Αρχική Blog Σελίδα 1376

ΑΔΙΕΞΟΔΟ

4
του Παντελή Σαββίδη
Μου προκάλεσε εντύπωση η επιμονή του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας για επανεκκίνηση του κυπριακού.
Τα δεδομένα ήταν γνωστά. Οι συνομιλίες διεκόπησαν στο Γκράν Μοντανά επειδή η Τουρκία ζητούσε κυριαρχική ισότητα των δύο κοινοτήτων του νησιού (δηλαδή το ΝΕΟ κράτος να συγκροτηθεί απο δύο κυρίαρχες εθνικές κοινότητες), η Τουρκία θα παρέμενε εγγυήτρια δύναμη και τα στρατεύματα δεν θα αποχωρούσαν.
Απο τότε μέχρι που αναλήφθηκε η τρέχουσα πρωτοβουλία, τα πράγματα χειροτέρεψαν. Η Τουρκία ζητά τη δημιουργία δύο αναγνωρισμένων κρατών που θα έρθουν σε κάποιο είδος χαλαρής συνομοσπονδίας μεταξύ τους.
Πρέπει να είναι κανείς αφελής για να πιστεύει πως η Τουρκία θα κάνει πίσω. Λύση στο νησί με τις πολιτικές που συζητούνται και τη δυναμική που διαφαίνεται (η Τουρκία βρίσκεται σε γεωπολιτική άνοδο) δεν υπάρχει.
Χρειάζεται κάτι άλλο. Και το κάτι άλλο πρέπει να εξευρεθεί. Οι δυνατές επιλογές:
Απελευθέρωση με στρατιωτική εμπλοκή: αποκλείσθηκε εδω και πολλά χρόνια ως ενδεχόμενο και δεν το θέλει, σχεδόν, κανείς. Υπάρχουν διάφορες, σχετικές, προσεγγίσεις απο πρώην στρατιωτικούς οι οποίες καλώς γίνονται και δεν πρέπει να αποκλείεται το ενδεχόμενο στο πλαίσιο μιας συνολικότερης πολιτικής. Για να υπάρχει στο τραπέζι. Κάποιες προετοιμασίες προς την κατεύθυνση αυτή θα έδιναν στο ενδεχόμενο περισσότερη πειστικότητα.
Χρειάζεται, όμως, ανάλογη ηγεσία στην Αθήνα και στη Λευκωσία και αυτήν την στιγμή δεν υπάρχει. Δεν το προτείνουμε ως λύση αλλά με τη λογική που ο Μακρόν λέει ότι δεν πρέπει να αποκλείεται, ως δυνατότητα επιλογής, η παρουσία δυτικού στρατού στο μέτωπο της Ουκρανίας. Δεν αποδυναμώνεις μόνος τον εαυτό σου.
Δεύτερον η διατήρηση της δυνατότητας επανένωσης του νησιού. Οι σκεπτόμενοι κύπριοι δεν θέλουν να αποδεχθούν, επ ουδενί, την ιδέα ότι θα χάσουν οριστικά κάποια μέρη της πατρίδας τους. Ας σημειωθεί πως οι ενωσιακοί που είχαν σχέση με την δικτατορική Αθήνα επεδίωκαν μια Ένωση με την Ελλάδα όχι ολόκληρης της Κύπρου αλλά μετά απο μια διχοτόμηση. Αυτή ήταν η θέση του Ιωαννίδη.
Η τρίτη τάση ήταν οι ανανιστές αλλά η τάση αυτή ως πρόταση δεν υπάρχει πια. Η Τουρκία έχει ξεφύγει απο αυτήν.
Εκτός και αν εκτιμάται ότι θέτει θέμα διχοτόμησης για να πάρει όσα μπορεί περισσότερα σε μια διαπραγμάτευση. Αλλά η Τουρκία απέδειξε ότι δεν σκέφτεται έτσι. Η γραμμή της σήμερα είναι η διχοτόμηση. Την συμφέρει;
Προσωπικά εκτιμώ πως όχι, δεν την συμφέρει. Στην περίπτωση, όμως, που της γίνει σαφές ότι διχοτόμηση σημαίνει ένωση της ελληνοκυπριακής πλευράς με την Ελλάδα. Συμφέρει στην Τουρκία ένα νέο σύνορό της με την Ελλάδα στην Κύπρο;
Αυτό μπορεί και να μην την ενοχλούσε. Σίγουρα, όμως, θα την απασχολούσε η ελληνική παρουσία στη Μέση Ανατολή. Τόσο κοντά όσο και η Κύπρος.
Με δύο λόγια η απάντηση στην διχοτομική πολιτκή της Άγκυρας μπορεί να είναι ένα ολοκληρωμένο σχέδιο της επόμενης ημέρας που θα προβλέπει ελληνική παρουσία με την μορφή εδαφικής επικράτειας στο νησί.
Είναι, επίσης, πολιτικά αφελές να πιστεύει κάποιος πως με την βελτίωση του κλίματος μεταξύ των δύο χωρών, Ελλάδας και Τουρκίας, θα κάνει πίσω η Τουρκία στην Κύπρο. Η Κύπρος είναι σημείο υψηλής στρατηγικής αξίας για την Τουρκία. Το μαφιόζικο τουρκικό βαθύ κράτος δεν επηρεάζεται απο τα γλυκανάλατα της ελληνοτουρκικής προσέγγισης. Δίνει τόση βαρύτητα όση ο Ερντογάν όταν μπερδεύτηκε και αντί να μιλήσει για βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων μίλησε για όξυνση. Και δεν το πήρε είδηση.
Αυτή είναι η κατάσταση στην οποία βρίσκεται το νησί. Το ερώτημα είναι: και τι κάνουν οι δύο ελληνικές πρωτεύουσες;
Η απάντηση μπορεί να βρεθεί με την μεγαλύτερη εμπλοκή της Ελλάδας στην Κύπρο λόγω του δυτικού ενδιαφέροντος για την περιοχή της ευρύτερης Μέσης Ανατολής. Αλλά η εμπλοκή θα πρέπει να έχει και τις τρείς διαστάσεις ενός κράτους. Παρουσία με σκληρή ισχύ, πολιτισμική ενεργοποίηση στη Μέση Ανατολή μοχλεύοντας την ελληνιστική παράδοση και διπλωματική κινητικότητα.
Θα μου πείτε σήμερα είναι δύσκολο, ίσως, αλλά θα μπορούσε αν και όταν ολοκληρωθεί το εξοπλιστικό πρόγραμμα της χώρας. Ναι, αλλά αυτά τα πράγματα δεν γίνονται απο τη μια μέρα στην άλλη. Θέλει δουλειά.
Σαφείς διαρροές ότι οποιαδήποτε αρνητική κλιμάκωση απο πλευράς Τουρκίας ως προς την σημερινή κατάσταση του νησιού θα δημιουργούσε μια ακόμη συνοριακή γραμμή Ελλάδας-Τουρκίας στην Κύπρο θα λαμβάνονταν υπόψη απο την ¨Αγκυρα.
Χρειάζονται νέα σενάρια για την επόμενη ημέρα των δύο πολέμων (στην Ουκρανία και τη Γάζα), έστω και ως υποθέσεις εργασίας.

Σεραφείμ Μηχιώτης: η βάση της Ελευσίνας

0

Φαντάζεται κανείς πτήση VIP κυβενητικού αεροσκάφους, τα πλήρη στοιχεία της οποίας να δίδονται σε real time χρόνο από την απογείωση μέχρι την προσγείωση, εκτιμώμενο και τελικό χρόνο άφιξης στον προορισμό; Ποιά διαφύλαξη θα υπήρχε στην επιτυχή της ολοκλήρωση, σε ένα αεροδρόμιο προορισμού που δεν τελεί υπό τον έλεγχο ελληνικών αρχών; Να προβάλλουμε τα προηγούμενα στις πτήσεις του Αir Force One με επιβαίνοντα τον Πρόεδρο των ΗΠΑ ή αντίστοιχες με το Ρώσσο Πρόεδρο ή τον Γάλλο Πρόεδρο και όχι μόνον…

ΟΣΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΤΗΝ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΗ ΒΑΣΗ
ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ ΩΣ ΤΟ ΔΑΑ «ΕΛ.ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ»
ΠΛΑΝΩΝΤΑΙ ΠΛΑΝΗΝ ΜΕΓΑΛΟΥ ΜΕΓΕΘΟΥΣ…

Επειδή τις τελευταίες ημέρες διαβάζω πολλά και διάφορα γιά την κίνηση αεροσκαφών προς/από το στρατιωτικό αεροδρόμιο Ελευσίνας (112ΠΜ), ως και αντιστρόφως, αισθάνομαι ότι δικαιούμαι και εγώ να κοινοποιήσω τις σκέψεις μου, που ακολουθούν. Όχι, επειδή τρέφω την παραμικρή ψευδαίσθηση ότι θα συναντήσουν ευήκοα ώτα κατ’ ανάγκην, αλλά διότι επιδιώκεται να παρατεθούν ως αντίλογος στη σκανδαλολογική διάσταση που επιδιώκεται από γνωστούς-αγνώστους και οι οποίοι εμφανίζονται να μονοπωλούν την «αλήθεια», που δεν είναι –έστω- η μόνη. Γιά να μην αποκλείσουμε και τη διάσταση της κατασκευασμένης αλήθειας, γιά λόγους προφανείς…

Έχουμε και λέμε λοιπόν…

Η 112ΠΜ αποτελεί μία από τις Πτέρυγες Μάχης που συγκροτούν το κυρίως επιχειρησιακό πλέγμα της Πολεμικής Αεροπορίας. Το οποίο συμπληρώνεται από Σμηναρχίες Μάχης, Μονάδες του Συστήματος Αεράμυνας κ.ο.κ. Δεν πρόκειται συνεπώς γιά πολιτικό αεροδρόμιο, άλλης φύσεως και βεβαίως χρήσεως, όπου διεκπεραιώνονται πτήσεις της Πολιτικής Αεροπορίας (τακτικές ή ναυλωμένες, όπως και γιά τις ανάγκες της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας), γνωστές από πριν κατά κανόνα και βεβαίως δημοσίως προβαλλόμενες (ώρες αφίξεων/αναχωρήσεων κλπ), όπως απαιτείται να γνωρίζει το επιβατικό κοινό.

Η 112ΠΜ, όπως και κάθε άλλη Αεροπορική Βάση της ΠΑ, δεν αποτελεί εκ της φύσεως αυτής ανοικτή πηγή πληροφοριών, καθώς οι αεροπορικές δραστηριότητες (και) αυτής συνιστούν διαβαθμισμένο θέμα, πού άπτεται του απόρρητου επιχειρησιακού προγραμματισμού της ΠΑ, εξ ορισμού μη ανακοινώσιμου δημοσίως, γιά λόγους προφανείς. Με την ίδια λογική, ποιός φαντάζεται να δημοσιοποιούνται και οι πτήσεις των μαχητικών αεροσκαφών της ΠΑ γιά εκπαιδευτικούς ή αμιγώς επιχειρησιακούς σκοπούς, γιά σκοπούς διαφάνειας…

Στο ίδιο πλαίσιο με τα προηγούμενα, εντάσσεται βεβαίως και η πτητική δραστηριότητα της 352 Μοίρας Μεταφορών Υψηλών Προσώπων, με έδρα ομοίως στην 112ΠΜ στην οποία και ανήκει, αποστολής της στην αεροπορική διακίνηση του/της Προέδρου της Δημοκρατίας, του Προέδρου της Κυβέρνησης και μελών του Υπουργικού Συμβουλίου, του Αρχιεπισκόπου και του Α/ΓΕΕΘΑ, όπως και ολιγομελούς συνοδείας αυτών. Πρόκειται δηλαδή γιά πτήσεις που εντάσσονται στο ίδιο ή και σε ενισχυμένο βαθμό διασφάλισης του διαβαθμισμένου, προς αποτελεσματική διαφύλαξη μέχρι την επιτυχή ολοκλήρωσή τους.

Η μετάβαση του Π/Θ Κυρ. Μητσοτάκη στην Αίγυπτο, όπου συναντήθηκε χθες, μαζύ με άλλους Ευρωπαίους ηγέτες, και την Πρόεδρο της Κομμισσιόν, με τον Προέδρο Αλ Σίσι, συνυπογράφοντας συμφωνίες με εξαιρετικώς βαρύνουσα στρατηγική σημασία, επιβαίνων επί του κυβερνητικού αεροσκάφους, σε πτήση που απογειώθηκε από την 112ΠΜ, βεβαίως θα είχε κωδικό κλήσης (call sign). Επίσης και κατεγράφη το στίγμα πορείας αυτής, δίχως περαιτέρω λεπτομέρειες βεβαίως, γιά τμήμα έστω αυτής και όχι μέχρι την προσγείωση στο Αιγυπτιακό αεροδρόμιο προορισμού αυτής, όπως υποστηρίζεται, βάσει των δεδομένων από το γνωστό site Flightradar 24, όπου καταγράφεται καθημερινώς η δραστηριότητα της Πολιτικής Αεροπορίας παγκοσμίως.

Αυτό δεν σημαίνει βεβαίως ότι ο κυβερνήτης του κυβερνητικού αεροσκάφους ίπτατο «στα τυφλά», έστω και αν απενεργοποίησε τη λειτουργία κοινοποίησης θέσης πορείας, βεβαίως, δίχως να θέσει επ’ουδενί σε κίνδυνο-όπως εννοείται- την ίδια την ασφάλεια του Π/Θ που ίπτατο με αυτό. Αντιθέτως, τόσο η ΠΑ, όσο και η ΥΠΑ θα τελούσαν σε καθεστώς ενισχυμένης επιφυλακής μέχρι να φθάσει στον προορισμό του, αυτόν του αεροδρομίου της Σίβα, όπως αναφέρεται, περνώντας από την περιοχή του FIR Aθηνών εις το FIR Kαΐρου, ευθύνης των Αιγυπτιακών αρχών ελέγχου εναερίου κυκλοφορίας.

Δεν χρειάζεται, άλλωστε, να είναι κανείς ιδιαιτέρως ειδήμων περί τα αεροπορικά, προκειμένου να γνωρίζει, ότι οποιαδήποτε πτήση εντός αεροδιαδρόμων υπόκειται σε συγκεκριμένους αυστηρούς κανόνες, τις οποίες κάθε αεροσκάφος υποχρεούται να τηρεί ευλαβικά για την ομαλή και ασφαλή ροή της εναέριας κυκλοφορίας.

