Αρχική Blog Σελίδα 1480

Charlemagne*: Τι θα έκανε ο Ντελόρ;

0

Oι Ευαγγελικοί της Αμερικής φορούν κάτι βραχιολάκια με τα γράμματα wwjd: what would Jesus do, τι θα έκανε ο Χριστός; Αξιωματούχοι της ΕΕ αναρωτιούνται τον τελευταίο καιρό κάτι ανάλογο, όπου j είναι ο Jacques, δηλαδή ο Ζακ Ντελόρ.

Ο θάνατος του τελευταίου στις 27 Δεκεμβρίου έκανε πολλούς στις Βρυξέλλες να προβληματίζονται για το πώς μπορούν να ανακτήσουν την αύρα του χαρισματικού προέδρου της Κομισιόν από το 1985 ως το 1995. Μέσα σε μια δεκαετία, ο Γάλλος χάρισε στους Ευρωπαίους την ενιαία αγορά και στη συνέχεια έθεσε τα θεμέλια για το ενιαίο νόμισμα και τα ταξίδια χωρίς διαβατήριο. Τι πρέπει να γίνει λοιπόν για να δημιουργηθούν εκ νέου οι συνθήκες για τη συνεργασία των Ευρωπαίων;

Ένας τρόπος να αναβιώσει ο «ντελορισμός» είναι να καταλάβουμε ότι οφειλόταν εν μέρει μόνο στο αναμφίβολο πολιτικό ταλέντο του Ζακ Ντελόρ. Σημαντικό συστατικό της επιτυχίας του ήταν ο χαρακτήρας της Ευρώπης εκείνη την εποχή. Μια γενιά ηγετών που είχε μεγαλώσει στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο -με πιο σημαντικούς τον Φρανσουά Μιτεράν και τον Χέλμουτ Κολ– ήταν πεισμένη ότι έπρεπε να δοθεί τέλος στους καταστροφικούς εθνικισμούς της Ευρώπης.

Η χλιαρή ανάπτυξη κατά τη δεκαετία του 1970 είχε δείξει στην Ευρώπη ότι για να μετρήσει στην παγκόσμια σκηνή έπρεπε να ακολουθήσει διαφορετικό δρόμο. Ο Ντελόρ έπεισε έτσι τις εθνικές κυβερνήσεις να παραιτηθούν από το δικαίωμα του βέτο, ιδιαίτερα όταν επρόκειτο για οικονομικά ζητήματα, με αποτέλεσμα να πέσουν οι φραγμοί μεταξύ χωρών.

Μια μικρή μείωση της κυριαρχίας, έλεγε, θα οδηγούσε σε μια μεγάλη αύξηση του οικονομικού κύρους.

Ποιο είναι το grand project που θα μπορούσε σήμερα να συγκριθεί με την ενιαία αγορά; Πολλοί λένε ότι είναι ο ευρωπαϊκός στρατός. Αυτό όμως είναι πιο δύσκολο από την εναρμόνιση των ρυθμίσεων για τα αυτοκίνητα και τα χημικά. Θα χρειαστούν χρήματα που λίγες πρωτεύουσες είναι διατεθειμένες να δώσουν. Το Green Deal είναι επίσης ζωτικής σημασίας, και μεγάλο μέρος του έχει ήδη εγκριθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αλλά προσκρούει στη γραφειοκρατία των Βρυξελλών.

Η επιστροφή στην εποχή του «ντελορισμού» θα ήταν ευκολότερη αν αντιστρέφονταν τρεις εξελίξεις. Η πρώτη είναι η ιδέα ότι η «περισσότερη Ευρώπη» αποτελεί την απάντηση σε όλες τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η ήπειρος. Δεν έλεγε κάτι τέτοιο ο Ντελόρ. Μπορεί να ήθελε ισχυρές Βρυξέλλες, επέμενε όμως σε μια «ομοσπονδία εθνικών κρατών» και ήταν αντίθετος σε ένα ευρωπαϊκό Σύνταγμα. Μερικές φορές είναι καλύτερα να κάνεις λιγότερα πράγματα σε κεντρική κλίμακα, ιδίως αν ληφθεί υπόψη ότι σήμερα η ΕΕ έχει διπλάσια μέλη σε σχέση με την εποχή του Ντελόρ.

Η δεύτερη ιδέα που πρέπει να αντιστραφεί είναι ότι οι Βρυξέλλες κερδίζουν δημοκρατική νομιμότητα αν πολιτικοποιηθούν οι θεσμοί της. H σύλληψη μιας «πολιτικής επιτροπής» στις Βρυξέλλες, που τα μέλη της θα αντανακλούν τα αποτελέσματα των ευρωπαϊκών εκλογών, υπονόμευσε την αποστολή της ως θεματοφύλακα των ευρωπαϊκών συνθηκών. Η νομιμότητα απορρέει από τους εκλεγμένους εθνικούς ηγέτες, που συνεδριάζουν κάθε τόσο στις Βρυξέλλες.

Η τρίτη λανθασμένη ιδέα είναι η διαρχία: ένας πρόεδρος της Κομισιόν κι ένας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Η ενοποίηση των δύο αυτών θέσεων θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον. Θα πρόσφερε, για παράδειγμα, αυξημένες εξουσίες σε μια «κυρία Ευρώπη», που θα μπορούσε να είναι η σημερινή κληρονόμος του Ντελόρ, η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν. Μια εναλλακτική λύση θα ήταν ο Μάριο Ντράγκι, που διετέλεσε διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας και στη συνέχεια πρωθυπουργός της Ιταλίας.

Ο καλύτερος φόρος τιμής στον Ντελόρ θα ήταν πάντως η επανεκκίνηση της αγαπημένης του ενιαίας αγοράς, η οποία έχει υποφέρει τελευταία, καθώς η Κομισιόν κάνει τα στραβά μάτια σε επιδοτήσεις εταιρειών από κυβερνήσεις στο όνομα του ανταγωνισμού με την Κίνα ή την Αμερική. Ένας άλλος Ιταλός πρώην πρωθυπουργός, ο Ενρίκο Λέτα, έχει εκπονήσει μια έκθεση σε αυτή την κατεύθυνση.

Αν ο «ντελορισμός» διδάσκει ένα μάθημα, είναι η κατάρριψη του κλισέ ότι η Ευρώπη μπορεί να προοδεύσει μόνο μέσω των καταστροφών. Αυτή η αντίληψη υπήρξε ως τώρα το modus operandi της Επιτροπής της φον ντερ Λάιεν απέναντι σε κρίσεις όπως η πανδημία και ο πόλεμος στην Ουκρανία. Αν δεν υπάρξουν και νέες αντιξοότητες, καλό είναι να θυμόμαστε ότι έζησε κάποτε ένας ηγέτης που ήξερε να προχωρά χωρίς αυτές.

(*) O Clarlemagne είναι αρθρογράφος του Economist 

(Πηγή: Economist) 

Σφοδροί βομβαρδισμοί του Ισραήλ στη νότια Λωρίδα της Γάζας

0

Το Ισραήλ πολλαπλασίασε χθες Τρίτη και συνεχίζει σήμερα τους εντατικούς αεροπορικούς βομβαρδισμούς στο νότιο τμήμα της Λωρίδας της Γάζας, όπου αναμένονται φάρμακα για τους ομήρους στα χέρια της Χαμάς και ανθρωπιστική βοήθεια για τον παλαιστινιακό πληθυσμό, στο πλαίσιο συμφωνίας που κλείστηκε με μεσολάβηση του Κατάρ και της Γαλλίας.

Μετά τα μεσάνυχτα, αυτόπτες μάρτυρες έκαναν λόγο για ισραηλινά πλήγματα κοντά στο νοσοκομείο Νάσερ της Χαν Γιούνις, της μεγαλύτερης πόλης της νότιας Λωρίδας της Γάζας, τομέα στον οποίο σύμφωνα με τον ισραηλινό στρατό κρύβονται ηγέτες του παλαιστινιακού ισλαμιστικού κινήματος Χαμάς.

Σύμφωνα με τους αυτόπτες μάρτυρες, οι βομβαρδισμοί προκάλεσαν πανικό και φυγή εκτοπισμένων εξαιτίας των μαχών, που είχαν βρει καταφύγιο τις τελευταίες εβδομάδες στην πελώρια αυλή της δομής υγείας. Το υπουργείο Υγείας της Χαμάς έκανε λόγο για «μεγάλο αριθμό» θυμάτων, τουλάχιστον 81 νεκρούς, στους νυχτερινούς βομβαρδισμούς στη Χαν Γιούνις και άλλες περιοχές του θυλάκου.

Βυθισμένη σε ανθρωπιστική κατάσταση που χαρακτηρίζεται «καταστροφική», η Λωρίδα της Γάζας είναι αντιμέτωπη με «κίνδυνο λιμού» και κρίση δημόσιας υγείας, εν μέσω χειμώνα και κύματος ψύχους, δεν σταματά να προειδοποιεί ο ΟΗΕ.

«Η κορούλα μου δεν μπορεί να κοιμηθεί, μου λέει συνέχεια πως κρυώνει, βλέπετε πως κοιμόμαστε κάτω, δεν έχω τίποτα να σκεπαστούμε, δεν μπορώ να σας περιγράψω πόσο κρύο κάνει εδώ. Θα πεθάνουμε από το κρύο έξω, τι λέτε να κοιμηθούμε εδώ;», έλεγε -μονολογούσε σχεδόν-, η Χανίν Αντουάν, εκτοπισμένη στη Ράφα, στο νότιο άκρο του παλαιστινιακού θυλάκου, στα σύνορα με την Αίγυπτο.

Την ίδια στιγμή η Λωρίδα της Γάζας υφίσταται την «πιο μακρά» διακοπή των τηλεπικοινωνιών που έχει καταγραφεί «από το ξέσπασμα του πολέμου» με «την πλειονότητα των κατοίκων να μην είναι σε θέση να έλθει σε επαφή με τον έξω κόσμο από τη 12η Ιανουαρίου», κατέγραψε η NetBlocks, υπηρεσία παρακολούθησης της διαδικτυακής δραστηριότητας.

Αν και οι προσπάθειες να κηρυχθεί «κατάπαυση του πυρός», ή έστω δεύτερη ανθρωπιστική ανακωχή, όπως αυτή στα τέλη του Νοεμβρίου, αποτυγχάνουν, μεσολάβηση της Γαλλίας και του Κατάρ αναμένεται να επιτρέψει την παράδοση τις επόμενες ώρες ανθρωπιστικής βοήθειας προοριζόμενης για τους παλαιστίνιους αμάχους και φαρμάκων για ομήρους.

Περίπου 250 άνθρωποι απήχθησαν και οδηγήθηκαν στη Λωρίδα της Γάζας όταν έγινε η άνευ προηγουμένου επίθεση μελών του στρατιωτικού βραχίονα της Χαμάς σε νότιους τομείς της ισραηλινής επικράτειας την 7η Οκτωβρίου, κατά την οποία έχασαν τη ζωή τους περίπου 1.140 άνθρωποι, στην πλειονότητά τους άμαχοι, σύμφωνα με απολογισμό του Γαλλικού Πρακτορείου βασισμένο σε επίσημες ανακοινώσεις.

Σε αντίποινα, το Ισραήλ ορκίστηκε να «εξαλείψει» το παλαιστινιακό ισλαμιστικό κίνημα στην εξουσία στη Λωρίδα της Γάζας από το 2007 και οι στρατιωτικές επιχειρήσεις του έκτοτε έχουν στοιχίσει τη ζωή σε τουλάχιστον 24.285 ανθρώπους -το 1% του πληθυσμού-, κυρίως γυναίκες και παιδιά, λογαριάζει το υπουργείο Υγείας της Χαμάς.

Φάρμακα και βοήθεια

Η ανακωχή που συμφωνήθηκε στα τέλη Νοεμβρίου επέτρεψε την παύση των εχθροπραξιών για μια εβδομάδα και την απελευθέρωση εκατό και πλέον ομήρων, που μείωσαν, σύμφωνα με τις ισραηλινές αρχές, στους 132 τον αριθμό των Ισραηλινών που πιστεύεται ότι βρίσκονται ακόμη στον παλαιστινιακό θύλακο – όμως τουλάχιστον 27 από αυτούς είναι νεκροί.

Περίπου το ένα τρίτο αυτών των ανθρώπων πάσχει από χρόνιες ασθένειες και χρειάζεται θεραπεία, σύμφωνα με έκθεση που έδωσε στη δημοσιότητα την 9η Νοεμβρίου η συλλογικότητα συγγενών ομήρων Bring them home now («Φέρτε τους σπίτι τώρα»).

Χθες Τρίτη το Κατάρ ανακοίνωσε πως κλείστηκε συμφωνία ανάμεσα στο Ισραήλ και τη Χαμάς, κατόπιν μεσολάβησης του εμιράτου και του Παρισιού, που αφορά την «είσοδο φαρμάκων (…) για τους ομήρους και σε αντάλλαγμα φορτίου με ανθρωπιστική βοήθεια για τους αμάχους στη Λωρίδα της Γάζας».

«Τα φάρμακα και η βοήθεια θα σταλούν αύριο (σ.σ. σήμερα) στην πόλη Αλ Αρίς» της Αιγύπτου «με δυο αεροσκάφη των ενόπλων δυνάμεων του Κατάρ, ενόψει της μεταφοράς τους στη Λωρίδα της Γάζας», εξήγησε ο επικεφαλής της διπλωματίας του εμιράτου.

Ο ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου από την πλευρά του εξέφρασε «ευγνωμοσύνη» στους μεσολαβητές και επέμεινε πως τα φάρμακα πρέπει να φθάσουν σε αυτούς για τους οποίους προορίζονται, σύμφωνα με το γραφείο του στην Ιερουσαλήμ.

Στο Τελ Αβίβ, ισραηλινοί αντιπολεμικοί διαδηλωτές συγκρούστηκαν χθες το βράδυ με την αστυνομία, κατά τη διάρκεια συγκέντρωσης εναντίον της κυβέρνησης του κ. Νετανιάχου και του πολέμου στη Λωρίδα της Γάζας.

Μιλώντας για «φαύλο κύκλο βίας χωρίς τέλος ο οποίος δεν οδηγεί πουθενά», η Μιχάλ Σαπρί, διαδηλώτρια, επέμενε πως «μόνο πολιτική λύση θα φέρει την ειρήνη, την ισότητα και τη δικαιοσύνη στην περιοχή».

«Αν η κατοχή συνεχιστεί (…) τα παιδιά που μεγαλώνουν σήμερα στη Γάζα είναι αυτά που θα πολεμάμε σε μερικά χρόνια», υπερθεμάτισε η Σαβά Λέρμαν, άλλη διαδηλώτρια.

