Αρχική Blog Σελίδα 1416

Στο Δημοκρίτειο της Θράκης ιδρύεται έδρα Αρμενικής Γλώσσας και Πολιτισμού: Ιστορικής σημασίας κίνηση

0

Έδρα Αρμενικής Γλώσσας και Πολιτισμού ιδρύεται στο Δημοκρίτειο Πανεπιστημίο Θράκης και ειδικότερα στο τμήμα Γλώσσας, Φιλολογίας και Πολιτισμού Παρευξείνιων Χωρών της σχολής Κλασικών και Ανθρωπιστικών Σπουδών του.

Η Έδρα θα λειτουργήσει με την υποστήριξη του υπουργείου Παιδείας, Επιστήμης, Πολιτισμού και Αθλητισμού και της Δημοκρατίας της Αρμενίας.

Η υπογραφή του σχετικού πρωτοκόλλου έγινε στην πρεσβεία της Αρμενίας στην Ελλάδα από τον πρύτανη του ΔΠΘ, καθηγητή Φώτη Μάρη και τον πληρεξούσιο πρέσβη της Δημοκρατίας της Αρμενίας στην Ελλάδα Tigran Mkrtchyan.

Την ιστορική σημασία της ίδρυσης Έδρας Αρμενικής Γλώσσας και Πολιτισμού στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης επισήμανε ο πρέσβης Tigran Mkrtchyan καθώς, όπως είπε, το πανεπιστημιακό ίδρυμα «βρίσκεται σε μια στρατηγικής σημασίας περιοχή της Ελλάδας, έχει αποδεδειγμένα επαρκείς δυνατότητες και μεγάλο ενδιαφέρον για την ανάπτυξη της Αρμενολογίας, και δεδομένου ότι στην περιοχή υπάρχει δραστήρια Αρμενική κοινότητα».

Ο πρύτανης κ. Μάρης στην ομιλία του τόνισε -μεταξύ άλλων- πως «η αρμενική γλώσσα και ο πολιτισμός, καθώς και η αρμενική ιστορία είναι εντός των ενδιαφερόντων του πανεπιστημίου και η συμφωνία που υπογράφηκε θα ενισχύσει την επιστημονική έρευνα σε θέματα που αφορούν τη γλώσσα και τον πολιτισμό της Αρμενίας γενικότερα και των αρμενικών κοινοτήτων στην Ελλάδα ειδικότερα».

Ο πρύτανης του ΔΠΘ υπενθύμισε, μάλιστα, ότι το τμήμα Γλώσσας, Φιλολογίας και Πολιτισμού Παρευξείνιων Χωρών έχει να παρουσιάσει σημαντικές δράσεις προς αυτήν την κατεύθυνση. Ενδεικτικά: υπάρχει ενεργό πρωτόκολλο συνεργασίας με το κρατικό πανεπιστήμιο του Γερεβάν. Στο προπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών εντάχθηκε το υποχρεωτικό κατ’ επιλογή μάθημα «ΑΡΜΕΝΙΟΙ: ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ». Υλοποιήθηκαν επιμορφωτικές δράσεις, στις οποίες συμμετείχαν διδάσκοντες της ελληνικής γλώσσας στην Αρμενία. Διοργανώθηκε το 2018, για πρώτη φορά σε πανεπιστημιακό επίπεδο, η «Αρμενική Εβδομάδα: Ιστορία – Κοινωνία – Πολιτισμό», σε συνεργασία με την Αρμενική κοινότητα Κομοτηνής και τον Αρμενικό εκπαιδευτικό και πολιτιστικό σύλλογο «Χαμασκαΐν» (Πανεθνικός) Θεσσαλονίκης.

Ολοκληρώνοντας την ομιλία του ο κ. Μαρής εξέφρασε τη βεβαιότητά του ότι η Έδρα Αρμενικής γλώσσας και Πολιτισμού στο τμήμα Γλώσσας, Φιλολογίας και Πολιτισμού Παρευξείνιων Χωρών θα λειτουργήσει άμεσα και το έργο της θα είναι ορατό στο άμεσο μέλλον, αποτελώντας βάση για την ακαδημαϊκή συνεργασία μεταξύ των δύο φιλικών λαών.

Την εκδήλωση παρακολούθησε πλήθος κόσμου και επίσημων προσκεκλημένων, μεταξύ των οποίων οι κληρικοί της Αρμενικής Εκκλησίας, ο επίτιμος πρόξενος της Αρμενίας στην Θεσσαλονίκη, εκπρόσωποι κοινοτικών φορέων και ο πρόεδρος της Αρμενικής Κοινότητας Κομοτηνής Στεπάν Ματεοσιάν.

Από το ελληνικό Κοινοβούλιο παρούσες ήταν η πρόεδρος του κόμματος «Πλεύση Ελευθερίας» Ζωή Κωνσταντοπούλου ως αντιπρόεδρος της ομάδας Φιλίας Ελλάδας – Αρμενίας της Βουλής και η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Νίνα Κασιμάτη, ως μέλος της ομάδας Φιλίας Ελλάδας – Αρμενίας.

Από την ακαδημαϊκή κοινότητα του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης παρέστησαν ο πρόεδρος και η αναπληρώτρια πρόεδρος του τμήματος Γλώσσας, Φιλολογίας και Πολιτισμού Παρευξείνιων Χωρών, καθηγητές Ηλίας Πετρόπουλος και Μαρία Δημάση.

  ΑΠΕ-ΜΠΕ / Βασίλης Λωλίδης 

ΟΙ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΕΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΒΑΡΒΑΡΑΣ

5

του Παντελή Σαββίδη

Είναι αργά τα αντανακλαστικά της ή κάτι άλλο συμβαίνει;

Όταν έχεις την ευθύνη της ασφάλειας της χώρας δεν μπορεί να καθοδηγείσαι από την επιθυμία σου αλλά από την πραγματικότητα.

Η κυβέρνηση επιθυμούσε-και επιθυμεί- ήρεμα νερά με την Τουρκία. Και στο πρώτο νεύμα του Ερντογάν, επειδή τον συνέφερε μια διακήρυξη φιλίας με την Ελλάδα που θα την έδινε στους Αμερικανούς για να κάνει τη δουλειά του, η ασθμαίνουσα Αθήνα του την παραχώρησε. Χωρίς να σκέφτεται την επόμενη ημέρα.

Η επόμενη ημέρα, όμως, έρχεται, ο Ερντογάν θα έχει κάνει τη δουλειά του και η Αθήνα θα μείνει-και πάλι- εκτός νυμφώνος.

Δεν πιστεύω πως στην Αθήνα αδυνατούν να αντιληφθούν τι, πραγματικά, συμβαίνει.

Αλλά αυτό είναι το δόγμα της πολιτικής τους ανεξαρτήτως κόμματος που κυβερνά. Είναι μια ιδεολογική αντίληψη την οποία επειδή παράγεται στην Αθήνα ας την ονομάσουμε χάριν συντομίας «Αθηναϊσμό».

Η αντίληψη αυτή που κυριάρχησε μετά την ήττα του Ελευθέριου Βενιζέλου και επιβάλλεται, ακόμη και σήμερα, από όλες τις αθηναϊκές κυβερνήσεις-όλες ανεξαιρέτως- έχει κύριο χαρακτηριστικό τον κοτζαμπασισμό  στην οικονομία και την κοινωνική συμπεριφορά και τον μικροελλαδισμό στην πολιτική.

Αυτό ήταν το κρατίδιο που προέκυψε από την Επανάσταση μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια. Με τον Καποδίστρια θα ήταν διαφορετικό. Όπως και με τον Βενιζέλο, αν η εκστρατεία στη Μικρά Ασία δεν είχε άδοξο τέλος.

Στα 200 χρόνια του νεότερου βίου του-καλύτερα του βίου του- αυτό το κράτος ανέδειξε δύο μόνο προσωπικότητες με συνείδηση της ελληνικής διαχρονίας.

Η γενιά του 22 ήταν η ηρωϊκή γενιά που έμοιαζε στους αγωνιστές του 21. Την πίεση της ήττας για την οποία ευθυνόταν η ηγεσία της την «έβγαλε» στο έπος του 40. Και από τότε άρχισε η υποχώρηση με τους δεδομένους. Ο κύριος εκφραστής των δεδομένων είναι, σήμερα, ο κ. Μητσοτάκης. Οι υπόλοιποι, προς το παρόν, είναι ανύπαρκτοι. Ίσως να μην καταλαβαίνουν και τι συμβαίνει.

Ο μόνος που προσπάθησε μεταπολεμικά να διαρρήξει τη λογική του δεδομένου ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου τον οποίο, με το άκουσμα του ονόματός του, αναθεματίζουν όσοι ευνοήθηκαν από την πολιτική του. Αλλά αυτό είναι θέμα άλλης συζήτησης. Έχει να κάνει με τον ψυχισμό αυτού που ονομάστηκε σύγχρονη ελληνική κοινωνία.

Σε έναν μεταβαλλόμενο κόσμο η λογική του δεδομένου εγκλωβίζει τις επιλογές ασφάλειας της χώρας. Και ιδιαιτέρως, στην περίπτωση της Ελλάδας ο εγκλωβισμός είναι περισσότερο επικίνδυνος όταν έχεις να κάνεις με μια Τουρκία που παραδίδει μαθήματα διπλωματικής και πολιτικής ευελιξίας συνδυαζόμενα από μια καλή ισορροπία της σχέσης ήπιας και σκληρής ισχύος.

Στην Αθήνα περιμένουν να επαναπροσδιορίσει η Ουάσιγκτον τις διεθνείς σχέσεις της και να τύχουν καλύτερης εκτίμησης από την αμερικανική πολιτική για να περιορίσουν τις ανησυχίες ασφαλείας της χώρας αλλά αυτό δεν είναι σίγουρο ότι θα συμβεί σε βάρος της Τουρκίας. Οι ΗΠΑ είναι δύναμη προβολής σκληρής ισχύος και οι δυνάμεις αυτές εκτιμούν τις ανάλογές τους. Όχι τις φοβισμένες που αναζητούν, μονίμως, προστασία. Όπως το αθηναϊκό μόρφωμα.

Ο υπουργός άμυνας και δελφίνος του Μητσοτάκης μόλις τώρα ξύπνησε και άρχισε να εκδηλώνει ανησυχίες σε σχέση με την δυναμική της Τουρκίας και την παθητικότητα του αθηναϊκού κράτους, του οποίου αποικία είμαστε και εμείς.

Ο κ. Δένδιας δήλωσε τις προηγούμενες ημέρες πως σε μια σύγκρουση με την Τουρκία θα είμαστε μόνοι. Δεν θα μας προφυλάξουν οι συμφωνίες και συνεργασίες που υπογράψαμε ούτε με τις ΗΠΑ, ούτε με τη Γαλλία, ούτε καν θα ωφεληθούμε από τη ρήτρα συνδρομής από την συμμετοχή μας στην Ε.Ε. Αργά ξύπνησε.

Η Τουρκία περικυκλώνει την Ελλάδα. Ανατολικά βρίσκεται η ίδια, νότια εγκαθίσταται και επηρεάζει τη Λιβύη και δυτικά αναπτύσσει σχέσεις και έχει παρουσία στην Αλβανία.

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον η χώρα πρέπει να διαμορφώσει τις προϋποθέσεις ασφάλειάς της αλλά ο κ. Μητσοτάκης και μέρος της κοινωνίας ασχολούνται με τους ομοφυλόφιλους και το κρεβάτι τους. Και περιόρισε με την πολιτική του τις επιλογές της χώρας για την διαμόρφωση του διπλωματικού μείγματος που θα εξασφάλιζε κατά το δυνατόν την ύπαρξή της.

Για παράδειγμα, οι σχέσεις με τη Ρωσία βρίσκονται στο ναδίρ. Η Ρωσία έπαιξε σημαντικό ρόλο στην παραχώρηση των Δωδεκανήσων στην Ελλάδα. Και οι Αμερικανοί ήταν που επέμεναν στην αποστρατιωτικοποίησή τους. Αν χρειαστεί η βοήθεια της Μόσχας στις ημέρες μας θα της παρασχεθεί;

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έπρεπε να καταγγελθεί η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Δεν χρειαζόταν, όμως, ούτε η ανάληψη του ρόλου του πρωτοπαλίκαρου από μια αδύναμη υπόσταση, όπως η Αθήνα, ούτε η δήλωση περί δεδομένων.

Ο κ. Μητσοτάκης με τη δήλωσή του είτε εξυπηρέτησε προσωπικά του συμφέροντα, κάτι που τον καθιστά επικίνδυνο για την ασφάλεια της χώρας, είτε είναι παντελώς άσχετος από εξωτερική πολιτική και διπλωματία, που και αυτό είναι πολύ προβληματικό.

Η χώρα έχει καθηλωθεί στις σκοπιμότητες μιας μικρής αθηναϊκής ομάδας που διαχειρίζεται ικανοποιητικά για αυτήν τους σύγχρονους κοτζαμπάσηδες και μαζί την λυμαίνονται.

Και την έχουν περιορίσει σε έναν μικρό εδαφικό χώρο, το λεκανοπέδιο, αδιαφορώντας αν στα σύνορα του Έβρου, θα μείνουν οι κάτοικοι, αν έχουν εργασία, αν, τέλος πάντων θα υπάρχει ελληνική παρουσία.

Και αυτή η αδιαφορία δημιουργεί ένα επικίνδυνο υπαρξιακό πρόβλημα.

Γι αυτό όταν μιλάμε για το αθηναϊκό κράτος και την πολιτική του ας μην εξεγείρονται οι καθαρίστριες της Αγίας Βαρβάρας Αττικής. Δεν εννοούμε αυτές.

 

 

 

 

 

 

 

Το τουρκικό τετράγωνο γεωπολιτικών επιλογών και επιχειρησιακών προκλήσεων!

1

του Γεώργιου Τσόγκα, Αντιναύαρχου ε.α.

Οι στενές και διαρκώς διευρυνόμενες σχέσεις της Τουρκίας με Λιβύη και Αλβανία σε συνδυασμό με τις επιχειρησιακές δυνατότητες της γείτονος δημιουργούν ένα τέλειο τετράγωνο προκλήσεων ασφαλείας για την Ελλάδα. Καλά παρατηρήσατε, όχι τρίγωνο αλλά τετράγωνο, ακολούθως εξηγώ.

