Αρχική Blog Σελίδα 1281

Δ. Κωνσταντακόπουλος: Ελλάδα, Κύπρος και αξιοπρέπεια

3

Ο Θεός να μας φυλάει από τέτοιους πατριώτες.

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
13 Μαΐου 2024

Τρία κράτη της Νότιας Ευρώπης (Ισπανία, Μάλτα, Σλοβενία) και η Ιρλανδία ετοιμάζονται να αναγνωρίσουν την Παλαιστίνη στις 21 Μαΐου, σύμφωνα με ισπανικές και ιρλανδικές κυβερνητικές πηγές που επικαλείται η ισπανική El Pais. Η Ελλάδα και η Κύπρος θα συμμετάσχουν στην πρωτοβουλία, όπως ζήτησε ήδη, προς τιμήν του, ο εκπρόσωπος της Νέας Αριστεράς Αλέκος Χαρίτσης ή θα συνεχίσουν μια πολιτική σιωπής και ουσιαστικής στήριξης της γενοκτονίας των Παλαιστινίων, που κινδυνεύει να αποτελέσει ανεξίτηλο στίγμα στην ιστορία μας;

Το παλαιστινιακό έχει εξελιχθεί σήμερα σε κορυφαίο ζήτημα όλης της ανθρωπότητας. Αν η λεγόμενη «διεθνής κοινότητας» δεν αντιδράσει στη συνεχιζόμενη επί επτά μήνες, ενώπιών μας γενοκτονία των Παλαιστινίων, που ήδη θεωρείται η μεγαλύτερη ανθρωπιστική καταστροφή του αιώνα μας και αν επιτρέψει να ολοκληρωθεί, σημαίνει ότι αποδέχεται έναν κόσμο χωρίς έλεος για κανένα άνθρωπο, για κανένα λαό και για κανένα έθνος. Θα πρόκειται για την καταστροφή της δημοκρατικής ιδεολογίας που επικαλείται η ανθρωπότητα μετά το 1945, για καταστροφή του πολιτισμού και για ένα σχέδιο που δεν έχει πολλά να ζηλέψει από το προ εκατονταετίας σχέδιο του Τρίτου Ράιχ.

Η θέση που παίρνουν λαοί, κράτη και κυβερνήσεις θα καταγραφεί ασφαλώς από την Ιστορία. Με την πολιτική που ακολουθούν οι κυβερνήσεις τους, όταν αύριο οι Έλληνες της Ελλάδας και της Κύπρου θα ζητούν εφαρμογή του διεθνούς δικαίου και συμπαράσταση προς αυτούς, κινδυνεύουν να βρίσκουν τις πόρτες κλειστές.

Είναι δυνατόν η Ελλάδα, μια χώρα με αυτή την ιστορία και τον πολιτισμό, να παραμένει σιωπηλή ενώπιον  όσων συμβαίνουν, ακυρώνοντας έτσι τη βαθύτερη ταυτότητά της, που συνιστά, εκτός των άλλων, και το μεγαλύτερο όπλο της;

Είναι δυνατόν η Ελλάδα και η Κύπρος, δύο χώρες που έχουν κάνει σημαία τους το διεθνές δίκαιο να αποδέχονται την πλήρη κατάργησή του, μαζί και κάθε αρχής του ανθρωπισμού;

Είναι δυνατόν η Κύπρος, που τα παλληκάρια της εκπαιδεύονταν κάποτε στα παλαιστινιακά στρατόπεδα του Λιβάνου για να αντιμετωπίσουν τους Τούρκους εισβολείς, να τηρεί τη στάση που τηρεί σήμερα;

Τι έχουν να πουν οι «στενοί φίλοι» του Ισραήλ και του ίδιου του αρχιτέκτονα της σημερινής σφαγής Κυριάκος Μητσοτάκης και Αλέξης Τσίπρας, ο Γιώργος Παπανδρέου και οι Κύπριοι ομοϊδεάτες τους για τα άνευ προηγουμένου εγκλήματα, τους βομβαρδισμούς των αμάχων, τις συνοπτικές εκτελέσεις, τα βασανιστήρια, τους μαζικούς τάφους αμάχων, τους βομβαρδισμούς όλων των νοσοκομείων και των πανεπιστημίων, τις στοχευμένες δολοφονίες δημοσιογράφων και επιστημόνων, τη στέρηση τροφής, νερού και φαρμάκων από έναν πληθυσμό εκατομμυρίων; Τι άλλο πρέπει να γίνει για να δούμε επιτέλους κάποιο ίχνος από τη χαμένη τους αξιοπρέπεια;

Είναι ντροπή και των ελληνικών κομμάτων, που, με την εξαίρεση του ΚΚΕ, της Νέας Αριστεράς και της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς δεν έχουν πει τίποτα για το μεγάλο Έγκλημα του 21ου αιώνα που εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μας. Όπως είναι ντροπή και όλοι αυτοί οι συνταξιούχοι διπλωμάτες, απόστρατοι στρατιωτικοί και άλλοι σχολιαστές που βγαίνουν στα ραδιόφωνα και λένε ότι η Ελλάδα πρέπει να στηρίζει ανεπιφύλακτα το Ισραήλ. Ισχυρίζονται ότι το κάνουν γιατί ωφελεί τάχα μου τα «εθνικά συμφέροντα». ‘Όμως η πείρα δείχνει ότι άνθρωποι με αυτό το ήθος και αυτή την ηθική, φορείς όχι κάποιας πατριωτικής ιδεολογίας, αλλά της ιδεολογίας της εξάρτησης σε «πατριωτικό περιτύλιγμα», δεν υπερασπίζονται ούτε και την πατρίδα τους αν χρειαστεί. Κραυγαλέο το παράδειγμα των Χουνταίων που κατάφεραν, με την «εθνικόφρονα» πολιτική τους, και ακούγοντας τις συμβουλές των Αμερικανών και Ισραηλινών φίλων τους, να δώσουν τη μισή Κύπρο στους Τούρκους το 1974. Ο Θεός να μας φυλάει από τέτοιους πατριώτες.

Είδαμε άλλωστε και πρόσφατα που μας οδήγησαν οι κατά φαντασίαν δήθεν «τριγωνικές συμμαχίες» με το Ισραήλ, οι επίσης κατά φαντασίαν αγωγοί τύπου EastMed και όλη αυτή η πολιτική που μας υπαγορεύτηκε από ξένες δυνάμεις, χωρίς ουδέποτε να έχει την παραμικρή πιθανότητα επιτυχίας και το μόνο αποτέλεσμα της οποίας ήταν η δραματική αναζωπύρωση της ελληνοτουρκικής έντασης, η επαναφορά του συνόλου των παλαιότερων τουρκικών διεκδικήσεων και ακόμα περισσότερων στο τραπέζι και ένας εξωφρενικός ανταγωνισμός εξοπλισμών που κινδυνεύει να μας καταστρέψει.

Η πρωτοβουλία των τεσσάρων ευρωπαϊκών κρατών για αναγνώριση της Παλαιστίνης συνιστά μια (ίσως τελευταία) ευκαιρία για τις κυβερνήσεις Ελλάδας και Κύπρου να ξεπλύνουν λίγη από την ντροπή και να εξισορροπήσουν κάπως την κατάσταση, τοποθετούμενες όντως στη «σωστή πλευρά» της ιστορίας, αυτή που ταιριάζει στην Ελλάδα και τον πολιτισμό της. Θα το κάνουν;

Πηγή: konstantakopoulos.gr

A Vote for Full U.N. Membership

0

 

The United Nations General Assembly voted 143 to 9, with 25 abstentions, on Friday in favor of granting new “rights and privileges” to Palestine. It also called on the U.N. Security Council to “favorably” reconsider making Palestine the 194th member of the international body.

Granting Palestine full U.N. membership would send a “message in support of the two-state solution,” Emirati Ambassador to the U.N. Mohamed Abushahab said after introducing the resolution. In response, Israel symbolically shredded a copy of the U.N. Charter.

The General Assembly recognized Palestine as a nonmember observer in 2012. Only nine nations, including Israel and the United States, voted against the measure at the time. Since then, the Palestinian Authority, which exercises limited self-rule over the West Bank, has overseen the U.N. mission, and Palestine has joined several U.N. bodies, including the International Criminal Court in 2015.

Friday’s resolution gives Palestine the right to speak on all issues, not just those related to the Middle East; the ability to propose agenda items and participate in debate; the right to sit on U.N. committees; and the opportunity to attend U.N. conferences. It does not, however, grant Palestine the right to vote in the General Assembly. The final text excluded wording that would have put Palestine “on equal footing with member states” and said Palestine’s acceptance was “on an exceptional basis and without setting a precedent,” appeasing Chinese and Russian concerns that admitting Palestine would pave the way for Taiwan and Kosovo to also join the U.N., which China and Russia do not recognize as sovereign nations.

The U.N. Security Council must recommend a state’s formal admission to the General Assembly for final approval. But Robert Wood, a U.S. deputy ambassador to the U.N., indicated on Thursday that the White House opposes the resolution and will veto any such measures. “We have said from the beginning the best way to ensure Palestinian full membership in the U.N. is to do that through negotiations with Israel,” Wood said. In April, Washington vetoed a popular resolution that would have paved the way for full Palestinian membership; it was the only Security Council member to vote against the resolution.

U.S. legislation also dictates that Washington is required to halt all funding for any U.N. agency that gives full membership to Palestine, which the United States was forced to do with UNESCO in 2011. Friday’s resolution contained diluted language so as not to trigger a cutoff of U.S. support.

