Αρχική Blog Σελίδα 1294

Δ. Τσαϊλάς: πώς θα απαντήσει η Τουρκία στα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης στην υπόθεση της «Γαλάζιας Πατρίδας»;

0

του Δημήτρη Τσαϊλά, Υποναυάρχου ε.α., Υποψηφίου Ευρωβουλευτή με την Κίνηση “ΣΥΜΜΕΤΕΧΩ”

Ένα ερώτημα που προκύπτει από τις διμερείς επαφές είναι τι θα κάνει η Τουρκία εάν δεχτούμε να μεταφέρουμε το θέμα της διαφοράς μας στο Διεθνές Δικαστήριο και αποφανθεί υπέρ της Ελλάδας στη διαμάχη των δύο εθνών για τη θαλάσσια διαφορά;

Παίρνετε δύο εικασίες και η πρώτη δεν μετράει. Εδώ είναι η δικιά μου. Η Άγκυρα δεν θα συμμορφωθεί με μια αρνητική απόφαση. Γιατί θα δεχόταν ένα διάταγμα από ένα σώμα που δημιουργήθηκε από μια συνθήκη όταν αψηφά τη ρητή γλώσσα αυτής της συνθήκης; Και γιατί να υπακούσει με μεγάλο πολιτικό κόστος και κίνδυνο από το τουρκικό κατεστημένο ή όπως αναφέρεται από το τουρκικό βαθύ κράτος; Τα μόνα πραγματικά ερωτήματα είναι πώς η Άγκυρα θα επιχειρήσει να παρακάμψει ή να ακυρώσει μια τέτοια απόφαση και ποια ζημιά μπορεί να προκύψει από την αψήφισή του.

Υποθέτω, φυσικά, ότι οι νομικές διαδικασίες ακολουθούν τον δρόμο της Ελλάδας και της Κύπρου. Όπως πρέπει. Αυτή είναι τόσο κοντά σε μια ανοιχτή και κλειστή υπόθεση όσο και στο διεθνές δίκαιο. Στην πραγματικότητα, η Ελλάδα ζητά από τους νομικούς να ακυρώσουν τη «Γαλάζια Πατρίδα» που έχει εγγράψει η Άγκυρα γύρω από την περιφέρεια της Θάλασσας του Αιγαίου και της Μεσογείου, οριοθετώντας τον ισχυρισμό της για σχεδόν όλο αυτό το υδάτινο σώμα. Οι απαιτήσεις αυτές συνοδεύονται από την απειλή πολέμου, εφόσον εξασκήσουμε το νόμιμο δικαίωμα μας για επέκταση της χωρικής θάλασσας στα 12νμ και από μια παράνομη συμφωνία για την ΑΟΖ με τη Λιβύη.

Τόσα πολλά για τη σύντομη νομική σύνοψη. Τι γίνεται με την πολιτική της UNCLOS; Η ηγεσία της Τουρκίας έχει ομολογήσει τη δέσμευσή της στις διεκδικήσεις της για τη «Γαλάζια Πατρίδα» ξανά και ξανά, χρησιμοποιώντας γλώσσα που δεν επιβάλλει συμβιβασμούς. Το ότι η Τουρκία θεωρεί ότι δικαιούται αδιαμφισβήτητη κυριαρχία στα ύδατα και τα χαρακτηριστικά της γης εντός της «Γαλάζιας Πατρίδας» το απαιτεί επιδεικνύοντας σκληρή ισχύ. Κυριαρχία σημαίνει φυσικός έλεγχος αν σημαίνει κάτι. Για εμάς σημαίνει η παράδοση αυτών των αξιώσεων με το να σου κόψουν τα χέρια και τα πόδια. Η ενσωμάτωση αυτών των θαλάσσιων οδών στη μητροπολιτική Τουρκία κάνει τη χώρα να μοιάζει με δέος στον χάρτη, και τον Ελληνισμό ως περιφέρεια της.

Καταλαβαίνετε την ιδέα. Η ηγεσία της Τουρκίας έχει εκδώσει μια ακλόνητη δημόσια δέσμευση να επιβάλει τις θαλάσσιες αξιώσεις της. Και γνωρίζει ότι ο λαός θα τους θεωρήσει υπεύθυνους για την τήρηση αυτής της εγγύησης. Πρέπει να παραδώσει ή να αντιμετωπίσει τις συνέπειες. Εν ολίγοις, η Άγκυρα έχει αφήσει ελάχιστα περιθώρια για πολιτικούς ελιγμούς. Μπορείτε να φανταστείτε τον Ερντογάν να εμφανίζεται στην τηλεόραση για να ανακοινώσει: «Τούρκοι συμπατριώτες μου, το διεθνές δικαστήριο κατέρριψε την Γαλάζια Πατρίδα της Τουρκίας στη Θάλασσα του Αιγαίου και της Μεσογείου. Σε συμμόρφωση με την απόφαση του δικαστηρίου, η Τουρκία παραιτείται επομένως από την αδιαμφισβήτητη κυριαρχία των θαλασσών που ανήκαν στην Τουρκία από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Α, και να συμπληρώσω ότι ο γάιδαρος πετάει……». Το πιστεύετε; Ούτε εγώ.

Εν ολίγοις, θα ήμουν έκπληκτος αν η Τουρκία τροποποιούσε ή ανακαλούσε τον χάρτη της «Γαλάζιας Πατρίδας». Αξίζει να κοιτάξουμε προς τα πίσω για να ρωτήσουμε πώς μπορεί να απαντήσει η Τουρκία στο δικαστήριο και ποιες επιπτώσεις μπορεί να ακολουθήσουν. Πρώτον, θα μπορούσε απλώς να αγνοήσει την απόφαση. Το Διεθνές Δικαστήριο δεν έχει καμία εκτελεστική ισχύ να επιβάλει οποιοδήποτε απόφαση. Ελάχιστα θα άλλαζαν σε πρακτικούς όρους, εκτός από το ότι η Άγκυρα θα είχε επιβεβαιώσει ότι πιστεύει ότι μπορεί να αγνοεί τις διεθνείς αποφάσεις.

Δεύτερον, θα μπορούσε να απαντήσει με χρήση βίας, επαναλαμβάνοντας ότι η Ελλάδα καταπατά τις συμφωνίες για αποστρατικοποίηση των νήσων. Η συνηθισμένη γραμμή των συμμάχων στη διατήρηση ίσων αποστάσεων για την παραμονή της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ θα δημιουργούσαν πιθανώς νέες γκρίζες ζώνες.

Και τρίτον, η Άγκυρα θα μπορούσε να κάνει μια μεγαλειώδη χειρονομία και να αποσυρθεί εντελώς από κάποιες απαιτήσεις της στο πλαίσιο ενός ετεροβαρούς συμβιβασμού με τον Ελληνισμό. Καταλαβαίνουμε ότι αντιμετωπίζουμε μια μεγάλη ναυτική δύναμη εκτός του Διεθνούς Δικαίου που προσπαθούμε να την ανατρέψουμε σε σημαντικές ζώνες στον χάρτη και θα μπορούσε να οδηγήσει σε δύσκολες στιγμές. Είναι αμφίβολο η Τουρκία, η οποία επωφελείται όσο κανείς από την άρνηση τήρησης των κανόνων που διέπουν τη θαλάσσια τάξη, θα έκανε οτιδήποτε προς συμβιβασμό. Προσωπικά, ελπίζω ότι οι νόμιμοι αετοί, οι διπλωμάτες και οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι θα το σκεφτούν εκ των προτέρων.

*Ο Δημήτριος Τσαϊλάς είναι απόστρατος Αξιωματικός του ΠΝ, δίδαξε επί σειρά ετών στις έδρες Επιχειρησιακής Σχεδιάσεως καθώς και της Στρατηγικής και Ασφάλειας, σε ανώτερους Αξιωματικούς στην Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου. Σήμερα είναι συνεργάτης και ερευνητής του Institute for National and International Security(INIS), και του Strategy International (SI). Συγγραφέας του βιβλίου «Ο Σύγχρονος Πόλεμος» Προκλήσεις για την Ελληνική Ασφάλεια. Εκδόσεις Ινφογνώμων.

geopolitics.iisca.eu

 

Από την ανθρωποθυσία της Χαμάς (7-10-2023), στην απάντηση του βαθέως κράτους του Ισραήλ (7-5-2024)

1

Φωτογραφία: Οι Παλαιστίνιοι πανηγυρίζουν με την είδηση ​​ότι η Χαμάς συμφώνησε σε πρόταση της Αιγύπτου και του Κατάρ για κατάπαυσης του πυρός [AFP]

Τρομοκρατία εναντίον τρομοκρατίας. Και στη μέση, ο άμαχος πληθυσμός που υφίσταται πάντοτε τις συνέπειες της δράσης και των μεν και των δε.

Κλεάνθης Γρίβας

7 Μάϊου 2024 – 9.25 μ.μ.

Θέση 1. Η τρομοκρατία είναι η έσχατη έκφραση του παραληρηματικού ιδεολογικού λόγου. Είναι ιδεολογικός λόγος αναγόμενος στον ανώτατο συντελεστή της εξουσίας. Είναι εξουσία στο νιοστό βαθμό. Εξουσία που δεν υπόκειται σε κανέναν κανόνα ή περιορισμό. Εξουσία απόλυτη.

