Η συνοδεία του υπουργού παρακολουθούσε αμήχανα, ενώ οι φωνές διαμαρτυρίας φούντωναν για τις ελλείψεις στις υγειονομικές δομές του νησιού
Ούτε που περνούσε από το μυαλό του υπουργού Υγείας η εξέλιξη που θα είχε η βόλτα του στα καφενεία της Μύρινας.
Αμέσως μετά την τελετή για τα εγκαίνια στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ) του Νοσοκομείου Λήμνου, ο Άδωνις Γεωργιάδης βρέθηκε αντιμέτωπος με την έντονη αποδοκιμασία και την οργή των ντόπιων.
Μετά την κάλυψη του επίσημου μέρους των εγκαινίων, ο κ. Γεωργιάδης επέλεξε να περπατήσει στα τοπικά στενά και να προσεγγίσει τα καφενεία της περιοχής.
Ωστόσο, το κλίμα που συνάντησε ήταν κάθε άλλο παρά θερμό, με τους κατοίκους να αντιδρούν ακαριαία στην παρουσία του.
Η ένταση χτύπησε «κόκκινο», όταν ένας πολίτης αρνήθηκε κατηγορηματικά να του δώσει το χέρι, λέγοντάς του σε έντονο ύφος:
«Τι ήρθατε να κάνετε στο νησί μας; Τα χέρια μου είναι ολοκάθαρα, είναι όλο ιδρώτα και όλο πόνο!
Ποιος σε έστειλε εδώ πέρα να ‘ρθείτε να κάνετε τι;»
Η συνοδεία του υπουργού παρακολουθούσε αμήχανα, ενώ οι φωνές διαμαρτυρίας φούντωναν για τις ελλείψεις στις υγειονομικές δομές του νησιού.
Δείτε βίντεο:
Οι παρευρισκόμενοι ζητούσαν επιτακτικά από τον υπουργό να αποχωρήσει.
«Άιντε δρόμο! Και μη ξανά ‘ρθετε! Δρόμο από εδώ, δρόμο! Παράσιτα δεν θέλουμε εδώ πέρα, δρόμο!
Για τα νοσοκομεία τίποτα δεν έγινε και έχουν και μούτρα να έρχονται… Πάρτε δρόμο από εδώ!», του φώναζαν.
Το επεισόδιο έκλεισε με τον υπουργό και το κλιμάκιο που τον συνόδευε να αποχωρούν εσπευσμένα από το σημείο, εν μέσω εντονότατων παραπόνων για την υποστελέχωση και τα προβλήματα της δημόσιας υγείας στη Λήμνο.
«Για αυτό πρέπει να μιλήσουμε για το inlcusion και την διαφορετικότητα», πρόσθεσε
«Δεν υπάρχει η ελληνική οικογένεια του μέλλοντος». Αυτή τη φράση επέλεξε να ψελλίσει η υπουργός Οικογένειας της Νέας Δημοκρατίας, Δόμνα Μιχαηλίδου, σε πρόσφατη εκδήλωση στην οποία έδωσε το παρών, στέλνοντας κύματα σοκ και αμηχανίας στην κοινωνία.
«Για αυτό πρέπει να μιλήσουμε για το inlcusion και την διαφορετικότητα», πρόσθεσε στη συνέχεια, επιστρατεύοντας την αγγλική ορολογία της μόδας για να περιενδύσει μια βαθιά προβληματική παραδοχή.
Δείτε βίντεο με όσα ανέφερε:
Η τοποθέτηση της κ. Μιχαηλίδου δεν είναι απλώς μια ατυχής διατύπωση.
Είναι ο καθρέφτης μιας πολιτικής αντίληψης που προτιμά να συντονίζεται με τις επιταγές της εποχής παρά να δώσει μάχη για την επιβίωση και την ενίσχυση της ελληνικής κοινωνίας.
Ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Τουρκίας στα Ηνωμένα Έθνη, Αχμέτ Γιλντίζ, διαβίβασε επιστολή στον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, την οποία ζήτησε να κυκλοφορήσει ως… επίσημο έγγραφο της Γενικής Συνέλευσης και του Συμβουλίου Ασφαλείας.
Η Τουρκία επαναφέρει έτσι επίσημα στον ΟΗΕ τη θέση της ότι η τουρκική στρατιωτική επέμβαση του 1974 στην Κύπρο ήταν «νόμιμη και δικαιολογημένη», απορρίπτοντας τους χαρακτηρισμούς της «εισβολής» και της «κατοχής», υποστηρίζοντας ότι η ελληνοκυπριακή πλευρά εκμεταλλεύεται την απουσία εκπροσώπησης των Τουρκοκυπρίων σε διεθνή φόρα και επιτίθεται στο Ευρωκοινοβούλιο για το ψήφισμα της 8ης Ιουλίου σχετικά με «τον αντίκτυπο της τουρκικής «εισβολής» του 1974 στις Κύπριες γυναίκες και κορίτσια, και τα εγκλήματα που διέπραξαν οι τουρκικές δυνάμεις και τις συνέπειες στην ισότητα των φύλων».
Ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Τουρκίας στα Ηνωμένα Έθνη, Αχμέτ Γιλντίζ, διαβίβασε στον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ επιστολή, με ημερομηνία 16 Ιουλίου 2026, ζητώντας να κυκλοφορήσει ως επίσημο έγγραφο της Γενικής Συνέλευσης και του Συμβουλίου Ασφαλείας.
Στο παράρτημα περιλαμβάνεται επιστολή του Μουράτ Σοϊσάλ, εκπροσώπου του ψευδοκράτους στη Νέα Υόρκη, με την οποία απαντά στις δηλώσεις του εκπροσώπου της Κυπριακής Δημοκρατίας στο Συμβούλιο Ασφαλείας και ασκεί κριτική στο πρόσφατο ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τα εγκλήματα κατά των γυναικών το 1974.
Στην επιστολή υποστηρίζεται ότι η τουρκική στρατιωτική επέμβαση του 1974 ήταν «νόμιμη και δικαιολογημένη», απορρίπτεται ο χαρακτηρισμός της ως «εισβολής» ή «κατοχής» και επαναλαμβάνεται η θέση ότι στην Κύπρο υπάρχουν «δύο ξεχωριστά κράτη και δύο ξεχωριστοί λαοί».
Παράλληλα, υποστηρίζεται ότι όλες οι προηγούμενες προσπάθειες επίλυσης έχουν αποτύχει και ότι μια «δίκαιη, διαρκής και βιώσιμη συμφωνία» μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω μιας σχέσης συνεργασίας μεταξύ των δύο πλευρών «ως κυρίαρχων ίσων, που απολαμβάνουν ισότιμο διεθνές καθεστώς».
Το διαβιβαστικό της κατάπτυστης επιστολή του ψευδοκράτους που κατέθεσε η Τουρκία στον ΟΗΕ
Αυτούσια η επιστολή:
«Επιστολή με ημερομηνία 16 Ιουλίου 2026 από τον Μόνιμο Αντιπρόσωπο της Τουρκίας στα Ηνωμένα Έθνη, απευθυνόμενη στον Γενικό Γραμματέα
Έχω την τιμή να σας διαβιβάσω με την παρούσα επιστολή με ημερομηνία 16 Ιουλίου 2026, απευθυνόμενη σε εσάς από τον Μουράτ Σοϊσάλ, Αντιπρόσωπο της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου (βλ. παράρτημα).
Θα σας ήμουν ευγνώμων εάν η παρούσα επιστολή και το παράρτημά της μπορούσαν να κυκλοφορήσουν ως έγγραφο της Γενικής Συνέλευσης, στο πλαίσιο του θέματος 40 της ημερήσιας διάταξης, και του Συμβουλίου Ασφαλείας.
Αχμέτ Γιλντίζ
Μόνιμος Αντιπρόσωπος
Παράρτημα στην επιστολή με ημερομηνία 16 Ιουλίου 2026 από τον Μόνιμο Αντιπρόσωπο της Τουρκίας στα Ηνωμένα Έθνη προς τον Γενικό Γραμματέα
Σας γράφω σχετικά με τη δήλωση που έκανε ο Ελληνοκύπριος εκπρόσωπος στη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας με θέμα «Τιμώντας την υπόσχεση του διεθνούς δικαίου προς τα θύματα σεξουαλικής βίας που σχετίζεται με συγκρούσεις», που πραγματοποιήθηκε στις 8 Ιουλίου 2026. Καθώς η εν λόγω περίσταση αξιοποιήθηκε για άλλη μια φορά για να διαστρεβλωθούν τα γεγονότα που αφορούν την Κύπρο, αναγκάστηκα να απαντήσω γραπτώς, ιδίως δεδομένου του γεγονότος ότι ο τουρκοκυπριακός λαός εξακολουθεί να στερείται του δικαιώματός του για διεθνή εκπροσώπηση.
Αρχικά, θα πρέπει να υπογραμμιστεί ότι οι Ελληνοκύπριοι εκπρόσωποι εκμεταλλεύονται εδώ και καιρό την απουσία του Τουρκοκυπριακού λαού από τα διεθνή φόρουμ για να παρουσιάσουν το Κυπριακό ως ζήτημα «εισβολής» και «κατοχής», σαν να είχε λάβει χώρα η επέμβαση της Τουρκίας στο κενό και το Κυπριακό να είχε ξεκινήσει το 1974 και όχι το 1963. Υπό αυτό το πρίσμα, είναι σημαντικό να υπενθυμίσουμε ότι κανένα από τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας για την Κύπρο δεν περιγράφει τη νόμιμη και δικαιολογημένη τουρκική
επέμβαση στο νησί, η οποία πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με τις Διεθνείς Συνθήκες για την Κύπρο του 1959-1960, ως «εισβολή» ή την επακόλουθη παρουσία της στο νησί ως «κατοχή». Στις 20 Ιουλίου 1974, μετά το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974 που οργανώθηκε από τη στρατιωτική χούντα στην Αθήνα και τους Ελληνοκύπριους συνεργάτες της στην Κύπρο, το οποίο στόχευε στην προσάρτηση ολόκληρου του νησιού στην Ελλάδα (ένωση) με κάθε κόστος, συμπεριλαμβανομένης της πλήρους εξόντωσης του Τουρκοκυπριακού λαού, η Τουρκία, ως εγγυήτρια δύναμη, αναγκάστηκε να παρέμβει, ενεργώντας σύμφωνα με τις υποχρεώσεις της βάσει της Συνθήκης Εγγύησης. Η επέμβαση της Τουρκίας ακολούθησε τα δεκαετή βάσανα που υπέστη ο Τουρκοκυπριακός λαός, κατά τη διάρκεια των οποίων αναγκάστηκε να ζήσει σε θύλακες που αποτελούσαν έως και το 3% του εδάφους του νησιού, ενώ παράλληλα υπέστη κατάφωρες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Σε αυτό το πλαίσιο, η παρέμβαση της Εγγυήτριας Τουρκίας έφερε την πολυαναμενόμενη ειρήνη και ασφάλεια στο νησί, θέτοντας τέλος όχι μόνο στις φρικαλεότητες που διαπράχθηκαν εναντίον του Τουρκοκυπριακού λαού, αλλά και στη βία που διαπράχθηκε από την Ελληνοκυπριακή πολιτοφυλακή εναντίον του ίδιου του λαού της. Λαμβάνοντας υπόψη τις εμπειρίες του παρελθόντος και την αδυναμία της διεθνούς κοινότητας να τερματίσει τα τρέχοντα ανθρώπινα βάσανα που προκαλούνται από τις πρόσφατες συγκρούσεις παγκοσμίως, είναι αναμφίβολα ότι το σύστημα εγγυήσεων στην Κύπρο, το οποίο απέτρεψε την ολοκληρωτική εξόντωση του Τουρκοκυπριακού λαού, είναι πλέον πιο επίκαιρο και απαραίτητο από ποτέ.
Όπως έχει τεκμηριωθεί εκτενώς στα αρχεία των Ηνωμένων Εθνών, μεταξύ 1963 και 1974, οι Τουρκοκύπριοι υπέστησαν συστηματικά παραβιάσεις των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος στη ζωή, από την ελληνοκυπριακή πλευρά. Στην πραγματικότητα, η μεγάλης κλίμακας βία που διαπράχθηκε κατά του Τουρκοκυπριακού λαού και οι επακόλουθες κατάφωρες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι οποίες περιελάμβαναν επίσης σεξουαλική βία που σχετίζεται με τη σύγκρουση, κατέστησαν αναγκαία την ανάπτυξη από το Συμβούλιο Ασφαλείας της Ειρηνευτικής Δύναμης των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο (UNFICYP) στο νησί το 1964, προκειμένου να σταματήσει η αιματοχυσία και οι φρικαλεότητες που διαπράττονται κατά του Τουρκοκυπριακού λαού. Παρά την πληθώρα εγγράφων των Ηνωμένων Εθνών που πιστοποιούν αυτά τα
εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, το γεγονός ότι δεν υπάρχει καμία αναφορά στα βάσανα του του τουρκοκυπριακού λαού στην εν λόγω δήλωση αποτελεί απόδειξη του γεγονότος ότι αυτά τα σχόλια δεν βασίζονται σε γεγονότα, αλλά αποτελούν ένα ακόμη επεισόδιο του γνωστού ελληνοκυπριακού μηχανισμού προπαγάνδας.
Ομοίως, η ελληνοκυπριακή πλευρά εκμεταλλεύεται την απουσία εκπροσώπησης των Τουρκοκυπρίων σε διεθνείς πλατφόρμες, όχι μόνο για να αποσπάσει την προσοχή από την ευθύνη της τόσο για τη δημιουργία όσο και για τη συνεχιζόμενη διαιώνιση του Κυπριακού αλλά και για να προωθήσει την παραπλανητική της αφήγηση ότι είναι ο μοναδικός εκπρόσωπος του νησιού. Ενώ υπάρχουν δύο ξεχωριστά κράτη και δύο ξεχωριστοί λαοί στο νησί, το καθένα με τη δική του ξεχωριστή γλώσσα, πολιτισμό και θρησκεία, η αναφορά του ελληνοκυπριακού εκπροσώπου στην «κυπριακή κοινωνία» σαν να υπήρχε ένας ενιαίος ομοιογενής λαός στο νησί αποτελεί έναν εντελώς παραπλανητικό χαρακτηρισμό της πραγματικότητας. Θα πρέπει να υπογραμμιστεί ότι η παράλειψη του Ελληνοκύπριου εκπροσώπου, στην προαναφερθείσα συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας, να αναγνωρίσει τις φρικαλεότητες και τις κατάφωρες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που διαπράχθηκαν εναντίον του τουρκοκυπριακού λαού από την Ελληνοκυπριακή πλευρά μεταξύ 1963 και 1974, ενώ αποδίδει στην Τουρκία γεγονότα που δεν συνέβησαν ποτέ και, ταυτόχρονα, υπονοεί απλώς το ψήφισμα 1325 (2000) του Συμβουλίου Ασφαλείας και τα επακόλουθα ψηφίσματα για τις γυναίκες, την ειρήνη και την ασφάλεια, αποτελεί μια ακόμη προσπάθεια συστηματικής διαστρέβλωσης ιστορικών και νομικών γεγονότων.