Israel stated that the resolution’s passage “will not change anything on the ground” in Gaza. On Friday, Israeli forces captured the main road dividing eastern and western Rafah, effectively encircling the eastern part of the city. The U.N. agency for Palestinian refugees estimates that nearly 110,000 people have fled Rafah since Monday, many of them escaping to Khan Younis, only to face another city that has been devastated by war and is still coming under Israeli bombardment. On Thursday and overnight Friday, the Israeli military carried out deadly airstrikes in Khan Younis as well as in the northern areas of Gaza City and the Jabalya camp.

The United Nations warned on Friday that aid into the Gaza Strip could halt in mere days. As part of the Rafah offensive, Israel closed two border crossings into southern Gaza. It has since said it reopened Kerem Shalom checkpoint, but aid agencies have said they still cannot get supplies through.

Palestinian Ambassador to the United Nations Riyad Mansour speaks during a special session of the U.N. General Assembly regarding the Palestinian bid for full membership in New York City on May 10.Charly Triballeau/AFP via Getty Images

Foreign Policy

Η ήττα της Δύσης 

0

Στο παρόν άρθρο παρουσιάζονται οι εξαιρετικά ενδιαφέρουσες απόψεις ενός Γάλλου ανθρωπολόγου, δημογράφου και κοινωνιολόγου της θρησκείας, του Εμμανουέλ Τοντ. Ως πηγές χρησιμοποιούνται ένα βιβλίο του και μια συνέντευξή του. Το βιβλίο του που μεταφράσθηκε στα ελληνικά το 2003 φέρει τον τίτλο «Μετά την Αυτοκρατορία» (Εκδόσεις Κριτική) και καταδεικνύει την παρακμή της Αμερικής από τότε, όταν όλοι σχεδόν έκαναν λόγο για την μονοκρατορία της μόνης εναπομείνασας υπερδύναμης, μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης. Η συνέντευξη του έχει δοθεί στην εφημερίδα Le Figaro, στις 12 Ιανουαρίου 2024 και αναφέρεται στο πρόσφατα εκδοθέν και μη μεταφρασμένο  ακόμη βιβλίο του υπό τον τίτλο «Η ήττα της Δύσης». 

Το έργο του Τοντ είναι ενταγμένο στην λεγόμενη ανθρωπολογική στροφή που σημειώθηκε στην Γαλλία μετά την αμπώτιδα του Μάη του 1968 και την επακόλουθη κρίση του Μαρξισμού. Η στροφή αυτή σηματοδότησε την προσπάθεια να αντιμετωπισθεί ο διάχυτος πεσιμισμός και η αποπολιτικοποίηση της περιόδου και να υψωθεί ένα ανάχωμα απέναντι στην πολύ δημοφιλέστερη μεταμοντέρνα αποδόμηση. Μέσο για την επίτευξη αυτών των στόχων ήταν μια βαθύτερη, ανθρωπολογική πλέον, ερμηνεία της πολιτικής και των κοινωνικών σχέσεων. 

*** 

Στο έργο του «Μετά την Αυτοκρατορία» ο Τοντ τοποθετείται κατ’ αρχήν απέναντι στις δυο κύριες και συγκρουόμενες μεταξύ τους προσεγγίσεις για το μέλλον του κόσμου μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης. Γίνεται λόγος για το «Τέλος της ιστορίας» του Φουκουγιάμα και την «Σύγκρουση των πολιτισμών» του Χάντινγκτον. 

Για τον Φουκουγιάμα, μετά την πρόσφατη νίκη της φιλελεύθερης δημοκρατίας επί του κομμουνισμού και την παλιότερη επί του ναζισμού, ο πλανήτης οδηγείται προς την οικουμενικοποίηση της φιλελεύθερης δημοκρατίας και την διαρκή ειρήνη. Ο Χάντινγκτον θεωρεί αντίθετα ότι την σύγκρουση των ιδεολογιών που χαρακτήρισε τον 20ο αιώνα, θα την διαδεχθεί η σύγκρουση των πολιτισμών τον 21ο αιώνα, με πυρήνα του κάθε πολιτισμού μια διαφορετική θρησκεία. 

Ο Τοντ που κλίνει προς την μεριά του Φουκουγιάμα, παρά τις όποιες αντιρρήσεις του για την αφέλεια του εγελιανισμού του Αμερικανού στοχαστή, κατακεραυνώνει τον Χάντινγκτον και δίνει μια διαφορετική, όπως θα δούμε, ερμηνεία για τον βαρύνοντα ρόλο  της θρησκείας στις μεταψυχροπολεμικές εξελίξεις. Ο Τοντ, λοιπόν, στο πόνημα του «Μετά την Αυτοκρατορία» θεωρεί ότι η διάδοση της γραφής και της ανάγνωσης σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης καθώς και η μείωση των γεννήσεων αποτελούν  αξιόπιστους και αυτόνομους από άλλες παραμέτρους δείκτες, που καταδεικνύουν την μη αντιστρεπτή πορεία του πλανήτη προς τον εκσυγχρονισμό και την μετάβαση του προς την νεωτερικότητα. 

Η εκσυγχρονιστική διαδιαδικασία, κατά τον Τοντ, δεν προωθείται χωρίς αναταράξεις. Ο ριζοσπαστικός ισλαμισμός, για παράδειγμα, είναι μια ιδεολογία μετάβασης που εκφράζει την αγωνία του μουσουλμανικού κόσμου για την αποκοπή από τις ρίζες του στην πορεία του προς τον εκσυγχρονισμό. Ο ρόλος της θρησκείας είναι λοιπόν επικουρικός στο «Μετά την Αυτοκρατορία», αλλά αλλάζει κατά πολύ δυο δεκαετίες αργότερα στο «Η ήττα της Δύσης», όπως θα φανεί. 

Η ποικιλία τώρα των πολιτικών συστημάτων των κοινωνιών που εκσυγχρονίζονται και η μη ταύτισή τους κατ’ ανάγκην με την φιλελεύθερη δημοκρατία κατά τον Γάλλο ανθρωπολόγο συνδέεται με το διαφορετικό ανθρωπολογικό υπέδαφός τους, τις διαφορετικές κυρίως οικογενειακές δομές της παράδοσής τους. Υπάρχουν πέντε τύποι οικογενειακών δομών. Ο αγγλοσαξωνικός, ο ρωσικός, ο γαλλικός, ο γερμανικός και ο μουσουλμανικός. Ο κινεζικός είναι παραλλαγή του ρωσικού. Οι παράμετροι του μαζικού αλφαβητισμού και της μείωσης των γεννήσεων διεθνώς καθώς και η χρήση των τύπων οικογενειακών δομών «γειώνουν» ανθρωπολογικά τον «ιπτάμενο» εγελιανισμό του Φουκουγιάμα. 

Σε έναν κόσμο, εν πάση περιπτώσει, που σταθεροποιείται δημογραφικά και προοδεύει πολιτισμικά με την ανάπτυξη της εκπαίδευσης, συνεχίζει ο Τοντ στο «Μετά την Αυτοκρατορία», οι ΗΠΑ ως παγκόσμιος χωροφύλακας τείνουν να γίνουν άχρηστες για τον πλανήτη την ίδια στιγμή που από την δεκαετία του 1970 γίνονται ολοένα και πιο εξαρτημένες οικονομικά από αυτόν.¨ 

Πράγματι ήδη από την δεκαετία του 1970 η Αμερική εκφυλίζεται σταδιακά σε μαζικό εισαγωγέα πλειάδας προϊόντων, σε έναν οικουμενικό κεϋνσιανό καταναλωτή. Όλα αυτά στα πλαίσια μιας παγκόσμιας οικονομίας που χαρακτηρίζεται από μείωση της ζήτησης λόγω της συμπίεσης των μισθών και της έκρηξης των κερδών. Η Αμερική παράγει χρήμα δανειζόμενη και επίσης τυπώνοντάς το, οι υπόλοιποι παράγουν προϊόντα που καταναλώνονται κατά κύριο λόγο στις ελλειμματικές ΗΠΑ. 

Είναι χαρακτηριστικό ότι η Αμερική μετά την λήξη του ψυχρού πολέμου επιδίδεται σε έναν «θεατρικό μικρομιλιταρισμό» διαλέγοντας, όπως τονίζει ο Τοντ, πολέμους με αδύναμους αντιπάλους όπως το Ιράκ για να πείσει τους κύριους ανταγωνιστές της, την Ρωσία, την Ευρώπη, και την Ιαπωνία για την ισχύ της. 

Το «Μετά την Αυτοκρατορία» κλείνει με μια πρόβλεψη πιθανής χειραφέτησης της Ευρώπης από την Αμερική και συνεργασίας της με μια ανανεωμένη αλλά όχι στρατιωτικά απειλητική  Ρωσία. Σε αυτό το κατά τα άλλα ενδιαφέρον πόνημα υποβαθμίζεται ο ρόλος της Θρησκείας ως θεμελιώδους πυλώνα του πολιτισμού. Στο πρόσφατα εκδοθέν έργο του «Η ήττα της Δύσης» η θέση της θρησκείας  αναβαθμίζεται και ο ρόλος της διαφοροποιείται. 