«Ένταση» μεταβλητή

Νωρίτερα αυτή την εβδομάδα ο υπουργός Άμυνας του Ισραήλ Γιοάβ Γκάλαντ ανήγγειλε πως η πιο «εντατική» φάση των στρατιωτικών επιχειρήσεων στη νότια Λωρίδα της Γάζας, έπειτα από αυτές που κατ’ αυτόν σχεδόν ολοκληρώθηκαν στον βορρά, θα «τερματιστεί σύντομα».

Ο πόλεμος αυτός κλιμακώνει τις εντάσεις στην περιφέρεια ανάμεσα, από τη μια, στο Ισραήλ και τους συμμάχους του, με βασικότερο τις ΗΠΑ, και από την άλλη στον «άξονα της αντίστασης» που πρόσκειται στο Ιράν και συμπεριλαμβάνει, πέρα από τη Χαμάς, το λιβανικό κίνημα Χεζμπολά και τους υεμενίτες αντάρτες Χούθι.

Στα σύνορα Ισραήλ/Λιβάνου, όπου οι ανταλλαγές πυρών ανάμεσα στον στρατιωτικό βραχίονα της Χεζμπολά και τις ισραηλινές δυνάμεις είναι καθημερινές, ο Τσαχάλ ανακοίνωσε χθες νέα πλήγματα εναντίον θέσεων των σιιτών μαχητών σε νότιους τομείς της λιβανικής επικράτειας.

Ενώ ο αμερικανικός στρατός διεξήγαγε χθες νέους βομβαρδισμούς στην Υεμένη, αυτή τη φορά εναντίον εγκατάστασης από όπου οι Χούθι, που απειλούν την κίνηση των εμπορικών πλοίων στην Ερυθρά Θάλασσα σε ένδειξη «αλληλεγγύης» προς τους Παλαιστίνιους στη Λωρίδα της Γάζας, ετοιμάζονταν να εκτοξεύσουν τέσσερις πυραύλους.

Η Γαλλία «αποφάσισε να μη συμμετάσχει» στα αμερικανοβρετανικά πλήγματα στην Υεμένη για να «αποφευχθεί οποιαδήποτε κλιμάκωση», δήλωσε χθες Τρίτη σε εφ’ όλης της ύλης συνέντευξή του ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, κάνοντας παράλληλα λόγο για «κίνδυνο διαρκείας» για το Ισραήλ, καθώς το τελευταίο συνεχίζει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις του, που για τον αρχηγό του γαλλικού κράτους δεν είναι επαρκώς στοχευμένες, στη Λωρίδα της Γάζας.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση προσέθεσε χθες στην μαύρη λίστα των «τρομοκρατών» που καταρτίζει το όνομα του Γιαχία Σινουάρ, ηγέτη της Χαμάς στον παλαιστινιακό θύλακο, που θεωρείται ο αρχιτέκτονας των επιθέσεων της 7ης Οκτωβρίου.

Ενώ, σύμφωνα με δημοσιεύματα αμερικανικών ΜΜΕ και αξιωματούχο της κυβέρνησης του Τζο Μπάιντεν, οι ΗΠΑ θα προσθέσουν ξανά σήμερα στον κατάλογο των «τρομοκρατικών» οργανώσεων τους Χούθι· σε αυτόν βρισκόταν ήδη η Χαμάς. Αυτή η τελευταία χαρακτηρίζεται επίσης «τρομοκρατική οργάνωση» από την ΕΕ και το Ισραήλ.

ΦΩΤΟ EPA/HAITHAM IMAD

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Γερμανία: Μεγάλες διαδηλώσεις κατά της ακροδεξιάς

0

Στους δρόμους πολίτες σε πολλές πόλεις κατά της ακροδεξιάς. Νομικοί κάνουν λόγο για παραλληλίες με τη ναζιστική Διάσκεψη της Βάνζεε, μετά τις αποκαλύψεις για ακροδεξιά σχέδια απελάσεων.

Από τις διαδηλώσεις κατά της Εναλλακτικής για τη Γερμανία στη Λειψία Εικόνα: Jan Woitas/dpa/picture alliance 

Μετά τις μεγάλες διαδηλώσεις της Κυριακής κατά της ακροδεξιάς με 25.000 ανθρώπους στο Βερολίνο και 10.000 στο Πότσνταμ, χθες βράδυ σειρά είχαν πολλές άλλες γερμανικές πόλεις. Σχεδόν 7.000 άνθρωποι διαδήλωσαν στο Έσσεν και 2.500 στο Ρόστοκ, ενώ μεγάλες πορείες διαμαρτυρίας έγιναν και σε άλλες πόλεις, όπως η Λειψία. Από τις «Γιαγιάδες κατά της Δεξιάς» μέχρι αριστερές ομάδες και άλλες οργανώσεις βγήκαν στους δρόμους παρά τις χαμηλές θερμοκρασίες με συνθήματα κατά της ακροδεξιάς και της Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD).  

Αφορμή οι πρόσφατες ανατριχιαστικές αποκαλύψεις  του ερευνητικού δικτύου Correctiv για μια μυστική συνάντηση ακροδεξιών με στόχο την κατάστρωση μελλοντικού σχεδίου μαζικών «παλιννοστήσεων». Στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα σχέδιο απελάσεων εκατομμυρίων μεταναστών, ακόμη και Γερμανών πολιτών που έχουν απλώς μεταναστευτικό υπόβαθρο.  

Έντονη ανησυχία Γερμανών νομικών 

Ο καγκελάριος Όλαφ Σολτς και η υπ. Εξωτερικών Αναλένα Μπέρμποκ στην πορεία κατά της ακροδεξιάς στο Πότσνταμ
Την Κυριακή στην πορεία κατά της ακροδεξιάς στο Πότσνταμ συμμετείχαν ο καγκελάριος Σολτς και η υπΕξ Αναλένα ΜπέρμποκΕικόνα: Thomas Imo/IMAGO

Στο μεταξύ οι σημαντικότερες νομικές ενώσεις της Γερμανίας, ο Ομοσπονδιακός Δικηγορικός Σύλλογος, η Γερμανική Ένωση Δικηγόρων και η Ένωση Γερμανών Δικαστών με κοινή δήλωσή τους κάνουν λόγο για ένα «φρικιαστικό όραμα» ακροδεξιών, το οποίο αποτελεί επίθεση στο φιλελεύθερο συνταγματικό κράτος.  

Μάλιστα αναφερόμενοι στη συνωμοτική συνάντηση πολιτικών της Εναλλακτικής για τη Γερμανία με μέλη του ευρύτερου χώρου της εξωκοινοβουλευτικής ακροδεξιάς για διώξεις μεταναστών και διαφωνούντων παρατηρούν ότι προσιδιάζει στη μοιραία ναζιστική Διάσκεψη της Βάνζεε τον Ιανουάριο του 1942. Εκεί τέθηκαν τα θεμέλια του σχεδίου εκτοπισμού εκατομμυρίων Εβραίων προς την ανατολική Ευρώπη με απώτερο στόχο την τελική εξόντωσή τους. Ένα σχέδιο που έμεινε γνωστό ως «Τελική Λύση». 

Έκκληση προς την κυβέρνηση κατά του AfD Θουριγγίας 

Ο Μπγερν Χέκε από την Εναλλακτική για τη Γερμανία
Ο αμφιλεγόμενος πολιτικός της Εναλλακτικής για τη Γερμανία Μπγερν ΧέκεΕικόνα: Britta Pedersen/dpa/picture alliance

Την ίδια ώρα σχεδόν ένα εκατομμύριο πολίτες υπογράφουν επιστολή προς τα τρία κόμματα της  συγκυβέρνησης, Σοσιαλδημοκράτες, Πρασίνους και Φιλελευθέρους όπως και προς την αξιωματική αντιπολίτευση Χριστιανοδημοκρατών/ Χριστιανοκοινωνιστών και την Αριστερά για το θέμα της ανόδου της ακροδεξιάς στη Γερμανία.

Απευθύνουν έκκληση για προσφυγή της κυβέρνησης στο Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο της Καρλσρούης κατά της τοπικής οργάνωσης του AfD στο κρατίδιο της Θουριγγίας καθώς και του επικεφαλής της Κ.Ο. του κόμματος στο τοπικό κοινοβούλιο, Μπγερν Χέκε, γνωστού για αμφιλεγόμενες έως νεοναζιστικές θέσεις.

Σύμφωνα με την επιστολή, όποιος καταχράται συνταγματικά θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίες, όπως το δικαίωμα του συνέρχεσθαι και του συνεταιρίζεσθαι ή της ελευθερίας της έκφρασης σε βάρος της δημοκρατικής τάξης μπορεί, σύμφωνα με το Γερμανικό Σύνταγμα, να στερηθεί ο ίδιος, μετά από απόφαση του Ομοσπονδιακού Δικαστηρίου, τα θεμελιώδη αυτά δικαιώματα (άρθρο 18 του Γερμανικού Συντάγματος).

Σημειωτέον ότι η τοπική οργάνωση του AfD στη Θουριγγία έχει χαρακτηρισθεί ως ακροδεξιά από την Υπηρεσία Προστασίας του Συντάγματος. Παρόλ’ αυτά, σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις το κόμμα αυτό λαμβάνει εκπληκτικά υψηλά ποσοστά στο συγκεκριμένο κρατίδιο, τα οποία αγγίζουν έως και το 37%.

Τον ερχόμενο Σεπτέμβριο διεξάγονται στη Θουριγγία, το Βρανδεμβούργο και τη Σαξονία κρατιδιακές εκλογές. Και στα τρία αυτά κρατίδια η Εναλλακτική για τη Γερμανία βγαίνει προς το παρόν πρώτο κόμμα. 

Νταβός: Κάτι περισσότερο από μία συνάντηση της ελίτ

0

3 ώρες πριν

Για κάποιους το Νταβός είναι μία αχρείαστη συνάντηση της ελίτ. Για ορισμένους καινοτόμους όμως αποτελεί μία χρυσή ευκαιρία να παρουσιάσουν τις ιδέες τους.

Τα χιονισμένα βουνά στο Νταβός στραφταλίζουν κάτω από το φως του ήλιου, ενώ ο υδράργυρος έχει πέσει στους -5 βαθμούς Κελσίου. Λίγες μόλις ώρες έχουν περάσει απ’ όταν ο Τζέραλντ Άμπιλα προσγειώθηκε στην Ελβετία, μεταφέροντας μεταξύ άλλων στις αποσκευές του τρία πουλόβερ και μερικά ζεστά εσώρουχα. Ευτυχώς τον είχαν ενημερώσει πως μπορεί να έχει κρύο στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ.

Ο δικηγόρος από την Ουγκάντα είναι τώρα στο ξενοδοχείο του και μιλάει για τον στόχο που έχει θέσει: να μπορούν όλοι να έχουν πρόσβαση στο νομικό σύστημα. «Πολλοί άνθρωποι στη χώρα μου δεν γνωρίζουν πολλά ούτε για τους νόμους ούτε για το νομικό μας σύστημα που θεωρείται ότι τους προστατεύει».

Η δικηγόρος Winnie

Ο Τζέραλντ Άμπιλα
Ο Τζέραλντ Άμπιλα Εικόνα: BarefootLaw

Η ομάδα του Άμπιλα δημιούργησε τη Winnie: μία ψηφιακή δικηγόρο, η οποία απαντάει νομικές ερωτήσεις εντός 24 ωρών με την υποστήριξη της τεχνητής νοημοσύνης. Και μάλιστα ερωτήσεις επί παντός επιστητού: είτε αφορούν κάποια κληρονομιά, ένα τροχαίο δυστύχημα είτε κάτι άλλο. Μάλιστα, η υπηρεσία αυτή διατίθεται δωρεάν και μέχρι στιγμής την έχουν αξιοποιήσει περίπου ένα εκατομμύριο άνθρωποι στην Ουγκάντα. Η εταιρεία του Άμπιλα BarefootLaw έχει λάβει μέχρι τώρα χρηματοδότηση από διάφορα ιδρύματα.

Ο ίδιος θέλει να αλλάξει τα πράγματα. «Υπάρχουν τόσες ερωτήσεις σχετικά με τη νομοθεσία, όμως ταυτοχρόνως υπάρχει και ένα τεράστιο κενό μεταξύ των ανθρώπων και του νομικού συστήματος», εξηγεί. Ο δικηγόρος είναι πεπεισμένος πως ο νόμος πρέπει να είναι διαθέσιμος σε όλους. Γι’ αυτό ακριβώς εργάζονται δικηγόροι και προγραμματιστές στη BarefootLaw.

Η εταιρεία χρησιμοποιεί διάφορα προγράμματα, όπως για παράδειγμα το ChatGPT, που μπορούν να επεξεργαστούν δεδομένα μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. «Η τεχνητή νοημοσύνη έχει απίστευτη δύναμη να φέρει την αλλαγή, τουλάχιστον αντίστοιχη με εκείνη που είχε η εφεύρεση της τυπογραφίας», τονίζει ο Άμπιλα.

50 εκατομμύρια Αφρικανοί πρόκειται να αποκτήσουν πρόσβαση στις υπηρεσίες της Barefoot μέχρι το 2030, ιδίως άνθρωποι που δεν ζουν στις μεγάλες πόλεις, καθώς στην επαρχία είναι δύσκολο να βρει κανείς δικηγόρο.

Ο Άμπιλα προσκλήθηκε στο WEF 24, επειδή θα βραβευτεί ως Social Innovator από το Ίδρυμα Schwab. Για τον ίδιο όμως το Φόρουμ αποτελεί και μία ιδανική ευκαιρία για να μάθει ακόμη περισσότερα σχετικά με την τεχνητή νοημοσύνη.

«Ο κόσμος βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι»

Στο φετινό Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ υπάρχουν 2.800 συμμετέχοντες, μεταξύ των οποίων οι επικεφαλής των μεγάλων εταιρειών software, πολλοί διευθυντές άλλων επιχειρήσεων και περισσότεροι από 60 επικεφαλής κρατών και κυβερνήσεων. Ο Άμπιλα δεν ανήκει στην πολιτική ή την οικονομική ελίτ, όμως χαίρεται που θα δώσει και αυτός το παρών. Διότι στο Φόρουμ συμμετέχουν πολλοί άνθρωποι με τους οποίους ήθελε πάντα να συνομιλήσει.

Η Ντάνια Πάστουσεκ
Η Ντάνια ΠάστουσεκΕικόνα: Rana Nemat Allah/Tamarack Institute

Η Αμερικανίδα Ντάνια Πάστουσεκ σχολιάζει από την πλευρά της πως «με τον τρόπο που είναι οργανωμένα τα οικονομικά μας συστήματα, δεν λειτουργούν ούτε για τους φτωχούς, ούτε και για τον πλανήτη μας». Η ίδια είναι συνδιευθύντρια στο Ινστιτούτο Tamarack από το Οντάριο του Καναδά. Στόχος της είναι η καταπολέμηση της φτώχιας – και προς αυτό απαιτούνται συχνά και λύσεις σε τοπικό επίπεδο. Το Ινστιτούτο Tamarack εκπαιδεύει και φέρνει σε επαφή ανθρώπους, πολλοί εκ των οποίων ζουν σε απομακρυσμένες περιοχές και οι οποίοι μπορούν να μάθουν πολλά ο ένας από τον άλλον, όπως και να αναπτύξουν από κοινού ιδέες και λύσεις.