Εξ αυτού το λόγου, απαιτείται, πριν την απογείωση, να έχει κατατεθεί flight plan (σχέδιο πτήσης), στο οποιο αναφέρονται λεπτομερώς το ίχνος πτήσης που θα ακολουθηθεί, το ύψος όπου θα πετάξει το αεροσκάφος, το αεροδρόμιο προορισμού, καθώς ο αριθμός των επιβαινόντων, κυρίως για λόγους Έρευνας και Διάσωσης. Χωρίς την έγκριση της υπευθυνης εναέριας κυκλοφορίας (Εurocontrol) δεν μπορεί καν να απογειωθεί ένα αεροσκάφος, το οποίο οφείλει εν συνεχεία, κατα τη διάρκεια της πτήσης του, να ίπταται στο καταχωρηθέν ύψος πτήσης, να αναφέρεται σε συγκεκριμένα υποχρεωτικά σημεία και σε συγκεκριμένο χρόνο, να εκπέμπει σε συγκεκριμένους κώδικες αναγνώρισης, όπως προβλέπεται από τους κανόνες αεροπλοΐας. Ταυτόχρονα ελέγχεται η πτήση από τα radar’s και από δορυφόρους.

Επομένως η πτήση εντός του εύρους αεροδιαδρόμων, είναι πλήρως ελεγχόμενη από την απογείωση μέχρι την προσγείωση. Με τον ίδιο τρόπο πετούν και τα αεροσκάφη που διατίθενται για την μετακίνηση της πολιτειακής και πολιτικής ηγεσίας, με τις μετακινήσεις αυτές να χαρακτηρίζονται ιδιαιτέρως ως πτήσεις VIP. Επι πλέον, για τέτοιες πτήσεις, προβλέπεται αυξημένη επιτήρηση τόσο από την εναέρια κυκλοφορία της κάθε χώρας (FIR), όσο και από την Πολεμική Αεροπορία τουλάχιστον μέσα στο FIR δικαιοδοσίας μας. Συνεπώς θεωρίες περι κλεισίματος συσκευών αναγνώρισης ή αλλαγής ίχνους χωρίς εγκριση απο υπεύθυνη αρχή απομακρυνονται απο την πραγματικοτητα και τη λογική.

Φαντάζεται κανείς πτήση VIP κυβενητικού αεροσκάφους, τα πλήρη στοιχεία της οποίας να δίδονται σε real time χρόνο από την απογείωση μέχρι την προσγείωση, εκτιμώμενο και τελικό χρόνο άφιξης στον προορισμό; Ποιά διαφύλαξη θα υπήρχε στην επιτυχή της ολοκλήρωση, σε ένα αεροδρόμιο προορισμού που δεν τελεί υπό τον έλεγχο ελληνικών αρχών; Να προβάλλουμε τα προηγούμενα στις πτήσεις του Αir Force One με επιβαίνοντα τον Πρόεδρο των ΗΠΑ ή αντίστοιχες με το Ρώσσο Πρόεδρο ή τον Γάλλο Πρόεδρο και όχι μόνον…

Εις ό,τι αφορά την 112 ΠΜ, ομοίως, γίνεται λόγος από αντιπολιτευόμενα φύλλα και αντίστοιχους ιστοτόπους, γιά «αεροσκάφη Antonov που πάνε κι έρχονται στην Ελευσίνα», γιά τη μεταφορά αποδεσμευόμενου υλικού των ΕΔ με τελικό αποδέκτη την Ουκρανία, μέσω όμορων ή γειτονικών χωρών. Προς απόδειξιν δε τούτου, παρατίθενται και φωτογραφίες μία εκ των οποίων και της ράμπας αεροσκάφους αυτού του τύπου, με παλέτα υλικών που δεν διακρίνονται ευκρεινώς ή και με κομμένο το αντίστοιχο σημείο σε άλλη εκδοχή…

Δίχως να είναι άγνωστο ότι τέτοιες μεταφορές ευαίσθητου στρατιωτικού υλικού προϋποθέτουν την χρήση πιστοποιημένων μεταφορικών αεροσκαφών ειδικού τύπου, βεβαίως δε δίχως δημοσιότητα, ευλόγως διερωτάται κανείς, ποία καλώς εννοούμενη σκοπιμότητα υπηρετεί τέτοια δημόσια προβολή…Και ακόμη εάν είναι γνωστός ο σκοπός όλων αυτών των πτήσεων από/προς την 112ΠΜ, διότι μπορεί να υπάρχουν και αντίστροφα δεδομένα, μη δημοσιοποιήσιμα πολλώ μάλλον, γιά υλικά που μπορεί να κατευθύνονται στην Ελλάδα, αντί να αποστέλλονται από αυτή…

Συνεπώς ζητούμενο είναι να ερμηνεύει κανείς σωστά τη φύση των πραγμάτων, να προσπαθεί να τα κατανοεί πλήρως, πριν αφήσει υπονοούμενα, αλλά και με κάποια επιφύλαξη ότι μπορεί να υπάρχουν και πράγματα που μπορεί να αγνοεί, με το ενδεχόμενο να συνθέτουν και τα τελευταία μία άλλη «μεγάλη εικόνα», μη δημοσιοποιήσιμη όμως…

Eπειδή δε διαβάζω να γίνεται αναφορά και σε «πληροφορίες», που «θέλουν τους εργαζόμενους στο αεροδρόμιο της Ελευσίνας να έχουν λάβει αυστηρές εντολές στα όρια της απειλής, ώστε να μην μοιράζονται πληροφορίες που αφορούν με οποιονδήποτε τρόπο το πρωθυπουργικό αεροσκάφος», σκέπτομαι πόσο μία τέτοια υπόμνηση θα μπορούσε όντως να έχει γίνει προς το εμπλεκόμενο Προσωπικό, δίχως τη διάσταση που επιδιώκεται να αποδοθεί, όχι κατ’ανάγκην από κατακριτέα πρόθεση, αλλά γιά εύλογους λόγους.

Διότι η 112ΠΜ δεν είναι πολιτικό αεροδρόμιο, κάτι που γνωρίζουν άριστα οι υπηρετούντες σε αυτό από το Διοικητή μέχρι τον τελευταίο Σμηνίτη…Και βεβαίως, καθώς πρόκειται γιά το δεύτερο μεγαλύτερο αεροδρόμιο εις το λεκανοπέδιο Αττικής, στρατιωτικό εννοείται, η εμπέδοση παιδείας ασφάλειας πληροφοριών γιά αυτό αποτελεί μείζονα λόγο στις καθημερινές του λειτουργίες και δραστηριότητες.

Η ισορροπία μεταξύ της απαραίτητης δημοσιότητος, αλλά και της διαφύλαξης του ευαίσθητου χαρακτήρα διαβαθμισμένων θεμάτων και πληροφοριών, θα αποτελεί πάντοτε μία δύσκολη άσκηση ισορροπίας, που δοκιμάζεται, ενίοτε, υπό δύσκολες συνθήκες, που απαιτούν ψύχραιμη στάθμιση όλων των δεδομένων της στιγμής.

Στο πλαίσιο αυτό, ο ψύχραιμος και αντικειμενικός παρατηρητής μπορεί να καταγράψει τη επιτυχή εικόνα που εκπέμπει το ΠΝ, σχετικώς με τις δρασηριότητες της Φ/Γ «ΥΔΡΑ» στην Ευρωπαϊκή Ναυτική Επιχείρηση «aspides» όπου συμμετέχει, ώστε και να ενημερώνεται η κοινή γνώμη σχετικώς, αλλά και δίχως να διαρρέουν ευαίσθητα διαβαθμισμένα δεδομένα, τα οποία μπορεί να αφορούν και την ίδια την ασφαλή θέση του Ελληνικού πολεμικού πλοίου στην αποστολή όπου μετέχει, συνεπώς και της αναγκαίας προστασίας του πληρώματός του.

Διότι το σωστό πρέπει να λέγεται και να αναγνωρίζεται..

Όπως, επίσης, να επισημαίνεται και να καταλογίζεται αναλόγως η «αυστηρότητα» όσων καταλογίζουν στον Έλληνα Π/Θ, ότι πήγε προηγουμένως στην έρημο της Σίβα της Αιγύπτου (ευχαριστώντας δημοσίως τον Πρόεδρο Σίσι γιά την παρασχεθείσα φιλοξενία), πριν μεταβεί χθες στο Κάϊρο επισήμως, με την ίδια πτήση βεβαίως. Των ίδιων που έκαναν «στραβά μάτια» στο παρελθόν γιά χρήση του κυβερνητικού αεροσκάφους στα όρια της καταχρήσεως από την απελθούσα το 2019 εξουσία των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, με αρχή από το πρόσωπο του ίδιου του τότε Π/Θ, Αλέξη Τσίπρα.

Όποιος θέλει να υποδύεται τον αυστηρό, όπως δικαιούται, πρέπει να προηγουμένως να είναι ακριβοδίκαιος και να μη διαθέτει «κοντή» ή επιλεκτική μνήμη. Διότι, σε μία τέτοια περίπτωση, εκτίθεται και ο κόπος που καταβάλλει πάει στράφι, κατά την γνωστή παροιμία…

Σεραφείμ Χ. Μηχιώτης

Εποικοδομητική Δημοσιογραφία, μία νέα τάση

0

17 Μαρτίου 2024

Ένας αναδυόμενος κλάδος του επαγγέλματος υπόσχεται μία «θετική» προσέγγιση στο ρεπορτάζ. Προσοχή όμως: Άλλο δημοσιογραφία, άλλο ακτιβισμός ή δημόσιες σχέσεις.

Ραδιοφωνική συνέντευξη. Μία συμβολική φωτογραφία στην πόλη Σβερίν της ΓερμανίαςΕικόνα: Jens Buettner/dpa/picture alliance

«Εποικοδομητική δημοσιογραφία» ονομάζεται ένας αναδυόμενος κλάδος του επαγγέλματος που γίνεται όλο και πιο δημοφιλής στη βόρεια Ευρώπη και στις ΗΠΑ. Στην άλλη όχθη του Ατλαντικού αποκαλείται και «Solutions Journalism», για να υπογραμμίσει ότι δεν εστιάζει μόνο στα προβλήματα, αλλά και στην επίλυσή τους. Δεν καθηλώνεται στον καταγγελτικό λόγο, την αντιπαράθεση, το αρνητικό συναίσθημα. Αναζητεί λύσεις, καλλιεργεί τον διάλογο, αναδεικνύει την κοινωνική ευθύνη.

Στη Γερμανία κομβικό ρόλο για τη διάδοση της «Εποικοδομητικής Δημοσιογραφίας» επωμίζεται το Bonn Institute, με έδρα τη Βόννη. Πρόκειται για μία κοινωνική επιχείρηση που ίδρυσε η Έλεν Χάινριχς, δημοσιογράφος με μακρά εμπειρία στην Deutsche Welle και στην εφημερίδα Rheinische Post του Ντίσελντορφ. Στο εγχείρημα συμμετέχουν η Deutsche Welle, η Rheinische Post, ο όμιλος RTL, αλλά και το Πανεπιστήμιο του Άαρχους, στη Δανία, όπου η Χάινριχς έχει εργαστεί ως επιστημονική συνεργάτις.

Καταπολεμώντας το «news avoidance»

Η δημοσιογράφος Έλεν Χάινριχς
Η Έλεν Χάινριχς ίδρυσε το Bonn Institute για την Εποικοδομητική ΔημοσιογραφίαΕικόνα: Jannis Papadimitriou/DW

«Παρατηρούμε μία τάση που αποκαλείται «news avoidance, υπάρχει δηλαδή κόσμος που συνειδητά αποφεύγει την ενασχόληση με τις ειδήσεις» λέει η Έλεν Χάινριχς στην Deutsche Welle. «Όμως, σε μία δημοκρατική κοινωνία είναι σημαντικό για όλους να πληροφορούνται τις εξελίξεις. Πρέπει λοιπόν να σκεφτούμε πώς μπορεί να εξελιχθεί η  δημοσιογραφία, για να πλησιάσει και αυτούς τους ανθρώπους. Αυτός είναι ο ρόλος της Εποικοδομητικής Δημοσιογραφίας».

Δεν πρόκειται απλώς για θεωρητική συζήτηση ηθικής ή φιλοσοφικής φύσεως. Για πολλά ΜΜΕ είναι ζήτημα επιβίωσης η αναζήτηση νέου κοινού. Πρόσφατες έρευνες, τονίζει η Έλεν Χάινριχς, δείχνουν ότι ένα ποσοστό έως και 60% των ερωτηθέντων αποφεύγει συνειδητά τις ειδήσεις κατά διαστήματα. Ουσιαστικά εντοπίζονται δύο διαφορετικά προβλήματα: Κάποιοι απέχουν, κατηγορώντας τα συμβατικά ΜΜΕ για αναξιοπιστία, fake news ή αθέμιτο συγχρωτισμό με την πολιτική και οικονομική εξουσία.

Συζήτηση στη Βόννη για την Εποικοδομητική Δημοσιογραφία
Συζήτηση για την Εποικοδομητική Δημοσιογραφία στη Βόννη, με την Έλεν ΧάινριχςΕικόνα: Jannis Papadimitriou/DW

Από την άλλη πλευρά, πολλοί δεν αμφισβητούν την αξιοπιστία των ειδήσεων ή των δημοσιογράφων, αλλά θεωρούν ότι στην τόσο κουραστική καθημερινότητά τους απλά δεν έχουν τις αντοχές για να ασχοληθούν με τις δυσάρεστες ειδήσεις που μεταδίδουν τα ΜΜΕ. Μπορεί να επιλυθεί αυτό το πρόβλημα;

«Το ζητούμενο είναι να μην εστιάζει η δημοσιογραφία αποκλειστικά σε αρνητικά, δυσάρεστα γεγονότα, αλλά να παράγει μία ‘προστιθέμενη αξία’», λέει η Γερμανίδα δημοσιογράφος. «Να προβάλλει λύσεις για τα προβλήματα ή παραδείγματα από τα οποία κάτι μπορούμε να μάθουμε. Όχι μόνο να καταγγέλλει ό,τι δεν λειτουργεί, αλλά και να αναδεικνύει το θετικό, το επιτυχημένο».

Η αλήθεια είναι ότι ενίοτε λείπουν και οι ικανοί επαγγελματίες, καθώς «η δημοσιογραφία δεν θεωρείται πλέον τόσο περιζήτητο επάγγελμα, όπως συνέβαινε στο πρόσφατο παρελθόν». Παρατηρείται και εδώ η διαβόητη έλλειψη εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού, που καταγράφεται και σε άλλους κλάδους της οικονομίας. Ας είναι.