Μόλις εχθές στις 20 Φεβ. 2024 οι κ. Ερντογάν και Ράμα στο πλαίσιο του πρώτου ανωτάτου συμβουλίου συνεργασίας Αλβανίας – Τουρκίας[1] μεταξύ άλλων υπέγραψαν και συμφωνία πλαισίου στρατιωτικής συνεργασίας (military framework) η οποία επεκτείνει και εμβαθύνει ήδη υφιστάμενες διμερείς και λοιπών ομοίων στο πλαίσιο ΝΑΤΟ. Η επισήμανση της απρόσεκτης (ή μήπως πολύ προσεκτικά σχεδιασμένης) δήλωσης του κ. Ράμα[2] ότι

«Θα ενισχύσουμε τις σχέσεις μας στην άμυνα και την ασφάλεια»,  υπογραμμίζοντας ότι η Τουρκία «αναγνώρισε άμεσα το Κόσοβο λίγα λεπτά μετά την απόφαση της ανεξαρτησίας του» δείχνει τον αναθεωρητισμό που από κοινού ενστερνίζεται με τον κ. Ερντογάν.

Στο πλαίσιο λοιπόν αυτό θα γίνει η ανάλυση που ακολουθεί.

Οι γεωπολιτικές και επιχειρησιακές επιλογές της Τουρκίας τα τελευταία χρόνια έχουν ώς στόχο την περικύκλωση της Ελλάδος (containment). Στην κλασσική και την όποια απειλή από Ανατολάς, έχει πλέον προστεθεί η δυνητική, και στα όρια της εφαρμοστέας από σήμερα αν η Τουρκία επιλέξει, επιχειρησιακή τόσο από την Λιβύη όσο και από την Αλβανία, αξιοποιώντας τις βάσεις και τις δυνατότητες που έχει εγκαταστήσει μέσω συναφών συμφωνιών και προβλέψεων στις χώρες αυτές.

Οι δυνατότητες της Τουρκίας σήμερα σε UAVs (μη επανδρωμένα / ημι-αυτόνομα αεροσκάφη) είναι αξιοσημείωτες. Έχει δε καταφέρει να τα πουλήσει σε αρκετές χώρες μεταξύ των οποίων και η Αλβανία.

Δεν είναι μόνο οι δυνατότητες της Αλβανίας σε UAVs, αλλά και το γεγονός ότι στο πλαίσιο στρατιωτικής συμφωνίας με την Τουρκία, η δεύτερη δύναται να αξιοποιήσει (βάσεις, μέσα, προσωπικό, απρόσκοπτη μεταφορά και υποστήριξη τουρκικών UAVs όποτε αυτή το επιλέξει) και προφανώς να τα αξιοποιήσει υπό απειλή για την χώρα μας τόσο στο Ιόνιο, όσο και στον βορειοδυτικό Ελλαδικό χερσαίο χώρο. Κάτι αντίστοιχο υλοποιείται και στην Λιβύη με εκμετάλλευση των βάσεων εκεί, του στρατιωτικού υλικού και δυνατοτήτων που η Τουρκία έχει ήδη μεταφέρει στη χώρα αυτή.

Είναι πολύ σημαντικό να αντιληφθούμε και να αρχίσουμε να αντιμετωπίζουμε την Τουρκία, η οποία έχοντας αντιληφθεί τη σπουδαιότητα της ναυτικής ισχύος, διαρκώς απομακρύνεται από αντιλήψεις και σχεδιασμούς των ηπειρωτικών/χερσαίων χωρών και ενεργεί/υιοθετεί δόγματα των θαλασσίων. Στο πλαίσιο αυτό και μόνον θα πρέπει να γίνονται από τούδε και στο εξής οι όποιες αναγνώσεις της συμπεριφοράς της στις γεωπολιτικές της αναθεωρητικές της φιλοδοξίες.

Συναφώς η Χώρα μας θα πρέπει να κινηθεί ανάλογα τόσο στην αμυντική της θωράκιση, στην στρατηγική μέσω δημιουργίας γεωπολιτικών συμμαχιών, στην επιχειρησιακή της σχεδίαση και στην ανακατανομή των δυνατοτήτων (disposition of forces).

Θα μου πείτε, μα καλά τόση ώρα σε τρίγωνο αναφερόμαστε. Συμπληρώνω λοιπόν, ότι με την διάθεση σε ενεστώτα χρόνο του πλοίου αμφιβίων επιχειρήσεων (TCG ANADOLU) με τις δυνατότητες διεξαγωγής αμφιβίων (και καταδρομικών) επιχειρήσεων, με τη δυνατότητα να επιχειρούν drones και UAVs  από αυτό, σε περιοχές νοτιοδυτικά Πελοποννήσου, βορείως της Λιβύης, και σε επόμενο χρόνο στο Δυτικό Ιόνιο και στην Κεντρική Μεσόγειο, ανατολικά της Μάλτας και Ιταλίας, (και όταν η Τουρκία υλοποιήσει το ανακοινωθέν δια στόματος κ. Ερντογάν πρόγραμμα κατασκευής αεροπλανοφόρου -μην γελιόμαστε, θα βρει και αεροσκάφη που θα επιχειρούν από αυτό…- ), το τρίγωνο πλέον, θεωρείται τετράγωνο (βλέπε συνημμένο χάρτη).

Η κινητικότητα και ευελιξία των δύο αυτών δυνατοτήτων (αεροπλανοφόρο και πλοίο αμφιβίων επιχειρήσεων) εύκολα δημιουργούν συνθήκες περικύκλωσης από δυσμάς και από νότο. Άρα ο κ. Ερτνογάν πετυχαίνει ακριβώς το αντίθετο αυτού που οι αρχαίοι Έλληνες μαθηματικοί επιδίωξαν να λύσουν (τετραγωνισμός του κύκλου), κυκλώνοντας το τετράγωνο, στο οποίο δυστυχώς το κέντρο είναι η Ελλάδα.

Στο πλαίσιο αυτό δεν είναι δυνατόν να μην εκληφθεί η θέση της Βόρειας Μακεδονίας και του Κοσόβου σε ότι αφορά στις γεωπολιτικές τους βλέψεις (αδύναμες ίσως σήμερα, αλλά υφίστανται) κατά της Χώρας μας, όπως επίσης και λοιπών χωρών (προσεκτικά δεν κάνω μνεία κάποιων συγκεκριμένων) που κατά περίπτωση τα συμφέροντα μπορεί να μην είναι πάντα συγκλίνοντα, ή ακόμη και η σχετικά πρόσφατη ιστορία που επηρεάζει τις επιλογές τους, ασχέτως της συνύπαρξης μας με τις χώρες αυτές σε Αμυντικές Συμμαχίες και Ενώσεις. Ακόμη και για χώρες με εντελώς αντίθετες αντιλήψεις και συγκυριακά συμφέροντα, όπως η Ρωσία υπό την οπτική των εκπεφρασμένων θέσεων κατά της χώρας μας και του σφιχτού εναγκαλισμού της με την Τουρκία, όσο αυτός διαρκεί.

Παράλληλα θα πρέπει να προβληματίσουμε και τους «συμμάχους» μας (ΝΑΤΟ και ΕΕ), ότι κάποιες διμερείς στρατηγικές συμμαχίες και κάποιες επίσης διμερείς συμφωνίες (σ.σ. Αλβανίας-Τουρκίας σε ότι αφορά στην στρατιωτική τους συνεργασία με την συνοδεύουσα στρατηγική επικοινωνίας και ρητορική, και Ιταλίας-Αλβανίας σε ότι αφορά στην δημιουργία κέντρων υποδοχής μεταναστών) όπως αυτές καταγράφονται σε ενεστώτα χρόνο και υπό τις εκφρασθείσες αναθεωρητικές επισημάνσεις των Ηγετών τους στις εν λόγω περιπτώσεις, δεν είναι δυνατόν να μην συμπεριληφθούν παράλληλα στο τραπέζι των επίκαιρων γεωπολιτικών εξελίξεων για φλέγοντα ζητήματα, όπως πχ μεταναστευτικό για ΕΕ, Ουκρανία για ΝΑΤΟ, υπόσταση Κύπρου σε ΕΕ και ΟΗΕ κλπ.

Ειδικά δε με τους συμμάχους που εμείς έχουμε συνάψει πλαίσιο στρατηγικών συμφωνιών (ΗΠΑ, Γαλλία, Αγγλία), ώστε με κοινή αντίληψη με τους εν λόγω, να αντιμετωπιστεί συνεκτικά το ζήτημα των αναθεωρητικών τάσεων των γειτόνων μας.

Δεν είναι δηλαδή δυνατόν να συζητάμε για Ουκρανία και για κατάληψη εδαφών της από την Ρωσία στην ΕΕ (και στον ΟΗΕ) με την Κύπρο παρούσα στο τραπέζι. Δεν είναι δυνατόν να συζητάμε θέματα συνεργασίας στο Αιγαίο υπό την «αιγίδα του ΓΓ ΝΑΤΟ» και να συνεχίζονται οι παραβιάσεις κυριαρχικών μας δικαιωμάτων.

Θα πρέπει να προωθήσουμε την αντίληψη ότι δυστυχώς αναγκαζόμαστε σε μείωση της συνεισφοράς μας ως πάροχοι συλλογικής ασφαλείας (security providers) εξαιτίας διακριτών (και να τις αναδεικνύουμε διακριτά) «γειτόνων και συμμάχων» που λόγω των αναθεωρητικών των επιλογών σε βάρος της χώρας μας, καταναλώνουμε σημαντικό κεφάλαιο ασφαλείας (μέσα, δυνατότητες και πόρους) προς αντιμετώπισή τους κατά μόνας.

Τραγελαφική δε παρουσιάζεται η «ουδετερότητα» των εν λόγω οργανισμών, λόγω του μηχανισμού λήψεως αποφάσεων που απαιτεί ομοφωνία, όχι μόνο στο να μην υπάρχει καταδίκη τέτοιων συμπεριφορών, αλλά η τηρούμενη «ουδετερότητα» να βαίνει εναντίον των θέσεων και συμφερόντων μας.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι αυτό της Ουκρανίας όπου ΝΑΤΟ και ΕΕ υπό σπουδή έλαβαν αποφάσεις ενώ στην περίπτωση της Κύπρου ή του Τουρκολιβυκού μνημονίου που παραβιάζουν την εθνική μας κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα (και της Κύπρου), αναγιγνώσκουν, θεωρούν και δρουν επιλεκτικά.

Τι μπορεί η Ελλάδα λοιπόν να κάνει στο πρόβλημα αυτό;

Πριν προσφέρω κάποιες απόψεις θα παρακινήσω τους αναγνώστες να απευθύνουν συναφείς ερωτήσεις σε πλατφόρμα τεχνητής νοημοσύνης για να διαπιστώσουν την αξία αυτής ως εργαλείο αλλά και να προβληματισθούν εισέτι περαιτέρω από τις απαντήσεις που θα λάβουν (ενδεικτικά παραθέτω ερωτήσεις[3] που έκανα σε γνωστή πλατφόρμα τεχνητής νοημοσύνης ΑΙ). Οι δε απαντήσεις οφείλω να ομολογήσω ότι εκλαμβάνονται ως αρκούντως ικανοποιητικές και σχετικά πλήρεις.

Ισχυρές στρατηγικής φύσεως συμμαχίες που θα επιβεβαιώνονται επαναλαμβανόμενα σε κάθε ευκαιρία και σε όλα τα πεδία (διπλωματικό, γεωπολιτικό, ενεργειακό, επιχειρησιακό, επιχειρηματικό, διεθνών πρωτοβουλιών υποστηρίξεως επιχειρήσεων ειρήνης και ασφαλείας, κατά περίπτωση αντιμετωπίσεως προκλήσεων (ad hoc) και επί τη βάση βουλήσεως (coalition of the willing)) αντιμετωπίσεως από κοινού σημαντικών/διεθνών αντιστοίχων προκλήσεων.

Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει να αξιολογηθεί και η στρατηγική της Σερβίας η οποία αν και δεν έχει επιδείξει σταθερή πολιτική και υποστήριξη των ημετέρων συμφερόντων, διαπιστώνεται ότι σε γενικές γραμμές τα δικά της, σε ότι αφορά στον ευρωπαϊκό της προσανατολισμό, φαίνεται να συγκλίνουν με τα δικά μας. Η αντίληψη πάντως ότι οι νέοι άνθρωποι της χώρας αισθάνονται δυτικοί, επιθυμούν να μπουν σε οργανισμούς όπως η ΕΕ αλλά και το ΝΑΤΟ (! και όμως, όσο και αν ακούγεται παράλογο), ο πολιτισμός της χώρας και η γεωπολιτική της θέση στα Βαλκάνια πρέπει να τύχουν της ημετέρας προσοχής.

Στο ίδιο πλαίσιο τόσο η Αλβανία όσο και η Τουρκία θα πρέπει να κατανοήσουν ότι οι ευρωπαϊκές τους φιλοδοξίες περνούν μέσω της Ελλάδος και της Κύπρου, του Ελληνισμού γενικότερα.

Και αυτό όχι μέσα από «εκδικητική» προσέγγιση στην θεώρησή τους, αλλά μέσα από την επιδίωξη της γενικότερης γεωπολιτικής σταθερότητας, ηρεμίας, της ανάπτυξης και ευημερίας και της φιλειρηνικής διάθεσης συνεργασίας και αμοιβαίου σεβασμού των λαών. Στο πλαίσιο αυτό κάθε αναθεωρητισμός (όπως αυτός επιβεβαιώνεται καθημερινά από τον κ. Ερντογάν αλλά και από τον κ. Ράμα) είναι καταδικαστέος. Κατά του όποιου αναθεωρητισμού, η βούληση μας για σταθερότητα και ευημερία θα πρέπει να αποτελούν τα βασικά στοιχεία της στρατηγικής μας επικοινωνίας.

