Αρχική Blog Σελίδα 1343

Έκθεση Europol: Οι Αλβανοί στις πιο επικίνδυνες συμμορίες στην Ευρώπη

0

Απρίλιος 8, 2024. Ελλάδα.

Ποιες είναι οι πιο επικίνδυνες εγκληματικές συμμορίες στην Ευρώπη; Πώς λειτουργούν; Πώς οργανώνονται; Με ποιες δομές συνεργάζονται;

Η Europol ανέλυσε για πρώτη φορά τις «πιο επικίνδυνες» συμμορίες της ευρωπαϊκής ηπείρου, δείχνοντας έτσι τις μάλλον ανησυχητικές διαστάσεις του οργανωμένου εγκλήματος στην Ευρώπη.

Οι συμμορίες είναι αρκετά επαγγελματικές και λειτουργούν ως διεθνείς, ευέλικτες, ελεγχόμενες, καταστροφικές οργανώσεις, η Europol εγείρει ανησυχίες.

Η έκθεση κατέστη δυνατή αφού όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ και 17 χώρες εταίροι της Europol κατέθεσαν τα δεδομένα τους.

Σύμφωνα με την έκθεση, 821 συμμορίες με 25.000 ενεργά μέλη λειτουργούν ως επικίνδυνα δίκτυα εντός της ΕΕ, οι περισσότερες από τις συμμορίες αυτές επικεντρώνονται στο εμπόριο ναρκωτικών.

Σύμφωνα με την ανάλυση της Europol, κάθε δεύτερη συμμορία δραστηριοποιείται στο εμπόριο ναρκωτικών, αλλά υπάρχουν πολλές παράνομες δραστηριότητες, από ναρκωτικά μέχρι εμπορία ανθρώπων και άλλες.

Τα εγκληματικά δίκτυα που αποτελούνται από υπηκόους τρίτων χωρών προέρχονται κυρίως από την Αλβανία, τη Βοσνία, την Κίνα, τη Γεωργία, την Ισλανδία, τη Νιγηρία, τη Σερβία, την Τουρκία, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ουκρανία, επισημαίνει η Europol.

Τα αλβανικά δίκτυα που αποτελούνται κυρίως από αλβανικά μέλη συμμοριών επικεντρώνονται κυρίως στην αγορά κοκαΐνης, ηρωίνης και κάνναβης κυρίως στο Βέλγιο, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία, την Ολλανδία και την Ισπανία.

Εκτός ΕΕ, δραστηριοποιούνται στη Βραζιλία, την Κολομβία, τον Ισημερινό και στη χώρα καταγωγής τους, την Αλβανία.

Η Europol αναφέρει ως επιτυχία στην έκθεση την καταστροφή μιας μεγάλης αλβανικής συμμορίας ναρκωτικών στις 25 Μαΐου 2023, η οποία μετέφερε ναρκωτικά σε κοντέινερ στο Βέλγιο.

Τα ναρκωτικά εισήχθησαν στη Γερμανία με αυτοκίνητα με εξελιγμένα συστήματα απόκρυψης και διανεμήθηκαν στην Ευρώπη. Οι αλβανικές συμμορίες οργανώνονται ως ιεραρχικές οικογένειες, που αποτελούνται κυρίως από Αλβανούς πολίτες και Αλβανούς με διπλή υπηκοότητα.

«Η παράνομη αγορά ναρκωτικών είναι μια από τις κύριες αιτίες βίας και το εισόδημα των συμμοριών» , δήλωσε η υπουργός Εσωτερικών του Βελγίου, Ανελιές Βερλίντεν, μετά την παρουσίαση της έκθεσης.

Οι εγκληματικές δραστηριότητες των συμμοριών εμφανίζονται όλο και πιο συχνά δημόσια και θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια του πληθυσμού, δήλωσε η Βελγίδα υπουργός Εσωτερικών.

Τα αδικήματα για τα ναρκωτικά και οι αγώνες εξουσίας μεταξύ συμμοριών έχουν αυξηθεί σε πολλές πόλεις της ΕΕ. Για να ξεφύγουν από τη νομική δίωξη, πολλές συμμορίες χρησιμοποιούν εφήβους για διακίνηση ναρκωτικών και άλλες εγκληματικές δραστηριότητες.

Συμμορίες από τα Δυτικά Βαλκάνια

Οι συμμορίες από τα Δυτικά Βαλκάνια, τόνισε η Europol, είναι εξαιρετικά βάναυσες.

«Ορισμένες από αυτές τις συμμορίες είναι εξειδικευμένες ή έχουν υψηλή συμμετοχή σε ακραία βία, επαγγελματικές απαγωγές και εκτελέσεις, διαφθορά, ξέπλυμα βρώμικου χρήματος, εμπόριο όπλων και εκρηκτικών, πλαστογραφία εγγράφων», αναφέρει η έκθεση της αστυνομικής αρχής της ΕΕ.

Η διαφθορά είναι βασικό στοιχείο για να διεισδύσουν οι συμμορίες σε λιμάνια και αλυσίδες logistics.

Με βάση τους τοπικούς συντονιστές και τους συνεργάτες τους, εγκληματικά δίκτυα διεισδύουν στα λιμάνια δωροδοκώντας το προσωπικό.

Η Europol παίρνει ως παράδειγμα τη βελγική Αμβέρσα. Εκεί δραστηριοποιείται μια βελγοαλβανική οικογένεια, η οποία ειδικεύεται στο να φέρνει χασίς από την Ισπανία και προμήθειες κοκαΐνης από το λιμάνι της πόλης. Η φαμίλια υποστηρίζεται από διεφθαρμένους λιμενικούς, επισημαίνει η Europol.

Συμμορίες ως οργανώσεις με ξεκάθαρες δομές

Οι μεγαλύτερες συμμορίες οργανώνονται με σαφείς ιεραρχικές δομές και βασίζονται σε φαμίλιες ή φυλές.

Για να αποφευχθεί ο εντοπισμός, το 86% των συμμοριών χρησιμοποιούν «νομικές δομές εμπορίου», σύμφωνα με την έκθεση της Europol.

Συχνά τα κέρδη από το εμπόριο ναρκωτικών επενδύονται στις κατασκευές, στην οικονομία του real estate, καθώς και στην επιμελητεία και τη φιλοξενία. Ως παράδειγμα επαγγελματικής εγκληματικής οργάνωσης και επένδυσης κερδών, η έκθεση της Europol αναφέρει τις οικογένειες Ndragheta στην Ιταλία.

Η Europol έχει στοιχεία ότι αυτή η εγκληματική οργάνωση επενδύει τα κέρδη από το εμπόριο ναρκωτικών και όπλων παντού στην Ευρώπη, όπως σε ακίνητα, γαστρονομία, σούπερ μάρκετ και ξενοδοχεία.

Και η Σερβία φαίνεται σαν μια κεντρική χώρα για την τροποποίηση κλεμμένων αυτοκινήτων. Οι χώρες που επλήγησαν περισσότερο είναι η Γερμανία, η Πολωνία και η Σερβία. Οι συμμορίες διακίνησης κοκαΐνης είναι πολύ πιο ενεργές στο Βέλγιο, τη Γερμανία, την Ιταλία, την Ολλανδία και την Ισπανία.

Τα εγκληματικά δίκτυα που εμπλέκονται στην εμπορία και εκμετάλλευση εργατικού δυναμικού λειτουργούν κυρίως στη Γερμανία, την Ολλανδία, την Πολωνία και την Ουκρανία, ενώ οι πιο συχνά θύματα εκμετάλλευσης προέρχονται από τη Γεωργία, τη Ρουμανία, τη Ρωσία, την Ουκρανία και το Ουζμπεκιστάν.

«Ξέρουμε ποιοι είναι»

Η διευθύντρια της Interpol, Catherine de Bolle, δήλωσε κατά την παρουσίαση της έκθεσης στις Βρυξέλλες:

«Γνωρίζουμε ποιοι είναι, πώς είναι οργανωμένοι, με ποιους συνεργάζονται και πώς προσπαθούν να ξεγελάσουν την αστυνομία».

Και η Επίτροπος Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ, Ylva Johansson, δήλωσε στις Βρυξέλλες ότι «το οργανωμένο έγκλημα είναι ένας από τους μεγαλύτερους τρέχοντες κινδύνους για την ασφάλεια των πολιτών, των παιδιών και των νέων μας, τη δημοκρατία μέσω της διαφθοράς και της ακραίας βίας».

Ανησυχία για τις αστυνομικές αρχές στην ΕΕ, δεν είναι μόνο το εμπόριο κοκαΐνης στο οποίο επικεντρώνονται πολλές συμμορίες, αλλά και η πλημμύρα ολοένα και πιο επικίνδυνων συνθετικών ναρκωτικών στην αγορά.

Το λεγόμενο φάρμακο «ζόμπι» εμφανίζεται όλο και πιο συχνά στο Βέλγιο και σε άλλες χώρες – Πρόκειται για την ξυλασίνη, μια ουσία που χρησιμοποιείται στην κτηνιατρική για την ηρεμία των ζώων.

Τα εγκληματικά δίκτυα εκτείνονται από δύο έως επτά χώρες. Η Europol ζήτησε μεγαλύτερη συνεργασία μεταξύ των αστυνομικών αρχών στην Ευρώπη και της Europol.

DW, Bold News,

—

The Hellenic Information Team

Αλβανία: «Ζούμε ανάμεσα στους Έλληνες και στους Ιταλούς…», λέει ο Έντι Ράμα για τον τουρισμό

0

Απρίλιος 8, 2024. Ελλάδα.

Τίρανα.

Η Αλβανία γνώρισε αριθμούς ρεκόρ τουριστών κατά τη διάρκεια του περασμένου έτους, και οι προσδοκίες για τη φετινή τουριστική περίοδο είναι ακόμη μεγαλύτερες.

Λόγω των θετικών εξελίξεων στον τουριστικό τομέα στην Αλβανία, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή του Παγκόσμιου Οργανισμού Τουρισμού συγκεντρώθηκε αυτή τη Δευτέρα στα Τίρανα για την 70ή συνάντηση.

Παρών στο συνέδριο, ο πρωθυπουργός Έντι Ράμα τόνισε την ανάγκη να αντιμετωπιστούν ορισμένες προκλήσεις που έρχονται με την ανάπτυξη του τουρισμού και να μην γίνουν τα λάθη άλλων ελίτ χωρών στον τουρισμό.

Να προσελκύσουμε με εκπληκτική αρχιτεκτονική…

«Με περισσότερους από 10 εκατομμύρια τουρίστες το χρόνο και με πολύ υψηλά νούμερα τους πρώτους 3 μήνες του χρόνου. Αυτό δεν είναι μόνο μια επιτυχία, αλλά είναι επίσης μια μεγάλη πρόκληση γιατί υπάρχουν πολλά πράγματα που πρέπει να σκεφτούμε εάν θέλουμε η Αλβανία να προχωρήσει με βιώσιμο τρόπο, σε περίπτωση που θέλουμε η Αλβανία να είναι ένας προορισμός όπου αξίζει τον τουρισμό, που θα φέρει κοντά ανθρώπους από διαφορετικές χώρες και να τους κάνει να νιώθουν ότι ήρθαν στην Αλβανία και όχι πουθενά αλλού.

»Πρέπει να διατηρήσουμε τη φύση, να χτίσουμε πράγματα με όμορφη, εκπληκτική αρχιτεκτονική και πρέπει να συνδυάσουμε αυτά τα δύο έτσι ώστε οι άνθρωποι να πάρουν περισσότερα από τη δουλειά τους, αλλά από την άλλη πλευρά, έχουν επίσης την ευκαιρία να αφήσουν περισσότερα στην Αλβανία για τις μελλοντικές γενιές. Δεν θέλουμε να χάσει η χώρα μας, χτίζοντας έναν τουριστικό προορισμό. Πιστεύω ότι δεν πρέπει να κάνουμε τα ίδια λάθη, πρέπει να μαθαίνουμε από τα λάθη άλλων.

»Και γι’ αυτό βρίσκομαι εδώ σε αυτή τη συνάντηση, γιατί αυτό που κάνει αυτή η οργάνωση είναι πραγματικά φανταστικό. Δεν πρόκειται για μετάβαση από το ένα μέρος στο άλλο, αλλά για ανταλλαγή γνώσεων, εμπειριών, λαθών που έχουν γίνει στο παρελθόν για να μην επαναληφθούν. Ελπίζω να μάθουμε όσο πιο δυνατά γίνεται.

Έχουμε κάνει ήδη κάποια δικά μας λάθη.

»Ας μην ξεχνάμε ότι ζούμε ανάμεσα σε Έλληνες και Ιταλούς και το να είσαι ανάμεσά τους σημαίνει να είσαι σε dolce vita και κάνεις και λάθη.

Γιατί αφενός δεν έχεις καταλάβει πλήρως την ευλογία που σου έδωσε ο Θεός.

Αλλά δεν είμαστε Ελβετία και ίσως είναι καλύτερα να μην είμαστε, αλλά πρέπει να έχουμε τον ίδιο τρόπο κατανόησης που έχουν οι Ελβετοί  για το τι πρέπει να αφήσουν στις  επόμενες γενιές, για να το αφήσουμε καλύτερα», τόνισε ο πρωθυπουργός Έντι Ράμα.

