Αρχική Blog Σελίδα 1203

Βαρύς ο πέλεκυς της UEFA στον Τούρκο παίκτη Ντεμιράλ που πανηγύρισε σαν Γκρίζος Λύκος: Εκτός σε δυο ματς για πολιτική πράξη «που παραπέμπει σε ακραίες συμπεριφορές»

0

«Βαρύς» έπεσε ο… πέλεκυς της Πειθαρχικής Επιτροπής της UEFA προς τον κεντρικό αμυντικό της Τουρκίας, Μερίχ Ντεμιράλ για τον πανηγυρισμό που που έκανε δείχνοντας με τα χέρια του το σήμα των «Γκρίζων Λύκων» μετά τα δύο γκολ που σημείωσε κόντρα στην Αυστρία.

Το πειθαρχικό όργανο της ευρωπαϊκής ποδοσφαιρικής συνομοσπονδίας επέβαλλε ποινή αποκλεισμού δύο αγωνιστικών στον Τούρκο στόπερ, ο οποίος δεν θα είναι διαθέσιμος στον σαββατιάτικο (6/7) προημιτελικό της ομάδας του Βιτσέντσο Μοντέλα με την Ολλανδία, ενώ εάν η Τουρκία προκριθεί δεν θα αγωνιστεί ούτε στον ημιτελικό.

Η Πειθαρχική Επιτροπή της UEFA έκρινε ότι η πράξη αυτή εμπεριέχει «…πολιτικό χαρακτήρα και παραπέμπει σε ακραίες συμπεριφορές» με τη γερμανική Bild να αποκαλύπτει πως η ποινή που δέχθηκε ο Ντεμιράλ (και για την οποία είναι ήδη ενήμερη η τουρκική ομοσπονδία) ήταν δύο αγωνιστικές αποκλεισμού.

Στον αντίποδα η Πειθαρχική επέβαλλε μόνο χρηματικό πρόστιμο 20.000 ευρώ στον Τζουντ Μπέλιγχαμ για τη χειρονομία του αμέσως μετά το γκολ της ισοφάρισης της Αγγλίας στο ματς με τη Σλοβακία

  ΑΠΕ – ΜΠΕ 

Με …μαγικό τρόπο ο θρασύς Έντι Ράμα εξαφάνισε τους Έλληνες: Όταν η πολιτική εργαλειοποιεί την στατιστική και όταν η στατιστική εργαλειοποιείται από την πολιτική

0

Του ΘΕΟΦΑΝΗ ΜΑΛΚΙΔΗ*

Δεν είναι πρώτη φορά που η πολιτική χρησιμοποιεί, εργαλειοποιεί, άλλες επιστήμες και τέχνες. Σε ό,τι αφορά όμως τους αριθμούς,   τη στατιστική, τις απογραφές πληθυσμού, η πολιτική έχει αδυναμίες στο να τις ερμηνεύει και να τις ορίζει κατά τα δικά της «καλά και συμφέροντα».

Ειδικότερα, η Αλβανία εδώ  και παρά πολλά χρόνια και δεν αναφέρομαι στην αλήστου μνήμης περίοδο διακυβέρνησης της χώρας από τον  Ενβερ Χότζα όπου πολιτική ήταν ό,τι έλεγε και ό, τι επέτρεπε το κόμμα, αλλά στη λεγόμενη «δημοκρατική» χρονική φάση , η γειτονική χώρα χρησιμοποιεί  τη  στατιστική για τις  πολιτικές και άλλες επιδιώξεις της.

Στην  παραπάνω διαπίστωση, στην εξίσωση, θα πρέπει να προστεθεί και ο κεντρικός παράγοντας Ελληνισμός και τα εθνικά του συμφέροντα, ο οποίος και τα οποία θίγονται ακριβώς από την εργαλειοποίηση της στατιστικής από την αλβανική (εθνικιστική) πολιτική.

Σε ό,τι αφορά λοιπόν την πατρίδα μας, στην    απογραφή στην Αλβανία, η οποία κράτησε σχεδόν 12  μήνες (!) και τα αποτελέσματά της ανακοινώθηκαν πρόσφατα, υπήρξαν δύο δεδομένα τα οποία θίγουν στον πυρήνα της εθνικής μας κυριαρχίας και τα δικαιώματα των Ελληνικών αυτόχθονων πληθυσμών.

  • Το πρώτο δεδομένο, σχετίζεται με τα στοιχεία  των λεγόμενων «Μακεδόνων», του οποίους αναφέρει  η απογραφή και ό,τι ακολούθησε στη συνέχεια αυτής της αναφοράς από τα Σκόπια.

Πιο συγκεκριμένα το υπουργείο Εξωτερικών  του κατ΄εξακολούθηση κατ΄επάγγελμα κράτους που δεν τηρεί ούτε ένα γράμμα της  «Συμφωνίας» των Πρεσπών, εξέφρασε τη «σοβαρή ανησυχία» του για τα αποτελέσματα της απογραφής  που πραγματοποιήθηκε στην Αλβανία, αντιδρώντας έντονα «στη χρήση του όρου Βορειομακεδόνες, για τον χαρακτηρισμό της μακεδονικής μειονότητας που ζει στην Αλβανία».

Σύμφωνα με την απογραφή, ο  αριθμός των «Βορειομακεδόνων» στην Αλβανία ανέρχεται στους 2.281, έναντι 5.512 στην απογραφή του 2011,  ενώ συγχρόνως η Αλβανική Στατιστική Υπηρεσία, αποδέχθηκε ως βουλγαρική μειονότητα εκείνους τους σλαβομακεδόνες που εχουν αποκτήσει βουλγαρικό διαβατήριο. Άβυσσος δηλαδή το συναμφότερον του «Μακεδονισμού» των Σκοπίων και της Βουλγαρίας στην Αλβανία…..

Κατά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων της απογραφής, ο εκπρόσωπος της πρεσβείας των Σκοπίων αποχώρησε από την παρουσίαση ως ένδειξη διαμαρτυρίας, διότι σε αυτήν έγινε λόγος για «Βορειομακεδόνες» και όχι για «Μακεδόνες»!

Ωστόσο λίγη ώρα μετά, ο υπουργός Εξωτερικών των Σκοπίων Τίμτσο Μουτσούνσκι ανέφερε πως μετά από παρέμβασή του προς τον ομόλογό του της Αλβανίας, Ίγκλι Χασάνι, η Στατιστική Υπηρεσία της Αλβανίας «διόρθωσε»  τον όρο «Βορειομακεδόνες» με τον όρο «Μακεδόνες»!

Εκτός λοιπόν από «Μακεδόνες με γλώσσας και ιθαγένεια» στην Ελλάδα, τώρα «υπάρχουν» και στην Αλβανία με προφανή στόχο τους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου, τους οποίους αφορά το δεύτερο κρίσιμο δεδομένο της απογραφής.

Ειδικότερα και αφού σημειωθεί ότι στην απογραφή του 2011, όταν η οργάνωση της εθνικής ελληνικής μειονότητας «ΟΜΟΝΟΙΑ» είχε προβεί στο μποϋκοτάζ της απογραφής, αφού αυτή δεν συμπεριελάμβανε το λήμμα της εθνικότητας,  είχαν καταγραφεί 24.000 Έλληνες.

Τώρα χωρίς μποϋκοτάζ  καταγράφηκαν μετά βίας 23.400, με λίγα λόγια δεν υπάρχουν για την Αλβανία Έλληνες…..

Η «ΟΜΟΝΟΙΑ», σε σχετική της ανακοίνωση, αναφέρει ότι έχουμε συμπεράνει μέχρι τώρα. Δηλαδή ότι:

«Η  διαδικασία υπήρξε διαβλητή και για άλλη μια φορά αποβλέπει σε πολιτικές τεχνητής συρρίκνωσης του δυναμικού της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας και επί το πλείστον στη διαιώνιση πολιτικών διακρίσεων, καταπίεσης και αφανισμού της, ιδιαίτερα σε συγκεκριμένες περιοχές και συνιστώσες της που η πολιτεία αυθαίρετα αρνείται να τις καταχωρήσει ως τέτοιες….οι απογραφείς δεν επισκέφθηκαν πολλές οικογένειες και συμπλήρωσαν κατά το δοκούν το σχετικό ηλεκτρονικό έντυπο, μεγάλο αριθμό περιπτώσεων που οι απογραφείς απέφυγαν την υποβολή ερωτημάτων ή τη μη καταγραφή των απαντήσεων σε πεδία όπως η Εθνική καταγωγή, η Ελληνική μητρική γλώσσα, το Ορθόδοξο θρήσκευμα, είναι ουσιαστικός.

Ειδικά μάλιστα σε περιοχές που αυθαιρέτως το αλβανικό κράτος επιμένει να μην αποδέχεται την ύπαρξη οργανωμένων κοινοτήτων Ελληνικής καταγωγής πολιτών. Επίσης κρατικοί αξιωματούχοι επικαλούμενοι την ιδιότητα υπαλλήλων της κεντρικής διοίκησης της Στατιστικής Αρχής – INSTAT εμφανίστηκαν και αναμείχθηκαν αναρμοδίως στη διαδικασία. Τούτο σε περιοχές που οι πολίτες επιχείρησαν τη χρήση του δικαιώματος αυτοπροσδιορισμού. …

  • Η μη αναγνώριση των αποτελεσμάτων της σικέ απογραφής που πραγματοποίησε η κυβέρνηση Ράμα αποτελεί επιτακτικό καθήκον για την Ελληνική Μειονότητα αλλά και για την Αθήνα, καθώς αποτελεί ένα ακόμη αποφασιστικό βήμα στην μεθοδευμένη προσπάθεια χειραγώγησης και τελικά εξόντωσης της Ελληνικής Μειονότητας, που τελικά θα έχει δικαίωμα ύπαρξης, μόνο εάν υποκύπτει στις διαθέσεις και στα συμφέροντα του κάθε Έντι Ράμα».

Η Αλβανία εργαλειοποίησε την απογραφή και η απογραφή εργαλειοποιήθηκε  από την Αλβανία.

Η πραγματικότητα αυτή πέραν των άλλων ζητημάτων (φυλάκιση και καταδίκη του Φρέντυ Μπελέρη και του Παντελή Κοκαβέση, δολοφονίες Ελλήνων, διώξεις, καταπατήσεις περιουσιών , μη  απόδοση δικαιωμάτων,  επεκτατικές αναφορές κατά της Ελλάδας στα αλβανικά σχολικά βιβλία,  «Τσάμηδες», ΑΟΖ, κ.ά), αποδεικνύει τη στάση της Αλβανίας έναντι της Ελλάδας.

Στάση η οποία δείχνει το πως αντιλαμβάνεται τις διμερείς σχέσεις και το παράδειγμα- υπόδειγμα- πρότυπο,  που ακολουθεί σ΄αυτές. Κοινώς και συμπερασματικώς η μήτρα του προβλήματος βρίσκεται στα ανατολικά μας…..

* Ο Θεοφάνης Μαλκίδης είναι διδάκτορας του Παντείου Πανεπιστημίου και συγγραφέας των βιβλίων «Η Ελληνική εθνική μειονότητα στην Αλβανία» (στην ελληνική, αγγλική και αλβανική γλώσσα), «Οι Ελληνοαλβανικές σχέσεις», «Το αλβανικό εθνικό ζήτημα».

  • Τα σχόλια που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν απαραίτητα τους συγγραφείς. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες κανενός.

https://hellasjournal.com/2024/07/me-magiko-tropo-o-thrasis-enti-rama-exafanise-tous-ellines-otan-i-politiki-ergaliopii-tin-statistiki-ke-otan-i-statistiki-ergaliopiite-apo-tin-politiki/

Panic button σε 49χρονο από την Κρήτη τοποθέτησε η ΕΛ.ΑΣ: Συνελήφθη η γυναίκα του μετά από καταγγελία του για ενδοοικογενειακή βία

0

Μία γυναίκα 47 ετών συνελήφθη στα Χανιά έπειτα από καταγγελία που έκανε σε βάρος της, ο 49χρονος σύζυγός της για πράξεις που εμπίπτουν στο νόμο περί ενδοοικογενειακής βίας.

Για την ώρα δεν έχει ξεκαθαρίσει το τι ακριβώς συνέβη ωστόσο όπως είπε ο 49χρονος, επιθυμεί την ποινική της δίωξη.

Ο 49χρονος μετά την καταγγελία εγκατέστησε στο κινητό του τηλέφωνο το panic button.

