Αρχική Blog Σελίδα 1233

Ποιοί προτείνονται για τη νέα κυβέρνηση στα Σκόπια

1

Τα πρόσωπα που θα στελεχώσουν την κυβέρνησή του παρουσίασε σε συνέντευξη που παραχώρησε ο εντολοδόχος πρωθυπουργός Κρίστιαν Μίτσκοσκι στα Σκόπια.                                                                                                                                        – Υπουργός Άμυνας θα είναι ο Βλάντο Μισαϊλόφσκι, ο οποίος είναι αντιπρόεδρος του ΕΜΕΟ-ΔΚΜΕΕ, βουλευτής και  πρώην υπουργός Μεταφορών. Διατηρεί σχέσεις με το ΝΑΤΟ.

Ο  υπηρεσιακός υπουργός Εσωτερικών Πάντσε Τόσκοβσκι  παραμένει στη θέση του. Ο Τόσκοβσκι είναι Δικηγόρος. Ήταν  συνήγορος υπεράσπισης των κατηγορούμενων για την υπόθεση της «εισβολής του λαού» στη Βουλή. Ο Μίτσκοσκι ευελπιστεί ο προτεινόμενος υπουργός του να είναι αποτελεσματικός στην καταπολέμηση της διαφθοράς.

Στο υπουργείο Εξωτερικών και Εξωτερικού Εμπορίου προτάθκε ο Τίμτσο Μούτσουνσκι, 35 ετών, δήμαρχος του Δήμου Αεροδρομίου. Είναι καθηγητής πανεπιστημίου, και αντιπρόεδρος του VMRO-DPMNE. Ήταν ο  γραμματέας διεθνών σχέσεων του VMRO-DPMNE, και καλλιέργησε πολύ καλές σχέσεις με τον «διεθνή παράγοντα».

Υπουργός Μεταφορών, ο έτερος αντιπρόεδρος του Μίτσκοσκι, ο Αλεξάντερ (Λόντον) Νικόλοσκι. Του ανατέθηκε  να εγκαινιάσει τον αυτοκινητόδρομο που χτίζουν οι Κινέζοι, και να βρει άκρη με την «Bechtel».

Μία από τις λίγες γυναίκες στην κυβέρνηση θα  είναι η αντιπρόεδρος  του ΕΜΕΟ-ΔΚΜΕΕ Γκορντάνα Κόσοσκα .

Υπουργός Ενέργειας, Ορυχείων και Ορυκτών Πόρων θα είναι η  Σάνια Μποζίνοφσκα, μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής του VMRO-DPMNE. Με πείρα στην αγορά ενέργειας.

Υπουργός Παιδείας και Επιστημών προτάθηκε η καθηγήτρια πανεπιστημίου Βέσνα Γιανέβσκα.

Ο πρώην παίκτης χάντμπολ Μπόρκο Ρίστοφσκι θα αναλάβει το νέο Υπουργείοο Αθλητισμού.

Ο ηθοποιός Ζόραν Λιούτκοφ, που έγινε  πολύ γνωστός ως «Κόμσο» από την παιδική σειρά της Τ/Ο «5+»  θα αναλάβει το υπουργείο πολιτισμού και τουρισμού.

Ο Τσβέταν Τριπούνοφσκι θα είναι υπουργός Γεωργίας, Δασών και Διαχείρισης Υδάτων.

Ο νέος Υπουργός Τοπικής Αυτοδιοίκησης Ζλάτκο Περίνσκι ήταν διευθυντής της Εταιρείας Ύδρευσης των Σκοπίων, και τον απέλυσε η Νταβέλα Αρσόφσκα.

Υπάρχουν τρεις θέσεις στην κυβέρνηση και για τους εταίρους συνασπισμού του VMRO-DPMNE..                                                                                                                                           -Ο Ιβάν Στοΐλκοβιτς, πρόεδρος του Δημοκρατικού Κόμματος των Σέρβων στην και βουλευτής από το 2002, θα προταθεί για αναπληρωτής πρωθυπουργός και υπουργός αρμόδιος για τις  σχέσεις των Κοινοτήτων.

Ο Σαμπάν Σάλιου, ο οποίος θα είναι ο υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου υπεύθυνος για την ένταξη  των Ρομά.

Ο πρόεδρος του Σοσιαλιστικού Κόμματος Λιούπτσο Ντίμοφσκι θα είναι  αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός αρμόδιος για το πολιτικό σύστημα.

Ο  Ντίμοφσκι ήταν υπουργός Γεωργίας την εποχή του Γκρούεφσκι .

Υπουργός Κοινωνίας της Πληροφορίας και Ψηφιακού Μετασχηματισμού προτάθηκε ο Στέφαν Αντόνοφσκι. Η ψηφοφορία στην Βουλή για την ψήφο εμπιστοσύνης της νέας κυβέρνησης πρόκειται να διεξαχθεί το επόμενο Σαββατοκύριακο.(22-23 Ιουνίου).

 

Ο  ΔΑΡΕΙΟΣ  και  ο  ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ  στη ΣΟΓΔΙΑΝΗ

0

Β’ ΜΕΡΟΣ

Το Α’ ΜΕΡΟΣ  ΕΔΩ

ΠΕΡΣΕΣ – ΣΚΥΘΕΣ – ΜΑΣΣΑΓΕΤΕΣ – ΣΑΚΕΣ  &  ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ

Επιμέλεια Έκδοσης : Αλέξανδρος ΤΖΙΟΛΑΣ

Η έκδοση περιέχει ΔΥΟ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ που εξιστορούν ιστορικά γεγονότα βασισμένα σε μύθους και παραδόσεις των λαών της περιοχής

και αποτελείται από 616 σελ., με έγχρωμες σελίδες όλους τους χάρτες και τις φωτογραφίες των προσώπων και των περιοχών όπου έλαβαν μέρος τα ιστορικά γεγονότα

στη ΣΟΓΔΙΑΝΗ-ΒΑΚΤΡΙΑΝΗ (σημερινές περιοχές που ανήκουν στο Ουζμπεκιστάν-Τατζικιστάν-Τουρκμενιστάν) όπου ο Μέγας Αλέξανδρος μάχονταν για δύο χρόνια [329-327 π.Χ.] ώσπου να υποτάξει τους λαούς-της,

ενώ ο Δαρείος Α΄ κατά την εκστρατεία του εκεί το ~518 π.Χ. έπαθε πλήρη πανωλεθρία και έχασε σχεδόν το σύνολο του στρατού του.

Περίληψη του 2ου Διηγήματος του ΒΙΒΛΙΟΥ :

Το 329 π.Χ. ο Μέγας Αλέξανδρος περνώντας τις Σιδηρές Πύλες του Ινδικού Καύκασου και κυνηγώντας τον Βήσσο, μετά την μάχη στα Γαυγάμηλα, φθάνει στη χώρα της Σογδιανής και της Βακτριανής. Μέχρι το 327 π.Χ. μάχεται με τις ανυπότακτες φυλές της περιοχής, που ενώθηκαν με αρχηγό τον ανυπότακτο Σπιταμένη, μέχρι τελικά να δεχτούν τον Αλέξανδρο σαν εκσυγχρονιστή και ελευθερωτή τους από τον αβάσταχτο ζυγό των Περσών.

Τα ΔΥΟ διηγήματα, που αναφέρονται σ’ αυτές τις δύο ιστορικές περιόδους, από τον Ουζμπέκο ακαδημαϊκό Γιαβντάτ Ιλιάσοφ, βασίζονται στους τοπικούς μύθους και τις παραδόσεις των λαών της περιοχής. Περιγράφουν την ζωή των απόμακρων μικρών κοινωνιών τους και διηγούνται για τον Δαρείο αλλά και για τον νέο τους βασιλιά, τον Μέγα Αλέξανδρο, που ήρθε από την ελληνική Μακεδονία και τώρα είναι ο νέος κυρίαρχος του κόσμου.

ΑΝΑΛΥΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ του ιστορικού χώρου που συνέβησαν

τα ιστορικά γεγονότα του διηγήματος

[ 2ο Διήγημα : Ο Μ. Αλέξανδρος στη ΣΟΓΔΙΑΝΗ]

Η εισβολή του Αλέξανδρου στο Αφγανιστάν ήταν στην πραγματικότητα μόνο ένα μέρος του μεγαλύτερου πολέμου του εναντίον της Περσικής Αυτοκρατορίας. Ο Δαρείος Α’ είχε κατακτήσει μεγάλο μέρος του σύγχρονου Αφγανιστάν και το ανάγκασε να γίνει μέρος της Αχαιμενιδικής (ή Πρώτης Περσικής) Αυτοκρατορίας. Ο Δαρείος χώρισε την κατάκτησή του σε σατραπείες – Άρια (με βάση το σύγχρονο Χεράτ), Αραχοσία (εκτείνεται μεταξύ Κανταχάρ, Λασκάρ Γκα, Μπαμιγιάν και Κουέτα), Βακτριάνα (Μπαλχ), Σαταγκίντια (Γκάζνι) και Γκαντάρα (συμπεριλαμβανομένης της Καμπούλ, της Τζαλαμπάντ και της Πεσαβάρ). Πολλά από αυτά τα τμήματα βασίζονται σε παρεμβαλλόμενες οροσειρές που εξακολουθούν να μπερδεύουν τους ταξιδιώτες εκεί σήμερα. Ο Αλέξανδρος πολέμησε τον Δαρείο Γ’ από το 334 έως το 331 π.Χ., νικώντας τον τελικά ολοσχερώς στα Γαυγάμηλα (κοντά στο σημερινό Ντοχούκ, Κουρδιστάν, Ιράκ). Ο Δαρείος Γ΄ τράπηκε σε φυγή, φυλακίστηκε και στη συνέχεια μαχαιρώθηκε μέχρι θανάτου από έναν από τους διοικητές του, τον Βήσσο. Με τον θάνατο του Δαρείου Γ΄, ο Αλέξανδρος αυτοανακηρύχτηκε διάδοχος του αυτοκρατορικού θρόνου, αν και ο Βήσσος έκανε και αυτός το ίδιο, προκαλώντας τον Αλέξανδρο. Ο Βήσσος, που ήταν κυβερνήτης της Βακτριανής, πήρε το βασιλικό όνομα Αρταξέρξη Ε΄ και αποσύρθηκε στην πατρίδα του. Για να πιάσει τον Βήσσο ο Αλέξανδρος εισέβαλε στις ανατολικότερες επαρχίες της αυτοκρατορίας το 330 π.Χ. Παρέμεινε εκεί μέχρι το 326 π.Χ., οπότε και εξαπέλυσε την εισβολή στην Ινδία.

Κυνηγώντας τον Βήσσο, ο Αλέξανδρος δέχτηκε πρώτα την παράδοση του κυβερνήτη της Αρίας, προτού ακολουθήσει τη βασιλική οδό βορειοανατολικά προς τη Βακτρία. Αν και η διαδρομή αυτού του δρόμου έχει χαθεί, είναι πιθανό να ακολουθεί τουλάχιστον ένα μέρος της διαδρομής του σύγχρονου αυτοκινητόδρομου [1] λόγω του εδάφους. Σύντομα αναγκάστηκε να γυρίσει πίσω, καθώς ο πληθυσμός της Άριας επαναστάτησε και αναγκάστηκε να επιστρέψει για να τους νικήσει σε μια βάναυση εκστρατεία καταστροφής. Το τελευταίο καταφύγιο που αψήφησε τον Αλέξανδρο στην Άρια ήταν η πόλη Αρτακοάνα, την οποία ο Αλέξανδρος πολιόρκησε και νίκησε. Λίγο μετά τη νίκη του, δημιούργησε κοντά στρατιωτικό φρούριο/πόλη, που ονόμασε Αλεξάνδρεια η Αρεία (ή Αλεξάνδρεια εν Αρείοις), η οποία ίσως κτίστηκε στα ερείπια εσώκλειστου περσικού φρουρίου που ο Αλέξανδρος κατέστρεψε. Η ακριβής τοποθεσία της Αρτακοάνα είναι άγνωστη, αλλά πιστεύεται ότι βρίσκεται στην περιοχή της σύγχρονης πόλης Herat. Στην καρδιά της πόλης βρίσκεται η ακρόπολη της Χεράτ (Qala Iktyaruddin)α.

Από την Άρια, ο Αλέξανδρος ταξίδεψε στη συνέχεια νοτιοανατολικά, μάλλον ακολουθώντας τη σύγχρονη εθνική οδό [1]. Αυτή η περιοχή ήταν γνωστή ως Δραγιανά. Εδώ «ίδρυσε» την πόλη της Αλεξάνδρειας Προφθασία, χτίζοντας μια ακρόπολη και αφήνοντας μεγάλο αριθμό Ελλήνων στρατιωτών, μισθοφόρων και τις οικογένειές τους για την ασφάλεια της περιοχής. Η Δραγιανά ήταν μια καλά οργανωμένη και πυκνοκατοικημένη περσική επαρχία, και έτσι ο οικισμός που ίδρυσε ο Αλέξανδρος ήταν δίπλα σε μια ήδη υπάρχουσα πόλη. Η ακριβής τοποθεσία είναι άγνωστη, αλλά πιστεύεται ότι αντιστοιχεί στους σύγχρονους οικισμούς Farah, Zaranj. Ένα αρχαίο φρούριο στην άκρη της Φάρα είναι γνωστό τοπικά ως «Ακρόπολη του Αλεξάνδρου». Από την Αλεξάνδρεια Προφθασία, οι στρατιές του Αλεξάνδρου ταξίδεψαν προς τα ανατολικά σε μια άλλη εδραιωμένη πόλη, την Αραχωσία.  Αυτή η πραγματικά αρχαία πόλη ήταν ήδη μεγάλη το 2400 π.Χ., ο πολιτισμός της συνδέθηκε με τους πολιτισμούς της Κοιλάδας των Χαραπών και

_________________________

[α]. Το αρχικό φρούριο καταστράφηκε από τον Μογγολικό Στρατό του Τζένγκις Χαν το 1221 μ.Χ. και στη συνέχεια ξαναχτίστηκε στη σημερινή του μορφή από τον Κυβερνήτη του Κart Malik Fakhruddin το 1305 μ.Χ., για να καταστραφεί ξανά από τον Ταμερλάνο το 1380 μ.Χ. Ο γιος του Ταμερλάνου, Σαχ Ρουχ, χρησιμοποίησε 7.000 άνδρες για να στολίσει τους τοίχους και να επισκευάσει τις ζημιές που προκάλεσε ο πατέρας του. Στη συνέχεια έγινε η καρδιά της Τιμουριδικής Αυτοκρατορίας (1405-1506). Σε πιο πρόσφατους χρόνους χρησίμευσε ως στρατιωτική φρουρά και φυλακή για διάφορες δυναστείες και καθεστώτα και έτσι ήταν κλειστό για επισκέπτες από τον έξω κόσμο μέχρι το 2005.

του Ινδού. Από όλες τις πόλεις που «ίδρυσε» ο Αλέξανδρος στο Αφγανιστάν, αυτή είναι η πιο γνωστή, καθώς η «Κανταχάρ» πιστεύεται ότι είναι παραφθορά του ονόματός του στα ελληνικά: «Ισκαντάρ». Η παλιά Κανταχάρ, στο δυτικό τμήμα της πόλης, σίγουρα χρονολογείται από την από την εποχή που εισέβαλε ο Αλέξανδρος.

Όπως και με τους προηγούμενους οικισμούς που δημιούργησε, αναφέρεται ότι έχτισε μια ακρόπολη και την είχε φρουρήσει με τα ελληνικά στρατεύματα και τις οικογένειές τους. Είναι πιθανό ότι έχτισε την ακρόπολη του στα θεμέλια ενός προηγούμενου περσικού φρουρίου και ότι βελτιώθηκε πολλές φορές από διαδοχικούς κατακτητές πριν τελικά καταστραφεί από τον περσικό στρατό του Nadir Shah Afshar το 1738.

Ο Αλέξανδρος συνέχισε να βαδίζει μέσω του Αφγανιστάν, προς τα βόρεια, προς το μέρος όπου ο Βήσσος είχε συγκεντρώσει τους υποστηρικτές του. Καθ’ οδόν  «ίδρυσε» πόλεις στο Kalat-i-Ghlizai (σημερινό Qalat) και κοντά στο σημερινό Bagram την Αλεξάνδρεια του Καυκάσου. Το φρούριο που δεσπόζει στον ορίζοντα πάνω από το Καλάτ είναι χτισμένο στη θέση του φρουρίου του Μ. Αλέξανδρου, δίπλα στην αρχαία πόλη Kapisa, η οποία είχε εγκατασταθεί τουλάχιστον από τον 5ο αιώνα π.Χ. και αργότερα έγινε διάσημη ως το κέντρο του εμπορίου του κρασιού.

Τον Ιούνιο του 329 π.Χ., ο στρατός του Αλεξάνδρου έφτασε στην πρωτεύουσα της Βακτρίας, την πόλη Ζαρίασπα (Βάκτρα, σημερινή Balkh), πόλη με μεγάλη ιστορία, ιδρυθείσα μεταξύ 2000 και 1500 π.Χ., αποκαλούμενη στα Αραβικά «Μητέρα όλων των πόλεων».

Όταν έφτασε ο Αλέξανδρος, η Βάκτρα ήταν μια μεγάλη, κοσμοπολίτικη πόλη. Ήταν ένα σημαντικό κέντρο του Ζωροαστρισμού (ο ίδιος ο Ζωροάστρης έζησε και πέθανε εκεί), και αργότερα και του Βουδισμού. Μια αρχαία εβραϊκή κοινότητα υπήρχε επίσης στην πόλη όταν έφτασε ο Αλέξανδρος, με την παράδοση να αναφέρει ότι ο προφήτης Ιερεμίας θάφτηκε εκεί (τον 6ο αιώνα π.Χ.). Σήμερα είναι μία μικρή πόλη καθώς καταστράφηκε το 1220 από τις ορδές του Τζένγκις Χαν και δεν ξαναχτίστηκε ποτέ πλήρως. Ο Βήσος έφυγε από την Βάκτρα πριν φτάσει ο Αλέξανδρος, αναγκάζοντάς τον να διασχίσει τον ποταμό Oxus προς τα βόρεια για να τον κυνηγήσει. Ο Αλέξανδρος όμως δεν συνάντησε τον Βήσσο σε μάχη, καθώς προδόθηκε από τους ίδιους του στρατιώτες που τον παρέδωσαν αιχμάλωτο στον Αλέξανδρο.

Ο Αλέξανδρος ίδρυσε την πόλη ‘‘Αλεξάνδρεια η επί του Ώξου ή Αλεξάνδρεια Ωξειανή’’ το 328 π.Χ. Η τοποθεσία της Alexandria Oxus δεν ήταν γνωστή, μέχρι την ανακάλυψη στη δεκαετία του 1960 ενός συνόλου ερειπίων σε ένα απομακρυσμένο τμήμα της βόρειας επαρχίας Takhar στη συμβολή των ποταμών Panj και Kokcha, και των δύο παραποτάμων του Amu Darya (όπως είναι τώρα ο Oxus γνωστός). Αυτά τα ερείπια περιλάμβαναν επάλξεις μήκους άνω των δύο μιλίων, ένα κλασικό θέατρο που χωρούσε 4-6.000 άτομα, ένα τεράστιο γυμναστήριο αφιερωμένο στον Ερμή και τον Ηρακλή και ναούς του Δία και άλλων. Βρισκόταν στο σταυροδρόμι του εμπορίου της περιοχής, σε μια περιοχή όπου επίσης εξορύσσεται χρυσός και πολύτιμοι λίθοι. Η πόλη καταστράφηκε από επιδρομείς Κουσάν γύρω στο 145 π.Χ. Μετά από ανασκαφές στο Kampir Tepe ο πόντιος Έλληνας αρχαιολόγος γεννημένος στην Τασκένδη Βίκτωρ Σαρηγιαννίδης ανακοίνωσε ότι αυτή είναι η  ίδια τοποθεσία που περιγράφεται από τον Πτολεμαίο ως Alexandria on the Oxus. Αυτός ο ισχυρισμός είχε προηγουμένως γίνει από αρχαιολόγους που ανασκάπτουν τον Ai Khanum στο Αφγανιστάν, αλλά το Kampir Tepe είναι η πιθανή τοποθεσία. Το Kampir Tepe είναι ένας αρχαιολογικός χώρος που βρίσκεται στην περιοχή Surxondaryo του Ουζμπεκιστάν, κοντά στην πόλη Termez. Θεωρείται ότι είναι η χαμένη πόλη της Αλεξάνδρειας στον Όξο που περιγράφεται από τον Πτολεμαίο, αν και ο ποταμός Amu Darya (γνωστός στην αρχαιότητα ως Oxus) έχει πλέον αλλάξει την πορεία του. Ότι ήρθε στην επιφάνεια ονομάστηκε ‘‘πολιτισμός του Ώξου’’ στην έρημο Karakum (Μαύροι Άμμοι), που πιστευόταν ότι υπήρξε ακατοίκητη και αναπτύχθηκε για αιώνες στην περιοχή της αρχαίας Μαργιανής.

Επιστρέφοντας στο Αφγανιστάν μετά από μια επιτυχημένη εκστρατεία κατά των Σκυθών στα βόρεια, ο Αλέξανδρος σκόπευε να συνεχίσει να αναπτύσσει την αυτοκρατορία του.

