Αρχική Blog Σελίδα 1235

Florent Gougou: τα τρία μαθήματα των ευρωεκλογών στη Γαλλία

0

του Florent Gougou*

Η 9η Ιουνίου είναι μια ιστορική βραδιά. Για πρώτη φορά στη γαλλική πολιτική ζωή, τα αποτελέσματα μιας ενδιάμεσης εκλογικής αναμέτρησης οδήγησαν στη διάλυση της Βουλής. Το πρωί των εκλογών, η κατανομή της κυβερνητικής εξουσίας δεν περιλαμβανόταν στην ατζέντα: ο γαλλικός λαός και οι πολίτες της Ένωσης καλούνταν «απλώς» να αναδείξουν τους αντιπροσώπους τους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Μόλις μια ώρα μετά το κλείσιμο των τελευταίων εκλογικών τμημάτων, η ανακοίνωση του Εμανουέλ Μακρόν έπεσε σαν βόμβα. Στις πρόωρες βουλευτικές εκλογές της 30ής Ιουνίου και της 7ης Ιουλίου, το όνομα του πρωθυπουργού θα είναι επισήμως στο τραπέζι.
Αν υπάρχει μια κανονικότητα στην ιστορία των ευρωεκλογών στη Γαλλία, αυτή είναι η υποχώρηση της κυβερνητικής πλειοψηφίας: από το 1979, όλες οι λίστες που υποστηρίχθηκαν από την κυβέρνηση έλαβαν στις ευρωεκλογές χειρότερα αποτελέσματα σε σχέση με τις εκλογές που προηγήθηκαν. Η επίδοση λοιπόν της Βαλερί Εγιέ δεν είχε κάτι το ιδιαίτερο. Ανάλογες απώλειες σημείωσε και το Σοσιαλιστικό Κόμμα το 2014 σε σχέση με τις προεδρικές εκλογές του 2012.
Οι υποχωρήσεις αυτές δεν οδήγησαν πάντα σε εκλογικές ήττες: τέσσερις φορές, το 1979, το 1994, το 1999 και το 2009, η κυβερνητική λίστα επικράτησε. Οι υποχωρήσεις αυτές δεν είχαν όμως ούτε άμεσες συνέπειες στην εκάστοτε κυβέρνηση: κανείς πρωθυπουργός δεν έχασε τη δουλειά του ύστερα από ήττα σε ευρωεκλογές.
Η ήττα του συνδυασμού της Εγιέ μικρή σχέση έχει με τα αυστηρά ευρωπαϊκά διακυβεύματα των εκλογών. Αυτό που βάρυνε, αντιθέτως, ήταν τα εθνικά ζητήματα. Στα μάτια των ψηφοφόρων, οι ευρωεκλογές δεν αφορούν την πραγματική άσκηση εξουσίας, άρα επιτρέπουν την απελευθέρωση της εκφραστικής διάστασης της ψήφου. Η τελευταία δημοσκόπηση όμως του ινστιτούτου IFOP έδειξε ότι μόνο το 31% των πολιτών είναι ικανοποιημένοι με την πολιτική του Προέδρου της Δημοκρατίας. Το πρώτο μάθημα των εκλογών είναι λοιπόν ότι εκφράστηκε μια επιθυμία τιμωρίας του Μακρόν.
Το ίδιο είχε γίνει και την παραμονή των ευρωεκλογών του 2019, μετά το κίνημα των «Κίτρινων Γιλέκων». Τότε, ο συνδυασμός της Ναταλί Λουαζό είχε αντέξει, εν μέρει επειδή πέτυχε η στρατηγική τής μεταφοράς σε ευρωπαϊκό επίπεδο της σύγκρουσης μεταξύ «προοδευτικών» και «εθνικιστών». Το δεύτερο μάθημα αυτών των εκλογών είναι ότι τώρα η στρατηγική αυτή δεν λειτούργησε.
Ο συνδυασμός Εγιέ, τέλος, δεν επλήγη τόσο από το ποσοστό τής συμμετοχής, όσο από τη μετατόπιση ψήφων προς άλλους συνδυασμούς, όπως εκείνος του Ραφαέλ Γκλικσμάν (στα αριστερά) και εκείνος του Φρανσουά-Ξαβιέ Μπελαμύ (στα δεξιά). Αυτό είναι το τρίτο μάθημα.

(*) O Φλοράν Γκουγκού είναι ερευνητής στη Sciences Po Grenoble και στο εργαστήριο Pacte

(Πηγή: Le Monde)

ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ: Ο πληρέστερος ψηφιακός χάρτης ολόκληρου του γνωστού αρχαίου κόσμου, από την Ιρλανδία μέχρι την Ινδία, με ένα απλό κλικ

0

Ποιος δεν θα ήθελε να κάνει έναν… περίπλου σε μέρη που ταξίδεψαν αρχαίοι γεωγράφοι; Να γνωρίσει όχι μόνο τις πόλεις με τις ιστορίες τους, αλλά και την τοπογραφία κάθε περιοχής, όπως ακριβώς ήταν στην αρχαιότητα;

Η ψηφιακή και ελεύθερα προσβάσιμη εφαρμογή ιστορικής γεωγραφίας ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ (https://periplus.arch.uoa.gr/), που βρίσκεται σε λειτουργία από τον Μάιο του 2024 στον κυβερνοχώρο του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ), έχει ακριβώς αυτό τον σκοπό: Να αποτελέσει τον πληρέστερο ως σήμερα, ψηφιακό χάρτη ολόκληρου του γνωστού αρχαίου κόσμου, από την Ιρλανδία μέχρι και την Ινδία, και με χρονικό εύρος από τους ιστορικούς χρόνους έως και την ύστερη αρχαιότητα.

Και όχι μόνον αυτό: Ο χρήστης να μπορεί να επιλέξει αρχαίους οικισμούς, βουνά, λίμνες, νησιά, ποτάμια και περιοχές όπως ονομάζονταν ή ήταν στην αρχαιότητα (για παράδειγμα η Κωπαΐδα απεικονίζεται ως λίμνη στον χάρτη), να λαμβάνει ιστορικές και άλλες πληροφορίες μέσα από επιπλέον συνδέσμους και υπερσυνδέσμους και, παράλληλα, μέσα από ένα ειδικό λογισμικό, να μπορεί να αποδελτιώνει γεωγραφικούς και άλλους όρους σε ένα κείμενο, οποιασδήποτε χρονολογίας και σε οποιαδήποτε γλώσσα.

Επιπλέον στόχος του προγράμματος -ίσως ο πιο φιλόδοξος- είναι να καταγράψει, σταδιακά, όλα τα κείμενα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας στα αρχαία ελληνικά, αλλά και σε μεταφράσεις. Με άλλα λόγια, να αποτελέσει ένα χρήσιμο, εύκολο και προσιτό εργαλείο για ερευνητές, φοιτητές, μαθητές και κάθε άλλον ενδιαφερόμενο για την αρχαιότητα. Καθώς μάλιστα είναι δίγλωσσος (ελληνικά – αγγλικά), ο Περίπλους απευθύνεται σε ένα ευρύτατο κοινό διεθνώς.

«Το πρόγραμμα είναι συλλογικό. Έχουν συμμετάσχει σε αυτό έως τώρα περίπου 140 φοιτητές, προπτυχιακοί και μεταπτυχιακοί. Συνειδητή απόφασή μας ήταν να υλοποιηθεί εξαρχής σε εθελοντική βάση, δηλαδή να έχουμε μηδενικό προϋπολογισμό. Κι αυτό γιατί, αφενός, θέλαμε να προσφέρουμε μια δωρεάν υπηρεσία στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο ως δημόσιο Πανεπιστήμιο, με ελεύθερα, ανοικτά δεδομένα, προσβάσιμα στον καθένα -κάτι που θεωρούμε πολύ σημαντικό- και, αφετέρου, να μπορεί να έχει μια συνέχεια. Να μην εξαρτάται, δηλαδή, από επιχειρησιακά προγράμματα που αναγκαστικά έχουν μία ημερομηνία λήξης», δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο καθηγητής του ΕΚΠΑ Κωνσταντίνος Κοπανιάς, εμπνευστής και συντονιστής του προγράμματος.

Η εφαρμογή ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ υλοποιείται στο πλαίσιο του συνεργατικού ιστοτόπου ArchaeoCosmos, που ανήκει στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του ΕΚΠΑ και είναι αφιερωμένος στην ιστορική γεωγραφία της Μεσογείου και της Εγγύς Ανατολής από την προϊστορική εποχή έως και την ύστερη αρχαιότητα. Πραγματοποιείται από το Κέντρο Έρευνας ‘Ψηφιακές Ανθρωπιστικές Επιστήμες’ του συγκεκριμένου τμήματος, διευθυντής του οποίου είναι ο καθηγητής Δημήτριος Πλάντζος.

«Όλα ξεκίνησαν επί πανδημίας. Επειδή δεν μπορούσαμε να πάμε σε ανασκαφές και επιφανειακές έρευνες, σκέφτηκα να κάνω έστω νοερά κάποια ψηφιακά ταξίδια. Έτσι, άρχισα να συγκεντρώνω υλικό κυρίως για την Ανατολική Μεσόγειο και την Εγγύς Ανατολή, που με ενδιαφέρει ερευνητικά, με σκοπό τη δημιουργία ψηφιακών χαρτών για τις επιστημονικές δημοσιεύσεις και τη διδασκαλία μου. Ωστόσο, αφού κάλυψα ένα κομμάτι της Εγγύς Ανατολής, είδα ότι το μεγαλύτερο τμήμα του χάρτη παρέμενε κενό. Ένιωθα σαν να είχε μείνει μισοτελειωμένο ένα παζλ και έτσι συνέχισα να τον συμπληρώνω», αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Κ. Κοπανιάς για τις απαρχές του προγράμματος που στην πορεία έλαβε μεγάλες ψηφιακές διαστάσεις. «Σταδιακά, δημιουργήθηκε ένας πλήρης χάρτης, από την Ιρλανδία μέχρι και την Ινδία, από τη Σκανδιναβία μέχρι και την Αφρική, που αποτυπώνει δηλαδή την εικόνα την οποία είχαν οι αρχαίοι για τον κόσμο. Οι γεωγραφικές τους γνώσεις είναι εντυπωσιακές», τονίζει ο ίδιος.

Η εφαρμογή ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ είναι μοναδική στο είδος της. «Το μόνο άλλο πρόγραμμα τόσο μεγάλης κλίμακας που υπάρχει είναι το Pleiades (https://pleiades.stoa.org/ ), επίσης πολύ σημαντικό. Ωστόσο, έχει δυο σημεία που επιδέχονται βελτιώσεως, γι’ αυτό και αποφασίσαμε να φτιάξουμε το δικό μας. Πρώτον, σου δίνει πληροφορίες για μεμονωμένα σημεία του αρχαίου κόσμου. Για παράδειγμα, αν θέλεις να δεις πού βρισκόταν η αρχαία Έφεσος, σου δείχνει μόνο την αρχαία πόλη και όχι τι υπήρχε τριγύρω, δηλαδή τους άλλους οικισμούς, τα ποτάμια, τα βουνά και άλλα σημεία ενδιαφέροντος. Δεύτερον, δεν περιλαμβάνει τις αρχαίες ελληνικές ονομασίες σε ελληνικό πολυτονικό. Όλα τα ονόματα στο Pleiades είναι σε λατινογραφή, που όμως δεν αποδίδει με ακρίβεια την ορθογραφία των λέξεων. Στον ψηφιακό χάρτη μας έχουμε ενσωματώσει έναν σημαντικό αριθμό από τα αρχαία ελληνικά ονόματα. Ο χρήστης, όμως, αν θέλει μπορεί να δει τις ονομασίες σε λατινογραφή, για παράδειγμα κάποιος που δεν είναι εξοικειωμένος με το ελληνικό αλφάβητο, ή και τις σύγχρονες ονομασίες. Και κυρίως -κι αυτό είναι πολύ σημαντικό- καταγράφουμε τις παραλλαγές των αρχαίων ονομάτων, αφού υπάρχουν πόλεις που είναι γνωστές με πολλά ονόματα. Εμείς αποτυπώνουμε όλα τα ονόματα και τις παραλλαγές τους, που διασώζονται στην αρχαία γραμματεία», πληροφορεί το ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Κ.Κοπανιάς.

Φιλόδοξος στόχος της εφαρμογής είναι να αποδελτιωθούν σταδιακά όλα τα κείμενα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας, να μεταφραστούν στα αγγλικά, αλλά και στα νέα ελληνικά με ελεύθερες, ανοιχτές μεταφράσεις, συνολικά περίπου 1.200 κείμενα. Προς το παρόν αυτό έχει γίνει για τον «Περίπλου της Ερυθράς Θαλάσσης» (https://periplus.arch.uoa.gr/texts/peripl_erythr/index_gr.html ), που μετέφρασε στα νέα ελληνικά ο Δ. Πλάντζος.