Ως Εκπρόσωπος της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου στη Νέα Υόρκη, επιθυμώ να εκφράσω τη βαθιά μου ανησυχία και τη βαθιά μου απογοήτευση σχετικά με το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 8ης Ιουλίου 2026 σχετικά με «τον αντίκτυπο της τουρκικής «εισβολής» του 1974 στις Κύπριες γυναίκες και κορίτσια, και τα εγκλήματα που διέπραξαν οι τουρκικές δυνάμεις και τις συνέπειες στην ισότητα των φύλων» (2026/2617(RSP)), το οποίο περιέχει αβάσιμες και παράλογες κατηγορίες κατά των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων.
Καταδικάζουμε έντονα αυτή τη μονόπλευρη απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η οποία όχι μόνο αγνοεί τις αγωνίες που υφίσταται ο τουρκοκυπριακός λαός, αλλά και εκμεταλλεύεται ένα ανθρωπιστικό ζήτημα με προκατειλημμένο, προκατειλημμένο και πολιτικά υποκινούμενο τρόπο. Είναι σαφές ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι θεσμοί της έχουν χάσει εντελώς την αμεροληψία τους στο κυπριακό ζήτημα, ευθυγραμμιζόμενες με την ελληνοκυπριακή πλευρά σαν να ήταν ενεργό μέρος του κυπριακού ζητήματος. Ως εκ τούτου, καλούμε την Ευρωπαϊκή Ένωση να εγκαταλείψει τη μονόπλευρη προσέγγισή της, να απόσχει από την πολιτικοποίηση των ανθρωπιστικών πτυχών του κυπριακού ζητήματος ως μέσο πολιτικής προπαγάνδας και να αναγνωρίσει και να σεβαστεί τις ιστορικές πραγματικότητες στο νησί, συμπεριλαμβανομένων των δεινών που υφίσταται ο τουρκοκυπριακός λαός.
Συμπερασματικά, θα πρέπει να υπογραμμιστεί ότι τα σχόλια του Ελληνοκύπριου εκπροσώπου, τα οποία δεν επιβεβαιώνονται και δεν μπορούν να επιβεβαιωθούν ούτε από νομικά ούτε από ιστορικά γεγονότα που αφορούν το νησί, αποτελούν ένα ακόμη επεισόδιο της γνωστής ελληνοκυπριακής προπαγάνδας. Αντί να εκμεταλλεύεται κάθε ευκαιρία για να προωθήσει αβάσιμες κατηγορίες και εχθρική ρητορική, είναι καιρός η ελληνοκυπριακή πλευρά να υιοθετήσει μια ειλικρινή προσέγγιση με στόχο την επίτευξη μιας βιώσιμης και δίκαιης συμφωνίας μεταξύ των δύο πλευρών που να αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα του νησιού και να σέβεται, μεταξύ άλλων, τα εγγενή δικαιώματα του τουρκοκυπριακού λαού. Μετά την αποτυχία όλων των προσπαθειών και πρωτοβουλιών των προηγούμενων δεκαετιών, μια νέα προσέγγιση έχει καταστεί αναπόφευκτη. Μια δίκαιη, διαρκής και βιώσιμη συμφωνία μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω της δημιουργίας μιας σχέσης συνεργασίας μεταξύ των δύο πλευρών, ως κυρίαρχων ίσων, που απολαμβάνουν ισότιμο διεθνές καθεστώς.
Επωφελούμενος από την παρούσα ευκαιρία, θα ήθελα επίσης να υπενθυμίσω στην ελληνοκυπριακή κυβέρνηση ότι η αντίστοιχη είναι, και ήταν πάντα, η τουρκοκυπριακή πλευρά, όχι η Τουρκία.
Θα ήμουν ευγνώμων αν η παρούσα επιστολή μπορούσε να κυκλοφορήσει ως έγγραφο της Γενικής Συνέλευσης, στο θέμα 40 της ημερήσιας διάταξης, και του Συμβουλίου Ασφαλείας.»
Το παράρτημα υπογράφεται από τον αντιπρόσωπο του ψευδοκράτους Μουράτ Σοϊσάλ, με την ιδιότητα όπως γράφει, του Αντιπροσώπου Αντιπρόσωπο της δήθεν «Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου», δηλαδή του κατοχικού ψευδοκράτους.
Το σχέδιο της Παγκόσμιας Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (FIFA) να συστήσει μια νέα εταιρεία με ιδιώτες επενδυτές, η οποία θα διοχετεύσει τα εμπορικά έσοδα δισεκατομμυρίων δολαρίων του διοικητικού οργάνου του ποδοσφαίρου, συμπεριλαμβανομένου του Παγκοσμίου Κυπέλλου, έχει σημάνει συναγερμό σε άλλους θεσμούς.
Και όπως συμβαίνει συχνά, κάθε πρόσφατη πρωτοβουλία της FIFA του Τζιάνι Ινφαντίνο επισκιάζεται από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ. Όπως αναφέρει η Corriere della Sera, αυτή η νέα εταιρεία έχει ήδη ένα όνομα: FIFA Forward Enterprise (FFE), με αποτίμηση 20 δισεκατομμυρίων ευρώ, συμπεριλαμβανομένων των 15 δισεκατομμυρίων ευρώ από το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026 και των εσόδων από το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων. Η FFE θα είναι ανοιχτή σε εξωτερικούς ιδιώτες επενδυτές, οι οποίοι θα μπορούν να αποκτήσουν μερίδιο 20%.
Ο Ινφαντίνο συνεργάζεται με την αμερικανική επενδυτική τράπεζα JP Morgan για να εντοπίσει ενδιαφερόμενους ιδιώτες επενδυτές για το έργο, αλλά έχει ήδη αποφασιστεί ότι ο κύριος νέος μέτοχος αυτού του 20% θα είναι το ταμείο Thrive Eternal που ανήκει στον Τζος Κούσνερ, αδελφό του Τζάρεντ Κούσνερ, συζύγου της Ιβάνκα Τραμπ και γαμπρού του Προέδρου των ΗΠΑ.
Όπως αναφέρθηκε, η ανακοίνωση της FIFA προκάλεσε αντιδράσεις από τα υψηλότερα θεσμικά όργανα του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Η UEFA ήταν στην πρώτη γραμμή, δημοσιεύοντας χθες μια δήλωση με το ακόλουθο κύριο μήνυμα: το ποδόσφαιρο δεν πωλείται.
Παρουσιάζοντας το σχέδιο, η FIFA τόνισε ότι τα 4,2 δισεκατομμύρια ευρώ από τα έσοδα από την πώληση του 20% της FFE θα επιτρέψουν την κατανομή 20 εκατομμυρίων ευρώ σε καθεμία από τις 211 εθνικές ομοσπονδίες, οι οποίες πρέπει να δώσουν την έγκριση της πλειοψηφίας στο έργο πριν αυτό περάσει στη φάση υλοποίησης.
Ωστόσο, οι φόβοι παραμένουν, ειδικά για τον φορέα υπό την προεδρία του Αλεξάντερ Τσέφεριν, του οποίου οι σχέσεις με τον Ινφαντίνο βρίσκονται στο ναδίρ, όπως φάνηκε στην υπόθεση Μπάλογκαν, η οποία ανάγκασε τον πρόεδρο της UEFA να μην συμμετάσχει στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Κύρια ανησυχία της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας είναι ότι αυτή η πρωτοβουλία θα δημιουργήσει σύγκρουση συμφερόντων μεταξύ του ρόλου της FIFA ως ρυθμιστή και διοργανωτή και της ανάγκης της νέας εμπορικής εταιρείας να μεγιστοποιήσει τα έσοδα του Παγκοσμίου Κυπέλλου, ωφελώντας τους επενδυτές.
Σύμφωνα με διαρροές, το ταμείο Thrive και οι άλλοι μέτοχοί του δεν θα συμμετέχουν άμεσα στην κατανομή των εσόδων του Παγκοσμίου Κυπέλλου, αλλά θα μπορούν να επωφεληθούν από την μεταπώληση των μετοχών τους σε άλλους επενδυτές και, όπως φημολογείται, και στο χρηματιστήριο στο μέλλον. Η προσδοκία τους είναι επομένως ότι ο κύκλος εργασιών της FIFA θα συνεχίσει να αυξάνεται, κατά συνέπεια και η αποτίμηση της FFE.
Αυτό το σενάριο, που σχεδόν επιβεβαιώνει τους φόβους της UEFA, δίνει περαιτέρω ώθηση στο σχέδιό της να επεκτείνει το Παγκόσμιο Κύπελλο από 48 σε 64 συμμετέχοντες, καθώς και το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων, το οποίο θα έχει τη δεύτερη έκδοσή του το 2029, με πιθανή αύξηση από 32 σε 48 ομάδες. Επιπλέον, υπάρχουν ανησυχίες για μια αλλαγή στη συχνότητα του τουρνουά των Εθνικών ομάδων, το οποίο θα μπορούσε να μεταβεί από ένα τετραετές πρόγραμμα σε ένα διετές.
Τέλος, όσον αφορά το Παγκόσμιο Κύπελλο, αυτός ο περιορισμός στο ταμείο του Κούσνερ τζούνιορ θα μπορούσε να οδηγήσει τη FIFA να επιλέξει τη χώρα υποδοχής του Παγκοσμίου Κυπέλλου όχι με βάση την εναλλαγή, αλλά με βάση καθαρά οικονομικές και χρηματοοικονομικές παραμέτρους. Κι εδώ, τα λόγια του Τραμπ σχετικά με την έτοιμη προσπάθεια των Ηνωμένων Πολιτειών για ένα ακόμη Παγκόσμιο Κύπελλο αρχίζουν να αποκτούν εντελώς διαφορετικό νόημα.
Έτοιμες να μποϊκοτάρουν το Μουντιάλ οι ευρωπαϊκές Εθνικές ομάδες
Η ένταση μεταξύ FIFA και UEFA αυξάνεται και, πλέον, προσεγγίζει ένα οριακό επίπεδο, μετά τη χθεσινή «βόμβα» των Financial Times περί ιδιωτικοποίησης του Παγκοσμίου Κυπέλλου, είδηση που επιβεβαιώθηκε αργότερα από τον ίδιο τον πρόεδρο της Παγκόσμιας Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, Τζιάνι Ινφαντίνο.
Σύμφωνα με το Sky News UK, αρκετές ευρωπαϊκές ομοσπονδίες συζητούν την πιθανότητα μποϊκοτάζ του Παγκοσμίου Κυπέλλου εάν ο Ελβετός αξιωματούχος προχωρήσει με το σχέδιό του να ανοίξει το κεφάλαιο μιας νέας εμπορικής εταιρείας που συνδέεται με ιδιώτες επενδυτές.
Οι ομοσπονδίες-μέλη της UEFA αναμένεται να συναντηθούν μέσω τηλεδιάσκεψης αργότερα αυτή την εβδομάδα για να εξετάσουν το θέμα και να καθορίσουν μια κοινή θέση. Στο επίκεντρο της συζήτησης βρίσκεται η πρόταση που υπέβαλε η FIFA για τη δημιουργία της FIFA Forward Enterprise, μιας θυγατρικής στην οποία θα ανατεθεί μέρος των περιουσιακών στοιχείων και των εμπορικών δραστηριοτήτων της διεθνούς ομοσπονδίας.
Σύμφωνα με το σχέδιο που σκιαγράφησε η FIFA, η νέα εταιρεία θα αποτιμηθεί σε περίπου 20 δισεκατομμύρια δολάρια και θα μπορούσε να πουλήσει μερίδιο άνω του 20% σε εξωτερικούς επενδυτές, συγκεντρώνοντας περίπου 4,2 δισεκατομμύρια δολάρια. Το έργο λέγεται ότι αναπτύσσεται με την υποστήριξη της JPMorgan, ενώ ο όμιλος που αναφέρεται ως ο κύριος επενδυτής είναι η Thrive Eternal, με επικεφαλής τον Αμερικανό επιχειρηματία Τζος Κούσνερ, αδελφό του γαμπρού του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ.
Δυσαρέσκεια των Ευρωπαϊκών Ομοσπονδιών
Οι εθνικές ομοσπονδίες φέρεται να μην ενημερώθηκαν εκ των προτέρων και έμαθαν για το σχέδιο μόνο μέσω του Τύπου, ενώ η στρατηγική φέρεται να μην συζητήθηκε καν κατά τη διάρκεια συναντήσεων που πραγματοποιήθηκαν στη Νέα Υόρκη την παραμονή του τελικού του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Η FIFA φέρεται να επιβεβαίωσε επίσημα την ύπαρξη του έργου μόνο μετά τη δημόσια δήλωση της UEFA, τροφοδοτώντας περαιτέρω τη δυσαρέσκεια προς τη διοίκηση του Ινφαντίνο κι εκφράζοντας την αντίθεσή της σε δήλωση που δημοσιεύτηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Εντός της Ευρώπης, η προθυμία για καταφυγή στην πιο ακραία απειλή αυξάνεται: αποχώρηση από τις παγκόσμιες διοργανώσεις εάν ο Ινφαντίνο δεν αποφασίσει να τροποποιήσει ή να εγκαταλείψει το έργο. Η πρώτη εκδήλωση που θα επηρεαστεί θα είναι το Παγκόσμιο Κύπελλο Γυναικών που έχει προγραμματιστεί για τη Βραζιλία το 2027, ακολουθούμενο από το τουρνουά Ανδρών το 2030.
Οι… μπίζνες του Ινφαντίνο
Οι σχέσεις του Ινφαντίνο με άτομα κοντά στην οικογένεια Τραμπ αποτελούν ένα περαιτέρω στοιχείο έντασης. Ο Τζος Κούσνερ, διευθύνων σύμβουλος του ομίλου που αναφέρεται ως πιθανός επενδυτής στη νέα εταιρεία της FIFA, είναι αδελφός του Τζάρεντ Κούσνερ, γαμπρού του προέδρου των ΗΠΑ.
Τους τελευταίους μήνες, ο Ινφαντίνο είχε επίσης προωθήσει την πιθανότητα ενός κρυπτονομίσματος FIFA κατά τη διάρκεια μιας ιδιωτικής εκδήλωσης που διοργάνωσε η World Liberty Financial, μια επιχειρηματική επιχείρηση που συνδέεται με την οικογένεια Τραμπ.
Ο πρόεδρος της FIFA υπερασπίστηκε το έργο, υποστηρίζοντας ότι η δημιουργία μιας αυτόνομης εμπορικής εταιρείας θα αύξανε τους πόρους που διατίθενται στις 211 ομοσπονδίες-μέλη. Στον κύκλο 2027-2030, κάθε ομοσπονδία θα μπορούσε να έχει πρόσβαση σε χρηματοδότηση έως και 20 εκατομμυρίων δολαρίων, από τα 8 εκατομμύρια δολάρια που έχουν προγραμματιστεί σήμερα, η οποία θα χρησιμοποιηθεί για υποδομές, εκπαίδευση προπονητών, εθνικές ομάδες, αγώνες και δραστηριότητες βάσης.
«Η επόμενη φάση ανάπτυξής μας απαιτεί μια δομή που έχει σχεδιαστεί ειδικά για τον σκοπό αυτό, στην οποία η εμπορική πλευρά του παιχνιδιού λειτουργεί ως μια στοχευμένη και αφοσιωμένη επιχείρηση, με την αξία της να κατανέμεται περισσότερο και καλύτερα σε όλο τον κόσμο», δήλωσε ο Ινφαντίνο.