Δύσκολο εγχείρημα σε καιρό πολέμου

Δημοσιογράφοι στη Γάζα
Δύσκολη η αποστολή των δημοσιογράφων στη ΓάζαΕικόνα: Majdi Fathi/NurPhoto/IMAGO

Μιλώντας προ ημερών σε συγκέντρωση του Γερμανικού Συνδέσμου Δημοσιογράφων (DJV) στη Βόννη, η Έλεν Χάινριχς επιχείρησε να εξηγήσει τις αρχές της Εποικοδομητικής Δημοσιογραφίας, επιστρατεύοντας συγκεκριμένα παραδείγματα (case studies). Έκδηλο ήταν το ενδιαφέρον, ωστόσο δεν έλειψαν οι απορίες και οι ενδοιασμοί, ιδιαίτερα από τους πρεσβύτερους στο επάγγελμα.

Ας διατυπώσουμε κι εμείς ένα ερώτημα: Σεβαστός ο μόχθος και τα προβλήματα της καθημερινότητας, αλλά ο υπεύθυνος πολίτης οφείλει να επιδιώκει μία στοιχειώδη ενημέρωση για βασικά ζητήματα. Στη Μέση Ανατολή, για παράδειγμα, μαίνεται ο πόλεμος και σκοτώνονται τόσοι άνθρωποι. Θα ήταν καλύτερα να τα αποσιωπούμε όλα αυτά, για να μην ενοχλούν οι «αρνητικές ειδήσεις»;

Πολεμικός ρεπόρτερ στο Κίεβο
Καλύπτοντας τον πόλεμο στην ΟυκρανίαΕικόνα: Yaghobzadeh Alfred/ABACA/picture alliance

«Όχι βέβαια», λέει η Έλεν Χάινριχς. «Δεν λέμε ότι πρέπει να μεταδίδουμε ‘Happy News’ εν καιρώ πολέμου». Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή είναι ακόμη πολύ πρόσφατος για να μελετηθεί επισταμένως, ωστόσο υπάρχει ήδη μία αντίστοιχη έρευνα για τον πόλεμο στην Ουκρανία και η Γερμανίδα δημοσιογράφος εξηγεί: «Ασφαλώς υπήρξαν τα ρεπορτάζ από το μέτωπο του πολέμου. Παράλληλα όμως, για παράδειγμα, έγιναν και ρεπορτάζ για τους Ουκρανούς πρόσφυγες που γύρισαν στην πατρίδα τους για να βοηθήσουν στην ανοικοδόμηση ή που ξεκίνησαν μία καινούρια επιχείρηση σε δύσκολες συνθήκες».

Οι «κόκκινες γραμμές» της δημοσιογραφίας

Οι θιασώτες της Εποικοδομητικής Δημοσιογραφίας ξεκαθαρίζουν ότι, όσο επιτακτική είναι η ανάγκη να αναδειχθούν ενθαρρυντικά παραδείγματα και βέλτιστες πρακτικές, άλλο τόσο αυτονόητη παραμένει η δέσμευση στις θεμελιώδεις αρχές του επαγγέλματος. Ο δημοσιογράφος μπορεί να έχει τις δικές του πολιτικές ή άλλες πεποιθήσεις, αλλά δεν είναι ακτιβιστής. Δεν εμπλέκεται συναισθηματικά. Οφείλει να τηρεί αποστάσεις ακόμη και από ευγενή ιδεώδη, αφήνοντας τον αναγνώστη, τον ακροατή ή τον τηλεθεατή να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα. Κι ακόμη: Ο δημοσιογράφος δεν κάνει δημόσιες σχέσεις, δεν εξωραἴζει την πραγματικότητα.

«Όταν γίνεται με τον σωστό τρόπο, η Εποικοδομητική Δημοσιογραφία απέχει πολύ από τον ακτιβισμό, αλλά και από την ωραιοποίηση» λέει η Έλεν Χάινριχς. «Υπάρχουν συγκεκριμένες τεχνικές. Υποδεικνύουμε λύσεις, αλλά λειτουργούμε με κριτική διάθεση και με προσήλωση στα γεγονότα (facts evidence). Όπως πρέπει να γίνεται σε κάθε δημοσιογραφική δουλειά…»

Το παλαιό λιμάνι της Κοπεγχάγης
Όχι, ακόμη και η Κοπεγχάγη δεν λύνει όλα τα προβλήματα…Εικόνα: Bruno Coelho/Zoonar/picture alliance

Η δημοσιογραφία εν γένει αντιμετωπίζει τα πράγματα με κριτική διάθεση και η Εποικοδομητική Δημοσιογραφία δεν αποτελεί εξαίρεση, ξεκαθαρίζει η Γερμανίδα δημοσιογράφος. Ως παράδειγμα προς μελέτη από την ευρωπαϊκή πραγματικότητα αναφέρει την Κοπεγχάγη, πρωτεύουσα της Δανίας, που κάθε τόσο μνημονεύεται ως υπόδειγμα σε διεθνή ΜΜΕ. Λέγεται και γράφεται ότι στην Κοπεγχάγη ζουν οι πιο ευτυχισμένοι Ευρωπαίοι, κυκλοφορούν οι πιο ξένοιαστοι ποδηλάτες, εκδηλώνεται το μεγαλύτερο στην ΕΕ ποσοστό ικανοποίησης για την καθημερινότητα στην πόλη.

«Φαίνεται ότι όλα είναι καλύτερα στην Κοπεγχάγη», λέει γελώντας η Έλεν Χάινριχς. Αλλά στο ρεπορτάζ χρειάζεται αξιολόγηση και κριτική σκέψη. «Προτείνουμε λύσεις, αλλά με κριτική διάθεση. Για παράδειγμα, θέτουμε το ερώτημα: Μπορεί μία λύση να μεταφερθεί αυτούσια στα καθ’ ημάς ή μόνο ένα κομμάτι της; Καμία λύση δεν είναι τέλεια. Αλλά, αν μη τι άλλο, υπάρχουν άνθρωποι που αναζητούν λύσεις. Και αυτό είναι σημαντικό».

Στα προσεχή σχέδια του Bonn Institute περιλαμβάνονται η έκδοση ενός εγχειριδίου για τη χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης στη δημοσιογραφική έρευνα, μία σειρά podcast με τίτλο «Ψυχολογία και Δημοσιογραφία», καθώς και η διοργάνωση, τον Οκτώβριο στη Βόννη, του b future festival. Πρόκειται για ένα τριήμερο Φεστιβάλ Εποικοδομητικής Δημοσιογραφίας σε δημόσιο χώρο, στο κέντρο της πόλης, με διαδραστικά προγράμματα.

Jannis Papadimitriou für App PROVISORISCH
Γιάννης Παπαδημητρίου Νομικός και δημοσιογράφος στην DW. Ασχολείται κυρίως με ευρωπαϊκά, πολιτικά και οικονομικά θέματα.
RW

Υπερδνειστερία: προς προσάρτηση στη Ρωσική Ομοσπονδία;

0

Catherine DURANDIN

5 Μαρτίου 2024

diploweb.com

Catherine Durandin, Καθηγήτρια Πανεπιστημίου, ιστορικός, πρώην φοιτήτρια του ENS, πρώην ελεγκτής του IHEDN. Η πρώην σύμβουλος στο DAS, Υπουργείο Άμυνας, C. Durandin έχει δημοσιεύσει μεγάλο αριθμό άρθρων και εργασιών αφιερωμένων στη Ρουμανία και τις γεωπολιτικές ισορροπίες του σύγχρονου κόσμου.

Η Ρωσία είναι σε θέση να χρησιμοποιήσει την Υπερδνειστερία ως περιφερειακό όπλο. Γιατι;

Η Catherine Durandin ρίχνει φως σε ένα μεγάλο χρονικό διάστημα της ιστορίας μιας περιοχής της Μολδαβίας, της Υπερδνειστερίας, που καθιερώθηκε ως φάρος της ΕΣΣΔ από το 1924. Εξηγεί ξεκάθαρα πώς αυτό το «παγωμένο» ερώτημα θα μπορούσε να επανενεργοποιηθεί από τη Ρωσία στο πλαίσιο του πολέμου της στην Ουκρανία, και εναντίον του ΝΑΤΟ του οποίου η γειτονική Ρουμανία είναι μέλος από το 2004. Με δύο φωτογραφίες και έναν χάρτη.

Μελλοντική ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗ της Υπερδνειστερίας στη Ρωσική Ομοσπονδία; Το σενάριο προέκυψε την παραμονή της ομιλίας του Βλαντιμίρ Πούτιν στο Έθνος στις 29 Φεβρουαρίου 2024.

Ακούγεται ένα πρώτο προειδοποιητικό σήμα: ο Πρόεδρος της Μολδαβικής Δημοκρατίας της Υπερδνειστερίας, Vadim Krasnosselski, που εξελέγη το 2016 και επανεξελέγη το 2021, ανακοινώνει ότι το Κογκρέσο των Αντιπροσώπων της Υπερδνειστερίας σκοπεύει, κατά τη συνεδρίασή του στις 28 Φεβρουαρίου 2024, να ζητήσει ή να οργανώσει δημοψήφισμα για την προσάρτηση της Υπερδνειστερίας στη Ρωσία.

Προβάλλει την ανάγκη προστασίας των Ρώσων πολιτών και των «συμπατριωτών» της Υπερδνειστερίας από απειλές από τη Δημοκρατία της Μολδαβίας και το ΝΑΤΟ.  Επι πλέον: στις 28 Φεβρουαρίου 2024, το Κοινοβούλιο της Υπερδνειστερίας ζήτησε από τη ρωσική Δούμα «μέτρα για την υπεράσπιση της Υπερδνειστερίας, δεδομένου ότι περισσότεροι από 220.000 Ρώσοι πολίτες διαμένουν στην Υπερδνειστερία”.

Η Δημοκρατία της Μολδαβίας επέβαλε νέους τελωνειακούς δασμούς στις εισαγωγές και τις εξαγωγές από την Υπερδνειστερία τον Ιανουάριο του 2024. Ωστόσο, δεν έχουν κυκλοφορήσει πληροφορίες σχετικά με την παρενόχληση πολιτών της Υπερδνειστερίας από υπηκόους της Μολδαβίας…

Ήδη τον Σεπτέμβριο του 2006, ζητήθηκε η γνώμη του πληθυσμού της Υπερδνειστερίας για το ζήτημα της ανεξαρτησίας και της ένταξης στη Ρωσική Ομοσπονδία, με θετική απάντηση σε περισσότερο από το 96% των ψήφων.

Το 2014, αυτό το έργο επανήλθε. Η Μόσχα διατήρησε έτσι μια δαμόκλεια σπάθα πάνω από την Ουκρανία και τη Μολδαβία. Ωστόσο, η ρωσική επίθεση, που ξεκίνησε στις 24 Φεβρουαρίου 2022 κατά της Ουκρανίας, αποδυναμώνει σοβαρά την ασφάλεια της Δημοκρατίας της Μολδαβίας. Η Οδησσός, το λιμάνι των ρωσικών ονείρων μεγαλείου, απέχει μόλις 193 χλμ. από το Κισινάου, την πρωτεύουσα της Μολδαβίας και 139 χλμ. από την Τιράσπολ, την πρωτεύουσα της Υπερδνειστερίας. Η Μολδαβία και η Ουκρανία βρίσκονται μαζί, δεκάδες χιλιάδες Ουκρανοί έχουν μεταναστεύσει στη Μολδαβία.

Η Μόσχα είναι σε θέση να χρησιμοποιήσει την Υπερδνειστερία ως περιφερειακό όπλο.

4 χάρτες της Υπερδνειστερίας
Χάρτες της Υπερδνειστερίας σε τέσσερις διαφορετικές χρονικές στιγμές.
Δημιουργήθηκε από τον Thomas Merle για το Diploweb.

Για να καταλάβουμε πώς, πρέπει να ανακαλύψουμε ξανά το μακροπρόθεσμο παρελθόν μιας περιοχής της Μολδαβίας, της Υπερδνειστερίας, που καθιερώθηκε ως φάρος της ΕΣΣΔ από το 1924, στα τότε σύνορα της Βεσσαραβίας που ενσωματώθηκε στην Μεγάλη Ρουμανία το 1918/1920.

Η ιστορία της Υπερδνειστερίας συνδέεται με την ΕΣΣΔ, τη Σοβιετική Μολδαβία και μετά τη Ρωσία.

Η Υπερδνειστερία αποσχίστηκε από τη Μολδαβία, κήρυξε την ανεξαρτησία της το 1991, μια ανεξαρτησία που δεν αναγνωρίζεται ούτε από τη Ρωσία ούτε από τη Μολδαβία. Η Υπερδνειστερία διατηρεί διπλωματικές σχέσεις με τη Νότια Οσετία, την Αμπχαζία και το Ναγκόρνο-Καραμπάχ.

Το 2024, η Υπερδνειστερία θα έχει σχεδόν 500.000 κατοίκους, καλύπτοντας μια έκταση 4.000 km2. Οι Ρωσόφωνοι είναι στην πλειοψηφία τους εκεί μαζί με Μολδαβούς, Ουκρανούς και μερικές Πολωνικές και Βουλγαρικές μειονότητες. Ο πληθυσμός είναι Ρωσόφωνος, συχνά δίγλωσσος, Ρωσικά/Μολδαβικά και Ρωσικά/Ουκρανικά. Η Υπερδνειστερία αναγνωρίζει τρεις επίσημες γλώσσες: τη ρωσική, την ουκρανική και τη μολδαβική. Στην πραγματικότητα, τα ρωσικά είναι η γλώσσα που ομιλείται παντού.

Η Υπερδνειστερία είναι μια χώρα που είναι πάνω από 90% Ορθόδοξη, όπως και η γειτονική Μολδαβία.

Τι σημαίνει αυτή η πρωτοβουλία για πρόταση δημοψηφίσματος για την ένταξη με τη Ρωσία τον Φεβρουάριο του 2024; Ποιες θα ήταν οι πιθανές συνέπειες;

Μια τέτοια πρωτοβουλία σχεδίου διαβούλευσης με τον πληθυσμό αποτελεί μέρος του τρέχοντος πλαισίου του ρωσο-ουκρανικού πολέμου και της ρωσικής επεκτατικής πολιτικής, που συνδέεται με την επιθυμία αποσταθεροποίησης των ανατολικοευρωπαϊκών αγορών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το έργο απειλεί, πρώτα απ’ όλα, τη Δημοκρατία της Μολδαβίας, πρόσφατα υποψήφια για την ΕΕ.

Για τη Μόσχα, η προσάρτηση της Υπερδνειστερίας θα εκπλήρωνε δύο στόχους: τη δημιουργία ενός στρατιωτικού προγεφυρώματος που θα στοχεύει την Ουκρανία από τη δυτική πλευρά της, το σπάσιμο της Δημοκρατίας της Μολδαβίας. Η ουδετερότητα κατοχυρώνεται στο σύνταγμα της Μολδαβίας, αλλά η υποψηφιότητά της για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση έγινε δεκτή τον Ιούνιο του 2022 και η διαδικασία βρίσκεται σε εξέλιξη.