Στο Νταβός η Πάστουσεκ ελπίζει να βρει μία απάντηση στο ερώτημα «ποια είναι η άποψη της οικονομικής ελίτ και των πολιτικών για τις λύσεις σε τοπικό επίπεδο;», αλλά και να ενθαρρύνει τον σχετικό διάλογο παρουσιάζοντας το έργο της. «Ο κόσμος βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι», υπογραμμίζει. «Και αυτό είναι κάτι που πρέπει να απασχολεί τον καθένα».

Μία συνάντηση με τον Μπιλ Γκέιτς;

Η Σι Λία ελπίζει να τραβήξει την προσοχή. Η Κινέζα συμμετέχει για πρώτη φορά στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στην Ελβετία, πρόκειται να βραβευτεί επίσης από το Ίδρυμα Schwab και θα ήθελε πολύ να συναντηθεί με τον Μπιλ Γκέιτς

Η Σι Λία παραδίδει ένα από τα ηλιακά φωτιστικά σε μία οικογένεια
Η Σι Λία δημιούργησε μία επιχείρηση που σήμερα φωτίζει 7 εκατομμύρια νοικοκυριάΕικόνα: Shenzhen Power-Solution

Ως έφηβη η Λία εγκατέλειψε το γυμνάσιο. Οι γονείς της ήταν φτωχοί αγρότες και δεν μπορούσαν άλλο να καταβάλλουν τα δίδακτρα του σχολείου. Η ίδια έκανε πολλές δουλειές, έχοντας πάντοτε τη φιλοδοξία να βρει μία διέξοδο από τη φτώχια. Τελικά πέτυχε τον στόχο της – και θέλει να βοηθήσει και άλλους να καταφέρουν το ίδιο.

Από την ίδια της την εμπειρία η Λία γνώριζε πολύ καλά πως ειδικά στην επαρχία υπήρχε έλλειψη ηλεκτρικής ενέργειας. Με δικές της αποταμιεύσεις ίδρυσε μία εταιρεία, την Shenzen Power Solutions. Παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισε κατά τα πρώτα τρία χρόνια λειτουργίας της εταιρείας, κατάφερε τελικά να αναπτύξει μικρά και οικονομικά ηλιακά φωτιστικά. «Το ζήτημα ήταν πως θα έπρεπε να είναι σε προσιτή τιμή. Και δεν ήθελα βέβαια να είναι και κακής ποιότητας», εξηγεί.

Σήμερα η Λία απασχολεί περίπου 160 εργαζόμενους και τα ηλιακά φωτιστικά της φωτίζουν περίπου 7 εκατομμύρια νοικοκυριά στην Κίνα, την Ινδία και την Αφρική.

Αυτός είναι και ο λόγος που θέλει να συναντηθεί με τον Μπιλ Γκέιτς. «Θέλω να του πω ότι έχω τη λύση που ψάχνει», λέει χαμογελώντας. Η Λία βλέπει και εκείνη τη συμμετοχή της στο Φόρουμ ως μία μεγάλη ευκαιρία – τις συναναστροφές δεν τις φοβάται καθόλου. «Το βλέπω ως μία καλή διαφήμιση. Με την υποστήριξη και την ενίσχυση του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ».

Επιμέλεια: Γιώργος Πασσάς

Πρωτοφανής επίθεση στη Λεπέν από τον Μακρόν

0

Κλίμα ευρωεκλογών επικρατεί ήδη στη Γαλλία. Ο πρόεδρος Μακρόν παρουσίασε χθες την ανανεωμένη πολιτική του ατζέντα, ενώ προχώρησε σε μία κατά μέτωπον επίθεση εναντίον της Λεπέν.

Εμανουέλ Μακρόν και Μαρίν Λεπέν Εικόνα: LUDOVIC MARIN/AFP/Getty Images 

Ποτέ οι Γάλλοι δεν είχαν συναντήσει μια τόσο απερίφραστα άγρια επίθεση του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν στο κόμμα της Μαρίν Λεπέν, Εθνικό Συναγερμό, που επέμεινε να ονομάζει Εθνικό Μέτωπο για να θυμίζει τις ρίζες του. Για τον Μακρόν, το κόμμα της είναι το κόμμα του ψέμματος και της συλλογικής εξαθλίωσης, που υπόσχεται αυξήσεις και συντάξεις στην ηλικία των εξήντα ετών, κλέβοντας έτσι το πρόγραμμα της ακροαριστεράς, χωρίς να ξέρει ωστόσο που θα βρει τα χρήματα, μεταλλάσσεται κατά το δοκούν και υποστηρίζει κρυφά την έξοδο από την Ευρώπη.

«Προσοχή, περνάμε σε επικίνδυνη ζώνη, μην αφεθούμε στο να συνηθίσουμε μια κατάσταση θα πρέπει να δράσουμε», είπε ο Γάλλος πρόεδρος.

Ο Εμανουέλ Μακρόν αναφέρθηκε και στους κινδύνους για τη διεθνή σταθερότητα: «Στην πραγματικότητα έχουμε ένα κόσμο που έχει αποδιοργανωθεί, υπερισχύει μια σινο-αμερικανική ένταση που μπορεί να μας συνεπάρει, γι’ αυτό  και θέλω μια πιο δυνατή Ευρώπη» εξήγησε, προσθέτοντας:

«Μας χρειάζεται μια ισχυρή και κυρίαρχη Ευρώπη που πιστεύει ότι έχει ένα σύμμαχο την Αμερική χωρίς να εξαρτάται από αυτή. Να είμαστε ο 3ος πόλος σταθερότητας που οι μελλοντικές εντάσεις δεν θα μας αποσταθεροποιήσουν».

Μακρόν-Λεπέν: Κλέψας του Κλέψαντος

Τον στρατιωτικό όρο «επανεξοπλισμό» χρησιμοποιεί πλέον ο ίδιος για τις μελλοντικές δράσεις του: Επανεξοπλισμό του πολίτη, ηθικό, δημογραφικό, μέχρι και στο σχολείο – όπου αυτός θα επιτευχθεί με την εισαγωγή μαθημάτων Θεάτρου, Ιστορίας της Τέχνης και ακόμα με την σχολική στολή από το 2026, με την Μαρίν Λεπέν να φωνάζει εν προκειμένω ότι ο Μακρόν είναι αυτός που… της κλέβει το πρόγραμμα.

Gigantic ‘hole’ in the sun wider than 60 Earths is spewing superfast solar wind right at us

0

By Harry Baker,

2023-12-05

An enormous dark hole has opened up in the sun’s surface and is spewing powerful streams of unusually fast radiation, known as solar wind, right at Earth. The size and orientation of the temporary gap, which is wider than 60 Earths, is unprecedented at this stage of the solar cycle, scientists say.

The giant dark patch on the sun , known as a coronal hole, took shape near the sun’s equator on Dec. 2 and reached its maximum width of around 497,000 miles (800,000 kilometers) within 24 hours, Spaceweather.com reported . Since Dec. 4, the solar void has been pointing directly at Earth.

Experts initially predicted this most recent hole could spark a moderate (G2) geomagnetic storm, which could trigger radio blackouts and strong auroral displays for the next few days. However, the solar wind has been less intense than expected, so the resulting storm has only been weak (G1) so far, according to Spaceweather.com. But auroras are still possible at high latitudes.

It is unclear how long the hole will remain in the sun, but previous coronal holes have lasted for more than a single solar rotation (27 days) in the past, according to NOAA. However, the hole will soon rotate away from Earth .

https://img.particlenews.com/image.php?url=1F05MP_0q3yjQbG00

The gigantic coronal hole is more than 60 times wider than Earth. (Image credit: NASA/SDO/AIA)

Coronal holes occur when the magnetic fields that hold the sun in place suddenly open up, causing the contents of the sun’s upper surface to stream away in the form of solar wind , according to the National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA). Coronal holes appear as dark patches because they are cooler and less dense than the surrounding plasma. This is similar to why sunspots appear to be black — but unlike sunspots, coronal holes are not visible unless they are viewed in ultraviolet light .

The radiation streams from coronal holes are much faster than normal solar wind and often trigger disturbances in Earth’s magnetic shield, known as geomagnetic storms, according to NOAA. The last coronal hole to appear on the sun, which emerged in March , spat out the most powerful geomagnetic storm to hit Earth in more than six years .

Solar activity has been ramping up all year as the sun nears the explosive peak in its roughly 11-year solar cycle, known as the solar maximum . However, in a bizarre twist, the gigantic new coronal hole is not supposed to be part of this increase in solar activity.

Coronal holes can occur at any point throughout the solar cycle, but they are actually more common during solar minimum, according to NOAA. When they do emerge during solar maximum, they are normally located near the sun’s poles and not near the equator. It is, therefore, a mystery how such a massive hole opened up near the equator when we are so close to the solar maximum.

However, over the last few weeks, there have been numerous other signs that the sun is getting more active .

On Nov. 18, a gigantic “sunspot archipelago” made up of at least five different sunspot groups emerged on the sun’s near side and has since spat out dozens of solar storms into space. On Nov. 25, an explosive ” canyon of fire ” eruption near the sun’s equator released a coronal mass ejection (CME) — a fast-moving cloud of magnetized plasma — that later slammed into Earth and triggered rare orange auroras . And on Nov. 28, an “almost X-class” solar flare shot out of the sun and birthed a cannibal CME that hit Earth and triggered a geomagnetic storm, which lit up lower latitudes with auroras over the weekend.

The recent surge in solar activity is likely a sign that we are right on the cusp of solar maximum. In October, scientists revised their solar cycle forecasts and now predict that the explosive peak could begin in early 2024.

www.newsbreak.com

ΗΠΑ: Τι σημαίνει η σαρωτική νίκη Τραμπ στην Αϊόβα;

0

Τα πρωτοσέλιδα του Τύπου απασχολεί ένα γεγονός: η νίκη του Τραμπ στην Αϊόβα. Ακόμη, σχόλια σχετικά με την εκτόξευση της AfD και το ενδεχόμενο απαγόρευσής της.

 Ο Ντόναλντ Τραμπ επικράτησε με άνεση στις προκριματικές εκλογές στην Αϊόβα Εικόνα: Andrew Harnik/AP/picture alliance 

Ενόψει των προεδρικών εκλογών του Νοεμβρίου έλαβαν χώρα στην Αϊόβα οι πρώτες προκριματικές εκλογές για την ανάδειξη του υποψηφίου των Ρεπουμπλικάνων, με τον Ντόναλντ Τραμπ να επιτυγχάνει μία σαρωτική νίκη, συγκεντρώνοντας το 51,1% των ψήφων.

«Οι προκριματικές εκλογές στην Αϊόβα δημιουργούν μία νέα δυναμική», σχολιάζει η Süddeutsche Zeitung. «Και αυτή είναι αρκετή για να κινήσει τη φαντασία και για να επηρεάσει ψηφοφόρους ενόψει των επόμενων προκριματικών εκλογών. Ωστόσο οι πλειοψηφίες, είτε στο εσωτερικό του κόμματος είτε για τις ίδιες τις προεδρικές εκλογές, δεν μετατοπίζονται έτσι». Σε κάθε περίπτωση όμως «η Αϊόβα έδειξε πως το κίνημα του Τραμπ έχει τεράστιες δυνατότητες κινητοποίησης, όπως και μία σταθερή πλειοψηφία: ο Ντόναλντ Τραμπ έχει του χεριού του αυτό που κάποτε ονομαζόταν Ρεπουμπλικανικό Κόμμα».

Ο Ντόναλντ Τραμπ τη βραδιά των εκλογών στην Αϊόβα
Ο Τραμπ φαίνεται πως μπορεί να κινητοποιήσει τους οπαδούς του όσο κανείς άλλοςΕικόνα: Chip Somodevilla/AFP/Getty Images

Το σίγουρο είναι πως ο Τραμπ έχει καταφέρει «να φυτέψει στα μυαλά των ανθρώπων την εικόνα που έχει ο ίδιος για την Αμερική: μία χώρα σε οικονομική δυσπραγία, έρμαιο των διαθέσεων της διεθνούς πολιτικής και υπό τη μεγαλύτερη δυνατή μεταναστευτική πίεση. Δημιουργείται έτσι ένα σκηνικό κατάρρευσης της παλιάς καλής Αμερικής και της ανόδου μίας προοδευτικής-φιλελεύθερης κλίκας καλοθελητών που ξεπουλάνε τις αξίες της χώρας και χλευάζουν τους εργαζόμενους». Πρόκειται μάλιστα για ένα δίπολο το οποίο μονάχα θα εντείνεται μέχρι τις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου. Και στο τέλος «το ζήτημα δεν θα αφορά το εάν ο Τζο Μπάιντεν είναι υπερβολικά μεγάλης ηλικίας ή η οικονομική του πολιτική μονόπλευρη. Στο τέλος οι Η.Π.Α. θα κληθούν να απαντήσουν μονάχα σε ένα ερώτημα: Θέλετε αυτόν τον Τραμπ;»

Ο Τραμπ κινητοποιεί τους οπαδούς του όσο κανείς

Η οικονομική επιθεώρηση Handelsblatt εκτιμά από την πλευρά της πως «η ώθηση που παίρνει ο Τραμπ από τις εκλογές στην Αϊόβα σύντομα δεν θα αφήσει περιθώρια εναλλακτικών επιλογών στους Ρεπουμπλικάνους. […] Το 2016, προτού εκλεγεί πρόεδρος, ο Τραμπ έχασε εκεί από τον Τεντ Κρουζ. Οκτώ χρόνια αργότερα κέρδισε με ποσοστό ρεκόρ, γεγονός που καταδεικνύει ότι ο Τραμπ κατέχει τη δύναμη της κινητοποίησης του κόσμου όσο κανένας άλλος». Από το εκλογικό αυτό αποτέλεσμα συνάγεται όμως και ένα ακόμη ανησυχητικό συμπέρασμα: «Τα συνήθη μέτρα και σταθμά της πολιτικής δεν ισχύουν στην περίπτωση του Τραμπ, τον οποίο εμπιστεύεται το 60% των Ρεπουμπλικανών ψηφοφόρων, παρ’ ότι απειλείται με ποινή φυλάκισης.