Argjiroja

—

The Hellenic Information Team

Βατικανό: «Η παρένθετη μητρότητα θα πρέπει να απαγορευτεί παγκοσμίως»

0

Απρίλιος 9, 2024. Ελλάδα.

Πόλη του Βατικανού.

«Η Εκκλησία παίρνει θέση ενάντια στην πρακτική της παρένθετης μητρότητας, μέσω της οποίας το παιδί, εξαιρετικά άξιο, γίνεται ένα απλό αντικείμενο».

Αναφέρει Διακήρυξη της Διεύθυνσης για το Δόγμα της Πίστεως με τίτλο «Dignitas Infinita», που παρουσιάστηκε σήμερα από το Βατικανό.

Στη συνέχεια, το κείμενο σημειώνει τα λόγια του Πάπα Φραγκίσκου:

 «Είναι μοναδικής σαφήνειας: ο δρόμος προς την ειρήνη απαιτεί σεβασμό για τη ζωή, για κάθε ανθρώπινη ζωή, ξεκινώντας από αυτή του αγέννητου παιδιού στη μήτρα της μητέρας, η οποία δεν μπορεί να κατασταλεί, ούτε να γίνει αντικείμενο εμπορευματοποίησης.

 Από αυτή την άποψη, θεωρώ αξιοθρήνητη την πρακτική της λεγόμενης παρένθετης μητρότητας, καθώς βλάπτει σοβαρά την αξιοπρέπεια της γυναίκας και του παιδιού της.

Βασίζεται στην εκμετάλλευση μιας κατάστασης υλικής ανάγκης της μητέρας.

Ένα παιδί είναι πάντα δώρο και ποτέ αντικείμενο συμβολαίου.

Ως εκ τούτου, ελπίζω σε μια δέσμευση από τη διεθνή κοινότητα να απαγορεύσει αυτή την πρακτική σε παγκόσμιο επίπεδο», γράφει το ιταλικό δημοσίευμα

Nova News

—

The Hellenic Information Team

ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΗ ΓΑΖΑ: ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ Η ΤΕΧΝΗΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΣΚΟΤΩΘΕΙ;

0

Ο «ψυχρός υπολογισμός» του AI στο πεδίο της μάχης

Ένα κατεστραμμένο αυτοκίνητο σε έναν δρόμο

James Clayton
BBC North America tech reporter

Τα ισραηλινά χτυπήματα, όπως αυτό που έπληξε τους εργαζόμενους σε ανθρωπιστικές οργανώσεις την περασμένη εβδομάδα, έχουν γίνει πρωτοσέλιδα στα διεθνή πρωτοσέλιδα.   Reuters
Τζέιμς Κλέιτον Ρεπόρτερ τεχνολογίας BBC Βόρειας Αμερικής
Ο ισραηλινός στρατός χρησιμοποιεί τεχνητή νοημοσύνη για να βοηθηθεί στον εντοπισμό στόχων στη Γάζα. Αυτός ισχυρίζεται μια έκθεση την περασμένη εβδομάδα, επικαλούμενη πολλούς στρατιωτικούς που εμπιστεύεται ως πηγές.
«Μια πηγή είπε ότι θα ξόδευαν περίπου 20 δευτερόλεπτα ανά στόχο, απλώς για να ακούσουν αν ο στόχος ήταν άνδρας ή γυναίκα», δήλωσε στο BBC ο συγγραφέας της έκθεσης, Yuval Abraham.
«Αν ήταν γυναίκα ακύρωναν και αν ήταν άνδρας βομβάρδιζαν, χωρίς να ελέγξουν γιατί η Τεχνητή Νοημοσύνη έπαιρνε τις αποφάσεις που έπαιρνε».
Οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις (IDF) αρνούνται ότι χρησιμοποιούν τεχνητή νοημοσύνη για να εντοπίσουν χτυπήματα. Αλλά οι κατηγορίες πυροδοτούν έναν σκοτεινό, δυστοπικό φόβο που έχουν ορισμένοι ειδικοί σε θέματα ασφάλειας – ότι η τεχνητή νοημοσύνη χρησιμοποιείται στο πεδίο της μάχης με περιορισμένη ανθρώπινη επίβλεψη.

Αυτά συχνά περιγράφονται ως αυτόνομα όπλα.

«Δεν υπάρχει διεθνώς αποδεκτός ορισμός για το τι είναι αυτόνομο όπλο», λέει ο Paul Scharre, συγγραφέας του Four Battlegrounds: Power in the Age of AI.

«Αλλά ουσιαστικά αυτό για το οποίο μιλάμε είναι ένα όπλο που μπορεί να πάρει τις δικές του αποφάσεις στο πεδίο της μάχης για το ποιον θα σκοτώσει».

Οι ΗΠΑ επενδύουν ήδη μεγάλα ποσά σε μαχητικά αεροσκάφη που κινούνται με τεχνητή νοημοσύνη και δεν απαιτούν πιλότους. Και στον πόλεμο της Ουκρανίας, υπήρξαν πολλές αναφορές για μη επανδρωμένα αεροσκάφη με τεχνητή νοημοσύνη και αναγνώριση εικόνας που μπορούν να αναγνωρίσουν στόχους.
Μία εταιρεία ισχυρίστηκε μάλιστα ότι τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη της έχουν χρησιμοποιηθεί για τον εντοπισμό και την επίθεση σε ρωσικά στρατιωτικά αντικείμενα – εντελώς αυτόνομα.
“Δύο ανταγωνιστικά συστήματα τεχνητής νοημοσύνης ενδέχεται να συνεχίσουν να κλιμακώνουν μια σύγκρουση… υπάρχουν ακόμη και ανησυχίες ότι αυτό θα μπορούσε να προκαλέσει πυρηνικό πόλεμο”.

«Σίγουρα αρχίζουμε να φτάνουμε στο σημείο όπου η τεχνολογία τώρα δυνητικά ξεπερνά την ηθική συζήτηση», λέει ο Matthew Savill στο Royal United Services Institute (RUSI).

“Είμαστε ευτυχείς να αναθέσουμε σε ένα όπλο ή σε λογισμικό, αποφάσεις ή δραστηριότητα, που θα αναθέταμε σε ένα άτομο;”

Η Anna Hehir στο Ινστιτούτο Future of Life πιστεύει ότι η απάντηση σε αυτή την ερώτηση είναι ένα κατηγορηματικό όχι. Για αυτήν, τα αυτόνομα όπλα με δυνατότητα Τεχνητής Νοημοσύνης  (Artificial Intelligence, AI) αντιπροσωπεύουν μια από τις μεγαλύτερες απειλές για την ανθρωπότητα.

«Υπάρχει σοβαρός κίνδυνος τυχαίας κλιμάκωσης μεταξύ στρατιωτικών δυνάμεων», λέει.

«Όταν κλιμακώνετε αποφάσεις σε, ας πούμε, ένα περιβάλλον tinderbox όπως το Στενό της Ταϊβάν, μεγεnθύνετε τον κίνδυνο τεράστιας ζημίας».

Το πιο καταστροφικό σενάριο για το οποίο προειδοποιούν οι ειδικοί είναι ότι δύο ανταγωνιστικά συστήματα τεχνητής νοημοσύνης ενδέχεται να συνεχίσουν να κλιμακώνουν μια σύγκρουση μέσω της δικής τους λήψης αποφάσεων. Υπάρχουν ακόμη και ανησυχίες ότι αυτό θα μπορούσε να προκαλέσει πυρηνικό πόλεμο.

Ωστόσο, παρά αυτές τις ανησυχίες, υπάρχει αξιοσημείωτα μικρή ρύθμιση γύρω από αυτά τα όπλα.
“Προς το παρόν, δεν υπάρχουν ειδικοί κανονισμοί σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο οι χώρες χρησιμοποιούν την τεχνητή νοημοσύνη και την αυτονομία στον πόλεμο”, λέει ο Scharre.

“Νομίζω ότι η προεπιλεγμένη τροχιά είναι “χωρίς πρόσθετα προστατευτικά κιγκλιδώματα” – και οι στρατοί είναι μόνοι τους για να καταλάβουν πώς τη χρησιμοποιούν.”
Όσοι ανησυχούν για τα αυτόνομα όπλα έχουν έναν πολύ ισχυρό φίλο: τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ.
Την Παρασκευή, ο Αντόνιο Γκουτέρες είπε: «Κανένα μέρος των αποφάσεων ζωής και θανάτου που επηρεάζουν ολόκληρες οικογένειες δεν πρέπει να ανατεθεί στον ψυχρό υπολογισμό των αλγορίθμων».
Αλλά η προσπάθεια εξεύρεσης συμφωνίας μεταξύ υπερδυνάμεων όπως οι ΗΠΑ, η Κίνα και η Ρωσία, για τον περιορισμό της χρήσης αυτών των όπλων είναι ένας δύσκολος αγώνας.
Και αυτό που πιθανότατα σημαίνει είναι ένας συνεχιζόμενος πόλεμος όπλων AI.

 

ALEX. DEL VALLE: Στην Τουρκία προ των θυρών της εξουσίας οι κεμαλιστές!…

4

 

Η Τουρκία – ισλαμιστική ή κεμαλική – ακολουθεί το δρόμο της και αναβαθμίζει την απειλή της κατά της ακεραιότητας της Ελλάδας και μεις τρέχουμε πίσω της εκλιπαρώντας συμφωνίες ειρήνης που οδηγούν σε πόλεμο, όταν και όπως η Τουρκία αποφασίσει…

Για πρώτη φορά από τον Νοέμβριο του 2002, όταν ο Ερντογάν ανέβηκε στην εξουσία, το AKP έχασε εκλογές και τις περισσότερες από τις μεγάλες πόλεις της χώρας, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων από τα προπύργια του. Οι υποψήφιοι του CHP κέρδισαν σε 35 από τις 81 τουρκικές πόλεις, συμπεριλαμβανομένων της Κωνσταντινούπολης, της Άγκυρας, της Αττάλειας, του Ντενιζλί και της Σμύρνης. Για πρώτη φορά, η αντιπολίτευση μπορεί εύλογα να προβλέψει την προοπτική μιας πολιτικής εναλλαγής το 2028, την ημερομηνία των επόμενων βουλευτικών και προεδρικών εκλογών, έτσι ώστε η Τουρκία να επανασυνδεθεί με την κοσμική-νεωτερική της τάση που εγκαινίασε ο Mουσταφά Kεμάλ Aτατούρκ, ο «πατέρας των Τούρκων », του οποίου ο Ερντογάν είναι το ακριβώς ιδεολογικό αντίθετο.

Σημαντική διευκρίνιση: οι αντι-Ερντογάν κεμαλιστές υποψήφιοι του CHP κέρδισαν τις εκλογές αυτή τη φορά με τα δικά τους χρώματα, βελτιώνοντας σημαντικά το ποσοστό τους σε σύγκριση με τις προηγούμενες δημοτικές εκλογές του 2019, που είχαν κερδίσει με έναν συνασπισμό κομμάτων της αριστεράς αντιπολίτευσης, εθνικιστών και Κουρδόφιλων. Έχοντας παραμείνει μειοψηφία για μεγάλο χρονικό διάστημα και χωρίς χαρισματικό ηγέτη, το CHP, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, βρίσκεται σε πλήρη αναγέννηση από το 2020.

Το κεμαλικό κόμμα όχι μόνο επιβεβαιώνει εκ νέου ότι προπύργιό του είναι όλη η δυτική χώρα, με κοσμικούς προμαχώνες όπως η Σμύρνη, αλλά έχει κάνει επίσης θεαματικές ανόδους στην Ανατολία και ακόμη και σε ορισμένες συντηρητικές πόλεις που ήταν προπύργια του ΑΚΡ, όπως η Προύσα ή σε πολύ δημοφιλείς στο κόμμα του Ερντογάν, Αττάλεια, Άδανα, Μανίσα και Ντενιζλί. Άλλες σημαντικές πόλεις που το CHP απόσπασε από το AKP: Adıyaman, Afyonkarahisar, Amasya, Bartın, Giresun, Kastamonu, Kırıkkale, Kilis, Kütahya, Uşak, Zonguldak και Ardaha. Το φιλοκουρδικό κόμμα DEM, στο παρελθόν σύμμαχος σε έναν ευρύ συνασπισμό με το CHP, αλλά αυτή τη φορά και μόνο του, έχει εξασφαλίσει ένα τιμητικό προβάδισμα στις μεγάλες κουρδικές πόλεις της νοτιοανατολικής πλευράς, συμπεριλαμβανομένου φυσικά του Ντιγιαρμπακίρ, της άτυπης πρωτεύουσας των Κούρδων της Τουρκίας, ενώ το Κόμμα Νέας Ευημερίας, το Yeniden Refah, του  ισλαμιστή Φατίχ Ερμπακάν, που προσελκύει τους απογοητευμένους από το AKP, σημείωσε αξιοσημείωτη πρόοδο, με 6,2% των ψήφων. Οι δύο μεγάλοι χαμένοι των εκλογών δεν είναι μόνο το AKP, αλλά και το Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης [MHP], ο εταίρος του ΑΚΡ στον συνασπισμό από το 2015, το οποίο, με 5% των ψήφων, βρίσκεται σε πτώση. Δύο μονάδες σε σύγκριση με το 2019.