Θέση 2. Η τρομοκρατία είναι προνομιούχο μέσο και, συγχρόνως, πεδίο άσκησης πολιτικής, σε όλες τις ετερόνομες κοινωνίες όπου η «πολιτική» είναι αποκλειστική υπόθεση των επαγγελματιών πολιτικών. Κι αυτό καθίσταται ολοφάνερο «αν την κρίνουμε από τα αποτελέσματά της και αν δούμε ποιον ευνοούν». Εξ ου και η ανάγκη «να πούμε καθαρά ποιος ασκεί την τρομοκρατία και πώς την χρησιμοποιεί ως θέαμα». (G. Sanguinetti)

Θέση 25. H κρατική διαχείριση του τρόμου και της αυταπάτης είναι το λυμένο αίνιγμα της διαλεκτικής της εξουσίας και της τρομοκρατίας. «Το κράτος είναι ο αυτουργός και ο αποκλειστικός ωφελημένος από τη σύγχρονη τεχνητή τρομοκρατία… Την τρομοκρατία τη διευθύνει η εξουσία, κι όποιος θέλει την εξουσία, πρέπει να αποδείξει πως ξέρει να διευθύνει την τρομοκρατία». (G. Sanguineti)

Κλεάνθης Γρίβας: 25 Θέσεις για την τρομοκρατία (Ελευθεροτυπία, 1-10-1992)

Στις 7 Οκτωβρίου 2023, οι τρομοκράτες της Χαμάς εισέβαλαν στο έδαφος του Ισραήλ κατά μήκος των συνόρων του με την Γάζα, διείσδυσαν σε πολλές ισραηλινές πόλεις, κοινότητες και βάσεις των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων (IDF), υπό την κάλυψη ενός μπαράζ ρουκετών, και επιδόθηκαν σε ένα πρωτοφανές όργιο βαρβαρότητας σε βάρος αμάχων.

Οι επιθέσεις των τρομοκρατών στο έδαφος του Ισραήλ είχαν ως αποτέλεσμα τουλάχιστον 1.200 δολοφονίες και εκατοντάδες τραυματισμούς αμάχων ανδρών, γυναικών και παιδιών, πολλούς βιασμούς και απαγωγή 250 και πλέον ομήρων από τη Χαμάς στη Γάζα.

Η (σουνίτικη) Χαμάς, είναι μία από τις 14 τρομοκρατικές οργανώσεις που λειτουργούν ως εργαλείο της εξωτερικής πολιτικής του (σιίτικου) Ιράν, του αποτυχημένου κράτους-παρία που δεν διαθέτει κανένα σύμμαχο μεταξύ των αραβικών κρατών στην περιοχή. Βλ. https://www.zougla.gr/apopseis/o-polemos-einai-i-moira-tou-engenos-schizofrenikou-anthropinou-eidous/

Ιθύνων νους της τρομοκρατικής σφαγής της 7ης Οκτωβρίου 2023, ήταν ο Yahya Sinwar, επικεφαλής της Χαμάς στη Γάζα, μια αδίστακτη ψυχοπαθητική προσωπικότητα με εμφανή παρανοϊκά στοιχεία, διακατεχόμενη από αυταπάτες μεγαλείου, που έκανε το τραγικό λάθος να μη υπολογίσει την επίσης τρομοκρατική αντίδραση του βαθέως κράτους του Ισραήλ, το οποίο ανταπέδωσε το χτύπημα βομβαρδίζοντας τις κατοικημένες περιοχές της Γάζας στις οποίες είχε κράτος και εξουσία η Χαμάς, με αποτέλεσμα το θάνατο 35.000 αθώων Παλαιστίνιων που χρησιμοποιούνταν ως ζωντανές ασπίδες από την Χαμάς.

Yahya Sinwar

«Ρώτησα τον Sinwar ”αξίζει να πεθάνουν 10.000 αθώοι κάτοικοι της Γάζας;”. Μου απάντησε: “Ακόμα και 100.000, αξίζει”».

Ο Yuval Bitton, ως επικεφαλής του Τμήματος Πληροφοριών της Υπηρεσίας Φυλακών του Ισραήλ, γνώριζε από κοντά τον ηγέτη της Χαμάς Yahya Sinwar – που η οργάνωσή του δολοφόνησε τον ανιψιό του στις 7 Οκτωβρίου. «Ρώτησα τον Sinwar ”αξίζει να πεθάνουν 10.000 αθώοι κάτοικοι της Γάζας;”. Μου απάντησε: “Ακόμα και 100.000 αξίζει”».

Βλ. HAARETZ – 13-04-2024: ΕΔΩ

 

Μετά τη σφαγή στις 7 Οκτωβρίου 2023 ξεκίνησε ο πόλεμος του Ισραήλ εναντίον της Χαμάς στη Γάζα, με την κωδική ονομασία Επιχείρηση Swords of Iron. Τρομοκρατία εναντίον τρομοκρατίας. Και στη μέση, ο άμαχος πληθυσμός που υφίσταται τις συνέπειες της δράσης και των μεν και των δε.

Η πρόταση Αιγύπτου-Κατάρ με την οποία συμφώνησε η Χαμάς

aljazeera.com

 

Οι Παλαιστίνιοι πανηγυρίζουν με την είδηση ​​ότι η Χαμάς συμφώνησε σε πρόταση της Αιγύπτου και του Κατάρ για κατάπαυσης του πυρός [AFP]

Όπως ανακοίνωσε το Al Jazeera, στο οποίο αξιωματούχοι της Χαμάς επέδειξαν ένα αντίγραφο της πρότασης της Αιγύπτου και του Κατάρ για κατάπαυση του πυρός στη Γάζα, με την οποία λένε ότι η Χαμάς έχει συμφωνήσει:

«H συμφωνία είναι πολύπλοκη και θα περιλαμβάνει τρεις φάσεις, καθεμία από τις οποίες θα διαρκέσει έξι εβδομάδες.

Στην πρώτη φάση της συμφωνίας, θα υπάρξει προσωρινή παύση των εχθροπραξιών μεταξύ της Χαμάς και του Ισραήλ καθώς και αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων προς τα ανατολικά, μακριά από τις πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές της Γάζας και προς τα σύνορα μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστινιακού θύλακα. Ισραηλινά αεροπλάνα και drones θα σταματούν να πετούν πάνω από τη Γάζα για 10 ώρες κάθε μέρα και για 12 ώρες τις ημέρες που απελευθερώνονται οι όμηροι.

Στην πρώτη φάση, η Χαμάς θα απελευθερώσει σταδιακά 33 ομήρους (είτε ομήρους που είναι ζωντανοί είτε τα λείψανα ομήρων που έχουν πεθάνει). Οι όμηροι θα είναι γυναίκες, οποιοσδήποτε άνω των 50 ετών, όσοι είναι άρρωστοι ή μη στρατιώτες κάτω των 19 ετών.

Για κάθε άμαχο Ισραηλινό όμηρο που θα απελευθερώνεται ζωντανός, το Ισραήλ θα απελευθερώσει 30 Παλαιστίνιους κρατούμενους. Για κάθε γυναίκα-στρατιώτη που απελευθερώνεται από τη Χαμάς, το Ισραήλ θα απελευθερώσει 50 Παλαιστίνιους.

Η αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων θα επιτρέψει στους εκτοπισμένους Παλαιστίνιους αμάχους να επιστρέψουν στα σπίτια τους σε όλη τη Γάζα, κάτι που θα συμβεί σταδιακά καθώς η Χαμάς θα απελευθερώνει ομήρους.

Ξεχωριστά, η συμφωνία ορίζει ότι οι εργασίες ανοικοδόμησης στη Γάζα πρέπει να ξεκινήσουν σε αυτή τη φάση, καθώς και η ροή βοήθειας, και ότι η UNRWA και άλλες οργανώσεις αρωγής μπορούν να εργαστούν για να βοηθήσουν τους αμάχους.

Στη δεύτερη φάση της συμφωνίας, θα υπάρξει οριστικός τερματισμός των στρατιωτικών επιχειρήσεων και πλήρης αποχώρηση του Ισραήλ από τη Γάζα. Θα υπάρξει επίσης μια άλλη ανταλλαγή ομήρων που θα περιλαμβάνει όλους τους υπόλοιπους Ισραηλινούς άνδρες, συμπεριλαμβανομένων των στρατιωτών που κρατούνται αιχμάλωτοι στη Γάζα. Οι Ισραηλινοί θα απελευθερώσουν έναν απροσδιόριστο ακόμη αριθμό Παλαιστινίων κρατουμένων.

Στην τρίτη φάση της συμφωνίας θα γίνει ανταλλαγή των λειψάνων των υπόλοιπων ομήρων και αιχμαλώτων που κρατούνται και από τις δύο πλευρές. Αυτή η φάση θα περιλαμβάνει ένα σχέδιο ανοικοδόμησης 3 έως 5 ετών για τη Γάζα και, ίσως το πιο σημαντικό, τον τερματισμό του ισραηλινού αποκλεισμού του θύλακα».

Η πιθανή αντίδραση του Ισραήλ

 Όπως γίνεται φανερό από το κείμενο της πρότασης Αιγύπτου και Κατάρ, ο Νετανιάχου και το βαθύ κράτος του Ισραήλ είναι απίθανο να την δεχθούν και αντιμετωπίζουν ένα αδιέξοδο:

▪ Στο εσωτερικό μέτωπο δέχονται αυξανόμενες πιέσεις να σώσουν τους ομήρους της τρομοκρατικής οργάνωσης που είναι ακόμη ζωντανοί (όπως σημειώνεται στο κείμενο της πρότασης «στην τρίτη φάση θα γίνει ανταλλαγή των λειψάνων των ομήρων»).

▪ Και στο πολεμικό πεδίο έχουν διακηρύξει σε όλους τους τόνους ότι στόχος τους είναι «η οριστική καταστροφή της τρομοκρατικής οργάνωσης ώστε να μην αποτελέσει ξανά απειλή για το Ισραήλ».