Με πληροφορίες από ekriti

Ανεπιθύμητος στο Βερολίνο ο ακάλεστος Ερντογάν: Διπλωματική κρίση και έντονο παρασκήνιο με φόντο το Euro και την ακραία πρόκληση των Γκρίζων Λύκων

0

Έντονη πολιτική διάσταση στην υπόθεση του Τούρκου ποδοσφαιριστή Ντεμιράλ που πανηγύρισε με τον χαιρετισμό των Γκρίζων Λύκων στο EURO της Γερμανίας. Τo Σάββατο στο Βερολίνο ο Ερντογάν.

Κανονικά το Σάββατο ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θα βρισκόταν στο Αζερμπαϊτζάν. Τα σχέδια άλλαξαν και, όπως όλα δείχνουν, θα βρίσκεται στο Βερολίνο και συγκεκριμένα στο Ολυμπιακό Στάδιο της γερμανικής πρωτεύουσας, για τον αγώνα της Τουρκίας εναντίον Ολλανδίας με στόχο την πρόκριση στην ημιτελική φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου, που διεξάγεται στη Γερμανία.

Θέλει να στηρίξει την «ομάδα του» μετά τις τεράστιες διαστάσεις εκτός ποσοσφαιρικού τερέν που πήρε ο εθνικιστικός χαιρετισμός των Γκρίζων Λύκων από τον παίκτη Μερίχ Ντεμιράλ της Εθνικής Τουρκίας στο ματς εναντίον της Αυστρίας.

Διπλωματικός αναβρασμός σε Άγκυρα, Βερολίνο

H περιρρέουσα πολιτική και διπλωματική ατμόσφαιρα είναι πάντως ήδη τεταμένη, προκαλώντας ένα νέο μπρα ντε φερ μεταξύ Άγκυρας και Βερολίνου. Λίγο πριν από την άφιξη του Ταγίπ Ερντογάν στο Βερολίνο οι διπλωματικές εξελίξεις είναι ραγδαίες.

Πρώτα εκλήθη στην Άγκυρα ο Γερμανός πρέσβης στην Τουρκία, Γιούργκεν Σουλτς, μετά τις δηλώσεις της Γερμανίδας υπ. Εσωτερικών Νάνσι Φέζερ για την υπόθεση, καταδικάζοντας τη χειρονομία της εθνικιστικής οργάνωσης των Γκρίζων Λύκων σε γερμανικά γήπεδα, δηλώσεις όμως που θεωρήθηκαν «ξενοφοβικές» από την πλευρά της Άγκυρας.

Άμεση ήταν όμως η απάντηση του Βερολίνου, με την υπουργό Εξωτερικών της Γερμανίας Αναλένα Μπέρμποκ να καλεί επίσης σήμερα στο υπουργείο Εξωτερικών τον Τούρκο πρέσβη στο Βερολίνο Αχμέτ Μπασάρ Σεν για εξηγήσεις.

«Συζητήσαμε με τον Τούρκο πρέσβη το περιστατικό» ανέφερε στη συνέχεια εκπρόσωπος του υπ. Εξωτερικών στο γερμανικό πρακτορείο ειδήσεων dpa. Η υπόθεση πάντως παίρνει ευρύτερες διαστάσεις, με ολοένα περισσότερους Γερμανούς πολιτικούς να ζητούν την απαγόρευση των Γκρίζων Λύκων και στη Γερμανία, οι οποίοι παρακολουθούνται εδώ και χρόνια από τις γερμανικές μυστικές υπηρεσίες.

Πληθαίνουν οι φωνές για απαγόρευση

Στη γερμανική βουλή τόσο Η Αριστερά όσο και η νεοφυής Συμμαχία της Σάρα Βάγκενκνεχτ έθεσαν θέμα απαγόρευσης της δράσης των Γκρίζων Λύκων στη Γερμανία. «Μόνο η γερμανική κυβέρνηση κοιτάζει αλλού και δεν θέλει να δει ότι υπάρχει πρόβλημα» ανέφερε στην εφημερίδα Tagesspiegel η Κατίνα Σούμπερτ από την Αριστερά. «Η υπ. Εσωτερικών Νάνσι Φέζερ να μην παραπονιέται απλώς, αλλά να απαγορεύσει τους Γκρίζους Λύκους και τον χαιρετισμό τους. Αυτό ζητάμε να κάνει» ανέφερε η Σεβίμ Νταγκντελέν, εκπρόσωπος της Συμμαχίας της Σάρα Βάγκενκνεχτ για θέματα εξωτερικής πολιτικής.

Υπέρ της απαγόρευσης των Γκρίζων Λύκων τάσσεται και ο Πράσινος υπουργός Γεωργίας Τζεμ Έζντεμιρ, ενώ ο Στέφαν Χεκ, βουλευτής των Χριστιανοδημοκρατών (CDU) άσκησε κριτική στην επίσκεψη Ερντογάν το Σάββατο στο Βερολίνο για το Euro, θεωρώντας την «ανάμειξη» στην εσωτερική πολιτική της Γερμανίας.

Οι Γκρίζοι Λύκοι απαριθμούν σύμφωνα με επίσημα στοιχεία πάνω από 11.000 μέλη επί γερμανικού εδάφους, ενώ έχουν παραδοσιακά βαθιές ρίζες στους κόλπους τοπικών τουρκικών ενώσεων ανά τη Γερμανία. Η απαγόρευσή τους στη Γερμανία, όπως συμβαίνει σε άλλες χώρες όπως η Αυστρία, είναι δύσκολη, διότι πρώτον δεν αποτελούν από νομική άποψη «ένωση», δεύτερον πολλά μέλη τους δεν είναι «δηλωμένα» ούτε «κατονομάζονται» ρητά και τρίτον απαιτείται απόφαση της Γερμανίδας υπουργού Εσωτερικών, όπως έχει γίνει πρόσφατα για την περίπτωση ισλαμιστικών δικτύων

Ένα εκρηκτικό Σαββατοκύριακο

Σίγουρο είναι ένα: ότι όλα αυτά συνθέτουν για άλλη μια φορά μια εκρηκτική ατμόσφαιρα στη γερμανική πρωτεύουσα με αφορμή μια ξαφνική άφιξη ενός ηγέτη, o oποίος ιδανικά δεν θα ήταν ευπρόσδεκτος από την πολιτική ηγεσία της Γερμανίας τη δεδομένη στιγμή.

Επίσης δεν έχει κoπάσει ακόμη ο θόρυβος στις γερμανο-τουρκικές σχέσεις από το «σόου Ερντογάν» το περασμένο φθινόπωρο στην καγκελαρία, με άγριες προσβολές για τη Γερμανία και τον καγκελάριο Όλαφ Σολτς, θυμίζοντάς του τη γερμανική Ευθύνη για το Ολοκαύτωμα με φόντο τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και λέγοντας ευθαρσώς ότι «η Τουρκία δεν χρωστάει τίποτα σε κανέναν».

Πάντως σε ό,τι αφορά την Ένωση Τουρκικών Κοινοτήτων Γερμανίας, ο επικεφαλής της, Γκιοκάι Σοφούογκου, δεν βλέπει λόγο για άσκηση κριτικής σε μια επίσκεψη Ερντογάν για το EURO 2024. «Αν θέλει να έρθει ο Ερντογάν στο Βερολίνο, ας έρθει» ανέφερε στο Γερμανικό Δίκτυο Συντακτών.

«Κι άλλοι πρόεδροι και βασιλείς έρχονται στους αγώνες των ομάδων τους. Όταν ο Βίκτoρ Όρμπαν ήρθε για το παιχνίδι της Εθνικής Ουγγαρίας στην Στουτγκάρδη, δεν στενοχωρέθηκε κανείς». Μένει να δούμε αν δίπλα στον Ερντογάν το Σάββατο θα υπάρξει γερμανική πολιτική εκπροσώπηση, υπό ποία μορφή και σε τι κλίμα.

 DW, Δήμητρα Κυρανούδη

Με 410 βουλευτές ξεκινά η εποχή Στάρμερ στη Μεγάλη Βρετανία: Τα «ζόμπι» των Τόρις στο χρονοντούλαπο της μακραίωνης ιστορίας τους – Ποιοι έχασαν τις έδρες τους

0

Καταιγιστική ήταν θέληση των Βρετανών να αλλάξουν κυβέρνηση μετά από 14 χρόνια που έφεραν τη χώρα τους εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, πιο φτωχή και διαλυμένη.

Οι Εργατικοί θα επιστρέψουν στην εξουσία στο Ηνωμένο Βασίλειο μετά τη σαρωτική νίκη τους επί των Συντηρητικών στις βουλευτικές εκλογές και ο επικεφαλής τους, ο Κιρ Στάρμερ, υποσχέθηκε να ενσαρκώσει στη Ντάουνινγκ Στριτ την «αλλαγή» και «μια εθνική ανανέωση» που περιμένουν οι ψηφοφόροι.

  • Σύμφωνα με τα ως τώρα αποτελέσματα και ενώ απομένει η καταμέτρηση για ακόμη 6 έδρες οι Εργατικοί κερδίζουν 410 έδρες (+209), οι Συντηρητικοί 119 έδρες (-248), οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες 71 (+63), το Εθνικό Κόμμα της Σκωτίας 9 (-38), το Reform UK 7 (+7) και άλλοι 28 (+14).

Υπενθυμίζεται ότι η ιστορική επίδοση των Εργατικών έχει σημειωθεί το 1997 με επικεφαλής τον Τόνι Μπλέρ, όταν οι Εργατικοί κέρδισαν 418 έδρες στη Βουλή.

Έπειτα από 14 χρόνια κυριαρχίας των Συντηρητικών, η οποία σηματοδοτήθηκε τα τελευταία χρόνια από μια σειρά κρίσεων -το Brexit, η κάθετη άνοδος των τιμών ή ακόμη η εναλλαγή πρωθυπουργών-, μια σελίδα γυρίζει στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Χωρίς να περιμένει τα αποτελέσματα και από τις 650 εκλογικές περιφέρειες της χώρας, ο απερχόμενος πρωθυπουργός Ρίσι Σούνακ αναγνώρισε την ήττα της παράταξής του, ανακοινώνοντας ότι τηλεφώνησε στον αρχηγό του Εργατικού Κόμματος, τον Κιρ Στάρμερ, για να τον συγχαρεί αναλαμβάνοντας την ευθύνη μιας αποτυχίας που μοιάζει πλέον ιστορικών διαστάσεων.

  • Σήμερα το πρωί, ο Κιρ Στάρμερ, ένας 61χρονος πρώην δικηγόρος με ειδίκευση στα ανθρώπινα δικαιώματα, θα πάρει από τον βασιλιά Κάρολο Γ’ εντολή να σχηματίσει κυβέρνηση. Έτσι ένας μετριοπαθής ηγέτης της κεντροαριστεράς θα εγκατασταθεί στον αριθμό 10 της Ντάουνινγκ Στριτ σε μια περίοδο που η άκρα δεξιά έχει πιθανότητες να φθάσει στην εξουσία στη Γαλλία και που ο Ντόναλντ Τραμπ μοιάζει να έχει καλές προοπτικές για να επιστρέψει στο Λευκό Οίκο.

«Η αλλαγή αρχίζει τώρα», υπογράμμισε ο μελλοντικός πρωθυπουργός, ευχαριστώντας τους οπαδούς του και ανανεώοντας την υπόσχεσή του για μια «εθνική ανανέωση». «Δεν σας υπόσχομαι ότι θα είναι εύκολο. Δεν αρκεί να πατήσεις ένα κουμπί για να αλλάξει μια χώρα. Αυτό απαιτεί δύσκολη δουλειά, υπομονετική δουλειά, δουλειά με αποφασιστικότητα».

Τα αποτελέσματα τις πρώτες πρωινές ώρες σήμερα επιβεβαιώνουν την έκταση της επιτυχίας του Εργατικού Κόμματος και την ιστορικών διαστάσεων ήττα των Συντηρητικών, κάτι που προβλεπόταν εδώ και μήνες από τις δημοσκοπήσεις.

Το Συντηρητικό Κόμμα του απερχόμενου πρωθυπουργού Ρίσι Σουνακ καταγράφει το χειρότερο αποτέλεσμα που είχε ποτέ από την αρχή του 20ου αιώνα: 115 εκλεγμένους βουλευτές, από τους 365 που είχε εκλέξει πριν από πέντε χρόνια υπό τον Μπόρις Τζόνσον.

Στελέχη του συμπαρασύρθηκαν απ’ αυτό το κύμα της απόρριψης του Συντηρητικού Κόμματος εκ μέρους των ψηφοφόρων, όπως ο υπουργός Άμυνας Γκραντ Σαπς ή η υπουργός αρμόδια για τις σχέσεις με το Κοινοβούλιο Πένι Μόρντοντ, η οποία θεωρούνταν ενδεχόμενη μελλοντική ηγέτιδα του κόμματος.

