Στην εκπομπή «Open» στο News24, ο δημοσιογράφος Σταύρος Μάρκου είπε ότι όλα τα στοιχεία σε βάρος του Μπελέρη είναι πλαστά, τονίζοντας ότι η δικαστική διαδικασία σε βάρος του έχει μεταφερθεί σε ορισμένους ευρωπαϊκούς οργανισμούς δικαίου.
Ο συνομιλητής του, ο ερευνητής Αρντίτ Μπίντο, παρενέβη λέγοντας ότι η Ελλάδα ήταν ανάμεσα σε αυτούς τους οργανισμούς δικαίου, με τον Μάρκου να ρωτά αν ο Μπίντο θεωρεί τη γειτονική χώρα φιλική ή εχθρική.
Ο Μάρκο συνέχισε κατηγορώντας τον Μπίντο ότι είναι «ο επικεφαλής κάθε προπαγάνδας κατά της Ελλάδας».
Στη συνέχεια, ο Μπίντο τόνισε ότι ο Μπελέρης έχει καταδικαστεί νωρίτερα για βεβήλωση των εθνικών συμβόλων της χώρας από δικαστικό τμήμα της χώρας.
Αποσπάσματα από τη συζήτηση:
Μάρκου: Όλα τα στοιχεία είναι μια πλαστογραφία. Όλοι οι δικηγόροι του Μπελέρη μίλησαν για αυτό και έχει γίνει ουσιαστική έρευνα σχετικά με τη διαδικασία που ακολουθήθηκε στον Μπελέρη. Εμπλέκεται και η ευρωπαϊκή δικαιοσύνη.
Μπίντο: Της Ελλάδας.
Μάρκου: Κύριε, πώς θεωρείτε την Ελλάδα, χώρα φίλη ή εχθρική;
Μπίντο: Συμμαχική χώρα.
Μάρκου: όχι, όχι, φιλική η εχθρική;
Μπίντο: Δεν υπάρχουν σύμμαχοι εχθροί.
Μάρκου: Είστε ο επικεφαλής όλης της προπαγάνδας κατά της Ελλάδας;
Μπίντο: Πού είναι αυτή η προπαγάνδα μου;
Μάρκου: Κάνεις υπερεθνικιστική προπαγάνδα κατά της Χειμάρρας, είσαι Αλβανός δημόσιος υπάλληλος και θα απαντήσεις στις ερωτήσεις που κάνουν οι Αλβανοί πολίτες για αυτό το καθήκον. Είσαι μέλος της ακαδημίας Αθηνών.
Μπίντο: Είμαι συνεργάτης.
Μάρκο: Γιατί ξεσπάσατε σε προπαγάνδα κατά του Μπελέρη;
Μπίντο: Είμαι μέλος πολλών ινστιτούτων καθώς είμαι ερευνητής. Είναι ένα εξαιρετικό το ελληνικό ακαδημαϊκό ίδρυμα. Δεν είμαι ανθέλληνας, μιλάω κατά των Ελλήνων υπερεθνικιστών που θέλουν να παρουσιάζουν τους Αλβανούς ως Έλληνες, αυτούς που καίνε αλβανικές σημαίες. Είμαι κατά της Χρυσής Αυγής, γιατί δεν το λέτε αυτό επειδή ήμουν στη διαμαρτυρία.
Μάρκου: Είσαι επικεφαλής της προπαγάνδας των ολιγαρχών, εκπροσωπείς τους ολιγαρχικούς.
Μπίντο : Δεν θα με βρείτε σε κανένα δείπνο ή μεσημεριανό γεύμα με ολιγάρχες, δεν έχω φίλους. Δεν με βρίσκεις ποτέ.
Μάρκου: Η διαδικασία ήταν πολιτική και κυριάρχησε από την εκστρατεία κατά του Μπελέρη, καθόλου από τεχνική και νομική πλευρά. Από αυτή την άποψη ο Μπελέρης είναι πολιτικός κρατούμενος, έχει τα ίδια συμπτώματα με τις φυλακίσεις επί Ενβέρ (Χότζα).
Μπίντο: Ο Μπελέρι έχει καταδικαστεί για βεβήλωση των εθνικών συμβόλων της χώρας από κάθε δικαστικό τμήμα αυτής της χώρας.
Μάρκου: Ποια είναι τα εθνικά σύμβολα της Αλβανίας;
Η υπόθεση Μπελέρη απέδειξε το μειωμένο κύρος της χώρας αλλά δεν ίδρωσε το αυτί κανενός. Κανέναν δεν ενδιαφέρει το διεθνές status της Ελλάδας. Άνθρωποι μετρίων ικανοτήτων βολεύονται με την κατάληψη και διαχείριση της εξουσίας και με τον πλουτισμό τους σε συνθήκες διαφθοράς.
Δεν υπάρχει κανένας θεσμός ή οργανωμένη ομάδα να τους αμφισβητήσει.
Την ώρα που ακόμη και βαλκανικοί λαοί που εξήλθαν καθημαγμένοι απο την κομμουνιστική περιπέτεια, αναζητούν νέες γεωπολιτικές επιλογές για να αυξήσουν το κύρος και την παρουσία τους, η Αθήνα επιμένει σε μια πολιτική γεωγραφικής συρρίκνωσής της περιορίζοντας το ενδιαφέρον της σε μια στενή λωρίδα γης, διατηρεί μια καταστρεπτική διοικητική οργάνωση της χώρας που “έκλεισε” ισχυρές και ακμάζουσες κωμοπόλεις με ιστορική παρουσία στον ελλαδικό χώρο (Καλλικράτης) και αναπαράγει το πολιτικό γίγνεσθαι σε μια διαπλεκόμενη, διεφθαρμένη, κοντόθωρη, μετρίων δυνατοτήτων ομάδα με μόνη φιλοδοξία την κατοχή της εξουσίας και την απόκτηση πλούτου.
Δεν υπάρχει δυτική χώρα με τέτοια έΛλειψη αντιπολίτευσης και σε πολιτικό και σε κοινωνικό επίπεδο αλλά και στον δημόσιο λόγο.
Αφού κατάφεραν να διαλύσουν το πολιτικό σκηνικό και να καταστήσουν τη χώρα μονοκοματική ολιγαρχία το ρεφρέν τους στην αμφισβήτηση της πολιτικής Μητσοτάκη είναι “έχετε να υποδείξετε κάποιον καλύτερο”;
Την απάντηση στην αλαζονεία τους θα μπορούσαν να την πάρουν στις εκλογές του Ιουνίου με την επιλογή μικρών κομμάτων για την Ευρωβουλή.
Η υπόθεση Μπελέρη ξεπερνά την δικαστική διαμάχη. Είναι ζήτημα καταπάτησης δικαιωμάτων μιας αναγνωρισμένης εθνικής μειονότητας σε διεθνές επίπεδο και σε διμερές μια προσπάθεια του βαθέος αλβανικού κράτους να βγάλει τα απωθημένα του κατά της Ελλάδας.
Υπάρχουν τρία σημεία στα οποία πρέπει να εστιάσει ο διεθνής παράγων και η διεθνής κοινή γνώμη.
-Στη Χιμάρα, εξακολουθεί να διοικεί ο υποψήφιος για τη δημαρχία που έχασε τις εκλογές και ο εκλεγμένος δήμαρχος βρίσκεται στη φυλακή..
-Ο Φρέντυ Μπελέρης καταδικάστηκε, παρά τα πολλά κενά της διαδικασίας, σε 2 χρόνια φυλάκιση για 340 ευρώ. Δεν υπάρχει, δηλαδή, αναλογικότητα ποινής και αδικήματος.
-Η δικαστής της υπόθεσης συνελήφθη στην Ελλάδα για παραβίαση εισόδου στη χώρα. Τίθεται, δηλαδή, το ερώτημα της αντικειμενικής κρίσης της.
Για αυτά και για άλλα πολλά το αλβανικό καθεστώς πρέπει να βρεθεί υπόλογο στην ευρωπαϊκή κοινή γνώμη αλλά η περιδεής Αθήνα δεν το καταφέρνει. Σπαταλώνται χρήματα δεξιά και αριστερά χωρίς να αποδίδουν ωφέλη γις τις εθνικές υποθέσεις.
Σε σχέση με την Αλβανία, όμως, υπάρχει και κάτι άλλο. Έχει προβληματιστεί ποτέ ελληνική κυβέρνηση για την βαλκανική πολιτική της χώρας ή ο αρχοντοχωριατισμός της Αθήνας την οδηγεί σε περιφρόνηση των βαλκανίων;
Απο ό,τι δείχνουν τα πράγματα βαλκανική πολιτική της Αθήνας δεν υπάρχει. Και αφού δεν υπάρχει βλκανική πολιτική δεν μπορείς να εντάξεις ούτε την Αλβανία σε ένα πλαίσιο βαλκανικής αντίληψης ώστε να μπορέσει η εκάστοτε κυβέρνηση να διαχειριστεί υποθέσεις όπως αυτή με τον Φρέντυ Μπελέρη.
Για να είμαι ακριβής, κατά καιρούς απο την Αλβανία- και τα λοιπά Βαλκάνια- πέρασαν αξιόλογοι διπλωμάτες που έκαναν ενδιαφέρουσες προτάσεις για μια ελληνική βαλκανική πολιτική. Αλλά δεν εισακούσθηκαν. Η Αθήνα προτίμησε να υλοποιήσει τα ραβασάκια που έφθαναν στο Υπουργείο Εξωτερικών απο πρεσβείες ισχυρών χωρών παρά να διαμορφώσει δική της πολιτική. Άλλωστε, στην Ελλάδα, πριν και μετά τον Ανδρέα Παπανδρέου για να αναλάβεις κυβερνητική θέση έπρεπε να εγκριθείς απο δύο τρείς ξένες πρωτεύουσες.