▪ Συνεπώς, το Ισραήλ εάν αποδεχθεί την πρόταση Αιγύπτου-Κατάρ σημαίνει σώζει όσους ομήρους είναι ακόμη ζωντανοί στα χέρια της τρομοκρατικής οργάνωσης Χαμάς, αλλά ομολογεί την αδυναμία του να πετύχει τον διακηρυγμένο στρατιωτικό στόχο του. Ενώ, εάν δεν την αποδεχθεί, επιτυγχάνει τον στρατιωτικό στόχο του, αλλά θυσιάζει όσους ομήρους της Χαμάς είναι ακόμη ζωντανοί.

Έχω την εντύπωση ότι μια τέτοια συμφωνία θα την αποδέχονταν όχι ένα κράτος αλλά μια χώρα-χώρος, όπως η Ελλάδα, που στο πογκρόμ κατά των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης στις 6 – 7 Σεπτεμβρίου 1955, ένας κρατικά οργανωμένος και καθοδηγούμενος μαινόμενος τουρκικός όχλος που ανέρχονταν σε δεκάδες χιλιάδες, ξεχύθηκε στους δρόμους της Πόλης και άρχισε να λεηλατεί κάθε τι το ελληνικό. Καταστράφηκαν ολοσχερώς 1.004 σπίτια, και άλλα περίπου 2.500 υπέστησαν εκτεταμένες ζημιές. Καταστράφηκαν επίσης 4.348 καταστήματα, 27 φαρμακεία, 26 σχολεία, 5 πολιτιστικοί σύλλογοι, οι εγκαταστάσεις 3 εφημερίδων, 12 ξενοδοχεία, 11 κλινικές, 21 εργοστάσια, 110 ζαχαροπλαστεία και εστιατόρια, 73 εκκλησίες, και συλήθηκαν πάρα πολλοί τάφοι σε 2 κοιμητήρια. Καταστράφηκε επίσης και ένας αριθμός αρμενικών και εβραϊκών περιουσιών, ορισμένες αρμενικές εκκλησίες και μια εβραϊκή συναγωγή. Τουλάχιστον 30 Έλληνες σκοτώθηκαν και εκατοντάδες άλλοι κακοποιήθηκαν βάναυσα και σημειώθηκαν περίπου 2.000 βιασμοί, σύμφωνα με τους κύκλους της ομογένειας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Ραντικάλ, στις της 12 Αυγούστου 2008, τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στις 6-7 Σεπτεμβρίου 1955 εναντίον των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης είχαν οργανωθεί από το Γραφείο Ειδικού Πολέμου (Özel Harp Dairesi), το οποίο αποτελούσε τον μηχανισμό, που είχε στηθεί από το ΝΑΤΟ για την αποτροπή του κομμουνιστικού κινδύνου. Και η υπερήφανη «Ελλάς» δεν ύψωσε ούτε καν φωνή διαμαρτυρίας.

wikipedia.org

Διάγγελμα του Μπέντζαμιν Νετανιάχου για συμφωνία των ομήρων, 7 Μαΐου 2024. (από το ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ)

 ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ

Ενώ ολοκλήρωνα το παρόν άρθρο ανακοινώθηκε με διάγγελμα του Νετανιάχου η απόφαση του βαθέως κράτους να πετύχει τους στρατιωτικούς του στόχους.

 Ο Νετανιάχου εξήγγειλε με διάγγελμα χερσαία επίθεση στη Ράφα

Σβήνουν και οι τελευταίες ελπίδες για εκεχειρία

zougla.gr

Ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου απέρριψε δημοσίως την πρόταση της Χαμάς για συμφωνία – διαμορφώθηκε από την Αίγυπτο και το Κατάρ:

 «Η πρόταση της Χαμάς απέχει πολύ από το να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του Ισραήλ», δήλωσε σε βιντεοσκοπημένο μήνυμά του το βράδυ της Τρίτης 7/7. «Το Ισραήλ δεν μπορεί να δεχτεί μια πρόταση που θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια των πολιτών μας και το μέλλον της χώρας μας. Η διαπραγματευτική ομάδα του Ισραήλ έλαβε οδηγίες «να παραμείνει σταθερή σε θέματα αρχών σχετικά με τους ομήρους και την ασφάλεια. Η επιχείρηση στη Ράφα έχει σκοπό να φέρει πίσω τους ομήρους και να εξαλείψει τη Χαμάς. Έχουμε ήδη αποδείξει στην προηγούμενη απελευθέρωση ομήρων ότι η στρατιωτική πίεση στη Χαμάς είναι προϋπόθεση για την επιστροφή των ομήρων».

Οι ισραηλινές δυνάμεις έθεσαν νωρίτερα υπό τον έλεγχό τους την παλαιστινιακή πλευρά της συνοριακής διέλευσης της Ράφα μεταξύ της Αιγύπτου και της Λωρίδας της Γάζας, μια εξέλιξη την οποία ο Νετανιάχου χαρακτήρισε ως «ένα πολύ σημαντικό βήμα προς την καταστροφή των εναπομεινάντων στρατιωτικών δυνατοτήτων της Χαμάς».

 Οι IDF έχουν ξεκινήσει στρατιωτική εκστρατεία στη Ράφα

Ο Ισραηλινός Στρατός ξεκίνησε επίσης τη στρατιωτική εκστρατεία του στη Γάζα για να καταστρέψει 4 τάγματα της Χαμάς εκεί, καταλαμβάνοντας την παλαιστινιακή πλευρά του περάσματος της Ράφα προς τα αιγυπτιακά σύνορα, είπε, αναφερόμενος στην απόφαση του Πολεμικού Υπουργικού Συμβουλίου τη Δευτέρα 6/5 το βράδυ να ξεκινήσει αυτή την επιχείρηση.

Όπως δήλωσε ο Νετανιάχου: «μέσα σε λίγες ώρες, οι δυνάμεις μας ύψωσαν τις ισραηλινές σημαίες στο πέρασμα της Ράφα και κατέβασαν τις σημαίες της Χαμάς. Η κατάληψη της διόδου προς την Αίγυπτο επαναφέρει όλα τα περάσματα στη Γάζα υπό τον έλεγχο του Ισραήλ. Είναι ένα βήμα που βοηθά να ασκηθεί πίεση της Χαμάς να κάνει μια συμφωνία και προωθεί τον πολεμικό στόχο του Ισραήλ να καταστρέψει την τρομοκρατική ομάδα… Έχουμε ήδη αποδείξει ότι η στρατιωτική πίεση στη Χαμάς είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την επιστροφή των ομήρων μας… Η απόφαση της Χαμάς να θέσει μια νέα πρόταση στο τραπέζι της Δευτέρας 6/5 το βράδυ είχε σκοπό να σταματήσει την είσοδο του Ισραηλινού Στρατού στη Ράφα. Αυτό δεν συνέβη. Ο έλεγχος του Ισραήλ στο πέρασμα της Ράφα, βλάπτει τις κυβερνητικές δυνατότητες της Χαμάς και εμποδίζει την ικανότητα των στελεχών της να ταξιδεύουν».

Ο υπουργός Άμυνας Yoav Gallant επισκέφτηκε την Ράφα, και είπε στους στρατιώτες εκεί:

«Αυτή η επιχείρηση θα συνεχιστεί μέχρι να εξαλείψουμε τη Χαμάς στην περιοχή της Ράφα και σε ολόκληρη τη λωρίδα της Γάζας ή μέχρι να επιστρέψουν οι όμηροι. Είμαστε πρόθυμοι να κάνουμε συμβιβασμούς για να φέρουμε πίσω τους ομήρους, αλλά αν μας αφαιρεθεί αυτή η επιλογή, θα συνεχίσουμε και θα εμβαθύνουμε την επιχείρηση – αυτό θα συμβεί σε όλη τη λωρίδα της Γάζας – στο νότο, στο κέντρο και στο Βορρά. Η Χαμάς απαντά μόνο στη βία, επομένως θα εντείνουμε τις ενέργειές μας και η στρατιωτική πίεση θα έχει ως αποτέλεσμα να συντρίψουμε την τρομοκρατική οργάνωση Χαμάς».

Τρομοκρατία εναντίον τρομοκρατίας. Και στη μέση ο άμαχος πληθυσμός που υφίσταται πάντοτε τις συνέπειες και των μεν και των δε. Γιατί όπως διακήρυξε ο Sinwar όταν ρωτήθηκε «εάν αξίζει να πεθάνουν 10.000 αθώοι κάτοικοι της Γάζας;», απάντησε «Ακόμα και 100.000, αξίζει».

 

 

Γιάννης Μαγκριώτης: που οφείλεται η δημοσκοπική υπεροχή του Πρωθυπουργού;

1

του Γιάννη Μαγκριώτη, πρώην Υφυπουργού

Ο πρώτος είναι ο φόβος της οικονομικής κρίσης, του κορωνοϊού και της ενεργειακής κρίσης, με τον νεοωθομανό, αναθεωρητή, επιθετικό  Ερντογάν μετά το 2018, να τον εντείνει.
Η απειλή της κρίσης και των περικοπών μισθών, συντάξεων και της συρρίκνωσης του κοινωνικού κράτους του πρώτου μνημονίου, ακόμη και πριν εφαρμοστεί, απογοήτευσε και θύμωσε δικαιολογημένα, την μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών.