Τα πρωτοσέλιδα του βρετανικού Τύπου επιμένουν σήμερα ομόφωνα στην εργατική «πλημυρίδα» που επιτεύχθηκε από τον Κιρ Στάρμερ.

Στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, αυτός ο τελευταίος, ο οποίος εισήλθε στην πολιτική πριν από μόλις εννέα χρόνια, υποσχέθηκε την επιστροφή στη «σταθερότητα» και στη «σοβαρότητα» με μια πολύ αυστηρή διαχείριση των δημόσιων δαπανών.

Λίγο μόνο χαρισματικός, υπόσχεται να μεταμορφώσει τη χώρα με τον ίδιο τρόπο που κατάφερε να κάνει να ανακάμψει το Εργατικό Κόμμα, αφού διαδέχθηκε το 2020 τον πολύ αριστερό Τζέρεμι Κόρμπιν, επαναφέροντάς το στο κέντρο σε ό,τι αφορά την οικονομία και μαχόμενος κατά του αντισημιτισμού.

Ο Στάρμερ διαβεβαιώνει πως θέλει να τονώσει την ανάπτυξη, να αναμορφώσει τις δημόσιες υπηρεσίες, να ενισχύσει τα δικαιώματα των εργαζομένων, να μειώσει τη μετανάστευση και να ξαναφέρει το Ηνωμένο Βασίλειο κοντά στην Ευρωπαϊκή Ένωση – χωρίς να επανέλθει στο Brexit, θέμα ταμπού στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας.

Η μελλοντική κυβέρνηση θα πρέπει να κάνει «δύσκολες επιλογές» μπροστά στην «έκταση της πρόκλησης», προειδοποίησε πάντως η Ρέιτσελ Ριβς, η οποία αναμένεται ότι θα γίνει η πρώτη γυναίκα υπουργός Οικονομικών του Ηνωμένου Βασιλείου.

Στο κοινοβούλιο, οι κεντρώοι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες θα γίνουν η τρίτη δύναμη, με 66 βουλευτές, σύμφωνα με τις προβολές.

  • Επίσης το αντιμεταναστευτικό και αντισυστημικό κόμμα Reform UK (Μεταρρύθμιση του Ηνωμένου Βασιλείου) θα εισέλθει στο κοινοβούλιο με επτά έδρες. Ο αρχηγός του και φυσιογνωμία της σκληροπυρηνικής δεξιάς Νάιτζελ Φάρατζ θα γίνει εντέλει βουλευτής με την όγδοη προσπάθειά του.

Ο πρώην κήρυκας του Brexit χαιρέτισε την αρχή μιας «εξέγερσης εναντίον του κατεστημένου».

Στη Σκωτία, οι υποστηρικτές της ανεξαρτησίας του Σκωτσέζικου Εθνικού Κόμματος υφίστανται μια σοβαρή ήττα, καθώς δεν αναμένεται να κερδίσουν παρά 9 από τις 57 περιφέρειες.

  • Στην εξουσία, το Εργατικό Κόμμα θα πρέπει να δώσει απάντηση σε μια σημαντική προσδοκία για αλλαγή.

Το Brexit δίχασε τη χώρα ενώ οι υποσχέσεις των υποστηρικτών του δεν εκπληρώθηκαν. Η άνοδος των τιμών τα δύο τελευταία χρόνια έκαναν τις οικογένειες να φτωχύνουν, καθώς είναι περισσότερες παρα ποτέ αυτές που εξαρτώνται από τις τράπεζες τροφίμων.

Μερικές φορές χρειάζεται να περιμένει κανείς μήνες για ιατρικά ραντεβού στη δημόσια υπηρεσία υγείας NHS. Επίσης μέσα στις επόμενες ημέρες μπορεί να μην υπάρχει πια θέση στις φυλακές.

Μέσα σε μια ατμόσφαιρα μόνιμων αδελφοκτόνων συγκρούσεων στους Συντηρητικούς, τα πολιτικά σκάνδαλα υπό τον Μπόρις Τζόνσον και η δημοσιονομική αστάθεια της Λιζ Τρας, η οποία δεν άντεξε παρά 49 ημέρες στην εξουσία, κατέληξαν να απελπίσουν τους ψηφοφόρους.

Στους 20 μήνες που παρέμεινε στην Ντάουνινγκ Στριτ, ο διάδοχός τους, ο Ρίσι Σούνακ, πέμπτος συντηρητικός πρωθυπουργός από το 2010, ουδέποτε κατάφερε να σηκώσει τον πήχυ στην κοινή γνώμη.

Αυτός ο 44χρονος πρώην τραπεζίτης και υπουργός Οικονομικών είχε τζογάρει συγκαλώντας τις εκλογές αυτές τον Ιούλιο χωρίς να περιμένει το φθινόπωρο, όπως πίστευαν πολλοί πως θα έκανε, όμως η προεκλογική εκστρατεία του μετατράπηκε εντέλει σε γολγοθά.

Ποιοι έχασαν τις έδρες τους, με το ζόρι σώθηκε ο Σούνακ

Πολλοί πρώην υπουργοί της κυβέρνησης της Βρετανίας και μεγάλα στελέχη των Συντηρητικών έχασαν τις έδρες τους στις χθεσινές βουλευτικές εκλογές μετά την καταστροφική ήττα του κόμματος από τους Εργατικούς.

Το αποτέλεσμα των εκλογών αυτών είναι πιθανό να έχει σοβαρές επιπτώσεις στο μέλλον των Τόρις, οι οποίοι θα πρέπει να ανακάμψουν μετά την ιστορική τους ήττα σε μια περίοδο που μοιάζουν διχασμένοι μεταξύ της πιο δεξιάς πτέρυγας και της πιο κεντρώας.

Ο πρώτος που έπεσε στο προπύργιό του στο βόρειο Λονδίνο είναι ο πρώην υπουργός Άμυνας Γκραντ Σαπς, ο οποίος έχασε την έδρα του από τον υποψήφιο των Εργατικών. Ο Σαπς είναι ο πλέον υψηλόβαθμος υπουργός που χάνει την έδρα του σε βουλευτικές εκλογές, μετά το 1997 και την ήττα του Μάικλ Πορτίλο, τότε υπουργού Άμυνας. Στενός συνεργάτης του απερχόμενου πρωθυπουργού Ρίσι Σούνακ, ο Σαπς ανέλαβε το υπουργείο Άμυνας τον Αύγουστο του 2023, ενώ τα τελευταία χρόνια είχε περάσει από διάφορα υπουργεία πρώτης γραμμής.

Και η πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας Λιζ Τρας έχασε την έδρα της στην ανατολική Αγγλία. Η Τρας είχε διαδεχθεί τον Μπόρις Τζόνσον στην πρωθυπουργία, όμως αποχώρησε έπειτα από μόλις 49 ημέρες και αφού προκάλεσε τεράστια αναστάτωση στην αγορά και κατάρρευση της στερλίνας.

Ακόμη μία ηττημένη των εκλογών είναι η Πένι Μόρντοντ, αρμόδια για τις σχέσεις με το κοινοβούλιο, η οποία το 2022 ήταν υποψήφια για να αντικαταστήσει τον Μπόρις Τζόνσον στην πρωθυπουργία. Εξάλλου θεωρούνταν μία από τους βασικούς υποψήφιους για να αναλάβουν την προεδρία του κόμματος, εφόσον ο Σούνακ αποφασίσει να παραιτηθεί μετά την ήττα.

Η υπουργός Πολιτισμού του Σούνακ, η Λούσι Φρέιζερ, επίσης ηττήθηκε από τον υποψήφιο των Φιλελεύθερων Δημοκρατών.

Ο πρώην υπουργός και υπέρμαχος του Brexit Τζέικομπ Ρις- Μογκ, ο «αξιότιμος κύριος από τον 180 αιώνα» όπως τον αποκαλούσαν λόγω της συμπεριφοράς και των σταυρωτών κοστουμιών του, ηττήθηκε από τον υποψήφιο των Εργατικών.

Και άλλοι υπουργοί δεύτερου πλάνου, όπως ο υφυπουργός Βετεράνων Τζόνι Μέρσερ ή η Τερίς Κόφι πρώην δεύτερη στην ιεραρχία επί κυβερνήσεως Λιζ Τρας, επίσης δεν θα επιστρέψουν στο κοινοβούλιο.

Δεκάδες απερχόμενοι βουλευτές του Συντηρητικού κόμματος αποφάσισαν να μην είναι υποψήφιοι, όπως για παράδειγμα η πρώην πρωθυπουργός Τερέζα Μέι.

  • Αντιθέτως άλλα στελέχη των Συντηρητικών κατάφεραν να σώσουν τις έδρες τους, όπως ο απερχόμενος υπουργός Οικονομικών Τζέρεμι Χαντ, η πρώην υπουργός Εσωτερικών Σουέλα Μπράβερμαν ή ο Κένι Μπάντενοκ, υπουργός Εμπορίου επί Ρίσι Σούνακ, ο οποίος παρουσιάζεται συχνά ως υποψήφιος για την προεδρία των Συντηρητικών.

Με πληροφορίες από BBC, AFP, Reuters, dpa, ΑΠΕ-ΜΠΕ
Λονδίνο, Βρετανία

https://hellasjournal.com/2024/07/me-410-vouleftes-xekina-i-epochi-starmer-sti-megali-vretania-ta-zompi-ton-toris-sto-chronontoulapo-tis-makreonis-istorias-tous-pii-echasan-tis-edres-tous-live-videos/

Janan Ganesh: η τραγωδία του φιλελεύθερου αρνητισμού

0

(*) O Τζάναν Γκάνες είναι αρθρογράφος των Financial Times

Δεν υπάρχει καλή λύση τώρα. Βρισκόμαστε στο στάδιο του μη χείρονος. Αν οι Δημοκρατικοί επιλέξουν κάποιον άλλο από τον Τζο Μπάιντεν ως υποψήφιο για την προεδρία, το μήνυμα που θα στείλουν στους ψηφοφόρους είναι «ότι προσπαθήσαμε να σας περάσουμε έναν ακατάλληλο υποψήφιο, αλλά μας αποκάλυψε μια ζωντανή τηλεοπτική εκπομπή». Αν ο Μπάιντεν μείνει στην κούρσα, τα πράγματα θα είναι ακόμη χειρότερα. Τα προβλήματα ομιλίας και γενικότερης συμπεριφοράς θα πολλαπλασιαστούν.

Οι Δημοκρατικοί είχαν πάνω από τρία χρόνια να προετοιμαστούν γι’ αυτό το ενδεχόμενο. Την ημέρα που εξελέγη ο Μπάιντεν, θα έπρεπε να έχει ξεκινήσει (με δική του προτροπή) η αναζήτηση του διαδόχου του για το 2024. Να όμως που φτάσαμε εδώ. Το κόμμα αξίζει να τιμωρηθεί με εκλογική ήττα για την επιπολαιότητά του, ή τουλάχιστον θα το άξιζε αν η εναλλακτική λύση δεν ήταν ο Τραμπ. Το πρόβλημα είναι ότι οι ψηφοφόροι στις αμφίρροπες πολιτείες μάλλον δεν ενδιαφέρονται για το δεύτερο μέρος αυτής της πρότασης.

Αν η αποφυγή αυτού του θέματος ήταν ένα μεμονωμένο λάθος, θα μπορούσαμε να μην αντλήσουμε κάποιο μάθημα. Όμως εντάσσεται σε μια γενικότερη συμπεριφορά της αγγλοαμερικανικής Αριστεράς. Αν οι Δημοκρατικοί είχαν επιλέξει το 2016 έναν καλύτερο υποψήφιο από τη Χίλαρι Κλίντον, η νίκη θα ήταν δική τους και ο Τραμπ θα γύριζε την 23η σεζόν του «Μαθητευόμενου».

Όσο για το Εργατικό Κόμμα της Βρετανίας, υπάρχουν τρία πράγματα που θα μπορούσε να έχουν μειώσει τις πιθανότητες του Brexit: η αποπομπή του Γκόρντον Μπράουν πριν από τις εκλογές του 2010, η επιλογή του σωστού αδελφού Μίλιμπαντ και η απόρριψη του Τζέρεμι Κόρμπιν. Σε καθεμιά από τις περιπτώσεις αυτές, η Αριστερά ήξερε τι έπρεπε να κάνει. Και κάθε φορά έβρισκε τον τρόπο να μην το κάνει.

Ένα τεστ σοβαρότητας στην πολιτική είναι να συγκρούεσαι με τη δική σου πλευρά. Σε αυτό, οι φιλελεύθεροι είναι απόντες. Το ότι απέτυχαν να πουν το προφανές για τον Μπάιντεν είναι ένα παράδειγμα.