*** 

Η ήττα της Δύσης αποδίδεται στην έκλειψη του προτεσταντισμού κυρίως αν και αναφέρονται και δυο άλλα αίτια. Υπάρχουν κατά τον Τοντ τρεις φάσεις στην ζωή του προτεσταντισμού: Η ενεργός πίστη, το «στάδιο ζόμπι» και το «στάδιο μηδέν», ή έκλειψη του δηλαδή. Στον προτεσταντικό κόσμο (την Αμερική, την Αγγλία, την Γερμανία και την Σκανδιναβία) στην περίοδο που η θρησκευτική αυτή πίστη ήταν ενεργός, όπως έδειξε ο Μαξ Βέμπερ, ο φόβος καταδίκης στην κόλαση και η ανάγκη να ανιχνευθούν ενδείξεις σωτηρίας οδήγησε στην ανάπτυξη αυστηρού εργασιακού ήθους και στην οικοδόμηση ισχυρής ατομικότητας. Παράλληλα η αναζήτηση άμεσης και χωρίς την διαμεσολάβηση του ιερατείου  πρόσβασης στην Βίβλο κατέστησε αναγκαία την μαζική εκμάθηση γραφής και ανάγνωσης. 

Ανάμεσα στην έκλειψη και την ενεργό παρουσία της θρησκευτικής πίστης παρεμβάλλεται κατά τον Τοντ μια ενδιάμεση φάση, το «στάδιο ζόμπι», όπου η πίστη φθίνει αλλά παραμένει ισχυρή η προτεσταντική ηθική. Στην Αμερική το «στάδιο ζόμπι» κρατάει από τις αρχές του 20ου αιώνα μέχρι και την προεδρία Αϊζενχάουερ. Η Αμερική σ’ αυτό το διάστημα διατηρούσε όλες τις αξίες του προτεσταντισμού -την αποτελεσματικότητα του εκπαιδευτικού συστήματος, την εργασιακή ηθική και την ομαλή ένταξη του ατόμου στην κοινότητα- με την πίστη όμως να υποχωρεί και να διαβρώνεται. 

Ασφαλής δείκτης κατά τον Γάλλο ανθρωπολόγο του περάσματος στο τρίτο στάδιο, το «στάδιο μηδέν», όπου εκλείπει πλέον τόσο η μεταφυσική όσο και η ηθική της πίστης, είναι η υιοθέτηση από τις κυβερνήσεις του γάμου των ομοφύλων και προπαντός οι προσπάθειες των διεμφυλικών ατόμων για τις λεγόμενες φυλομεταβάσεις, καθώς κάτι τέτοιο συνιστά κατά τον Τοντ άρνηση της πραγματικότητας, δηλαδή μια μορφή ακραίου μηδενισμού (εκτός βέβαια αν προϋπάρχουν ανατομικά προβλήματα). 

Η φθορά τώρα της θρησκείας και της κοινωνικής ηθικής στην Αμερική αλλά και στην υπόλοιπη Δύση συνδυάσθηκε με ένα δεύτερο αίτιο παρακμής, την οικονομική αποδυνάμωση έναντι άλλων δυνάμεων (Κίνας, Ινδίας, Ρωσίας κ.λπ.).Η παγκοσμιοποίηση και οι απανωτές κρίσεις των τελευταίων ετών κατέστησαν την Δύση στο σύνολό της -χωρίς εξαιρέσεις πια όπως στο «Μετά την Αυτοκρατορία»- ανίκανη για παράδειγμα να κατασκευάσει τα όπλα και τα πολεμοφόδια τα αναγκαία για την Ουκρανία. Οι Δυτικοί έστειλαν τους Ουκρανούς σχετικά αόπλους στην αποτυχημένη αντεπίθεση τους του καλοκαιριού του 2023. 

Το τρίτο αίτιο, πέραν της έκλειψης του προτεσταντισμού και της οικονομικής αποδυνάμωσης, που σχετίζεται με την ήττα της Δύσης είναι η συστράτευση των περισσοτέρων χωρών του κόσμου με την Ρωσία. Ο Παγκόσμιος Νότος, ιδίως, όταν διαπίστωσε ότι η Ρωσία άντεξε το πρώτο σοκ των κυρώσεων κράτησε στάση τουλάχιστον ευμενούς ουδετερότητας απέναντι στην Ρωσία. Οι επιφυλάξεις της Ρωσίας απέναντι στις υπερβολές των δικαιωματιστών έπαιξαν και αυτές τον ρόλο τους, λειτουργώντας σαν  η κατ’ εξοχήν ήπια ισχύς της Μόσχας. 

Ο Τοντ έχει δίκιο να επισημαίνει ότι η νεωτερικότητα αργοπεθαίνει στα παλαιά της κέντρα ενώ βρίσκει νέα ζωή στην περιφέρεια του πλανήτη. Εκεί η διαδικασία εκσυγχρονισμού και εξατομίκευσης προσλαμβάνει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά συνδυαζόμενη με τις ντόπιες ανθεκτικές παραδόσεις. Αλλά κάποτε θα έρθει και η σειρά της περιφέρειας να αναρωτηθεί αν υπάρχει το πέρα από το άτομο.

“Στο μπαλκόνι” (1956). Εικαστική κατασκευή του, άγγλου σερ, Peter Thomas Blake

Η ήττα της Δύσης 

Ευρωπαϊκή Επιτροπή: Οι 10 Έλληνες Επίτροποι στην ιστορία της

0

Μια ιστορική αναδρομή στις προσωπικότητες που εκπροσώπησαν την Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή από το 1981 έως σήμερα

Το 1953, με σκοπό την προστασία των κοινοτικών συμφερόντων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ιδρύθηκε στις Βρυξέλλες η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (ή Κομισιόν). Αποτελεί το πολιτικά ανεξάρτητο εκτελεστικό όργανο της ΕΕ και διευθύνεται από μια ομάδα 27 επιτρόπων.

Κάθε κράτος μέλος εκπροσωπείται από έναν επίτροπο ο οποίος, με ενιαίο ευρωπαϊκό χαρακτήρα και χωρίς κυβερνητικές παρεμβάσεις, διαχειρίζεται ένα χαρτοφυλάκιο και εργάζεται για την υλοποίηση συγκεκριμένων πολιτικών προτεραιοτήτων τις οποίες καθορίζει ο/η πρόεδρος της Επιτροπής.

Γεώργιος Κοντογεώργης (1981-1985)

Ο Γεώργιος Κοντογεώργης υπήρξε ο πρώτος Έλληνας επίτροπος της τότε ΕΟΚ (σήμερα Ευρωπαϊκή Ένωση). Στις εκλογές του 1977 εξελέγη βουλευτής Επικρατείας με τη Νέα Δημοκρατία και διορίστηκε υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου, αρμόδιος για τις σχέσεις της Ελλάδας με τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες.

Από τη θέση αυτή, συνέβαλε σημαντικά στις διαπραγματεύσεις ένταξης της Ελλάδας στην ΕΟΚ. Το 1981 ανέλαβε επίτροπος στην ΕΟΚ με το χαρτοφυλάκιο των Μεταφορών και της Αλιείας, θέση που διατήρησε μέχρι το 1985.

Σε ομιλία του τον Οκτώβρη του 1984 ανέφερε πως στον προϋπολογισμό του έτους, από τα 80 εκατομμύρια συνολικά διαθέσιμα ΕΛΜ (λογιστική μονάδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων) τα 25 προορίζονταν για τον εκσυγχρονισμό της οδού Βορρά-Νότου στην Ελλάδα και, κατά συνέπεια, για τις συνδέσεις των χωρών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας με τη Μέση Ανατολή.

Παράλληλα, πρότεινε τη δημιουργία οργανισμών αρμόδιων για το συντονισμό της ανάπτυξης των μεταφορών στην περιοχή της Μεσογείου.

Ο Κοντογεώργης απεβίωσε στην Αθήνα στις 9 Νοεμβρίου 2009.

Γρηγόρης Βάρφης (1985-1989)

Έχοντας ακολουθήσει νομικές και οικονομικές σπουδές, ο Γρηγόρης Βάρφης δραστηριοποιήθηκε πολιτικά στις τάξεις του ΠαΣοΚ, κυρίως σε θέματα ευρωπαϊκής και εξωτερικής πολιτικής.

Κατά την πρώτη προεδρεία του Ζακ Ντελόρ, ο Βάρφης διετέλεσε επίτροπος Περιφερειακής Πολιτικής της ΕΟΚ από το 1985 μέχρι το 1986.

Την τετραετία 1986-1989 ανέλαβε τον συντονισμό των Διαρθρωτικών Ταμείων και Προστασίας των Καταναλωτών.

Πέθανε στις 10 Σεπτεμβρίου 2017, σε ηλικία 90 ετών.

Βάσω Παπανδρέου (1989-1993)

Η Βάσω Παπανδρέου, έχοντας διατελέσει βουλευτής και υπουργός του ΠαΣοΚ, επελέγη επίτροπος της Ελλάδας στην ΕΟΚ για το διάστημα 1989-1993 κατά την δεύτερη θητεία του Ζακ Ντελορ, ενώ υπήρξε η πρώτη γυναίκα επίτροπος στην ιστορία του θεσμού.

Της ανατέθηκε το χαρτοφυλάκιο για την Απασχόληση, τις Εργασιακές Σχέσεις και Κοινωνικές Υποθέσεις, το Ανθρώπινο Δυναμικό, την Εκπαίδευση και Κατάρτιση, και την Ισότητα των δύο Φύλων.

Κατά τη διάρκεια της θητείας της, έδωσε νέες ευκαιρίες εκπαίδευσης, προώθησε την προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων, προστάτευσε τη μητρότητα, επέμεινε στην ισότητα των δύο φύλων και έδειξε ιδιαίτερη μέριμνα για τους απόμαχους της εργασίας και τα άτομα με ειδικές ανάγκες.

Συγχρόνως, προώθησε την Ευρωπαϊκή Κοινωνική Χάρτα και κατοχύρωσε τον Κοινωνικό Διάλογο σε ολόκληρη την Ευρώπη. Μάλιστα, ο διεθνής τύπος την αποκάλεσε «Καρυάτιδα της Δημοκρατίας» και «Σιδηρά Κυρία».