Στο πνεύμα αυτό, ειδικά για τις τρεις χώρες του «τετραγώνου», θα πρέπει να γίνει ιδιαίτερα σαφές ότι οι αναθεωρητικές τους επιλογές, θα εκλαμβάνονται ως εμπόδια ή και αδιέξοδα για την ευρωπαϊκή τους προοπτική (Τουρκία-Αλβανία). Για την περίπτωση της Λιβύης με επιλογές (κατ’ υπόδειξη της Τουρκίας) του τύπου «παράνομο Τουρκο-Λιβυκό μνημόνιο» αυθαιρεσίες και παρανομίες στην οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών κλπ, η χώρα και οι πολιτικοί της πρέπει να αντιληφθούν ότι θα μας βρουν μη υποστηρικτές στο διεθνή της βηματισμό, αλλά και ότι το κόστος του εσωτερικού της διχασμού από τέτοιες επιλογές θα αποβεί μοιραίο γι’ αυτήν και το λαό της.

Η ημέτερη ευκαιρία προβολής αυτής της αντίληψης είναι σήμερα, είναι τώρα που η χώρα μας έχοντας ανακάμψει από την κρίση της περασμένης δεκαετίας, έχοντας τύχει της αναγνώρισης των προσπαθειών της, έχοντας από τους πλέον υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, συνεισφέροντας στα διεθνή δρώμενα, έχοντας την πολυτέλεια εν ολίγοις να έχει απόθεμα διπλωματικού κεφαλαίου, θα πρέπει να το χειριστεί έξυπνα προς εθνικό όφελος.

Η διαπραγμάτευση λοιπόν από πλευράς της χώρας μας για τις περιπτώσεις Αλβανίας στην ευρωπαϊκή της πορεία και Λιβύης στην έκβαση της εμφύλιας διαμάχης που βιώνει η χώρα, θα πρέπει να είναι διαρκής, οριζόντια, πολυεπίπεδη και πολυθεματική σε συνέχεια των αρχικών διπλωματικών επιτυχιών.

Ημέτερες συνεκτικές και ποικιλόμορφες επιδιώξεις οικονομικής, τεχνολογικής, εμπορικής, στρατιωτικής κλπ φύσεως, θα πρέπει να είναι μέσα στο πλαίσιο της εθνικής μας στόχευσης. Για να γίνω συγκεκριμένος η κάθε διαπραγμάτευση (στις ευρωπαϊκές φιλοδοξίες των εν λόγω χωρών) θα μπορεί να περιλαμβάνει δεσμεύσεις αυτών, για παράδειγμα απόκτηση αμυντικών δυνατοτήτων σε ελληνικά ναυπηγεία, υποστήριξη από ελληνικές αμυντικές βιομηχανίες, απόκτηση τεχνογνωσίας από ελληνικές εταιρίες, αποκλειστική εξάρτηση σε follow on support από τη Χώρα μας, εμπορικές σχέσεις, μεταφορά ενέργειας και πόρων, ανοικοδόμηση των περιοχών από ελληνικές εταιρίες, θέματα δικαίου, επιχειρησιακής εκπαίδευσης (στις εθνικές δυνατότητες και υποδομές) ειδικά σε θέματα επιχειρήσεων ναυτικής ασφάλειας, κεφαλαιοποίησης των μέχρι σήμερα επιτευγμάτων, πολιτισμού, περιβάλλοντος, αλιείας και τόσα άλλα που θα πρέπει να αποτελέσουν συνεκτική κυβερνητική μελέτη, προτεραιότητα και επιλογή.

Θα μπορούμε ουσιαστικά (!) να υπερηφανευόμαστε για το «εθνικό μας αποτύπωμα», όταν για παράδειγμα οι διμερείς πρωτοβουλίες γειτόνων (προφανώς δικαίωμά τους), όπως για παράδειγμα η συμφωνία Ιταλίας-Αλβανίας[4] για την κατασκευή δύο κέντρων υποδοχής μεταναστών που ήδη όμως έχουν φτάσει στην Ιταλία (εκτίμηση τις 40000 ετησίως) για την οποία τοποθετήθηκε με προβληματισμό και η αρμόδια υπηρεσία του ΟΗΕ για την προστασία των δικαιωμάτων των προσφύγων, θα περνούν και μέσα από τη χώρα μας έστω και με καθεστώς «παρατηρητή-επόπτη» αφού ενέχουν ρίσκα περιφερεϊακής ασφάλειας από την οποία θίγεται δυνητικά η χώρα μας.

Τώρα η επιλογή μας περιορίζεται στην αυστηροποίση του ελέγχου των συνόρων για την παράνομη διακίνησης μεταναστών οι οποίοι ενδεχομένως και καθοδηγούμενοι να αποτελέσουν ζήτημα εσωτερικής ασφάλειας (ομού με αυτούς που ήδη κατοικούν στην χώρα μας παράνομοι και μη) όταν ανάλογες αναθεωρητικές τάσεις το επιδιώξουν. Συναφώς για την εσωτερική ασφάλεια, οι προαναφερθέντες δυνητικά, θα πρέπει να θεωρούνται συγκοινωνούντα δοχεία με αυτούς των κέντρων μεταναστών (υποδοχής, ένταξης, φιλοξενίας) ακόμη και με ριζοσπαστικά ισλαμικά στοιχεία που υπάρχουν «εν υπνώσει» στο εσωτερικό της χώρας.

Η επιχειρησιακή μας σχεδίαση οφείλει να έχει αναθεωρηθεί εχθές και να περιλαμβάνει την διαμορφωθείσα απειλή του τετραγώνου-κύκλου από πλευράς πρωτοβουλιών Τουρκίας, αλλά και τις εν δυνάμει απειλές εσωτερικής ασφάλειας από τρομοκρατία, οργανωμένο έγκλημα, εξτρεμιστικά ισλαμιστικά στοιχεία ακραίας και καθοδηγούμενης πόλωσης και ενεργειών κλπ.

Συναφώς η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών θα πρέπει να εμπλακεί σθεναρά, ουσιαστικά και αποτελεσματικά, θωρακισμένη από αδυναμίες που πρόσφατα είδαν τα φώτα της δημοσιότητας. Προφανώς θα πρέπει να αναπτύξει συνεκτική δράση και πρωτοβουλίες σε συνεργασία με αρμόδια υπουργεία και φορείς (εξωτερικών, μετανάστευσης, άμυνας, περιβάλλοντος και ενέργειας, αγροτικής ανάπτυξης και τροφίμων, περιφέρειες Ηπείρου-Δ. Μακεδονίας κλπ) προς μεγιστοποίηση του αποτελέσματος των κοινών δράσεων.

Στο ίδιο μήκος κύματος οι διπλωματικές πρωτοβουλίες, είτε διμερώς είτε μέσα από τους Δ.Ο. που η χώρα μας συμμετέχει (με έμφαση στη ΕΕ), θα πρέπει να ενταθούν. Η ταύτιση και ο συγχρονισμός με την Κυπριακή δημοκρατία δεν θα πρέπει μόνο να θεωρείται δεδομένος αλλά να υφίστανται διαρκείς δράσεις μεγιστοποιήσεως στοχευμένων αποτελεσμάτων.

Είναι λοιπόν απλά ρητορικά τα ακόλουθα ερωτήματα;

Η ιστορία επαναλαμβάνεται και η γεωγραφία ξαναγράφεται; Εμείς θα πρωτοστατήσουμε ή θα μείνουμε παρατηρητές των γεωπολιτικών εξελίξεων; Θα είμαστε τα «καλά παιδιά» στην σωστή πλευρά της ιστορίας (χωρίς αυτό να είναι κακό(!)) και αν «ναί», ποιοί είναι οι εθνικοί μας στόχοι και ποιά οφέλη θα αποκομίσουμε από αυτή μας την επιλογή;

Από το να στουρθοκαμηλίζουμε, καλύτερα να προετοιμαζόμαστε με γοργούς ρυθμούς και σθεναρές αποφάσεις για τα επόμενα 5-10 χρόνια. Άλλωστε για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια, μόλις εχθές ο ΥΠΑΜ κ. Δένδιας[5] εξέφρασε την έντονη ανησυχία του για το προφίλ και την συμπεριφορά της Τουρκίας.

Αντιναύαρχος (εα) Γ. ΤΣΟΓΚΑΣ Π.Ν.

Άγκυρα, Τίρανα, Τρίπολη, TCG ANADOLU και ανακοινωθέν αεροπλανοφόρο!

[1] https://www.tccb.gov.tr/en/news/542/151273/-we-have-set-a-2-billion-trade-goal-with-albania-

https://www.dailysabah.com/politics/diplomacy/erdogan-hails-albania-turkiyes-role-for-regional-stability

[2] https://www.kathimerini.gr/world/562893538/synantisi-erntogan-rama-stin-agkyra-ypegrapsan-symfonia-stratiotikoy-plaisioy/

[3] 1) Η Ελλάδα αντιμετωπίζει απειλή από την Αλβανία? 2) Πως μπορεί να αποτελέσει πρόκληση για την ελλάδα η στρατιωτική συμφωνία τουρκίας αλβανίας? 3) Η συμφωνία Μελόνι Ράμα για δημιουργία δομών στην Αλβανία για τους πρόσφυγες, μπορεί να αποτελέσει προκληση ασφαλείας για την Ελλάδα από παράνομα ρεύματα μεταναστών τελικά προς την Ελλάδα? 4) Οι δεσμοί Τουρκίας, Αλβανίας, Λιβύης αποτελούν πρόκληση ασφαλείας για την Ελλάδα?

[4] https://www.naftemporiki.gr/kosmos/1534140/oie-symfonia-italias-alvanias-gia-to-metanasteytiko/

[5] «Σε μια από τις τελευταίες NAVTEX, η Τουρκία συνδυάζει την κυριαρχία με την ναυσιπλοΐα για πρώτη φορά. Ναι μεν έχει χαμηλούς τόνους, έως και ευγένεια τολμώ να πω, αλλά το υφέρπον αφήγημα είναι εκεί. Δεν δικαιούμεθα να το αγνοούμε. Να μην έχουμε ψευδαισθήσεις.., Ανησυχώ και μάλιστα πάρα πολύ. Όταν έχω 100 εκατ. δίπλα μου που διατυπώνουν ισχυρισμούς εκτός διεθνούς δικαίου έστω και sotto voce, εγώ ανησυχώ. Δεν μπορώ να αγνοήσω την πρόκληση που διαφαίνεται. Εάν δεν το κάνω αυτό, τότε εγκληματώ» Αναδημοσιεύτηκε σε πολλές ιστοσελίδες, ενδεικτικά η : https://www.inewsgr.com/122/dendias-anisycho-para-poly-i-tourkia-echei-chamilosei-tous-tonous-alla-den-echei-allaxei-theseis.htm

ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ ΠΑΝΤΟΥ

3

Του Παντελή Σαββίδη

Τα αδιέξοδα από την πολιτική της Αθήνας

Η κυβέρνηση έχει μετατρέψει σε δημόσιες σχέσεις και προπαγάνδα την ουσία των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η χώρα, από την εξωτερική πολιτική και την οικονομία ως τις κοινωνικές σχέσεις, επενδύοντας στην χειραγώγηση της κοινής γνώμης από τα Μέσα Ενημέρωσης. Και το πετυχαίνει.

Σε αντίθεση με το εσωτερικό, η εικόνα της χώρας στο εξωτερικό είναι αρνητική. Όπως και επί της ουσίας αρνητικές είναι οι εξελίξεις. Το ψήφισμα του ευρωκοινοβουλίου για το κράτος δικαίου στην Ελλάδα το επιβεβαιώνει. Αλλά και η συμπεριφορά της Προέδρου της Δημοκρατίας να παραστεί σε κομματική εκδήλωση της Νέας Δημοκρατίας μετά την ψήφιση του νόμου για τους ομοφυλόφιλους υπογραμμίζει την υπονόμευση και του υψηλότερου θεσμού της χώρας. 

Ένα από τα σημαντικά προβλήματα είναι η διεύρυνση του χάσματος του γεωπολιτικού βάρους Ελλάδας-Τουρκία με τη γειτονική χώρα, παρά τις δυσκολίες που συναντά, να κερδίζει πόντους στην γεωπολιτική σκακιέρα.

Υπάρχουν ενδιαφέρουσες ειδήσεις στον τομέα αυτό που αξίζουν σχολιασμού. Η μια είναι ότι η Τουρκία συνήψε συμφωνία με τη Σομαλία για να της παράσχει βοήθεια στην συγκρότηση του στρατού της και να της διασφαλίσει τα θαλάσσια σύνορα από πειρατές, παράνομη αλιεία και άλλες αμφισβητήσεις. Το αντάλλαγμα θα είναι το 30% των σομαλικών εσόδων από τους πλούσιους υδρογονάνθρακες να αποδίδεται στην Τουρκία και, φυσικά, η στρατιωτική παρουσία της Τουρκίας σε έναν χώρο που της προσδίδει γεωπολιτική βαρύτητα.

Ελέγχει, ουσιαστικά, τα στενά του Άντεν.

Η άλλη είναι ότι ναι μεν ο κ. Γεραπετρίτης υποστηρίζει πως έχει τεθεί ως προϋπόθεση στην Τουρκία να μην χρησιμοποιήσει, κατά της Ελλάδας, τα F-16 που θα προμηθευτεί αλλά δημοσιεύματα υποστηρίζουν πως η ίδια προϋπόθεση έχει τεθεί και στην Ελλάδα. Να μην χρησιμοποιήσει τα F-35 κατά της Τουρκίας.

Στη γειτονική χώρα, φυσικά, αρνούνται ότι αποδέχτηκαν συμφωνία υπό προϋποθέσεις. Για την ελληνική περίπτωση η Αθήνα τηρεί σιγήν ιχθύος.

Η κυβέρνηση διαχειρίζεται την κοινωνία ως ιθαγενή.

Γενικώς, η αμερικανική θέση και προς τις δύο χώρες φαίνεται λογική. Η Αμερική παρέχει οπλισμό σε δύο συμμαχικές της χώρες με την λογική προϋπόθεση πως δεν μπορεί να επιτεθεί η μια εναντίον της άλλης. Αυτό στη θεωρία. Στα ελληνοτουρκικά δεν ισχύει στην πράξη. Τουλάχιστον οι ελληνικοί εξοπλισμοί γίνονται για την αποτροπή ενός πολέμου με την Τουρκία.