Ένα άλλο παράδειγμα είναι η συνεχής άρνησή τους να αντιμετωπίσουν το φαινόμενο του wokism. Άλλοτε λένε ότι πρόκειται απλώς για καλούς τρόπους, άλλοτε ότι αποτελεί επινόηση της Δεξιάς, άλλοτε ότι η «κουλτούρα της ακύρωσης» πολύ συχνά αποτυγχάνει. Η υποστήριξη της πολιτιστικής άκρας Αριστεράς είναι θεμιτή. Το ίδιο και ο χαρακτηρισμός της ως μιας ανελεύθερης απειλής. Η αποστροφή του βλέμματος όμως συνιστά υποκρισία και στρουθοκαμηλισμό.

Γνωρίζοντας ότι δεν ήταν καμιά διάνοια, ο Τζορτζ Όργουελ έλεγε ότι είχε τουλάχιστον την ικανότητα να έρχεται αντιμέτωπος με δυσάρεστα γεγονότα. Οι πιο ταλαντούχοι αριστεροί της εποχής του δεν έβλεπαν ή επέλεγαν να μη δουν τον μοχθηρό χαρακτήρα του σοβιετικού σχεδίου. Αυτός ο αρνητισμός, αυτή η φρίκη τού να έχεις «εχθρούς στα αριστερά σου», δεν έχει φύγει ποτέ από την Αριστερά.

Ο φιλελεύθερος αρνητισμός καταλήγει στο να επαινείται ο Μπάιντεν, ένας υπερήφανος άνθρωπος, επειδή τελειώνει τις προτάσεις του.

(Πηγή: Financial Times)

Το ρωσικό υπουργείο Άμυνας πραγματοποιεί ασκήσεις με τη χρήση αυτοκινούμενων εκτοξευτήρων πυρηνικών πυραύλων

0

Το ρωσικό υπουργείο Άμυνας πραγματοποιεί ασκήσεις με τη χρήση αυτοκινούμενων εκτοξευτήρων πυρηνικών πυραύλων, μετέδωσε σήμερα το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων Interfax επικαλούμενο το ίδιο υπουργείο.

Πληρώματα των πυραυλικών εκτοξευτήρων Yars από δύο μονάδες έχουν κινητοποιηθεί για να μετακινηθούν σε απόσταση 100 χιλιομέτρων και να ασκηθούν στην απόκρυψη στο πεδίο μάχης και στην ανάπτυξη των συστημάτων τους, με περισσότερα πληρώματα να λαμβάνουν μέρος στις ασκήσεις στο μέλλον.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μπάιντεν: Δεν πάω πουθενά

0

«Δεν πάω πουθενά» είπε ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν σε εκδήλωση στον Λευκό Οίκο για τον εορτασμό της 4ης Ιουλίου (Ημέρα της Ανεξαρτησίας στις ΗΠΑ), απογοητεύοντας τους επικριτές του στους κόλπους των Δημοκρατικών που έθεσαν ζήτημα απόσυρσης της υποψηφιότητάς του εξαιτίας της ανησυχητικής εικόνας του στην πρόσφατη τηλεμαχία με τον Ντόναλντ Τραμπ.

Διαβάστε επίσης:

Η απογοητευτική επίδοση του 81χρονου Δημοκρατικού στο ντιμπέιτ με τον 78χρονο Ρεπουμπλικάνο αντίπαλό του στις 27 Ιουνίου είχε ως αποτέλεσμα να μπαίνει στο μικροσκόπιο κάθε δημόσια εμφάνιση του Τζο Μπάιντεν.

Στην εκδήλωση της 4ης Ιουλίου, στον κήπο του Λευκού Οίκου, ο Μπάιντεν εμφανίστηκε με κοστούμι χωρίς γραβάτα και έβγαλε φωτογραφίες με καλεσμένους. «Συνέχισε τον αγώνα», τον παρότρυνε ένας από τους προσκεκλημένους. «Με έχεις καταλάβει, φίλε. Δεν πάω πουθενά», απάντησε ο αμερικανός πρόεδρος.

Με μεγάλο ενδιαφέρον αναμένεται η συνέντευξη που θα παραχωρήσει σήμερα ο πρόεδρος Μπάιντεν στο τηλεοπτικό δίκτυο ABC News και θα μεταδοθεί στις 8 το βράδυ (τοπική ώρα, 3 τα ξημερώματα του Σαββάτου στην Ελλάδα). Σε περίπτωση που αρχίσει να μπερδεύει τα λόγια του ή χάσει ξανά τον ειρμό των σκέψεών του, θεωρείται βέβαιο πως θα βρεθεί ξανά υπό πίεση προκειμένου να εγκαταλείψει την κούρσα για τον Λευκό Οίκο, μόλις τέσσερις μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΦΩΤΟ  EPA/TIERNEY L. CROSS

Θριαμβευτής των βρετανικών εκλογών ο Κιρ Στάρμερ: «H αλλαγή αρχίζει τώρα»

0

«H αλλαγή αρχίζει τώρα», δήλωσε σήμερα ο ηγέτης των Εργατικών Κιρ Στάρμερ σε μία ομιλία του, μετά από τη νίκη του κόμματος του στις βουλευτικές εκλογές, τερματίζοντας τη θητεία των Συντηρητικών στην κυβέρνηση επί 14 έτη.

  Συγχαρητήρια από τον Ρίσι Σούνακ 

Ο πρωθυπουργός της Βρετανίας αναγνώρισε νωρίς το πρωί τη νίκη των Εργατικών στις εκλογές και ενημέρωσε πως επικοινώνησε ήδη με τον Κιρ Στάρμερ για να τον συγχαρεί.

Η πρωθυπουργική θητεία του Σούνακ ολοκληρώνεται με μια βαριά ήττα, καθώς οι Συντηρητικοί καταγράφουν μια από τις χειρότερες επιδόσεις τους από ιδρύσεως του κόμματος. Πρόκειται ουσιαστικά για ολική ανατροπή του εκλογικού σκηνικού σε σύγκριση με το 2019, όταν ο Μπόρις Τζόνσον είχε ευρεία πλειοψηφία στη Βουλή των Κοινοτήτων και ο Τζέρεμι Κόρμπιν είχε οδηγήσει τους Εργατικούς στη χειρότερη επίδοσή τους από το 1935.

Για πρώτη φορά μετά τον Γκόρντον Μπράουν (2007-2010), ο αριθμός 10 της Ντάουνινγκ Στριτ θα έχει ένοικο έναν Εργατικό, τον Κιρ Στάρμερ, ο οποίος οδήγησε το κόμμα του σε θρίαμβο, εξασφαλίζοντας ευρεία πλειοψηφία στο νέο κοινοβούλιο.

To αντιπολιτευτικό Εργατικό Κόμμα στη Βρετανία κερδίζει 326 έδρες στις βουλευτικές εκλογές, μετέδωσε σήμερα το ITV, αφήνοντας να εννοηθεί ότι εξασφαλίζει την πλειοψηφία στο βρετανικό κοινοβούλιο που διαθέτει 650 έδρες.

Το Συντηρητικό Κόμμα καταλαμβάνει 144 έδρες, οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες 58, το Εθνικό Κόμμα Σκωτίας 8, το Reform UK 4 έδρες και τα υπόλοιπα κόμματα 26.

Διαβάστε επίσης: Ο Ρίσι Σούνακ κέρδισε τη βουλευτική έδρα του

Ο Νάιτζελ Φάρατζ εξελέγη βουλευτής ύστερα από επτά αποτυχημένες απόπειρες

«Απόψε οι άνθρωποι εδώ και σε ολόκληρη τη χώρα μίλησαν και είναι έτοιμοι για την αλλαγή», τόνισε ο 61χρονος Στάρμερ απευθυνόμενους σε ψηφοφόρους της εκλογικής του περιφέρειας.

Έπειτα από πέντε συντηρητικούς πρωθυπουργούς, το Brexit, τη λιτότητα, την κρίση της αγοραστικής δύναμης και την επιδείνωση του δημόσιου συστήματος υγείας, οι Βρετανοί ήθελαν να δείξουν τη δυσαρέσκειά τους στις κάλπες και να γυρίσουν σελίδα. Οι Τόρις είχαν μόνο μία φιλοδοξία τις τελευταίες ημέρες της προεκλογικής εκστρατείας: να περιορίσουν το εύρος της ήττας.

ΦΩΤΟ EPA/NEIL HALL

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Politico: Γιατί το «όνειρο του Brexit» έχει τελειώσει -Απέτυχαν οι πρωταγωνιστές του, πήγαν όλοι σπίτι τους

0

Διαδηλωτής κατά του Brexit στο Λονδίνο / Φωτογραφία αρχείου: AP Photo / Alberto Pezzali
04/07/2024  15:47
Το όνειρο του Ηνωμένου Βασιλείου για Brexit είναι νεκρό, γράφει το Politico με αφορμή τις εκλογές στη Βρετανία και το νέο πολιτικό τοπίο που έχει διαμορφωθεί στη χώρα.

Οι Βρετανοί ψηφοφόροι προσέρχονται στις κάλπες σήμερα, Πέμπτη, για τις πρώτες γενικές εκλογές εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης μετά την επίσημη αποχώρηση το 2020. Αλλά, από πολλές απόψεις, το όνειρο του Brexit έχει ήδη πεθάνει. Όλοι οι βασικοί χαρακτήρες του «Vote Leave» (Ψηφίστε αποχώρηση) έχουν εγκαταλείψει την πολιτική σκηνή.

Πέντε χρόνια μετά τη σαρωτική εκλογική του νίκη, ο Μπόρις Τζόνσον είναι εκτός κοινοβουλίου, κερδίζοντας εκατομμύρια από ομιλίες και στήλες εφημερίδων. Ο Μάικλ Γκόουβ προτίμησε να εγκαταλείψει την πολιτική, παρά να υποφέρει στην αντιπολίτευση. Ο Ντόμινικ Κάμινγκς περνάει τον χρόνο του γράφοντας blogs για τον Ντοστογιέφσκι, το TikTok και τη CIA. Οι «αρχιτέκτονες» της αποχώρησης της Βρετανίας από την ΕΕ βλέπουν ότι η χώρα που οραματίστηκαν κατά την εκστρατεία του δημοψηφίσματος του 2016 μοιάζει πιο μακρινή από ποτέ.

Το Brexit δεν έφερε το επιθυμητό αποτέλεσμα
Τα ριζοσπαστικά σχέδια για τη μαζική κατάργηση των κανονισμών της ΕΕ από τα νομοθετικά βιβλία της Βρετανίας έχουν ήδη εγκαταλειφθεί. Τα οφέλη από τις συμφωνίες ελεύθερου εμπορίου (ΣΕΣ) αποδείχθηκαν άπιαστο όνειρο. Οι δημόσιες υπηρεσίες της Βρετανίας, μακριά από την υποσχόμενη ενίσχυση, έχουν σε πολλές περιπτώσεις σχεδόν σταματήσει να λειτουργούν. Ο αριθμός των ανθρώπων που μετακομίζουν στη Βρετανία από το εξωτερικό είναι υψηλότερος από ποτέ…

Δεν είναι αυτό που είχαν στο μυαλό τους οι υποστηρικτές του Brexit.

Το Politico επισημαίνει ότι υπάρχουν πλέον βάσιμοι λόγοι να υποπτεύεται κανείς ότι το όραμα έχει πλέον φτάσει σε οριακό σημείο, πολύ μακριά από αυτό που είχαν στο μυαλό τους οι υποστηρικτές του.

Το Εργατικό Κόμμα του Κιρ Στάρμερ, που φαίνεται να βρίσκεται στα πρόθυρα της κατάκτησης μιας ιστορικής πλειοψηφίας στις εκλογές της 4ης Ιουλίου, έχει δεσμευτεί να αφήσει την τρέχουσα διευθέτηση του Brexit σε μεγάλο βαθμό άθικτη.

Οι ένθερμοι υποστηρικτές της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ, που ήλπιζαν ότι η χώρα τους θα μπορούσε να επανέλθει στην ΕΕ υπό την ηγεσία του, είναι πιθανό να απογοητευτούν. Το σύνθημα των Εργατικών είναι «Κάντε το Brexit να λειτουργήσει».

Όμως και οι «Brexiteers» δεν εμπιστεύονται τον Starmer -έναν σοσιαλδημοκράτη που στο παρελθόν έκανε εκστρατεία για ένα δεύτερο δημοψήφισμα, το οποίο ήλπιζε ότι θα ανέτρεπε το Brexit- να ολοκληρώσει τη δουλειά.