Αντίθετα, αυτό που διαπίστωσε ήταν ότι οι Σογδιανοί και οι Σκύθες, που νόμιζε ότι τους είχε υποτάξει συνέχισαν να ξεσηκώνονται εναντίον του, οδηγώντας σε μια σειρά από άκαρπες εκστρατείες στο σύγχρονο Ουζμπεκιστάν και το Καζακστάν. Τελικά, ανέθεσε την ειρήνευση της περιοχής σε έναν ντόπιο σατράπη και έστρεψε την προσοχή του στην εισβολή στην Ινδία. Επέστρεψε στη Βαβυλώνα όπου και πέθανε το 323 π.Χ.

Η εποχή που αρχίζει από το θάνατο τον Μ. Αλεξάνδρου (323 π.Χ.) και τελειώνει με την κατάληψη της Αιγύπτου από τους Ρωμαίους (30 π.Χ.) ονομάζεται ελληνιστική [ “ελληνίζω”: συμπεριφέρομαι ως Έλληνας].

Η διευθέτηση του ζητήματος της διαδοχής, διήλθε πολλές φάσεις. Οι διαμάχες οφείλονταν στις φιλοδοξίες των στρατηγών του Αλεξάνδρου και στην απουσία ισχυρής κεντρικής εξουσίας.

Οι συγκρούσεις των στρατηγών κράτησαν είκοσι χρόνια μέχρι το διαμελισμό της αυτοκρατορίας σε επιμέρους βασίλεια και συνεχίστηκαν πλέον μεταξύ των ηγεμόνων των ελληνιστικών βασιλείων μέχρι τη σταθεροποίηση της εξουσίας τους.

Η πρώτη περίοδος των συγκρούσεων (321-301 π.Χ.) ξεκίνησε με δολοφονίες των νομίμων διαδόχων και των επικρατέστερων στρατηγών και συνεχίστηκε με την πρώτη κατανομή της εξουσίας στο Τριπαράδεισο της Συρίας (321 π.Χ.). Εκεί ο Αντίπατρος, ως γηραιότερος, αναγορεύτηκε από το στρατό επιμελητής αυτοκράτορας και οι υπόλοιποι ανέλαβαν τη διοίκηση μιας περιοχής της αυτοκρατορίας.

Στην πορεία επικρατέστερος και ισχυρότερος όλων αναδείχθηκε ο Αντίγονος, ο οποίος αυτοανακηρύχθηκε αυτοκράτορας και παραχώρησε τον ίδιο τίτλο στο γιο του, Δημήτριο, τον επονομαζόμενο Πολιορκητή. Οι υπόλοιποι στρατηγοί, που δεν ανέχτηκαν τη στάση του Αντίγονου, συνασπίστηκαν εναντίον του. Στη μάχη στην Ιψό της Φρυγίας (301 π.Χ.) κρίθηκε τελικά η τύχη της αυτοκρατορίας. Οι δυνάμεις του Αντίγονου ηττήθηκαν και ο ίδιος σκοτώθηκε μαχόμενος σε ηλικία 81 ετών. Ο Δημήτριος ο Πολιορκητής διέφυγε τη σύλληψη και με τις ικανότητες που διέθετε κατόρθωσε αργότερα να γίνει βασιλιάς της Μακεδονίας (294 π.Χ.).

Οι νικητές στρατηγοί μοιράστηκαν τα εδάφη της αυτοκρατορίας του Μ. Αλεξάνδρου και αναγορεύθηκαν βασιλείς. Έτσι, από τη μάχη στην Ιψό προέκυψαν τέσσερα βασίλεια: το βασίλειο της Αιγύπτου με τον Πτολεμαίο, της Συρίας με το Σέλευκο, της Μακεδονίας με τον Κάσσανδρο και της Θράκης με το Λυσίμαχο.

Η πραγματική διαρκής επιρροή της εκστρατείας του Αλέξανδρου δημιουργήθηκε από τους Έλληνες στρατιώτες και τις οικογένειες που άφησε πίσω του για να φρουρήσουν την αυτοκρατορία του, η κουλτούρα της οποίας κράτησε για άλλους τρεις αιώνες μετά το θάνατό του.

Οι διάδοχοι σεβάστηκαν όλοι τους τα έθιμα και τη θρησκεία των ξένων λαών. Ο ελληνικός πληθυσμός που κατοικούσε πλέον στις κατακτήσεις, κατεύθυνε τη ζωή των τόπων αυτών και διαπότιζε με το πνεύμα τη θρησκεία, τις συνήθειες και τον πολιτισμό τους, γενικότερα, τους κατοίκους.

Η γνωριμία των Ελλήνων με την Ανατολή έδωσε την ευκαιρία ν’ απλωθούν αφάνταστα τα σύνορα του ελληνισμού κι ο πολιτισμός τους να διαδοθεί στους ξένους λαούς. Αυτές οι πόλεις δημιούργησαν μια ασύγκριτη κουλτούρα που έδωσε στον κόσμο το ελληνοβουδιστικό στυλ γλυπτικής, αρχιτεκτονικής και τοιχογραφίας, μεταγενέστερα παραδείγματα του οποίου εξακολουθούν να υπάρχουν στο ανατολικό Αφγανιστάν και στο βορειοδυτικό Πακιστάν.

Το πολιτικό και το κοινωνικό σύστημα υπέστη μια ουσιαστική μεταβολή και όλη η έκταση που κατελάμβανε η αυτοκρατορία αλλά και μακρύτερα.  Ακολούθησε μία «μικρή ελληνιστική παγκοσμιοποίηση». Η περίοδος των ελληνιστικών χρόνων, περίοδος κυρίως θετικής γνώσης, συνοδεύεται με τεράστια ανάπτυξη των επιστημών.

Στους απέραντους χώρους των ελληνιστικών βασιλείων η ελληνική γλώσσα γίνεται κοινό όργανο συνεννόησης και το ελληνικό νόμισμα κυρίαρχο. Τα γράμματα και οι επιστήμες γνωρίζουν μεγάλη άνθηση. Δημιουργούνται 160 περίπου καινούριες πόλεις που απ’ αυτές, η Αντιόχεια, η Πέργαμος, η Λαοδίκεια, η Σελεύκεια στον Τίγρη και πρώτη απ’ όλες η Αλεξάνδρεια, γίνονται τεράστια πνευματικά και εμπορικά κέντρα.

«Τα απομεινάρια» του στρατού του Αλεξάνδρου, πολλαπλασιάστηκαν, αναπτύχθηκαν και δημιούργησαν πραγματικά ένα απίστευτα σημαντικό και φωτεινό μέρος της παγκόσμιας ιστορίας που υπάρχει ακόμη και δεν πρόκειται να αποσβεστεί.

Τα δύο διηγήματα του Ουζμπέκου συγγραφέα, την εποχή που οι χώρες τις περιοχής αναζητούσαν νέο εθνικό ρόλο στα πλαίσια της ΕΣΣΔ, εντάσσονταν στην προσπάθεια ανάταξης του εθνικού τους φρονήματος και της προβολής χαμένων ιστορικών αξιών τους. Με δεδομένο ότι οι λαοί της περιοχής δεν άφησαν καταγραφές για την ιστορία των αρχαίων χρόνων και στη βάση του ότι αυτά αναφέρονται ως ένα μείγμα παραδόσεων και ιστορικών

παραλληλισμών και αναγνώσεων από γειτονικούς λαούς, διαπιστώνονται τα ιστορικά άλματα που γίνονται κατά την διήγηση. Οι κύριες και ισχυρές αναφορές, φυσικά και παραμένουν να είναι τα κείμενα των Ελλήνων ιστορικών της εποχής καθώς και οι σύγχρονες επιστημονικές και ερευνητικές καταθέσεις επιφανών Ελλήνων και ξένων ιστορικών. Όμως και οι καταγραφές και οι παραδόσεις των λαών, όπως σήμερα υπάρχουν, έχουν υψίστη σημασία.

Στους λαούς και στις πόλεις της περιοχής υπάρχουν ακόμη διάχυτες μνήμες, διηγήσεις, καταγραφές, μνημεία και εορτασμοί που αναδεικνύουν την επιρροή και την σημασία του αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού, των Μακεδόνων και του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Όλα αυτά, οι ίδιοι οι λαοί και οι ηγεσίες τους επιθυμούν συνειδητά να τα αναγνωρίζουν, να τα σέβονται, να τα διατηρούν και να τα προβάλλουν, διαρκώς, συστηματικά και αδιάκοπα μέχρι σήμερα.–

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ :

ΜΕΡΟΣ Β΄

Ο  Μ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ στη ΣΟΓΔΙΑΝΗ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ  Επιμελητή της Έκδοσης

[για το 2ο Διήγημα : Ο Μ. Αλέξανδρος στη ΣΟΓΔΙΑΝΗ]          …….256

Κεφ.1ο:  Ο γιος του θεού Άμμωνα

Πρόλογος. Η γριά από την Κατάνα ……………………………..                262

– Ο αέρας, το ψωμί και η ελπίδα ………………………………….    264

– Η μάχη στα Γαυγάμηλα ……………………………………………     279

– Το τέλος του Δαρείου του Κοδομανού ………………………   308

– Η εκστρατεία ανάμεσα απ’ τα βουνά ………………………….  330

-“Φεύγουμε προς Βορρά” …………………………………………..     343

– Η Ζάρα, η κόρη του Οροίτη ……………………………………..    359

– Ο Αλέξανδρος ή ο Βήσσος; ……………………………………..      377

 

Κεφ.2ο:  Η κοιλάδα του τρόμου

 

– Η πόλη των δικέφαλων πουλιών ……………………………….   392

– “ Κυρούπολη! Κυρούπολη…!” ………………………………….          415

– Στα τείχη της Μαρακάνδας ………………………………………    436

– Η επιδρομή των μακρυών δοράτων …………………………..   463

 

Κεφ. 3ο:  Η λεοπάρδαλη στο κυνήγι

 

– Στους κόκκινους άμμους ………………………………………….     479

– Στο δρόμο (μονοπάτι) του πολέμου …………………………..   500

– “Αδελφέ μην παραδίνεσαι!” ……………………………………..     514

– Το κεφάλι του Σπιταμένη …………………………………………     525

– Μετά από ογδόντα χρόνια ………………………………………..    546

 

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ-ΕΠΕΞΗΓΗΣΕΙΣ-ΧΑΡΤΕΣ-ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ….. 551-616

 

(συνεχίζεται με την παρουσίαση του Α΄ Μέρους του βιβλίου).

 

Θεσσαλονίκη, 2024

Αλέξανδρος ΤΖΙΟΛΑΣ

 

 

 

“Σημάδια στο Χρόνο: Η Queer Ιστορία της Θεσσαλονίκης”

0

Ξεναγήσεις αποκλειστικά σχεδιασμένες για το EuroPride 2024, με την υπογραφή της dot2dot.

Από την Παρασκευή 21 έως και το Σάββατο 29 Ιουνίου, η Θεσσαλονίκη ζει στο ρυθμό του πανευρωπαϊκού φεστιβάλ υπερηφάνειας EuroPride 2024 και η dot2dot, σε αποκλειστική συνεργασία με τη διοργάνωση, σας ξεναγεί στην queer ιστορία της πόλης!

Ποια είναι τα σημεία του ιστορικού κέντρου της Θεσσαλονίκης που άφησαν τα σημάδια τους μέσα στο χρόνο; Ποιες είναι οι ιστορίες της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητάς της; Τι σχέση έχει ένας άνδρας 2.300 χρόνων, ένα καφενείο στο λιμάνι, μια αυτοκτονία στα Δικαστήρια και τα Λουτρά Παράδεισος;

Σε μια ξεχωριστή περιπατητική ξενάγηση με την υπογραφή της πολιτιστικής εταιρείας dot2dot, οι συναρπαστικές ιστορίες των ανθρώπων της πόλης συνδέονται με κτίρια-τοπόσημα, πλατείες, αγορές και γειτονιές πολυσύχναστες αλλά και του περιθωρίου, γειτονιές φωτεινές αλλά και σκοτεινές. Σε κάθε βήμα της διαδρομής, live performances, φωτογραφίες, ήχοι και αντικείμενα πρωταγωνιστών αποκαλύπτουν ένα νέο κεφάλαιο στην ιδιαίτερη και πολύχρωμη ιστορία της Θεσσαλονίκης.

Περιορισμένος αριθμός θέσεων. Απαραίτητη η προκράτηση.

Πρόγραμμα ξεναγήσεων στα Ελληνικά: https://tinyurl.com/598c45dd

Πρόγραμμα ξεναγήσεων στα Αγγλικά: https://tinyurl.com/4z9rpacb

Περισσότερες πληροφορίες:

www.dot2dot.gr

[email protected]

(+30) 2311242382 & 6946002553

 

Έξι χρόνια μετά την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών και ο αγώνας εναντίον της συνεχίζεται

1

 

Γράφει ο Δρ. Ιωάννης Αμπατζόγλου*

Συνελληνίδες, συνέλληνες,

Για μία ακόμα χρονιά συναντιόμαστε στο Πισοδέρι της Φλώρινας, πιστοί στο ραντεβού μας αλλά και στον αγώνα κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών. Την πρώτη φορά που βρεθήκαμε εδώ ήταν η 17η Ιουνίου 2018 η ημέρα που υπογράφηκε η Συμφωνία των Πρεσπών. Σε αυτό το σημείο αλλά και στην γύρω περιοχή νιώσαμε στο πετσί μας τη βία και τον τραμπουκισμό ενός κράτους που είχε πάρει απόφαση να ξεπουλήσει τα ιερά και τα όσιά μας. Από τότε, κάθε χρόνο την ίδια μέρα, ερχόμαστε σε αυτό το χωριό. Έχει σημασία όχι μόνο να μην ξεχνούμε την προδοσία που επιτελέστηκε από το καθεστώς ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και την οποία συνεχίζει να σέβεται η ΝΔ, αλλά και να κάνουμε πράξη το σύνθημα «Αντίσταση και Αγώνας κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών».

Το μνημείο Αντίστασης και Αγώνα κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών, στο οποίο συγκεντρωθήκαμε σήμερα, είναι το πρώτο μνημείο κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών, το ανεγείραμε στις 17 Ιουνίου 2020, και αποτελεί ένα σημείο αναφοράς του δίκαιου εθνικού αγώνα μας. Να θυμίσω ότι το μνημείο αυτό είναι εγκατεστημένο στον δημόσιο χώρο του Δημοτικού Διαμερίσματος Πισοδερίου του Δήμου Πρεσπών και για την ανέγερσή του ακολουθήθηκαν όλες οι προβλεπόμενες διαδικασίες, αίτημα από την ομάδα «Μακεδόνες Δραμινοί», έγκριση από τον Δήμο Πρεσπών, αδειοδότηση της ανέγερσης κ.λπ.

Όσοι υποστηρίζουν ότι δεν είναι νόμιμο να αδειοδοτούνται μνημεία κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών απλά λένε ψέματα! Τους διαψεύδει το συγκεκριμένο μαρμάρινο μνημείο που βρίσκεται μπροστά σας και όπως προανέφερα έχει ανεγερθεί νόμιμα. Άλλωστε, ούτε η Συμφωνία των Πρεσπών υποχρεώνει τους πολίτες να την εφαρμόζουν ούτε τους απαγορεύει να αγωνίζονται εναντίον της. Επομένως, εάν έχουμε ακόμα δημοκρατία στη χώρα μας θα πρέπει να μπορούμε να εκφραζόμαστε και εμείς που είμαστε εναντίον αυτής της συμφωνίας, και είμαστε η συντριπτική πλειονότητα, το 70%, όπως φάνηκε από τις δημοσκοπήσεις. Οι Δήμοι και οι Περιφέρειες δεν είναι σωστό να απορρίπτουν τις αιτήσεις ανέγερσης για τέτοια μνημεία. Ή υπάρχει κυρίαρχος λαός που μπορεί να εκφράζει τις ιδέες και τα πιστεύω του ελεύθερα, ή με τρόπο φασιστικό το κράτος ή οι τοπικοί άρχοντες του το απαγορεύουν. Μη μας κουνούν ορισμένοι το δάκτυλο και μας μιλούν για δημοκρατία και ελευθερία ενώ οι ίδιοι τους εμφορούνται από αντιλήψεις αντιδημοκρατικές που στόχο έχουν να περιορίσουν την ελευθερία μας.

Στα Σκόπια τώρα. Είδαμε στις πρόσφατες εκλογές να σαρώνει το υπερθνικιστικό κόμμα VMRO-DPMNE. Πράγματι, το συγκεκριμένο κόμμα πέτυχε να εκλέξει πρόεδρο της χώρας, τη δική του υποψήφια, με ποσοστό σχεδόν 70% και επίσης πρώτευσε πανηγυρικά στις βουλευτικές εκλογές. Αυτή τη στιγμή ο πρόεδρός του, κ. Χρίστιαν Μίτσκοσκι, ετοιμάζει τη νέα κυβέρνηση των Σκοπίων.

Οι Σκοπιανοί όλα αυτά τα χρόνια παραβιάζουν τη Συμφωνία των Πρεσπών. Στην Επιτροπή Ελληνισμού έχουμε καταμετρήσει 415 παραβιάσεις μέχρι σήμερα, όμως αυτό το νούμερο είναι απλά ενδεικτικό. Οι παραβιάσεις που κάνουν οι Σκοπιανοί είναι καθημερινές και αμέτρητες. Ειδικά τώρα που νίκησε το VMRO-DPMNE και στις δύο εκλογές, προεδρικές και βουλευτικές. Η εκλεγμένη πρόεδρος, η κ. Γκορντάνα Σιλιάνοφσκα και ο πρόεδρος του κόμματος κ. Χρίστιαν Μίτσκοσκι αποκαλούν τη χώρα τους σκέτο «Μακεδονία» και χρησιμοποιούν τους όρους «Μακεδονικός-ή-ό» επειδή όπως λένε αυτό είναι δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης της σκέψης1 και θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμά τους2. Έτσι καταργούν το erga omnes, όσον αφορά την ονομασία της χώρας, επομένως εφαρμόζουν τη Συμφωνία των Πρεσπών αλά καρτ. Όπως τους συμφέρει.

Στην Ελλάδα οι κυβερνώντες τι κάνουν; Φοβούνται μη τυχόν και τους κατηγορήσουν οι ξένοι ότι δεν εφαρμόζεται πλήρως η συγκεκριμένη συμφωνία. Αυτό όμως το φοβικό σύνδρομο που τους διακατέχει θα τους οδηγήσει στην πολιτική τους καταστροφή. Ήδη φάνηκαν κάποια πρώτα δείγματα στις ευροεκλογές πριν από λίγες μέρες.

Εμείς θα παραμείνουμε πιστοί στον καλό αγώνα για την πατρίδα και δεν πρόκειται να κάνουμε ούτε ένα χιλιοστό πίσω. Και φυσικά θα διαψεύσουμε τον πατέρα του σημερινού πρωθυπουργού, τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, που είχε πει ότι η παράδοση του ονόματος της Μακεδονίας στους Σκοπιανούς θα ξεχαστεί σε δέκα χρόνια. Ήδη περάσανε έξι χρόνια και δεν ξεχάστηκε, ούτε θα ξεχαστεί ποτέ. Ακριβώς το αντίθετο συμβαίνει, η Συμφωνία των Πρεσπών, έχει στείλει στον πάτο της λίμνης των Πρεσπών και στα αζήτητα όλο και περισσότερους πολιτικούς, όλο και περισσότερες πολιτικές, σε Ελλάδα και Σκόπια. Θα στείλει και άλλους ακόμα, γι’ αυτό να είναι σίγουροι οι Έλληνες πολιτικοί. Την μεγαλύτερη προδοσία στην ελληνική ιστορία θα την πληρώσουν ακριβά οι πολιτικές δυνάμεις που δεν θα κάνουν το εθνικό τους καθήκον.

Ἔσσεται ἦμαρ!

Υ.Γ.1: Πριν την έναρξη της εκδήλωσης καθαρίσαμε το μνημείο Αντίστασης και Αγώνα κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών, το οποίο είχε βεβηλωθεί με μπογιές από αγνώστους3. Αυτούς που προσπαθούν να κάμψουν τον αγώνα μας τους ενημερώνουμε ότι δεν θα τα καταφέρουν. Οι ενέργειές τους όχι μόνο δεν μας πτοούν αλλά μας πεισμώνουν ακόμα περισσότερο.

Υ.Γ.2: Το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη φρόντισε για μία ακόμα φορά να παρακολουθεί κάθε βήμα μας, τόσο στο Πισοδέρι όσο και στους Ψαράδες. Γι’ αυτό το σκοπό επιστράτευσε τρία περιπολικά και μερικούς αστυνομικούς. Εμείς δηλώνουμε ότι δεν έχουμε πρόβλημα με τους αστυνομικούς, απλά θεωρούμε ότι το συγκεκριμένο υπουργείο τους ταλαιπωρεί άδικα. Ούτε οι πράκτορες της ΕΥΠ που επιστρατεύονται μας ενοχλούν. Την δουλειά τους κάνουν οι άνθρωποι, μετά από εντολή του πρωθυπουργού φυσικά, μιας και ανήκουν απευθείας σε αυτόν. Μάλιστα αποδεικνύεται ότι είναι ευγενέστατοι αφού δέχτηκαν να μας φωτογραφίσουν όλους μαζί δίπλα στο μνημείο της Αντίστασης και του Αγώνα κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών σε μία αναμνηστική φωτογραφία. Αν δεν ήταν και αυτοί θα έπρεπε χρέη φωτογράφου να εκτελούσε κάποιος από εμάς με αποτέλεσμα να έλειπε από την αναμνηστική φωτογραφία. Τους ευχαριστούμε!

