλου, μήνυμα αντίθετον προς τα δόγματα και την διδασκαλίαν της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Το γεγονός τούτο, απάδον τη ευαγγελική διδασκαλία, προκαλεί τον έντονον προβληματισμόν της καθ’ ημάς Ιεράς Κοινότητος.

Οθεν, Παναγιώτατε, παρακαλούμεν υιικώς, όπως κλίνητε ευήκοον ους εις την ανησυχίαν ημών επί του εξαιρετικώς ευαισθήτου θέματος, το οποίον αφορά εις την ακεραιότητα της ημετέρας πίστεως και των ορθοδόξων παραδόσεων.

Επί δε τούτοις, εμπεπιστευμένοι τη Υμετέρα πεπνυμένη κρίσει εξαιτούμενθα τας Υμετέρας Πατρικάς ευχάς επί ταις εορταίς του Αγίου Δωδεκαημέρου και διατελούμεν εν τω μέλλοντι Κυρίω βαπτισθήναι μεθ’ υιικής αφοσιώσεως κατασπαζόμενοι την σεπτήν Υμετέραν Δεξιάν μετά βαθυτάτου σεβασμού.

Απαντες οι εν τη κοινή Συνάξει Αντιπρόσωποι και Προϊστάμενοι των είκοσιν Ιερών Μονών του Αγίου Ορους Αθω».

https://hellasjournal.com/2024/01/me-epistoli-pros-ton-ikoumeniko-patriarchi-k-vartholomeo-to-agio-oros-theori-anepithimito-ton-archiepiskopo-amerikis-vomva-gia-ton-elpidoforo-pou-parapata/

Ο Μπλίνκεν φιλοξενούμενος στην οικία του Πρωθυπουργού: Κρίσιμη συνάντηση του Αμερικανού υπουργού με τον Μητσοτάκη, αποφάσεις για τα F-35 και την Τουρκία

0

ΡΕΠΟΡΤΑΖ HELLAS JOURNAL

Ο υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών, Άντονι Μπλίνκεν, αναμένεται να επισκεφθεί μεθαύριο την Ελλάδα, και συγκεκριμένα την Κρήτη, στο πλαίσιο ταξιδιού στην περιοχή, που περιλαμβάνει το Ισραήλ και άλλες χώρες της Μέσης Ανατολής.

Εκτός απροόπτου η επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού στη χώρα μας, στην Τουρκία και στη Μέση Ανατολή θα ανακοινωθεί σήμερα Πέμπτη. Λόγω των δολοφονικων επιθέσεων στελεχών της Χαμάς στη Βηρυτό και του ιρανικού καθεστώτος στην Τεχεράνη, τα πράγματα χαρακτηρίζονται άγρια μεταξύ του Ισραήλ και χωρών ή οντοτήτων που υποστηρίζουν το Ιράν.

Η αμερικανική κυβέρνηση εκφράζει φόβους για τη γενίκευση των συγκρούσεων και εκτός της Λωρίδας της Γάζας.

Ο κ. Μπλίνκεν θα πάει την βρεθεί την Παρασκευή στην Κωνσταντινούπολη με την ελπίδα ότι θα συναντήσει τον ισλαμιστή πρόεδρο της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν. Ο Αμερικανός υπουργός ζήτησε τη συνάντηση εδώ και μερικές μέρες και αρχικά έλαβε θετική απάντηση. Όμως δεν γνωρίζουμε αν στο τέλος ο Ερντογάν θα τηρήσει την υπόσχεσή του.

Το Σάββατο το απόγευμα το αεροπλάνο του κ. Μπλίνκεν θα προσγειωθεί στην αμερικανική βάση της Σούδας. Στη συνέχεια θα μεταβεί στα Χανιά, στο σπίτι του Έλληνα Πρωθυπουργού, όπου θα πραγματοποιηθεί η συνάντησή του με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Είναι ο δεύτερος υπουργός Εξωτερικών, μετά τον Μάικ Πομπέο, που θα επισκεφθεί την πρωθυπουργική οικία. Παλαιότερα είχε επισκεφθεί το ίδιο σπίτι ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζόρτζ Μπους.

Ο κ. Μπλίνκεν θα συζητήσει με τον κ. Μητσοτάκη και την ηγεσία του υπουργείου των Εξωτερικών το θέμα της πώλησης των αμερικανικών μαχητικών F-35 στην Ελλάδα και θα επιβεβαιώσει την στενή συνεργασία των δυο χωρών, η οποία βρίσκεται στην καλύτερη εποχή τους από ποτέ.

Κατά την επίσκεψη του στην Κωνσταντινούπολη, και ανεξάρτητα από το αν θα συναντήσει ή όχι τον Ερντογάν, θα μιλησει στους συνομιλητές του για την ανάγκη έγκριση της ένταξης της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ. Η Τουρκία αρνείται να το πράξει εάν δεν λάβει ταυτόχρονα τα μαχητικά F-16.

Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ δεν συνδέει τα δύο θέματα, όμως το Κογκρέσο έχει θέσει ως όρο την έγκριση της συμμετοχής της σκανδιναβικής χώρας στο ΝΑΤΟ, για να συζητηθεί στη συνέχεια το θέμα των F-16.

ΣΤΟ ΜΕΤΑΞΥ: Στην παραδοχή ότι η αμερικανική κυβέρνηση έπρεπε να εργαστεί προκειμένου να δώσει λύσεις στις ανησυχίες που είχε εκφράσει το Κογκρέσο σχετικά με την πώληση των μαχητικών F-16 στην Τουρκία προχώρησε ο εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ Μάθιου Μίλερ.

Υπενθυμίζεται ότι εκτός από την ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ, οι Αμερικανοί νομοθέτες είχαν ζητήσει από την κυβέρνηση να διασφαλίσει ότι η ‘Αγκυρα δεν θα χρησιμοποιήσει τα μαχητικά F-16 για την παραβίαση της ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο.

«Είχαμε εμπόδια στο Κογκρέσο λόγω των ενεργειών που έχει κάνει η Τουρκία και που έπρεπε να τα ξεπεράσουμε και να τα επεξεργαστούμε. Προσπαθήσαμε να τα αντιμετωπίσουμε όσο το δυνατόν πιο επιμελώς», σημείωσε ο κ. Μίλερ.

Επιπλέον, ο εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ εξήγησε ότι η αμερικανική κυβέρνηση έχει καταστήσει σαφές ότι η πώληση των κιτ εκσυγχρονισμού των F-16 στην Τουρκία δεν πρέπει να συνδέεται με την ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ. Ωστόσο, όπως εξήγησε, υπάρχουν μέλη του Κογκρέσου που έχουν διαφορετική άποψη και έχουν συνδέσει τα δύο ζητήματα.

Ως εκ τούτου, δεν θέλησε να σχολιάσει το πότε η αμερικανική κυβέρνηση θα είναι σε θέση να προχωρήσει με τη συγκεκριμένη αμυντική σύμβαση. Ο Μάθιου Μίλερ κατέληξε λέγοντας «ότι το καλύτερο πράγμα που θα μπορούσε να συμβεί για να οδηγήσει σε πρόοδο είναι η Τουρκία να αναλάβει δράση το συντομότερο δυνατό για την επικύρωση της ένταξης της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ».

  • Ο Μπλίνκεν αναχωρεί για τη Μέση Ανατολή με αποστολή την αποτροπή περιφερειακής ανάφλεξης

Ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας Άντονι Μπλίνκεν ξεκινά σήμερα νέα περιοδεία στη Μέση Ανατολή, για να προσπαθήσει να αποτρέψει την εξάπλωση του πολέμου στη Λωρίδα της Γάζας, με φόντο το αεροπορικό πλήγμα στον Λίβανο που σκότωσε τον υπαρχηγό της Χαμάς και τις πολύνεκρες εκρήξεις στο Ιράν.

Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ αναχωρεί απόψε από την Ουάσιγκτον για το δύσκολο διπλωματικό εγχείρημα, την τέταρτη περιοδεία του στην περιοχή από το ξέσπασμα του πολέμου Ισραήλ/Χαμάς· προβλέπεται να κάνει σταθμό στο ισραηλινό έδαφος, δήλωσε χθες Τετάρτη το βράδυ αμερικανός αξιωματούχος.

Καμιά χώρα δεν έχει «συμφέρον» να υπάρξει «κλιμάκωση», είπε ο Μάθιου Μίλερ, ο εκπρόσωπος των υπηρεσιών του στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, καθώς η Ουάσιγκτον δέχεται σφοδρές επικρίσεις για την ευρεία υποστήριξη που παρέχει στο Ισραήλ αφότου άρχισαν οι βομβαρδισμοί του ισραηλινού στρατού στη Λωρίδα της Γάζας.

Η ανησυχία πως αυτός ο πόλεμος θα βάλει φωτιά σε όλη τη Μέση Ανατολή εντάθηκε ακόμα περισσότερο μετά το θανατηφόρο πλήγμα της Τρίτης που έβαλε στο στόχαστρο τον υπ’ αριθμόν δύο της Χαμάς, τον Σάλεχ αλ Αρούρι, σε νότιο προάστιο της Βηρυτού, και τη διπλή έκρηξη στην Κερμάν, στο νότιο Ιράν, η οποία στοίχισε τη ζωή σε κάπου εκατό ανθρώπους και τραυμάτισε άλλους 200 και πλέον.

Στην Τεχεράνη, αξιωματούχοι κατηγόρησαν το Ισραήλ πως βρισκόταν πίσω από τη «δολοφονία» του κορυφαίου στελέχους της Χαμάς και την «τρομοκρατική» επίθεση κοντά στον τάφο του Κάσεμ Σουλεϊμάνι, του στρατηγού που υπήρξε αρχιτέκτονας των ιρανικών στρατιωτικών επιχειρήσεων και την οικοδόμηση του «άξονα της αντίστασης» στη Μέση Ανατολή, με στόχο το πλήθος που συμμετείχε σε εκδήλωση για την τέταρτη επέτειο του θανάτου του.

Το Ισραήλ δεν σχολίασε τις κατηγορίες αυτές. Στην Ουάσιγκτον, αξιωματούχος του υπουργείου Άμυνας είπε πως το πλήγμα εναντίον του Σάλεχ αλ Αρούρι ήταν «ισραηλινό», ενώ ο εκπρόσωπος του αμερικανικού ΥΠΕΞ Μίλερ χαρακτήρισε «παράλογη» την ιδέα πως το Ισραήλ ή οι ΗΠΑ ευθύνονται για τη διπλή βομβιστική επίθεση στην Κερμάν.

Ο ανώτατος ηγέτης της Ισλαμικής Δημοκρατίας, ο αγιατολάς Αλί Χαμενεΐ, διεμήνυσε πως θα υπάρξει «πολύ σκληρή» ανταπόδοση για τη διπλή βομβιστική επίθεση στην Κερμάν.

Και ο ηγέτης της λιβανικής Χεζμπολά, ο Χασάν Νασράλα, προειδοποίησε το Ισραήλ εναντίον κάθε νέας κλιμάκωσης μετά τον θάνατο του Σάλεχ αλ Αρούρι, ιστορικού στελέχους της Χαμάς, που αναμένεται να κηδευτεί στον καταυλισμό παλαιστινίων προσφύγων Σατίλα, στη Βηρυτό.

«Μέχρι στιγμής, εμπλεκόμαστε σε μάχες στο μέτωπο με λελογισμένο τρόπο (…) όμως αν ο εχθρός εξαπολύσει πόλεμο εναντίον του Λιβάνου, θα πολεμήσουμε χωρίς όρια, χωρίς περιορισμούς και χωρίς σύνορα (…) Δεν φοβόμαστε τον πόλεμο», είπε ο Χασάν Νασράλα.

  • «Μέγιστος» βαθμός «προετοιμασίας»

Στο Ισραήλ, ο αρχηγός του γενικού επιτελείου Χερτσί Χαλεβί δήλωσε πως οι δυνάμεις του βρίσκονται σε κατάσταση συναγερμού στα σύνορα με τον Λίβανο (βόρεια), θέατρο από την επομένη του ξεσπάσματος του πολέμου στη Λωρίδα της Γάζας πρακτικά καθημερινών ανταλλαγών πυρών.

«Βρισκόμαστε σε πολύ υψηλό επίπεδο προετοιμασίας στον βορρά (…) Πιστεύω ότι η προετοιμασία μας βρίσκεται στο μέγιστο επίπεδο», είπε ο στρατηγός Χαλεβί, προσθέτοντας πως υπάρχουν «ευκαιρίες» για να υπάρξει «σημαντική αλλαγή» στην περιοχή.

Στο βόρειο Ισραήλ, ο πληθυσμός φοβάται περαιτέρω επιδείνωση των εντάσεων με τη Χεζμπολά.

«Φυσικά ανησυχούμε, οι φτωχοί γονείς μου, ο αδελφός μου και η γυναίκα του (σ.σ. ο γιος τους είναι στρατιώτης) δεν κοιμούνται τη νύχτα. Η μητέρα μου είναι με χάπια», λέει η Λι Ζορβίβ, που έχει κατάστημα με ρούχα στη Ναχαρίγια (βόρεια).

Η πολιτικοστρατιωτική ηγεσία του Ισραήλ ορκίστηκε να «εξαλείψει» τη Χαμάς μετά την άνευ προηγουμένου επίθεσή της εναντίον νότιων τομέων της ισραηλινής επικράτειας την 7η Οκτωβρίου, στην οποία σκοτώθηκαν κάπου 1.140 άνθρωποι, στην πλειονότητά τους άμαχοι, σύμφωνα με καταμέτρηση του Γαλλικού Πρακτορείου βασισμένη σε επίσημες ανακοινώσεις των αρχών. Επρόκειτο για την πιο πολύνεκρη επίθεση από καταβολής εβραϊκού κράτους το 1948.