Ένα αλαλούμ επικρατεί ως προς τα βαλκάνια στο υπουργείο εξωτερικών. Και όταν γίνεται η πρόταση για μεταφορά του βαλκανικού τμήματος του ΥΠΕΞ στη Θεσσαλονίκη ώστε να υπάρχει άμεση επαφή με την βαλκανική πραγματικότητα για να διαμορφωθεί πολιτική απαντούν πως αυτά τα πράγματα δεν γίνονται.
Το υπαρξιακό δόγμα της χώρας είναι η ομφαλοσκόπηση γύρω απο την Αθήνα. Η βασική φιλοσοφία τους είναι η αθηναϊκή πόλη κράτος. Ακόμη διατρέχει τον αττικό αέρα η αντίθεση στην οικουμενική πολιτική των Μακεδόνων προς την οποία αντιτάχθηκαν σθεναρώς και αντιτάσσονται μέχρι σήμερα. Πιστεύουν πως αν εντάξουν και τα άλλα διαμερίσματα της χώρας στο πολιτικό και κοινωνικό γίγνεσθαι θα χάσουν το οικονομικό και πολιτικό παντεσπάνι τους.
Θεωρούν, οι εκάστοτε κυβερνητικοί παράγοντες, πως είναι προτιμότερο ευρωπαϊκούς ή διεθνείς θεσμούς που θα μπορούσε να διεκδικήσει η χώρα να τους πάρουν άλλες πόλεις εκτός Ελλάδας παρά η Θεσσαλονίκη ή κάποια άλλη ελληνική πόλη.
Ακόμη και τον στρατό έχουν μεταφέρει στην Αθήνα με διάφορες δικαιολογίες, δήθεν στρατηγικών επιλογών.
Μάλλον οι έλληνες στρατιωτικοί δεν μπορούν να ζήσουν στην ελληνική περιφέρεια. ιδιαιτέρως του ναυτικού και της αεροπορίας. Τους πέφτει βαρύ το κλίμα.
Δυστυχώς, στην Αθήνα υπάρχουν πολλοί που πιστεύουν πως η βαλκανική πολιτική της Ελλάδας πρέπει να βασιστεί στην μη σλαβική Αλβανία.
Το αλβανικό βαθύ κράτος βγάζει ένα μίσος κατά της Ελλάδας και των Ελλήνων παρόλο που η χώρα μπόρεσε να κρατηθεί στα μετακομμουνιστικά της βήματα χάριν του ελληνισμού. Η Αθήνα δεν μπορεί να διαμορφώσει πολιτική, ακόμη, και απέναντι σε αδύναμες οντότητες, όπως η Αλβανία οι οποίες την προκαλούν συνειδητά με την συμπεριφορά τους.
Οι Αλβανοί έχουν βρει διεθνείς προστάτες και στις ΗΠΑ και στην Τουρκία και στην Ευρώπη. Αυτό φάνηκε και στην περίπτωση του Κοσόβου (πολέμησε το ίδιο το ΝΑΤΟ γι αυτούς) και στην περίπτωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, χαρτογιακάδες της οποίας βγαίνουν και κουνούν το δάκτυλο στην Αθήνα όταν δειλά δειλά δηλώνει πως θα θέσει βέτο στην ευρωπαϊκή πορεία των Τιράνων.
Η Τουρκία εφαρμόζει απέναντι στα Τίρανα μια οθωμανική πολιτική που ξεπερνά τον στενό ορίζοντα της Άγκυρας. Σε αντίθεση με την Αθήνα που ομφαλοσκοπεί και ο ορίζοντάς της εξαντλείται στα όρια πρωτευούσης, η Τουρκία αξιοποιεί την Οθωμανική παράδοση– και πολιτική- και εγκλωβίζει στην επιρροή της χώρες και στα Βαλκάνια οι οποίες λειτουργούν ως μακρύ χέρι της.
Η αποτελεσματικότητα μιας ανάλογης πολιτικής από την Ελλάδα, εν ονόματι του οικουμενικού της πολιτισμού, θα ήταν μεγαλύτερη αλλά στην Αθήνα ποτέ δεν πίστεψαν στον οικουμενικό ελληνισμό. Αν κάτι δεν το πιστεύεις δεν μπορείς να εφαρμόσεις και την πολιτική του.
Σε ένα εμφανώς υπαγορευμένο και με προφανείς σκοπιμότητες άρθρο του ο λέκτορας του Πανεπιστημίου των Τιράνων Enis Sulstarova αναλύει το περιεχόμενο του βιβλίου του Αλβανού διπλωμάτη Σαμπάν Μουράτι- Shaban Murati. Τόσο το βιβλίο όσο και το άρθρο είναι ένας ύμνος στην Τουρκία και τις αλβανοτουρκικές σχέσεις και ένα κατηγορώ κατά της Ελλάδας.
Το άρθρο αναδημοσιεύεται απο τις Ανιχνευσεις και αξίζει να διαβαστεί. ΕΔΩ
Παραθέτω εδώ μια, μόνο, παράγραφό του απο το οποίο φαίνονται και οι προθέσεις της φιλοτουρκικής τάσης των Αλβανών και οι τρείς προστάτες που αναζητά η ομάδα αυτή.
“Ο Πρέσβης Μουράτι εξηγεί ξεκάθαρα σε αυτό το βιβλίο πώς η Ελλάδα κατάφερε να κρατήσει μυστική τη διαδικασία οριοθέτησης των θαλάσσιων συνόρων με την Αλβανία από τρίτους, ώστε η Αλβανία να μην επιδιώξει να επωφεληθεί από τις πρακτικές και τις φιλικές συμβουλές των ΗΠΑ, της Ιταλίας και της Τουρκίας…”
Αν και οι προθέσεις του συντάκτη είναι εμφανείς, απο την παράγραφο αυτή προκύπτει ένα ερώτημα: εκτός απο την Τουρκία, υπαγόρευσαν στην Αλβανία να ακυρώσει την συμφωνία για τις θαλάσσιες ζώνες με την Ελλάδα η Ιταλία και οι ΗΠΑ;
Τόσα χρόνια η Αθήνα κατάφερε να δημιουργήσει στην Αλβανία έστω μια μικρή ομάδα ανθρώπων με επιρροή, όχι για να βλέπουν θετικά αλλά για να μην είναι τόσο αρνητικά διακείμενοι απέναντι στην Ελλάδα;
Θα μου πείτε ποιες είναι οι προτάσεις:
-Η Αθήνα πρέπει να ξεφύγει απο την ομφαλοσκόπησή της. Υπάρχει ελληνισμός στον οποίο μπορεί να βασιστεί για να κάνει πολιτική.
-Να εγκαταλήψει τον κόμπλεξ ανωτερότητας σε σχέση με τα βαλκάνια. Μπορεί να την διακατείχε στη δεκαετία του 90. Σήμερα, είναι πίσω απο αρκετές βαλκανικές χώρες. Εκτίθεται με τον συμπεριφορά της. Δεν έχει τις δυνατότητες να είναι αλαζονική. Ο συνδυασμός αλαζονίας και ανικανότητας είναι σεισμικός στις συνέπειές του.
-Να εγκαταλείψει το γλοιώδες και φοβισμένο soft άρωμά της στις διεθνείς σχέσεις της. Κανένας δεν εκτιμά αυτόν που αναζητά προσκόλληση ή δηλώνει δεδομένος.
-Να μεταφέρει το βαλκανικό τμήμα του υπουργείου εξωτερικών στη Θεσσαλονίκη.
-Να καταστήσει το ΙΜΧΑ σοβαρό ίδρυμα αναζήτησης και παραγωγής βαλκανικής εξωτερικής πολιτικής οι μελέτες του οποίου θα διαβάζονται, τουλάχιστον, απο τους διαμορφωτές της εξωτερικής πολιτικής της χώρας.
-Να αρχίσει μια διαδικασία αποσυγκέντρωσης της χώρας.
Φωτό: Στους χώρους του Tirana International Hotel, ανάμεσα σε δεκάδες παρευρισκόμενους, εκπροσώπους του διπλωματικού σώματος, ακαδημαϊκούς, καθηγητές κ.λπ., έγινε η προβολή του νέου βιβλίου «Το Περιφερειακό Πλαίσιο της Στρατηγικής Συμμαχίας Αλβανίας-Τουρκίας», του διπλωμάτη και ερευνητή Shaban Murati που οργανώθηκε από τον εκδότη του βιβλίου, Ίδρυμα Çameria ‘Hasan Tahsini’.
Τίρανα.
Γράφει ο λέκτορας του Πανεπιστημίου Τιράνων Enis Sulstarova
Το νέο βιβλίο του γνωστού διπλωμάτη Σαμπάν Μουράτι- Shaban Murati με τον σημαντικό τίτλο «Περιφερειακό πλαίσιο της στρατηγικής συμμαχίας Αλβανίας-Τουρκίας» προστίθεται στη βιβλιοθήκη των αλβανικών σπουδών για τη διπλωματία και τις διεθνείς σχέσεις.
Καταγράφω τον τίτλο γιατί περιέχει ένα πολύ σαφές μήνυμα.