  1. https://www.protothema.gr/world/article/1508882/voreia-makedonia-epimenei-i-silianofska-den-paraviasa-to-sudagma-epeidi-hrisimopoiisa-allo-onoma-gia-ti-hora-mou/
  2. https://www.imerisia.gr/kosmos/92924_boreia-makedonia-meta-tin-ptd-prokalei-kai-o-arhigos-toy-vmro-dpmne
  3. https://www.epitropiellinismou.gr/post/2573

*Ο Ιωάννης Αμπατζόγλου είναι Ακτινοφυσικός Ιατρικής, διδάκτωρ του Τμήματος Ιατρικής του ΔΠΘ, Επιστημονικά Υπεύθυνος του Τμήματος Ιατρικής Φυσικής του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Αλεξανδρούπολης και Πρόεδρος της Επιτροπής Ελληνισμού.

[email protected]

 

ΤΙ ΣΥΝΙΣΤΟΥΝ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΉ

1

 

Το ΕΛΙΑΜΕΠ – Πρόγραμμα Νοτιοανατολικής Ευρώπης , σε συνεργασία με το Ίδρυμα Konrad- Adenauer – Γραφείο Ελλάδας και Κύπρου και με την Μονάδα Ερευνών Κοινής Γνώμης και Αγοράς του Ερευνητικού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου του Πανεπιστημίου Μακεδονίας , σχεδίασαν και υλοποίησαν μία Πανελλαδική έρευνα κοινής γνώμης σε τυχαίο και αντιπροσωπευτικό δείγμα, για τις ελληνο- αλβανικές σχέσεις. Η έρευνα υλοποιήθηκε 15 – 21 Απριλίου 2024 σε δείγμα 1165 ατόμων, 17 ετών και άνω.

Επιστημονικά υπεύθυνοι της έρευνας ήταν οι: Iωάννης Αρμακόλας , Αναπληρωτής Καθηγητής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και Κύριος Ερευνητής και Επικεφαλής του Προγράμματος Νοτιοανατολικής Ευρώπης του ΕΛΙΑΜΕΠ, και Γιώργος Σιάκας , Επίκουρος Καθηγητής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης και Διευθυντής Ερευνών της Μονάδας Ερευνών Κοινής Γνώμης και Αγοράς του Πανεπιστημίου Μακεδονίας.

Βασικά συμπεράσματα:

Από τα αποτελέσματα της έρευνας κοινής γνώμης συμπεραίνεται ότι, σε σχέση με προηγούμενες έρευνες, υπάρχει στασιμότητα ή επιβάρυνση στα διμερή και πολιτικά θέματα. Η έρευνα επίσης αποτυπώνει την έντονα αρνητική στάση και ανησυχία της ελληνικής κοινής γνώμης σε σχέση με το ζήτημα Μπελέρη και τα δικαιώματα της ελληνικής μειονότητας. Αντίθετα, σε σχέση με προηγούμενες έρευνες, υπάρχει σημαντική βελτίωση στους δείκτες που καταγράφουν τις κοινωνικές και οικονομικές σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας και μεταξύ Ελλήνων και Αλβανών, καθώς και στην εικόνα των Αλβανών στην ελληνική κοινή γνώμη.

Πιο συγκεκριμένα: 

Υπάρχει βελτίωση της εικόνας της Αλβανίας στην Ελλάδα, αλλά οι αρνητικές απόψεις παραμένουν πλειοψηφικές. Σχετικά με τις διμερείς σχέσεις υπάρχει μικρή επιβάρυνση, αλλά πλειοψηφικά κυριαρχούν οι ουδέτερες γνώμες.

Τόσο στο θέμα Μπελέρη όσο και για το σεβασμό των δικαιωμάτων της ελληνικής μειονότητας στην Αλβανία και για το κράτος δικαίου στην γείτονα οι απόψεις της κοινής γνώμης στην Ελλάδα είναι ιδιαίτερα αρνητικές για την αλβανική πλευρά. Η κοινή γνώμη αναγνωρίζει ότι οι τρίτες χώρες είχαν μάλλον ουδέτερη στάση στο θέμα Μπελέρη.

Πολύ θετικές απόψεις, που βαίνουν συνεχώς βελτιούμενες, υπάρχουν για τις κοινωνικές και οικονομικές σχέσεις μεταξύ των δύο πλευρών. Συντριπτικά θετικές είναι οι απόψεις για την αλβανική μετανάστευση στην Ελλάδα.

Η ελληνική κοινή γνώμη είναι μάλλον αμφίσημη σχετικά με το θέμα της ένταξης της Αλβανίας στην ΕΕ.

  1. ΓΕΝΙΚΑ ΠΕΡΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ: ΕΜΦΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΕ, ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΕΙΤΟΝΕΣ

Με ποιες χώρες θα πρέπει να καλλιεργήσει σχέσεις η Ελλάδα:

Οι ερωτηθέντες υποδεικνύουν ότι η Ελλάδα πρέπει να καλλιεργήσει στενότερες σχέσεις στο μέλλον με τις χώρες της ΕΕ ( 55 %), και ακολούθως τις ΗΠΑ ( 20 %). Περίπου 1 στους 10 πιστεύει ότι η Ελλάδα πρέπει να καλλιεργήσει στενότερες σχέσεις με τη Ρωσία, ποσοστό που στην διαχρονική του εξέλιξη σταθεροποιείται στο 14 %, από 24 , 5 % που παρατηρήθηκε το 2017 .

Αίσθηση απειλής:

Όσον αφορά στη χώρα που αποτελεί τη μεγαλύτερη απειλή για την Ελλάδα, οι ερωτηθέντες απαντούν ότι αυτή είναι η Τουρκία. Τα ποσοστά όσων βλέπουν την Τουρκία ως απειλή έχουν μειωθεί συγκριτικά με το 2019 και το 2021 . Η αίσθηση απειλής από την Αλβανία είναι σχεδόν μηδενική ( 0 , 5 %).

Στάσεις για γειτονικές χώρες:

Η θετικότερη άποψη εντοπίζεται για τη Σερβία και σε μικρότερο βαθμό για τη Βουλγαρία, ενώ αρνητική άποψη υπάρχει για την Τουρκία, την Αλβανία και τη Βόρεια Μακεδονία. Οι απόψεις για το Ισραήλ είναι μοιρασμένες.

Στάσεις για τη Συμφωνία των Πρεσπών:

Η έρευνα δείχνει σαφή επιβάρυνση των στάσεων σχετικά με τη Συμφωνία των Πρεσπών, με το ποσοστό των θετικών και μάλλον θετικών κρίσεων να υποχωρεί στο 28 , 5 % το 2024 , από 35 , 5 % το 2019 . Αξίζει να σημειωθεί ότι η έρευνα διεξήχθη πριν τις εκλογές στη Βόρεια Μακεδονία και τις γνωστές δηλώσεις της νεο- εκλεγείσας Προέδρου και του μελλοντικού Πρωθυπουργού της χώρας.

  1. ΥΠΟΘΕΣΗ ΜΠΕΛΕΡΗ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ: ΕΠΙΒΑΡΥΝΤΙΚΟΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ

Ενημέρωση σχετικά με την υπόθεση:

Σχεδόν ένας στους δύο ( 47 %) δηλώνει πολύ ή αρκετά ενημερωμένος για την υπόθεση Μπελέρη.

Υποστήριξη των ελληνικών θέσεων στο θέμα:

Σε γενικές γραμμές οι ερωτώμενοι έχουν την άποψη ότι οι τρίτες χώρες και η ΕΕ κράτησαν κατά βάση ουδέτερη στάση στο θέμα. Πιο συγκεκριμένα, οι ερωτώμενοι σε ποσοστό 56 % θεώρησαν η ΕΕ κράτησε ουδέτεη στάση, ενώ τα ποσοστά της ουδέτερης στάσης ήταν 43 , 5 % για τη Γερμανία, 39 , 5 % για τη Γαλλία, 50 , 5 % για τις ΗΠΑ και 45 , 5 % για τη Ρωσία. Μόλις 3 % των ερωτώμενων θεωρεί ότι η Ρωσία υποστήριξε τις ελληνικές θέσεις στο θέμα Μπελέρη, ενώ το υψηλότερο ποσοστό υποστήριξης θεωρείται ότι προήλθε από τη Γαλλία, με 21 % των ερωτώμενων να θεωρούν ότι υποστήριξε την Ελλάδα στο θέμα Μπελέρη.

Σημασία θέματος Μπελέρη:

Περίπου 2 / 10 ( 18 , 5 %) δηλώνει πως το ζήτημα Μπελέρη αποτελεί το πιο σημαντικό ζήτημα στις σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας, ενώ δύο στους τρεις ( 66 %) θεωρούν ότι υπάρχουν άλλα πιο σημαντικά ζητήματα.

Δημοσιογραφική κάλυψη του θέματος Μπελέρη

Ένας στους δύο ερωτώμενους ( 50 %) θεωρούν ότι υπήρξε μικρή ή καθόλου κάλυψη του θέματος Μπελέρη, ενώ το ποσοστό αυτών που θεωρούν ότι η κάλυψη ήταν ικανοποιητική ή μεγάλη φτάνει στο 37 , 5 %. Σχεδόν δύο στους τρεις ερωτώμενους ( 63 %) θεωρεί ότι η δημοσιογραφική κάλυψη στην Ελλάδα έδωσε έμφαση στην ελληνική οπτική, και μόλις ένας στους δέκα ( 12 %) θεωρεί ότι η δημοσιογραφική κάλυψη στην Ελλάδα ήταν αντικειμενική.

Αντιλήψεις για τη δικαιοσύνη στην Αλβανία:

Η συντριπτική πλειονότητα των ερωτώμενων ( άνω των 8 / 10 ) έχει αρνητική ή μάλλον αρνητική άποψη για τη δικαιοσύνη στην Αλβανία. Πιο συγκεκριμένα, το 56 % των ερωτώμενων θεωρεί ότι η δικαιοσύνη δεν είναι ανεξάρτητη και αμερόληπτη, ενώ το 25 % θεωρεί ότι μάλλον δεν είναι ανεξάρτητη και αμερόληπτη. Εντούτοις, σε ποσοστό 42 % οι ερωτώμενοι φαίνονται να γνωρίζουν ότι η ΕΕ έχει δώσει πράσινο φως για έναρξη εντιαξιακών διαπραγματεύσεων, μετά από ικανοποιητική πρόοδο στη μεταρρύθμιση του κράτους δικαίου.

  1. ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΛΛΑΔΑΣ- ΑΛΒΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΜΕΡΗ ΘΕΜΑΤΑ: ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ

Στάσεις για την Αλβανία γενικά:

Οι θετικές κρίσεις απέναντι στην Αλβανία αυξήθηκαν στο 19 , 5 %, από 15 , 5 % το 2019 . Όμως οι ουδέτερες και αρνητικές κρίσεις παραμένουν πολύ περισσότερες: 42 % ουδέτερες και 37 , 5 % αρνητικές.

Αντιλήψεις για τις διμερείς σχέσεις:

Υπάρχει μικρή επιβάρυνση των αντιλήψεων για τις διμερείς σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας. Το ποσοστό αυτών που θεωρούν ότι οι σχέσεις είναι κακές αυξήθηκε σε 23 %, από 18 % το 2019 . Το ποσοστό αυτών που θεωρούν καλές τις σχέσεις μειώθηκε αντίστοιχα. Το μεγαλύτερο ποσοστό, ένας στους δύο ή 48 %, θεωρεί ότι οι διμερείς σχέσεις είναι ουδέτερες ( ούτε καλές, ούτε κακές).

Aντιλήψεις για τη σημασία των καλών σχέσεων με την Αλβανία:

Εντούτοις, υψηλά ποσοστά συγκεντρώνουν οι απόψεις που θεωρούν ότι είναι σημαντικό να διατηρεί η Ελλάδα καλές σχέσεις με την Αλβανία: Σχεδόν ένας στους δύο ( 46 , 5 %) θεωρούν πολύ σημαντικό να υπάρχουν καλές σχέσεις, ενώ ένας στους τρεις ( 33 %) θεωρούν ότι είναι κάπως σημαντικό. Μόλις ένας στους πέντε ( 20 %) θεωρούν λίγο ή καθόλου σημαντικό να έχει η Ελλάδα καλές σχέσεις με την Αλβανία.

Στάσεις για το θέμα των Τσάμηδων:

Η πληροφόρηση για το θέμα των Τσάμηδων έχει υποχωρήσει, από 58 , 5 % το 2019 σε 47 , 5 % το 2024 . Μεταξύ αυτών που έχουν κάποια σχετική πληροφόρηση, υπάρχει σαφής μείωση του ποσοστού αυτών που θεωρούν ότι το θέμα των Τσάμηδων αποτελεί εμπόδιο στην ανάπτυξη των διμερών σχέσεων. Το ποσοστό αυτών που θεωρούν το θέμα εμπόδιο υποχώρησε από 68 , 5 % το 2019 στο 55 % το 2024 .

Στάσεις για το θέμα του σεβασμού των δικαιωμάτων της ελληνικής μειονότητας στην Αλβανία:

Όπως και σε προηγούμενες έρευνες, η πλειονότητα των ερωτηθέντων θεωρεί ότι η αλβανική κυβέρνηση δεν κάνει σεβαστά τα δικαιώματα της ελληνικής μειονότητας στην Αλβανία. Πιο συγκεκριμένα, 7 στους 10 ερωτηθέντες ( 70 %) δεν θεωρεί ότι γίνονται σεβαστά. Στην έρευνα του 2019 το ποσοστό ήταν υψηλότερα, στο 78 %. Η αρνητική άποψη για το σεβασμό των δικαιωμάτων της ελληνικής μειονότητας υψηλά ποσοστά στις περισσότερες δημογραφικές ομάδες της έρευνας, με εξαίρεση την ηλικιακή ομάδα 17 – 34 .

Στάσεις για τα θέματα της Βορείου Ηπείρου:

Μείωση πληροφόρησης υπάρχει και για τα θέματα της Βορείου Ηπείρου: από 40 % το 2019 σε 33 , 5 % το 2024 . Η πληροφόρηση είναι ιδιαίτερα χαμηλή στις ηλικίες 17 – 34 , ενώ είναι αισθητά υψηλότερη στις ηλικίες 55 + και μεταξύ ερωτώμενων που αυτοπροσδιορίζονται ως δεξιοί ή κεντρο- δεξιοί. Μεταξύ των ερωτώμενων με κάποια πληροφόρηση για το θέμα, υπάρχει μια μικρή αποφόρτιση του θέματος ως ζήτημα πόλωσης μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας. Πιο συγκεκριμένα, το ποσοστό αυτών που θεωρούν το θέμα ως μια εκκρεμότητα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής ή ως μιας σημαντικής προτεραιότητας στις διμερείς σχέσεις μειώθηκε από 44 % το 2019 σε 41 % το 2024 . Έχουν αυξηθεί επίσης οριακά το ποσοστό αυτών που θεωρούν το θέμα μέρος της ελληνικής ιστορίας ( 38 %) και τη Βόρεια Ήπειρο απλώς τμήμα της αλβανικής επικράτειας ( 13 %).

  1. ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ: ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΒΕΛΤΙΩΣΗ

Γνώμη για τους Αλβανούς:

Υπάρχει αύξηση κατά δέκα ποσοστιαίες μονάδες στις θετικές στάσεις απέναντι στους Αλβανούς εν γένει. Ποσοστό 57 % έχει θετική άποψη, ενώ το 2019 το ποσοστό ήταν 47 , 5 %. Οι αρνητικές στάσεις βρίσκονται πλεόν μόλις στο 6 , 5 %.

Αλβανική μετανάστευση και οικονομική ανάπτυξη της Ελλάδας:

Περισσότεροι από 3 στους 4 ερωτώμενους ( 77 , 5 %) θεωρούν ότι οι Αλβανοί μετανάστες συνέβαλαν στην οικονομική ανάπτυξη της Ελλάδας. Το ποσοστό είναι κατά 13 % υψηλότερο από αυτό του 2019 . Οι θετικές κρίσεις εκτείνονται σε όλες τις δημογραφικές ομάδες της έρευνας.

Οι Αλβανοί μετανάστες ως πιθανή απειλή για την Ελλάδα:

Περισσότεροι από 8 στους 10 ερωτώμενους ( 82 , 5 %) απορρίπτουν την άποψη ότι οι Αλβανοί μετανάστες συνιστούν απειλή για την Ελλάδα. Το αντίστοιχο ποσοστό στην έρευνα του 2019 ήταν 74 %. Η άποψη ότι οι Αλβανοί μετανάστες δεν αποτελούν απειλή εκτείνεται σε όλες τις δημογραφικές ομάδες της έρευνας.

Ενσωμάτωση των παιδιών Αλβανών μεταναστών στην ελληνική κοινωνία:

Σχεδόν 9 στους 10 ερωτώμενους ( 87 , 5 %) θεωρούν ότι τα παιδιά των Αλβανών μεταναστών είναι πλήρως ενσωματωμένα στην ελληνική κοινωνία. Η άποψη αυτή θέμα εκτείνεται σε όλες τις δημογραφικές ομάδες της έρευνας.

Ποια χώρα επωφελήθηκε από τις διμερείς οικονομικές σχέσεις:

Υπάρχει σημαντική αύξηση του ποσοστού των ερωτώμενων που βλέπουν αμοιβαία οικονομικά οφέλη και για τις δύο χώρες από τις οικονομικές σχέσεις που αναπτύχθηκαν την τελευταία τριακονταετία. Το 2024 ποσοστό αυτό είναι 53 %, ενώ στην έρευνα του 2019 ήταν 34 %. Πρόκειται για αύξηση 19 ποσοστιαίων μονάδων της άποψης ότι και οι δύο χώρες είχαν οφέλη. Στις προηγούμενες έρευνες υπήρχε διάχυτη η αντίληψη ότι η Αλβανία επωφελήθηκε περισσότερο από την Ελλάδα.

  1. Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ: ΑΜΦΙΣΗΜΕΣ ΣΤΑΣΕΙΣ

Υποστήριξη ένταξης της Αλβανίας στην ΕΕ:

Το ποσοστό αυτών που υποστηρίζουν προσωπικά την ένταξη της Αλβανίας στην ΕΕ μειώθηκε κατά 4 , 5 % και διαμορφώθηκε στο 47 , 5 %. Τα ποσοστά υπέρ και κατά είναι μοιρασμένα, με βραχεία κεφαλή για τις αρνητικές στάσεις, δηλαδή αυτών που προσωπικά δεν υποστηρίζουν την ένταξη της Αλβανίας στην ΕΕ. Oι νεότερες ηλικιακές ομάδες, οι ερωτώμενοι με υψηλότερο μορφωτικό επίπεδο καθώς και όσοι κατατάσσουν τους εαυτούς τους στην κεντροαριστερά εμφανίζονται αισθητά θετικότεροι στην προοπτική ένταξης της Αλβανίας στην ΕΕ.

Εκτίμηση για το χρονισμό ένταξης της Αλβανίας στην ΕΕ:

Περισσότεροι από τους μισούς ερωτώμενους ( 53 %) θεωρούν ότι η Αλβανία θα γίνει μέλος της ΕΕ σε εώς δέκα χρόνια – πιο συγκεκριμένα 15 , 5 % “ βλέπει” ένταξη σε 1 – 5 χρόνια και 37 , 5 % σε 5 – 10 χρόνια. Μόλις περίπου 1 στους 10 ( 11 , 5 %) θεωρούν ότι η Αλβανία δεν θα γίνει ποτέ μέλος της Ένωσης.

Επιθυμία για το χρονισμό ένταξης της Αλβανίας στην ΕΕ:

Περισσότερο του ενός στους δύο ερωτώμενους ( 55 , 5 %) θα ήθελαν να δουν ένταξη της Αλβανίας μέσα στα επόμενα δέκα χρόνια – 30 % σε 1 – 5 χρόνια και 25 , 5 % σε 5 – 10 χρόνια. Το ποσοστό αυτό υψηλής επιθυμίας ένταξης έχει αυξηθεί κατά 5 , 5 % σε σχέση με αντίστοιχη έρευνα του 2019 . Είναι δε χαρακτηριστικό ότι το ποσοστό ισχυρής επιθυμίας για ένταξης στην επόμενη δεκαετία φτάνει στο 67 % μεταξύ των ερωτώμενων πολύ υψηλού μορφωτικού επιπέδου, μεταξύ των νέων 17 – 34 ετών και μεταξύ των κεντρο- αριστερών ψηφοφόρων. Το ποσοστό των ερωτώμενων που δεν θα επιθυμούσε την ένταξη της Αλβανίας στην ΕΕ είναι μόλις 17 , 5 %.

Πρόγραμμα 25ου Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

2

ΜΩΒ ΣΗΜΕΙΟ

Το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ, θέλουμε κάθε χρόνο, να αποτελεί έναν ασφαλή χώρο για όλες, όλα και όλους μας.

Έτσι, κατά τη διάρκεια των 3 ημερών του Φεστιβάλ θα λειτουργεί το «Μωβ Σημείο», το οποίο βρίσκεται στη Γραμματεία του Φεστιβάλ.

Σεξιστικές, ομοτρανσφοβικές, ρατσιστικές, μισαναπηρικές, παραβιαστικές ή/και επιθετικές συμπεριφορές -κάθε τύπου- δεν θα γίνουν ανεκτές. Εάν βιώσετε ή γίνετε μάρτυρας κάποιου περιστατικού, μπορείτε να απευθυνθείτε στο «Μωβ Σημείο», ώστε να αντιμετωπίσουμε μαζί οτιδήποτε συμβαίνει.