«Πρόκειται για ένα γεωγραφικό κείμενο του 1ου αι. μ.Χ., σχετικά άγνωστο, το οποίο δεν είναι εύκολα κατανοητό. Έχουμε ξεκινήσει με την αποδελτίωση γεωγραφικών κειμένων, παρά το γεγονός ότι δεν ενδιαφέρουν ιδιαίτερα το κοινό, ακόμα και το εξειδικευμένο, που όμως εμπεριέχουν πολλές αναφορές σε γεωγραφικά σημεία. Τέτοια κείμενα πολύ δύσκολα μπορεί να διαβάσει κανείς, αν δεν έχει δίπλα του έναν χάρτη. Όμως, σου προσφέρουν έναν απίστευτο πλούτο πληροφοριών», υπογραμμίζει ο κ. Κοπανιάς για το βιβλίο που περιλαμβάνεται στην πρώτη πλήρη εκδοχή του ψηφιακού χάρτη του αρχαίου κόσμου από τους ιστορικούς χρόνους έως και την ύστερη αρχαιότητα. «Δηλαδή από τις αρχές της 1ης χιλιετίας π.Χ. έως και το τέλος της ύστερης αρχαιότητας, περίπου τον 5ο αι. μ.Χ. Στόχος μας είναι να επεκταθούμε και στα προϊστορικά χρόνια, να προσθέσουμε δηλαδή και τις προϊστορικές θέσεις, ώστε να φαίνεται η συνέχεια ή ασυνέχεια της κατοίκησης, κάτι πολύ σημαντικό. Επίσης, θα ξεκινήσουμε να προσθέτουμε και αρχαιολογικά μνημεία», επισημαίνει ο συνομιλητής του ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Ως προ τα κείμενα, η συνέχεια ανήκει στον «Περίπλου του Ψευδοσκύλακα» και στα «Γεωγραφικά» του Στράβωνα. «Τα ‘Γεωγραφικά’ είναι ένα καταπληκτικό βιβλίο, αλλά πολύ δύσκολο να διαβαστεί. Θέλουμε να καταστήσουμε πιο γνωστά στον κόσμο αυτά τα βιβλία, τα οποία μπορεί κανείς να προσεγγίσει πολύ πιο εύκολα έχοντας έναν ψηφιακό χάρτη δίπλα στο κείμενο. Ταυτόχρονα, αποδελτιώνοντας όλα τα γεωγραφικά κείμενα, βελτιώνουμε και τον χάρτη μας. Αργότερα, θα εστιάσουμε σε κείμενα συγγραφέων που ενδιαφέρουν περισσότερο το κοινό, δηλαδή τον Ηρόδοτο, Όμηρο, Θουκυδίδη, Ξενοφώντα… Στόχος είναι η εφαρμογή να αποτελέσει ένα χρήσιμο εργαλείο για τους μαθητές, φοιτητές, αλλά και όσους ενδιαφέρονται για τις αρχαιότητες. Γιατί η εφαρμογή μπορεί να φέρει τον ψηφιακό περιηγητή σε επαφή με μνημεία που δεν είναι ιδιαίτερα γνωστά. Αυτός είναι ο απώτερος στόχος μας, δηλαδή να προσφέρουμε στο κοινό ένα ψηφιακό εργαλείο που δεν παρουσιάζει μόνο κείμενα, αλλά και τις αρχαιότητες, τις οποίες μπορεί να εντοπίσει κανείς ακολουθώντας τον χάρτη», καταλήγει ο Κ. Κοπανιάς.

Ο Περίπλους αποτελείται από τρία μέρη:

1. Τον Periplus Atlas. Πρόκειται για τον πληρέστερο ως σήμερα ψηφιακό χάρτη (https://periplus.arch.uoa.gr/map_gr.html) ολόκληρου του γνωστού αρχαίου κόσμου, από την Ιρλανδία έως και την Ινδία, και με χρονικό εύρος από τους ιστορικούς χρόνους έως και την ύστερη αρχαιότητα. Εκτός από τους αρχαίους οικισμούς, ο χρήστης μπορεί να επιλέξει στον χάρτη τα βουνά, λίμνες, νησιά, ποτάμια, περιοχές κ.ά. Για κάθε σημείο στον χάρτη, ο χρήστης λαμβάνει επιπλέον πληροφορίες (εναλλακτικές ονομασίες στα ελληνικά ή λατινικά, χρονολόγηση, σύνδεσμο στην Wikipedia κ.ά.). Μελέτη συγκεκριμένων γεωγραφικών τόπων μπορεί να γίνει και με το ειδικό πεδίο αναζήτησης με το οποίο είναι εφοδιασμένος ο χάρτης.

2. Το Periplus Logos. Πρόκειται για κείμενα της αρχαίας γραμματείας, όπου θα αποδελτιωθούν σταδιακά οι γεωγραφικοί όροι που απαντούν σε αυτά. Όλοι οι γεωγραφικοί όροι στο κείμενο είναι ενεργοί υπερσύνδεσμοι που οδηγούν στο αντίστοιχο σημείο του ψηφιακού χάρτη.

3. Το Periplus App. Πρόκειται για ένα ειδικό λογισμικό (σε Python και JavaScript), το οποίο στο προσεχές μέλλον θα επιτρέπει στον χρήστη να αποδελτιώσει τους γεωγραφικούς (και άλλους) όρους σε ένα κείμενο, οποιασδήποτε χρονολογίας και σε οποιαδήποτε γλώσσα. Το λογισμικό δημιουργεί εντελώς αυτόματα τις αντίστοιχες ιστοσελίδες, έτσι ώστε o χρήστης να μπορεί να δημοσιεύσει τα κείμενα στο διαδίκτυο.

Ο Περίπλους λειτουργεί ως αποθετήριο ελεύθερης πρόσβασης. Οι χρήστες μπορούν να χρησιμοποιήσουν το Periplus App, ελεύθερα και χωρίς κάποια συνδρομή, για να αποδελτιώσουν κείμενα και να δημιουργήσουν ατομικούς ψηφιακούς χάρτες (Web Maps), που εύκολα μπορούν να προστεθούν σε εκπαιδευτικές, ερευνητικές ή και ψυχαγωγικές ιστοσελίδες.

Ελένη Μάρκου

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Βρετανικές εκλογές: Ανεβαίνει στις δημοσκοπήσεις ο Φάρατζ

0

Ο αμφιλεγόμενος Βρετανός πολιτικός, ο οποίος έχει αρνηθεί τον όρο «ακροδεξιός», έρχεται δεύτερος σε νέα δημοσκόπηση. Πού οφείλεται η άνοδός του και πώς αποκωδικοποιείται;

Ο Νάιτζελ Φάρατζ όταν γιόρταζε το BrexitΕικόνα: Getty Images/AFP/D. Leal-Olivas 

Ένα κόμμα το οποίο δημιουργήθηκε μόλις το 2018 από μια αμφιλεγόμενη βρετανική πολιτική φιγούρα. Ο λόγος για το Reform UK της δεξιάς πτέρυγας, που εμφανίζεται ως λαϊκιστικό κόμμα αρνούμενο την ταμπέλα του «ακροδεξιού».

Το ίδιο και ο ηγέτης του Νάιτζελ Φάρατζ, ο οποίος απασχολεί τη βρετανική πολιτική σκηνή για σχεδόν τρεις δεκαετίες, ενώ βρίσκεται συχνά στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, εξαιτίας κυρίως της απόλυτης στάσης του σε πολιτικά ζητήματα, όπως το μεταναστευτικό. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι η φωνή του έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ψήφιση του Brexit, ενώ δημιούργησε το κόμμα με σκοπό να το εφαρμόσει και να κόψει οποιαδήποτε δεσμά με την ΕΕ, τα οποία, σύμφωνα με τον ίδιο, κρατούν πίσω τη χώρα.

Χαρακτηριστικό της άποψης που διατηρούν αρκετοί πολίτες της χώρας για τον 60χρονο πολιτικό είναι οι επιθέσεις που έχει δεχτεί ο ίδιος σε λιγότερο από 10 ημέρες, μετά την ανακοίνωση της υποψηφιότητάς του για τις εθνικές εκλογές της χώρας. Μέχρι στιγμής κοπέλα του έχει επιτεθεί πετώντας μιλκσέικ στο κεφάλι κατά τη διάρκεια καμπάνιας στο Έσσεξ, ενώ νεαρός άνδρας του πέταξε αντικείμενα, όπως παχύρευστο τσιμέντο. Όλα αυτά τα περιστατικά θα μπορούσαν να σημαίνουν πιθανή αποτυχία στις επερχόμενες εκλογές. Όμως η τάση του εκλογικού σώματος δείχνει πως κινείται σε τελείως διαφορετικά μονοπάτια.

«Εμείς είμαστε η πραγματική αξιωματική αντιπολίτευση»

Ο Νάιτζελ Φάρατζ στο Ευρωκοινοβούίο το 2020
Δεύτερο το κόμμα Φάρατζ στις δημοσκοπήσειςΕικόνα: picture-alliance/dpa/M. Kappeler

Σύμφωνα με δημοσκόπηση του YouGov, μια από τις μεγαλύτερες εταιρείες δημοσκοπήσεων της χώρας, ο Νάιτζελ Φάρατζ και το Reform UK όχι μόνο δεν βρίσκονται πίσω στην προτίμηση του κόσμου, αλλά αργά το βράδυ της Πέμπτης κατέκτησαν τη δεύτερη θέση με 19%, αφήνοντας πίσω ως τρίτο κόμμα τους κυβερνώντες Συντηρητικούς με 18%.

Ο πολιτικός σεισμός ήταν έντονος. Μπορεί η δημοσκόπηση αυτή να ήταν η μόνη που έδειξε δεύτερο κόμμα το λαϊκιστικό Reform UK, καθώς σχεδόν άλλες 10 το κατατάσσουν στην τέταρτη θέση, η τάση όμως είναι ίδια για όλες: αύξηση του ποσοστού γύρω στο 4% από την αρχή της προεκλογικής του καμπάνιας.

Οι δηλώσεις ήταν άμεσες. Ο Νάιτζελ Φάρατζ στην πλατφόρμα Χ αλλά και στις εμφανίσεις του στην τηλεόραση τόνισε εμφατικά «τώρα εμείς είμαστε η αξιωματική αντιπολίτευση του Εργατικού κόμματος». Ο Βρετανός πρωθυπουργός Ρίσι Σούνακ σχολίασε από την Ιταλία καθώς βρισκόταν στη Σύνοδο των G7 ότι «μια ψήφος στον Φαράτζ είναι λευκή επιταγή για τους Εργατικούς». Ο υπουργός Εξωτερικών Λόρδος Κάμερον ήταν πιο ξεκάθαρος. Σε συνέντευξή του στους Times, χαρακτήρισε τον 60χρονο πολιτικό «λαϊκιστή» ενώ τόνισε ότι η «εμπρηστική του γλώσσα» πρέπει να απορριφθεί.

Θα κατακτήσει θέσεις στο βρετανικό κοινοβούλιο;

Βρετανικό κοινοβούλιο
To βρετανικό κοινοβούλιοΕικόνα: House of Commons/UK Parliament//PA Wire/empics/picture alliance

Βρετανοί αναλυτές προσπαθούν να αποκωδικοποιήσουν αυτή την τάση. Σύμφωνα με τους περισσότερους, παραμένει ανοιχτό ακόμη αν το Reform UK καταφέρει να διασφαλίσει έστω και μια έδρα στη Βουλή των Κοινοτήτων (House of Commons), παρά τη συγκέντρωση ψήφων που μπορεί να υπάρξει σε όλη τη χώρα.

Αιτία το το εκλογικό σύστημα της χώρας «First past the post system», το οποίο εφαρμόζεται για τις 650 διαφορετικές εκλογικές περιφέρειες της χώρας. Σύμφωνα με αυτό, το αποτέλεσμα των εκλογών δε βασίζεται στο ποσοστό συγκέντρωσης ψήφων αλλά αποκλειστικά στην επικράτηση κάθε υποψηφίου στην εκάστοτε εκλογική περιφέρεια, που μετέπειτα μεταφράζεται σε μια έδρα.

Με λίγα λόγια, ο Νάιτζελ Φάρατζ μπορεί να έχει πολλούς υποστηρικτές διάσπαρτα σε όλη την χώρα, όμως το σενάριο κανένας από τους υποψηφίους του να μην καταφέρει να διασφαλίσει έδρα είναι πιθανό. Μένει να δούμε τι θα γίνει σε λιγότερο από τρεις εβδομάδες, όταν διεξαχθούν οι εθνικές εκλογές της Μεγάλης Βρετανίας και τι θα αποφασίσει ο λαός στην κάλπη.

Γιατί νεαροί Τούρκοι θέλουν να ζήσουν στη Γερμανία

3

Άννε Πόλμαν,  

Ολοένα και περισσότεροι νεαροί Τούρκοι θέλουν να μεταναστεύσουν στη Γερμανία. Ρεκόρ αιτήσεων για χορήγηση βίζας στις γερμανικές προξενικές αρχές το 2023.