Επί της ουσία, όταν έρθει, και αν έρθει, η δύσκολη στιγμή και οι δύο χώρες θα θελήσουν να χρησιμοποιήσουν τον εξοπλισμό που διαθέτουν για να πετύχουν τον στόχο τους. Ποια χώρα θα είναι πιο αποτελεσματική;

Η θεωρητική παρέμβαση των ΗΠΑ θα είναι όποιος παραβεί την προϋπόθεση να μην τον ενισχύσουν περαιτέρω. Άρα, η εξέλιξη θα εξαρτηθεί από τον βαθμό αυτονομίας στις πολεμικές επιχειρήσεις που έχουν αποκτήσει οι δύο χώρες.

Και ο βαθμός αυτονομίας σε δικό της πολεμικό υλικό το οποίο δεν θα μπορούν να ελέγξουν άλλες δυνάμεις είναι πολύ μεγαλύτερος της Τουρκίας από της Ελλάδος. Της Ελλάδος είναι ανύπαρκτος.

Η Αθήνα δίνει μεγαλύτερη προτεραιότητα στο νυκτερινό κρεβάτι των πολιτών της από την ασφάλειά τους.

Η κυβέρνηση και σύμπας ο φιλικός της τύπος πανηγύρισαν, δεόντως, την αμερικανική απόφαση να επιτραπεί η αγορά μέχρι και 40 πανάκριβων και υπερκαταναλωτικών  αεροπλάνων F-35 σε αντιπαραβολή με τα F-16 της Τουρκίας αλλά παραβλέπουν τις συνεχείς εκκλήσεις της υφυπουργού εξωτερικών Βικτώριας Νούλαντ να παραχωρήσει η Άγκυρα τους S-400 για να εισέλθει στο πρόγραμμα των F-35. Όπως και αρχικά η αμερικανική στάση δεν εξηρτάτο   από την Ελλάδα όπως ήθελε να περάσει η Αθήνα έτσι και τώρα ο προσωρινός, ίσως, αποκλεισμός της Τουρκίας από το πρόγραμμα των F-35 δεν έχει να κάνει με την αεροπορική ισορροπία που, δήθεν, επιδιώκουν οι Αμερικανοί αλλά με το πρόβλημα που τους δημιουργεί η κατοχή των S-400 από την Άγκυρα.

Για να είμαι σαφέστερος, η ΔΕΔΟΜΈΝΗ Ελλάδα δεν μετρά στους αμερικανικούς υπολογισμούς παρά ως πιόνι, ακόμη, και για τον εκβιασμό της Τουρκίας.

Η ηγεσία της γειτονικής χώρας δείχνει μια ανθεκτικότητα στις αμερικανικές πιέσεις και μια ευελιξία που της δημιουργεί και διεθνές πρεστίζ και εμπιστοσύνη και βαθμούς αυτονομίας αλλά και την ωθεί στην εντυπωσιακή ανάπτυξη της πολεμικής βιομηχανίας της που εκτός από παροχή ασφάλειας της προσδίδει και έσοδα δισεκατομμυρίων ετησίως.

Πριν λίγες ημέρες έκανε την παρθενική πτήση του το τουρκικό μαχητικό ΚΑΑΝ (ΤFX), με δανικούς κινητήρες αλλά με επιμονή της Τουρκίας να λύσει το σοβαρό αυτό πρόβλημα που αντιμετωπίζει. Η Τουρκία παρουσιάζει το αεροπλάνο ως μαχητικό 5ης γενιάς αλλά οι ειδικοί λένε πως υπολείπεται κατά πολύ ανάλογων γνωστών τύπων. Είναι, όμως, η αρχή.

Μπορεί σε αυτή τη φάση να μην αλλάζει τους συσχετισμούς στο Αιγαίο δείχνει όμως ότι η Άγκυρα βρίσκει λύσεις.

Ο αεροπορικός συσχετισμός αυτήν την στιγμή είναι υπέρ της Ελλάδος αλλά από το 2027-28 και μετά θα ανατραπεί. Η Ελλάδα αποσύρει 34 F-4 εκσυγχρονισμένα. Οι Τούρκοι θα παραλάβουν +40 F-16. Θα υπάρξει μια ψαλίδα 70 αεροσκαφών στην οποία θα πρέπει να προστεθούν βαλλιστικοί πύραυλοι της Τουρκίας, το ναυπηγικό της ρόγραμμα το  οποίο διαταράσσει και την αεροπορική ισορροπία λόγω αντιαεροπορικής άμυνα των πλοίων και δικτυοκεντρικών δυνατοτήτων αλλά και άλλα πολλά.

Στην Αθήνα ο νέος Α’ ΓΕΕΘΑ δήλωσε στην αρμόδια επιτροπή της βουλής ότι δεν βιαζόμαστε, μελετάμε την αμερικανική πρόταση για τα F-35  θα δούμε πόσα και με ποια όπλα θα προμηθευτεί η χώρα. Μόνο που η προμήθεια του είδους των όπλων δεν είναι στην ευχέρεια της Αθήνας. Την πανάκριβη πλατφόρμα μπορεί να την προμηθευτεί, τα οπλικά συστήματα που θα της δοθούν θα τα αποφασίσουν οι Αμερικανοί.

Το σημαντικότερο, όμως, ζήτημα γεωπολιτικής σημασίας που αντιμετωπίζει η Αθήνα είναι η αξιοπιστία της. Είναι πειθήνια στις ΗΠΑ και στην Ε.Ε. και  αυτό της διασφαλίζει έναν βαθμό προστασίας όσο εξυπηρετούνται τα συμφέροντα των δυνάμεων αυτών των οργανισμών.

Το εμφανές έλλειμμα κουλτούρας προβολής σκληρής ισχύος, όμως, και η αμφιρρέπειά της προς την Τουρκία προβληματίζει τις γειτονικές χώρες που θα ήθελαν να συνεργαστούν μαζί της.

Η Αλβανία όχι, μόνο, αναζήτησε σύμμαχο για τη βαλκανική πολιτική της στην Άγκυρα, παρά το γεγονός ότι η χώρα επέζησε εδώ και μια 30ετία χάρη στην γειτνίασή της με την Ελλάδα, αλλά η πολιτική ηγεσία της περιπαίζει την ομόλογή της ελληνική και εφαρμόζει σαφές σχέδιο εξόντωσης και εξάλειψης της ελληνικής εθνικής μειονότητας. Η αδυναμία αντίδρασης της Αθήνας είναι εντυπωσιακή.

Εξελίξεις που θα επηρεάσουν τα ελληνικά συμφέροντα θα πρέπει να αναμένουμε και από την αποκατάσταση των σχέσεων Άγκυρας -Καϊρου αλλά και από την εξέλιξη του πολέμου στη Γάζα. Το Ισραήλ, προνομιακός σύμμαχος της Αθήνας στην περιοχή, δοκιμάζεται στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης και για πρώτη φορά βρίσκεται κατηγορούμενο στη συνείδηση της διεθνούς κοινής γνώμης.

Η Ελλάδα το μόνο που θα μπορούσε να αξιοποιήσει είναι το όνομά της στην περιοχή αλλά και αυτό η πολιτική Μητσοτάκη το απαξιώνει.

Η τραγωδία της χώρας έγκειται στο ότι ενώ η πολιτική της σημερινής κυβέρνησης είναι προβληματική, κανείς από την αντιπολίτευση δεν διεκδικεί, με αξιώσεις, την εξουσία. Αντιθέτως, η εικόνα της αντιπολίτευσης είναι αποκαρδιωτική.

Φρέντης Μπελέρης: Η σκευωρία, η σιωπή της Δύσης και το ελληνικό αδιέξοδο

0

Στην προδιαγεγραμμένη κατάληξή της οδεύει η σκευωρία που στήθηκε εις βάρος του εκλεγμένου Δημάρχου Χειμάρρας Φρέντι Μπελέρη καθώς στις 28 Φεβρουαρίου αναμένεται να επαναληφθεί η δίκη και κατόπιν της ακρόασης της υπεράσπισης θα ορισθεί η ημερομηνία ανακοίνωσης της απόφασης. Η εισαγγελία του Ειδικού Δικαστηρίου κατά της Διαφθοράς και του Οργανωμένου Εγκλήματος (SPAK) έχει προτείνει ποινή κάθειρξης 2,6 ετών για τον Φρέντι Μπελέρη και 2 ετών για τον Παντελή Κοκαβέση με αναστολή και 4 έτη σε καθεστώς επιτήρησης.

Οι πιέσεις της Αθήνας φάνηκαν αναποτελεσματικές για να εξασφαλισθεί όχι μόνο η άδεια για να ορκισθεί ο Φ. Μπελέρης, αλλά ακόμη και για να έχει δίκαιη δίκη και έτσι περνάμε στην τελική φάση του σχεδίου για την υφαρπαγή του Δήμου Χειμάρρας από τον Έντι Ράμα.

Όμως ο τρόπος που ο Αλβανός πρωθυπουργός αγνόησε και αψήφησε τις πιέσεις και τις προειδοποιήσεις της Ελλάδας δεν είναι τυχαίος με τον τρόπο που Ε.Ε. και ΗΠΑ αντιμετωπίζουν την Αλβανία.

Οι ελληνικές καταγγελίες για το επίπεδο της Δικαιοσύνης στην Αλβανία, που αναδείχθηκαν με σαφήνεια στη διάρκεια της δίωξης Μπελέρη, έβρισκαν παντού κλειστά αυτιά.

Η διεθνής κοινότητα με πρώτη την Ουάσιγκτον έχουν καταβάλει μεγάλες προσπάθειες και έχουν χρηματοδοτήσει αφειδώς τη μεταρρύθμιση του Δικαστικού Συστήματος σε μια χώρα που όχι μόνο η Δικαιοσύνη αλλά και οι θεσμοί υπολειτουργούν αφήνοντας περιθώριο στο οργανωμένο έγκλημα και στη διαφθορά να «βασιλεύουν».

Ο κ. Ράμα έχει κάθε λόγο να αισθάνεται ισχυρός έναντι των ελληνικών πιέσεων όταν βλέπει τον ίδιο τον Αμερικανό υπουργό εξωτερικών Άντονι Μπλίνκεν να φθάνει στη χώρα του και να εξυμνεί το επίπεδο των σχέσεων αλλά και να σπεύδει να συναντηθεί με δικαστές του SPAK του δικαστηρίου δηλαδή που θα εκδώσει και την καταδικαστική απόφαση για τον Φ. Μπελέρη.

Αμερικανοί και Ευρωπαίοι έσπευσαν να χαιρετήσουν τη «δικαστική μεταρρύθμιση» στην Αλβανία καθώς ήταν το μοναδικό εγχείρημα μεταρρύθμισης το οποίο είχε ένα κάποιο αποτέλεσμα. Όλοι παραδέχονται βεβαίως ότι υπάρχουν ακόμη σοβαρά προβλήματα, αλλά κανείς δεν θέλει να ανοίξει και πάλι το κεφάλαιο «Δικαιοσύνη» στην Αλβανία.

Η ανακοίνωση της αμερικανικής πρεσβείας στα Τίρανα για τις επαφές του Α. Μπλίνκεν με την ηγεσία της Δικαιοσύνης άφηνε αιχμές ότι η «μεταρρύθμιση δεν είναι ούτε γρήγορη, ούτε τέλεια, ούτε εύκολη» και ότι «αυτή είναι η στιγμή για νέους θεσμούς δικαιοσύνης να αψηφήσουν την ατιμωρησία και να ενισχύσουν την εμπιστοσύνη του κοινού στο κράτος δικαίου» έσπευδε όμως να επισημάνει ότι ο Α. Μπλίνκεν εξέφρασε τη «συνεπή δέσμευση των Ηνωμένων Πολιτειών για δικαστική μεταρρύθμιση στην Αλβανία» και ότι οι ΗΠΑ «στέκονται σταθερά πίσω από αυτούς τους θεσμούς και θα παραμείνουν ακλόνητες στην υποστήριξή τους».

Για την Αθήνα πλέον η υπόθεση Μπελέρη εξελίσσεται σε μια εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση. Η ελληνική κυβέρνηση είχε δεσμευθεί ότι θα μπλοκάρει την ευρωπαϊκή πορεία της Αλβανίας για όσο διάστημα εκκρεμεί η υπόθεση Μπελέρη και δεν επιτρέπει η Αλβανική κυβέρνηση στον εκλεγμένο Δήμαρχο της Χειμάρρας να ορκισθεί. Εφόσον τελικά ο κ. Ράμα έχοντας την ανοχή των ΗΠΑ και της Ε.Ε. επισπεύσει τη δικαστική διαδικασία και ο Φ. Μπελέρης καταδικασθεί ακόμη κι αν η ποινή είναι εφέσιμη, το αποτέλεσμα είναι ότι δεν θα μπορέσει να αναλάβει καθήκοντα και στον Δήμο Χειμάρρας κάποια στιγμή θα διοριστεί από το κράτος διαχειριστής και τελικά θα προκηρυχθούν νέες εκλογές είτε πρόωρες ή όταν λήξει η τρέχουσα θητεία. Ο Φ. Μπελέρης όχι μόνο δεν θα αναλάβει καθήκοντα αλλά δεν θα μπορεί να είναι και υποψήφιος στις επόμενες εκλογές όποτε κι αν γίνουν.

Έτσι η προκλητική και εντελώς αυθαίρετη και αντιδημοκρατική μεθόδευση του Ε. Ράμα θα οδηγήσει τελικά στην ακύρωση του αποτελέσματος των εκλογών του 2023 και στη δρομολόγηση των μεθοδεύσεων που θα αναθέσουν τη διαχείριση του Δήμου σε κάποιο πρόσωπο της προσωπικής εμπιστοσύνης.

Ο Ε. Ράμα εκτός της αδιαφορίας του διεθνούς παράγοντα για την υπόθεση Μπελέρη επένδυσε και στην κόπωση της Αθήνας και κυρίως εκτίμησε ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν θα μπορέσει επί μακρόν να κρατήσει παγωμένη την ενταξιακή πορεία της Αλβανίας, πολύ περισσότερο μάλιστα εάν έχει ολοκληρωθεί και η δικαστική διαδικασία για τον Μπελέρη.