«Κάθε ομοσπονδία-μέλος της FIFA θα πρέπει να έχει την ευκαιρία να λάβει ένα δίκαιο μερίδιο της διαθέσιμης χρηματοδότησης για να χτίσει το δικό της μέλλον, αποφασίζοντας η ίδια αντί να βασίζεται σε άλλους. Πρόκειται για τον εκδημοκρατισμό του ποδοσφαίρου παγκοσμίως», πρόσθεσε.
Η αποζημίωση του Ινφαντίνο
Ωστόσο, πολλά ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα. Η FIFA φέρεται να μην έχει καν δώσει διευκρινίσεις σχετικά με τα πιθανά μπόνους που έχουν προβλεφθεί για τον Ινφαντίνο σε σχέση με μια συναλλαγή αξίας 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Από τότε που ανέλαβε πρόεδρος της FIFA, ο αμφιλεγόμενος πια παράγοντας έχει λάβει συνολικές αποδοχές που ξεπερνούν τα 32 εκατομμύρια ευρώ. Αναλυτικά:
1,41 εκ. ευρώ το 2016
1,45 εκ. το 2017
3,1 εκ. το 2018
3,0 εκ. το 2019
2,8 εκ. το 2020
2,98 εκ. το 2021
3,64 εκ. το 2022
4,3 εκ. το 2023
4,44 εκ. το 2024
5,29 εκ. το 2025
ΣΥΝΟΛΟ: 32,41 εκατομμύρια ευρώ
Πληθαίνουν παγκοσμίως οι αντιδράσεις
Η FIFA δήλωσε την Τρίτη ότι σχεδιάζει να δημιουργήσει μια θυγατρική αξίας 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων για τη διεξαγωγή του Παγκοσμίου Κυπέλλου και των άλλων διοργανώσεών του και θα προσφέρει μερίδια έως και 20% σε αυτήν σε εξωτερικούς επενδυτές.
Ακολουθούν αποσπάσματα και αντιδράσεις:
ΔΗΛΩΣΗ UEFA
«Αυτό ξεπερνά ένα όριο που οι θεσμοί που διέπουν το ποδόσφαιρο δεν πρέπει ποτέ να ξεπεράσουν. Η UEFA το παίρνει εξαιρετικά σοβαρά. Το ίδιο πρέπει να κάνει κάθε Εθνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία. Το ίδιο πρέπει να κάνει κάθε ενδιαφερόμενος: πρωταθλήματα, σύλλογοι, παίκτες, οπαδοί, κυβερνήσεις και όλοι όσοι ενδιαφέρονται για το μέλλον του παιχνιδιού. Η ψυχή και η διακυβέρνηση του ποδοσφαίρου δεν είναι περιουσιακά στοιχεία προς διαπραγμάτευση — ειδικά με μηδενική διαφάνεια ως προς το ποιος κερδίζει οικονομικά. Κανείς από εμάς δεν είναι ιδιοκτήτης του ποδοσφαίρου. Δεν είναι της FIFA να το πουλήσει».
ΔΗΛΩΣΗ CONCACAF
«Η CONCACAF ενημερώθηκε για αυτό το θέμα μόνο μέσω αναφορών στα μέσα ενημέρωσης και, στη συνέχεια, μέσω δελτίου τύπου. Ανησυχούμε βαθιά για την έλλειψη νόμιμης διαδικασίας. Συμμεριζόμαστε την απογοήτευση πολλών στην περιοχή μας και στο άθλημα που αυτό το επίπεδο λεπτομέρειας έχει σχεδιαστεί και κοινοποιηθεί δημόσια πριν από οποιαδήποτε συζήτηση με τα αρμόδια όργανα διακυβέρνησης και τα ενδιαφερόμενα μέρη. Ως ηγέτες στο ποδόσφαιρο, είμαστε οι θεματοφύλακες του αθλήματος. Συλλογικά, η FIFA, οι Συνομοσπονδίες και κάθε Ομοσπονδία-Μέλος έχουν την ευθύνη να ενεργούν πάντα προς το συμφέρον του αθλήματος. Κάθε απόφαση που λαμβάνουμε πρέπει να καθοδηγείται από καλή διακυβέρνηση, ισχυρές διαδικασίες και μακροπρόθεσμη διαχείριση».
ΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΑΣΙΑΤΙΚΗΣ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ
«Η AFC πιστεύει ακράδαντα ότι όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη θα πρέπει να έχουν επαρκείς πληροφορίες και επαρκή χρόνο για να αξιολογήσουν πλήρως την πρόταση, συμπεριλαμβανομένων των επιπτώσεών της σε θέματα διακυβέρνησης, νομικών, εμπορικών και στρατηγικών. Μια τέτοια διαδικασία είναι απαραίτητη για να διασφαλιστεί ότι οποιαδήποτε απόφαση αντικατοπτρίζει τα συλλογικά συμφέροντα της παγκόσμιας ποδοσφαιρικής κοινότητας και ενισχύει την εμπιστοσύνη στο πλαίσιο διακυβέρνησης της FIFA».
«Μάθαμε μέσω δελτίου τύπου για ένα μεγάλο έργο για το οποίο δεν έχουμε λεπτομέρειες. Δεδομένης της κατεύθυνσής του – συγκεκριμένα, όπως καταλαβαίνω, η συγκέντρωση επενδυτικών κεφαλαίων σε μια εμπορική οντότητα παράλληλα με τη FIFA – προφανώς εγείρει πολλά ερωτήματα, ειδικά επειδή εμείς, οι ομοσπονδίες-μέλη, δεν συμμετείχαμε και μας λείπουν οι συγκεκριμένες πληροφορίες που απαιτούνται για να εκφράσουμε την άποψή μας σε θέματα που είναι σαφώς θεμελιώδη για το μέλλον του ποδοσφαίρου. Όσο για μένα, ξεκινώντας από σήμερα, θα είμαι σε επαφή με τους συναδέλφους μου από τις μεγάλες ευρωπαϊκές ομοσπονδίες και με τον πρόεδρο της UEFA για να καθορίσουμε ακριβώς πώς θα πρέπει να προσεγγίσουμε αυτά τα έργα, για τα οποία δεν έχουμε συγκεκριμένες πληροφορίες».
ΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΚΗΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ
«Δεν γνωρίζαμε καθόλου αυτήν την πρόταση και δεν έχουμε ουσιαστικές λεπτομέρειες, συμπεριλαμβανομένης της πραγματικής πρότασης και των όρων που επισυνάπτονται. Με βάση τις περιορισμένες πληροφορίες, ανησυχούμε βαθιά για την έλλειψη διαδικασίας και διακυβέρνησης για να φτάσουμε σε αυτό το σημείο, καθώς και για την προφανή ουσία και τις αρχές που εμπλέκονται. Όταν η πρόταση κοινοποιηθεί με τον πλήρη και διαφανή τρόπο που έχει υποσχεθεί τώρα η FIFA, θα καταστήσουμε σαφείς τις απόψεις μας και θα σχολιάσουμε περαιτέρω».
ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ LALIGA ΧΑΒΙΕΡ ΤΕΜΠΑΣ, ΣΤΑ ΜΕΣΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΙΚΤΥΩΣΗΣ
«Οι διοργανώσεις και τα εμπορικά δικαιώματα της FIFA δεν αποτελούν προσωπική περιουσία του (Προέδρου της FIFA, Τζιάνι) Ινφαντίνο. Όποιος αναμειγνύει πολιτική, πειθαρχία, χρήματα και εξουσία χωρίς διαφάνεια δεν είναι κατάλληλος να ηγηθεί οποιουδήποτε πράγματος. Ο Ινφαντίνο δεν είναι η λύση στα προβλήματα διακυβέρνησης της FIFA».
ΠΡΩΗΝ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ FIFA, ΣΕΠ ΜΠΛΑΤΕΡ, ΣΤΑ ΜΕΣΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΙΚΤΥΩΣΗΣ
«Η στενή σχέση μεταξύ του Προέδρου της FIFA και του Προέδρου των ΗΠΑ έχει φτάσει σε μια οικονομική διάσταση που βλάπτει βαθιά το ποδόσφαιρο. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να πουλήσει το παιχνίδι μας».
ΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΚΗΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ
«Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Σερβίας σέβεται τη διεθνή ποδοσφαιρική τάξη και τις δικαιοδοσίες των οργανισμών που είναι υπεύθυνοι για τις μεγάλες διοργανώσεις. Από αυτή την άποψη, η θέση μας ευθυγραμμίζεται με τη θέση που εξέφρασε η UEFA, η συνομοσπονδία στην οποία ανήκουμε ως εθνική ποδοσφαιρική ομοσπονδία».
Η CONCACAF ανησυχεί για την έλλειψη νόμιμης διαδικασίας
Η Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου της Βόρειας, Κεντρικής Αμερικής και Καραϊβικής (CONCACAF) δήλωσε την Τετάρτη ότι δεν είχε ενημερωθεί για την προτεινόμενη πώληση μετοχικού κεφαλαίου της FIFA σε εξωτερικούς επενδυτές και πως «εξακολουθεί να ανησυχεί» για την έλλειψη νόμιμης διαδικασίας.
Η FIFA δήλωσε την Τρίτη ότι σχεδιάζει να δημιουργήσει μια θυγατρική αξίας 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων για τη διεξαγωγή του Παγκοσμίου Κυπέλλου και των άλλων διοργανώσεών του και θα προσφέρει μερίδια έως και 20% σε αυτήν σε εξωτερικούς επενδυτές.
Σύμφωνα με το σχέδιο, η FIFA θα ιδρύσει την FIFA Forward Enterprise για την επίβλεψη των εμπορικών δραστηριοτήτων και των δραστηριοτήτων των διοργανώσεων. Η FIFA, η οποία φέτος διοργάνωσε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο 48 ομάδων στις ΗΠΑ, τον Καναδά και το Μεξικό, το οποίο ήταν το μεγαλύτερο στην ιστορία του τουρνουά, θα διατηρήσει τον έλεγχο της επιχείρησης, αλλά θα προσφέρει μειοψηφικά μερίδια σε ιδιώτες επενδυτές για να συγκεντρώσει έως και 4,2 δισεκατομμύρια δολάρια.
«Η CONCACAF ενημερώθηκε για το θέμα αυτό μόνο μέσω αναφορών στα μέσα ενημέρωσης και, στη συνέχεια, μέσω δελτίου τύπου. Ανησυχούμε βαθιά για την έλλειψη νόμιμης διαδικασίας», ανέφερε σε ανακοίνωσή της.
«Συμμεριζόμαστε την απογοήτευση πολλών στην περιοχή μας και στο άθλημα που αυτό το επίπεδο λεπτομέρειας έχει σχεδιαστεί και κοινοποιηθεί δημόσια πριν από οποιαδήποτε συζήτηση με τα αρμόδια όργανα διακυβέρνησης και τα ενδιαφερόμενα μέρη. Ως ηγέτες στο ποδόσφαιρο, είμαστε οι θεματοφύλακες του αθλήματος. Συλλογικά, η FIFA, οι συνομοσπονδίες και κάθε ομοσπονδία-μέλος έχουν την ευθύνη να ενεργούν πάντα προς το συμφέρον του αθλήματος. Κάθε απόφαση που λαμβάνουμε πρέπει να καθοδηγείται από καλή διακυβέρνηση, ισχυρές διαδικασίες και μακροπρόθεσμη διαχείριση».
Η FIFA δεν απάντησε αμέσως σε αίτημα του Reuters για σχολιασμό, ενώ ο επικεφαλής της Γαλλικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, Φιλίπ Ντιαλό, δήλωσε ότι ο οργανισμός του δεν είχε ενημερωθεί. «Δεδομένης της κατεύθυνσής της – συγκεκριμένα, όπως καταλαβαίνω, η προσέλκυση επενδυτικών κεφαλαίων σε μια εμπορική οντότητα παράλληλα με τη FIFA – προφανώς εγείρει πολλά ερωτήματα», δήλωσε στον ραδιοφωνικό σταθμό French Inter.
«Ιδίως επειδή εμείς, οι ομοσπονδίες-μέλη, δεν συμμετείχαμε και μας λείπουν οι συγκεκριμένες πληροφορίες που απαιτούνται για να εκφράσουμε την άποψή μας σε θέματα που είναι σαφώς θεμελιώδη για το μέλλον του ποδοσφαίρου».
Η κίνηση της FIFA προκάλεσε επίσης μια έντονη αντίδραση από την UEFA, η οποία κατηγόρησε το διοικητικό όργανο του παγκόσμιου ποδοσφαίρου ότι έθεσε προς πώληση την «ψυχή» του παιχνιδιού.
Η UEFA επιδιώκει να πραγματοποιήσει έκτακτη συνάντηση με τις 55 ομοσπονδίες-μέλη της αυτή την εβδομάδα για να συζητήσει την πρόταση της FIFA, ανέφεραν το BBC και το ESPN την Τετάρτη, προσθέτοντας ότι η συνάντηση θα είναι εικονική και θα επιδιώξει να επεξεργαστεί ένα σχέδιο δράσης για το διοικητικό όργανο του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου.
«Το ποδόσφαιρο δεν ανήκει στους επενδυτές», ανέφερε ο Άντι Μπέρναμ
Αντιδράσεων συνέχεια στην επιθυμία της FIFA να ανοίξει την πόρτα τους ιδιώτες, σχεδιάζοντας να πουλήσει ένα σημαντικό μειοψηφικό μερίδιο μιας νέας εμπορική οντότητα με αποτίμηση περίπου 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων,.
Ο νέος πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου Άντι Μπέρναμ ανέφερε σχετικά:
«Το ποδόσφαιρο δεν ανήκει στους επενδυτές. Ανήκει στους ανθρώπους που γεμίζουν τις κερκίδες και στέκονται στην πλάγια γραμμή εβδομάδα με την εβδομάδα, με βροχή ή ήλιο. Το Παγκόσμιο Κύπελλο δεν είναι προϊόν. Είναι η μεγαλύτερη αθλητική διοργάνωση στον κόσμο και δεν ήταν ποτέ ιδιοκτησία κανενός για να πουληθεί. Μπορείτε να το παρουσιάσετε όπως θέλετε. Μόλις πουλήσετε ένα μέρος του, έχετε πουλήσει τον εαυτό σας. Το ποδόσφαιρο ανήκει στους οπαδούς. Πάντα το έκανε και πάντα θα το κάνει».
Σχετική ανακοίνωση εξέδωσε και η ένωση φιλάθλων ποδοσφαίρου (FSA):
«Αυτό δεν μπορεί να γίνει ένα ακόμη βήμα στην προσπάθεια του Τζιάνι Ινφαντίνο να αναδιαμορφώσει το ποδόσφαιρο χωρίς να λαμβάνει υπόψη τους φιλάθλους ς ή το ευρύτερο παιχνίδι. Υποστηρίζουμε πλήρως τη δήλωση της UEFA. Κάθε διοικητικό όργανο, οι εθνικές ομοσπονδίες, τα πρωταθλήματα, οι σύλλογοι, οι οπαδοί και άλλα ενδιαφερόμενα μέρη έχουν πλέον την ευθύνη να ενωθούν και να προστατεύσουν το μέλλον του αθλήματός μας.