Το γερμανικό προξενείο στην ΚωνσταντινούποληΕικόνα: Yurttas Cemal/Demiroren Visual Media/ABACA/picture alliance 

Ο Μουσταφά Αϊντίν είναι βιαστικός. Ο μουσικός από την Κωνσταντινούπολη θέλει να νοικιάσει σπίτι στο Βερολίνο. Και έτσι βλέπει το ένα διαμέρισμα μετά το άλλο. Μετά από μακρά ταλαιπωρία κατάφερε τελικά να πάρει βίζα και βρίσκεται πλέον στη γερμανική πρωτεύουσα. Ο live techno performer είναι ένας από τους χιλιάδες νεαρούς Τούρκους που γυρίζουν την πλάτη στην πατρίδα τους για να εγκατασταθούν στη Γερμανία.

Σύμφωνα με έρευνα που διεξήγαγε πέρυσι το αμερικανικό ινστιτούτο Habitat, σχεδόν το 50% των Τούρκων μεταξύ 18 και 29 ετών θέλουν να μετοικήσουν στο εξωτερικό, οι περισσότεροι από αυτούς στη Γερμανία. Το 2019 το ποσοστό ήταν 25%. Σε καμία άλλη χώρα του εξωτερικού οι γερμανικές διπλωματικές και προξενικές αρχές δεν επεξεργάστηκαν τόσες αιτήσεις για βίζα το 2023 όσο στην Τουρκία, αναφέρει το υπουργείο Εξωτερικών. Το γερμανικό υπουργείο δεν δημοσιεύει τον αριθμό των αιτήσεων, αλλά μόνο τον αριθμό των θεωρήσεων που εκδόθηκαν. Πέρσι εκδόθηκαν 46.000 βίζες και σχεδόν 200.000 θεωρήσεις για τον χώρο Σένγκεν. Σε αντίθεση με τις θεωρήσεις Σένγκεν, οι οποίες ισχύουν για 90 ημέρες, οι βίζες για τη Γερμανία εκδίδονται για παραμονή μεγαλύτερης διάρκειας. Σύμφωνα με το γερμανικό υπουργείο Εξωτερικών εκδόθηκαν επιπλέον 17.000 θεωρήσεις σε άτομα που επλήγησαν από τους σεισμούς της 6ης Φεβρουαρίου. Το ινστιτούτο Habitat ρώτησε τους νεαρούς Τούρκους για τις μεγαλύτερες ανησυχίες τους. Οι περισσότεροι ανέφεραν τον πληθωρισμό, ο οποίος τον Μάιο ήταν γύρω στο 75%.

Brain drain από την Τουρκία στο εξωτερικό

O live techno performer Μουσταφά Αϊντίν
O Μουσταφά Αϊντίν (δεξιά), μέλος του live techno ντουέτου Hiccup στα πλατόΕικόνα: Mustafa Aydin/dpa/picture alliance

Για τον Μουσταφά Αϊντίν ο κύριος λόγος για τη μετανάστευση ήταν οι αυξανόμενες πιέσεις στον τομέα του πολιτισμού στην Κωνσταντινούπολη. «Το να κάνεις μουσική γινόταν όλο και πιο δύσκολο». Ο μουσικός είναι μέλος του live techno ντουέτου Hiccup: «Ήθελα να μετακομίσω στο Βερολίνο,επειδή είναι η πατρίδα της μουσικής μας. Υπάρχει ζωντανή underground κουλτούρα στην Κωνσταντινούπολη. Όμως το κυβερνών AKP και ο πρόεδρος Ερντογάν επιβάλλει μια αυστηρή ισλαμική και συντηρητική πολιτική στον πολιτισμό».

Η μαζική φυγή επιστημόνων που περνά σήμερα η Τουρκία είναι «εξαιρετικά ατυχής» για τη χώρα, λέει ο ερευνητής μετανάστευσης Μουράτ Ερντογάν. Οι βασικοί λόγοι για τη μετανάστευση είναι η οικονομική κρίση, η κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η διαφθορά στον κρατικό τομέα. Σημείο καμπής για τη στροφή της Τουρκίας προς ένα πιο αυταρχικό κράτος θεωρούνται οι αντικυβερνητικές διαδηλώσεις στο πάρκο Γκεζί το 2013, καθώς και οι βίαιες οι κρατικές αντιδράσεις στην απόπειρα πραξικοπήματος το 2016.

62.000 Τούρκοι ζήτησαν άσυλο στη Γερμανία το 2023

Διαδηλώσεις στο πάρκο Γκεζί στην Κωνσταντινούποη το 2013
Μετά τις διαδηλώσεις στο πάρκο Γκεζί το 2013 η Τουρκία έγινε πιο αυταρχικήΕικόνα: AP Photo/picture alliance

Στην Τουρκία διατυπώνεται συχνά η κατηγορία ότι οι αιτήσεις για βίζα απορρίπτονται χωρίς λόγο ή ότι οι υπερβολικοί χρόνοι αναμονής αποτελούν συνειδητή τακτική. Γερμανικοί διπλωματικοί κύκλοι στην Τουρκία αποδίδουν τις καθυστερήσεις στην πανδημία του κορωνοϊού, αλλά και τις ελλείψεις προσωπικού στην έκδοση θεωρήσεων. Ακόμη μεγαλύτερη αύξηση από ό,τι στις αιτήσεις για βίζα καταγράφεται τα τελευταία χρόνια στις αιτήσεις ασύλου από Τούρκους. Σύμφωνα με το Βερολίνο το 2019 περίπου 11.000 άτομα με τουρκικό διαβατήριο υπέβαλαν αίτηση ασύλου στη Γερμανία.Το 2023 ο αριθμός αυτός εκτινάχθηκε στα 62.000, μια αύξηση της τάξης του 400%. Μόνο Σύροι υπέβαλαν περισσότερες αιτήσεις το 2023. Οι περισσότεροι αιτούντες από την Τουρκία είναι Κούρδοι, αναφέρει η γερμανική οργάνωση Pro Asyl. Η πλειονότητα των αιτήσεων ωστόσο απορρίπτεται. Το 2023 μόλις στο 13% των αιτούντων χορηγήθηκε άσυλο.

Η κατάσταση ήταν πολύ διαφορετική πριν από 20 χρόνια, λέει ο ερευνητής μετανάστευσης Μουράτ Ερντογάν. Το κυβερνών ΑΚΡ θεωρούνταν κινητήρια δύναμη για μια πιο φιλελεύθερη Τουρκία. «Τότε οι Τούρκοι του εξωτερικού επέστρεφαν από την Ευρώπη στην πατρίδα τους». Ο μουσικός Μουσταφά Αϊντίν δεν αποκλείει πάντως ότι κάποτε θα επιστρέψει κι αυτός στην Τουρκία.