Και ότι παρά τις αντιδράσεις όταν υπάρξει η καταδίκη του Φ. Μπελέρη, θα είναι μεγάλο το κόστος και για την Ελλάδα να συνεχίζει να μπλοκάρει την ευρωπαϊκή πορεία της Αλβανίας τη στιγμή που ο διεθνής παράγοντας θέλει με κάθε τρόπο να αποφύγει έναν νέο εκτροχιασμό στα Δυτικά Βαλκάνια και να κρατήσει κοντά στην Ε.Ε. τις χώρες της περιοχής με πρώτη την Αλβανία.

Ο Αλβανός πρωθυπουργός μάλιστα θέλοντας να στείλει ένα ακόμη μήνυμα στην Αθήνα, υποδέχθηκε πριν μερικές εβδομάδες τον Τούρκο ΥΠΕΞ Χακάν Φιντάν στα Τίρανα, ενώ αυτή την εβδομάδα έφθασε στην Άγκυρα κατόπιν προσκλήσεως του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και υπέγραψε μια σειρά συμφωνιών για συνεργασία και στον Αμυντικό τομέα. Με την Άγκυρα να δηλώνει ότι η σχέση με την Αλβανία είναι στρατηγικού χαρακτήρα και είναι σημαντική και για την παρουσία της Τουρκίας στα Βαλκάνια.

Για την Αθήνα, οι επόμενοι χειρισμοί δεν είναι καθόλου εύκολοι όταν μάλιστα θα βρεθεί η Αλβανική Δικαιοσύνη την οποία στηρίζουν Ε.Ε. και ΗΠΑ να καταδικάζει τον Μπελέρη ανοίγοντας πρακτικά τον δρόμο για την υφαρπαγή του Δήμου Χειμάρρας από τον Ε. Ράμα. Και συγχρόνως θα μπλοκάρεται από την Αθήνα η ευρωπαϊκή πορεία της Αλβανίας για ένα θέμα που τυπικά και διαδικαστικά θα έχει λήξει και θα έχει κριθεί από την αλβανική δικαιοσύνη.

Αυτό όμως θα είναι (και έτσι θα καταγραφεί) ως μια εύκολη νίκη του Ε. Ράμα απέναντι στην Ελλάδα. Και αυτό αποτελεί σοβαρό δίλημμα για την ελληνική εξωτερική πολιτική.

Για την Αθήνα, η μοναδική επιλογή είναι να επιμείνει στην υπόθεση Μπελέρη και συγχρόνως να εξηγήσει ότι η στάση της έναντι της Αλβανίας δεν έχει να κάνει μόνο με την αντιμετώπιση του Φ. Μπελέρη από τον Ε. Ράμα, αλλά με τα δικαιώματα της ελληνικής Εθνικής Μειονότητας στο σύνολο της.

Νίκος Μελέτης, liberal.gr 

Ν.Δένδιας: «Σε περίπτωση πολέμου με την Τουρκία ξεχάστε την αμυντική συνδρομή ΗΠΑ και Γαλλίας»

1

Τι ανέφερε ο υπουργός Άμυνας ερωτώμενος σχετικά με το θέμα σε συνέντευξή του

Ο υπουργός Αμύνης εκφράζει την έντονη ανησυχία του για το μέλλον στα ελληνοτουρκικά, και ξεκαθαρίζει ότι η Ελλάδα είναι μόνη της, σε περίπτωση που προκληθεί θερμό επεισόδιο με την γείτονα χώρα.

Κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τον συνεχή εξοπλισμό της Άγκυρας, ενώ ο Ερντογάν κάνει ανοίγματα σε Αίγυπτο και Αλβανία, με απώτερο σκοπό την περικύκλωση της Ελλάδος.

«Εάν προκληθεί θερμό επεισόδιο με την Τουρκία, θα είμαστε μόνοι μας, παρά τις αμυντικές συμφωνίες που έχουμε υπογράψει με Γαλλία και ΗΠΑ αλλά και την ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής της ΕΕ».

Η παραδοχή αυτή έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία, όταν προέρχεται από τον ίδιο τον υπουργό Άμυνας της χώρας, ο οποίος κόντρα στην γραμμή του Μαξίμου περί «ήρεμων νερών» εκφράζει την έντονη ανησυχία του για την εξέλιξη των ελληνοτουρκικών σχέσεων, με δύο βαρυσήμαντες τοποθετήσεις του την περασμένη εβδομάδα.

Ερωτώμενος σε συνέντευξή του για το ποια θεωρεί ότι είναι η μεγαλύτερη παρανόηση ή μη κατανόηση που πρέπει να αφήσει στην άκρη ο ελληνικός λαός, ο κ. Νίκος Δένδιας ανέφερε αφοπλιστικά: «την αίσθηση της ασφάλειας που του έδωσε η συμμετοχή στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Ναι, είναι σημαντική, ναι, είναι μεγάλη πρόοδος. Εξασφαλίζει απόλυτη ασφάλεια για τη χώρα; Όχι. Πρέπει η χώρα να μπορεί να αμυνθεί».

Ενώ σε άλλο σημείο υπερθεμάτισε ότι «δεν μπορεί να βασιζόμαστε μόνο στις συμφωνίες με τις Ηνωμένες Πολιτείες, που είχα την τιμή να υπογράψω, ούτε στις συμφωνίες με τη Γαλλία, για την οποία είμαι εξαιρετικά περήφανος, ούτε στη συμφωνία με τα Εμιράτα, ούτε στη συμφωνία με τη Σαουδική Αραβία, ούτε στις συμφωνίες με την Αίγυπτο…»

Λίγες ώρες νωρίτερα, ενημερώνοντας τα μέλη της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και Εθνικής Άμυνας της Βουλής, ο κ. Δένδιας κατέστησε σαφές ότι «η Τουρκία έχει χαμηλώσει τους τόνους αλλά δεν έχει αλλάξει τις θέσεις ούτε κατά κεραία. Εμείς τι συμπέρασμα πρέπει να συνάγουμε; Όταν, μάλιστα, συνδυάζει η Τουρκία σε Navtex την κυριαρχία με την ναυσιπλοία; Το υφέρπον επιχείρημα είναι εκεί».

Και συνέχισε: «Όταν προγραμματίζουμε για την επόμενη δεκαετία, θα πρέπει να μην έχουμε ψευδαισθήσεις. Ανησυχώ, και ανησυχώ μάλιστα πάρα πολύ. Όταν έχω 100 εκατ. δίπλα μου να διατυπώνουν ισχυρισμούς αντίθετους με το Διεθνές Δίκαιο, ανησυχώ και οφείλω να εισηγηθώ στην χώρα μου τρόπους για να διατηρήσει ακέραια την εθνική της κυριαρχία. Αλλιώς εγκληματώ», ενώ σε άλλο σημείο ανέφερε πως «δεν μπορούμε να είμαστε ήσυχοι.

Όμως, δεν μπορούμε και να μην εκμεταλλευτούμε το διάστημα σχετικής ηρεμίας του τελευταίου διαστήματος. Συναντήθηκα πρόσφατα με τον Τούρκο ομόλογό μου και του ζήτησα να διατηρηθεί το ήρεμο κλίμα. Πάντοτε αναζητούμε το ήρεμο κλίμα, αλλά χρειάζεται δύο για να γίνει αυτό».

Δεν παρέλειψε, μάλιστα, να κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου για τους τουρκικούς εξοπλισμούς, με αφορμή την ναυπήγηση δεύτερου πιο εξελιγμένου τουρκικού ελικοπτεροφόρου. «Το μεγάλο ερώτημα που θα έθετε κανείς είναι “Γιατί φτιάχνεται αυτό το πλοίο; Απλώς και μόνο για να κάνει παρέλαση εντός του Βοσπόρου, ή η Τουρκία διεκδικεί την πλήρη υπεροχή και τον έλεγχο της ανατολικής Μεσογείου, επί τη βάση κειμένων που έχει υπογράψει, όπως το τουρκο-λιβυκό μνημόνιο, το οποίο είναι ανύπαρκτο μεν αλλά η Τουρκία συνεχίζει να το επικαλείται;”», διηρωτήθη ο ίδιος.

Σημειωτέον ότι την περασμένη εβδομάδα πραγματοποίησε την πρώτη του πτήση το τουρκικό μαχητικό 5ης γενιάς KAAN, εν μέσω έξαλλων πανηγυρισμών του Ερντογάν και των τουρκικών ΜΜΕ. Πρόκειται για αεροσκάφος τεχνολογίας Stealth χαμηλής ορατότητας, που σχεδίασε η τουρκική Αεροπορική Βιομηχανία με υπεργολάβο την βρετανική BAE Systems, μετά την απόφαση των ΗΠΑ να αποκλείσουν την Άγκυρα από το πρόγραμμα των F-35.

«Σήμερα ζήσαμε άλλη μία ημέρα υπερηφάνειας για την αμυντική βιομηχανία της Τουρκίας» είπε σε ομιλία του ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ενώ εξήγγειλε ότι θα ακολουθήσουν και άλλα οπλικά συστήματα τουρκικής παραγωγής, την ώρα που στην Ελλάδα ακολουθούμε την αντιστρόφως ανάλογη πορεία, με την απαξίωση της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας, όπως, άλλωστε, παρεδέχθη και ο κ. Δένδιας, δεσμευόμενος, όμως, ότι αυτό θα αλλάξει.

«Η Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία, που παλιά ήταν μία πολύ σημαντική επιχείρηση κρατικών συμφερόντων, αντί να βοηθάει την προσπάθεια της χώρας κατανάλωνε χρήματα και όλα τα μεταγωγικά αεροπλάνα της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας είναι εκεί και περιμένουν να επισκευαστούν.

Υπάρχουν πράγματα που γίνονται σωστά; Βεβαίως. Η αναβάθμιση των F-16 σε Viper. Καθυστερεί λίγο αλλά προχωρεί, αλλά χρειάζεται μία καινούργια προσπάθεια για να φτάσει στο σημείο που ήτανε πριν. Πότε μπορεί να παράξει; Δεν είμαστε εκεί ακόμα.

Η χώρα μέσα στο χρονικό πλαίσιο που προσδιόρισα, αυτών των έξι χρόνων, θα φτάσει σε ένα επίπεδο που να μπορεί με επάρκεια να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις που περιμένουμε ότι θα δημιουργηθούν», ανέφερε στο podcast.

Εξ άλλου, η ανησυχία για τα ελληνοτουρκικά ξεπερνάει τα ελληνικά σύνορα. Σε επείγουσα ερώτηση προς την Ευρωπαική Επιτροπή η ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας και του Ε.Λ.Κ. κα Ελίζα Βόζεμπεργκ – Βρυωνίδη υπεγράμμισε την διγλωσσία και την επιθετική ρητορική του Προέδρου Ερντογάν, που συνεχίζει να αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και να θέτει ζήτημα αποστρατιωτικοποίησης, παρά το Μνημόνιο Φιλίας που υπεγράφη μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας τον περασμένο Δεκέμβριο.

Σε αυτό το πλαίσιο, η κα Βόζεμπεργκ ρωτά την Επιτροπή πως αξιολογεί τις νέες τουρκικές προκλήσεις και με ποιο τρόπο σκοπεύει να αντιδράσει κατηγορηματικά, προκειμένου η Τουρκία να απέχει από κάθε επιθετική ενέργεια κατά των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Είχε προηγηθεί η έκδοσις μπαράζ Navtex και NOTAM από την Τουρκία, θέτοντας εκ νέου θέμα αποστρατιωτικοποιήσεως όλων των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου από την Θάσο μέχρι και το Καστελλόριζο.

Το Υπουργείο Εξωτερικών αντέδρασε, επιδίδοντας ρηματική Διακοίνωση στην τουρκική πλευρά. Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, το ΥΠΕΞ απέστειλε ακόμη επιστολές διαμαρτυρίας της Υδρογραφικής Υπηρεσίας στην αρμόδια υπηρεσία IΜΟ (Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός) και στον Ισπανό συντονιστή για τις Navtex της περιοχής της Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας. Σε όλα τα κείμενα, όπως υπογραμμίζουν οι ίδιες πηγές, απορρίπτονται οι τουρκικοί ισχυρισμοί και προβάλλεται η νομική ορθότητα των ελληνικών θέσεων.

Μόλις προ μιας εβδομάδος, το προηγούμενο Σάββατο, απεφεύχθη την τελευταία στιγμή θερμό επεισόδιο στα Ίμια, όταν τουρκική ακταιωρός εισήλθε στα ελληνικά χωρικά ύδατα, στην περιοχή των Ιμίων και απεχώρησε μετά 15 λεπτά χωρίς να προκληθεί περαιτέρω κλιμάκωση, ενώ είναι πλέον σαφές ότι η Άγκυρα έχει επαναφέρει στο προσκήνιο το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», προχωρώντας σε εμπρηστικές δηλώσεις κατά της Ελλάδος.

Είναι χαρακτηριστικό, μετά την επιστολή εγκρίσεως για την πώληση των F-16 από τις ΗΠΑ, που έστειλε το Σταίητ Ντηπάρτμεντ στο Κογκρέσσο, ότι ο Ερντογάν επιδόθηκε στο γνωστό επιθετικό του κρεσέντο, απειλώντας ότι θα μας ρίξει στην θάλασσα.

Όπως μετέδωσε τηλεοπτικός σταθμός, κατά την διάρκεια ομιλίας του για τους υποψήφιους δημάρχους της Σμύρνης, ο Ερντογάν δήλωσε εμφατικώς: «Ο αγώνας μας δεν τελείωσε με την εκδίωξη του εχθρού από τα εδάφη μας, ρίχνοντάς τον στην θάλασσα στην Σμύρνη πριν 100 χρόνια»! Αν όλα αυτά μεταφράζονται από το Μαξίμου ως ήρεμο κλίμα και σχέσεις καλής γειτονίας, φοβόμαστε να ρωτήσουμε τι άλλο πρέπει να περιμένουμε…

Στην γενικότερη κλιμάκωση των επιθετικών πρωτοβουλιών της Άγκυρας, έρχονται να προστεθούν και οι εντατικές διπλωματικές προσπάθειές της για την συγκρότηση ισχυρών συμμαχιών με γειτονικές χώρες, με σκοπό την περικύκλωση της Ελλάδος.