Μαχητές της Χαμάς και άλλων παλαιστινιακών ένοπλων οργανώσεων πήραν επίσης εκείνη την ημέρα ομήρους κάπου 250 ανθρώπους, οι 100 και πλέον εκ των οποίων αφέθηκαν ελεύθεροι στα τέλη Νοεμβρίου στο πλαίσιο ανακωχής μιας εβδομάδας, με αντάλλαγμα την αποφυλάκιση 240 Παλαιστινίων.

Σε αντίποινα, ο ισραηλινός στρατός σφυροκοπεί ακατάπαυστα έκτοτε από αέρα, γη και θάλασσα τη Λωρίδα της Γάζας, παλαιστινιακό θύλακο όπου κυβερνά η Χαμάς, υπό ισραηλινό αποκλεισμό από το 2007 και υφιστάμενο ολοκληρωτική πολιορκία από την 9η Οκτωβρίου. Οι επιχειρήσεις του έχουν στοιχίσει τη ζωή σε τουλάχιστον 22.313 ανθρώπους, στη μεγάλη πλειονότητά τους γυναίκες και παιδιά, κατά το υπουργείο Υγείας του παλαιστινιακού κινήματος. Με άλλα λόγια, σχεδόν του 1% του πληθυσμού του παλαιστινιακού θυλάκου (2,4 εκατ.).

Οι εντάσεις ανέβηκαν κατακόρυφα, αφότου ξέσπασε ο πόλεμος, στη Συρία και στο Ιράκ, όπου αμερικανικές βάσεις έχουν μπει στο στόχαστρο εκατό και πλέον επιθέσεων, καθώς και στην Ερυθρά Θάλασσα, όπου οι αντάρτες Χούθι εξαπολύουν πλήγματα εναντίον εμπορικών πλοίων, προκαλώντας προβλήματα στο διεθνές εμπόριο διά θαλάσσης.

Δεκαοκτώ μεγάλες εταιρείες θαλάσσιων μεταφορών αποφάσισαν πλέον τα πλοία τους να κάνουν τον γύρο της αφρικανικής ηπείρου για να αποφεύγουν την Ερυθρά Θάλασσα, ανακοίνωσε χθες ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός (ΔΝΟ). Ενώ συνασπισμός υπό τις ΗΠΑ διεμήνυσε στους Χούθι να «σταματήσουν αμέσως τις επιθέσεις τους» διότι σε διαφορετική περίπτωση θα υποστούν τις «συνέπειες».

  • Ο φούρναρης που ήθελε να ανακουφίσει τα παιδιά

Στη Λωρίδα της Γάζας, ο ισραηλινός στρατός συνέχισε τη νύχτα της Τετάρτης προς Πέμπτη τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς, ειδικά στην πόλη Χαν Γιούνις (νότια) και στη Ντέιρ αλ Μπάλα (κεντρικά), όπου το υπουργείο Υγείας της Χαμάς έκανε λόγο για νεκρούς.

Η Χαμάς —κίνημα που το Ισραήλ, η ΕΕ και οι ΗΠΑ χαρακτηρίζουν «τρομοκρατική» οργάνωση— εξακολουθεί να διατηρεί «πάντα μεγάλες δυνατότητες στη Γάζα», δήλωσε στην Ουάσιγκτον ο εκπρόσωπος του συμβουλίου εθνικής ασφαλείας της αμερικανικής προεδρίας, ο Τζον Κέρμπι.

«Θεωρούμε ότι ο στόχος να μειωθούν και να καταστραφούν οι δυνατότητες της Χαμάς να διαπράττει επιθέσεις στο Ισραήλ είναι στόχος απόλυτα επιτεύξιμος για τις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις. Μπορεί να γίνει, από στρατιωτική σκοπιά. Μπορεί όμως να εξαλειφθεί η ιδεολογία της; Όχι. Και μπορεί να αφανιστεί η οργάνωση αυτή; Πιθανόν όχι», συμπλήρωσε.

Πέρα από τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς και τις χερσαίες επιχειρήσεις του ισραηλινού στρατού, οι Γαζαίοι αντιμετωπίζουν επίσης μεγάλες ελλείψεις τροφίμων, νερού, καυσίμων και φαρμάκων, την ώρα που η ανθρωπιστική βοήθεια συνεχίζει να φθάνει με το σταγονόμετρο παρά την πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Ο Χαζέμ αλ Νάτζερ Αμπού Άχμεντ, αρτοποιός, αποφάσισε έτσι να φτιάχνει φτηνά μπισκότα για να «ανακουφίζονται» τα παιδιά στο χωριό του, στο αλ Μουσάνταρ.

«Τα περισσότερα αρτοποιεία βομβαρδίστηκαν (…), οι τιμές των βασικών ειδών διατροφής παραμένουν πολύ υψηλές και μας λείπουν τα πάντα. Είχαμε λοιπόν αυτή την ιδέα μαζί με γείτονες για να ανακουφίσουμε τον πληθυσμό και τα παιδιά μας», εξηγεί.

ΠΗΓΗ: Hellas Journal
ΑΠΕ-ΜΠΕ-AFP
Ιερουσαλήμ, Ισραήλ

https://hellasjournal.com/2024/01/o-blinken-filoxenoumenos-stin-ikia-tou-prothipourgou-krisimi-sinantisi-tou-amerikanou-ipourgou-me-ton-mitsotaki-apofasis-gia-ta-f-35-ke-tin-tourkia/

Γιάννης Μήτσιος: 2024 ‘Ετος καμπής

0

 

Γιάννης Μήτσιος, πολιτικός επιστήμων-διεθνολόγος

Η χρονιά που μόλις ανέτειλε   έχει χαρακτηριστεί ως χρονιά γρίφος, επικίνδυνη, ανατρεπτική, απρόβλεπτη και αβέβαιη. Αναμφίβολα η κληρονομιά του 2023 και η δυναμική αλλαγών που έχουν δημιουργηθεί  διεθνώς μέσα από πολλά μέτωπα θα την κάνουν μια πολύ ενδιαφέρουσα χρονιά και ίσως το 2024 να αποτελέσει ένα σημείο καμπής στην παγκόσμια ιστορία.

Οι κινέζοι έχουν μια ευχή και  κατάρα με το «να ζεις σε ενδιαφέροντες καιρούς» και φαίνεται ότι ζούμε σε τέτοιους καιρούς.

Καταρχάς τη νεα χρονιά ο μισός πλανήτης θα ζήσει σε προεκλογικούς ρυθμούς αφού θα έχουμε εκλογές σε πενήντα χώρες με πάνω από 3.8 δις ψηφοφόρους, με ότι αυτό συνεπάγεται για την σταθερότητα και την εύθραυστη ισορροπία της παρούσας διεθνούς κατάστασης. Οι προεδρικές εκλογές στην Αμερική θα έχουν τη μέγιστη βαρύτητα αφού μια νέα  πολύ πιθανή εκλογή Τραμπ,  από μόνη της μπορεί να αντρέψει πολλά  τόσο στο εσωτερικό των ΗΠΑ αλλά και διεθνώς. Αλλά μέχρι το Νοέμβριο του 24 πολλά θα εξαρτηθούν και από τις εξελίξεις στο Ουκρανικό, τη Μέση Ανατολή και από άλλα απρόβλεπτα γεγονότα που μπορεί να συμβούν. Εξάλλου ποιος πρόβλεψε ότι τους τελευταίους μήνες της χρονιάς που έφυγε την κρίση στη Γάζα; Μια ήττα της Ουκρανίας πάντως θα αποτελέσει στρατηγική ήττα και για την Δύση με ότι αυτό θα σημαίνει για την συνοχή της αλλά και για την αντίδραση της ρισκάροντας ή μη,  μια ευθεία πολεμική αντιπαράθεση με τη Ρωσία.

Η Ευρώπη έχει ευρωεκλογές τον Ιούνιο, με την επέλαση των αντισυστημικών, ευρωσκεπτικιστικών και πατριωτικών κομμάτων να είναι προ των πυλών.  Αν τα προγνωστικά επαληθευθουν οι δυνάμεις αυτές θα είναι η τρίτη ομάδα στο ευρωκοινοβούλιο με μεγάλη και αποφασιστική επιρροή στη λειτουργία του.Οι ευρωεκλογές θα αποτελέσουν και τον προπομπό για μελλοντικές ανατροπές στις εκλογές των κρατών μελών της ΕΕ κυρίως σε Γαλλία και Γερμανία αλλά και στην Αυστρία στις εκλογές του Σεπτεμβρίου. Η ανασφάλεια των ευρωπαίων πολιτών για το βιοτικό τους επίπεδο, ο φόβος και η κρίση εμπιστοσύνης και των προσδοκιών τους από τους θεσμούς και τα συστημικά πολιτικά κόμματα μπορούν να προκαλέσουν δυνητικά πολιτική αποσταθεροποίηση.

Στη Ρωσία  μια νέα θητεία αναμένει τον πρόεδρο Πούτιν στις εκλογές του Μαρτίου ενώ  και το Ηνωμένο Βασίλειο θα οδεύσει τέλος το χρόνου σε εκλογές με τους Εργατικούς στην εξουσία.

Στην Ασία οι εκλογές στην Ταϊβαν θα επιταχύνουν την αντίδραση της Κίνας, εκλογές έχουν η Ινδία και η Ινδονησία και το Ιράν το Μάρτιο, αν δεν αποφευχθεί οριστικά ένας ευρύτερος πόλεμος στην Μέση Ανατολή.

Κύρια ζητήματα πολιτικής που κυριαρχούν και θα κυριαρχήσουν και την επόμενη χρονιά αποτελούν το μεταναστευτικό (κυρίως για ΗΠΑ και ΕΕ), η κλιματική αλλαγή και οι φυσικές καταστροφές όπως επίσης και η σταδιακή αύξηση της γεωπολιτικής και οικονομικής επιρροής της Κίνας ( BRICS, νέος δρόμος του μεταξιού) όπου οι ΗΠΑ χάνουν σταδιακά αξιοπιστία και αποδοχή.  Στην ομάδα των χωρων BRICS εντάσσονται από 1/1/24 η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Εμιράτα, το Ιράν,  η Αίγυπτος και η Αιθιοπία.  Η ομάδα των χωρών BRICS πλέον αντιπροωπεύει το 30% του παγκόσμιου ΑΕΠ και το 43% της παγκόσμιας παραγωγής πετρελαίου.

Η  χώρα μας που  θα γιορτάζει το καλοκαίρι τα πενήντα χρόνια από τη μεταπολίτευση θα βρεθεί αντιμέτωπη με τις επιπτώσεις των ευρωκλογών κυρίως στις μεγάλες χώρες της ΕΕ, την εξέλιξη του Ουκρανικού, την αστάθεια στα Βαλκάνια, την απρόβλεπτη Τουρκία μέσα σε αυτό τον κυκεώνα των ανακατατάξεων, τις εξελίξεις στην Μ. Ανατολή και την ενδεχόμενη εκλογή Τραμπ. Η μέχρι τώρα ταύτιση και συμπόρευση με τις πολιτικές της ΕΕ και των ΗΠΑ στα διεθνή γεγονότα και η πολιτική «της σωστής πλευράς της ιστορίας», δεν θα συνεχίζεται επάπειρον αφού οι ομοιδεάτες και ιδεολογικοί ξένοι σύμμαχοι ή θα περιοριστούν ή θα φύγουν από το πολιτικό προσκήνιο χωρίς να υπάρχουν πλέον κοινά συμφέροντα.

Εξάλλου εκατό χρόνια σχεδόν πίσω η Ελλάδα του Βενιζέλου μετά το τέλος του Α΄ΠΠ (1918-20) και στο σκληρό παζάρι των μεταπολεμικών διευθετήσεων βρέθηκε μπροστά σε νέες συνθήκες, νέες διπλωματικές ισσοροπίες και κινδύνους. Η αγγλική πολιτική στη Μ. Ανατολή, τα γαλλικά συμφέροντα, η στενή σχέση Ιταλίας -Αλβανίας, η αποχώρηση των ΗΠΑ και του προέδρου Ουίλσων από το Συνέδριο Ειρήνης των Παρισίων και από τα ευρωπαϊκά δρώμενα επηρέασαν σημαντικά τα ελληνικά συμφέροντα συμβάλοντας και αυτά στην Μικρασιατική καταστροφή. Η ιστορία πάντα διδάσκει.

Ας ευχηθούμε η χρονιά να κρατηθεί ειρηνική όσο το δυνατόν γίνεται. Καλή χρονιά.

 

 

 

 

 

Η Ελλάδα να καταγγείλει άμεσα τις ακραία παράνομες τουρκικές στάσεις και ενέργειες. Τώρα είναι η ώρα, γιατί η τουρκική απειλή είναι απέραντη και διαρκής.

0

Ο κατευνασμός αποθρασύνει το αναθεωρητικό και επιθετικό κράτος, προκαλεί πολιτικό και στρατηγικό ανορθολογισμό και σε απώλεια του πολέμου από το αμυνόμενο κράτος χωρίς μάχη.

Το πιο σύνηθες, η ιστορία διδάσκει, ο ανορθολογισμός που απορρέει από τον κατευνασμό οδηγεί σε ανεξέλεγκτη πολεμική σύρραξη.

Καθημερινά πλέον η Τουρκία αποδεικνύει ότι γίνεται τελείως ανορθολογική όσον αφορά τις προθέσεις της Ελλάδας να υπεραμυνθεί αν χρειαστεί την κυριαρχία της Επικράτειάς της και την Κυπριακή Δημοκρατία της οποίας πέραν του ότι εκεί ζει το ένα δέκατο του Ελληνισμού η Ελλάδα είναι εγγυήτρια δύναμη.