Ο Ρον ΝτεΣάντις
Ο Ρον ΝτεΣάντιςΕικόνα: Christian Monterrosa/AFP/Getty Images

Εν τέλει είναι σχεδόν αδιάφορο εάν η Χέιλι και ο ΝτεΣάντις θα αντέξουν λίγο ακόμη ρίχνοντας κάνα δύο εκατομμύρια στις υπόλοιπες πολιτείες όπου πρόκειται να διεξαχθούν προκριματικές εκλογές. Διότι ούτως ή άλλως όλα περιστρέφονται γύρω από τον Τραμπ, κανείς δεν μπορεί να τον προσπεράσει. Γι’ αυτό και το ζήτημα δεν είναι μάλλον το εάν ο Τραμπ θα είναι υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές, αλλά το με ποιον θα τρέξει ως “running mate”, ως υποψήφιο δηλαδή για την Αντιπροεδρία», καταλήγει η HB.

Είναι λύση η απαγόρευση της AfD;

Τις τελευταίες ημέρες δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι κατεβαίνουν στους δρόμους της Γερμανίας, διαδηλώνοντας ενάντια στην ακροδεξιά και την AfD. Ακόμη, περισσότεροι από 970.000 πολίτες συνυπογράφουν επιστολή προς τον κυβερνητικό συνασπισμό, στην οποία ζητούν από την κυβέρνηση να προσφύγει στο Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο της Καρλσρούης κατά της τοπικής οργάνωσης της AfD στο κρατίδιο της Θουριγγίας, όπως και του επικεφαλής της Κ.Ο. του κόμματος στο τοπικό κοινοβούλιο, Μπγερν Χέκε, γνωστού για τις αμφιλεγόμενες έως νεοναζιστικές του θέσεις.

Πλακάτ σε διαδήλωση με τη φράση "Απαγόρευση της AfD τώρα" στα γερμανικά
Πολλοί τάσσονται υπέρ της απαγόρευσης της AfDΕικόνα: Christian Ditsch/epd

Κατά τη Süddeutsche Zeitung «είναι ενθαρρυντικό το γεγονός ότι δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωσαν εναντίον της AfD στο Πότσνταμ, τη Λειψία, την Έσση και το Ρόστοκ, […] όπως και το ότι περισσότεροι από 970.000 άνθρωποι υπέγραψαν την αίτηση προς τη γερμανική κυβέρνηση».

Όσο για το τελευταίο πάντως, η tageszeitung διαφωνεί κάθετα: Το αίτημα της απαγόρευσης της AfD «δεν αποτελεί αιτία για αντιφασιστικό ενθουσιασμό, αλλά αντιθέτως λόγο για ύψιστη δημοκρατική ανησυχία. Τα θεμελιώδη πολιτικά δικαιώματα έχουν μικρή αξία, εάν μπορούν να αφαιρεθούν από εκείνους που τα χρειάζονται περισσότερο λόγω της αντίθεσής τους προς την υπάρχουσα πολιτική πλειοψηφία». Όσον αφορά το επίμαχο άρθρο 18 του Συντάγματος, αυτό είναι περισσότερο «κατάλοιπο ενός αυταρχικού τρόπου σκέψης, που πρέπει να καταργηθεί επειγόντως, προτού εφαρμοστεί για πρώτη φορά».

Με την taz φαίνεται να συμφωνεί και η Frankfurter Allgemeine Zeitung: η λύση δεν είναι η απαγόρευση του κόμματος. Απ’ όλες τις χώρες της Ευρώπης και της Αμερικής «σε καμία δεν φαίνεται να είναι τόσο χαμηλή η εμπιστοσύνη στους θεσμούς, όσο είναι στη Γερμανία, ώστε να απαιτείται η απαγόρευση κομμάτων παρόμοιων με την AfD. Η απαγόρευση είναι το μέσο που επιλέγουν όσοι δεν ξέρουν πια πώς να βοηθήσουν τον εαυτό τους».

Autorenbild Georgios Passas PROVISORISCH
Γιώργος Πασσάς Δημοσιογράφος στην Ελληνική Σύνταξη της DW και φοιτητής νομικής.
DW

Information warfare seeks to accelerate the decomposition of democratic societies. Interview with D. Colon

0

By  David COLON , Pierre VERLUISE , January 14, 2024   

David Colon, professor at Sciences Po Paris, author of “The Information War. States conquering our minds”, ed. Tallandier, 2023. David Colon is a researcher at the Sciences Po History Center. He teaches the history of communication, media and propaganda there. Member of the CNRS “Internet, AI and society” research group. He previously published “Propaganda” (ed. Belin 2019, re-ed. Flammarion, Champs histoire 2021) distinguished by the Akropolis and Jacques Ellul prizes. He also recently published “The Masters of Manipulation”, ed. Texto, 2023. D. Colon joined the Scientific Council of Diploweb.com . Comments collected by Pierre Verluise, doctor in Geopolitics, founder of Diploweb.com

How to define information warfare? How have the United States’ adversaries, notably Iran, China and Russia, reacted to the information war led by the United States? What are the functions of news agencies and social media in contemporary information warfare? What are the United States and also the EU member states doing to protect themselves from the information war led by Russia and also China?

Here is a major interview with the author of one of the best works published in thirty years on disinformation, a major issue of present and future times. You will know the major moments and the main actors of a war for which we were not prepared, which became a mortal threat for our democracies.

David Colon, author of “  Information Warfare.” States conquering our minds  ”, Ed. Tallandier, answers questions from Pierre Verluise for Diploweb.com . With a bonus video of a conference by D. Colon accompanied by his validated summary.

Pierre Verluise (PV): How could you define information warfare?

David Colon (DC): Information warfare strictly refers to the fact that a State uses information as a weapon, for military, political, economic, cultural or diplomatic purposes. It is based on the use of information not only as a source of power, but as a power in itself, in other words as a lever of power in international relations . In the broad sense, information warfare corresponds to “political warfare” as defined by George Kennan (1904-2005), namely “the use of all means available to a nation, apart from war, to achieve its national objectives. States thus use informational weapons to project their coercive power across their borders without resorting to force . Information warfare is, according to a phrase by Jiang Zemin in 1993, a “war without smoke”.

PV: While the USSR was a major player in the information war, for you it was the United States which during the ending Cold War – in the context of the Gulf War (1990-1991) – opened a new chapter in information warfare. In what ways?

DC: The United States considers itself to have emerged victorious from the Cold War and asserted its military and technological supremacy during the Gulf War. Their informational superiority is first expressed on the battlefield, through the use of electronic warfare and the application of the doctrine of informational domination ( Information Dominance ), consisting for the Pentagon in asserting its superiority in the field. information while denying this capability to the adversary. But this superiority is also expressed in the media field, through the considerable weight of their press agencies, their media – and in particular the continuous news channel CNN – in the production of global media information. At the start of the digital age, their advance in information and communication technologies is such that the United States intends to make it the basis of global domination in terms of information ( Global Information Dominance ). From 1990, the principle of free flow of information and communication was put at the service of American domination of world information and the dissemination of the democratic and liberal model.

 
David COLON. Paris. France. 07/2023 © david atlan
David Colon, professor at Sciences Po Paris, author of “The Information War. States conquering our minds”, ed. Tallandier, 2023. Photo: David Atlan

PV: How have the United States’ adversaries, notably Iran, China and Russia, reacted to the information war led by the United States?

DC: The Gulf War and the collapse of the USSR (1991) were a shock for Iranian and Chinese leaders, who perceived American superiority in the information field as an existential threat to their regime . Even before 2001, Russia, China and Iran considered themselves at war for the survival of their respective regimes.

The shock was particularly strong in China , where the conservative leaders of the Communist Party had seen the hand of the CIA in the Beijing Spring of 1989 and considered that the end of the Soviet Communist Party was the consequence of American informational interference. From 1993, Jiang Zemin therefore imposed a defensive posture, consisting of keeping Western media at a distance from Chinese citizens, strengthening the means of controlling information in China, then developing what is called the “Grand Pare”. -fire of China”, a digital wall.

In Russia , the strongest resistance to American information hegemony has been expressed among the Siloviki , the intelligence men. Indeed, if the USSR and the Communist Party of the Soviet Union collapsed, this was not the case for the Russian intelligence services. Military intelligence (GRU) was maintained, as was the KGB, now divided between the FSB (internal security, counter-espionage, collection of electromagnetic data) and the SVR (foreign intelligence). They continued their actions, with the same main enemy, the United States, the same doctrine and the same goals. When Vladimir Putin, from the KGB, took the helm of the FSB in 1998, he extended control of the Russian-speaking Internet, before adopting, once he came to power, a defensive information security doctrine, which pointed to a list of threats, including “manipulation of information” and “the desire of certain countries to dominate and undermine Russia’s interests in the global information space.”

PV: How have the states allied to the United States reacted to the information war led by the United States, then by the adversaries of Washington DC? What were the areas of convergence, divergence, competition and cooperation? To put it more bluntly, have the states allied to the United States been “useful idiots”, at the very least “slow to understand”?

DC: In reality, the United States itself was slow to realize that authoritarian regimes were waging an information war against them. They paid attention neither to the first Russian and Chinese cyberattacks, nor to the construction of a global information ecosystem based both on international state media broadcast in many languages, and even less to the rise at low noise from the Chinese intelligence apparatus. The essential reason is that it is not enough, according to Péguy’s formula, to say what we see. We still have to see what we see . However, all that the leaders of democratic regimes wanted to see in the 1990s and 2000s was the promise of democratization and liberalization of China and Russia driven by their reintegration into the concert of nations. and the conclusion of numerous exchange agreements. It was only from 2014 that the United States Department of State really became aware of the information war waged by Russia and China.

In France, the awareness of political leaders occurred in 2017. In the meantime, the Russian and Chinese intelligence services exploited for their benefit this conviction of Western regimes that the multiplication of economic and cultural exchanges would encourage the democratic transition . The FSB and the Chinese Ministry of State Security (MSS) were able to use these exchanges to penetrate in depth Western societies, capture part of their elites, patiently set up networks of espionage and influence, and lead to quiet a media war through the purchase of advertorial pages and the corruption of public debate through more or less clandestine influence operations.

Today’s information war involves influencing and conditioning perceptions, inserting narratives into the information production chain of the opposing society.

PV: What are the functions of news agencies and social media in contemporary information warfare?

DC: The media is the main battleground in the global information war. Even the most sophisticated digital operations today often aim first and foremost to produce effects in traditional media. The stake in this battle is public opinion, whose perceptions must be influenced and conditioned . States influence media production outside their borders, on the one hand, by resorting to strategic communication and public diplomacy, and on the other hand through the clandestine action of their intelligence services which employ to insert narratives into the information production chain of the opposing society . But this battle for public opinion is asymmetrical , because it is very difficult for democratic regimes to influence the media of authoritarian regimes, which are tightly controlled and monitored, while it is particularly easy for dictatorships to influence open societies, whose media are free and whose information market is easily accessible through the purchase of media, the corruption of journalists or, more simply, the exploitation of the very characteristics of journalistic work. “The Western media,” the former Soviet grandmaster spy Pavel Sudoplatov testified in 1994, “are quite easily manipulated, because they often write their articles based on press releases and tend, on the whole, not to make any distinction. as to the nature and reliability of their sources.” In recent decades, the growing weakening of Western media, subject to imperatives of profitability in a context of weakening of their economic model, has made them more permeable than ever to foreign informational influences.

PV: What are the specific behaviors of post-Soviet Russia in terms of information warfare? You write that Moscow is implementing a “strategy of chaos in Europe”, partly responsible for Brexit. By what means, to what end? Across the Atlantic, how was Russian interference in the 2016 US presidential campaign implemented and to what end?

DC: The specificity of Russia is the application to the information sphere of “operational art”, which can be defined as a multidimensional approach which translates into operational military objectives the strategy defined at the highest level by the political power . In this way, each tactical combat takes on a strategic scope and involves all the stakeholders in the information war (strategic communication from the Kremlin, public diplomacy, international media, troll farms, intelligence services, agents of influence, etc.) , without planned coordination of their action being always necessary. When an opportunity for influence arises, every Russian actor in information warfare knows what to do .

The day that everything changed, in my opinion, was December 5, 2011. Here’s why.

The Kremlin’s strategy, initially defensive, became offensive in the 2000s following the “color revolutions”, in which the Russian intelligence services saw the hand of their American counterparts, and even more so the “twitter revolutions”. » of the Arab Spring, perceived by Vladimir Putin as a direct threat of overthrow of his political regime. The day that everything changed, in my opinion, was December 5, 2011 , when Secretary of State Hillary Clinton publicly denounced “fraud and electoral manipulation” during the Russian legislative elections which saw the party of Vladimir Putin , then Prime Minister, winning by a narrow head. Protests are taking place in Moscow, organized on social networks, notably Facebook. Putin’s reaction was not long in coming: as soon as he was re-elected for a third presidential term, in the spring of 2012, he began to tightly control the Russian information space, which he gradually closed to those he denounced as “agents of ‘stranger “. Then he launched a large-scale information offensive against the “main enemy”, the United States and its allies. All of Russia’s public and private resources are then mobilized with the aim of accelerating the “decomposition” of democratic societies , by encouraging pre-existing dissensions and chaos, by amplifying distrust of established institutions, and by weakening the “regime of truth”, that is to say the framework for stating what is true and what is false, with the aim of depriving Western citizens and their leaders of the ability to make rational decisions. It must be understood that the ultimate goal was not so much to achieve Brexit or the election of Donald Trump – short-term opportunistic objectives – as to weaken citizens’ confidence in their leaders and in the electoral process itself. . If there is no longer any doubt, for example, that the Kremlin strongly contributed to the election of Trump, it is striking to note that barely 4 days after his election, the Kremlin’s propaganda organs organized demonstrations in Manhattan for… and against Trump . Similarly, during the #MacronLeaks in 2017, the Kremlin’s main effort was not so much on supporting Marine Le Pen as on contesting the legitimacy of the elected president, Emmanuel Macron. The creation of distrust and doubt is a long-term task , pursued by the KGB since the 1950s, but which was suddenly accelerated by the possibilities offered by social networks, starting with Facebook and Twitter, in terms of amplification and propagation of content and targeting of the most psychologically vulnerable individuals.

PV: What are the United States and also the EU member states doing to protect themselves from the information war led by Russia and also China? Are we up to the challenge? What is the fate of agents of Russian influence in France? Reading you, the reader may have the impression that after opening a new chapter in information warfare during the Gulf War (1990) the United States was overtaken by the boomerang effects implemented by its competitors. . And that the members of the EU have not understood much. However, disinformation is a “weapon of mass destabilization”. What can democracies do in the face of hybrid threats?

DC: The United States undoubtedly has a heavy responsibility in the situation of global information warfare that we know today. They opened Pandora’s box on at least three occasions  : in 1991 by claiming to impose their informational domination and their political model on the world, in 2003 by resorting to manipulation of the masses to legitimize military action carried out outside the framework of the at the UN and aimed at overthrowing Saddam Hussein’s regime, and in 2009 by launching a destructive cyberattack against Iranian centrifuges at the Natanz factory. Regarding this last operation (called the “Olympic Games”), General Michal Hayden, who had successively headed the NSA and the CIA, publicly expressed his fears about the cyber arms race: “  Someone has crossed the line. Rubicon  ,” he said. How can we expect authoritarian regimes to comply with international law if you, a democratic regime, openly violate it? How can you imagine that they will give up on conquering the minds of your citizens if you seek to influence theirs? How, finally, can we imagine that a computer virus like Stuxnet, once implanted on computers, could one day, like the genie, return to its box?

