Απάντηση στην πρόσκληση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για συνάντηση σε επίπεδο κορυφής έδωσε ο πρόεδρος της Συρίας, Μπασάρ αλ ‘Ασαντ, την ώρα που η Ελλάδα εξακολουθεί να …απέχει από τη Συρία.
Επικαλούμενα το Συριακό Αραβικό Πρακτορείο Ειδήσεων (SANA), τουρκικά μέσα ενημέρωσης σημειώνουν ότιο Μπασάρ αλ ‘Ασαντ απάντησε σε ερώτηση σχετικά με το αίτημα του Τούρκου προέδρου για συνάντηση μαζί του, μετά την άσκηση του εκλογικού του δικαιώματος, στις εκλογές για το Λαϊκό Συμβούλιο της Συρίας.
Σύμφωνα με το τουρκικό τηλεοπτικό δίκτυο NTV και την τουρκική έκδοση του Euronews, ο Σύρος πρόεδρος δήλωσε ότι θα μπορούσε να συναντηθεί με τον πρόεδρο Ερντογάν, υπό την προϋπόθεση ότι θα πρέπει να βρίσκεται στην ατζέντα η απόσυρση των τουρκικών στρατευμάτων από τη Συρία. Σε βίντεο που ανήρτησε η κυβέρνηση της Δαμασκού στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο ‘Ασαντ φέρεται να δηλώνει είπε ότι η πραγματοποίηση της συνάντησης εξαρτάται από το περιεχόμενό της.
«Όπως έχουμε πει πολλές φορές, βλέπουμε θετικά κάθε προσπάθεια βελτίωσης των σχέσεων και αυτό είναι φυσικό. Κανείς δεν θέλει να δημιουργεί προβλήματα με τους γείτονές του, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να υπερβούμε τους κανόνες» φέρεται να δήλωσε ο Σύρος πρόεδρος, σύμφωνα με το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων της Συρίας SANA. «Ενεργούμε θετικά, αλλά ενεργούμε με βάση σαφείς αρχές, όχι απλώς αρχές. Αυτές οι αρχές είναι το Διεθνές Δίκαιο και η κυριαρχία, αυτό είναι σαφές. Αλλά υπάρχει μια συγκεκριμένη μεθοδολογία που θα διασφαλίσει ότι αυτό που εφαρμόζουμε θα φέρει θετικά αποτελέσματα» συμπλήρωσε ο Μπασάρ αλ ‘Ασαντ, αναφέρει η ίδια πηγή.
Σε άρθρο που δημοσιεύεται στον ενημερωτικό δικτυακό τόπο Τ24 αναφέρεται ότι γίνονται ήδη προετοιμασίες για της συνάντηση «που αναμένεται να πραγματοποιηθεί σύντομα στη Βαγδάτη».
Στη συνέντευξη που παραχώρησε μετά τη λήξη των εργασιών της πρόσφατης Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είπε πως απηύθυνε πρόσκληση στον Σύρο ηγέτη πριν από δύο εβδομάδες για συνάντηση είτε στην Τουρκία, είτε σε τρίτη χώρα. «Θέλουμε να τερματίσουμε αυτή τη δυσαρέσκεια και να ξεκινήσουμε μια νέα διαδικασία» είπε χαρακτηριστικά.
Η ‘Αγκυρα βρίσκεται σε σύγκρουση με τις ΗΠΑ για την υποστήριξη που παρέχουν στη βόρεια Συρία στην κουρδική πολιτοφυλακή, την οποία η ‘Αγκυρα ταυτίζει με την οργάνωση ΡΚΚ που δρα κατά της Τουρκίας. Για την εξάλειψή της απειλεί με νέα στρατιωτική επιχείρηση στη βόρεια Συρία, ενώ ήδη διατηρεί τον έλεγχο του του βόρειου τμήματος της χώρας κατά μήκος της συνοριακής γραμμής δυτικά του Ευφράτη, τόσο με δική της στρατιωτική παρουσία, όσο και σε συνεργασία με τις δυνάμεις του Ελεύθερου Συριακού Στρατού της αντιπολίτευσης, τον οποίο εξοπλίζει. Στο παρελθόν ο Μπασάρ αλ ‘Ασαντ απέκλειε το ενδεχόμενο να συναντηθεί με τον Τούρκο ομόλογό του όσο τα τουρκικά στρατεύματα βρίσκονται στο συριακό έδαφος.