Πολλοί οπαδοί επέστρεψαν από το Παγκόσμιο Κύπελλο πιστεύοντας ότι η FIFA δεν μπορούσε να κάνει πολλά περισσότερα για να καταστρέψει όλα όσα αγαπάμε στο μεγαλύτερο τουρνουά του ποδοσφαίρου. Όπως τόσοι άλλοι στον κόσμο του ποδοσφαίρου, είμαστε έξαλλοι. Θα αναλύσουμε τις λεπτομέρειες καθώς προκύπτουν, αλλά θα κάνουμε ό,τι μπορούμε ως οπαδοί για να καταπολεμήσουμε τη μακρά λίστα αποφάσεων που απειλούν σοβαρά το μέλλον του ποδοσφαίρου για χάρη του βραχυπρόθεσμου εμπορικού κέρδους».
Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ Νιόν, Ελβετία / Ζυρίχη, Ελβετία / Νέα Υόρκη, ΗΠΑ / Λονδίνο, Βρετανία
ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΡΑΜΠΕΡΗ: Η Επανάσταση της 21ης Απριλίου και τα κινήματα Βασιλέως και Ιωαννίδη
Το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967 με βρήκε μαθητή της Α΄ Γυμνασίου στην Αξιούπολη. Ήταν το δεύτερο ισχυρό πολιτικό ερέθισμα που αποτυπώθηκε στη μνήμη μου. Το πρώτο ήταν η συγκέντρωση του Γεωργίου Παπανδρέου στην πλατεία Αριστοτέλους, την οποία «παρακολούθησα» καθισμένος στους ώμους του παππού μου.
Η τρίτη καθοριστική πολιτική στιγμή ήρθε το 1972, στην Πάρμα της Ιταλίας, όταν μαζί με λίγους ακόμη Έλληνες δημιουργήσαμε μια υποτυπώδη οργάνωση του Πανελλήνιου Απελευθερωτικού Κινήματος, του ΠΑΚ.
Στη συνείδησή μου είχαν ήδη αποτυπωθεί δύο γεγονότα που σημάδεψαν τον αντιδικτατορικό αγώνα: ο αυτοπυρπολισμός του Κώστα Γεωργάκη στη Γένοβα, το 1970, και αργότερα το Κίνημα του Ναυτικού, το 1973.
Αυτές οι εμπειρίες αποτέλεσαν την αφετηρία του πολιτικού προβληματισμού μου. Έκτοτε παρακολουθώ, όσο μπορώ, όσα σχετίζονται με το πραξικόπημα του 1967, τη δικτατορία και τις συνέπειές της.
Η γνωριμία με τον Δημήτρη Καραμπέρη
Πριν από μερικές εβδομάδες γνώρισα τον αντιστράτηγο ε.α. Δημήτρη Καραμπέρη, συγγραφέα του βιβλίου «Εύελπις: Η υπερτάτη τιμή», την παρουσίαση του οποίου συντόνισα στη Στρατιωτική Λέσχη Θεσσαλονίκης.
Ο Δημήτρης Καραμπέρης είναι γιος του Στέφανου Καραμπέρη, αξιωματικού που συμμετείχε στον αρχικό πυρήνα των στρατιωτικών της 21ης Απριλίου. Έκτοτε τον ρωτούσα συχνά για λεπτομέρειες που με ενδιέφεραν και τις οποίες ενδεχομένως είχε ακούσει από τον πατέρα του. Ο Στέφανος Καραμπέρης καταδικάστηκε μετά τη Μεταπολίτευση για εσχάτη προδοσία λόγω της συμμετοχής του στο πραξικόπημα.
Ο γιος του μου συνέστησε να διαβάσω το βιβλίο του πατέρα του «Η Επανάστασις της 21ης Απριλίου 1967 και τα Κινήματα Βασιλέως και Ιωαννίδη». Το διάβασα και θεωρώ ότι αξίζει να παρουσιαστούν ορισμένα σημεία του, επειδή περιέχει πληροφορίες και ισχυρισμούς που δεν είναι ευρέως γνωστοί.
Αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετώ την οπτική του συγγραφέα. Κάθε ιστορική μαρτυρία —και πολύ περισσότερο η μαρτυρία ενός ανθρώπου που συμμετείχε στα γεγονότα— πρέπει να ελέγχεται και να διασταυρώνεται με άλλες πηγές. Εδώ παρουσιάζω όσα υποστηρίζει ο ίδιος ο Στέφανος Καραμπέρης.
Ο διοικητής της ΚΥΠ Θεσσαλονίκης
Το όνομα του Στέφανου Καραμπέρη δεν μου ήταν άγνωστο. Ως συνταγματάρχης υπήρξε διοικητής της ΚΥΠ στη Θεσσαλονίκη κατά τη διάρκεια της δικτατορίας. Αρκετοί Θεσσαλονικείς εκείνης της περιόδου θα είχαν, άμεσα ή έμμεσα, ακούσει για τη δράση του.
Προσωπικά είχα ακούσει το όνομά του από τον Αντώνη Πεκλάρη, αρχισυντάκτη της εφημερίδας «Θεσσαλονίκη», στην οποία εργάστηκα επί 19 χρόνια. Ο Καραμπέρης ενοχληθείς απο δημοσίευμα της εφημερίδας κάλεσε το Βελλίδη με αυστηρό ύφος να πάει στο γραφείο. του. Τα υπόλοιπα άλλη φορά.
Η κρίσιμη τομή του 1935
Στη δική μου προσπάθεια να κωδικοποιήσω τις πολιτικές και στρατιωτικές εξελίξεις που ακολούθησαν τη Μικρασιατική Καταστροφή, θεωρώ κρίσιμη καμπή τα γεγονότα του 1935.
Μετά την αποτυχία του βενιζελικού κινήματος του Μαρτίου και την επικράτηση του Γεωργίου Κονδύλη, μεγάλος αριθμός βενιζελικών αξιωματικών αποτάχθηκε από τις Ένοπλες Δυνάμεις. Οι εκκαθαρίσεις δεν αποτέλεσαν μια απλή διοικητική μεταβολή. Εδραίωσαν τον πολιτικό και ιδεολογικό διχασμό μέσα στο στράτευμα, απομακρύνοντας έμπειρα στελέχη και ενισχύοντας τον έλεγχό του από τη φιλοβασιλική παράταξη.
Το μένος εναντίον των αποτάκτων ήταν τόσο έντονο ώστε, όταν ξέσπασε ο ελληνοϊταλικός πόλεμος το 1940 και αρκετοί προσφέρθηκαν να επιστρέψουν στην ενεργό υπηρεσία και να πολεμήσουν στο αλβανικό μέτωπο, πολλές από τις αιτήσεις τους δεν έγιναν δεκτές.
Μετά τη γερμανική εισβολή και την Κατοχή, ορισμένοι από αυτούς τους αξιωματικούς, αδυνατώντας να παραμείνουν αδρανείς απέναντι στον κατακτητή, εντάχθηκαν στον ΕΛΑΣ. Δεν ήταν κομμουνιστές. Για αρκετούς, η επιλογή υπαγορεύθηκε πρωτίστως από τον πατριωτισμό τους, την επιθυμία να πολεμήσουν τις δυνάμεις κατοχής και την απουσία άλλης δυνατότητας οργανωμένης ένοπλης δράσης.
Ο ΕΛΑΣ αποτελούσε τον στρατιωτικό βραχίονα του ΕΑΜ, στο οποίο το ΚΚΕ είχε εξαρχής καθοριστική παρουσία και σταδιακά απέκτησε κυρίαρχο έλεγχο. Στις τάξεις του, ωστόσο, βρέθηκαν άνθρωποι διαφορετικής πολιτικής προέλευσης: κομμουνιστές, σοσιαλιστές, δημοκρατικοί βενιζελικοί, μόνιμοι και έφεδροι αξιωματικοί, αλλά και πολίτες χωρίς προηγούμενη κομματική ένταξη.
Οι παλιές διαιρέσεις δεν ξεπεράστηκαν μετά την Απελευθέρωση. Ενσωματώθηκαν στη νέα εμφυλιοπολεμική αντιπαράθεση και επηρέασαν βαθιά τη συγκρότηση, την ιδεολογία και τη λειτουργία των μεταπολεμικών Ενόπλων Δυνάμεων.
Αυτό είναι το ιστορικό υπόβαθρο μέσα στο οποίο πρέπει να διαβαστούν όσα γράφει ο Καραμπέρης για την κατάσταση του στρατεύματος μετά την Κατοχή.
Μέση Ανατολή
Η αντικομμουνιστική ανάγνωση της μεταπολεμικής Ελλάδας
Ο Καραμπέρης παρουσιάζει τις Ένοπλες Δυνάμεις μετά την Απελευθέρωση ως αποδιοργανωμένες και βαθιά διχασμένες. Στις τάξεις τους συνυπήρχαν αξιωματικοί που επέστρεψαν από τη Μέση Ανατολή, απότακτοι του 1935 που επανήλθαν, στελέχη που παρέμειναν στην κατεχόμενη Ελλάδα, άλλοι που συνεργάστηκαν με τον κατακτητή και ορισμένοι που είχαν προσχωρήσει στις αντιστασιακές οργανώσεις.
Κατά τον ίδιο, η βρετανική στρατιωτική αποστολή επιχειρούσε να επιβάλει τα αγγλικά οργανωτικά πρότυπα και να διατηρήσει τον ελληνικό στρατό υπό την επιρροή της. Παράλληλα, υποστηρίζει ότι το ΚΚΕ προσπαθούσε να παρεμποδίσει τη δημιουργία αξιόμαχων Ενόπλων Δυνάμεων.
Ως κρίσιμη στιγμή παρουσιάζει την αποκάλυψη, στις αρχές του 1946, μιας συνωμοσίας η οποία, κατά τον ισχυρισμό του, είχε συντονιστεί από το ΚΚΕ και απέβλεπε στην κατάληψη των διοικήσεων στρατιωτικών μονάδων και, στη συνέχεια, της πολιτικής εξουσίας.
Η αφήγησή του είναι έντονα αντικομμουνιστική και συμβαδίζει με το ιδεολογικό πλαίσιο μέσα στο οποίο διαμορφώθηκαν οι αξιωματικοί που αργότερα πρωταγωνίστησαν στο πραξικόπημα.
Από τον Παπάγο στην άνοδο της ΕΔΑ
Ο Καραμπέρης θεωρεί κρίσιμη καμπή την ανάληψη της εξουσίας από τον στρατάρχη Αλέξανδρο Παπάγο.
Ως πρώτο σοβαρό ερέθισμα για την ανάπτυξη πραξικοπηματικών σκέψεων στο στράτευμα παρουσιάζει, όμως, το αποτέλεσμα των εκλογών του 1958, όταν η ΕΔΑ αναδείχθηκε αξιωματική αντιπολίτευση.
Η άνοδος της Αριστεράς ερμηνεύθηκε από έναν κύκλο αξιωματικών όχι ως έκφραση της λαϊκής βούλησης στο πλαίσιο του κοινοβουλευτισμού, αλλά ως απειλή για το πολιτικό και κοινωνικό καθεστώς. Ο Καραμπέρης φτάνει στο σημείο να υποστηρίξει ότι η επέμβαση των Ενόπλων Δυνάμεων ήταν, κατά την κρίση του, αναπόφευκτη.
Ως αποκορύφωμα της αγανάκτησης των αξιωματικών παρουσιάζει την υποχρέωσή τους να υποστηρίξουν την ΕΡΕ στις εκλογές του 1961. Αναφέρεται επίσης στις μεταθέσεις μη αρεστών αξιωματικών κατά τη διακυβέρνηση της Ένωσης Κέντρου.
Δεν στρέφεται με την ίδια ένταση εναντίον του Γεωργίου Παπανδρέου. Αποδίδει, αντιθέτως, ιδιαίτερα αρνητικό ρόλο στον Ανδρέα Παπανδρέου, θεωρώντας ότι με την Ένωση Κέντρου θα διευρυνόταν το πεδίο πολιτικής δράσης των κομμουνιστών.
Περιγράφει ακόμη ένα κοινωνικό κλίμα στο οποίο, σύμφωνα με τον ίδιο, οι πολίτες ρωτούσαν τους αξιωματικούς: «Μα τι κάνει ο στρατός; Δεν βρίσκεται κανένας με ψυχή να σώσει τον τόπο;». Πρόκειται, ασφαλώς, για έναν ισχυρισμό που χρησιμοποιείται για να προσδώσει κοινωνική νομιμοποίηση στην εκτροπή.
Ετοίμαζαν επέμβαση και οι στρατηγοί
Το σημαντικότερο ίσως σημείο του βιβλίου αφορά την προετοιμασία της στρατιωτικής επέμβασης. Από την αφήγηση του Καραμπέρη προκύπτει ότι η ιδέα του πραξικοπήματος δεν περιοριζόταν στην ομάδα των συνταγματαρχών, αλλά είχε αναπτυχθεί και στο εσωτερικό της ανώτατης στρατιωτικής ηγεσίας.
Κατά τον συγγραφέα, η βασική διαφωνία δεν αφορούσε το εάν θα επενέβαιναν οι Ένοπλες Δυνάμεις, αλλά το εάν θα έπρεπε να ενημερωθεί προηγουμένως ο βασιλιάς Κωνσταντίνος. Αναφέρει ότι είχε αρχικά προσδιοριστεί ως περίοδος επέμβασης το διάστημα μεταξύ 20 και 31 Μαρτίου 1967. Η κίνηση αναβλήθηκε λόγω προβλημάτων στη μετακίνηση των μονάδων και τελικά ορίστηκε για τη νύχτα της 20ής προς την 21η Απριλίου.
Σύμφωνα πάντοτε με την εκδοχή του, το απόγευμα της 20ής Απριλίου το Ανώτατο Στρατιωτικό Συμβούλιο αποφάσισε να αναβάλει την επέμβαση μέχρι την επιστροφή του βασιλιά από την Κρήτη. Επειδή όμως η κινητοποίηση ορισμένων μονάδων είχε ήδη αρχίσει, οι συνταγματάρχες αποφάσισαν να προχωρήσουν.
Η κυρίαρχη ιστορική αφήγηση θέλει τον Γεώργιο Παπαδόπουλο και τον στενό πυρήνα των συνταγματαρχών να ενεργούν κρυφά από την ανώτατη στρατιωτική ηγεσία, προλαβαίνοντας το λεγόμενο «πραξικόπημα των στρατηγών». Ο Καραμπέρης υποστηρίζει μια διαφορετική εκδοχή: ότι η σχεδιαζόμενη κίνηση ήταν κοινή και ότι οι συνταγματάρχες ανέλαβαν την πρωτοβουλία όταν οι στρατηγοί υπαναχώρησαν.
Πρόκειται για ισχυρισμό ιδιαίτερης ιστορικής βαρύτητας, ο οποίος χρειάζεται αντιπαραβολή με τα στρατιωτικά αρχεία και τις μαρτυρίες των άλλων πρωταγωνιστών.