Επιμέλεια: Στέφανος Γεωργακόπουλος

DW

Ευρωεκλογές: Τρεις κεντρικές ιδέες

0
του Ρούντι Ρινάλντι
Το γενικό τοπίο στο οποίο διεξήχθηκαν οι ευρωεκλογές ήταν και είναι φορτισμένο από πολύ μεγάλα θέματα (άσχετα αν στη χώρα μας υπήρξε σιωπή γι’ αυτά), που αφορούν την πορεία της Ευρώπης γενικά (οικονομικά, πολιτικά, στρατιωτικά, πολιτισμικά). Ταυτόχρονα δεν μπορούσε να λείπει μια γενική δυσφορία λαϊκών στρωμάτων και ευρωπαίων πολιτών για τη νεοφιλελεύθερη «συναίνεση» που τους φτωχαίνει διαρκώς, και φυσικά εξαιτίας του φόβου από την εξέλιξη του πολέμου στην Ουκρανία (και τη Μέση Ανατολή), και των ιαχών της Κομισιόν και σχεδόν όλων των δυνάμεων που κυβερνούν μέχρι σήμερα την Ευρώπη για περισσότερη στρατιωτικοποίηση και οικονομία πολέμου. Οι ευρωεκλογές επομένως δεν διεξήχθησαν σε κλίμα γενικής αδιαφορίας όπως τις προηγούμενες φορές. Υπήρξε αυξημένο ενδιαφέρον, μεγάλη έκφραση της δυσφορίας και μεγάλες ανακατατάξεις σε ορισμένες χώρες.
Πριν περάσουμε στις τρεις κεντρικές ιδέες για τις ευρωεκλογές, ας σημειώσουμε ακόμα πως σε όλο τον κόσμο, που περιτυλίγεται με πιο συγκρουσιακά χαρακτηριστικά και όπου η αβεβαιότητα περί των εξελίξεων είναι βασικό δεδομένο, το Πολιτικό στοιχείο παραμένει ένα επίδικο. Σε όλο τον κόσμο, σχεδόν ταυτόχρονα, διεξάγονται σοβαρές εκλογικές διαδικασίες (Ν. Αφρική, Ινδία, λίγο πριν στη Ρωσία, Μεξικό, Ιράν σε λίγο, στην Αγγλία τον Ιούλιο, στις ΗΠΑ τον Νοέμβριο). Δεν ψηφίζουν μόνο οι ελίτ (παρόλο που ελέγχουν τις διαδικασίες και διαμορφώνουν το κλίμα), και η κρίση που τις διαπερνά εκφράζεται και από τις «εκπλήξεις» ή τις ανατροπές που φέρνουν οι εκλογικές διαδικασίες: από το Πολιτικό, έστω έτσι όπως έχει συρρικνωθεί.
Πρώτη κεντρική ιδέα: Η βαθιά απονομιμοποίηση του πολιτικού συστήματος στην Ελλάδα
Αυτό που αποκάλεσαν «λαό της αποχής» και «κόμμα της αποχής» θεωρήθηκε ο «νικητής» των ευρωεκλογών. Δεν είχαμε απλά μια έλλειψη ενδιαφέροντος και μια απάθεια των πολιτών προς το τι συμβαίνει πολιτικά. Είχαμε σε μεγάλο βαθμό μια σε έκταση και βάθος πιο συνειδητή άρνηση να πάρουν μέρος στην εκλογική διαδικασία πολίτες προερχόμενοι από όλους τους ιδεολογικούς και πολιτικούς χώρους. Η αποχή (αλλά και τα άκυρα και λευκά δεκάδων χιλιάδων πολιτών που πήγαν μέχρι τις κάλπες) είναι ένα μεγάλο μήνυμα, επειδή συνοδεύεται ή φέρνει μαζί της ένα άλλο αποτέλεσμα: τη μείωση σε αριθμό ψήφων σχεδόν σε όλα (εκτός από ένα κόμμα, του κ. Βελόπουλου) τα κόμματα της σημερινής Βουλής. Η μείωση είναι θηριώδης για τα μεγάλα συστημικά κόμματα (Ν.Δ., ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ), που το συνολικό τους ποσοστό (στο 41% που πήγε να ψηφίσει) φτάνει το 55%. Αν μετρήσουμε την πραγματική τους δύναμη σαν ποσοστό στο εκλογικό σώμα, η Ν.Δ. αντιπροσωπεύει το 12%, ο ΣΥΡΙΖΑ το 6,5%, το ΠΑΣΟΚ το 5,5%. Σύνολο: 24%. Αυτή είναι η πραγματική δύναμη των τριών πρώτων κομμάτων σε ένα σύνολο 9 εκατομμυρίων ψηφοφόρων.
Το επιχείρημα πως η αποχή (αλλά και το άκυρο και το λευκό) ευνοούν τα μεγάλα κόμματα ή το πρώτο κόμμα, πήγε περίπατο. Όταν ο όγκος μιας ορισμένης στάσης ενός τμήματος των εκλογέων είναι μεγάλος, αποκτά τη δική του «αυτονομία», στέλνει το δικό του μήνυμα, αποκτά μέχρι και ένα «δημοψηφισματικό» χαρακτήρα. Σε σχέση με τις εκλογές του 2023, ένα χρόνο πριν, τα κόμματα της Βουλής είδαν την εξής μείωση: Ν.Δ. 990.000 ψήφους, ΣΥΡΙΖΑ 337.000, ΠΑΣΟΚ 109.000 (σύνολο τα τρία συστημικά κόμματα: μείον 1.430.000 ψήφους), ΚΚΕ 33.000, Νίκη 19.000, Πλεύση Ελευθερίας 30.000. Η Ελληνική Λύση αύξησε τις ψήφους της κατά 138.000, παρά τον πόλεμο που της έγινε, ιδιαίτερα από τη Ν.Δ. και τα ΜΜΕ.
Πρόκειται για μια τεράστια απονομιμοποίηση του πολιτικού συστήματος, και η πραγματικότητα είναι πως δεν υπάρχει το 41% του περσινού Ιουνίου (και τότε το ποσοστό αυτό ήταν πλασματικό σε ένα βαθμό). Η κυβέρνηση της Ν.Δ. είναι ο μεγάλος χαμένος, είναι η δύναμη που έφαγε το πιο μεγάλο χαστούκι. Είναι σαφές ότι αποδοκιμάστηκε, ακόμα και από μέρος της εκλογικής της βάσης, και είναι σίγουρο ότι δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι πήρε μήνυμα… «συνέχισης και επιτάχυνσης του μεταρρυθμιστικού έργου»! Η πορεία φθοράς της είναι αποτέλεσμα όλων των επιλογών της, και το περίφημο «επιτελικό κράτος» έχει σχεδόν καταρρεύσει. Ο Μητσοτάκης δεν κάνει ούτε καν για «διαχειριστής» ελλείψει άλλου.
Η απονομιμοποίηση είναι όμως βαθύτερη. Δεν είχαμε απλά ένα αντικυβερνητικό χαστούκι. Δεν υπάρχει αντιπολίτευση: έχουμε παράλληλη καθίζηση και του 2ου και του 3ου κόμματος. Η εικόνα μοιάζει αρκετά με αυτήν των εκλογών του 2012, όπου γκρεμίστηκε ο δικομματισμός (Ν.Δ. 18%, ΣΥΡΙΖΑ 16%, ΠΑΣΟΚ 13%, ΑΝΕΛ 10%, ΚΚΕ 8,5%, Χ.Α. 7%, ΔΗΜΑΡ 6%). Με μια μεγάλη διαφορά: τότε υπήρχε μια δυναμική του αντιμνημονιακού κινήματος και μια επιλογή ανάθεσης προς τον ΣΥΡΙΖΑ, που σε δυόμιση χρόνια πήρε την κυβέρνηση. Τώρα η κατάσταση 1ου, 2ου και 3ου κόμματος δεν παρουσιάζει καμία δυναμική. Κανένα από τα δύο κεντροαριστερά κόμματα δεν κατάφερε να εκφράσει ή να κερδίσει κάτι από τη φθορά της κυβέρνησης. Εισέπραξαν κι αυτά την απαξία του εκλογικού σώματος.
Η τεράστια έκταση της αποχής (πέρα από το ότι έχει πολλές και διαφορετικές «φέτες») σχετίζεται με μεγάλες και βαθιές διεργασίες που συντελούνται σε ένα σημαντικό τμήμα που δηλώνει ένα παρών, με ιδιόμορφο τρόπο, σε όλες τις εκδηλώσεις της κοινωνικής διαθεσιμότητας. Ιδιαίτερη θέση σε αυτή τη διαφοροποίηση έχει παίξει το «βαθύ και ενεργό ρήγμα» των Τεμπών, οι καταστροφές από τις φωτιές και τις πλημμύρες στη Θεσσαλία, η διάλυση των υποδομών, η εκτίναξη της ακρίβειας και η ανοικτή κοροϊδία των πολιτών.
Η επιλογή της αποχής από ένα ενεργό τμήμα της κοινωνικής διαθεσιμότητας, η διατήρηση μιας σχετικής αυτονομίας από το πολιτικό σύστημα και τις εκδοχές που του προσφέρονταν (πέρα από τα 3 συστημικά κόμμα ή τα κόμματα της Βουλής υπήρχαν κι άλλες δεκάδες «προτάσεις» ψηφοδελτίων που δεν συγκίνησαν ούτε έπεισαν), μας δείχνουν και τη μεγάλη έλλειψη κάποιου αξιόλογου εγχειρήματος που να μπορούσε να δώσει φωνή στην κοινωνική διαθεσιμότητα. Η αποχή όμως δείχνει (πέρα από την απονομιμοποίηση του πολιτικού συστήματος και τη μεγάλη κρίση εκπροσώπησης ή αντιπροσώπευσης) και την αποξένωση προς την πολιτική όπως αυτή προσφέρεται σήμερα, καθώς και τη γενική αναξιοπιστία που περιβάλλει όλους τους υπάρχοντες πολιτικούς σχηματισμούς.
Δεύτερη κεντρική ιδέα: Ο πολιτικός σεισμός στην Ευρώπη
Η «Ευρώπη», δηλαδή οι 27 που συγκροτούν την Ε.Ε., γνωρίζουν έναν «πολιτικό σεισμό» με βάση τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών, χωρίς αυτό όμως να τροποποιεί την πορεία προς την «Ακραία Ευρώπη». Να εξηγηθούμε: Ο πολιτικός σεισμός αφορά την άμεση πολιτική κρίση σε Γαλλία και Γερμανία (τους δύο βασικούς πυλώνες της Ε.Ε.) και εν μέρει το Βέλγιο. Επίσης αφορά το «μερίδιο» που διεκδικεί το τμήμα που προέρχεται από ακροδεξιούς σχηματισμούς, οι οποίοι έχουν εισπράξει σε ένα βαθμό τη λαϊκή δυσαρέσκεια σε πολλές χώρες, και τη χρησιμοποιούν για να μπουν στο κλαμπ της διακυβέρνησης στις χώρες τους ή και συνολικά στην Ε.Ε. Το «ακραίο κέντρο», δηλαδή οι δυνάμεις που μέχρι τώρα κυβερνούσαν την Ε.Ε. και την πλειοψηφία των χωρών και αποτελείται από κυβερνήσεις κεντροαριστερές, κεντροδεξιές, κυβερνήσεις συνασπισμού και σε ορισμένες περιπτώσεις με κάποια συμμετοχή Πράσινων κομμάτων (οι Πράσινοι είναι στους μεγάλους χαμένους) είναι υποχρεωμένο να αποδεχθεί το νέο τοπίο. Η Μελόνι στην Ιταλία ανακηρύσσεται δύναμη συγκολλητική ανάμεσα στην παλιά διακυβέρνηση και αυτήν που θα εκκολαφθεί από τους νέους συσχετισμούς. Ο ελιγμός του Μακρόν μετά την εκλογική συντριβή προκηρύσσοντας εκλογές είναι μια επιχείρηση να καταστήσει συμμέτοχη και συνυπεύθυνη την Λεπέν σε μια ιδιότυπη συγκατοίκηση (εφόσον κερδίσει τις εκλογές και γίνει πρωθυπουργός).
Η «Ακραία Ευρώπη», δηλαδή μια πιο δεξιά Ευρώπη, μια πιο φιλοπόλεμη και εμπλεκόμενη στον πόλεμο Ευρώπη, μια Ευρώπη πιο υποτελής στις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, πιο αντεργατική και αντιδημοκρατική, πιο αντιρωσική και πιο ψυχροπολεμική, δεν αλλάζει ρότα με την είσοδο της ακροδεξιάς στο κλαμπ διακυβέρνησης (είτε σε ξεχωριστές χώρες είτε στη διοίκηση της Ε.Ε.). Το «ακραίο κέντρο» κρατά ακόμα τα κλειδιά και τα κρίσιμα πόστα. Οφείλει όμως να κάνει ανοίγματα προς τις δυνάμεις που ανέρχονται.
Οι πολίτες της Ευρώπης σε διάφορες χώρες, καταδικάζοντας με την ψήφο ή με την αποχή το «ακραίο κέντρο», αναζητούν μια «στέγη» που θα απαντά διαφορετικά στα θέματα του πολέμου, της κοινωνικής συνοχής, της εργασίας, της μετανάστευσης. Σε ένα βαθμό ψάχνουν μια αντισυστημική έκφραση, άσχετα αν τη βρίσκουν ή όχι. Ψαχουλεύουν χωρίς καθαρή ορατότητα. Ορισμένες δυνάμεις κατορθώνουν να ξεχωρίσουν, όπως η Σάρα Βάγκενκνεχτ (6,2% και 2,5 εκατομμύρια ψήφοι) στη Γερμανία, που έχει θέσει ως κεντρικό ζήτημα τον πόλεμο και την κοινωνική φτωχοποίηση.
Στην ιδεολογική και πολιτική ατζέντα θα τεθεί το θέμα της κεντροαριστερής ανασύνθεσης, με παραδείγματα το Δημοκρατικό Κόμμα της Ιταλίας με επικεφαλής την 38χρονη Έλι Σλάιν, και φυσικά την απόπειρα «Λαϊκού Μετώπου» στη Γαλλία. Οι δυνάμεις που συγκροτούν τέτοιες απόπειρες ή σχέδια θα βρεθούν μπροστά σε κεντρικές επιλογές: πόλεμος Ουκρανίας, οικονομία πολέμου, Μέση Ανατολή, κοινωνική συνοχή.
Ήδη τα Διευθυντήρια δεν περιμένουν την επίλυση του πολιτικού σεισμού. Προχωρούν σε τετελεσμένα που πρέπει να πάρουν υπόψη τους όλες οι δυνάμεις που θέλουν να κυβερνήσουν. Πρώτα έγινε το G7 στην Ιταλία και πάρθηκαν σχετικές αποφάσεις για τον πόλεμο στην Ουκρανία. Αμέσως μετά ο Στόλτενμπεργκ σε δηλώσεις στα πλαίσια της Συνόδου των Υπουργών Άμυνας του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες δεσμεύτηκε για βοήθεια 40 δισεκατομμυρίων προς Ουκρανία, και έκανε λόγο για αναβάθμιση του πυρηνικού σχεδιασμού του ΝΑΤΟ, χαρακτηρίζοντας τα πυρηνικά όπλα «απόλυτη εγγύηση ασφάλειας» του NATO και ένα μέσο για τη διατήρηση της ειρήνης. Μιλώντας για τη «συνεχιζόμενη προσαρμογή» του πυρηνικού οπλοστασίου του ΝΑΤΟ, ο Στόλτενμπεργκ ανέφερε ότι η Ολλανδία τον Ιούνιο αποκτά τα πρώτα μαχητικά αεροσκάφη F-35 ικανά να φέρουν πυρηνικά όπλα, και τόνισε ότι «οι ΗΠΑ εκσυγχρονίζουν τα πυρηνικά τους όπλα στην Ευρώπη»…
Τρίτη κεντρική ιδέα: Η ανάγκη ενός άλλου εγχειρήματος
Ξαναγυρνώντας στην ελληνική πραγματικότητα, οφείλουμε να εκτιμήσουμε πως η απονομιμοποίηση και η αναξιοπιστία του πολιτικού συστήματος δεν δημιουργεί κάποιο γενικό κενό που πρέπει να καλυφθεί, αλλά μια πραγματικότητα με πολλές αντιφατικές καταστάσεις και δεδομένα που πρέπει να συνυπολογίσουμε, αν μας ενδιαφέρει κάτι σημαντικό. Τι μπορεί να είναι το «κάτι σημαντικό»;
Είμαστε μπροστά σε μια μπλοκαρισμένη χώρα με μεγάλο υπαρξιακό πρόβλημα, και σε μια μπλοκαρισμένη κοινωνία υπό τα δεσμά ενός πολιτικού συστήματος (κυβέρνηση, σύστημα κομμάτων, ΜΜΕ, δικαιοσύνη, διοίκηση, ψηφιακό κράτος, γιγάντωση μηχανισμών ελέγχου και καταστολής), με έντονα εκφρασμένα μέσα στα τελευταία 14 χρόνια σημάδια ριζοσπαστισμού και εκδηλώσεις κοινωνικής διαθεσιμότητας, χωρίς όμως φωνή και αποτελεσματικότητα (ή και με ήττες, όπως συνέβη με το αντιμνημονιακό κίνημα). Άρα είναι απαραίτητο να σκεφτούμε το «κάτι σημαντικό» με όρους πείρας και συμπερασμάτων που πρέπει να εξαχθούν, και με όρους δυναμικής (αν αυτή υπάρχει και πώς μπορεί να εκφραστεί) της υπαρκτής κοινωνικής διαθεσιμότητας, όπως και με όρους σύνθεσης του εθνικού και κοινωνικού στοιχείου. Βασικό κλειδί κάθε κίνησης προς αυτήν την κατεύθυνση είναι να υπάρχουν εξαρχής ορισμένες προϋποθέσεις:
α) η ανοικτότητα και ο διάλογος,
β) η συνειδητοποίηση της έλλειψης μιας συνολικής εναλλακτικής πρότασης, που πρέπει να οικοδομηθεί,
γ) η χωρητικότητα και η εμβέλεια, που είναι αναγκαία στοιχεία για ένα μεγάλο εγχείρημα,
δ) ο σεβασμός των ιδιαίτερων διαδρομών μέχρι σήμερα του κάθε μέρους ή τμήματος της κοινωνικής διαθεσιμότητας,
ε) ο ακηδεμόνευτος χαρακτήρας του εγχειρήματος, μακριά από τις «σειρήνες» του πολιτικού και μιντιακού συμπλέγματος,
στ) πρόσωπα που χαρακτηρίζονται από ανιδιοτέλεια και πνεύμα προσφοράς.
Στο φόντο ενός εγχειρήματος πρέπει να είναι το ίδιο το υπαρξιακό πρόβλημα της χώρας σε όλες του τις διαστάσεις, κι όχι μια μονοθεματική ή μερική πρόταση ξεκομμένη από το όλον πρόβλημα. Η δικαιοσύνη, η δημοκρατία, η πολιτεία, η οικονομία, η εργασία, το περιβάλλον, ο πολιτισμός, η παιδεία, η υγεία, η ασφάλεια και η άμυνα σαν γενικό πλαίσιο σημαντικών ζητημάτων, δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν χωρίς ένα μεγάλο εγχείρημα-υποκείμενο που θα κινηθεί με όρους πληθυντικούς και πλειοψηφικούς, θα έχει ή θα προσπαθεί να πάρει δημοψηφισματικό χαρακτήρα στην κίνησή του και στις πρωτοβουλίες του, θα συγκεντρώνει υποστήριξη και δύναμη στη βάση των ιδεών και των περιεχομένων.
Αυτό το εγχείρημα είναι μέσα στο πλαίσιο των εν δυνάμει καταστάσεων που μπορούν να εμφανιστούν, είναι το «κάτι σημαντικό» που έχουμε ανάγκη. Κι αυτό σήμερα μπορούν να το αντιληφθούν περισσότεροι άνθρωποι, περισσότερες συλλογικότητες. Χρειάζεται όμως και δύο ακόμα προϋποθέσεις που θα ξεμπλοκάρουν μια κατάσταση: Έμπρακτα βήματα υπέρβασης του υποκειμενισμού, και δυνατότητα σύνθεσης γύρω από σημαντικούς ελάχιστους κοινούς προαγωγικούς παρανομαστές. Μια άλλη σχέση με την Πολιτική, σε αντίθεση με αυτό που αποκαλείται «πολιτική» και προσφέρεται από το σύστημα.
Από αυτή τη σκοπιά, το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών δεν αποθαρρύνει όπως εκείνο το «41-20» πριν ένα χρόνο, και αυτό οφείλεται σε βήματα και διεργασίες που γίνονται μέσα στην κοινωνία και μέσα στην κοινωνική διαθεσιμότητα. Αντίθετα, δείχνει ότι υπάρχουν δυνατότητες για ένα σημαντικό εγχείρημα. Με τον όρο πως κάποιοι θα το διαβάσουν, θα το αναλύσουν, θα το προσπαθήσουν με σοβαρότητα και γείωση. Δεν είμαστε χαζοχαρούμενοι. Απλώς επενδύουμε σοβαρά στην ανάγκη και στη δυνατότητα ενός σημαντικού άλλου εγχειρήματος!
(Δρόμος, φύλλο 689, 15/6/24)

Άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για τη ΝΔ

10

Του Παντελή Σαββίδη

Ο Έντι Ράμα πληρώνει 7 χιλιάδες ευρώ τον μήνα Ρουμάνο κατάσκοπο για… συμβουλές

0

Σύμφωνα με τον δημοσιογράφο Liviu Alexa, ο Ράμα φέρεται να πληρώνει 7.000 ευρώ μηνιαίως στον Coldea, πρώην επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών της Ρουμανίας, για “συμβουλές”.

Η σύνδεση του Coldea με τον Dorian Duca, “σύμβουλο” του Ράμα με φήμη για “βρώμικες δουλειές”, πυροδοτεί ερωτήματα.

Οι υποψίες πυκνώνουν, καθώς ο Coldea ερευνάται από τις ρουμανικές αρχές για διακίνηση ναρκωτικών και διαφθορά, ενώ το FBI τον ερευνά για πώληση μυστικών πληροφοριών.

Η  αλβανική κυβέρνηση τηρεί σιγή ιχθύος, εντείνοντας τις υποψίες.

Ο Coldea, γνωστός και ως “Μαύρος Στρατηγός”, ηγήθηκε των ρουμανικών μυστικών υπηρεσιών για 8 χρόνια.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το δίκτυο διακίνησης ναρκωτικών Μεξικό-Αλβανία-Ρουμανία φέρεται να χρησιμοποίησε τις διασυνδέσεις του Coldea με την  αλβανική κυβέρνηση.

Επιπλέον, ο Charles McGonigal, πρώην επικεφαλής της Αντικατασκοπείας του FBI, συνελήφθη για πώληση “συμβουλών” στον Ράμα.

Η απαγόρευση εξόδου από τη Ρουμανία για 60 ημέρες που επιβλήθηκε στον Coldea, ενώ οι έρευνες συνεχίζονται, φέρνει στο προσκήνιο ερωτήματα για διαφθορά και παράνομες δραστηριότητες σε υψηλό επίπεδο.

Πηγή: https://www.himara.gr/prosopa/33311-o-enti-rama-plironei-7-xiliades-evro-ton-mina-roumano-kataskopo-gia-symvoules – Ο Έντι Ράμα πληρώνει 7 χιλιάδες ευρώ τον μήνα Ρουμάνο κατάσκοπο για… συμβουλές

Ὅταν λείπει ὁ πατέρας, χορεύει ὁ υἱός

1

Ὁ Nῖκος Παπανδρέου, υἱός τοῦ Ἀνδρέα, ἐξελέγη εὐρωβουλευτής.

Ἀναμενομένη ἡ ἐκλογή, στήν Ἑλλάδα ζοῦμε. Ὁ Νῖκος εἶναι ἐκεῖνος πού διετέλεσε γιά κάποια περίοδο συγγραφεύς.

Ἔγραψε, μάλιστα, ἕνα βιβλίο, τό ὁποῖον διαφημίσθηκε ὑπέρ τό δέον, ἀλλά δέν ἦταν κάτι πού θά μποροῦσε νά προκαλέσει σεισμό, ὅπως ἔλεγε ὁ πατέρας του. Τό βιβλίο λεγόταν «Father dancing». Κάτι σάν «Ὁ πατέρας (ὅταν) χορεύει», «Ὁ πατέρας χορεύοντας», «Ὁ Χορός τοῦ πατέρα». Any way, ἀναφερόταν σέ χορό καί στόν Ἀνδρέα. Ὁ Ἀνδρέας χόρευε, αὐτό εἶναι γνωστό. Χόρευε ἐπίσης τήν κοινοβουλευτική του ὁμάδα, χόρευε τούς βουλευτές του, χόρεψε τήν Ἑλλάδα ὁλόκληρη, γιά πολλά χρόνια.

Τόν ἔχω ἀπολαύσει σέ στιγμές κεφιοῦ, στό σπίτι τοῦ ἀλησμόνητου φίλου μου Βασίλη Σαραντίτη, ἔχω παίξει τό «Ζεϊμπέκικο τῆς Εὐδοκίας» στό πιάνο γιά νά «φέρει δυό βόλτες ὁ πρόεδρος», ὅπως ἔλεγε ὁ ἀλησμόνητος Γιῶργος Κατσιφάρας. Ὁ Ἀνδρέας χόρευε, ὅπως ἀκριβῶς τόν περιγράφει ὁ γυιός του στό ἐν λόγῳ βιβλίο. Μέ τά χέρια ἀνοιχτά καί μέ βαριά βήματα. Μπορῶ νά βεβαιώσω ὅτι δέν ἦταν καί ὁ καλύτερος χορευτής, ἀλλά καί μόνο πού σηκωνόταν –ὅποτε σηκωνόταν– γιά νά φέρει δυό βόλτες, οἱ ὑπήκοοι γύρω γονάτιζαν καί χειροκροτοῦσαν!

Ἀπίθανες εἰκόνες, ἀπίθανες σκηνές, πού ἔχουμε ζήσει.

Τώρα, ὁ Νῖκος Παπανδρέου, ἐκλεγμένος πλέον εὐρωβουλευτής, γιά δεύτερη θητεία, φαίνεται ὅτι ἀποφάσισε νά χορέψει τήν σημερινή ἡγεσία τοῦ κόμματος πού ἵδρυσε ὁ πατέρας του. Μαθαίνουμε ὅτι καί ὁ σημερινός πρόεδρος τοῦ ΠΑΣΟΚ, ἐκ Κρήτης ὁρμώμενος, «τίς φέρνει τίς βόλτες του», ὅταν ἔλθει στό κέφι. Καί ὅλα δείχνουν ὅτι, μέ διευθυντή τῆς λαϊκῆς ὀρχήστρας «Ἀνδρέας Παπανδρέου» τόν γυιό του Νῖκο (κάτι σάν τήν ὀρχήστρα «Μίκης Θεοδωράκης», πού ἔχει φτιάξει ἡ κόρη του, Μαργαρίτα), στήν Χαριλάου Τρικούπη, ἀκούγονται ἦχοι ὄχι ἀπό ζεϊμπέκικο, ἀλλά φθόγγοι ἀπό τόν «Χορό τοῦ Ζαλόγγου»…

Ἄς δοῦμε τί τραχανᾶ ἔχει ἁπλώσει ἤδη στό πεντάγραμμο ὁ συνθέτης Νῖκος Παπανδρέου: «Ἡ τρίτη θέση συνιστᾶ ἧττα. Ἄς μήν κρυβόμαστε πίσω ἀπό τό ὑποδεκάμετρο. Δέν γίνεται πολιτική ἀνατροπή μέ βάση μικροπολιτικές ἀναλύσεις γιά λίγα δεκαδικά ψηφία. Στήν πολιτική μετριέσαι στά μάτια τῆς κοινωνίας σέ σχέση μέ τούς ἄλλους, ὄχι μέ τόν ἑαυτό σου καί τό πρόσφατο παρελθόν του. Τό ΠΑΣΟΚ δέν κατάφερε νά ἐκφράσει ἕνα συνεκτικό πολιτικό σχέδιο. Τά ὄργανα τοῦ κόμματος δέ λειτούργησαν ὥστε νά μεταφέρουν τά ἐπί μέρους μηνύματα στούς πολῖτες.

Διαδοχικές ἐκλογικές εὐκαιρίες χάθηκαν. Καί ἡ ἱστορία δέ γυρίζει πίσω».

Ὀγδόντα δύο λέξεις ὅλες κι ὅλες, ἀλλά μελετημένες μία πρός μία, σάν νά εἶναι γραμμένες ἀπό τά ἴδια χέρια πού ἔγραφαν τούς λόγους τοῦ Ἀνδρέα.

«Οἱ εὐθῦνες στήν πολιτική εἶναι ἀντικειμενικές. Τήν εὐθύνη ἔχει ἡ ἡγεσία de facto καί εἶναι αὐτή ἡ ὁποία ἀπορρίφθηκε ἀπό τό πολιτικό σῶμα. Ἐνίοτε ὅμως οἱ εὐθῦνες εἶναι καί ὑποκειμενικές. Σέ διαδοχικές ἐκλογές ἐπικράτησαν μικροπολιτικές, προσωποπαγεῖς καί εὐνοιοκρατικές στρατηγικές. Αὐτό ὁδήγησε σέ διαιρέσεις πού διέτρεξαν τό κόμμα ἀπό τά στελέχη μέχρι καί τήν βάση τῶν φίλων του. Τίποτα ἀπό αὐτά δέν συνάδουν μέ τίς ἀξίες τοῦ ΠΑΣΟΚ. Αὐτό τό γνωρίζει ἡ κοινωνία, ἡ ὁποία στίς πρόσφατες ἐκλογές, τίς ἀπέρριψε μέ κάθε τρόπο.»

Ἐδῶ ἔχουμε μιά λέξη περισσότερη. Ὀγδόντα τρεῖς. Ἀλλά «σαϊτιές», ἴσια στήν καρδιά τοῦ ἀτυχοῦς προέδρου. Καί ἀκολουθεῖ ἡ …χαριστική βολή:

«Σέ αὐτή τήν κρίσιμη στιγμή γιά τό κόμμα μας, τόν λόγο πρέπει νά ἔχουν ἄμεσα οἱ φίλοι καί τά μέλη της, ἡ ἀληθινή βάση τοῦ ΠΑΣΟΚ. Τά προβλήματα μεγαλώνουν καί ἡ κοινωνία δέν μπορεῖ νά περιμένει. Ἡ ἱστορία τούς ἀπρόθυμους τούς ἀφήνει πίσω»…

estianews.gr

Ἡ φρόνιμος Ἐκκλησία σκύβει τό κεφάλι

3

ΣΕ προηγούμενο σημείωμά μας ἐπικεντρωθήκαμε στήν φθορά πού ὑπέστησαν σέ αὐτές τίς εὐρωεκλογές ὁρισμένοι «θεσμοί» ὅπως τά κόμματα, τά Μέσα Ἐνημερώσεως καί οἱ ἑταιρεῖες δημοσκοπήσεων.

Θά μποροῦσα νά ἀθροίσω στούς χαμένους αὐτῆς τῆς ἀναμετρήσεως καί τόν θεσμό τοῦ βουλευτῆ, ἰδιαίτερα τῆς κυβερνητικῆς πλειοψηφίας. Πλήν τῶν ἐξαιρέσεων τοῦ Μάριου Σαλμᾶ καί τοῦ Νικήτα Κακλαμάνη πού ἔλαβαν θέση, οἱ λοιποί 155 τῆς ΝΔ κάνουν μέχρι στιγμῆς ἀφωνία μέ γαργάρες. Καί μάλιστα ἄνευ ἰατρικῆς συστάσεως. Ἀνασχηματισμός!