Σίγουρα, οι υποψήφιοι του AKP παρέμειναν στην ηγεσία σε πολλές μεγάλες πόλεις της Ανατολίας (Κόνια, Καϊσέρι, Ερζερούμ) και στα προπύργιά του στη Μαύρη Θάλασσα (Ρίζε, Τραπεζούντα), αλλά τρεις νέες εξελίξεις συνέβαλαν σαφώς στην αποδυνάμωση του κινήματος του Ερντογάν: πρώτον, το φιλοκουρδικό Κόμμα Ισότητας και Λαϊκής Δημοκρατίας (DEM), που συμμάχησε με ένα κόμμα της ριζοσπαστικής αριστεράς, πέτυχε 5,70% σε εθνικό επίπεδο και εξασφάλισε έτσι μια σαφή πρόοδο σε πολλές μεγάλες πόλεις στα νοτιοανατολικά με κουρδική πλειοψηφία, συμπεριλαμβανομένου του Ντιγιαρμπακίρ, de facto πρωτεύουσα των Κούρδων. Σημειώστε ότι σε άλλες περιοχές με μεγάλες κουρδικές μειονότητες, όπως η Κωνσταντινούπολη και η Άγκυρα, οι φιλοκουρδικοί ακτιβιστές για λόγους τακτικής ψήφισαν το νικηφόρο κεμαλικό κόμμα, σε ένα είδος άτυπης συμμαχίας που χαρακτηριζόταν από ισχυρή εκλογική συμμετοχή Κούρδων.

Δεύτερον, οι παραδοσιακοί ισλαμιστές του Milli Gōrüs, το αρχικό κόμμα του Ερντογάν, οι πιο απογοητευμένοι από τις ανατροπές και τον πραγματισμό του Τούρκου προέδρου, ψήφισαν απροσδόκητα υπέρ του νέου ισλαμιστικού κόμματος Refah, που δημιουργήθηκε το 2018 από τον Fatih Erbakan, τον γιο του πρώην μέντορα του Ερντογάν, Νετζμετίν Ερμπακάν, το οποίο πλησιάζει το 6% και παίρνει ψήφους από το ΑΚΡ, το οποίο έχει απογοητεύσει τους πιο αντι-ισραηλινούς και φιλο-Χαμάς ισλαμιστές ακτιβιστές που επικρίνουν τον Ερντογάν για αλλαγές της μόνιμης πορείας του: αρκεί να θυμηθούμε ότι λίγες μέρες πριν τη βάρβαρη επίθεση της 7ης Οκτωβρίου 2023, ο Ερντογάν είχε συναντήσει τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου και είχε επικυρώσει μια ολόκληρη σειρά συμφωνιών συνεργασίας με σκοπό την εξομάλυνση των διμερών σχέσεων. Ομοίως, ο Τούρκος νεοσουλτάνος ​​άρχισε σταδιακά να μιλά με τους τρεις χειρότερους εχθρούς της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στον αραβικό κόσμο, της Χαμάς, της Χεζμπολάχ και του Ιράν: τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τη Σαουδική Αραβία – που σκότωσαν τον αντιπολιτευόμενο και υπέρ της Αδελφότητας και κουρδόφιλο Κασόγκι -, έπειτα τον Πρόεδρο Αμπντελφατάχ αλ-Σίσι στην Αίγυπτο, τον οποίο ο Ερντογάν κατηγόρησε ότι διώκει τη Μουσουλμανική Αδελφότητα από το στρατιωτικό πραξικόπημα του Νοεμβρίου 2013 κατά της κυβέρνησης της Αδελφότητας του Μοχάμεντ Μόρσι.

Σίγουρα, μετά τις 7 Οκτωβρίου, ο Ερντογάν επανασυνδέθηκε επικοινωνιακά με τον αντισιωνισμό υπέρ της Χαμάς, αλλά οι πιο προσεκτικοί Τούρκοι ισλαμιστές ψηφοφόροι κατάλαβαν ότι ο Ερντογάν είναι κυρίως οπορτουνιστής πραγματιστής με πεποιθήσεις που ελάχιστα συμφωνούν με πολιτικές ανατροπές. Και σε αντίθεση με το άλλο αντιφρονόν ισλαμιστικό κόμμα, το οποίο είχε ήδη αντιταχθεί στο AKP του Ερντογάν, το Saadet partisi, το Refah κατέγραψε μια πραγματική άνοδο χάρη στη δέσμευση του Φατίχ Eρμπακάν, ο οποίος είναι περήφανος που «εκδικήθηκε» για τον πατέρα του, Nετσμετίν, που δεν είχε συγχωρήσει ποτέ τον κληρονόμο του Ερντογάν επειδή τον πρόδωσε στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Και σε αντίθεση με το άλλο αντιφρονόν ισλαμιστικό κόμμα, που είχε ήδη αντιταχθεί στο AKP.

Τρίτον, εκτός από την κούραση της εξουσίας του Ερντογάν, στην εξουσία από τον Νοέμβριο του 2022, δύο χρόνια λιγότερα μόνο από τον Βλαντιμίρ Πούτιν, και επιπλέον των αυταρχικών υπερβολών του Ερντογάν από το 2013 (εξέγερση στο πάρκο Γκεζί στην Κωνσταντινούπολη/Ταξίμ), οι Τούρκοι ψηφοφόροι τιμώρησαν τη σοβαρή οικονομική κρίση και τον ανεξέλεγκτο πληθωρισμό (67% σωρευτικά σε ένα χρόνο), την κατάρρευση της τουρκικής λίρας που καθιστά αφόρητη την καθημερινότητα των μεσαίων και κατώτερων στρωμάτων. Αυτή η κρίση αποδυναμώνει φυσικά το ΑΚΡ, του οποίου οι διαδοχικές εκλογικές επιτυχίες συνδέθηκαν με το γεγονός ότι οι κυβερνήσεις του Ερντογάν είχαν σαφώς συμβάλει στη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των Τούρκων μεταξύ 2002 και 2014, με τριπλασιασμό για ορισμένες περιοχές. Η οπισθοδρόμηση για τον Ερντογάν και το κόμμα του αποδίδεται επίσης σε λάθη στις επιλογές των υποψηφίων, τους οποίους ο Τούρκος πρόεδρος ήθελε να μην είναι χαρισματικοί για να μην κλέψουν τα φώτα της δημοσιότητας, μια στρατηγική κυνική και εγωκεντρική, αλλά αμφίρροπη…

Τελικά, ένας χαρισματικός αντίπαλος ικανός να εκθρονίσει τον Ερντογάν; 

Σε αντίθεση με τις τρεις τελευταίες προεδρικές εκλογές, ο πολύ χαρισματικός δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης, Εκρέμ Ιμάμογλου, είναι μακράν ο καλύτερος για να αμφισβητήσει την ηγεσία του Ερντογάν, ακόμη κι αν ένα άλλο σημαντικό στέλεχος του κεμαλικού κόμματος, ο δήμαρχος της Άγκυρας Mανσούρ Γιαβάς, εξελέγη νικώντας τον βετεράνο πολιτικό Τουργκούτ Αλτινόκ, με λίγο περισσότερο από το 60% των ψήφων. Ωστόσο, νικώντας τον αντίπαλό του από το AKP και πρώην Υπουργό Περιβάλλοντος και Αστικοποίησης, Μουράτ Κουρούμ (προσωπικά επιλεγμένο από τον Ερντογάν), με λίγο περισσότερο από το 51% των ψήφων, στην Κωνσταντινούπολη, την πολυπληθέστερη πόλη (16 εκατομμύρια κάτοικοι), την πλουσιότερη, την πιο συμβολική και την πιο διάσημη στην Τουρκία, όπου ο Ερντογάν, 70 ετών, γεννήθηκε, μεγάλωσε, στη συνέχεια διετέλεσε δήμαρχος τη δεκαετία του 1990, η νίκη του δημάρχου της Κωνσταντινούπολης, της πρώην οθωμανικής πρωτεύουσας, θεωρήθηκε τρομερό προσωπικό πλήγμα για τον νεοσουλτάνο.

Ο Eκρέμ Iμάμουγλου, 53 ετών, πολύ χαρισματικός, ταυτόχρονα κοσμικός, μοντερνιστής, εθνικιστής, αλλά ευκαιριακά ευσεβής, κάνει μια πολύ επιδέξια «τουρκική-ισλαμο-κοσμική σύνθεση» που του επιτρέπει να ρίξει ένα πολύ ευρύ δίχτυ. Εντελώς αδιανόητο κατόρθωμα, ο Iμάμογλου είχε όντως πολύ καλά αποτελέσματα, συμπεριλαμβανομένης της συνοικίας Φατίχ, της πιο συντηρητικής και ισλαμιστικής στην Κωνσταντινούπολη, την οποία φοβούνταν οι κοσμικοί του παραδοσιακού CHP, στη συνέχεια σε πολλές συντηρητικές πόλεις της Ανατολίας που παρασύρθηκαν από έναν νέο κεμαλικό-κοσμικό ηγέτη που σέβεται πολύ το Ισλάμ και που φαίνεται να είναι πιστός. Χάρη σε αυτό το μεγάλο «κοσμικό-ισλαμικό» χάσμα και χάρη στην εμφάνισή του ως ικανού, πραγματιστή, κατά της διαφθοράς και μετριοπαθούς πολιτικού, αυτός ο πρώην επιχειρηματίας, ικανός να σαγηνεύει επιχειρηματικούς κύκλους, είναι τώρα μια από τις αγαπημένες πολιτικές προσωπικότητες των Τούρκων, άμεσος αντίπαλος του Ερντογάν.

Εκρέμ Ιμάμογλου: μέχρι στιγμής η πολιτική του σταδιοδρομία μοιάζει με την του Προέδρου Ερντογάν (δήμαρχος Κωνσταντινουπόλεως, προβλήματα με τη Δικαιοσύνη). Είναι μακρύς ο δρόμος και απρόβλεπτος αν θα γίνει Πρόεδρος της Τουρκίας…

Ως εκ τούτου, βρίσκεται πλέον σε pole position για τις επόμενες προεδρικές και βουλευτικές εκλογές το 2028 έναντι του Ερντογάν και του AKP. Ας θυμηθούμε ότι η καριέρα του Ιμάμογλου αντικατοπτρίζει αυτή του Ερντογάν: και οι δύο ξεκίνησαν την πολιτική τους ζωή στην Κωνσταντινούπολη τη δεκαετία του 1990 και δυσκολεύτηκαν από νομικά προβλήματα. Ο Iμάμογλου προέρχεται από το κοσμικό CHP, στο οποίο προσχώρησε το 2008, και έγινε δήμαρχος της συνοικίας Beylikduzu της Κωνσταντινούπολης πριν από δέκα χρόνια. Σπούδασε διοίκηση επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης και αποφοίτησε το 1994, τη χρονιά που ο Ερντογάν έγινε δήμαρχος, προτού ασχοληθεί με τις κατασκευαστικές επιχειρήσεις της οικογένειάς του.

Ο Ερντογάν μπήκε στην πολιτική με το Ισλαμικό Κόμμα Ευημερίας (Refah partisi «ιστορικό κανάλι», διάδοχος του MSP) και το 2001 συνίδρυσε με τον Aμπντουλάχ Γκιούλ (τώρα στην αντιπολίτευση), το κόμμα AKP, και έγινε πρωθυπουργός στα τέλη του 2002, όταν μια καταδίκη του 1997 για υποκίνηση θρησκευτικού μίσους τον κατέστησε μη εκλόγιμο ως πρόεδρο. Θα γίνει μόλις το 2014, αφού ο Αμπντουλάχ Γκιουλ ολοκλήρωσε τη δεύτερη θητεία του, μια θητεία που έγινε εφικτή με την αποχώρηση του τελευταίου κεμαλιστή προέδρου, πολύ αντιισλαμιστή, Αχμέτ Σεζέρ, μετά τη διάλυση του ΑΚΡ, με νομική και ηθική βοήθεια από την ΕΕ, με την πυγμή του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας (MGK) και τους νόμους που απαγορεύουν τους ισλαμιστικούς σχηματισμούς.