Καμία μόνη, κανένα μόνο!

Το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ μας δίνει και φέτος την ευκαιρία να ανταμώσουμε και να γιορτάσουμε όλες, όλα και όλοι μαζί. Στόχος μας είναι το Φεστιβάλ να αποτελεί έναν ασφαλή χώρο, όπου το κάθε άτομο μπορεί να εκφραστεί ελεύθερα και να είναι το εαυτό του, πάντοτε σεβόμενο την ελευθερία και την προσωπικότητα των υπολοίπων. Ωστόσο, γνωρίζοντας ότι κάποια άτομα είναι πιθανόν να εκμεταλλευτούν την καλή διάθεση και την πρόθεση για ελεύθερη έκφραση που υπάρχει στο φεστιβάλ και να προβούν σε παρενοχλητικές, παραβιαστικές ή/και επιθετικές συμπεριφορές, δημιουργήσαμε το «Μωβ Σημείο».

Τι είναι το «Μωβ Σημείο»; Το σημείο όπου θα βρισκόμαστε άτομα από το Φεστιβάλ, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι κάθε άτομο θα νιώθει ασφάλεια και ότι θα υπάρχει ένας χώρος ώστε να απευθυνθεί, εάν βιώσει κάτι που το φέρει σε κίνδυνο ή/και σε άβολη θέση. Θέλουμε να γνωρίζετε ότι μπορείτε ανά πάσα στιγμή να απευθυνθείτε στο «Μωβ Σημείο», αν προκύψει μια παρενοχλητική συμπεριφορά προς εσάς ή αν γίνετε μάρτυρας ενός περιστατικού παρενόχλησης. Το «Μωβ Σημείο» βρίσκεται στη Γραμματεία του Φεστιβάλ.

Με τη δημιουργία του «Μωβ Σημείου» το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ δηλώνει ξεκάθαρα την πολιτική μη ανοχής στη σεξουαλική παρενόχληση και σε οποιαδήποτε μορφή έμφυλης βίας. Οποιαδήποτε πράξη γίνεται χωρίς τη συναίνεση και την ξεκάθαρη επιθυμία όλων των προσώπων που συμμετέχουν σε αυτή, θεωρείται παρενοχλητική και δεν θα γίνεται ανεκτή. Γυναίκες, θηλυκότητες και κουήρ άτομα βιώνουν συχνά παρενοχλητικά περιστατικά ή/και σχόλια στην καθημερινότητα τους, ενώ -δυστυχώς- και η παραβίαση των ορίων τους αποτελεί συχνό φαινόμενο. Το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ θέλουμε να είναι για όλα μας ένας ασφαλής χώρος, ώστε να είμαστε ελεύθερα χωρίς φόβο.

Είναι σημαντικό σε όλη τη διάρκεια του Φεστιβάλ να προσπαθούμε ενεργά να δημιουργήσουμε έναν ασφαλή χώρο για όλα και να υποστηρίζουμε άτομα που παρατηρούμε ότι μπορεί να βρίσκονται σε κίνδυνο. Αν αντιληφθούμε ότι κάποιο άτομο πιθανώς χρειάζεται τη βοήθεια μας, είναι πολύ σημαντικό να του κάνουμε την ερώτηση «Χρειάζεσαι βοήθεια;» και να μην το αγνοήσουμε. Αν ζητηθεί η βοήθειά μας, το ενθαρρύνουμε να μας μιλήσει για αυτό που βίωσε χωρίς πίεση, χωρίς επίκριση και στο βαθμό που το ίδιο το επιθυμεί. Επίσης, ενημερώνουμε το άτομο για την ύπαρξη του «Μωβ Σημείου» και του προτείνουμε να το συνοδεύσουμε ως εκεί.

Σε περίπτωση βίαιου περιστατικού απομακρύνουμε τους παραβιαστές, καλούμε σε βοήθεια τους οργανωτές του Φεστιβάλ και προσπαθούμε να διασφαλίσουμε ότι το άτομο που δέχτηκε την επίθεση είναι ασφαλές. Σε περίπτωση που κάποιο άτομο θέλει να προβεί σε καταγγελία, δεσμευόμαστε να το υποστηρίξουμε, γνωρίζοντας πόσο δύσκολο και ψυχοφθόρο είναι να καταγγείλεις κάτι που σε έχει τραυματίσει.

Το «Μωβ Σημείο» προσδοκούμε να αποτελέσει για όλα έναν ασφαλή χώρο και έναν έμπρακτο τρόπο διαχείρισης και παρέμβασης σε παραβιαστικά περιστατικά. Ελπίζουμε να αποτελέσει και μια αφορμή ευαισθητοποίησης σε ζητήματα έμφυλης βίας, ώστε να γίνει αντιληπτό τόσο το μέγεθος του προβλήματος στη ζωή γυναικών, θηλυκοτήτων και κουήρ ατόμων, όσο και οι ορθοί/μη κακοποιητικοί τρόποι διαχείρισης αντίστοιχων περιστατικών.

Η αλληλεγγύη και η ενδοκοινοτική φροντίδα που επιδεικνύουμε η μια στο άλλο, ας είναι το μέσο για την επούλωση των τραυμάτων μας. Ας είναι το μέσο για να αλλάξουμε τον κόσμο μαζί.

ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ, ΚΑΝΕΝΑ ΜΟΝΟ!

[Το πρόγραμμα του 25ου Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ βρίσκεται υπό διαμόρφωση και κάποιες λεπτομέρειες μπορεί να αλλάξουν.

Δίπλα στους τίτλους των εκδηλώσεων σημειώνεται ο αριθμός του χώρου συζητήσεων όπου θα πραγματοποιηθεί και τον οποίο μπορείτε να βρείτε στον χάρτη του φυλλαδίου που θα διανέμεται στο φεστιβάλ, καθώς και στην ιστοσελίδα μας.]

Συζητήσεις

ΠΕΜΠΤΗ 20|6 στις 19:00

Πόλη και κλιματική κρίση [1]

  • Τα ρέματα στον αστικό ιστό της Θεσσαλονίκης: Ποιος χωρικός σχεδιασμός και ποια αντιπλημμυρική προστασία; | Γιώργος Μπλιώνης, Δρ. Βιολογίας
  • Συντονιστικό ενάντια στο flyover | Τάνια Ιωαννίδου
  • Τι θα σημάνει το LNG για τον Θερμαϊκό, τις ζωές μας και την πόλη; | Μέλος της Πρωτοβουλίας ενάντια στο LNG
  • Η ΔΕΘ και ο αγώνας για μητροπολιτικό πάρκο | Γιάννης Ξενίδης, Κίνηση Πολιτών ΔΕΘ – Μητροπολιτικό Πάρκο για μια Βιώσιμη Θεσσαλονίκη, Καθηγητής ΑΠΘ, Διαχείρισης Κινδύνων στον Κύκλο Ζωής Έργων Πολιτικού Μηχανικο
  • Δασοπροστασία και νέος αντιπυρικός κανονισμός | Μαρία Παναγιωτοπούλου, Δρ. Δασολογίας
  • Συντονίζει η Έλενα Χρυσαφίδου | Μέλος του Δικτύου για το αστικό πράσινο “SOSε τα Δέντρα”

Εργασία προσφύγων και μεταναστών σε Ελλάδα και Ευρώπη – Εξελίξεις και αλλαγές μετά το νέο ευρωπαϊκό σύμφωνο για τη μετανάστευση και το άσυλο και την τροπολογία Καιρίδη [2]

  • Βαλμπόνα Χιστούνα | Ιδρυτικό μέλος του Συλλόγου Αλβανών Μεταναστ.ρι.ών “Μητέρα Τερέζα”
  • Ιωάννα Λίλα | Μετανάστρια 2ης γενιάς, μέλος Πρωτοβουλίας Αλβανών Μεταναστ.ρι.ών και Αλληλέγγυων
  • Δώρα Σταθοπούλου | Συνδικαλίστρια

Αλληλεγγύη στην πράξη: Από τις γειτονιές της Θεσσαλονίκης ως τα χωριά της Θεσσαλίας [3]

  • Αθηνά Μπαλάφα | Συλλογική Κουζίνα Φαρκαδόνας
  • Διονύσης Παλιούρας | Αυτόνομη Αγορά Καλαμαριάς
  • Γιώργος Φλώρος | Συν-Τροφική Κουζίνα Αλληλεγγύης

Δικαίωμα στην αξιοπρεπή και προσιτή στέγαση: αγώνες, αιτήματα και εναλλακτικές [4]

  • Ένωση Ενοικιαστών/τριών Θεσσαλονίκης

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 21|6 στις 19:00

Το ποτέ ξανά είναι τώρα! Λευτεριά στην Παλαιστίνη [1]

  • Παλαιστινιακή Κοινότητα Θεσσαλονίκης
  • Shabbir Lakha | Stop the war, Λονδίνο
  • Μαρίνα Μεϊντάνη | Δημοσιογράφος, μέλος infolibre

Τα θέλουμε όλα και τα θέλουμε τώρα. Πώς προχωράμε μετά τον ομόφυλο γάμο; [2]

  • Ιγνάτης | Ομάδα Sylvia Rivera, για ένα κινηματικό Thessaloniki Pride
  • Βασίλης | Αναμέτρηση – oργάνωση για μια νέα κομμουνιστική αριστερά
  • Αντζυ | Φylis AUTh (Φοιτητική Ένωση για το Φύλο και την Ισότητα)

Κοινότητες Ρομά: αντιμετωπίζοντας τον πιο νομιμοποιημένο ρατσισμό [3]

  • Γιάννης Σαμπάνης | πατέρας του δολοφονημένου από την αστυνομία Νίκου
  • Γιάννης Μάντζας | Πολιτικός επιστήμονας, κοινωνικός ανθρωπολόγος, ακτιβιστής πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων των Ρομά
  • Μαρία Ελευθεριάδου | Εκπαιδεύτρια ενηλίκων
  • Άγγελος Χατζηνικολάου | Δρ. Παιδαγωγικής, δάσκαλος
  • Κυριακή Κλοκίτη | Δίκτυο για τα Κοινωνικά και Πολιτικά Δικαιώματα

“Απόσυρση” του κράτους από τις παροχές φροντίδας -δηλαδή τις υποχρεώσεις του- στον προσφυγικό πληθυσμό [4]

  • Ελένη Μπέλα | Γιατρός στο προσφυγικό
  • Θωμάς Ζακαλκάς | τ. πρόεδρος Σωματείου εργαζομένων ΕΟΔΥ
  • Αλέξης Τριανταφυλλίδης | ΔΣ ΣΩΜΕΠΡΟ – Σωματείο Εργαζομένων στο Προσφυγικό Κ Μακεδονίας

Συζήτηση/Workshop: Τέχνη & Gentrification από την ArtNet Artist-Run Initiative [χώρος προβολών]

Σάββατο 22|6 στις 19:00

Ένα χρόνο μετά το έγκλημα στην Πύλο [1]

  • Μαρηλιάνα Διαμαντάκη | Αντιφασιστική Κίνηση Καλαμάτας
  • Ιάσωνας Αποστολόπουλος | Διασώστης
  • Ευγενία Κουνιάκη | Δικηγόρος, μέλος της ομάδας δικηγόρων υπεράσπισης των 9 της Πύλου, Συντονιστικό ΚΕΕΡΦΑ
  • Ανδρέας Τάκης | Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΕΔΑ)

Εμείς αδερφή μου σε πιστεύουμε: φεμινιστική αλληλεγγύη απέναντι στο gaslighting και τα αστικά δικαστήρια [2]

  • συντρόφισσα από Καμία Ανοχή
  • Μάνια Σωτηροπούλου, Κιουρί@

Workshop: “Κουβα: Η αλληλεγγύη θα νικήσει” – Εμπειρίες από τις Μπριγάδες Αλληλεγγύης του 2023 μια συζήτηση που διοργανώνει ο Πολιτιστικός Σύλλογος Χοσέ Μαρτί με τους Κώστα Γούση, Πάρι Λαυτσή, Άλκηστη Πρέπη, Λευτέρη Καραμήτρου και την Έρση Ρουμελιώτη στο συντονισμό [4]

Workshop: Αντίσταση στον πόλεμο – Αντιρρησίες συνείδησης σε δύσκολους καιρούς [χώρος προβολών]

  • Αντρέας Μίχος | Σύνδεσμος Αντιρρησιών Συνείδησης
  • Αλεξία Τσούνη, πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Γραφείου για την Αντίρρηση Συνείδησης
  • Γιάννης Γκλαρνέτατζης, Σύνδεσμος Αντιρρησιών Συνείδησης

Πολιτιστικό Πρόγραμμα

Ένα πλούσιο πολιτιστικό φεστιβάλ, γεμάτο χορό, βιβλιοπαρουσιάσεις, εκθέσεις φωτογραφίας και θεατρικά δρώμενα, θα πλαισιώσει και φέτος τις πολιτικές συζητήσεις και τις συναυλίες του 25ου Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ Κοινωνικής Αλληλεγγύης Θεσσαλονίκης.

ΠΕΜΠΤΗ 20|6

  • 00 Βιβλιοπαρουσίαση: “Ψωμί, τριαντάφυλλα και γκλίτερ – Η τομή των Pride στο λοατκια+ κίνημα της Θεσσαλονίκης” | Χώρος προβολών

Για το βιβλίο (εκδ. ΕΝΕΚΕΝ) θα συζητήσουν μαζί με τη συγγραφέα Κική Σταματόγιαννη, η Έλενα Χατζηκώστα, Μεταπτυχιακή Φοιτήτρια Πολιτικής Θεωρίας και ο Ιγνάτης Χατζηεμμανουήλ, μέλος λοατκια+ ομάδας Sylvia Rivera.

  • 00 Spoken Words Poetry | Δυτική σκηνή

Τέσσερις ποιητικές φωνές on stage μας φέρνουν σε επαφή με την προσωπική αφήγηση.

Συντελεστές: Άγγελος Λουκάκος: στίχοι που έγιναν performance, Jessica & Witness-Πάνος Δρακόπουλος: στίχοι που γράφτηκαν εξ αρχής ως προφορικοί μαζί με μπιτ, Ρόζυ Κιου: λόγος με ρήμα ή αλλιώς rap χωρίς μπιτ. Σύντομα και περιεκτικά: spoken word poetry.

Επιμέλεια: Στέλλα Τενεκετζή

Διάρκεια: 50 λεπτά

Διάρκεια: 15 λεπτά

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 21|6

  • 25 ΙΜΠΡΟΒ ΚΟΜΕΝΤΙ ΣΟΟΥ | Δυτική σκηνή

“Μια αυτοσχεδιαστική παράσταση βασισμένη στις δικές σας προτάσεις” από τη θεατρική ομάδα Voliko Lathos. Η αυτοσχεδιαστική κωμωδία (Improv Comedy) κατακτά τη Θεσσαλονίκη! Τέσσερις ηθοποιοί, χωρίς σενάριο, ζητούν τις δικές σας αυθόρμητες προτάσεις για να μπλέξουν σε αστείες καταστάσεις, να ταλαιπωρήσουν ο ένας τον άλλον και να υφάνουν πρωτότυπες ιστορίες που θα θυμόμαστε για καιρό.

Ηθοποιοί :

  • Παύλος Παπαδόπουλος
  • Χρήστος Σαχανάς
  • Αρετή Μακρολειβαδίτη
  • Λεύκος

Διάρκεια: 60 λεπτά

  • 20 Ρaranauê | Χορεύουμε υπό τον ρυθμό των κρουστών από την ΧΑΝΘ μέχρι τη Δυτική σκηνή του Φεστιβάλ

Η ομάδα κρουστών Paranauê ιδρύθηκε το 2003 στην Θεσσαλονίκη, έχοντας ως πρότυπο τα Blocos Afros της Bahia και στόχο την εμβάθυνση και την διάδοση της Αφροβραζιλιάνικης μουσικής και ρυθμολογίας. Συνιδρυτής και μαέστρος της ομάδας είναι ο Edi Spaapen. Η ομάδα έχει πάρει μέρος σε πληθώρα παρουσιάσεων, σεμιναρίων, φεστιβάλ και εμφανίσεων για κοινωφελή σκοπό.

Διάρκεια: 20 λεπτά

  • 00 / 23.00 Aνάγνωση μονολόγων- προσωπικών μαρτυριών από τη θεατρική σύνθεση του παλαιστινιακού FREEDOM THEATRE  «Η Υπόσχεση της Επανάστασης» | Ανατολική σκηνή

Το Πανελλήνιο Δίκτυο για το θέατρο στην εκπαίδευση στηρίζει τη διεθνή εκστρατεία αλληλεγγύης στο FREEDOM THEATRE και μας καλεί κι εμάς να κάνουμε το ίδιο υπογράφοντας την ανοιχτή επιστολή για την απελευθέρωση του διευθυντή παραγωγής του θεάτρου Mustafa Sheta και όλων των Παλαιστινίων που κρατούνται χωρίς απαγγελία κατηγορίας και χωρίς δίκη.

Διάρκεια: 15 λεπτά

Διάρκεια: 20 λεπτά

ΣΑΒΒΑΤΟ 22|6

  • 00 Βιβλιοπαρουσίαση “ΟΙΚΟΦΕΜΙΝΙΣΜΟΣ – ενάντια σε κάθε καταπίεση | Παρουσίαση-Συζήτηση” / Χώρος Εκδηλώσεων [3]

Με έναυσμα την κυκλοφορία της ανθολογίας κειμένων “Οικοφεμινισμός” οι Εκδόσεις Ευτοπία και η φυσιολατρική συλλογικότητα Gymnosophy συνδιοργανώνουν μια παρουσίαση-συζήτηση του ρεύματος του Οικοφεμινισμού, το οποίο με μια ριζοσπαστική και ολιστική ματιά συνδέει κάθε μορφή καταπίεσης, όπως ως προς τις γυναίκες, τα λοάτκι, των μαύρων, των μη-ανθρώπινων ζώων κλπ, με την οικολογική και κοινωνική αλλαγή που είναι αναγκαία.

Λίγα λόγια από το οπισθόφυλλο του βιβλίου:

Ο οικοφεμινισμός δεν είναι απλώς ένας ακόμα φεμινισμός. Είναι μια από τις πιο σημαντικές πτυχές της σύγχρονης περιβαλλοντικής σκέψης, με ιστορία τουλάχιστον μισού αιώνα. Η θεωρία του οικοφεμινισμού άρχισε να διαμορφώνεται τη δεκαετία του 1970 και αντλεί τις ρίζες της από άλλα προοδευτικά και ριζοσπαστικά κινήματα της ίδιας, αλλά και της προηγούμενης δεκαετίας. Σήμερα, δεκαετίες πριν εμφανιστούν αυτές οι φωνές, κάποιες οικοφεμινίστριες προσπαθούν να δώσουν μια ολοκληρωμένη φεμινιστική πρόταση για την οικολογία, άλλες περιορίζονται στο να αναδεικνύουν εκείνες τις πτυχές της περιβαλλοντικής κρίσης οι οποίες πλήττουν περισσότερο τις γυναίκες. Χωρίς να εξαντλείται σ’ αυτή, η βασική θέση του οικοφεμινισμού είναι ότι η εκμετάλλευση που έχει υποστεί η γυναίκα από τον άνδρα είναι ανάλογη με την εκμετάλλευση που έχει υποστεί η φύση από τον άνθρωπο. Είναι αλήθεια όμως, ότι οι οικοφεμινίστριες δεν εστιάζουν μόνο στην καταπίεση που υφίσταται η γυναίκα, αλλά γενικά στην καταπίεση που υφίστανται διάφορες ομάδες, τονίζοντας την ανάγκη σύνδεσης του οικοφεμινιστικού προτάγματος με άλλους αγώνες, όπως αυτόν υπέρ των λοάτκια, των μη ανθρώπινων ζώων, των μαύρων, κλπ. Αυτό που έχει όμως μεγάλη σημασία να τονιστεί είναι ότι ο οικοφεμινισμός επιδιώκει ταυτόχρονα με την οικολογική και την κοινωνική αλλαγή. Έτσι, οι οικοφεμινίστριες και οι οικοφεμινιστές αντιλαμβάνονται τον τρόπο με τον οποίο άλλες μορφές καταπίεσης αλληλεπιδρούν μεταξύ τους. Μπορούμε λοιπόν να δούμε στις ιδέες του οικοφεμινισμού ένα ευρύτερο πολιτικό και οικολογικό όραμα.

ομιλήτριες/ομιλητές:

  • Χρύσα Χριστοφορίδου, μεταφράστρια
  • Σταύρος Καραγεωργάκης, δρ. φιλοσοφίας – συγγραφέας
  • Κώστας Τερζόπουλος, πληροφορική – gymnosophy
  • 45 Αλβανικοί Παραδοσιακοί χοροί από τον σύλλογο μεταναστ.ρι.ών Μητέρα Τερέζα | Ανατολική σκηνή

Διάρκεια: 10 λεπτά

  • 30 Testimonies from Gaza | Στα γρασίδια πίσω από την Ανατολική Σκηνή

Ανάγνωση μαρτυριών επιζώντων της συνεχιζόμενης γενοκτονίας της Γάζα

Διάρκεια: 60 λεπτά

  • 00 Swing show – Ανοιχτό μάθημα | Δυτική σκηνή

Η Swing Academy Πολυχώρος στη Θεσσαλονίκη για τη διάδοση των χορών του Swing, Lindy Hop, Charleston, Burlesque, Tap, Solo Jazz, Modern jazz κ.α. που εδρεύει στη Φράγκων 14 συμμετέχει στο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ το Σάββατο 22/06 στις 20.45 παρουσιάζοντας ένα Swing σόου και θα ακολουθήσει ένα δωρεάν μάθημα ανοιχτό για όλους.