Στις εκλογές του Μαΐου του 2012, καταγράφηκε η δυναμική των αντιμνημονιακών κινημάτων της πρώτης μνημονιακής περιόδου. Τα κόμματα δεξιά της ΝΔ, αν αθροιστούν με τα ποσοστά του Νεοναζιστικού μορφώματος, είναι υψηλότερα της Κεντροδεξιάς, δηλαδή της ΝΔ, παρ’ ότι η ΝΔ, με την ηγεσία Σαμαρά, δήλωνε σταθερά “Αντιμνημονιακή” και μάλιστα η πρώτη.
Στις επαναληπτικές εκλογές του 2012, συγκροτήθηκε και με την βοήθεια του εκλογικού νόμου και μέρους των ΜΜΕ, το νέο κομματικό δίπολο, και ο νέος κομματικός χάρτης με περισσότερα κόμματα.
Το 2018 με την ολοκλήρωση του τρίτου μνημονίου, έκλεισε και αυτός ο κύκλος, μεγάλο μέρος της κοινωνίας ένιωσε κάποια ασφάλεια, ενώ ένα εξίσου μεγάλο, ένιωσε ακόμη μεγαλύτερη απογοήτευση, από την διάψευση των προσδοκιών, που είχε δημιουργήσει ο Αλέξης Τσίπρας και ο Σύριζα. Τα δύο αυτά συναισθήματα δημιούργησαν και τον νέο κομματικό χάρτη, με ισχυροποιημένη την Κεντροδεξιά, συρρικνωμένη την ακροδεξιά και πολυκερματισμένο τον πολιτικό και κομματικό χώρο, στα αριστερά της ΝΔ.

Αυτό αποτύπωσαν οι εκλογές του 2019.
Όμως, η μεσολάβηση των δύο κρίσεων, της υγειονομικής και της ενεργειακής, με τις δραματικές συνέπειες, επανέφεραν και πάλι το αίσθημα του φόβου, γεγονός που διέλυσε κάθε επιθυμία της κοινωνίας να απαιτήσει από την κυβέρνηση της ΝΔ την βελτίωση της ζωής του, αφού το ζητούμενο τώρα ήταν η διαφύλαξη της ίδιας της ζωής.

Ο φόβος δικαιολόγησε κάθε κυβερνητική αβελτηρία, ακόμη και την υψηλότερη θνητότητα στην ΕΕ, ανάλογα με τον πληθυσμό της χώρας, παρ’ ότι η χώρα μας, λόγω της περιορισμένης εξωστρέφειας της οικονομίας της, ειδικά τους χειμερινούς μήνες, και λόγω κλιματολογικών συνθηκών, έπρεπε να έχει πολύ καλύτερα υγειονομικά αποτελέσματα. Πανδημία και ενεργειακή κρίση προσέφεραν ακόμη μια βοήθεια στην κυβέρνηση, αφού ακύρωσαν κάθε δυνατότητα σύγκρισης των οικονομικών και κοινωνικών δεικτών, με αυτούς που παρέλαβε, το 2019.

Ο δεύτερος παράγοντας είναι το μοίρασμα απίστευτων πόρων, για την πραγματικότητα της χώρας, που προέκυψαν από την άρση κάθε δημοσιονομικού περιορισμού από την ΕΕ, λόγω της μεγάλης ύφεσης που προκάλεσε η πανδημία, της αλλαγής χρήσης των Κοινοτικών πόρων του ΕΣΠΑ, των δισεκατομμυρίων του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, του κοινού ευρωπαϊκού δανεισμού.
Χρήματα από παντού και παντού, χωρίς μόνιμους αναπτυξιακούς και κοινωνικούς στόχους.
Η κυβέρνηση δεν μπορεί και δεν θέλει να δει πέρα από τον εκλογικό ορίζοντα.

Τα μνημόνια συμμάζεψαν το δημοσιονομικό ξεχείλωμα των προηγούμενων χρόνων, με μεγάλο κοινωνικό κόστος, όμως ούτε την οικονομία θωράκισαν, ούτε τις χρόνιες παθογένειες διέλυσαν.

Τα ζητούμενα της παραγωγικής αναδιάρθρωσης, της παραγωγικότητας της εξωστρέφειας, της Περιφερειακής σύγκλισης και της κοινωνικής συνοχής, παραμένουν στα αζήτητα και ας τα επισημαίνουν όλοι, από το EUROGRUP, το ΔΝΤ, μέχρι την Τράπεζα της Ελλάδος.

Η αχαλίνωτη ακρίβεια, που πλέον, ακόμη και με πρωθυπουργική ομολογία έχει και εσωτερικά αίτια, αν και δεν τολμά να τα κατονομάσει, γιατί θα αποκαλύψει τις μεγάλες ευθύνες και της δικής του πολιτικής.
Τα ολιγοπώλια στις ανελαστικές αγορές αγαθών και υπηρεσιών, στην μνημονιακή εποχή και κυρίως τα τελευταία χρόνια ισχυροποιήθηκαν και συνεχίζουν.
Η επανεκκίνηση της οικονομίας, μετά τις καραντίνες της πανδημίας, και την ενεργειακή κρίση, που διόγκωσε η Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, ήταν το τέλειο άλλοθι να κερδοσκοπήσουν ξένα και εγχώρια ολιγοπώλια και το δημόσιο.
Η κυβέρνηση αρνήθηκε να μειώσει τους Ειδικούς Φόρους Κατανάλωσης, από τους πιο υψηλούς στην ΕΕ, τουλάχιστον στα καύσιμα, που επηρεάζουν δραματικά άμεσα ή έμμεσα, πολλούς παραγωγικούς τομείς και ακόμη περισσότερο την αγοραστική δύναμη της πλειοψηφίας των πολιτών, όπως και του ΦΠΑ, που επίσης είναι, ειδικά στα καύσιμα, από τους υψηλότερους στην ΕΕ, με το επιχείρημα ότι: Δεν θα περάσει στην αγορά.
Δηλαδή όλος ο παραγωγικός, εμπορικός και επαγγελματικός κόσμος στην χώρα μας είναι απατεώνες κερδοσκόποι και το κράτος απολύτως ανίσχυρο να τους ελέγξει.
Το δε άλλο επιχείρημα, ότι, θα μειωθούν τα δημόσια έσοδα, είναι ακόμη πιο υποκριτικό, γιατί τα τελευταία χρόνια της μεγάλης και κλιμακούμενης ακρίβειας, τα κρατικά ταμεία υπερχειλίζουν από τα υπερέσοδα της υπερφορολόγησης των καταναλωτών και των νομικών προσώπων.

Η ακρίβεια, είναι το “κρυφό” εργαλείο των ονομαστικών δημοσιονομικών επιτυχιών της, μόνο που έχει δύο πολύ αρνητικές και επικίνδυνες επιπτώσεις, μειώνει δραματικά την αγοραστική δύναμη και το βιοτικό επίπεδο της πλειοψηφίας των πολιτών και καταστρέφει το κύριο καύσιμο της οικονομίας και της εγχώριας παραγωγής την ζήτηση αγαθών και υπηρεσιών.
Τα υπερέσοδα της κυβέρνησης της υπερφορολόγησης των πολιτών, κλείνουν τρύπες του κρατικού προϋπολογισμού, εμφανίζουν υγιή δημοσιονομική εικόνα, γεγονός που αρέσει σε διεθνείς χρηματοοικονομικούς οίκους και υποστηρίζει αποτελεσματικά την κυβερνητική προπαγάνδα, φυσικά και το κοινωνικό της προφίλ, αφού μέρος των υπερεσόδων είναι τα διάφορα επιδόματα που έδινε μέχρι τώρα.
Μόνο που αυτή η πολιτική ενισχύει τον πληθωρισμό και την ακρίβεια και επιδεινώνει ακόμη περισσότερο, τόσο την αγοραστική δύναμη των καταναλωτών, όσο και την μεσοπρόθεσμη ζήτηση, βασικό εργαλείο για την ανάπτυξη της οικονομίας και της εγχώριας παραγωγής, ειδικά για την Ελλάδα.

Ο τρίτος παράγοντας είναι οι αδυναμίες των κομμάτων της αντιπολίτευσης.

Τα κόμματα δεξιά της ΝΔ, εισπράττουν εύκολα απώλειες από την ανάγκη του Μητσοτάκη να ψηφίζει νομοσχέδια, που είτε πιέζεται από τις Βρυξέλλες είτε θέλει να συντηρεί το κεντρώο προφίλ του, πολύ αναγκαίο για να συγκρατεί ένα τμήμα ψηφοφόρων που δεν ταυτίζεται με την ΝΔ, δεν βλέπει όμως εναλλακτική κυβερνητική επιλογή.

Τα κόμματα αριστερά της ΝΔ, ο πολιτικός χώρος που ήταν διαχρονικά στην χώρα μας και στην Δύση γενικότερα, η εναλλακτική επιλογή, έχουν Γολγοθά διάρκειας μπροστά τους, που ένα μέρος είναι δημιούργημα των ευρυτέρων γεωπολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών εξελίξεων και ένα μέρος δική τους ευθύνης.

Σήμερα οι δυνάμεις της Σοσιαλδημοκρατίας και της ευρύτερης αριστεράς, δεν έχουν τις μεγάλες και συμπαγείς κοινωνικές ομάδες του κράτους και του ευρύτερου δημοσίου τομέα, των ΔΕΚΟ. Το πρώτο έχει συρρικνωθεί δραματικά και ο δεύτερος δεν υπάρχει.
Ούτε οι νέοι, που πάντα είναι πιο ριζοσπαστικοί από τις μεγαλύτερες ηλικίες, βλέπουν εμπροστοβαρείς απαντήσεις στα δικά τους προβλήματα και αβεβαιότητες, ούτε τα μεσαία οικονομικά και κοινωνικά στρώματα, αφού τα μεν παραδοσιακά έχουν πληγεί από τα μνημόνια και συντηρούνται σε ένα βαθμό με την πελατειακή εξάρτηση των διαφόρων επιχορηγήσεων τα τελευταία χρόνια και την ρευστοποίηση μεγάλου μέρους του Ταμείου Ανάκαμψης, μέσω απευθείας αναθέσεων. Τα δε νέα, ειδικότερα αυτά που αναπτύσσονται στην νέα οικονομία, είτε βρίσκουν μόνα τους τις λύσεις είτε μέσω των Κοινοτικών πόρων.