Ο διαχωρισμός μεταξύ της ιστορίας της Δημοκρατίας της Μολδαβίας και της ιστορίας της Υπερδνειστερίας χρονολογείται από την εποχή της ρήξης, του πολέμου και των εχθροπραξιών μεταξύ της Ρουμανίας, συμμάχου της Αντάντ μεταξύ 1916 και 1918, εναντίον των Ρώσων σε μια επαναστατική πορεία το 1917 /1918.

Κάτω από την κυριαρχία της Ρωσικής Αυτοκρατορίας στην οποία έχει προσαρτηθεί η Βεσσαραβία από το 1812, η επαρχία μοιράστηκε τις ρωσικές επαναστατικές αναταραχές από το 1905 και δονήθηκε στο ρυθμό των εθνικών χειραφετήσεων μέσα σε αυτήν την χρεοκοπημένη αυτοκρατορία. Οι Μολδαβοί διανοούμενοι, επικεφαλής εθνικιστικών και κοινωνικών κινημάτων κοντά στη σοσιαλιστική διανόηση της Οδησσού, πέρασαν στη συνέχεια από το αίτημα για αυτονομία σε αυτό της ανεξαρτησίας κατά τους μήνες 1917/1918. Η βία των Μπολσεβίκων, ιδιαίτερα των σοβιέτ των στρατιωτών, των επαναστατών της Οδησσού, ώθησε τους δημοκράτες, τους φιλελεύθερους και τους συντηρητικούς της Βεσσαραβίας να απευθύνουν έκκληση στον ρουμανικό στρατό να αποκαταστήσει την τάξη τον Ιανουάριο του 1918 και να ψηφίσει την εσπευσμένη ενσωμάτωση στη Μεγάλη Ρουμανία. που προέκυψε από τη νίκη της Αντάντ.

Οι Σοβιετικοί δεν αποδέχτηκαν ποτέ αυτήν την απώλεια της Βεσσαραβίας. Κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου, μια φάση της ρουμανικής ιστορίας στη Βεσσαραβία, η Μόσχα προσπάθησε να αποσταθεροποιήσει την επαρχία: Σοβιετικοί πράκτορες, εισβολές από όλη την περιοχή του Δνείστερου, εξέγερση αγροτών που οργανώθηκε στο Τατάρ Μπουνάρ, μια μεγάλη πόλη στη ρουμανική Βεσσαραβία, που καταπιέστηκε πολύ βίαια από το Βουκουρέστι.

Η Μόσχα πήρε μια ριζοσπαστική πρωτοβουλία δημιουργώντας στα σύνορα με τη Ρουμανία στη δεξιά όχθη του Δνείστερου, μια πρότυπη σοβιετική δημοκρατία, αντιρουμανική, με μια νέα πόλη την Τιράσπολ, τη σοβιετική πρωτεύουσα αναφοράς.

Η Tiraspol έχει σχεδιαστεί ως μια νέα βιομηχανική πόλη, ενώ η Βεσσαραβία παραμένει ουσιαστικά αγροτική και ανεπαρκώς ανεπτυγμένη. Το 1924 γεννήθηκε η Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μολδαβίας (RASSM). Από στρατηγικής άποψης, ο στόχος είναι σαφής: να ασκηθεί πίεση στη Ρουμανία, στα δυτικά της σύνορα.

Σε όλη την ιστορία της αυτοκρατορίας και στη συνέχεια της ΕΣΣΔ, οι Ρώσοι δεν αποδέχθηκαν ποτέ την απώλεια της Βεσσαραβίας. Διαπραγματεύτηκαν την ανάκτησή της, τον Ιούνιο του 1940, με τη Ναζιστική Γερμανία, κατά τη διάρκεια της συμφωνίας του Συμφώνου Ρίμπεντροπ-Μολότοφ. Ενισχυμένοι από αυτό το Σύμφωνο, ζήτησαν, στις 16 Ιουνίου 1940, από τη ρουμανική κυβέρνηση την εκκένωση εντός 24 ωρών του εδάφους της Βεσσαραβίας και της Βόρειας Μπουκοβίνας.

Οι σοβιετικές δυνάμεις κατέλαβαν τη Βεσσαραβία στις 28 Ιουνίου 1940 και δημιούργησαν τη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μολδαβίας (RSSM) που περιλάμβανε την Υπερδνειστερία.

Αυτή η σοβιετική ιστορία κράτησε μέχρι τη διάλυση της ΕΣΣΔ το 1990/1991 με μια σύντομη παρουσία της ρουμανικής κατοχής από το 1941 έως το 1944. Η Υπερδνειστερία δεν γνώρισε ποτέ δημοκρατική ανάσα. Πράγματι, το 1941, βρίσκεται στην πορεία των ρουμανικών στρατών που συμμάχησαν με τον Χίτλερ και τη ναζιστική Γερμανία υπό την κυβέρνηση του Στρατάρχη Αντονέσκου. Οι Ρουμάνοι κατέλαβαν την Υπερδνειστερία: την έκαναν ζώνη απέλασης για Εβραίους από τη Ρουμανία που έφεραν τα τρένα και πραγματοποίησαν την εικονική εκκαθάριση του εβραϊκού πληθυσμού της Οδησσού. Νικήτρια εδώ το 1944, η ΕΣΣΔ επανίδρυσε τη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μολδαβίας…

Μόνο με την περίπλοκη διαδικασία του τέλους της σοβιετικής αυτοκρατορίας, τις ελευθεριακές και ταυτοτικές απαιτήσεις των δημοκρατιών της, τις φιλοδοξίες σχετικά με τη χρήση της εθνικής γλώσσας, της ρουμανικής, στις 23 Ιουνίου 1990, η Σοβιετική Ανώτατη Μολδαβία υιοθετεί τη διακήρυξη. της κυριαρχίας και της τρίχρωμης σημαίας. Τα σύνορα ανοίγουν μεταξύ της πρώην Σοβιετικής Μολδαβίας και της Ρουμανίας μετά τον Τσαουσέσκου, με περισσότερους από 100.000 Ρουμάνους και Μολδαβούς να αδελφοποιούνται.

Η Υπερδνειστερία δεν είναι ρουμανική. Οι φιλορουμανικές ρομαντικές ενωτικές παρορμήσεις της Μολδαβίας βαραίνουν σαν απειλή για την Υπερδνειστερία που αρνείται οποιαδήποτε ένωση με τη Ρουμανία! Ο πόλεμος, ένας εικονικός εμφύλιος πόλεμος, ένας αδελφοκτόνος πόλεμος, ξέσπασε το 1992 μεταξύ Μολδαβών και Υπερδνειστερών που υποστηρίχθηκαν από στοιχεία του XIV στρατού που προέκυψαν από το ύστερο Σύμφωνο της Βαρσοβίας [ 1 ] . Με τη ρωσική πλευρά, τη διοίκηση του στρατηγού Lebed, βετεράνων του Αφγανιστάν, Κοζάκων. Πολεμούμε κοντά στον Δνείστερο, στο Μπέντερ, του οποίου τα σπίτια διατηρούν σημάδια από σφαίρες στις προσόψεις τους. Οι μάχες άφησαν περισσότερους από χίλιους νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες, που οδήγησε σε συμφωνία κατάπαυσης του πυρός στις 21 Ιουλίου 1992, που υπογράφηκε από τον πρόεδρο της Μολδαβίας Μιρτσέα Σνέγκουρ και τον Πρόεδρο της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Μπόρις Γέλτσιν. . Η Ρωσία και ο ΟΑΣΕ είναι μεσολαβητές στη διαδικασία κατάπαυσης του πυρός.

Αυτοί οι μήνες του πολέμου του 1992 δεν έχουν ξεχαστεί. Πολλά έργα έχουν δημοσιευτεί στη Μολδαβία σχετικά με αυτή την αντιπαράθεση. Επίσης, το 2013, κυκλοφόρησε η δεύτερη έκδοση του πολυδιαβασμένου έργου της δημοσιογράφου Valentina Ursu, «The River of Blood» (Εκδόσεις Arc, Κισινάου).

Από την παύση των εχθροπραξιών το 1992, τα σχέδια για την επίλυση του ζητήματος της Υπερδνειστερίας ακολούθησαν χωρίς επιτυχία παρά τις ελπίδες της ρωσικής πλευράς το 2003. Όλα περιλάμβαναν ένα σχέδιο ομοσπονδιοποίησης. Μάταια ενεπλάκησαν οι Ρώσοι, οι Ηνωμένες Πολιτείες και ο ΟΑΣΕ. Μια ανεξάρτητη Υπερδνειστερία; Μια ομοσπονδία με αποστρατιωτικοποίηση της Δημοκρατίας της Μολδαβίας; Αυτή η λύση απορρίπτεται από τη Μολδαβία. Όμως οι εχθροπραξίες δεν ξανάρχισαν.

Οι ρωσικές δυνάμεις, λίγες στον αριθμό, 1.500 άνδρες, εξακολουθούν να είναι παρούσες κοντά στο Δνείστερο, με αποθήκες όπλων να υπάρχουν ακόμα στην Cobasna στην Υπερδνειστερία, όχι μακριά από τα ουκρανικά σύνορα. Οι ένοπλες δυνάμεις της Υπερδνειστερίας είναι φιλορωσικές, αρκετοί στρατεύσιμοι κάνουν τη στρατιωτική τους θητεία στη Ρωσία. Η οικονομία αυτής της πρώην Σοβιετικής Μολδαβίας, ιδιαίτερα βιομηχανοποιημένης κατά τη διάρκεια της ΕΣΣΔ, λειτουργεί καλά, με ισχυρή μεταλλουργία και ανεπτυγμένη κλωστοϋφαντουργία. Όμως η κερδοφόρα διακίνηση όπλων, αλκοόλ και τσιγάρων μεταξύ Τιράσπολ και Οδησσού έχει διαταραχθεί σοβαρά από τον πόλεμο στην Ουκρανία. Η Ουκρανία ελέγχει τα σύνορά της.

Η Μολδαβία κινείται, με δύσκολα βήματα, προς την ΕΕ υπό την προεδρία της Maia Sandu, που εξελέγη τον Δεκέμβριο του 2020, επικεφαλής μιας φιλοευρωπαϊκής κυβέρνησης. Οι δημοτικές εκλογές το φθινόπωρο του 2023 είδαν την αποδυνάμωση του κόμματος PAS (Δράση και Αλληλεγγύη) της Maïa Sandu. Η μετανάστευση, μια πραγματική αιμορραγία από την ανεξαρτησία, αποδυναμώνει αυτή τη χώρα των 2.600.000 κατοίκων, την κουρασμένη από τη φτώχεια και τη μεγάλη διαφθορά που έχει εισχωρήσει βαθιά στο δικαστικό χώρο. Ωστόσο, αναδύεται μια νέα γενιά, η οποία έχει ως προτεραιότητα τη μελέτη και αντιμετώπιση κοινωνικοοικονομικών προβλημάτων, αρνούμενη να εγκλωβιστεί στο δίλημμα ΕΕ ή Ρωσία, θεωρώντας ότι η εμμονή με την ταυτότητα αποτελεί άλλοθι για τη μη εστίαση σε οικονομικές καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Στη Δύση όπως και στην Ανατολή του Δνείστερου, οι εξαιρετικά πλούσιοι μαφιόζοι, αυτοί που αποκαλούμε «βαρόνους», παρεμβαίνουν στο πολιτικό παιχνίδι. Η κυβέρνηση στο Κισινάου μάχεται ενάντια σε αυτή την παρουσία. Καταδιωκόμενοι από τα δικαστήρια, αρκετοί μεγάλοι «βαρόνοι», ο Ilian Shor, ο Vladimir Plahotniuc, επέλεξαν να υποχωρήσουν στο εξωτερικό.

Στην Tiraspol, από την άλλη πλευρά, ο όμιλος Sheriff, που ιδρύθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ευδοκιμεί αθόρυβα, απολαμβάνοντας απαράμιλλη οικονομική δύναμη που κυμαίνεται από σούπερ μάρκετ έως βενζινάδικα, μέχρι την ιδιοκτησία ενός τηλεοπτικού καναλιού, για να μην αναφέρουμε τον έλεγχο του εθνικού ποδοσφαιρικού συλλόγου, που σημαδεύτηκε από την κατασκευή ενός αθλητικού συγκροτήματος το 2000 που κόστισε περισσότερα από 100 εκατομμύρια δολάρια. Ο γιος του Igor Smirnov, του πρώτου φιλοσοβιετικού προέδρου της Υπερδνειστερίας, είναι ένα από τα ηγετικά μέλη της ομάδας Sheriff…

Μολδαβική Δημοκρατία της Υπερδνειστερίας, Tiraspol. Το άγαλμα του ΒΙ Λένιν βρίσκεται ακόμα στη θέση του στην είσοδο της πρωτεύουσας
Φωτογραφία: C. Durandin
Durandin/Diploweb.com
Στην Tiraspol, το ενιαίο κόμμα βασιλεύει, πολίτες και επισκέπτες υποδέχονται ένα κολοσσιαίο άγαλμα του Λένιν που πλαισιώνεται από μια σκουριασμένη δεξαμενή, κοντά σε ένα τεράστιο διοικητικό κτίριο σε σοβιετικό αρχιτεκτονικό στυλ, ενώ φοιτητές πολιτικών επιστημών από το πανεπιστήμιο στο οποίο απαγόρευσαν να μιλούν ρουμανικά το 2009, μπορούν να εκφραστούν στα αγγλικά. Το 2009 ενδιαφέρθηκαν για την τύχη της Σεγκολέν Ρουαγιάλ μετά την αποτυχία της υποψηφιότητάς της για την προεδρία της Γαλλικής Δημοκρατίας! Οι μαθητές ενημερώνονται μέσω διαδικτύου!

ΕΤΣΙ; Το τοπίο είναι πιστά, περήφανα σοβιετικό.

Νοοτροπίες ; Μάλλον πραγματιστικές, σε περιόδους ειρήνης. Η μετακίνηση είναι εύκολη μεταξύ των δύο πρωτευουσών, της Τιρασπόλ και του Κισινάου, ορισμένοι Μολδαβοί έχουν οικογένεια στην Τιρασπόλ, οι πολίτες της Υπερδνειστερίας συχνάζουν στο Κισινάου.

Η Ρωσία είναι ισχυρή, η Δημοκρατία της Μολδαβίας όχι. Μπορεί η Υπερδνειστερία να γίνει μελλοντικά ενισχυμένη ρωσική βάση; Αυτή η εξέλιξη είναι πιθανή. Είναι προς το συμφέρον της Μόσχας να αναπτύξει υπέρ-ρωσικά δίκτυα στα σύνορα της Ουκρανίας και της Μολδαβίας.