Ως επίτροπος στην ΕΟΚ, η Βάσω Παπανδρέου συγκρούστηκε με διάφορους συντηρητικούς ηγέτες, κυρίως τη Μάργκαρετ Θάτσερ.

Ιωάννης Παλαιοκρασσάς (1993-1995)

Ο Ιωάννης Παλαιοκρασσάς διετέλεσε επίτροπος Περιβάλλοντος και Αλιείας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά την περίοδο 1993 –1995.

Πρότεινε την πλήρη κατάργηση της αλιείας με παρασυρόμενα δίχτυα από τις αρχές του 1998, σχέδιο που τότε δεν προχώρησε λόγω των μαζικών αντιδράσεων.

Στις 14 Ιουλίου 1992, το αυτοκίνητο του έγινε στόχος τρομοκρατικής επίθεσης με ρουκέτες από τη 17 Νοέμβρη στο κέντρο της Αθήνας. Από την επίθεση σκοτώθηκε ένας περαστικός, ο 22χρόνος φοιτητής Θάνος Αξαρλιάν.

Πέθανε στις 2 Οκτωβρίου 2021.

Χρήστος Παπουτσής (1995-1999)

Μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και του Εκτελεστικού Γραφείου του ΠαΣοΚ, ο Χρήστος Παπουτσής εξελέγη ευρωβουλευτής το 1984, 1989 και 1994, και υπήρξε αντιπρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος για επτά χρόνια (1987-1994).

Στο διάστημα 1995-1999 ανέλαβε επίτροπος Ενέργειας και κατά τη διάρκεια της θητείας του, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έθεσε ως προτεραιότητα μια συνδυασμένη ευρωπαϊκή πολιτική για την ενέργεια και την προστασία του περιβάλλοντος.

Παράλληλα, θεμελιώθηκε η Ευρωπαϊκή Εσωτερική Αγορά Ενέργειας.

Άννα Διαμαντοπούλου (1999-2004)

Η βουλευτική πορεία της Άννας Διαμαντοπούλου ξεκίνησε το 1996 όταν εκλέχθηκε βουλευτής Κοζάνης. Eπελέγη ως επίτροπος στην Επιτροπή Ρομάνο Πρόντι με αρμοδιότητα τα θέματα Απασχόλησης και Κοινωνικών Θεμάτων, την περίοδο 1999-2004.

Το χαρτοφυλάκιο της, μεταξύ άλλων, περιλάμβανε τη βελτίωση των δεξιοτήτων μέσω της κατάρτισης, εξάλειψη των διακρίσεων, επίτευξη της ισότητας των φύλων, καταπολέμηση του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, καθώς και ενίσχυση των ατόμων με αναπηρίες.

Τον Φεβρουάριο του 2004 παραιτήθηκε προκειμένου να θέσει υποψηφιότητα στις εθνικές εκλογές και αντικαταστάθηκε από τον Σταύρο Δήμα.

Σταύρος Δήμας (2004-2009)

Ο Σταύρος Δήμας είναι Έλληνας δικηγόρος, οικονομολόγος και πολιτικός. Έχει διατελέσει υπουργός και επίτροπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Απασχόληση και τις Κοινωνικές Υποθέσεις, αλλά και για το Περιβάλλον.

Τον Μάρτιο του 2004, διορίστηκε Επίτροπος Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων, αναλαμβάνοντας το χαρτοφυλάκιο από την προηγούμενη Ελληνίδα Ευρωπαία επίτροπο Άννα Διαμαντοπούλου.

Ο Σταύρος Δήμας προτάθηκε για τη θέση του Έλληνα Επιτρόπου στην Επιτροπή Μπαρόζο, όταν και διορίστηκε επίτροπος για το Περιβάλλον, αναλαμβάνοντας καθήκοντα στις 22 Νοεμβρίου 2004. Ο ίδιος ανακοίνωσε ότι θα επικεντρωθεί γύρω από τέσσερις βασικούς άξονες: την κλιματική αλλαγή, τη βιοποικιλότητα, τη δημόσια υγεία και την αειφορία.

Κατά τη διάρκεια της θητείας του ασχολήθηκε με το Πρωτόκολλο του Κιότο, με το Ευρωπαϊκό Οικολογικό Πρόγραμμα Natura 2000, την Ευρωπαϊκή Οδηγία REACH αλλά και την επιβολή καλύτερης περιβαλλοντικής νομοθεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ήρθε πολλές φορές σε αντιπαράθεση με τις ισχυρές γερμανικές αυτοκινητοβιομηχανίες και τη Γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ προκειμένου να προχωρήσει σε παρεμβάσεις για την παραγωγή καθαρότερων οχημάτων. Η εκστρατεία του περιλάμβανε μέτρα για τη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και την αντιμετώπιση του φαινομένου του θερμοκηπίου.

Ο Δήμας πέτυχε τη θέσπιση ορίου εκπομπής διοξειδίου του άνθρακα από τα αυτοκίνητα στα 120 γραμμάρια ανά χιλιόμετρο, με αποτέλεσμα το 2008 να αναδειχθεί «Επίτροπος της Χρονιάς» τόσο από τις Financial Times όσο και από την EuropeaVoice, εφημερίδα που εκδίδεται από τον Εconomist.

Μαρία Δαμανάκη (2009-2014)

Η Μαρία Δαμανάκη ανέπτυξε δραστηριότητα εντός της Αριστεράς, στις αρχές του 1970, λαμβάνοντας μέρος στον αντιδικτατορικό αγώνα, ενώ ήταν η φωνή πίσω από το ραδιοφωνικό σταθμό του Πολυτεχνείου.

Μετά την πτώση της χούντας εξελέγη βουλευτής, αρχικά του Κ.Κ.Ε. και εν συνεχεία με τον Συνασπισμό της Αριστεράς και της Προόδου, του οποίου και εκλέχτηκε πρόεδρος τον Μάρτιο του 1991.

Το 2003, παραιτήθηκε από το κόμμα και από την βουλευτική της έδρα και αποφάσισε να ενταχθεί στο ΠαΣοΚ, απ’ όπου και εξελέγη βουλευτής το 2004, το 2007 και το 2009. Παραιτήθηκε από βουλευτής τον Φεβρουάριο του 2010.

Στις 27 Νοεμβρίου 2009 διορίστηκε εκπρόσωπος της Ελλάδας στην Επιτροπή του Μπαρόζο και της ανατέθηκε ο τομέας των Ναυτιλιακών Υποθέσεων και της Αλιείας.

Οι θέσεις της περιλάμβαναν την δημιουργία μιας ευρωπαϊκής στρατηγικής για τις θάλασσες, μέτρα για την ανάκαμψη της Ευρώπης από την οικονομική κρίση καθώς και την ανάπτυξη προοπτικών για να ξεπεράσει η Ελλάδα τις οικονομικές της δυσκολίες. Η Μαρία Δαμανάκη παρέμεινε στη θέση αυτή έως το 2014.

Δημήτρης Αβραμόπουλος (2014-2019)

Κατά την ανακοίνωση της νέας σύνθεσης της Κομισιόν του Ζαν Κλοντ Γιούνκερ στις αρχές Σεπτεμβρίου του 2014, ο Δημήτρης Αβραμόπουλος, Έλληνας πολιτικός της Νέας Δημοκρατίας, ανέλαβε τη θέση του Επιτρόπου για θέματα Μετανάστευσης και Εσωτερικών Υποθέσεων.

Μεταξύ των αρμοδιοτήτων του ήταν η βελτίωση του ελέγχου των συνόρων, η διασφάλιση της πλήρους εφαρμογής του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου, η αντιμετώπιση της παράτυπης μετανάστευσης, καθώς και η αναθεώρηση της νομοθεσίας για τη «μπλε κάρτα».

Ως επίτροπος διαφώνησε με την πρόταση του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ για κατάργηση του συστήματος κατανομής των προσφύγων και των λαθρομεταναστών μεταξύ των κρατών-μελών της ΕΕ.

Μαργαρίτης Σχοινάς (2019- 2024)

Ο Μαργαρίτης Σχοινάς είναι Έλληνας πολιτικός και σημερινός Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Προώθηση του Ευρωπαϊκού Τρόπου Ζωής.

Πρόκειται για ένα στέλεχος που προέρχεται από τα σπλάχνα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής καθώς, πριν αναλάβει επίτροπος, είχε διοριστεί αναπληρωτής διευθυντής του Γραφείου Συμβούλων Ευρωπαϊκής Πολιτικής, από τον τότε πρόεδρο της Κομισιόν Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, ενώ έχει διατελέσει Επικεφαλής Εκπρόσωπος Τύπου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και Αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής της Διεύθυνσης Επικοινωνίας της Επιτροπής.

Στις 10 Σεπτεμβρίου 2019, ανακοινώθηκε από την Πρόεδρο της Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν η ανάθεση της θέσης του Αντιπροέδρου της Κομισιόν για την Προώθηση και Προστασία του Ευρωπαϊκού Τρόπου Ζωής στον Μαργαρίτη Σχοινά, επιλογή που επικροτήθηκε.