Η κυβέρνηση είχε εύκολη δουλειά μέχρι τώρα. Η πολιτική της είναι παράλληλη με τις επιλογές των αγορών, σε πολλές περιπτώσεις τις επιταχύνει, πιστή στο δόγμα: οι αγορές ξέρουν καλύτερα πως να αναπτυχθούν, ξεχνώντας ότι αυτό δεν σημαίνει αυτόματα και ανάπτυξη της χώρας και ακόμη περισσότερο δεν σημαίνει και κοινωνική ευημερία.
Άλλωστε για αυτήν, οι ανισότητες είναι σαν φυσικό φαινόμενο και κυρίως κίνητρο προόδου.
Τα χρόνια των κρίσεων και οι φόβοι του αύριο, που γεννιούνται από τις διεθνείς και εσωτερικές κρίσεις, επιβάλλουν, με την βοήθεια και πολλών ΜΜΕ εύκολα αυτό το αφήγημα.

Όσο εύκολη είναι η δουλειά για την κυβέρνηση, τόσο δύσκολη είναι για την αντιπολίτευση.

Η δουλειά της γίνεται ακόμη πιο δύσκολη από τον πολυκερματισμό της και την εσωτερική αντιπαλότητα που δημιούργησαν οι κρίσεις και οι επιλογές τους.

Και όμως πρέπει να απαντήσουν θετικά, καθολικά, γρήγορα και στα δύο προβλήματα.
Η πορεία στον Γολγοθά τους πρέπει να ολοκληρωθεί, γιατί διαφορετικά, η Ανάσταση, θα είναι μόνο της συντηρητικής παράταξης και των κοινωνικών δυνάμεων που κυρίως υποστηρίζει με την πολιτική της, και όχι για το σύνολο των πολιτών που την ψηφίζουν ή απέχοντας από τις εκλογές, τις επιτρέπουν να κερδίζει και να διατηρεί την κυβερνητική εξουσία.

 

 

Έντονη κριτική Ιμάμογλου στην Ευρώπη για τη Γάζα

0

Η Ευρώπη δεν υπερασπίζεται τις αξίες που πρεσβεύει επιτρέποντας να συμβαίνουν όσα συμβαίνουν στη Γάζα δήλωσε ο Δήμαρχος Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου.

Διαδήλωση υπέρ των Παλαιστινίων στην ΚωνσταντινούποληΕικόνα: Francisco Seco/AP/dpa/picture alliance

Έντονη κριτική στις ευρωπαϊκές χώρες για τη στάση τους απέναντι στη Γάζα άσκησε ο Δήμαρχος Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου σε τελετή με αφορμή την αυριανή Μέρα τηςΕυρώπης και μιλώντας στο Συνεδριακό Κέντρο της Κωνσταντινούπολης ενώπιον Ευρωπαίων εκπρόσωπων χωρών-μελών της ΕΕ.

Ο Εκρέμ Ιμάμογλου είπε μεταξύ άλλων ότι η απάντηση που έδωσαν οι σημερινές κυβερνήσεις στην Ευρώπη ή μάλλον απέτυχαν να δώσουν σε αυτό που συνέβη στη Γάζα, σημαίνει ότι δεν μπορούν να υπερασπιστούν τις ανθρώπινες αξίες της Ευρώπης με συνέπεια «ορισμένες κυβερνήσεις να καταφεύγουν στον περιορισμό των δικαιωμάτων του συνέρχεσθαι, της διαδήλωσης και της ελευθερίας της έκφρασης των πολιτών τους. Αυτό οδηγεί στην αμφισβήτηση της φύσης της Ευρώπης ως ενός παγκόσμιου έργου ειρήνης που βασίζεται σε δημοκρατικές αξίες. Αυτό είναι ένα από τα πιο σημαντικά ζητήματα που ανησυχεί ανθρώπους σαν εμάς που νοιάζονται για το ευρωπαϊκό ιδεώδες», είπε.

Καλώντας τις δυτικές πρωτεύουσες να αντιδράσουν πιο σκληρά κατά του Ισραήλ έθεσε το ρητορικό ερώτημα «θα αρκεστούμε βλέποντας το Ισραήλ να απορρίπτει την προσφορά κατάπαυσης του πυρός χθες (Δευτέρα) και να ξεκινά μια στρατιωτική επιχείρηση κατά της πόλης Ράφα όπου κατέφυγαν 1,5 εκατομμύριο Παλαιστίνιοι; «Απευθύνω  έκκληση στην Ευρώπη και σε όλες τις χώρες που ενδιαφέρονται για τις ανθρώπινες αξίες. Αυτό που συνέβη στη Γάζα είναι μια μελανή κηλίδα στην ιστορία της ανθρωπότητας», τόνισε.

Σημειώνεται ότι η ομιλία του Ιμάμογλου χαρακτηρίζεται ηγετική με δεδομένη τη μεγάλη νίκη του στις πρόσφατές δημοτικές εκλογές και με το δεδομένο ότι ο αρχηγός του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος Οζγκούρ Οζέλ δήλωσε ότι δεν θα βάλει υποψηφιότητα για τις επόμενες προεδρικές εκλογές.

Κύμα διαμαρτυρίας σε γερμανικά πανεπιστήμια για τη Γάζα

0

Μετά τις ΗΠΑ, τη Γαλλία και την Ολλανδία το κίνημα καταλήψεων και διαμαρτυρίας κατά του Ισραήλ και υπέρ των Παλαιστινίων μεταφέρεται και σε κορυφαία γερμανικά πανεπιστήμια.

Οι φοιτητικές καταλήψεις υπέρ της Παλαιστίνης έφτασαν και στα γερμανικά πανεπιστήμιαΕικόνα: Paul Zinken/dpa/picture alliance

Καταλήψεις πανεπιστημιακών χώρων, ακτιβιστικές δράσεις, διαμαρτυρίες, συνθήματα κατά του Ισραήλ και υπέρ της Παλαιστίνης.Το «ρεύμα» που ξεκίνησε από αμερικανικά πανεπιστήμιακαι διαδόθηκε στη Σορβόννη στο Παρίσι αλλά και στο Άμστερνταμ έχει φτάσει και στα γερμανικά πανεπιστήμια.  

Οι διαμαρτυρίες ξεκίνησαν στο ιστορικό πανεπιστήμιο Χούμπολτ και επεκτάθηκαν στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου και τη Λειψία, την Κολωνία, και τη Βόννη. Σημειώθηκαν βίαιες αντιπαραθέσεις μεταξύ αστυνομικών και πολιτών, όπως στη Λειψία το βράδυ της Τρίτης, όπου οι αστυνομικές αρχές διέλυσαν κατάληψη με σκηνές στον προαύλιο χώρο του Πανεπιστημίου, έγιναν προσαγωγές σε βάρος 13 ατόμων αλλά και αυστηρές προειδοποιήσεις από την πλευρά των πρυτανικών αρχών και της τοπικής κυβέρνησης της Σαξονίας για μηδενική ανοχή στην αντισημιτική βία.

Αντίστοιχες ήταν οι εικόνες και στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, όπου αστυνομικοί ήρθαν αντιμέτωποι με περίπου 150 φοιτητές με παλαιστινιακά σύμβολα, των οποίων την κατάληψη διέλυσαν επίσης. Συνθήματα κατά του Ισραήλ, που είναι έτοιμο για την επίθεση στη Ράφα, ήχησαν και στις αυλές των Πανεπιστημίων της Βόννης και της Κολωνίας.

Καθηγητές στο πλευρό των φοιτητών 

Ελεύθερο Πανεπιστήμιο Βερολίνου
Επεισόδια και προσαγωγές στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο ΒερολίνουΕικόνα: Axel Schmidt/Getty Images

Με ανοιχτή επιστολή τους πάνω από 200 πανεπιστημιακοί καθηγητές υπερασπίστηκαν τις φοιτητικές διαμαρτυρίες υπεραμυνόμενοι την ελευθερία του συνέρχεσθαι. Στην επιστολή τους, η οποία προκαλεί αίσθηση, επισημαίνουν ότι αισθάνονται την υποχρέωση «να στηρίξουν τους φοιτητές τους αλλά και να τους προστατεύσουν από την αστυνομική βία».

Όπως επισημαίνουν θέλουν να υπερασπιστούν το δικαίωμα των φοιτητών για ειρηνική διαμαρτυρία και την ελευθερία της έκφρασης, θεμελιώδη δικαιώματα που θα πρέπει να προασπίζονται στο πανεπιστήμιο. Μάλιστα αναφέρουν ότι οι διαμαρτυρίες των φοιτητών θα πρέπει να γίνουν κατανοητές λαμβάνοντας υπόψιν τις ανακοινώσεις του Ισραήλ  για επικείμενη επίθεση στη Ράφα στη Λωρίδα της Γάζας και την επαπειλούμενη επιδείνωση της ανθρωπιστικής κρίσης.

Εκκλήσεις για αποφυγή αντισημιτικής βίας 

Κατάληψη στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας
Κατάληψη στο Πανεπιστήμιο της ΛειψίαςΕικόνα: Jan Woitas/dpa/picture alliance

Από την πλευρά του το Κεντρικό Εβραϊκό Συμβούλιο της Γερμανίας επέκρινε τη διοίκηση του Ελεύθερου Πανεπιστημίου για «μη σαφή τοποθέτηση» απέναντι σε μια κατάληψη με «φανατικό» υπόβαθρο, κρούωντας εκ νέου των κώδωνα του κινδύνου για έξαρση της αντισημιτικής βίας.  

«Τα πανεπιστήμια δεν είναι τόποι βίαιων και ανεξέλεγτων διαμαρτυριών, όπως αυτές που συνέβησαν πρόσφατα στο Χούμπολτ και στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου», αναφέρει ο Πρόεδρος της Ένωσης Γερμανικών Πανεπιστημίων Λάμπερτ Κοχ.