Η επιστολή της Τουρκίας ότι η Ελλάδα παρανομεί με το να τοποθετεί αμυντικό εξοπλισμό στα Ελληνικά νησιά είναι κορύφωση αποθράσυνσης και ανορθολογισμού. about:blank

Το διεθνές δίκαιο δίνει πλήρες δικαίωμα στο αμυνόμενο κράτος να αμυνθεί με κάθε τρόπο.

Κανείς δεν έχει παρά να θυμηθεί την  συμμετοχή του Ανδρέα Παπανδρέουστην πρώτη σύνοδο του ΝΑΤΟ ως πρωθυπουργός και υπουργός Άμυνας όταν του τέθηκε το ζήτημα υπενθύμισε δύο πράγματα που δικαιολογούν το δικαίωμα άμυνας.

Σε θέση που διατύπωσε, όπου ο υποφαινόμενος ήταν παρών στις Βρυξέλλες ως μέλος διπλωματικής υπηρεσίας έκανε σαφές ότι:

α)τα νησιά απειλούνται από την στρατιά του Αιγαίου

β) η εμβέλεια των σκαφών του (τότε) μεγαλύτερου αποβατικού Τουρκικού στόλου δεν φτάνει μέχρι την Λιβύη ή την Τυνησία αλλά μόνο μέχρι τα Ελληνικά νησιά και

γ) ως εκ τούτου, νομικά σύμφωνα με τον Χάρτη του ΟΗΕ το δικαίωμα άμυνας δεν αμφισβητείται. Η συζήτηση τελείωσε, «τόσο απλά».

Για το Κυπριακό έχουμε γράψει πρόσφατα και δεν χρειάζεται να επανέλθουμε.

Μονολεκτικά έχει νομίζουμε τεκμηριωθεί νομικά, θεσμικά, πολιτικά και στρατηγικά ότι η επιμονή για Διζωνική Δικοινωτική Ομοσπονδία με πολιτική ισότητα είναι αυτοκτονική στάση και απόλυτα θεμιτό να ζητηθεί η εφαρμογή των αποφάσεων του ΣΑ του 1974, 1975, 1983.

Το μόνο αναγνωρισμένο κράτος είναι η Κυπριακή Δημοκρατία, τα παράνομα τετελεσμένα της εισβολής πρέπει να τερματιστούν, δεν αποτελούν βάση για οποιαδήποτε διευθέτηση προβλημάτων στην Κύπρο.

Επιπλέον, δεν υπάρχει καμιά λογική να αναγνωριστούν τα τετελεσμένα, να καταστεί η Τουρκία με Διζωνική Δικοινωτική Ομοσπονδία κυρίαρχη επί ολοκλήρου της νήσου και τα κατεχόμενα μένουν αδούλωτα μέχρι και όποτε καταστεί εφικτό να απελευθερωθούν.

Το ζήτημα που τίθεται όμως με το προπετές γράμμα της Τουρκίας στον ΟΗΕ για την άμυνα των νησιών μας και τις παρανομίες στην Αμμόχωστο είναι πολύ πιο σημαντικό.

Είναι η κατάλληλη στιγμή η Ελλάδα να καταγγείλει την Τουρκία αρχίζοντας από το ακραίο casus belli για την εφαρμογή του δικαίου της θάλασσας μέχρι τις προκλήσεις του Ερντογάν που παραβιάζουν τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας και ενδιαμέσως καμιά ακόμη δεκαριά επιθετικές ενέργειες και παρανομίες από την Θράκη μέχρι την Κύπρο και την Λιβύη.

Με νομικά και πολιτικά τεκμηριωμένο τρόπο να καταγγελθεί στον ΟΗΕ (συμπεριλαμβανομένου του Συμβουλίου Ασφαλείας με επιφύλαξη προσφυγής, ιδιαίτερα για το casus belli), στην ΕΕ και ευρύτερα στους διεθνείς θεσμούς και στα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Λογικά δεν υπάρχει ακόμη Έλληνας που πιστεύει ότι ο κατευνασμός και η ακινησία ωφελεί σε οτιδήποτε. Από καιρό είναι ολοφάνερο ότι η Τουρκική απειλή είναι απέραντη και ότι η μόνη ορθολογιστική στάση είναι πανίσχυρη και αξιόπιστη εθνική στρατηγική συμπεριλαμβανομένων αξιόπιστων συμμαχιών και πλήρης νομική και θεσμική αντεπίθεση για τις καθημερινές πλέον παρανομίες της Άγκυρας.

Πηγή: https://www.huffingtonpost.gr/entry/e-ellada-na-katayyeilei-amesa-tis-akraia-paranomes-toerkikes-staseis-kai-eneryeies_gr_60f57293e4b0d5140ec25ebf

ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΣΥΝΑΦΕΙΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

  • Η Κυπριακή Δημοκρατία και το Ελλαδικό κράτος στην κόψη του ξυραφιού. Νομική, θεσμική, πολιτική αιτιολόγηση για ριζική επανατοποθέτηση. https://wp.me/p3OqMa-21E
  • Εκτενέστερη εκδοχή του ανωτέρω δημοσιευμένη στο https://www.huffingtonpost.gr/entry/e-kepriake-demokratia-sten-kopse-toe-xerafioe_gr_60dd6dfce4b0b94d34de5322 : Π. Ήφαιστος, Η Κυπριακή Δημοκρατία στην κόψη του ξυραφιού. Νομική, θεσμική, πολιτική αιτιολόγηση για ριζική επανατοποθέτηση.   Εισαγωγή: Οι εντολοδόχοι αφέθηκαν να γίνουν εντολείς
  • ΔΔΟ με πολιτική ισότητα», εθνική στρατηγική, Αιγαίο, Κύπρος (ηχητικό)   https://wp.me/p3OqMa-223

·   Πραξικόπημα και Τουρκική Εισβολή: Η μεγάλη εικόνα, τα λάθη που έγιναν και όσα δεν διδαχθήκαμε. Παθολογίες και θεραπείες. https://wp.me/p3OqMa-23d

  • Πλαίσιο αρχών για μια δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού με γνώμονα το Διεθνές και Ευρωπαϊκό Δίκαιο» («A principle basis for a just and lasting Cyprus settlement in the light of International and European Law»). Αναρτημένη εδώ σε 4 γλώσσες. http://wp.me/p3OlPy-lc
  • Ελληνική Εθνική Στρατηγική: Η τριπλή στρατηγική. Έννοια σκοποί προϋποθέσεις επιτυχούς εκπλήρωσης: η περίπτωση της ευρωπαϊκής προοπτικής της Κύπρου http://wp.me/p3OlPy-Ff 
  • In Memoriam Γιάννου Κρανιδιώτη. “Ειρηνική” επίλυση των ελληνοτουρκικών “διαφορών” http://wp.me/p3OlPy-I2 
  • «Διαπραγματευτικό κεκτημένο», η διεθνής και ευρωπαϊκή νομιμότητα, το ΣΑ και ο Καταστατικός Χάρτης του ΟΗΕ. https://wp.me/p3OlPy-25R
  • Η Ελληνική πλευρά αυτοπαγιδευμένη. Συμφορά μας, ικετεύει για … ΔΔΟ και … μόνο ολίγον Αιγαίο. https://wp.me/p3OqMa-1Un
  • Αλλαγή στρατηγικής για το Κυπριακό: Διεθνής και ευρωπαϊκή νομιμότητα. Επανατοποθέτηση του Κυπριακού στην βάση της διεθνούς και Ευρωπαϊκής νομιμότητας και το «Διαπραγματευτικό κεκτημένο» https://wp.me/p3OlPy-266
  • ΚΥΠΡΙΑΚΟ: ΔΙΑΦΘΕΙΡΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΘΕΣΜΟΥΣ, ΑΥΤΟΚΤΟΝΟΥΜΕ ΠΟΛΙΤΙΚΑ / ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΡΟΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ. https://wp.me/paSdey-149 https://wp.me/p3OqMa-17D
  • ΈΠΟΙΚΟΙ – ΈΓΚΛΗΜΑ ΠΟΛΈΜΟΥ. by Alfred de Zayas, Geneva, THE ANNAN PLAN AND THE IMPLANTATION OF TURKISH SETTLERS IN NORTHERN CYPRUS, Έποικοι – Εγκλήματα πολέμου – Καταστατικός Χάρτης ΟΗΕ, Διεθνές Δίκαιο http://wp.me/p3OlPy-1lx
  • THE CYPRUS ISSUE: SLIDING ON A KNIFE-EDGE”, European Parliament, conference 31.1.2017 (it includes the report on «International and European law» in four languages) http://wp.me/p3OqMa-1kT
  • ΚΥΠΡΙΑΚΉ ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑ ΚΑΙ ΣΥΝΟΜΙΛΊΕΣ: ΠΟΡΙΣΜΑ ΤΩΝ ΕΙΣΗΓΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΣΥΖΗΤΗΣΕΩΝ ΤΗΣ ΔΙΑΣΚΕΠΤΙΚΗΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΩΝ ΔΕΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ, ΣΤΗΝ ΠΑΦΟ, 26 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2016 http://wp.me/p3OlPy-1ow – http://wp.me/p3OqMa-1hK

Π. Ήφαιστος – P. Ifestos

www.ifestos.edu.gr – [email protected]  www.ifestosedu.gr – [email protected]

 Twitter https://twitter.com/ifestosedu

Linkedin https://www.linkedin.com/in/panayiotis-ifestos-0b9382131/

Instagram https://www.instagram.com/p.ifestos/

Στρατηγική Θεωρία–Κρατική Θεωρία https://www.facebook.com/groups/StrategyStateTheory/

Προσωπική σελίδα https://www.facebook.com/p.ifestos

Προσωπικό προφίλ https://www.facebook.com/panayiotis.ifestos

Πολιτισμός, Περιβάλλον, Φύση, Ψάρεμα https://www.facebook.com/Ifestos.DimotisBBB

Διεθνής πολιτική 21ος  αιώνας https://www.facebook.com/groups/InternationalPolitics21century/

ΗΠΑ: Ιστορία, Διπλωματία, Στρατηγική https://www.facebook.com/groups/USAHistDiplStrat/

Ελλάδα-Τουρκία-Κύπρος: Ανισόρροπο τρίγωνο https://www.facebook.com/groups/GreeceTurkeyCyprusImbalance/

Διαχρονική Ελληνικότητα https://www.facebook.com/groups/Ellinikotita/

Φιλοπατρία, Δημοκρατία, Ελευθερία https://www.facebook.com/groups/philopatria/

Άνθρωπος, Κράτος, Κόσμος–Πολιτικός Στοχασμός https://www.facebook.com/groups/Ifestos.political.thought/

Κονδύλης Παναγιώτης – https://www.facebook.com/groups/Kondylis.Panagiotis/

Θολό βασίλειο της ΕΕ https://www.facebook.com/groups/TholoVasileioEU/

Θουκυδίδης–Πολιτικός Στοχασμός https://www.facebook.com/groups/thucydides.politikos.stoxasmos/

Μέγας Αλέξανδρος–Ιδιοφυής Στρατηγός και Στρατηλάτης https://www.facebook.com/groups/M.Alexandros/

Εκλεκτά βιβλία που αξίζουν να διαβαστούν https://www.facebook.com/groups/eklektavivlia/

Ειρηνική πολιτική επανάσταση https://www.facebook.com/groups/PolitPeacefulRevolution/

«Κοσμοθεωρία των Εθνών» https://www.facebook.com/kosmothewria.ifestos

Ο Βενιζέλος και το ζήτημα της Κορυτσάς στο Παρίσι, 1919-1920

5

του Δημητρίου-Μερκουρίου Κόντη*

Φωτογραφία: η Συνδιάσκεψη Ειρήνης στο Quai d’Orsay.

Μέρος Α: Το εθνογραφικό ζήτημα της Β. Ηπείρου

Περίληψη

Η ιστορική πραγματικότητα είναι πως η εθνογραφική σύνθεση της Β. Ηπείρου δεν διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην απόδοσή της στην Αλβανία. Με το τέλος του Α’ΠΠ, το Αλβανικό Ζήτημα αποτελούσε κομμάτι του Αδριατικού Ζητήματος, αφού συνδέθηκε με την μυστική συνθήκη του Λονδίνου του 1915 και τα αντικρουόμενα συμφέροντα Ρώμης-Βελιγραδίου για τις Δαλματικές Ακτές με επίκεντρο το Φιούμε, την σημερινή Ριέκα της Κροατίας. Αρχικά η Βρετανική και η Γαλλική κυβέρνηση δεσμεύονταν από την μυστική Συνθήκη του Λονδίνου του 1915, όπου η Β. Αλβανία θα δινόταν στην Σερβία και στο Μαυροβούνιο, ενώ η Ν. Αλβανία, δηλαδή η Β. Ήπειρος θα παραχωρούνταν στην Ελλάδα. Τον Νοέμβριο του 1920, ο Βενιζέλος θα έχανε τις εκλογές και η Ελλάδα θα έχανε οριστικά την όποια υποστήριξη των Αγγλογάλλων στο ζήτημα της Β. Ηπείρου, οι οποίοι είχαν διαπιστώσει πως μια ανεξάρτητη Αλβανία στα όρια που είχαν αποφασιστεί από τις Έξι Δυνάμεις της Ευρωπαϊκής Συμφωνίας το 1913 θα εξυπηρετούσε καλύτερα τα συμφέροντά τους.

******

Στις 3 και 4 Φεβρουαρίου του 1919, η ελληνική αντιπροσωπία με επικεφαλής τον Ελευθέριο Βενιζέλο, θα παρουσίαζε στο Ανώτατο Συμβούλιο των Συμμάχων τις ελληνικές εθνικές διεκδικήσεις, στα πλαίσια του Συνεδρίου Ειρήνης των Παρισίων που έλαβε χώρα μετά το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στο γραφείο του Γάλλου υπουργού των Εξωτερικών Πισόν στο Quai d’Orsay και ανάμεσα στους συμμετέχοντες ήταν ο Αμερικανός Πρόεδρος Ουίλσον, ο Βρετανός πρωθυπουργός Λόιντ Τζορτζ, ο Γάλλος πρωθυπουργός Κλεμανσό και ο Ιταλός πρωθυπουργός Ορλάντο[i].