Η Υπερδνειστερία δεν είναι φιλορουμανική, δεν υπήρξε ποτέ, δεν έχει δημοκρατική εμπειρία. Είναι ένα πρώην σοβιετικό στολίδι, πόσο διεφθαρμένο εκ των έσω; Η οικονομία της Υπερδνειστερίας έχει εξελιχθεί: το 70% των εξαγωγών είναι προς την ΕΕ, την Ουκρανία και τη Μολδαβία. Αλλά, για τους πληθυσμούς που συνδέονται με την ειρήνη, μια ειρήνη που διατηρείται από το 1992, το ΝΑΤΟ αντιπροσωπεύει μια απειλή πολέμου που ενστάλαξε τέλεια η ρωσική προπαγάνδα… Ωστόσο, η Ουκρανία υποστηρίζεται από συμμάχους του ΝΑΤΟ, η Ρουμανία είναι μέλος του ΝΑΤΟ, με 6 αμερικανικές βάσεις, 2 Γαλλικές βάσεις, μία από τις οποίες βρίσκεται στην άκρη της Μαύρης Θάλασσας. Η εμμονή με την ασφάλεια έχει εξαπλωθεί στη Δημοκρατία της Μολδαβίας, η οποία στις 25 Σεπτεμβρίου 2023 υπέγραψε αμυντική συμφωνία με τη Γαλλία και διαπραγματεύτηκε την απόκτηση ραντάρ αεροπορικής προστασίας Thales, κατά την επίσκεψη του Υπουργού Ενόπλων Δυνάμεων στο Κισινάου. Σεμπαστιέν Λεκόρνου.

Μολδαβία. Άποψη μιας περιοχής της πρωτεύουσας, Κισινάου
Φωτογραφία: Catherine Durandin
Durandin/Diploweb.com
Θα βιαστεί η Ρωσία να επιλέξει την προσάρτηση της Υπερδνειστερίας; Θα περιμένει ο Πούτιν μέχρι τις επόμενες προεδρικές εκλογές το 2024 στη Δημοκρατία της Μολδαβίας για να καταρρίψει το φιλοευρωπαϊκό κόμμα και να εξαλείψει τη Μάγια Σαντού στην κάλπη; Ας φανταστούμε μια Δημοκρατία της Μολδαβίας, απογοητευμένη από τους περιορισμούς και τη βραδύτητα της διαδικασίας ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, υπό την επιρροή της ρωσικής προπαγάνδας, δελεασμένη από μια προσέγγιση με τη Ρωσία. Ας φανταστούμε το χειρότερο σενάριο για τη μολδαβική δημοκρατία: μια ομοσπονδία Υπερδνειστερίας/Δημοκρατίας της Μολδαβίας που θα μπορούσε να ενώσει τις δυνάμεις της με τη Ρωσική Ομοσπονδία.

Η πρωτοβουλία του Προέδρου Vadim Krasnosselski άνοιξε το κουτί της Πανδώρας. Η τρέχουσα διαμόρφωση, η Δημοκρατία της Μολδαβίας υπό φιλοευρωπαϊκή αλλά διχασμένη διακυβέρνηση και η Υπερδνειστερία ρεαλιστικά ήσυχη αλλά μεσόγεια, θα μπορούσε να καταρρεύσει. Η Tiraspol ζητά βοήθεια κατά της υποτιθέμενης υπεξαίρεσης από το Κισινάου, θα μείνει ο Πούτιν αδιάφορος σε αυτή την έκκληση; Ποιοι θα είναι οι τρόποι δράσης της Ρωσίας, πέρα από τη δήλωση του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών σε άμεση απάντηση στην έκκληση της 28ης Φεβρουαρίου 2024 που δρομολόγησε ο Πρόεδρος της Υπερδνειστερίας: «Προστασία των συμφερόντων των κατοίκων της Υπερδνειστερίας, των συμπατριωτών μας, είναι μια από τις προτεραιότητες. »

diploweb.com

Η βιολογική έννοια της ενσυναίσθησης ή ο δεκάλογος του καλού ναρκισσιστή

0

Δρ. Ιωάννης Κοκκινόπουλος*
Υπάρχει βιολογικός παράγοντας πίσω από έναν νάρκισσο (πλην της άφταστης ομορφιάς του/ης)

Την ιστορία του νάρκισσου, όλοι, λίγο-πολύ, την έχουμε ακούσει. Υπεραγάπησε το είδωλό του πάνω στα κρυστάλλινα νερά της λίμνης, που ένα Κράκεν πήδηξε μέσα από τα νερά και τον αποκεφάλισε με το αίμα να αναβλύζει βάφοντας τα όλα ένα βαθύ κόκκινο. ΟΚ, το τελευταίο είναι δικό μου, αλλά θα μπορούσε να είχε συμβεί.

Ο Νάρκισσος τελικά υπέκυψε στον απαράμιλλο αυτοερωτισμό του και ξεψύχησε εκεί, στην άκρη της λίμνης όπου φύτρωσε και ένα λουλούδι με το όνομά του. Όταν ήμουν (πιο) νέος, παραδέχομαι ότι δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί η αγάπη προς τον εαυτόν, θα μπορούσε να οδηγήσει κάποιον/α σε μαρασμό. Σαν κοινωνία, το έχουμε τερματίσει βέβαια και εκεί που το 1% των ανθρώπων υπολογίζεται με ναρκισσιστική διαταραχή, πιθανά να έχει φτάσει στο 5%. Αυτό σημαίνει ότι 1 στους 20 βρίσκεται μέσα στο φάσμα, πλέον.

Τελικά, υπάρχει βιολογικός παράγοντας πίσω από έναν νάρκισσο (πλην της άφταστης ομορφιάς του/ης);

.

Ο Σαλβαδόρ Νταλί, ίσως δεν μας δίνει μία άμεση απάντηση στο παραπάνω ερώτημα, αλλά κατευθύνει προς αυτήν, στον εκπληκτικό του πίνακα με τίτλο: “Η μεταμόρφωση του Ναρκίσσου”. Τα δευτερεύοντα στοιχεία του πίνακα, προσωπικά, μου κάνουν εντύπωση. Στα αριστερά, η θερμή εικόνα του Ναρκίσσου (πριν την μεταμόρφωσή του), με ένα πλήθος γυμνά κορμιά και η σκακιέρα, δεξιά, με μία γυμνή φιγούρα στη μέση, αντικατοπτρίζει την έπαρσή του και ίσως εκείνους που εκμεταλλεύτηκε και τον/την άφησαν. Έτσι κι αλλιώς μία/ένας βασίλισσά/βασιλιάς δίχως πιόνια παύει πλέον να υφίσταται….

Μετά την μεταμόρφωση, ένα απομεινάρι του εαυτού του η φιγούρα δεξιά, με μυρμήγκια να εισβάλουν στο σχεδόν άψυχο και ραγισμένο κουφάρι, ενώ ένα ζώο τρώει τα απομεινάρια της σάρκας τού. Για εμένα, το επίκεντρο είναι το νοσηρό λουλούδι που έχει φυτρώσει στο κεφάλι του.

Όμως, εάν κανείς προσέξει το σώμα, πλέον δεν είναι σώμα αλλά 3 δάχτυλα που κρατάνε ένα αυγό. Η μεταμόρφωσή του οδήγησε στην παρακμή. Αναπόφευκτα.

Η απάντηση, λοιπόν, είναι ναι, η ναρκισσιστική διαταραχή έχει μία γενετική προδιάθεση. Όμως, καλλιεργείται από το οικογενειακό περιβάλλον κατά πολύ μεγάλο βαθμό. Για παράδειγμα, ένας γονέας που διακατέχεται από ναρκισσιστική διαταραχή, πιθανά προήλθε από ένα γονεϊκό περιβάλλον (με κάποιον από τους φροντιστές του με ναρκισσισμό), και πιθανά ο απόγονος του να ακολουθήσει ένα παραπλήσιο μοτίβο. Προφανώς, ακόμη και εάν ο απόγονος δεν έχει κάποια γενετική προδιάθεση, ο γονέας με την εν λόγω διαταραχή, επιχειρώντας να δημιουργήσει το ίδιο νοσηρό περιβάλλον στο οποίο ο ίδιος/α μεγάλωσε (αφού δεν κατάφερε να ξεφύγει ποτέ από αυτό), μπορεί να οδηγήσει και τα απροστάτευτα μέλη στο ίδιο μονοπάτι. Θα τα καταφέρει;

Δεν μπορώ να δώσω απάντηση στο παραπάνω ερώτημα, αλλά υπάρχουν εργαλεία που μπορούν να αναχαιτίσουν την «μεταμόρφωση».

Στο γενετικό τοπίο τώρα, το 2014 δημοσιεύτηκε μία μελέτη όπου 304 ζευγάρια διδύμων (όχι το ζώδιο) τα οποία εξετάστηκαν και βρέθηκε ότι η έπαρση σε διάφορες εκφάνσεις της άγγιζε, υψηλότατα ποσοστά (23% grandiosity, 35% entitlement)1, ενώ σε μία μελέτη το μακρινό 1996 έδειξε ότι τα ναρκισσιστικά χαρακτηριστικά έχουν ένα γενετικό αποτύπωμα κατά 53%2. Φυσικά, το ζήτημα έχει γίνει ιδιαίτερα trendy, μιας και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, πλέον, είναι εξαιρετική καύσιμη ύλη για διαταραχές τέτοιου τύπου. Πρόσφατες μελέτες έδειξαν ότι οι άνθρωποι με ναρκισσιστική διαταραχή (Narcissistic Personality Disorder, NPD), έχουν δυσλειτουργική εγκεφαλική λειτουργία, έχοντας μειωμένη φαιά ουσία3,4.

.

.

Με λίγα λόγια, εκείνοι με NPD, ενώ θεωρούν ότι είναι στην κορυφή της κοινωνικής ιεραρχίας (στο μυαλό τους), στην πραγματικότητα, βρίσκονται στο πάτο της (κυριολεκτικά). Τι θα έλεγε ο Φρόιντ για αυτό;

Ο Νταλί, παρουσίασε τον εν λόγω πίνακα, το 1938, στον Φρόιντ. Ο τελευταίος απάντησε πως πρέπει κανείς να ψάξει αρκετά στον συγκεκριμένο πίνακα για να βρει τον συνειδητό νου (το Εγώ;), του Νταλί.

Το 1914, ο Φρόιντ, έγραψε το δοκίμιο για την «Εισαγωγή στον ναρκισσισμό», περιγράφοντάς τον ως ένα κλινικό φαινόμενο κατά το οποίο κάποιοι άνθρωποι αποκτούν εμμονή με τον εαυτό τους και το «μεγαλείο» τους. Ο Φρόιντ ουσιαστικά παρουσίασε τον όρο ναρκισσισμό και (με λίγο ναρκισσιστικό τρόπο) θεώρησε τον εαυτό του επαναστάτη που διέλυσε τις ναρκισσιστικές αυταπάτες των ανθρώπων. Πίστευε πως ο νάρκισσος είναι κάποιος/α που θεωρεί πως είναι το κέντρο του σύμπαντος (ανάμεσα στα 7 δισεκατομμύρια ανθρώπων), και δεν έχει την ικανότητα ή/και την ανάγκη να νοιάζεται για τους άλλους. Αυτή η αντίληψη, μου θυμίζει εκείνη ενός νηπίου.

Μία/Ένας ενήλικη/ας που πάσχει από μια βαθιά αίσθηση ανεπάρκειας και στέρησης (με αφετηρία την παιδική ηλικία), αδυνατεί να εγκαταλείψει την παραπάνω πρώιμη ναρκισσιστική στάση. Γιατί όμως; Ο Φρόιντ μας δίνει την απάντηση μέσα από την σύγκρουση του Υπερεγώ με το Εγώ. Το πρώτο είναι ο ιδανικός εαυτός που στα άτομα με NPD είναι ευάλωτος στην κριτική και οτιδήποτε διαφορετικό μεταφράζεται ως προσωπική επίθεση.

Άτομα με χαμηλή αυτοεκτίμηση, έχουν ισχυρό Υπερεγώ και η αξία τους είναι βαθύτατα εξαρτημένη από την κριτική των άλλων. Έτσι, ενώ το Εγώ αντιλαμβάνεται ότι είναι απλά ένας άνθρωπος όπως όλοι μας, το NPD Υπερεγώ θεωρεί ότι είναι υπεράνω όλων, μιας και οι άμυνες του το καθιστούν άτρωτο συναισθηματικά και ηθικά. Εν τέλει, το Υπερεγώ υπερτερεί του Εγώ με μεγάλες επιπτώσεις όχι μόνο στο ίδιο το άτομο με NPD, αλλά και στο άμεσο οικογενειακό/κοινωνικό περιβάλλον του. Επιπλέον, επειδή χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια του ιδανικού/πλασματικού εαυτού για να επικρατήσει στο ευάλωτο Εγώ (και το κάνει), πολύ συχνά τα άτομα με NPD διακατέχονται από ψυχοσωματικά νοσήματα (πονοκεφάλους, κατά φαντασίαν ασθένειες κλπ.).

Είναι μία επίγεια κόλαση. Ο Επίκουρος είχε πει «όπου είναι ο θάνατος, δεν είμαι εγώ» δηλαδή την στιγμή του θανάτου μας δεν καταλαβαίνουμε ότι ήρθε το τέλος μας. Ένας άνθρωπος με NPD πεθαίνει συνεχώς σαν σε επεισόδιο της σειράς Black Mirror.

Ανατρίχιασα!

1 Luo, Y. L., Cai, H. & Song, H. A behavioral genetic study of intrapersonal and interpersonal dimensions of narcissism. PLoS One 9, e93403, doi:10.1371/journal.pone.0093403 (2014).

2 Jang, K. L., Livesley, W. J., Vernon, P. A. & Jackson, D. N. Heritability of personality disorder traits: a twin study. Acta Psychiatr Scand 94, 438-444, doi:10.1111/j.1600-0447.1996.tb09887.x (1996).

3 Nenadic, I., Lorenz, C. & Gaser, C. Narcissistic personality traits and prefrontal brain structure. Sci Rep 11, 15707, doi:10.1038/s41598-021-94920-z (2021).

4 Nenadic, I. et al. Brain structure in narcissistic personality disorder: a VBM and DTI pilot study. Psychiatry Res 231, 184-186, doi:10.1016/j.pscychresns.2014.11.001 (2015).

Ὑπέρ τῶν Τουρκοκυπρίων τάσσεται ὁ ἀπαράδεκτος ἁρμοστής τοῦ ΟΗΕ

1

Γενεύη.– Καταπάτηση δικαιωμάτων, παραβίαση τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου καί διακρίσεις εἰς βάρος τῶν κατοίκων τοῦ «ψευδοκράτους» διέκρινε ὁ Ὕπατος Ἁρμοστής τοῦ ΟΗΕ γιά τά Ἀνθρώπινα Δικαιώματα ἐξετάζοντας τήν κατάσταση στήν Κύπρο.