Ξανά και ξανά, όταν μιλάμε για ξένες αντιευρωπαϊκές και αντιδυτικές επιρροές στα Βαλκάνια, αναφέρονται η Ρωσία, η Κίνα και η Τουρκία.
Είναι σαφές ότι η Ρωσία είναι ανταγωνιστής της δυτικής συμμαχίας και ότι η Κίνα ανταγωνίζεται στον οικονομικό τομέα την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ), αλλά η κατάταξη της Τουρκίας σε μια «τριάδα του διαβόλου», που αντιτίθεται στα δυτικά συμφέροντα στα Βαλκάνια, δεν είναι καταρχήν σωστή και η Αλβανία δεν μπορεί να ενδιαφέρεται.
Δεν είναι σωστό κατ’ αρχήν, επειδή η Τουρκία είναι χώρα των Βαλκανίων, η Τουρκία είναι σημαντικό μέλος του ΝΑΤΟ, η Τουρκία έχει συμφωνία τελωνειακής ένωσης με την ΕΕ, η Τουρκία είναι υποψήφια χώρα για ένταξη στην ΕΕ, η Τουρκία ήταν και είναι υποστηρικτής της ένταξης των βαλκανικών κρατών στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ.
Δεύτερον, ο χαρακτηρισμός της Τουρκίας ως «κίνδυνος για τα Βαλκάνια» έρχεται σε αντίθεση με τη στρατηγική συμμαχία αυτής της χώρας με την Αλβανία, μια συμμαχία που φέρνει περισσότερα οφέλη στην Αλβανία, το Κοσσυφοπέδιο και ολόκληρο το αλβανικό έθνος.
Κάποιοι μπορεί να πουν ότι είναι η σημερινή κυβέρνηση της Τουρκίας που απομακρύνεται από τη Δύση και τις δυτικές αξίες και επιδιώκει να δημιουργήσει τον δικό της γεωπολιτικό πόλο, που ασκεί την ελκυστική της δύναμη στα Βαλκάνια, τον Καύκασο και τη Μέση Ανατολή.
Ακόμα κι αν αυτή η δήλωση είναι απολύτως αληθινή, αρκεί να διαβάσετε το άρθρο που ανοίγει το βιβλίο του Πρέσβη Μουράτ να κατανοήσετε ότι η στρατηγική συμμαχία μεταξύ των δύο κρατών δεν σχετίζεται με τις μορφές των πολιτικών καθεστώτων ούτε με τις κατάλληλες ονομασίες που κυβερνούν προσωρινά τα κράτη.
Οι στρατηγικές συμμαχίες δεν μπορούν να ιδωθούν από τη σκοπιά των εσωτερικών πολιτικών συγκρούσεων ούτε από τις «ταλαντώσεις των σχέσεων του ενός ή του άλλου κράτους με τρίτους» (σελ. 7).
Σχηματίζονται στρατηγικές συμμαχίες για την καλύτερη αντιμετώπιση των απειλών για την ύπαρξη του έθνους και την ανεξαρτησία του κράτους.
Λαμβάνοντας υπόψη τις καταιγίδες και τις ανατροπές του ΧΧ αιώνα, βλέποντας τη συμπεριφορά ορισμένων βαλκανικών κρατών στον XXI αιώνα, είναι ξεκάθαρα κατανοητό ότι οι περισσότερο ωφελημένοι από τη στρατηγική συμμαχία Αλβανίας-Τουρκίας είναι οι Αλβανοί, αλλά επωφελούνται και εκείνοι οι παράγοντες που θέλουν ειρήνη, ασφάλεια και ευρωπαϊκή προοπτική για τα Βαλκάνια.
Δεν είναι τυχαίο που αυτό το βιβλίο του Πρέσβη Μουράτι έρχεται μετά το βιβλίο του με τίτλο Η Σωστή Συμμαχία Αλβανίας-Κροατίας (Τίρανα, 2023).
Όσοι είναι ήδη εξοικειωμένοι με το πολύτομο έργο του Πρέσβη Shaban Murat, γνωρίζουν ότι στις σελίδες του βιβλίου «Το Περιφερειακό Πλαίσιο της Στρατηγικής Συμμαχίας Αλβανίας-Τουρκίας» θα βρουν αναλύσεις και προβληματισμούς γραμμένους σε διαφορετικές χρονικές στιγμές, παρακινούμενοι από γεγονότα ή συγκεκριμένες καταστάσεις στη διπλωματία και την εξωτερική πολιτική των κρατών.
Η θεματική ομαδοποίηση γραπτών άρθρων βοηθά τη μνήμη μας ως ενδιαφερόμενους αναγνώστες, ειδικά όταν γνωρίζουμε ότι η μνήμη των κυβερνητικών θεσμών της Αλβανίας συχνά και σκόπιμα περιορίζεται όσο και η εντολή των κυβερνητών.
Επίσης, η θεματική ομαδοποίηση των γραπτών επιτρέπει μια βαθιά ανάγνωση, η οποία μετά τις κινήσεις στο σκάκι της διπλωματίας αναδεικνύει το σταθερό, δηλαδή αυτό που δεν αλλάζει για πολύ καιρό, γιατί έχει να κάνει με την οντολογική ασφάλεια των κρατών και τους στρατηγικά συμφέροντα.
Μοιράζομαι μαζί σας μερικά διδάγματα, αντλημένα από προσωπική γνώση και εμπειρία, που μοιράστηκε μαζί μας ο συγγραφέας μέσα από αυτό το βιβλίο.
Το πρώτο μάθημα είναι ότι συνεχίζει να εφαρμόζεται η «καθαρή στρατηγική των περιφερειακών αντιαλβανικών κέντρων» για να αφήσουν την Αλβανία και τους Αλβανούς χωρίς φίλους και ότι οι ίδιοι οι Αλβανοί το κάνουν, αν είναι δυνατόν (σ. 12-13).
Αυτή είναι μια γραμμή που ξεκίνησε εδώ και πολύ καιρό, από τότε που πετάχτηκε το σύνθημα «Βαλκάνια των Βαλκανίων», από τη λάθος πολιτική της κομμουνιστικής ηγεσίας της Αλβανίας που απομόνωσε τη χώρα, απο την υπόσχεση ότι η Αλβανία θα ήταν στο πλευρό της Γιουγκοσλαβίας σε περίπτωση επίθεσης από τους Σοβιετικούς, από τον τρόπο που αργότερα το σύνθημα «δύο φιλικοί λαοί» μετατράπηκε σε «ο δρόμος της Αλβανίας προς την Ευρώπη περνά από την Αθήνα», μέχρι τον χαρακτηρισμό της Τουρκίας ως κινδύνου για τα Δυτικά Βαλκάνια.
Οι κίνδυνοι για την Αλβανία και τους Αλβανούς προέρχονται πρωτίστως από τα βαλκανικά κράτη.
Σήμερα, το αλβανικό βαρόμετρο για τη μέτρηση της πολιτικής πίεσης των βαλκανικών κρατών προς τους Αλβανούς είναι το Κοσσυφοπέδιο.
Όποιος δεν αναγνωρίζει το Κόσοβο και κινείται διπλωματικά για να εμποδίσει τη διεθνή αναγνώρισή του δεν μπορεί να είναι φιλικό κράτος της Αλβανίας και των Αλβανών.
Τα «Ανοιχτά Βαλκάνια» ήταν μια προσπάθεια απομόνωσης του Κοσσυφοπεδίου και διχασμού των Αλβανών, ήταν μια προσχηματική σκηνή, όπου ο πρόεδρος της Σερβίας χόρεψε το πολιτικό τάνγκο με τον πρωθυπουργό της Αλβανίας, ενώ στα παρασκήνια ετοίμαζε την τρομοκρατική επίθεση στα βόρεια του Κοσσυφοπεδίου.
Ομοίως, ο Πρέσβης Μουράτι εξηγεί ξεκάθαρα σε αυτό το βιβλίο πώς η Ελλάδα κατάφερε να κρατήσει μυστική τη διαδικασία οριοθέτησης των θαλάσσιων συνόρων με την Αλβανία από τρίτους, ώστε η Αλβανία να μην επιδιώξει να επωφεληθεί από τις πρακτικές και τις φιλικές συμβουλές των ΗΠΑ, της Ιταλίας και της Τουρκίας…
Σε τέτοιες καταστάσεις, η συμμαχία με τη βαλκανική Τουρκία και άλλες μη βαλκανικές χώρες είναι μια ανάσα για την Αλβανία και το αλβανικό έθνος.
Το δεύτερο μάθημα είναι ότι η ένταξη στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη να επιδιώκουν τα δικά τους συμφέροντα και ακόμη και να ενεργούν αντίθετα με τους κανόνες και το συλλογικό πνεύμα.
Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα που έφερε ο Μουράτ είναι και πάλι η Ελλάδα, η οποία ανταγωνίζεται την Τουρκία στα Βαλκάνια και την Ανατολική Μεσόγειο για υποθαλλάσιες πηγές ενέργειας και για γραμμές μεταφοράς φυσικού αερίου από τη Ρωσία στην Ευρώπη.
Η Ελλάδα έχει συνάψει μια σειρά συμφωνιών με τη (νότια) Κύπρο, (sic) το Ισραήλ, την Αίγυπτο και δυνάμεις ανταρτών στη Λιβύη, συμφωνίες που στρέφονται κατά των συμφερόντων της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο.
Το 2021, η Ελλάδα έχει υπογράψει στρατιωτικό σύμφωνο με τη Γαλλία, σύμφωνα με το οποίο παρέχεται άμεση στρατιωτική βοήθεια σε περίπτωση επίθεσης από τρίτη χώρα, ακόμη και αν η τελευταία είναι σύμμαχος του ΝΑΤΟ.