Διάρκεια: 15 λεπτά

  • 20 Lost in a legal maze, 10+1 stories of asylum seekers in Europe | Δυτική σκηνή

11 πρόσφυγες που αποκαλύπτουν τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν μέσα σε μια νομική διαδικασία σχεδιασμένη να τους απογοητεύσει.

Στα πεντάλεπτα επεισόδια, που γυρίστηκαν στην Ελλάδα τον Νοέμβριο του 2023, 11 πρόσφυγες που βρίσκονται σε διαφορετικό στάδιο της διαδικασίας του ασύλου τους μοιράζονται την προσωπική τους νομική περιπέτεια- από τα pushbacks, στις αναιτιολόγητες απορρίψεις και στους νόμους με αναδρομική ισχύ.

Προϋπόθεση της ανεξαρτησίας και της αξιοπρέπειας είναι η κατοχή νόμιμων εγγράφων διαμονής. Δίχως αυτά, οι εκτοπισμένοι μένουν μετέωροι, χαμένοι σ’ ένα νομικό λαβύρινθο, στερούμενοι του δικαιώματος στην υγεία, την εργασία και την εκπαίδευση.

Οι διαδικασίες ασύλου στην Ευρώπη, διαρκώς αναθεωρούνται και σταδιακά γίνονται πολύπλοκες εξαναγκάζοντας πολλές και πολλούς σε μία νέα τραυματική εμπειρία. Αυτό έχει έναν στόχο: να μειώσει τον αριθμό των προσφύγων που φτάνουν στην ευρωπαϊκή ήπειρο και να κρατήσει όσους ήδη έχουν φτάσει εδώ εκτός πλάνου, συχνά σε απομονωμένα κέντρα κράτησης στα εξωτερικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η Ευρώπη οφείλει να ανταποκριθεί στις δεσμεύσεις της για παροχή προστασίας και να εγγυηθεί τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για όλους. Η Ευρώπη οφείλει να διασφαλίσει ότι οι άνθρωποι σε κίνδυνο μπορούν να αιτούνται διεθνούς προστασίας χωρίς να διακινδυνεύουν τις ζωές τους.

Παραγωγή: Heinrich Böll Stiftung Thessaloniki, σε συνεργασία με την Equal Legal Aid.

Σκηνοθεσία: Σιδέρης Νανούδης of HomoLudens Productions.

Διάρκεια: 25 λεπτά

  • 50 Stand up Comedy | Δυτική σκηνή

Ο Θανάσης Γκατζόλης ξεκίνησε το σταντ-απ κόμεντι πριν από πολλά χρόνια. Στο μεσοδιάστημα πήρε πτυχίο, δούλεψε, και προσπάθησε να αποδεχτεί ότι δεν είναι όλες οι ώρες για αστεία. Τις υπόλοιπες όμως, συμμετέχει σε παραστάσεις σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Αλεξανδρούπολη, Ιωάννινα – γενικά, όπου μπορεί να πάει. Έχει το δικό του πόντκαστ, το “Φρατζόλι Podcast”, όπου φλυαρεί όσο αντέχει – σαν σωστός λευκός άνδρας. Μην τον παρατήσετε κοντά στο φαγητό σας και μην του ζητήσετε να σας δείξει φωτογραφίες της γάτας του, εκτός αν έχετε κενό το επόμενο διβδόμαδο σας.

Η Χριστίνα Μπάκου γεννήθηκε! Κάπου στα γεράματα του 2021 είπε “θα πάω σε open mic stand up comedy” κι έτσι ξεκίνησε, επηρεασμένη απ’ τον εαυτό της που της είπε “θα πάω σε open mic stand up comedy”. Από τότε παίζει πολύ συχνά σε επαγγελματικές και αντιεπαγγελματικές παραστάσεις. Της αρέσει να γράφει σουρεαλιστικά & edgy αστεία και κυρίως αστεία αστεία.

O Αλέξανδρος Μουρατίδης είναι από τη Βέροια και ξεκίνησε το stand up comedy το 2016. Έχει παίξει σε πολλές παραστάσεις σε Θεσσαλονίκη, Αθήνα και επαρχία ενώ έχει συμμετάσχει στο 2ο Φεστιβάλ Κωμωδίας Αλεξανδρούπολης και στο Φεστιβάλ Κωμωδίας Θεσσαλονίκης. Θεωρεί το stand up πολύ απαιτητικό είδος τέχνης αλλά δεν σταματά μπροστά στις δυσκολίες γιατί έχει περάσει πολλούς χειμώνες στο κρατίδιο της Βέροιας, την πόλη που θυμίζει 2d παιχνίδι γιατί δεν έχει καμία προοπτική. Στα κείμενα του θα συναντήσετε παρατηρήσεις γύρω από το ποδόσφαιρο, περίεργες εκφράσεις που τον εκνευρίζουν και τον ειλικρινή του φόβο για τις κότες.

Εύα Αθανασοπούλου: Πρώτη φορά βλέπω άνθρωπο που εκπροσωπεί τίτλο. Μιλάμε για την κοπέλα “όλα είναι δρόμος” . Αν ήταν μαγαζί, θα ήταν το “Βιετνάμ”. Αν ήταν τσιγάρα, θα ήταν άσσος αφιλτρο. Αν ήταν φαγητό, θα ήταν η παστουρμαδόπιτα. Αν ήταν φωνη, θα είχε καρούτσο. Αν ήταν κούρεμα, θα ήταν η κουπ σκουπ. Αν ήταν εκπομπή, θα ήταν το “Αννίτα, κοίτα”. Αν ήταν πόλη, θα ήταν η Πάτρα.

Διάρκεια: 60 λεπτά

  • 00 Προβολή ταινιών μικρού μήκους | Χώρος προβολών

«ΕΒΡΟΣ»

«Μια άγνωστη γυναίκα τριγυρνάει για χρόνια στις όχθες του ποταμού Έβρου, μαζεύοντας μνήμες, κομμένα ρούχα, κομμένα δάχτυλα…»

Η μικρού μήκους ταινία “ΕΒΡΟΣ”, αποτελεί ένα ποιητικό ντοκουμέντο,  βασισμένο σε όλες αυτές τις αγριότητες  που συμβαίνουν στην ευρύτερη ομώνυμη  περιοχή εδώ και πάρα πολλά χρόνια.  Αναζητώντας τη σημασία των εννοιών  “μνήμη” και “σύνορα”, γίνεται μια αναφορά σε όλους αυτούς τους ανθρώπους που αναζήτησαν μια καλύτερη τύχη μα δυστυχώς δεν τα κατάφεραν.

  • Συντελεστές: Κωνσταντίνα Προκόβα / Ιωάννα Αραμπατζή/ Δέσποινα Ναζλή/ Βάσω Δαλάτση
  • Voice Over : Φανή Καρασμανάκη
  • Σενάριο: Βασίλης Αναστασίου / Κυριάκος Αναστασίου
  • Διεύθυνση Φωτογραφίας : Χριστίνα Μπέζα
  • Γενικός Βοηθός: Κώστας Μπαριτάκης
  • Μοντάζ : Κυριάκος Αναστασίου / Σταύρος Γκουντελίδης
  • Color Corection/ Granding : Σταύρος Γκουντελίδης
  • Επιμέλεια Χώρων/ Ρουχισμών : Γεωργία Ελευθεριάδου
  • Μουσική / Ηχοληψία : Μιχάλης Πετρούσης
  • Αφίσα : Αποστόλης Σκλαρής
  • Σκηνοθεσία : Κυριάκος Αναστασίου

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ 2022

«Θηρευτές»

«Σε ένα από τρία τελευταία δάση που έχουν απομείνει σε ευρωπαϊκό έδαφος, ζει ελεύθερο ένα σπάνιο θηλυκό πλάσμα. Οι θηρευτές όμως το έχουν εντοπίσει…»

Η ταινία “Θηρευτές” , εξερευνά διαμέσου της αλληγορίας, την έννοια της πατριαρχίας, της έμφυλης βίας και κατ΄επέκταση τις σχέσεις των δυο φύλων. Μέσα από τον κινηματογραφικό φακό, παρουσιάζεται η πραγματικότητα όχι μόνο ως καθρέφτης της κοινωνίας, αλλά και ως μέσο ευαισθητοποίησης και αλλαγής. Η ταινία μέσα από ένα μια αλληγορική προσέγγιση και αφηγηματικά στηριγμένη σε ένα είδος mocumentary, προσκαλεί το κοινό να σκεφτεί και να συζητήσει τα συγκεκριμένα ζητήματα, ενισχύοντας την ανάγκη για αλληλεγγύη και ισότητα.

  • Cast : Κωνσταντίνα Λαμπροπούλου/Αθανάσιος Βράτζιας/ Κωνσταντίνος Δεσποτίδης/ Μαργαρίτης Πετριτζίκης / Χάρης Πάντζιος
  • Διεύθυνση Φωτογραφίας : Σταύρος Γκουντελίδης
  • Γενικός Βοηθός : Βαγγέλης Ντάσιος
  • Μοντάζ : Κυριάκος Αναστασίου/ Σταύρος Γκουντελίδης
  • Color Correction : Σταύρος Γκουντελίδης
  • Ηχοληψία : Varea The Action Band
  • Επιμέλεια Χώρων/ Ρουχισμών : Αναστασία Βράτζια / Γεωργία Ελευθεριάδου
  • Make-up Artist & Φροντιστής : Μαρία Πρένγκα
  • Τεχνικά Εφέ : Κώστας Μπαριτάκης
  • Μουσική : Γιάννης Τρυφωνόπουλος ( Esoteric Sob)
  • Εικαστικό Αφίσας : Κώστας Μπαριτάκης
  • Σχεδίαση Αφίσας: Αποστόλης Σκλαρής
  • Σενάριο- Σκηνοθεσία: Κυριάκος Αναστασίου

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ 2023

Διάρκεια : 15 λεπτά

Συναυλίες

Συναυλίες Δυτικής Σκηνής

Η Δυτική Σκηνή του Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ είναι αυτό που λέει το όνομά της: ακούσματα δυτικά ή και ανατολικά με δυτικές επιρροές, μουσικές που τις παρακολουθείς.

Πέμπτη 20|6

  • Grizzle

Ο Grizzle είναι ράπερ από τη Θεσσαλονίκη, με επιρροές από drill και trap στον ήχο του. Έκανε τα πρώτα του βήματα στη μουσική το 2014, ενώ ήταν μόλις 17 ετών και αργότερα, το 2018, κυκλοφόρησε ανεξάρτητα το πρώτο του EP με τίτλο “Rats in the Booth”. Μέχρι σήμερα έχει κυκλοφορήσει ένα ακόμη EP με τίτλο “Homie” (2020) και ένα album με τίτλο “ΑΙ” αλλά και singles όπως το “Montgomery”, το “Λούβρο”, “Γειτονιά μου” αλλά και το “Bad Kids” το οποίο χρησιμοποιήθηκε ως soundtrack στη βραβευμένη ταινία μικρού μήκους με τίτλο “Bad Kids With Saint Names” Αυτό το διάστημα ετοιμάζει το νέο του EP το οποίο πρόκειται να κυκλοφορήσει μέσα στο 2024.

Λίγα λόγια του ίδιου για τη συμμετοχή του στο 25ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ:

Στηρίζω το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης γιατί πιστεύω ακράδαντα στην αξία της ισότητας και του σεβασμού προς όλους τους ανθρώπους, ανεξάρτητα από την καταγωγή, το χρώμα του δέρματος ή τις πεποιθήσεις τους. Η μουσική έχει τη δύναμη να ενώσει τους ανθρώπους αλλά και να διηγηθεί τις ιστορίες τους. Μέσα από τη συμμετοχή μου, θέλω να συμβάλω στην προώθηση ενός κόσμου χωρίς διακρίσεις και μίσος, όπου όλοι θα μπορούν να ζουν με αξιοπρέπεια και ελευθερία.

  • Ladele

Η LADELE από τη Θεσσαλονίκη, τα τελευταία δύο χρόνια έχει ξεσηκώσει την πόλη του Βορρά και όχι μόνο με τη χαρακτηριστική χροιά της και τους δυναμικούς στίχους της. Με εθιστικό flow και hip
hop διάθεση, έρχεται στο 25ο Αντιρατσιστικό Θεσσαλονίκης για μια αξέχαστη εμφάνιση.

  • Selanik Turbo Bend

Οι Selanik Turbo Bend ερμηνεύουν τα μουσικά στυλ και το ρεπερτόριο των Ρομά της ευρύτερης περιοχής της πόλης της Θεσσαλονίκης και των γειτονικών χωρών με τις οποίες συνορεύει και ιστορικά αποτυπώνονται σε αυτήν.
Ο χορός είναι ένα βασικό στοιχείο που εμπεριέχεται στο live performance τους και είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με αυτό. Ετσι λοιπόν οι ήχοι και οι ρυθμοί διαμορφώνουν ένα κλίμα εκστατικό όπως παρουσιάζεται σήμερα στην τρέχουσα παράδοση των περιοχών των Βαλκανίων και ειδικότερα στα γλέντια των Ρομά.

Οι Selanik Turbo Bend αποτελούνται από τους:

  • Σαγκούρη Αλέξανδρο, τραγούδι
  • Ιωαννίδη Γιάννη, ηλεκτρικό μπάσο
  • Γκουντάνο Θάνο, ηλεκτρική κιθάρα
  • Αποστολίδη Φοίβο, κρούστα & φωνητικά
  • Bailemos

Οι Bailemos είναι ένα 8μελές μουσικό συγκρότημα από τη Θεσσαλονίκη. Η μουσική τους συνδυάζει στοιχεία από πολλά είδη, με κεντρικό πυρήνα τη reggae και τη ska. Επί σκηνής, φωνές και πνευστά συνδυάζονται με τρελούς ρυθμούς εκπέμποντας μια ενέργεια που διαχέεται και μετατρέπεται σε χορό. Ο στίχος τους κοινωνικός, σατιρικός αλλά και πολιτικός διακατέχεται από αντιπολεμικά και αντιρατσιστικά χαρακτηριστικά.

Έχουν βρεθεί στην ίδια σκηνή με πολύ γνωστούς καλλιτέχνες και συγκροτήματα τόσο από την Ελλάδα όσο και από το εξωτερικό (Goran Bregovic, Sugar Hill Gang, Τoasters, Ημισκούμπρια, Ματούλα Ζαμάνη, Koza Mostra, Κακό Συναπάντημα, One Drop Forward, Nightstalker, Πέννυ Μπατλατζή, Μαρίνα Σάττι).

Οι Bailemos αποτελούνται από τους:

  • Γιώργος Σκαρελάς – φωνή , μελλόντικα , κρουστά
  • Στέλιος Sec S – κρουστά , φωνή
  • Τόλης Αζάς – κιθάρα
  • Αντώνης Φωτιάδης – σαξόφωνο, φωνητικά
  • Νικόλας Πλάτων – τρομπέτα
  • Θανάσης Παναγιωτόπουλος – κιθάρα
  • Κωνσταντής Λάσκος – μπάσο
  • Αλέξανδρος Δασκαλόπουλος – τύμπανα

Παρασκευή 21|6

  • Cucumba

Η Cucumba ιδρύθηκε κάπου μέσα στο 2022 από τον Γιάννη (καλή κιθάρα), τον Μούχτα (μπάσο), τον Αργύρη (φωνή και καλή κιθάρα) και τον Πάνο (τύμπανα) οι οποίοι άμεσα άρχισαν να δουλεύουν τις δικές τους συνθέσεις. Από το 2022 μετράνε πολλά λάιβ σε όλη τη Θεσσαλονίκη, και μερικές πόλεις και φεστιβάλ στην υπόλοιπη Ελλάδα. Τον Μάρτη του 2024 κυκλοφόρησαν το επίσημο πρώτο τους single, το “Less than Yesterday”, και 2 εβδομάδες μετά το δεύτερο τους single “All These Things” ξεκινώντας την πορεία τους προς την κυκλοφορία του άλμπουμ τους μέσα στoν Μάιο. Έχοντας ως θεμέλιο τη ροκ, η μουσική τους που χαρακτηρίζουν σαν “αγγουρόκ”, χωράει στο φάσμα της alternative rock, indie rock, post-punk.

‘’Zebra Blue‘’ είναι μια μουσική μπάντα που συνδυάζει τον παθιασμένο ρυθμό του ραπ με την αισθητική και την αυθεντικότητα  της τζαζ μουσικής . Η μπάντα δημιουργεί ένα πλούσιο και δυναμικό ήχο , συνδυάζοντας διάφορα μουσικά όργανα όπως ντραμς, μπάσο , κιθάρα , πλήκτρα , σαξόφωνο και κόνγκας .. Οι στίχοι των τραγουδιών αντανακλούν ένα ευρύ φάσμα θεμάτων , από την προσωπική αναζήτηση και τις κοινωνικές ανισότητες μέχρι την πολιτική συνείδηση και την καλλιτεχνική έκφραση . Με την ένωση της ραπ φλογερής παρουσίας και της τζαζ αυτοσχεδιαστικής προσέγγισης , η μπάντα δημιουργεί μια μοναδική μουσική εμπειρία που αναδεικνύει τη δύναμη της έκφρασης και την αυθεντικότητα της τέχνης. Το “Zebra Blue “ είναι ένα συγκρότημα που αναμειγνύει επιδέξια διάφορα μουσικά είδη και δημιουργεί μια ξεχωριστή αισθητική .

  • Λάμδα

Οι Λάμδα είναι ένα ελληνόφωνο μουσικό συγκρότημα από την Αθήνα. Ο ιδιαίτερος ήχος τους, προερχόμενος από την παραδοσιακή μουσική, ροκ, ηλεκτρονική, αποτυπώνεται στα 3 μέχρι τώρα στούντιο άλμπουμ, “λ” (2012), “η επόμενη μέρα” (2015) και “τρία” (2021)”.  Ο στίχος τους λυρικός αλλά και πολιτικός που συχνά προσεγγίζει τον ποιητικό λόγο.

Την τωρινή σύνθεση αποτελούν οι Παντελής Νικηφόρος, Βασίλης Τυρανόπουλος, Χρήστος Παπαθανασίου, Χάρης Παρασκευάς και Θοδωρής Σοφόπουλος.

  • Fer De Lance

Οι Fer de Lance είναι ένα συγκρότημα που ιδρύθηκε το 2014 στην Ηλιούπολη, από τον Αλέξανδρο Καραγιάννη και τον Δημήτρη Κουφουδάκη. Με βήματα που εκπέμπουν μουσική σιγουριά, δημιουργούν συνεχώς νέο υλικό έχοντας στο ενεργητικό τους αρκετά singles, αλλά και τον δίσκο Εσοπλισμός. Στις αρχές του 2020 έγινε μια πολύ σημαντική προσθήκη στο συγκρότημα, με την είσοδο του DJ Moya έπειτα από αρκετές συνεργασίες που είχαν γίνει αλλά και πολλά Lives. Στόχος είναι η μουσική τους να αφυπνίσει, αλλά και να ενώσει τους ανθρώπους, να σε ταξιδέψει, να σε κάνει να αναλύσεις κάποια εσωτερικά ζητήματα αλλά και να ξεσπάσεις. Αιχμή του δόρατος. Βαθιά αληθινά συναισθήματα. Εσοπλισμός και αλληλεγγύη.

Σάββατο 22|6

  • Viceroy

Οι Viceroy είναι ένα αγγλόφωνο indie συγκρότημα που ιδρύθηκε τον Οκτώβρη του 2023 στην Θεσσαλονίκη. Συνδυάζοντας soft rock, dream pop, post punk και shoegaze ήχους, η μουσική τους κυμαίνεται στο χώρο του  alternative indie. Στις 29/03 η τετραμελής μπάντα κυκλοφόρησε το πρώτο της single “All Just For Her”, ενώ στις 17/05 ακολούθησε το δεύτερο με τίτλο “Wet Light”. Αυτή τη στιγμή ολοκληρώνουν τις ηχογραφήσεις του πρώτου τους άλμπουμ, πραγματοποιώντας παράλληλα live εμφανίσεις στον Ελλαδικό χώρο.

Πρόκειται για ένα νέο μουσικο project, που στόχο έχει την καινοτομία και τη “σμίξη” μουσικών, διαφορετικών καταβολών. Κανονάκι, κλαρινέτο, αφρικάνικα και ινδικά κρουστά, μπλέκονται με φυσικά και ηλεκτρονικά τύμπανα, ηλεκτρικό μπάσο, ηλεκτρικές κιθάρες με live looping και psychedelic keyboards, με αποτέλεσμα ένα ethnic – cinematic – electro – drum ‘n’ bass συνονθύλευμα.

Το σχήμα αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε διαδικασία ηχογράφησης της πρώτης του δισκογραφικής δουλειάς.

Όπως μας λένε και τα μέλη του σχήματος:
Με δυο λέξεις, η μουσική που παίζουμε λέγεται World Music. Μουσική του κόσμου! Η συμμετοχή μας στο αντιρατσιστικό φεστιβάλ Θεσσαλονίκης είναι μεγάλη τιμή για εμάς! Είναι ένας χώρος οικείος και η στήριξή του σημαντική! Στόχος και θεμελιώδης μας αρχή, η ενότητα! Η μουσική δεν έχει σύνορα, όπως και η ζωή!