Σέ μία ἄνευ προηγουμένου καί στερούμενη βάσεως τοποθέτηση, ὁ Φόλκερ Τούρκ κατήρτισε τήν ἐτήσια ἔκθεση τοῦ ὀργανισμοῦ γιά τό 2024 προκαλῶντας θύελλα ἀντιδράσεων καί προβαίνοντας σέ ἀντιστροφή τῆς πραγματικότητος πού ἐπικρατεῖ ἐδῶ καί περισσότερα ἀπό πενῆντα χρόνια στό νησί τῆς Κύπρου.

Συγκεκριμένως, ὁ Τούρκ ἀγνοεῖ ἐπιδεικτικῶς τήν παράνομη κατοχή τῆς Βόρειας Κύπρου καί ἀναφέρει ὅτι τά σημεῖα διελεύσεως πρός τό «ψευδοκράτος» εἶναι ἀνεπαρκῆ, ὅτι σχηματίζονται οὐρές αὐτοκινήτων στά ὑπάρχοντα, καθώς καί ὅτι ἐμποδίζεται ἡ ἐλεύθερη διακίνησις καί ἡ ἐπαφή «μεταξύ τῶν δύο κοινοτήτων». Στήν ἐπίσημη ἔκθεσή του κάνει λόγο περί ἐμποδίων τά ὁποῖα ἀντιμετωπίζουν οἱ κάτοικοι τοῦ «ψευδοκράτους» κατά τήν ἄσκηση τοῦ ἐκλογικοῦ δικαιώματός τους καί καταγγέλλει ὅτι οἱ αἰτήσεις ἰθαγενείας τῶν παιδιῶν πού ἔχουν γεννηθεῖ σέ μεικτούς γάμους (μέ ἕναν γονέα ἔποικο καί ἕναν γονέα ἀπό τό «ψευδοκράτος») συνεχίζουν νά καθυστεροῦν ἤ νά ἀπορρίπτονται.

Πιστός στήν προκλητική καί ἀνιστόρητη διατύπωση τοῦ ΟΗΕ, ὁ Αὐστριακός Φόλκερ Τούρκ ἀναφέρεται στό «ψευδοκράτος» ὡς «βόρειο τμῆμα τῆς Κύπρου» καί στήν ἐπίσημη Κυπριακή Δημοκρατία ὡς «νότιο τμῆμα».

Καταρτίζοντας τήν ἐτήσια ἔκθεση γιά τήν κατάσταση στήν Κύπρο περισσότερο ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ «ψευδοκράτους» ἤ τῆς Ἀγκύρας καί λιγώτερο ὡς Ὕπατος Ἁρμοστής τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν γιά τά Ἀνθρώπινα Δικαιώματα, ὁ Τούρκ σημείωσε ὅτι ὑπάρχει «κοινωνικοοικονομική ἀνισότητα μεταξύ τοῦ “ψευδοκράτους” καί τῆς Κύπρου, ἡ ὁποία –ὅπως ἀναφέρει– συνεχίζει νά αὐξάνεται καί νά ἐπηρεάζει περισσότερο τούς κατοίκους τοῦ “ψευδοκράτους”.»

Στό πλαίσιο τῆς ἐκθέσεως γιά τά ἀνθρώπινα δικαιώματα στήν Κύπρο, ὁ Ὕπατος Ἁρμοστής τοῦ ΟΗΕ γιά τά Ἀνθρώπινα Δικαιώματα δέν θεώρησε σκόπιμο νά κάνει ἀναφορά στήν τουρκική κατοχή καί τήν διχοτόμηση τοῦ νησιοῦ ἤ στόν ἀριθμό τῶν Κυπρίων πού συνεχίζουν νά θρηνοῦν τήν ἀπώλεια τῶν συγγενῶν καί τῶν περιουσιῶν τους στά κατεχόμενα ἐδάφη. Ἀντιθέτως, ἀναφέρει ὅτι «ἡ συνεχιζόμενη διαίρεσις τῆς Κύπρου συνεχίζει νά ἐμποδίζει τήν πλήρη ἀπόλαυση τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων ἀπό ὅλους τούς ἀνθρώπους σέ ὅλο τό νησί» ἐξισώνοντας τίς κατοχικές δυνάμεις μέ τό δίκαιο τῶν Κυπρίων.

Κατά τήν παρουσίαση τῆς ἐτήσιας ἐκθέσεώς του στήν Γενεύη, ὁ Φόλκερ Τούρκ σημείωσε, μεταξύ ἄλλων, ὅτι οἱ κάτοικοι τοῦ «ψευδοκράτους» ὑπόκεινται σέ συνεχιζόμενες εἰς βάρος τους διακρίσεις, καί κάλεσε «ὅλες τίς ἐμπλεκόμενες πλευρές νά ἀναπτύξουν βαθύτερους οἰκονομικούς δεσμούς.» Ὁ 59χρονος Αὐστριακός ὑπεγράμμισε, μάλιστα, τήν ἀνάγκη νά δοθεῖ ἔμφασις στήν ἐκπαίδευση τοῦ πληθυσμοῦ περί τήν εἰρήνη (!) καί ἀνεφέρθη ἐκτενῶς σέ μία ἐκπαιδευτική μεταρρύθμιση μέ πυρῆνα τίς σχέσεις τῶν κατοίκων «τῶν δύο κοινοτήτων τοῦ νησιοῦ.»

Τό μόνο θέμα στό ὁποῖο δήλωσε πώς εἶναι εὐχαριστημένος ὁ Ὕπατος Ἁρμοστής τοῦ ΟΗΕ γιά τά Ἀνθρώπινα Δικαιώματα εἶναι ἡ προσπάθεια τῶν δύο πλευρῶν γιά τήν παροχή ἀσύλου σέ πρόσφυγες καί ἀσυνόδευτα ἀνήλικα.

Γιά ὅλα τά ὑπόλοιπα, κάλεσε τίς ἁρμόδιες ἐπιτροπές «μέ τήν συμμετοχή καί τῶν δύο κοινοτήτων» νά ἐργασθοῦν ἀπό κοινοῦ γιά τόν σεβασμό τῶν δικαιωμάτων ὅλων.

www.estianews.gr

Ρ.Φίκο κατά ΝΑΤΟ για εμπλοκή στην Ουκρανία: «Θεωρούν όποιον υποστηρίζει τον πόλεμο ότι είναι στην σωστή πλευρά της Ιστορίας»

0

Ζήτησε από την σλοβακική βουλή να ψηφίσει κατά της αποστολής στρατευμάτων στην Ουκρανία

Ο πρωθυπουργός της Σλοβακίας Ρόμπερτ Φίκο ζήτησε από την Βουλή της χώρας να ψηφίσει κατά της  αποστολής στρατευμάτων στην Ουκρανία θέλοντας να είναι σίγουρος ότι δεν θα υπάρξει συμμετοχή της χώρας του στην έναρξη ενός Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου.

Είπε μάλιστα με «καυστικότητα» και πως εάν κάποιος είναι υπέρ της ειρήνης τότε θεωρείται άνθρωπος του Πούτιν ενώ εάν είναι υπέρ ενός παγκόσμιου πολέμου και των σφαγών, τότε είναι στην σωστή πλευρά της Ιστορίας.

«Κάποιοι Ευρωπαίοι πολιτικοί μιλούν για την ανάγκη άμεσης συμμετοχής στον πόλεμο στην Ουκρανία κατά της Ρωσίας με τέτοια ένταση που αρχίζω να το θεωρώ πραγματικότητα», είπε σε βίντεο που αναρτήθηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

«Και γι’ αυτό θα το θεωρούσα σωστό εάν το Εθνικό Συμβούλιο λάβει μια απόφαση όσο το δυνατόν συντομότερα ότι δεν συμφωνεί με μια τέτοια στρατιωτική περιπέτεια».

«Αν είσαι υπέρ της ειρήνης και της διακοπής της δολοφονίας των Σλάβων, είστε ο άνθρωπος του Πούτιν», είπε απαντώντας στους υποτιμητικούς χαρακτηρισμούς από Ευρωπαίους πολιτικούς που τον παρουσιάζουν ως «σύμμαχο» του Ρώσου προέδρου.

«Εάν είσαι όμως υπέρ των σκοτωμών και της εμπλοκής της ΕΕ και του ΝΑΤΟ στον πόλεμο στην Ουκρανία, είστε στη σωστή πλευρά της ιστορίας».

«Κοιτάξτε τι έκαναν στον Άγιο Πατέρα [τον Πάπα Φραγκίσκο] για την ειρηνική άποψή του για τον πόλεμο στην Ουκρανία», πρόσθεσε, αναφερόμενος στην κριτική για τα πρόσφατα σχόλια του Πάπα που παροτρύνει το καθεστώς του Κιέβου να διαπραγματευτεί.

«Αν μπορούσαν, θα τον είχαν απομακρύνει ή θα τον τιμωρούσαν οικονομικά, κάτι που θα κάνουν στο μέλλον με τους λεγόμενους πολιτικά ανυπάκουους».

Πρώτη φορά ένας δημοκρατικά εκλεγμένος ηγέτης ευρωπαϊκής χώρας τολμάει να πει τα πράγματα με το όνομά τους τόσο ξεκάθαρα και με τέτοια σαφήνεια.

https://www.pronews.gr/kosmos/r-fiko-kata-nato-gia-emploki-stin-oukrania-theoroun-opoion-ypostirizei-ton-polemo-oti-einai-stin-sosti-pleyra-tis-istorias/

Ανησυχητική εξέλιξη στην Υπερδνειστερία: Επίθεση drone κατά ρωσικής στρατιωτικής βάσης

0

Πάνος Σπαγόπουλος 

Τι σχέση έχει με Μολδαβία και τη μεγάλη στρατιωτική βάση του ΝΑΤΟ στην Ρουμανία

Ένα περίεργο όσο και ανησυχητικό συμβάν σημειώθηκε σήμερα στην Υπερδνειστερία, τη στενή λωρίδα γης που βρίσκεται μεταξύ Μολδαβίας και Ουκρανίας και συνιστά de–facto κράτος.

Ένα drone κτύπησε ένα ρωσικό μεταφορικό ελικόπτερο του Στρατού το οποίο βρισκόταν σε βάση που διατηρεί η Ρωσία στην περιοχή.

Το 2006 σε δημοψήφισμα που έγινε στην περιοχή το  93,1% των κατοίκων τάχθηκαν  υπέρ της ανεξαρτητοποίησής τους   από τη Μολδαβία και της ένωσής τους  με τη Ρωσία. Η Μολδαβία, από την άλλη πλευρά θεωρεί την  περιοχή αυτή έκτασης μόλις 4.163 τ.χλμ. δικό της έδαφος,

Η επίθεση, στο παροπλισμένο κατ΄   άλλους ελικόπτερο σημειώθηκε σε στρατιωτική βάση του ρωσικού Στρατού. Η Ρωσία διατηρεί στο κράτος αυτό μια δύναμη περίπου 1.500 στρατιωτών οι οποίοι σύμφωνα με τη Μόσχα έχουν καθήκοντα ειρηνευτικής δύναμης.

Η Μόσχα απέδωσε το κτύπημα σε ουκρανικό drone, ενώ το Κισινάου υποστηρίζει ότι πρόκειται για ενέργεια προβοκάτσιας από τη Μόσχα με στόχο την αποσταθεροποίηση της Μολδαβίας ενόψει της έναρξης των ενταξιακών διαπραγματεύσεων στην ΕΕ εντός του 2024.

Μέχρι στιγμής η Ρωσία δεν έχει  χρησιμοποιήσει το έδαφος της Υπερδνειστερίας για την πραγματοποίηση επιθέσεων στην Ουκρανία, αλλά η περιοχή απέχει μόλις 100 χλμ. από την Οδησσό και η υπόθεση περιπλέκεται ακόμη πιο πολύ με την φημολογούμενη αποστολή γαλλικών δυνάμεων στην Ουκρανία για την υπεράσπιση της πόλης.

Την ίδια ώρα με πυρετώδεις ρυθμούς πραγματοποιούνται δύο έργα στην Ρουμανία τα οποία σχετίζονται άμεσα με την επικείμενη  εμπλοκή του ΝΑΤΟ στον πόλεμο κατά της Ρωσίας.  

Το πρώτο είναι ο Μολδαβικός αυτοκινητόδρομος που κατασκευάζεται με πυρετώδεις ρυθμούς.

Θα διατρέχει τη Ρουμανία από νότο προς βορρά και μέσω Πλοϊέστι, Μπουζάου, Φοσκάνι, Μπακάου και Πασκάνι θα καταλήγει στην Ουκρανία.

Ο αυτοκινητόδρομος μήκους 450 χλμ. περίπου θα είναι έτοιμος στα τέλη του 2024 ή και νωρίτερα. Στόχος του η μεταφορά εφοδίων προς την Ουκρανία.

Το δεύτερο είναι η μεγάλη στρατιωτική βάση, η μεγαλύτερη στην Ευρώπη που κατασκευάζει το ΝΑΤΟ επίσης στην Ρουμανία,.

Η  κατασκευή της βάσης, με κόστος κατασκευής 2,5 δισ. ευρώ ξεκίνησε τις προηγούμενες ήμερες και θα επεκτείνει την 57η αεροπορική βάση της ρουμανικής Αεροπορίας Mihail Kogălniceanu.

Η βάση θα έχει έκταση 2.800 εκτάρια και συνολική περίμετρο 30 χιλιόμετρα. Η βάση θα μπορεί να φιλοξενεί έως και 10.000 στρατιώτες του ΝΑΤΟ και τις οικογένειές τους.

Η βάση στην κομητεία Constanța θα είναι εξοπλισμένη με διαδρόμους, υπόστεγα για αεροσκάφη, εγκαταστάσεις αποθήκευσης και ανάπτυξης όπλων, καυσίμων και λιπαντικών, εκπαιδευτικό εξοπλισμό, σχολεία, νηπιαγωγεία, καταστήματα και νοσοκομείο.

Η  κατασκευή του αυτοκινητοδρόμου που θα είναι έτοιμος στα τέλη του έτους, όσο και η κατασκευή της βάσης στη Ρουμανία, έρχονται σε πλήρη  σύνδεση  με τις δηλώσεις Μακρόν περί αποστολής γαλλικών δυνάμεων στην Ουκρανία,. Οποιαδήποτε μετακίνηση και ανεφοδιασμός τους θα γίνεται μέσω Ρουμανίας.