Η τοπική κυβέρνηση του Βερολίνου και συγκεκριμένα η τοπική υπουργός Παιδείας Ίνα Τσυμπόρα από τους Σοσιαλδημοκράτες τόνισε ότι οι καταλήψεις στο Βερολίνο δεν είχαν ως σκοπό τον διάλογο αλλά τα επεισόδια. Και ο τοπικός υπ. Επιστημών της Σαξονίας Σεμπάστιαν Γκέμκοφ από τους Χριστιανοδημοκράτες ανέφερε σε δήλωσή του ότι τα πανεπιστήμια της Σαξονίας δεν αποτελούν χώρους για αντισημιτικές και αντιησραηλινές διαμαρτυρίες.

Βόρεια Μακεδονία: Θρίαμβος του VMRO-DPMNE στις βουλευτικές και προεδρικές εκλογές

0

Πολύ μεγάλη νίκη σημειώνει το δεξιό αντιπολιτευόμενο κόμμα VMRO- DPMNE τόσο στις βουλευτικές όσο και στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν σήμερα στη Βόρεια Μακεδονία.

Βόρεια Μακεδονία: Ο πρόεδρος Στέβο Πενταρόφσκι παραδέχθηκε την ήττα του στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών

Στις βουλευτικές εκλογές, με καταμετρημένο άνω του 70% των ψήφων, το VMRO- DPMNE συγκεντρώνει ποσοστό 42%, ενώ το απερχόμενο κυβερνών Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SDSM) καταποντίζεται, λαμβάνοντας ποσοστό μόλις 14,5% και κινδυνεύει να χάσει ακόμη και τη δεύτερη θέση από το κυρίαρχο αλβανικό κόμμα στη Βόρεια Μακεδονία, το DUI του Αλί Αχμέτι, σύμφωνα με τα αποτελέσματα που ανακοινώνει η Εθνική Εκλογική Επιτροπή της Βόρειας Μακεδονίας. Στην τέταρτη θέση έρχεται ο συνασπισμός τεσσάρων αντιπολιτευόμενων αλβανικών κομμάτων με την επωνυμία «Αξίζει».

Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις, το VMRO- DPMNE φέρεται να βρίσκεται πολύ κοντά στο να αποσπάσει ακόμη και αυτοδυναμία από τις σημερινές βουλευτικές εκλογές. Ακόμη όμως και αυτό να συμβεί θα επιδιώξει να σχηματίσει κυβέρνηση από κοινού με κάποιο αλβανικό κόμμα. ‘Αλλωστε σε όλες τις κυβερνήσεις της Βόρειας Μακεδονίας συμμετέχει πάντοτε ένα αλβανικό κόμμα, μεταξύ άλλων και για τη διατήρηση των εύθραυστων ακόμη διεθνοτικών ισορροπιών στη χώρα . Οι Αλβανοί αποτελούν το 25% του πληθυσμού της Βόρειας Μακεδονίας.

Στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών που διεξήχθη σήμερα παράλληλα με τις βουλευτικές εκλογές, με καταμετρημένο επίσης άνω του 70%, η υποψήφια του VMRO-DPMNE, Γκορντάνα Σιλιάνοφσκα λαμβάνει ποσοστό 64,5%, έναντι ποσοστού 29,5% που συγκεντρώνει ο υποψήφιος του SDSM και απερχόμενος πρόεδρος της Βόρειας Μακεδονίας, Στέβο Πεντάροφσκι και με το αποτέλεσμα αυτό, η 70χρονη Σιλιάνοφσκα αναδεικνύεται νέα πρόεδρος της χώρας.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Global Elections in the Shadow of Neoliberalism

0

While scandals, culture wars, and threats to democracy dominate the headlines, the biggest issues in this super election year ultimately concern economic policies. After all, the rise of anti-democratic populist authoritarianism is itself the legacy of a misbegotten economic ideology.

NEW YORK – Around the world, populist nationalism is on the rise, often shepherding to power authoritarian leaders. And yet the neoliberal orthodoxy – government downsizing, tax cuts, deregulation – that took hold some 40 years ago in the West was supposed to strengthen democracy, not weaken it. What went wrong?

Part of the answer is economic: neoliberalism simply did not deliver what it promised. In the United States and other advanced economies that embraced it, per capita real (inflation-adjusted) income growth between 1980 and the COVID-19 pandemic was 40% lower than in the preceding 30 years. Worse, incomes at the bottom and in the middle largely stagnated while those at the very top increased, and the deliberate weakening of social protections has produced greater financial and economic insecurity.

Rightly worried that climate change jeopardizes their future, young people can see that countries under the sway of neoliberalism have consistently failed to enact strong regulations against pollution (or, in the US, to address the opioid crisis and the epidemic of child diabetes). Sadly, these failures come as no surprise. Neoliberalism was predicated on the belief that unfettered markets are the most efficient means of achieving optimal outcomes. Yet even in the early days of neoliberalism’s ascendancy, economists had already established that unregulated markets are neither efficient nor stable, let alone conducive to generating a socially acceptable distribution of income.

Neoliberalism’s proponents never seemed to recognize that expanding the freedom of corporations curtails freedom across the rest of society. The freedom to pollute means worsening health (or even death, for those with asthma), more extreme weather, and uninhabitable land. There are always tradeoffs, of course; but any reasonable society would conclude that the right to live is more important than the spurious right to pollute.

Taxation is equally anathema to neoliberalism, which frames it as an affront to individual liberty: one has the right to keep whatever one earns, regardless of how one earns it. But even when they come by their income honestly, advocates of this view fail to recognize that what they earn was made possible by government investment in infrastructure, technology, education, and public health. Rarely do they pause to consider what they would have if they had been born in one of the many countries without the rule of law (or what their lives would look like if the US government had not made the investments that led to the COVID-19 vaccine).

Ironically, those most indebted to government are often the first to forget what government did for them. Where would Elon Musk and Tesla be if not for the near-half-billion-dollar lifeline they received from President Barack Obama’s Department of Energy in 2010? “Taxes are what we pay for civilized society,” the Supreme Court Justice Oliver Wendell Holmes famously observed. That hasn’t changed: taxes are what it takes to establish the rule of law or provide any of the other public goods that a twenty-first-century society needs to function.

Here, we go beyond mere tradeoffs, because everyone – including the rich – is made better off by an adequate supply of such goods. Coercion, in this sense, can be emancipatory. There is a broad consensus on the principle that if we are going to have essential goods, we have to pay for them, and that requires taxes.

Of course, advocates of smaller government would say that many expenditures should be cut, including government-managed pensions and publicly provided health care. But, again, if most people are forced to endure the insecurity of not having reliable health care or adequate incomes in old age, society has become less free: at a minimum, they lack freedom from the fear of how traumatic their future might be. Even if multibillionaires’ well-being would be crimped somewhat if each were asked to pay a little more in taxes to fund a child tax credit, consider what a difference it would make in the life of a child who doesn’t have enough to eat, or whose parents cannot afford a doctor’s visit. Consider what it would mean for the whole country’s future if fewer of its young people grew up malnourished or sick.

All these issues should take center stage in this year’s many elections. In the US, the upcoming presidential election offers a stark choice not only between chaos and orderly government, but also between economic philosophies and policies. The incumbent, Joe Biden, is committed to using the power of government to enhance the well-being of all citizens, especially those in the bottom 99%, whereas Donald Trump is more interested in maximizing the welfare of the top 1%. Trump, who holds court from a luxury golf resort (when he is not in court himself), has become the champion of crony capitalists and authoritarian leaders around the world.

Trump and Biden have vastly different visions of the kind of society we should be working to create. In one scenario, dishonesty, socially destructive profiteering, and rent-seeking will prevail, public trust will continue to crumble, and materialism and greed will triumph; in the other, elected officials and public servants will work in good faith toward a more creative, healthy, knowledge-based society built on trust and honesty.

Of course, politics is never as pure as this description suggests. But no one can deny that the two candidates hold fundamentally different views on freedom and the makings of a good society. Our economic system reflects and shapes who we are and what we can become. If we publicly endorse a selfish, misogynistic grifter – or dismiss these attributes as minor blemishes – our young people will absorb that message, and we will end up with even more scoundrels and opportunists in office. We will become a society without trust, and thus without a well-functioning economy.

Recent polls show that barely three years after Trump left the White House, the public has blissfully forgotten his administration’s chaos, incompetence, and attacks on the rule of law. But one need only look at the candidates’ concrete positions on the issues to recognize that if we want to live in a society that values all citizens and strives to create ways for them to live full and satisfying lives, the choice is clear.

Joseph E. Stiglitz

JOSEPH E. STIGLITZ

Writing for PS since 2001

Joseph E. Stiglitz, a Nobel laureate in economics and University Professor at Columbia University, is a former chief economist of the World Bank (1997-2000), chair of the US President’s Council of Economic Advisers, and co-chair of the High-Level Commission on Carbon Prices. He is Co-Chair of the Independent Commission for the Reform of International Corporate Taxation and was lead author of the 1995 IPCC Climate Assessment. He is the author, most recently, of The Road to Freedom: Economics and the Good Society (W. W. Norton & Company, Allen Lane, 2024).

Project Syndicate

Πέθανε η δημοσιογράφος Ανζελίκ Κουρούνη, ανταποκρίτρια γαλλόφωνων Μέσων στην Ελλάδα

0

Η Ανζελίκ Κουρούνη
08/05/2024  15:45
Πέθανε, μετά από μάχη με τον καρκίνο, σε ηλικία 61 ετών, η παραγωγός, συγγραφέας, ανταποκρίτρια στην Ελλάδα γαλλόφωνων Μέσων Ανζελίκ Κουρούνη.

