Αρχική Blog Σελίδα 1324

Η Ελλάδα του Χίτλερ: Νέα στοιχεία για τη δράση της Siemens στα χρόνια της Κατοχής

1

Αποκαλύψεις στην επανέκδοση του «Γιαβόλ», του βιβλίου του Γ.Χαρβαλιά που έγινε μπεστ σέλλερ.

Το «Γιαβόλ! Αίμα, Λήθη και Υποτέλεια» το βιβλίο ορόσημο για τις ελληνογερμανικές σχέσεις του δημοσιογράφου και πολιτικού αναλυτή, Γιώργου Χαρβαλιά επανακυκλοφορεί αυτές τις μέρες από τις εκδόσεις ΠΕΔΙΟ.

Πρόκειται για μια τέταρτη έκδοση του γνωστού μπεστ σέλερ εμπλουτισμένη όμως αυτή τη φορά με 150 επιπλέον σελίδες πρόσθετης τεκμηρίωσης που περιέχουν και στοιχεία τα οποία βλέπουν για πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας όπως τα αποσπάσματα από τα απόρρητα πρακτικά του Διοικητικού Συμβουλίου της ελληνικής Siemens στο διάστημα 1938-46 που εξασφάλισε κατ’ αποκλειστικότητα το iEidiseis.

Η νέα έκδοση του «Γιαβόλ» που επίσης προλογίζεται από τον πρώην πρωθυπουργό, Κώστα Καραμανλή όπως και οι παλαιότερες, περιλαμβάνει και ένα πολυσέλιδο ειδικό παράρτημα για τις γερμανικές ωμότητες στην Κατοχή εξιστορώντας με καθηλωτικό τρόπο τα όσα συνέβησαν στους εμβληματικούς τόπους θυσίας.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον όμως παρουσιάζει το αρχειακό υλικό από την δραστηριότητα της Siemens στην Ελλάδα από την κρίσιμη περίοδο πριν την έναρξη του πολέμου έως και αμέσως μετά. Κυρίως επειδή διαπιστώνεται ότι οι μέθοδοι πολιτικής διαπλοκής που απεργάστηκαν οι άνθρωποι της εταιρείας μοιάζουν εξαιρετικά με αυτές που ζήσαμε στις μέρες μας με το μεγάλο σκάνδαλο Χριστοφοράκου.

Επιπλέον μέσα από τις σελίδες των πρακτικών του ΔΣ της ελληνικής Siemens στην διάρκεια της Κατοχής διαφαίνεται η απόλυτη εξαθλίωση του πληθυσμού της Αθήνα, ακόμη και των παλαιότερα ευκατάστατων ιδιωτικών υπαλλήλων μεγάλων εταιρειών που έφτασαν να πληρώνονται με τρόφιμα πρώτης ανάγκης και σόλες από λάστιχα αυτοκινήτων για να βάζουν στα παπούτσια τους.

Οι φωτογραφίες από το ανείπωτο δράμα του λιμού και της ανέχειας στους δρόμους της κατοχικής Αθήνας προέρχονται επίσης από το βιβλίο «Γιαβόλ! Αίμα, Λήθη και Υποτέλεια» του Γιώργου Χαρβαλιά.

Το εξώφυλλο του βιβλίου

giavol_e2e84.jpg

Ο Γιώργος Χαρβαλιάς

xarvalias-dimosiografos_e0964.jpg

Ακολουθεί η προδημοσίευση:

«Αμέσως μετά τον θάνατο του Έλληνα αντιπροσώπου της Ζαχαρίου, το 1938, συστάθηκε η «ΣΗΜΕΝΣ Ελληνική Ηλεκτροτεχνική ΑΕ». Ο Βουλπιώτης που ασκούσε τον ουσιαστικό έλεγχο προτίμησε να μείνει έξω από την διοικητική πυραμίδα της, επιλέγοντας να φαίνεται μονο στο διοικητικό συμβούλιο των «αδελφών» «ΑΕΤΕ» και «ΑΕΡΕ» ως εκπρόσωπος της Telefunken.

H διαπλοκή μεταξύ των τριών αυτών φορέων είναι πραγματικά απίστευτη και αντικατοπτρίζει το γερμανικό μοντέλο εταιρικής διάρθρωσης που χρησιμοποιεί τους ίδιους ανθρώπους-κλειδιά στην ηγεσία μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων ώστε να ασκείται εξουσία από ένα ενιαίο κέντρο. Χαρακτηριστική ήταν στην διάρκεια του μεσοπολέμου η «ανταλλαγή» στελεχών στα διοικητικά συμβούλια της Siemens και της Deutsche Bank που συνεχίζεται μέχρι τις μέρες μας.

Σε αυτό το πνεύμα, Γερμανοί ανώτατοι υπάλληλοι της μητρικής Siemens που αργότερα έγιναν τοποτηρητές της κατοχικής διοίκησης όπως για παράδειγμα ο Ρίχαρντ Ντιρξ(Richard Dierks), στενά συνδεδεμένος και με την Deutsche Bank, μετείχαν σε όλα τα διοικητικά συμβούλια των ελληνικών θυγατρικών ενώ αντιστοίχως Έλληνες, όπως ο διευθυντής της ΑΕΤΕ, Κωνσταντίνος Γουναράκης μετείχαν στο ΔΣ της «ΣΗΜΕΝΣ Ελληνική Ηλεκτροτεχνική ΑΕ», αλλά και στο εποπτικό συμβούλιο της Εθνικής Τράπεζας η οποία συνακόλουθα ανέπτυξε στενές σχέσεις με την Deutsche Bank. Ζαλιστήκατε;

vivlio1_f5afb.jpg

Πάμε τώρα στα καλύτερα, όπως πιστά θα τα μεταφέρω από τους δύο τόμους με τα πρακτικά Διοικητικού Συμβουλίου της «ΣΉΜΕΝΣ Ελληνική Ηλεκτροτεχνική Α.Ε.»(1938-1946). Ας γυρίσουμε λοιπόν πίσω σε ένα ηλιόλουστο χειμωνιάτικο απόγευμα με το αθηναικό κέντρο να σφύζει από ζωή. Το ημερολόγιο γράφει 3 Δεκεμβρίου 1938.

Ξεκινά το πρώτο διοικητικό συμβούλιο της νεοσύστατης ελληνικής «ΣΗΜΕΝΣ» στα γραφεία της ΑΕΤΕ του Βουλπιώτη επί της οδού Σταδίου 11. Υψηλός εποπτεύων ο Γερμανός Ριχάρδος Φερνινάνδος Ντιρξ. Με την δική του υπόδειξη Πρόεδρος της νέας εταιρείας που απορρόφησε εκείνην του μακαρίτη πλέον παλαιότερου αντιπροσώπου του γερμανικού ομίλου, Αλέξανδρου Ζαχαρίου, αναλαμβάνει ο…εν ενεργεία πρύτανης του Εθνικού Μετσοβείου Πολυτεχνείου και πρώην γενικός γραμματέας του υπουργείου συγκοινωνιών, Κωνσταντίνος Γεωργικόπουλος. Γερμανομαθής φυσικά. Η διαπλοκή είχε χτυπήσει…κόκκινο.

Η εταιρεία όρισε επίσης έναν κανονικό Γερμανό, τον Αιμίλιο Μπάλσερ (Εmil Balzer) στέλεχος της μητρικής Siemens-Halske, διευθυντή προσωπικού και έναν Ελληνα μηχανικό, τον Εμμανουήλ Ευστρατίου πρώην συνεταίρο του αποθανόντος Ζαχαρίου,ως τεχνικό διευθυντή. Τα δύο αυτά στελέχη είχαν υψηλό μισθό, έξοδα παράστασης και φυσικά bonus βάσει πωλήσεων.

Κομβικό ρόλο είχε η παρουσία στο ΔΣ ενός ιδιαίτερα έμπειρου, επίσης γερμανοτραφούς δικηγόρου του Νικόλαου Ταζεδάκη ο οποίος εμφανιζόταν ως νομικός σύμβουλος και στα άλλα δημιουργήματα του Βουλπιώτη, δηλαδή την ΑΕΤΕ και το πρώτο κρατικό ραδιόφωνο, την ΑΕΡΕ.Ο Ταζεδάκης αναλάμβανε τις…δύσκολες αποστολές σε υπουργεία, πολιτικά γραφεία και δικαστήρια για λογαριασμό της εταιρείας.

Και για να μην έχετε καμία αμφιβολία ότι οι Γερμανοί σέβονται την οικογενειακή διαδοχή των ανθρώπων που τους εξυπηρετούν, το γραφείο Ταζεδάκη με τους απογόνους εκείνου του πολυμήχανου δικηγόρου έφτασε να συνεργάζεται στενά και με την Siemens των ημερών μας. Του Χριστοφοράκου. […]

vivlio9_d05f2.jpg

Έχουμε φτάσει πλέον στο 1940 και η «ΣΗΜΕΝΣ Ελληνική Ηλεκτροτεχνική Α.Ε.» αναγκάζεται να ζητήσει δάνειο 9 εκατομμυρίων δραχμών από την Εθνική Τράπεζα. Η τελευταία όμως, παρά την εξαιρετική της διασύνδεση με γερμανικούς φορείς και πρώτη πρώτη την Deutsche Bank, υπόκειται πλέον σε διακριτική επιτήρηση από την κυβέρνηση Μεταξά.

Το τρέιλερ για το βιβλίο

 

 

Γι αυτό αξιώνει τριμηνιαίο έλεγχο στο «στοκ εμπορευμάτων» της ελληνικής Siemens, υπό την μορφή εμπράγματων εγγυήσεων. Η διοίκηση της εταιρείας ζητά το δάνειο να αυξηθεί στα 11 εκατομμύρια, αλλά σημειώνεται νέα εμπλοκή. Το νομικό τμήμα της Εθνικής υποστηρίζει ότι βάσει καταστατικού έπρεπε να έχει προηγηθεί νέα εκλογή προεδρείου.

Η υπόθεση προσωρινά παγώνει, όμως μ΄αυτά και μ΄αυτά ο πρώτος ισολογισμός της «ΣΗΜΕΝΣ Ελληνική Ηλεκτροτεχνική ΑΕ» κλείνει κερδοφόρος. Η νέα διοίκηση είχε καταφέρει μέσα σε ένα χρόνο να πενταπλασιάσει τον κύκλο εργασιών σε σχέση με την προκάτοχο εταιρεία του μακαρίτη Ζαχαρίου. Αλλά τα δύσκολα ήταν μπροστά…

Στις 13 Μαΐου 1940 υπογράφεται το πολύπαθο δάνειο 11 εκατομμυρίων με την Εθνική, αλλά η «ΣΗΜΕΝΣ» ζητάει άλλα 13 εκ. από την «αδελφή» ΑΕΤΕ του Βουλπιώτη. Ο τελευταίος όμως δεν χαρίζεται και απαιτεί ενέχυρο εμπορευμάτων ισόποσης αξίας![…]

Στο μεταξύ έχουν φτάσει τα Χριστούγεννα του 1940. Η «εορταστική» συνεδρίαση του ΔΣ της «Σήμενς» γίνεται πάλι στο σπίτι του Γεωργικόπουλου, όπου ο τεχνικός διευθυντής Ευστρατίου πληροφορεί τα μέλη πως παρά τις πολεμικές συνθήκες τα τμήματα της εταιρείας λειτουργούν κανονικά. Ειδικά το στοκ από ιατρικά μηχανήματα ξεπουλάει. Αλλά οι νέες εισαγωγές εμπορευμάτων και υλικοτεχνικού εξοπλισμού επιβαρύνονται πλέον με δασμούς 30% και επιπλέον προσαύξηση στα Τελωνεία μετά την παραλαβή.

Οι ευυπόληπτοι κύριοι του διοικητικού συμβουλίου, καθηγητές του ΕΜΠ όπως ο Γεωργικόπουλος και ο Γουναράκης, αλλά και δικηγόροι όπως ο Ταζεδάκης αποφασίζουν να απαιτήσουν την εξαίρεση της εταιρείας από αυτές τις έκτακτες πολεμικές ρυθμίσεις. Προς αυτή την κατεύθυνση διατυπώνεται αίτημα στο υπουργείο οικονομικών για την απαλλαγή της εταιρείας.

Ηδη εν τω μεταξύ έχουν επιστρατευθεί 32 υπάλληλοι, δηλαδή σχεδόν το ένα τρίτο του προσωπικού και οι εργασίες εκτελούνται με δυσκολία. Για αυτό και το ΔΣ αποφασίζει την επίδοση άτυπου διαβήματος αυτή τη φορά στο Υπουργείο Στρατιωτικών αξιώνοντας την απόσπαση των στρατευθέντων μηχανικών και τεχνικών πίσω στις εγκαταστάσεις της εταιρείας.

Σημειώνεται δε με νόημα ότι από τον εξοπλισμό της Siemens εξαρτάται και η λειτουργία των στρατιωτικών νοσοκομείων εν καιρώ πολέμου…

Η άνεση με την οποία μία γερμανική κατ’ ουσίαν εταιρεία υπό μικτή διοίκηση διατυπώνει αιτήματα και αξιώσεις σε υπουργεία και άλλες δημόσιες υπηρεσίες μαρτυρά πολύ βαθιές προσβάσεις στους διαδρόμους της κρατικής εξουσίας. Όπως ακριβώς στις μέρες μας.

Υπάρχουν όμως και κρατικοί λειτουργοί που δεν καταλαβαίνουν από εκβιασμούς. Ενώ ο ελληνικο-ιταλικός πόλεμος βρίσκεται στο φόρτε του, τα υπουργεία στρατιωτικών και ναυτικών, σε μια κοινή πρωτοβουλία προχωρούν σε επίταξη των εισαγόμενων γερμανικών ιατρικών μηχανημάτων συνολικής αξίας σχεδόν 4 εκατομμυρίων δραχμών.

Η «ΣΗΜΕΝΣ» όμως έχει τον τρόπο της. Στο υπουργείο στρατιωτικών όπου η παρέα του Γεωργικόπουλου έχει καλύτερες προσβάσεις η επίταξη γίνεται τελικά αγορά, χωρίς το τελικό τίμημα να καταγράφεται στα πρακτικά του ΔΣ.[…]

Το φθινόπωρο του 1941 αρχίζουν τα σοβαρά προβλήματα επισιτισμού και τα μεγάλα προβλήματα για τους Αθηναίους. Μέσα από τις σελίδες των πρακτικών του ΔΣ της «ΣΗΜΕΝΣ» στο διάστημα από το τελευταίο τρίμηνο του 1941 έως το καλοκαίρι του 1942 αποτυπώνεται ανάγλυφο το δράμα της ελληνικής πρωτεύουσας που έρχεται πλέον αντιμέτωπη με το φάσμα της πείνας.

Οι εργαζόμενοι, όπως και σε άλλες εταιρείες, συγκροτούν επιτροπές και στην πράξη ζητιανεύουν από τις εργοδοσίες τρόφιμα. Τα κρατικά δελτία που εκδίδει η κυβέρνηση Τσολάκογλου προορίζονται μόνο για μερικά δράμια ψωμί.[…]

Στο μεταξύ όμως μαζί με την πείνα, έχει αρχίσει και το κρύο. Κρύο ανυπόφορο και παρατεταμένο. Τον τραγικό Ιανουάριο του 1942, οι υπάλληλοι του Λογιστηρίου είναι αδύνατον να κάτσουν και να δουλέψουν στα παγωμένα γραφεία τους για περισσότερες από μια-δυό ώρες. Δεν υπάρχει καλά-καλά ούτε τροφοδοσία σε ηλεκτρικό ρεύμα Και ο ισολογισμός της εταιρείας μένει στον αέρα.

vivlio2_5dd1f.jpg

«Αιτία της καθυστέρησης σύνταξης το δριμύ ψύχος» αναφέρει ο Ευστρατίου. Και ο Γερμανός ομόλογος του σπεύδει να εξηγήσει το φαινόμενο με όρους…εργασιακής απόδοσης: «Μέγα μέρος των υπαλλήλων ησθένησε και δεν ηδυνήθη ιδίως κατά τους μήνας του χειμώνος, όπου είχομεν εις τα δωμάτια 4-8 βαθμούς να εργασθεί με την συνήθη δραστηριότητα και πλέον των 5 ωρών».