Όπως επισημαίνει ο Μουράτι, η αντίληψη του ΝΑΤΟ για τη συλλογική άμυνα έρχεται σε αντίθεση με αυτούς ακριβώς τους τύπους διμερών ή πολυμερών συμφώνων, που κάποτε έφεραν πολέμους στη γηραιά ήπειρο.
Σε αυτή την ταραχώδη διεθνή κατάσταση, η Τουρκία επιδιώκει φυσικά τα δικά της στρατηγικά συμφέροντα, άλλοτε σε πλήρη εναρμόνιση με το ΝΑΤΟ και άλλοτε επιφυλακτική και θέτοντας όρους.
Ωστόσο, δεν πρέπει να λησμονείται ότι η Τουρκία βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της άμυνας του ΝΑΤΟ σε περίπτωση ένοπλης αντιπαράθεσης με τη Ρωσία.
Δεν πρέπει να λησμονείται ότι η Τουρκία ζήτησε από το ΝΑΤΟ να συμπεριλάβει το Κοσσυφοπέδιο στη συμμαχία, ενώ ο πρωθυπουργός της Αλβανίας ζήτησε από τη συμμαχία κατανόηση για τη Σερβία, επειδή δεν δέχτηκε να ενταχθεί στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας.
Ομοίως, η ΕΕ δεσμεύεται να συμμετάσχει σε χώρες όπως η Ουκρανία, η Μολδαβία και η Γεωργία –οι οποίες είτε πολεμούν τη Ρωσία είτε έχουν ρωσικά στρατεύματα στο έδαφός τους– και καθυστερώντας αναποτελεσματικά την ένταξη της Τουρκίας (σελ. 241-242), ακυρώνοντας το ίδιο το καθεστώς του υποψηφίου κράτους, ένα καθεστώς που ήδη κατέχει η Αλβανία.
Η Τουρκία δεν μπορεί να περιμένει επ’ αόριστον την ένταξη στην ΕΕ και έχει το δικαίωμα να αναζητήσει άλλη οικονομική και ενεργειακή συνεργασία, κάτι που της επιτρέπει η στρατηγική της θέση ως γέφυρα μεταξύ της Ευρώπης-Ασίας και μεταξύ της Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας.
Ο Μουράτι δικαίως ειρωνεύεται ότι «η ΕΕ είναι σαν ένα κορίτσι που απέρριψε την πρόταση ενός αγοριού και ζηλεύει και θυμώνει με την ιδέα ότι αυτό το αγόρι μπορεί να αρχίσει να ψάχνει νύφες σε άλλα μέρη» (σελ. 48).
Η Αλβανία, ως υποψήφια χώρα, πρέπει να εναρμονίσει την εξωτερική της πολιτική με την εξωτερική πολιτική της ΕΕ,χωρίς όμως να θέτει σε κίνδυνο τη συμμαχία με την Τουρκία.
Ο διπλωμάτης Μουράτι μας υπενθυμίζει ότι το 2020 η Αλβανία εντάχθηκε στις κυρώσεις της ΕΕ κατά της Τουρκίας, κατόπιν αιτήματος της Κύπρου, η οποία αντιτάχθηκε στις τουρκικές ενεργειακές έρευνες στη θαλάσσια περιοχή κοντά στο κατεχόμενο από τους Τούρκους βόρειο τμήμα του νησιού(σελ. 172-77).
Έτσι, η Αλβανία παρατάχθηκε ενάντια στην Τουρκία για ένα κράτος που δεν αναγνωρίζει το Κοσσυφοπέδιο και που εμποδίζει την ΕΕ να αντιμετωπίσει επίσημα το Κοσσυφοπέδιο ως κυρίαρχο κράτος!
Και η Αλβανία έκανε αυτή τη χειρονομία κατά τη διάρκεια της πανδημίας του κορωνοϊού, αφού η Τουρκία προμήθευσε την Αλβανία με εμβόλια!
Η Τουρκία δεν επιδιώκει την επανίδρυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αλλά πάντα ήταν και είναι υπέρ της ενσωμάτωσης των κρατών των Δυτικών Βαλκανίων στην Ε.Ε.
Είναι άλλα βαλκανικά κράτη που στην πραγματικότητα παρεμπόδισαν και εμποδίζουν τη διαδικασία ένταξης των γειτόνων τους στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ, όπως έκαναν η Ελλάδα και η Βουλγαρία σε σχέση με τη Βόρεια Μακεδονία.
Στη συνέχεια αναφέρω συνοπτικά ένα άλλο μάθημα που πήρα από το βιβλίο του συγγραφέα. Εκτός από γνωστά σχήματα όπως η «Διαδικασία του Βερολίνου» ή οι διερείς κυβερνητικές, τα βαλκανικά κράτη συνεργάζονται και σε άλλα σχήματα όπως η «Ομάδα Krajova» με τη Σερβία, Ρουμανία και Βουλγαρία, η ομάδα της «Συνθήκης του Βουκουρεστίου» με τέσσερα κράτη: Σερβία, Ελλάδα, Ρουμανία και Βουλγαρία ή άλλες μορφές, όπου φαίνεται ότι το συσσωρευτικό στοιχείο είναι η κοινή ορθόδοξη θρησκεία και αυτός πρέπει να είναι ο λόγος που η Αλβανία δεν κλήθηκε να συμμετάσχει .
Εν τω μεταξύ, συναγερμός κρούει γιατί η Τουρκία μερικές φορές συμπεριφέρεται ως προστάτης των μουσουλμάνων των Βαλκανίων.
Ο διπλωμάτης Μουράτι δεν εντυπωσιάζεται από αυτούς τους ψευδείς και ενορχηστρωμένους συναγερμούς, γιατί λέει ξεκάθαρα ότι «το ίδιο θρησκευτικό σημάδι, που έχει η Τουρκία με την πλειοψηφία του πληθυσμού στην Αλβανία και με τη συντριπτική πλειοψηφία του αλβανικού λαού στο Κοσσυφοπέδιο και τη Βόρεια Μακεδονία, είναι κεφάλαιο διπλωματικό με ιδιαίτερη θετική αξία για τις διμερείς σχέσεις και για τη μακροπρόθεσμη περιφερειακή στρατηγική της Αλβανίας» (σελ. 13-14).
Έτσι καταλαβαίνω την κρίση του πρέσβη:
Όποιο κι αν είναι το συμφέρον της Τουρκίας να υποστηρίξει την οθωμανική κληρονομιά και τους θρησκευτικούς δεσμούς με τους μουσουλμάνους των Βαλκανίων, εμείς οι Αλβανοί πρέπει να χρησιμοποιήσουμε τον θρησκευτικό δεσμό για να ενισχύσουμε τη στρατηγική συμμαχία με την Τουρκία, διατηρώντας προφανώς την ανεξιθρησκεία στη δημόσια σφαίρα και δεν δίνουμε τον στόχο της ένταξης στις ευρωατλαντικές δομές.
(Σε παρένθεση, πρέπει επίσης να υπενθυμίσουμε ότι η Μουσουλμανική Κοινότητα της Αλβανίας έχει ωφεληθεί πολύ από τη συνεργασία με τα επίσημα θρησκευτικά ιδρύματα της Τουρκίας και με τους τουρκικούς φορείς ανάπτυξης και πολιτισμού, από την αποκατάσταση λατρευτικών αντικειμένων μέχρι την εκπαίδευση και την κατάρτιση των στελεχών της. Αυτή η γενναιόδωρη βοήθεια της Τουρκίας έχει καταφέρει να κρατήσει μακριά τις άχρηστες και επικίνδυνες θρησκευτικές τάσεις που διαδίδουν ορισμένα κράτη ή ισλαμικές οργανώσεις από άλλες χώρες.)
Η στρατηγική συμμαχία Αλβανίας-Τουρκίας πρέπει να διατηρηθεί και να ενισχυθεί, για χάρη της ασφάλειας και της ειρήνης στην ταραγμένη ακόμη περιοχή των Δυτικών Βαλκανίων.
Ως εκ τούτου, αυτό το βιβλίο, όπως και άλλα του Πρέσβη Μουράτι, θα πρέπει να γίνει μέρος της βιβλιοθήκης εργασίας διπλωματών, πολιτικών, πολιτικών αναλυτών, δημοσιογράφων και του ενδιαφερόμενου αλβανικού κοινού. Είναι ένας ακόμη λίθος στο μωσαϊκό της αλβανικής διπλωματικής σκέψης και για τη διαμόρφωση της τελευταίας θα πρέπει να είμαστε ευγνώμονες στον Πρέσβη Μουράτι.
Για την παρ’ ολίγον αποφευχθείσα νέα σιδηροδρομική τραγωδία, τύπου Τεμπών, την προπαραμονή των Χριστουγέννων, έγραψε προχθές στα «ΤΑ ΝΕΑ», στο εξαιρετικό αποκλειστικό του θέμα, ο καλός συνάδελφος, ειδικευμένος σε θέματα μεταφορών, Κώστας Ντελέζος.