Τι θα ακολουθήσει; 

Αυτές οι τοπικές εκλογές ενίσχυσαν αναμφίβολα τη νομιμότητα του Εκρέμ Ιμάμογλου, καθώς και την εκλογική βάση που θα χρειαστεί στις εκλογές του 2028. Οι κεμαλιστές αισιόδοξοι, που ήδη δίνουν τον Ιμάμογλου ως νικητή των προεδρικών εκλογών του 2028, υπογραμμίζουν επίσης την ομιλία του Ρ.Τ. Ερντογάν που εκφώνησε από το μπαλκόνι του προεδρικού μεγάρου μετά τις δημοτικές εκλογές, επιβεβαιώνοντας ότι το κόμμα του υπέστη εκλογική ήττα, ότι «ο λαός έστειλε ένα «μήνυμα (…) . Και ότι «δυστυχώς, εννέα μήνες μετά τη νίκη μας στις εκλογές της 28ης Μαΐου 2023, δεν μπορέσαμε να επιτύχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα στις αυτοδιοικητικές εκλογές (…). Θα διορθώσουμε τα λάθη μας και θα καλύψουμε τις ελλείψεις μας», με τον Πρόεδρο να υπόσχεται να συνεχίσει το οικονομικό πρόγραμμα που εισήχθη το 2023 με στόχο την καταπολέμηση του πληθωρισμού. Είναι επίσης αλήθεια ότι ο Ερντογάν ανέφερε στην ομιλία του ότι δεν θα είναι υποψήφιος για τέταρτη θητεία το 2028 και ότι ούτως ή άλλως δεν θα είναι πλέον εκλόγιμος κατά την ημερομηνία αυτή, σύμφωνα με το σύνταγμα.

Ωστόσο, ο Αχμέτ Κασίμ Χαν, καθηγητής πολιτικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο Beykoz της Κωνσταντινούπολης, έχει δίκιο να διαφωνεί ότι ” η επανεκλογή του Eκρέμ Ιμάμογλου στο Δημαρχείο της Κωνσταντινούπολης πιθανότατα θα αναγκάσει τον Ερντογάν να είναι υποψήφιος ο ίδιος το 2028″ . Ο Ερντογάν θα μπορούσε πράγματι να είναι υποψήφιος για άλλη μια θητεία, εάν το Κοινοβούλιο ζητήσει πρόωρες εκλογές ή εάν εγκριθεί μια αλλαγή στο σύνταγμα, επιβεβαίωσε ο Μεχμέτ Τσελίκ, συντονιστής σύνταξης της καθημερινής Daily Sabah , στο πρόγραμμα Inside Story του Al Jazeera το βράδυ των εκλογών. Σύμφωνα με τον Χαν, αυτές οι υποθετικές πρόωρες εκλογές θα μπορούσαν να γίνουν «πολύ κοντά στο 2028». Αυτό το σενάριο φαίνεται απίθανο, δεδομένης της ηλικίας του «reis» (προέδρου), της κατακραυγής που θα προκαλούσε αυτό και της επιδείνωσης της υγείας του.

Ωστόσο, αυτά τα επόμενα τέσσερα χρόνια χωρίς εκλογές θα δώσουν στους κομματάρχες του AKP αρκετό χρόνο για να εφεύρουν τεχνάσματα για να αποτρέψουν την υποψηφιότητα του δημάρχου της Κωνσταντινούπολης, ζωτικής σημασίας για το AKP επειδή ο Ερντογάν, ο γιος του και οι οπαδοί του βρίσκονται στο επίκεντρο τεράστιων σκανδάλων διαφθοράς, αδρανοποιημένα από την προεδρική πίεση στους δικαστές και τα μέσα ενημέρωσης. Ωστόσο, ο Ερντογάν και το AKP, όπως η κλίκα Πούτιν στη Ρωσία, απλά δεν μπορούν να επιτρέψουν σε έναν πολιτικό αντίπαλο που καταδιώκει τη διαφθορά της κλίκας Ερντογάν να πάρει την εξουσία, εκτός και αν βρούμε ένα μέσο αποτρεπτικής πίεσης για να κρατήσουμε τον Iμάμογλου. Από αυτή την άποψη, ένα από τα καλύτερα χαρτιά του Ερντογάν – ο οποίος έχασε την πίστη του πρώην λαμπρού του συμβούλου, υπουργού και πρωθυπουργού Αχμέτ Νταβούτογλου, όπως και του συνιδρυτή του AKP, Αμπντουλάχ Γκιουλ – παραμένει ο τρομερός σημερινός υπουργός Εξωτερικών της Χακάν Φιντάν, πρώην επικεφαλής των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών (MIT), που έχει όλα τα πλεονεκτήματα – κουρδικής καταγωγής, κοσμικός, εθνικιστής και οθωμανιστής – αλλά πάνω απ’ όλα πιστός υπηρέτης του AKP και του «Reis».

Είναι επίσης αλήθεια ότι ο δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης βρισκόταν εδώ και χρόνια στο στόχαστρο του «Κράτους-ΑΚΡ», το οποίο τον είχε ήδη καταδικάσει στα τέλη του 2022 σε δυόμισι χρόνια φυλάκιση για «προσβολή» της Ανώτατης Τουρκικής εκλογικής επιτροπής. Αυτό τον έκανε μη εκλόγιμο τον Μάιο του 2023. Αυτή τη φορά, ο Ερντογάν είχε την ικανότητα να μην τον εμποδίσει να είναι υποψήφιος, κάτι που του επέτρεψε να προσφέρει στον κόσμο μια εικόνα αληθινού δημοκράτη. Αλλά ποιος μπορεί να πει ότι αυτό δεν είναι ένα τέχνασμα που επιτρέπει να επιφυλάσσεται ο μπαλαντέρ της νομιμοποίησης του Ιμάμογλου λίγο πριν από τις προεδρικές και βουλευτικές εκλογές του 2028, πολύ πιο στρατηγικές από τις τελευταίες δημοτικές εκλογές; Ο Εκρέμ Ιμάμογλου άσκησε οπωσδήποτε έφεση κατά της καταδίκης του, αλλά το δαμόκλειο νομικό ξίφος βαραίνει αυτήν τη στιγμή ακόμη περισσότερο τον ίδιο, ο οποίος έχει μόνο δημοτική εξουσία, παρά τον Ερντογάν, ο οποίος έχει δημιουργήσει μια κομμένη στα μέτρα του από το 2017 σχεδόν απόλυτη προεδρική εξουσία…. Ο Ερντογάν δεν είπε απαραίτητα την τελευταία του λέξη…

alexandredelvalle.com

Η Τουρκία απλώνει τα διπλωματικά της… πλοκάμια: Ο Χακάν Φιντάν μετατρέπει το ΥΠΕΞ σε παγκόσμια «μηχανή» επιρροής και πώλησης οπλικών συστημάτων

0

FILE PHOTO: epa10850083 Turkey’s President Recep Tayyip Erdogan (L) and Turkey’s Minister of Foreign Affairs Hakan Fidan EPA, MICK TSIKAS AUSTRALIA AND NEW ZEALAND OUT


Το σχετικό διάταγμα υπογράφηκε από τον πρόεδρο Ερντογάν και δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ της τουρκικής κυβερνήσεως. Πρόκειται για ένα ευρύ μεταρρυθμιστικό οργανόγραμμα που περιλαμβάνει σημαντικές δομικές αλλαγές.

Θεωρείται προσωπικό έργο του Χακάν Φιντάν ο οποίος όπως δήλωσε, από την ημέρα που ανέλαβε τα καθήκοντα του, τον Ιούνιο του 2023, άρχισε να παίρνει μέτρα για μια πιο αποτελεσματική λειτουργία του υπουργείου του στη βάση μιας «εθνικής και ανεξάρτητης εξωτερικής πολιτικής».

Βασικός στόχος είναι «να ανταποκριθεί η υποδομή του στις αναπτυσσόμενες και μεταβαλλόμενες σχέσεις της Τουρκίας με τον υπόλοιπο κόσμο». Δεν υπάρχουν αλλαγές για Ελλάδα, Κύπρο,

Τουρκογενή κράτη και Λατινική Αμερική

Με τη βάση αυτή, αυξάνονται τώρα οι κεντρικές διευθύνσεις του υπουργείου, και δημιουργούνται γενικές διευθύνσεις για κάθε γεωγραφία. Γίνεται σαφές ότι η Τουρκία δίνει έμφαση στην αμερικανική ήπειρο, και έτσι στο νέο οργανόγραμμα προβλέπονται δυο Γενικές Διευθύνσεις Βόρειας και Λατινικής Αμερικής, όπου η Τουρκία σκοπεύει να επεκτείνει τις δραστηριότητες της.

Επίσης δίδεται έμφαση στα δυο γειτονικά της κράτη, Ιράν και Ιράκ, για τα οποία θα υπάρχουν ξεχωριστές γενικές διευθύνσεις ενώ πριν οι δυο χώρες υπάγονταν στη Γενική Διεύθυνση Νότιας Ασίας.

Επίσης δημιουργείται Γενική Διεύθυνση Κεντρικής Ασίας για να προωθηθούν οι σχέσεις με τον Οργανισμό Τουρκογενών Κρατών, ο οποίος πρόσφατα απέκτησε σημασία και βαρύτητα στην τουρκική εξωτερική πολιτική. Τονίζεται ο τομέας της ανθρωπιστικής βοήθειας. Δημιουργείται μια Γενική Διεύθυνση Ανθρωπιστικής και Τεχνικής Βοήθειας που θα συντονίζει θέματα συνεργασίας για φυσικές καταστροφές επιδημίες και ανθρωπιστική βοήθεια.

Με τις νέες ρυθμίσεις αναδιοργανώνονται οι τουρκικές προξενικές αρχές, δημιουργείται μια Γενική Διεύθυνση πολιτικής επιστήμης και τεχνολογίας καθώς επίσης και μια Γενική Διεύθυνση Διεθνούς Διαμεσολάβησης με στόχο να συνεχιστεί το πρόσφατο διαμεσολαβητικό έργο της Τουρκίας με πιο εξειδικευμένους διπλωμάτες.

Η αμυντική βιομηχανία γίνεται επίσης ένα από τα καθήκοντα του υπουργείου Εξωτερικών της Τουρκίας. Η αμυντική βιομηχανία, που είναι ο τομέας στον οποίο η Τουρκία έχει δώσει τη μεγαλύτερη σημασία και έχει επενδύσει τον τελευταίο καιρό, περιλαμβάνεται στα καθήκοντα του υπουργείου Εξωτερικών.

Κυβερνοχώρος και τρομοκρατία

Έτσι, μετά το υπουργείο Άμυνας και την Προεδρία Αμυντικών Βιομηχανιών, καθήκοντα και ευθύνες αναλαμβάνει και το υπουργείο Εξωτερικών. Η Γενική Διεύθυνση Διεθνούς Ασφάλειας, μια από τις σημαντικές μονάδες του υπουργείου Εξωτερικών, θα είναι υπεύθυνη για τον συντονισμό των επαφών με τρίτες χώρες στους τομείς της άμυνας και της αμυντικής βιομηχανίας, τόσο εντός του υπουργείου Εξωτερικών όσο και με άλλες συναφείς υπηρεσίες.

Μια άλλη αξιοσημείωτη αλλαγή στη νέα οργανωτική δομή είναι η αναβάθμιση της Γενικής Διεύθυνσης Έρευνας και Υποθέσεων Ασφάλειας σε Γενική Διεύθυνση Πληροφοριών και Υποθέσεων Ασφάλειας.

Η νέα γενική διεύθυνση, η οποία θα είναι αρμόδια για τη διαχείριση των σχέσεων με τους αρμόδιους φορείς πληροφοριών και ασφάλειας προκειμένου να παρέχει τις απαραίτητες πληροφορίες για θέματα που εμπίπτουν στο πεδίο αρμοδιοτήτων και δραστηριοτήτων του υπουργείου, θα πραγματοποιεί τις απαραίτητες εργασίες για την ασφάλεια στον κυβερνοχώρο καθώς και για την καταπολέμηση την τρομοκρατία, το οργανωμένο έγκλημα και τα οικονομικά εγκλήματα.

Σημειώνεται ότι ένα από τα θέματα στα οποία δίνει σημασία ο Χακάν Φιντάν είναι ότι το ΥΠΕΞ και το επιτελείο του πρέπει να διαθέτουν ασφαλέστερη τεχνολογική υποδομή στην αντιμετώπιση πληροφοριών.

Στο πλαίσιο αυτό, στα καθήκοντα του υπουργείου συγκαταλέγονται επίσης η δημιουργία της απαραίτητης τεχνικής υποδομής και η παροχή της απαραίτητης εκπαίδευσης στους τομείς της ασφάλειας των επικοινωνιών και της κυβερνοασφάλειας.

Είναι πάντως ενδιαφέρον ότι η αναδιάρθρωση του υπουργείου δεν φαίνεται να περιλαμβάνει εσωτερικές αλλαγές στην πολιτική του προς την Ελλάδα, την Κύπρο, την Ευρώπη ή και την Ρωσία.

Πηγή DW / Αριάνα Φερεντίνου
Κωνσταντινούπολη, Τουρκία

Η αλήθεια του Σόιμπλε για την ελληνική κρίση

0

Στα απομνημονεύματά του ο Σόιμπλε αφιερώνει 100 σελίδες για την ευρωκρίση, την Ελλάδα από το 2010 ως το 2015, τον Τσίπρα, τον Βαρουφάκη και τον ρόλο της Μέρκελ. Σημειώσεις διαβάζοντας το βιβλίο.