Παρά τη γκρίνια και τις αντικειμενικές αντιξοότητες ο ισολογισμός του 1941 κλείνει με κερδοφορία που οφείλεται κυρίως στις «ενέσεις ρευστού» της μητρικής. Η κατάσταση όμως όλο και χειροτερεύει. Ο πληθωρισμός εκτινάσσεται, ο μαυραγοριτισμός θριαμβεύει και οι εργαζόμενοι, παρά τις συνεχείς αυξήσεις μισθών οδηγούνται στην απόλυτη εξαθλίωση χωρίς να μπορούν να προμηθευτούν τα στοιχειώδη.

Η διοίκηση της «ΣΗΜΕΝΣ» αναγκάζεται να στραφεί στον Βουλπιώτη που έχει ακόμη πιο προνομιακές σχέσεις με τους Γερμανούς. Κατόπιν εντολής των κατοχικών αρχών η ΑΕΤΕ τροφοδοτείται με 10.5 τόνους οσπρίων και μοιράζει μια μικρή ποσότητα 125 οκάδων, κυρίως φασόλια και φακές, στην «ΣΗΜΕΝΣ».

Στις 16 Ιουλίου 1942 το ΔΣ επανεκλέγει ομόφωνα πρόεδρο τον καθηγητή Γεωργικόπουλο και μέλη τους υπόλοιπους της εκλεκτής παρέας όπως τους Γουναράκη και Ταζεδάκη ενώ προσκαλεί στη σύνθεση τον Ούγκο Φρόμ(Hugo Fromm), Γερμανό υπάλληλο της Telefunken και ταυτόχρονα πράκτορα των γερμανικών μυστικών υπηρεσιών που μετείχε επίσης στο διοικητικό συμβούλιο της ΑΕΤΕ του Βουλπιώτη.

Την ίδια περίοδο μια υπάλληλος απολύεται «δια ανάρμοστον συμπεριφοράν» και αντικαθίσταται από «νεαρά απόφοιτο της γερμανικής σχολής». Προσέξτε όμως το καλύτερο: Η διοίκηση της εταιρείας οδηγείται σε δικαστική διένεξη με μια άλλη νεαρά, την «δίδα Παππού» από την οποία η «ΣΗΜΕΝΣ» νοικιάζει τα γραφεία της στη Σοφοκλέους.

Μέσα στην ασυγκράτητη άνοδο των τιμών η ιδιοκτήτρια διεκδικεί την ανώτατη δυνατή αύξηση και κερδίζει το δικαστήριο. Ως απάντηση το ΔΣ της «ΣΗΜΕΝΣ» ζητάει από τις γερμανικές αρχές την επίταξη του κτιρίου για λογαριασμό της εταιρείας, ώστε να μην πληρώνει καθόλου ενοίκιο!

Τον Σεπτέμβριο του 1942, μόλις έχει κοπάσει λίγο ο μεγάλος λιμός η εταιρεία για να ανακουφίσει το δράμα των εργαζόμενων συνεχίζει να μοιράζει είδη πρώτης ανάγκης, τρόφιμα και μεταξύ άλλων από ένα ζευγάρι «σόλες υποδημάτων»[…]

Δύο μήνες αργότερα η διοίκηση της «Σήμενς» αναγκάζεται, μαζί με τα επιδόματα σίτισης να παραχωρήσει «εις τους άρρενας υπαλλήλους ή μόνιμους εργάτας, ανά μία φανέλλα και εν σώβρακον», προφανώς είδη πολυτελείας εκείνη την περίοδο[…] Στις 29 Οκτωβρίου του 1943 αρχίζουν τα…όργανα.

Το διοικητικό συμβούλιο μαθαίνει θορυβημένο ότι ένα ελληνικό δικαστήριο έκανε δεκτή την προσφυγή ενός τεχνίτη ο οποίος απασχολείται σε σύμβαση «με γερμανικάς υπηρεσίας» και ζητά πρόσθετες παροχές από την εταιρεία. Ο νομικός σύμβουλος Νικόλαος Ταζεδάκης εισηγείται συμβιβασμό για να μην δημιουργηθεί προηγούμενο…[…]

vivlio8_0fa07.jpg

Το τραγικό εκείνο σφάλμα ενισχύει κάθετα τους ισχυρισμούς των απολυμένων που φαίνονται καλά «δασκαλεμένοι». Ζητούν πλέον, όχι βοηθήματα υπό την μορφή αποζημιώσεων, αλλά άμεση επαναπρόσληψη και πλήρη μισθοδοσία. Αυτή τη φορά έχουν στο πλευρό τους και το υπουργείο εργασίας που αναλαμβάνει την διαιτησία.

Οι Γερμανοί έχουν φύγει και αρμόδιος υπουργός στην βραχύβια κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας του Γ. Παπανδρέου έχει αναλάβει ο «σκληρός» Μιλτιάδης Πορφυρογένης, δικηγόρος και ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ που όπως ήταν φυσικό παίρνει το μέρος των εργατών.

Μετά από πολλά επεισόδια προσφυγών και διαιτησίας, το διοικητικό συμβούλιο της «ΣΗΜΕΝΣ» αποφασίζει να περάσει την αντεπίθεση και να στείλει την υπόθεση στα αστικά δικαστήρια. Η οργή για τη στάση του υπουργείου εργασίας είναι έκδηλη καθώς αναφέρεται χαρακτηριστικά: «Πρόκειται περί στρεψοδικίας των εργατών αναφανδόν παρά του Υπουργείου (ενν. Εργασίας) υποστηριζόμενης. Είναι καιρός πλέον να αντιδράσωμεν έναντι της δια πολλοστήν φοράν εκδήλωσης εχθρικής στάσεως του Υπουργείου έναντι ημών, εφόσον έχομεν ως σκοπόν την διατήρησιν της εταιρείας…»

Εισηγητής της σκληρής στάσης είναι ο νομικός σύμβουλος Ταζεδάκης που προφανώς είναι χωμένος στα πράγματα και μυρίζεται ότι η συμμετοχή του ΚΚΕ στη μεταπολεμική κυβέρνηση δεν διαρκέσει για πολύ. Λίγες μέρες αργότερα ακολουθούν τα Δεκεμβριανά.[…]

Η 79η συνεδρίαση του ΔΣ της «ΣΗΜΕΝΣ», στις 15 Φεβρουαρίου 1945 είναι και η τελευταία με το καθεστώς της παλαιάς διοίκησης, αφού η εταιρεία υπάγεται ευλόγως στο νόμο περί εχθρικών περουσιών που τίθενται υπό μεσεγγύηση. Οι παλιές καραβάνες, Γεωργικόπουλος, Ευστρατίου και Ταζεδάκης βλέπουν τι έρχεται. Και αποφασίζουν το “colpo grosso”. Mε υπόμνημα που στέλνουν στο υπουργείο οικονομικών υποστηρίζουν ότι η εταιρεία υπήρξε φυσική συνέχεια αυτής του παλαιού αντιπροσώπου της Siemens, Αλέξανδρου Ζαχαρίου την οποία και απορρόφησε προσλαμβάνοντας όλους τους παλαιούς υπαλλήλους της.

Ο Ιωάννης Βουλπιώτης

voulpiotis1_f3560.jpg

voulpiotis2_b9bd8.jpg

Σύμφωνα με τους ίδιους ισχυρισμούς ουδείς αλλοδαπός εργάστηκε στην ελληνική «ΣΗΜΕΝΣ» με την εξαίρεση του Γερμανού διευθυντή Αιμίλιου Μπάλσερ. Και εδώ φτάνουμε στο ζουμί: Προκειμένου να αποδειχθεί ότι η εταιρεία είναι κατ’ ουσία ελληνική και όχι θυγατρική γερμανικής, προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι…το 62% των μετοχών ανήκει σε εργαζόμενους, παλαιά στελέχη της εταιρείας! Επομένως αν κλείσει ή εκκαθαρισθεί θα ζημιωθούν Ελληνες!

Σε πρώτη φάση το κόλπο δεν γλύτωσε την «ΣΗΜΕΝΣ» από την υπαγωγή σε καθεστώς μεσεγγύησης και κρατικής εποπτείας. Τον Μάρτιο του 1945 ορίζεται μία μικτή «επιτροπή διαχείρισης» με επιτρόπους του Δημοσίου, αλλά και μέλη της παλαιάς διοίκησης. Από την πλευρά του κράτους μπαίνουν εκπρόσωποι από τα Υπουργεία Οικονομικών, Εθνικής Οικονομίας και Μεταφορών, μεταξύ των οποίων και εξέχουσες προσωπικότητες όπως ο οικονομολόγος Παναγιώτης Δερτιλής που συναντήσαμε νωρίτερα για τις μελέτες του σχετικά με τις γερμανικές οφειλές.

Το απίθανο της υπόθεσης είναι όμως ότι στην ίδια επιτροπή παραμένουν οι παλαιοί γνώριμοι του διοικητικού συμβουλίου και μάλιστα με συναίνεση των εκπροσώπων του δημοσίου καταλαμβάνουν τις προηγούμενες θέσεις τους.[…]

Ο επίτροπος Δερτιλής, έμπειρος και υποψιασμένος γύρω από τις επιχειρηματικές μεθοδεύσεις των Γερμανών και των ανθρώπων τους, ζητά να μάθει επιμόνως πληροφορίες για την δράση της εταιρείας στην περίοδο της Κατοχής. Και ιδίως το «μοίρασμα» αρμοδιοτήτων με την μητρική.

Ο Γεωργικόπουλος δηλώνει πρόθυμος να παρέχει κάθε πληροφορία και μεταξύ άλλων επιστρατεύει παιδαριώδη επιχειρήματα, λέγοντας ότι ναι μεν η Siemens Βερολίνου διέθεσε τα κεφάλαια, αλλά…δεν ενδιαφέρεται για προσπορισμό κέρδους, όσο για την διάδοση των προιόντων της!

Την σκυτάλη παίρνει ξανά ο Ταζεδάκης που εξηγεί ότι μεταβιβάσθηκε η πλειοψηφία των μετοχών στους υπαλλήλους «διότι εκρίθη ότι ούτοι θα ενδιαφερθούν κατ΄αυτόν τον τρόπο περισσότερο δια την διάδοσιν του ηλεκτρισμού εν Ελλάδι και επομένως και την κατανάλωσιν των προιόντων Σήμενς».

Στην κυριολεξία ο ένας κόβει και ο άλλος ράβει επιστρατεύοντας απίθανες σοφιστείες που κανονικά θα έπρεπε να εξοργίσουν τους επιτρόπους του κράτους. Αντιθέτως όμως. Μόλις 4 μέρες αργότερα, στην δεύτερη συνεδρίαση της 9ης Μαρτίου 1945 η επιτροπή επανεκλέγει ομοφώνως τον Εμμανουήλ Ευστρατίου ως τεχνικό διευθυντή και τον Κωνσταντίνο Γεωργικόπουλο ως πρόεδρο![…]

Είναι μεσημέρι της 11ης Σεπτεμβρίου, η Επιτροπή συνεδριάζει στα γραφεία της εταιρείας και ο Δερτιλής ζητά να πάρει τον λόγο για να κάνει δύο σημαντικές ανακοινώσεις με απώτερο στόχο να «καθαρίσει» τον Ευστρατίου. Αρχικά ανασύρει μια εγκύκλιο της Γενικής Διεύθυνσης Δημοσίου Λογιστικού που ορίζει ότι οι εντεταλμένοι διαχειριστές στις υπό μεσεγγύηση εταιρείες πρέπει να είναι(και λογικά)δημόσιοι υπάλληλοι.

Όχι τα παλιά αφεντικά. Και στη συνέχεια ο Δερτιλής ρίχνει τη βόμβα: Αποκαλύπτει ότι ο πρώην τεχνικός διευθυντής και νυν παρανόμως ορισθείς «εντεταλμένος διαχειριστής» της «ΣΗΜΕΝΣ», ο Εμμανουήλ Ευστρατίου έχει προσφύγει στο ΣτΕ για να προσβάλει το κύρος της μεσεγγύησης, χωρίς να ενημερώσει την Διαχειριστική Επιτροπή! Ολο εκείνο το διάστημα δηλαδή που υποκρινόταν τον ευπειθή υπάλληλο απέναντι στους κρατικούς επιτρόπους απεργαζόταν με δόλια μέσα την άρση του καθεστώτος μεσεγγύησης για να ξαναπάρει την εταιρεία στα χέρια του!

vivlio20_c9a5b.jpg

Υπό κανονικές συνθήκες η αποκάλυψη του Δερτιλή έπρεπε να είχε οδηγήσει στην άμεση καρατόμηση του Ευστρατίου. Αλλά οι συνθήκες δεν ήταν κανονικές. Το παιχνίδι ήταν στημένο εις βάρος του ελληνικού δημοσίου. Στο άκουσμα της εισήγησης για αντικατάσταση του Ευστρατίου, πετάχθηκε λάβρος από την καρέκλα του ο πρόεδρος Γεωργικόπουλος. Τα προσωπεία της ευγένειας είχαν πλέον καταπέσει.

«Συγχέετε δύο διαφορετικά θέματα», είπε στον εμβρόντητο Δερτιλή. Και αμέσως μετά επιστράτευσε έναν από τους απίθανους ισχυρισμούς του. Πρόκειται, εξήγησε, για διαφορά μεταξύ του Δημοσίου και ιδιωτών, αφού το 62% των μετοχών ανήκει σε Ελληνες υπαλλήλους. Δεν έχει λόγο εδώ η Διαχειριστική Επιτροπή, ούτε όφειλε να έχει ενημερωθεί!

Το μεγάλο κόλπο ήταν λοιπόν η μεταβίβαση του 62% της εταιρείας στα χέρια του Ευστρατίου και μιας χούφτας έμπιστων στελεχών. Πώς, πότε και υπό ποιες προϋποθέσεις έγινε αυτή η μεταβίβαση από την μητρική Siemens του Βερολίνου παραμένει άγνωστο. Γεγονός είναι ότι εν μία νυκτί μεταπολεμικά η «ΣΗΜΕΝΣ» βρέθηκε σε ελληνικά χέρια, τουλάχιστον στα χαρτιά[…]

Η κατάσταση τείνει να φτάσει στα άκρα με τον Δερτιλή εναντίον όλων και τότε ο Γεωργικόπουλος, βέβαιος ότι ελέγχει το συμβούλιο προτείνει ψηφοφορία με μια πονηρή διατύπωση του επίμαχου ερωτήματος. Τα μέλη της διαχειριστικής επιτροπής καλούνται να αποφασίσουν αν υπάρχει ανάγκη να αναθεωρηθεί η εκλογή, όχι μόνο του Διαχειριστή, αλλά και του Προέδρου! Ο πονηρός καθηγητής δηλαδή έβαλε μέσα και τον εαυτό του, τάχα για λόγους ευθιξίας.

Και τα μέλη της Επιτροπής, ανάμεσα τους και οι εκπρόσωποι του κράτους, αποφασίζουν δια απολύτου πλειοψηφίας ότι δεν συνίσταται τέτοια ανάγκη. Μόνον ο Δερτιλής μειοψηφεί εξηγώντας το αυτονόητο, ότι δηλαδή δεν γίνεται ο ελεγχόμενος να επωμίζεται και τον ρόλο του ελεγκτή. Ο πρόεδρος Γεωργικόπουλος έχει κι εδώ την απάντηση. Ο έλεγχος, λέει, είναι συλλογικός. Ασκείται από το σύνολο των μελών της Επιτροπής.