«Τελειωμένο» το όραμα του Brexit
«Φοβάμαι ότι το Εργατικό Κόμμα δεν έχει τα σωστά ένστικτα» δήλωσε ο Στιβ Μπέικερ, ο επί μακρόν επικεφαλής των ευρωσκεπτικιστών βουλευτών των Συντηρητικών στο κοινοβούλιο και σήμερα υπουργός της κυβέρνησης. «Είναι πιθανό να τα κάνει όλα άνω κάτω».

Ο Γκι Φερχόφσταντ, πρώην πρωθυπουργός του Βελγίου, ο οποίος εκπροσώπησε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις συνομιλίες μεταξύ Λονδίνου και Βρυξελλών, πιστεύει ότι η κορύφωση του Brexit έχει ήδη επιτευχθεί, εννοώντας ότι οι Βρετανοί δεν έχουν τίποτα άλλο να περιμένουν από το όραμα όσων το υπερασπίστηκαν.

«Νομίζω ότι όλο και περισσότερο μετά τις εκλογές θα βλέπουμε μια αυξανόμενη πίεση για να επιστρέψουμε βήμα προς βήμα σε μια κατεύθυνση πιο λογικής προσέγγισης», δήλωσε στο Politico.

Ο καλύτερος τρόπος για να τερματιστεί ο πόλεμος του Ισραήλ στη Γάζα

2

Η αναβίωση της αραβικής ειρηνευτικής πρωτοβουλίας θα έλυνε τη σύγκρουση και θα χτίσει μια νέα παλαιστινιακή πραγματικότητα

 

Του Mohammad Shtayyeh

πρωθυπουργού ς της Παλαιστίνης από το 2019 έως το 2024

4 Ιουλίου 2024

Foreign Affairs

Ένα σχολείο που καταστράφηκε από ισραηλινό χτύπημα στο Khan Younis, στη Λωρίδα της Γάζας, Ιούνιος 2024 – Hatem Khaled / Reuters

Μετά από οκτώ μήνες βίαιου πολέμου του Ισραήλ στη Γάζα, οι ΗΠΑ, οι Ευρωπαίοι σύμμαχοί τους και άλλες κορυφαίες παγκόσμιες δυνάμεις έχουν χορτάσει. Μαζί με την αντιμετώπιση ενός φρικτού επιπέδου θανάτων αμάχων – από τα μέσα Ιουνίου, ο ΟΗΕ ανακάλυψε ότι περισσότεροι από 37.000 έχουν σκοτωθεί και 78.000 τραυματίστηκαν στον πόλεμο – ο λαός της Γάζας στερείται τροφής και βασικής υγειονομικής περίθαλψης και λαμβάνει συνεχώς ξεριζώνεται, καθώς όλο και περισσότερο το περίβλημα της λωρίδας εξαφανίζεται. Τα πανεπιστήμια της Γάζας έχουν καταστραφεί και το εκπαιδευτικό της σύστημα έχει καταρρεύσει. Οι μεταδοτικές ασθένειες εξαπλώνονται με ταχείς ρυθμούς και η βρεφική θνησιμότητα έχει εκτοξευθεί στα ύψη. Πουθενά δεν είναι ασφαλές.

Σε μια προσπάθεια να τερματιστεί η βία, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν ανακοίνωσε ένα σχέδιο κατάπαυσης του πυρός και απελευθέρωσης ομήρων που, όπως είπε, έχει εκπονηθεί από μέλη του πολεμικού υπουργικού συμβουλίου του Ισραήλ και θα πρέπει να είναι αποδεκτό και από τις δύο πλευρές. Στις 10 Ιουνίου, το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ενέκρινε το σχέδιο με ψήφους 14–0 με τ. Ωστόσο, παρά αυτή τη σπάνια διεθνή συναίνεση, ο πόλεμος συνεχίζεται. Η Χαμάς δήλωσε ότι χαιρετίζει το σχέδιο καταρχήν και ζήτησε κάποιες διευκρινίσεις προτού εγκρίνει πλήρως. Περισσότερο έκπληξη για πολλούς παρατηρητές είναι η αντίσταση της ίδιας της κυβέρνησης του Ισραήλ στο σχέδιο, παρά το γεγονός ότι η κυβέρνηση Μπάιντεν υποστηρίζει ότι οι όροι της είναι ισραηλινοί.

Στην πραγματικότητα, οι λόγοι για την άρνηση του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου να τερματίσει τον πόλεμο είναι ξεκάθαροι: εάν ασπαζόταν την κατάπαυση του πυρός, ο δεξιός συνασπισμός του θα κατέρρεε και θα αντιμετώπιζε εκλογές που σχεδόν σίγουρα θα έχανε. Σε ένα τέτοιο αποτέλεσμα, πιθανότατα θα αναγκαζόταν επίσης να δικαστεί για κατηγορίες διαφθοράς. Επιπλέον, μια κατάπαυση του πυρός θα ανάγκαζε επίσης τον Νετανιάχου να αντιμετωπίσει αυτό που θα ακολουθήσει και τη δική του αποτυχία να παρουσιάσει ένα βιώσιμο σχέδιο για τη μεταπολεμική Γάζα και τον τρόπο διακυβέρνησης της όπως ζητήθηκε από την Ουάσιγκτον. Αυτό είναι ένα πρόβλημα που το δικό του πολεμικό υπουργικό συμβούλιο έχει επανειλημμένα θέσει. Πράγματι, ήταν η απροθυμία του Νετανιάχου να διατυπώσει ένα τέτοιο σχέδιο που προκάλεσε τις παραιτήσεις, στις 9 Ιουνίου, δύο ηγετικών μελών του πολεμικού του υπουργικού συμβουλίου, του Μπένι Γκαντζ και του Γκάντι Άιζενκοτ , και τώρα έχει διαλύσει πλήρως το πολεμικό υπουργικό συμβούλιο.

Η αποτυχία της ισραηλινής κυβέρνησης να σκεφτεί συνεκτικά για την επίλυση της παλαιστινιο-ισραηλινής σύγκρουσης έχει τεράστιο τίμημα—και όχι μόνο για τους Παλαιστίνιους. Ήδη, το Ισραήλ έχει βρεθεί όλο και πιο απομονωμένο στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, στις δυτικές πρωτεύουσες και στην Ουάσιγκτον. Παρατείνοντας τα δεινά τόσων Παλαιστινίων, θέτει επίσης σε κίνδυνο τις σχέσεις της με τους Άραβες εταίρους. Εν τω μεταξύ, ο πόλεμος, ο οποίος έχει ήδη επεκταθεί στα βόρεια σύνορα του Ισραήλ και στην Ερυθρά Θάλασσα, αποσταθεροποιεί την ευρύτερη Μέση Ανατολή.

Αυτό είναι ιδιαίτερα τραγικό, καθώς η πορεία προς την ειρήνη δεν είναι ούτε δύσκολη ούτε περίπλοκη στην κατανόηση. Στα πέντε χρόνια μου ως Παλαιστίνιος πρωθυπουργός, έμαθα ότι αυτό που απαιτείται είναι θάρρος και συνέπεια, ειδικά από τη διεθνή κοινότητα. Μια διαρκής ειρήνη, που είναι απλώς το πρώτο βήμα οποιουδήποτε μεταπολεμικού σχεδίου για τη Γάζα, πρέπει να ανταποκρίνεται στις εθνικές φιλοδοξίες του παλαιστινιακού λαού. Οποιαδήποτε ρύθμιση διακυβέρνησης πρέπει να σχεδιάζεται και να καθοδηγείται από Παλαιστίνιους αντί να επιβάλλεται από έξω. Πρέπει να αντλήσει ισχυρή υποστήριξη από τις αραβικές χώρες και να λάβει διεθνή υποστήριξη. Και πρέπει να παρέχει μια ενοποιημένη παλαιστινιακή ηγεσία και μια πορεία προς το κράτος, ικανοποιώντας παράλληλα τις ανάγκες ασφαλείας τόσο των Παλαιστινίων όσο και των Ισραηλινών, θέτοντας έτσι τα θεμέλια για την περιφερειακή ειρήνη και ασφάλεια επίσης. Η εκπλήρωση αυτών των απαιτήσεων μπορεί να φαίνεται σαν μια τρομερή πρόκληση, αλλά υπάρχει ήδη ένα πρότυπο για το πώς μπορεί να γίνει: η μακροχρόνια Αραβική Πρωτοβουλία Ειρήνης, η οποία έχει επανειλημμένα επικυρωθεί από κυβερνήσεις σε όλη τη Μέση Ανατολή, καθώς και από κορυφαίες παγκόσμιες δυνάμεις.

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ ΣΑΟΥΔΙΚΗΣ ΑΡΑΒΙΑΣ 

Αν και έχει αναφερθεί ελάχιστα τους τελευταίους μήνες, η Αραβική Ειρηνευτική Πρωτοβουλία προέκυψε από μια κρίση που ήταν από πολλές απόψεις παρόμοια με αυτήν που αντιμετωπίζει η Μέση Ανατολή σήμερα. Στις αρχές του 2002, η διαδικασία που δημιουργήθηκε από τις συμφωνίες του Όσλο το 1993 είχε καταρρεύσει και η περιοχή είχε βυθιστεί σε αναταραχή και βία. Η στρατιωτική απάντηση του Ισραήλ στη δεύτερη Ιντιφάντα είχε οδηγήσει σε έντονες μάχες στη Δυτική Όχθη, με μεγάλους αριθμούς απωλειών από Παλαιστίνιους αμάχους, και οι ΗΠΑ προσπαθούσαν, ανεπιτυχώς, να εξασφαλίσουν κατάπαυση του πυρός. Χιλιάδες Παλαιστίνιοι είχαν σκοτωθεί και περίπου 28.000 τραυματίστηκαν. εκατοντάδες Ισραηλινοί είχαν επίσης χάσει τη ζωή τους. Τραγικά, αντί να επιδιώκει τη συμφιλίωση με τους Παλαιστίνιους γείτονές του, το Ισραήλ άρχισε να χτίζει ένα διαχωριστικό τείχος στη Δυτική Όχθη, που βρίσκεται ως επί το πλείστον εντός του κατεχόμενου παλαιστινιακού εδάφους – ένα εμπόδιο που το Διεθνές Δικαστήριο, σε μια μεταγενέστερη απόφαση του 2004, βρήκε ότι αρνείται στους Παλαιστίνιους το δικαίωμα για την αυτοδιάθεση και άλλα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα και παραβιάζει το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο.

Για να τερματιστεί η αυξανόμενη αιματοχυσία και να λυθούν, μια για πάντα, οι υποκείμενοι παράγοντες της σύγκρουσης, ο διάδοχος του θρόνου της Σαουδικής Αραβίας Αμπντουλάχ πρότεινε μια τολμηρή λύση. Σύμφωνα με το πλαίσιο που παρουσίασε στη σύνοδο κορυφής του Αραβικού Συνδέσμου τον Μάρτιο του 2002, ο αραβικός κόσμος θα έκανε το εξαιρετικό βήμα αναγνώρισης του Ισραήλ εντός των συνόρων του του 1967 – μια πιθανότητα που μέχρι τώρα φαινόταν αδιανόητη – υπό τον όρο ότι το Ισραήλ θα τερματίσει την κατοχή των αραβικών εδαφών και θα αποδεχτεί την ίδρυση ενός κυρίαρχου παλαιστινιακού κράτους στην Ανατολική Ιερουσαλήμ, τη Γάζα και τη Δυτική Όχθη. «Μόνο μέσα στο πλαίσιο της πραγματικής ειρήνης μπορούν να ανθίσουν οι κανονικές σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων της περιοχής και να επιτρέψουν στην περιοχή να επιδιώξει την ανάπτυξη και όχι τον πόλεμο», δήλωσε ο διάδοχος.

Για την υλοποίηση αυτών των στόχων, το σχέδιο ζητούσε από το Ισραήλ να αποσύρει τον στρατό του στα σύνορα που υπήρχαν πριν από τον πόλεμο του Ιουνίου 1967. Ζήτησε επίσης η Ανατολική Ιερουσαλήμ να είναι η πρωτεύουσα του νέου παλαιστινιακού κράτους και οι δύο πλευρές να καταλήξουν σε μια «συμφωνημένη» διευθέτηση του παλαιστινιακού προσφυγικού ζητήματος βάσει της απόφασης 194 του ΟΗΕ. Σε αντάλλαγμα, το σχέδιο θα επέτρεπε την πλήρη ενσωμάτωση του Ισραήλ στην περιοχή και εξομάλυνση με τον αραβικό κόσμο και τέλος στην παλαιστινιο-ισραηλινή σύγκρουση. Για να εφαρμοστούν αυτά τα βήματα και να τεθούν οι βάσεις για ένα παλαιστινιακό κράτος, το σχέδιο απαιτούσε τη σύσταση ειδικής επιτροπής μερικών μελών του Αραβικού Συνδέσμου με την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ρωσίας, του ΟΗΕ και των ΗΠΑ.