Αρνείται οποιαδήποτε πρόταση για εύρεση πρωθυπουργού κοινής αποδοχής το Σοσιαλιστικό Κόμμα
Το Νέο Λαϊκό Μέτωπο βρίσκεται σε κατάσταση κρίσης, μόλις μία εβδομάδα μετά την κατάκτηση της πρώτης θέσης στις βουλευτικές εκλογές της Γαλλίας.
Η Ανυπότακτη Γαλλία ανακοίνωσε την αναστολή των διαβουλεύσεων για την εξεύρεση πρωθυπουργού κοινής αποδοχής, δίνοντας προτεραιότητα στην επιλογή κοινού υποψηφίου για την προεδρία της Εθνοσυνέλευσης.
Ο Μελανσόν ανακοίνωσε επίσης ότι αναστέλλονται οι διαβουλεύσεις για την εξεύρεση ενός πρωθυπουργού κοινής αποδοχής από τα κόμματα της αριστεράς και ότι αυτό που προέχει στην παρούσα φάση είναι να συμφωνήσουν σε έναν κοινό υποψήφιο για την προεδρία της Εθνοσυνέλευσης.
Η ψηφοφορία για τον νέο πρόεδρο της γαλλικής Εθνοσυνέλευσης θα διεξαχθεί, κατά πάσα πιθανότητα σε τρεις γύρους, την ερχόμενη Πέμπτη.
Σε περίπτωση που κανένας υποψήφιος δεν συγκεντρώσει την απόλυτη πλειοψηφία των βουλευτών στους δύο πρώτους γύρους, τότε στον τρίτο γύρο εκλέγεται αυτός που συγκεντρώνει την σχετική πλειοψηφία, δηλαδή ο πρώτος σε ψήφους.
Στην περίπτωση που τα κόμματα της αριστεράς συμφωνήσουν σε μία κοινή υποψηφιότητα και δεν υπάρξει συνεργασία της παράταξης Μακρόν με τους Ρεπουμπλικάνους για την υποβολή δίκης τους κοινής υποψηφιότητας, τότε θα μπορούσε να εκλεγεί ο αριστερός υποψήφιος στην προεδρία της Εθνοσυνέλευσης.
Στην αντίθετη περίπτωση το άθροισμα των βουλευτών της παράταξης Μακρόν και των Ρεπουμπλικάνων είναι μεγαλύτερο από τον αριθμό των βουλευτών της αριστεράς.
Απερίσκεπτές και ανόητες δηλώσεις που θέτουν σε κίνδυνο τα συμφέροντα της χώρας
Μερικές φορές είναι καλύτερα να μη μιλάς καθόλου, ούτε να επιχειρείς εξυπνακισμούς ιδιαίτερα όταν είσαι ηγέτης χώρας.
Αυτό ακριβώς συνέβη με τον Έλληνα πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη ο οποίος τον περασμένο Ιανουάριο στο Νταβός, απάντησε κάπως έτσι όταν ρωβτήθηκε για το ενδεχόμενο επανεκλογής τουθ Ντ.Τραμπ ως προέδρου των ΗΠΑ
Ο Έλληνας πρωθυπουργός εντελώς απερίσκεπτα έως και ανόητα επιχείρησε να κάνει «πνεύμα».
Σε συζήτηση που είχε με τον αρχισυντάκτη του περιοδικού «Foreign Policy», Ραβί Αγκραβάλ, ο Ελληνας πρωθυπουργός κλήθηκε να απαντήσει για τη «σκιά» του πρώην Αμερικανού προέδρου πάνω από το Φόρουμ.
«Πως αξιολογείτε, όχι μόνο με ελληνικά αλλά κυρίως με ευρωπαϊκά κριτήρια, την πιθανότητα επανεκλογής του Ντόναλντ Τραμπ, αναφορικά με υποθέσεις στις οποίες εμπλέκεται και η Ελλάδα, όπως ο πόλεμος στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή», ήταν το ερώτημα που τέθηκε στον πρωθυπουργό.
«Νόμιζα ότι ο χρόνος μας τελείωσε» απάντησε αρχικά ο κ. Μητσοτάκης, δείχνοντας το ρολόι της αίθουσας και προκαλώντας τα γέλια των παρευρισκομένων.