Και κάπου εδώ τελειώνει πανηγυρικά η όποια προσπάθεια ελέγχου της ελληνικής «ΣΗΜΕΝΣ» από το δημόσιο. Ο αξιοπρεπής κρατικός λειτουργός που επιχείρησε να στριμώξει τους εντολοδόχους των Γερμανών, αδειάστηκε τελικά από τους ίδιους τους συναδέλφους του…

*Οι φωτογραφίες που περιλαμβάνονται στο κείμενο μαζί με πολλές άλλες από την κατοχή περιλαμβάνονται στο βιβλίο.

https://www.ieidiseis.gr/ellada/243747/i-ellada-tou-xitler-nea-stoixeia-gia-ti-drasi-tis-siemens-sta-xronia-tis-katoxis

Ερντογάν για επίσκεψη Μητσοτάκη: Θα μιλήσουμε για το πώς θα γίνουν καλύτερες οι σχέσεις Ελλάδας – Τουρκίας

1

Στην επικείμενη επίσκεψη του Ελληνα πρωθυπουργού στην Τουρκία αναφέρθηκε σήμερα ο Ταγίπ Ερντογάν

Στην επικείμενη επίσκεψη του Ελληνα πρωθυπουργού στην Τουρκία αναφέρθηκε σήμερα ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Η συνάντηση των δύο ηγετών έχει «κλειδώσει» για τις 13 Μαΐου, όπως ανέφερε χθες από τις Βρυξέλλες ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

«Η επίσκεψη του κ. Μητσοτάκη είναι ανταποδοτική. Αυτή η ανταποδοτική επίσκεψη είναι ένα σημαντικό στάδιο. Ετσι, σε αυτή τη φάση θα έχουμε την ευκαιρία να μιλήσουμε για το πώς μπορούμε να κάνουμε ακόμα καλύτερες τις σχέσεις μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας».

Στις δηλώσεις του μετά το πέρας της χθεσινής Συνόδου Κορυφής, ο κ. Μητσοτάκης επιβεβαίωσε την ημερομηνία και δεν παρέλειψε να αναφερθεί στην αντίδραση της Τουρκίας για τα θαλάσσια πάρκα στο Αιγαίο, κάνοντας λόγο για «παντελώς αδικαιολόγητη» στάση.

«Η Ελλάδα ασκεί τα κυριαρχικά της δικαιώματα στο Αιγαίο με βάση το Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας. Μου προκαλεί και εμένα εντύπωση αυτή η παντελώς αδικαιολόγητη αντίδραση της Τουρκίας. Θα προχωρήσουμε στη δημιουργία των πάρκων, όπως δεσμευτήκαμε στο πρόσφατο συνέδριο στην Αθήνα».

Μιλώντας στην 9η διεθνή διάσκεψη «Our Ocean Conference», ο Ελληνας πρωθυπουργός είχε προαναγγείλει πως θα δημιουργηθούν δύο επιπλέον πάρκα, αυξάνοντας το μέγεθος των θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών στη χώρα κατά 80% και καλύπτοντας περίπου το 1/3 των χωρικών θαλάσσιων υδάτων της Ελλάδας.

Εσπευσε, δε, να υπογραμμίσει πως ένα σύστημα επιτήρησης, με μη επανδρωμένα αεροσκάφη, δορυφόρους και τεχνητή νοημοσύνη, θα χρησιμοποιηθεί για να την αποτελεσματική περιπολία των προστατευόμενων περιοχών.

Επειτα από την πρώτη αντίδραση, προ ημερών, από το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών, αλλά και τις δηλώσεις του εκπροσώπου του ΑΚΡ, Ομέρ Τσελίκ, το υπουργείο Αμυνας της Τουρκίας ήρθε με τη σειρά του να απευθύνει «προειδοποιήσεις», κάνοντας χθες λόγο για «νησιά και νησίδες του Αιγαίου που δεν έχει καθοριστεί η κυριαρχία τους».

https://www.kathimerini.gr/politics/foreign-policy/562989115/erntogan-gia-episkepsi-mitsotaki-tha-syzitisoyme-pos-mporoyme-a-veltiosoyme-tis-scheseis-mas/

Θεωρείο: Τι δίνει δημοσκοπικά ο Μπελέρης

1

Ηυποψηφιότητα του Φρέντι Μπελέρη έχει προκαλέσει μεγάλη αισιοδοξία στο Μαξίμου, καθώς είναι διάχυτη η αίσθηση πως έχει συσπειρώσει έναν κόσμο. Στην κυβέρνηση βλέπουν στις κυλιόμενες έρευνες πως οι διαρροές προς τα δεξιά έχουν κοπεί, ενώ η Ν.Δ. «τσιμπάει» προς τα πάνω περίπου μία μονάδα, κάτι που μπορεί και να αυξηθεί. Οι πιο αισιόδοξοι λένε πως η συσπείρωση που ούτως ή άλλως θα υπάρξει έως τις εκλογές μπορεί να φέρει τελικά έως και τρεις μονάδες πάνω από το ποσοστό που έχει σήμερα.

Καμπάνια… εξωτερικού

Το ότι η Ν.Δ. κάνει στοχευμένες καμπάνιες σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις είναι γνωστό. Φαίνεται πως αυτό έχει βγει και εκτός συνόρων. Ετσι εξηγείται το «φύλλο πορείας» που έβγαλε ο Κώστας Τασούλας στον Κώστα Βλάση προκειμένου να επισκεφθεί τη Μελβούρνη για την παρέλαση της 25ης Μαρτίου των ομογενών. Η επιλογή δεν ήταν τυχαία. Στη μακρινή ήπειρο ζει μία από τις πιο πολυπληθείς κοινότητες με καταγωγή από την Αρκαδία, κάτι που φάνηκε και από την υποδοχή που επιφύλαξαν στον «βουλευτή τους». Χαρακτηριστικό είναι πως ο πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Μελβούρνης είναι από την Αρκαδία, ενώ στις επαφές που έκανε ο βουλευτής με τους ομογενείς σε Μελβούρνη και Σίδνεϊ πηγαίνοντας σε σχολεία, ιδρύματα και εκκλησίες, το αρκαδικό στοιχείο ήταν παντού πολύ έντονο.

Το πρόβλημα

Οι πληροφορίες περί κακού κλίματος στη συνεδρίαση του Εκτελεστικού Γραφείου του ΣΥΡΙΖΑ διαψεύστηκαν μετ’ επιτάσεως από τον ίδιο τον πρόεδρο του κόμματος. Το να υπάρχει πάντως ένταση ή διαφωνίες σε μια κομματική συνεδρίαση δεν είναι πρωτοφανές, ούτε καταστροφικό. Το μεγαλύτερο πρόβλημα για τον ΣΥΡΙΖΑ αποτυπώθηκε στη δήλωση της εκπροσώπου του Βούλας Κεχαγιά, η οποία ενώ κάλυψε απόλυτα τον Δημήτρη Παπανώτα, λίγο μετά διαψεύσθηκε. Και προφανώς η ίδια δεν ευθύνεται καθώς ποτέ ένας εκπρόσωπος δεν κάνει δήλωση από μόνος του. Αρα το πραγματικό πρόβλημα είναι η ασυνεννοησία.

Γραμμή ΠΑΣΟΚ

Στο ΠΑΣΟΚ, όπως σας έλεγα και χθες, βλέπουν μια χρυσή ευκαιρία να καλύψουν και άλλο την απόσταση από τον ΣΥΡΙΖΑ. Σε αυτό το πλαίσιο, στη Χαρ. Τρικούπη δεν πρόκειται να ακολουθήσουν τη γραμμή της υπόλοιπης αντιπολίτευσης στο θέμα Μπελέρη, που επιτίθεται στον φυλακισμένο δήμαρχο. Η γραμμή του ΠΑΣΟΚ είναι «καμία αρνητική αναφορά για το πρόσωπο του Μπελέρη», αλλά «σκληρή κριτική στη Ν.Δ. για προσπάθεια καπήλευσης αυτού του εθνικού ζητήματος». Δεν θα μπορούσε να κάνει κι αλλιώς, καθώς όταν ο Φρέντη Μπελέρης είχε οδηγηθεί στις αλβανικές φυλακές, τον είχε υποστηρίξει χωρίς αστερίσκους.

Σενάρια επιστροφής

Ο ανασχηματισμός μετά τις ευρωεκλογές πρέπει να θεωρείται κάτι δεδομένο, με το ερώτημα να είναι εάν θα είναι μικρός όπως συνηθίζει ο κ. Μητσοτάκης, ή θα πάμε για πρώτη φορά σε κάτι πιο ευρύ. Η απάντηση του ερωτήματος θα εξαρτηθεί από το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών, αλλά όπως συνηθίζεται τα σενάρια έχουν ξεκινήσει. Ενα από αυτά λέει πως η πιθανότητα επιστροφής του Σταύρου Παπασταύρου στο σχήμα δεν μπορεί να αποκλειστεί, καθώς οι ικανότητές του θεωρούνται δεδομένες, ενώ ο τρόπος που αποχώρησε από το Μαξίμου ήταν βελούδινος.

Οι «τροχονόμοι» της χούντας που πούλησαν την Κύπρο: Δεν δικάστηκαν ποτέ για την προδοσία κατά της Μεγαλονήσου, ο Καραμανλής δεν ήθελε να εκθέσει τους Δυτικούς συμμάχους

1

Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ, Λευκωσία

Το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967 στην Ελλάδα, η κατάργηση της δημοκρατίας, οι εθνικές ήττες και η τραγική κατάληξη με την καταστροφή της Κύπρου, συνθέτουν την ιστορική πραγματικότητα.

Στρατιωτικοί εξαρτημένοι από ξένες υπηρεσίες, φασίστες και ξένοι προς κάθε δημοκρατία, κράτησαν όμηρο μια ολόκληρη χώρα. Μια κάστα στην οποία συμμετείχαν ξενοκίνητοι, επικίνδυνοι φανατικοί, δεν θα μπορούσαν παρά «να ρίξουν στα βράχια» την Ελλάδα και μαζί και την Κύπρο.

Η Ουάσιγκτον, ως γνωστό, είχε αναγνωρίσει τη χούντα του Παπαδόπουλου, τον οποίο οι Αμερικανοί γνώριζαν πολύ καλά. Ήταν ο σύνδεσμος της ΚΥΠ με τη CIA, πριν από το πραξικόπημα. Η χούντα, όπως φάνηκε, ήθελε εξαρχής να ασχοληθεί με την Κύπρο. Άλλοι θεωρούν πως επιδίωκε μια «επιτυχία» για να εδραιωθεί εντός και εκτός της χώρας. Άλλοι εκτιμούν ότι οι χουντικοί ήθελαν να τελειώνουν με την Κύπρο.

  • Η πρόταση, για παράδειγμα, για την παραχώρηση της βάσης της Δεκέλειας στην Τουρκία ως αντάλλαγμα την Ένωση, κατατέθηκε επειδή ήξεραν προφανώς και την απάντηση της Άγκυρας. «Τυχαία» αυτή η ιδέα ήταν ένα θέμα που απασχόλησε νωρίτερα εκείνη την περίοδο τους Αμερικανούς.

Σε ένα τηλεγράφημα του Στέιτ Ντιπάρτμεντ προς τον πρέσβη των ΗΠΑ στην Αθήνα, ημερομηνίας 2 Μάιου 1967, η Ουάσινγκτον ζητούσε τις απόψεις του σε εννέα σημεία σε σχέση με την «κυβέρνηση» της Ελλάδος. Το όγδοο σημείο αναφερόταν στην Κύπρο. Γινόταν αναφορά σε πιέσεις προς την Αθήνα για αποδοχή τουρκικής κυρίαρχης βάσης στο νησί (χωρίς αναφορά σε Ένωση) ή σε μεταφορά πίσω στην Ελλάδα του Γρίβα.

Το φιάσκο του Έβρου, η αποχώρηση της Μεραρχίας, η συστηματική υπονόμευση της Κυπριακής Δημοκρατίας, του Προέδρου Μακαρίου διαμόρφωναν την εικόνα. Κι όλα αυτά, που κάποιοι αμφισβητούν, επιβεβαιώνονται με ντοκουμέντα. Κι όλες οι προσπάθειες για «καλό Παπαδόπουλο» και «κακό» Ιωαννίδη δεν τεκμηριώνονται. Απασχολούν, μόνο, όσους θεωρούν πως υπάρχουν και… καλές δικτατορίες!

Η «θυσία» της Κύπρου δεν ήταν «μια τρέλα της στιγμής». Είχε να κάνει με γεωπολιτικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ με την εμπλοκή της Ελλάδος και της Τουρκίας. Είχε να κάνει με τις ισορροπίες στην περιοχή και την αντιμετώπιση της Σοβιετικής Ένωσης.

Αλλά πέραν από τις όποιες αρχειακές πηγές, την προδοσία  την ακούσαμε από τα ηχητικά ντοκουμέντα, που περιλαμβάνονται στο βιβλίο του Αλέξη Παπαχελά «Ένα σκοτεινό δωμάτιο 1967-1974». Τα όσα ειπώθηκαν σε εκείνη τη σύσκεψη των χουντικών, πρωί της 20ης Ιουλίου 1974, ημέρα εκδήλωσης της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, επιβεβαιώνουν το τι έγινε.

Δημήτρης Ιωαννίδης – Ταξίαρχος, Διοικητής ΕΣΑ: «Την ξέρουμε την λύση κύριε Πρωθυπουργέ. Αυτοί θα βγούνε στην Κερύνεια. Αυτό που θέλουν οι Τούρκοι το κάνουν».

Αδ. Ανδρουτσόπουλος – «Πρωθυπουργός»: «Όχι, αν τους σταματήσουμε».

Ιωαννίδης – Ταξίαρχος, Διοικητής ΕΣΑ: «Μα θα τους σταματήσουμε μετά. Αφού πάρουν το λιμάνι, την Κερύνεια κι ενώσουν την Λευκωσία, τότε θα σταματήσουν. Γι αυτό είμαστε σίγουροι».

Το παιχνίδι ήταν στημένο:  Να καταλάβουν εδάφη της Κύπρου οι Τούρκοι με τη χούντα σε ρόλο «τροχονόμου».

  • Οι χουντικοί δεν δικάστηκαν ποτέ για το έγκλημα κατά της Κύπρου. Η κυβέρνηση Καραμανλή δεν ήθελε να εκθέσει συμμάχους. Γιατί σε μια δίκη θα αναφερόταν και ο ρόλος των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ.

Στο βιβλίο των Άγγελου Συρίγου και Ευάνθη Χατζηβασιλείου «Μεταπολίτευση 1974-1975», που κυκλοφόρησε πρόσφατα, γίνεται αναφορά και στα πρακτικά του υπουργικού συμβουλίου της Ελλάδος (7 Μαρτίου 1975). Η κυβερνητική ανακοίνωση για το θέμα αυτό σημείωνε ότι η απόφαση ελήφθη για να αποφευχθεί «διατάραξις των διεθνών σχέσεων της χώρας».

Αναφορά που επιβεβαιώνει τα πιο πάνω. Με βάση τα πρακτικά, πάντως, το κίνητρο της απόφασης ήταν «το ότι η πολύ απειλητική ελληνική κυπριακή ακροδεξιά έθετε σε κίνδυνο τη θέση του Μακάριου και ήγειρε τον κίνδυνο να γίνουν δυναμικές ενέργειες…». Το ίδιο, σημειώνεται, έπραξε και ο Μακάριος στην Κύπρο. Δεν προχώρησε σε δίκες.

Ως αποτέλεσμα της ατιμωρησίας, κάποιοι πρωταγωνιστές επιβραβεύθηκαν και οι απόγονοι τους «δοξάζονται» εκλογικά. Και η Κύπρος βιώνει ακόμη τις επιπτώσεις της προδοσίας!

  • Τα σχόλια που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν απαραίτητα τους συγγραφείς. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες κανενός.

https://hellasjournal.com/2024/04/i-trochonomi-tis-chountas-pou-poulisan-tin-kipro-den-dikastikan-pote-gia-tin-prodosia-kata-tis-megalonisou-o-karamanlis-den-ithele-na-ekthesi-tous-ditikous-simmachous/

Ο Ρούμπιν εκθέτει και εγκαλεί τον Πρόεδρο Μπάιντεν: Γιατί επιβραβεύεις τους εχθρούς μας και αγνοείς τους συμμάχους μας; Γιατί καλείς τον Ερντογάν και όχι τον Νίκο Χριστοδουλίδη;

0

Το έγκυρο περιοδικό Washington Examiner δημοσιεύει άρθρο γνώμης του Michael Rubin σύμφωνα με το οποίο ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών (ΗΠΑ), κ. Τζο Μπάιντεν (Biden) θα υποδεχθεί στις 9 Μαΐου τον Τούρκο ομόλογό του Ταγίπ Ερντογάν (Erdogan) στο Λευκό Οίκο, ως μέρος της συμφωνίας προκειμένου ο τελευταίος να άρει το βέτο για την εισδοχή της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ.