Εν μέσω μιας τέτοιας εδραιωμένης σύγκρουσης, ορισμένοι υπέθεσαν ότι θα ήταν δύσκολο να λάβουν ευρεία υποστήριξη για το πλαίσιο της Σαουδικής Αραβίας. Ωστόσο, στη σύνοδο κορυφής της Βηρυτού, το σχέδιο εγκρίθηκε ομόφωνα από όλα τα μέλη του Αραβικού Συνδέσμου, συμπεριλαμβανομένων πολλών κρατών που δεν είχαν αναγνωρίσει ποτέ το Ισραήλ. Το 2003, το σχέδιο —γνωστό τώρα ως Αραβική Πρωτοβουλία Ειρήνης— αναγνωρίστηκε επίσης στον λεγόμενο οδικό χάρτη για την ειρήνη που υποβλήθηκε από κοινού από την Ευρωπαϊκή Ένωση, τη Ρωσία, τον ΟΗΕ και τις ΗΠΑ. Το API εγκρίθηκε εκ νέου στη σύνοδο κορυφής του Αραβικού Συνδέσμου το 2007 στο Ριάντ και έχει κερδίσει επανειλημμένα την υποστήριξη του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας, ο οποίος περιλαμβάνει 57 αραβικά και μουσουλμανικά κράτη, συμπεριλαμβανομένου του Ιράν. Τον Δεκέμβριο του 2017, σε δήλωση που υπέγραψε ο Ιρανός Πρόεδρος Χασάν Ροχανί μεταξύ άλλων ηγετών, ο OIC επιβεβαίωσε την υποστήριξη για μια «λύση δύο κρατών» που ήταν «συνεπής . . . με την Αραβική Ειρηνευτική Πρωτοβουλία του 2002». Έτσι, προσέφερε την προοπτική τερματισμού της σύγκρουσης του Ισραήλ ακόμη και με ορισμένους από τους πιο εδραιωμένους ανταγωνιστές του.

Δυστυχώς, καμία από αυτές τις πολλές εγκρίσεις δεν οδήγησε στην υλοποίηση του σχεδίου. Πρώτον, το API δεν εξετάστηκε ποτέ σοβαρά από την ισραηλινή κυβέρνηση, η οποία δεν δεχόταν καμία πίεση να την αποδεχτεί και η οποία ενθαρρύνθηκε να εκτρέψει τις ειρηνευτικές προτάσεις της από την έλλειψη δέσμευσης των ΗΠΑ. Σε μια προσπάθεια να προωθήσει το API, ο Πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς ζήτησε να δημοσιευτεί το πλήρες κείμενο του σχεδίου στη Haaretz , την ισραηλινή εφημερίδα, σε εβραϊκή μετάφραση, καθώς και στην Washington Post . Όταν ο Αμπάς το ανέφερε με υπερηφάνεια στον Πρόεδρο των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους , ο πρόεδρος αντέδρασε ψύχραιμα και πρότεινε στον Αμπάς να εξοικονομήσει τα χρήματά του.

Όμως, εν μέσω της τρέχουσας καταστροφής στη Γάζα -του πιο καταστροφικού πολέμου και για τις δύο πλευρές εδώ και δεκαετίες- τέτοιου είδους σύρσιμο δεν μπορεί πλέον να σταθεί εμπόδιο. Η Αραβική Ειρηνευτική Πρωτοβουλία παρέχει την πιο πολλά υποσχόμενη βάση για τον τερματισμό του πολέμου με ένα σχέδιο που μπορεί να υποστηριχθεί από όλες τις πλευρές. Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό οι ΗΠΑ να αγκαλιάσουν το πλαίσιο API και να συνεργαστούν με άλλους εταίρους για να εξασφαλίσουν την εφαρμογή του. Αυτό θα μπορούσε να γίνει μέσω διεθνούς διάσκεψης σε συνεργασία με τη Σαουδική Αραβία και τις σχετικές αραβικές χώρες. Εάν η Ουάσιγκτον εγκρίνει σθεναρά ένα τέτοιο σχέδιο με την ισχυρή υποστήριξη κορυφαίων αραβικών κρατών και διεθνών συμμάχων, θα είναι πολύ δύσκολο για το Ισραήλ να το απορρίψει χωρίς έλεγχο. Επιπλέον, σε μια εποχή που η κυβέρνηση Μπάιντεν είναι απελπισμένη για μια σημαντική πρόοδο στην ομαλοποίηση της Σαουδικής Αραβίας και του Ισραήλ, οι Σαουδάραβες αναζητούν ένα τέλος στην ισραηλινο-παλαιστινιακή σύγκρουση, οι Παλαιστίνιοι λαχταρούν την αυτοδιάθεση και οι Ισραηλινοί επιδιώκουν να αποκαταστήσουν την ασφάλειά τους με στην περιοχή, το API είναι ένα win-win για όλους.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΕΞΟΥΣΙΑ, ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΕΥΘΥΝΗ

 Για να κατανοήσουμε πώς η προσέγγιση API θα μπορούσε να τερματίσει την τρέχουσα κρίση, είναι απαραίτητο να εξεταστούν οι προϋποθέσεις για αποτελεσματική διακυβέρνηση που θα επέτρεπε. Η παλαιστινιακή κυβέρνηση έχει παρεμποδιστεί από την επέκταση των ισραηλινών οικισμών και την απαλλοτρίωση γης. την υπονόμευση της δημοσιονομικής βιωσιμότητάς του· περιορισμοί στην κυκλοφορία των Παλαιστινίων και στην πρόσβαση στους φυσικούς πόρους και τις αγορές τους· καθημερινές στρατιωτικές εισβολές σε παλαιστινιακές πόλεις και προσφυγικούς καταυλισμούς· και την έλλειψη κυριαρχίας των Παλαιστινίων και την αποτροπή των Παλαιστινίων στην Ανατολική Ιερουσαλήμ να ψηφίσουν στις παλαιστινιακές βουλευτικές εκλογές, να κάνουν εκστρατεία ή να διεκδικήσουν αξιώματα.

Ωστόσο, με την πλήρη υποστήριξη του αραβικού κόσμου καθώς και την αναγνώριση της παλαιστινιακής κυριαρχίας από το Ισραήλ, η Παλαιστινιακή Αρχή θα μπορούσε να διαχειριστεί τις υποθέσεις του παλαιστινιακού λαού με δραματικά πιο αποτελεσματικό τρόπο. Θα είχε τον πλήρη έλεγχο και θα ήταν πλήρως υπόλογο σε ένα εκλεγμένο Παλαιστινιακό Νομοθετικό Συμβούλιο. Υποστηριζόμενο από την ομαλοποίηση μεταξύ του Ισραήλ και ολόκληρης της περιοχής, το πλαίσιο API θα προσφέρει επίσης εγγυήσεις ασφάλειας στο Ισραήλ μέσω μιας παρουσίας ασφάλειας τρίτου μέρους για μια συγκεκριμένη περίοδο. Η Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, με τη σειρά της, θα πρέπει να δεσμεύσει όλες τις παλαιστινιακές πολιτικές φατρίες για να αποδεχτούν το σχέδιο, συμπεριλαμβανομένης της Χαμάς και της Παλαιστινιακής Ισλαμικής Τζιχάντ.

Το κρίσιμο είναι ότι η μεταπολεμική διοίκηση της Γάζας και της Δυτικής Όχθης θα πρέπει να ενοποιηθούν. Πρέπει να υπάρχει μια ενιαία, χωρίς αποκλεισμούς παλαιστινιακή κυβέρνηση υπεύθυνη για όλα τα παλαιστινιακά εδάφη. Η Παλαιστινιακή Αρχή δεν θα αναλάβει την ευθύνη για τη Γάζα κατ’ εντολή της ισραηλινής κυβέρνησης. Αλλά θα το έκανε ως μέρος μιας συνολικής συμφωνίας που υποστηρίζεται από τη διεθνή κοινότητα και τις κύριες αραβικές χώρες. Σε ένα τέτοιο σενάριο, η παλαιστινιακή ηγεσία θα πρέπει να διαβουλεύεται με όλους τους παλαιστίνιους ενδιαφερόμενους φορείς, συμπεριλαμβανομένων των πολιτικών οργανώσεων και των θεσμών της κοινωνίας των πολιτών, για να διασφαλίσει ότι οποιαδήποτε τέτοια κυβέρνηση είναι αποδεκτή από την ευρύτερη δυνατή εκλογική περιφέρεια.

Η πρώτη προτεραιότητα του σχεδίου πρέπει να είναι η παροχή ασφάλειας και η διασφάλιση της ειρήνης, έτσι ώστε οι Παλαιστίνιοι και οι διεθνείς δωρητές να μπορέσουν να ξεκινήσουν το επείγον έργο ανακούφισης και ανοικοδόμησης στη Γάζα. Οποιεσδήποτε νέες ρυθμίσεις ασφαλείας θα πρέπει να εφαρμοστούν με τη βοήθεια Αράβων και διεθνών εταίρων. Κατά τη διάρκεια της θητείας μου ως πρωθυπουργού, υπήρχε ολοένα και μεγαλύτερη αναγνώριση ότι ο παλαιστινιακός τομέας ασφάλειας χρειαζόταν σοβαρές μεταρρυθμίσεις και αναδιάρθρωση. Ωστόσο, για να εφαρμόσει αυτές τις μεταρρυθμίσεις, η Παλαιστινιακή Αρχή χρειαζόταν ισχυρή διεθνή και αραβική υποστήριξη, η οποία παραδόθηκε μόνο εν μέρει. Ταυτόχρονα, το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, στο οποίο η παλαιστινιακή ηγεσία έχει παραχωρήσει πλήρη δικαιοδοσία για εγκλήματα που διαπράχθηκαν στο παλαιστινιακό έδαφος, πρέπει να φέρει ενώπιον της δικαιοσύνης τους υπεύθυνους για εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας ή η ατιμωρησία θα συνεχίσει να επικρατεί.

Δεδομένης της ασυμμετρίας ισχύος μεταξύ των Ισραηλινών και των Παλαιστινίων, η πρόοδος στην οικοδόμηση ενός βιώσιμου παλαιστινιακού κράτους θα απαιτήσει την ισχυρή επίβλεψη ενός επιβλητικού, ισότιμου μεσολαβητή. Μόνο ο ΟΗΕ, με την υποστήριξη των μεγάλων παγκόσμιων δυνάμεων, μπορούν να εκπληρώσουν αυτόν τον ρόλο. Θα πρέπει να διοριστεί ένας απεσταλμένος για την ειρήνη για να εργαστεί για την προετοιμασία μιας διεθνούς ειρηνευτικής διάσκεψης για να εξασφαλίσει την εφαρμογή του σχεδίου. Σε περίπτωση αδιεξόδου μεταξύ των δύο πλευρών —για παράδειγμα για θέματα που αφορούν την ασφάλεια ή την πρόσβαση στα σημεία εισόδου των συνόρων— αυτός ο διαμεσολαβητής πρέπει να επιβάλλει την απόλυτη εξουσία.

Για την επίβλεψη της διαδικασίας, μια δύναμη προστασίας του ΟΗΕ θα πρέπει να αναπτυχθεί σε όλα τα παλαιστινιακά εδάφη για να προστατεύσει τον παλαιστινιακό λαό και να διαβεβαιώσει το Ισραήλ ότι ικανοποιούνται οι νόμιμες ανησυχίες του για την ασφάλεια, αφενός, και για να επιβλέπει την παλαιστινιακή μετάβαση προς το κράτος, αφετέρου. Μόλις όλα τα μέρη του σχεδίου συμφωνήσουν σε αυτές τις αρχές και καθορίσουν ένα σταθερό χρονοδιάγραμμα για την εφαρμογή τους, μπορούν να ξεκινήσουν τις δύσκολες διαπραγματεύσεις για τα λεγόμενα ζητήματα τελικού καθεστώτος, συμπεριλαμβανομένου του καθεστώτος της Ιερουσαλήμ, των ισραηλινών εποικισμών, των συνόρων, της ασφάλειας, των δικαιωμάτων του νερού. , την ελευθερία των Παλαιστινίων κρατουμένων και την προσφυγική κατάσταση.