Βόλφανγκ Σόιμπλε και Γιάνης Βαρουφάκης στην κοινή συνέντευξη Τύπου στο Βερολίνο στις 5.2.2015Εικόνα: picture-alliance/dpa/M. Kappeler 

Δεν είναι μια πολιτική αυτοβιογραφία post mortem σαν όλες τις άλλες. Ακόμη και μετά θάνατον ο Βόλφανγκ Σόιμπλε με τα απομνημονεύματά που δημοσιεύονται σήμερα από τον εκδοτικό οίκο Klett-Cotta, προκαλεί πολιτικό σεισμό. Αποκαλυπτικός, ειλικρινής, πραγματιστής, οξυδερκής, βιτριολικός, ισχυρογνώμων αλλά όχι νάρκισσος – αναγνωρίζει τις ήττες του, πίσω πάντα από τον/ την καγκελάριο. Ταυτόχρονα εύθραστος – κάτι που δεν επέτρεψε ποτέ να φανεί εν ζωή. Όλα αυτά αποτυπώνονται στις 656 σελίδες των απομνημονευμάτων του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε με τίτλο «Αναμνήσεις. Η ζωή μου στην πολιτική» (Erinnerungen. Mein Leben in der Politik). Η δική του αλήθεια και το πολιτικό πορτραίτο του όπως θα ήθελε ο ίδιος να μείνει στην ιστορία.Όχι όμως εξωραϊσμένο κι αυτό είναι ίσως που προκαλεί αίσθηση, αλλά έχοντας απόλυτη επίγνωση ότι ήταν συχνά κυρίως δυσάρεστος αλλά επίσης αναγκαίος.

Μέσα από τα απομνημονεύματά του που συνέγραψε με τη βοήθεια δύο ιστορικών, του Γενς Χάκε και του Χίλμαρ Σακ στο κοινοβουλευτικό γραφείο του, ταυτίζει τον πολιτικό του βίο με τον σκοπό της ύπαρξής του, θέλοντας να μείνει στην ιστορία πρωτίστως ως ταγμένος Ευρωπαίος με κάθε τίμημα, υπηρέτης της γερμανικής ενοποίησης, Χριστιανοδημοκράτης που δεν πρόδωσε τυχοδιωκτικά το κόμμα και μάχιμος βουλευτής στα αγαπημένα του τελευταία έδρανα της βουλής. Μιλά ανοιχτά για όλους και για όλα και παραδέχεται ότι δεν υπήρξε ποτέ «άνθρωπος του στενού κύκλου της Μέρκελ», πίστευε όμως ότι εκείνη ήταν καταλληλότερη για καγκελάριος. Δεν τον πρόδωσε όμως εν τέλει ούτε κι εκείνη παρά τις έντονες διαφωνίες σε θέματα οικονομικής και ευρωπαϊκής πολιτικής. Η Άγκελα Μέρκελ δεν πρόδωσε, όπως αναφέρει ο Σόιμπλε, ούτε το μεγάλο μυστικό για την υγεία του, που γνώριζε μόνο η ίδια πέρα από την οικογένειά του. Αποκαλύπτεται έτσι λοιπόν μετά θάνατον ότι το 2006 ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε διαγνώσθηκε με καρκίκο του προστάτη και ότι για 17 χρόνια έδινε σκληρή μάχη για την επιβίωσή του χωρίς να το γνωρίζει κανείς, με συγκλονιστικές αποκαλύψεις μάλιστα για σοβαρά επεισόδια με την υγεία του κατά τη διάρκεια κρίσιμων Eurogroup για την Ελλάδα. Η Μέρκελ δεν είπε ποτέ τίποτα.

Πρώτη διάσωση της Ελλάδας- Μάχη Σόιμπλε για τη ζωή του 

Απομνημονεύματα του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε - Εξώφυλλο βιβλίου
Τα απομνημονεύματα του Βόλφγκανγκ ΣόιμπλεΕικόνα: Klett-Cotta

Στα απομνημονεύματα του Σόιμπλε, ένα τεράστιο κεφάλαιο σχεδόν 100 σελίδων αφιερώνεται στα χρόνια του ως υπουργού Οικονομικών από το 2009 έως το 2018: διεθνής χρηματοπιστωτική κρίση μετά την κατάρρευση της Lehman Brothers, ευρωκρίση και ειδικότερα ελληνική κρίση, η οποία “ταυτίστηκε” με το γραφείο του στην Wilhelmstraße 97. «Ραντεβού με τη παγκοσμιοποίηση. Ως υπουργός Οικονομικών στο επίκεντρο νέων κρίσεων» είναι ο τίτλος του επίμαχου κεφαλαίου που ξεκινάει ήδη από τις πρώτες κιόλας γραμμές με Ελλάδα: «Λίγες μόλις μέρες πριν αναλάβω τα καθήκοντά μου στα τέλη Οκτωβρίου 2009, ο Έλληνας υπ. Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου, ο οποίος επίσης μόλις είχε αναλάβει τα καθήκοντά του, παραδέχτηκε ότι η προηγούμενη ελληνική κυβέρνηση, χρησιμοποιώντας παραποιημένα στοιχεία, εξαπάτησε τους εταίρους για να ενταχθεί στο ευρώ (…) Αποκάλυψε ότι η χώρα ζει πάνω από τις δυνατότητές της και ότι υπάρχει σημαντική ανάγκη για εξυγίανση (…) Ήδη από την άνοιξη του 2010, η Ελλάδα δεν ήταν πλέον σε θέση να χρηματοδοτηθεί στις αγορές. Υπήρχε κίνδυνος χρεοκοπίας.» 

Ο Σόιμπλε θυμάται μάλιστα ότι ενώ ο ίδιος βρισκόταν στην ιδιωτική του οικία άρρωστος με υψηλό πυρετό τον Μάιο του 2010, του τηλεφώνησε η Άγκελα Μέρκελ από τη Μόσχα. «Την Κυριακή θα ταξίδευα στις Βρυξέλλες για το Eurogroup όπου οι υπ. Οικονομικών των κρατών-μελών θα συνέρχονταν εκτάκτως για να εγκρίνουν το πρόγραμμα βοήθειας των 110 δις για την Ελλάδα (…) Η καγκελάριος μου μετέφερε την ανησυχία των διεθνών εταίρων ότι η ελληνική κρίση θα μπορούσε να επηρεάσει το σύνολο της ευρωζώνης». Μεταξύ των διεθνών εταίρων βρισκόταν και η Κίνα, αναφέρει ο Σόιμπλε. Την ίδια ώρα η κατάσταση της υγείας του επιδεινωνόταν. Η επεισοδιακή άφιξη στις Βρυξέλλες για το έκτακτο Eurogroup ήταν μόνο η «πρόγευση για τα άγρια χρόνια που θα ακολουθούσαν». Όπως αποκαλύπτει: «Πέταξα την Κυριακή με αεροσκάφος της πολεμικής αεροπορίας για τις Βρυξέλλες ενάντια σε κάθε ιατρική λογική. Με συνόδευσε η σύζυγός μου για προληπτικούς λόγους».

Αμέσως μετά την άφιξη στις Βρυξέλλες, μεταφέρθηκε στα επείγοντα νοσοκομείου των Βρυξελλών για να ακούσει: «Κύριε Σόιμπλε είστε πολύ άρρωστος». Μεταξύ νοσομείου και Eurogroup, «μετά από αυτές τις επίπονες, για γερά νεύρα ημέρες, η Ελλάδα είχε σωθεί για την ώρα, οι χρηματαγορές κάπως ηρεμούσαν, ο κυβερνητικός συνασπισμός γκρίνιαζε και η αντιπολίτευση επαινούσε τη διάσωση. Έπρεπε ωστόσο ακόμη να αποδειχθεί εάν τα μέτρα θα ήταν βιώσιμα (…) Επιστρέφοντας η γυναίκα μου με συνόδευε πάλι, μεταφέροντας ένα μπουκάλι με φαρμακευτικό έγχυμα, το οποίο έδεσε με ένα κορδόνι μέσα στο αεροσκάφος. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την εικόνα: την ώρα που η υγεία μου κρεμόταν από ένα κορδόνι, η σταθερότητα του ευρώ και μαζί το μέλλον της Ευρώπης κρέμονταν από μια κλωστή». Ο Σόιμπλε χαρακτηρίζει  το 2010 «annus horribilis» τόσο για την Ελλάδα όσο και για την υγεία του.

Πρόταση για ελληνικό time-out σε δείπνο 

Ευάγγελος Βενιζέλος-Βόλφγκανγκ Σόιμπλε
Ευάγγελος Βενιζέλος-Βόλφγκανγκ Σόιμπλε τον Δεκέμβριο του 2014 στο ΒερολίνοΕικόνα: picture-alliance/dpa

Ο Σόιμπλε διατρέ χει καρέ-καρέ όλο το χρονικό της ελληνικής κρίσης με κάθε τεχνική λεπτομέρεια για τα πακέτα διάσωσης, τα κρίσιμα Eurogroup, την αγωνία στο Βερολίνο αλλά και την εχθρική εικόνα που άρχισε να σχηματίζεται για τη Γερμανία στην Ελλάδα, εκεί όπου ταυτόχρονα η κοινωνία έβραζε και το πολιτικό τοπίο γνώριζε πρωτόγνωρους κλυδωνισμούς. Ο Σόιμπλε αναφέρει: «Από την αρχή της κρίσης ήμουν ένας από εκείνους που ήθελαν να βοηθήσουν τους Έλληνες να βγουν από την επισφαλή κατάσταση στην οποία είχαν περιέλθει, κάτι που ξεθώριασε μετέπειται λόγω των εξελίξεων (…) Η Μέρκελ από την άλλη πλευρά επέμεινε εξαρχής στην εμπλοκή του ΔΝΤ στην ευρωπαϊκή πολιτική διαχείρισης κρίσεων». Στη συνέχεια, όπως θυμάται, οι Έλληνες επέρριψαν στις Βρυξέλλες και το Βερολίνο τις ευθύνες για τα «άκαμπτα» μέτρα λιτότητας. «Είναι το συνηθισμένο blame game που οι Έλληνες ήξεραν να παίζουν με μεγάλη επιτυχία». Σε άλλο σημείο αναφέρει προκαλώντας αίσθηση: «Η εικόνα μου ως ‘άγριου σκύλου’ στις ευρωπαϊκές διαπραγματεύσεις δεν με ενόχλησε. Τουλάχιστον ήταν ξεκάθαρο ότι επιχειρηματολογούσα υπέρ του μέλλοντος της Ευρώπης. Άλλωστε η κρίση δεν αφορούσε πλέον μόνο την Ελλάδα αλλά το ευρωπαϊκό εγχείρημα. Γι αυτό ακριβώς όμως με πλήγωνε η στρεβλή εικόνα ενός ‘δήμιου’ της ευρωπαϊκής ιδέας που μου απένειμαν οι επικριτές καθώς εξελισσόταν η ευρωκρίση».

Ο Σόιμπλε επιβεβαιώνει ότι η ιδέα για ένα «time-out», όπως το αποκαλεί, για την Ελλάδα από την ευρωζώνη προκειμένου να ανακάμψει, ήταν κάτι που άρχισε να εξετάζει από το 2010 «ως ultima ratio, τότε ακόμη σε συμφωνία με την καγκελάριο» διευκρινίζοντας ότι «οι ίδιοι οι Έλληνες θα έπρεπε να αποφασίσουν γι’ αυτό γιατί ήμουν πεπεισμένος ότι η χώρα θα μπορούσε να βοηθηθεί μόνο εάν η ίδια ήθελε να βοηθήσει τον εαυτό της». Αναφέρεται και στη συνάντησή του με τον τότε υπ. Οικονομικών Ευάγγελο Βενιζέλο, σε βραβευμένο εστιατόριο του Βερολίνου και όχι στο υπ. Οικονομικών «σε μια πιο ευχάριστη ατμόσφαιρα και ως ένδειξη εκτίμησης (…) για να του εξηγήσω τις αμφιβολίες μου (…) Θα είχε η ελληνική κυβέρνηση τη δύναμη να εφαρμόσει γρήγορα τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις για την βελτίωση της ανταγωνιστικότητας; Συζητήσαμε εκτενώς και πολύ ανοιχτά. Σε κάθε περίπτωση δεν έτρωγε σχεδόν τίποτα (ο Βενιζέλος) όση ώρα παρέθετα τις δύο εναλλακτικές σκέψεις μου». Συνοπτικά αυτές οι δύο εναλλακτικές ήταν: προσωρινή έξοδος από την ευρωζώνη με βοήθεια από την ΕΕ ή παραμονή στην ευρωζώνη με σκληρές μεταρρυθμίσεις που θα συνεπάγονταν μια μακρά, επώδυνη περίοδο εξυγίανσης με εσωτερική υποτίμηση. «Κατέστησε σαφές (ο Βενιζέλος) ότι η Ελλάδα θέλει να παραμείνει στην ευρωζώνη υπό οποιεσδήποτε συνθήκες», θυμάται ο Σόιμπλε υποσημειώνοντας τις πρωθυπουργικές βλέψεις που είχε τότε ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Όπως μάλιστα εκ των υστέρων: «Αυτή ήταν επιλογή των Ελλήνων, όχι των άλλων Ευρωπαίων».