Belated awareness of Russia’s offensive led in March 2016 to the creation of the Global Engagement Center ( GEC ), an organization attached to the State Department but composed mainly of Pentagon personnel and associating non-state actors, starting with American digital giants, in counter-influence actions. Deprived of resources by Donald Trump, the GEC was only able to truly undertake to counter Russian and Chinese information interference from 2020.

It was only in 2018 that the European Union adopted an action plan against disinformation, in which it defined “hybrid threats” as “the mixture of coercive and subversive activities, conventional methods and unconventional […] capable of being used in a coordinated manner by state and non-state actors […] without the threshold of an officially declared war being exceeded. However, the only concrete measure taken by the European Commission to deal with it was the publication, in July 2018, of a “code of good practice against disinformation”, signed by several American digital platforms but which did not produce the expected effects. Likewise, we can fear today that the regulation on digital services (DSA for Digital Services Act , October 19, 2022) will not have more effects on non-cooperative players like Twitter or TikTok.

PV: How is cyberwar becoming a major field of information warfare for States every day, possibly in synergy or competition with large companies? What does the Russian war in Ukraine teach us about this, particularly the failure of the Russian cyber offensive?

DC: Cyberwar has been global for the past ten years, since Iran, Russia, North Korea and China embarked on large-scale offensive operations against the United States. United and their allies. In these authoritarian states, the distinction between state operations and those emanating from cybercriminals is deliberately blurred, to make it difficult to attribute attacks and reinforce plausible deniability by states. In this global cyber war, the United States will have technological superiority for some time to come, on which it relies to offer its allies a “cyber umbrella”, which is in some way equivalent to the “nuclear umbrella” of the Cold War. Concretely, in Ukraine, this translated from February 2022 into operational support not only from Cybercommand and the NSA but also from American digital giants, starting with Google and Microsoft, who supported the Ukrainian government by helping it to face cyberattacks and protect its strategic data . “The Russian-Ukrainian front actually goes through Redmond [Microsoft Headquarters in Washington State],” Microsoft President Brad Smith bravadoly declares. In 2022, Russian cyber fighters found themselves in the unprecedented situation of having to carry out both offensive actions against Ukraine, defensive actions against cyber attacks from Ukrainian hackers and their allies, and a global cyber war against the NSA. This largely explains the fact that the Russian cyber offensive has not produced significant effects, unlike what happened in 2014 during the annexation of Crimea .

At the start of 2024, we still lack a national strategy to combat foreign manipulation of information.

PV: 2024 will be an election year in many countries. In the case of the EU, the elections for the European Parliament are an issue for citizens… as well as for non-European states which intend to torpedo the EU from within. Are there structures to combat foreign interference in the electoral processes of France and EU countries?

DC: In 2017, France acquired the Cyber ​​Command (Combcyber), responsible for the defensive (LID), offensive (LIO) and influence (L2I) IT fight, in 2021 Viginum , a service responsible for vigilance and protection against foreign digital interference , and in 2022 a sub-directorate for monitoring and strategy within the Ministry of Foreign Affairs. That same year, the President of the Republic elevated influence to the rank of a new strategic function. Since then, France has won some battles in the information war against Russia, such as in 2022, when army spokesperson Colonel Pascal Ianni foiled an information manipulation operation in Gossi, in Mali ; or in 2023, when Viginum made it possible to unveil and partially thwart the disinformation operations of the so-called “Doppelgänger/RRN” network. However, to date we still lack a national strategy to combat manipulation , while existing organizations, starting with Viginum, still lack the means and staff to be able to deal with the approaching threat. European elections and the Paris 2024 Olympic Games, in the context of the alliance between China, Russia and Iran on the one hand and the rise of Artificial Intelligence on the other.

What is the short term objective? And what is the long-term goal? Answers.

Since 2020, the Chinese Communist Party has thus intensified its offensive operations without restraint, following the Russian example step by step. Unlike the Russian threat, which is very discreet, the Chinese threat is expressed quietly, and is based in particular on a patient reconfiguration of the global information ecosystem , through the dissemination of its own media, partnership agreements with local media, for example African, and the massive recruitment of both digital and political influencers in democratic states. China, in 1993, was the first autocratic state to reappropriate the concept of Soft Power ( ruan shili). Since 2013 and the coming to power of Xi Jinping, she has become a master in the art of Sharp Power , which refers to the manipulative policy of authoritarian regimes which penetrate and perforate the political and informational environments of democratic states. with the aim of influencing and undermining their political system. Like Russia, China is now a major player in informational interference and interference in electoral processes. In Europe, in the context of the 2024 elections, the Chinese Communist Party is working above all to weaken the alliance between European countries and the United States, which remains their main target, in the run-up to the American presidential election. from November 2024.

Since 2022, we have seen a growing convergence not only of modes of action but of infrastructures and contents between the Russian, Chinese and Iranian information ecosystem. The short-term objective is to weaken democratic states, the long-term objective is to replace Western informational hegemony with the informational hegemony of the Moscow-Tehran-Beijing Axis . What makes this objective achievable is on the one hand the economic, financial and industrial power of China, and on the other hand the growing use of Artificial Intelligence, both to massively produce false content, false profiles and fake media that are difficult to detect only to massively amplify the spread of disinformation and to automatically detect flaws both in digital information systems and in the minds of social network users. The scale, severity and immediacy of the information threat represented by AI is completely unprecedented.


Bonus video. David Colon. How do states implement information warfare?

This video can be broadcast in a lecture hall to support a course and a debate. See the summary by Marie-Caroline Reynier for Diploweb.com , proofread and validated by David Colon . Watch the video on youtube/Diploweb


PV: The publication of your excellent work, “Information Warfare. States conquering our minds”, ed. Tallandier, received a very warm welcome from the public but also from certain ruling circles. Is it possible to hope for constructive and lasting developments that meet the challenges?

DC: Through this book, I wanted to both alert public opinion, arm people’s minds and suggest ways to deal with the information war while preserving the fundamental principles of liberal democracy. The reception that the book received, particularly among elected officials and French civil and military actors in the informational struggle for influence, exceeded all my expectations. If the book was able to contribute to awareness of the major challenge that information warfare constitutes, I am delighted. From now on, I work in my research and in my action to promote concrete solutions to protect our minds as well as our fundamental freedoms.

Copyright 2024-Colon-Verluise/Diploweb.com


More

. David Colon, The Information War. States conquering our minds . Ed. Tallandier , 476 p.

4th cover

A war for which we were not prepared is taking place before our eyes, largely without our awareness, and constitutes a mortal threat to our democracies.
Since the end of the Cold War and the rise of the Internet and global media, the militarization of information by States has disrupted the geopolitical order. The information war, which pits authoritarian states against democratic regimes, multiplies the battlefields and makes each citizen a potential soldier. More than ever, the power of States – whether their hard power , their soft power or their sharp power – depends on their ability to put their means of communication at the service of their influence, by resorting to cyberwar, to disinformation or the exploitation of conspiracy theories. In the age of artificial intelligence and cognitive warfare, social media is the scene of a merciless, never-ending “Net War” in which our minds are at stake.

In this work, David Colon, specialist in the history of propaganda and mass manipulation, describes the mechanisms of this war which has long remained secret by revealing the strategies of its sponsors and describing the tactics and the path of its actors, whether they are secret agents, diplomats, journalists or hackers.

www.diploweb.com

AUKUS in 2024

0
President Joe Biden participates in a meeting with British Prime Minister Rishi Sunak and Australian Prime Minister Anthony Albanese at Naval Base Point Loma, Monday, March 13, 2023, in San Diego. (AP Photo/Evan Vucci)

The trilateral security partnership comprising the United States, the United Kingdom and Australia – known simply as AUKUS – is among the most interesting alliances in recent memory, and it has the potential to be among the most consequential in the world in 2024.

Uniting three countries that fought together in both world wars and a variety of lesser conflicts, AUKUS can be thought of as an offspring of the Five Eyes, a post-World War II intelligence-sharing initiative formed by the U.S., the U.K., Australia, Canada and New Zealand that is very much active even today. It is also what Winston Churchill had in mind when he wrote “A History of the English-Speaking Peoples,” which was as much a celebration of the nations the U.K. spawned as it was a history of nations themselves.

Implicit in the formation of the Five Eyes was that its members alone were to be trusted with one another’s secrets. This owes partly to the fact that they all share strategic interests – that because they are all maritime powers, theirs are the dominant interests in the world’s seas. (After all, it was the threat posed by German ships that helped draw the U.S. into World War II as it supplied and supported Britain.) But it also owes to something more: Although the Five Eyes is primarily a military alliance, its members generate nearly 30 percent of the world’s gross domestic product, and they have similar cultural, political and commercial understandings.

AUKUS has a strategic purpose, of course. Originally billed as a mechanism to help Australia acquire nuclear-powered submarines, it will eventually involve enhanced intelligence sharing, indigenous military-industrial capabilities, tighter security operations and the joint development of new weapons. But in no uncertain terms, its objective is to contain China’s navy and prevent it from dominating any part of the Pacific.

But it is not only the Pacific with which it is concerned. The Atlantic is not at risk right now, but just as it was a central figure in both world wars, so too could it be in the future. AUKUS members understand that any existential threat they face will come from the sea. Its members are all islands – even the United States, which essentially must defend the seas around it. And while the U.K. is the geopolitical model off which AUKUS is based – an island that fought with economics, technology and financial markets among many other theaters of war – the U.S. has replaced Britain as the center of gravity in the international system and must therefore be prepared to support its fellow members. (Anecdotally, I once was invited to a conference organized by the Australian air force. Everyone wore the uniform of their respective country, but everyone was comfortable with the idea of the alliance being their natural condition.)

No alliance is immune to tension, and AUKUS is no exception. Yet 2024 will bring its members closer together, with New Zealand likely joining their ranks and Canada considering the same. This affects the world profoundly. The alliance is now primarily a naval one, but its economic might cannot be ignored, especially because it is arrayed specifically against China. In some ways, AUKUS is the natural outcome of global culture and national interests. The acquisition of nuclear submarines and aircraft simply represents that truth. The economic reality of AUKUS will begin to be felt more heavily as China’s economy remains unstable and as it becomes a more sophisticated alliance, incorporating all dimensions of power into its mission. Military is the most obvious aspect of national power, but there are many facets, and this coming year will be devoted to aligning that power and using it on a global level, as New Zealand and Canada align their realities.

geopoliticalfutures.com

 

ΕΜ. TODD: Ήττα της Δύσης σε όλους τους τομείς…

1

 

Καθηγητής Εμανουέλ Τοντ: Όταν προέβλεψε δεκατρία πριν την πτώση του κομμουνισμού (1989) ήταν ο εκλεκτός των δυτικών μέσων ενημέρωσης. Σήμερα που μιλάει για την Ήττα τη Δύσης – όχι μόνο στην Ουκρανία – χαρακτηρίζεται  πουτινόφιλος!

LE FIGARO. – Κατά την άποψή σας, αυτό το βιβλίο έχει ως αφετηρία τη συνέντευξή σας στη Le Figaro μόλις πριν από ένα χρόνο, με τίτλο «Ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος έχει αρχίσει*». Βλέπετε τώρα την Ήττα της Δύσης. Αλλά ο πόλεμος δεν έχει τελειώσει…

Emmanuel TODD. – Ο πόλεμος δεν έχει τελειώσει, αλλά η Δύση έχει βγει από την ψευδαίσθηση μιας πιθανής ουκρανικής νίκης. Δεν ήταν ακόμη σαφές σε όλους όταν έγραφα, αλλά σήμερα, μετά την αποτυχία της αντεπίθεσης αυτό το καλοκαίρι και την παρατήρηση της ανικανότητας των ΗΠΑ και των άλλων χωρών του ΝΑΤΟ να παράσχουν αρκετά όπλα στην Ουκρανία, το Πεντάγωνο θα συμφωνούσε μαζί μου.

ΗΠΑ: πλασματικό το ΑΕΠ

Η παρατήρησή μου για την ήττα της Δύσης βασίζεται σε τρεις παράγοντες.

Πρώτον, η βιομηχανική υστέρηση των ΗΠΑ με την αποκάλυψη της πλασματικής φύσης του αμερικανικού ΑΕΠ. Στο βιβλίο μου, ξεφουσκώνω αυτό το ΑΕΠ και δείχνω τις βαθύτερες αιτίες της βιομηχανικής παρακμής: την υστέρηση στην κατάρτισης μηχανικών και γενικότερα την πτώση του μορφωτικού επιπέδου, από το 1965 στις ΗΠΑ.

Βαθύτερα, η εξαφάνιση του αμερικανικού προτεσταντισμού είναι ο δεύτερος παράγοντας της πτώσης της Δύσης. Το βιβλίο μου είναι βασικά η συνέχεια του Η προτεσταντική ηθική και το πνεύμα του καπιταλισμού του Max Weber. Αυτός σκεφτόταν, τις παραμονές του πολέμου του 1914, ότι η άνοδος της Δύσης ήταν στην ίδια την καρδιά  του προτεσταντικού κόσμου – Αγγλία, Ηνωμένες Πολιτείες, Γερμανία ενοποιημένη από την Πρωσία, τη Σκανδιναβία. Η τύχη της Γαλλίας ήταν  να κολλήσει γεωγραφικά στην κορυφαία ομάδα. Ο προτεσταντισμός  δημιούργησε ένα υψηλό μορφωτικό επίπεδο, πρωτοφανές στην ανθρώπινη ιστορία, καταργώντας τον αναλφαβητισμό, γιατί απαιτούσε κάθε πιστός να μπορεί να διαβάζει μόνος του τις Άγιες Γραφές. Επιπλέον, ο φόβος της καταδίκης και η ανάγκη να αισθανόμαστε επιλεγμένοι από τον Θεό προκάλεσαν μια εργασιακή ηθική, μια ισχυρή ατομική και συλλογική ηθική. Με, αρνητική, μερικούς από τους χειρότερους ρατσισμούς που υπήρξαν – κατά των μαύρων στις ΗΠΑ ή κατά των Εβραίων στη Γερμανία – από τότε που, με τους εκλεκτούς του και τους καταραμένους του, ο Προτεσταντισμός απαρνήθηκε την καθολική ισότητα των ανθρώπων. Η εκπαιδευτική πρόοδος και η εργασιακή ηθική προκάλεσαν σημαντική οικονομική και βιομηχανική πρόοδο.