Από το ολοσέλιδο θέμα του, παραθέτω τα εξής, προκειμένου να εξηγήσω τη συνέχεια που θεωρώ επιβεβλημένη και που δεν πρέπει να…την πάρει το ποτάμι, με κανένα τρόπο:
«Σύμφωνα με τις μαρτυρίες των εργαζομένων του ΣΚΑ, η αμαξοστοιχία 1313 παραβίασε ερυθρό σηματοδότη και λίγο έλειψε να πέσει πάνω στην αμαξοστοιχία 51 (Βέλος). Όπως αναφέρουν αξιόπιστες πηγές, η σύγκρουση αποφεύχθηκε …στο παρά πέντε, χάρη στην ετοιμότητα του υπευθύνου της τηλεδιοίκησης του ΣΚΑ, που κυριολεκτικά ούρλιαζε στον ασύρματο, καλώντας τον μηχανοδηγό της 1313 αμαξοστοιχίας να σταματήσει. Σημειωτέον, ότι στην καμπίνα μηχανοδήγησης (χειριστήρια) της ίδιας αμαξοστοιχίας, επέβαινε παρατύπως και μαθητευόμενος μηχανοδηγός, δεδομένου ότι ο κανονικός μηχανοδηγός δεν έχει την ιδιότητα του εκπαιδευτή.
Ο ΟΣΕ, ως διαχειριστής της υποδομής, προχώρησε αμέσως στην καταγραφή του σοβαρού αυτού συμβάντος, ενώ από την πλευρά της Hellenic Train επιχειρήθηκε αρχικά η υποβάθμισή του, με τα αρμόδια στελέχη της εταιρείας να υποστηρίζουν ότι για το περιστατικό δεν ευθύνεται ο μηχανοδηγός, αλλά η ολισθηρότητα των γραμμών!
Σημειώνεται, ότι υπεύθυνος για την κυκλοφορία των αμαξοστοιχιών της Hellenic Train είναι σήμερα ο πρώην πρόεδρος των μηχανοδηγών Κ. Γενηδούνιας, που το τελευταίο διάστημα επανήλθε στην επικαιρότητα λόγω της μη κλήσεώς του στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής για τα Τέμπη. Ωστόσο, ούτε και ο αρμόδιος γενικός διευθυντής της εταιρείας προέβη σε κάποια επίσημη κίνηση, υιοθετώντας το σενάριο της… ολίσθησης»
Δεν μας πέφτει λόγος, βεβαίως, για την επιλογή της εργασιακής απασχόλησης του οποιουδήποτε, έχουμε, όμως, θεμιτό λόγο-και δη ισχυρό- να τον κρίνουμε, όταν επεδίωξε, στο παρελθόν έστω, να αποτελέσει έναν εκ των βασικών «κατηγόρων» για την τραγωδία των Τεμπών, επίδοξος για βαρύ πυροβολικό ως ειδήμων περί τα σιδηροδρομικά μας πράγματα: Όπως ο Κ. Γενηδούνιας, Πρόεδρος, τότε, του Σωματείου Προσωπικού Έλξης (μηχανοδηγών), ο οποίος είχε γίνει το «πρόσωπο της ημέρας».
Εκ των γνωστών ΣΥΡΙΖΑίων στο χώρο του συνδικαλισμού στους σιδηροδρόμους, ο Γενηδούνιας, εργαζόμενος και τότε, αλλά και ανελλιπώς μέχρι σήμερα στη Hellenic Mail, αγαπητή εταιρεία από την απελθούσα, αλήστου μνήμης, κυβερνητική εξουσία των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, που αποσπάθηκε από τον ΟΣΕ αντί πινακίου φακής (μόλις 45 εκατ. Ευρώ)από τον ΟΣΕ που εκράτησε μόνον την υποδομή, θα έπρεπε πρωτίστως να εγγυάται για την ασφάλεια των σιδηροδρόμων.
Άλλωστε, με αυτή την ιδιότητά του, υποδύθηκε τον αδέκαστο κριτή των πραγμάτων, από τη θέση του Προέδρου του Σωματείου Προσωπικού Έλξης, ιδιότητα με την οποία δόθηκε μάχη από το ΣΥΡΙΖΑ να περιληφθεί στους υπό κλήση προς εξέταση μάρτυρες της Εξεταστικής της Βουλής για την τραγωδία των Τεμπών. Και επειδή αυτό δεν πέρασε, ηγέρθη μέγας κουρνιαχτός και εξ αυτού κυρίως του λόγου (επειδή δεν «πέρασε» ο δικός τους μάρτυς) ο ΣΥΡΙΖΑ απεχώρησε από την Επιτροπή, παρασύροντας και τους λοιπούς από την αντιπολίτευση.
Από το σημείο αυτό και μετά, εγείρονται ισχυρά ερωτήματα, στοιχειώδους έστω δεοντολογίας και κατ’ επέκταση της ελάχιστης απαιτούμενης αξιοπιστίας ενός μάρτυρος:
–Ερώτημα πρώτο: Όταν επροτάθη προς τούτο από το ΣΥΡΙΖΑ «του» ο Γενηδούνιας, κατείχε ή όχι την ιδιότητα του Προέδρου του Σωματείου Προσωπικού Έλξης, σε συνδυασμό με την τρέχουσα εργασιακή του θέση, ως Διευθυντή Κυκλοφορίας στην Hellenic Train; Με το συνδικαλιστικώς, αλλά και ευρύτερα δεοντολογικώς ασυμβίβαστο, να παριστάνεις τον ελέγχοντα υπό τέτοιες συνθήκες, δικαίως μπορεί να διερωτηθεί κανείς εάν τούτο προσμετρήθηκε στην μη πρόκλησή του να καταθέσει, ως και θα έδει…
–Ερώτημα δεύτερο: Ανεξαρτήτως εάν συνέτρεχαν και οι δύο προηγούμενες συνθήκες, το γεγονός ότι ο Γενηδούνιας «προέρχεται» από τη Hellenic Train, με τον ίδιο στη θέση του Διευθυντή Κυκλοφορίας στη συγκεκριμένη επιχείρηση, η οποία έφθασε να αποδίδει-προφανώς όχι εν αγνοία του, εάν όχι εν πλήρει επιγνώσει-ότι μπορεί η…ολισθηρότητα των γραμμών να ευθύνεται για την παρ’ ολίγον αποφευχθείσα νέα σιδηροδρομική τραγωδία, αυτό συνιστά δεύτερο μείζονα λόγο για την αξιοπιστία του.Συνεπώς και για το απροκατάληπτο τρόπο ή μη, επί όσων επρόκειτο να καταθέσει για τη σιδηροδρομική τραγωδία των Τεμπών.
–Ερώτημα τρίτο: Σχετικώς με τη σημερινή, τρέχουσα θέση του Γενηδούνια στη Hellenic Train, χρήζει διερευνήσεως εάν η σύνθεση της καμπίνας στην αμαξοστοιχία 1313 από πιστοποιημένο βεβαίως μηχανοδηγό, συνοδευόμενο από εκπαιδευόμενο, τυγχάνει νομότυπη, δεδομένου ότι ο πρώτος δεν είχε πιστοποιηθεί και ως εκπαιδευτής μηχανοδηγός, όπως απαιτείται από τα ισχύοντα πρωτόκολλα. Πόσο γίνεται να μην εμπίπτουν τέτοια στις αρμοδιότητες ενός Διευθυντή Κυκλοφορίας σε σιδηροδρομικό δίκτυο…
–Eρώτημα τέταρτο και τελευταίο: Να προεξοφλήσουμε ότι τα Ιταλικά αφεντινά της Hellenic Train δεν τρέφουν παρά την καλύτερη άποψη γιά τον Διευθυντή Κυκλοφορίας της Εταιρείας, γνωστού παραμάγαζου, όπως πολλοί επιμένουν, του κομματικού ιερατείου της Κουμουνδούρου;
Σε σχέση με όλα τα προηγούμενα, έτυχε να ακούσω τη συνέντευξη του νέου Προέδρου του Σωματείου Προσωπικού Έλξης Δημ.Κουτσιαύτη, διαδεχθέντος το Γενηδούνια, σε συνέντευξή του από την τηλεόραση του «Attica», γνωστής κοπής ΣΥΡΙΖΑ. Ο τελευταίος, μάλιστα, εμφανίσθηκε από το ραδιόφωνο του «Real fm», όπου επεδίωξε να συνεχίσει το πράγμα, γιά να λάβει, όμως, τις δέουσες απαντήσεις από τον Κώστα Ντελέζο. Ο ανηψιός του προβεβλημένου άλλοτε στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ, γνωστού οξύθυμου που έφθασε να καταστρέψει το κινητό του τηλέφωνο εις το παρελθόν εν βρασμώ ψυχής τελών, ουδέν το καινόν συνεισέφερε επί των θεμάτων των σιδηροδρόμων και της ασφάλειας των δικτύων.
Αντιλαμβάνομαι, λοιπόν, ότι το επιμόνως σκοπούμενο από τους ΣΥΡΙΖΑίους δεν είναι άλλο από τού να διασκεδάζουν (και) τις δικές τους ισχυρές και μη εκχωρούμενες ευθύνες για τα χάλια των σιδηροδρόμων στη χώρα μας ή έστω να τίς διαχέουν τεχνηέντως.