Στο χαρτοφυλάκιο του περιλαμβάνεται η ανάπτυξη διαύλων νόμιμης μετανάστευσης, ο συντονισμός των εργασιών για ένα νέο σύμφωνο μετανάστευσης και το ασύλου και η ανάληψη ηγετικού ρόλου στον αγώνα της Επιτροπής κατά του αντισημιτισμού.

https://www.tovima.gr/2024/05/15/politics/eyropaiki-epitropi-oi-10-ellines-epitropoi-stin-istoria-tis/

«Εσείς στην Ελλάδα χαμογελάτε πολύ, στην Τουρκία χαμογελάνε οι υπηρέτες και οι υποτακτικοί…»

3
(Τετάρτη 15 Μαΐου 2024)
…υπόκλιση(;) πρωθυπουργού στο τουρκικό άγημα

[δημοσιεύτηκε 10:43-15/05/24, ανανεώθηκε 12:10-15/05/24] 

Συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν: Τα ήσσονα υπερτονίστηκαν και τα μείζονα αποσιωπήθηκαν – Η επικοινωνιακή διαχείριση των ελληνοτουρκικών

Υπάρχουν συγκεκριμένα ερωτήματα σε σχέση με την προωθούμενη ελληνοτουρκική προσέγγιση τα οποία λίγο πολύ έχουμε θέσει στο παρελθόν αλλά δε φαίνεται να απασχολούν τον δημόσιο διάλογο…
Καταρχάς, γιατί δεν υπάρχει ανταποδοτική πρόβλεψη για την Ελλάδα που να αντισταθμίζει το δώρο της λεγόμενης «εξπρές βίζας» σε τούρκους πολίτες; Ο Χακάν Φιντάν σε συνέντευξη που παραχώρησε μετά την επίσκεψη Μητσοτάκη στην Άγκυρα (13/05/24) είπε ότι ο Ερντογάν έκανε προτάσεις ώστε «οι δύο χώρες να μοιραστούν και να προωθήσουν από κοινού την τουριστική πίτα, θέτοντας κοινούς τουριστικούς στόχους». Προφανώς το «καζάν-καζάν» είναι και εδώ ετεροβαρές και εντάσσεται στο πλαίσιο του επιθετικού «Turkaegean» το οποίο επιφέρει ήδη απτά αποτελέσματα. Προκαλεί «αναγούλα» για παράδειγμα το γεγονός ότι το Αιγαίο διαφημίζεται καθημερινά στο μετρό του Λονδίνο -και αλλού- ως «Turkaegean, Coast of Happiness, Go Turkiye»! Και άντε να ανατρέψεις μελλοντικά αυτήν την κατάσταση από τη διεθνή κοινή γνώμη…
Πολύς λόγος επίσης γίνεται από την τουρκική πλευρά και για την λεγόμενη «οικονομική διείσδυση» στην Ελλάδα γεγονός που κινεί υποψίες -ακόμη και η χρήση του όρου «διείσδυση»- για συγκεκριμένο σχέδιο πίσω από αυτήν. Ο Χ. Φιντάν δήλωσε σχετικά: «Οι δύο χώρες βρίσκονται σε αναζήτηση του τρόπου με τον οποίο τόσο το Αιγαίο όσο και η ηπειρωτική χώρα των δύο χωρών μπορούν να λειτουργήσουν σε μια ευνοϊκή ατμόσφαιρα με κοινά έργα στην οικονομία, τον τουρισμό και την κοινή ανάπτυξη. Βλέπουμε ότι ο τουρισμός είναι προς το συμφέρον και των δύο χωρών. Από την άποψη αυτή, βλέπουμε ότι οι επιχειρηματίες μας αξιοποιούν όλο και περισσότερο τη θέλησή τους για αμοιβαίες επενδύσεις. Ειλικρινά, τις ενθαρρύνουμε».
Αποκαλυπτικά είναι τα στοιχεία της Golden Visa από τα οποία προκύπτει ότι οι τούρκοι επενδυτές ήδη αποτελούν τη δεύτερη μεγαλύτερη ομάδα με άδειες παραμονής, μετά τους Κινέζους, ξεπερνώντας ακόμη και τους Ρώσους. Η διογκούμενη ασύμμετρη απειλή των ανεξέλεγκτων τουρκικών «επενδύσεων» σε νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και όχι μόνο, ακόμη και σε νησιά που βρίσκονται στη λίστα των τουρκικών αμφισβητήσεων, δεν μας προβληματίζει; Εκτός τούτου, ποιός έχει το πάνω χέρι στην επιθετική οικονομική «διείσδυση», ο «επενδυτής» ή ο πωλητής; Είναι ή δεν είναι και αυτό μια μορφή ήπιας υποταγής στο υπέρτερο γεωπολιτικό δυναμικό της γείτονος με τα 85 εκατομμύρια κατοίκους;
Τούρκος αξιωματικός προς Σ. Φενέκο: «Εσείς στην Ελλάδα χαμογελάτε πολύ, στην Τουρκία χαμογελάνε οι υπηρέτες και οι υποτακτικοί, οι Τούρκοι αφέντες δεν χαμογελάνε!»
Ακόμη και το ζήτημα που δημιουργήθηκε με τα θαλάσσια πάρκα ενδέχεται να κρύβει ύποπτες μεθοδεύσεις με απώτερο στόχο την «συνεκμετάλλευση». «Το ενδεχόμενο να προκύψει στην πορεία συνεργασία Ελλάδας -Τουρκίας με την δημιουργία κοινών πάρκων με την εμπλοκή επιχειρηματιών και την οικονομική στήριξη των κρατών, μένει να αποδειχθεί, καθώς έγκυρες πηγές επισημαίνουν ότι η συζήτηση αυτή υφίσταται ήδη στο παρασκήνιο. Στην περίπτωση αυτή θα μιλάμε δηλαδή για συνεκμετάλλευση δια της πλαγίας…» έγραφε το omegapress.gr.
Ως γενικό συμπέρασμα από την επίσημη επίσκεψη Μητσοτάκη στην Άγκυρα προκύπτει ότι η κυβέρνηση συνεχίζει να διαχειρίζεται τα ελληνοτουρκικά με επικοινωνιακούς όρους (υποβάθμιση της σοβαρότητας της απειλής της τουρκικής αναθεωρητικής πολιτικής), με αυτοσκοπό την διατήρηση του μορατόριουμ, αντί να στηρίζεται σε μια καλά σχεδιασμένη μακρόπνοη εθνοκεντρική στρατηγική -η οποία προφανώς δεν υπάρχει-, γεγονός που νομοτελειακά οδηγεί στη σαλαμοποίηση και την σταδιακή υποχώρηση από πάγιες θέσεις ή την υλοποίηση του «οράματος Μητσοτάκη».
Τέλος, από τις δηλώσεις του Χ. Φιντάν, ο οποίος ομολόγησε ότι: «Το καλό είναι ότι και οι δύο πλευρές είναι σε θέση να συζητούν όλα τα προβλήματα με τον πιο ανοικτό τρόπο και σε κατάλληλες βάσεις. Με τον Έλληνα ομόλογό μου [σσ. Γ. Γεραπετρίτη], συζητάμε πολύ άνετα πολλά θέματα που σχετίζονται με ζητήματα ασφάλειας, ιδιαίτερα το πρόβλημα του Αιγαίου και το πρόβλημα των μειονοτήτων [sic: πληθυντικός!]», συνάγεται ότι η μυστική διπλωματία καλά κρατεί, και παρότι δημοσίως παρουσιάζεται μια επίπλαστη εικόνα νηνεμίας -και δήθεν «καλού κλίματος»-, παρασκηνιακά πραγματοποιούνται εργώδεις μεθοδεύσεις σε μείζονα εθνικά ζητήματα οι οποίες θα μας αποκαλυφθούν εν ευθέτω χρόνω στην κατάλληλη πολιτική συγκυρία. Γι’ αυτό άλλωστε από τώρα μέχρι και τον Νοέμβριο του 2024 σχεδιάζονται άλλες 3 συναντήσεις μεταξύ Ερντογάν και Μητσοτάκη, ώστε η κοινή γνώμη να αντιληφθεί -και να προετοιμαστεί- για τις κυοφορούμενες εξελίξεις. Αντίστοιχη τακτική εφαρμόστηκε και κατά την παρωδία των Πρεσπών με τα γνωστά αποτελέσματα…
Το μεγάλο ερώτημα που δεν έχει τεθεί προς την κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι: Η Ελλάδα τί έχει κερδίσει από την όλη διαδικασία; Σχεδόν ένα χρόνο σεβασμού των κανόνων Εναέριας Κυκλοφορίας;

Πηγή: i-epikaira.blogspot.com

Ν. Βαρσακέλης: γιατί Αποκλίνει η Ελλάδα από την ΕΕ: Είναι η Παραγωγικότητα

0

Νίκος Χ. Βαρσακέλης

Τμήμα Οικονομικών Επιστημών

Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης

barsak@econ.auth.gr

Στο άρθρο που δημοσιεύθηκε την προηγούμενη Κυριακή στην Μακεδονία, παρουσιάστηκε η διαχρονική εξέλιξη της συνολικής παραγωγικότητας (TFP)  στην Ελλάδα από τις αρχές της δεκαετίας του 1950 μέχρι το 2019. Όμως μια ανοικτή οικονομία, όπως η Ελλάδα, που συμμετέχει στο παγκόσμιο οικονομικό γίγνεσθαι, ανταγωνίζεται με άλλες χώρες σε επίπεδο προϊόντων, υπηρεσιών, επενδύσεων, κλπ. Επομένως oi χώρες που επιτυγχάνουν υψηλότερη παραγωγικότητα θα επιτυγχάνουν υψηλότερες εξαγωγές, υψηλότερες ξένες επενδύσεις, ανατροφοδότηση της παραγωγικότητας και τελικά υψηλότερο κατά κεφαλήν εισόδημα και οικονομική ευημερία.