Σήμερα, συμμετρικά, η πρόσφατη κατάρρευση του προτεσταντισμού πυροδότησε μια πνευματική παρακμή, μια εξαφάνιση της εργασιακής ηθικής και της μαζικής απληστίας (επίσημη ονομασία: νεοφιλελευθερισμός): η άνοδος μετατρέπεται σε πτώση της Δύσης. Αυτή η ανάλυση του θρησκευτικού στοιχείου δεν υποδηλώνει καμία νοσταλγία ή ηθικολογικό θρήνο μέσα μου: είναι μια ιστορική παρατήρηση. Επιπλέον, ο ρατσισμός που σχετίζεται με τον προτεσταντισμό εξαφανίστηκε και οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν τον πρώτο μαύρο πρόεδρό τους, τον Ομπάμα. Δεν μπορούμε παρά να το χαιρετίσουμε αυτό.

Η τύφλωση των Δυτικών

Και ποιος είναι ο τρίτος παράγοντας ;

Ο τρίτος παράγοντας της ήττας της Δύσης είναι ότι ο υπόλοιπος κόσμος συντάχθηκε με τη Ρωσία. Έχει ανακαλύψει παντού διακριτικούς οικονομικούς συμμάχους. Μια νέα ήπια συντηρητική (αντι-LGBT) ρωσική ήπια δύναμη λειτούργησε ταχύτατα καθώς κατέστη σαφές ότι η Ρωσία άντεχε στο οικονομικό σοκ. Η πολιτιστική μας νεωτερικότητα φαίνεται στην πραγματικότητα αρκετά τρελή στον έξω κόσμο, μια παρατήρηση που έγινε από έναν ανθρωπολόγο και όχι από έναν ρετρό ηθικολόγο. Και επιπλέον, καθώς ζούμε από την κακοπληρωμένη εργασία ανδρών, γυναικών και παιδιών από τον πρώην τρίτο κόσμο, η ηθική μας δεν είναι αξιόπιστη.

Σε αυτό το βιβλίο, το τελευταίο μου, θέλω να ξεφύγω από τη συγκίνηση και τη μόνιμη ηθική κρίση που μας τυλίγουν και προσφέρω μια απαθή ανάλυση της γεωπολιτικής κατάστασης. Προσοχή, διανοούμενος που πλησιάζει: Στο βιβλίο μου ενδιαφέρομαι για τις βαθύτερες και μακροπρόθεσμες αιτίες του ουκρανικού πολέμου, θρηνώ για την εξαφάνιση του πνευματικού μου πατέρα στην ιστορία, Emmanuel Le Roy Ladurie, και ομολογώ τα πάντα: Δεν είμαι πράκτορας του Κρεμλίνου, είμαι ο τελευταίος εκπρόσωπος της γαλλικής ιστορικής σχολής των Annales!

Μπορούμε πραγματικά να μιλήσουμε για παγκόσμιο πόλεμο ; Και κέρδισε όντως η Ρωσία ; Είμαστε μάλλον σε μια μορφή status quo…

Οι Αμερικανοί θα επιδιώξουν πράγματι ένα status quo που θα τους επέτρεπε να κρύψουν την ήττα τους. Οι Ρώσοι δεν θα το δεχτούν. Έχουν επίγνωση όχι μόνο της βιομηχανικής και στρατιωτικής τους υπεροχής σήμερα, αλλά και της μελλοντικής δημογραφικής τους αδυναμίας. Ο Πούτιν σίγουρα θέλει να επιτύχει τους πολεμικούς του στόχους σώζοντας άνδρες και παίρνει το χρόνο του. Θέλει να διατηρήσει τα επιτεύγματα της σταθεροποίησης της ρωσικής κοινωνίας. Δεν θέλει να επαναστρατιωτικοποιήσει τη Ρωσία και θέλει να συνεχίσει την οικονομική της ανάπτυξη. Ξέρει όμως επίσης ότι έρχονται δημογραφικά κενές ηλικίες και ότι η στρατολόγηση θα είναι πιο δύσκολη σε λίγα χρόνια (τρία, τέσσερα, πέντε;). Επομένως, οι Ρώσοι πρέπει να νικήσουν την Ουκρανία και το ΝΑΤΟ τώρα, χωρίς να τους δώσουν καμία ανάπαυλα. Ας μην έχουμε αυταπάτες. Η ρωσική προσπάθεια θα ενταθεί.

Η άρνηση της Δύσης να σκεφτεί τη ρωσική στρατηγική στη λογική της, με τους λόγους, τις δυνάμεις της, τα όριά της, έχει ως αποτέλεσμα τη γενική τύφλωση. Οι λέξεις επιπλέουν στην ομίχλη. Σε στρατιωτικό επίπεδο, τα χειρότερα έρχονται για τους Ουκρανούς και τη Δύση. Η Ρωσία θέλει αναμφίβολα να ανακτήσει το 40% του ουκρανικού εδάφους και ένα ουδέτερο καθεστώς στο Κίεβο. Και στις τηλεοράσεις μας, ακριβώς τη στιγμή που ο Πούτιν επιβεβαιώνει ότι η Οδησσός είναι ρωσική πόλη, εξακολουθούμε να λέμε ότι το μέτωπο σταθεροποιείται…

Υπογεννητικότητα: παράγων παρακμής 

«Η άρνηση της Δύσης να σκεφτεί τη ρωσική στρατηγική στη λογική της, με τους λόγους, τις δυνάμεις της, τα όριά της, έχει ως αποτέλεσμα τη γενική τύφλωση».

Για να δείξετε τη δυτική παρακμή, επιμένετε στον δείκτη της βρεφικής θνησιμότητας… Τι αποκαλύπτει αυτός ο δείκτης ;

Παρατηρώντας την αύξηση της ρωσικής βρεφικής θνησιμότητας μεταξύ 1970 και 1974, και τη διακοπή της δημοσίευσης σχετικών στατιστικών  από τους Σοβιετικούς, έκρινα ότι το καθεστώς δεν είχε μέλλον, κατά τη γνώμη μου στο βιβλίο μου Η τελική πτώση (1976). Είναι λοιπόν μια παράμετρος που έχει αποδειχθεί. Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι πίσω από όλες τις δυτικές χώρες σ’ αυτό το θέμα. Οι πιο προχωρημένοι είναι οι Σκανδιναβοί και η Ιαπωνία, αλλά προηγείται και η Ρωσία. Η Γαλλία τα πηγαίνει καλύτερα από τη Ρωσία, αλλά νιώθουμε τις αναταραχές μιας αύξησης. Και, εν πάση περιπτώσει, σ’ αυτό το θέμα είμαστε πίσω από τη Λευκορωσία. Αυτό σημαίνει απλώς ότι αυτά που μας λένε για τη Ρωσία είναι συχνά ψέμματα: μας παρουσιάζεται ως μια αποτυχημένη χώρα, τονίζοντας τις αυταρχικές της πτυχές, αλλά δεν βλέπουμε ότι βρίσκεται σε φάση ταχείας αναδιάρθρωσης. Η πτώση ήταν βίαιη, η επανάκαμψη ήταν εκπληκτική.

Ρωσσία: αυταρχική δημοκρατία

Αυτός ο αριθμός μπορεί να εξηγηθεί, αλλά σημαίνει πρώτα από όλα ότι πρέπει να αποδεχτούμε μια πραγματικότητα διαφορετική από αυτή που μεταφέρουν τα μέσα ενημέρωσής μας. Η Ρωσία είναι σίγουρα μια αυταρχική δημοκρατία (που δεν προστατεύει τις μειονότητες της) με συντηρητική ιδεολογία, αλλά η κοινωνία της κινείται, γίνεται πολύ τεχνολογική με όλο και περισσότερα στοιχεία που λειτουργούν τέλεια. Περιγράφοντας αυτή την πραγματικότητα ορίζομαι ως σοβαρός ιστορικός και όχι ως πουτινόφιλος. Κάθε υπεύθυνος πουτινόφοβος θα έπρεπε να έχει μετρήσει τον αντίπαλό του. Τονίζω επίσης συνεχώς ότι η Ρωσία, όπως ακριβώς αυτή τη Δύση που πίστευε ότι ήταν  παρακμιακή, έχει δημογραφικό πρόβλημα. Η ρωσική νομοθεσία κατά των LGBT, αν και μάλλον γοητεύει τον υπόλοιπο κόσμο, δεν οδηγεί τους Ρώσους να γεννούν περισσότερα παιδιά από εμάς. Η Ρωσία δεν είναι απρόσβλητη από τη γενική κρίση της νεωτερικότητας. Δεν υπάρχει ρωσικό αντιμοντέλο.

Ωστόσο, είναι δυνατό η γενική εχθρότητα της Δύσης να δομεί και να δίνει όπλα στο ρωσικό σύστημα, προκαλώντας μαζικό πατριωτισμό. Οι κυρώσεις επέτρεψαν στο ρωσικό καθεστώς να ξεκινήσει μια πολιτική προστατευτικής υποκατάστασης σε τεράστια κλίμακα, την οποία δεν θα μπορούσε ποτέ να επιβάλει στους Ρώσους, και η οποία θα δώσει στην οικονομία τους ένα σημαντικό πλεονέκτημα έναντι αυτής της ΕΕ. Ο πόλεμος ενίσχυσε την κοινωνική τους σταθερότητα, αλλά έχουν και αυτοί ατομικιστική κρίση, με τα υπολείμματα της «πατριαρχικής» οικογενειακής δομής να είναι απλώς κατευναστικά. Ο ατομικισμός που μεταλλαγμένος πλήρως σε ναρκισσισμό αναπτύσσεται μόνο σε χώρες όπου βασιλεύει η πυρηνική οικογένεια, ειδικά στον αγγλοαμερικανικό κόσμο. Ας τολμήσουμε έναν νεολογισμό: η Ρωσία είναι μια κοινωνία ελεγχόμενου ατομικισμού, όπως η Ιαπωνία ή η Γερμανία.

Το βιβλίο μου παρουσιάζει μια περιγραφή της ρωσικής σταθερότητας, στη συνέχεια, κινούμενο προς τα δυτικά, αναλύει το αίνιγμα μιας ουκρανικής κοινωνίας σε αποσύνθεση που βρήκε στον πόλεμο ένα νόημα για τη ζωή της, στη συνέχεια προχωρά στον παράδοξο χαρακτήρα της νέας ρωσοφοβίας των πρώην λαϊκών δημοκρατιών, μετά στην κρίση της ΕΕ και τέλος στην κρίση των αγγλοσαξονικών και σκανδιναβικών χωρών. Αυτή η πορεία προς τα δυτικά μας οδηγεί βήμα-βήμα προς την καρδιά της αστάθειας του κόσμου. Είναι μια βουτιά σε μια μαύρη τρύπα. Ο αγγλοαμερικανικός προτεσταντισμός έχει φτάσει σε μηδενικό στάδιο της θρησκείας, πέρα από το στάδιο των ζόμπι, και δημιούργησε αυτή τη μαύρη τρύπα. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, στις αρχές της τρίτης χιλιετίας, ο φόβος του κενού μεταλλάσσεται σε θεοποίηση του τίποτα, σε μηδενισμό.

Μιλώντας για αυταρχική δημοκρατία δεν κολακεύετε λίγο τη Ρωσία ;

Πρέπει να απομακρυνθούμε από την αντίθεση της φιλελεύθερης δημοκρατίας εναντίον της τρελής απολυταρχίας. Οι πρώτες είναι πιο φιλελεύθερες ολιγαρχίες, με μια ελίτ αποκομμένη από τον πληθυσμό – κανένας εκτός των μέσων ενημέρωσης δεν ενδιαφέρεται για τον ανασχηματισμό της κυβέρνησης. Για την άλλη πλευρά, πρέπει επίσης να χρησιμοποιήσουμε μια άλλη έννοια για να αντικαταστήσουμε αυτές του αυταρχισμού ή του νεοσταλινισμού. Στη Ρωσία, η πλειοψηφία του πληθυσμού υποστηρίζει το καθεστώς, αλλά οι μειονότητες -είτε ομοφυλόφιλοι, είτε εθνοτικοί ή ολιγάρχες- δεν προστατεύονται: είναι μια αυταρχική δημοκρατία, που τρέφεται από τα υπολείμματα της ρωσικής κοινοτικής ιδιοσυγκρασίας που δημιούργησε τον κομμουνισμό. Ο όρος «αυταρχικός» έχει για μένα τόση βαρύτητα όση ο όρος «δημοκρατία».

Λόγω της κριτικής σας για την παρακμή των «φιλελεύθερων ολιγαρχιών», θα μπορούσαμε να σκεφτούμε ότι ζηλεύετε το δεύτερο μοντέλο…

Με τίποτα. Είμαι ανθρωπολόγος: μελετώντας την ποικιλομορφία των οικογενειακών δομών και των πολιτικών ιδιοσυγκρασιών, έχω αποδεχτεί τη διαφορετικότητα του κόσμου. Αλλά είμαι δυτικός και ποτέ δεν φιλοδοξούσα να γίνω κάτι άλλο. Η μητρική μου οικογένεια κατέφυγε στις ΗΠΑ κατά τη διάρκεια του πολέμου, εκπαιδεύτηκα στην έρευνα στην Αγγλία, όπου ανακάλυψα πόσο Γάλλος είμαι και τίποτα άλλο. Γιατί θέλετε να με απελάσετε στη Ρωσία; Αισθάνομαι αυτό το είδος της κατηγορίας ως απειλή για τη γαλλική μου υπηκοότητα, ειδικά από τη στιγμή που, ζητώ συγγνώμη, γεννημένος στο πνευματικό κατεστημένο, είμαι μέρος, μέτριο, της μη οικονομικής ολιγαρχίας: πριν από μένα, ο παππούς μου προπολεμικά δημοσίευσε στον Gallimard.

Συνδέετε την παρακμή της Δύσης με την εξαφάνιση της θρησκείας – κυρίως του Προτεσταντισμού – και χρονολογείτε αυτή την εξαφάνιση με τους νόμους με την καθιέρωση των γάμους ομοφυλόφιλων …

Δεν εξέφρασα καμία προσωπική άποψη για αυτό το κοινωνικό θέμα. Είμαι εδώ μόνο ως κοινωνιολόγος της θρησκείας, πολύ χαρούμενος που έχω έναν ακριβή δείκτη για να εντοπίσω εγκαίρως το πέρασμα της θρησκείας από μια κατάσταση ζόμπι σε μια κατάσταση μηδενική. Στα προηγούμενα βιβλία μου, εισήγαγα την έννοια της θρησκευτικής κατάστασης ζόμπι: η πίστη εξαφανίστηκε, αλλά τα ήθη, οι αξίες και οι ικανότητες συλλογικής δράσης κληρονομημένες από τη θρησκεία παραμένουν, συχνά μεταφρασμένες σε ιδεολογική γλώσσα – εθνική, σοσιαλιστική ή κομμουνιστική. Αλλά η θρησκεία φτάνει στις αρχές της τρίτης χιλιετίας σε μια κατάσταση μηδενική (νέα έννοια), την οποία αντιλαμβάνομαι με τρεις δείκτες – αναζητώ πάντα στατιστικούς δείκτες για να αξιολογήσω τόσο ηθικά όσο και κοινωνικά φαινόμενα: Είμαι θαυμαστής του Durkheim, ιδρυτή της ποσοτικής κοινωνιολογίας , ακόμη περισσότερο από τον Βέμπερ.