Κατά την ιστορική επίσκεψή του στο Κάιρο προ δύο εβδομάδων, πέρα από την πώληση των τουρκικών drones, ο Ερντογάν επιχείρησε να παίξει και τον ρόλο του διαμεσολαβητή στην σύγκρουση Τουρκίας, Λιβύης και Αιγύπτου για την ΑΟΖ, τονίζοντας ότι μαζί με το Κάιρο θα αναλάβουν τον ρόλο του ειρηνοποιού για την επίτευξη συνολικής λύσεως στην Λιβύη, με όποιες ολέθριες συνέπειες μπορεί αυτό να έχει για τα ελληνικά συμφέροντα.

Ο Σίσι ανέφερε ενδεικτικώς κατά την διάρκεια της συνεντεύξεως Τύπου ότι συμφωνεί με τον Ερντογάν για την ανάγκη ενισχύσεως των διαβουλεύσεων μεταξύ Αιγύπτου και Τουρκίας για τον φάκελο της Λιβύης, για να βοηθήσει στην διεξαγωγή προεδρικών και βουλευτικών εκλογών και να ενοποιήσει τον στρατιωτικό θεσμό της Λιβύης.

«Αναμένουμε ότι η επιτυχία μας στην επίτευξη σταθερότητας πολιτικής και ασφάλειας στην Λιβύη θα αποτελέσει ένα μοντέλο προς μίμηση», δήλωσε ο Σίσι. Πρόσθεσε ότι οι χώρες της περιοχής είναι σε καλύτερη θέση να κατανοήσουν την πολυπλοκότητα του φακέλου της Λιβύης και τους τρόπους επιλύσεως των υφιστάμενων διαφορών σε αυτό.

Αλλά το πιο ανησυχητικό και θλιβερό συνάμα για ολάκερο τον Ελληνισμό ‒αν τελικώς επιβεβαιωθεί‒ είναι ότι έχει τεθεί στο τραπέζι και θέμα πωλήσεως του λιμανιού της Αλεξάνδρειας στην Τουρκία! Σύμφωνα με αραβικά δημοσιεύματα, που επικαλείται η τουρκική εφημερίδα Μιλλιέτ, η Τουρκία θα αγοράσει γη από το Κάιρο, όπως έκαναν τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Η εφημερίδα Alquds έγραψε ότι η πιθανότητα πωλήσεως του λιμανιού της Αλεξάνδρειας, που ίδρυσε ο Μέγας Αλέξανδρος και πήρε το όνομά του, στην Τουρκία αυξήθηκε μετά την συνάντηση Ερντογάν – Σίσι.

Ανέφερε ακόμη ότι η Αλεξάνδρεια, εκτός από ενδεχόμενη πύλη της Τουρκίας προς την Αφρική, θα βελτιώσει τις σχέσεις με την Αίγυπτο. Αναλυτές, μιλώντας στον αραβικό Τύπο, ανέφεραν ακόμη ότι «η Αίγυπτος δεν έχει αρκετά χρήματα, για να αναπτύξει την πόλη της Αλεξάνδρειας, επομένως η συνεργασία με την Τουρκία θα αυξήσει τους εμπορικούς πόρους».

Ο αραβικός Τύπος υπενθύμισε ότι η Αίγυπτος, η οποία βιώνει νομισματική κρίση, πώλησε την περιοχή Ras El-Hikma στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Αν τελικώς η πώλησις του λιμανιού της Αλεξάνδρειας στην Τουρκία γίνει πράξη, ο καθείς αντιλαμβάνεται πόσο μπορεί να επηρεάσει τα ελληνικά συμφέροντα και, δη, το εμπόριο στην Ανατολική Μεσόγειο. Ενώ μία συμμαχία Τουρκίας – Λιβύης και Αιγύπτου μπορεί να περικυκλώσει την Ελλάδα και την Κύπρο διά θαλάσσης.

Παρόμοιος κίνδυνος ελλοχεύει και στην στεριά, με την περαιτέρω ενίσχυση των σχέσεων Τουρκίας – Αλβανίας. Ο Τούρκος Πρόεδρος είχε μία ακόμη ιδιαιτέρως θερμή συνάντηση στην Άγκυρα με τον Αλβανό Πρωθυπουργό, Έντι Ράμα, την περασμένη εβδομάδα, την στιγμή που οι ελληνοαλβανικές σχέσεις διέρχονται κρίση λόγω της παράνομης φυλακίσεως του εκλεγμένου δημάρχου της Χειμάρρας Φρέντη Μπελέρη.

Ο Ερντογάν, πάντως, του επεφύλαξε υποδοχή με 21 κανονιοβολισμούς, ενώ ο Ράμα ανταπέδωσε λέγοντας με νόημα «Όσο η Τουρκία υπάρχει, η Αλβανία δεν θα είναι ποτέ μόνη της». Επί του πρακτέου, Άγκυρα και Τίρανα υπέγραψαν μεταξύ άλλων και αμυντική συμφωνία, η οποία περιλαμβάνει την πώληση τεθωρακισμένων, καθώς και των διάσημων πλέον τουρκικών drones.

Υπενθυμίζεται ότι τον Φεβρουάριο του 2020 Τουρκία και Αλβανία υπέγραψαν Σχέδιο Αμυντικής Συνεργασίας, για να αναπτύξουν περισσότερο τις σχέσεις στους τομείς της ασφάλειας και της άμυνας.

Τον, δε, Ιούνιο του ίδιου έτους, το αλβανικό κοινοβούλιο επικύρωσε την συνεργασία που ορίζει ότι η Αλβανία θα αγοράζει οπλικά συστήματα τουρκικής παραγωγής. Τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη TB2 Bayraktar έχουν αγοράσει και οι αρχές του Κοσσυφοπεδίου, προκαλώντας την οργή της Σερβίας. Είναι πλέον κοινή διαπίστωσις ότι η Τουρκία όχι μόνο αυξάνει τις πωλήσεις των Bayraktar αλλά τα χρησιμοποιεί για να περικυκλώσει την Ελλάδα διά ξηράς και θαλάσσης.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/n-dendias-se-periptosi-polemou-me-tin-tourkia-ksexaste-tin-amyntiki-syndromi-ipa-kai-gallias/

Σκηνές στην Ελλάδα του 2024 που υποτίθεται έχει απελευθερωθεί από τους ισλαμιστές πριν 200 χρόνια

0

Ο ιμάμης S.S.Kazmi στο σιιτικό τζαμί Πακιστανών στο Περιστέρι

Ο ιμάμης S.S.Kazmi από το Μπράντφορντ του ΗΒ, επισκέφθηκε το σιιτικό τζαμί Πακιστανών στο Περιστέρι «Jafria».

Υπενθυμίζεται ότι ο συγκεκριμένος, στο παρελθόν, έχει κατηγορηθεί και συλληφθεί για σοβαρά αδικήματα.

 

Μια ανατρεπτική θεωρία: Κλίντον και Μέιτζορ φταίνε γιατί πριν 30 χρόνια ζήτησαν να αποσυρθούν τα πυρηνικά από την Ουκρανία – Τους είπαν εμείς είμαστε εδώ

0

Η πυρηνική απειλή από τη Ρωσία είναι απόλυτα πραγματική και ο Βλαντιμίρ Πούτιν θα έχει ως έναν από τους πρώτους στόχους του τη Βρετανία, προειδοποίησε ο Matt Qvortrup, καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Coventry στην εφημερίδα Mirror.

Από τότε που ο Ρώσος πρόεδρος ξεκίνησε τον πόλεμό του στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022, η αόριστη απειλή μιας τέτοιας καταστροφικής ενέργειας πάντα ελλοχεύει στο παρασκήνιο – με το Κρεμλίνο να κατέχει μεγάλο μέρος των πυρηνικών κεφαλών του κόσμου…. Ορισμένοι ειδικοί υποστηρίζουν ότι ο πρώην ισχυρός άνδρας της KGB, ο Πούτιν, θα είχε ήδη πατήσει το κουμπί αν επρόκειτο να καταφύγει στα πυρηνικά – αλλά ο Qvortrup δεν είναι τόσο σίγουρος.

«Η κατάσταση δεν είναι τόσο ρόδινη όσο θα θέλαμε να είναι και ειδικά όχι εδώ γιατί φοβάμαι ότι θα γινόμασταν στόχος».  Ο καθηγητής Qvortrup – ο οποίος έχει παρελθόν στην πυρηνική άμυνα – τόνισε: «Δεν νομίζω ότι ο κίνδυνος είναι άμεσος, δεν νομίζω ότι ο κίνδυνος είναι υψηλός. Αλλά δεν πρέπει να το αποκλείσουμε… Νομίζω ότι οι Ρώσοι δεν θα έβλεπαν μεγάλη αποτροπή από τη Δυτική Ευρώπη. Και με μια προεδρία Trump, όπου δεν θα μπορούσαμε να υπολογίζουμε στην αμερικανική υποστήριξη… το σενάριο είναι ο Trump να αποχωρήσει από την Ουκρανία, οι Ευρωπαίοι θα πρέπει να πληρώσουν τον λογαριασμό και ο Πούτιν να πει ‘αν το κάνετε αυτό θα σας ρίξουμε πυρηνικά’. Πραγματικά δεν μου αρέσει να το λέω αυτό, ο πυρηνικός πόλεμος δεν είναι αναπόφευκτος».

  • Ο καθηγητής Qvortrup δήλωσε ότι τα πράγματα θα μπορούσαν να ήταν «πολύ, πολύ διαφορετικά» αν ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Bill Clinton και ο πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας John Major «δεν είχαν συμφωνήσει να εγκαταλείψουν οι Ουκρανοί τα πυρηνικά τους όπλα» πριν από 30 χρόνια. «Η Ουκρανία είναι η μόνη χώρα στον κόσμο που είχε επίσημα πυρηνικά όπλα και τα εγκατέλειψε», είπε.

«Οι Ουκρανοί είχαν πυρηνικά όπλα το 1994 και τα εγκατέλειψαν στο πλαίσιο μιας συμφωνίας που ονομάστηκε Σύμπραξη για την Ειρήνη και οι Αμερικανοί και οι Βρετανοί είπαν «αν συμβεί κάτι θα έρθουμε να σας βοηθήσουμε».

Ο καθηγητής καταλήγει ότι «οι καλοί ηγέτες είναι άνθρωποι που μπορούν να αναθέτουν αρμοδιότητες. Το πρόβλημα με τον Putin είναι ότι…νομίζει ότι πραγματικά ξέρει αυτά τα πράγματα και έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του. Να έχει κανείς αυτοπεποίθηση, αλλά να έχει επίσης επίγνωση των περιορισμών του. Ο Zelensky έχει επίγνωση των περιορισμών του και είναι αρκετά έξυπνος τύπος. Ο Putin δεν έχει επίγνωση των ορίων του και αυτό αποτελεί κίνδυνο».

US President Bill Clinton (L) meets with Ukraine President Leniod Kuchma (R) at the Marinskiiy Palace in Kiev 11 May, during the first state visit by a US President to independent Ukraine. President Clinton earlier in the week met with Russian President Boris Yeltsin.

Mirror [Russia nuclear threat is real and ‘cornered rat’ Vladimir Putin ‘will target UK first’]

https://hellasjournal.com/2024/02/mia-anatreptiki-theoria-klinton-ke-meitzor-ftene-giati-prin-30-chronia-zitisan-na-aposirthoun-ta-pirinika-apo-tin-oukrania-tous-ipan-emis-imaste-edo/

Αρον άρον αναχώρηση από την Ουκρανία της Γερμανίδας ΥΠΕΞ: Την ακολουθούσε ρωσικό αναγνωριστικό drone

0

Η υπουργός Εξωτερικών Αναλένα Μπέρμποκ διέκοψε την Κυριακή πρόωρα την επίσκεψή της στην πόλη Μικολάιφ της νότιας Ουκρανίας, όταν διαπιστώθηκε ότι την αποστολή της ακολουθούσε ρωσικό αναγνωριστικό drone, όπως ανακοίνωσε εκπρόσωπος του ομοσπονδιακού υπουργείου Εξωτερικών.

Προηγουμένως, είχε ζητηθεί από τα μέλη της αντιπροσωπείας της να επιστρέψουν εσπευσμένα στα τεθωρακισμένα οχήματα της αποστολής, ενώ ετοιμάζονταν, μαζί με την υπουργό, να επισκεφθούν το υδραγωγείο της πόλης. Σύμφωνα με το περιοδικό Der Spiegel, τέτοιων πτήσεων έπονται συνήθως αεροπορικές επιδρομές και για αυτό αποφασίστηκε η κυρία Μπέρμποκ και οι συνεργάτες της να απομακρυνθούν το συντομότερο δυνατό. Το ρωσικό drone συνέχισε για λίγη ώρα να ακολουθεί τα αυτοκίνητα που βρίσκονταν σε κίνηση και στο Μικολάιφ ήχησε συναγερμός, χωρίς όμως τελικά να υπάρξει επίθεση.

Η πόλη Μικολάιφ βρίσκεται κοντά στο μέτωπο και κατά την έναρξη του πολέμου το λιμάνι της ήταν από τους πρώτους στόχους των ρωσικών δυνάμεων. Οι ουκρανικές δυνάμεις κατάφεραν μέχρι τώρα να αμυνθούν με επιτυχία, αλλά το τελευταίο διάστημα η περιοχή δέχεται συχνά επιθέσεις με drones και ρουκέτες. Το λιμάνι παραμένει κλειστό λόγω του πολέμου.

Χθες το βράδυ η Αναλένα Μπέρμποκ χρειάστηκε να παραμείνει επί 20΄ σε καταφύγιο της Οδησσού, έπειτα από συναγερμό για αεροπορική επιδρομή. Ακολούθησε έκρηξη κοντά στην πόλη, αλλά δεν έχει γίνει γνωστός ο στόχος ή εάν υπήρξαν θύματα. Πριν από την επίσκεψη της υπουργού Εξωτερικών τέσσερα άτομα έχασαν τη ζωή τους και πολλά ακόμη τραυματίστηκαν σε δύο επιθέσεις μη επανδρωμένων ρωσικών αεροσκαφών στην Οδησσό.

  ΑΠΕ-ΜΠΕ 

Διαστάσεις «ανέκδοτου» έλαβε η σύγκρουση στο ΣΥΡΙΖΑ: Η εκλογή προέδρου ήταν να γίνει στις 10 Μαρτίου αλλά… τελικά δεν θα γίνει!