Τελικά, μόνο ελεύθερες και δίκαιες εκλογές μπορούν να σβήσουν τη δίψα των Παλαιστινίων για δημοκρατία. Ως γενικός γραμματέας της Παλαιστινιακής Κεντρικής Εκλογικής Επιτροπής από το 1995 έως το 1998, ήμουν υπεύθυνος για μια διεθνώς αξιόπιστη εκλογική διαδικασία. Γνωρίζω ποιες προϋποθέσεις πρέπει να πληρούνται για να υπάρχει νομικά και δημοκρατικά υγιής ψήφος. Εάν υπάρχει θέληση, οι εκλογές μπορούν να γίνουν ακόμα και όταν οι δρόμοι είναι ακόμα γεμάτοι με τα ερείπια του πολέμου. Ως εκ τούτου, οι γενικές εκλογές υπό τη διεθνή αιγίδα θα πρέπει να διεξαχθούν το συντομότερο δυνατό. Αυτό θα απαιτήσει, μεταξύ άλλων, την απελευθέρωση όλων των Παλαιστινίων πολιτικών κρατουμένων και τη δημιουργία ενός ελεύθερου και πλήρως ευνοϊκού δημοκρατικού πολιτικού περιβάλλοντος. Όλοι οι Παλαιστίνιοι, συμπεριλαμβανομένων εκείνων στην Ιερουσαλήμ, πρέπει να έχουν την ευκαιρία να συμμετάσχουν στις εκλογές, τόσο ως ψηφοφόροι όσο και ως υποψήφιοι. Τα αποτελέσματα των εκλογών πρέπει να αναγνωρίζονται και να υποστηρίζονται διεθνώς.

ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ 

Εκτός από την προετοιμασία του δρόμου για την ίδρυση παλαιστινιακού κράτους, ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο ειρήνης θα έδινε στους διεθνείς παράγοντες άμεσο μερίδιο στην ανοικοδόμηση και την ανάπτυξη της Γάζας και της Δυτικής Όχθης. Προς το παρόν, η Γάζα έχει καταστραφεί και η Δυτική Όχθη έχει υποστεί σοβαρή εξαθλίωση. Το κόστος της ανακατασκευής θα είναι τεράστιο. Επιπλέον, δεδομένης της πρόσφατης εμπειρίας, οι δωρητές θα είναι επιφυλακτικοί σχετικά με τη χρηματοδότηση ενός Σχεδίου Μάρσαλ για τη Γάζα, εκτός εάν είναι βέβαιοι ότι το υποκείμενο πολιτικό αδιέξοδο έχει αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά.

Ένα πλεονέκτημα είναι ότι η ΠΑ έχει ήδη παρουσία στη Γάζα . Παρά τις βαθιές διαφωνίες με τη Χαμάς, η Παλαιστινιακή Αρχή εμπλέκεται από καιρό στην κοινωνική, οικονομική και διοικητική ζωή της λωρίδας. Η κυβέρνηση που ηγήθηκα μέχρι τις αρχές του 2024, για παράδειγμα, ανέθεσε σε καθένα από τα υπουργεία και άλλα ιδρύματα της Παλαιστινιακής Αρχής να προβούν σε λεπτομερή αξιολόγηση των αναγκών των πολιτών που προέκυψαν από τον πόλεμο του Ισραήλ. Αυτό το έργο βρίσκεται σε εξέλιξη και παρέχει μια βάση για τον σχεδιασμό για την ανοικοδόμηση της Γάζας μαζί με την Παγκόσμια Τράπεζα και τις σχετικές υπηρεσίες του ΟΗΕ.

 Η Αραβική Ειρηνευτική Πρωτοβουλία θα τερματίσει τη σύγκρουση του Ισραήλ ακόμη και με εδραιωμένους ανταγωνιστές.

 Ωστόσο, για να επιτύχουν αυτές οι προσπάθειες, η ΠΑ πρέπει να έχει την ευθύνη για την υλοποίησή τους με την υποστήριξη περιφερειακών και άλλων διεθνών εταίρων. Η Παλαιστινιακή Αρχή έχει συσσωρεύσει πλούτο εμπειρίας δουλεύοντας με πολυμερείς και διμερείς δωρητές—έχοντας επίβλεψη εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων σε επενδύσεις σε έργα υποδομής τόσο στη Γάζα όσο και στη Δυτική Όχθη με διαφανή τρόπο. Μεταξύ αυτών είναι ο δρόμος Salah al-Din στη Γάζα. συστήματα αποχέτευσης, μονάδες αφαλάτωσης και πολλαπλά νοσοκομεία. στεγαστικά έργα που χρηματοδοτούνται από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα· εκατοντάδες σχολεία που χρηματοδοτούνται από τη Σαουδική Αραβία, το Κουβέιτ, τη Γαλλία, την Ιαπωνία, τη Νορβηγία, τη Σουηδία και την Ισλαμική Τράπεζα Ανάπτυξης. ενεργειακά έργα που χρηματοδοτούνται από την Παγκόσμια Τράπεζα· πολιτιστικά κοινοτικά κέντρα που υποστηρίζονται από την Κίνα, την Ινδία και την Ιαπωνία· και έργα τεχνικής βοήθειας που υποστηρίζονται από την Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Αρκετός αριθμός από αυτά τα έργα υλοποιήθηκαν υπό την επίβλεψή μου μέσω του Παλαιστινιακού Οικονομικού Συμβουλίου για την Ανάπτυξη και την Ανασυγκρότηση, το οποίο διεύθυνα πριν διοριστώ πρωθυπουργός. Άλλα έργα διεξήχθησαν από ιδρύματα της ΠΑ, καθώς και μέσω της δέσμευσης των υπηρεσιών του ΟΗΕ. Αυτή η ισχυρή παράδοση διεθνούς βοήθειας, ωστόσο, αμαυρώθηκε τους τελευταίους μήνες. Όπως έχει σημειωθεί ευρέως, οι ισραηλινοί αβάσιμοι ισχυρισμοί κατά της Υπηρεσίας Αρωγής και Έργων του ΟΗΕ για τους Παλαιστίνιους Πρόσφυγες – UNRWA, η υπηρεσία που παρέχει εδώ και καιρό ουσιαστική υποστήριξη για την εκπαίδευση, την υγεία και την ανθρώπινη ανάπτυξη στη Γάζα – οδήγησαν σε αναστολή της χρηματοδότησης του οργανισμού από πολλούς δωρητές. Αλλά ακόμη και πριν από αυτό, ορισμένες κυβερνήσεις χορηγών είχαν μειώσει τη βοήθειά τους, εγείροντας σοβαρά ερωτήματα σχετικά με τη δέσμευσή τους.

Δεδομένου ότι καμία άλλη οργάνωση δεν είναι εξοπλισμένη για να αναλάβει τις εκτεταμένες δραστηριότητες και υπηρεσίες που υποστηρίζει η UNRWA και τις ακραίες δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τώρα οι διεθνείς μη κυβερνητικές οργανώσεις που προσπαθούν να δράσουν στη Γάζα κατά τη διάρκεια του πολέμου, οι χορηγοί που ανέστειλαν τη χρηματοδότησή τους αφήνουν τους Παλαιστίνιους σε χλωρό κλαρί. μια στιγμή της μεγαλύτερης τους ανάγκης. Τον Απρίλιο, μια εξωτερική έρευνα του ΟΗΕ για την UNRWA διαπίστωσε ότι η υπηρεσία διέθετε μηχανισμούς για να διασφαλίσει την ουδετερότητα και ότι δεν υπήρχαν αποδεικτικά στοιχεία για τους ισραηλινούς ισχυρισμούς ότι «σημαντικός αριθμός» του προσωπικού της υπηρεσίας ήταν μέλη τρομοκρατικών οργανώσεων. Με απλά λόγια, δεν υπάρχει εύλογη εναλλακτική λύση στην UNRWA και πρέπει να χρηματοδοτηθεί πλήρως από περιφερειακούς και διεθνείς εταίρους.

Ο ΜΟΝΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΜΠΡΟΣΤΑ 

Η Παλαιστινιακή Αρχή αναγνωρίζει ότι πρέπει να προβεί σε σημαντικές μεταρρυθμίσεις και αναζωογόνηση. Δεδομένων των εργαλείων και της διεθνούς υποστήριξης για να γίνει αυτό, θα μπορούσε να οικοδομήσει μια καλύτερη, πιο αποτελεσματική διοίκηση που θα είναι πλήρως υπόλογη στον παλαιστινιακό λαό. Ως πρωθυπουργός, παρουσίασα ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων στη διεθνή διάσκεψη χορηγών που πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες τον Μάιο του 2022, η οποία έγινε δεκτή από τις περισσότερες αντιπροσωπείες. Αλλά αντί να απαιτούν πότε οι Παλαιστίνιοι θα τακτοποιήσουν το σπίτι τους, οι διπλωμάτες και οι σχολιαστές θα πρέπει να επικεντρωθούν σε ένα πιο επείγον ζήτημα που πρέπει να συμβεί πρώτα: τον τερματισμό του πολέμου στη Γάζα και τις συνεχιζόμενες καταπατήσεις του Ισραήλ στη Δυτική Όχθη. Ο παλαιστινιακός λαός δεν μπορεί να έχει εμπιστοσύνη σε καμία πολιτική πρωτοβουλία εάν οι ηγέτες του δεν είναι σε θέση να ασκήσουν την πλήρη διοικητική εξουσία που απαιτείται για να παρέχουν ένα ελάχιστο επίπεδο ελπίδας για ένα καλύτερο αύριο, ασφάλεια και οικονομική ευημερία. Οι Παλαιστίνιοι λαχταρούν και απαιτούν περισσότερα από τους ηγέτες τους, αλλά η οργή τους δικαίως στρέφεται στο Ισραήλ, τη δύναμη κατοχής.

Σε κάθε βιώσιμη ειρήνη, η Παλαιστινιακή Αρχή πρέπει να έχει τη δυνατότητα να λειτουργεί ως εθνική οντότητα και όχι ως απλή υπηρεσία ασφαλείας υπό την ευθύνη της ισραηλινής κυβέρνησης. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οποιεσδήποτε ρυθμίσεις της «επόμενης ημέρας» πρέπει να αφορούν όλα τα παλαιστινιακά εδάφη και όχι μόνο τη Γάζα. Αυτή είναι ακριβώς η προσέγγιση που θα ακολουθούσε η Αραβική Ειρηνευτική Πρωτοβουλία. Για να ξεκινήσει ένα τέτοιο ολοκληρωμένο σχέδιο, θα πρέπει να συγκληθεί διεθνής διάσκεψη από τα ΟΗΕ με την πλήρη υποστήριξη του Συμβουλίου Ασφαλείας για να καθοριστεί ένα σχέδιο εφαρμογής για τον τερματισμό της ισραηλινής κατοχής των παλαιστινιακών εδαφών που ξεκίνησε μετά τον πόλεμο του 1967. Πρέπει να αντιμετωπίσει όλα τα ζητήματα τελικού καθεστώτος κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων και να διευθετήσει μια νέα σχέση μεταξύ των Ισραηλινών και των Παλαιστινίων με βάση την αρχή της παλαιστινιακής κυριαρχίας.

Τίποτα από αυτά δεν θα είναι εύκολο. Αλλά με μια ανανεωμένη δημοκρατική εντολή που υποστηρίζεται από τους παγκόσμιους ηγέτες και θα υποστηρίζεται από ολόκληρη την περιοχή, η νέα παλαιστινιακή κυβέρνηση θα είναι σε θέση να επιφέρει μια αναγέννηση της παλαιστινιακής ζωής. Θα μπορούσε να αναλάβει τα επείγοντα καθήκοντα της ανοικοδόμησης καταφυγίων, εγκαταστάσεων υγείας και εκπαίδευσης, αναζωογόνηση της κατεστραμμένης παλαιστινιακής οικονομίας,  και θέτοντας γερά θεμέλια για μελλοντική ανάπτυξη. Αξίζει να υπογραμμιστεί ότι 145 από τα 193 μέλη του ΟΗΕ έχουν αναγνωρίσει επίσημα το παλαιστινιακό κράτος. Είναι καιρός ο κόσμος να το κάνει επιτέλους βιώσιμη πραγματικότητα. Η ώρα για επίλυση του παλαιστινιακού ζητήματος είναι τώρα.