Ο δείκτης συνολικής παραγωγικότητας TFP που χρησιμοποιήσαμε στο προηγούμενο άρθρο υπολογίζεται σε σταθερές τιμές εθνικού νομίσματος (ευρώ) και είναι κατάλληλος για την μελέτη της διαχρονικής εξέλιξης μιας οικονομικής μεταβλητής. Στο σημερινό άρθρο, επειδή θα ασχοληθούμε με την σύγκριση μεταξύ χωρών, θα χρησιμοποιήσουμε τον δείκτη TFP σε ισοδυναμία αγοραστικών δυνάμεων με βάση τις ΗΠΑ=1 (Penn World Table).

Οι χώρες που επιλέξαμε ανήκουν σε δυο κατηγορίες. Οι χώρες που στα τέλη της δεκαετίας του 1970 ανήκαν στις αναπτυσσόμενες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης: Ελλάδα, Ιρλανδία, Ισπανία και Πορτογαλία. Η δεύτερη κατηγορία περιλαμβάνει τις αναπτυγμένες χώρες: Βέλγιο, Γαλλία, Γερμανία, Δανία,  Ολλανδία. Από την απλή παρουσίαση του διαγράμματος προκύπτουν ορισμένες διαπιστώσεις.

Η Ελλάδα, στο σύνολο της περιόδου από το 1955 μέχρι το 2019, παρουσιάζει την χαμηλότερη TFP από όλες τις υπόλοιπες χώρες που εξετάζουμε, είτε αυτές είναι αναπτυγμένες είτε αναπτυσσόμενες. Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμη και από τις χώρες που εισήλθαν στην ΕΕ μετά από την Ελλάδα όπως η Ισπανία και η Πορτογαλία, η TFP της χώρας είναι σημαντικά χαμηλότερη.

Από τις αναπτυσσόμενες χώρες και από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 η Ιρλανδία παρουσιάζει τον υψηλότερο δείκτη παραγωγικότητας, ο οποίος στο απόγειο της περιόδου 2003-2004 έφτασε να είναι διπλάσιος από τον αντίστοιχο της Ελλάδας.

Εάν λοιπόν η συνολική παραγωγικότητα της Ελλάδας είναι η χαμηλότερη από τις εξεταζόμενες χώρες, τότε λογική οικονομική συνέπεια είναι το χαμηλότερο κατά κεφαλήν εισόδημα από αυτές τις χώρες. Πώς εξηγείται αυτή η κακή οικονομική απόδοση της ελληνικής οικονομίας; Η εξήγηση είναι πολυπαραγοντική. Ενδεικτικά αναφέρω με βάση τους παράγοντες που επηρεάζουν την TFP, σύμφωνα με την οικονομική επιστήμη: κακό εκπαιδευτικό σύστημα που δεν δημιουργεί υψηλό ανθρώπινο κεφάλαιο, κακές πολιτικές προσέλκυσης ξένων αμέσων επενδύσεων, οι οποίες μεταφέρουν τεχνογνωσία, κατακερματισμός της επιχειρηματικής δραστηριότητας σε εκατοντάδες χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις, πολλές φορές ατομικού χαρακτήρα που δεν δύνανται να αφομοιώσουν τα σύγχρονα εργαλεία της οικονομικής δραστηριότητας, υπερτροφικός δημόσιος τομέας που απορροφά πόρους που είναι απαραίτητοι όμως για την ανάπτυξη των ιδιωτικής δραστηριότητας (crowding out). Τέλος, να τονισθεί ή σχεδόν απούσα συνεργασία έρευνας και επιχειρηματικής δραστηριότητας. Όλα τα παραπάνω τα έχουν καταφέρει οι εξεταζόμενες χώρες. Επενδύουν σε αυτά.

Επειδή η εξέλιξη της συνολικής παραγωγικότητας γίνεται μακροπρόθεσμα, εάν δεν αλλάξει η χώρα πολιτική σε μακροοικονομικό και μικροοικονομικό επίπεδο, τότε η απόκλιση αυτή στα θεμελιώδη θα παραμένει, και ενδεχομένως να διευρύνεται, με αποτέλεσμα την περαιτέρω διεύρυνση της οικονομικής ευημερίας μεταξύ Ελλάδας και των εξεταζόμενων χώρων της ΕΕ.

Τέλος, αξίζει ο αναγνώστης να παρατηρήσει την πορεία της συνολικής παραγωγικότητας στην Ιταλία, μιας από τις μεγάλες βιομηχανικές δυνάμεις της ΕΕ και του κόσμου. Η συνολική παραγωγικότητα της Ιταλίας, από τα μέσα της δεκαετίες του 1990, γίνεται πλέον από τις χαμηλότερες των εξεταζόμενων χωρών και είναι μόλις υψηλότερη από την αντιστοιχεί της Πορτογαλία και της Ελλάδα, ενώ στις προηγούμενες περιόδους ήταν από τις υψηλότερες. Ακόμη και σε περιόδους πολιτικής αστάθειας, η Ιταλία παρήγαγε με υψηλή παραγωγικότητα. Από τα μέσα του 1990 το παραγωγικό μοντέλο της Ιταλίας φαίνεται να αποδιαρθρώνεται και η εικόνα του φαίνεται στο TFP. Η περίοδος αποδιάρθρωσης συμπίπτει με την άνοδο στην εξουσία του λαϊκιστή Μπερλουσκόνι, ο όποιος επικαλούνταν το επιχείρημα ότι όντας επιτυχημένος επιχειρηματίας θα είναι και κάλος πρωθυπουργός. Η πορεία της Ιταλίας είναι ένα χρήσιμο μήνυμα ότι ο λαϊκισμός προκαλεί μακροπρόθεσμες αρνητικές επιπτώσεις στην οικονομία. Χρόνια πολλά σε όλους και όλες.

Πηγή: www.ggdc.net/pwt

Ιορδανία: Απετράπη τρομοκρατική ενέργεια από φιλοϊρανικούς πυρήνες – Προσπάθησαν να περάσουν όπλα από τα σύνορα

0

Σχέσεις με τη Χαμάς υποδεικνύουν οι έρευνες των υπηρεσιών ασφαλείας του Βασιλείου της Ιορδανίας

Η Ιορδανία ανέκοψε σχέδιο, κατά πάσα πιθανότητα υπό τον συντονισμό του Ιράν, για λαθρεμπόριο όπλων στο Βασίλειο με σκοπό να υποστηρίξει τους αντιπάλους της μοναρχίας, σε ενδεχόμενες πράξεις δολιοφθοράς, σύμφωνα με τις ιορδανικές υπηρεσίες ασφαλείας.

Τα όπλα, που εστάλησαν από πολιτοφυλακές στη Συρία υποστηριζόμενες από το Ιράν, προορίζονταν για πυρήνα της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στην Ιορδανία, ο οποίος έχει συνδέσεις με τη στρατιωτική πτέρυγα της παλαιστινιακής οργάνωσης Χαμάς.

Η κρύπτη που περιείχε τον οπλισμό κατασχέθηκε και τα μέλη του πυρήνα, Ιορδανοί παλαιστινιακής καταγωγής, συνελήφθησαν.

Οι δύο ιορδανικές πηγές, οι οποίες ζήτησαν ανωνυμία, αρνήθηκαν να αποκαλύψουν τις πράξεις δολιοφθοράς που φέρεται να σχεδιάζονταν, επικαλούμενες τρέχουσες έρευνες και το απόρρητο των μυστικών επιχειρήσεων.

Στόχος της συνωμοσίας φέρεται να ήταν η αποσταθεροποίηση της Ιορδανίας, μιας χώρας που θα μπορούσε να αποτελέσει περιφερειακό σημείο ανάφλεξης στην κρίση της Γάζας, καθώς φιλοξενεί αμερικανική στρατιωτική βάση και συνορεύει με το Ισραήλ, τη Συρία και το Ιράκ, όπου και οι δύο φιλοξενούν πολιτοφυλακές υποστηριζόμενες από το Ιράν.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/iordania-apetrapi-tromokratiki-energeia-apo-filoiranikous-pyrines-prospathisan-na-perasoun-opla-apo-ta-synora/

ΕΚΤΑΚΤΟ: Με εγκεφαλικό στο Τζάνειο ο Δημήτρης Σταρόβας

1

Βρίσκεται στην μονάδα εντατικής θεραπείας

Ο δημοφιλής καλλιτέχνης Δημήτρης Σταρόβας νοσηλεύεται στο Τζάνειο Νοσοκομείο με εγκεφαλικό.

Βρίσκεται στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας.

Περισσότερα σε λίγο.

https://www.pronews.gr/politismos/prosopa/ektakto-me-egkefaliko-nosileyetai-sto-tzaneio-o-dimofilis-kallitexnis-dimitris-starovas/

Στοιχεία-σοκ από την ΕΛ.ΑΣ για την ενδοοικογενειακή βία: 493 περιστατικά σε έξι ημέρες – Ο ρόλος του panic button και τα safe houses

0

Μετά τη δολοφονία της 28χρονης Κυριακής Γρίβα στους Αγίους Αναργύρους, έχουν αυξηθεί οι καταγγελίες στην ΕΛ.ΑΣ. είπε η εκπρόσωπος Τύπου της ΕΛ.ΑΣ, Κωνσταντία Δημογλίδου, δίνοντας σοκαριστικά στοιχεία για την ενδοικογενειακή βία.