Σύνθεση Arethma αλφαβητικά:

  • Άγγελος Αθανασιάδης – κιθάρες / live sound effects (επιμέλεια ορχήστρας)
  • Παναγιώτης Αϊβαζίδης – κανονάκι / κρουστά
  • Γιάννης Ιωαννίδης – μπάσο / κρουστά
  • Μάριος Μακρής – κιθάρες
  • Γρηγόρης Οικονόμου – τύμπανα / sample pad
  • Χρήστος Ελ. Παπαδόπουλος – κλαρινέτο / σαξόφωνο / φλογέρες
  • Νίκος Τάρας – πιάνο / synth
  • Χρήστος Τάσιος – τύμπανα / κρουστά
  • Urca de Lima

Οι Urca de Lima αντλώντας το όνομα τους από τους ναυτικούς μύθους του Νέου Κόσμου, είναι μια νέα μπάντα της Θεσσαλονίκης με μουσική τους πυξίδα την δημιουργία μέσω της ανάμειξης μουσικών παραδόσεων, ρυθμών, αρμονιών και κουλτούρας διαφορετικών πολιτισμών. Έχοντας ώς επίκεντρο της μουσική τους εξερεύνησης, τους ήχους της Βόρειας και Νότιας Αμερικής, και την παράδοση του Jazz αυτοσχεδιασμού, κυνηγούν με δικές τους συνθέσεις, με βάση την Latin παράδοση του Νότου και την Swing παράδοση του Βορρά, την δημιουργία του δικού τους ήχου, παντρεύοντας την βάση αυτή με τις μουσικές επιρροές της γενιάς τους όπως η Trip Hop. Μια μπάντα που γεννήθηκε στο κέντρο της Θεσσαλονίκης και πλαισιώθηκε από κάποιους μαθητές του Σ.Ω.Θ. (Σύγχρονου ωδείου Θεσσαλονίκης) και κάποιους φίλους αυτών, οι Urca έχουν ήδη παρουσιάσει το πρώτο τους EP με 4 δικές τους δημιουργίες και είναι στην διαδικασία ηχογράφησης της πρώτης ολοκληρωμένης δουλειάς του Μουσικού τους Ταξιδιού με την κυκλοφορία του άλμπουμ “Steam City” κάπου στο φθινόπωρο του 24, που θα αποτελείται από 15 δικά τους κομμάτια.

Full time trash από την Αθήνα. Eurodance με rave στοιχεία, συνδυάζονται με το ελληνικό bubblegum ποπ των 90s.

Συναυλίες Ανατολικής Σκηνής

Πέμπτη 20|6

  • Σερσέ La band

Οι Σερσέ La band δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της πρώτης καραντίνας στον αντίποδα της επικρατούσας κατάστασης, ως μέσο διαφυγής του εγκλεισμού. Ο πυρήνας του σχήματος αποτελείται από 5 άτομα και ως βασικό στόχο έχουν την αναβίωση ρεμπέτικων και παλιών λαϊκών τραγουδιών , παρουσιάζοντας τα μέσα από το πρίσμα της νέας γενιάς. Έως τώρα μετρούν πολυάριθμες συναυλίες και live σε μαγαζιά, θέατρα και μουσικές σκηνές ανά την Ελλάδα. Μελλοντικός τους στόχος είναι να αναμείξουν τη μουσική και τα ακούσματα του παρελθόντος με τον ήχο του σήμερα ώστε να δημιουργήσουν δική τους μουσική, αποδεικνύοντας έτσι πως ο πολιτισμός δεν αποτελεί ένα μουσειακό είδος αλλά συνιστά έναν ζωντανό οργανισμό που συνεχώς εξελίσσεται.

Μέλη:

  • Μαριάννα Λούμα – φωνή
  • Γιάννης Κουκουνίτσας – μπουζούκι
  • Κωνσταντίνος Αγγεόπουλος – φωνή
  • Βασίλης Παλληκάρης – ακορντεόν
  • Παναγιώτης Παρασκευάς – κιθάρα
  • Φάρος

Τραγούδια από την παράδοση των Ρομά και όχι μόνο!

Τα “μπρατίμια” είναι ένας εθιμοτυπικός όρος που προέρχεται κυρίως από τους βλάχικους γάμους και αναφέρεται στους στενούς φίλους του γαμπρού ή της νύφης και, γενικότερα, στα άτομα με τα οποία μας δένουν ισχυροί δεσμοί φιλίας. Τα “μπρατίμια” αναλαμβάνουν το ξύρισμα του γαμπρού, με τη συνοδεία παραδοσιακών τραγουδιών, βοηθούν στο γλέντι που προηγείται του γάμου και, την ημέρα του γάμου, είναι αυτοί που συνοδεύουν τη νύφη στην εκκλησία.
Τα “μπρατίμια” είναι επίσης μια παρέα μουσικών από τη Βόρεια Ελλάδα οι οποίοι από μικρή ηλικία γαλουχήθηκαν στα παραδοσιακά-δημοτικά πανηγύρια και γλέντια. Η αγάπη και το μεράκι τους για την παραδοσιακή δημοτική μουσική, καθώς και η πολύχρονη συνεργασία τους στο μουσικό αυτό χώρο, είχαν ως αποτέλεσμα τη συγκρότηση ενός συμπαγούς πυρήνα. Έκτοτε με έδρα την Θεσσαλονίκη ταξιδεύουν σε όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό παρουσιάζοντας μουσικές παραδόσεις από τον Ελλαδικό χώρο και τα Βαλκάνια κυρίως σε γαμήλια γλέντια, πανηγύρια, φεστιβάλ και εκδηλώσεις που αφορούν την παραδοσιακή μουσική.

Παρασκευή 21|6

  • Carmen Venti

Η μουσική μπάντα  Carmen Venti ιδρύθηκε το 2023 και ερμηνεύει μουσικές από όλον τον κόσμο, με έμφαση στη Μεσόγειο και τα Βαλκάνια. Ηχογραφεί και εκτελεί δικά της τραγούδια, με στίχους και μουσική των μελών της μπάντας, στο ρεύμα της μεσογειακής μουσικής.

Μέλη της είναι οι: Δημήτρης Ψαθάς – βιολί/τραγούδι, Λένα Καραγιαννίδου – ακορντεόν, Δημήτρης Χαριτάτος – κοντραμπάσο/τραγούδι, Δημήτρης Βαλιώτης – κρουστά, Παντελής Μπατής – κιθάρα.

  • Κανβινήτισσες

Οι Κανβινήτισσες είναι ένα παραδοσιακό σχήμα το οποίο κάνει τώρα τα πρώτα του βήματα. Ξεκίνησε από την επιθυμία να μοιραστεί τις μουσικές της παράδοσης μεταξύ του αλλά και με τον κόσμο. Ελπίζουμε αυτό το μοίρασμα να αγγίξει όλους όσοι θέλουν να ακούσουν. Κανονάκι: Ναυσικά Γκοτζαμανή, Λαούτο: Σταυρινή Κωνσταντίνου, Φωνή: Μαρία Συμεού

  • Ηπειρώτες παιδιά

Ηπειρώτικοι σκοποί!

Σάββατο 22|6

  • Ελένη Μπουσμαλή, Βάσω Μπότη, Κατερίνα Αραμπατζή και Σοφία Βουλγαρίδου

Τραγούδια της Ελένης Μπουσμαλή και γνωστών δημιουργών.

  • Bayanlar –Μπαγιανλάρ

Οι Bayanlar –Μπαγιανλάρ (γυναίκες στα Τουρκικά), μοιράζονται την κοινή τους αγάπη για τη μουσική της Ανατολικής Μεσογείου και ενώνουν το μεράκι τους με κύρια συστατικά τη φωνή, το ούτι, το βιολί και το σαντούρι. Μελωδίες  που  έρχονται από τα καφέ- αμάν και τη σμυρνέικη σχολή, τσιφτετέλια και πολίτικοι καρσιλαμάδες σμίγουν με Αιγαιοπελαγίτικους σκοπούς.

Όπως μας λένε και τα μέλη του συγκροτήματος:

“Σε μια εποχή που βουλιάζει στη βαρβαρότητα η τέχνη και η μουσική μπορούν να πάρουν θέση στο πλευρό των πολλών, να ενώσουν και  να δημιουργήσουν ένα σώμα αντίστασης σε αυτή τη βιαιότητα. Συμμετέχουμε στο 25ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης γιατί πιστεύουμε ότι σε αυτή την κανονικότητα αλλεπάλληλων παραβιάσεων και υποταγών χρειαζόμαστε όσο ποτέ ευκαιρίες για ανεξάρτητη δράση.

Η χαρά μας μεγάλη που θα είμαστε μέρος αυτής της πρωτοβουλίας.

Καλή αντάμωση!”

Μέλη του σχήματος

  • Φιλοθέη Αλεξάκη: ούτι/φωνή
  • Νίκη Μαργαρίτη: σαντούρι
  • Άλκηστη Κοντοπούλου: βιολί
  • Σοφία Παπαδοπούλου: φωνή/μπεντίρ-τουμπερλέκι
  • Visòka

Η Visòka είναι μία παραδοσιακή Μακεδονική ορχήστρα με έδρα τον Ξηροπόταμο Δράμας. Τα μέλη της ορχήστρας είναι:

  • Νίκος Σταυρίδης: Κλαρίνο, Γκάιντα, Καβάλ
  • Χριστόδουλος Μαρκόπουλος: Σαξόφωνο, Μακεδονική Λύρα, Φωνή
  • Παναγιώτης Μυλωνάς: Νταούλι, Νταχαρές
  • Νίκος Φουτάκης: Ακορντεόν
  • Νίκος Τσαρτσαράκης: Καβάλ

Το ρεπερτόριο της ορχήστρας περιλαμβάνει τραγούδια κυρίως από την περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας και της περιοχής της Δράμας. Στόχος της ορχήστρας είναι η απόδοση των τραγουδιών εντάσσοντας στοιχεία των σύγχρονων ακουσμάτων με σεβασμό στην παράδοση.

Τα μέλη των Visòka μας λένε:

“Ως Visòka αποφασίσαμε να συμμετάσχουμε στο φετινό Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, σε αυτή τη  γιορτή έκφρασης της διαφορετικότητας των πολιτισμών που συνυπάρχουν στον χώρο της Ελλάδας. Ως ορχήστρα που εκπροσωπεί το μουσικό ύφος της περιοχής της Μακεδονίας θεωρούμε ευκαιρία το φεστιβάλ αυτό ώστε να ακουστεί το τραγούδι και η μουσική της Μακεδονίας όπως αυτό παραδοσιακά υπήρχε στις περιοχές της Μακεδονίας και δυστυχώς καταπιεστηκε συστηματικά. Σας περιμένουμε όλους και όλες στη σκηνή του Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για να τραγουδήσουμε και να χορέψουμε μαζί!“

Εκθέσεις

Και τις 3 ημέρες / χώρος εκθέσεων

  • The last of the original Gypsies – Έκθεση φωτογραφίας Κωνσταντίνος Τσακιτζής

Tag: https://www.instagram.com/meredinio

  • Δυο εικόνες από τις πολλές διαμαρτυρίες που γίνονται στην Θεσσαλονίκη από τον Οκτώβρη του 2023 – Έκθεση φωτογραφίας Craig Wherlock

Tag: Craig Wherlock (@craigwherlock) • Instagram photos and videos

  • Φωτογραφικές Ιστορίες στον αστικό ιστό – Έκθεση φωτογραφίας Αποστόλης Κεσίδης Α/Κ

Tag: Αποστόλης Κεσίδης

  • Ο λαός ταΐζει τον λαό και στην πλημμύρα – Φωτογραφική έκθεση από την Συλλογική κουζίνα Φαρκαδόνας

Tag: https://www.facebook.com/syllogike.kouzina.pharkadona

  • Ανθή Κεκελιάδου – Φωτογραφίες για την Παλαιστίνη

Tag: https://www.facebook.com/profile.php?id=100007663805581

 

 

 

 

 

 

Παιδότοπος

 

Πέμπτη 20|6

 

Ο πολυχώρος WE κατηφορίζει στο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ την Πέμπτη 20 Ιουνίου και φέρνει μαζί του πολύχρωμες κορύνες, μπαλάκια, κρίκους, κινέζικα πιάτα και μαντήλια! Ελάτε να παίξουμε παρέα και να γνωρίσουμε κάποια από τα κύρια στοιχεία του σύγχρονου τσίρκου.

Η δράση απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας 3 έως 12 χρονών.

Διάρκεια: 60 λεπτά

«Παίζοντας με ή όχι χωρίς λόγια»

Μέσα από παιχνίδια συμπερίληψης, λεκτικής ή μη επικοινωνίας και αφήγησης παραμυθιού με ηρωίδα ένα κορίτσι και έναν «απρόσμενο» φίλο, τα παιδιά θα έχουν τη δυνατότητα να παίξουν, να ζωγραφίσουν και να μοιραστούν σκέψεις και συναισθήματα με τη γλώσσα του σώματος, τις εκφράσεις του προσώπου, με στόχο να επικοινωνήσουν και να διασκεδάσουν. Διάθεση για παιχνίδι, φαντασία, γέλιο, θέληση να ακούσω τον Άλλο/Άλλη και να αισθανθώ ελεύθερα είναι τα υλικά του εργαστηρίου.

Το εργαστήρι απευθύνεται σε παιδιά 5+.

Εμψυχώτριες: Ειρήνη Ζώη (Θεατροπαιδαγωγός), Ειρήνη Μαρνά (Θεατροπαιδαγωγός), Αφροδίτη Ρίζου (Εκπαιδευτικός-Αφηγήτρια παραμυθιών).

Διάρκεια: 30 λεπτά

 

Παρασκευή 21|6

 

  • 00 Διαδραστική ανάγνωση του παραμυθιού με τίτλο “Η πεταλούδα Ειρήνη και η μαγική συνταγή” από την AMKE REVMA

Το παραμύθι μιλά για την πεταλούδα Ειρήνη που ξεκινά απο το τσαντίρι της και μέσω της γνώσης που της προσφέρει το σχολείο καταφέρνει και ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο. Η Ειρήνη όσο μαθαίνει άλλο τόσο ομορφαίνουν και μεγαλώνουν τα φτερά της αλλά και το σπίτι της ακολουθώντας πιστά τη μαγική συνταγή “να ρωτάς κάθε μέρα…κάθε μέρα πιο πολύ”. Έτσι, μια μικρή πεταλούδα γίνεται μεγάλη και τρανή κι απο ένα τσαντίρι ξεκινά ένα φανταστικό ταξίδι σε όλη τη Γη, όπως αναγράφεται και στο οπισθόφυλλο του παραμυθιού.
Κύριος στόχος του παραμυθιού είναι να προβάλλει έναν θετικό πρωταγωνιστικό ήρωα με τσιγγάνικη καταγωγή σε αντίθεση προς τις συνήθεις έως τώρα αρνητικές στερεοτυπικές εικόνες που προβάλλονται τόσο στα ΜΜΕ όσο και στον λογοτεχνικό χώρο.
Οι αναπαραστάσεις των Τσιγγάνων στη λογοτεχνία, ακόμη κι όταν προβάλλουν συμπαθείς ήρωες στο κοινό, όπως λόγου χάρη η Τσιγγάνα Εσμεράλδα, συνδέονται με χαρακτηριστικά όπως η απατεωνιά και η παραβατική συμπεριφορά. Επίσης, πολύ διαδεδομένη είναι η ρομαντική απεικόνιση των Τσιγγάνων, είτε ως «εκτός συστήματος» ελεύθεροι περιπλανώμενοι, είτε ως παθιασμένοι εραστές αλλά και ως ανυπότακτες και ατίθασες μοιραίες γυναίκες όπως η κλασσική ηρωίδα Carmen.
Επομένως, λογοτεχνικά κείμενα γραμμένα σε απλό και κατανοητό λόγο, τα οποία προβάλλουν
διαφορετικές, θετικές εικόνες, έναντι των μονόπλευρων και γενικευμένων στερεοτύπων που αφορούν μια κοινωνική ομάδα, μπορούν να αποτελέσουν εκπαιδευτικά εργαλεία που θα συμβάλουν σταδιακά στον μετασχηματισμό της σκέψης δασκάλων και μαθητών και εν τέλει στον απεγκλωβισμό από προκαταλήψεις και γενικευτικές τάσεις που εμποδίζουν την κοινωνική συνοχή και συνύπαρξη. Τέλος, απώτερος σκοπός της παρέμβασης είναι να διαδοθεί το μήνυμα πως η τσιγγάνικη καταγωγή δεν είναι εμπόδιο στην εκπαιδευτική επιτυχία και την εκπλήρωση των ονείρων ενός παιδιού, μια στρεβλή αντίληψη, η οποία ωστόσο συχνά φαίνεται να εσωτερικεύεται από τους μαθητές και να λειτουργεί ως τροχοπέδη ανέλιξης και προόδου.

Διάρκεια: 60 λεπτά

Ένα παραμύθι για την πίστη στα όνειρα…για το δικαίωμα όλων των παιδιών να ονειρεύονται.

Κι εμείς με το όνειρο του Γιόμο θα ταξιδέψουμε ως την Αφρική, θα τραγουδήσουμε, θα παίξουμε αφρικανικούς ρυθμούς με όργανα πολλά! Η μουσική, τα τραγούδια και τα όνειρα δεν ξέρουν από σύνορα, μονάχα μας ενώνουν.

Διάρκεια: 60 λεπτά

 

Σάββατο 22|6

 

  • 30 Capoeira

Χορός, πολεμική τέχνη και τρόπος ζωής! Εντυπωσιάζει με τη δύναμη και την ταχύτητα των αλμάτων, την ομορφιά των κινήσεων, την ένταση των τραγουδιών και τις ρυθμικές εναλλαγές. Η Capoeira είναι για όλους. Άντρες, γυναίκες και παιδιά! To μόνο που χρειάζεται είναι όρεξη και κέφι!

Από τον εκπαιδευτή capoeira Σταμάτης Κράββαρης (Professor Malandro), απόφοιτο ΤΕΦΑΑ Θεσσαλονίκης.

Διάρκεια: 60 λεπτά

Ένα μαγικοζογκλερομουσικοθεατρικοπαιδαγωγικοχορευτικω­μικοτραγελαφικό υπερθέαμα με φιλανθρωπικό σκοπό: να πάνε κάτω τα φαρμάκια και να γελάσει και το παρδαλό κατσίκι!

Διάρκεια: 90 λεπτά

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Δ. Μακροδημόπουλος: τί συμβαίνει με το “Σπίτι μου”;

0

του Δημήτρη Μακροδημόπουλου

Δεν είναι απαραίτητο να είσαι οικονομολόγος για να αντιληφθείς το αυτονόητο. Ότι, αν η προσφορά ενός προϊόντος παραμένει σταθερή στην αγορά και αυξάνει η ζήτησή του, τότε και η τιμή του αυξάνει Αν μάλιστα η ζήτησή του πριμοδοτείται, οι τιμές δεν αυξάνουν απλά αλλά εκτοξεύονται, ότι συμβαίνει στη χώρα μας με την κατοικία. Βγαίνει όμως ο πρωθυπουργός και επαίρεται ότι μετά το πρόγραμμα “Σπίτι μου” για την αγορά κατοικίας με χαμηλότερο επιτόκιο για τους νέους μέχρι 39 ετών για ακίνητα παλαιότερα της 15ετίας για το οποίο διατέθηκε 1 δις ευρώ, θα ακολουθήσει και νέο πρόγραμμα ύψους 2 δις ευρώ για αγοραστές ηλικίας 40 – 50 ετών, με άλλα λόγια θα αυξήσει ακόμη περισσότερο τη ζήτηση Έτσι ενώ η κυβέρνηση προβάλλει ως κοινωνική πολιτική τη χορήγηση δανείων με χαμηλό επιτόκιο, το υποτιθέμενο όφελος όχι μόνον εκμηδενίζεται αλλά ο αγοραστής λόγω της εκτόξευσης της τιμής αγοράς θα πληρώσει συνολικά περισσότερα για τόκους και η κατοικία θα του στοιχίσει πολύ ακριβότερα συγκριτικά με τις τιμές που προϋφίσταντο της οικιστικής πολιτικής της κυβέρνησης, η οποία με το πρόγραμμα “Σπίτι μου” αύξησε τις τιμές στα παλιά ακίνητα σε ελάχιστο χρόνο κατά 50 – 80%. Και όμως οι νέοι, όσοι μπορούν λόγω εισοδήματος να ανταποκριθούν στους όρους του προγράμματος, σπεύδουν και αγοράζουν τα παλιά διαμερίσματα έστω και σε κάκιστη κατάσταση και πανάκριβα. Η πολιτική της κυβέρνησης για την κατοικία δεν τους αφήνει άλλη δυνατότητα.  Η ενοικίασή κατοικίας έχει πολύ υψηλό κόστος και είναι δυσεύρετη. Διότι η βραχυχρόνια μίσθωση των ακινήτων, το airbnb, αλλά και η πολιτική της Χρυσής Βίζας  έχουν περιορίσει τη διαθεσιμότητα ακινήτων, εκτοξεύοντας το κόστος για μακροχρόνια μίσθωση αλλά και αγορά. Σε αυτά προστέθηκε και το “Σπίτι μου” αυξάνοντας περαιτέρω τη ζήτηση Τί παραβλέπει η κυβέρνηση; Ότι ο ιδιοκτήτης που διαθέτει ένα ή περισσότερα ακίνητα για βραχυχρόνια μίσθωση, διαθέτει μια κατοικία όπου διαμένει μόνιμα και έχει τη δυνατότητα εκμεταλλευόμενος την υπόλοιπη ακίνητη περιουσία του με μακροχρόνια μίσθωση να έχει και ένα σημαντικό πρόσθετο εισόδημα. Η βραχυχρόνια μίσθωση του δημιουργεί την ψευδαίσθηση εύκολου πλουτισμού για αυτό υπάρχει αυτή η μεγάλη έλλειψη κατοικιών για μακροχρόνια μίσθωση με συνέπεια την εκτόξευση των ενοικίων. Και όσοι δεν έχουν ούτε μόνιμη κατοικία, όπως οι νέοι, πώς θα επιβιώσουν;. Τις συνθήκες επιδείνωσε η κυβέρνηση και με τη Χρυσή Βίζα  για την αγορά ακινήτων από υπηκόους τρίτων χωρών με αντάλλαγμα την άδεια διαμονής και ελεύθερης διακίνησης στη χώρα μας και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Όσο μάλιστα αυξάνει το ελάχιστο ποσόν για τη χορήγηση της χρυσής βίζας άλλο τόσο αυξάνουν οι τιμές των ακινήτων και λαμβάνουν διαστάσεις “φούσκας”. Για να επιτύχει το πρόγραμμα “Σπίτι μου” τους στόχους που εξαγγέλθηκαν προϋποθέτει και τον περιορισμό του airbnb και τη διακοπή της Χρυσής Βίζας, όπως συμβαίνει σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες για την προστασία του κοινωνικού συνόλου. Όμως, να μην προσπορίζεται το κράτος τα κέρδη που απορρέουν από τη Χρυσή Βίζα και τη φορολογία από το airbnb; Ο Ντάνι Ρόντρικ έγραφε πως “αν τα οικονομικά ασχολούνταν αποκλειστικά με τη μεγιστοποίηση του κέρδους, δεν θα διέφεραν σε τίποτα πλην του ονόματος από τη διοίκηση επιχειρήσεων. Τα οικονομικά όμως είναι κοινωνική επιστήμη, και η κοινωνία διαθέτει και άλλα μέσα λογιστικής κόστους πέρα από τις τιμές αγοράς”

Αυτό βέβαια δεν ενδιαφέρει την κυβέρνηση, όπως αποδεικνύει η αντιφατική της πολιτική . Εκείνο που την ενδιαφέρει είναι μόνον η επανεκλογή της στην κυβερνητική εξουσία. Επιδιώκει να ικανοποιήσει ευρείς κοινωνικές ομάδες με το airbnb και τη Χρυσή Βίζα, ώστε (μαζί με τις πελατειακές σχέσεις που καλά κρατούν) να εξασφαλίζει ένα εκλόγιμο ποσοστό. Αν όχι 40,55%, όπως τον Ιούνιο του 2023, να εξασφαλίζει ένα τέτοιο ποσοστό ώστε με την σύμπραξη ενός ακροδεξιού κόμματος, που πληθαίνουν στη χώρα μας, να εξασφαλίζει την παραμονή στην εξουσία.