Στόχος του Βενιζέλου στο Παρίσι ήταν να εστιάσει σε πληθυσμιακά και εθνογραφικά δεδομένα, ώστε να καταδείξει το δίκαιο των ελληνικών εθνικών διεκδικήσεων για την Β. Ήπειρο, τα νησιά, την Θράκη και τη Μικρά Ασία. Πίστευε πως η αρχή της αυτοδιάθεσης των λαών θα έφερνε μια αλλαγή στην στάση της Διεθνούς Κοινότητας που μέχρι και τον Α’ΠΠ λειτουργούσε με την λογική των εδαφικών ανταλλαγμάτων και της αποικιοκρατίας.

Ο Βενιζέλος θα ξεκινούσε με το ζήτημα της Β. Ηπείρου και των νησιών του Αιγαίου, επειδή αφορούσαν άμεσα στην Ιταλία, που κατείχε τα Δωδεκάνησα και είχε διαχρονικές βλέψεις για την περιοχή της Αυλώνας. Η σύνδεση των δύο ζητημάτων θα αποκρυσταλλωνόταν για δεύτερη φορά, μετά την περίοδο 1912-1914, στην συμφωνία Βενιζέλου-Τιττόνι μερικούς μήνες αργότερα στις 29 Ιουλίου του 1919. Ο Βενιζέλος θα τόνιζε πως ήταν προς το συμφέρον της Ελλάδας να διατηρεί καλές σχέσεις με την Ιταλία και τις λοιπές μεσογειακές Δυνάμεις, όπως επιδίωκε να διατηρεί καλές σχέσεις με όλες τις δυτικές Δυνάμεις. Συνέχισε λέγοντας πως η Ελλάδα ήταν μια μικρή Δύναμη, ενώ η Ιταλία ήταν μια Μεγάλη Δύναμη αλλά θα ήταν προς το κοινό συμφέρον και των δύο να καταλήξουν σε μια αγαστή συμφωνία. Ο Ορλάντο απάντησε πως η Ελλάδα δεν είναι μια μικρή Δύναμη αλλά μια ευγενής χώρα, της οποίας της αξίζει να διατηρεί μια τιμητική θέση στο παγκόσμιο γίγνεσθαι.

Αναφερόμενος στην Β. Ήπειρο, ο Βενιζέλος ξεκίνησε την επιχειρηματολογία του λέγοντας πως η Ελλάδα είχε την πληθυσμιακή υπεροχή στην περιοχή: 120.000 Έλληνες έναντι 80.000 Αλβανών. Παραδέχτηκε ότι πολλοί από τους Έλληνες της Β. Ηπείρου δεν ομιλούσαν την ελληνική γλώσσα, παρά μόνο αλβανικά. Το 1913 είχαν δημιουργηθεί κατόπιν εντολής των Έξι Δυνάμεων της Ευρωπαϊκής Συμφωνίας δύο επιτροπές για τον καθορισμό των συνόρων της Αλβανίας, προς βορρά και νότο. Τα μέλη της επιτροπής για τον καθορισμό των ελληνοαλβανικών συνόρων είχαν προτείνει τη διενέργεια δημοψηφίσματος, κάτι που δεν έγινε αποδεκτό. Εντέλει το αποκλειστικό κριτήριο για την εθνικότητα είχε αποτελέσει η μητρική γλώσσα. Ο Βενιζέλος θεωρούσε πως το κριτήριο αυτό ήταν λανθασμένο και πως το ορθό κριτήριο, που θα έπρεπε να εφαρμοστεί ήταν η εθνική συνείδηση του πληθυσμού.

Αναφορικά με την εθνογραφική σύνθεση του πληθυσμού της Β. Ηπείρου, το Γενικό Στρατηγείο Ελληνικού Στρατού εκπόνησε ένα χάρτη[ii], με υπόμνημα στα ελληνικά και γαλλικά με ημερομηνία έγκρισης 26 Ιουλίου του 1919, ώστε να προσκομιστεί στο Παρίσι. Σημαντικό είναι πως γίνεται μια αποτίμηση για την πληθυσμιακή σύνθεση κάθε πόλης και σημαντικού χωριού της Β. Ηπείρου, σε Έλληνες (Χριστιανούς) και Αλβανούς (Μουσουλμάνους).

Στον χάρτη προσδιορίζεται γεωγραφικά η περιοχή της Β. Ηπείρου και δίνονται δύο παραλλαγές για τα γεωγραφικά της όρια. Αρχικά τον Φεβρουάριο του 1919, ο Βενιζέλος τα προσδιόρισε στο Παρίσι, ως μια γραμμή που διέρχεται από την Χιμάρα, βορείως από το Τεπελένι, δυτικά της Μοσχόπολης και μέχρι την λίμνη Πρέσπα, όπου ενώνεται με τα γεωγραφικά σύνορα της Ελλάδας. Η διαφοροποίηση στον χάρτη του Ιουλίου είναι πως η περιοχή της Β. Ηπείρου επαναπροσδιορίζεται νοτίως από την γραμμή Τεπελένι-Κλεισούρα, καθώς στην περιοχή αυτή κατοικούσαν κυρίως Αλβανοί μουσουλμάνοι. Στην δεύτερη παραλλαγή του γεωγραφικού προσδιορισμού της Β. Ηπείρου η πληθυσμιακή σύνθεση, σύμφωνα με τα δεδομένα του χάρτη, ήταν 115.900 Έλληνες (58.1%) και 83.539 Αλβανοί (41.9%)

Ο βασικός άξονας της επιχειρηματολογίας του Βενιζέλου εστίαζε στο ότι όλοι οι ορθόδοξοι στην Αλβανία λογίζονταν ως Έλληνες, ενώ οι Αλβανοί που εξισλαμίστηκαν επί Τουρκοκρατίας αποδέχτηκαν την οθωμανική κυριαρχία και εν καιρώ τουρκοποιήθηκαν. Έφερε ως παράδειγμα τους Αρβανίτες, οι οποίοι έφυγαν από την Αλβανία για να γλιτώσουν από τις διώξεις των Οθωμανών και ενσωματώθηκαν στον ελλαδικό πληθυσμό, διατηρώντας όμως την γλώσσα τους:

«Αυτοί οι 300.000 Αλβανοί είχαν εξελληνισθεί τόσο ως προς τα ήθη και τα έθιμα, διατηρώντας παράλληλα την αλβανική γλώσσα, και πλέον έπαιζαν σημαντικό ρόλο στην οικονομική ζωή της Ελλάδας. Πάνω από τα δύο τρίτα του ελληνικού στόλου επανδρώνονται σήμερα από άνδρες αλβανικής καταγωγής [Αρβανίτες]. Θα ήταν ίσως ενδιαφέρον να αναφέρουμε ότι ο Αντιπρόεδρος του Υπουργικού Συμβουλίου στην Ελλάδα — Εμμανουήλ Ρέπουλης; ο Ανώτατος Διοικητής του Ελληνικού Στρατού — Στρατηγός Δαγκλής; ο Γενικός Διοικητής των Ναυτικών Δυνάμεων στην Ελλάδα — Ναύαρχος Κουντουριώτης, ήταν Αρβανίτες…»

Επίσης, ο Βενιζέλος θα επισήμαινε τον ρόλο που διαδραμάτισαν οι Αρβανίτες κατά την Ελληνική Επανάσταση.

Ο Βενιζέλος στην συνέχεια εστίασε στην Κορυτσά και στα ελληνικά σχολεία που λειτουργούσαν στην περιοχή κατά την περίοδο της οθωμανικής κυριαρχίας, τα οποία και αριθμούσαν 2.400 μαθητές ετησίως και είχαν ανεγερθεί με δωρεές επιφανών Κορυτσαίων με πιο σημαντικό τον Ιωάννη Μπάγκα, ιδρυτή του ομώνυμου γυμνασίου στην Κορυτσά. Τα ελληνικά σχολεία της Κορυτσάς είχαν παραμείνει κλειστά κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και επαναλειτούργησαν τον Σεπτέμβριο του 1918. Θέλοντας να αποδείξει την ελληνική συνείδηση του πληθυσμού ο Βενιζέλος παρουσίασε ένα σημαντικό στατιστικό στοιχείο. Την ακαδημαϊκή χρονιά 1918-1919, στα ελληνικά σχολεία της Κορυτσάς φοιτούσαν 2.300 μαθητές, ενώ στο μοναδικό αλβανικό σχολείο της περιοχής φοιτούσαν μόνο 200 μαθητές.

Ο Βενιζέλος αναφερόταν στο σχολείο των ευαγγελιστών, που τελούσε υπό την καθοδήγηση ενός Αμερικανού, του Φινέας Κένεντυ, για το οποίο ο Βενιζέλος τόνισε πως ήταν ένα καλό σχολείο, παρόλα αυτά οι Κορυτσαίοι επέλεγαν να στείλουν τα παιδιά τους στα ελληνικά σχολεία. Το αντεπιχείρημα του Αλβανού πρωθυπουργού Τουρχάν Πασά Περμέτι στο Παρίσι, ο οποίος και δεν αμφισβήτησε τα νούμερα που παρουσίασε ο Βενιζέλος, ήταν πως τα ελληνικά σχολεία προτιμούνταν διαχρονικά και από τους μουσουλμάνους Αλβανούς. Η πραγματικότητα είναι πως τα παιδιά των Αλβανών μπέηδων διαχρονικά είχαν τελειώσει  ελληνικά σχολεία, με γνωστότερη την Ζωσιμαία σχολή των Ιωαννίνων, όπου μεταξύ άλλων φοίτησε ο ιδρυτής του αλβανικού κράτους Ισμαήλ Κεμάλ.  Η απάντηση του Βενιζέλου, όπως προκύπτει από την επιχειρηματολογία του στο Παρίσι, είναι πως δεν τον ενδιέφερε το τι έκαναν οι «Τούρκοι», που νεόκοπα αυτοπροσδιορίστηκαν ως Αλβανοί. Άλλωστε ποτέ ο Βενιζέλος δεν προσμετρούσε τους μουσουλμάνους Αλβανούς της Β. Ηπείρου στους Έλληνες.

Ο Βενιζέλος εστίασε στο γεγονός πως μετά από την ανακήρυξη της ελληνικής ανεξαρτησίας, οι ορθόδοξοι στην Αλβανία θεωρούσαν εαυτούς ως Έλληνες, ενώ οι Αλβανοί μουσουλμάνοι δεν είχαν διαμορφώσει εθνική συνείδηση και πως ανέκαθεν αυτοπροσδιορίζονταν ως Τούρκοι. Ο Βενιζέλος τόνισε αρκετές φορές κατά την έκθεση των επιχειρημάτων του πως το αλβανικό κίνημα ήταν νεόκοπο και είχε ενταθεί μόλις τα τελευταία 2-3 χρόνια. Θα πρέπει να επισημανθεί πως η Κορυτσά αποτέλεσε από την δεκαετία του 1880 την κοιτίδα του αλβανικού εθνικισμού στον Νότο, όπως αντίστοιχα για τον Βορρά ήταν η Πριζρένη. Το αυστριακό ενδιαφέρον για την περιοχή συνετέλεσε, ώστε στις αρχές του 20ου  αιώνα να δημιουργηθεί μια μικρή ομάδα αλβανόφρονων ορθοδόξων στην Κορυτσά, η οποία βρισκόταν σε ανοιχτή σύγκρουση με το ελληνικό-ορθόδοξο στοιχείο της πόλης, το οποίο και αποτελούσε την μεγάλη πλειοψηφία.

Οι Αλβανοί ιστορικοί δεν αποδέχονται σήμερα την επιχειρηματολογία του Βενιζέλου, ότι όλοι οι ορθόδοξοι της Αλβανίας ήταν a priori Έλληνες, χαρακτηρίζοντάς την επιχειρηματολογία αναχρονιστική, η οποία και αγνοούσε την ύπαρξη του αλβανικού εθνικού κινήματος. Μάλιστα επισημαίνουν πως τα μέλη της αλβανικής αντιπροσωπίας στο Παρίσι επιδίωξαν την διενέργεια δημοψηφίσματος για τις περιοχές που οι Μεγάλες Δυνάμεις συζητούσαν να αφεθούν εκτός της αλβανικής επικράτειας τον Μάρτιο του 1919[iii]. Επίσης χαρακτηριστικά αναφέρονται στην τοποθέτηση του Ιταλού αντιπροσώπου στο Παρίσι Ντε Μαρτίνο, ο οποίος τόνισε στα λοιπά μέλη της αρμόδιας επιτροπής για το ελληνοαλβανικό ζήτημα πως το θρήσκευμα δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως το αποκλειστικό κριτήριο για τον καθορισμό της εθνικότητας. Ο Ντε Μαρτίνο υποστήριξε πως στη νότια Αλβανία υπήρχαν ορθόδοξοι που ήταν Αλβανοί, όπως και στον Βορά υπήρχαν καθολικοί, που δεν ήταν Ιταλοί, αλλά επίσης Αλβανοί. Προθυμοποιήθηκε μάλιστα να προσκομίσει στατιστικά στοιχεία από τις ιταλικές αρχές, με εμφανή στόχο να αντικρούσει τα εθνολογικά δεδομένα που είχε παραθέσει ο Βενιζέλος. Ο έτερος Ιταλός αντιπρόσωπος, συνταγματάρχης Καστόλντι, αποδέχτηκε την επιχειρηματολογία του Βενιζέλου, ότι οι Μουσουλμάνοι κατά βάση ήταν Αλβανοί, ενώ οι ορθόδοξοι Έλληνες.