Μιλώντας στην εκπομπή «Συνδέσεις» του ΕΡΤNews η κα Δημογλίδου ανέφερε πως «493 περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας, από τις 6 – 12 Μαΐου διαχειρίστηκαν οι αστυνομικοί σε όλη τη χώρα» και συμπλήρωσε:

«Περίπου 500 περιστατικά δέχονται οι αστυνομικοί είτε σε κάποιο γραφείο αντιμετώπισης ενδοοικογενειακής βίας είτε σε κάποιο αστυνομικό τμήμα. Ανταποκρίθηκαν σε 828 κλήσεις στην Άμεση Δράση – πολύ μεγάλος αριθμός – ενώ 59 γυναίκες ζήτησαν και έλαβαν την εφαρμογή του Panic Button.

»Πραγματοποιήθηκαν 305 συλλήψεις με την αυτόφωρη διαδικασία και νέα θύματα ζήτησαν να μεταφερθούν σε κάποια ασφαλή δομή με τη συνδρομή της Ελληνικής Αστυνομίας».

Όπως σημείωσε «αυτό το παρατηρούμε συνεχώς το τελευταίο χρονικό διάστημα, έχει αυξηθεί ο αριθμός των θυμάτων που φτάνουν σε κάποια αστυνομική υπηρεσία. Έως τώρα δίσταζαν για κάποιους λόγους να φτάσουν στην Ελληνική Αστυνομία.

«Όμως έχουν αλλάξει οι γυναίκες, έχει αλλάξει και η αστυνομία στον τρόπο που διαχειρίζεται περιστατικά, έχουν αλλάξει και τα θύματα εμπιστεύονται τις αρχές» είπε.

Εξηγώντας γιατί από τις 828 κλήσεις για ενδοοικογενεική βία διαχειρίστηκε η ΕΛ.ΑΣ μόνο 493 περιστατικά, είπε:

«Σε κάποιες περιπτώσεις οι κλήσεις που γίνονται στο κέντρο της άμεσης δράσης δεν είναι από τους πρωταγωνιστές του οικογενειακού περιστατικού, αλλά από κάποιους τρίτους που πολύ σωστά κάνουν και απευθύνονται στις αρχές όταν αντιλαμβάνονται ότι κάτι περίεργο συμβαίνει.

»Όμως όταν φτάνει η Ελληνική Αστυνομία σε κάποια περιστατικά διαπιστώνει ότι δεν πρόκειται για κάποιο ενδοοικογενειακό επεισόδιο και γι αυτό δεν προχωρά η διαδικασία.

»Αλλά υπάρχουν και πολλά περιστατικά όπου στις κλήσεις που ανταποκρίθηκαν οι αστυνομικοί δεν επιθυμούσε το θύμα να καταγγείλει, κι όμως σχηματίστηκε κανονικά δικογραφία και φυσικά συνελήφθη ο δράστης εφόσον ήταν σε ισχύ το αυτόφωρο».

Για την λειτουργία των safe houses ανέφερε πως «δεν πρέπει να σκέφτονται καθόλου οι γυναίκες, εάν υπάρχουν παιδιά στην οικογένεια, το πώς θα μείνουν σε αυτές τις δομές, καθώς σε πολλές περιπτώσεις τα παιδιά ακολουθούν τη μητέρα και συνοδεύονται από την αστυνομία. Επίσης προστατεύονται και κατά τις μετακίνησής τους, αν αυτό είναι απαραίτητο, αν υπάρχει άμεση απειλή και κίνδυνος για τη ζωή τους και τη σωματική τους ακεραιότητα και φυσικά σε αυτές τις γυναίκες δίνεται άμεσα η εφαρμογή του Panic Button για να μπορούν να ενημερώνουν οποιαδήποτε στιγμή την αστυνομία».

Επιπλέον διευκρίνισε πως «πρόκειται για βραχυχρόνια διαμονή. Γίνονται άμεσα στη συνέχεια ενέργειες από την Ελληνική Αστυνομία με συναρμόδιους φορείς, με δομές του Υπουργείου Οικογένειας, αλλά και με Συμβουλευτικά Κέντρα, ώστε να μεταφερθεί η γυναίκα, το θύμα, μαζί με τα ανήλικα παιδιά της, όταν υπάρχουν ανήλικα παιδιά στην οικογένεια, σε κάποια δομή όπου μπορεί να μείνει για περισσότερο χρονικό διάστημα».

Πηγή: ertnews 

Αναβάλλεται η επίσκεψη Ζελένσκι σε Ισπανία και Πορτογαλία: Αιτία η επιδείνωση της κατάστασης στα πολεμικά μέτωπα σύμφωνα με τα Μέσα Ενημέρωσης

0

Ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι ανέβαλε επίσκεψή του στην Ισπανία και στην Πορτογαλία, ανακοίνωσαν σήμερα οι αρχές, με το CNN Πορτογαλίας και άλλα μέσα ενημέρωσης να μεταδίδουν ότι αυτό οφείλεται στην έξαρση των εχθροπραξιών στη χώρα του.

Ο βασιλιάς της Ισπανίας Φελίπε επρόκειτο να παραθέσει δεξίωση και δείπνο προς τιμήν του Ζελένσκι στις 17 Μαΐου.

Ο Ζελένσκι επρόκειτο επίσης να υπογράψει μια διμερή συμφωνία ασφαλείας με τον πρωθυπουργό Πέδρο Σάντσεθ έπειτα από κοινή διακήρυξη του ΝΑΤΟ τον περασμένο χρόνο.

Εκπρόσωπος της πορτογαλικής κυβέρνησης δήλωσε ότι ο Ουκρανός πρόεδρος ανέβαλε την επίσκεψή του αλλά δεν το αιτιολόγησε.

Η ισπανική κυβέρνηση απάντησε ότι δεν σχολιάζει για λόγους ασφαλείας.

Μαζί με άλλες χώρες της ΕΕ η Ισπανία έχει δεσμευτεί να υποστηρίξει την Ουκρανία με οικονομική και στρατιωτική βοήθεια μετά την ρωσική εισβολή τον Φεβρουάριο του 2022.

Με πληροφορίες από Reuters-AFP μέσω ΑΠΕ-ΜΠΕ
Μαδρίτη, Ισπανία

https://hellasjournal.com/2024/05/anavallete-i-episkepsi-zelenski-se-ispania-ke-portogalia-etia-i-epidinosi-tis-katastasis-sta-polemika-metopa-simfona-me-ta-mesa-enimerosis/

Αποικιακές σκοτούρες για τον Μακρόν: Δεύτερη μέρα ταραχών στη Νέα Καληδονία με νεκρούς, τραυματίες και κλειστά σχολεία – Επίδικο η ψήφος των Γάλλων που ζουν εκεί

0

Τρεις άνθρωποι σκοτώθηκαν και πολλές «εκατοντάδες» άλλοι τραυματίστηκαν το βράδυ της Τρίτης προς Τετάρτη κατά τη δεύτερη νύκτα ταραχών στη Νέα Καληδονία. Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν επέκρινε τη βία και κάλεσε σε ηρεμία.

Την ίδια ώρα, οι Γάλλοι βουλευτές ψήφιζαν υπέρ μιας συνταγματικής μεταρρύθμισης που προκάλεσε την οργή των υπέρμαχων της ανεξαρτησίας της γαλλικής αυτής υπερπόντιας κτήσης στον Ειρηνικό Ωκεανό.

Οι τρεις νεκροί είναι νεαροί αυτόχθονες Κανάκ, σύμφωνα με εκπρόσωπο του προέδρου της Νέας Καληδονίας Λουί Μαπού, ο οποίος διευκρίνισε πως οι πληροφορίες προέρχονται από την αστυνομία.

Γάλλοι αξιωματούχοι επεσήμαναν ότι ένας άνθρωπος βρέθηκε νεκρός από σφαίρα σε βιομηχανική περιοχή, με τον εκπρόσωπο του γαλλικού κράτους Ύπατο Αρμοστή Λουί λε Φραν να δηλώνει ότι ο πυροβολισμός δεν προήλθε από την αστυνομία, αλλά «από κάποιον που μάλλον υπερασπιζόταν τον εαυτό του».

Παρά την απαγόρευση κυκλοφορίας που επιβλήθηκε στη Νουμεά, την πρωτεύουσα της Νέας Καληδονίας, από τις 18:00 την Τρίτη (τοπική ώρα, 10:00 ώρα Ελλάδας), τα βίαια επεισόδια που ξεκίνησαν τη Δευτέρα στο αρχιπέλαγος επαναλήφθηκαν χθες τη νύκτα, με λεηλασίες, πυρπολήσεις και ανταλλαγές πυρών.

Τα σχολεία παραμένουν κλειστά σήμερα, ενώ το αεροδρόμιο της Νουμεά παραμένει κλειστό από τη Δευτέρα, με τον λε Φραν να επισημαίνει ότι ζήτησε ενισχύσεις από τον στρατό για την προστασία του.

Πολλά δημόσια κτίρια στη Νουμεά πυρπολήθηκαν, σύμφωνα με ανταποκριτή του AFP, ενώ «δεκάδες» «σπίτια, επιχειρήσεις» επίσης παραδόθηκαν στις φλόγες, όπως επιβεβαίωσε ο Γάλλος υπουργός Εσωτερικών Ζεράλντ Νταρμανέν.

Ψηφοφορία στην Εθνοσυνέλευση

Την ίδια ώρα στο Παρίσι η γαλλική Εθνοσυνέλευση ενέκρινε με 351 ψήφους υπέρ έναντι 153 κατά νομοσχέδιο που διευρύνει το εκλογικό σώμα στη Νέα Καληδονία.