Επειδή τίποτα δεν είναι τυχαίο βέβαια οέτσι ούτε τυχαίες είναι και οι δηλώσεις Μακρόν, τις οποίες έκανε μεν πριν λίγες ημέρες αλλά όπως φαίνεται ο σχεδιασμός είναι ήδη προετοιμασμένος από τα τέλη του 2023. Απλά τώρα επιλέχθηκε να γίνουν οι δηλώσεις.

Το συμβάν στην Υπερδνειστερία απλά έρχεται να περιπλέξει ακόμη πιο πολύ τα πράγματα.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/anisyxitiko-symvan-stin-yperdneisteria-epithesi-drone-kata-rosikou-metaforikou-elikopterou/

«Τελείωσαν» οι λευκοί προτεστάντες στο Ηνωμένο Βασίλειο: Ινδός στην Αγγλία, μουσουλμάνος στη Σκωτία, καθολικός στην Ιρλανδία και τώρα μαύρος στην Ουαλία

0

Κανένα έθνος του Ηνωμένου Βασιλείου δεν κυβερνάται πλέον από λευκό προτεστάντη Βρετανό, κάτι που μέχρι πρότινος ήταν ίσως το μόνο σίγουρο.

Ο Βον Γκέθινγκ είναι ο πρώτος μαύρος πρωθυπουργός στην Ουαλία, αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ο πατέρας του είναι Ουαλός, ενώ η μητέρα του από τη Ζάμπια.

  • Η πολιτική εικόνα της χώρας είναι η εξής: Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου ο ινδικής καταγωγής Ρίσι Σούνακ, πρώτος πρωθυπουργός της Σκωτίας ο μουσουλμάνος Χούμζα Γιουσάφ, πρώτη πρωθυπουργός στη Βόρεια Ιρλανδία η καθολική Μισέλ Ο’ Νιλ και τώρα πρώτος πρωθυπουργός της Ουαλίας (First Minister) ο μαύρος Βον Γκέθινγκ.

«Σήμερα γυρίζουμε σελίδα στην ιστορία του έθνους μας. Όχι μόνο επειδή έχω την τιμή να είμαι ο πρώτος μαύρος ηγέτης σε οποιαδήποτε ευρωπαϊκή χώρα, αλλά επειδή αυτό δείχνει και τη μεγάλη πρόοδο των γενεών», δήλωσε στην νικητήρια ομιλία του ο νέος πρωθυπουργός Βον Γκέθινγκ, που αναδείχθηκε μετά από ψηφοφορία για αλλαγή ηγεσίας στο Εργατικό κόμμα της Ουαλίας.

Μέχρι πρότινος ο κ. Γκέθινγκ ήταν υπουργός Οικονομικών στην Ουαλία. Γιόρτασε τα 50 του χρόνια την Παρασκευή, ενώ στην ουαλική Βουλή, γνωστή και ως Senedd, βρίσκεται από το 2011. Ο πατέρας του είναι Ουαλός, ενώ η μητέρα του από τη Ζάμπια. Ο ίδιος γεννήθηκε το 1974 στην πρωτεύουσα της Ζάμπιας, Λουσάκα, ενώ οι γονείς του έφυγαν από την αφρικανική ήπειρο μόλις δύο χρόνια μετά.

Από νωρίς τον κέρδισε η πολιτική καθώς, ενώ σπούδαζε στη Νομική, εκλέχθηκε πρόεδρος της Ένωσης Φοιτητών Ουαλίας (National Union of Students Wales), στην οποία ήταν και πάλι ο πρώτος μαύρος πρόεδρος στην ιστορία της.

 Κριτική για «αμφιλεγόμενη» χορηγία 200.000 λιρών

Όμως ο κ. Γκέθινγκ, πριν κιόλας αναλάβει το πρωθυπουργικό αξίωμα την ερχόμενη Τετάρτη, βρίσκεται ήδη αντιμέτωπος με κριτική. Σύμφωνα με βρετανικά ΜΜΕ, το βασικότερο πρόβλημα που ανακύπτει είναι η αποδοχή «αμφιλεγόμενης» δωρεάς ύψους 200.000 λιρών από την εταιρεία Dauson Environmental Group και τον επιχειρηματία Ντέιβιντ Τζον Νιλ.

Οι εν λόγω χορηγίες (από 100.000 λίρες) έγιναν τον Δεκέμβριο του 2023 και τον Ιανουάριο του 2024. Ο Γκέθινγκ τις αποδέχθηκε, παρά το ότι ο κ. Νιλ έχει καταδικαστεί δύο φορές για περιβαλλοντικά αδικήματα. Την πρώτη φορά του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης με αναστολή το 2013 για παράνομη ρίψη αποβλήτων σε προστατευόμενη περιοχή. Η ίδια εταιρεία το 2019 κρίθηκε ένοχη για αμέλεια στους κανονισμούς ασφάλειας που οδήγησαν στον θάνατο ενός υπαλλήλου της.

Ο νέος πρωθυπουργός έχει απλά απαντήσει ότι «οι δωρεές αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι στη σύγχρονη πολιτική».

Συγχαρητήρια και αντιδράσεις

Η τηλεφωνική επικοινωνία με τον ηγέτη του Εργατικού κόμματος Σερ Κιρ Στάρμερ ήταν άμεση. Το μήνυμα του Στάρμερ: «Ελπιδοφόρα και φιλόδοξη νίκη της Εργατικής κυβέρνησης της Ουαλίας, απέναντι σε μια κουρασμένη και αποτυχημένη Συντηρητική κυβέρνηση στο Γουέστμινστερ».

Ο Βρετανός πρωθυπουργός Ρίσι Σούνακ αρκέστηκε να γράψει στην πλατφόρμα X: «Ευκαιρία για τη νέα διοίκηση της Ουαλίας να επικεντρωθεί σε αυτό που χρειάζεται ο λαός της».

Ο πρώην Εργατικός πρωθυπουργός της Ουαλίας (2009-2018) Κάργουιν Τζόουνς δήλωσε πάντως, αναφερόμενος στην επίμαχη δωρεά, ότι η απόφαση του Βον Γκέρθινγκ ήταν «ατυχής» και η δική του καμπάνια τότε «κόστισε 10 με 15 χιλιάδες λίρες, οπότε οι 200.000 από έναν δωρητή είναι πολλά λεφτά».

Ο ηττημένος συνυποψήφιός του, Τζέρεμι Μάιλς, στο ίδιο μήκος κύματος, δήλωσε ότι «η εμπιστοσύνη είναι κάτι που πρέπει να κερδίζεται διαρκώς». Ο ηγέτης του Plaid Cymru, κόμματος που επιθυμεί την απόσχιση της Ουαλίας από τη Μεγάλη Βρετανία, δήλωσε εμφατικά ότι «πρέπει τουλάχιστον να επιστρέψει τις 200.000».

Ο Βον Γκέθινγκ είναι ο πρώτος μαύρος πρωθυπουργός στηn Ουαλία, αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη. Photo screen shot via youtube, Channel 4 News

Πηγή: dw.com

https://hellasjournal.com/2024/03/teliosan-i-lefki-protestantes-sto-inomeno-vasilio-indos-stin-anglia-mousoulmanos-sti-skotia-katholikos-stin-irlandia-ke-tora-mavros-stin-oualia/

Δημοσκοπήσεις: Η «τρύπα» της ΝΔ – «Αν δεν ψηφίσουν αυτοί, ποιοι θα ψηφίσουν;»

0

Στις μεγάλες ηλικίες η κυβέρνηση αναστενάζει – Η μερική αποσυσπείρωση της εκλογικής βάσης της ΝΔ, η εκλογική συμπεριφορά των «boomers» και της «σιωπηλής γενιάς» και οι προσπάθειες ανάταξης

Σε μια προσπάθεια ανάλυσης και αξιολόγησης των δημοσκοπικών απωλειών της ΝΔ έχουν αποδυθεί το Μέγαρο Μαξίμου και το κεντρικό κομματικό επιτελείο στην οδό Πειραιώς, με προφανή στόχο να καταστρωθεί μια κατά το δυνατόν ρεαλιστική τακτική «μαζέματος» των διαρροών, εν όψει ευρωεκλογών.

Κοινή διαπίστωση από τη μελέτη των τάσεων της περιόδου και εν αναμονή της δημοσιοποίησης των ερευνών οι οποίες βρίσκονται σε εξέλιξη είναι, αφενός, ότι η ΝΔ παρουσιάζει μια έστω μικρή αλλά σταθερή «αιμορραγία» από δημοσκόπηση σε δημοσκόπηση και, αφετέρου, ότι αυτή οφείλεται στην αποσυσπείρωση της εκλογικής της βάσης, ιδίως σε μια ομάδα πολιτών όπου παραδοσιακά κυριαρχούσε.

Διαχείριση της υπόθεσης των Τεμπών, ένταση με την Εκκλησία, πολυδιάστατη έξαρση της βίας, έλλειμμα ασφάλειας και μη καταβολή δώρου Πάσχα στους συνταξιούχους έχουν προκαλέσει δυσαρέσκεια

Ξεθωριάζει το ισχυρό χαρτί

Κατά την πρώτη παρατήρηση των ερευνών, οι οποίες συμπεριέλαβαν και τα ζητήματα στα οποία προσφάτως δοκιμάστηκε η κυβέρνηση, με κυριότερο τον γάμο των ομοφύλων και την πολιτική του διαχείριση, έμπειροι αναλυτές επιβεβαιώνουν μια γενική αίσθηση, η οποία διαπιστώνεται σε στενότερο ή ευρύτερο κοινωνικό πεδίο: ότι οι ψηφοφόροι μεγαλύτερων ηλικιακών ομάδων (γενιές τα μέλη των οποίων έχουν κατηγοριοποιηθεί ως boomers για τις ηλικίες 60 έως 80 ετών και silents για τους άνω των 80 ετών), στις οποίες υπερίσχυσε κατά κράτος η ΝΔ στις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις, εμφανίζουν τάσεις αποστασιοποίησης, η οποία μετριέται στις έρευνες των ημερών, των οποίων τα αποτελέσματα αναμένεται να δημοσιοποιηθούν σύντομα.  Το στοιχείο αυτό ερμηνεύεται εκ των πραγμάτων και από μία άλλη παράμετρο.

Είναι το γεγονός ότι οι μεγαλύτερες ηλικιακές ομάδες, και ειδικότερα η συντριπτική πλειονότητα των συνταξιούχων, είναι εκείνες που πλήττονται κατά μείζονα λόγο από την ακρίβεια, δίχως να έχουν κάποια βάσιμη προσδοκία ουσιαστικής διεξόδου. Το γεγονός δε ότι στη συγκεκριμένη συγκυρία ανακοινώθηκε πως λόγω δημοσιονομικής στενότητας δεν θα υπάρξει επίδομα Πάσχα, προστίθεται στις επιβαρυντικές παραμέτρους των αρνητικών διαθέσεων της συγκεκριμένης ομάδας πολιτών έναντι της κυβέρνησης. Υπενθυμίζεται ότι στην ηλικιακή ομάδα άνω των 65 ετών η ΝΔ συγκέντρωσε ποσοστό 52,5% στις εκλογές του Ιουνίου 2023, έναντι 17,9% του ΣΥΡΙΖΑ και 14,6% του ΠαΣοΚ.

ΤΑ ΠΟΣΟΣΤΑ ΤΗΣ ΝΔ ΣΤΙΣ ΕΠΙΜΑΧΕΣ ΓΕΝΙΕΣ


Οι ψηφοφόροι άνω των 65 ετών

Οπως εκτιμούν δημοσκόποι, οι απώλειες αυτές έχουν κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Κατ’ αρχάς, ότι έως και σήμερα δεν συγκαταλέγονται στις σημαντικές εκλογικές δεξαμενές των κομμάτων της Ακρας Δεξιάς. Οπως τονίζεται, στην παρούσα συγκυρία οι ψηφοφόροι άνω των 65 ετών φαίνεται ότι τροφοδοτούν πρωτίστως την αποχή και δευτερευόντως κόμματα όπως η Ελληνική Λύση, η οποία φαίνεται ότι ενισχύεται από εισροές προερχόμενες σχεδόν από όλο το πολιτικό φάσμα.

Σε συνδυασμό με αυτές τις εκτιμήσεις και διαπιστώσεις, υπογραμμίζεται ένα στοιχείο στο οποίο θα πρέπει να εστιαστεί η προσοχή εν όψει ευρωεκλογών. Οτι οι μεγαλύτερες ηλικιακές ομάδες είναι ή ήταν έως τώρα οι συνεπέστερες ως προς την προσέλευσή τους στις κάλπες. «Αν δεν ψηφίσουν και αυτοί, ποιοι θα ψηφίσουν;» αναφέρει χαρακτηριστικά έμπειρος πολιτικός και εκλογικός αναλυτής.

Διευρύνοντας τη συζήτηση ως προς τις παραμέτρους οι οποίες επηρεάζουν τις δημοσκοπικές τάσεις της περιόδου, η ίδια πηγή εξηγεί ότι κατά το διάστημα των τελευταίων μηνών έχει διαμορφωθεί η αίσθηση ότι η ΝΔ και η κυβέρνηση παράγουν, είτε με δική τους υπαιτιότητα είτε διά της αδράνειας, πολλές αρνητικές ειδήσεις (διαχείριση της υπόθεσης των Τεμπών, ένταση με την Εκκλησία, πολυδιάστατη έξαρση της βίας, έλλειμμα ασφάλειας κ.λπ.), δίχως ικανά ή αποτελεσματικά θετικά αντισταθμίσματα.

Τα νέα στοιχεία στις δημοσκοπήσεις

Υπό αυτές τις συνθήκες, οι προσεχείς δημοσκοπήσεις αναμένονται με αυξημένο ενδιαφέρον, για πολλούς λόγους. Κατ’ αρχάς προκειμένου να διαπιστωθεί αν οι απώλειες της κυβέρνησης είναι προσωρινές ή αναστρέψιμες και σε ποια έκταση. Και επιπλέον, επειδή στις νέες έρευνες θα περιλαμβάνονται και οι μετρήσεις για τα δύο νέα κόμματα, τον Κόσμο του Πέτρου Κόκκαλη και τους Δημοκράτες του Ανδρέα Λοβέρδου. Εν όψει αυτών, επισημαίνονται κάποια στοιχεία και διαπιστώσεις από προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις για την Ευρωβουλή.

Το 2019, σε αντίστοιχη χρονική απόσταση από την ημερομηνία των ευρωεκλογών, οι δημοσκοπήσεις εμφάνιζαν την Ακρα Δεξιά, με τον μανδύα της Χρυσής Αυγής τότε, με τάση κοντά στο 7% και άλλα κόμματα, όπως η Ελληνική Λύση, με ασθενική δυναμική (κάτω του 2%) ή το ΜέΡΑ25, να φτάνει οριακά το 1%.