Όμως για μια οικονομία που δεν παράγει και επικεντρώνεται στα ακίνητα αγνοώντας την παραγωγική της διάσταση, ακολουθούν οδυνηρές συνέπειες. Διότι όπως μας λέει ο Ντέιβιντ Χάρβει  οι χρηματοπιστωτικές αγορές έχουν τη δύναμη να σηκώνουν ορόφους, αλλά “δεν μπορούν να κάνουν ένα κτίριο να αποδώσει χρήματα”. Το αποτέλεσμα; Όπως σημειώνει ο ίδιος στο βιβλίο «Δρόμοι και τρόποι του κόσμου», στο κεφάλαιο «Πόλεις: οι ρίζες των οικονομικών κρίσεων», «οι εκρήξεις στις αγορές ακινήτων που προηγήθηκαν των κραχ του 1929, του 1973, του 1987 και του 2000 (και του 2007) ξεχωρίζουν σαν μύγες μες το γάλα». Ας μη ξεχνάμε πως ολόκληρη τη δεκαετία του 2000 η αύξηση του ΑΕΠ στη χώρα μας που στηρίχτηκε στην κατανάλωση και στην ανοικοδόμηση ενώ η χώρα απαξιώνονταν παραγωγικά, προσέγγιζε ετήσια το 4,5%, οδήγησε όμως στη μεγάλη κρίση η οποία διέλυσε κυριολεκτικά τη χώρα.

Μακροδημόπουλος Δημήτρης

Αλεξ/πολη – κιν. 6947-771412

15/6/2024

 

Γιάννης Μαγκριώτης: η κυβέρνηση σε αποδρομή, ποια η άλλη επιλογή;

0

του Γιάννη Μαγκριώτη, π. Υφυπουργού

Οι σημειακές αλλαγές στην κυβέρνηση, ούτε αλλαγή πολιτικής σημαίνουν, ούτε μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα, ούτε μπορεί να ανασχέσει την πορεία αποδρομής της

Η κυβέρνηση θέλει να είναι πιο πειστική για τις επιλογές της, ειδικά  για την αντιμετώπιση της ακρίβειας, γιαυτό και ο Πρωθυπουργός τοποθέτησε τον επικοινωνιολόγο Τάκη Θεοδωρικάκο υπουργό ανάπτυξης. Δεν πρόκειται όμως να αλλάξει την πολιτική της, γιατί η ακρίβεια είναι το βασικό εργαλείο που βελτιώνει τα δημοσιονομικά της και μοιράζει φιλανθρωπικά επιδόματα, από τα υπερέσοδα της υπερφορολόγησής μας, ρίχνοντας τις ευθύνες σε εξωτερικούς παράγοντες.

Τα δεδομένα στην ΕΕ και διεθνώς, δείχνουν ακόμη πιο δύσκολες ημέρες, και η χώρα μας ενσωματώνει τις ευρωπαϊκές και διεθνείς κρίσεις πιο επώδυνα, λόγω των γνωστών υστερήσεων και παθογενειών, όπως συμβαίνει από το 2008 μέχρι σήμερα. Τα αποτελέσματα των ευρωπαϊκών εκλογών, στις περισσότερες χώρες της ΕΕ, αυτό αποκαλύπτουν.

Είναι η ώρα της κεντροαριστεράς για την χώρα μας; Ποιας κεντροαριστεράς όμως;

Οι κομματικοί φορείς της είναι αδύναμοι, χωρίς ιδιαίτερη επαφή με τα μέρη της κοινωνίας που θέλουν να εκπροσωπήσουν.

Οι ιδιωτικοποιήσεις, η συρρίκνωση του δημοσίου τομέα, στενού και ευρύτερου, όπως και του κοινωνικού κράτους, είτε λόγω των παγκόσμιων και ευρωπαϊκών παραγωγικών αναδιαρθρώσεων είτε λόγω των μνημονίων, διέλυσαν  τις συμπαγείς κοινωνικές ομάδες που αποτελούσαν τις προηγούμενες δεκαετίες την εκλογική και κοινωνική βάση της κεντροαριστεράς και της αριστεράς. Μπορεί, αριθμητικά ο χώρος των μεσαίων κατώτερων και κατώτατων παραγωγικών στρωμάτων και εισοδημάτων να είναι μεγαλύτερος, όμως, αποτελείται τώρα από πολύ περισσότερες κοινωνικές ομάδες, συχνά με αντιφατικά συμφέροντα.

Το πιο μεγάλο πρόβλημα είναι οι ηλικιακές ομάδες κάτω των 45 ετών, είτε έχουν ενταχθεί στην παραγωγή είτε κινούνται οριακά.
Στον μεγάλο αυτό κοινωνικό και ηλικιακό χώρο κυριαρχεί ακόμη μεγαλύτερη απογοήτευση από τα κόμματα της κεντροαριστεράς που κυβέρνησαν στα χρόνια των μνημονίων, δηλαδή στα χρόνια που ήταν έτοιμα να μπουν στην παραγωγική και εργασιακή τους ζωή, έστω με τους όρους πριν του 2008, δηλαδή πριν την εμφάνιση της κρίσης στην χώρα μας και έπεσαν στον τοίχο της κρίσης. Είναι οι ηλικιακές ομάδες με τις περισσότερες δεξιοτεχνίες, την καλύτερη γνώση και χρήση των νέων τεχνολογιών, και την μεγαλύτερη απογοήτευση, που τους εντείνει τον ατομικισμό και την αναζήτηση προσωπικών και όχι συλλογικών λύσεων.

Τα κόμματα της κεντροαριστεράς κατέγραψαν τα όριά τους στις εθνικές εκλογές του 2023 και τα επανέλαβαν ουσιαστικά στις ευρωπαϊκές εκλογές, παρ’ ότι τα δεδομένα ήταν πιο ευνοϊκά για αυτά.

Τώρα έχουν δύο επιλογές:

α). Να συνεχίσουν στον ίδιο δρόμο, που δεν πείθει και τον πιο αισιόδοξο υποστηρικτή τους, ότι μπορούν να αποτελέσουν αξιόπιστη πρόταση εξουσίας απέναντι στην κεντροδεξιά και την ακροδεξιά, αφού θα καταναλώνουν τις δυνάμεις τους στους εσωτερικούς μικρούς εμφυλίους και στον μεταξύ τους ανταγωνισμό, για ένα άδειο πουκάμισο.

β). Να ασχοληθούν με την αναζήτηση των αιτιών που προκαλούν τις οικονομικές και κοινωνικές κρίσεις και ανισότητες και να διαμορφώσουν μια στρατηγική για την υπέρβασή τους.

Δεν αρκεί η διατύπωση αποσπασματικών θέσεων για την αντιμετώπιση των πιο ακραίων φαινομένων των κρίσεων, όπως η ακρίβεια, αλλά η επεξεργασία των στρατηγικών επιλογών που θα απαντούν στα αίτια που παράγουν τις κρίσεις και τις ακραίες εκδηλώσεις τους, όπως η κερδοσκοπία των ξένων και εγχώριων ολιγοπωλίων στις ανελαστικές αγορές αγαθών και υπηρεσιών, φυσικά και της κυβέρνησης, γιατί η κερδοσκοπία και η ακρίβεια δεν είναι φυσικό φαινόμενο.
Οι ηγεσίες των κομμάτων του προοδευτικού χώρου, όπως και οι εσωτερικές αντιπολιτεύσεις τους, πρέπει να δουν τους μεγάλους στόχους, στην μεγάλη εικόνα, δηλαδή τις ανάγκες της χώρας, της οικονομίας και της κοινωνίας και όχι τις εσωκομματικές φιλοδοξίες προσώπων ή ομάδων.
Κανένα κόμμα δεν μπορεί να συγκροτήσει μόνο του, ούτε φυσικά και αν ενωθούν κάποια, μπορούν να συγκροτήσουν αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης της χώρας.

Οι επιλογές τους πρέπει να πείσουν όλους εκείνους και εκείνες, ιδιαίτερα τις νεότερες παραγωγικές ομάδες και τους νέους, που μένουν μακριά από την πολιτική και τις κάλπες.
Πρέπει να συμφωνήσουν, μέσα από τα συλλογικά τους όργανα, τους οδικούς χάρτες που θα οδηγήσουν στην μεγάλη συνάντηση μέσα στην κοινωνία, απελευθερώνοντας παλιές δυνάμεις και ενεργοποιώντας νέες.
Ο χρόνος υπάρχει, δεν πρέπει όμως να σπαταληθεί από ολιγωρίες και δεύτερες σκέψεις.

Η μορφή της μεγάλης συμμαχίας είναι εύκολο να βρεθεί, αρκεί να ανοίξουν τα μυαλά.

 

 

Όμηρος Ταχμαζίδης: ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΔΥΝΑΤΟΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ

1

 

Κείμενο: Όμηρος Ταχμαζίδης

ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ σύστημα φαίνεται να εισέρχεται σε μια φάση ανακατατάξεων. Ανακατατάξεων και όχι ρήξεων και αναδιατάξεων. Οι καθεστωτικές δυνάμεις και αντιλήψεις, σε όλα τα κόμματα, συνεχίζουν να ρυθμίζουν την κατάσταση – συνεχίζουν να την τροφοδοτούν και να τροφοδοτούνται από αυτήν -, οπότε ευπρόσδεκτη η όποια κινητικότητα, αλλά προσκομίζουμε στη συζήτηση και κάποιες κρίσιμες επιφυλάξεις για να μη δημιουργούνται άκαιρες αντιπάθειες και πολώσεις ή ανεδαφικές προσδοκίες.

ΤΟ ΕΚΛΟΓΙΚΟ αποτέλεσμα των ευρωεκλογών ήταν το χειρότερο δυνατό. Το εκλογικό σώμα δεν ξεκαθάρισε το ζήτημα του ισχυρού παίκτη στο χώρο της προοδευτικής δημοκρατικής αντιπολίτευσης.

ΠΑ.ΣΟ.Κ. και ΣΥ.ΡΙΖ.Α. κινήθηκαν στο ίδια ποσοστά και κανένα από τα δύο κόμματα δεν παρουσίασε (και δεν παρουσιάζει) κάποια ιδιαίτερη δυναμική. Στην “ενδοπαραταξιακή” αναμέτρηση του ευρύτερου χώρου δεν υπάρχει νικητής. Από την άλλη το σύνολο των πολιτικών φορέων των προοδευτικών και δημοκρατικών δυνάμεων υπέστη συντριπτική ήττα. Ως τέτοιο εκλαμβάνουν το εκλογικό αποτέλεσμα και οι ηγεσίες των δύο κομμάτων. Απόδειξη σιωπηρής παραδοχής της ιστορικής ήττας του χώρου είναι και η αναθέρμανση της συζήτησης για εκλογική σύμπλευση των δύο πολιτικών φορέων της λεγόμενης Κεντροαριστεράς.

ΟΙ ΗΓΕΤΙΚΟΙ κύκλοι της κομματικής επετηρίδας, και στα δύο κόμματα, ανησυχούν, όχι τόσο για το μέλλον της χώρας ή των κομμάτων τους, αλλά για το γεγονός ότι θα παραμείνουν οι ίδιοι/ίδιες εκτός εξουσίας για πολλά έτη. Κάποιοι/κάποιες, ίσως, για πάντα. Αυτή η αγωνία κινεί και την αδέσποτη “συζήτηση” για εκλογική σύμπλευση των δύο πολιτικών φορέων.

Η “ΣΥΖΗΤΗΣΗ” αυτή, εξαιτίας και του αδέσποτου χαρακτήρα της, είναι άκαιρη και συγκαλύπτει τα βασικά ελλείμματα και τις αδυναμίες των κομματικών φορέων, ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και ΠΑ.ΣΟ.Κ.

ΟΙ ΤΑΓΟΙ της επετηρίδας θορυβούν δημοσίως περί ενότητας και συνεργασίας, αλλά δε θέτουν προς συζήτηση το καίριο ζήτημα της ανάγκης εκδημοκρατισμού των κομμάτων τους και του πολιτικού συστήματος. Δεν θέτουν δηλαδή επί τάπητος το ερώτημα για τον ρόλο και τη λειτουργία του δημοκρατικού προοδευτικού κόμματος στο πλαίσιο του ελληνικού κοινοβουλευτισμού.

ΚΟΜΜΑΤΑ που έχουν μετατραπεί σε περιστασιακές συμπράξεις ατόμων και συμφερόντων δεν μπορούν να διασφαλίσουν καμία ουσιαστική ενότητα και καμία δυναμική. Κάθε συζήτηση περί ενιαίου ψηφοδελτίου ή άλλων μορφών εκλογικής σύμπλευσης είναι αποδεκτή στο βαθμό που θα συνοδεύεται από έμπρακτες κινήσεις εκδημοκρατισμού των κομμάτων. Με πρώτη και καλύτερη την κατάργηση της απευθείας εκλογής του προέδρου ενός κόμματος από ένα περιστασιακό και αδιευκρίνιστο πλήθος ανθρώπων.

ΚΑΘΕ συζήτηση για εκλογική συνεργασία που παρακάμπτει την ταυτόχρονη συζήτηση του εκδημοκρατισμού των κομμάτων, θα καταλήγει στη δημιουργία ή την απόρριψη κάποιου είδους καιροσκοπικής κοινοπραξίας των πάνω ορόφων της κομματικής επετηρίδας. Οι κάτω όροφοι, ελλείψει στρατηγικής και ρόλου, θα δολιοφθορούν για χάρη του ενός ή του άλλου εσωκομματικού κηδεμόνα που βρίσκεται σε αναμονή.

ΑΝΤΙ, λοιπόν, να φλυαρούν τα κομματικά στελέχη και διάφοροι παράγοντες, δορυφόροι του αθηναϊκού πολιτικοκοινωνικού κατεστημένου, περί συνεργασίας, καλό θα ήταν να θέσουν τους δύο κομματικούς σχηματισμούς και όλον τον πολιτικό χώρο σε έναν παραγωγικό ανταγωνισμό εκδημοκρατισμού των φορέων του. Από μια τέτοια διαδικασία θα προκύψουν νέες δυναμικές, νέες οριοθετήσεις και νέες συγκλίσεις που θα εκφραστούν, κάποια στιγμή, και ως αίτημα εκλογικής ή άλλης συνεργασίας.

ΚΑΘΕ συνεύρεση κορυφής δε θα είναι τίποτε περισσότερο από μια κοινοπραξία πολιτικής αδυναμίας των ταγών της κομματικής επετηρίδας.

Ο ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ χώρος χρειάζεται μια κοινή δημόσια στρατηγική. Αλλά για να λειτουργήσει μια στρατηγική απαιτείται στελεχικό δυναμικό και ένα πρόγραμμα. Τα δύο κόμματα είναι ξεχαρβαλωμένα οργανωτικά, δεν έχουν ικανό αριθμό ενεργών μελών, δεν διασφαλίζουν επαρκείς γραφειοκρατίες για τα καθημερινά, δεν διαθέτουν εργαστήρια ιδεών και παραγωγική οργανική διανόηση.

ΚΑΙ ΟΙ δύο χώροι διαθέτουν αξιωματούχους (οφείλω τον όρο στον σ. Δημήτρη Τεμουρτζίδη), αλλά δε διαθέτουν σε επάρκεια εκείνο το μεσαίο στελεχικό δυναμικό, το οποίο θα επιφορτιζόταν με την μεταφορά οποιασδήποτε πολιτικής σε κάποιο κρίσιμο πεδίο της ελληνικής κοινωνίας ή της διεθνούς σφαίρας.

ΟΙ ΗΓΕΣΙΕΣ της επετηρίδας βιάζονται, διότι δεν διαθέτουν κάποιο πολιτικό σχέδιο και απλώς επείγονται να “κυβερνήσουν”. Για αυτό και προκρίνουν πρακτικές του πολιτικού μάρκετινγκ εκεί όπου υπάρχει ανάγκη πολιτικής παρέμβασης.

ΟΣΟΙ ελπίζουν και επενδύουν αποκλειστικώς στη χρήση των σύγχρονων μέσων επικοινωνίας για να διεμβολίσουν τον αντίπαλο, θα πρέπει να αντιληφθούν ότι κινούνται στο δικό του προνομιακό πεδίο.

ΟΙ ΔΥΟ χώροι θα πρέπει να αποκτήσουν αφήγημα. Και για να αποκτήσουν αφήγημα χρειάζονται να αποκτήσουν συνεκτική πολιτική. Και για να αποκτήσουν συνεκτική πολιτική χρειάζονται ένα κόμμα εργαστήριο ιδεών και πολιτικού διαλόγου. Ό,τι δηλαδή δεν χαρακτηρίζει, σήμερα, τα δύο κόμματα της δημοκρατικής αντιπολίτευσης.

Ο ΕΚΔΗΜΟΚΡΑΤΙΣΜΟΣ των προοδευτικών κομμάτων, η αποκατάσταση των εσωτερικών δημοκρατικών διαδικασιών τους, η δημιουργική ανασυγκρότηση και ανανέωση του στελεχικού δυναμικού τους, η μετατροπή τους σε κινητήρια δύναμη του ελληνικού κοινοβουλευτισμού αποτελεί πρώτη προϋπόθεση στην προσπάθεια σύμπλευσης των λαϊκών δυνάμεων και επαναδραστηριοποίησης μεγάλων τμημάτων του προοδευτικού κόσμου και της νέας γενιάς που παρακολουθούν  με απάθεια, αδιαφορία και απορριπτικά το πολιτικό σύστημα.

ΑΝΤΙ να εφευρίσκουμε, κάθε λίγο και λιγάκι, μια νέα λέξη – ανάταξη, επανεκκίνηση, restart κλπ. – για να δημιουργήσουμε την εντύπωση ότι κάτι νέο συμβαίνει και αντί να φλυαρούμε για νέες αρχιτεκτονικές στην οργάνωση των κομμάτων και του πολιτικού συστήματος, και να ομνύουμε για το ριζοσπαστικό χαρακτήρα τους, συνετό θα ήταν να ακολουθήσουμε την οδό του εκδημοκρατισμού των πολιτικών φορέων και των μελών τους.

ΑΠΟ κόμματα αξιωματούχων και μιας ανεπαρκούς και ετερόκλητης γραφειοκρατικής νομενκλατούρας τα κόμματα του προοδευτικού χώρου οφείλουν να επανασυγκροτηθούν στη βάση συγκεκριμένων δημοκρατικών αρχών. Σε πρώτη φάση δεν έχουν παρά να αποκαταστήσουν τον τρόπο εκλογής της ηγεσίας τους μέσα από τα συνέδριά τους. Και όχι από ένα αδιευκρίνιστο πλήθος, ακόμη και από τμήματα του μιντιακού όχλου. Τα υπόλοιπα είναι για αφελείς.