Το βασιλικό κίνημα και η Κοφίνου
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η σύνδεση που κάνει ο Καραμπέρης ανάμεσα στην κρίση της Κοφίνου, τον Νοέμβριο του 1967, στην ελληνοτουρκική ένταση και στην προετοιμασία του βασιλικού κινήματος.
Παραθέτει μάλιστα έναν χαρακτηριστικό διάλογο του βασιλιά με τον διοικητή του Γ΄ Σώματος Στρατού, αντιστράτηγο Γεώργιο Περίδη:
— Βασιλιάς: «Να κινήσεις περισσότερες μονάδες προς Θεσσαλονίκη».
— Περίδης: «Μα, Μεγαλειότατε, δεν μπορώ να εξασθενήσω την έναντι των Τούρκων διάταξη».
— Βασιλιάς: «Μην ανησυχείς γι’ αυτό. Τα έχω τακτοποιήσει με τον Τάλμποτ και δεν πρόκειται να γίνει τίποτε από την πλευρά της Τουρκίας».
Ο Φίλιπ Τάλμποτ ήταν τότε πρεσβευτής των Ηνωμένων Πολιτειών στην Αθήνα. Εφόσον ο διάλογος αποδίδεται με ακρίβεια, δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για τις επαφές του βασιλιά με την αμερικανική πλευρά. Πρόκειται, ωστόσο, και εδώ για μαρτυρία που απαιτεί ανεξάρτητη επιβεβαίωση.
Ο Καραμπέρης αποδίδει στον Γεώργιο Ζωιτάκη τον ρόλο του συνδέσμου μεταξύ συνταγματαρχών και στρατηγών και θεωρεί ότι ίδιος ο Καραμπέρης διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην αποτυχία του βασιλικού κινήματος της 13ης Δεκεμβρίου 1967.
Κατά την άποψή του, η επικράτηση του βασιλιά δεν θα οδηγούσε αναγκαστικά στην άμεση αποκατάσταση της δημοκρατίας. Θα μπορούσε να οδηγήσει στη συνέχιση της δικτατορίας υπό διαφορετική στρατιωτική ηγεσία.
Η ανατροπή Παπαδόπουλου και η «πραγματική δικτατορία»
Ο Καραμπέρης παρουσιάζει τον Παπαδόπουλο ως ηγέτη που επιδίωκε, έστω αργά και ελεγχόμενα, τη μετάβαση προς κάποια μορφή κοινοβουλευτικής διακυβέρνησης. Αντίθετα, θεωρεί ότι το πραξικόπημα του Ιωαννίδη στις 25 Νοεμβρίου 1973 ακύρωσε αυτή την πορεία και εγκαθίδρυσε αυτό που ο ίδιος αποκαλεί «πραγματική δικτατορία».
Στο βιβλίο του δεν κρύβει την περιφρόνησή του για τη νέα ηγεσία. Χαρακτηρίζει τον Φαίδωνα Γκιζίκη «μετριότητα» και «υποχείριο του Ιωαννίδη». Την ίδια χαμηλή εκτίμηση εκφράζει για τους επικεφαλής των Κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων, τους οποίους θεωρεί ανεπαρκείς για τις ευθύνες που ανέλαβαν.
Ειδικότερα, χαρακτηρίζει ως αξιωματικούς μέτριων δυνατοτήτων:
τον Φαίδωνα Γκιζίκη,
τον Γρηγόριο Μπονάνο,
τον Ανδρέα Γαλατσάνο,
και τον Ιωάννη Ντάβο.
Η κρίση αυτή δεν είναι μια παρεμπίπτουσα παρατήρηση. Αποτελεί κεντρικό στοιχείο της ερμηνείας του για την κατάρρευση του καθεστώτος και την κυπριακή τραγωδία. Κατά τον Καραμπέρη, ο Ιωαννίδης ασκούσε την πραγματική εξουσία από το παρασκήνιο, ενώ στις κορυφαίες θεσμικές και στρατιωτικές θέσεις είχαν τοποθετηθεί άνθρωποι χωρίς το κύρος, την αποφασιστικότητα και τις ικανότητες να αντισταθούν στις επιλογές του.
Η κριτική του Καραμπέρη δεν στρέφεται κατά της στρατιωτικής επέμβασης ως αρχής, αλλά εναντίον εκείνων που, κατά τη γνώμη του, πρόδωσαν ή κακοδιαχειρίστηκαν τη «δική του» 21η Απριλίου.
Η δραματική συνομιλία με τον Γκιζίκη
Αποκαλυπτική για το χάος που επικρατούσε στην κορυφή του καθεστώτος είναι μια τηλεφωνική συνομιλία η οποία αποδίδεται στον Φαίδωνα Γκιζίκη και στον Στέφανο Καραμπέρη.
Σύμφωνα με την αυτοβιογραφία του Καραμπέρη, η συνομιλία πραγματοποιήθηκε στις 19 Ιουλίου 1974, μία ημέρα πριν από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Αναφέρεται ότι καταγράφηκε από τον τότε προϊστάμενο των Τεχνικών Υπηρεσιών του ΟΤΕ στη Θεσσαλονίκη, ο οποίος ήταν κουμπάρος του Καραμπέρη.
Ο Γκιζίκης εμφανίζεται να παραδέχεται ότι η κατάσταση εξελισσόταν εντελώς διαφορετικά από όσα του είχαν διαβεβαιώσει ο αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων Γρηγόριος Μπονάνος και ο Δημήτριος Ιωαννίδης:
-«Υπάρχει σοβαρώτατον πρόβλημα με την Κύπρον. Αλλιώς μου τα έλεγαν ο Μπονάνος με τον Μίμη και αλλιώς εξελίσσεται η κατάστασις».
Στη συνέχεια φέρεται να ζητά από τον Καραμπέρη να επιστρέψει στην ενεργό υπηρεσία, να προαχθεί σε αντιστράτηγο και να μεταβεί αμέσως στην Κύπρο για να αναλάβει την ηγεσία της Εθνικής Φρουράς. Ο Καραμπέρης αρνείται και απαντά με οξύτητα:
-«Δεν γίνονται αυτά, κύριε Πρόεδρε. Εκεί που οδηγήσατε την κατάσταση, να στείλετε τον ίδιο τον Ιωαννίδη να βγάλει το φίδι από την τρύπα. Ή ακόμη και τον Μπονάνο. Εγώ Χατζηανέστης δεν γίνομαι. Πέσατε εις την παγίδα και ψάχνετε για εξιλαστήρια θύματα;»
Η αναφορά στον Γεώργιο Χατζηανέστη, τελευταίο αρχιστράτηγο της Μικρασιατικής Εκστρατείας, είναι δηλωτική. Ο Καραμπέρης υπονοεί ότι του ζητούσαν να αναλάβει την τελευταία στιγμή τη διοίκηση μιας ήδη υπονομευμένης επιχείρησης, ώστε να φορτωθεί στη συνέχεια την ευθύνη της καταστροφής.
Σύμφωνα με την ίδια αφήγηση, ο Γκιζίκης εκφράζει ανοιχτά πλέον την απογοήτευσή του από τον Ιωαννίδη:
«Μα τόσον άχρηστος και σάπιος αποδεικνύεται; Και μας εγέλασεν όλους;»
Η απάντηση του Καραμπέρη είναι καταπέλτης:
«Όταν σας πλεύρισε πριν το ολέθριο κίνημα, κύριε Πρόεδρε, και σας έταξε θώκους, δεν ήταν σάπιος και άχρηστος; Τώρα χάλασε, έτσι ξαφνικά;»
Και συνεχίζει:
«Δεν αρνούμαι τις υπηρεσίες προς το Έθνος. Στείλατέ με να πολεμήσω ως απλό στρατιώτη. Δεν ταυτίζομαι όμως με προδότες».
Στο τέλος της συνομιλίας ο Γκιζίκης φέρεται να εξετάζει ακόμη και την παραίτησή του και να ρωτά εάν ο Γεώργιος Παπαδόπουλος θα δεχόταν να επιστρέψει στην εξουσία. Ο Καραμπέρης απαντά ότι δεν δίνει καμία πιθανότητα:
«Ο Παπαδόπουλος μπορεί να είναι πατριώτης, μπορεί να είναι συναισθηματικός, πλην όμως δεν είναι ηλίθιος και θεωρεί ότι προδόθηκε από φίλους και συνεργάτες στους οποίους είχε τυφλή εμπιστοσύνη».
Η συνομιλία, αποτυπώνει μια ηγεσία σε κατάσταση πανικού: τον τυπικό Πρόεδρο της Δημοκρατίας να ομολογεί ότι παραπλανήθηκε, τον πραγματικό ισχυρό άνδρα να αποφεύγει την ανάληψη επιχειρησιακής ευθύνης και την αναζήτηση ενός απόστρατου αξιωματικού που θα αναλάμβανε, λίγες ώρες πριν από την εισβολή, μια ήδη ακέφαλη Εθνική Φρουρά.
Ακόμη όμως και ως προσωπική μαρτυρία του Καραμπέρη, το κείμενο αποκαλύπτει πώς ο ίδιος επιχείρησε να τοποθετήσει τον εαυτό του απέναντι στην κυπριακή καταστροφή: ως άνθρωπο που είχε προβλέψει την παγίδα, αρνήθηκε να χρησιμοποιηθεί ως εξιλαστήριο θύμα και κατήγγειλε εγκαίρως τους υπευθύνους.
Η ειρωνεία της εκ των υστέρων δικαίωσης
Ο Καραμπέρης εμφανίζεται στις σελίδες του βιβλίου του ως σκληρός επικριτής του Ιωαννίδη και των ανθρώπων που τον ακολούθησαν. Θεωρεί εγκληματικό λάθος ακόμη και τη δημοσιοποίηση πληροφοριών για την ύπαρξη πετρελαϊκών κοιτασμάτων στο Αιγαίο, επειδή, κατά την άποψή του, συνέβαλε στην όξυνση της ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης.
Η αφήγησή του επιχειρεί να χαράξει μια διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην 21η Απριλίου του Παπαδόπουλου και στο καθεστώς της 25ης Νοεμβρίου του Ιωαννίδη. Η πρώτη παρουσιάζεται ως στρατιωτική «επανάσταση» με πολιτικό σχέδιο και προοπτική επιστροφής στον κοινοβουλευτισμό. Η δεύτερη ως προσωπική δικτατορία ενός παρασκηνιακού αρχηγού, ο οποίος περιβαλλόταν από μετριότητες και οδήγησε τη χώρα στην καταστροφή.
Η διάκριση αυτή είναι βασική για να κατανοήσουμε το βιβλίο, αλλά δεν πρέπει να υιοθετηθεί άκριτα. Η δικτατορία του Ιωαννίδη δεν γεννήθηκε σε ιστορικό κενό. Αναπτύχθηκε μέσα στους μηχανισμούς καταστολής, στην πολιτικοποίηση του στρατεύματος και στην κατάλυση των δημοκρατικών θεσμών που είχε επιβάλει η 21η Απριλίου. Οι πρωταγωνιστές της πρώτης εκτροπής δημιούργησαν τις συνθήκες μέσα στις οποίες έγινε δυνατή η δεύτερη.
Η υπόθεση Τσαρουχά
Στο βιβλίο του ο Καραμπέρης αναφέρεται και στην υπόθεση του πρώην βουλευτή της ΕΔΑ Γιώργη Τσαρουχά, ο οποίος πέθανε τον Μάιο του 1968 κατά την κράτησή του στα γραφεία της ΚΥΠ Θεσσαλονίκης.
Ο ίδιος υποστηρίζει ότι του απέδωσαν ευθύνες που δεν είχε και ότι η υπόθεση «φορτώθηκε» σε εκείνον.
Μια μαρτυρία που πρέπει να διαβαστεί κριτικά
Το βιβλίο του Στέφανου Καραμπέρη δεν αποτελεί ουδέτερη ιστορική μελέτη. Είναι η απολογία και, ταυτόχρονα, η πολιτική διαθήκη ενός ανθρώπου που συμμετείχε ενεργά στην προετοιμασία και την επιβολή της δικτατορίας.
Η γλώσσα του, η επίμονη χρήση του όρου «Επανάσταση», η αντικομμουνιστική ανάγνωση της μεταπολεμικής ιστορίας και η προσπάθεια δικαιολόγησης της στρατιωτικής επέμβασης αποτυπώνουν το ιδεολογικό πλαίσιο μέσα στο οποίο κινήθηκαν οι πραξικοπηματίες.
Αυτό ακριβώς, όμως, καθιστά τη μαρτυρία του χρήσιμη. Όχι ως τελική και αδιαμφισβήτητη αλήθεια, αλλά ως πρωτογενές υλικό για να κατανοήσουμε πώς έβλεπαν τον εαυτό τους και την εποχή τους οι άνθρωποι που κατέλυσαν τη δημοκρατία.
Από το βιβλίο προκύπτει ότι η 21η Απριλίου δεν εμφανίστηκε ξαφνικά, ούτε αποτέλεσε αποκλειστικά την αυθόρμητη ενέργεια μιας μικρής ομάδας συνταγματαρχών. Προηγήθηκαν χρόνια πολιτικοποίησης του στρατεύματος, αντικομμουνιστικής κατήχησης, εκλογικών παρεμβάσεων, φόβου απέναντι στην Αριστερά και ανοχής στην ιδέα ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις μπορούσαν να λειτουργούν ως υπέρτατος ρυθμιστής της πολιτικής ζωής.
Η απαξιωτική κρίση του για τους Γκιζίκη, Μπονάνο, Γαλατσάνο και Ντάβο και η φράση του προς τον Γκιζίκη —«Πέσατε εις την παγίδα και ψάχνετε για εξιλαστήρια θύματα;»— συμπυκνώνουν τη δική του ερμηνεία για το τέλος της δικτατορίας: μια ομάδα ανεπαρκών στρατιωτικών παρέδωσε την πραγματική εξουσία στον Ιωαννίδη και, όταν αντιλήφθηκε την καταστροφή, επιχείρησε να μεταθέσει αλλού την ευθύνη.
Το κρίσιμο ιστορικό ερώτημα, ωστόσο, δεν είναι μόνο ποιος έδωσε την τελική εντολή για το πραξικόπημα στην Κύπρο ή ποιος απέτυχε να αντιμετωπίσει την τουρκική εισβολή. Είναι πώς ένα καθεστώς που είχε οικοδομηθεί πάνω στην κατάργηση της πολιτικής ευθύνης, στην απουσία θεσμικών αντιβάρων και στην απόλυτη υπαγωγή του κράτους στον στρατιωτικό μηχανισμό μπορούσε να οδηγηθεί σε διαφορετική κατάληξη.
Η αφήγηση του Στέφανου Καραμπέρη δεν δίνει όλες τις απαντήσεις. Προσφέρει, όμως, ένα ακόμη κομμάτι του παζλ — από την πλευρά ενός ανθρώπου που δεν παρακολούθησε απλώς τα γεγονότα, αλλά συμμετείχε στη δημιουργία τους.