Τίτλος του άρθρου: Why does Biden reward adversaries and ignore allies? (Γιατί ο Μπάιντεν επιβραβεύει τους εχθρούς και αγνοεί τους συμμάχους;)

Ο συντάκτης ακολούθως σημειώνει ότι αυτή η επίσκεψη δεν θα αποφέρει κάτι θετικό, επισημαίνοντας ότι η Τουρκία υπό τη διακυβέρνηση του Erdogan έχει καταστεί μία από τις πιο αντι-αμερικανικές χώρες στον κόσμο.

Την ώρα που η Μέση Ανατολή φλέγεται, ο Erdogan ρίχνει βενζίνη και όχι νερό. Την Τετάρτη, ο Erdogan εκφώνησε μια ομιλία ενώπιον του Κοινοβουλίου που χαρακτηρίστηκε από τους φωνάζοντας «Θάνατος στο Ισραήλ».

Ο Τούρκος δικτάτορας κατηγόρησε το Ισραήλ ότι υποστήριξε παλαιότερα πραξικοπήματα. Δεν πειράζει, σημειώνει ο συντάκτης, που ο Erdogan είχε κατηγορήσει επίσης τις ΗΠΑ, τους Εβραίους, τους πρώην ισλαμιστές συμμάχους και μια σειρά πολιτικών αντιπάλων για σχεδιασμό πραξικοπήματος τώρα και στο παρελθόν.

  • Την ίδια στιγμή, ο Erdogan υποστηρίζει τη Χαμάς. «Ενώ όλοι οι άλλοι παρέμειναν σιωπηλοί, χαρακτηρίσαμε τη Χαμάς κίνημα αντίστασης, όχι τρομοκρατική ομάδα», καυχήθηκε ο Erdogan.

Τώρα θα επαναλάβει αυτό το μήνυμα στον Λευκό Οίκο, υπολογίζοντας ότι ο Biden δεν θα έχει ούτε το σθένος ούτε την ικανότητα να διαπραγματευτεί τις απόψεις του. Ο Erdogan δεν θα έχει άδικο.

Σε τελική ανάλυση, όπως κάθε άλλος παγκόσμιος ηγέτης, ο Erdogan παρακολουθεί τον Biden και τους αντιπροσώπους του στη Γερουσία να επικρίνουν τον Ισραηλινό Πρωθυπουργό Netanyahu ως αντιδημοκρατικό, αλλά χωρίς να κάνουν το ίδιο ούτε για τον Erdogan, ούτε για τον Πρόεδρο της Παλαιστινιακής Αρχής M. Abbas, σημειώνει ο συντάκτης.

Αυτό που κάνει την απόδοση τιμής στον Erdogan χειρότερη είναι το γεγονός ότι ο Biden αγνοεί επανειλημμένα τους αληθινούς Αμερικανούς συμμάχους.

  • Σκεφτείτε την Κύπρο: Ο Νίκος Χριστοδουλίδης διανύει τώρα λίγο περισσότερο από ένα χρόνο στην πρώτη του θητεία. Εκλεγμένος ως ανεξάρτητος, έχει αφιερώσει τη θητεία του στην ώθηση της Κύπρου χωρίς κανένα δισταγμό προς το δυτικό στρατόπεδο, παρά τους εγγενείς πολιτικούς κινδύνους, αναφέρεται.

Απούσας της ηγεσίας του Χριστοδουλίδη και της προληπτικής επίλυσης προβλημάτων του Υπουργού Εξωτερικών Κωνσταντίνου Κόμπου, ο ανθρωπιστικός διάδρομος προς τη Γάζα θα ήταν νεκρός από την πρώτη στιγμή.

Ενώ, μεγάλο μέρος του κόσμου επικροτεί την ασφάλεια του Ισραήλ και αναζητά συμβιβασμούς που θέτουν σε κίνδυνο το μοναδικό εβραϊκό κράτος στον κόσμο, ο Χριστοδουλίδης και ο Κόμπος, έχουν αποδεχτεί τις ανησυχίες του Ισραήλ, αποδεχόμενοι, το Ισραήλ, να μπορεί να ελέγξει το φορτίο στην Κύπρο και στη συνέχεια να διατηρήσει την δυνατότητα φύλαξης για να εξασφαλιστεί ότι η Τουρκία, το Ιράν και άλλα κράτη, δεν διακινούν λαθραία πράγματα στη Γάζα.

Αν κάποιος παγκόσμιος ηγέτης αξίζει ένα αμερικανικό ευχαριστώ και υποστήριξη, αυτός είναι ο κ. Χριστοδουλίδης, σημειώνεται.

Ο Biden και οι συνεργάτες του συχνά λένε ότι επιδιώκουν να προωθήσουν τα ανθρώπινα δικαιώματα, ωστόσο ανταμείβουν όλο και περισσότερο αυτούς που τα καταχρώνται περισσότερο.

Η επίσκεψη Erdogan φαίνεται όλο και περισσότερο να αποτελεί καταστροφή σε αργή κίνηση.

Καθώς πλησιάζει η 50ή επέτειος της παράνομης κατοχής και της εθνοκάθαρσης της Βόρειας Κύπρου από την Τουρκία, ο Erdogan υπονομεύει ακόμη περισσότερο την ασφάλεια, ανοίγοντας την πόρτα στο ξέπλυμα βρώμικου χρήματος και μη επανδρωμένων αεροσκαφών του Ιράν στην κατεχόμενη ζώνη και απομακρύνεται από την ειρηνευτική διαδικασία.

Ωστόσο, δεν είναι πολύ αργά «να σκοτώσεις μ’ ένα σμπάρο δυο τριγώνια»: Να πλήξεις τον Erdogan για την στάση του, ανταμείβοντας ταυτόχρονα έναν αληθινό σύμμαχο. Κύριε Biden, ακυρώστε την πρόσκληση στον Erdogan. Μην δίνετε βήμα σε έναν αντιαμερικανό, αντισημίτη, διεφθαρμένο δικτάτορα.

Προσκαλέστε τον Χριστοδουλίδη στη θέση του. Επιβραβεύστε εκείνους που είναι πρόθυμοι να ρισκάρουν για τη Δημοκρατία, τον φιλελευθερισμό και τις αμερικανικές αξίες. Αυτή θα ήταν η διπλωματική κίνηση που θα δημιουργούσε αίσθηση στον κόσμο, καταλήγει το δημοσίευμα.

ΠΗΓΗ: Περιοδικό Washington Examiner, Michael Rubin – Why does Biden reward adversaries and ignore allies?

https://hellasjournal.com/2024/04/o-roumpin-ektheti-ke-egkali-ton-proedro-bainten-giati-epivravevis-tous-echthrous-mas-ke-agnois-tous-simmachous-mas-giati-kalis-ton-erntogan-ke-ochi-ton-niko-christodoulidi/

Άλλη μια θλιβερή μέρα για την ανθρωπότητα

0

 

Η Κίνα και η πλειοψηφία του κόσμου στέκονται δίπλα στον παλαιστινιακό λαό.

 

Η νέα δημοσιογραφία

1
του Παντελή Σαββίδη
Καθώς διάβαζα το άρθρο του The Atlantic για τους νέους κανόνες πολιτικής δημοσιογραφίας, απογοητεύτηκα, ακόμη, περισσότερο. Μας περιγράφει πως οι αμερικανοί δημοσιογράφοι δεν πρέπει να προβάλλουν τον Τράμπ διότι κατά την άποψή του συντάκτη του (παραθέτει τους λόγους) κάνει κακό στη χώρα και στην αμερικανική κοινωνία.
Δεν βλέπω θετικά τον Μπάϊντεν αλλά βλέπω πολύ χειρότερο τον Τράμπ. Ο λόγος που γράφω αυτό το σχόλιο δεν είναι διότι επιθυμώ την επικράτηση του γραφικού αμερικανού πρώην προέδρου και νυν υποψηφίου).
Το νέο περιβάλλον των ΜΜΕ επιβάλλει έναν νέο προβληματισμό για το τι είναι, πλέον, η δημοσιογραφία. Νέους κανόνες και νέα δεοντολογία. Αν δεν τους βάλουν οι ίδιοι οι δημοσιογράφοι, θα υπονομεύσουν, απλώς, την ύπαρξή τους.
Αλλά το The Atlantic δεν μας διαφώτισε περί αυτά.
Υπάρχει μια επιφυλακτικότητα του κόσμου απέναντι στα παραδοσιακά ΜΜΕ, ακόμη και τα κυρίαρχα. Αλλά όταν δεν γίνεται μια σοβαρή συζήτηση στις ΗΠΑ ή στις προηγμένες ευρωπαϊκές χώρες (η Ελλάδα δεν περιλαμβάνεται σε αυτές) ας μην περιμένουμε να γίνει στην Ελλάδα όπου οι ιδιοκτήτες των ΜΜΕ τα αντιμετωπίζουν ως διαπραγματευτικό χαρτί στις συναλλαγές τους με την κυβέρνηση.
(Η διαφορά της αστικής τάξης ενός κράτους απο τον κοτζαμπασισμό είναι ότι η αστική τάξη που κατέχει ΜΜΕ φροντίζει για την αντίληψη που έχει για το κράτος και την λειτουργία του ενώ οι κοτζαμπάσιδες ενδιαφέρονται για το πως θα ξεκοκαλίσουν τα κρατικά ταμεία).
Ευτυχώς που υπαρχει μια αυξανόμενη αποστροφή του κόσμου απο τα παραδοσιακά ΜΜΕ.
Επειδή απο τότε που συνταξοδοτήθηκα δεν έχω το επαγγελματικό άγχος (το οποιο με διακατείχε απο το 1974 ως το 2015), κάνω πειράματα με την διαδικτυακή τηλεόραση που μια παρέα φίλων έχουμε δημιουργήσει.
Χθές, επι τούτου, άρχισα μια έκτακτη εκπομπή για την κρίση στη Μέση Ανατολή ακριβώς στις 8μμ. Πάνω στα δελτία των αθηναϊκών καναλιών.
Το αποτέλεσμα με εντυπωσίασε. Σημαντικός αριθμός τηλεθεατών άρχισε να μας παρακολουθεί απο την αρχή της εκπομπής. Βεβαίως, έπαιξε ρόλο και το θέμα που ήταν επίκαιρο και προκαλεί ανησυχία στην κοινή γνώμη αλλά, άλλοτε, αυτά τα θέματα ο κόσμος τα παρακολουθούσε αποκλειστικά απο τα αθηναϊκά κανάλια. Σήμερα του προσφέρουν μονομερή ενημέρωση και πολύ επιφανειακή.
Το περιβάλλον στα ΜΜΕ διαμορφώνεται και θα περάσει καιρός να πάρει μια τελική μορφή. Υπάρχει μια ρευστότητα και η συμπεριφορά του κοινού και στις διαδικτυακές πρωτοβουλίες ξεπερνά πολλές φορές τα όρια της κοινής λογικής. Αλλά αυτοί είμαστε ως κοινωνία και με αυτό το δεδομένο θα αναζητήσουμε την νέα ισορροπία.
Το κείμενο του The Atlantic εδώ

The Atlantic: οι νέοι κανόνες της πολιτικής δημοσιογραφίας

1

Tο περασμένο Σαββατοκύριακο, ήμουν σε ένα πάνελ στο ετήσιο συνέδριο του Διεθνούς Συμποσίου για τη Διαδικτυακή Δημοσιογραφία, στο όμορφο κέντρο του Ώστιν. Αρκετοί δημοσιογράφοι συζήτησαν το ερώτημα: Θα το κάνουμε σωστά αυτή τη φορά; Έχουν μάθει τα μέσα ενημέρωσης και είναι έτοιμοι οι δημοσιογράφοι για τον ιλιγγιώδη κλοιό της εκστρατείας του 2024;

Η απάντησή μου: μόνο αν συνειδητοποιήσουμε πόσο βαθιά έχουν αλλάξει οι κανόνες του παιχνιδιού.

Για να μην χρειαζόμαστε υπενθύμιση, στις φετινές εκλογές παρουσιάζεται ένας υποψήφιος που υποκίνησε εξέγερση, ζήτησε την κατάργηση άρθρων του Συντάγματος, κρίθηκε υπεύθυνος για αυτό που ένας ομοσπονδιακός δικαστής λέει ότι ήταν «βιασμός», όπως είναι κοινώς κατανοητό, αντιμετωπίζει 88 κατηγορίες κακουργήματος και— Μπαίνω στον πειρασμό να προσθέσω “κλπ” εδώ, αλλά αυτό είναι το πρόβλημα, έτσι δεν είναι; Ο όγκος και η βαρύτητα όλων είναι αδύνατο να ληφθούν υπόψη.

Ο άντρας δεν είναι ούτε γρίφος ούτε αίνιγμα. Τα εκθέτει όλα εκεί έξω: τα ελαφάκια του για τους αυταρχικούς ηγέτες του κόσμου, τις απειλές του να εγκαταλείψουμε τους συμμάχους μας, την περιφρόνησή του για το κράτος δικαίου, την πρόθεσή του να χρησιμοποιήσει την ομοσπονδιακή κυβέρνηση ως όργανο ανταπόδοσης. Οι δημοσιογράφοι πρέπει να προσέχουν να μην υποκύψουν σε αυτό που ο Μπράιαν Κλας αποκάλεσε «Κοινοτοπία του Τρελού». Όπως έχω γράψει στο παρελθόν, υπήρξαν τόσες πολλές αγανακτήσεις και τόσες πολλές επιθέσεις κατά της ευπρέπειας που είναι εύκολο να μουδιάσει κανείς από τον καταρράκτη της φρικαλεότητας.

Ο πρώην διευθυντής επικοινωνίας του Λευκού Οίκου Νταν Φάιφερ επισημαίνει ένα πρόσφατο παράδειγμα στο ενημερωτικό του δελτίο: Σε μια ραδιοφωνική εκπομπή νωρίτερα αυτόν τον μήνα, ο Ντόναλντ Τραμπ υπαινισσόταν περίεργα ότι ο Τζο Μπάιντεν έπαιρνε μεγάλη κατανάλωση κοκαΐνης όταν εκφώνησε την έντονη ομιλία του για την κατάσταση του Κράτους. Ήταν μια συγκλονιστική στιγμή, ωστόσο πολλά μεγάλα εθνικά μέσα ενημέρωσης δεν κάλυψαν την ιστορία.

Και όταν ο Τραμπ ζήτησε την εκτέλεση του στρατηγού Mark Milley, δεν είχε σχεδόν το εκρηκτικό αποτέλεσμα που θα έπρεπε. «Περίμενα κάθε ιστότοπος και όλες οι καλωδιακές ειδησεογραφικές εκπομπές να οδηγούν σε μια ιστορία για τον Τραμπ που απαιτεί την εκτέλεση του ανώτατου στρατιωτικού αξιωματικού στη χώρα», είπε στην Washington Post ο αρχισυντάκτης αυτού του περιοδικού, Τζέφρι Γκόλντμπεργκ. «Αν ο Μπαράκ Ομπάμα ή ο Τζορτζ Μπους το είχαν κάνει, είμαι βέβαιος ότι [τα μέσα ενημέρωσης] θα το είχαν καταφέρει». (Οι απειλές του Τραμπ κατά του Milley ήρθαν μετά τη δημοσίευση του προφίλ του Milley από το The Atlantic από τον Goldberg.)

Στον ψηφιακά χαοτικό κόσμο μας, το να βασιζόμαστε στις στρατηγικές αναφοράς του παρελθόντος είναι σαν να φέρνουμε τους κανόνες του σκακιού στο Thunderdome. Υπήρξε, βέβαια, κάποια πρόοδος. Τα μεγάλα καλωδιακά δίκτυα δεν μεταφέρουν πλέον ζωντανά τις συγκεντρώσεις του Τραμπ χωρίς πλαίσιο, αλλά εξακολουθούν να μεταδίδουν συναντήσεις στο δημαρχείο και συνεντεύξεις με τον πρώην πρόεδρο, οι οποίες ενισχύουν τα ποσοστά τηλεθέασης. Η αποτυχημένη απόφαση του NBC να προσλάβει τη Ronna McDaniel, πρώην πρόεδρο της Εθνικής Επιτροπής των Ρεπουμπλικανών, ως συνεργάτη, παρά τον ρόλο της στη διάδοση ψεμάτων για τις εκλογές του 2020, τόνισε την αποσύνδεση μεταξύ αυτού του γεγονότος και μεγάλου μέρους των εθνικών μέσων ενημέρωσης.