0

Ο.Γεροβασίλη: «Να τις κάνεις μόνος σου αν θέλεις να δεις τι θα πάρεις» – Η αντίπαλος του Σ.Κασσελάκη δήλωσε ότι δεν θα συμμετάσχει

Διαστάσεις “ανέκδοτου” έλαβε η υπόθεση εκλογής προέδρου στον ΣΥΡΙΖΑ καθώς η Ο.Γεροβασίλη ζήτησε εκλογές στις 30 Μαρτίου όταν ο Σ.Κασσελάκης είχε πει για 10 του ίδιου μήνα.

Το ζήτημα τελικά είναι ότι οι δύο προτάσεις που πηγαίνουν προς ψήφιση είναι ή 10 Μαρτίου εκλογές (άρα βγαίνει εκτός η αντίπαλος του Σ.Κασσελάκη) ή να μην γίνουν εκλογές!

Η πλειοψηφία των συνέδρων υπερψήφισε την συμβιβαστική πρόταση των Σ. Φάμελλου-Γ. Τσίπρα και Ν. Παππά για μη εκλογή προέδρου.

Μόλις μπήκε σε ψηφοφορία και σηκώθηκαν οι κάρτες – και ενώ είχε διακοπεί η live σύνδεση του Συνεδρίου -ο Στέφανος Κασσελάκης αντιλαμβάνοντας ότι είναι η πλειοψηφία είπε: «Έληξε, δεν πάμε σε εκλογές έπεσαν οι μάσκες». 

Διαβάστε τι είπαν οι μέχρι πριν λίγες ώρες αντίπαλοι υποψήφιοι.

Ξεκίνησε με καθυστέρηση μιάμισης ώρας η ομιλία του Στέφανου Κασσελάκη, ο οποίος άλλαξε την ώρα της ομιλίας με άδεια από το προεδρείο, κατά την τέταρτη και τελευταία ημέρα των εργασιών του 4ου Συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στο κλειστό γήπεδο του Τάε Κβον Ντο. 

Όσον αφορά εμένα, ήμουν πάντα καθαρός απέναντί σας. Εκλογές στις 10 Μαρτίου και άμεσες καταστατικές αλλαγές είπε ο νυν πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ με την Ο.Γεροβασίλη να απαντά ή 30 ή να τις κάνει μόνος του για να λάβει και αυτή την απάντηση “Δεν πάμε σε εκλογές, έπεσαν οι μάσκες”.

“Δακρύζοντας χθες μια σύνεδρος η Αθηνά με πλησίασε και με αγκάλιασε μου ζήτησε να μην πάμε σε εκλογές προέδρου, να προστατεύσουμε τον ΣΥΡΙΖΑ. Μου ράγισε την καρδιά μου.”

«Τώρα είναι η ώρα για όλα ή τίποτα» ξεκίνησε ο Στέφανος Κασσελάκης, λέγοντας ότι σύνεδροι που νοιάζονται τον ΣΥΡΙΖΑ, μαζεύουν από χθες, «με απόλυτη ανιδιοτέλεια», υπογραφές για να μην γίνουν εκλογές τώρα.

Ο κ. Κασσελάκης εξήγησε ωστόσο ότι δεν γίνεται να μην γίνουν εκλογές τώρα και είπε ότι μονη διέξοδος είναι να δοθεί ο λόγος και πάλι στα μέλη του κόμματος.

«Μπήκα στο συνέδριο ολόκληρος, πώς γίνεται να βγω κομμένος καμματάκια;» διερωτήθηκε, επικαλούμενος ότι ο «ιστορικός μας ηγέτης», Αλέξης Τσίπρας, ζήτησε εκλογές και ότι η Όλγα Γεροβασίλη ανακοίνωσε ήδη την υποψηφιότητά της.

«Εσείς ψηφίσατε, αλλά κάποιοι δεν σας άκουσαν»

«Αν χρειαστεί, θα φωνάξουμε δυο φορές. Αν κάποιος βγήκε την πρώτη φορά επειδή τον φύτεψαν, την δεύτερη φορά δεν ξαναβγαίνει. Τη δεύτερη φορά βγαίνεις μόνο αν έχεις ριζώσει στην κοινωνία»

«Επιτρέπεται από το καταστατικό μας εφόσον επίκεται διενέργεια εκλογών» είπε γιατί ζητά να μην υπάρξει ένας μήνας προεκλογική περίοδος για τις εσωκομματικές εκλογές

«Πάνω από έναν μήνα διαφωνούντες στα κανάλια για να μην μείνει τίποτα όρθιο»

«Σηκωθείτε όρθιοι και πάρτε το κόμμα στα χέρια σας»

«Κάποιοι έχουν σταυρώσει τα χέρια. Τι κάνουμε απέναντι σ’ αυτούς τους λίγους που θεωρούν τους εαυτούς τους τους ταγούς και τους καθοδηγητές; Τι κάνουμε εμείς οι πολλοί που ήρθαμε από τη Μακεδονία, τη Θεσσαλία, την Κρήτη, τη διασπορά, απέναντι στους λίγους που ήρθαν από διαδρόμους και ναι, μυστικούς δείπνους;»

«Στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Ούτε στην εσωκομματική δημοκρατία. Άρα, κάντε την καρδιά σας πέτρα, κάντε ένα κουράγιο ακόμα και δώστε καθαρές λύσεις τώρα. Εκλογές στις 10 Μαρτίου».

«Φωτογραφίζοντας» όσους τον υπονόμευσαν, ο Στέφανος Κασσελάκης είπε ότι ο λαός του ΣΥΡΙΖΑ μίλησε πριν από τέσσερις μήνες, όμως κάποιοι έκαναν ότι δεν τον άκουσαν. «Ξέρω ότι έχετε βαρεθεί, έχετε κουραστεί» είπε, απευθυνόμενος στα μέλη. «Δεν γίνεται να παραμείνω πρόεδρος υπό αυτές τις συνθήκες» υπογράμμισε.

Όπως είπε, εάν κάποιος εκλεγεί πρόεδρος για δεύτερη φορά, δεν γίνεται να είναι φυτευτός, αλλά θα σημαίνει ότι «έβγαλε ρίζες στην κοινωνία».

«Φωτογραφίζοντας» όσους τον υπονόμευσαν, ο Στέφανος Κασσελάκης είπε ότι ο λαός του ΣΥΡΙΖΑ μίλησε πριν από τέσσερις μήνες, όμως κάποιοι έκαναν ότι δεν τον άκουσαν. «Ξέρω ότι έχετε βαρεθεί, έχετε κουραστεί» είπε, απευθυνόμενος στα μέλη. «Δεν γίνεται να παραμείνω πρόεδρος υπό αυτές τις συνθήκες» υπογράμμισε.

Όπως είπε, εάν κάποιος εκλεγεί πρόεδρος για δεύτερη φορά, δεν γίνεται να είναι φυτευτός, αλλά θα σημαίνει ότι «έβγαλε ρίζες στην κοινωνία».

 Μπορώ να γίνω πρόεδρος στις 10 Μαρτίου με ορίζοντα εθνικών εκλογών και με τη δική σας εντολή, είπε, υποσχόμενος αλλαγές στο Καταστατικό της παράταξης, εάν εκλεγεί εκ νέου.

«Κάποιοι έχουν στο μυαλό τους ένα συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, αν και γνωρίζουν ότι επιτρέπεται από το καταστατικό η επιτάχυνση των διαδικασιών. Άλλωστε, η Όλγα Γεροβασίλη είναι ήδη γνωστή στο πανελλήνιο. Για να δούμε όμως τι ζητούν αυτοί που θέλουν έναν μήνα προεκλογική περίοδο. Δηλαδή πάμε για τις 31 Μαρτίου, πάνω από έναν μήνα χωρίς αξιωματική αντιπολίτευση. Ύστερα Πάσχα και μετά η προεκλογική περίοδος των ευρωεκλογών… Πάρτε το κόμμα στα χέρια σας! Δικό σας είναι! Κάποιοι θέλουν να χρεώσουν σε εμένα την αποτυχία των ευρωεκλογών. Εμείς τι κάνουμε απέναντι σε αυτούς τους λίγους, που θεωρούν τους εαυτούς τους καθοδηγητές;» υπογράμμισε χαρακτηριστικά.

Το λόγο μετά την ομιλία του Στέφανου Κασσελάκη πήρε η Όλγα Γεροβασίλη τονίζοντας ότι «σήκωσε το γάντι» που πέταξε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ.

Τόνισε ότι αν ο κ. Κασσελάκης «ανακαλέσει το “βρείτε μου αντίπαλο” σταματάμε εδώ».

«Αλλιώς εγώ δεν θα παραβιάσω ποτέ το καταστατικό του κόμματος. Περιμένω. Στην Αριστερά λευκές επιταγές δεν υπάρχουν. Όποιος νόμισε ότι μπορεί να το έχει αυτό, κάτι δεν καταλαβαίνει»

«Αγαπητέ Στέφανε, εγώ σήκωσα το γάντι που πέταξες. Εσύ το πέταξες. Αν θες εκλογές σε 10 μέρες, αντιλαμβάνεσαι τι έχεις πει. Κάντε μας μόνος σου να δούμε τι θα πάρει» είπε.

Σύντροφοι, συντρόφισσες, το σώμα είναι κυρίαρχο, λέει η Όλγα Γεροβασίλη. Σε δέκα μέρες, χωρίς διασφαλίσεις και εγγυήσεις, είναι αστείο να ζητάς εκλογές. Γι’ αυτό είπα, αν θες κάνε μόνος σου εκλογές.

Υπάρχουν δύο προτάσεις, λέει ο πρόεδρος του συνεδρίου. Η μία του Στέφανου Κασσελάκη να γίνουν εκλογές για τον πρόεδρο στις 10 Μαρτίου, η δεύτερη των Φάμελλου, Παππά, Γιώργου Τσίπρα να μην πάμε σε εκλογική διαδικασία και η τρίτη της Όλγας Γεροβασίλη να πάμε σε εκλογή προέδρου στις 30 Μαρτίου.

https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/diastaseis-anekdotou-lamvanei-i-sysgkrousi-sto-syriza-i-eklogi-proedrou-mporei-na-ginei-stis-10-martiou-alla-mporei-kai-na-min-ginei/

ΚΩΣΤΑΣ ΟΝΙΣΕΝΚΟ: δύο χρόνια εισβολής στην Ουκρανία, δύο Ζελένσκι – iefimerida.gr

Δύο χρόνια εισβολής στην Ουκρανία, δύο Ζελένσκι

0

 

ΚΩΣΤΑΣ ΟΝΙΣΕΝΚΟ
Ο μεγάλος πόλεμος στην Ουκρανία, που σήμερα μπαίνει στο τρίτο έτος, μπορεί να διαρκέσει άλλα τόσα ή και περισσότερο. Αυτό θεωρούν, μεταξύ άλλων, αναλυτές σε υπηρεσίες ασφαλείας χωρών που παρακολουθούν προσεκτικά τα τεκταινόμενα. Ποιοι είναι όμως εκείνοι οι παράγοντες που θα επηρεάσουν το μέλλον της σύγκρουσης που ξεκίνησε ο Πούτιν στην Ουκρανία και ποια τα πιθανά σενάρια που πρέπει να περιμένουμε;

Αν το πρώτο έτος της ρωσικής εισβολής, μετά το αρχικό σοκ από την ίδια την εισβολή και τις θηριωδίες που έκαναν οι Ρώσοι κατά του άμαχου πληθυσμού, έκλεισε με μεγάλη αντεπίθεση των Ουκρανών και ανακατάληψη σημαντικού τμήματος των εδαφών τους, ο δεύτερος χρόνος έκλεισε χθες με αποτυχημένη αντεπίθεση των Ουκρανών και απώλεια εδαφών.

Πριν από λίγες ημέρες τα ουκρανικά στρατεύματα υποχώρησαν από την πόλη Αβντίιβκα, στο Ντονμπάς. Η σημασία της πόλης είναι μεγαλύτερη από το μέγεθός της και, όπως φοβούνται εκείνοι που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των εχθροπραξιών, το επόμενο διάστημα ενδέχεται να χαθούν και άλλες κωμοπόλεις εξαιτίας της τεράστιας πίεσης των Ρώσων. Οι Ρώσοι, εξαιτίας των επερχόμενων προεδρικών εκλογών του Μαρτίου, προσπαθούν να δείξουν αποτέλεσμα ρίχνοντας στη σφαγή χιλιάδες στρατιώτες τους. Μόνο στην πολιορκία της Αβντίιβκα, όπως αναφέρουν ρωσικές πηγές, σκοτώθηκαν περισσότεροι από 16.000 ρώσοι στρατιώτες.

1 δισ κέρδη από την πώληση φυσικού αερίου
Ωστόσο οι βαριές απώλειες δεν φαίνεται να πτοούν τον Πούτιν, ο οποίος «αγοράζει» χιλιάδες Ρώσους από τις απομακρυσμένες περιοχές, δίνοντάς τους τεράστιους μισθούς για να πολεμήσουν κατά της Ουκρανίας. Το ένα δισεκατομμύριο που έβγαλε η Μόσχα το 2023 από τις πωλήσεις φυσικού αερίου μόνο από την Ευρώπη του δίνουν προς το παρόν αυτή τη δυνατότητα.

Άλλοι λόγοι για την υποχώρηση των Ουκρανών στην Αβντίιβκα και την απειλή για νέες ήττες και στο Ντονμπάς και σε άλλα σημεία του μετώπου είναι η τεράστια έλλειψη πυρομαχικών που αντιμετωπίζουν οι Ουκρανοί το τελευταίο διάστημα. Βρισκόμενος πριν από λίγες μέρες στην πρώτη γραμμή είχα τη δυνατότητα να δω ιδίοις όμμασι τις άδειες αποθήκες. Οι διοικητές μου έλεγαν ότι δεν μπορούν να υποστηρίξουν τις μονάδες πεζικού και τίθεται διαρκώς το δίλημμα αν θα χαθούν σημεία του μετώπου ή προσωπικό.