Εκτενείς είναι οι αναφορές και στις κοπιώδεις παρασκηνιακές πιέσεις στον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου για το δημοψήφισμα που σχεδιαζόταν αλλά τελικά δεν έγινε, στο περιθώριο της Συνόδου του G-20 στις Κάννες. «Εκεί έζησα από κοντά  πώς μίλησαν στον Παπανδρέου ο Μπαράκ Ομπάμα, ο Νικολά Σαρκοζί, η Άγκελα Μέρκελ, η Κριστίν Λαγκάρντ και ο Μάριο Ντράγκι και τελικά  πώς του υπαγόρευσαν τη διατύπωση του δημοψηφίσματος. Οι Έλληνες θα έπρεπε απλώς να επιλέξουν είτε αποδοχή του προγράμματος βοήθειας είτε έξοδο από την ευρωζώνη». Το δημοψήφισμα δεν έγινε, η κυβέρνηση Παπανδρέου παραιτήθηκε.

Το κομβικό 2015: We agree to disagree

Αλέξης Τσίπρας,Νίκος Παππάς, Γιάννης Μηλιός
Αλέξης Τσίπρας,Νίκος Παππάς, Γιάννης Μηλιός τον Ιανουάριο του 2013 στο γερμανικό υπουργείο ΟικονομικώνΕικόνα: DW/P. Kouparanis

Μετά από αναλυτική εξιστόρηση των τεκταινόμενων την περίοδο 2012-2015, με ειδική μνεία στις σκληρές μεταρρυθμιστικές προσπάθειες της κυβέρνησης Σαμαρά «για τις οποίες έτρεφα μεγάλο σεβασμό», όπως σημειώνει ο Σόιμπλε, φτάνουμε στο κομβικό 2015, στο οποίο πλέον «το παραδοσιακό κομματικό σύστημα στην Ελλάδα έμοιαζε να συνθλίβεται μεταξύ των άκρων». Αποκαλύπτει ότι ήδη πολύ πριν από τη νίκη ΣΥΡΙΖΑ το 2015, ο Σόιμπλε ήταν ο μόνος υπουργός του Βερολίνου που είχε ζητήσει κατ’ ιδίαν συνάντηση μαζί του στο γερμανικό υπουργείο Οικονομικών το 2013, ώστε να γνωρίσει τον Τσίπρα και τις θέσεις του από κοντά. Τον αποκαλεί «χαρισματικό» και δεν διστάζει να αποκαλύψει ότι ήδη σε εκείνη την συνάντηση γνωριμίας είχε πει ευθέως στον Τσίπρα «ότι του ευχόταν για το συμφέρον του ίδιου να μην κερδίσει τις εκλογές γιατί δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να τηρήσει τις υποσχέσεις με τις οποίες θα τις κέρδιζε. Η Ελλάδα δεν θα μπορούσε να παραμείνει στην ευρωζώνη χωρίς δεσμεύσεις για μεταρρθυμίσεις. Ο Τσίπρας το γνώριζε».

Δύο χρόνια αργότερα, η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ ήρθε και μαζί με αυτήν ο νέος υπ. Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης. Η συνέντευξη Τύπου που παραχώρησαν Σόιμπλε-Βαρουφάκης στο Βερολίνο τον Φεβρουάριο του 2015 παραμένει μέχρι σήμερα αξέχαστη στη γερμανική πρωτεύουσα. Ο Σόιμπλε κάνει λόγο για «προκλητικές απόψεις», για «αντισυμβατικό τρόπο», για έναν υπουργό με «αέρα ποπ σταρ» που τον άφηνε παγερά αδιάφορο. Στην ίδια συνέντευξη Τύπου, που κατά τα άλλα έγινε βάσει πρωτοκόλλου, ειπώθηκε και το περίφημο «We agree to disagree» (Συμφωνούμε ότι διαφωνούμε»). Χαρακτηρίζει ως το απόλυτο «ναδίρ» στις σχέσεις με τον Βαρουφάκη την αποκάλυψη ότι μαγνητοφωνούσε τις απόρρητες συνομιλίες των υπουργών Οικονομικών στο Eurogroup. Μάλιστα μοιάζει να συμφωνεί και με την ρήση του τότε επικεφαλής του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ για τον Γιάνη Βαρουφάκη: «Ποτέ κανένας υπουργός Οικονομικών δεν προκάλεσε τόση ζημιά στη χώρα του σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα».

Μπρα-ντε-φερ στην καγκελαρία – Αναγνώριση στον Τσίπρα

Αλέξης Τσίπρας και Άγκελα Μέρκελ
Αλέξης Τσίπρας και Άγκελα Μέρκελ με χαμόγελα τον Ιούνιο του 2015Εικόνα: Reuters/Y. Herman

Καρέ-καρέ αναφέρει στο βιβλίο του o Σόιμπλε και τις κρίσιμες ώρες πριν και μετά το ελληνικό δημοψήφισμα, τα κάπιταλ κοντρόλ, τις δραματικές πιέσεις από τις αγορές, την αποχώρηση Βαρουφάκη, τη θετική εικόνα για τον Ευκλείδη Τσακαλώτο αλλά και την τακτική Μέρκελ στις ιστορικές διαπραγματεύσεις στις Βρυξέλλες με τον Αλέξη Τσίπρα μετά το δημοψήφισμα. Ενδιαφέρον έχει και το παρασκήνιο από το Βερολίνο όταν αμέσως μετά το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου συγκλήθηκε έκτακτη σύσκεψη στην καγκελαρία από την Άγκελα Μέρκελ παρουσία των Φρανκ Βάλτερ-Σταϊνμάιερ, Ζίγκμαρ Γκάμπριελ και Πέτερ Αλτμάιερ. Εκεί ο Σόιμπλε παρουσίασε ξανά το σχέδιο για προσωρινό time-out (αποφεύγει επιμελώς στα απομνημονεύματα τον όρο Grexit πέρα από μόνο από δύο σημεία) γιατί πλέον δεν έβλεπε άλλη λύση. «Προς δική μου έκπληξη συμφώνησε μαζί μου επανειλημμένα ο Γκάμπριελ, ο Σταϊνμάιερ παρέμεινε σιωπηλός. Εξαιτίας αυτού λογομάχησα με τη Μέρκελ, η οποία μου είπε ότι θα το έκανε μόνο σε συμφωνία με τον Φρανσουά Ολάντ και ότι εκείνος δεν συμφωνεί για κάτι τέτοιο. Δεν θα θυσίαζε η Μέρκελ τις γαλλογερμανικές σχέσεις γι’ αυτό». Μετά από εκείνο το βράδυ γνώριζε ότι η Μέρκελ δίσταζε. Έκπληκτος ο Σόιμπλε αντιλήφθηκε λίγο αργότερα και την προδοσία από τον Γκάμπριελ, επικεφαλής των Σοσιαλδημοκρατών, ο οποίος έκανε δημόσιες δηλώσεις σε αντίθετο πνεύμα.

Όσο για τη μαραθώνια Σύνοδο Κορυφής στις Βρυξέλλες, όπου ο Αλέξης Τσίπρας συμφώνησε σε νέες επίπονες μεταρρυθμίσεις με τη χώρα να παραμένει στην ευρωζώνη, ο Σόιμπλε αποκαλύπτει με απλά λόγια τη διαπραγματευτική στρατηγική Μέρκελ: «επίτευξη συμφωνίας μέσω κόπωσης. Η Μέρκελ ήταν κορυφαία σε αυτό». Όσο για την ανατροπή Τσίπρα και το «όχι» που έγινε τελικά «ναι», ο Σόιμπλε αναφέρει ότι ήταν μια αναγκαία κίνηση Έλληνα πρωθυπουργού για να δικαιολογήσει τους όρους του τρίτου πακέτου λέγοντας ότι «δεν θα έπρεπε να επιτρέψουμε στους εαυτούς μας να φύγουμε από το ευρώ, κάτι που θέλουν σκληροπυρηνικοί όπως ο Σόιμπλε». Παρόλα αυτά ο Σόιμπλε παραδέχεται ότι ήταν ένα «θαρραλέο βήμα» και ότι «ο Τσίπρας στη συνέχεια πέτυχε αξιοσημείωτα πράγματα που επέτρεψαν στην επόμενη κυβέρνηση να σταθεροποιήσει περαιτέρω την Ελλάδα. Κι αυτό αξίζει να αναγνωριστεί».

Το απόσταγμα Σόιμπλε στην κρίση της ιστορίας 

Διατρέχοντας τις σελίδες της αυτοβιογραφίας Σόιμπλε, ενός εκ των κορυφαίων Ευρωπαίων πολιτικών με πάνω από μισό αιώνα πολιτικής διαδρομής, έρχεται κανείς αντιμέτωπος με κομβικές στιγμές της σύγχρονης ευρωπαϊκής, γερμανικής αλλά και ελληνικής ιστορίας. Είναι ένα βιβλίο που κατατίθεται στον δημόσιο και ιστορικό διάλογο ανοίγοντας τον δρόμο για νέες συζητήσεις αλλά και τοποθετήσεις από όλους όσους κατονομάζονται ευθέως σε αυτό. Δεν είναι όλη η αλήθεια, αλλά σίγουρα είναι ένα σημαντικό μέρος της γερμανικής αλήθειας. Σε δεύτερη ανάγνωση πρόκειται και για ένα πολύτιμο εγχειρίδιο πολιτικής πρακτικής προς νεότερους πολιτικούς στην Ευρώπη με ένα απόσταγμα από επιτυχίες, αποτυχίες, λάθη και κυρίως υποχωρήσεις. Απευθυνόμενος προς τους νέους επίδοξους πολιτικούς που πλέον θα ήταν εγγόνια του, δίνει μια μόνο συμβουλή στον επίλογο: «Όποιος θέλει να κερδίσει όσο το δυνατόν περισσότερα χρήματα δεν πρέπει να αναζητήσει την ψήφο των πολιτών. Αλλά εάν του αρέσει η συμμετοχή στη συνδιαμόρφωση της πολιτικής είναι μια υπέροχη δουλειά. Για μένα, ήταν η αποστολή μου.»

Πόλεμος στη Γάζα: Προσφυγή κατά της Γερμανίας στο ΔΔΧ

0

Ουίλιαμ Νόα Γκλάκροφτ 

Η Νικαράγουα προσφεύγει κατά της Γερμανίας στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Ο λόγος: Η Γερμανία φέρεται να έχει παραβιάσει τη Σύμβαση για τις Γενοκτονίες στηρίζοντας το Ισραήλ.

Το ΔΔΧ θα εξετάσει κατά πόσον η Γερμανία παραβίασε τις υποχρεώσεις της βάσει της Σύμβασης για τις ΓενοκτονίεςΕικόνα: Robin van Lonkhuijsen/ANP/AFP/Getty Images 

Η Σύμβαση για την πρόληψη και καταστολή του εγκλήματος της γενοκτονίας, γνωστή και ως Σύμβαση για τις Γενοκτονίες, αποτελεί ένα από τα πολλά κείμενα του διεθνούς δικαίου που θεσπίστηκαν έπειτα από το Ολοκαύτωμα, τη μεγαλύτερη γενοκτονία του 20ού αιώνα. Όμως έκτοτε έχουν γίνει και άλλα εγκλήματα πολέμου μεγάλης κλίμακας ανά τον κόσμο.

Μεταξύ των 150 κρατών που έχουν προσχωρήσει στη Σύμβαση είναι και η Γερμανία, όπως και το Ισραήλ. Τα συμβαλλόμενα κράτη δεσμεύονται έτσι να τηρούν τα προβλεπόμενα στη Σύμβαση – αλλά διατηρούν και το δικαίωμα να κατηγορήσουν επισήμως ένα άλλο κράτος που παραβιάζει τις υποχρεώσεις του.

Αυτό έκανε και η Νικαράγουα, που έχει και αυτή υπογράψει τη Σύμβαση. Την 1η Μαρτίου το μικρό αυτό κράτος της Κεντρικής Αμερικής προσέφυγε εναντίον της Γερμανίας ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης (ΔΔΧ) υποστηρίζοντας ότι μέσω της στήριξης και προμήθειας πολεμικού υλικού προς το Ισραήλ, «απέτυχε να εκπληρώσει την υποχρέωσή της προς αποτροπή της γενοκτονίας που τελείται εναντίον των Παλαιστινίων», ως εκ τούτου «συμβάλλοντας στη διάπραξη γενοκτονίας κατά παράβαση της Σύμβασης» και άλλων κειμένων του διεθνούς δικαίου.

Ο ορισμός της «γενοκτονίας»

Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης
Το Διεθνές Δικαστήριο της ΧάγηςΕικόνα: Piroschka van de Wouw/REUTERS

Από την τρομοκρατική επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου, το Ισραήλ επιτίθεται στη Λωρίδα της Γάζας. Περισσότεροι από 32.000 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί, με τον ΟΗΕ και διάφορες οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων να κατηγορούν το Ισραήλ πως επιτίθεται αδιακρίτως εναντίον αμάχων – ακόμη και στενοί σύμμαχοι του Ισραήλ, όπως οι ΗΠΑ, έχουν παραδεχτεί πως οι απώλειες αμάχων είναι δυσανάλογα πολλές.