Προφανῶς καί δέν θά σχολιάσω σήμερα τό γεγονός ὅτι συνάδελφός τους βουλευτής ἀπεκάλεσε χλευαστικά κάποιους ἐξ αὐτῶν «τενεκέδες» χωρίς νά τοῦ ζητήσει τόν λόγο κανείς. Τό σημειώνω, ἀλλά δέν εἶναι τό θέμα μας. Σήμερα τό θέμα μας εἶναι ἡ περαιτέρω φθορά τοῦ θεσμοῦ τῆς Ἐκκλησίας μας. Ὁ ὁποῖος καίτοι ταπεινώθηκε ἀπό τόν κύριο Μητσοτάκη μέ τόν γάμο τῶν ὁμόφυλων ζευγαριῶν, καταδέχθηκε νά μετατραπεῖ σέ ἄθυρμά του κατά τήν διάρκεια τῆς προεκλογικῆς περιόδου.

Καί γιά νά εἴμαστε δίκαιοι δέν εὐθύνεται μόνον ὁ Ἀρχιεπίσκοπος γι’ αὐτό. Τόσος εἶναι, πού θά ἔλεγε καί ὁ Ἀναγνωστάκης! Τόσος ἦταν στό Μακεδονικό, τόσος στά Μνημόνια, τόσος στήν πανδημία, τόσος καί στόν γάμο.

Ἐπίσκοπος sotto voce. Στήν προκειμένη ὅμως εὐθύνονται καί ἄλλοι Μητροπολῖτες, κορυφαῖα στελέχη τῆς Ἱερᾶς Συνόδου. Ἡ ἐκκλησιαστική μας ἱστορία ἔχει δείξει ὅτι στίς μεγάλες κρίσεις Πολιτείας – Ἐκκλησίας γεννιοῦνται οἱ νέοι Ἀρχιεπίσκοποι καί οἱ νέοι Παναγιώτατοι. Οἱ νέοι θρησκευτικοί ἡγέτες.

Στήν μεγάλη διαμάχη γιά τήν μοναστηριακή περιουσία τοῦ 1987 ἐπί παντοδυναμίας ΠΑΣΟΚ, στήν ἐκπομπή τῆς ΕΡΤ «Μέ ἀνοικτά χαρτιά» μέ τόν Βίκτωρα Νέτα, διασταύρωσαν τά ξίφη τους οἱ τότε Μητροπολῖτες Δημητριάδος καί Ἁλμυροῦ Χριστόδουλος καί Ἀλεξανδρουπόλεως Ἄνθιμος. Ὁ πρῶτος ἐξελέγη μετέπειτα Ἀρχιεπίσκοπος καί ὁ δεύτερος Παναγιώτατος Θεσσαλονίκης. Ἐκεῖ ξεχώρισαν πρώτη φορά. «Ψέλνοντας» ἄφοβα τόν Τρίτση.

Τά ἑπόμενα χρόνια σφράγισαν μέ τήν δράση τους τήν παρουσία τῆς Ἐκκλησίας μας σέ καιρούς δύσκολους!

Κατοχύρωσαν τήν ἐπιρροή της σέ καιρούς παγκοσμιοποιήσεως. Τήν κράτησαν ὄρθια σέ καιρούς ὑπερκαταναλώσεως καί χυδαίας ἀπληστίας. Ἦταν προσωπικότητες! Τόν Χριστόδουλο τόν ἀποχαιρέτησε μέσα στό «Ἀρεταίειο» ἀκόμη καί ὁ Ἀλέκος Ἀλαβᾶνος, μέ τόν ὁποῖο εἶχε συγκρουστεῖ σφόδρα γιά τίς ταυτότητες. Τί εἶναι ἄραγε ἡγεσία; Ἡγεσία σημαίνει νά δρᾶς πρῶτος. Καί ἐκεῖνοι, Χριστόδουλος καί Ἄνθιμος, ἔδρασαν. Σφυροκόπησαν ἐκεῖνο τό βράδυ στήν ΕΡΤ τόν συμπαθῆ κατά λοιπά Κεφαλονίτη Ὑπουργό καί ἐξουδετέρωσαν τό νομοσχέδιό του.

Ὁ νόμος γιά τόν γάμο τῶν ὁμοφύλων ζευγαριῶν ἀπεδείχθη στιγμή ὁριακή γιά τήν Κυβέρνηση καί γιά τήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος. Τό πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας μαύρισε τήν ΝΔ στήν κάλπη. Ὡστόσο μέ ἀπογοήτευση παρατηρήσαμε ὅτι νέος ἐκκλησιαστικός ἡγέτης δέν γεννήθηκε μέσα στήν κρίση αὐτή. Τό τραῖνο πέρασε καί δέν ἀνέβηκε κανείς.

Ἄν ἐξαιρέσουμε ἕνα ἀρχικό ξέσπασμα τοῦ Φθιώτιδος Συμεών, τό ὁποῖο μετά ἔγινε ἀέρας, τίς δηκτικές δηλώσεις τοῦ Μητροπολίτου Ἰωνίας Γαβριήλ, ὁ ὁποῖος ἦταν ἕναν τόνο παραπάνω ἀπό τούς ὑπολοίπους καί προκάλεσε τήν ὀργή τοῦ Μαξίμου, τήν ἐπιτυχημένη συγκέντρωση τοῦ Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης Φιλοθέου μέ τά Χριστιανικά Σωματεῖα τῆς πόλεως (ὁ κόσμος ἔφθανε στά σκαλιά τοῦ Βελλιδείου), τίς σποραδικές δηλώσεις τοῦ Πειραιῶς Σεραφείμ καί τοῦ Λαρίσης Ἱερωνύμου καί βεβαίως τήν ἐξαιρετικῶς λεπτομερειακή εἰσήγηση τοῦ Μεσογαίας στήν Ἱερά Σύνοδο, οἱ λοιποί κράτησαν χαμηλούς τόνους.

Ὁ Μεσσηνίας Χρυσόστομος ἦταν ἀντίθετος στόν γάμο ἀλλά προσεκτικός μέ τό γκουβέρνο. «Μποδοσάκειος» τακτική. Μά ἡ Ἐκκλησία δέν εἶναι ἐπιχείρηση. Ὁ Δημητριάδος Ἰγνάτιος, ἀντίθετος μέ τόν γάμο, δέν ὑπέκυψε σέ ποικιλώνυμες πιέσεις νά «σπάσει» τό μέτωπο, ἀλλά καί αὐτός προσεκτικός. Ὁ Ναυπακτίας Ἱερόθεος τό ἴδιο. Ὁ Σύρου Δωρόθεος μᾶλλον σιωπηρός. Ὁ σοβαρός Βεροίας Παντελεήμων συγκράτησε τήν ὀργή του, καθώς καί οἱ τρεῖς βουλευτές τοῦ νομοῦ του εἶχαν δεσμευτεῖ ἐγγράφως ὅτι δέν θά ψηφίσουν τόν γάμο, ἀλλά τόν ψήφισαν.

Ἀλλά καί μετά τήν ψήφιση τοῦ γάμου καί τίς ἀπειλές ἀποκλεισμοῦ πολιτικῶν ἀπό τίς Ἐκκλησίες, τί ἔγινε; Μητροπολῖτες τῆς Βορείου Ἑλλάδος ἔκαναν δημόσιες σχέσεις μέ τήν Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας καί τόν ὑπουργό Ὑγείας χαρίζοντάς τους καί εἰκόνες μετά ἀσπασμοῦ μπροστά στίς κάμερες. Ὅπως ὁ Βαρνάβας τῆς Νεαπόλεως.

Μητροπολῖτες τοῦ Ἰονίου πού ἦταν οἱ σκληροί τῆς Ἱεραρχίας ζητῶντας νά ἐπιβληθεῖ ἐπιτίμιο στούς πολιτικούς, ἀγκάλιασαν σέ δημόσια θέα τόν Κασσελάκη καί τόν Τάυλερ!

Ποιά εἰκόνα δίδει ἄραγε ἕνας θεσμός ὅταν τρώει σφαλιάρες καί λέει καί εὐχαριστῶ ἀπό πάνω; Πῶς θά γεννηθεῖ ἡ ἐλπίδα στούς πιστούς ἄν δέν ὑπάρχει ἡγεσία; Μέ σκυφτό τό κεφάλι, ὑπόδουλη στήν πολιτική μας, τάξη κάνοντας μικροπολιτικούς ὑπολογισμούς θά πορευτεῖ στό μέλλον ὁ πιό ξεχωριστός πνευματικός θεσμός τῆς πατρίδας μας, ἡ Ἐκκλησία; Καί ἀποροῦν μετά ταῦτα στήν Ἀρχιεπισκοπή γιατί οἱ πιστοί κατακλύζουν τά μοναστήρια καί τό Ἅγιον Ὄρος; Γιατί οἱ ἱερεῖς αὐτονομοῦνται ἀπό τούς συμβιβασμένους Μητροπολῖτες;

Γιά τόν Ἀρχιεπίσκοπό μας, ὁ ὁποῖος τύποις εἶναι ὁ ἀρχηγός μας, ὁ ἀρχηγός τῶν Ὀρθοδόξων, αἰσθάνομαι ὅπως καί ἑκατομμύρια Χριστιανοί: τεράστια ἀπογοήτευση! Ὁ προκαθήμενος δέν εἶναι οὔτε φόντο γιά τά προεκλογικά σπότ τῆς ΝΔ οὔτε ἄλλοθι γιά ἀποφάσεις πού πλήττουν τόν θεσμό τῆς οἰκογένειας καί παραβιάζουν τίς διδαχές τῶν ἱερῶν κειμένων μας. Καί βεβαίως δέν ἔχει καμμία δουλειά νά κάνει «σέρβις» στήν Κυβέρνηση ἐπιτιθέμενος σέ ἀρχηγούς μικρῶν κομμάτων. Διότι ἡ ἐπίθεση πού ἐξαπέλυσε ὁ κύριος Ἱερώνυμος στόν Πρόεδρο τῆς «Ἑλληνικῆς Λύσης» Κυριάκο Βελόπουλο πρίν ἀπό τίς ἐκλογές τόν ἐξέθεσε ἀνεπανόρθωτα. Τά ἀποτελέσματα τῶν ἐκλογῶν ἔδειξαν τά ὅρια τοῦ κύρους του καί τῆς πειθοῦς του στό πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας. Οἱ Χριστιανοί δέν τόν ἄκουσαν.

Στενόχωρο τό σημερινό κείμενο. Τό ἀντιλαμβάνομαι. Καί ὁ ἴδιος, τήν ὥρα πού τό γράφω, αἰσθάνομαι δυσφορία.

Ἀλλά ἡ ἀλήθεια λυτρώνει. Δέν μποροῦμε νά ὑποκρινόμαστε πώς δέν συνέβη τίποτε, ὅταν ἑκατομμύρια Ἕλληνες ἀποδοκίμασαν ἐκτός ἀπό τήν Κυβέρνηση καί τήν Ἐκκλησία, γιά τήν ἀνοχή της στήν νομοθέτηση τοῦ γάμου. Δέν ὠφελεῖ σέ τίποτε ἄλλως τε νά κρύψουμε τά σκουπίδια κάτω ἀπό τό χαλί. Εἴτε τά κρύψουμε εἴτε ὄχι, δέν φεύγουν.

Σκουπίδια εἶναι, ἐκεῖ θά μείνουν. Δέν ἀπαλλασσόμαστε!

estianews.gr

Η «κρεμάλα» του Σκρέκα, η θυσία της Δόμνας και το αυτοκίνητο που έχασε ο Καιρίδης: Παρασκήνια του ανασχηματισμού

0

Ο Κώστας Σκρέκας, ο υπαίτιος του εκλογικού στραπάτσου, είναι ένα από τα πρόσωπα που απομακρύνθηκαν με τον ανασχηματισμό.

Το βράδυ της περασμένης Κυριακής εμφανίστηκε στο Μέγαρο Μαξίμου ένας περίεργος τύπος: «Είμαι ο αγγελιαφόρος του λαού και φέρνω το μήνυμα», είπε στον πρωθυπουργό. Εκείνη την ώρα υπέγραφε το διάταγμα απόλυσης του Γκρίνμπεργκ, που τον πήρε στον λαιμό του, μαζί με δημοσκόπους. Την άλλη μέρα έκανε μια ωραία συζήτηση με έναν δημοσιογράφο, η οποία παρουσιάσθηκε ως συνέντευξη, και έβαλε τα πράγματα στη θέση τους.

Ο ίδιος προεκλογικά «έδωσε τον καλύτερο εαυτό του» – πήγε άλλωστε καλύτερα από τον Μακρόν και τον Σολτς. Αλλά για τους υπουργός δεν παίρνει όρκο. Θα «ακούσει κάθε κριτική για αλαζονική συμπεριφορά», θα «αξιολογήσει ποιοι έτρεξαν λιγότερο» ή περισσότερο» και «αν κάποιοι είδαν τον κόσμο από πολύ ψηλά, είναι καιρός να τον δουν και από λίγο πιο χαμηλά».