Ούτως ώστε να βρίσκει έδαφος και να ψαρεύει ακωλύτως σε θολά νερά η Πρόεδρος του Συλλόγου Θυμάτων Τραγωδίας Τεμπών, Μαρία Καρυστιανού, στο έγγραφο συλλογής υπογραφών που περιφέρει. Επιτυχώς είναι αλήθεια, πλήν όμως και άνευ σκοπού, διότι το κρατούν Σύνταγμα άλλα κελεύει…
Παρά την τελευταία προσπάθεια του γερουσιαστή Rand Paul (R-KY), η Γερουσία απέτυχε να εμποδίσει την πώληση των αναβαθμισμένων F-16 και νέων F-16 στην Τουρκία από την κυβέρνηση Μπάιντεν. Ο Λευκός Οίκος φαντάζεται την πώληση τόσο ως παρηγορητικό έπαθλο αφότου η Τουρκία έχασε τη συμμετοχή της στο πρόγραμμα F-35 Joint Strike Fighter όσο και ως ανταμοιβή για τον Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν που ήρε το βέτο του στην ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ.
Ωστόσο, η ενίσχυση της τουρκικής αεροπορίας παραμένει κακή πολιτική για τρεις λόγους:
Πρώτον, παρά τις διαβεβαιώσεις των ΗΠΑ για το αντίθετο, τα F-16 κάνουν ελάχιστα για να ενισχύσουν τον ρόλο της Τουρκίας στη συλλογική άμυνα του ΝΑΤΟ. Αντίθετα, οι επανειλημμένες απειλές της Τουρκίας προς την Ελλάδα και η άρνηση της ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο προκαλούν την αίσθηση ότι τα F-16 θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν έναν πόλεμο εντός του ΝΑΤΟ.
Ο ΜΠΑΪΝΤΕΝ ΘΑ ΒΑΨΕΙ ΜΕ ΑΙΜΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΜΕ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ για τα F-16, ΚΑΘΩΣ Ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΠΙΘΑΝΟ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΑ ΑΕΡΟΠΛΑΝΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΓΙΑΖΙΝΤΙ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΟΥΡΔΩΝ ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΙΡΑΚ, Ή ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΑΡΜΕΝΙΩΝ.
Δεύτερον, η Τουρκία επιδιώκει ανοιχτά να οικοδομήσει τη δική της στρατιωτική βιομηχανία. Η παροχή προηγμένων τζετ και αναβαθμίσεων απλώς λειτουργεί ως καταλύτης γι αυτόν τον στόχο σε βάρος της αμερικανικής βιομηχανίας και της περιφερειακής ασφάλειας.
Τέλος, η υποχώρηση στον εκβιασμό του Ερντογάν ενθαρρύνει μόνο μελλοντικούς εκβιασμούς.
Ο Μπάιντεν θα έχει αίμα στα χέρια του για τη συμφωνία για τα F-16, καθώς ο Ερντογάν είναι πολύ πιο πιθανό να χρησιμοποιήσει τα πολεμικά αεροσκάφη κατά των Γεζίντι και των Κούρδων στη Συρία και το Ιράκ ή εναντίον των Αρμενίων, εάν ο Πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν, Ιλχάμ Αλίεφ ανταποκριθεί στις απειλές του για εξάλειψη της Αρμενίας. στο σύνολο της.
Το Κογκρέσο, ωστόσο, δεν είναι χωρίς διέξοδο. Καθώς το Κογκρέσο αρχίζει να συζητά για τις πιστώσεις, είναι λογικό για τους πιστωτές να κάνουν ερωτήσεις σχετικά με τη βοήθεια και τις στρατιωτικές μεταφορές των ΗΠΑ στην Τουρκία. Τέτοια ζητήματα εμπίπτουν στην αρμοδιότητα των ιδιωτών, αλλά δεν υπερβαίνουν τα όρια στη νομοθεσία μέσω των πιστώσεων.
Για παράδειγμα, το Κογκρέσο μπορεί να απαιτήσει από το Υπουργείο Άμυνας να αναφερθεί δημόσια την εγχώρια αμυντική βιομηχανία της Τουρκίας και να καθορίσει τον βαθμό στον οποίο η Τουρκία ενσωματώνει λογισμικό των ΗΠΑ ή άλλα προϊόντα στις στρατιωτικές της πλατφόρμες. Το Πεντάγωνο μπορεί να αξιολογήσει οικονομικά τις παραβιάσεις δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας προκειμένου να αφαιρεθεί αυτό το ποσό από τη μελλοντική βοήθεια προς την Τουρκία, εταίρο στο ΝΑΤΟ ή όχι. Μπορεί επίσης να αφαιρέσει τις μελλοντικές τουρκικές πωλήσεις όπλων σε τρίτες χώρες από το ποσό της βοήθειας που παρέχουν οι Ηνωμένες Πολιτείες στην Τουρκία.
Ομοίως, καθώς τα χρήματα είναι ανταλλάξιμα, η Επιτροπή Πιστώεων του Κογκρέσου μπορεί να απαιτήσει από το Πεντάγωνο ή το Στέιτ Ντιπάρτμεντ να υπολογίσει το κόστος της κατοχής της Κύπρου από την Τουρκία σχεδόν μισό αιώνα, ειδικά τώρα που η Τουρκία διπλασιάζει τις κατασχεθείσες κυπριακές μη στρατιωτικές υποδομές προκειμένου να χτίσει μια βάση drones για να απειλήσει το Ισραήλ και τη ναυτιλία στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Τουρκία έχει αρκετές χιλιάδες στρατιώτες στο νησί. Οι οικονομικοί αναλυτές μπορεί να εκτιμήσουν τη δαπάνη που αντιπροσωπεύει καθώς και τα έξοδα μεταφοράς αρκετών εκατοντάδων χιλιάδων Τούρκων εποίκων και στη συνέχεια να αφαιρέσουν αυτό το ποσό από οποιαδήποτε βοήθεια προς την Τουρκία και να εκτρέψουν το ίδιο ποσό στην κυπριακή κυβέρνηση για να το διανείμει στους ιδιοκτήτες των παράνομα κατασχεθέντων περιουσιών.
Ο BIDEN ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΙ ΟΤΙ Ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΕΙΝΑΙ ΣΥΜΜΑΧΟΣ, ΑΛΛΑ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΝΑ ΒΑΖΕΙΣ ΚΡΑΓΙΟΝ ΣΕ ΕΝΑ ΓΟΥΡΟΥΝΙ. ΤΟ ΚΟΓΚΡΕΣΟ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΕΙ ΜΑΖΙ ΤΟΥ, ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΟΤΑΝ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΟΙ ΗΝΩΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΕΠΙΔΕΙΝΩΝΕΙ ΑΝΤΙ ΝΑ ΕΝΙΣΧΥΕΙ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ.
Η ίδια λογική ισχύει και για τις κουρδικές συνοικίες στη βόρεια Συρία που η Τουρκία έχει καταλάβει και προκαλέσει εθνοκάθαρση, καθώς και για τα διυλιστήρια πετρελαίου και άλλες μη στρατιωτικές υποδομές που η Τουρκία έχει βομβαρδίσει εντός των ελεγχόμενων από τους Κούρδους τομείς της Συρίας, ειδικά καθώς ο πόλεμος Ισραήλ-Χαμάς αποσπά την προσοχή της περιοχής. Η ανατροπή της κατοχής αυτών των ζωνών από την Τουρκία είναι ζωτικής σημασίας δεδομένου του στόχου της Άγκυρας να απαιτήσει δημοψήφισμα για να ενταχθούν στην Τουρκία, όπως συνέβη το 1939 με τη συριακή συνοικία Χατάι.
Η Τουρκία διατηρεί επίσης αρκετές δεκάδες βάσεις στο ιρακινό Κουρδιστάν, πολλές από τις οποίες παρακολουθούν και τρομοκρατούν τον τοπικό κουρδικό πληθυσμό του Ιράκ. Το κόστος αυτών θα πρέπει να καθοριστεί και να δημοσιοποιηθεί, για να αφαιρεθεί από τη βοήθεια των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ και έτσι το κοινό γνωρίζει το κόστος του αυτοκρατορικού σχεδίου της Τουρκίας.
Τέλος, ο Πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν Ιλχάμ Αλίεφ φυλάκισε τον οικονομολόγο και ακτιβιστή της δημοκρατίας Gubad Ibadoghlu, επειδή δημοσιοποίησε τις διεφθαρμένες συμβάσεις που κέρδισαν ο Ερντογάν και οι σύμμαχοί του για την κατασκευή έργων στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ μετά την εθνοκάθαρση του γηγενούς αρμενικού πληθυσμού της περιοχής. Η Επιτροπή του Κογκρέσου θα πρέπει να απαιτήσει από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ να αναφέρει τέτοιες συμβάσεις, ώστε το Κογκρέσο να μπορεί να αφαιρέσει το προσωπικό κέρδος του Ερντογάν από την αμερικανική βοήθεια.
Την τελευταία δεκαετία, οι Ηνωμένες Πολιτείες παρείχαν στην Τουρκία περισσότερα από 100 εκατομμύρια δολάρια ετησίως σε βοήθεια, χωρίς να περιλαμβάνεται η στρατιωτική βοήθεια που είναι πολύ μεγαλύτερη. Ο Μπάιντεν μπορεί να λέει ότι ο Ερντογάν είναι σύμμαχος, αλλά αυτό είναι απλώς σαν να βάζεις κραγιόν σε ένα γουρούνι. Το Κογκρέσο δεν χρειάζεται να προχωρήσει, ειδικά όταν η πολιτική και στρατιωτική βοήθεια που παρέχουν οι Ηνωμένες Πολιτείες στην Τουρκία χειροτερεύει αντί να ενισχύει την περιφερειακή σταθερότητα.