Σε απόφασή του τον Ιανουάριο επί προσφυγής της Νοτίου Αφρικής εναντίον του Ισραήλ το ΔΔΧ έκρινε πως «τουλάχιστον ορισμένες» από τις ενέργειες του Ισραήλ στη Γάζα «φαίνεται να εμπίπτουν στις διατάξεις της Σύμβασης για τις Γενοκτονίες», με το Δικαστήριο να καλεί το Ισραήλ λίγες εβδομάδες αργότερα να καταθέσει έκθεση «σχετικά με το πώς εκπληρώνει τις υποχρεώσεις του προς το διεθνές δίκαιο».

Η Γερμανία έχει ταχθεί στο πλευρό του Ισραήλ και όσον αφορά την απόρριψη των κατηγοριών – και άρα της άρνησης οποιουδήποτε λάθους.

«Σεβόμαστε το ΔΔΧ και θα συμμετάσχουμε φυσικά στη διαδικασία υπερασπιζόμενοι τη θέση μας», δήλωσε ο Κρίστιαν Βάγκνερ, εκπρόσωπος του γερμανικού Υπουργείου Εξωτερικών. «Ξεκαθαρίζουμε όμως πως εννοείται ότι απορρίπτουμε τις κατηγορίες της Νικαράγουας εις βάρος μας».

Τα εμπόδια στην προσφυγή της Νικαράγουας

Η προσφυγή της Νικαράγουας σχετίζεται σε μεγάλο βαθμό με αυτήν της Νοτίου Αφρικής. Και πιθανότατα θα πρέπει να κριθεί το κατά πόσον η απόφαση του Ιανουαρίου θεμελιώνει ορισμένες υποχρεώσεις για τρίτα κράτη, όπως τη Γερμανία.

«Τέτοια ζητήματα έχουν μία σημαντική δόση ασάφειας. Στην υπόθεση της Νικαράγουας πάντως υπάρχουν σημαντικά εμπόδια», δηλώνει στην DW ο Μάικλ Μπέκερ, επίκουρος καθηγητής διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου στο Trinity College του Δουβλίνου. Εξάλλου, η Νικαράγουα κατηγορεί το Ισραήλ για γενοκτονία, χωρίς αυτό να εμπλέκεται άμεσα ως διάδικος στην υπόθεση. Εξ ου και για να προκύψει μία απόφαση εις βάρος της Γερμανίας, η Νικαράγουα θα πρέπει «να αποδείξει πως ορισμένες υποχρεώσεις της Γερμανίας δεν εξαρτώνται από το εάν το Ισραήλ έχει παραβιάσει το διεθνές δίκαιο, αλλά ενεργοποιούνται απλώς από την ύπαρξη σοβαρού ρίσκου», προσθέτει ο Μπέκερ.

Διαδήλωση με παλαιστινιακές σημαίες στη Χάγη
Διαδήλωση με παλαιστινιακές σημαίες στη ΧάγηΕικόνα: Selman Aksunger/AA/picture alliance

Ταυτοχρόνως, η Νικαράγουα έχει μικρότερη αξιοπιστία από τη Νότιο Αφρική – μεταξύ άλλων κατατάσσεται στα «αυταρχικά καθεστώτα» βάσει του δείκτη δημοκρατικότητας του Economist Intelligence Unit, μία μόλις θέση πάνω από τη Ρωσία. Όπως αναφέρει στην DW η Σοφία Χόφμαν, ειδική στις διεθνείς σχέσεις από το Πανεπιστήμιο της Ερφούρτης, αν και η Νικαράγουα «είναι προφανώς μία δικτατορία», «οι κανόνες ισχύουν για όλες τις χώρες» και η Γερμανία ενεργεί «κατά κάποιο τρόπο πολύ υποκριτικά, υποστηρίζοντας αφ’ ενός το διεθνές δίκαιο, για παράδειγμα στην περίπτωση της Ουκρανίας, αλλά κάνοντας αφ’ ετέρου και τα στραβά μάτια όταν πρόκειται για σημαντικούς πολιτικούς της συμμάχους».

Γιατί εναντίον της Γερμανίας;

Η Γερμανία δεν είναι ο μοναδικός σύμμαχος του Ισραήλ, αλλά είναι ένας από τους ισχυρότερους, προμηθεύοντας τα περισσότερα όπλα στο Ισραήλ από κάθε όλη χώρα πλην των ΗΠΑ μεταξύ 2019 και 2023. Μετά την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου η γερμανική κυβέρνηση ενέκρινε κι άλλες αποστολές όπλων.

Προτού καταθέσει την προσφυγή της η Νικαράγουα είχε στείλει διπλωματικές διακοινώσεις σε διάφορες δυτικές χώρες, μεταξύ αυτών και στη Γερμανία, που υποστηρίζουν το Ισραήλ ή είχαν διακόψει τη χρηματοδότηση της UNRWA, την υπηρεσία του ΟΗΕ για τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες, εξαιτίας των – όχι και τόσο τεκμηριωμένων – ισχυρισμών του Ισραήλ πως μέλη της UNRWA ενεπλάκησαν στην επίθεση της 7ης Οκτωβρίου.

Οι διπλωματικές αυτές ενέργειες είχαν ενδεχομένως κάποιον αντίκτυπο, μιας και ορισμένα από τα κράτη αυτά σταμάτησαν τις πωλήσεις όπλων ή ξεκίνησαν και πάλι να στέλνουν χρήματα ενόψει και της επιδείνωσης των συνθηκών στη Γάζα. Η Γερμανία ωστόσο δεν αναθεώρησε τη στάση της. Μόλις προσφάτως αποφάσισε τη συνέχιση της χρηματοδότησης της UNRWA, χωρίς όμως συμμετοχή στην αποστολή βοήθειας προς τη Γάζα, εν αναμονή της έρευνας σχετικά με τους ισχυρισμούς του Ισραήλ.

Το υπαρξιακό αδιέξοδο της Γερμανίας

Συντρίμμια νοσοκομείου στη Γάζα μετά από ισραηλινή επίθεση
Ακόμη και σύμμαχοι επικρίνουν το Ισραήλ για τις επιχειρήσεις του στη ΓάζαΕικόνα: AFP

Το ΔΔΧ δεν έχει τα μέσα για να επιβάλει τις αποφάσεις του – αλλά μπορεί να ενισχύσει την πολιτική ή κοινωνική πίεση προς μια κυβέρνηση. Όποιες και αν είναι οι απτές συνέπειες, η Γερμανία βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα υπαρξιακό αδιέξοδο. Η μεταπολεμική ταυτότητά της εδράζεται στην υποστήριξη των οικουμενικών αξιών του διεθνούς δικαίου που διαμορφώθηκαν σε μεγάλο βαθμό ως συνέπεια των ιστορικών εγκλημάτων που διέπραξε η ίδια η Γερμανία – και για τα οποία η χώρα επιδιώκει να επανορθώσει μέσω της στήριξής της προς το Ισραήλ, παρ’ ότι αυτό αποξενώνεται όλο και περισσότερο από πολλούς Εβραίους ανά την υφήλιο.

Η στήριξη του Ισραήλ αποτελεί μία από τις κρατικές επιταγές (Staatsräson) της Γερμανίας που θέτουν ορισμένες κρατικές πολιτικές στο απυρόβλητο. Εν προκειμένω δε η γερμανική στάση δημιουργεί και μία σύγχυση μεταξύ του ισραηλινού κράτους και του εβραϊκού λαού – κάτι που ενδέχεται να είναι και αντισημιτικό, σύμφωνα με τον αμφιλεγόμενο ορισμό της Διεθνούς Συμμαχίας για τη Μνήμη του Ολοκαυτώματος (IHRA) που χρησιμοποιεί και η Γερμανία σε διάφορα επίπεδα διακυβέρνησης.

Το ΔΔΧ έχει ορίσει δύο ημερομηνίες ακρόασης για την υπόθεση, στις 8 και 9 Απριλίου, κατά τις οποίες η Νικαράγουα και η Γερμανία θα έχουν από μία ημέρα για την προφορική παρουσίαση των επιχειρημάτων τους. Η απόφαση αναμένεται μέσα στις επόμενες εβδομάδες.

«Το διεθνές δίκαιο θα μπορούσε να επωφεληθεί από το να αποσαφηνιστούν οι ενέργειες που πρέπει να λάβει ένα κράτος για να τηρήσει τις υποχρεώσεις του», παρατηρεί ο καθηγητής Μπέκερ. «Οι ισχυρισμοί της Νικαράγουας εναντίον της Γερμανίας αποτελούν μία συγκεκριμένη υπόθεση που προσφέρεται για την εξέταση τέτοιων ζητημάτων».

Επιμέλεια: Γιώργος Πασσάς

DW

Πυρκαγιές και λειψυδρία στην Ελλάδα από τον Απρίλιο

0

Στις εξαιρετικά υψηλές θερμοκρασίες, τις πυρκαγιές αλλά και τη λειψυδρία σε νησιά του Αιγαίου αναφέρονται δημοσιεύματα στον γερμανικό Τύπο. Μίνι καύσωνες και στη Γερμανία.

Αντιμέτωπη με τη λειψυδρία η ΝάξοςΕικόνα: Chun Ju Wu/Zoonar/picture alliance 

Αν και αρχές Απριλίου, οι εξαιρετικά υψηλές θερμοκρασίες στην Ελλάδαέχουν οδηγήσει ήδη στο ξέσπασμα δεκάδων πυρκαγιών τις τελευταίες ημέρες σε όλη την χώρα, τουλάχιστον πάνω από 70, όπως αναφέρουν και γερμανικά μέσα, με τους μετεωρολόγους να αναμένουν από εδώ και πέρα καταιγίδες.

Όπως σημειώνει η ιστοσελίδα tagesschau.de και στην περίπτωση της Ελλάδας: «η κλιματική αλλαγή οδηγεί στην έναρξη της περιόδου των δασικών πυρκαγιών νωρίτερα» και υπενθυμίζει ότι:

Δαδιά, Έβρος 2023
Το δάσος της Δαδιάς στις φλόγες τον Σεπτέμβριο του 2023Εικόνα: Alexandros Avramidis/REUTERS

«Tην περασμένη χρονιά οι δασικές πυρκαγιές στην Ελλάδα, ορισμένες εκ των οποίων μαίνονταν επί εβδομάδες, προκάλεσαν εκτεταμένες ζημιές. Μεταξύ των περιοχών που επλήγησαν ήταν και το τουριστικό νησί της Ρόδου (…) Τεράστιες εκτάσεις είχαν καεί και στο Εθνικό Πάρκο της Δαδιάς.Συνολικά σχεδόν 175.000 εκτάρια γης καταστράφηκαν πέρυσι από φωτιές. Ειδικοί εκτιμούν ότι εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής, η περίοδος των δασικών πυρκαγιών ξεκινά κάθε χρόνο και νωρίτερα. Προς το παρόν συνήθως στις αρχές Μαΐου».

«Ελληνικά νησιά χωρίς νερό» 

Η Χώρα της Μυκόνου
H Mύκονος, «το νησί των πάρτι» έχει σοβαρό πρόβλημα με το νερόΕικόνα: Roman Sigaev/Zoonar/picture alliance

Σε εκτενές ρεπορτάζ της η εφημερίδα taz εστιάζει στο πρόβλημα της λειψυδρίας και της ξηρασίας σε νησιά του Αιγαίου, όπως η Νάξος ή η Μύκονος κάτι που ήδη βιώνουν στην πράξη ντόπιοι αγρότες αλλά και τουρίστες. «Στις αρχές του Απριλίου ο ήλιος λάμπει κάτω από έναν καταγάλανο ουρανό στις Κυκλάδες. Οι θερμοκρασίες αγγίζουν τους 30 βαθμούς και οι νησιώτες ετοιμάζονται πυρετωδώς για την προσοδοφόρα τουριστική σεζόν. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι όλα είναι ευδυλλιακά. Όμως οι δεξαμενές νερού είναι άδειες» σημειώνει το ρεπορτάζ. Σύμφωνα με τον Κώστα Λαγουβάρδο, Διευθυντή Ερευνών στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών: «το 2023 ήταν μια κακή χρονιά (…) Από το 2020 η ποσότητα των βροχοπτώσεων είναι πολύ κάτω από τον μέσο όρο. Ειδικά στις Κυκλάδες, όπου η περίοδος των βροχών διαρκεί το πολύ πέντε μήνες, χρειάζονται μόλις δύο κακές χρονιές για να προκύψει πρόβλημα. Έχουν περάσει ήδη τέσσερα χρόνια».

Στο ρεπορτάζ γίνεται ειδική αναφορά στη Νάξο, η οποία παράγει από πατάτες και κρέας μέχρι τυριά. «Η Νάξος είναι το μοναδικό νησί των Κυκλάφων με σημαντική γεωργία. Η Νάξος έχει δύο φράγματα. Πριν από ένα χρόνο διέθεταν 375.000 κ.μ. νερού και φέτος μόλις 30.000 κ.μ.» αναφέρει ο δήμαρχος Νάξου και Μικρών Κυκλάδων, Δημήτρης Λιανός.