Η ειδική επιτροπή που εξέτασε τις ελληνικές εθνικές διεκδικήσεις συνεδρίασε 12 φορές, από τις 12 Φεβρουαρίου μέχρι της 21 Μαρτίου του 1919, ενώ το ζήτημα του καθορισμού των ελληνοαλβανικών συνόρων απασχόλησε στην 7η συνεδρίαση. Οι Αλβανοί ιστορικοί αναφέρουν πως η βρετανική αντιπροσωπία, ενώ πίστευε ότι η Χιμάρα, το Αργυρόκαστρο, το Δέλβινο και οι Άγιοι Σαράντα ήταν καθολικά ελληνικές και ως προς το εθνικό φρόνημα και ως προς το γλωσσικό κριτήριο, οι περιφέρειες της Κορυτσάς, της Κολόνιας και του Λεσκοβίκ αποτελούνταν ως επί των πλείστων από «κατά το γένος» Αλβανούς[iv]. Οι εκπρόσωποι των Αγγλογάλλων στην επιτροπή ήταν και οι θερμότεροι υποστηρικτές τον ελληνικών διεκδικήσεων στην Β. Ήπειρο.

Κορυτσά: Με μπλε χρώμα παρουσιάζεται ο ορθόδοξος πληθυσμός ενώ με καφέ χρώμα ο μουσουλμανικός. Μια πρώτη ανάγνωση του χάρτη καθιστά εμφανής την υπεροχή του ορθόδοξου-ελληνικού στοιχείου στην πόλη της Κορυτσάς, στην Μοσχόπολη και στα χωριά νοτίως της Κορυτσάς προς την Νικολίτσα και την Ελλάδα. Τα χωριά στον άξονα Κορυτσά-Πόγραδετς και Κορυτσά-Βίγλιστα, με κάποιες εξαιρέσεις, αποτελούνταν από μουσουλμανικό πληθυσμό.

Αργυρόκαστρο: Μια πλήρης αντιστροφή της κατάστασης βλέπουμε στην περιοχή του Αργυροκάστρου, όπου στην πόλη κυριαρχεί το μουσουλμανικό στοιχείο, ενώ στα χωριά (που αργότερα αναγνωρίστηκαν ως ελληνική μειονοτική ζώνη), κυριαρχεί το ορθόδοξο-ελληνικό στοιχείο.

Ο Μεγάλος Πόλεμος είχε καταστήσει έκδηλο ότι η εθνική συνείδηση έπρεπε να αποτελεί τον μοναδικό παράγοντα που θα καθόριζε την εθνικότητα ενός λαού. Χαρακτηριστικά ο Βενιζέλος θα δήλωνε στο Παρίσι πως ούτε η φυλή, ούτε η γλώσσα, ούτε τα ανθρωπομορφικά χαρακτηριστικά του προσώπου, μπορούσαν να αποτελέσουν ασφαλή κριτήρια για τον προσδιορισμό της εθνικότητας. Είναι εμφανές πως ο Βενιζέλος ήταν επηρεασμένος από τις ιδέες του βρετανού καθηγητή της Οξφόρδης Άρνολντ Τόινμπι, όπως αποτυπώθηκαν στο βιβλίο του «Η Εθνικότητα και ο Πόλεμος» που εκδόθηκε το 1915.

Αναφορικά με τους Ηπειρώτες, ο Τόινμπι έγραφε πως ήταν ανεπτυγμένοι πολιτισμικά, ώστε να έχουν διαμορφώσει μια κοινή εθνική συνείδηση που ξεπερνούσε τα όρια της φυλής. Οι Μεγάλες Δυνάμεις το 1913-1914 είχαν ετεροπροσδιορίσει συλλήβδην τους κατοίκους της Β. Ηπείρου ως Αλβανούς, μόνο και μόνο επειδή μιλούσαν μια αλβανική διάλεκτο. Το καθοριστικό στοιχείο για τον Τόινμπι δεν ήταν ότι οι Ηπειρώτες μιλούσαν αλβανικά στο σπίτι, αλλά ότι μάθαιναν ελληνικά στο σχολείο, ως επιλογή ζωής. Οι Ηπειρώτες απέδειξαν πως η κοινή γλώσσα με τους Αλβανούς στην περίπτωσή τους δεν αποτελούσε κριτήριο εθνικού δεσμού, καθώς το 1914 πήραν τα όπλα για να υπερασπιστούν το δικαίωμά τους να ενωθούν με ένα αλλόγλωσσο κράτος, την Ελλάδα[v]. Είναι προφανές πως ο Τόινμπι αναφερόταν συγκεκριμένα στους Κορυτσαίους.

Είναι δεδομένο ότι η κατάσταση στην Κορυτσά το 1920 δεν ήταν η ίδια με αυτήν του 1914. Ο Γάλλος στρατηγός Ντεφουρτόν που επισκεπτόταν περιοδικά την Κορυτσά για να επιθεωρήσει τα γαλλικά στρατεύματα που έλεγχαν την περιοχή από το 1916, θα επισήμαινε τον Απρίλιο του 1920 στην Ελληνική Στρατιωτική Αποστολή Κωνσταντινούπολης πως το ελληνικό φρόνημα των κατοίκων της Κορυτσάς είχε εξασθενίσει σε σχέση με προηγούμενες επισκέψεις του στην περιοχή, που είχε πραγματοποιήσει το 1916 και το 1918. Ο Ντεφουρτόν απέδιδε το παραπάνω γεγονός στο διάγγελμα του Προέδρου Ουίλσον που προέκρινε την δημιουργία ενός ανεξάρτητου αλβανικού κράτους, που θα συμπεριλάμβανε στην επικράτειά του και την Κορυτσά. Επίσης η νέα κυβέρνηση των Τιράνων με επικεφαλής τον Σουλεϊμάν Ντελβίνα, που είχε προκύψει μετά από το Συνέδριο της Λούσνια τον Ιανουάριο του 1920 είχε καθολική αποδοχή από τους Αλβανούς, γεγονός που είχε συμβάλει στην ενίσχυση του αλβανικού εθνικού φρονήματος[vi].

Τον ίδιο μήνα ο βρετανός διπλωμάτης Άλεν Λήπερ, αρμόδιος για το ελληνικό ζήτημα και μέλος της βρετανικής αντιπροσωπίας στο Παρίσι, θα τηλεγραφούσε στο Foreign Office ισχυριζόμενος πως ο Βενιζέλος του είχε εκμυστηρευτεί σε κατ’ιδίαν συζήτηση πως δεν θα έφερνε αντίρρηση, εάν η Κορυτσά ενσωματωνόταν σε ένα ανεξάρτητο Αλβανικό κράτος, καθώς ο Βενιζέλος είχε ως κύριο στόχο την προσάρτηση της περιοχής του Αργυροκάστρου στην Ελλάδα, κάτι που εκείνη την εποχή δεν έβρισκε αντίθετες τις τέσσερεις Μεγάλες Δυνάμεις (Η.Π.Α., Βρετανία, Γαλλία, Ιταλία). Αντιθέτως, η ενδεχόμενη απόδοση της Κορυτσάς στην Ελλάδα δεν έβρισκε σύμφωνο τον πρόεδρο Ουίλσον, ενώ είχε αποτελέσει αντικείμενο κριτικής και από τον βρετανικό τύπο. Tην ίδια εποχή ο γαλλικός στρατός αποχωρούσε από την Κορυτσά και ο Βενιζέλος προετοίμαζε το έδαφος, ώστε να γινόταν η αντικατάστασή του από τον ελληνικό στρατό[vii].

Οι Μεγάλες Δυνάμεις είχαν αποφασίσει να μην επιτρέψουν καμία μεταβολή στην εδαφική κατάσταση που είχε δημιουργήσει ο Α’ΠΠ, προτού ολοκληρωθούν οι διεργασίες στο Παρίσι. Το ζήτημα της αποχώρησης του γαλλικού στρατού από την Κορυτσά είχε προκύψει από το καλοκαίρι του 1919. Ο πρώτος που ανέδειξε το θέμα στο Παρίσι ήταν ο Τομάσο Τιττόνι, ο οποίος διαμήνυσε πως θα έπρεπε να διατάξουν τον ελληνικό στρατό να μην καταλάβει την Κορυτσά, καθώς αυτό θα οδηγούσε σε συγκρούσεις με το μουσουλμανικό στοιχείο της περιοχής[viii]. Θα πρέπει να επισημανθεί πως και τον Οκτώβριο του 1914, ο ελληνικός στρατός δεν είχε εισέλθει στην Κορυτσά αυτοβούλως αλλά κατόπιν εντολής των δυνάμεων της Αντάντ. Το 1919 ο ελληνικός στρατός παρέμενε και συμμαχικός στρατός. Οι Γάλλοι ενημέρωσαν τον Βενιζέλο σχετικά με τα τεκταινόμενα στο Παρίσι μέσω του Έλληνα πρεσβευτή Ρωμανού και του υπογράμμισαν πως κανένα κράτος δεν θα καταλάμβανε την Κορυτσά χωρίς να έχουν καθοριστεί πρώτα τα όρια της αλβανικής επικράτειας στο Παρίσι[ix].

*Ο Δημήτριος-Μερκούριος Κόντης είναι ιστορικός ερευνητής.

[i] Papers Relating to the Foreign Relations of the United States, The Paris Peace Conference, 1919, Volume III Document 58. Secretary’s Notes of a Conversation Held in M. Pichon’s Room at the Quai d’Orsay, Paris, on Monday, 3 February,1919, at 11 a.m.

[ii] Ο εθνογραφικός χάρτης του 1919 αποτελεί τμήμα του «Αρχείου Μίλτου Σπυρομήλιου»

[iii] Dervishi, E. (2020). The Albanian question at the Paris Peace Conference during 1919-1920. Journal of Liberty and International Affairs, 6(2), 123-134, p. 123 and p.129

[iv] Lavdosh, Ahmetaj & Sinani, Arsim. (2014). Wilson and European Policy in Albania (1918-1920). SEEU Review. 10. 10.2478/seeur-2014-0011, p. 121-122.

[v] Kondis, D.M. (2023). British Foreign Policy on The Aegean Islands: 1912-1914. Turin: KDP, p. 67.

[vi]  Κόντης, Β. (1996). Ευαίσθητες ισορροπίες, Ελλάδα και Αλβανία στον 20ο αιώνα. Θεσσαλονίκη: Παρατηρητής, σελ. 127-128

[vii] DBFP, 1919-1939, vol. XII, No 318 Memorandum by Mr. Leeper on the Greek occupation of Koritza and Thrace, Foreign Office, April 5, 1920

[viii] Papers Relating to the Foreign Relations of the United States, The Paris Peace Conference, 1919, Volume VIII, Document 5. Notes of a Meeting of the Heads of Delegations of the Five Great Powers Held in M. Pichon’s Room at the Quai d’Orsay, Paris, on Wednesday, September 3, 1919, at 11 a.m.

[ix] Β.Κόντης (2018), Ο Βενιζέλος και το ζήτημα της Κορυτσά, Θεσσαλονίκη: Literatus, σελ.100

BBC: γιατί το 2023 ήταν μια άβολη χρονιά για τη Δύση

0

30 Δεκεμβρίου 2023

ΠΗΓΗ ΕΙΚΟΝΑΣ, REUTERS

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν καταζητείται από τη Δύση θεωρητικά – αλλά τον υποδέχονται στο κόκκινο χαλί στο εξωτερικό, συμπεριλαμβανομένης της συνάντησης με τον Κιμ Γιονγκ Ουν.

Frank Gardner BBC ανταποκριτής ζητημάτων ασφαλείας

Τους τελευταίους 12 μήνες σημειώθηκε μια σειρά αποτυχιών για τις ΗΠΑ, την Ευρώπη και άλλες μεγάλες δημοκρατίες στη διεθνή πολιτική σκηνή. Καμια δεν ήταν καταστροφική, προς το παρόν. Ωστόσο, επισημαίνουν μια μεταβαλλόμενη ισορροπία δυνάμεων μακριά από τις κυριαρχούμενες από τις ΗΠΑ, δυτικές αξίες που επικρατούν εδώ και χρόνια.

Σε πολλά μέτωπα, ο άνεμος πνέει σε λάθος κατεύθυνση για τα δυτικά συμφέροντα. Να γιατί και ποια οφέλη θα μπορούσαν να προκύψουν ακόμα από τις υπό εξέλιξη αλλαγές:

Ουκρανία

Παρά ορισμένες πρόσφατες επιτυχίες στη Μαύρη Θάλασσα, ο πόλεμος δεν πάει καλά για την Ουκρανία. Αυτό σημαίνει ότι, κατ’ επέκταση, πηγαίνει άσχημα για το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, οι οποίες έχουν χρηματοδοτήσει την πολεμική προσπάθεια της Ουκρανίας και την οικονομία της σε ύψος δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Πέρυσι, τέτοιες μέρες, οι ελπίδες ήταν μεγάλες στο ΝΑΤΟ. Εφοδιασμένος με σύγχρονο στρατιωτικό εξοπλισμό και εντατική εκπαίδευση στις δυτικές χώρες, ο στρατός της Ουκρανίας θα μπορούσε να κατακτήσει το πλεονέκτημα που είχε κερδίσει εκείνο το φθινόπωρο και να απωθήσει τους Ρώσους από μεγάλο μέρος της επικράτειας που είχαν καταλάβει. Αυτό δεν έχει συμβεί.

Το πρόβλημα ήταν ο συγχρονισμός. Οι χώρες του ΝΑΤΟ άργησαν να αποφασίσουν αν θα στείλουν σύγχρονα Άρματα Κύριας Μάχης όπως το Βρετανικό Challenger 2 και το Leopard 2 της Γερμανίας στην Ουκρανία, για να μην προκαλέσουν κάποιου είδους βιαστικά αντίποινα απο τον Πούτιν.