Η Ανζελίκ Κουρούνη –ή Angélique Kourounis για τους Γάλλους– γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Παρίσι από γονείς Καλύμνιους μετανάστες με μικρασιατικές ρίζες. Παιδί περνούσε τα καλοκαίρια στη γιαγιά της στην Κάλυμνο και, έχοντας στραφεί από νωρίς στη δημοσιογραφία, αποφάσισε πριν κλείσει τα τριάντα της χρόνια να εγκατασταθεί μόνιμα στην Ελλάδα – όπου μεγάλωσε και τα τρία παιδιά της. «Δεν είμαι Ελληνογαλλίδα. Είμαι Ελληνίδα της διασποράς. Γέννημα-θρέμμα γαλλικής παιδείας, αλλά με ελληνική καταγωγή», έλεγε.

Είχε αποφοιτήσει από το Ινστιτούτο Προηγμένων Διεθνών Σπουδών της Σορβόννης και πήρε και πτυχίο ιστορίας από το Paris VIII. Ήταν ανταποκρίτρια για την Ελλάδα και τα Βαλκάνια για διάφορα γαλλόφωνα Μέσα: La Libre Belgique, les DNA, Politis, Charlie Hebdo, Le Quotidien de l’Art, Radio-France, RTBF, RTSR, TV5, Medi1, CBC.

Η Ανζελίκ Κουρούνη μαζί με τον σύντροφό της και στενό συνεργάτη της Θωμά Ιακόμπι και μία αφοσιωμένη ομάδα συνεργατών ξεσκέπασαν τη δράση της «Χρυσής Αυγής» με το πρώτο της ντοκιμαντέρ το 2016 «Χρυσή Αυγή. Μια προσωπική υπόθεση», για το οποίο συγκέντρωνε στοιχεία από το 2009. Συγκέντρωσε πάνω από 100 ώρες υλικού και ολοκλήρωσε την έρευνά της χάρη στη μέθοδο του crowdfunding. Είναι η τρίτη ταινία που γύρισε με αντικείμενο τη ΧΑ και μέσα από εκτενή ρεπορτάζ και συνεντεύξεις επωνύμων, αλλά και απλών ανθρώπων (από αντιφασίστες ακτιβιστές και δημοσιογράφους, διανοητές, πολιτικούς, ηθοποιούς, ιερωμένους μέχρι ψηφοφόρους και στελέχη της ΧΑ).

«Ο σύντροφός μου είναι Εβραίος, ο ένας γιoς μου γκέι, ο άλλος αναρχικός κι εγώ αριστερή φεμινίστρια, κόρη μεταναστών. Αν η Χρυσή Αυγή έρθει στα πράγματα το μόνο μας πρόβλημα θα είναι σε ποιο βαγόνι θα μας βάλουν», έγραφε η Ανζελίκ Κουρούνη στο δελτίο Τύπου του ντοκιμαντέρ.

Στην είδηση του θανάτου της η Γαλλική Πρεσβεία στην Ελλάδα απηύθυνε τα συλλυπητήριά της στους συγγενείς και συνεργάτες της.

 

 

iefimerida.gr

Ρωσία: Η σύγκρουση στην Ουκρανία θα τερματιστεί σε δύο εβδομάδες εάν η Δύση σταματήσει να τη στηρίζει

0

Η Ρωσία δήλωσε σήμερα ότι η σύγκρουση στην Ουκρανία θα τερματιστεί σε μόλις δύο εβδομάδες εάν η Δύση σταματήσει να παρέχει στρατιωτικό εξοπλισμό στο Κίεβο, απηχώντας τα σχόλια του επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας Ζοζέπ Μπορέλ.

Ο Μπορέλ δήλωσε νωρίτερα αυτό τον μήνα ότι η ύπαρξη της Ουκρανίας εξαρτάται από τη Δύση και ότι ο πόλεμος θα τερματιστεί σε δύο περίπου εβδομάδες εάν σταματήσει η παροχή όπλων από τη Δύση. Ο Μπορέλ δήλωσε ότι δεν επιθυμεί να τελειώσει έτσι ο πόλεμος.

Ερωτηθείσα για την αποκλιμάκωση της αντιπαράθεσης μεταξύ της Ρωσίας και της Δύσης, η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα δήλωσε ότι η Δύση έχει κλιμακώσει τη ρητορική της για τη Ρωσία.

«Και αυτό που χρειάζεται για την αποκλιμάκωση, το είπε ο Μπορέλ: εάν σταματήσετε να προμηθεύετε όπλα στο Κίεβο, τα πάντα θα τελειώνουν σε δύο εβδομάδες. Και ιδού η φόρμουλα αποκλιμάκωσης», δήλωσε η Ζαχάροβα.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ζαχάροβα: Αν εμφανιστούν γαλλικά στρατεύματα στην Ουκρανία, θα γίνουν στόχοι για τον ρωσικό στρατό

0
Τετάρτη, 08-Μαϊ-2024 11:13

Η Εκπρόσωπος του Ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών, Μαρία Ζαχάροβα, δήλωσε την Τετάρτη ότι “αν εμφανιστούν γαλλικά στρατεύματα στην Ουκρανία, θα γίνουν στόχοι για τον ρωσικό στρατό”. Η ίδια υποστήριξε επίσης ότι “βλέπουμε περισσότερες ειδήσεις για τους Γάλλους που έχουν σκοτωθεί στην Ουκρανία”.

Υπενθυμίζεται ότι ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν σε συνέντευξή του στον Economist στις 2 Μαΐου επανέλαβε για μία ακόμη φορά ότι δεν θα πρέπει να αποκλειστεί η αποστολή δυτικών χερσαίων δυνάμεων στην Ουκρανία, εφόσον βεβαίως η ίδια το ζητήσει, επισημαίνοντας πως “δεν θα πρέπει να αποκλείουμε κανένα ενδεχόμενο διότι ο στόχος μας είναι να μην καταφέρει ποτέ η Ρωσία να κερδίσει”.

“Δεν αποκλείεται κανένα ενδεχόμενο διότι έχουμε απέναντί μας κάποιον που δεν αποκλείει τίποτα” δήλωσε ο Γάλλος πρόεδρος, συμπληρώνοντας ότι “δείξαμε διστακτικότητα θέτοντας τα όρια της αντίδρασής μας σε κάποιον που δεν έχει δισταγμούς και είναι επιτιθέμενος”.

capital.gr

Η νέα προσομοίωση της NASA δείχνει πώς είναι να βυθίζεται κανείς μέσα μια μαύρη τρύπα(vid)

0

Είναι ένα ερώτημα που απασχολεί την ανθρωπότητα από τότε που μάθαμε για τις μαύρες τρύπες λίγο περισσότερο από έναν αιώνα πριν: Πώς θα ήταν αν κανείς βυθιζόταν πέρα ​​από το σημείο χωρίς επιστροφή;

Δεν έχουμε ακόμα απάντηση, αλλά μια νέα προσομοίωση υπερυπολογιστή είναι η καλύτερη εικασία που έχουμε, με βάση τα τρέχοντα δεδομένα.

«Οι άνθρωποι ρωτούν συχνά για αυτό και η προσομοίωση αυτών των δύσκολων στη φαντασία διαδικασιών με βοηθά να συνδέσω τα μαθηματικά της σχετικότητας με τις πραγματικές συνέπειες στο πραγματικό Σύμπαν», λέει ο αστροφυσικός Jeremy Schnittman του Κέντρου Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA.

«Έτσι προσομοίωσα δύο διαφορετικά σενάρια, ένα όπου μια κάμερα – ένα stand-in για έναν τολμηρό αστροναύτη – απλώς χάνει τον ορίζοντα γεγονότων και τις σφεντόνες πίσω, και ένα όπου περνά τα όρια, σφραγίζοντας τη μοίρα της».

Οι μαύρες τρύπες σχηματισμένες από τους πυρήνες τεράστιων νεκρών αστεριών που καταρρέουν υπό τη δική τους βαρύτητα, είναι τόσο πυκνές που η ύλη τους συμπιέζεται σε ένα χώρο που είναι προς το παρόν απερίγραπτο για τη φυσική.

Ένα αποτέλεσμα αυτής της συμπίεσης, ωστόσο, είναι ένας ορίζοντας γεγονότων, ένα χονδρικά σφαιρικό όριο όπου η έλξη της βαρύτητας είναι τόσο ισχυρή που ούτε η ταχύτητα του φωτός δεν είναι επαρκής για να επιτευχθεί η ταχύτητα διαφυγής.

Αυτό σημαίνει ότι δεν έχουμε τρόπο να γνωρίζουμε τι είναι πέρα ​​από έναν ορίζοντα γεγονότων. Το φως είναι το κύριο εργαλείο που χρησιμοποιούμε για να διερευνήσουμε το Σύμπαν. Αν δεν μπορούμε να δούμε φως από το εσωτερικό μιας μαύρης τρύπας , απλά… δεν μπορούμε να πούμε τι υπάρχει εκεί.

Ακόμη και θεωρητικά, αντιμετωπίζουμε παράδοξα όπου οι πληροφορίες διατηρούνται στον ορίζοντα γεγονότων από την οπτική γωνία ενός παρατηρητή και κλειδώνονται για πάντα από την οπτική γωνία ενός αντικειμένου που διασχίζει τα όρια.

«Οι μαύρες τρύπες αστρικής μάζας, οι οποίες περιέχουν έως και 30 ηλιακές μάζες, διαθέτουν πολύ μικρότερους ορίζοντες γεγονότων και ισχυρότερες παλιρροϊκές δυνάμεις, οι οποίες μπορούν να διασπάσουν τα αντικείμενα που πλησιάζουν πριν φτάσουν στον ορίζοντα».