Η τηλεφωνική συνομιλία Γκιζίκη–Καραμπέρη παρατίθεται, σύμφωνα με την αναφερόμενη πηγή, στο βιβλίο «Υποστράτηγος Στέφανος Καραμπέρης: Ένας ταπεινός και ασυμβίβαστος πατριώτης – Η αυτοβιογραφία του 1921-2008», σελ. 447-452, Εκδόσεις Πελασγός. Η αυθεντικότητα της καταγραφής χρειάζεται ανεξάρτητη αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τις έως τώρα πληροφορίες ο θάνατός του δεν σχετίζεται με τη φωτιά που
Την τελευταία του πνοή άφησε αξιωματικός της Πυροσβεστικής της Υπηρεσίας Γυθείου.
Σύμφωνα με τις έως τώρα πληροφορίες, ο θάνατος του πυροσβέστη οφείλεται σε παθολογικά αίτια και δεν σχετίζεται με τη φωτιά που ξέσπασε το μεσημέρι της Τετάρτης (29/7) στην περιοχή του Αγερανού, του δήμου Γυθείου.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ωστόσο, ο πυροσβέστης ήταν στο πεδίο των επιχειρήσεων.
Στο μέτωπο επιχειρούν 62 πυροσβέστες με 17 οχήματα, συνδρομή τριών πεζοπόρων τμημάτων.
Ο Θανάσης Αυγερινός γνωστοποίησε πως «εδώ και πολλές μέρες» έχει παραιτηθεί από τη θέση του εκπροσώπου του κόμματος «Ελπίδα», της Μαρίας Καρυστιανού.
Ο γνωστός δημοσιογράφος σε ανάρτησή του δήλωσε πως έχει αποχωρήσει από τη θέση του και έκανε καταγγελίες για «παράλληλο γραφείο Τύπου», αφήνοντας αιχμές για «φυτευτούς συμβουλάτορες των διαδρόμων», τους οποίους χαρακτήρισε «πρόβλημα» για το κόμμα.Αν και δεν το ξεκαθαρίζει στην ανάρτησή του, σύμφωνα με πληροφορίες παραμένει στο πολιτικό γραφείο του κόμματος.
Ο Θ. Αυγερινός από τις διεργασίες για τη λειτουργία του κόμματος «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» ήταν στην ομάδα της Μ. Καρυστιανού και είχε αναλάβει το επικοινωνιακό κομμάτι, ανοίγοντας μάλιστα ο ίδιος την εκδήλωση για την παρουσίαση του κόμματος στη Θεσσαλονίκη, τον περασμένο Μάιο.
Αναμένεται με ενδιαφέρον αν θα υπάρξει και επίσημη αντίδραση από τη Μ. Καρυστιανού, η οποία σήμερα πραγματοποιεί περιοδεία στη Λάρισα, όπου θα έχει συναντήσεις με τον δήμαρχο της πόλης, τη διοίκηση του Επιμελητηρίου Λάρισας, με μέλη και φίλους της «Ελπίδας» και τον περιφερειάρχη Θεσσαλίας, Δημήτρη Κουρέτα.
Η ανάρτηση του Θ. Αυγερινού:
Ενημερώνω φίλους και συνοδοιπόρους, γνωστούς και αγνώστους, συναδέλφους και συναγωνιστές (οι εχθροί τα ξέρουν ήδη) ότι εδώ και πολλές ημέρες δεν έχω ουδεμία ευθύνη για την επικοινωνιακή δραστηριότητα της «ΕΛΠΙΔΑΣ για τη Δημοκρατία», ούτε έχω πλέον την εκπροσώπησή της στα ΜΜΕ.
Όπως πληροφορήθηκα εκ των υστέρων, τουλάχιστον από τις 12 Ιουλίου λειτουργεί εντός του Κινήματος ένα παράλληλο Γραφείο Τύπου, του οποίου τη σύνθεση δεν γνωρίζω. Οι ύποπτοι και φυτευτοί «συμβουλάτορες» των διαδρόμων είναι πάντα πρόβλημα για οποιονδήποτε συλλογικό σχηματισμό, πολύ περισσότερο για ένα Ανεξάρτητο Κίνημα Πολιτών, που φιλοδοξεί να παρέμβει δραστικά για να δημιουργήσει τις κατάλληλες συνθήκες και τις εναλλακτικές λύσεις, ώστε να έρθουν επιτέλους οι πολίτες στην εξουσία και η δημοκρατία μας να λειτουργήσει.
Καθείς αναλαμβάνει τις ευθύνες του για τις πράξεις και τις παραλείψεις του, προπαντός για τις εξετάσεις που επιλέγει να δώσει. Καθείς εφ’ ω ετάχθη, λοιπόν. Προς το παρόν επιλέγω να πάω μερικές ημέρες διακοπές…
Για πρώτη φορά μετά τη Διάσκεψη στο Κραν Μοντανά συζητήθηκε η ουσία του Κυπριακού και συγκεκριμένες πτυχές του διαπραγματευτικού κεκτημένου, δήλωσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Χριστοδουλίδης, μετά την τριμερή συνάντηση, που είχε την Τετάρτη με τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες και τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Τουφάν Έρχιουρμαν.
Όπως είπε στους δημοσιογράφους μετά την επιστροφή του στο Προεδρικό, στη συνάντηση συζητήθηκαν «συγκεκριμένα θέματα» και «οι συγκλίσεις», σημειώνοντας ότι γι’ αυτό ο Γενικός Γραμματέας αναφέρθηκε τόσο στη δημόσια δήλωσή και στο Κραν Μοντανά, αφού εκεί επικεντρώθηκε η ουσία της συζήτησης.
Ερωτηθείς κατά πόσο η Τουρκία και ο Τουρκοκύπριος ηγέτης έχουν αποδεχθεί το διαπραγματευτικό κεκτημένο, ο Πρόεδρος ανέφερε ότι ο Γενικός Γραμματέας, μετά και τις επαφές που είχε με την τουρκική πλευρά για να εξασφαλίσει, όπως είπε, την έγκριση για τη σύγκληση της διευρυμένης συνάντησης 5+1, «θέλω να πιστεύω ότι υπάρχει θετική απάντηση».
Είπε ακόμη ότι την Παρασκευή θα έχει συνάντηση με τον Ειδικό Εκπρόσωπο της ΕΕ για το Κυπριακό, Ραφαέλε Φίτο, ο οποίος θα έχει συνάντηση και με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη.
Σε δηλώσεις του στους δημοσιογράφους, στο Προεδρικό Μέγαρο, μετά τη συνέντευξη Τύπου που πραγματοποίησε ο ΓΓ των ΗΕ, στη Λευκωσία, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας χαιρέτησε «τη μεγάλη προσπάθεια που καταβάλλει ο ΓΓ των ΗΕ για επανέναρξη ουσιαστικών διαπραγματεύσεων».
Σημείωσε ότι κρατά τρία πράγματα από τις επαφές αυτές τις δύο μέρες, «τρία πολύ σημαντικά δεδομένα, ξεκινώντας από το γεγονός, γιατί αυτή είναι και η μεγάλη ουσία, ότι ο ΓΓ είναι απόλυτα δεσμευμένος και προς αυτή την κατεύθυνση εργάζεται, από τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας των ΗΕ, αλλά και – αυτό είναι πολύ σημαντικό – το διαπραγματευτικό κεκτημένο, το τι έχει επιτευχθεί σε σχέση με την ουσία του Κυπριακού μέχρι και το Κραν Μοντανά», σημειώνοντας ότι «αυτό είναι το δεύτερο».
«Το τρίτο, να χαιρετίσω το γεγονός ότι όλοι – εμείς ήμασταν οι πρώτοι που το πράξαμε- έχουν ανταποκριθεί θετικά στη σύγκληση μιας διευρυμένης διάσκεψης η οποία φυσικά – και συμφωνούμε απόλυτα με τον ΓΓ των ΗΕ- πρέπει να είναι πετυχημένη και συνεχίζουμε σε συνεργασία και με την κα Ολγκίν αλλά και την ΕΕ, για την οποία έκανε αναφορά στις συναντήσεις μας και σήμερα ο ΓΓ των ΗΕ, έτσι ώστε να προετοιμαστεί το έδαφος πηγαίνοντας σε αυτή τη διευρυμένη συνάντηση να έχουμε θετική ανακοίνωση για επανέναρξη των συνομιλιών από εκεί που διακόπηκαν στο Κραν Μοντανά».
Σε παρατήρηση δημοσιογράφου ότι ο ΓΓ των ΗΕ είπε πως είναι έτοιμος να συγκαλέσει διευρυμένη αλλά πρέπει να γίνει απαραίτητη προετοιμασία και ότι κάτι αντίστοιχο λέχθηκε και πέρυσι, και ερωτηθείς τι δίνει αισιοδοξία ότι μέχρι το τέλος θητείας του κ. Γκουτέρες θα συγκληθεί αυτή η διευρυμένη διάσκεψη, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είπε ότι «μας δίνει αισιοδοξία το γεγονός ότι έχουν ξεκαθαρίσει κάποια δεδομένα».
Το πρώτο, είπε, αφορά την αξιοποίηση του διαπραγματευτικού κεκτημένου, «κάτι που όταν έγινε η δήλωση πέρυσι δεν ήταν δεδομένο. Ήταν υπό αμφισβήτηση.
Δεύτερο, συνέχισε, «ο ρόλος που δύναται να διαδραματίσει η ΕΕ σε αυτή την προσπάθεια, κάτι που επιδιώξαμε από την 1η Μαρτίου 2023 και βλέπουμε αυτή τη στιγμή τη διάθεση και την ετοιμότητα της ΕΕ να διαδραματίσει αυτό τον ρόλο προς δύο κατευθύνσεις». Σημείωσε ότι η μία είναι σε σχέση με την ουσία των διαπραγματεύσεων, «δηλαδή εκείνα τα θέματα στα οποία δεν υπάρχουν συγκλίσεις και που θα πρέπει να επιλυθούν». «Μάλιστα να σας αναφέρω ότι η Πρόεδρος της Επιτροπής εξέφρασε την ετοιμότητα της για τη σύσταση μιας νομικής ομάδας που θα στηρίζει τον κ. Φίτο σε αυτή την πτυχή», επεσήμανε. Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης ανέφερε ότι η δεύτερη πτυχή αφορά τα ευρωτουρκικά, «που όλοι γνωρίζουμε, δεν είναι εκτίμηση δική μας, έχουμε ακούσει από τουρκικά χείλη – που ενδιαφέρονται να δουν θετικές εξελίξεις στα ευρωτουρκικά». Άρα, συνέχισε, «υπάρχουν δύο νέα πολύ σημαντικά δεδομένα».
Υπενθύμισε ότι «ακόμη και ο επιδιωκόμενος στόχος, το τελικό αποτέλεσμα ήταν υπό αμφισβήτηση, οι τοποθετήσεις του ΓΓ, οι συζητήσεις που έγιναν αυτές τις δύο μέρες έχουν ξεκαθαρίσει και δεν χωρά καμιά αμφιβολία ποιος είναι ο επιδιωκόμενος στόχος και, ναι, ξεκινάμε αμέσως εργασία και με την κα Ολγκίν και με τον κ. Φίτο – θα τον συναντήσω την Παρασκευή το πρωί, θα συναντήσει και τον Τουρκοκύπριο ηγέτη – να δημιουργήσουμε τα δεδομένα για να έχουμε αυτή τη διευρυμένη διάσκεψη στην οποία βασικά το μόνο αντικείμενο συζήτησης είναι να ανακοινώσουμε την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων». Ο Πρόεδρος εξήγησε ότι η προεργασία θα γίνει πριν την ημερομηνία καθορισμού της διευρυμένης.
Σε παρατήρηση δημοσιογράφου ότι δεν φαίνεται να υπάρχει ουσιαστικό αποτέλεσμα δεδομένου ότι δεν υπήρξε νέα ανακοίνωση από τον ΓΓ των ΗΕ, και ερωτηθείς αν είναι ικανοποιημένος από τα όσα ανακοινώθηκαν, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είπε ότι «έχουμε θετική ανακοίνωση, το γεγονός ότι όλοι έχουν αποδεχθεί τη σύγκληση μιας διευρυμένης διάσκεψης που δεν ήταν δεδομένη πριν έρθει ο ΓΓ». Υπενθύμισε ότι αυτό ανακοινώθηκε από τον Γενικό Γραμματέα μετά την τηλεφωνική επικοινωνία που είχε γίνει την Κυριακή με τον Υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας.
Την ίδια στιγμή, είπε, «έχουμε αυτό το ξεκαθάρισμα σε σχέση με το διαπραγματευτικό κεκτημένο των συνομιλιών-δεν ξεκινούμε από το μηδέν, αξιοποιείται το διαπραγματευτικό κεκτημένο, είναι πολύ σημαντικό, και αυτή η πλέον θετική ανταπόκριση που υπάρχει, κάτι που δεν υφίστατο προηγουμένως, σε σχέση με τον ρόλο που δύναται να διαδραματίσει η ΕΕ».
«Αν με ρωτάτε αν μπορούσαν να ήταν ακόμη καλύτερα τα αποτελέσματα, φυσικά. Και θα ήθελα ακόμη καλύτερα αποτελέσματα και ήμουν έτοιμος για τέτοια καλύτερα αποτελέσματα, όπως, για παράδειγμα, ότι ξεκινούμε διευρυμένη διάσκεψη σε μια βδομάδα, ήμασταν έτοιμοι και το έχω μεταφέρει στον ΓΓ», είπε, σημειώνοντας ότι θεωρεί ότι η παρουσία του ΓΓ στην Κύπρο και τα όσα έχουν προκύψει μέσα από την παρουσία του εδώ, «είναι δεδομένα που κτίζουν προς την κατεύθυνση που προανέφερα».
Ερωτηθείς αν τον προβληματίζει η αναφορά σε μεθοδολογία, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας απάντησε «όχι, η μεθοδολογία αφορά το θέμα των συγκλίσεων, του διαπραγματευτικού κεκτημένου και είναι πολύ σημαντικό αυτό το θέμα, να γνωρίζουμε από ποιο σημείο ξεκινούν οι διαπραγματεύσεις».
Σε ερώτηση αν ήταν αποδεκτό από όλες τις πλευρές το πλαίσιο του Κραν Μοντανά, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είπε ότι «οι διαπραγματεύσεις, το διαπραγματευτικό κεκτημένο μέχρι και το Κραν Μοντανά. Και να θυμίσω ότι αυτό το σημείο αναφέρεται και στα τέσσερα σημεία που είχε πρωτοαναφέρει ο κ. Έρχιουρμαν μετά που ανέλαβε την ηγεσία των Τουρκοκυπρίων».
Ερωτηθείς αν η μεθοδολογία και η πρόοδος στα ΜΟΕ θεωρείται προαπαιτούμενο από τον ΓΓ των ΗΕ για σύγκληση πενταμερούς, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είπε ότι «για τη μεθοδολογία είναι σημαντικό να αποφασίσουμε, να έχουμε όλοι την ίδια ανάγνωση από πού ξεκινούν οι διαπραγματεύσεις. Και για αυτό αναφέρθηκα στις συγκλίσεις και τη σημασία του διαπραγματευτικού κεκτημένου».