Και μετά υπάρχει το διαδίκτυο. Είναι σίγουρα πιθανό ότι πιο πλούσια, πιο διορατικά μέσα θα προκύψουν από την ψηφιακή επανάσταση, αλλά προφανώς δεν είμαστε εκεί τώρα. Πίσω στο 2016, ανησυχούσαμε ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είχαν γίνει φορέας παραπληροφόρησης και φανατισμού, αλλά έκτοτε, είδαμε τον εκπληκτικό εξευτελισμό του X από τον Elon Musk. Το 2016, ανησυχούσαμε (πολύ αργά) για ξένες παρεμβάσεις και ρομπότ. Το 2024, θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε τα deepfakes που δημιουργούνται από την τεχνητή νοημοσύνη.

Φέτος θα δούμε μερικές από τις καλύτερες δημοσιογραφίες της ζωής μας. (Θα βρείτε πολλά από αυτά εδώ στο The Atlantic.) Αλλά επειδή τόσο τα μέσα ενημέρωσης όσο και το κοινό τους είναι άσχημα κατατεμαχισμένα, μεγάλο μέρος αυτών των ρεπορτάζ αποσιωπάται από τους ψηφοφόρους που το χρειάζονται περισσότερο. Επειδή εκατομμύρια Αμερικανοί είναι κλειδωμένοι σε φούσκες πληροφοριών, η μισή χώρα είτε δεν θα δει σημαντική δημοσιογραφία για τους κινδύνους μιας δεύτερης θητείας Τραμπ είτε δεν θα την πιστέψει.

Όπως σημειώνει ο Paul Farhi στο The Atlantic, οι ιστότοποι που είναι φιλικοί προς το MAGA έχουν παρουσιάσει τεράστια πτώση στην επισκεψιμότητα, αλλά τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης συνεχίζουν να ευδοκιμούν στην αρνητικότητα και να παρέχουν επιτυχίες ντοπαμίνης θυμού και φόβου. Και για απόσπαση της προσοχής—την περασμένη εβδομάδα, τα βίντεο με τα περισσότερα likes στο TikTok σχετικά με την προεδρική κούρσα περιελάμβαναν ένα βίντεο ενός άνδρα που τραγουδάει στον Μπάιντεν και την επίσκεψη του Τραμπ σε ένα Chick-fil-A.

Για να το θέσω ήπια, το τόξο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης δεν λυγίζει προς τη δημοσιογραφία τύπου Edward R. Murrow.

Τι πρέπει να γίνει λοιπόν; Δεν έχω εύκολες απαντήσεις, γιατί δεν νομίζω ότι υπάρχουν. Το να τα καταφέρουμε αυτή τη φορά δεν σημαίνει ότι οι δημοσιογράφοι πρέπει να χτυπήσουν λιγότερο δυνατά καλύπτοντας τον Μπάιντεν ή να γίνουν δούλοι υπερασπιστές των πολιτικών της κυβέρνησής του. Στην πραγματικότητα, αυτό θα έκανε τα πράγματα χειρότερα. Ίσως όμως θα μπορούσαμε να ξεκινήσουμε με κάποιες μέτριες προτάσεις.

Πρώτον, θα πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε το αξιοσημείωτο. Ο Klaas υποστηρίζει ότι οι δημοσιογράφοι πρέπει να τονίσουν το μέγεθος και όχι απλώς την καινοτομία των πολιτικών γεγονότων. Οι συνεχιζόμενες επιθέσεις του Τραμπ στη δημοκρατία μπορεί να μην είναι καινούριες, αλλά καθορίζουν τα διακυβεύματα του 2024. Έτσι, παρόλο που η ζωντανή κάλυψη των συγκεντρώσεων Τραμπ χωρίς καμία συνοδευτική ανάλυση παραμένει μια θεαματικά κακή ιδέα, είναι σημαντικό να μην αγνοούμε ούτε να αποσιωπούμε το σκοτεινό μήνυμα που εκπέμπει ο Τραμπ σε κάθε εκδήλωση. Όπως έλεγε ένας πρόσφατος τίτλος του The Guardian, «Η περίεργη, εκδικητική ασυναρτησία του Τραμπ πρέπει να ακουστεί πλήρως για να γίνει πιστευτή».

Γιατί να μην υπογραμμίσουμε αμείλικτα την αλήθεια και να δημοσιεύσουμε περισσότερες απομαγνητοφωνημένες συνεντεύξεις που αναδεικνύουν τις πιο άγριες και απερίσπαστες ατάκες του; (Η έμφαση στο μέγεθος είναι, φυσικά, μια τεράστια πρόκληση για τους δημοσιογράφους όταν οι μηχανισμοί ενίσχυσης του σύγχρονου ιστού -δηλαδή οι αλγόριθμοι των μέσων κοινωνικής δικτύωσης- ορίζονται από εταιρείες που έχουν αποδειχθεί εχθρικές στη διανομή πληροφοριών από αξιόπιστα ειδησεογραφικά μέσα. )

Η πρόκληση των μέσων ενημέρωσης θα είναι να τονιστεί η ανωμαλία του Ντόναλντ Τραμπ χωρίς να υποκύψει σε έναν αντιδραστικό ιδεολογικό φυλετισμό, ο οποίος απλώς θα οδηγούσε το κοινό περαιτέρω στα σιλό του. Με άλλα λόγια: τα μέσα ενημέρωσης θα χρειαστούν όλη την αξιοπιστία που μπορούν να συγκεντρώσουν όταν προσπαθούν να κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου ότι τίποτα από αυτά δεν είναι φυσιολογικό. Και είναι πολύ πιο σημαντικό να το πετύχουμε σωστά παρά να το πετύχουμε γρήγορα, γιατί κάθε σφάλμα θα είναι όπλο.

Η δέσμευση για «δικαιοσύνη» δεν πρέπει, ωστόσο, να σημαίνει δημιουργία ψευδών ισοδυναμιών ή πλαστών ισορροπιών. (Μια υπερβολική αναφορά σχετικά με τα κενά μνήμης του Μπάιντεν, για παράδειγμα, δεν θα πρέπει να είναι μεγαλύτερη ιστορία από την πρόσκληση του Τραμπ προς τον Βλαντιμίρ Πούτιν να εισβάλει σε ευρωπαϊκές χώρες.)

Στην εποχή του Τραμπ, είναι επίσης σημαντικό τα μέλη των μέσων ενημέρωσης να μην αποσπώνται γενικά από τα θεατρικά. (Αυτό περιλαμβάνει το δράμα της δίκης του Τραμπ, τα συνέδρια του κόμματος, ακόμη και -όπως επισημαίνει ο Ντέιβιντ Φραμ στο The Atlantic- τις συζητήσεις.) Σχετικά, το διακύβευμα είναι απλώς πολύ υψηλό για να περιπλανηθεί σε δονήσεις, μιμίδια ή μια εμμονική εστίαση στο εσωτερικό του – δημοσκοπήσεις περιθωρίου σφάλματος. Η δημοκρατία μπορεί πράγματι να συντριβεί από τον αυταρχισμό. Αλλά μπορεί επίσης να πνιγεί από το είδος των ασήμαντων που συχνά κυριαρχούν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Και, τέλος, η πρωταρχική οδηγία του 2024: Ποτέ μα ποτέ μην μουδιάζετε από τον ατελείωτο τυμπανισμό των αγανακτήσεων.

Η ΑΜΕΡΙΚΗ ΠΥΡΟΔΟΤΗΣΕ ΤΗΝ ΦΩΤΙΑ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ

0

15 Απριλίου 2024

Foreign Policy

Το Ισραήλ βρίσκεται σε αυξανόμενο κίνδυνο – αλλά η ευθύνη βρίσκεται περισσότερο στην Ουάσιγκτον παρά στην Τεχεράνη.

Stephen M. Walt

Stephen M. Walt, αρθρογράφος στο Foreign Policy και καθηγητής διεθνών σχέσεων Robert and Renée Belfer στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ.

Φωτογραφία:
Ιρανοί διαδηλωτές καίνε τις σημαίες των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια διαμαρτυρίας για την καταδίκη της ισραηλινής αεροπορικής επιδρομής κατά του ιρανικού προξενείου στη Συρία, που εμφανίστηκε στην Τεχεράνη την 1η Απριλίου. MORTEZA NIKOUBAZL/NURPHOTO VIA GETTY IMAGES

Η απόφαση του Ιράν να απαντήσει σε αντίποινα κατά της ισραηλινής επίθεσης στο προξενείο του στη Δαμασκό της Συρίας, εξαπολύοντας επιθέσεις με drone και πυραύλους αποκαλύπτει πόσο άσχημα έχει χειριστεί η κυβέρνηση Μπάιντεν τη Μέση Ανατολή.

Έχοντας πειστεί την παραμονή της επίθεσης της Χαμάς κατά του Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου 2023 ότι η περιοχή ήταν «πιο ήσυχη από ό,τι ήταν εδώ και δεκαετίες», οι αμερικανοί αξιωματούχοι απάντησαν έκτοτε με τρόπους που χειροτέρεψαν την κακή κατάσταση. Το περισσότερο που μπορεί να πει κανείς για την υπεράσπισή τους είναι ότι έχουν άφθονη παρέα. Οι κυβερνήσεις Τραμπ, Ομπάμα, Μπους και Κλίντον κατά κύριο λόγο έφτιαξαν τα πράγματα επίσης [όπως είναι σήμερα].

Η απάντηση της κυβέρνησης στη βάναυση επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου είχε τρεις κύριους στόχους.

Πρώτον, προσπάθησε να υποστηρίξει σταθερά το Ισραήλ: υποστηρίζοντάς το ρητορικά, συζητώντας τακτικά με ανώτατους ισραηλινούς αξιωματούχους, υπερασπίζοντάς το ενάντια στις κατηγορίες για γενοκτονία, ασκώντας βέτο στα ψηφίσματα κατάπαυσης του πυρός στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών και παρέχοντάς του σταθερή παροχή θανατηφόρα όπλα.

Δεύτερον, η Ουάσιγκτον προσπάθησε να αποτρέψει την κλιμάκωση της σύγκρουσης στη Γάζα.

Τέλος, προσπάθησε να πείσει το Ισραήλ να ενεργήσει με συγκράτηση, τόσο για να περιορίσει τη ζημιά στους Παλαιστίνιους αμάχους όσο και για να ελαχιστοποιήσει τη ζημιά στην εικόνα και τη φήμη των Ηνωμένων Πολιτειών.

Αυτή η πολιτική απέτυχε επειδή οι στόχοι της ήταν εγγενώς αντιφατικοί. Η παροχή άνευ όρων υποστήριξης στο Ισραήλ έδωσε στους ηγέτες του ελάχιστα κίνητρα να λάβουν υπόψη τις εκκλήσεις των ΗΠΑ για αυτοσυγκράτηση, επομένως δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι τις αγνόησαν.

Η Γάζα έχει καταστραφεί, τουλάχιστον 33.000 Παλαιστίνιοι (συμπεριλαμβανομένων περισσότερων από 12.000 παιδιών) είναι πλέον νεκροί και Αμερικανοί αξιωματούχοι παραδέχονται τώρα ότι οι άμαχοι εκεί αντιμετωπίζουν συνθήκες λιμού.

Οι πολιτοφυλακές Χούθι στην Υεμένη, που ισχυρίζονται ότι απαιτούν κατάπαυση του πυρός, συνεχίζουν να στοχεύουν τη ναυτιλία στην Ερυθρά Θάλασσα. Μια σύγκρουση χαμηλού επιπέδου μεταξύ του Ισραήλ και της Χεζμπολάχ εξακολουθεί να σιγοβράζει. και η βία έχει αυξηθεί απότομα στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη.

Και τώρα το Ιράν ανταπέδωσε τον βομβαρδισμό του προξενείου του την 1η Απριλίου εξαπολύοντας επιθέσεις με drone και πυραύλους στο Ισραήλ, αυξάνοντας την προοπτική ενός ακόμη ευρύτερου πολέμου.

Επειδή οι Αμερικανοί συνηθίζουν να ακούν ότι το Ιράν είναι η ενσάρκωση του κακού, ορισμένοι αναγνώστες μπορεί να έχουν την τάση να κατηγορούν την Τεχεράνη για όλο αυτό το πρόβλημα.

Μόλις την περασμένη εβδομάδα, για παράδειγμα, η κύρια είδηση στους New York Times ήταν ότι το Ιράν «πλημμύριζε» τη Δυτική Όχθη με όπλα με την ελπίδα να προκαλέσει αναταραχή εκεί.

Υπό αυτή την άποψη, το Ιράν ρίχνει βενζίνη σε μια περιοχή που είναι ήδη φλεγόμενη. Αλλά υπάρχουν πολλά περισσότερα σε αυτή την ιστορία, και τα περισσότερα από αυτά αντικατοπτρίζονται άσχημα στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Επιτρέψτε μου να ξεκαθαρίσω: το Ιράν κυβερνάται από ένα βάναυσο θεοκρατικό καθεστώς για το οποίο δεν έχω καμία συμπάθεια, αν και νιώθω τα εκατομμύρια των Ιρανών που ζουν υπό την κυριαρχία του και που πρέπει να υπομείνουν τις τιμωρητικές συνέπειες των κυρώσεων των ΗΠΑ.

Ορισμένες από τις ενέργειες αυτού του καθεστώτος – π.χ. η υποστήριξή του στη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία – είναι άκρως απαράδεκτες. Είναι, όμως, οι προσπάθειές του για λαθρεμπόριο φορητών όπλων και άλλων όπλων στη Δυτική Όχθη (ή στη Γάζα, γι αυτό που συνέβη) ιδιαίτερα ειδεχθή;  Και είναι η απόφασή του να απαντήσει στην πρόσφατη επίθεση του Ισραήλ στο προξενείο του – σκοτώνοντας δύο Ιρανούς στρατηγούς – απροκάλυτπη έκπληξη;

Σύμφωνα με τις Συμβάσεις της Γενεύης, ένας πληθυσμός που ζει υπό «εμπόλεμη κατοχή» έχει το δικαίωμα να αντισταθεί στη δύναμη κατοχής.

Δεδομένου ότι το Ισραήλ ελέγχει τη Δυτική Όχθη και την Ανατολική Ιερουσαλήμ από το 1967, αποίκισε αυτά τα εδάφη με περισσότερους από 700.000 παράνομους εποίκους και σκότωσε χιλιάδες Παλαιστίνιους στη διαδικασία, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πρόκειται για «εμπόλεμη κατοχή».

Οι πράξεις αντίστασης εξακολουθούν να υπόκεινται στους νόμους του πολέμου, φυσικά, και η Χαμάς και άλλες παλαιστινιακές ομάδες τους παραβιάζουν όταν επιτίθενται σε Ισραηλινούς αμάχους.

Αλλά η αντίσταση στην κατοχή είναι θεμιτή, και το να βοηθάς έναν πολιορκημένο πληθυσμό να το κάνει αυτό δεν είναι απαραίτητα λάθος, ακόμα κι αν το Ιράν το έχει κάνει για τους δικούς του λόγους και όχι από μια βαθιά δέσμευση στον παλαιστινιακό σκοπό.

Ομοίως, η απόφαση του Ιράν να αντεπιτεθεί μετά τον βομβαρδισμό του προξενείου του από το Ισραήλ και τον θάνατο δύο Ιρανών στρατηγών δεν αποτελεί σχεδόν απόδειξη έμφυτης επιθετικότητας, ειδικά δεδομένου ότι η Τεχεράνη έχει επανειλημμένα σηματοδοτήσει ότι δεν επιθυμεί να διευρύνει τον πόλεμο.

Πράγματι, τα αντίποινα της διεξήχθησαν με τρόπο που προειδοποίησε το Ισραήλ και φαίνεται ότι σχεδιάστηκε για να σηματοδοτήσει ότι η Τεχεράνη δεν ήθελε να κλιμακώσει περαιτέρω.