Ευλόγως, λοιπόν, όσοι έφταιξαν για το αποτέλεσμα, φεύγουν. Ή αλλιώς: Όσοι φεύγουν, έφταιξαν. Τζάμπα πήγαν. Πολιτική, είπε, δεν θα αλλάξει, γιατί η ζημιά έγινε από τον νόμο για τα ομόφυλα ζευγάρια. Και «τα μηνύματα τα είχε εισπράξει και πριν από την κάλπη».

Τώρα γιατί αφού έφταιγε ο νόμος που αποφάσισε ο ίδιος, «έφαγε» υπουργούς, είναι παλιά ιστορία: «Όταν δεν πάει καλά η ομάδα, την πληρώνει ο προπονητής, όχι ο πρόεδρος». Λυπάται που «δεν μπορούν να γίνουν και οι 157 βουλευτές υπουργοί». Αν το παλεύει: Με καμία 60ρια σε κάθε περίοδο, θα προλάβουν όλοι. Αλλά – μην κοιτάτε επί Τσίπρα – «δεν είναι πρόβλημα το μεγάλο υπουργικό Συμβούλιο».

Αφού ολοκληρώθηκε το τριήμερο πένθος, ο πρωθυπουργός, με τη σοφία που τον διακρίνει, ξεδιάλεξε τους υπαίτιους της συμφοράς και τους απομάκρυνε: «Σκρέκας, Μιχαηλίδου, Καιρίδης, Αυγενάκης».

Στον τελευταίο χρέωσε κάτι ιστορίες με κονδύλια, αλλά κυρίως έστειλε το κεφάλι του σε συγκεκριμένο «ολιγάρχη» μήπως και ηρεμήσει. Εξάλλου, γιατί να μην πάει και ένας γιατρός στο Υπουργείο Γεωργίας, όταν ήταν τόσο καλός ως υπουργός Δικαιοσύνης;

Η Μιχαηλίδου θυσιάστηκε για να χωρέσει η Κεραμέως που έχει πίσω της τη μισή αστική Αθήνα και δεν είναι καιρός να ανοίγουμε τώρα φασαρίες με το κατεστημένο. Καλύτερα για τη Δόμνα: Θα έχει καιρό να εξιστορεί τον προσωπικό βίο της ,σε ωραία μεσημεριανάδικα και λαϊκά περιοδικά .

Ο έρμος ο Καιρίδης , όταν υπουργοποιήθηκε δεν ήξερε τον λόγο. Δεν τον έμαθε ούτε τώρα που του πήραν το μαύρο αυτοκίνητο, για να το δώσουν σε έναν – υπάκουο – καραμανλικό.

Αυτοί ήταν παράπλευρες απώλειες. Μένει ο Κώστας Σκρέκας: Ο υπαίτιος του εκλογικού στραπάτσου. Υπαίτιος; Μαζί του δεν παιάνιζε ο Μητσοτάκης τρεις φορές την εβδομάδα πόσο καλά πήγαν οι δυο τους – ως ντουέτο – στην ακρίβεια; Αλλά είπαμε: Πρόεδρος να «φάει» τον εαυτό του δεν γίνεται.

Άλλωστε, όλη η Ελλάδα ξέρει ότι ο Σκρέκας είχε τα «κονέ» με τα ολιγοπώλια, στην ενέργεια και στα καύσιμα. Οικογενειακές παρτίδες με σούπερ μαρκετάδες και τους τέσσερις που λυμαίνονται το γάλα. Νταραβέρια με εισαγωγείς και τραπεζίτες και επαφές με ακτοπλόους και τηλεφωνικές εταιρίες…

Και στην κρεμάλα να τον έστελνε, λίγο θα ήταν…

https://www.ieidiseis.gr/politiki/251087/i-kremala-tou-skreka-i-thysia-tis-domnas-kai-to-aftokinito-pou-exase-o-kairidis-paraskinia-tou-anasximatismoy

Μέχρι τέλους κουτοπονηριές από τον Αυγενάκη

4

Το απίστευτο που έκανε ο Λ. Αυγενάκης στο παρά πέντε του ανασχηματισμού.

Με την ταμπέλα του κουτοπόνηρου αποχώρησε από την ηγεσία του ΥΠΑΑΤ ο Λευτέρης Αυγενάκης, ο οποίος, έχοντας καταλάβει ότι επίκειται η καρατόμησή του, κάλεσε, την παραμονή του ανασχηματισμού, στο γραφείο του εκπροσώπους διεπαγγελματικών οργανώσεων!

Μέχρι εδώ, ας πούμε ότι δεν υπάρχει κάτι μεμπτό, διότι οι εκπρόσωποι τους ζητούσαν επί μήνες συνάντηση μαζί του, οπότε θεωρητικά ανταποκρίθηκε στο αίτημά τους, έστω και τώρα!

Το ζήτημα είναι ότι κάποια στιγμή αποχώρησε από την αίθουσα ο ίδιος και μπήκε συνεργάτης του, που ζήτησε από τους εκπροσώπους να υπογράψουν επιστολή προς τον πρωθυπουργό, με βασικό αίτημα την παραμονή του μεγάλου υπουργού στο πόστο του γιατί η κατάσταση είναι κρίσιμη με την ΚΑΠ.

Και γιατί προφανώς ο Αυγενάκης τα πήγε τόσο καλά, που ο διάδοχός του θα φάει τη σκόνη του!

Α.Ο.

https://www.ieidiseis.gr/parapolitika/251078/mexri-telous-koutoponiries-apo-ton-avgenaki

Η λίστα του Politico με τους 23 «freak» νέους ευρωβουλευτές – Ποιους Έλληνες περιλαμβάνει

0

Εκκεντρικές περσόνες, influencers και άλλοι περίεργοι στο νέο Ευρωκοινοβούλιο – Δείτε τις πιο ξεχωριστές περιπτώσεις.

Εικοσι τρεις βουλευτές από επτά διαφορετικές χώρες είναι ο ελάχιστος αριθμός που χρειάζεται για να συσταθεί μια ομάδα στο Ευρωκοινοβούλιο.

Τo Politico επέλεξε τους πιο παράξενους εκλεγμένους ευρωβουλευτές και παρουσιάζει τη δική του ομάδα. Οι συντάκτες του μέσου έχουν συμπεριλάβει από την Ελλάδα, τον Φρέντι Μπελέρη (ΝΔ), τη Γαλάτω Αλεξανδράκη (Ελληνική Λύση) και την Αφροδίτη Λατινοπούλου (Φωνή Λογικής) ενώ από τη λίστα δεν θα μπορούσε να λείπει και ο Φειδίας Παναγιώτου από την Κύπρο, ο youtuber που κατέβηκε ανεξάρτητος και ήρθε τρίτος.

Το POLITICO με υπερηφάνεια παρουσιάζει τον Όμιλο Kooky.

Φειδίας Παναγιώτου — YouTuber

Από το YouTube στο Ευρωκοινοβούλιο. Ο 25χρονος influencer έγινε γνωστός μέσα από τα βίντεό του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ενώ βίντεο του έχουν συγκεντρώσει εκατομμύρια προβολές. Έχει κάνει vlog για τις προσωπικές λεπτομέρειες του χωρισμού του, αλλά θα είναι άραγε τόσο διαφανής όταν πρόκειται για συναντήσεις στις Βρυξέλλες, αναρωτιέται το μέσο.

Γαλάτω Αλεξανδράκη – Η κρεοπώλης από την Θράκη

Η Γαλάτω Αλεξανδράκη, 76 ετών, είναι συνταξιούχος κτηνοτρόφος που διατηρεί κρεοπωλείο στην Αλεξανδρούπολη στη βόρεια Ελλάδα. Δεν υπάρχουν φωτογραφίες της στο διαδίκτυο. Ούτε μία. Αλλά είναι τόσο γνωστή σε τοπικό επίπεδο που δεν έκανε εκστρατεία ούτε έδωσε συνέντευξη — και παρόλα αυτά κέρδισε μια έδρα για το εθνικιστικό κόμμα Ελληνική Λύση, το οποίο ήρθε δεύτερο μετά τη Νέα Δημοκρατία. Δεν έχει πει ακόμα αν τελικά θα αναλάβει τη θέση στο Ευρωκοινοβούλιο.

Αφροδίτη Λατινοπούλου — Η θεά του body shaming

αφροδιτη λατινοπουλου

Πήρε το όνομά της από την Ελληνίδα θεά της ομορφιάς, η Λατινοπούλου εκδιώχθηκε από το ελληνικό κόμμα της Νέας Δημοκρατίας μετά από body shaming σε ελληνίδα παρουσιάστρια. Το κόμμα της «Φωνή Λογικής» κατάφερε να κερδίσει μία έδρα. Είναι κατά των αμβλώσεων και της μετανάστευσης και θέλει να απαγορεύσει στα μέλη της LGBTQI κοινότητας να εργάζονται στο εκπαιδευτικό σύστημα.

Φρέντι Μπελέρι — Φυλακισμένος δήμαρχος

φρεντι μπελερης Χειμαρρα φυλακη

Ο Μπελέρι γιόρτασε την εκλογή του ως Έλληνας ευρωβουλευτής του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας σε φυλακή της Αλβανίας. Ο Μπελέρι εξελέγη δήμαρχος της Χειμάρρας μόλις λίγες ημέρες αφότου συνελήφθη για εξαγορά ψήφων. Καταδικάστηκε σε δύο χρόνια φυλάκιση. Οι Έλληνες πολιτικοί έχουν αποδοκιμάσει την κίνηση ως προσπάθεια της Αλβανίας να ματαιώσει τις πολιτικές δραστηριότητες της ελληνικής μειονότητάς της. Σημειώνεται πως σήμερα εκδικάζεται η έφεσή του.

Και πάμε σε ευρωβουλευτές άλλων χωρών.

Ilaria Salis — Antifa

e02978dbde3841139fd8cf0c970db673 01f48

Η 39χρονη Ιταλίδα δασκάλα και antifa ακτιβίστρια κατηγορείται για απόπειρα ανθρωποκτονίας, αφού φέρεται να επιτέθηκε σε άτομα σε εκδήλωση της ακροδεξιάς στη Βουδαπέστη. Φυλακισμένη στην Ουγγαρία, η υπόθεσή της προκάλεσε διπλωματικό επεισόδιο όταν εμφανίστηκε σε δικαστική αίθουσα με τα χέρια και τα πόδια της δεμένα. Τον Απρίλιο, οι Πράσινοι και η Αριστερή Συμμαχία (AVS) ανακοίνωσαν ότι θα την προσθέσουν στη λίστα τους για τις ευρωπαϊκές εκλογές – η ιδέα ήταν ότι εάν κέρδιζε μια έδρα, η Salis θα επωφεληθεί από τη βουλευτική ασυλία και θεωρητικά θα απελευθερωνόταν. Εξελέγη και τώρα προστατεύεται από την ασυλία.

Petras Gražulis — Παραπέμφθηκε και αντιμετωπίζει δίωξη

Ο 65χρονος εξελέγη με το κόμμα «Ένωση Λαού και Δικαιοσύνης» της Λιθουανίας. Ο Γκράζουλις παραπέμφθηκε πέρυσι στο λιθουανικό κοινοβούλιο, αφού ψήφισε για λογαριασμό άλλου βουλευτή που δεν ήταν παρών. Του απαγορεύτηκε για 10 χρόνια να είναι υποψήφιος για το αξίωμα — αλλά προφανώς αυτό δεν ισχύει για τις Ευρωεκλογές. Ο Gražulis αντιμετωπίζει επίσης δίωξη για ομοφοβικά σχόλια. Το κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο LRT τον περιέγραψε ως «έναν από τους πιο πολύχρωμους πολιτικούς στη Λιθουανία που έχει χτίσει τη φήμη του με ακροβατικά κατά των δικαιωμάτων LGBTQI».

Grzegorz Braun — Ο καταστροφέας των θρησκευτικών συμβόλων

Μέλος του ακροδεξιού κόμματος της Συνομοσπονδίας, έχει μια τάση να καταστρέφει θρησκευτικά σύμβολα. Έγινε γνωστός όταν έσβησε ένα σύμβολο της Χάνουκα στο πολωνικό κοινοβούλιο λέγοντας πως πρόκειται για «σατανική λατρεία» – έχει χαρακτηρίσει τους Πολωνούς Εβραίους ως εχθρούς της Πολωνίας – ενώ πέρυσι βανδάλισε ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο στολισμένο με σημαίες της Ε.Ε. και της Ουκρανίας.