Ένας ακόμα σημαντικός παράγοντας είναι η κυριαρχία των Ρώσων στον αέρα. Στην Αβντίιβκα είδαμε ότι μεγάλο μέρος των χτυπημάτων πραγματοποιούνταν με τις λεγόμενες αεροπορικές βόμβες, πεντακοσίων κιλών, ακόμα και ενάμιση τόνου. Ανάλογες με εκείνες που ισοπέδωσαν τη Μαριούπολη. Και παρά το γεγονός ότι οι Ουκρανοί έχουν καταρρίψει περισσότερα από 10 ρωσικά αεροπλάνα τις τελευταίες ημέρες (μόλις χθες κατερρίφθη ένα ιπτάμενο κατασκοπευτικό φρούριο Α-50) ο έλεγχος του αέρα παραμένει στους Ρώσους.

Η δυτική βοήθεια φτάνει με το σταγονόμετρο
Οι Ουκρανοί θα μπορούσαν να αλλάξουν αυτή την κατάσταση αν η δυτική βοήθεια δεν έφτανε με το σταγονόμετρο. Η παραχώρηση περισσότερων συστημάτων Πάτριοτ ή τα πολυαναμενόμενα F-16 θα μπορούσαν να εξισορροπήσουν τους συσχετισμούς στον αέρα. Η κατάσταση στην παροχή αυτών των μέσων είναι ενδεικτική για το σύνολο της στρατιωτικής βοήθειας τους τελευταίους μήνες. Η βοήθεια από τις ΗΠΑ έχει φρενάρει εξαιτίας των εσωτερικών αντιπαραθέσεων που υπάρχουν σε αυτές ενόψει των εκλογών του Νοεμβρίου ενώ η Ευρώπη μόνη της επίσης δεν μπορεί να καλύψει τις μεγάλες ανάγκες στα μέτωπα του πολέμου στο Ντονμπάς και αλλού.

Το 2024, όπως πρώτοι επεσήμαναν αμερικανοί αξιωματούχοι, θα είναι για τους Ουκρανούς έτος άμυνας και ανασυγκρότησης δυνάμεων. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτή η εκτίμηση ήρθε πρωτίστως από τις ΗΠΑ καθώς οι επερχόμενες εκλογές του Νοεμβρίου πρόκειται σε μεγάλο βαθμό να καθορίσουν και την κατάσταση με την στρατιωτική και οικονομική βοήθεια προς την Ουκρανία.

Τα δύο σενάρια συνέχισης του πολέμου
Ανάλογα με τις εξελίξεις στις ΗΠΑ και πλήθος ακόμα παραγόντων, τα σενάρια που μέχρι στιγμής διαφαίνονται όσον αφορά το επόμενο έτος ή έτη της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία είναι κυρίως δύο.

Το πρώτο σενάριο είναι πάγωμα της γραμμής σύγκρουσης στα σημεία όπου θα βρίσκονται τα στρατεύματα των δύο πλευρών κάπου τον επόμενο χειμώνα. Αυτό είναι ένα σενάριο που δεν εξυπηρετεί την Ουκρανία για τουλάχιστον δύο λόγους: Πρώτον χάνει τον έλεγχο σε σημαντικό τμήμα των εδαφών της για άγνωστο χρονικό διάστημα και, δεύτερον, ξέρει πολύ καλά ότι ο Πούτιν θα χρησιμοποιήσει την ανάπαυλα προκειμένου να προετοιμαστεί για νέα επίθεση εντός επόμενων ετών.

Το δεύτερο σενάριο είναι η συνέχιση εχθροπραξιών για αόριστο χρονικό διάστημα με τη βοήθεια των δυτικών συμμάχων και την ταυτόχρονη οικονομική πίεση προς τη Ρωσία. Αυτή η οικονομική πίεση έχει αρχίσει να αυξάνεται σημαντικά τους τελευταίους μήνες, καθώς στελέχη οικονομικών υπηρεσιών των ΗΠΑ έχουν εξαπολύσει «σαφάρι» σε διάφορες χώρες με στόχο την παρεμπόδιση εφαρμογής κυρώσεων κατά της Ρωσίας. Και αυτό έχει δώσει ορισμένα αισθητά αποτελέσματα, τράπεζες από χώρες όπως Τουρκία, Σ. Αραβία ακόμα και Κίνα σταμάτησαν να δέχονται πληρωμές από τους Ρώσους. ταυτόχρονα, ανελέητο κυνηγητό έχει εξαπολυθεί και κατά του «σκιώδη στόλου» που μεταφέρει ρωσικό πετρέλαιο. 

Επιτελείς στις ΗΠΑ φαίνεται να θεωρούν ότι ο χρόνος θα δράσει υπέρ τους και το απολυταρχικό καθεστώς Πούτιν θα πέσει «σαν ώριμο φρούτο» εξαιτίας της οικονομικής πίεσης όπως έγινε μερικές δεκαετίες νωρίτερα με την ΕΣΣΔ. Βεβαίως ούτε και αυτό το σενάριο εξυπηρετεί ιδιαίτερα την Ουκρανία καθώς, αφενός, όλο αυτό το διάστημα Ουκρανοί στρατιώτες και άμαχος πληθυσμός θα πληρώνουν με τις ζωές τους και, αφετέρου, πρόκειται απλώς για μια υπόθεση και -βλέποντας και τα μέχρι σήμερα αποτελέσματα των κυρώσεων κατά της Ρωσίας- κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι το σχέδιο θα δουλέψει.

Ωστόσο, όσον αφορά το μέλλον της ρωσικής εισβολής και γενικότερα της ίδιας της Ουκρανίας θα καθοριστεί και από έναν ακόμα σημαντικό παράγοντα, τον οποίον συχνά δεν διακρίνουν στη δύση. Είναι η αποφασιστικότητα των ίδιων των Ουκρανών. Ακριβώς πριν από δύο χρόνια, αυτή ακριβώς η αποφασιστικότητα ήταν που σταμάτησε την αιματηρή ρωσική στρατιωτική μηχανή από το να καταλάβει τη χώρα και να υλοποιήσει το σχέδιο «Κίεβο σε τρεις μέρες». 

Αρχίζουν τα προβλήματα για τον Ζελένσκι
Σε αυτή την αποφασιστικότητα σημαντικό ρόλο έπαιξε η στάση του προέδρου της χώρας Βολοντιμίρ Ζελένσκι, ο οποίος από την πρώτη μέρα ανέλαβε τον συντονισμό ενώ τα καθημερινά του βίντεο από το κέντρο του Κιέβου είχαν έναν βασικό στόχο: Να ξέρουν οι Ουκρανοί ότι η διοίκηση είναι στη θέση της, το κράτος λειτουργεί, ο λαός δεν εγκαταλείφθηκε. Ακριβώς πριν από δύο χρόνια «γεννήθηκε» ένας δεύτερος Ζελένσκι. Ο πρώτος Ζελένσκι – επικεφαλής πολιτικού κόμματος, μεγάλο ποσοστό του οποίου ήταν μερικώς ψήφοι διαμαρτυρίας. Και ένας δεύτερος: Γενικός επικεφαλής των ενόπλων δυνάμεων, ο οποίος κρατάει τα ηνία της χώρας σε καιρό πολέμου. Στην Ουκρανία αυτή η διάκριση είναι ξεκάθαρη όλα αυτά τα ατελείωτα δύο χρόνια.

Ωστόσο, μετά από δύο χρόνια, η «πολιτική ζωή» επανέρχεται σταδιακά στην Ουκρανία και ο Ζελένσκι δεν είναι πια στο απυρόβλητο. Η «λαϊκή εντολή» στον Ζελένσκι λήγει τυπικά την ερχόμενη άνοιξη. Τα προβλήματα με τη διαφθορά δεν αντιμετωπίστηκαν, τουλάχιστον στον βαθμό που περίμεναν οι Ουκρανοί να γίνει εν καιρώ πολέμου. Η απομάκρυνση του -ιδιαίτερα δημοφιλούς- στρατηγού Βαλέρι Ζαλούζνι από επικεφαλής των ενόπλων δυνάμεων δημιούργησε πολλά ερωτήματα ενώ σε όλα αυτά προστίθεται η επερχόμενη επιστράτευση, τα οικονομικά προβλήματα και οι αποτυχίες στα μέτωπα του πολέμου.

Όλα τα παραπάνω ξεχωριστά και από μόνα τους συμβάλλουν ώστε οι «δύο Ζελένσκι», ο πολιτικός και η κεφαλή του έθνους, να συγκλίνουν όλο και περισσότερο μέσα στις συνειδήσεις των Ουκρανών. Αντιλαμβανόμενος και ο ίδιος αυτό τον κίνδυνο ο Ουκρανός πρόεδρος αναμένεται να απευθυνθεί στους Ουκρανούς ήδη αύριο, όταν αναμένεται να ανακοινωθούν ορισμένες σημαντικές πολιτικές αποφάσεις και να επιχειρηθεί να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη στο πρόσωπό του.

Οι άνθρωποι που καταλαβαίνουν την Ουκρανία ξέρουν ότι σε περίπτωση που οι Ουκρανοί χάσουν την πίστη τους και πιστέψουν ότι η κυβέρνηση εργάζεται εναντίων των συμφερόντων της χώρας, το εσωτερικό πρόβλημα μέσα στην Ουκρανία μπορεί να γίνει πολύ πιο καταστροφικό για την εξέλιξη του πολέμου από όλα τα υπόλοιπα.

iefimerida.gr

Η Ρωσία στα πρόθυρα δημιουργίας εμβολίων κατά του καρκίνου, ισχυρίζεται ο Πούτιν

0

25 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2024 ΜΠΕΘ ΜΠΡΑΟΥΝ

Ο πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν ανακοίνωσε πρόσφατα ότι Ρώσοι επιστήμονες βρίσκονται στο κατώφλι της ανάπτυξης ενός εμβολίου για τον καρκίνο, προσθέτοντας ότι ελπίζει ότι η νέα θεραπεία θα μπορούσε να εφαρμοστεί σε μεμονωμένες θεραπείες στο μέλλον. Ενώ ο Πούτιν δεν διευκρίνισε περαιτέρω τους τύπους καρκίνου που στοχεύουν τα εμβόλια ή τη μέθοδο χορήγησης για τα πρόσφατα αναπτυγμένα εμβόλια, οι δηλώσεις του ευθυγραμμίζουν τη Ρωσία με πολλές άλλες χώρες που ασχολούνται με την έρευνα για τα εμβόλια κατά του καρκίνου.
Σύμφωνα με το Reuters, ο Πούτιν φαινόταν βέβαιος ότι οι θεραπείες θα μπορούσαν να εφαρμοστούν στο εγγύς μέλλον μιλώντας σε φόρουμ της Μόσχας στις 14 Φεβρουαρίου.
«Έχουμε φτάσει πολύ κοντά στη δημιουργία των λεγόμενων αντικαρκινικών εμβολίων και ανοσοτροποποιητικών φαρμάκων μιας νέας γενιάς», είπε ο Πούτιν. Ελπίζω ότι σύντομα θα χρησιμοποιηθούν αποτελεσματικά ως μέθοδοι ατομικής θεραπείας».
Ενώ οι λεπτομέρειες για το πώς θα μπορούσαν να λειτουργήσουν τα εμβόλια στο σώμα δεν κυκλοφόρησαν, η Ρωσία παραδοσιακά απομακρύνεται από την τεχνολογία εμβολίων mRNA.
Στις αρχές του 2023, η BioNTech με έδρα τη Γερμανία ξεκίνησε κλινικές δοκιμές αρκετών αντικαρκινικών εμβολίων. Αυτές οι δοκιμές πραγματοποιήθηκαν σε BioNTechs πριν από την έρευνα για το εμβόλιο mRNA, καθώς το εργαστήριο ήταν κορυφαίος κατασκευαστής του εμβολίου Covid-19.

Το BNT162b2, ένα εμβόλιο mRNA που αναπτύχθηκε από το εργαστήριο πριν από 12 χρόνια, έγινε η βάση για τα εμβόλια mRNA Covid-19.

Η επιτυχία του εμβολίου Covid-19 οδήγησε την BioNTech σε δοκιμές για εμβόλια καρκίνου που βασίζονται σε mRNA.
Κατά τη διάρκεια της πανδημίας, η Ρωσία ανέπτυξε και κυκλοφόρησε το Sputnik V, το οποίο παρέκκλινε από την πλατφόρμα του εμβολίου mRNA και αντ’ αυτού λειτουργούσε σε μια πλατφόρμα φορέα αδενοϊού. Σε αντίθεση με τα εμβόλια mRNA, τα εμβόλια φορέα αδενοϊού λειτουργούν με τρόπους παρόμοιους με τα παραδοσιακά εμβόλια.
Δύο εργαστήρια, η Moderna και η Merck & Co, αναπτύσσουν πειραματικά εμβόλια κατά του καρκίνου που στοχεύουν το μελάνωμα. Στα τέλη του 2022, οι δύο εταιρείες ανακοίνωσαν το mRNA-4157/V940, ένα εμβόλιο που μείωσε στατιστικά τον κίνδυνο θανάτου ή υποτροπής σε ασθενείς που μάχονται επί του παρόντος με μελάνωμα τελικού σταδίου. Σύμφωνα με το CNN, το εμβόλιο, ενώ ήταν ακόμη σε κλινικές δοκιμές, συνέχισε να επεκτείνει την προστασία σε ασθενείς για τρία χρόνια μετά τη θεραπεία.
Ενώ τα εμβόλια mRNA αναπτύσσονται ως αναδυόμενη θεραπεία, εμβόλια που έχουν δείξει ιδιότητες πρόληψης του καρκίνου είναι διαθέσιμα και δοκιμασμένα για πάνω από μια δεκαετία. Τον Ιανουάριο του 2022, η Δημόσια Υγεία της Σκωτίας δημοσίευσε μια ερευνητική μελέτη που καταδεικνύει ότι ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας εξαλείφθηκε σε όλες τις γυναίκες που είχαν λάβει το εμβόλιο για τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV). Ο HPV είναι μια μεταδοτική λοίμωξη που πιστεύεται ότι αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου του τραχήλου της μήτρας. Το εμβόλιο HPV λειτουργεί με βάση μη μολυσματικό ανασυνδυασμένο εμβόλιο και όχι βάση mRNA.

americanmilitarynews.com