Όπως λένε συνήθως Αμερικανοί και Ισραηλινοί αξιωματούχοι όταν χρησιμοποιούν βία, το Ιράν προσπαθεί απλώς να «αποκαταστήσει την αποτροπή».

Ας μην ξεχνάμε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες  «πλημμυρίζουν» τη Μέση Ανατολή με όπλα εδώ και δεκαετίες.

Παρέχουν στο Ισραήλ δισεκατομμύρια δολάρια εξελιγμένου στρατιωτικού εξοπλισμού κάθε χρόνο, μαζί με επανειλημμένες διαβεβαιώσεις ότι η υποστήριξη των ΗΠΑ είναι άνευ όρων.

Αυτή η υποστήριξη δεν αμφιταλαντεύτηκε καθώς το Ισραήλ βομβάρδισε και λιμοκτονεί τον άμαχο πληθυσμό στη Γάζα και δεν επηρεάστηκε όταν το Ισραήλ χαιρέτισε την πρόσφατη επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Antony Blinken ανακοινώνοντας τη μεγαλύτερη δήμευση παλαιστινιακής γης στη Δυτική Όχθη από το 1993.

Η Ουάσιγκτον ανοιγόκλεισε τα μάτια όταν το Ισραήλ βομβάρδισε το προξενείο του Ιράν, παρόλο που καταδίκασε την πρόσφατη επίθεση του Ισημερινού στην πρεσβεία του Μεξικού στο Κίτο.

Αντίθετα, ανώτατα στελέχη του Πενταγώνου κατευθύνθηκαν προς την Ιερουσαλήμ σε ένδειξη υποστήριξης και ο Πρόεδρος Τζο Μπάιντεν τόνισε ότι η δέσμευσή του στο Ισραήλ παραμένει «σιδηρά». Είναι περίεργο που Ισραηλινοί αξιωματούχοι πιστεύουν ότι μπορούν να αγνοήσουν τις συμβουλές των Ηνωμένων Πολιτειών;

Τα κράτη με ανεξέλεγκτη ισχύ τείνουν να την καταχρώνται και το Ισραήλ δεν αποτελεί εξαίρεση.

Επειδή το Ισραήλ είναι πολύ ισχυρότερο από τους Παλαιστίνιους υπηκόους του -και πιο ικανό και από το Ιράν, για αυτό το θέμα- μπορεί να ενεργήσει ατιμώρητα εναντίον τους, και συνήθως το κάνει. Δεκαετίες γενναιόδωρης και άνευ όρων υποστήριξης των ΗΠΑ επέτρεψαν στο Ισραήλ να κάνει ό,τι θέλει, κάτι που συνέβαλε στην πολιτική του καθώς και στη συμπεριφορά του προς τους Παλαιστίνιους να γίνονται όλο και πιο ακραίες με την πάροδο του χρόνου.

Foreign Policy

Ελεονώρα Μελέτη: κορυφαία επιλογή Μητσοτάκη

2
Η πρωινατζού δικαιωματιστική ιεροκήρυκας είναι πρόσωπο που «δένει» απόλυτα με τη φυσιογνωμία του κυβερνώντος κόμματος

Είναι εύστοχη η επιλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη να εντάξει στις υποψήφιες ευρωβουλευτίνες της Νέας Δημοκρατίας την Ελεονώρα Μελέτη. Είναι, αναμφίβολα, ένα πρόσωπο που «δένει» απόλυτα με τη φυσιογνωμία του κόμματος, όπως αυτό έχει εξελιχθεί την περίοδο της προεδρίας του.

Η πρωινατζού δικαιωματιστική ιεροκήρυκας έχει αφήσει έντονο το στίγμα της (ειδικά σε πολιτισμικό και πνευματικό επίπεδο) και στην τηλοψία, αλλά και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στα οποία έδινε και δίνει… ρέστα.

Ακόμα και σήμερα συζητείται μια ανάρτησή της στο twitter που είχε κάνει τη Μεγάλη Δευτέρα του 2013, απαντώντας σε σχόλιο χρήστη περί σεμνοτυφίας. Του είχε γράψει τότε η Μελέτη: «Καθόλου σεμνότυφη, καλέ μου. Εγώ τις π@ύτσες δεν τις τουιτάρω. Τις τρώω!»
Η ανάρτηση της νυν υποψήφιας ευρωβουλευτίνας της Ν.Δ. είχε προκαλέσει αρκετές αντιδράσεις. Ενας χρήστης του twitter της είχε απαντήσει με τα ακόλουθα: «Σαν δεν ντρέπεστε ξετσίπωτες, Μεγάλη Βδομάδα! Τελικά, καλά μας λέγαν στα Θρησκευτικά ότι όλοι στη showbiz ανήκετε στη Μασονία!».

Η Ελεονώρα Μελέτη όχι μόνο δεν αρνήθηκε το σχόλιο του χρήστη, αλλά υπερθεμάτισε αναφέροντας με καμάρι την τεκτονική ιδιότητα του παππού της: «Ο παππους μου ηταν αρχιμασώνος! Βαθμος 33!!! Γι αυτο σε παρακαλω respect στη μασωνια…».

Οποιος ανατρέξει στους διαδικτυακά προφίλ της γυναίκας, που επιθυμεί να εκπροσωπήσει το ελληνικό έθνος στην Ευρωβουλή, θα ανακαλύψει ένα… χρυσωρυχείο ανάλογων δηλώσεων, σχολιασμών και εκφράσεων. Είναι δε τόσο αυθόρμητο και πηγαίο το στιλ τους, που ωθούν τον αναγνώστη να σκεφτεί ότι η προσωπικότητά της είναι αντίστοιχη, ανάλογη, ομότιμη και ομοταγής με τις αναρτήσεις της.

Επιπλέον, επειδή κάθε κόμμα και κάθε ηγεσία αξιολογούνται και προσδιορίζονται από τις πράξεις και τις επιλογές τους πρέπει να σημειώσουμε ότι η Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι σαν την Ελεονώρα Μελέτη. Και να επιδίωκε κάποιος να αγνοήσει κάποιες από τις πράξεις και τις επιλογές του κόμματος και του αρχηγού, είναι τόσο πολλές, ώστε είναι αδύνατο να προσποιηθεί ότι δεν τις βλέπει. Καλή επιτυχία να ευχηθούμε στην κυρία Μελέτη. Να πάει στας Βρυξέλλας να εισπράττει την ευρωβουλευτική μισθουλάρα και να κάνει αναρτήσεις στα διαδικτυακά μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να ψυχαγωγεί τους Ευρωπαίους μερακλήδες…

newsbreak.gr

Ι. Τουλουμάκος: Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΟΜΟΓΕΝΕΙΑ ΣΤΗΝ  ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΑΝΑΓΚΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ  ΑΠΟΓΡΑΦΗΣ

1

του Ιωάννη Τουλουμάκου, Ομότιμου Καθηγητή ΑΠΘ

   Ι. Η πληθυσμιακή κατανομή

    « Ένας αστείρευτος πλούτος είναι οι παγκόσμιοι Έλληνές μας, με τον οποίο μόλις στα τελευταία χρόνια το εθνικό κράτος άρχισε να ασχολείται», γράφεται στην αρχή του άρθρου με τον τίτλο «Των Ελλήνων οι Παγκόσμιες Κοινότητες» της εφημερίδας «Ελληνικός Κήρυκας» του Σύδνεϋ(φ. της 10 Ιουλίου 2010), με την ακόλουθη εικόνα της κατανομής σε 99 χώρες των 5 ηπείρων και το σχόλιο που την συνοδεύει: « Τα 17 εκατομμύρια φτάνουν οι απανταχού Έλληνες. !0 εκ. ζουν στην μητρόπολη, περίπου 3,5 εκ στην Αμερική, 710.000 στην Ωκεανία (Αυστραλία. Ν. Ζηλανδία), 1. 286.740 στην Ευρώπη, 139.790 στην Αφρική, 69.200 στην Ασία. Η ελληνική διασπορά των εφτά εκατομμυρίων θεωρείται από τις πιο ισχυρές, αφού χιλιάδες ομογενείς της πρώτης, της δεύτερης και της τρίτης γενιάς βρίσκονται μέσα ή κοντά στα κέντρα των αποφάσεων (πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά) των χωρών φιλοξενίας. Και βεβαίως, είναι και οι άλλοι μετανάστες, που μπορεί να μην είχαν μεγάλες επιτυχίες, αλλά έγιναν άξιοι πολίτες, έστησαν χιλιάδες μικρές Ελλάδες στον ξένο τόπο και καλλιέργησαν με την παρουσία τους τον φιλελληνισμό»

ΑΜΕΡΙΚΗ

ΗΠΑ 3.000.000 – ΚΑΝΑΔΑΣ 350.000 – ΒΡΑΖΙΛΙΑ 25.000 – ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ 20.000-ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ 2.500 –ΧΙΛΗ 1.000 – ΟΥΡΟΥΓΟΥΑΗ 1.000 – ΜΕΞΙΚΟ 1.000-ΠΑΝΑΜΑΣ 800 – ΜΠΑΧΑΜΕΣ 300 ΚΟΛΟΜΒΙΑ 200 – ΠΕΡΟΥ 150 – ΒΟΛΙΒΙΑ 100-ΚΟΣΤΑΡΙΚΑ 80 – ΚΟΥΒΑ 30 – ΙΣΗΜΕΡΙΝΟΣ 20 – ΓΟΥΑΤΕΜΑΛΑ 20 – ΠΑΡΑΓΟΥΑΗ 20

ΕΥΡΩΠΗ

ΓΕΡΜΑΝΙΑ 354.500 – ΟΥΚΡΑΝΙΑ 250.000 – ΒΡΕΤΑΝΙΑ 212.000 – ΡΩΣΙΑ 150.000 – ΓΕΩΡΓΙΑ 120.000 – ΓΑΛΛΙΑ 35.000 – ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ 25.000 – ΒΕΛΓΙΟ 25.000 – ΙΤΑΛΙΑ 21.000-ΣΟΥΗΔΙΑ 20.000 – ΑΡΜΕΝΙΑ 15.000 – ΡΟΥΜΑΝΙΑ 14.000 – ΛΕΤΟΝΙΑ 10.000 – ΕΛΒΕΤΙΑ 8340-ΑΥΣΤΡΙΑ 6500 – ΠΟΛΩΝΙΑ 4.000 – ΟΛΛΑΝΔΙΑ 4000 – ΜΟΛΔΑΒΙΑ 4.000 – ΤΣΕΧΙΑ 2500 – ΟΥΓΓΑΡΙΑ 2.500 – ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ 1.200 – ΔΑΝΙΑ 500 – ΝΟΡΒΗΓΙΑ 350 – ΙΣΠΑΝΙΑ 300 –ΛΙΘΟΥΑΝΙΑ 250 – ΙΡΛΑΝΔΙΑ 200 – ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ 150 – ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ 150

ΑΣΙΑ

ΚΑΖΑΧΤΣΑΝ 30.000 – ΟΥΖΜΠΕΚΙΣΤΑΝ 10.000 – ΟΜΑΝ 1500 – ΛΙΒΑΝΟΣ 1.500 -ΙΣΤΡΑΗΛ 1.500 – Σ.ΑΡΑΒΙΑ 1.300 – ΣΥΡΙΑ 1.000 – ΑΖΕΡΜΠΑΙΤΖΑΝ 580 – ΙΟΡΔΑΝΙΑ 400-Η.Α.Ε. 200 ΧΟΝΓΚ-ΚΟΝΓΚ 150 – ΜΠΑΧΡΕΙΝ 150 – ΚΟΥΒΕΙΤ 150 – ΙΑΠΩΝΙΑ 100 -ΠΑΠΟΥΑ 70 – ΙΡΑΝ 60  ΚΑΤΑΡ 40.

ΑΦΡΙΚΗ

Ν.ΑΦΡΙΚΗ 120.000 – ΖΑΙΡ 5.000 – ΑΙΓΥΠΤΟΣ 5000 – ΖΙΜΠΑΜΠΟΥΕ 4.000 – ΚΑΜΕΡΟΥΝ 1200-ΜΑΛΑΟΥΙ 800 – ΣΟΥΔΑΝ 700 – ΖΑΜΠΙΑ 700 – ΑΙΘΙΟΠΙΑ 700 – ΤΑΝΖΑΝΙΑ 300 – ΝΙΓΗΡΙΑ 300-ΚΕΝΥΑ 200 – ΜΑΡΟΚΟ 180 – ΤΖΙΜΠΟΥΤΙ 150 – ΜΠΟΤΣΟΥΑΝΑ 150 – ΜΑΓΑΔΑΣΚΑΡΗ 60 – ΑΚΤΗ ΕΛΑΦΑΝΤΟΣΤΟΥ 60 – ΤΥΝΗΣΙΑ 50 – ΣΕΝΕΓΑΛΗ 50 – Κ. ΑΦ. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 40 – ΕΡΥΘΡΑΙΑ 30 – ΑΛΓΕΡΙΑ 30 – ΤΣΑΝΤ 20 – ΤΟΓΚΟ 30 – ΝΑΜΙΜΠΙΑ 20 – ΜΟΖΑΜΒΙΚΗ 20 – ΚΟΓΚΟ 10

ΩΚΕΑΝΙΑ

ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ 700.000 – Ν. ΖΗΛΑΝΔΙΑ 10.000

ΙΙ. Πατρίδες του Εσωτερικού-Παροικίες του Εξωτερικού*

Πόλεις

19 με μια παροικία εκάστη=19

Αγρίνιο, Άργος Ορεστικό, Βέροια, Γαλαξίδι, Γιαννιτσά, Γύθειο, Έδεσσα, Θήβα, Κάσος, Κιλκίς, Κομοτηνή, Μέγαρα, Μύκονος, Νάουσα, Πτολεμαΐδα, Ρέθυμνο, Σαμοθράκη, Σιάτιστα, Χανιά.

9 πόλεις με δύο παροικίες εκάστη=18

Βόλος, Δράμα ,Ελασσόνα, Θεσσαλονίκη, Κατερίνη, Καρδίτσα, Σύρος, Τήλος, Τρίπολη

12 πόλεις με τρεις παροικίες εκάστη=36

Άνδρος, Άργος, Καβάλα, Κέρκυρα, Λάρισα, Μονεμβασία, Νάξος, Ναύπακτος, Πέλλα, Ρόδος, Σέρρες, Τένεδος

5 πόλεις με τέσσερεις παροικίες εκάστη=20

Αίγιο, Γρεβενά, Ζάκυνθος, Καλαμάτα, Νίσυρος

4 πόλεις με πέντε παροικίες εκάστη=20

Καλάβρυτα, Κάλυμνος, Μάνη, Σπάρτη

5 πόλεις με έξι παροικίες εκάστη=30

Ιθάκη, Λέσβος (6 κοινότητες),Μυτιλήνη, Λήμνος (6 κοινότητες), Πειραιάς

5 πόλεις με επτά παροικίες εκάστη=35

Ικαρία,Καστελλόριζο, Καστοριά, Κοζάνη, Λευκάδα

6 πόλεις με οκτώ έως δεκαεπτά παροικίες εκάστη

Φλώρινα 8, Αθήνα 10, Σάμος 12, Κάρπαθος 13, Κεφαλληνία 14, Χίος 17

Κωμοπόλεις και χωριά

Εκτός των παροικιών των πόλεων ανήκουν επίσης στην επισκόπηση οι παροικίες που ιδρύθηκαν από τους μετανάστες κατοίκους των κωμοπόλεων και χωριών της ηπειρωτικής και νησιωτικής πατρίδας. Αποτελούν αντικείμενο ιδιαίτερης απογραφής, στην παρούσα επισκόπηση την άμεση αναγκαιότητα της απογραφής συνιστούν (μεταξύ άλλων) τα εξής δυο παραδείγματα από παραμεθόριες περιοχές:

Στη Θράκη εκτός από τις παροικίες της Κομοτηνής και της Σαμοθράκης¨( στην Γερμανία), έξι προέρχονται από ακριτικά χωριά: δύο από τον Πεντάλοφο, μια από τους Μεταξάδες, μία από τα Πετρωτά(στην Γερμανία), μία από το Ορμένιο (στην Ελβετία) και μια από τα Φτελιά (στον Καναδά).