Οι απίστευτες ανακαλύψεις των τελευταίων ετών μας έδωσαν πληθώρα δεδομένων για τον χώρο γύρω από τις μαύρες τρύπες. Οι υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες M87* και Sagittarius A* , στα κέντρα των γαλαξιών M87 και του δικού μας, αντίστοιχα, ήταν το αντικείμενο εκπληκτικών εκστρατειών άμεσης απεικόνισης. Η ίδια η μαύρη τρύπα είναι ακόμα αόρατη, φυσικά, αλλά το φως που εκπέμπεται από τα κυλιόμενα, λαμπερά σύννεφα υλικού γύρω από κάθε μαύρη τρύπα μας έχουν δώσει μια άνευ προηγουμένου εικόνα του βαρυτικού περιβάλλοντος.

Ο Schnittman, ο οποίος έχει δημιουργήσει πολλές προσομοιώσεις μαύρης τρύπας για τη NASA , στήριξε τη νέα του σε μια υπερμεγέθη μαύρη τρύπα πολύ παρόμοια με τον Τοξότη Α*. Ξεκίνησε με μια μαύρη τρύπα με μάζα που ισοδυναμεί με περίπου 4,3 εκατομμύρια Ήλιους και, μαζί με τον επιστήμονα δεδομένων Brian Powell, επίσης από τον Goddard, τροφοδότησε τα δεδομένα τους στον υπερυπολογιστή Discover της NASA.

Μετά από πέντε ημέρες λειτουργίας, το πρόγραμμα είχε δημιουργήσει 10 terabytes δεδομένων, τα οποία οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν για να δημιουργήσουν πολλά βίντεο με το πώς θα μπορούσε να είναι η πτώση σε μια υπερμεγέθη μαύρη τρύπα. Σε ένα τυπικό φορητό υπολογιστή, αυτό θα χρειαζόταν 10 χρόνια.

Η προσομοιωμένη κάμερα ξεκινά περίπου 640 εκατομμύρια χιλιόμετρα (400 εκατομμύρια μίλια) από τη μαύρη τρύπα και κινείται προς τα μέσα. Καθώς πλησιάζει, ο δίσκος υλικού γύρω από τη μαύρη τρύπα και μια εσωτερική δομή γνωστή ως δακτύλιος φωτονίων γίνονται πιο καθαροί.

Αυτά τα στοιχεία, και ο χωροχρόνος, παραμορφώνονται περισσότερο όσο πλησιάζει η κάμερα. Τέλος, η πτήση εκτελεί σχεδόν δύο τροχιές της μαύρης τρύπας πριν βουτήξει πέρα ​​από τον ορίζοντα γεγονότων.

Στην άλλη έκδοση, η κάμερα στρίβει κοντά στη μαύρη τρύπα, πριν ξεφύγει από τη βαρυτική έλξη και πετάξει μακριά.

Θα ήταν ωραίο να σκεφτούμε ότι, κάποια στιγμή, μπορεί να μάθουμε περισσότερα για το περιβάλλον πέρα ​​από τον ορίζοντα γεγονότων.

photo: pixabay

www.el.gr

Έντι Ράμα: Η προκλητική συγκέντρωση στην Αθήνα, ο Φρέντι Μπελέρης και το «όχι» Κακλαμάνη

2
Ο Αλβανός πρωθυπουργός, Έντι Ράμα
Associated Press

Μιλώντας στο OPEN ο Νικήτας Κακλαμάνης δήλωσε πως δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπίζουμε τον Έντι Ράμα ως ηγέτη μιας χώρας ενώ σε αυτήν δεν υπάρχουν τα ανθρώπινα δικαιώματα

Προκαλεί ο Έντι Ράμα με την επίσκεψή του στην Αθήνα, την Κυριακή 12 Μαΐου, την ημέρα δηλαδή που συμπληρώνεται ένας χρόνος από τη σύλληψη του Φρέντι Μπελέρη, υποψήφιου τότε δημάρχου Χειμάρρας.

Ο Αλβανός πρωθυπουργός, Έντι Ράμα, επαναβεβαίωσε την επίσκεψή του με νέα ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι «ανυπομονώ να συναντηθούμε με μεγάλη περηφάνεια για όλους εσάς, Αλβανούς της Ελλάδας».

Στο υπουργείο Εξωτερικών έχουν ενημερωθεί για την επίσκεψη του Έντι Ράμα στην Αθήνα, τονίζοντας όμως ότι πρόκειται για μια ιδιωτική επίσκεψη και γι’ αυτό δεν έχουν προγραμματιστεί επίσημες επαφές με κυβερνητικούς αξιωματούχους.

Οι προκλήσεις του Έντι Ράμα και ο Φρέντι Μπελέρης

Μπορεί η επίσκεψη του Έντι Ράμα να θεωρείται ιδιωτική όμως το μόνο σίγουρο είναι ότι προκαλεί αντιδράσεις. Ειδικά τη στιγμή που γίνεται την ημέρα που συμπληρώνεται ένας χρόνος από τη σύλληψη του Φρέντι Μπελέρη.

Και η κίνηση του Έντι Ράμα να απευθυνθεί στους Αλβανούς μετανάστες στην Ελλάδα θεωρείται ότι συνδέεται άμεσα με την υπόθεση Μπελέρη και τις κινήσεις της ελληνικής πλευράς.

Η επίσκεψη γίνεται δε σε μία περίοδο που η Ελλάδα βαδίζει για μία ακόμα φορά προς εκλογές αυτή τη φορά για τις κάλπες των ευρωεκλογών, με τη ΝΔ να έχει ανακοινώσει ήδη τον Μπελέρη ως υποψήφιο για μία θέση στο Ευρωκοινοβούλιο. Και με αρκετούς να σχολιάζουν στα διπλωματικά γραφεία ότι ο Ράμα θα μπορούσε να έχει επιλέξει να έρθει στην Αθήνα μετά τις ευρωκλογές.

Η αλβανική πλευρά έχει επιχειρήσει να αποσυνδέσει την επιλογή της ημερομηνίας για την επίσκεψη Ράμα από την υπόθεση Μπελέρη, χωρίς ωστόσο να μπορεί να πείσει κανέναν.

Ψάχνουν τον χώρο της εκδήλωσης του Έντι Ράμα

Οι Αλβανοί διοργανωτές της μεγάλης εκδήλωσης που θα πραγματοποιήσει ο Έντι Ράμα για τους απόδημους που ζουν στην Ελλάδα δεν έχουν προχωρήσει σε επίσημη συμφωνία για τον χώρο που θα τη φιλοξενήσει. Γεγονός που, σύμφωνα με τον Μικροπολιτικό, έχει προκαλέσει έναν σχετικό εκνευρισμό και στον ίδιο τον Αλβανό πρωθυπουργό.

Σύμφωνα με τη στήλη της εφημερίδας Τα Νέα, ο Έντι Ράμα θα ήταν ο κεντρικός ομιλητής στην εκδήλωση που θα γινόταν σε θέατρο στο Γαλάτσι. Όμως, ο ιδιώτης επιχειρηματίας που το διαχειρίζεται τη Μεγάλη Πέμπτη επικαλέστηκε κάποια τεχνικά προβλήματα για να μην προχωρήσει η παραχώρησή του.

Παρόλα αυτά, οι Αλβανοί διοργανωτές επιμένουν στο σενάριο του Γαλατσίου, που ήταν και ο πρώτος χώρος που ανακοινώθηκε για την πρεμιέρα της ευρωπαϊκής περιοδείας του Έντι Ράμα. Καθώς μια αλλαγή χώρου θέλει νέες ανακοινώσεις, κινητοποιήσεις, προωθητικό υλικό κ.λπ, ενώ δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα να βρει κανείς σκηνή που μπορεί με ασφάλεια να φιλοξενήσει εκδήλωση τέτοιου μεγέθους, με ομιλίες και καλλιτεχνικό πρόγραμμα και κοινό έως και 5.000 θεατών.

Ως εναλλακτική παραμένει, αυτή τη στιγμή, το δημοτικό στάδιο στο Γαλάτσι, το οποίο θα μπορεί να τους παραχωρηθεί από τον δήμο.

Νικήτας Κακλαμάνης: Να απαγορευτεί η φιέστα του Έντι Ράμα στην Αθήνα

Μιλώντας στο OPEN ο Νικήτας Κακλαμάνης δήλωσε πως δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπίζουμε τον Έντι Ράμα ως ηγέτη μιας χώρας ενώ σε αυτήν δεν υπάρχουν τα ανθρώπινα δικαιώματα.

«Η άποψή μου είναι ότι δεν μπορεί να είναι ο Μπελέρης στη φυλακή και εμείς να υποδεχόμαστε και να επιτρέπουμε στον Έντι Ράμα να μιλήσει σε ανθρώπους που ζουν και δουλεύουν στην Ελλάδα. Οκ, κανένα πρόβλημα. Να του απαγορεύσουμε την εκδήλωση. Η δική μου θέση είναι αυτή», ξεκαθάρισε ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας.

Ο Νικήτας Κακλαμάνης σχολίασε και το ενδεχόμενο να επιτραπεί στον Αλβανό πρωθυπουργό να πραγματοποιήσει την εκδήλωση που ετοιμάζει: «Υπενθυμίζω ότι κάτι τέτοιο είχε κάνει η Μέρκελ στον Ερντογάν, ο οποίος ζήτησε να πάει να μιλήσει στους Τούρκους της Γερμανίας, προεκλογικά. Και η Μέρκελ του το απαγόρευσε. Του είπε “όχι προεκλογική εκδήλωση”», στέλνοντας ξεκάθαρο μήνυμα πως η φιέστα πρέπει να απαγορευθεί.

Newsbomb.gr