Στην κατάσταση των ζόμπι, οι άνθρωποι δεν πηγαίνουν πλέον στη θεία λειτουργία, αλλά εξακολουθούν να βαφτίζουν τα παιδιά τους. Η εξαφάνιση του βαπτίσματος είναι εμφανής σήμερα, έφτασε στο στάδιο μηδέν. Στο στάδιο των ζόμπι, θάβουμε πάντα τους νεκρούς, υπακούοντας έτσι πάντα στην άρνηση της αποτέφρωσης της Εκκλησίας. Σήμερα, η μαζική διάχυση της αποτέφρωσης γενικεύτηκε: πρακτική και φθηνή πρακτική, σχεδόν μηδενική η δαπάνη. Τέλος, ο πολιτικός γάμος της περιόδου των ζόμπι είχε όλα τα χαρακτηριστικά του αρχαίου θρησκευτικού γάμου – άντρας, γυναίκα, παιδιά που πρέπει να μορφωθούν. Με τον γάμο ομοφυλόφιλων, που δεν έχει νόημα για τη θρησκεία, φεύγουμε από το κράτος των ζόμπι και χάρη στους νόμους για ισοδύναμους γάμους, μπορούμε να χρονολογήσουμε τη νέα κατάσταση της μηδενικής θρησκείας.

Critique

Avec son livre «la Défaite de l’Occident», Emmanuel Todd affirme sa poutinophilie

Article réservé aux abonnés

L’anthropologue publie un essai sur le déclin du camp occidental, qui interroge par sa complaisance envers l’actuel régime russe.

Εφημερίδα Liberation 10 Iανουαρίου 2024: «Ο Εμμανουέλ Τοντ επιβεβαιώνει την πουτινοφιλία». Ανοιχτή επίθεση. Οι αριστεροί «δυτικόφρονες» εν δράσει!..

Με την πάροδο του χρόνου, δεν γίνατε εντούτοις λίγο αντιδραστικός;

Με μεγάλωσε μια γιαγιά που μου έλεγε ότι, σεξουαλικά, όλα τα γούστα είναι φυσικά και είμαι πιστή στους προγόνους μου. Λοιπόν, οι LGB, καλώς ήρθαν. Για τους Τ, το ζήτημα τρανς είναι κάτι άλλο. Τα σχετιζόμενα άτομα πρέπει φυσικά να προστατεύονται. Αλλά η προσήλωση των δυτικών μεσαίων τάξεων σε αυτό το εξαιρετικά μειονοτικό ζήτημα θέτει ένα κοινωνιολογικό και ιστορικό ζήτημα. Η καθιέρωση κοινωνικού ορίζοντα στην ιδέα ότι ένας άντρας μπορεί πραγματικά να γίνει γυναίκα και μια γυναίκα άντρας είναι η επιβεβαίωση του βιολογικά αδύνατου, είναι η άρνηση της πραγματικότητας του κόσμου, είναι η επιβεβαίωση του ψεύδους.

Η τρανς ιδεολογία είναι επομένως, κατά τη γνώμη μου, μια από τις σημαίες αυτού του μηδενισμού που ορίζει τώρα τη Δύση, αυτή την καταστροφική παρόρμηση, όχι απλώς των πραγμάτων και ανθρώπων, αλλά της πραγματικότητας. Αλλά και πάλι, δεν με κυριεύει γι’ αυτό η αγανάκτηση, η συγκίνηση. Αυτή η ιδεολογία υπάρχει και πρέπει να την εντάξω σε ένα ιστορικό μοντέλο. Την εποχή του μετασύμπαντος, δεν μπορώ να πω αν η προσκόλλησή μου στην πραγματικότητα με κάνει αντιδραστικό.

*Δες Ανιχνευσεις, EΜΜΑΝUEL TODD: Ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος άρχισε ήδη…

Μετάφραση: Ευάγγελος Δ. Νιάνιος

https://www.lefigaro.fr/vox/monde/emmanuel-todd-nous-assistons-a-la-chute-finale-de-l-occident-20240112

 

 

 

 

 

 

 

Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΠΟΥ ΕΞΕΤΕΛΕΣΕ  Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΚΩΝ. ΦΛΩΡΟΣ  ΚΑΙ ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΤΗ ΤΟΥ  ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΔΗΜ. ΧΟΥΠΗ

0

του Σεραφείμ Μηχιώτη

Πραγματοποιήθηκε σήμερα, Τρίτη 16 Ιανουαρίου 2024, η τελετή παράδοσης παραλαβής καθηκόντων Αρχηγού ΓΕΕΘΑ, από τον Στρατηγό Κωνσταντίνο Φλώρο στον Στρατηγό Δημήτριο Χούπη, στις εγκαταστάσεις της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων (ΣΣΕ) στην Βάρη Αττικής, παρουσία του Υπουργού Εθνικής Άμυνας κ. Νικ. Δένδια ως εκπροσώπου του Προέδρου της Κυβέρνησης κ. Κυριάκου Μητσοτάκη και χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Γλυφάδας, Ελληνικού, Βούλας, Βουλιαγμένης και Βάρης κ.κ. Αντώνιου.

Στη συγκινησιακά φορτισμένη εκδήλωση, δικαιολογημένη υπό τις περιστάσεις τέτοιων στιγμών, ο παραδίδων Αρχηγός Στρατηγός Κωνσταντινος Φλώρος, μετά την ολοκλήρωση τετραετούς στην κορυφή της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων, ξεδίπλωσε το έργο που συντελέσθηκε στην περίοδο 2020-2024, συνοψίζοντας στη διατύπωση «αποστολή εξετελέσθη».

Από πλευράς του, ο παραλαβών Αρχηγός Στρατηγός Δημήτριος Χούπης, χρησιμοποίησε στην Ημερήσια Διαταγή του λόγο γειωμένο και ανθρωποκεντρικό, προκειμένου να σκιαγραφήσει την εικόνα των Ενόπλων Δυνάμεων που θα επιδιώξει να «φιλοτεχνήσει», αποδίδοντας ιδιαίτερη έμφαση στη διασφάλιση λειτουργίας σε πλαίσιο συνειδητής πειθαρχίας, τονίζοντας ότι « η συγκράτηση του Στρατεύματος δια τιμωριών ήταν ανέκαθεν επιβλαβής, καθότι υποδηλώνει ότι υπάρχει άρχων και όχι ηγέτης»

Κατά την επίδοση αναμνηστικού δώρου στον απελθόντα Αρχηγό ΓΕΕΘΑ, ο ΥΕΘΑ δήλωσε:

«Όπως ξέρετε, η επίδοση δώρων είναι ένα τυπικό σκέλος αυτής της διαδικασίας.

Θα μου επιτρέψετε, όμως, στην τυπική πράξη να καταθέσω και μία προσωπική και θεσμική προσθήκη, δηλαδή να ευχαριστήσω από καρδιάς τον απερχόμενο Αρχηγό ΓΕΕΘΑ Στρατηγό Κωνσταντίνο Φλώρο για την υπηρεσία του στη χώρα αυτά τα τέσσερα δύσκολα χρόνια.Να τον ευχαριστήσω για την αφοσίωση και την προσήλωση στο καθήκον. Και βεβαίως, να ευχηθώ σε αυτόν και στην οικογένειά του, την οποία έχω τη χαρά να γνωρίζω, υγεία, και ευτυχία, με την ελπίδα να συναντηθούμε ξανά στη μακρά πορεία.

Στρατηγέ, σας ευχαριστώ θερμά από καρδιάς.

Να είστε πάντα καλά».

 

 


Της τελετής προηγήθηκε κατάθεση στεφάνου από τον Επίτιμο Αρχηγό ΓΕΕΘΑ Στρατηγό Κωνσταντίνο Φλώρο, στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη στην Αθήνα.

Στην τελετή παρέστησαν επίσης:

· Ο Γ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. Αθανάσιος Μπούρας ως εκπρόσωπος του Προέδρου της Βουλής των Ελλήνων κ. Κωνσταντίνου Τασούλα.

· Ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμος.

· Οι Υφυπουργοί Εθνικής Άμυνας κ. Ιωάννης Κεφαλογιάννης και Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής κ. Ιωάννης Παππάς.

· Εκπρόσωποι κοινοβουλευτικών κομμάτων και βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου.

· Ο Περιφερειάρχης Αττικής κ. Νικόλαος Χαρδαλιάς.

· Ο Δήμαρχος Βάρης – Βούλας – Βουλιαγμένης κ. Γρηγόρης Κωνσταντέλλος.

· Πρέσβεις και εκπρόσωποι Διπλωματικών Αρχών στην Ελλάδα.

· Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ.κ. Νικόλαος.

· Ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Φρουράς (ΓΕΕΦ) Αντιστράτηγος Γεώργιος Τσιτσικώστας.

· Ο Αρχηγός ΓΕΣ Αντιστράτηγος Γεώργιος Κωστίδης, ο Αρχηγός ΓΕΝ Αντιναύαρχος Δημήτριος – Ελευθέριος Κατάρας ΠΝ, ο Αρχηγός ΓΕΑ Αντιπτέραρχος (Ι) Δημοσθένης Γρηγοριάδης και ο Αρχηγός Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής Αντιναύαρχος Λ.Σ. Γεώργιος Αλεξανδράκης.

· Ο Διοικητής της Πυροσβεστικής Ακαδημίας Υποστράτηγος Δημήτριος Καλανιώτης, ως εκπρόσωπος του Αρχηγού του Πυροσβεστικού Σώματος (ΠΣ) Αντιστρατήγου Γεώργιου Πουρναρά.

· Ο Δήμαρχος Παπάγου – Χολαργού κ. Ηλίας Αποστολόπουλος.

· Ο Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Πολεμικού Μουσείου Αθηνών και πρώην Υφυπουργός Τουριστικής Ανάπτυξης κ. Αναστάσιος Λιάσκος.

· Επίτιμοι Αρχηγοί, μεταξύ των οποίων και οι Αρχηγοί ΓΕΣ-ΓΕΝ-ΓΕΑ μέχρι το ΚΥΣΕΑ της περασμένης Παρασκευής, Ανώτατοι και Ανώτεροι Αξιωματικοί των ΕΔ, Ακόλουθοι Άμυνας, καθώς και αντιπροσωπείες στελεχών των Κλάδων των ΕΔ και Ενώσεων Αποστράτων.

· Γενικοί Διευθυντές των Διευθύνσεων του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας.

· Ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας κ. Θάνος Ντόκος.

Αύριο, Τετάρτη-17 Ιανουαρίου 2024, στις 10:00 θα πραγματοποιηθεί στην Αεροπορική Βάση Δεκελείας η τελετή παράδοσης-παραλαβής καθηκόντων Αρχηγού ΓΕΑ, από τον Πτέραρχο(Ι) Θεμιστοκλή Μπουρολιά στον Αντιπτέραρχο(Ι) Δημοσθένη Γρηγοριάδη, Διοικητή ΔΑΥ μέχρι το ΚΥΣΕΑ της περασμένης Παρασκευής

Μεθαύριο, Πέμπτη-18 Ιανουαρίου 2024, στις 10:00, θα πραγματοποιηθεί στην ΣΣΕ η τελετή παράδοσης-παραλαβής καθηκόντων Αρχηγού ΓΕΣ, από τον Στρατηγό Άγγελο Χουδελούδη στον Αντιστράτηγο Γεώργιο Κωστίδη, Διοικητή ΑΣΔΥΣ μέχρι το ΚΥΣΕΑ της περασμένης Παρασκευής

Την ερχόμενη Παρασκευή, 19 Ιανουαρίου 2024, στις 10:00, θα πραγματοποιηθεί στην Σχολή Ναυτικών Δοκίμων στον Πειραιά, η αντίστοιχη τελετή παράδοσης-παραλαβής καθηκόντων Αρχηγού ΓΕΝ, από τον Ναύαρχο Ι. Δρυμούση ΠΝ στον Αντιναύαρχο Δημήτριο-Ελευθέριο Κατάρα ΠΝ, Αρχηγό Στόλου μέχρι το ΚΥΣΕΑ της περασμένης Παρασκευής

Από την Ημερήσια Διαταγή του παραδώσαντος Αρχηγού ΓΕΕΘΑ, Στρατηγού Κων. Φλώρου, συγκρατώ ως ενδιαφέροντος σημείου σε αυτή:

«Από ενάρξεως της νεώτερης ιστορίας μας το 1821 και μέχρι σήμερα το Έθνος αυτό πολέμησε σχεδόν 130 χρόνια συνεχώς, για να έχουμε εμείς σήμερα αυτά τα οποία απολαμβάνουμε. Έπεφτε και σηκωνόταν! Έπεφτε και σηκωνόταν! Μην μας ξεγελά η παρατεταμένη ειρήνη των τελευταίων 60-70 ετών. Τα πράγματα έχουν δυσκολέψει πολύ και βαίνουν δυσκολότερα. Κανείς δεν θα στοιχημάτιζε πριν από 5 χρόνια ότι σήμερα θα είχαμε σε εξέλιξη και ταυτόχρονα 2 μεγάλους πολέμους παγκόσμιας επιδράσεως, τόσο κοντά μας. Απαιτείται εγρήγορση λοιπόν σε όλα τα επίπεδα. Εγρήγορση και προετοιμασία, ετοιμότητα και προσπάθεια. 

 
Βασικό στοιχείο αυτών, της προετοιμασίας δηλαδή και της εγρηγόρσεως, είναι και η ιστορική μας καταβολή. Η ανάδειξη των ενδόξων παραδειγμάτων από το παρελθόν, η εμβάπτιση στην πλούσια ιστορία μας, η κατανόηση του ότι αυτοί που θαυμάζουμε και νοιώθουμε δέος από τα κατορθώματα τους, αυτοί κι αυτές που κοσμούν με τους ανδριάντες τους και τις προτομές τους, τις πλατείες μας και τα μουσεία μας, κι έχουν δώσει τα ονόματα τους σε πολλούς δρόμους στις πόλεις και στα χωριά μας, ήσαν απλοί άνθρωποι σαν κι εμάς, σαν όλους εμάς, που όταν πρόσταξε η ιστορία και το χρέος, έκαναν το καθήκον τους, έπραξαν το χρέος τους προς την Πατρίδα, δίνοντας και την ζωή τους! Χιλιάδες, πολλές χιλιάδες από αυτούς. Αντίδοτο στις κρίσεις και στις δυσκολίες λοιπόν, εκτός από αυτά, τα απτά πράγματα που πρέπει να γίνονται και γίνονται, όπως είπα πριν, είναι και η Ιστορία. 
 