*Ο Michael Rubin είναι διευθυντής ανάλυσης πολιτικής στο Middle East Forum και ανώτερος συνεργάτης στο American Enterprise Institute
Στις διμερείς σχέσεις μεταξύ Βουλγαρίας και Βόρειας Μακεδονίας και στις προσπάθειες επίλυσης των ανοιχτών ζητημάτων απαιτείται εποικοδομητική διάθεση και «η ύπαρξη (σλαβο)μακεδονικής μειονότητας στη Βουλγαρία είναι γεγονός, το οποίο επιβεβαιώνει και το Στρασβούργο», σύμφωνα με τη θέση του προέδρου της Βόρειας Μακεδονίας, Στέβο Πενταρόφσκι, γράφει το βουλγαρικό πρακτορείο ειδήσεων.
Η θέση του προέδρου, είναι απάντηση σε έρευνα του κρατικού πρακτορείου ειδήσεων της Βόρειας Μακεδονίας για σχόλιο του Πενταρόφσκι σχετικά με την αντίδραση του Υπουργείου Εξωτερικών της Βουλγαρίας, το οποίο κάλεσε χθες τον έκτακτο και πληρεξούσιο πρέσβη της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας σε συνάντηση στη Σόφια «με αφορμή πρόσφατα δημόσια σχόλια πολιτικών από τη γειτονική χώρα και ψευδείς δηλώσεις που διαδόθηκαν από αυτούς σχετικά με τη Βουλγαρία».
«Σε σχέση με την ανακοίνωση του Υπουργείου Εξωτερικών της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας, σας ενημερώνουμε ότι η θέση του Προέδρου Πενταρόσκι, τόσο στο παρελθόν όσο και τώρα, είναι ότι απαιτείται εποικοδομητικό κλίμα στις διμερείς σχέσεις για την επίλυση ανοιχτών ζητημάτων, δεδομένου ότι και η χώρα μας ισχυρίζεται ότι είναι μέρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπου μαζί με τη γειτονική Βουλγαρία θα στοχεύει σε ακόμη μεγαλύτερη συνεργασία…
Όσον αφορά τα σχόλια που αναφέρονται στην ύπαρξη (σλαβο)μακεδονικής μειονότητας στη Βουλγαρία, αυτό είναι γεγονός και επιβεβαιώνεται από τις αποφάσεις στο δικαστήριο του Στρασβούργου», ανέφερε το μήνυμα από το γραφείο του Πενταρόφσκι, σύμφωνα με το MIA.
Η ανακοίνωση του Υπουργείου Εξωτερικών της Βουλγαρίας, η οποία αναφέρει επίσης ότι «το Υπουργείο Εξωτερικών αντιτίθεται κατηγορηματικά στην προσπάθεια περαιτέρω εμπλοκής της Βουλγαρίας και των διμερών μας σχέσεων στην εσωτερική πολιτική συζήτηση στη Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας, μεταξύ άλλων στο πλαίσιο της τρέχουσας προεκλογικής εκστρατείας », έχει δοθεί ευρεία δημοσιότητα από τα ΜΜΕ της χώρας.
Την Πέμπτη, ο Πενταρόφσκι σχολίασε επίσης ότι «τη Διεθνή Ημέρα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η Επιτροπή του ΟΗΕ για την Εξάλειψη των Φυλετικών Διακρίσεων κάλεσε τη Βουλγαρία να εγγυηθεί τα δικαιώματα της (σλαβο)μακεδονικής εθνικής κοινότητας».
«Στην έκθεση για τη Βουλγαρία, η επιτροπή συνέστησε στη χώρα να εξετάσει όλους τους δυνατούς τρόπους για να εγγυηθεί τα ανθρώπινα δικαιώματα των μελών μειονοτικών εθνοτικών κοινοτήτων, συμπεριλαμβανομένων των εθνοτικών ομάδων των Σλαβομακεδόνων και των Πομάκων, και να εφαρμόσει τις σχετικές αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σχετικά με το δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης και του συνεταιρίζεσθαι.
Η Επιτροπή σημειώνει την εξήγηση που δόθηκε από την αντιπροσωπεία του κράτους μέλους ότι οι πολίτες του έχουν δικαίωμα αυτοδιάθεσης, συμπεριλαμβανομένων των Σλαβομακεδόνων και των Πομάκων, αλλά εξακολουθεί να ανησυχεί για τις αναφορές ότι σε μέλη της σλαβομακεδονικής μειονότητας αρνήθηκαν την ελεύθερη άσκηση του δικαιώματος της ελεύθερης συνάθροισης και του συνεταιρίζεσθαι», είπε ο Πενταρόφσκι, σύμφωνα με το MIA.
Οι εκλογές στα Σκόπια
Στις 24 Απριλίου θα διεξαχθεί ο πρώτος γύρος των προεδρικών εκλογών στα Σκόπια και στις 8 Μαΐου – οι βουλευτικές εκλογές και ο δεύτερος γύρος των προεδρικών εκλογών.
Η ψηφοφορία είναι κλειδί για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση της χώρας, η οποία περνάει από την ένταξη των Βουλγάρων στο Σύνταγμα, αλλά οι συμμετέχοντες στην εκλογική κούρσα δεν σταματούν να επιτίθενται στη Βουλγαρία.
Πριν από λίγες ημέρες, ο υποστηριζόμενος από το SDSM υποψήφιος πρόεδρος, Στέβο Πενταρόφσκι, σχολίασε ότι η Βουλγαρία «κακομεταχειρίζεται τη σλαβομακεδονική μειονότητα» εδώ και δεκαετίες.
Ο κύριος αντίπαλός του στην προεκλογική εκστρατεία – από το φιλορωσικό VMRO-DPMNE, η Γκιορντάνα Σιλιανόφσκα, η οποία συνηγόρησε επίσης στην αντιβουλγαρική εκστρατεία του κόμματός της, ανακοινώνοντας ότι με την υπογραφή της Συνθήκης Φιλίας και Καλής γειτονίας με τη Βουλγαρία, η κυβέρνηση της Βόρειας Μακεδονίας είχε προκαλέσει μεγάλη ζημιά στο κράτος.
Επέκρινε το αίτημα της Σόφιας να συμπεριληφθεί η βουλγαρική μειονότητα στο σύνταγμα της πΓΔΜ, λέγοντας ότι οι Βούλγαροι προστατεύονται ήδη στο μειονοτικό τμήμα του συντάγματος της πΓΔΜ.
Η ένταξη της βουλγαρικής μειονότητας είναι ένα από τα κύρια εμπόδια που αντιμετωπίζουν τα Σκόπια στον δρόμο για την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ).
Το VMRO-DPMNE μπλόκαρε στο κοινοβούλιο τις συνταγματικές αλλαγές που υποτίθεται ότι άνοιγαν τον δρόμο της Βόρειας Μακεδονίας προς την ΕΕ, με το κόμμα να ισχυρίζεται ότι θα μπορούσε να διαπραγματευτεί καλύτερους όρους.
Τουρκία και ΗΠΑ ψάχνουν «κοινό βηματισμό για την προώθηση των κοινών συμφερόντων τους».
Οι ΗΠΑ και η Τουρκία ξεκινούν εκτενείς συνομιλίες με στόχο την επανεκκίνηση των σχέσεων τους. Στόχος η διερεύνηση των δυνατοτήτων να ξεπεραστούν βαθιές διαφωνίες ώστε να προωθηθούν τα κοινά συμφέροντα, όπως επισημαίνουν αξιωματούχοι των δύο πλευρών.
Ανώτεροι Αμερικανοί και Τούρκοι αξιωματούχοι συναντώνται στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ για έναν νέο γύρο συνομιλίων, κατά τους οποίους αναμένεται να τεθούν επί τάπητος όλα τα κρίσιμα θέματα από τη Συρία, τους πολέμους στην Ουκρανία και στη Λωρίδα της Γάζας μέχρι την αμυντική συνεργασία, την ενέργεια και την αντιτρομοκρατία.
Οι συνομιλίες, που τιτλοφορούνται «Στρατηγικός Μηχανισμός», σύμφωνα με το Reuters, αναμένεται να διαμορφώσουν τις βάσεις για τη συνάντηση της Παρασκευής μεταξύ του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, Άντονι Μπλίνκεν και του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν.
Το ιστορικό μιας θυελλώδους σχέσης
Οι σχέσεις των δύο χωρών βρέθηκαν στο ναδίρ τα τελευταία χρόνια, καθώς οι εστίες αντιπαράθεσης στο σύνθετο σύγχρονο γεωπολιτικό σκηνικό αυξήθηκαν δραματικά και οι διαφωνίες των δύο νατοϊκών συμμάχων διευρύνθηκαν και το ρήγμα μεταξύ των δύο πλευρών βάθυνε.
Η ρήξη επήλθε τελικά μετά την απόφαση της Άγκυρας να αποκτήσει το ρωσικό πυραυλικό σύστημα S-400. Οι ΗΠΑ επέβαλαν κυρώσεις στην Τουρκία και την απέβαλαν από το πρόγραμμα προμήθειας των μαχητικών αεροσκαφών F-35. Από την άλλη η Ουάσιγκτον παραβίασε την τουρκική «κόκκινη γραμμή» με την υποστήριξη των Κούρδων μαχητών στη Βόρεια Συρία, τους οποίους η Άγκυρα αναγνωρίζει ως τρομοκράτες και συνεργάτες του PKK.
Η Άγκυρα άσκησε βέτο στην ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ ζητώντας ανταλλάγματα, τα οποία και τελικά έβαλε για να ξεμπλοκάρει τη διαδικασία. Τελικά ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν υπέγραψε την ένταξη της Σουηδίας και το αμερικανικό Κογκρέσο ενέκρινε την πώληση μαχητικών αεροσκαφών F-16 στην Τουρκία.