Στο τέλος, η Δύση παρέδωσε τα τανκς, ο πρόεδρος Πούτιν δεν έκανε τίποτα. Αλλά όταν ήταν έτοιμα να αναπτυχθούν στο πεδίο της μάχης τον Ιούνιο, οι Ρώσοι διοικητές είχαν κοιτάξει τον χάρτη και είχαν μαντέψει σωστά πού θα ήταν η κύρια προσπάθεια της Ουκρανίας.

ΠΗΓΗ ΕΙΚΟΝΑΣ, REUTERS

Η αντεπίθεση της Ουκρανίας δεν πήγε όπως είχε προγραμματιστεί και βρίσκεται σε άμυνα σε ορισμένα σημεία της πρώτης γραμμής.

Η Ουκρανία, σκέφτηκαν, θα ήθελε να προχωρήσει νότια μέσω της περιφέρειας Zaporizhzhia προς την Αζοφική Θάλασσα, δημιουργώντας μια σφήνα στις ρωσικές γραμμές, χωρίζοντάς τες στα δύο και αποκόπτοντας την Κριμαία.

Ο ρωσικός στρατός μπορεί να προσπάθησε αβυσσαλέα να καταλάβει το Κίεβο το 2022, αλλά εκεί που υπερέχει είναι στην άμυνα. Όλο εκείνο το διάστημα που οι ουκρανικές ταξιαρχίες εκπαιδεύονταν στη Βρετανία και αλλού κατά το πρώτο εξάμηνο του 2023, και ενώ τα τανκς μεταφέρονταν ανατολικά προς το μέτωπο, η Ρωσία κατασκεύαζε τις μεγαλύτερες, πιο εκτεταμένες γραμμές αμυντικών οχυρώσεων στη σύγχρονη ιστορία.

Αντιαρματικές νάρκες, νάρκες κατά προσωπικού, αποθήκες, χαρακώματα, παγίδες αρμάτων μάχης, drones και πυροβολικό έχουν συνδυαστεί για να ματαιώσουν τα σχέδια της Ουκρανίας. Η πολύκροτη αντεπίθεσή της απέτυχε.

Για την Ουκρανία και τη Δύση, οι μετρήσεις πηγαίνουν σχεδόν όλες προς τη λάθος κατεύθυνση. Η Ουκρανία έχει σοβαρή έλλειψη πυρομαχικών και στρατιωτών. Το Κογκρέσο αναστέλλει τις προσπάθειες του Λευκού Οίκου να προωθήσει ένα πακέτο στρατιωτικής υποστήριξης 60 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Η Ουγγαρία αναστέλλει το πακέτο βοήθειας των 50 δισ. ευρώ της ΕΕ.

Ένα ή και τα δύο μπορεί τελικά να τα καταφέρουν, αλλά μπορεί να είναι πολύ αργά. Οι ουκρανικές δυνάμεις πρέπει ήδη να περάσουν στην άμυνα. Εν τω μεταξύ, η Μόσχα έχει θέσει την οικονομία της σε πολεμική βάση, αφιερώνοντας το ένα τρίτο του εθνικού της προϋπολογισμού στην άμυνα, ενώ ρίχνει χιλιάδες άνδρες και χιλιάδες οβίδες πυροβολικού στις πρώτες γραμμές της Ουκρανίας.

Προφανώς αυτή η κατάσταση είναι βαθιά απογοητευτική για την Ουκρανία, η οποία ήλπιζε μέχρι τώρα να είχε ανατρέψει το ρεύμα του πολέμου προς όφελός της. Αλλά γιατί έχει σημασία για τη Δύση;

Έχει σημασία γιατί ο Πρόεδρος Πούτιν, ο οποίος διέταξε προσωπικά αυτήν την εισβολή πριν από σχεδόν δύο χρόνια, χρειάζεται μόνο να κρατήσει το έδαφος που έχει καταλάβει (περίπου το 18% της Ουκρανίας) για να κηρύξει μια νίκη.

REUTERS

Την Παρασκευή η Ρωσία έπληξε πόλεις της Ουκρανίας με το μεγαλύτερο μπαράζ πυραύλων της μέχρι τώρα.
Το ΝΑΤΟ έχει αδειάσει τα οπλοστάσιά του για να υποστηρίξει τη σύμμαχό του, την Ουκρανία. Όλα δυνητικά καταλήγουν σε μια ντροπιαστική αποτυχία να αντιστραφεί η ρωσική εισβολή.

Εν τω μεταξύ, τα κράτη της Βαλτικής – η Εσθονία, η Λετονία και η Λιθουανία, όλα μέλη του ΝΑΤΟ – είναι πεπεισμένα πως εάν ο κ. Πούτιν καταφέρει να πετύχει στην Ουκρανία, θα έρθει γι αυτά η σειρά μέσα σε πέντε χρόνια.

Βλαντιμίρ Πούτιν

Ο Ρώσος πρόεδρος είναι καταζητούμενος. Θεωρητικά.

Τον Μάρτιο του 2023, κατηγορήθηκε από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης, μαζί με τον Επίτροπό του για τα Δικαιώματα των Παιδιών, για εγκλήματα πολέμου που διαπράχθηκαν εναντίον παιδιών της Ουκρανίας.

Η Δύση ήλπιζε ότι αυτό θα τον καθιστούσε διεθνή παρία και θα τον κρατούσε στη χώρα του, χωρίς να μπορεί να ταξιδέψει από φόβο σύλληψης και απέλασης στη Χάγη. Αυτό δεν έχει συμβεί.

Μετά από εκείνο το κατηγορητήριο, ο Πρόεδρος Πούτιν έχει πάει στο Κιργιστάν, την Κίνα, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και τη Σαουδική Αραβία, δεχόμενος κάθε φορά υποδοχή στο κόκκινο χαλί. Έχει επίσης λάβει μέρος ουσιαστικά στη σύνοδο κορυφής των Brics στη Νότια Αφρική.

Οι κυρώσεις της ΕΕ υποτίθεται ότι θα γονάτιζαν τη ρωσική οικονομία, αναγκάζοντας τον Πούτιν να ανατρέψει την εισβολή του. Ωστόσο, η Ρωσία έχει αποδειχθεί εξαιρετικά ανθεκτική σε αυτές τις κυρώσεις, προμηθεύοντας πολλά προϊόντα μέσω άλλων χωρών όπως η Κίνα και το Καζακστάν.

Είναι αλήθεια ότι η Δύση έχει απογαλακτιστεί σε μεγάλο βαθμό από το ρωσικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο, αλλά η Μόσχα βρήκε άλλους πρόθυμους πελάτες, αν και σε μειωμένη τιμή.

Το γεγονός είναι ότι ενώ η εισβολή και η βάναυση κατοχή της Ουκρανίας από τον κ. Πούτιν είναι απεχθής για τα δυτικά κράτη, δεν είναι σε μεγάλο βαθμό για τον υπόλοιπο κόσμο.

Πολλά κράτη το βλέπουν αυτό ως πρόβλημα της Ευρώπης, με ορισμένα να ρίχνουν την ευθύνη στο ΝΑΤΟ, λέγοντας ότι προκάλεσε τη Ρωσία επεκτεινόμενο πολύ ανατολικά. Προς απογοήτευση των Ουκρανών, αυτά τα κράτη φαίνονται να αγνοούν τα ευρείας κλίμακας βασανιστήρια και τις καταχρήσεις που διέπραξαν τα ρωσικά στρατεύματα εισβολής.

Γάζα

Η Δύση, μου είπαν οι Άραβες υπουργοί πρόσφατα σε μια σύνοδο κορυφής στο Ριάντ, έχει διπλά μέτρα και σταθμά.

«Οι κυβερνήσεις σας είναι υποκριτές», μου είπαν. Γιατί, με ρώτησαν, περιμένετε να καταδικάσουμε τη Ρωσία για τη δολοφονία αμάχων στην Ουκρανία, όταν αρνείστε την κατάπαυση του πυρός στη Γάζα, όπου χιλιάδες άμαχοι σκοτώνονται;

πηγή: EPA

Περίπου 21.500 Παλαιστίνιοι και 1.200 Ισραηλινοί έχουν σκοτωθεί στη σύγκρουση, λένε αξιωματούχοι, στο Ισραήλ και στη Λωρίδα της Γάζας που διοικείται από τη Χαμάς

Ο πόλεμος Ισραήλ-Χαμάς ήταν σαφώς καταστροφικός για όλους τους πολίτες της Γάζας και για όσους Ισραηλινούς επλήγησαν από τη δολοφονική επιδρομή της Χαμάς στο νότιο Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου. Ήταν επίσης κακό για τη Δύση.

Έχει αποσπάσει την παγκόσμια προσοχή μακριά από τη σύμμαχο του ΝΑΤΟ, την Ουκρανία, η οποία αγωνίζεται να συγκρατήσει τις ρωσικές προόδους αυτόν τον χειμώνα. Έχει εκτρέψει τα αμερικανικά πυρομαχικά μακριά από το Κίεβο υπέρ του Ισραήλ.

Αλλά πάνω από όλα, στα μάτια πολλών μουσουλμάνων και άλλων σε όλο τον κόσμο, έκανε τις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο να φαίνονται συνένοχοι στην καταστροφή της Γάζας προστατεύοντας το Ισραήλ στον ΟΗΕ.

Η Ρωσία, της οποίας η πολεμική αεροπορία βομβάρδισε το Χαλέπι στη Συρία, σημείωσε άνοδο των μετοχών της στη Μέση Ανατολή από τις 7 Οκτωβρίου.

Ο πόλεμος έχει ήδη επεκταθεί στη νότια Ερυθρά Θάλασσα, όπου οι Χούτι που υποστηρίζονται από το Ιράν εκτοξεύουν εκρηκτικά απο μη επανδρωμένα αεροσκάφη και πυραύλους σε πλοία, αυξάνοντας τις τιμές των εμπορευμάτων, καθώς οι μεγάλες ναυτιλιακές εταιρείες του κόσμου αναγκάζονται να εκτρέπουν το δρομολόγιό τους μέχρι το νότιο άκρο της Αφρικής.

Ιράν

Το Ιράν είναι υπό την υποψία ότι αναπτύσσει μυστικά πυρηνικό όπλο, κάτι που αρνείται. Ωστόσο, παρά τις προσπάθειες της Δύσης, απέχει πολύ από το να είναι απομονωμένο, αφού έχει επεκτείνει τα στρατιωτικά του πλοκάμια στο Ιράκ, τη Συρία, τον Λίβανο, την Υεμένη και τη Γάζα μέσω πολιτοφυλακών που χρηματοδοτεί, εκπαιδεύει και εξοπλίζει.

Φέτος, σφυρηλάτισε μια ολοένα στενότερη συμμαχία με τη Μόσχα, στην οποία παρέχει μια φαινομενικά ανεξάντλητη προμήθεια drones Shahed για εκτόξευση στις πόλεις της Ουκρανίας.

Χαρακτηρισμένο ως απειλή από πολλά δυτικά έθνη, το Ιράν έχει ωφεληθεί από τον πόλεμο της Γάζας τοποθετώντας τον εαυτό του στη Μέση Ανατολή ως υπέρμαχο της παλαιστινιακής υπόθεσης.

Σαχέλ της Αφρικής

Μία προς μία, οι χώρες της περιοχής Σαχέλ της Δυτικής Αφρικής έχουν υποκύψει σε στρατιωτικά πραξικοπήματα που εκδίωξαν τις ευρωπαϊκές δυνάμεις που βοηθούσαν στην καταπολέμηση της εξέγερσης των τζιχαντιστών στην περιοχή.

Οι πρώην γαλλικές αποικίες του Μάλι, της Μπουρκίνα Φάσο και της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας είχαν ήδη στραφεί εναντίον των Ευρωπαίων όταν τον Ιούλιο, ένα ακόμη πραξικόπημα εξεδίωξε εναν φιλοδυτικό πρόεδρο στον Νίγηρα. Τα τελευταία γαλλικά στρατεύματα έχουν πλέον εγκαταλείψει τη χώρα, αν και 600 στρατιώτες των ΗΠΑ παραμένουν εκεί σε δύο βάσεις.

Πηγή: REUTERS

Οι πραξικοπηματίες στον Νίγηρα λίγο μετά την ανάληψη της εξουσίας

Αντικαθιστούν τις γαλλικές και διεθνείς δυνάμεις οι Ρώσοι μισθοφόροι του ομίλου Βάγκνερ, ο οποίος κατάφερε να επιμείνει στις κερδοφόρες επιχειρηματικές του συμφωνίες παρά τον μυστηριώδη θάνατο του αρχηγού του, Γεβγκένι Πριγκόζιν, σε αεροπορικό δυστύχημα τον Αύγουστο.

Εν τω μεταξύ, η Νότια Αφρική, που κάποτε θεωρούνταν δυτικός σύμμαχος, διεξάγει κοινές ναυτικές ασκήσεις με ρωσικά και κινεζικά πολεμικά πλοία.

Βόρεια Κορέα

Η Λαϊκή Δημοκρατία της Κορέας υποτίθεται ότι βρίσκεται υπό αυστηρές διεθνείς κυρώσεις λόγω των απαγορευμένων πυρηνικών όπλων και του προγράμματος βαλλιστικών πυραύλων της.

Ωστόσο, φέτος, έχει σφυρηλατήσει στενούς δεσμούς με τη Ρωσία, με τον ηγέτη της Κιμ Γιονγκ Ουν να επισκέπτεται μια ρωσική διαστημική βάση, και ως συνέχεια η Βόρειος Κορέα να στέλνει ένα εκατομμύριο βλήματα πυροβολικού στις ρωσικές δυνάμεις που πολεμούν στην Ουκρανία.