Αν έχουμε ΜΟΕ σίγουρα είναι μια θετική εξέλιξη, πρόσθεσε, «αλλά δεν είναι προαπαιτούμενο για τη σύγκληση». «Το σημαντικό είναι ότι συζητήθηκε, για πρώτη φορά θα τολμήσω να πω από το Κραν Μοντανά, η ουσία του Κυπριακού, συγκεκριμένα θέματα, οι συγκλίσεις, για αυτό έκανε και αναφορά στο Κραν Μοντανά ο ΓΓ, εκεί επικεντρώθηκε, η ουσία της συζήτησης», επεσήμανε.
Σε ερώτηση αν έχει συγκατανεύσει η Τουρκία και ο Τουρκοκύπριος ηγέτης στο κεκτημένο, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είπε ότι «ο ΓΓ, σύμφωνα και με τις συνομιλίες που είχε με την τουρκική πλευρά, και για το να πάρει την έγκριση της, όπως ο ίδιος ανέφερε για τη σύγκληση μιας διευρυμένης διάσκεψης, στη βάση όσων προανέφερα και όσων μας μετέφερε, θέλω να πιστεύω, δεν μπορώ να μιλήσω εκ μέρους της Τουρκίας, ότι υπάρχει θετική απάντηση».
Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, ανακοίνωσε την Τετάρτη τη σύγκληση νέας διευρυμένης συνάντησης 5+1 για το Κυπριακό, μετά από επαρκείς προετοιμασίες όσον αφορά την οικοδόμηση εμπιστοσύνης, τη μεθοδολογία και το περιεχόμενο, λαμβάνοντας υπόψη τις συγκλίσεις που έχουν ήδη επιτευχθεί.
Σε δηλώσεις μετά την κοινή συνάντηση με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Νίκο Χριστοδουλίδη, και τον Τουρκοκύπριο ηγέτη, Τουφάν Ερχιουρμάν, στην Προστατευόμενη από τα Ηνωμένα Έθνη περιοχή του αεροδρομίου Λευκωσίας, ο κ. Γκουτέρες ανέφερε ότι έχει τη συναίνεση των δύο πλευρών και των εγγυητριών δυνάμεων για να προχωρήσει σε συνάντηση 5+1, αλλά με επαρκή προετοιμασία όσον αφορά την οικοδόμηση εμπιστοσύνης, τη μεθοδολογία και το ουσιαστικό περιεχόμενο, «επειδή δεν θέλω να γίνουν περισσότερες συναντήσεις 5+1 χωρίς αποτελέσματα», ενώ, όταν ρωτήθηκε για τον χρόνο της συνάντησης, είπε ότι δεν ορίστηκε συγκεκριμένη ημερομηνία.
Σημείωσε επίσης ότι η επίλυση του κυπριακού προβλήματος είναι απολύτως κρίσιμη, «όχι μόνο για τη διαφύλαξη των συμφερόντων και της ειρήνης του κυπριακού λαού, αλλά και ως παράγοντας σταθερότητας σε μια περιοχή που εξελίσσεται σε επικίνδυνα ασταθή».
Ο κ. Γκουτέρες δήλωσε ότι οι δύο ηγέτες τον διαβεβαίωσαν για την αποφασιστικότητά τους να συνεχίσουν να εργάζονται με ειλικρίνεια και σοβαρότητα μαζί με την προσωπική του απεσταλμένη, Μαρία Άνχελα Ολγκίν.
«Με βάση τις συζητήσεις μας για την πορεία προς τα εμπρός, αποφάσισα να συγκαλέσω μία ακόμη συνάντηση 5+1, έπειτα από κατάλληλη προετοιμασία σε ό,τι αφορά τα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης, τη μεθοδολογία και την ουσία, λαμβάνοντας υπόψη τις συγκλίσεις που έχουν ήδη επιτευχθεί», ανέφερε.
«Θα εργαστούμε σε διαβούλευση με τις δύο πλευρές και τις εγγυήτριες δυνάμεις, ώστε να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για την επιτυχία της συνάντησης», πρόσθεσε ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ.
Σημειώνοντας ότι και η διεθνής κοινότητα έχει σημαντικό ρόλο να διαδραματίσει στο Κυπριακό, δήλωσε ότι υπολογίζει στη συνεχή στήριξη των τριών εγγυητριών δυνάμεων, της Ελλάδας, της Τουρκίας και του Ηνωμένου Βασιλείου.
Ο κ. Γκουτέρες τόνισε ότι «αυτή είναι η στιγμή κατά την οποία πρέπει να καταβληθούν όλες οι προσπάθειες για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης». Προς αυτή την κατεύθυνση, υπογράμμισε ότι είναι ουσιώδες να καταστεί δυνατός ο καθορισμός και η εφαρμογή μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης που μπορούν να βελτιώσουν την καθημερινή ζωή όλων των Κυπρίων και απηύθυνε έκκληση προς τους δύο ηγέτες «να εντείνουν αυτές τις προσπάθειες».
Ανέφερε ότι η προσωπική του απεσταλμένη εργάζεται με τα εμπλεκόμενα μέρη, αξιοποιώντας τις προηγούμενες προσπάθειες των Ηνωμένων Εθνών και όσα έχει ακούσει απευθείας από τους ίδιους τους Κυπρίους.
Είπε επίσης ότι κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του είχε την ευκαιρία να ακούσει πολλούς Κυπρίους. «Το μήνυμά τους ήταν ξεκάθαρο. Θέλουν πρόοδο. Θέλουν να δουν τους ηγέτες τους να κάνουν συμβιβασμούς ώστε να διανύσουν αυτό το τελευταίο μίλι προς την επίλυση του Κυπριακού. Θέλουν ένα μέλλον στο οποίο αυτό το νησί δεν θα ορίζεται από τη διαίρεση, αλλά από τη συνεργασία, τις ευκαιρίες και την ειρήνη», ανέφερε, προσθέτοντας ότι αυτό ήταν και το πνεύμα των «ειλικρινών και εποικοδομητικών συζητήσεών» του με τους δύο ηγέτες, τόσο χωριστά όσο και από κοινού.
Ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών δήλωσε ακόμη ότι ο ΟΗΕ εργάζεται «σταθερά» για την επίτευξη του στόχου να βοηθήσει τους Ελληνοκύπριους και τους Τουρκοκύπριους στις προσπάθειές τους να καταλήξουν σε μια συνολική και βιώσιμη λύση του Κυπριακού.
Αναφερόμενος στις προσπάθειες επίλυσης του Κυπριακού κατά τη δική του θητεία, είπε, «συναντηθήκαμε στη Γενεύη και στο Κραν Μοντανά το 2017, στο Βερολίνο το 2019, στη Γενεύη το 2021 και ξανά στη Νέα Υόρκη και στη Γενεύη το 2024 και το 2025». «Στο πλαίσιο αυτό, ήταν καθήκον μου να έρθω στην Κύπρο για να εκφράσω την πλήρη αλληλεγγύη μου προς τον λαό της Κύπρου στην προσπάθειά του για την εξεύρεση λύσης», σημείωσε.
Τα Ηνωμένα Έθνη, είπε, «δεν μπορούν να επιβάλουν την ειρήνη». «Αλλά επιτρέψτε μου να είμαι απολύτως σαφής: τα Ηνωμένα Έθνη παραμένουν πλήρως προσηλωμένα στη στήριξη του λαού της Κύπρου σε αυτή την κρίσιμη στιγμή για το νησί και την ευρύτερη περιοχή», πρόσθεσε.
Αναφερόμενος στην κατάσταση επί του εδάφους, υπογράμμισε «την ανάγκη να γίνεται σεβαστή η αποστολή και η αρμοδιότητα της Ειρηνευτικής Δύναμης των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο (ΟΥΝΦΙΚΥΠ), τόσο εντός της νεκρής ζώνης όσο και κατά μήκος των γραμμών κατάπαυσης του πυρός που έχουν καθοριστεί από τα Ηνωμένα Έθνη».
Για περισσότερες από έξι δεκαετίες, είπε, «η ΟΥΝΦΙΚΥΠ συνέβαλε στη διατήρηση της ηρεμίας και της σταθερότητας σε ένα ευαίσθητο περιβάλλον», προσθέτοντας ότι η συνεχιζόμενη αποτελεσματικότητά της εξαρτάται από τη συνεργασία όλων των πλευρών.
Ο Γενικός Γραμματέας δήλωσε επίσης ότι εντυπωσιάστηκε από το έργο της Επιτροπής για τους Αγνοουμένους και «τις αξιοσημείωτες προσπάθειες που καταβάλλονται για να δοθούν απαντήσεις στην αγωνία των οικογενειών όλων των αγνοουμένων». «Εξίσου εντυπωσιάστηκα από το έργο των δικοινοτικών τεχνικών επιτροπών, οι οποίες γεφυρώνουν το χάσμα μεταξύ της πολιτικής διαδικασίας και της καθημερινότητας των πολιτών, βρίσκοντας πρακτικές λύσεις», πρόσθεσε.
Απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου για το κατά πόσο θεωρεί ότι η σύγκληση μιας νέας διευρυμένης συνάντησης αποτελεί ουσιαστικό βήμα προς την επανέναρξη της διαδικασίας, για τον ρόλο των εγγυητριών δυνάμεων και για το αν υπάρχει χρονοδιάγραμμα για τη συνάντηση 5+1, ο κ. Γκουτέρες δήλωσε ότι έχει τη συναίνεση και των δύο πλευρών και των εγγυητριών δυνάμεων για να προχωρήσει σε μια συνάντηση πέντε-συν-ένα, αλλά μόνο έπειτα από επαρκή προετοιμασία σε θέματα οικοδόμησης εμπιστοσύνης, μεθοδολογίας και ουσίας, «γιατί δεν θέλω να έχουμε κι άλλες συναντήσεις 5+1 χωρίς αποτέλεσμα».
«Θέλω μια επιτυχημένη συνάντηση 5+1, ώστε να ανοίξει ο δρόμος για την επίτευξη μιας λύσης», πρόσθεσε, διευκρινίζοντας ότι δεν έχει καθοριστεί συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα. «Θα εργαστούμε όλοι μαζί όσο το δυνατόν ταχύτερα και αποτελεσματικότερα», σημείωσε.
Ερωτηθείς εάν αναμένονται νέες πρωτοβουλίες κατά τις τακτικές συνεδριάσεις των Ηνωμένων Εθνών τον Σεπτέμβριο, απάντησε ότι δεν έχει προγραμματιστεί συνάντηση για το Κυπριακό κατά τη διάρκεια της εβδομάδας υψηλού επιπέδου. «Αυτή τη στιγμή επικεντρώνουμε τις προσπάθειές μας στην κοινή εργασία με τις δύο πλευρές στην Κύπρο και με τις εγγυήτριες δυνάμεις, ώστε να μπορέσουμε να προχωρήσουμε αποφασιστικά προς μια λύση», πρόσθεσε.
Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με τη σημασία της λύσης του Κυπριακού για την ευρύτερη περιοχή, ο κ. Γκουτέρες σημείωσε ότι πρόκειται για μια περιοχή όπου παραμένουν σε εξέλιξη πολλές συγκρούσεις και όπου έχει αποδειχθεί ότι οι συγκρούσεις μπορούν εύκολα να επεκταθούν. «Πιστεύω, λοιπόν, ότι μια λύση στην Κύπρο είναι απολύτως κρίσιμη, όχι μόνο για τη διασφάλιση των συμφερόντων και της ειρήνης του κυπριακού λαού, αλλά και ως παράγοντας σταθερότητας σε μια περιοχή που γίνεται ολοένα και πιο επικίνδυνα ασταθής», δήλωσε.
Καταλήγοντας, ανέφερε ότι μια επιτυχής κατάληξη των προσπαθειών για λύση του Κυπριακού θα έχει σημαντική σταθεροποιητική επίδραση στην περιοχή. «Εάν η Κύπρος δεν βρει λύση στα προβλήματά της, καθίσταται πολύ πιο ευάλωτη στους κινδύνους που βλέπουμε σήμερα σε μια περιοχή η οποία, σε μεγάλο βαθμό, φλέγεται», είπε.
Ο κ. Γκουτέρες θα αναχωρούσε από την Κύπρο αμέσως μετά το τέλος της δημοσιογραφικής διάσκεψης.
Μανώλης Μητσιάς / Φωτογραφία: NDP Photo – ΑΝΔΡΕΑΣ ΝΙΚΟΛΑΡΕΑΣ
28/07/2026 10:18
Το τραγούδι «Ο Γιάννης ο φονιάς» απήγγειλε, αντί να το τραγουδήσει, ο Μανώλης Μητσιάς κατά τη διάρκεια συναυλίας του στο αρχαίο θέατρο Δίου, το βράδυ της περασμένης Κυριακής.
Όπως αναφέρει το voria, κατά τη διάρκεια της συναυλίας του «Τα καλοτάξιδα τραγούδια του Νίκου Γκάτσου» ο Μανώλης Μητσιάς δεν τραγούδησε το συγκεκριμένο κομμάτι, καθώς δεν του δόθηκε η απαιτούμενη άδεια για την εκτέλεση τραγουδιών του Μάνου Χατζιδάκι, σε στίχους Νίκου Γκάτσου.
Σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, κατά τη διάρκεια της συναυλίας η Αγαθή Δημητρούκα, διαχειρίστρια του έργου του Νίκου Γκάτσου και επιμελήτρια του προγράμματος της συναυλίας, φορώντας γραβάτα που είχε φέρει από το Παρίσι ο Χατζιδάκις ως δώρο στον Γκάτσο, ενημέρωσε σχετικά με τον λόγο για τον οποίο δεν ακούστηκαν τα τραγούδια.
Όπως είπε, η πλευρά Χατζιδάκι προχώρησε σε αυτή την κίνηση καθώς το 2026 έχει ανακηρυχθεί από το υπουργείο Πολιτισμού ως αφιερωματικό έτος στον Μάνο Χατζιδάκι και οι συναυλίες και οι εκδηλώσεις με έργα του συνθέτη έχουν ήδη σχεδιαστεί και εγκριθεί αποκλειστικά από την ομάδα του Γιώργου Χατζιδάκι.
Η κυρία Δημητρούκα κάλεσε τον Μανώλη Μητσιά να απαγγείλει τους στίχους του «Γιάννη του φονιά», μιας και δεν μπορούσε να τους τραγουδήσει.
Η ανακοίνωση περί απαγόρευσης προκάλεσε την αντίδραση του κοινού, το οποίο, όπως αναφέρει το voria, φώναζε «αίσχος» και «ντροπή».
«Για πρώτη φορά μετά το 1977 που το τραγούδι αυτό γράφτηκε για μένα, δεν το τραγουδάω, το απαγγέλλω», είπε αφότου απήγγειλε τους στίχους του «Γιάννη του φονιά».
Προς το τέλος της συναυλίας ο Μανώλης Μητσιάς, παρεκκλίνοντας από το πρόγραμμα και ανταποκρινόμενος στις συνεχείς παροτρύνσεις του κόσμου, απήγγειλε «Τσάμικο» των Γκάτσου-Χατζιδάκι, με το κοινό να τον συνοδεύει.