Στο ρεπορτάζ σημειώνεται πάντως ότι το πρόβλημα της λειψυδρίας στα νησιά του Αιγαίου επιτείνεται με την έλευση των τουριστών, για παράδειγμα στη Μύκονο, «το νησί των πάρτι που κατακλύζεται το καλοκαίρι από τουρίστες από όλο τον κόσμο». Σύμφωνα με τον Δημήτρη Λαζαρίδη, επικεφαλής της Δημοτικής Επιχείρησης Ύδρευσης και Αποτέχευσης Μυκόνου, το νησί διαθέτει μόλις δύο φράγματα και δύο μονάδες αφαλάτωσης «για να τροδοτείται με νερό». Εξαιτίας της συνεχιζόμενης ξηρασίας όμως τα φράγματα έχουν σχεδόν στερέψει.

Όπως επισημαίνει το ρεπορτάζ «στην ακραία ξηρασία προστίθεται και η άνοδος της θερμοκρασίας σε όλη την Ελλάδα και βέβαια στις Κυκλάδες». Συγκεκριμένα για την περιοχή του Αιγαίου «οι συνέπειες της επιδεινούμενης κλιματικής κρίσης είναι καταστροφικές και ως προς τη στάθμη της θάλασσας. Όπως υπογραμμίζει ο καθηγητής Θαλάσσιας Βιολογίας στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου Δρόσος Κουτσούμπας οι θερμοκρασίες του θαλασσινού νερού έχουν αυξηθεί κατά περίπου 1,5 βαθμό Κελσίου τα τελευταία 30 χρόνια. Σύμφωνα με τον Κουτσούμπα αυτό οδηγεί στη μετατροπή του Αιγαίου σε ‘τροπική θάλασσα’, η οποία έχει οδηγήσει στην εισβολή νέων ειδών στη Μεσόγειο».

Που οφείλεται το «ρεκόρ καύσωνα» στη Γερμανία; 

Άνοιξη με υψηλές θερμοκρασίες στη Γερμανία
Bόλτα στις ακτές της Βαλτικής από τον ΜάρτιοΕικόνα: Frank Hormann/dpa-Zentralbild/picture alliance

Και η Süddeutsche Zeitung εξετάζει σε ρεπορτάζ της την παράδοξη άνοδο της θερμοκρασίας και στη Γερμανία μέσα στο Σαββατοκύριακο παρατηρώντας: «Δεν πρόκειται για το πρώτο ρεκόρ φέτος. Και ο χειμώνας ήταν πολύ ζεστός στη χώρα. Συνολικά ο Φεβρουάριος στη Γερμανία ήταν κατά μέσο όρο έξι βαθμούς πάνω από το συνηθισμένο κατά την περίοδο αναφοράς 1961-1991 και πάνω από έναν βαθμό σε σχέση με το προηγούμενο ρεκόρ του 1991. Και τον Μάρτιο σημειώθηκε ρεκόρ (…) Αντίστοιχες θερμοκρασίες είναι πλέον πιο πιθανό να καταγράφονται επειδή όλος ο πλανήτης, συμπεριλαμβανομένων και των ωκεανών, βρίσκεται σε εξαιρετικά θερμή φάση. Η αιτία είναι φυσικά η κλιματική αλλαγή, που επιδεινώθηκε από μια βίαιη έκφανση του κλιματικού φαινομένου Ελ Νίνιο».

Διαδηλώσεις υπέρ της απελευθέρωσης των ομήρων

0

Έξι μήνες από την επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου και σε πολλές πόλεις του κόσμου πραγματοποιήθηκαν χθες διαδηλώσεις για την απελευθέρωση των ομήρων.

Από διαδήλωση στο κέντρο του Βερολίνου υπέρ της απελευθέρωσης των ομήρωνΕικόνα: Michael Kuenne/PRESSCOV/Sipa/picture alliance 

Το βράδυ της Κυριακής περίπου 50.000 άνθρωποι κατέβηκαν στους δρόμους της Ιερουσαλήμ ζητώντας από την κυβέρνηση του πρωθυπουργού Μπέντζαμιν Νετανιάχου να φέρει πίσω τους ομήρους που κρατούνται από την τρομοκρατική οργάνωση Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας. Κινητοποιήσεις πραγματοποιήθηκαν μεταξύ άλλων στη Νέα Υόρκη, το Άμστερνταμ, το Βερολίνοκαι το Παρίσι.

Στη γερμανική πρωτεύουσα συγκεντρώθηκαν σύμφωνα με την αστυνομία 200 διαδηλωτές κυματίζοντας ισραηλινές σημαίες και κρατώντας φωτογραφίες ομήρων. Κεντρικό σύνθημα της κινητοποίησης ήταν: «Φέρτε τους πίσω! Όχι πια δικαιολογίες. Η διεθνής κοινότητα δεν προστατεύει τους κατοίκους της Γάζας».

«Υπάρχουν ακόμα άνθρωποι στις σήραγγες»

Διαδηλωτές με ισραηλινές σημαίες στο Βερολίνο
Κινητοποίηση κατά του αντισημιτισμού στο Βερολίνο το περασμένο ΣαββατοκύριακοΕικόνα: Michael Kuenne/PRESSCOV/Sipa USA/picture alliance

Η διαδηλώτρια Καρολίνε Πράισλερ δήλωσε: “Αυτό που πραγματικά με αναστατώνει είναι ότι έχουμε ζήσει τους τελευταίους μήνες πλήθος διαδηλώσεων στο Βερολίνο μεταξύ των οποίων και στη Πύλη του Βρανδεμβούργου με πολλές χιλιάδες συμμετέχοντες. Εδώ όμως έχουν έρθει σήμερα λίγοι διαδηλωτές. Το βρίσκω λυπηρό διότι τίποτα δεν έχει αλλάξει. Οι όμηροι εξακολουθούν να βρίσκονται υπό κράτηση έξι μήνες μετά. Η Χαμάςεμμένει στην ίδια άδικη στρατηγική της και το Ισραήλ εξακολουθεί να βρίσκεται σε κατάσταση άμυνας”.

Περισσότεροι από χίλιοι άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στη γαλλική πρωτεύουσα ζητώντας την άμεση απελευθέρωση των ομήρων που κρατά αιχμάλωτους η Χαμάς από την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου του 2023. Μια από τις διαδηλώτριες ήταν η 65χρονη Νίκη, η οποία επέλεξε να μην δηλώσει το επώνυμό της:

«Είναι μια πολύ δύσκολη κατάσταση. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι έχουν περάσει κιόλας έξι μήνες. Υπάρχουν ακόμα άνθρωποι στις σήραγγες. Κάποιοι έχουν σκοτωθεί, κάποιοι έχουν βιαστεί. Είναι απαράδεκτο αυτό που συμβαίνει. Ξέρω ότι η Γαλλία κάνει ό,τι μπορεί, αλλά θα μπορούσε να κάνει περισσότερα. Όλοι πρέπει να σταθούν στο πλευρό μας, Ισραηλινοί και μη, όλοι πρέπει να συμβάλλουν για να βάλουμε τέλος σε αυτή τη βαρβαρότητα».

Πηγές: AFPTV, dpa

Στέφανος Γεωργακόπουλος, ελεύθερος συνεργάτης της Ελληνικής Σύνταξης της DW
Στέφανος Γεωργακόπουλος Δημοσιογράφος στην Ελληνική Σύνταξη της DW. Ασχολείται με πολιτική, οικονομία και ενίοτε μουσική.
DW

Έπαρση της σημαίας των ΛΟΑΤΚΙ στα ξενοδοχεία για να γίνουν πιο… «φιλικά» ζητά το υπουργείο Τουρισμού!

1

Ο οδηγός που εξέδωσε το υπουργείο

Νέο ανδραγάθημα της κυβέρνησης Μητσοτάκη αποκαλύφθηκε στα πλαίσια της Ατζέντας ΛΟΑΤΚΙ+ μετά την ενέργεια της Όλγας Κεφαλογιάννη, της υπουργού Τουρισμού, η οποία υπέγραψε μνημόνιο συνεργασίας με τον οργανισμό «Queer Destinations».

Το υπουργείο Τουρισμού έστειλε Οδηγός Συμπεριφοράς για την πρόληψη και την αντιμετώπιση των διακρίσεων σε βάρος των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων στις τουριστικές επιχειρήσεις.

Και μεταξύ άλλων σημειώνει:  «Κάντε έπαρση στην σημαία του ουρανίου τόξου, για να είναι φιλόξενο το περιβάλλον»!

https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/eparsi-tis-simaias-ton-loatki-sta-ksenodoxeia-gia-na-ginoun-pio-filika-zita-to-ypourgeio-tourismou/

Αυτό μπορεί να εξελιχθεί σε μεγάλο πρόβλημα: Συνομίλησαν τα δύο τσιράκια του Ταγίπ Ερντογάν, ο κατοχικός ηγέτης με τον πρόεδρο του φιλοτουρκικού Αζερμπαϊτζάν

0

Ο τουρκοκυπριακός Τύπος γράφει ότι ο Πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν, Ιλχάμ Αλίγιεφ, είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον κατοχικό ηγέτη Ερσίν Τατάρ και φέρεται να του είπε ότι οι Αζέροι που είναι μέλη της κοινοβουλευτικής ομάδας φιλίας του Αζερμπαϊτζάν και του ψευδοκράτους θα επισκεφθούν τα κατεχόμενα στο εγγύς μέλλον.

Η τηλεφωνική επικοινωνία έγινε με πρωτοβουλία του κ. Τατάρ, ενώ ήταν στην Νέα Υόρκη, για να ευχαριστήσει τον κ. Αλίγιεφ. Ο Ερσίν Τατάρ ανέφερε επίσης ότι κατόπιν πρόσκλησης του Αλίγιεφ θα επισκεφθεί τη Σούσα τον προσεχή Ιούλιο (ΣΣ: για την σύνοδο ηγετών του ΟΤΚ).

Σύμφωνα με τον κατοχικό ηγέτη, στην τηλεφωνική τους επικοινωνία αναφέρθηκαν και στο Κυπριακό, με τον Αζέρο Πρόεδρο να υποστηρίζει ότι το πιο σωστό είναι οι Τουρκοκύπριοι να συνεχίσουν την πορεία τους με το δικό τους παράνομο ψευδοκράτος». Πρόσθεσε ότι «το Αζερμπαϊτζάν είναι πάντοτε στο πλευρό των Τουρκοκυπρίων αδερφών του».

Εξάλλου, όπως αναφέρεται, η Προεδρία του Αζερμπαϊτζάν εξέδωσε ανακοίνωση αναφορικά με την τηλεφωνική συνομιλία του Ιλχάμ Αλίγιεφ με τον Ερσίν Τατάρ, στην οποία αναφέρεται ότι ο κατοχικός ηγέτης κάλεσε τον Αζέρο Πρόεδρο για να τον ευχαριστήσει και πως ο κ. Αλίγιεφ ανέφερε ότι «η ομάδα εργασίας μεταξύ των κοινοβουλίων θα συνεισφέρει στην εδραίωση των σχέσεων μεταξύ Αζερμπαϊτζάν και (παράνομης) “τδβκ”».

Έγινε ένα πολύ σημαντικό βήμα προς την επίσημη αναγνώριση του ψευδοκράτους δήλωσε από την πλευρά του ο Γενικός Γραμματέας του Κόμματος Εθνικής Ενότητας (ΚΕΕ), Ογουζχάν Χασίπογλου, για την ίδρυση της «κοινοβουλευτικής ομάδας εργασίας» Αζερμπαϊτζάν – ψευδοκράτους.

Σύμφωνα με το ΓΤΠ, ο τουρκοκυπριακος Τύπος αναφέρεται στις δηλώσεις του Χασίπογλου, κάνοντας λόγο μια ιστορική απόφαση αυτή της Βουλής του Αζερμπαϊτζάν την περασμένη Παρασκευή, και σημειώνοντας το πρωτόκολλο συνεργασίας που έχει συνάψει πρόσφατα το κόμμα του, το ΚΕΕ, με το κυβερνών κόμμα του Αζερμπαϊτζάν

«Για πρώτη φορά στο κοινοβούλιο μιας άλλης χώρας εκτός της Δημοκρατίας της Τουρκίας, ελήφθη επίσημη απόφαση για την έναρξη συνεργασίας μαζί μας με το επίσημο όνομα της “χώρας” μας και του “κοινοβουλίου” μας. Το ότι βλέπουμε την αναφορά μας σε ένα έθνος – τρία κράτη να ζωντανεύει, το ότι αρχίζουμε να βλέπουμε τους καρπούς του αγώνα μας να γίνουμε πιο ορατοί στη διεθνή σκηνή, δείχνει ότι μέρα με τη μέρα πλησιάζουμε στον στόχο μας», ανέφερε ο Χασίπογλου.

Ο κατοχικός ηγέτης Ερσίν Τατάρ στο κατεχόμενο παράνομο “αεροδρόμιο” της Τύμπου. Φωτογραφία από το ψευτοκράτος

https://hellasjournal.com/2024/04/afto-bori-na-exelichthi-se-megalo-provlima-sinomilisan-ta-dio-tsirakia-tou-tagip-erntogan-o-katochikos-igetis-me-ton-proedro-tou-filotourkikou-azermpaitzan/