Από εκείνη τη στιγμή, οι δύο πλευρές έχουν τείνει χείρα φιλίας. Αμερικανοί αξιωματούχοι εγκατέλειψαν τις επικρίσεις και την επιθετική ρητορική και άρχισαν να μιλούν για κοινή επιθυμία των δύο πλευρών να εμβαθύνουν τις σχέσεις τους σε τομείς που μπορούν να συνεργαστούν.
«Αυτές θα είναι πιθανότητα οι πιο θετικές συνομιλίες που είχαμε εδώ και χρόνια», υπογράμμισε ανώτερος Αμερικανός αξιωματούχος για τις τρέχουσες επαφές. Είναι ενδεικτικό πως στα τέλη Ιανουαρίου δύο Δημοκρατικοί Γερουσιαστές, οι Ζαν Σαχίν και Κρις Μέρφι, «απεσταλμένοι» του Τζο Μπάιντεν, επισκέφτηκαν την Τουρκία και συναντήθηκαν με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. «Υπάρχει τώρα μια σημαντική δυναμική στους διμερείς δεσμούς», υπογράμμισε ο Μέρφι, ενώ η Σαχίν, μιλώντας στο Reuters, περιέγραψε την επίσκεψή τους ως «αρκετά θετική όσον αφορά τη δυνατότητα επανεκκίνησης των σχέσεων ΗΠΑ – Τουρκίας».
«Θετική διάθεση»… χωρίς αυταπάτες
Ωστόσο οι δύο πλευρές δεν τρέφουν αυταπάτες, υπογραμμίζεται σε δημοσίευμα του Reuters. Οι συναντήσεις στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ δεν πρόκειται να λύσουν όλα τα βαθιά και μακροχρόνια προβλήματα και οι συζητήσεις δεν θα είναι εύκολες.
Οι πιο σκληρές συνομιλίες πιθανότατα θα πραγματοποιηθούν γύρω από τη Συρία και τους ισχυρούς οικονομικούς δεσμούς της Άγκυρας με τη Ρωσία. Η Ουάσιγκτον, όπως και οι περισσότερες δυτικές δυνάμεις, είναι πεπεισμένη πως η Άγκυρα έχει βοηθήσει τη Μόσχα να παρακάμψει ορισμένες κυρώσεις των ΗΠΑ στη Μόσχα.
Η Σαχίν δήλωσε πως στην πρόσφατή συνάντησή τους συζήτησε με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν τις σχέσεις του με τον Βλαντιμίρ Πούτιν, υπογραμμίζοντας πως δεν είναι προς το συμφέρον τα Τουρκίας να αισθάνεται ο Ρώσος Πρόεδρος πως «μπορεί να ελέγχει όποια χώρα θέλει». «Τα οφέλη και οι δυνατότητες είναι πολύ μεγαλύτερα με μια συνεργασία της Τουρκίας με τις ΗΠΑ από ό,τι της Τουρκίας με τη Ρωσία», επισήμανε η Σαχίν.
Υπενθυμίζεται πως η Άγκυρα από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία κινείται σε διπλό ταμπλό, προωθώντας τα συμφέροντάς της με μια πολύπλευρη διπλωματία. Από τη μια έχει εκφράσει την αντίθεσή της με τις κυρώσεις της Δύσης κατά της Ρωσίας, παρόλο που έχει επικρίνει τη ρωσική εισβολή. Διατηρεί στενές σχέσεις τόσο με το Κίεβο όσο και με τη Μόσχα, επιχειρώντας μάλιστα να μεσολαβήσει μεταξύ των δύο πλευρών για το ενδεχόμενο τερματισμού του πολέμου, ενώ είχε καθοριστικό ρόλο και στη συμφωνία για τα σιτηρά στη Μαύρη Θάλασσα.
«Νομίζω ότι βλέπουμε πολύ καλύτερη συνεργασία πλέον», δήλωσε ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Τουρκία Τζεφ Φλέικ και πρόσθεσε: «Προσπαθούμε να οικοδομήσουμε στους τομείς που έχουμε συλλογικά συμφέροντα παρά τις διαφορές».
Ἐπιτρέψτε μας νά ἔχουμε ἄποψη γιά τήν σάπια Δικαιοσύνη ἐκείνης τῆς ἐποχῆς (πού διατηρεῖ καί σήμερα δυνατούς τούς θύλακές της στόν χῶρο), ἡ ὁποία κατέστρεψε ἀνθρώπους, διαλύοντάς τους οἰκονομικά καί προσπαθῶντας νά τούς ἐξουθενώσει καί ἐπαγγελματικά καί ἠθικά.
Μέχρι καί Ἐξεταστική-μαϊμού ἐπενόησε ἡ κυβέρνηση τῆς ἐποχῆς, ἡ ὁποία συνῆλθε, συνεδρίασε ἀλλά πόρισμα δέν κατέθεσε ποτέ στήν Ὁλομέλεια τοῦ Σώματος!
Κι ἀκόμη δέν ἔχουμε ἀκούσει mea culpa ἀπό τούς πλαστογράφους ἐκείνης τῆς ἐποχῆς.
Γιά νά ἀντιληφθοῦν οἱ ἀναγνῶστες περί ποίας Δικαιοσύνης ὁμιλοῦμε, θυμίζουμε τό ἑξῆς ἀπίθανο! Ἀρεοπαγίτης, γνωστός γιά τήν πολιτική του τοποθέτηση, δέν δίστασε νά ψηφίσει ἐναντίον τῆς δικῆς του εἰσηγήσεως στόν Ἄρειο Πάγο προκειμένου νά εὐνοηθεῖ ὑπουργός τῆς πρώτη φορά ἀριστερᾶς!
«Στοχασμοί και Αναστοχασμοί, η πορεία της Ελλάδας και της Σοσιαλδημοκρατίας, την περίοδο1990-2022» είναι το νέο βιβλίο του Γιάννη Μαγκριώτη.
Μιλώντας για τον βιβλίο του Γιάννη Μαγκριώτη: “Στοχασμοί και Αναστοχαμοί, η πορεία της Ελλάδας και της Σοσιαλδημοκρατίας, την περίοδο 1990-2022”, η Χρύσα Αράπογλου, Δήμαρχος Καλαμαριάς και ο Φίλιππος Σαχινίδης, πρώην Υπουργός Οικονομικών, μαζί με τον συγγραφέα, θα προσπαθήσουν να δώσουν τις δικές τους απαντήσεις, στα ερωτήματα:
Μπορούσαμε στο τέλος του Ψυχρού Πολέμου να προβλέψουμε τις σημερινές γεωπολιτικές, οικονομικές και κλιματικές κρίσεις;
Ποιες μπορεί να είναι οι απαντήσεις σήμερα των Προοδευτικών δυνάμεων στην πυκνότητα, το βάθος και την μεγάλη διάρκεια των κρίσεων;
Η παρουσίαση-Συζήτηση του βιβλίου θα γίνει την Κυριακή 10 Μαρτίου, στις 19:00, στο Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς « Σταύρος Κουγιουμτζής», πρώην «Θέατρο Χηλής», στην Οδό Χηλής 12
Τι προβλέπει η διάταξη του υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη
Από την 1η Απριλίου οι ασφαλισμένοι του ΕΟΠΥΥ θα πρέπει να καταβάλλουν «χαράτσι» από 1 έως 3 ευρώ ανά παραπεμπτικό στα συμβεβλημένα διαγνωστικά κέντρα και εργαστήρια αλλά στους κλινικοεργαστηριακούς ιατρούς, καθώς θα τεθεί σε ισχύ η διάταξη του υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη που ενσωματώθηκε στο νομοσχέδιο για «δράσεις δημόσιας υγείας – ρυθμίσεις για την ενίσχυση του ΕΣΥ».
Η νέα ρύθμιση στο ΕΣΥ επιβάλλεται την ώρα που δεν αυξάνεται η συνολική δαπάνη στον ΕΟΠΥΥ, παρότι προστέθηκαν νέες διαγνωστικές εξετάσεις που μπορούν να κάνουν δωρεάν οι ασφαλισμένοι.
Έτσι ενώ το κονδύλι παραμένει ίδιο, οι δυνατότητες για εξετάσεις αυξήθηκαν χωρίς όμως να ενισχυθεί ο προϋπολογισμός του Οργανισμού. Αντί αυτού ο υπουργός Υγείας βάζει τους ασθενείς να πληρώνουν όσα η πολιτεία θα έπρεπε να καταβάλει.
Όπως αναφέρεται στη διάταξη, οι δικαιούχοι περίθαλψης του ΕΟΠΥΥ καταβάλλουν από την 1η Απριλίου 2024 στα «συμβεβλημένα ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα και στους κλινικοεργαστηριακούς ιατρούς ένα (1) ευρώ ανά παραπεμπτικό για την εκτέλεση διαγνωστικών εξετάσεων βιολογικών υλικών και τρία (3) ευρώ ανά παραπεμπτικό για την εκτέλεση απεικονιστικών ελέγχων».
Διευκρινίζεται μάλιστα ότι τα έσοδα που εισπράττονται από τα συμβεβλημένα διαγνωστικά κέντρα και τους κλινικοεργαστηριακούς ιατρούς «απομειώνουν ισόποσα τη δαπάνη εκάστοτε παρόχου που υποβάλλεται προς αποζημίωση από τον ΕΟΠΥΥ».