Στην επίσης ακριτική περιοχή της Φλώρινας εκτός από τις οκτώ παροικίες της πρωτεύουσας (δύο στην Γερμανία, δυο στον Καναδά, τέσσερεις στην Αυστραλία) άλλες εννέα προέρχονται από χωριά: Δύο από την Βεύη (στον Καναδά), δύο από το Κρατερό (στον Καναδά και την Αυστραλία) και ανά μια από τα χωριά Άγιος Παντελεήμονας, Κέλλη, Σκλήθρο (στον Καναδά), μια από την Μελίτη (στην Αυστραλία) και μία από τις Πρέσπες (στην Αυστραλία).

ΙΙΙ. Ελληνικές Κοινότητες, Ομοσπονδίες, Σύλλογοι στις πρωτεύουσες χωρών της Ασίας και της Αφρικής  από την Έκδοση:

«Ταυτότητες Ομογενειακών Οργανώσεων»

της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού για την Δ’ Παγκόσμια Συνέλευση του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού (ΣΑΕ), Θεσσαλονίκη 6 – 15 Δεκεμβρίου 2001.

Αίγυπτος : Ελληνική Κοινότητα Αλεξάνδρειας/Ελληνική Κοινότητα Καΐρου

Καμερούν: Ελληνική Κοινότητα Γιαουντέ

Αιθιοπία :Ελληνική Κοινότητα Αντίς Αμπέμπα

Κογκό: Ελληνική Κοινότητα Κινσάσα/Ελληνική Κοινότητα Λουμπούμπασι

Ζάμπια: Σύνδεσμος Ελλήνων Λουσάκας & Περιχώρων

Λίβανος: Ελληνική Κοινότητα Βηρυτού

Ζιμπάμπουε: Ομοσπονδία Ελληνικών Κοινοτήτων Ζιμπάμπουε

Λιβύη: Ελληνική Κοινότητα Βεγγάζης/Ελληνική Κοινότητα Τριπόλεως

Ιορδανία: Σύλλογος Ελληνίδων Ιορδανίας

Μαρόκο: Ελληνική Κοινότητα Μαρόκου

Ιράν: Ελληνική Κοινότητα Τεχεράνης

Ισραήλ: Ελληνική Κοινότητα Νέας Πόλεως και Παλαιάς Ιεροσολύμων

Νιγηρία: Ελληνική Κοινότητα Λάγος

Νότιος Αφρική: Ομοσπονδία Ελληνικών Κοινοτήτων /Εθνικός Σύνδεσμος

Σύλλογος Ελλήνων Φοιτητών & Νέων Ν. Αφρικής

Καζακστάν: Διεθνής Ένωση Ελληνικών Κοινωνικών  Συλλόγων ‘Πόντος’

Σύλλογος Ελλήνων «ΕΟΣ» Αλμάτης

Ομοσπονδία Ελληνικών Συλλόγων του Καζακστάν και της Κιργιζίας «Φιλία»

Ουζμπεκιστάν: Σύλλογος Ελληνικού Πολιτισμού Τασκένδης

Συρία: Ελληνική Κοινότητα Δαμασκού

Παλαιστίνη: Σύνδεσμος Ελληνίδων

Τυνησία: Ελληνική Κοινότητα Τύνιδας

Σαουδική Αραβία: Ελληνική Κοινότητα Τζέντας

Σουδάν: Ελληνική Κοινότητα Χαρτούμ

  1. IV. Το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού (ΣΑΕ)

  Στην προτεινόμενη, όπως και σε κάθε άλλη απογραφή της Ομογένειας, έχει την ιδιαίτερη θέση που συνιστά ό,τι προσέφερε η θέλησε, αλλά δεν μπόρεσε να προσφέρει στην πατρίδα στο διάστημα της 15ετούς λειτουργίας του ως ενιαίος οργανωτικός θεσμός το ΣΑΕ*:

-Το έργο της Συντονιστικής Περιφέρειας των ΗΠΑ και της Συντονιστικής Περιφέρειας Ωκεανίας ( που συνεχίζεται ως σήμερα στο Σίδνεϋ).

– Η πρόταση εθνικής προσφοράς από τους ομογενείς των ΗΠΑ, Αυστραλίας, Καναδά και Γερμανίας το 2010 για την έκδοση ομολόγων, με σκοπό (μεταξύ άλλων) την ενίσχυση της Ελληνόγλωσσης Παιδείας του Εξωτερικού – πρόταση που συνοδεύεται από την φράση του τότε Συντονιστή ΣΑΕ Β. Αμερικής από το Σικάγο Θ. Σπυρόπουλου: «Πριν ρωτήσεις τι κάνει η Πατρίδα για σένα, να ρωτάς τον εαυτό σου τι κάνεις για την πατρίδα σου εσύ».

*[Ο Νόμος 3480/02.08.2006 που αφορούσε την επανίδρυση του ΣΑΕ δεν εφαρμόσθηκε, το 2012 ο θεσμός καταργήθηκε, μολονότι η λειτουργία του προβλέπεται από το άρθρο 108 του Συντάγματος]

  1. V. Η Παγκόσμια Διακοινοβουλευτική Ένωση του Ελληνισμού (ΠΑΔΕΕ)

Η Ένωση αποτελείται από Έλληνες του Εξωτερικού ή ελληνικής καταγωγής ενεργά ή επίτιμα μέλη, βουλευτές ή διατελέσαντες υπουργούς εθνικών κοινοβουλίων διαφόρων* (27) χωρών και των πέντε ηπείρων. Ευρύτερα γνωστό έγινε με την υπογραφόμενη από τον Πρόεδρο και Αντιπρόεδρό της (από την Αυστραλία και την Γερμανία αντιστοίχως) πρόταση στην ελληνική κυβέρνηση για την εξασφάλιση επενδύσεων και την βελτίωση των κρατικών υπηρεσιών (υποβλήθηκε από  τις Βρυξέλλες στις 10 Ιουλίου 2010).

* Αλβανία, Αργεντινή, Αρμενία, Αυστραλία, Αυστρία, Βέλγιο, Βραζιλία, Καναδάς, Κογκό, Γαλλία, Γερμανία, Ιορδανία, Καζακστάν, Λετονία, Λιθουανία, Ολλανδία, Ρουμανία, Ρωσία, Σουδάν, Σουηδία, Ελβετία, Ουκρανία, Ηνωμένο Βασίλειο, ΗΠΑ, Ζιμπάμπουε, Σερβία

 

 

  1. VI. Πολιτιστικά Ιδρύματα, Σύλλογοι Επιστημόνων, Σύλλογοι Συγγραφέων- Λογοτεχνών, Ελληνικά Θέατρα.

   Το Ελληνικό Κέντρο Σύγχρονου Πολιτισμού της Μελβούρνης ως παράδειγμα συλλογικής εθνικής δημιουργίας: «Όλοι μαζί μπορούμε» είναι ο τίτλος του σχετικού άρθρου «Κοινοτικά Νέα», Ιούνιος 2014.

VII. Το πολιτιστικό έργο των Ορθοδόξων Ιεραποστολών

VIII.Ομογενείς που διακρίθηκαν

   Είναι οι Έλληνες του Εξωτερικού, περισσότερο ή λιγότερο γνωστοί από τις επιδόσεις τους σε διάφορους τομείς (επιστήμονες, καλλιτέχνες, πολιτικοί, επιχειρηματίες), προπάντων δε με την πολύπλευρη προσφορά τους ως εθνικοί ευεργέτες.

  1. IX. Η Ομογένεια σε άρθρα του ελλαδικού τύπου
  2. Πρόσκληση στηρίξεως από τους Έλληνες Ομογενείς

«Την Ελληνική πρωτοβουλία» των οικονομικά ισχυρότερων Ελλήνων της Διασποράς παρουσίασε και στο Σίδνεϋ ο Ελληνοαυστραλός κ. Α. Λιβέρης, Πρόεδρος μιας από τις μεγαλύτερες εταιρείες χημικών στον κόσμο, («ΕΣΤΙΑ» 7.8. 2014)

  1. «Δεκαοκτώ Έλληνες μεταξύ των πλουσιότερων στην Βρετανία» (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 31.05.2014), «Έλληνες και Ξένοι Κροίσοι» (ΒΗΜΑ, 26.08.2017)
  2. Η προσφορά της Ομογένειας

«Καταξιωμένοι άνθρωποι από δεκάδες τομείς μπορούν να λειτουργήσουν ως μέντορες για όσους προσπαθούν να κάνουν την διαφορά στην Ελλάδα της κρίσης» (Αλ. Παπαχελάς, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 10.07.2016)

  1. «Η αναγέννηση θα έρθει από το Εξωτερικό»

«Από την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους η Διασπορά έπαιξε καταλυτικό ρόλο, όταν η χώρα έπρεπε να ξαναχτιστεί πάνω στα συντρίμμια» (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Αλ. Παπαχελάς, 18.09.2018)

  1. Το αναξιοποίητο κεφάλαιο των νέων Αργοναυτών

Οι Έλληνες που μεταναστεύουν στα χρόνια της κρίσης μπορούν να γίνουν μοχλός ανάπτυξης για την ελληνική οικονομία (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 18.05.2017)

  1. «Η ώρα της απογραφής για την Διασπορά» (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 19.08.2018, Κ. Δροσάτος, Επ. Καθηγητής του Πανεπιστημίου Temple της Φιλαδέλφειας των ΗΠΑ)
  2. Οι αναγκαίες ριζικές αναθεωρήσεις

«Η συνεισφορά της Διασποράς και της Ναυτιλίας στην αντιπαράθεση με την Τουρκία είναι δυνάμει τεράστια» (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 07.06.2020, Γ. Πρεβελάκης, Ομότιμος Καθηγητής Γεωπολιτικής στην Σορβόννη)

  1. «Οι κορυφαίοι 15 Έλληνες δισεκατομμυριούχοι» («Το Βήμα», 26-8-2017)
  2. «Που βρισκόμαστε; Που πάμε;» «Απαιτείται η καθιέρωση ανοικτών διαύλων μεταξύ της Ελλάδας και της Διασποράς, με στόχο την δημιουργία ενός ενιαίου χώρου Ελληνισμού (στις επιστήμες, στην επιχειρηματικότητα κ.α.) που θα ενισχύει και την Ελλάδα και τους απανταχού Έλληνες» ( Ν. Κωνσταντάρας, «Καθημερινή» 18-2-2024).
  3. « Στην κρίση ήρθαν 20.000 Έλληνες»-«Τι λέει στην «Καθημερινή» ο Πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας της Μελβούρνης» («Καθημερινή» 9-7-2017).

Χ. Η Θεσμική ένταξη της Ομογένειας στην εθνική ζωή και η Ελληνική Πολιτιστική Ολυμπιάδα

  • Πόλεις και κοινότητες στην πατρίδα φροντίζουν με τα παρεχόμενα από την σύγχρονη τεχνολογία μέσα για την κατά το δυνατόν τακτική επικοινωνία με τα μέλη των παροικιών του Εξωτερικού και την αμοιβαία ενημέρωση σε κοινωνικά και πολιτιστικά δρώμενα- στο πλαίσιο ενός ενιαίου οργανωτικού φορέα με την ονομασία στην κορυφαία του εκπροσώπηση «Πανελλήνια Ένωση».
  • Ως ιδέα και θεσμός εθνικής συνοχής και δημιουργικής προσφοράς προτείνεται η θέσπιση της Ελληνικής Πολιτιστικής Ολυμπιάδας, όπως την οραματίστηκε και την εξέφρασε (το 1858) ο αγωνιστής της Επανάστασης του 1821 και μεγάλος ευεργέτης Ευαγγέλης Ζάππας («Εθνικός Κήρυξ» της Νέας Υόρκης, 30-7-2023).
  • Στο αφιέρωμα για την 36η επέτειο της τουρκικής κατοχής της Κύπρου που δημοσιεύθηκε επίσης στον «Ελληνικό Κήρυκα» του Σύδνεϋ (10-7-2010) ξεχωρίζει η «θερμή έκκληση» 210 διαφόρων παροικιακών οργανώσεων από την Ελλάδα, την Αυστραλία και τις ΗΠΑ, όπου καλείται « σύσσωμος ο Ελληνισμός να εκφράσει την δυναμική συμμετοχή και την αμέριστη συμπαράστασή του για τον δίκαιο αγώνα του Κυπριακού λαού για μια βιώσιμη και λειτουργική λύση».
  • Στο άρθρο «Η πρόκληση της Γαλάζιας Πατρίδας και οι απανταχού Έλληνες των νήσων του Αιγαίου» στον «Εθνικό Κήρυκα» της Νέας Υόρκης (12-9-2023) επισημαίνεται η εθνική σημασία που έχουν οι 67 παροικίες από τις 10 πόλεις μεθοριακών νήσων του Αν. Αιγαίου, στις οποίες ανήκουν επίσης οι 7 παροικίες από την Ίμβρο (2 στην Γερμανία, 1 στην Ελβετία,1 στις ΗΠΑ, 3 στην Αυστραλία) και 3 από την Τένεδο (2 στην Γαλλία, 1 στην Αυστραλία).

 

 

 

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Παροικίες από κατοίκους χωριών:

  1. Αγιάσος Λέσβου: (Ω) Redfern (Ω)
  2. Αγία Παρασκευή Λέσβου: (Ω) Grubfield (Ω)
  3. Αγιοπετρωτά Κυνουρίας: Σικάγο (Η)
  4. Αλαγονία Μεσσηνίας: (Κ) Toronto Mark (K)
  5. Αμύκλαι:Toronto (Κ)
  6. Ανώγεια:Toronto (Κ)
  7. Άρβη Ηρακλείου: Brooklyn (K)
  8. Αχλαδόκαμπος Αργολίδας: Σικάγο, Palos Park (Η)
  9. Βατικιώτες Λακωνίας: Broadway,Goulfort
  10. Βατούσια Λέσβου: Lechard (Ω)
  11. Βελβεντός Κοζάνης: Gladeswill (Ω)
  12. Βέρβαινα: Villentale (K)
  13. Βεύη Φλώρινας: Toronto, Markham (K)
  14. Βλαχοκερασιά Αρκαδίας: Campse (Ω)
  15. Βούρβουρα Αρκαδίας: Bethesda (H)
  16. Βρύνια: Torrespark (Ω)
  17. Βωλαδιατών Καρπάθου: Glifton (H)
  18. Γεράκι Σπάρτης: Toronto (K)
  19. Δαφνιώτες: Ottawa (K)
  20. Δεμάτι Ιωαννίνων: Philadelphia (H)
  21. Δεσκάτη Γρεβενών: Cheltenham (Ω)
  22. Δημοβαλτέτσι Αρκαδίας: Elisabeth (Η)
  23. Διακοφτό: Marrickville (Ω)
  24. Διπλάτανος Αιτ/νίας: Brooklyn, Blackburn (Ω)
  25. Δολιανά Αρκαδίας: Blakesburst (Ω)
  26. Ζαράκι: Verronga (Ω)
  27. Καλαμιά:Woden (Ω)
  28. Καλλιμασία Χίου: Middle Village (Η)
  29. Καλλιφώνιον Καλαβρύτων: Sydney South (Ω)
  30. Καμβούνια Δεσκάτης: Chelteham (Ω)
  31. Καρβάλη Καλαμάτας :Noble Park (Ω)
  32. Καρατούλας Αρκαδίας: Woodhale (H)
  33. Καρυά Άργους: Doncaster (Ω)
  34. Καρίτσα: Westbury (Η)
  35. Καστρί Σπάρτης: Clayton (Ω)
  36. Κέλλη Φλωρίνης: Toronto (K)
  37. Κεφαλόβρυση Μεσσηνίας: Menton, Sindelfingen (ΓΕ)
  38. Κοκκινοπηλός: Clayton (Ω)
  39. Κρεμαστινό Λακωνίας: Stratfield (Ω)
  40. Κουκκιά Πιερίας: Στουτγκάρδη (ΓΕ)
  41. Κροκύλια Φωκίδας: Toronto (K)
  42. Κρατερό Φλωρίνης: Avondale (Ω), Toronto (K)
  43. Κρυόβρυση Ηλείας: Μόναχο Φρανκφούρτη (ΓΕ)
  44. Κωσταράτσι Καστοριάς: Astoria, Νέα Υόρκη (Η)
  45. Λαχανιά: Fullam Gardens (Ω)
  46. Λεβίδι: Naperville (K), Adelaide, Campeltown, Campsie (Ω)
  47. Λιβαδέρι Κοζάνης: (ΕΛ. Zυρίχη)
  48. Λυκουριά Αχαΐας: Σικάγο (Η)
  49. Λογγάστρα Λακωνίας: Toronto (K)
  50. Λογκάνικο Λακωνίας: Ipskish (H)
  51. Μαγούλα Σπάρτης: Νυρεμβέργη (ΓΕ), Toronto, Agincourt(Κ)
  52. Μελιγαλάς: Ivanhoe (Ω)
  53. Μεσοχώρι Καρπάθου: Klayne (H)
  54. Μελίτη Φλωρίνης: Epping (Ω)
  55. Μεταξάδες Έβρου: Darmstadt (ΓΕ)
  56. Μολάοι Λακωνίας: Missaura (Ω)
  57. Μούδρος: Bulleem (Ω)
  58. Μυστράς: Toronto (K)
  59. Μεντιάτες Καρπάθου: Trenton (Η)
  60. Νεοκαισάρειον Πιερίας: (2) Στουτγκάρδη (ΓΕ), Clifton (Ω)
  61. Νεοχώριον: Hammerstown (Η)
  62. Νεστόριον: Toronto (K)
  63. Νωνακρίς Αρκαδίας: Regenspark (Ω)
  64. Οινούσαι: Λονδίνο
  65. Παλαιοπαναγιά Λακωνίας :Toronto (K)
  66. Παλαιοχώρι Μυτιλήνης: Milperra (Ω)
  67. Παλιούρι: Esslingen (ΓΕ)
  68. Πεντάλοφος Έβρου: Frittingen, Στουτγκάρδη (ΓΕ)
  69. Περιστά Αιτωλοακαρνανίας: Rockway Park Ζυρίχη (ΕΛ)
  70. Πέτρινα Λακωνίας: Brooklyn (H)
  71. Πετρούσα Δράμας: Μόναχο (ΓΕ)
  72. Πετρωτά Έβρου: Στουτγκάρδη (ΓΕ)
  73. Πορταριά: Tourtour (ΓΑ)
  74. Πράσινο Αρκαδίας: Κeilor Downs (Ω)
  75. Σκλήθεο Φλωρίνης: Toronto (K)
  76. Σκοτίνα Αργολίδας: Flushing (H), Chomedey (ΚΑ)
  77. Σκούρα Λακωνίας: Τορόντο, Saint Laurent (K)
  78. Σκαλοχώρι Λέσβου: Stanmore (Ω)
  79. Συκιές Λακωνίας: Toronto, Montreal (K)
  80. Τεγέα: Atlanta (H), Pendle (Ω)
  81. Τρύπη Λακωνίας: Scarborough (K)
  82. Τσαρίτσανη Λαρίσης: Toronto (K)
  83. Τσιπιανίτες: Astoria, Clenvieu (H)
  84. Φενεός Κορινθίας: Ottoway (Ω)
  85. Φλάμπουρα Bισαλτίας: Brooklyn Park (Ω)
  86. Φιλιατρά: Σικάγο (Η)
  87. Φτελιά Έβρου: Toronto (K)
  88. Χελιδόνι Ευρυτανίας: Haberfield (Ω)
  89. Άγιος Παντελεήμων Φλωρίνης: Markham (K)
  90. Εράτυρα: Keilor (Ω)

Ο Κατάλογος, όπως και ο πρώτος των πόλεων, καταρτίστηκε με τα παρεχόμενα από το Αρχείο της Γενικής Γραμματείας του Αποδήμου Ελληνισμού στοιχεία στην επισκόπηση «Η Ελλάδα έξω από τα Σύνορα» που εκδόθηκε από την Ένωση των Ομοτίμων Καθηγητών του ΑΠΘ υπό την αιγίδα της Πρυτανείας του ΑΠΘ, Θεσσαλονίκη 2018, Εκδόσεις Κυριακίδη 162σ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

«Οφθαλμόν αντί οφθαλμού», λέει το Ισραήλ για την επίθεση στο Ιράν -Δεν ετοιμάζουμε άμεση απάντηση, λέει η Τεχεράνη

0

To αντιπυραυλικό σύστημα του Ισραήλ/ Φωτογραφία Αρχείου: ΑΡ
19/04/2024  11:11
«Οφθαλμόν αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος» χαρακτήρισαν την επίθεση στο Ιράν ισραηλινές πηγές ασφαλείας και κυβερνητικές πηγές, μιλώντας στην εφημερίδα The Jerusalem Post.

«Το Ισραήλ ανταπέδωσε εκεί που του επιτέθηκαν», πρόσθεσαν, μολονότι το Ισραήλ δεν αναλαμβάνει επίσημα την ευθύνη για αυτή την επίθεση. Στην ίδια εφημερίδα ισραηλινές πηγές ανέφεραν ότι δεν είναι σαφές γιατί το Πεντάγωνο αποκάλυψε στα αμερικανικά ΜΜΕ την εμπλοκή του Ισραήλ στην επίθεση στο Ιράν, ενώ θα μπορούσαν να μείνουν σιωπηλοί και να διατηρηθεί έτσι η αξιοπρέπεια του Ιράν και να αποφευχθεί μια κλιμάκωση.

Την ίδια ώρα αμερικανικές πηγές χαρακτηρίζουν ως επίθεση που στέλνει μήνυμα στην Τεχεράνη την ισραηλινή επιχείρηση στο Ιράν, ανήμερα μάλιστα των 85ων γενεθλίων του ανώτατου ηγέτη της χώρας, αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ.

Και όπως επεσήμαναν στο NBC News, στο Ισραήλ κάνουν τώρα αποτίμηση της αποτελεσματικότητάς της και της ζημιάς που προκάλεσε η επίθεση, προφανώς για να αποφασίσουν για τα επόμενα βήματα. Ιρανικά κρατικά ΜΜΕ ανέφεραν ότι συστοιχίες αεράμυνας ενεργοποιήθηκαν σε αρκετές επαρχίες της χώρας και ότι καταρρίφθηκαν τρία drones πάνω από το Ισφαχάν στο κεντρικό Ιράν, χωρίς να έχουν αναφερθεί μέχρι στιγμής θύματα ή ζημιές, ενώ απέφυγαν κάθε αναφορά στο Ισραήλ.

Και ενώ το τελευταίο αρνείται να σχολιάσει την επίθεση και παρά τις οδηγίες που έχουν δοθεί σε Ισραηλινούς αξιωματούχους να μη σχολιάσουν τις εκρήξεις στο Ισφαχάν, ισραηλινά δίκτυα προβάλλουν ανάρτηση στο «Χ» του Τάλι Γκοτλβί, βουλευτή του κόμματος Λικούντ του πρωθυπουργού Μπέντζαμιν Νετανιάχου και μέλους της επιτροπής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων της Κνεσέτ, όπου αναφέρει: «Καλημέρα, αγαπητέ λαέ του Ισραήλ. Ένα πρωινό που κρατά περήφανα ψηλά το κεφάλι. Το Ισραήλ είναι μια ισχυρή χώρα. Είθε να ανακτήσουμε την αποτρεπτική ισχύ».

Από την άλλη ο σκληροπυρηνικός Ισραηλινός υπουργός προχώρησε σε ένα μονολεκτικό, όλο νόημα, σχόλιο για το χτύπημα στο Ιράν στην ίδια πλατφόρμα: «Αδύναμο!».

Αμερικανός στρατηγός: Υπολογισμένο μήνυμα στο Ιράν η επίθεση
Ο Αμερικανός στρατηγός ε.α. Μαρκ ΜακΚάρλεϊ μιλώντας στο CNN έκανε λόγο για στοχευμένη επίθεση του Ισραήλ στην Ισφαχάν – μια περιοχή που φιλοξενεί σημαντικές πυρηνικές εγκαταστάσεις – με στόχο να απαντήσει από τη μία στο μπαράζ πυραύλων και drones του περασμένου Σαββάτου και να στείλει από την άλλη προειδοποιητικό μήνυμα στην Τεχεράνη ότι μπορεί εύκολα να διαπεράσει τις άμυνές της. «Νομίζω ότι υπήρχε μια πολύ εσκεμμένη συλλογιστική διαδικασία από μέρους του πολεμικού συμβουλίου του Ισραήλ. Οι Ισραηλινοί ήταν υποχρεωμένοι να απαντήσουν, αλλά ταυτόχρονα στα αντίποινα αυτά υπήρχε και το μήνυμα ότι “ναι, μπορούμε να διαπεράσουμε την άμυνά σας. Μην το ξανακάνετε. Αν το ξανακάνετε, τότε θα ξεσπάσει κόλαση».

Ωστόσο προειδοποίησε το Ισραήλ ότι «πρέπει να διατηρήσει την επαγρύπνησή του» σε περίπτωση που το Ιράν αποφασίσει να απαντήσει με άλλη μια επίδειξη ισχύος.

Πώς θα απαντήσει το Ιράν;
Η προσπάθεια του Ιράν να υποβαθμίσει τη σημασία αυτού που συνέβη, υποστηρίζοντας ότι δεν σημειώθηκε επίθεση στο έδαφός του, ενώ τα κρατικά ΜΜΕ αναρτούν χλευαστικές φωτογραφίες με μικροσκοπικά drones δημιουργεί κάποια αισιοδοξία στους αναλυτές.

Όπως σημειώνει η δρ Σανάμ Βακίλ, διευθύντρια του προγράμματος για τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική της βρετανικής δεξαμενής σκέψης Chatham House, «η ισραηλινή αντεπίθεση στο Ιράν στοχοθέτησε από τη μία μια στρατιωτική εγκατάσταση και ήταν ζυγισμένη για να αποφύγει τις ζημιές και περαιτέρω επιθετικότητα από το Ιράν. Στο βαθμό που το Ιράν συνεχίζει να αρνείται την επίθεση και να εκτρέπει την προσοχή απ’ αυτή και δεν βλέπουμε νέα πλήγματα, υπάρχει χώρος για τις δύο πλευρές να προχωρήσουν σε αποκλιμάκωση προς το παρόν».

Ανώτερος Ιρανός αξιωματούχος: Δεν υπάρχουν σχέδια για άμεσα αντίποινα κατά του Ισραήλ
Στο κλίμα αισιοδοξίας για εκτόνωση της κατάστασης, τουλάχιστον προσώρας, συμβάλλει και δήλωση ανώτερου Ιρανού αξιωματούχου στο Reuters ότι η Τεχεράνη δεν σχεδιάζει άμεσα αντίποινα κατά του Ισραήλ.

«Δεν έχει επιβεβαιωθεί η ξένη πηγή του περιστατικού. Δεν έχουμε δεχθεί εξωτερική επίθεση και η συζήτηση γέρνει τώρα περισσότερο προς το σενάριο της διείσδυσης παρά προς εκείνο της επίθεσης», είπε ο Ιρανός αξιωματούχος, που ζήτησε να τηρηθεί η ανωνυμία του.

Σύμφωνα με το Reuters Ιρανός αναλυτής δήλωσε σε κρατικό δίκτυο ότι τα μικρά drones που κατέρριψε η αεράμυνα στην Ισφαχάν χειρίζονταν « εισβολείς από μέσα από το Ιράν».

Θα κορεστεί η δίψα των σκληροπυρηνικών στο Ισραήλ;
Τα ερωτήματα τώρα, όπως επισημαίνει σε ανάλυσή του ο Τζέρεμι Μπάουεν, εμπειροπόλεμος δημοσιογράφος του BBC, είναι κατά πόσον οι σκληροπυρηνικοί στις τάξεις των Φρουρών της Επανάστασης θα θελήσουν να απαντήσουν κι αν το Ισραήλ σχεδιάζει νέες επιθέσεις.

Πάντως η νυχτερινή επίθεση ίσως ήταν, λέει, «μια προσπάθεια του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπέντζαμιν Νετανιάχου να απαντήσει χωρίς να αποξενώσει ακόμη περισσότερο τον Τζο Μπάιντεν», που είχε ζητήσει αυτοσυγκράτηση καλώντας το Ισραήλ να μείνει στην επιτυχία της αναχαίτισης της ιρανικής επίθεσης – με τη βασική συμβολή των ΗΠΑ και άλλων συμμάχων -.

«Σε περίπτωση που ισχύει αυτό, ένα άλλο ερώτημα είναι κατά πόσον η επίθεση θα ικανοποιήσει τους πρώην στρατηγούς στο πολεμικό συμβούλιο του Ισραήλ, που λέγεται ότι θέλουν μια ισχυρή απάντηση για να αποκαταστήσουν την αποτρεπτική ισχύ της χώρας, αλλά και συμμάχους του Νετανιάχου στον υπερεθνικιστικό συνασπισμό του».

Και καταλήγει ότι η καλύτερη εξέλιξη για τη Μέση Ανατολή, όπως το βλέπουν οι δυτικές κυβερνήσεις, είναι το Ιράν και το Ισραήλ να σταματήσουν εδώ τις επιθέσεις αντιποίνων. Αλλά ακόμη κι αν συμβεί αυτό, ήδη έχουν ξεπεραστεί κόκκινες γραμμές με την επίθεση του Ισραήλ την 1η Απριλίου στο ιρανικό προξενείο στη Δαμασκό, τα αντίποινα του Ιράν με το μπαράζ πυραύλων και drones του περασμένου Σαββάτου και τη χθεσινή απάντηση του Ισραήλ…

Για τον έμπειρο ανταποκριτή της Daily Telegraph στην Ουάσιγκτον, Τόνι Ντάιβερ «τα γεγονότα που εκτυλίχθηκαν τις πρώτες πρωινές ώρες της Παρασκευής καθιστούν για πρώτη φορά μια ρεαλιστική πιθανότητα τον ανοιχτό πόλεμο» μεταξύ Ισραήλ και Ιράν, που θα έφερνε σε απευθείας σύγκρουση δύο από τις μεγάλες δυνάμεις της περιοχής.

«Υπάρχει επίσης ανησυχία αναφορικά με τη συνεχιζόμενη σχέση μεταξύ Ισραήλ και ΗΠΑ, οι οποίες ασκούν ολοένα και μεγαλύτερη κριτική στη στρατηγική του κ. Νετανιάχου στη Γάζα και την προθυμία του να εξαπολύσει επίθεση στην Τεχεράνη. Μέχρι τώρα, η σημασία της σχέσης του Ισραήλ με τις ΗΠΑ απέτρεπε τον Νετανιάχου από το να ακολουθήσει το πιθανό ένστικτό του να πολεμήσει όσο το δυνατόν πιο σκληρά το Ιράν και τους πληρεξουσίους του.

Ο κίνδυνος για την ειρήνη σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή είναι τώρα μεγαλύτερος από ποτέ. Στην Ουάσιγκτον, όπως και στο Τελ Αβίβ, οι ηγέτες κρατούν τώρα την ανάσα τους για να δουν τι θα κάνει το Ιράν στη συνέχεια», καταλήγει.

Ιρανός δημοσιογράφος: Πολύ νωρίς για να εκτιμήσουμε αν θα ξεσπάσει πόλεμος
Για τον Ιρανό δημοσιογράφο και ερευνητή Αμπάς Ασλάνι «είναι λίγο νωρίς για να κρίνει κανείς αν έχει λήξει το θέμα, αλλά αυτή τη στιγμή δεν φαίνεται να ξεσπάει περιφερειακός πόλεμος».

Μιλώντας στο CNN επεσήμανε, πάντως, ότι υπάρχει ακόμη πιθανότητα κλιμάκωσης, τονίζοντας ότι μετά την ισραηλινή επίθεση στο ιρανικό προξενείο στη Δαμασκό την 1η Απριλίου, ο κόσμος στο Ιράν στο μεγαλύτερο βαθμό υποστήριξε τις επιθέσεις του περασμένου Σαββάτου κατά του Ισραήλ, αφού πρόκειται για «ζήτημα εθνικής υπερηφάνειας, είτε μιλάμε για μεταρρυθμιστές ή συντηρητικούς, επικριτικούς προς την κυβέρνηση ή υποστηρικτές της».