Η Βόρεια Κορέα έχει κάνει δοκιμές αρκετών διηπειρωτικών βαλλιστικών πυραύλων, οι οποίοι πλέον πιστεύεται ότι μπορούν να φτάσουν στα περισσότερα μέρη των ηπειρωτικών ΗΠΑ.

Κίνα

Σε κάποιο βαθμό, το 2023 σημειώθηκε χαλάρωση της έντασης μεταξύ Πεκίνου και Ουάσιγκτον, με μια σε μεγάλο βαθμό επιτυχημένη σύνοδο κορυφής μεταξύ των Προέδρων Μπάιντεν και Σι στο Σαν Φρανσίσκο.

Αλλά η Κίνα δεν έχει δείξει κανένα σημάδι υποχώρησης στις διεκδικήσεις της στο μεγαλύτερο μέρος της Θάλασσας της Νότιας Κίνας, εκδίδοντας έναν νέο «τυποποιημένο» χάρτη που επεκτείνει τις αξιώσεις της σχεδόν μέχρι τις ακτές αρκετών χωρών της Ασίας-Ειρηνικού.

Ούτε έχει παραιτηθεί από τις διεκδικήσεις της για την Ταϊβάν, την οποία έχει δεσμευθεί να «πάρει πίσω», με τη βία αν χρειαστεί.

Λόγοι αισιοδοξίας;

Σε αυτό το ζοφερό σκηνικό για τη Δύση, είναι ίσως δύσκολο να δεις αχτίδες ελπίδας.

Αλλά το θετικό για τη Δύση, η συμμαχία του ΝΑΤΟ έχει ξεκάθαρα ξαναβρεί τον αμυντικό της σκοπό, γαλβανισμένο από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία. Η δυτική ομοφωνία που επιδείχθηκε μέχρι τώρα έχει εκπλήξει πολλούς, αν και τώρα αρχίζουν να εμφανίζονται κάποιες ρωγμές.

Αλλά είναι στη Μέση Ανατολή όπου υπάρχει η μεγαλύτερη δυνατότητα βελτίωσης. Αυτό οφείλεται εν μέρει στην τρομακτική κλίμακα των γεγονότων που έχουν εκτυλιχθεί και στις δύο πλευρές των συνόρων Γάζας-Ισραήλ.

Πριν από τις 7 Οκτωβρίου, η αναζήτηση λύσης στο ζήτημα ενός μελλοντικού παλαιστινιακού κράτους είχε σε μεγάλο βαθμό εγκαταλειφθεί.

Ένας ορισμένος εφησυχασμός είχε εισχωρήσει στις σχέσεις του Ισραήλ με τους Παλαιστίνιους ότι αυτό ήταν ένα πρόβλημα που θα μπορούσε με κάποιο τρόπο να αντιμετωπιστεί με μέτρα ασφαλείας, χωρίς να χρειάζεται να κάνουν σοβαρές κινήσεις για να τους προσφέρουν ένα δικό τους κράτος.

Αυτή η φόρμουλα έχει πλέον αποδειχθεί ότι είναι μοιραία ελαττωματική. Ο ένας ηγέτης μετά τον άλλο έχει διακηρύξει ότι οι Ισραηλινοί δεν θα μπορούν να ζήσουν με την ειρήνη και την ασφάλεια που τους αξίζει, εκτός εάν οι Παλαιστίνιοι θα μπορέσουν να κάνουν το ίδιο.

Η εύρεση μιας δίκαιης και βιώσιμης λύσης σε ένα πρόβλημα που εκτείνεται πίσω στην ιστορία θα είναι απίστευτα δύσκολη και θα περιλαμβάνει τελικά επώδυνους συμβιβασμούς και θυσίες και από τις δύο πλευρές, εάν πρόκειται να πετύχει. Αλλά τώρα επιτέλους, έχει τραβήξει την προσοχή του κόσμου.

www.bbc.com

ΤΑ ΑΝΘΗ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ: 2024: Θα είναι αιματηρό σε πολλά μέρη του κόσμου

4

 

της Caroline Galactéros, προέδρου του ομίλου Geopragma

Για τις δυτικές καγκελαρίες «ο πόλεμος, όχι η ειρήνη, πρέπει να επικρατεί παντού και πάντα». Μόνη ελπίδα επικράτησης της λογικής είναι η επιστροφή του Τραμπ στο Λευκό Οίκο…

…Η διεξαγωγή μιας εξαντλητικής αξιολόγησης για το 2023 θα είχε περιορισμένο μόνο ενδιαφέρον. Μπορούμε, ωστόσο, να πούμε χωρίς ιδιαίτερο κίνδυνο ότι το 2024 αναμένεται να εδραιωθούν οι τάσεις που παρατηρήθηκαν πέρυσι.

Αυτές δεν είναι καλές για τη Δύση μας, εμποτισμένη περισσότερο από ποτέ από τη μαγική της σκέψη, τις αυτοεκπληρούμενες προφητείες της και την ακαμψία της μπροστά στα χτυπήματα που δέχεται από όλες τις πλευρές. Κτυπήματα που έρχονται από όλα τα άλλα μέρη του κόσμου, που αμφισβητούν πλέον ανεμπόδιστα έναν αναχρονιστικό αμερικανικό ηγεμονισμό και μια ακόμη πιο αυτοκτονική ευρωπαϊκή συνοδοιπορία. 

Γιατί στην Ευρώπη είμαστε στρατηγικά και διπλωματικά αυτιστικοί και περήφανοι γι’ αυτό.

Στη Γαλλία, μάλλον περισσότερο από αλλού. Είναι τραγικό για τη χώρα μας, αλλά κανείς δεν είναι έτοιμος να το ακούσει, πόσο μάλλον να βγάλει δυναμικά και εποικοδομητικά συμπεράσματα από αυτό. Η Γαλλία και οι Γάλλοι υποφέρουν, αλλά οι ηγέτες μας δεν νοιάζονται και, όπως οι Ευρωπαίοι ομόλογοί τους, εξακολουθούν να πιστεύουν ότι μπορούν, με τη βία, να αποκαταστήσουν την αξιοπιστία τους και να φέρουν τον υπόλοιπο κόσμο, αλλά και τους δικούς τους ανθρώπους – μάζες «αξιοθρήνητων» απείθαρχων – που δεν καταλαβαίνουν τίποτα για το ακτινοβόλο ομοσπονδιακό μέλλον που τους ετοιμάζουν…

Αυτό προμηνύει εκπλήξεις στις ευρωπαϊκές εκλογές που έρχονται.

Διότι αντιμέτωποι με τον παραλογισμό και την ελαφρότητα των αποφάσεων που λαμβάνονται «στην κορυφή», «οι κατώτεροι» επαναστατούν. Η κοινή λογική ξυπνά. Η τρέλα του πολέμου που διεξάγει το ΝΑΤΟ εναντίον της Ρωσίας σε βάρος του δύστυχου ουκρανικού λαού αλλά και της ίδιας της ευρωπαϊκής ευημερίας, φαίνεται ξεκάθαρα. Το ουκρανικό στρατιωτικό φιάσκο και οι σωροί άχρηστων θανάτων του που θυσιάστηκαν στο βωμό του παθολογικού αντιρωσισμού θα έπρεπε, ωστόσο, με αυτό το επίπεδο καταστροφής, να επιβάλλουν τον επείγοντα χαρακτήρα μιας κατάπαυσης του πυρός, μιας έξυπνης διαπραγμάτευσης… όσο υπάρχει κάτι να σωθεί από την άτυχη Ουκρανία. Για να μην αναφέρουμε καν την κατακερματισμένη ευρωπαϊκή ασφάλεια, η οποία πρέπει επιτακτικά να ανοικοδομηθεί, ακόμη κι αν ο αμερικανικός στόχος του διαχωρισμού της Ρωσίας από την Ευρώπη έχει επιτευχθεί από την Ουάσιγκτον. Επιτέλους, λογική θα λέγατε.

Αλλά αυτή θα ήταν πολύ απλή. Γιατί να είμαστε λογικοί, εχέφρονες, πραγματιστές; Το ΝΑΤΟ ενεργεί σαν να μην είχε συμβεί τίποτα και τώρα ετοιμάζεται για μια τελική κατά μέτωπο επίθεση εναντίον του «δικτάτορα Πούτιν». Ο άνθρωπος-στόχος δολοφονίας. Η ειρήνη δεν είναι στην ημερήσια διάταξη και υπάρχει κάθε πρόθεση στην Ουάσιγκτον και τις Βρυξέλλες να συνεχίσουν τη ρωσική παρενόχληση με θέμα την ασφάλεια. Μέχρι να καταρρεύσει…και ακόμα κι αν αυτό πάρει χρόνια. Σε κάθε περίπτωση, «ό,τι κακό είναι καλό»! Ενώ η Ουκρανία πεθαίνει, το αμερικανικό στρατιωτικό-βιομηχανικό συγκρότημα γεμίζει τα βιβλία παραγγελιών του, η αμερικανική πολιτική τάξη χρηματοδοτείται και πλουτίζει εξωφρενικά, και η Ευρώπη αποδυναμώνεται οικονομικά και πολιτικά, δεχόμενη ευχαρίστως να πληρώσει για να συνεχίζεται το σφαγείο και να χτίζεται αυτό το νέο σιδερένιο παραπέτασμα μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης… και της υπόλοιπης Ευρασίας, πολύ πέρα της Ρωσίας. Θέλουμε να εντάξουμε την Ουκρανία στην ΕΕ παρά την κατάσταση της οικονομίας και του πολιτικού της συστήματος. Για το μουσείο; Όχι μόνο ! Για τις εγγυήσεις ασφαλείας που συνδέονται με την ένταξη, που σημαίνει ότι τα κράτη μέλη της ΕΕ και της Συμμαχίας θα πρέπει να βοηθήσουν…

Εν ολίγοις, η διπλωματία έχει εγκαταλείψει τις δυτικές καγκελαρίες, η ανάλυση παρουσιάζεται ως εφησυχασμός, οι μυστικές συνεννοήσεις ανήκουν στο χθες, ο διάλογος ισοδυναμεί με φαγοπότι με τον Διάβολο. Βλέπουμε μια ταινία Disney, χωρίς τη χάρη και το αίσιο τέλος . Η Ρωσία δεν πρέπει να κερδίσει και η αιμάσσουσα Ουκρανία δεν μπορεί να χάσει. Ωραία, λοιπόν! Η πραγματικότητα είναι ότι η πολιτική, στρατιωτική και οικονομική ταπείνωση που βιώσαμε τα τελευταία δύο χρόνια και την οποία δεν μπορούμε πλέον να κρύψουμε από τους «πληθυσμούς» μας είναι αφόρητη για εμάς. Είναι ο πόλεμος, όχι η ειρήνη, που πρέπει να επικρατεί παντού και πάντα. Η κατασκευή του ρωσικού συστημικού εχθρού, η δαιμονοποίησή του, όλα αυτά είναι πολύ κερδοφόρα για να τα εγκαταλείψουμε.

Προφανώς όσο σκάβουμε, τόσο βαθύτερα πηγαίνουμε. Η διαπραγμάτευση δεν θεωρείται πλέον αξιόπιστη από την, σε θέση ισχύος εδαφικά, Μόσχα καθώς η εμπιστοσύνη έχει σπάσει.

Μόνο μια βασική αλλαγή στην Ουάσιγκτον και η επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ θα μπορούσαν να δώσουν ελπίδες για επιστροφή στη λογική.

Θα προσπαθήσουμε λοιπόν τα πάντα, απολύτως όλα για να μην επιστρέψει στην εξουσία. Η Ρωσία κατάλαβε ότι έπρεπε να προετοιμαστεί για έναν πόλεμο φθοράς που κάποια στιγμή θα μπορούσε να εμπλέξει δυνάμεις του ΝΑΤΟ στο ουκρανικό έδαφος… με τοπική στολή εάν χρειαζόταν. Γιατί όχι και για την Οδησσό. Η τρέλα μιας τέτοιας αντιπαράθεσης δεν φαίνεται να τρομάζει τους στρατηγούς μας στα επιτελεία ή επί του πεδίου. Είναι ιδεολόγοι. Μεγάλοι ιεροεξεταστές. Μόνο οι φιλοπόλεμες θέσεις μετράνε…

«Η Ρωσία δεν πρέπει να κερδίσει και η αιμάσσουσα Ουκρανία δεν μπορεί να χάσει». Γι’ αυτό εντάσσουμε την Ουκρανία στην ΕΕ…Σαν να βλέπουμε ταινία Ντίσνεϊ χωρίς το αίσιο τέλος!…

Εν ολίγοις, ονειροπολούμε, προσπαθούμε να αποσταθεροποιήσουμε τη ρωσική αρκούδα στη Σερβία, τη Λευκορωσία, τη Μολδαβία, την Αρμενία, τη Συρία, την Αίγυπτο ακόμα και στην Ινδία. Περιμένουμε να κάνει ένα λάθος που θα δικαίωνε τη βιασύνη μας για λάφυρα. Πνιγόμαστε μπροστά στις προεδρικές εκλογές του Μαρτίου, οι οποίες φαντάζουν προκαθορισμένες. Προσπαθούμε να σταματήσουμε την τρομερή δυναμική της ευρασιατικής ολοκλήρωσης, να παρεμβληθούμε μεταξύ Ρωσίας και Ινδίας, Ρωσίας και Κίνας, Ρωσίας και Βραζιλίας… χωρίς επιτυχία. Η δυναμική είναι πολύ δυνατή. Τα σκυλιά γαβγίζουν, αλλά το καραβάνι περνάει… Οι BRICS συνεχίζουν την πορεία τους, οι συμφωνίες σύνδεσης πολλαπλασιάζονται, το μερίδιο του εμπορίου σε τοπικά νομίσματα εκρήγνυται, οι χώρες της Μέσης Ανατολής καταλαβαίνουν ότι έχουν καλύτερα πράγματα να κάνουν από το να αλληλοσκοτώνονται συνέχεια.