Η 7η Οκτωβρίου 2023 δεν ήταν η αρχή της παλαιστινιο-ισραηλινής σύγκρουσης, αλλά μάλλον το τρομερό αποτέλεσμα μιας σύγκρουσης που είχε ήδη ξεκινήσει εδώ και 76 χρόνια. Αυτή τη φορά η σπίθα ήταν στη Γάζα. την επόμενη φορά θα μπορούσε να είναι στη Δυτική Όχθη. Η επακόλουθη επίθεση από το Ισραήλ απειλεί με τη σειρά της να δημιουργήσει περισσότερη αποκρουστική βία στο μέλλον και επίσης να απομονώσει περαιτέρω το Ισραήλ από τους περιφερειακούς εταίρους από τους οποίους εξαρτάται η μακροπρόθεσμη ασφάλειά του. Ο μόνος τρόπος για να τερματιστεί αυτή η δυστυχία είναι να αντιμετωπιστεί η ουσία του προβλήματος: η κατοχή των παλαιστινιακών εδαφών από το Ισραήλ, η άδικη μεταχείριση των Παλαιστινίων και η άρνησή του να δώσει στους Παλαιστίνιους μια πραγματική ευκαιρία να οικοδομήσουν ένα δικό τους κράτος.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ MOHAMMAD SHTAYYEH

 Περισσότερα:

Ισραήλ Παλαιστινιακά Εδάφη Πολιτική & Κοινωνία Ασφάλεια Άμυνα & Στρατιωτική

Foreign Affairs

 

Ομ. Ταχμαζίδης: πόσους υποψηφίους προέδρους αντέχει ένα κόμμα;

0

 

Κείμενο: Όμηρος Ταχμαζίδης

ΣΤΟ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ της ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗΣ συμπεριλάβαμε μια διάταξη σύμφωνα με την οποία υποψήφιος/α στις εθνικές εκλογές δύναται να είναι και άλλο πρόσωπο πέραν του προέδρου του κόμματος. Κάποιος ή κάποια που θα όριζε με απόφασή του το συνέδριο του κόμματος. Με αυτή την καταστατική δυνατότητα ο πρόεδρος του κόμματος, σε κάποιες ιδιαίτερες συνθήκες, καλή ώρα όπως τώρα στο ΠΑ.ΣΟ.Κ., παραμένει στη θέση του και επικεφαλής του ψηφοδελτίου για την πρωθυπουργία ορίζεται άλλο πρόσωπο.

Μια τέτοια δικλείδα ασφαλείας δεν υπάρχει στο καταστατικό του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και σε συνάρτηση με την απευθείας εκλογή του προέδρου από ένα αδιευκρίνιστο σώμα ψηφοφόρων δημιουργούν την χαώδη και διαλυτική κατάσταση που παρακολουθούμε αυτή την περίοδο.

Ο κομματικός φορέας είναι αναγκασμένος να οπισθοβατεί στο ολισθηρό έδαφος ενός άτυπο εσωκομματικού εμφυλίου πολέμου διαφόρων  μικροηγεμόνων, οι οποίοι θέτουν υποψηφιότητα παρακινούμενοι καταναγκαστικά από την αγωνία για την επίπλευσή τους την επόμενη ημέρα. Δεν πρόκειται δηλαδή μόνο για υποψηφιότητες με αρχηγικές  βλέψεις και προγραμματικούς στόχους, αλλά για φαινόμενα ανασφάλειας απέναντι στο ενδεχόμενο απώλειας συμβολικού κεφαλαίου στην όποια άτυπη “επετηρίδα” των κομματικών συσχετισμών και μηχανισμών. Αυτή η αγωνία τόσο πολλών ατόμων, που εκφράζεται από την πληθώρα των υποψηφιοτήτων, φανερώνει την προβληματική κατάσταση και την ασυνταξία που υπάρχει στο χώρο του στελεχικού δυναμικού του συγκεκριμένου κόμματος.

Πόσες υποψηφιότητες αντέχει, υπό κανονικές συνθήκες, ένας πολιτικός φορέας της σημερινής δυναμικότητας του ΠΑ.ΣΟ.Κ.;

Δύο, το πολύ. Από μόνη της η πανσπερμία υποψηφιοτήτων δηλώνει ότι δεν υπάρχει ένας συνεκτικός ιδεολογικός και οργανωτικός πυρήνας με κινηματικό αφήγημα και επεξεργασμένη στρατηγική για την ανάκτηση της ηγεμονίας στο πολιτικό γίγνεσθαι της χώρας. Για αυτό και υπερτονίζεται ο ρόλος του υποτιθέμενου ικανού ηγέτη που θα μπορέσει να κατανικήσει τον Κυρ. Μητσοτάκη.

Εμείς οι σοσιαλιστές δεν τρέφουμε καμία ψευδαίσθηση πως εάν το ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν ακολουθήσει διαδικασίες δημοκρατικής ανασυγκρότησης του, δεν προσδιορίσει τον πολιτικό και ιδεολογικό προσανατολισμό του, με όλες τις αντιθέσεις και αντιπαραθέσεις που θα υπάρξουν – ένα δημοκρατικό κόμμα αρχών ζει και αναπνέει μέσα στην ατμόσφαιρα των παραγωγικών συγκρούσεων – η εκλογή νέου αρχηγού, ανδρός ή γυναίκας, ελάχιστα θα συμβάλλει στην ηγεμονική επάνοδο των δυνάμεων της προόδου στο πολιτικό προσκήνιο.

Με παλιές αντιλήψεις και πρακτικές δεν κτίζονται κόμματα εξουσίας που φιλοδοξούν να αλλάξουν κάτι στον τόπο. Ένας πρόεδρος που  θα προέλθει από ένα πολτό περιστασιακών ψηφοφόρων και όχι από υπαρκτά και ενεργά μέλη ενός κόμματος θα βαρύνεται από τα απολίτικα χαρακτηριστικά αυτής της εκλογής. Η εκλογή προέδρου δεν είναι ευκαιρία για να κάνουν πασαρέλα στη δημοσιότητα και να εκθεατρίζουν τους φόβους ή τις μωροφιλοδοξίες τους διάφορα πρόσωπα. Κανείς δεν δικαιούται σε ένα δημοκρατικό φορέα να ισοπεδώσει την ιδιότητα του μέλους μέσα από την πολτοποίησή της με πρόφαση την άμεση εκλογή από ένα ευρύτερο σώμα άσχετων με το κόμμα πολιτών. Η πολτοποίηση της πολιτικής διεργασίας μέσω της άμεσης εκλογής προέδρου οδηγεί και στην πανσπερμία των υποψηφιοτήτων, αλλά και της χειραγώγησης της δημοσιότητας μέσω της κατευθυνόμενης “ονοματολογίας” και των δημοσκοπήσεων.

Από αυτή την τοξική συνθήκη δεν πρόκειται να προκύψει πρόεδρος, γυναίκα ή άνδρας, που να μην αμφισβητηθεί από την επόμενη ημέρα της εκλογής του. Οι λόγοι είναι πολλοί και δεν χρειάζεται να παρατεθούν. Κακό θα κάνει μια απαρίθμηση ενδεχομένων και, αυτή τη στιγμή και υπό αυτές τις συνθήκες, δε θα συνετίσει κανέναν και καμία.

Εδώ να προσθέσω και την αυτοκαταστροφική τάση των ηγετικών κύκλων του ΠΑ.ΣΟ.Κ. να επικαλείται κάθε στέλεχός του και ένα διαφορετικό σημείο αναφοράς από το παρελθόν του κόμματος. Αυτό που χρειάζεται η χώρα και ο προοδευτικός χώρος είναι ένα κεντρικό σημείο αναφοράς, από την ιστορία της μεταπολίτευσης, που θα σηματοδοτεί θετικά την έννοια της πολιτικής.

Και αυτό είναι η πρώτη περίοδος διακυβέρνησης της χώρας από το ΠΑΣΟΚ με τον Ανδρέα Παπανδρέου ως πρωθυπουργό.

Επίσης θα πρέπει να γίνει σαφές στο αδιευκρίνιστο εκλογικό σώμα που θα κληθεί να επιλέξει μέσα από την πανσπερμία των υποψηφίων, ότι κανείς από όλους και όλες, υπό αυτές τις συνθήκες και αυτά τα πολιτικά προτάγματα, δεν μπορεί να νικήσει την (Ακρο)Δεξιά και τον Κυρ. Μητσοτάκη.

Για τρεις λόγους και μιλώντας κάπως γενικά: Ο πρώτος διότι και ο νέος πρόεδρος δε θα διαθέτει ισχυρή κομματική βάση και εσωκομματική αποδοχή. Και αυτός ή αυτή θα είναι, ευθύς εξαρχής, υπό τη διαρκή δημοσκοπική επιτήρηση και σε κατάσταση αναμονής.

Ο δεύτερος και κυριότερος, διότι το κόμμα δε διαθέτει στρατηγική ηγεμονίας, συνολικό αφήγημα και συνεκτικό πρόγραμμα. (Και ας βαυκαλίζονται διάφορα στελέχη του για το αντίθετο, θυμίζοντας – οι παλιότεροι γνωρίζουν – την ηττοπαθή νοοτροπία του “ανανεωτικού” ΚΚΕ (εσωτερικού) που έκανε την τρίχα τριχιά για να δικαιολογήσει την αποξένωσή του από τον λαϊκό κόσμο και, τελικώς, αντέδρασε με πολιτική μνησικακία και οι ηγέτες του παγίδευσαν μεθοδευμένα και συστηματικά το λαϊκό κόσμο της κομμουνιστικής Αριστεράς στη συμμαχία με την Δεξιά και τον “αποστάτη” – χρησιμοποιώ τον όρο με την σημασία που καταγράφετε στη συλλογική μνήμη του δημοκρατικού κόσμου της χώρας- Κώστα Μητσοτάκη.)

Ο τρίτος είναι η αδυναμία, σε σχέση και με τον δεύτερο, να επιβληθεί το ΠΑ.ΣΟ.Κ. στον ευρύτερο δημοκρατικό προοδευτικό χώρο και να υπερβεί την “ασυμμετρία” που συνεχίζει να δημιουργεί ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. στα πολιτικά πράγματα της χώρας.

Το ΠΑΣΟΚ συνεχίζει να είναι λαϊκό, αλλά παραμένει συντηρητικό, δηλώνει σοσιαλδημοκρατικό, αλλά αγνοεί την δημοκρατική λειτουργία των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων, είναι κόμμα του κόσμου της εργασίας, αλλά αποστρέφεται την οργανική του σχέση με το σ.κ., είναι κόμμα προοδευτικό, αλλά βρίσκεται μακριά από τα κρίσιμα επίδικα που προσδιορίζουν τις ευαισθησίες και τις αντιλήψεις των νεότερων γενιών.

Εν τέλει, το ΠΑΣΟΚ έχει πρόβλημα “ταυτότητας”. Αποφεύγω να χρησιμοποιώ τον όρο – θεωρώ ότι πρόκειται για μια ακόμη εκδοχή “πλαστικής λέξης” – αλλά τον επιστρατεύω εδώ προς χάριν της ευκολότερης συνεννοήσεως και κατανοήσεως των γραφομένων μου.

Πόσους υποψήφιους αρχηγούς αντέχει ένα κόμμα; Απεριόριστους, όταν οι υποψηφιότητες προέρχονται από φοβίες ή τη ματαιοδοξία διαφόρων ατόμων. Αλλά κάπως έτσι (εξ)ευτελίζονται και οι θεσμοί.

Και τα κόμματα είναι θεσμοί της Ελληνικής Δημοκρατίας. Για αυτό, εμείς οι σοσιαλιστές, ασχολούμαστε και “συμπάσχουμε” με όσα βλέπουμε να διαδραματίζονται, όλη αυτή την περίοδο μετά τις ευρωεκλογές, στον συγκεκριμένο όμορο πολιτικό χώρο. Και, φυσικά, όχι διότι μας ενδιαφέρει πολιτικά μόνο ο συγκεκριμένος, αλλά και ο ευρύτερος προοδευτικός χώρος.

Μας ενδιαφέρει η συνεργασία που ξεκινήσαμε ως ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ με το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ. Αρχικώς στις εκλογές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, στις περιφέρειες Δυτικής Μακεδονίας (υποψηφιότητα της ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΖΕΜΠΙΛΙΑΔΟΥ, που υποστηρίχτηκε επίσης από το ΠΑΣΟΚ και τον ΣΥΡΙΖΑ!) και Κεντρικής Μακεδονίας (υποψήφιος ο  ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΑΣΤΕΡΓΙΟΥ του ΠΑ.ΣΟ.Κ.).

Και, προσφάτως, με την υποψηφιότητα του ΓΡΗΓΟΡΗ ΖΑΡΩΤΙΑΔΗ, καθηγητή Οικονομικών και προέδρου της ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗΣ με το ευρωψηφοδέλτιο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στις εκλογές για την ανάδειξη των μελών του νέου ευρωπαϊκού κοινοβουλίου.

Τιμήσαμε και τιμούμε τις συνεργασίες, αλλά οι σύντροφοι στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. θα πρέπει να γνωρίζουν ότι οι πολιτικές συμπλεύσεις δεν είναι α λα καρτ…

Ο Όμηρος Ταχμαζίδης είναι οργανωτικός γραμματέας της ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗΣ (www.sopro.gr)