Σάρα Κνάφο (Γαλλία)

Σε ηλικία 31 ετών, η Knafo είναι η σύντροφος του ακροδεξιού Γάλλου παρουσιαστή Eric Zemmour, 65 ετών, και εξελέγη στη λίστα του κόμματός του Reconquest της Γαλλίας. Κορυφαίος ευρωβουλευτής του Reconquest θα είναι η ανιψιά της Μαρίν Λεπέν, Μαριόν Μαρεσάλ, η οποία είναι παντρεμένη με τον πολιτικό των Ιταλών Αδελφών της Ιταλίας, Βιντσέντζο Σοφό. Ο Sofo δεν μπήκε στο Κοινοβούλιο αυτή τη φορά , αλλά τα δύο ζευγάρια θα μπορούσαν ακόμα να βγουν διπλά ραντεβού, τουλάχιστον θα μπορούσαν αν ο Maréchal και ο Zemmour δεν εμπλέκονταν σε μια μάχη για τον έλεγχο του Reconquest ως μέρος μιας γαλλικής σαπουνόπερας, αναφέρει δηκτικά το Politico.

Alvise Pérez — Ακροδεξιός influencer

Ο Ισπανός Luis Pérez, γνωστός ως Alvise, θέλει «να καταστρέψει το σύστημα και να το ξαναχτίσει από την αρχή». Με το Se Acabó la Fiesta — The Party’s Over — ο Pérez κέρδισε τρεις έδρες στο Κοινοβούλιο από το πουθενά, πιθανότατα σε βάρος του ακροδεξιού κόμματος Vox. Έχει εκατοντάδες χιλιάδες ακόλουθους στα κανάλια του στο YouTube, το Instagram, το Telegram και σχεδόν σε κάθε άλλη πλατφόρμα. Αυτοαποκαλούμενος εισαγγελέας «των διεφθαρμένων και εγκληματιών», είναι γνωστός για τις διαμαρτυρίες κατά των αμβλώσεων, ενώ καυχιέται για σχέδια κατασκευής της μεγαλύτερης φυλακής της Ευρώπης και δεν παραλείπει να στοχεύει συνεχώς δημοσιογράφους και μετανάστες, σύμφωνα με την El Pais.

Filip Turek (Τσεχία)

Ο Turek έχει ανεβάσει την αγάπη του για τα αυτοκίνητα σε ένα εντελώς νέο επίπεδο. Το κόμμα του, μια συμμαχία μεταξύ του τσεχικού κόμματος Přísaha και των Αυτοκινητιστών για τον εαυτό τους, θέλει να σταματήσει την εισαγωγή του ευρώ στην Τσεχική Δημοκρατία και έχει αγωνιστεί κατά της μετανάστευσης και της Πράσινης Συμφωνίας. Αλλά στη σελίδα του στο Facebook, ο Τούρεκ τονίζει μόνο έναν από τους στόχους της εκστρατείας του κόμματος: Να ανατρέψει την απαγόρευση των αυτοκινήτων με κινητήρες εσωτερικής καύσης. Η αυτοκινητοβιομηχανία είναι, σύμφωνα με τον Turek, το «πεπρωμένο» του. Πρώην οδηγός αγώνων, έχει κάνει επίσης όνομα ως δεινός συλλέκτης ακριβών αυτοκινήτων και ιδρυτής και πρόεδρος του Jaguar Club της Τσεχίας. Απομακρύνθηκε από τις προεκλογικές συζητήσεις όταν η αστυνομία ξεκίνησε έρευνα για μια εικόνα που φαινόταν να τον δείχνει να κάνει ναζιστικό χαιρετισμό.

Sibylle Berg — Η καλλιτέχνις

Η Μπεργκ αφήνει το στυλό κάτω για να μπει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, γράφει το Politico. Συγγραφέας και θεατρικός συγγραφέας,η Μπεργκ είναι ο τελευταίος ευρωβουλευτής που εξελέγη στο δελτίο του γερμανικού κόμματος Die PARTEI, διαδεχόμενος τον απογοητευμένο σατιρικό Νίκο Σέμσροτ. Οι προτεραιότητες της Μπεργκ είναι η επιτήρηση, η ιδιωτικότητα και η ταξική πάλη, είπε μιλώντας στο FAZ . «Έχω φτάσει σε ένα επίπεδο πολιτικής και κοινωνικής ακατανοησίας που θα ήθελα να δραστηριοποιηθώ έξω από το στενά καθορισμένο πλαίσιο της λογοτεχνίας». Με εξασφαλισμένη μια θέση στο EP, η Μπεργκ δεν έχει σχέδια για νέο βιβλίο σύντομα. «Η σωτηρία του κόσμου είναι χειρωνακτική εργασία», ανέφερε.

Roberto Vannacci – Ο Στρατηγός

Ο πρώην αξιωματικός του ιταλικού στρατού έγινε διάσημος όταν έγραψε ένα βιβλίο μπεστ σέλερ με τίτλο «Ο κόσμος ανάποδα» στο οποίο έκανε αμφιλεγόμενες παρατηρήσεις για τις γυναίκες, την ομοφυλοφιλία και τη μετανάστευση. Αφού τέθηκε υπό πειθαρχική έρευνα από τον υπουργό Άμυνας Guido Crosetto, ο Vannacci έγινε οικείο πρόσωπο στις ιταλικές τηλεοπτικές εκπομπές, όπου αναφερόταν επανειλημμένα στον Μπενίτο Μουσολίνι ως «πολιτευτή». Το ακροδεξιό κόμμα Λέγκα τον τοποθέτησε στην κορυφή της λίστας σε δύο από τις πέντε περιφερειακές εκλογικές περιφέρειες της χώρας. Υπάρχουν μάλιστα φήμες ότι είναι έτοιμος να αμφισβητήσει τον Ματέο Σαλβίνι — γνωστός ως «ο Καπετάνιος» — για την ηγεσία του κόμματος. Για αυτό και στην Ιταλία κυκλοφορεί η ατάκα: Ένας στρατηγός δεν δέχεται εντολές από καπετάνιο.

Helmut Geuking — Οικογενειάρχης

Κατά μάνα κατά κύρη. Ο Geuking senior, ένας Γερμανός που ανήκει στην ομάδα του ΕΛΚ, παρέδωσε την έδρα του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στον γιο του Niels τον Φεβρουάριο. Αλλά τώρα ο μπαμπάς Geuking επέστρεψε. Το όνομα του κόμματός τους; Σωστά μαντέψατε. Το Οικογενειακό Πάρτυ.

Diana Șoșoacă — η αγαπημένη Ρουμάνα πολιτικός της Ρωσίας (το 2021)

Το 2021, το ρωσικό κρατικό μέσο ενημέρωσης Sputnik ανακήρυξε τη Șoșoacă ως πολιτικό της χρονιάς στη Ρουμανία. Τώρα έρχεται στις Βρυξέλλες. Η Șoșoacă έχει δεχθεί πυρά για τις επισκέψεις της στη ρωσική πρεσβεία και για την υπεράσπιση της επιστροφής σε μια

«Μεγάλη Ρουμανία», το έδαφος της οποίας θα καλύπτει επίσης τμήματα της Βουλγαρίας, της Μολδαβίας και της Ουκρανίας. Ένα νομοσχέδιο του 2023 που κατέθεσε για να διεκδικήσει την κυριαρχία σε τμήματα της Ουκρανίας την έβαλε στη λίστα κυρώσεων της χώρας.

Milan Mazurek — Ο χαμογελαστός ρατσιστής

Ο 30χρονος ακροδεξιός Σλοβάκος είναι ο δεύτερος ευρωβουλευτής στη λίστα του Κόμματος Δημοκρατίας (ο άλλος ευρωβουλευτής του, ο Milan Uhrík, είναι πολύ ακραίος για την ομάδα Identity & Democracy). Ο ξυρισμένος Μαζούρεκ έχει καταδικαστεί για ρατσιστικά σχόλια για τους Ρομά και ένας πρώην συμμαθητής του σχολείου ανέφερε ότι ο Μαζούρεκ είπε ότι το Ολοκαύτωμα ήταν απάτη, ότι χαμογέλασε καθώς επισκεπτόταν το στρατόπεδο θανάτου του Άουσβιτς. Λέγεται μάλιστα ότι στα νιάτα του συνήθιζε να κηνυγάει και να ξυλοκοπά Ρομά.

Petr Bystron — προπαγανδιστής Πούτιν;

Το νούμερο δύο στη λίστα Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) έχει μέχρι στιγμής γλιτώσει από τη μοίρα του επικεφαλής υποψηφίου Μαξιμίλιαν Κραχ, ο οποίος αποκλείστηκε από το κόμμα. Κι αυτό παρά το γεγονός ότι ο Μπάιστρον έχει επίσης γίνει αντικείμενο αστυνομικών ερευνών και ερευνάται για ρωσική προπαγάνδα. Ο Bystron κατηγορείται ότι δωροδοκήθηκε με 20.000 ευρώ από την εκπομπή Voice of Europe που συνδέεται με τον Viktor Medvedchuk.

Marco Tarquinio — δημοσιογράφος κατά του ΝΑΤΟ

Ο Ταρκίνιο έγινε πρωτοσέλιδο στην Ιταλία όταν είπε ότι ήθελε να διαλύσει το ΝΑΤΟ και ότι η Ουκρανία θα έπρεπε να είχε επιλέξει τη «μη βίαιη αυτοάμυνα». Ο Ταρκίνιο είναι πρώην διευθυντής της εφημερίδας Avvenire της Καθολικής Εκκλησίας και έχει αντιταχθεί ανοιχτά στο δικαίωμα στην άμβλωση. Το πώς θα χωρέσει σε μια ομάδα S&D που είναι εξωτερικά υπέρ της Ουκρανίας είναι εικασία κανενός.

Anders Vistisen – Ο Τραμπ της ΕΕ

Απολύεσαι! Αυτό είπε ο Δανός ακροδεξιός ευρωβουλευτής στην Πρόεδρο της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν σε μια συζήτηση τον Απρίλιο, λέγοντας ότι θα απέλυε 10.000 δημοσίους υπαλλήλους της ΕΕ εάν γινόταν επικεφαλής της Επιτροπής.

Manuela Ripa

Μια 48χρονη δικηγόρος από το μικροσκοπικό Οικολογικό Δημοκρατικό Κόμμα, η Ρίπα κατηγορείται ότι παρέδωσε εμπιστευτικά έγγραφα από τις κοινοβουλευτικές διαπραγματεύσεις σε μια εταιρεία χάλυβα.

Marie-Agnes Strack-Zimmermann — Μοτοσικλετίστρια γιαγιά

Η επικεφαλής υποψήφια των Γερμανών φιλελεύθερων, πρώην πρόεδρος της επιτροπής άμυνας της Bundestag, είναι περισσότερο γνωστή για τις ειλικρινείς απόψεις της σχετικά με την ανάγκη υποστήριξης της Ουκρανίας και το γεγονός ότι της αρέσει να οδηγεί μοτοσικλέτες.

Χρίστο Πετρόφ, Βούλγαρος ποπ σταρ

28616329 1 3f697

Γνωστός ως Itzo Hazarta, ο καλλιτέχνης της hip-hop κέρδισε μια θέση στη Βουλγαρία για το κόμμα «We Continue The Change». Οι μελωδίες του έχουν συγκεντρώσει εκατομμύρια ακροάσεις στο διαδίκτυο και έχουν γίνει το soundtrack των διαδηλώσεων κατά της διαφθοράς. Το βίντεο για το τραγούδι “I Have A Guy” τον παρουσιάζει να περιφέρεται στη Βουλγαρία εξατμίζοντας διεφθαρμένα μέρη του βουλγαρικού κρατικού συστήματος.

Daniel Obajtek — Mannequin PiS

Το « χρυσό παιδί » του πρώην κυβερνητικού κόμματος Νόμος και Δικαιοσύνη (PiS) της Πολωνίας, ο Obajtek ήταν Διευθύνων Σύμβουλος της κρατικής εταιρείας πετρελαίου PKN-Orlen μέχρι που απολύθηκε στις αρχές του έτους από τη νέα κυβέρνηση. Τώρα έρχεται στις Βρυξέλλες όπου μπορεί να συναντήσει τον Michał Szczerba, ο οποίος εξελέγη ευρωβουλευτής για την Πολιτική Πλατφόρμα του Ντόναλντ Τουσκ. Ως βουλευτής, ο Szczerba κάλεσε την Obajtek να καταθέσει σε ένα σκάνδαλο με μετρητά έναντι βίζας. Ο Obajtek αρνήθηκε, λέγοντας ότι θα χρειαζόταν πολύτιμος χρόνος «την τελευταία στιγμή των εκλογών».

Ιβάν Ντέιβιντ — Ο επαναστάτης

Ο Τσέχος ακροδεξιός βουλευτής και ψυχίατρος ο οποίος ανήκει στην ευρωπαϊκή ομάδα ID, έχει καταψηφίσει 4.406 φορές προτάσεις της ομάδας του, καθιστώντας τον έναν από τους μεγαλύτερους «αντάρτες» στο Κοινοβούλιο. Ενεργός στην επιτροπή γεωργίας κατά την τελευταία θητεία, ο David βρέθηκε στις Βρυξέλλες για μια μυστική συνάντηση ηγετών της ακροδεξιάς μαζί με τον Geert Wilders και τη Marine Le Pen αυτή την εβδομάδα.

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/250957/politico-ta-23-paratragouda-tou-neou-evrokoinovouliou-3-ellines-anamesa-tous