Τα πραγματικά εκλογικά αποτελέσματα ήταν εντελώς διαφορετικά, με το κόμμα του Κυριάκου Βελόπουλου σημαντικά ενισχυμένο στη σφαίρα του 4% και το κόμμα του Γιάνη Βαρουφάκη να πιάνει το 2,99% και να χάνει την είσοδο στην Ευρωβουλή για λίγες δεκάδες ψήφους.

Η κρίσιμη ρευστότητα στα «χαμηλά»

Αυτά τονίζονται από τους αναλυτές, για δύο λόγους. Αφενός, προκειμένου να καταδειχθεί ότι, με χρονική απόσταση σχεδόν τριών μηνών από την ευρωκάλπη, το στοιχείο της ρευστότητας είναι πολύ έντονο στα «χαμηλά» των δημοσκοπήσεων και, αφετέρου, επειδή η τελική διαμόρφωση των ποσοστών στο όριο του 3% έχει πολλαπλή σημασία.

Είτε επειδή διαμορφώνει μια συνολική εικόνα πολυδιάσπασης και κρίσης πολιτικής εκπροσώπησης είτε επειδή ανάλογα με το συνολικό ποσοστό το οποίο θα μείνει εκτός Ευρωβουλής μοιράζονται και οι έδρες μεταξύ των κομμάτων τα οποία θα υπερβούν το όριο. Μία από τις κρίσιμες επισημάνσεις πολιτικών και εκλογικών αναλυτών και δημοσκόπων είναι ότι υπό αυτές τις συνθήκες τίποτε δεν μπορεί να θεωρηθεί πως έχει «τελεσιδικήσει» εν όψει ευρωεκλογών.

Επιπροσθέτως, ότι, επειδή οι τάσεις διαμαρτυρίας και αντίδρασης δεν έχουν σαφή ιδεολογικά χαρακτηριστικά και αίτια, παρατηρούνται εύκολες μετακινήσεις ψηφοφόρων μεταξύ των δήθεν αντισυστημικών κομμάτων.

Με αυτή την έννοια, έως και το τελευταίο διάστημα πριν από τις ευρωεκλογές θα είναι δύσκολο να διαμορφωθεί μια σαφής εικόνα και δεν αποκλείεται, κατά μια περίεργη αντιστοίχιση με το 2019, π.χ., η σημερινή σημαντική ενίσχυση της Ελληνικής Λύσης ενδεχομένως να ψαλιδιστεί λόγω μετακινήσεων προς τη Νίκη, υπό το πρίσμα και της στάσης της Εκκλησίας, στον βαθμό που επηρεάζει κάποιες συγκεκριμένες ομάδες ψηφοφόρων.

Δημοσκοπήσεις: Η «τρύπα» της ΝΔ – «Αν δεν ψηφίσουν αυτοί, ποιοι θα ψηφίσουν;»

Ο πρόεδρος της Γερμανίας Σταϊνμάιερ δεν θα συγχαρεί τον Πούτιν

0
Russian President Vladimir Putin speaks on a visit to his campaign headquarters after a presidential election in Moscow, early Monday, March 18, 2024. (AP Photo/Alexander Zemlianichenko)

Το γερμανικό υπουργείο Εξωτερικών σε ανακοίνωσή του αναφέρεται σε «ψευδοεκλογές»

Οομοσπονδιακός πρόεδρος Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ δεν σκοπεύει να συγχαρεί τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν για την επανεκλογή του, έκανε γνωστό η εκπρόσωπός του, ενώ το γερμανικό υπουργείο Εξωτερικών σε ανακοίνωσή του αναφέρεται σε «ψευδοεκλογές», το αποτέλεσμα των οποίων δεν εκπλήσσει κανέναν.

«Σήμερα σκέφτομαι τους ανθρώπους στην Ρωσία που αγωνίζονται για την ελευθερία και την δημοκρατία και ζουν σε συνεχή κίνδυνο υπό το καθεστώς του Πούτιν. Δεν ξεχνάμε αυτούς τους γενναίους ανθρώπους», ανέφερε ο Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ μέσω Χ, ενώ η εκπρόσωπός του, Κέρστιν Γκάμελιν, δήλωσε στην εφημερίδα Tagesspiegel ότι «δεν θα υπάρξει επιστολή (σ.σ. συγχαρητηρίων) προς τον Βλαντιμίρ Πούτιν και έκανε λόγο για «λεγόμενες προεδρικές εκλογές» στην Ρωσία.

Από το υπουργείο Εξωτερικών επισημαίνεται μέσω X: «Οι ψευδοεκλογές στην Ρωσία δεν είναι ούτε ελεύθερες ούτε δίκαιες, το αποτέλεσμα δεν εκπλήσσει κανέναν. Ο Πούτιν κυβερνά αυταρχικά, βασίζεται στην λογοκρισία, την καταστολή και τη βία. Οι “εκλογές” στα κατεχόμενα εδάφη της Ουκρανίας είναι άκυρες και μια ακόμη παραβίαση του διεθνούς δικαίου».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

https://www.kathimerini.gr/world/562938097/o-proedros-tis-germanias-stainmaier-den-tha-sygcharei-ton-poytin/

Στην ασφάλεια του ψυγείου

0

Η διατήρηση του status της «παγωμένης» ελληνοτουρκικής διαφοράς και το στοίχημα της Αγκυρας στο σενάριο Τραμπ. Στις 7-8 Μαΐου, εκτός απροόπτου, το επόμενο κρίσιμο ραντεβού ανάμεσα στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και τον κ. Ερντογάν

Η ατμόσφαιρα στη συνάντηση της περασμένης Δευτέρας ανάμεσα στους δύο υφυπουργούς Εξωτερικών Ελλάδας και Τουρκίας, Αλεξάνδρας Παπαδοπούλου και Μπουράκ Ακσαπάρ, ήταν κατά τα συνήθη –ανάμεσα σε δύο πολύπειρους διπλωμάτες– εξαιρετικά πολιτισμένη. Το κοινό ανακοινωθέν που εκδόθηκε λίγο αργότερα ήταν τυπικό, ωστόσο είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον ότι στις πρώτες διαρροές αναφέρθηκαν ορισμένα στοιχεία, όπως η διαφωνία απόψεων στην ανταλλαγή oδηγιών προς ναυτιλλομένους σε θάλασσα και αέρα (NAVTEX και NOTAM) σχετικά με ασκήσεις ή σχεδιαζόμενα γυμνάσια, καθώς και στις θρησκευτικές ελευθερίες.

Οι δύο πλευρές συμφώνησαν ότι καλό είναι να διατηρηθεί η ατμόσφαιρα των «ήρεμων νερών» στο Αιγαίο κατά το δυνατόν περισσότερο. Ωστόσο, ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σε δείπνο ιφτάρ –λόγω Ραμαζανιού– είπε το βράδυ της Τρίτης ότι εύχεται το θετικό κλίμα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο «να φέρει συγκεκριμένα αποτελέσματα», αφού πρόσθεσε και όλα όσα ακούγονται ευχάριστα στα δυτικά αυτιά περί ΝΑΤΟ και στρατηγικού στόχου ένταξης στην Ε.Ε.

Την προηγούμενη ημέρα η κ. Παπαδοπούλου είχε, βέβαια, γνωστοποιήσει ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να συζητήσει για ζητήματα που άπτονται της εθνικής κυριαρχίας, ωστόσο είναι ενδιαφέρον να διευκρινιστεί τι ακριβώς εννοεί ο κ. Ερντογάν όταν αναφέρεται σε «συγκεκριμένα αποτελέσματα».

Κατ’ αρχάς, ο πρόεδρος της Τουρκίας με τον τρόπο αυτό ασκεί πίεση προς την Ελλάδα, ουσιαστικά υπενθυμίζοντας ότι οι συζητήσεις ξεκίνησαν με σκοπό να καταλήξουν κάπου, οριοθετώντας πρακτικά και χρονικά τον ορίζοντα γι’ αυτό. Σύμφωνα με κάποιες εκτιμήσεις, ο κ. Ερντογάν κινείται με ορίζοντα την πιθανή επανεκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ. Αυτή τη στιγμή, πάντως, δεδομένης και της πολεμικής προετοιμασίας των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων για εισβολή στο Βόρειο Ιράκ με σκοπό εκκαθαριστικές επιχειρήσεις εναντίον του κουρδικού ΡΚΚ, είναι σαφές ότι η Αγκυρα είναι απασχολημένη με πολύ πιο σοβαρά (για την τουρκική κοινή γνώμη) ζητήματα.

Οι συνομιλίες σε επίπεδο υφυπουργών Εξωτερικών, παρά τις διαρροές για διαφωνίες, επιβεβαίωσαν την πρόθεση των δύο πλευρών να αποφευχθεί η όποια θαλασσοταραχή στο Αιγαίο.

Τα θέματα «ουσίας» είναι και θεωρητικά και πρακτικά εξαιρετικά δύσκολο να γίνουν αποδεκτά από την ελληνική πλευρά. Κατά την τουρκική θεώρηση η αποστρατιωτικοποίηση των νησιών είναι προϋπόθεση για οποιαδήποτε υποχώρηση και συμβιβασμό εκ μέρους της Αγκυρας. Το πρόβλημα, ωστόσο, και σε αυτή την περίπτωση είναι το πώς αντιλαμβάνεται η Αγκυρα την υποχώρηση. Εν ολίγοις, η Ελλάδα δεν χρειάζεται τη συγκατάθεση της Αγκυρας για τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, που είναι αναπόσπαστο τμήμα του εθνικού κορμού. Οπότε εύλογα, όταν υπονοείται κάτι τέτοιο από την Αγκυρα, η απάντηση είναι σαφέστατα αρνητική. Οι NAVTEX και αντι-NAVTEX της προηγούμενης περιόδου, όπου κατά κανόνα υπογραμμίζεται από τις τουρκικές αρχές πως οι ασκήσεις των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων είναι παράτυπες, καθώς δήθεν «παραβιάζουν» το αποστρατιωτικοποιημένο καθεστώς των νησιών, ήταν μια πιο δημόσια υπενθύμιση από την πλευρά της Αγκυρας ότι η υποχώρηση από τη συγκεκριμένη θέση είναι αδιανόητη.

Στην παρούσα συγκυρία περιορισμένη φαίνεται να είναι και η παρέμβαση τρίτων (π.χ. ΗΠΑ ή Γερμανία), που βεβαίως δηλώνουν έτοιμοι να καταθέσουν προτάσεις, παραμένουν δε ικανοποιημένοι με αυτό το status quo «παγωμένης σύγκρουσης», καθώς στον περίγυρο (Ουκρανία, Μέση Ανατολή, Ερυθρά Θάλασσα και Καύκασο) η κατάσταση έχει ξεφύγει από τον έλεγχο.

Οι Ελληνες διπλωμάτες έχουν συνηθίσει πλέον τη γραμμή της Αγκυρας περί λύσης δύο κρατών στο Κυπριακό, κάτι που άλλωστε οι Τούρκοι αξιωματούχοι δεν προβληματίζονται ιδιαιτέρως να μοιραστούν και δημόσια. Ωστόσο, είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον ότι ακόμη και στις τελευταίες ελληνοτουρκικές επαφές, από την τουρκική πλευρά επαναλήφθηκε πως η Αγκυρα δεν προτίθεται να υποχωρήσει από τις θέσεις της περί κυριαρχικής ισότητας των Τουρκοκυπρίων· εμμέσως πλην σαφώς, μιας άλλης φόρμουλας που θα οδηγεί σε νέα κράτη. Είναι ενδεικτικό ένα περιστατικό που καταγράφηκε πριν από λίγες ημέρες σε συνεδρίαση του ΟΗΕ, όταν ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Ελλάδας Ευάγγελος Σέκερης, προχωρώντας σε ένα γενικότερο σχόλιο για την κατάσταση στον κόσμο, έκανε και μια παραπομπή στο Κυπριακό, μιλώντας όμως επί της αρχής και, κυρίως, παρεμπιπτόντως. Η αντίδραση της Τουρκίας ήταν δυσανάλογη, καθώς ο τοποθετηθείς ως μόνιμος αντιπρόσωπος της χώρας Σεντάτ Ονάλ (γνωστός στην ελληνική διπλωματία από τις διερευνητικές επαφές, αλλά και τα πρώτα βήματα του ανανεωμένου διαλόγου που ξεκίνησε μετά τους σεισμούς του Φεβρουαρίου 2023) συνέταξε επιστολή με την οποία εξέθετε τις, λίγο-πολύ γνωστές απόψεις της Αγκυρας για το Κυπριακό. Αυτό σημαίνει ότι στην Αγκυρα εξακολουθεί να υπάρχει ευαισθησία για το ζήτημα και αποτελεί, αν μη τι άλλο, και δείκτη των προσδοκιών που πρέπει να υπάρχουν ενόψει της νέας προσπάθειας που γίνεται υπό την αιγίδα του γ.γ. του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες.

Το ραντεβού στην Αγκυρα

Το επόμενο κρίσιμο ραντεβού είναι, βεβαίως, εκείνο ανάμεσα στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και τον κ. Ερντογάν στην Αγκυρα, εκτός απροόπτου στις 7-8 Μαΐου. Οι δύο ηγέτες θα συναντηθούν ξανά τον Ιούλιο, στο περιθώριο της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ στην Ουάσιγκτον. Μέχρι τότε θα έχουν πραγματοποιηθεί κάποιοι ακόμη γύροι επαφών ανάμεσα στους υπουργούς Εξωτερικών Γιώργο Γεραπετρίτη και Χακάν Φιντάν, τους υφυπουργούς Κώστα Φραγκογιάννη και Μπουράκ Ακσαπάρ για τη θετική ατζέντα (15 Απριλίου), καθώς επίσης και ο επόμενος γύρος των Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ) στις 22 Απριλίου.

photo: Στιγμιότυπο από τη συμμετοχή των ελληνικών ειδικών δυνάμεων στην πολυεθνική άσκηση «Trojan Footprint». Οι NAVTEX και αντι-NAVTEX της προηγούμενης περιόδου, όπου οι τουρκικές αρχές επαναλάμβαναν τον ισχυρισμό ότι οι ασκήσεις των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων δήθεν «παραβιάζουν» το αποστρατιωτικοποιημένο καθεστώς των νησιών, καταδεικνύουν ότι η Αγκυρα εμμένει στις θέσεις της, παρά τη βελτίωση του κλίματος. Φωτ. ΙΝΤΙΜΕ / ΥΠΕΘΑ / ΔΝΣΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ
https://www.kathimerini.gr/politics/foreign-policy/562936246/stin-asfaleia-toy-psygeioy/