Σύμφωνα με πληροφορίες του Voria.gr, το υπουργείο Πολιτισμού, όταν ρωτήθηκε για τον ισχυρισμό της πλευράς Χατζιδάκι ότι επειδή το 2026 είναι «Αφιερωματικό έτος στον Χατζιδάκι» αλλάζει κάτι στο καθεστώς διαχείρισης των έργων του συνθέτη, απάντησε με σαφήνεια: «Η ανακήρυξη του 2026 ως “Αφιερωματικού έτους στον Χατζιδάκι” δεν συνιστά, αφ’ εαυτής, νόμιμο έρεισμα για τη μεταβολή του καθεστώτος διαχείρισης ή αδειοδότησης σύνθετων έργων ή έργων κοινής δημιουργίας του συνθέτη Μάνου Χατζιδάκι και του στιχουργού Νίκου Γκάτσου, ούτε για την καθιέρωση αποκλειστικού μηχανισμού έγκρισης όλων των δημόσιων εκτελέσεών τους κατά τη διάρκεια του αφιερωματικού έτους».
Μεσα απο Τουρκικες πηγες για το τι πραγματικα συνεβη στο Ανατολικο ζητημα …
#Constantinople:
Αυτή είναι η εκδοχή του Γιασάρ Γκιόρεν. Προσοχή στις απομιμήσεις. Ο ΜΟΥΣΤΑΦΑ ΚΕΜΑΛ (ΑΤΑΤΟΥΡΚ) ΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ. ΤΗΝ ΕΔΩΣΕ ΟΛΑ. ΤΗΝ ΕΔΩΣΕ ΣΤΙΣ 24 ΙΟΥΛΙΟΥ 1923. ΤΗΝ ΕΔΩΣΕ ΜΕ ΤΗ ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΗΣ ΛΩΖΑΝΗΣ… Ο Ισμέτ Ινονού, ο επικεφαλής εκπρόσωπος της αδίστακτης κυβέρνησης της Άγκυρας, υπογράφοντας τη Συνθήκη της Λωζάνης. – Ο Μουσταφά Κεμάλ, ο αγγλόφιλος… Ο Μουσταφά Κεμάλ ήταν δωρητής. Έδωσε ό,τι δόθηκε στον εχθρό. Ήταν ο Μουσταφά Κεμάλ (Ατατούρκ) που έδωσε την Κύπρο στην Αγγλία, τη Ρόδο και τα Δωδεκάνησα στην Ιταλία και τα νησιά του Αιγαίου στην Ελλάδα. Τα άρθρα της Συνθήκης της Λωζάνης που περιγράφουν τη μεταβίβαση της Κύπρου στην Αγγλία μέσω της μεταβίβασης της κυριότητας έχουν ως εξής: ΑΡΘΡΟ 20 — Η Τουρκία δηλώνει ότι αναγνωρίζει την προσάρτηση της Κύπρου που κήρυξε η βρετανική κυβέρνηση στις 5 Νοεμβρίου 1914.
Φωτογραφία του Ahmed Nami Bey (1873-1962) με πλήρη μασονική στολή το 1925, ως 33ου βαθμού Μασόνο και γαμπρό (damat) του Σουλτάνου Β’ Αβδούλ Χαμίτ.
Ο Ahmed Nami παντρεύτηκε το 1910 την πριγκίπισσα Ayşe Sultan, κόρη του Αβδούλ Χαμίτ Β’, ενώ αργότερα έγινε Πρόεδρος και Πρωθυπουργός της Συρίας υπό γαλλική εντολή (1926-1928) και Μεγάλος Διδάσκαλος μασονικών στοών σε Συρία και Λίβανο.
Η περίπτωσή του αναδεικνύει τις σχέσεις τμημάτων της οθωμανικής ελίτ με τη Μασονία κατά την περίοδο μετάβασης από την Αυτοκρατορία σε αραβικά κράτη υπό ευρωπαϊκή επιρροή.
Μουσταφά Κεμάλ: Μύηση στην Ιταλική Τεκτονική Στοά υπό την αιγίδα του Γενικού Ιταλικού Προξενείου στη Θεσσαλονίκη. Μέλη της Επιτροπής Ένωσης και Προόδου έγιναν δεκτά σε μία από τις δύο ιταλικές Τεκτονικές Στοές στη Θεσσαλονίκη, οι οποίες τελούσαν υπό την προστασία της Ιταλικής Πρεσβείας για την ασφαλή φύλαξη συνεδριάσεων και αρχείων.Johannes Glasneck, Kemal Atatürk ve Çağdaş Türkiye, 1976, s. 29.
Ο δάσκαλος Καντίρ Μισιρόγλου (Kadir Mısıroğlu):”Όσοι δεν κατάφεραν να πείσουν τον Βαχντετίν και το οθωμανικό κοινοβούλιο να αποδεχτούν τη Συνθήκη των Σεβρών, εξασφάλισαν την υπογραφή μιας παρόμοιας συνθήκης, της Συνθήκης της Λωζάνης, υποστηρίζοντας τον Μουσταφά Κεμάλ. Η Συνθήκη της Λωζάνης δεν είναι μια συμφωνία που θα αποδεχόταν εύκολα οποιοσδήποτε μουσουλμάνος Τούρκος. Ο Ραβίνος και ο Ισμέτ επιλέχθηκαν συγκεκριμένα.”
-#Ιran: Κύμα της Επιχείρησης «#Αληθινή_Υπόσχεση_4»
Άμεσες ιρανικές επιθέσεις στην αεροπορική βάση Muwaffaq Salti στην Ιορδανία
Το Ιράν εκτόξευσε τουλάχιστον 4 βαλλιστικούς πυραύλους.
Το Ιράν πρόκειται να παραλάβει εντός εβδομάδων την πρώτη του αποστολή έως και 400 κινεζικής κατασκευής εκτοξευτών πυραύλων αεράμυνας τοποθετημένων στον ώμο. Η αγορά, αξίας 60-70 εκατομμυρίων δολαρίων, αποτελεί μέρος της προσπάθειας της Τεχεράνης να ενισχύσει την αεράμυνά της μικρού βεληνεκούς.
-#US: Καθηγητής Τζέφρι Σακς: «Ο Ομπάμα διέταξε τη CIA να ανατρέψει τον Άσαντ. Αυτό ξεκίνησε το 2011». Τάκερ Κάρλσον: Αλλά γιατί να θέλει ο Ομπάμα να ανατρέψει τον Άσαντ; Καθηγητής Τζέφρι Σακς: «Επειδή το Ισραήλ ασκεί την αμερικανική εξωτερική πολιτική στη Μέση Ανατολή εδώ και 30 χρόνια».
Ο ειδικός σε στρατηγικά ζητήματα Μοχάμεντ Μαραντί:“Ο Νετανιάχου χρειάζεται τις κρίσεις, και τρέφεται από τις κρίσεις που μπορούν να τον σώσουν από τη δίκη, γιατί αλλιώς θα καταλήξει στα δικαστήρια.”
-#Israel:Χθες, το Ισραήλ κατέστρεψε το Τζαμί Αλ-Μουτακίν στην κεντρική πόλη της Γάζας,την ιδια τυχη θα εχει και το τεμενος Ομαρ συμφωνα με την προφητεια του Οσιου Παισιου,ωστε να κατασκευαστει ο 3 ναος του Σολομωντα.
-#Lebanon: Το Ισραήλ βομβαρδισε ξανά το Λίβανο απόψε.
-#Υemen: Ταξίαρχος Yahya Saree: Οι Ένοπλες Δυνάμεις της Υεμένης κατέρριψαν σήμερα το πρωί ένα εχθρικό σαουδαραβικό drone αναγνώρισης “Karyal”, (Τουρκικης παραγωγης) ενώ πραγματοποιούσε εχθρικές επιχειρήσεις στον εναέριο χώρο της Κυβερνείας Saada, χρησιμοποιώντας κατάλληλα όπλα.
-#Syria:Ο Emad Rifat As’ad σκοτώθηκε, αφού πυροβολήθηκε από οπλισμένη τρομοκρατική ΗΤS ομάδα του Τζολανι ενώ έβοσκε πρόβατα κοντά στο χωριό του Hawrat Amourin στην περιοχή Masyaf (ΒΑ. #Hama).
-#Ιraq: Εκρήξεις και αεροπορικές επιδρομές, που πραγματοποιήθηκαν από US και σαουδαραβικά πολεμικά αεροσκάφη, στόχευσαν διάφορες τοποθεσίες στο Ιράκ, συμπεριλαμβανομένων των αρχηγείων, των αποθηκών υλικοτεχνικής υποστήριξης και των κατοικιών των Δυνάμεων Λαϊκής Κινητοποίησης (PMF) στο Ουάσιτ και τη Βασόρα,και κοντά στην Μπαρτέλα στην πεδιάδα της Νινευή.Δήλωση των Δυνάμεων Λαϊκής Κινητοποίησης, αναφέρει ότι πολλά από τα αρχηγεία τους δέχτηκαν επίθεση απόψε από τις ΗΠΑ και τη Σαουδική Αραβία και ότι υπάρχουν νεκροί και τραυματίες. Θεωρούν ότι πρόκειται για «πολύ επικίνδυνη κλιμάκωση».
Τέσσερις στρατιώτες του Ιρακινού Στρατού από την 30ή Ταξιαρχία Πεζικού τραυματίστηκαν στις πεδιάδες της Νινευή ως αποτέλεσμα των επιδρομών Σαουδικής Αραβίας-ΗΠΑ.
#Αfghanistan:Σφοδρές μάχες ξέσπασαν στην περιοχή Kang, στην επαρχία Nimruz! Οι Δυνάμεις της δευτερης Αντίστασης ( #NRF ) έχουν δυσκολέψει τους τρομοκράτες Ταλιμπάν στην περιοχή. Ως αποτέλεσμα, αρκετοί τρομοκράτες Ταλιμπάν σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια μιας σύγκρουσης.Tης τελευταιες ημερες σε περιοχες που ζουν Τατζικοι κυριος εχουν στρατολογηθει στο NRF του Mασουντ 2000 μαχητες.
-#Rojava: Η κυβέρνηση της Δαμασκού προμηθεύει τις Δυνάμεις Εσωτερικής Ασφάλειας στη Ροζάβα με δεκάδες οχήματα. Μετά τις πρόσφατες συγχωνεύσεις.
Οι ειδήσεις σχετικά με την παράδοση του τσεκ ποιντ Safiya στο Hasakah πλήρως στην Αστυνομία είναι ανακριβείς. Η παρουσία της Αστυνομίας δεν υπερβαίνει τα 6 άτομα, και δεν θα παραμείνει παρουσία τους μετά το πέρας της διαδικασίας της συγχώνευσης. Η διοίκηση του τσεκ ποιντ και η πλήρης εποπτεία του βρίσκονται στα χέρια των δυνάμεων των Asayish, και τα μηχανήματα που χρησιμοποιούνται είναι μηχανήματα που παρέλαβαν οι δυνάμεις των Asayish από το Υπουργείο Εσωτερικών.
Μετά από μήνες κλεισίματος, ο δρόμος Girkê Legê-Til Kocher άνοιξε επίσημα ξανά. Το Til Kocher ελέγχεται από τις Δυνάμεις Sanadid (φυλή Shammar), οι οποίες είναι φιλικές προς τις #SDF.
-#Rum: Eλληνες συνελήφθησαν από την Γενική Ασφάλεια του Αχμάντ αλ-Σαράα μετά την υπεράσπισή τους γυναικών της Αντιοχιανής Ελληνικής κοινότητας στο Suqaylabiyah. Εν τω μεταξύ, δεκάδες ένοπλοι δράστες φέρεται να εισέβαλαν στην πόλη με AK-47 και χειροβομβίδες, ωστόσο κανένα μέλος των επιτιθέμενων όχλων δεν έχει συλληφθεί, σύμφωνα με αναφορές.
Οι κάτοικοι της Suqaylabiyah διοργανώνουν μια καθιστική διαμαρτυρία στην πόλη απαιτώντας την απελευθέρωση των κρατουμένων Δρ. Raef Shehadeh, Elias Jabbour, Karam Farha και Tarik Al-Blata.
H Ελλαδα οπως παντα απουσα…
-#Turkey: Η Τουρκία επιστρέφει στο Κιρκούκ: Από 10% δικαιώματα το 1926 σε 15% μερίδιο το 2026. Η είσοδος της κρατικής πετρελαϊκής εταιρείας της Τουρκίας TPAO στην ανασυγκρότηση του Κιρκούκ από την BP δίνει στην Άγκυρα άμεση εμπορική θέση σε πετρελαιοπηγές από τις οποίες παραιτήθηκε παράλληλα με τη Μοσούλη πριν από έναν αιώνα. Η δομή της νέας κοινοπραξίας και η διπλωματία που την περιβάλλει ακολουθούν το μοτίβο που έχουμε περιγράψει ως Δόγμα Fulcrum. Η TPAO απέκτησε μερίδιο 15% στην BP Energy Company of Kirkuk Limited, τον ανάδοχο φορέα για την ανασυγκρότηση του πετρελαϊκού συγκροτήματος του Κιρκούκ. Η συμφωνία υπογράφηκε σήμερα στην Άγκυρα. Ακολουθεί τη συμφωνία της ConocoPhillips νωρίτερα αυτόν τον μήνα για την απόκτηση 42% μεριδίου στο ίδιο φορέα, η οποία συνήφθη κατά την επίσκεψη του al-Zaidi στην Ουάσινγκτον, και αφήνει την BP με το υπόλοιπο 43% και τον πλειοψηφικό έλεγχο.
Η Τουρκια με νομο θα δωσει αμνηστια στο PKK ,εκτος απο 1800 ατομα.
Η Τουρκία παρουσιάζει την έκτη #φρεγάτα κλάσης Istif. Η TCG Karadeniz έχει εκτόπισμα περίπου 3.100 τόνων, μήκος 113,2 μέτρα και είναι εξοπλισμένη με σύστημα κάθετης εκτόξευσης Midlas 16 σωλήνων, σύστημα διαχείρισης μάχης Advent και ενεργό σύστημα ηλεκτρονικού πολέμου.
-#Hellas: Συνεχιζεταοι οι εποικισμος με μουσουλμανους, στην τελικη ευθεια η δομη στο Ηρακλειο, τους υπολοιπους τους πανε σε αλλα μερει της Ελλαδας. Δεν τους πανε σε ακατοικητα νησια…,ουτε τους απελαυνουν… ,ειπαμε στα λογια τους διωχνουν..,στην πραξη εποικηζουν με μουσουλμανικο πληθυσμο την Ελλαδα.Αυτη ειναι η πικρη αληθεια για τους Πλευρη -Μητσοτακη.
-#Rum_Pontos:Ολοκληρώθηκαν τα γυρίσματα για τη νέα μίνι σειρά “Kalbimin Rotası Karadeniz” (Η διαδρομή της καρδιάς μου είναι η Μαύρη Θάλασσα), η οποία επικεντρώνεται στους φυσικούς και πολιτιστικούς θησαυρούς της ανατολικου Ρουμ Ποντου .
Όσοι θέλετε να κοινοποιείτε την σελίδα διότι η κρατική ΕΡΤ και τα λεγόμενα μεγάλα κανάλια δεν τα δείχνουν αυτά προς το παρόν. “Ουδέν νεότερον από το Ανατολικό Μέτωπο”
ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΡΑΜΠΕΡΗ: Η Επανάσταση της 21ης Απριλίου και τα κινήματα Βασιλέως και Ιωαννίδη