Γι’ αυτό και πρόσφατα, πολύ πρόσφατα, εγκαινιάσθηκε στο Στρατόπεδο Στρατάρχου Παπάγου στην έδρα του ΥΠΕΘΑ, του ΓΕΕΘΑ και των ΓΕ, το Μνημείο των Αθανάτων του Έθνους όπου αναγράφονται τα ονόματα 121.692 χιλιάδων πεσόντων στους αγώνες του Έθνους από το 1830 μέχρι το 1974. Η ιστορία είναι πηγή δύναμης και αντοχής για τις Ένοπλες Δυνάμεις, μαζί με τις παραδόσεις τους και την μνήμη. Ήδη το επεσκέφθησαν οι μαθητές και σπουδαστές των παραγωγικών σχολών των ενόπλων δυνάμεων, μαθητές Σχολείων των γύρω Δήμων και το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε άνοιξε και για το ευρύ κοινό! 

Πριν κλείσω θα ήθελα να ευχαριστήσω για πολλοστή φορά αυτό το υπέροχο προσωπικό των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων, που με την εργασία του, μη φειδόμενο κόπου και χρόνου, μέρα και νύχτα, με υπομονή, επιμονή, αυταπάρνηση, επαγγελματισμό, μόχθο, ιδρώτα, πολλές φορές και με το αίμα του, με αγώνα διαρκή και σκληρό βρίσκεται διαρκώς στις επάλξεις προσφέροντας το κυριότερο αγαθό στην Ελλάδα, αυτό της ασφαλείας έναντι εξωτερικών απειλών, χωρίς την ύπαρξη του οποίου δεν μπορεί να γίνει τίποτε άλλο. Είναι πρωταρχικό, είναι βασικό, είναι θεμελιώδες αυτό το αγαθό. Ένα τεράστιο ευχαριστώ λοιπόν και μια απέραντη ευγνωμοσύνη για αυτά που κάνετε. Σήμερα μπορώ να αναφέρω με υπερηφάνεια και τιμή «Αποστολή εξετελέσθη!» Ούτε μια σπιθαμή γης λιγότερη, ούτε ένας κόκκος άμμου χαμένος! Κι αυτό χάρι σε όλους κι όλες, εσάς! Σας ευγνωμονώ! Συνεχίστε να κάνετε την Ελλάδα ισχυρή και σεβαστή από όλους! Και να θυμάστε πάντα τα λόγια του μεγάλου μας ποιητή, Διονυσίου Σολωμού, «Κλείσε μέσα στην ψυχή σου την Ελλάδα και θα αισθανθείς μέσα σου κάθε είδους μεγαλείο».

Από την Ημερήσια Διαταγή του παραλαβόντος Αρχηγού ΓΕΕΘΑ, Στρατηγού Δημ. Χούπη συγκρατώ ως ιδιαίτερου ενδιαφέροντος σημείου σε αυτή:

«Η πολυεπίπεδη διάσταση των επιχειρήσεων σε συνδυασμό με την τεχνολογική αναβάθμιση και την ψηφιακή ολοκλήρωση του κράτους, επιβάλλουν την πλήρη αξιοποίηση της καινοτομίας και του ψηφιακού μετασχηματισμού του Κράτους, δραστική μείωση των γραφειοκρατικών διαδικασιών, την εκχώρηση αρμοδιοτήτων σε όλα τα στάδια λήψης απόφασης, την καλλιέργεια της πρωτοβουλίας, την αναβάθμιση της θητείας μέσω της αναβίωσης της έννοιας του ΟΠΛΙΤΗ-ΠΟΛΙΤΗ, αλλά και την ταχεία κινητοποίηση και διακλαδική συνεργασία των Ενόπλων Δυνάμεων, μέσω του διττού τους ρόλου, προκειμένου να υποστηριχθεί με τις δυνατότητές τους, το σύνολο των λοιπών κυβερνητικών έργων, προς όφελος της Ελληνικής κοινωνίας, παντού στην ξηρά, αέρα και στη θάλασσα.

Σε μια περιοχή όπου η γεωγραφία παράγει ιστορία, δεν είναι ανεκτή ουδεμία διολίσθηση σε οτιδήποτε αφορά στην εθνική μας κυριαρχία, στην εδαφική ακεραιότητα και ανεξαρτησία της χώρας. Με σοβαρότητα και υπευθυνότητα, με έντονη δράση και εξωστρέφεια, με απόλυτη διαφάνεια και αξιοκρατία, με πίστη και αφοσίωση στο δημοκρατικό πολίτευμα και ορθή λειτουργία των δομών της Ιεραρχίας, θα συμβάλουμε έτι περαιτέρω στην ενίσχυση του αποτυπώματος και της αποτελεσματικότητας των Ενόπλων Δυνάμεων, στο ευρύτερο φάσμα των δραστηριοτήτων, κάνοντας (όπως επικαλείται και ο Εθνικός μας Ποιητής Οδυσσέας Ελύτης), άλμα μεγαλύτερο από τη φθορά, για να διασφαλίσουμε ότι το ένδοξο παρελθόν των Ενόπλων Δυνάμεων, θα έχει ένα λαμπρό μέλλον.

Απευθυνόμενος στο εξαιρετικό πάντα έμψυχο προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων, το οποίο νυχθημερόν με αυταπάρνηση, ζήλο, φιλότιμο και επαγγελματικό πάθος εκπληρώνει μέχρι κεραίας όλες τις επιχειρησιακές και μη αποστολές, σας προτρέπω να συνεχίσετε να επιτελείτε τα καθήκοντά σας στη ξηρά, θάλασσα και αέρα, διακατεχόμενοι από το μήνυμα της αισιοδοξίας και της ελπίδας και εκπέμποντας αυτοπεποίθηση στην ελληνική κοινωνία, αναπόσπαστο τμήμα της οποίας αποτελούμε όλοι μας. Αποτελεί αξιωματική θέση, η αδιαμφισβήτητη εμπιστοσύνη στις ικανότητές σας, το υψηλό φρόνημα και επαγγελματισμό σας καθώς και η ολοκληρωτική αφοσίωση προς την Πατρίδα, ειδικότερα το στόχο της επιτυχούς προάσπισης της εδαφικής ακεραιότητας, την οποία νυχθημερόν υπερασπίζεστε άπαντες στην ξηρά, στη θάλασσα και στον αέρα, με ευλάβεια και υπερηφάνεια ανεξαρτήτου βαθμού και θέσεως…

….Σέβομαι το εξαιρετικό έργο που έχετε επιτελέσει και επιτελείται καθημερινά, ενώ παράλληλα αντιλαμβάνομαι το βάρος της ευθύνης καθώς και το μέγεθος του χρέους που ανέλαβα προς την Πατρίδα αλλά και προς τα εσάς προκειμένου να βελτιώσω τη ποιότητα ζωής στην καθημερινότητά σας. Θα ήθελα από όλους να θέσετε ως ιδεολογικό ανάχωμα, την ενσυνείδητη πειθαρχία και οι ασκούντες Διοίκηση, να χαρακτηρίζεστε από μεγαλοψυχία, ενθυμούμενοι, άπαντες ότι η συγκράτηση του Στρατεύματος δια τιμωριών ήταν ανέκαθεν επιβλαβής, καθότι υποδηλώνει ότι υπάρχει ΆΡΧΩΝ και όχι ΗΓΕΤΗΣ. Απαλλαγείτε με σύνεση, μετριοφροσύνη, δύναμη και ζωηρότητα, με καθημερινή και μεθοδική δουλειά, από τα «ΑΝ» και από τα «ΑΛΛΑ», τα οποία ως λέξεις και έννοιες, αποτελούν αδυσώπητους συζυγείς δαίμονες, σε κάθε περίπτωση, ασυμβίβαστους με την πρόοδο, την εξέλιξη αλλά και την καθημερινότητα του ηγέτη»

Σεραφείμ Χ. Μηχιώτης

Για να διαβάσετε το πλήρες κείμενο της Ημερήσιας Διαταγής του παραδίδοντος Αρχηγού ΓΕΕΘΑ πατήστε εδώ.

Για να διαβάσετε το πλήρες κείμενο της Ημερήσιας Διαταγής του παραλαμβάνοντος Αρχηγού ΓΕΕΘΑ πατήστε εδώ.

Ισραηλινός υπουργός ζητά τη δίωξη της Τουρκίας στο Διεθνές Δικαστήριο για εισβολή και εθνοκάθαρση σε Κύπρο και Συρία

0

Ο Ισραηλινός υπουργός Γκίντεον Σαάρ κάλεσε την κυβέρνηση του Νετανιάχου να εξετάσει το ενδεχόμενο υποβολής καταγγελίας στο Διεθνές Δικαστήριο κατά της Τουρκίας, λόγω της «εισβολής στη βόρεια Συρία», γράφει αραβικό δημοσίευμα.

Ο Σαάρ, επικεφαλής του Κόμματος της Νέας Ελπίδας και υπουργός στο Υπουργικό Συμβούλιο, έγραψε σε ανάρτηση στον λογαριασμό του X: «Η Τουρκία υπό τον (πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ) Ερντογάν είναι αντισημιτική και αντιμετωπίζει το Ισραήλ ως εχθρικό κράτος».

 Τα αιτήματα του Σαάρ βασίστηκαν σε ισχυρισμούς για «εισβολή στη βόρεια Κύπρο και εθνοκάθαρση των Ελλήνων, και εισβολή στη βόρεια Συρία και εθνοκάθαρση των Κούρδων», όπως την περιέγραψε.

Η τουρκική στρατιωτική επέμβαση στη Συρία χρονολογείται από τον Αύγουστο του 2016, με την ονομασία «Επιχείρηση Ασπίδα του Ευφράτη» κατά της οργάνωσης «ISIS», στη συνέχεια «Κλαδί Ελιάς», «Πηγή Ειρήνης» και «Ασπίδα της Άνοιξης» κατά των «Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων» ( SDF) και ο τουρκικός στρατός αναπτύσσεται στο συριακό έδαφος εντός 129 στρατιωτικών βάσεων. Η τουρκική δραστηριότητα εντός της Συρίας δεν περιορίζεται μόνο στον στρατιωτικό φάκελο, αλλά αργότερα αναπτύχθηκε για να αλλάξει δημογραφικά στοιχεία,  μάλιστα περιλαμβάνονται στις αλλαγές τα υπηρεσιακά, διοικητικά, ιατρικά, αρωγής και άλλα θέματα.

Η Άγκυρα θεωρεί το «SDF» ως τον συριακό βραχίονα του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν, καθώς το «SDF» ηγείται από μια ομάδα παλαιών στελεχών του Εργατικού Κόμματος, είτε Σύρους είτε Τούρκους, με επικεφαλής τον αρχηγό των «SDF» Μαζλούμ Αμπντί.

Η τουρκική υπηρεσία πληροφοριών κατάφερε να εξαλείψει δεκάδες στελέχη του Εργατικού Κόμματος που στάλθηκαν στη βορειοανατολική Συρία.

Αξίζει να σημειωθεί ότι δεκάδες εκθέσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα έχουν αποδείξει τις επιχειρήσεις εθνοκάθαρσης που διενήργησαν οι SDF εναντίον αραβικών χωριών των οποίων τα σπίτια καταστράφηκαν με μπουλντόζες και οι άνθρωποι τους εκτοπίστηκαν.

Ο Σαάρ  καλεί τους Ισραηλινούς να μην ταξιδεύουν στην Τουρκία

 «Οι Ισραηλινοί πρέπει να αφαιρέσουν την Τουρκία από τον χάρτη των διακοπών και να αποφύγουν την εισαγωγή αγαθών από αυτήν».

Είναι αξιοσημείωτο ότι το Ισραήλ κατέχει τα υψώματα του Γκολάν της Συρίας από τον πόλεμο του Ιουνίου του 1967 και στα τέλη του 1981 ανακοίνωσε μονομερώς την απόφαση να «προσαρτήσει το Γκολάν» και να επιβάλει την ισραηλινή ταυτότητα στον λαό, αλλά το Συμβούλιο Ασφαλείας απέρριψε την απόφαση και εξέτασε είναι άκυρο.

Ένταση στις σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ

Οι σχέσεις έχουν γίνει όλο και πιο τεταμένες πρόσφατα μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας με φόντο τον ισραηλινό πόλεμο στη Γάζα και την ανακοίνωση του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να παράσχει στο Δικαστήριο της Χάγης έγγραφα που αποδεικνύουν ότι το Ισραήλ διέπραξε «εγκλήματα πολέμου στη Γάζα».

Ο Ερντογάν επέκρινε τα επιχειρήματα του Ισραήλ για το δικαίωμα στην αυτοάμυνα στις επιθέσεις στη Γάζα, ρωτώντας: «Τι είδους άμυνα είναι αυτή; Το Ισραήλ δεν αμύνεται εδώ, αλλά μάλλον επιτίθεται».

Εξήγησε ότι «το Ισραήλ έχει μετατρέψει την πολιορκημένη Λωρίδα της Γάζας, που μοιάζει με ανοιχτή φυλακή, σε λουτρό αίματος από τις 7 Οκτωβρίου».

Το Ισραήλ ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου

Την Πέμπτη και την Παρασκευή, το Διεθνές Δικαστήριο Δικαιοσύνης πραγματοποίησε δύο δημόσιες ακροάσεις στη Χάγη για να εξετάσει αγωγή που υπέβαλε η Νότια Αφρική κατά του Ισραήλ με την κατηγορία της διάπραξης «εγκλημάτων γενοκτονίας» κατά των Παλαιστινίων στη Λωρίδα της Γάζας.

Στις 29 Δεκεμβρίου, η Νότια Αφρική κατέθεσε αγωγή ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου Δικαιοσύνης, κατηγορώντας το Ισραήλ ότι διέπραξε «εγκλήματα γενοκτονίας» στη Λωρίδα της Γάζας, η οποία έχει υποστεί άγριο πόλεμο για περισσότερους από 3 μήνες.

Από τις 7 Οκτωβρίου 2023, ο ισραηλινός στρατός διεξάγει έναν καταστροφικό πόλεμο στη Γάζα που, από την Κυριακή, έχει αφήσει 23.968 νεκρούς, 60.582 τραυματίες, στην πλειονότητά τους παιδιά και γυναίκες, τεράστιες καταστροφές υποδομών και μια άνευ προηγουμένου ανθρωπιστική καταστροφή προς τις αρχές της Λωρίδας της Γάζας και τα Ηνωμένα Έθνη.

Syria tv

https://echedoros.blog/2024/01/16/%ce%b9%cf%83%cf%81%ce%b1%ce%b7%ce%bb%ce%b9%ce%bd%cf%8c%cf%82-%cf%85%cf%80%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%b3%cf%8c%cf%82-%ce%b6%ce%b7%cf%84%ce%ac-%cf%84%ce%b7-%ce%b4%ce%af%cf%89%ce%be%ce%b7-%cf%84%ce%b7%cf%82/