Εν ολίγοις, το απέραντο παγόβουνο του «συλλογικού Νότου» προετοιμάζει, αργά αλλά σταθερά, την απομάκρυνσή του από το λεγόμενο παγκοσμιοποιημένο διεθνές σύστημα, το  «βασισμένο σε κανόνες» (δυτικούς προφανώς και χαρακτηριζόμενους από ένα δομικό διπλό πρότυπο) που έχει γίνει αφόρητο για όλους.

Επίσης, κάθε μέρα που περνά βλέπει την αποσύνδεσή μας από μια διεθνή πραγματικότητα που είναι όλο και πιο ανυπάκουη, φιλόδοξη και αποφασισμένη να αποτινάξει τον ζυγό.

Αντιμέτωποι με αυτά τα στοιχεία, γνωρίζουμε μόνο έναν τρόπο αντίδρασης: απρόβλεπτη φυγή στον εθνοκεντρισμό, οργή και πνεύμα εκδίκησης απέναντι στις χώρες που τολμούν να μας αντισταθούν. Σκάβουμε τον τάφο μας με ενθουσιασμό.

Η «κούραση» των ευρωπαϊκών λαών από τον πόλεμο στην Ουκρανία φαίνεται από την τιμή πώλησης της βιογραφίας του Ζελένσκι…

Σήμερα η Μέση Ανατολή συγκεντρώνει τις έντονες ανησυχίες της Δύσης αλλά και της Ρωσίας και της Κίνας. Μια Μέση Ανατολή που προέχει σε επικινδυνότητα μετά την επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου και την υπερβίαιη και αδιάκριτη απάντηση του εβραϊκού κράτους που επιδιώκει να πυροδοτήσει σε περιφερειακή κλίμακα.

Οι επανειλημμένες επιθέσεις των Χούτι της Υεμένης εναντίον ορισμένων πλοίων στην Ερυθρά Θάλασσα τους εκθέτουν τώρα σε χτυπήματα (πιθανώς βρετανικά), οι δολοφονίες των Ιρανών στρατιωτικών ηγετών προαναγγέλλουν βαριά αντίποινα από την Τεχεράνη, δοκιμάζουν τη «στρατηγική υπομονή» της Ρωσίας, της Κίνας, και του Ιράν.

Όλοι αυτοί έχουν κατανοήσει προφανώς την παγίδα της περιφερειακής κλιμάκωσης στην οποία μια αμερικανική δύναμη, σε αποτυχία στην Ευρώπη έναντι της Μόσχας και σε πολιτικό πανικό στο εσωτερικό, θα μπορούσε κάλλιστα να θέλει να τους παρασύρει.

Ως εκ τούτου, το 2024 θα είναι αιματηρό σε πολλά μέρη του κόσμου, γεγονός που με δυσκολεύει να εκφράσω ευχές για υγεία και χαρά που δεν φαίνονται πολύ ασήμαντες μπροστά σε ένα τέτοιο επίπεδο τραγωδίας…

Ένα βήμα πριν την… κόλαση η Μέση Ανατολή – Χεζμπολάχ και Ιράν απειλούν το Ισραήλ για μάχη μέχρις εσχάτων

0

Ένα βήμα πριν την… κόλαση η Μέση Ανατολή – Χεζμπολάχ και Ιράν απειλούν το Ισραήλ για μάχη μέχρις εσχάτων

Διπλό το μέτωπο των απειλών κατά του Ισραήλ, έμμεσα από τον ηγέτη του Ιράν και τον ηγέτη της Χεζμπολάχ, μία ημέρα μετά τη δολοφονία του δεύτερου στην ιεραρχία της Χαμάς στον Λίβανο, όπως όλα δείχνουν από ισραηλινά πυρά, αλλά και τις πολύνεκρες εκρήξεις σε πόλη του Ιράν κατά την επέτειο του θανάτου του Κασέμ Σουλεϊμανί.

«Δεν φοβόμαστε τον πόλεμο… Όποιος διανοηθεί τον πόλεμο μαζί μας, θα το μετανιώσει», διεμήνυσε ο σεΐχης Νασράλα σε τηλεοπτικό του διάγγελμα, ένα 24ωρο μετά το πλήγμα που αποδίδεται στο Ισραήλ. Αν και αρχικά είχε κυκλοφορήσει η πληροφορία ότι ο Νασράλα θα ανέβαλε το προγραμματισμένο μήνυμα, τελικά επέλεξε να μεταδοθεί – φυσικά μόνο βιντεοσκοπημένο.

Η δολοφονία του Αλ Αρούρι είναι «επικίνδυνο έγκλημα που δεν θα μείνει ατιμώρητο», διαβεβαίωσε ο Νασράλα.

Οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις (IDF) δεν ανέλαβαν την ευθύνη για την επίθεση στη Βηρυτό, αλλά γνωστοποίησαν ότι προετοιμάζονται «για όλα τα σενάρια» μετά από αυτήν. Η κυβέρνηση του Ισραήλ, μάλιστα, «μάζεψε» και στελέχη της που μίλησαν δημόσια για τη δολοφονία ως έργο των IDF.

Εν τω μεταξύ, για τις εκρήξεις στο Ιράν που άφησαν πάνω από 100 νεκρούς (πιθανόν μάλιστα και πάνω από 200) εξακολουθεί να μην υπάρχει ανάληψη ευθύνης. Το Ιράν μιλά για τρομοκρατική ενέργεια που έγινε με τέτοιο τρόπο ώστε να μεγιστοποιηθεί ο αριθμός των απωλειών: όσοι γλίτωσαν από την πρώτη έκρηξη και κινήθηκαν μακριά από το σημείο χτυπήθηκαν από τη δεύτερη έκρηξη, δέκα λεπτά αργότερα.

Οι συνέπειες της Διακήρυξης των Αθηνών

2

Η Διακήρυξη των Αθηνών, που υπεγράφη από τον πρόεδρο της Τουρκίας και τον Ελληνα πρωθυπουργό, είναι ένα πολιτικό κείμενο που δεν δεσμεύει νομικά τα δύο μέρη. Αυτό προκύπτει ρητά στο ίδιο το κείμενό της, που τονίζει στην ακροτελεύτια διάταξή της ότι «αυτή η Διακήρυξη δεν αποτελεί διεθνή συμφωνία δεσμευτική για τα μέρη […] 

ΗΔιακήρυξη των Αθηνών, που υπεγράφη από τον πρόεδρο της Τουρκίας και τον Ελληνα πρωθυπουργό, είναι ένα πολιτικό κείμενο που δεν δεσμεύει νομικά τα δύο μέρη. Αυτό προκύπτει ρητά στο ίδιο το κείμενό της, που τονίζει στην ακροτελεύτια διάταξή της ότι «αυτή η Διακήρυξη δεν αποτελεί διεθνή συμφωνία δεσμευτική για τα μέρη κατά το Διεθνές Δίκαιο. Καμία πρόνοια της Διακήρυξης αυτής δεν πρέπει να ερμηνεύεται ότι παράγει δικαιώματα ή υποχρεώσεις για τα μέρη». Κατά συνέπεια, και εφόσον το Διεθνές Δίκαιο είναι συναινετικό (στηρίζεται δηλαδή στη συναίνεση των μερών), οφείλουμε να δεχθούμε ότι τα δύο μέρη δεν επιθυμούσαν να δεσμευτούν στη βάση του Διεθνούς Δικαίου από μια συμφωνία που να παράγει έννομα αποτελέσματα.

Τι σημαίνει αυτός ο μη δεσμευτικός χαρακτήρας της Διακήρυξης; Οτι, βασικά, δεν μπορεί ένα από τα μέρη (η Ελλάδα ή η Τουρκία) να επικαλεστεί τις διατάξεις της για να ζητήσει τη συμμόρφωση από το άλλο μέρος ούτε να χρησιμοποιηθεί από ένα μέρος για προσφυγή σε διεθνές δικαιοδοτικό όργανο, ως βάση δικαιοδοσίας, σε περίπτωση παραβίασης μιας ή περισσοτέρων διατάξεών της.

Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι είναι ένα περιττό κείμενο μηδαμινής έννομης σημασίας. Το κείμενο της Διακήρυξης περιέχει μείζονες διατάξεις που αφορούν την οικοδόμηση φιλικών δεσμών ανάμεσα στις δυο χώρες, ανάμεσα στις οποίες διακρίνουμε την υπενθύμιση των θεμελιωδών σκοπών του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, που είναι η διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και η φιλική συνεργασία μεταξύ των κρατών. Παράλληλα συμφωνούν στην καλλιέργεια φιλικών σχέσεων, αμοιβαίο σεβασμό, ειρηνική συνύπαρξη, κατανόηση και την επίλυση των διαφορών τους με ειρηνικά μέσα και σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο.

Αυτό το τελευταίο, δηλαδή το Διεθνές Δίκαιο, δείχνει πόσο μακριά βρισκόμαστε από την έναρξη των διαφορών (1974), τότε που η Τουρκία θεωρούσε ότι όλες μας οι διαφορές ήταν πολιτικές και πως η μόνη πρέπουσα επίλυση ήταν η πολιτική λύση. Εκείνη δηλαδή που θα επιβαλλόταν με την ισχύ και όχι με το δίκαιο.

Στη βάση του εκτεταμένου προοιμίου, τα δύο μέρη συμφώνησαν στην έναρξη ενός πολιτικού διαλόγου επισημοποιώντας έτσι τον διάλογο που έχει ήδη εκκινήσει ανάμεσα στους δύο υφυπουργούς των Εξωτερικών για την αντιμετώπιση θεμάτων αμοιβαίου ενδιαφέροντος και τις διερευνητικές διαβουλευτικές συνομιλίες.

Στην ουσία, ο πολιτικός διάλογος είναι ο κληρονόμος των διερευνητικών επαφών του παρελθόντος, που αναλαμβάνει το βαρύ έργο της λείανσης των διαφορών σε προκριματικά θέματα, πριν από την έναρξη των επίσημων διαπραγματεύσεων για την ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου και την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη.

Εδώ θα κριθεί η καλή διάθεση και η πίστη της Τουρκίας στην εξεύρεση λύσης για τα όρια της αιγιαλίτιδας ζώνης, αλλά και η ετοιμότητα της Ελλάδας για τον τρόπο που θα ανταποκριθεί στο ζεύγμα ανοιχτή θάλασσα και αβλαβής διέλευση στα στενά τμήματα, στο Αιγαίο.

Παράλληλα, όμως, αναβαθμίζεται και ο ρόλος του πολιτικού διαλόγου, γιατί δεν περιορίζεται στις διερευνητικές, αλλά επεκτείνεται και σε θέματα αμοιβαίου ενδιαφέροντος.

Σημαίνει αυτό ότι ο πολιτικός διάλογος παίζει τον ρόλο του κατευνασμού κρίσεων που θα μπορούσαν να εκτροχιάσουν την ειρήνη και την καλή γειτονία, αναλαμβάνοντας τον ρόλο του crisis management; Το ερώτημα θα απαντηθεί στο πεδίο, εάν προκύψει τέτοια ανάγκη.

Το κείμενο που υπεγράφη από Μητσοτάκη και Ερντογάν μπορεί να μην είναι δεσμευτικό, ωστόσο δημιουργεί δεσμεύσεις στα δύο κράτη που δεν μπορεί να αγνοηθούν.

Δεύτερος τρόπος εξουδετέρωσης των κινδύνων αιφνίδιας ανάφλεξης είναι τα προβλεπόμενα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης, που περιλαμβάνουν μέτρα στον στρατιωτικό τομέα, τα οποία θα συνέβαλαν στην εξάλειψη αδικαιολόγητων πηγών έντασης. Υπήρξε και στο άμεσο παρελθόν ανάλογη πρωτοβουλία με περιορισμένα, δυστυχώς, θετικά αποτελέσματα.

Τέλος, προβλέπεται η θετική ατζέντα, που περιλαμβάνει θέματα χαμηλής πολιτικής, αλλά που ενισχύουν την προσέγγιση των δυο κρατών και που αφορούν τους τομείς της οικονομίας, του τουρισμού, των μεταφορών, της ενέργειας, της γεωργίας, της περιβαλλοντικής προστασίας, της εκπαίδευσης, κ.ά. Στο πλαίσιο αυτής της θετικής ατζέντας υπογράφηκαν διεθνείς συμφωνίες ανάμεσα σε υπουργούς των δυο χωρών, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται μια συμφωνία για τη χορήγηση επταήμερης βίζας από την πλευρά της Ελλάδας για την επίσκεψη Τούρκων πολιτών στα ακριτικά νησιά μας, έπειτα και από συνεννόηση με την Ευρωπαϊκή Ενωση.

Η Διακήρυξη των Αθηνών μπορεί να μην είναι δεσμευτικό κείμενο, ωστόσο δημιουργεί δεσμεύσεις στα δυο κράτη που δεν μπορεί να αγνοηθούν. Φυσικά δεν μπορεί να άρει τo τουρκικό casus belli ούτε να υποχρεώσει την Ελλάδα να συμφωνήσει σε ένα καθεστώς αιγιαλίτιδας μικρότερο των 12 ν.μ. Και είναι κρίμα που ένα τέτοιο κρίσιμο κείμενο δεν επενδύθηκε τη μορφή διεθνούς συμφωνίας. Αλλά ας μην παραπονιόμαστε: εκεί που φθάσαμε έχουμε ήδη μια μείζονα επιτυχία, αν αναλογιστούμε τι συνέβαινε λίγους μήνες πριν και πως το 2020 παραλίγο να είχαμε ένοπλη σύρραξη, που θα μπορούσε να καταλήξει σε μια δυσμενή εξέλιξη και για τις δύο χώρες.

*Ο κ. Χρήστος Ροζάκης είναι ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Καθημερινή