Ο ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΣΜΟΣ με μονοκρατορικά κόμματα δυσλειτουργεί. Αντίθετα η ισχύς του ενός – ο οποίος, όμως, εκλέγεται μέσω δημοκρατικών συνεδριακών διαδικασιών – εντός ενός δημοκρατικού κόμματος αρχών προκύπτει ως φυσική συνέπεια των ικανοτήτων του, της πολιτικής του, της αποδοχής του. Δεν πρέπει να συγχέουμε τα πράγματα. Ειδικά σε εποχές σαν τη σημερινή, όπου τα πρόσωπα διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στα πολιτικά πράγματα.

Ο ΛΑΟΣ μας χρειάζεται προσανατολισμό, η χώρα μας προοπτική και τα κόμματα της δημοκρατικής αντιπολίτευσης ριζοσπαστική στρατηγική.

 

Ο Όμηρος Ταχμαζίδης είναι οργανωτικός γραμματέας της ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗΣ (www.sopro.gr)

Ένας διάλογος της συγγραφέως κας. Μιλένας Έρις και της ποιήτριας Πασχαλιάς Κυπραίου

0
Μιλένα Έρις: Η Πασχαλιά Κυπραίου Π.Π.Κ. είναι συγγραφέας ποιήτρια. Σπούδασε στη Θεσσαλονίκη Αγροοικονομολόγος (τεχνολόγος γεωπόνος) με μεταπτυχιακές σπουδές στο Διεθνές Πανεπιστήμιο της Ελλάδος (ΔΙΠΑΕ) στη Εκπαίδευση και Διαχείριση Περιβάλλοντος. Ασχολείται με την συγγραφή και τη ποίηση από το 2010 περίπου έχει γράψει πάνω από 500 γραπτά . Σήμερα ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη. Πασχαλία, η σύγχρονη εποχή μας υπαγορεύει να είμαστε κάτι άλλο και μεταβάλλει τις καθημερινές ανάγκες μας. Εσύ, πώς πιστεύεις ότι η ανάγνωση μιας ποιητικής συλλογής μας οδηγεί προς αναζήτηση των χαμένων συναισθημάτων μας;
Πασχαλιά Κυπραίου: Η σύγχρονη εποχή μας, ναι υπαγορεύει πολλά πράγματα. ‘Άλλες φορές τα αντιλαμβανόμαστε και άλλες αντιλαμβανόμαστε, εμείς οι άνθρωποι, ότι νομίζουμε πως μας αλλάζει ή μας αναβαθμίζει. Εκεί είναι που, εμείς οι άνθρωποι το έχουμε χάσει. Το να αλλάζουμε είναι φυσικό, οι εποχές αλλάζουν όπως και η εξέλιξη του κόσμου μας, οι τεχνολογικές εξελίξεις, οι αναβαθμίσεις της επιστήμης και πολλά άλλα. Εκεί έρχεται και μας ξεγελά το χρήμα και τα συμφέροντα, που κατευθύνουν τις κοινωνίες των ανθρώπων και μέσα από των καταναλωτισμό χάνουμε την ανθρωπιά μας και τις αξίες μας, ηθικές , κοινωνικές, πολιτισμικές κ.α. αξίες. χάνοντας έτσι τη ταυτότητα τους οι λαοί. Νομίζω ότι, μέσα από αυτό που χάνουν, γινόμαστε όλοι μια μάζα που μας διαφεντεύουν οι λίγοι. Μα ο άνθρωπος δεν φτιάχτηκε να είναι σκλάβος και αυτό γίνετε ή έγινε χωρίς να το αντιληφθεί. Θα μπορούσα να μιλώ για πολλές ώρες για το θέμα αυτό.
Πιστεύω πως μια ποιητική συλλογή ή οποιοδήποτε βιβλίο μπορεί να πλάσει χαρακτήρα, ακόμη και λαούς , προς την σωστή ή την λάθος πλευρά, δηλαδή ή να ξυπνήσει ένα μυαλό η να το σκοτώσει για πάντα, ανάλογα με το ποιος το γράφει, τι ποιότητα μυαλού έχει αυτός που το γράφει , όπως επίσης και αυτός που το διαβάζει. Ένα βιβλίο μπορεί να είναι το καλύτερο ή μια ποιητική συλλογή το ίδιο, όμως να μη μπορεί ο αναγνώστης να το αντιληφθεί. Πάνω σε αυτό το ζήτημα έχω πει και πάντα θα το λέω, το έχω γράψει και σε βιβλίο μου, ότι εγώ, ως συγγραφέας, γράφω ότι βιώνω, ότι νιώθω, πάνω σε μια κόλα χαρτί και ο αναγνώστης, όταν θα το πάρει και θα το διαβάσει και θα προσπαθήσει να το ερμηνεύσει. Όταν το κάνει κτήμα του και νιώσει το γραπτό, μέσα από το γραπτό το δικό μου, αυτός θα δει την δίκη του ζωή ή θα νιώσει πράγματα δικά του, μέσα από ότι εγώ γράφω. Τότε εγώ νιώθω ότι έχω πετύχει ως συγγραφέας και κατά την γνώμη μου αυτός είναι ο σκοπός
Μιλένα Έρις: Γνωρίζω ότι είσαι από τους ανθρώπους που λένε αλήθειες. Με πιο τρόπο προσαρμόζεις, αυτό το σπουδαίο χαρακτηριστικό σου, στα ποιήματα σου;
Πασχαλιά Κυπραίου: Αυτό είναι λίγο δύσκολο, όχι για μένα αλλά για την εποχή μας ,να λες αλήθεια. Μιας που ζούμε την εποχή των δήθεν αλήθεια, δήθεν άνθρωποι, δήθεν όλα. Αυτό το δήθεν δεν θέλω καθόλου να υπάρχει στη κοινωνία μας. Νομίζω ότι ο συγγραφέας έχει χρέος να γράφει αλήθειες και να τις δίνει να διαβάζονται με τρόπο που να τις αποζητά ο αναγνώστη , μάλιστα να τις αποζητά με πάθος και να τις ψάχνει μέσα από τα γραπτά που διαβάζει. Εκεί κερδίζετε το στοίχημα της κοινωνίας μας και γενικά ενός συγγραφέα που θέλει να δώσει πολιτισμό και να διαμορφώσει συνειδήσεις.
 Μιλένα Έρις: Ετοιμάζεις κάτι καινούριο, μια νέα ποιητική συλλογή;
Πασχαλιά Κυπραίου: Ποτέ δεν γίνεται να πω ότι εγώ τώρα θα ετοιμάσω ένα βιβλίο, δεν μπορώ να το κάνω αυτό γιατί νιώθω ότι γίνεται κατά παραγγελία και αυτό δεν γίνεται μαζί μου, όμως μπορώ να πω ότι γράφω συνεχώς και δεν σταμάτα πότε σχεδόν. Κάποιες φορές έλεγα ότι θα στερέψω, δεν θα γράφω και την επόμενη στιγμή έγραφα συνεχώς. Κάποτε ήταν η ανασφάλεια μου αυτή μη τυχόν δεν θα μπορέσω να γράψω, μετά κατάλαβα πως αυτό είναι αδύνατον.
Μιλένα Έρις: Πιστεύεις ότι εδώ, στην Ελλάδα, έχουμε την κουλτούρα της ανάγνωσης και εσύ τι συμβουλή θα έδινες στους νέους ανθρώπους;
Πασχαλιά Κυπραίου: Πιστεύω ότι εδώ στην Ελλάδα είχαμε κουλτούρα της ανάγνωσης και Θα μπορούσαμε να έχουμε. Μια χώρα, όπως η Ελλάδα, με το τεράστιο συγγραφικό πολιτισμικό πλούτο που διαθέτει, έπρεπε να έχει και την ανάλογη κουλτούρα του διαβάσματος. Νομίζω πως υστερούμε ακόμη σε αυτό το θέμα και ελπίζω να γίνουν πράγματα πάνω σε αυτό γιατί το βιβλίο είναι το μόνο που, όταν το διαβάζεις , ανοίγει τα κλειστά παράθυρα του μυαλού και τίποτα άλλο.
Μιλένα Έρις: Πασχαλιά σε ευχαριστώ για την πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση και σου εύχομαι να σε συντροφεύουν πάντα η αγάπη για την ποίηση και η δημιουργικότητα.

ΠΟΥ ΤΟ ΠΑΕΙ Ο κ. ΜΗΤΣΟΤΆΚΗΣ;

2
του Παντελή Σαββίδη
Κατά την χθεσινή ειδησεογραφία του Φιλελεύθερου Κύπρου, Ελλάδα και Τουρκία θα κατέβουν με κοινό ψηφοδέλτιο στην ψηφοφορία για δύο απο τις θέσεις του ΟΑΣΕ.
Η Τουρκία διεκδικεί τη θέση του Γενικού Γραμματέα και η Ελλάδα την διεύθυνση ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει ψηφοδέλτιο, υπάρχει μια λίστα απο πρόσωπα αλλά οι δύο χώρες που θα συνεργαστούν θα προσπαθήσουν να πείσουν άλλες χώρες να τις ψηφίσουν.
Αυτά είναι τα διαδικαστικά.
Τα ουσιαστικά είναι πως με την είδηση και την εντολή απο το υπουργείο στην Αθήνα πάγωσαν αρκετοί διπλωμάτες (φαίνεται πως υπάρχει, ακόμη, το είδος στην ελληνική πρωτεύουσα) αλλά η Κύπρος θα υποστηρίξει μεν την Ελλάδα όχι, όμως, και την Τουρκία. Αυτό έλειπε.
Το ερώημα είναι που το πάει ο κ. Μητσοτάκης και αν δικαιούται, εκφράζοντας το 11,5% του ελληνικού λαού, να παίρνει τέτοιες αποφάσεις.
Το επιχείρημά του το οποίο γίνεται ολοένα και λιγότερο αποδεκτό είναι τα ήρεμα νερά. Ποια ήρεμα νερά;
Η Τουρκία όποτε θέλει τα ταράζει.
Ουσιαστικά, η Τουρκία, έχει επιτύχει μερική συνδιαχείριση του Αιγαίου όπως έδειξε η υπόθεση με τα θαλάσσια πάρκα λέγοντας να δημιουργήσουμε κοινά πάρκα, διαφορετικά θα κάνετε εσείς τα δικά σας και εμείς τα δικά μας με βάση τις απόψεις που έχουμε για τα δικαιώματα στο Αιγαίο.
Η Τουρκία, δηλαδή, ενώ αναγνωρίζει στην Ελλάδα κατά την διακήρυξη Φιλίας να έχει τις απόψεις της, δεν της επιτρέπει να τις εφαρμόζει σε ό,τι αφορά τα δικαιώματά της. Αυτό είναι ένα δεύτερο casus belli.
Έτσι, έχουμε μεν ήρεμα νερά αλλά στο όνομά τους δεν ασκούμε τα δικαιώματά μας.
Δηλαδή;
Παραδοθήκαμε αμαχητί. Είμαστε χώρα μειωμένης κυριαρχίας.
Χαιρόμαστε γι αυτό;
ΥΓ: έχει και κάτι θετικό η όλη υπόθεση. Θα δείξει στην Δύση πως η συνεργασία Ελλάδας-Τουρκίας θα δημιουργήσει έναν πόλο στις διαδικασίες της διεθνούς κοινότητας που οι κινήσεις του μπορεί να μην είναι πάντα αρεστές στη Δύση. Όπως με την απόφαση της Ε.Ε. στο Ελσίνκι. Μέχρι τότε η Ευρώπη έλεγε στην Άγκυρα πως η ίδια ήθελε την Τουρκία στην Ένωση αλλά δεν το επέτρεπε η Ελλάδα. Με την αλλαγή στάσης της Ελλάδας αποδείχθηκε πως οι άλλες ευρωπαίκές δυνάμεις ήταν που δεν ήθελαν την Τουρκία και καλύπτονταν πίσω απο την Ελλάδα.

H κρίση του μονοπολικού, μετα-ψυχροπολεμικού κόσμου

0

Πώς αυτό το σύστημα περιήλθε σε μείζονα κρίση;

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
9 Ιουνίου 2024

Σε ένα προηγούμενο άρθρο αναλύσαμε τα βασικά στοιχεία που συγκρότησαν τον μεταψυχροπολεμικό, ρέποντα προς τον μονοπολισμό κόσμο. Στο σημερινό άρθρο θα παρουσιάσουμε το πώς αυτό το σύστημα περιήλθε σε μείζονα κρίση.

Σήμερα, σχεδόν μισό αιώνα μετά τους θριάμβους του Ρέιγκαν και της Θάτσερ, περισσότερα από τριάντα χρόνια μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και την ίδρυση της Ε.Ε., το κυρίαρχο παγκόσμιο οικονομικό μοντέλο δεν έχει επιτύχει κανέναν από τους βασικούς στόχους που είχε θέσει και οι θεωρητικοί του πίστευαν ότι θα επιτευχθούν λόγω της απρόσκοπτης εφαρμογής του. Αντιθέτως, έχει επιδεινώσει μια σειρά από σοβαρά προβλήματα και κρίσεις, ορισμένες από τις οποίες απειλούν ακόμη και την ίδια την επιβίωση της ανθρωπότητας και μας έχει φέρει στα πρόθυρα ενός νέου Παγκόσμιου Πολέμου:

  • Ο δυτικός καπιταλισμός έχει εισέλθει σε μια μόνιμη και βαθιά οικονομική κρίση από το 2008, κάτι που δεν είχε προβλεφθεί από το μοντέλο. Τα κράτη επέστρεψαν για να αναλάβουν κρίσιμους ρόλους προκειμένου να διασώσουν, να ρυθμίσουν και να «καθοδηγήσουν» τις «αγορές». Η κρίση προκάλεσε εκτεταμένη κοινωνική καταστροφή, ακόμη και την καταστροφή της οικονομίας ολόκληρων κρατών (όπως στην Ελλάδα, τον αποδιοπομπαίο τράγο της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους) και κρατά υπό τεράστια πίεση ό,τι έχει απομείνει από τη δημοκρατία και τα έθνη-κράτη στη Δύση, για παράδειγμα στη Γαλλία. Το κυρίαρχο σύστημα δεν άφησε τις αγορές να κάνουν τη δουλειά τους, δηλαδή να χρεοκοπήσουν τις τράπεζες, καθώς έλεγαν ότι ήταν «πολύ μεγάλες για να χρεοκοπήσουν». Αντί να χρεοκοπούν οι τράπεζες, τώρα χρεοκοπούν ολόκληρα κράτη και κοινωνίες.
  • Το παρόν μοντέλο βασίζεται στη δυνατότητα «δίκαιου και απρόσκοπτου οικονομικού ανταγωνισμού» μεταξύ πολλαπλών οικονομικών φορέων. Αλλά ποτέ στην ιστορία δεν είχαμε μια τόσο τεράστια διεθνή συγκέντρωση κεφαλαίου σε περιορισμένες μονοπωλιακές ή ολιγοπωλιακές δομές, με τον έναν μετά τον άλλο μεγάλους και ζωτικούς οικονομικούς τομείς, όπως τα τρόφιμα, τα φάρμακα, την πληροφόρηση κ.λπ. να υποκύπτουν στον ολιγοπωλιακό έλεγχο, υπό τη γενική αιγίδα του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου.
  • Το μοντέλο βασίζεται στην υπόθεση ότι η «παγκόσμια αγορά» είναι ακέφαλη, δεν έχει ηγέτη που να αποφασίζει, πολύ περισσότερο δεν έχει «δικτάτορα» που να μπορεί να παραβιάζει τους νόμους της. Αλλά ήδη ο ρόλος του δολαρίου, το σύστημα SWIFT, ο έλεγχος του διαδικτύου από μια χούφτα μεγάλων εταιρειών, ο ρόλος των ιδιωτικών οίκων αξιολόγησης κ.λπ. σε συνδυασμό με τον συγκεντρωτισμό του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου και την αρπαγή διαδικασιών που παραδοσιακά ανήκαν στην εξουσία των κρατών (όπως η έμμεση αρπαγή του προνομίου της παραγωγής χρήματος μέσω της βιομηχανίας παραγώγων) διαψεύδουν αυτή την εικόνα. Σήμερα, το Μεγάλο Παγκόσμιο Χρηματοπιστωτικό Κεφάλαιο ενεργεί όπως κάποτε το Πολιτικό Γραφείο του ΚΚΣΕ, παραβιάζοντας ακόμα και τον ίδιο το νόμο της αξίας. Σήμερα οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επιβάλει κυρώσεις σε δεκάδες χώρες παγκοσμίως, ενώ δηλώνουν ανοιχτά ότι μια κατάσταση όπου η Κίνα, ενώ παίζει με τους κανόνες του συστήματος, μπορεί να γίνει μια δύναμη οικονομικά ισχυρότερη από την Αμερική, είναι εντελώς απαράδεκτη γιατί δεν ανταποκρίνεται στις πολιτικές τους αντιλήψεις. Κάτι που παρεμπιπτόντως δεν απαιτήθηκε ποτέ όταν το κράτος αυτό έγινε δεκτό ως μέλος του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου. Η Δύση διακηρύσσει διαρκώς την υποστήριξή της σε μια «διεθνή τάξη βασισμένη σε κανόνες», αλλά είναι η ίδια που παραβιάζει διαρκώς αυτούς τους κανόνες.
  • Το κυρίαρχο μοντέλο υποτίθεται ότι διασφαλίζει, μέσω των μηχανισμών της αγοράς και του ανταγωνισμού, τη συνεχή αύξηση της παραγωγικότητας και, τελικά, τη δίκαιη κατανομή της, «ανεβάζοντας» τα πιο καθυστερημένα κοινωνικά στρώματα και χώρες. Στην πραγματικότητα, όμως, γινόμαστε μάρτυρες μιας έκρηξης των ανισοτήτων τόσο μεταξύ των κρατών όσο και εντός των κρατών, ενώ η δομή των παραγόμενων προϊόντων τείνει να περιλαμβάνει όλο και περισσότερο αντικοινωνικά και αντι-οικολογικά προϊόντα. Αντί να πάμε στην καντιανή «αιώνια ειρήνη» και στο «τέλος της ιστορίας» που προβλέπουν οι θεωρητικοί αυτής της σχολής, πήγαμε στη γενίκευση όλο και πιο επικίνδυνων πολέμων, αλλά και στη γενίκευση μιας διαλυτικής ανασφάλειας των πολιτών και ολόκληρων χωρών σε ολόκληρο τον πλανήτη. Ένα μεγάλο μέρος της ανθρωπότητας παλεύει κάτω από ένα τεράστιο Χρέος, ενώ ένας μικρός αριθμός εταιρειών και ατόμων έχει συσσωρεύσει ένα μυθικό μέρος του παγκόσμιου πλούτου, απειλώντας να υποδουλώσει όλη την ανθρωπότητα, αν δεν υπάρξει ένα αποφασιστικό εμπόδιο στην εξουσία τους. Προς το παρόν, μετά την ταχεία υποχώρηση του Εργατικού Κινήματος στη Δύση, μόνο η πολυπολικότητα μπορεί να αποτελέσει την αναγκαία, αν και όχι ικανή, συνθήκη για την αποφυγή μιας τέτοιας υποδούλωσης όλων των ανθρώπων.
  • Εκεί που το σύστημα των «ελεύθερων και κυρίαρχων αγορών» φαίνεται εντελώς ανίκανο, είναι η αντιμετώπιση ζωτικών προβλημάτων, ακόμη και προβλημάτων επιβίωσης της ανθρωπότητας, ιδίως καθώς ξεπερνάμε τα φυσικά όρια του πλανήτη, αντιμετωπίζουμε μια γενικευμένη μόλυνση του περιβάλλοντος, κλιματική κρίση, τον έλεγχο της πληροφορίας και της διακίνησής της από μια χούφτα ιδιωτικές εταιρείες, την ανάπτυξη πολύ επικίνδυνων και κοινωνικά ανεξέλεγκτων τεχνολογιών, όπως η βιοτεχνολογία, η τεχνητή νοημοσύνη, η βιοχημεία, η νευροεπιστήμη και πολλές άλλες τεχνολογίες που είναι ικανές να προκαλέσουν την καταστροφή του ανθρώπινου είδους ή να αποτελέσουν τη βάση για μια ολοκληρωτική «κοινωνία».
  • Το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα προωθεί, αντικειμενικά και υποκειμενικά, με την ίδια τη λειτουργία του και παντού, τοπικές ελίτ που υπονομεύουν τις προσπάθειες κάποιων εθνών ή και περιοχών για μεγαλύτερη κυριαρχία και ανεξαρτησία.

Αυτοί είναι μερικοί από τους λόγους για τους οποίους είναι επείγον να αντικατασταθεί η Συναίνεση της Ουάσιγκτον από ένα άλλο οικονομικό σύστημα, σε εθνική, περιφερειακή και παγκόσμια κλίμακα. Αν η επιδίωξη της πολυπολικότητας είναι η αναγκαία, μόνο η σταδιακή δημιουργία μιας νέας παγκόσμιας οικονομικής, κοινωνικής και οικολογικής τάξης είναι η επαρκής προϋπόθεση για την αντιμετώπιση των αυξανόμενων απειλών για τον ανθρώπινο πολιτισμό και την ίδια την ύπαρξή μας. Αλλά πάνω σε ποιες αρχές μπορεί και πρέπει να θεμελιωθεί μια τέτοια εναλλακτική στο σημερινό μοντέλο λύση; Θα  επιχειρήσουμε να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα στο επόμενο άρθρο μας.

Πηγή: konstantakopoulos.gr