  • Με βάση τις αλλαγές αυτές θα επιτρέπεται στους Γάλλους που ζουν περισσότερα από δέκα χρόνια στη Νέα Καληδονία να ψηφίζουν στις περιφερειακές εκλογές, κάτι που οι υποστηρικτές της ανεξαρτησίας του νησιού φοβούνται ότι θα αμβλύνει την επίδραση της ψήφου των αυτοχθόνων Κανάκ.

Στις ταραχές αντιπαρατίθενται δύο ομάδες: οι αντίπαλοι της ανεξαρτησίας της Νέας Καληδονίας που στηρίζουν τη συνταγματική μεταρρύθμιση και οι υπέρμαχοι της ανεξαρτησίας που θεωρούν ότι με το νομοσχέδιο αυτό το γαλλικό κράτος επιδιώκει «να περιορίσει κόμη περισσότερο τους αυτόχθονες Κανάκ», που αποτελούν το 41,2% των κατοίκων του νησιού, σύμφωνα με την απογραφή του 2019.

Ο Μακρόν έχει προτείνει τη διεξαγωγή διαλόγου μεταξύ των δύο πλευρών πριν την ψηφοφορία στη γαλλική Γερουσία επί του νομοσχεδίου, η έγκριση της οποίας είναι απαραίτητη για να τεθεί σε ισχύ.

Το κόμμα Front de Liberation Nationale Kanak et Socialiste (FLNKS), που τάσσεται υπέρ της ανεξαρτησίας, ανέφερε σε σημερινή του ανακοίνωση ότι δέχεται την πρόταση του Γάλλου προέδρου για διάλογο και ότι είναι έτοιμο να εργαστεί προς μια συμφωνία «που θα επιτρέψει στη Νέα Καληδονία να ακολουθήσει τον δρόμο της προς την απελευθέρωση».

Ο Μαπού, ένας αυτόχθονας ηγέτης των Κανάκ, εξελέγη το 2021 και είναι ο πρώτος επικεφαλής της κυβέρνησης που υποστηρίζει την ανεξαρτησία αυτής της γαλλικής υπερπόντιας κτήσης. Οι εκλογές για τις συνελεύσεις και το Εδαφικό Κογκρέσο της Νέας Καληδονίας, που επρόκειτο να διεξαχθούν το Μάιο, αναβλήθηκαν μέχρι το τέλος του έτους.

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
Παρίσι, Γαλλία

https://hellasjournal.com/2024/05/apikiakes-skotoures-gia-ton-makron-defteri-mera-tarachon-sti-nea-kalidonia-me-nekrous-travmaties-ke-klista-scholia-epidiko-i-psifos-ton-gallon-pou-zoun-eki-videos/

Ζητάει και τα ρέστα η Τουρκία με επιστολή στον ΟΗΕ: Κατηγορεί για διαστρέβλωση στο Κυπριακό Αθήνα και Λευκωσία και επιμένει στη λύση των δύο κρατών

0

Απάντηση σε προηγούμενες επιστολές του Έλληνα Μόνιμου Αντιπροσώπου, Ευάγγελου Σέκερη και της Μόνιμης Αντιπροσώπου της Κυπριακής Δημοκρατίας, Μαρία Μιχαήλ στις 4 και 8 Απριλίου αντίστοιχα δίνει η Τουρκία δια επιστολής Τουρκοκύπριου ψευτο-«εκπροσώπου» του ψευδοκράτους Μεχμέτ Ντανά.

Ισχυρίστηκε ο ψευτο-“εκπρόσωπος” ότι η Κύπρος και η Ελλάδα «διαστρεβλώνουν» δήθεν τα γεγονότα στην Κύπρο, την οποία διαβιβάζει στο Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ και το Συμβούλιο Ασφαλείας ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Τουρκίας στα Ηνωμένα Έθνη, Αχμέτ Γιλντίζ.

Στην επιστολή της στις 8 Απριλίου, η οποία στάλθηκε έπειτα από επιστολή του Μόνιμου Αντιπροσώπου της Τουρκίας την 11η Μαρτίου, η κ. Μιχαήλ σημειώνει ότι η Τουρκία ακολουθεί μια à la carte προσέγγιση προς τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, χαρακτηρίζοντάς τα ως παρωχημένα ή απορρίπτοντας το περιεχόμενό τους, όταν δεν ταιριάζουν στο αφήγημά της, σε μια προσπάθεια να πείσει ότι το αποτέλεσμα της επιθετικότητάς της έχει ένα νομικά έγκυρο αποτέλεσμα.

Αναφέρει επίσης ότι ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Τουρκίας εμπλέκεται σε μια μάταιη προσπάθεια να δικαιολογήσει την επιθετικότητά της προς την Κύπρο και να νομιμοποιήσει την εγκαθίδρυση ενός υποτελούς αποσχιστικού καθεστώτος, καταφεύγοντας σε ιστορικό ρεβιζιονισμό και αλλοίωση βασικών γεγονότων.

Ο Μεχμέτ Ντανά στη δική του επιστολή, ισχυρίζεται ψευδέστατα ότι σύμφωνα με τις παρατηρήσεις και προτροπές του ΟΗΕ ότι «αυτή η φορά πρέπει να είναι διαφορετική», ασχοληθήκαν «ειλικρινά και θετικά» με την Προσωπική Απεσταλμένη του Γενικού Γραμματέα για την εκτέλεση της εντολής της, να διερευνήσει εάν υπάρχει κοινό έδαφος ή όχι μεταξύ των δύο πλευρών για να ξεκινήσει μια νέα και επίσημη διαδικασία διαπραγμάτευσης, η οποία «μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο μετά την επιβεβαίωση της “κυριαρχικής ισότητας” και του “ισότιμου διεθνούς τους καθεστώτος”».

Υποστηρίζεται επίσης ότι «ο Έλληνας και η Ελληνοκύπρια Μόνιμη Αντιπρόσωπος εκμεταλλεύονται (δηθεν) εδώ και καιρό την απουσία της τουρκοκυπριακής πλευράς σε διεθνείς πλατφόρμες για να παραπλανήσουν τη διεθνή κοινότητα και να αποσπάσουν την προσοχή από την αποκλειστική τους ευθύνη για τη δημιουργία καθώς και τη συνέχιση του Κυπριακού».

Ο κ. Ντανά συνεχίζει λέγοντας ότι το Κυπριακό ξεκίνησε  το1963 και όχι το 1974, όταν η ελληνοκυπριακή πλευρά, δήθεν «σφετερίστηκε βίαια τον τίτλο του εταιρικής σχέσης της Κυπριακής Δημοκρατίας και απέλασε τους Τουρκοκύπριους από όλα τα κρατικά όργανα».

Παραθέτει εκ νέου τις πάγιες τουρκικές θέσεις για τα γεγονότα που οδήγησαν στην Τουρκική εισβολή της Κύπρου και υποστηρίζει ότι «ο ανθρώπινος πόνος που προκλήθηκε από τις πρόσφατες συγκρούσεις παγκοσμίως, δείχνει χωρίς καμία αμφιβολία ότι το σύστημα εγγυήσεων στην Κύπρο είναι πιο επίκαιρο και απαραίτητο από ποτέ».

Ο παράνομος «εκπρόσωπος» του ψευδοκράτους υποστηρίζει επίσης στην επιστολή ότι τα σχόλια που έκαναν οι Μόνιμοι Αντιπρόσωποι Ελλάδας και Κύπρου για το Κυπριακό, μετά από περισσότερα από 50 χρόνια διαπραγματεύσεων, τα οποία είναι στο ίδιο πλαίσιο και με «ξεπερασμένες παραμέτρους», έχει γίνει ξεκάθαρο ότι η επιμονή σε αυτήν την κατηγορηματικά αποτυχημένη φόρμουλα εξυπηρετεί μόνο την διαιώνιση του απαράδεκτου και μη βιώσιμου status quo στο νησί, όπου η ελληνοκυπριακή πλευρά αντιμετωπίζεται σαν να είναι η «νόμιμη κυβέρνηση του του νησιού» -βεβαίως είναι και αναγνωρίζεται απ’ όλους- και η Τουρκοκυπριακή πλευρά αντιμετωπίζεται σαν να είναι μια απλή «κοινότητα».

Ισχυρίζεται ότι «αυτή η ανισότητα στη μεταχείριση των πλευρών επιτρέπει στην ελληνοκυπριακή διοίκηση να απολαύσει τα οφέλη του παράνομου και άδικου καθεστώτος και να κρατήσει τον τουρκοκυπριακό λαό κάτω από μια απάνθρωπη απομόνωση που καλύπτει τα πάντα».

«Αυτοί είναι οι λόγοι που η τουρκοκυπριακή πλευρά δεν συναινεί πλέον σε μια συμφωνία που βασίζεται σε μια “διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία”», υποστηρίζει.

Προτρέπει τους Μόνιμους Αντιπροσώπους Ελλάδας και Κύπρου ότι «αντί να εκτοξεύουν αβάσιμες κατηγορίες, θα έπρεπε υιοθετήσουν μια ειλικρινή προσέγγιση για την επίτευξη συμφωνίας για το Κυπριακό με τις σημερινές πραγματικότητες του νησιού, οι οποίες, μεταξύ άλλων, θα σέβονταν το εγγενές δικαιώματα του τουρκοκυπριακού λαού».

Αναφέρει επίσης εν είδει «υπενθύμισης» στην «ελληνοκυπριακή διοίκηση», όπως αναφέρεται στην Κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας, ότι «η ομόλογη της είναι και ήταν πάντα, η Τουρκοκυπριακή πλευρά, όχι η Τουρκία».

Πληροφορίες από ΚΥΠΕ/ΓΓΑ/ΗΦ, Γεωργία Γαραντζιώτη, Ηνωμένα Έθνη