Στη συνέχεια ίσως καταλαβαίνοντας την ανοησία, είπε αυτό που έπρεπε να πει ότι το θέμα αποτελεί εσωτερική υπόθεση των ΗΠΑ και κανείς, ιδιαιτέρα από το εξωτερικό, δεν πρέπει να παρεμβαίνει στη βούληση του αμερικανικού λαού κτλ. αλλά μετά ανέφερε την προτίμησή του στον Μπάιντεν εμμέσως πλην σαφώς: «Μπορεί όλοι να έχουμε τις προτιμήσεις μας, αλλά είναι καλύτερο να τις κρατάμε για τον εαυτό μας».
Στην συγκεκριμένη περίπτωση όμως δεν την κράτησε για τον εαυτό του.
Τώρα που όλα δείχνουν ότι ο Ντ.Τραμπ θα βγει πρόεδρος ξανά (εκτός και αν το «βαθύ» κράτος στις ΗΠΑ σκεφτεί κάτι άλλο για να τον «βγάλει» από τη μέση), τι θα πρέπει να του πει ο Τραμπ εάν και εφόσον τον συναντήσει κάπου; Ότι «Sorry Κυριάκος αλλά μου τελείωσε ο χρόνος»;
Ένας επιβάτης που στραβοκατάπιε στο αεροδρόμιο των Κυθήρων ανέδειξε το πρόβλημα.
Ο Κρατικός Αερολιμένας Κυθήρων φέρει το όνομα «Αλέξανδρος Αριστοτέλους Ωνάσης». Ένα επώνυμο-σύμβολο της μεταπολεμικής Ελλάδας, που μέσω της Ολυμπιακής Αεροπορίας ο Κυρ Αρίστος ασκούσε εξωτερική – πολιτιστική – τουριστική πολιτική.
Δυστυχώς σήμερα το αεροδρόμιο Κυθήρων εγκαταλελειμμένο, όπως είναι προσβάλει την μνήμη των Ωνάσηδων.
Πριν λίγο, κατά την προετοιμασία της μεσημβρινής πτήσης ΟΑ- 57 από Κύθηρα προς Αθήνα, ένας εκ των επιβατών καθώς περίμενε στην αίθουσα αναμονής, στραβοκατάπιε και χρειάστηκε επειγόντως νερό. Οι παρευρισκόμενοι συνεπιβάτες μάταια αναζητούσαν λίγο νερό. Δεν υπήρχε ούτε στάλα. Για την ακρίβεια, μόνο το καζανάκι της τουαλέτας είχε νερό…
Στο αεροδρόμιο Κυθήρων, που κατά τους θερινούς μήνες έχει καθημερινά έως και δέκα πτήσεις τακτικά δρομολόγια, αλλά και τσάρτερ, δεν διαθέτει ούτε καταψύκτη νερού, αλλά και ούτε ένα μπουκάλι -έστω για δείγμα- στο ψυγειάκι που φιγουράρει άδειο στην αίθουσα υποδοχής, αλλά πάνω στο οποίο παραμένει η έγγραφη επισήμανση «το νερό διατίθεται.. δωρεάν». Εικόνα σουρεάλ.
ΑΠΟΡΙΑ: Καλά το Κράτος, εκείνο το Ίδρυμα Ωνάση που τόσες και τόσες χορηγίες κάνει και εκατομμύρια διαθέτει για την πρωτοπορία της Τέχνης, δεν μπορεί να υιοθετήσει και τον αερολιμένα Κυθήρων «Αλέξανδρος Αριστοτέλους Ωνάσης» και να φροντίζει έστω να υπάρχει λίγο νερό κατά τους θερινούς μήνες ;
Πού φτάσαμε; Από τον Ωνάση της χλιδής με τα ασημένια μαχαιροπήρουνα της Ολυμπιακής, στον Ωνάση της δίψας των Κυθήρων…
Δημοσιογράφος του βρετανικού μέσου επισκέφτηκε γνωστό κατάστημα – αλλά όχι το ακριβότερο – και αποκαλύπτει την αισχοκέρδεια στη Μύκονο.
Οδοιπορικό στη Μύκονο πραγματοποίησε η Daily Mail αναδεικνύοντας την αισχροκέρδεια στις τιμές, που προκαλούν αγανάκτηση στους τουρίστες. Το δημοφιλές βρετανικό μέσο επισκέφτηκε γνωστό εστιατόριο του νησιού, το οποίο μάλιστα δεν είναι το ακριβότερο, διαπιστώνοντας πως μόλις για μια μπουκιά καβουριού έπρεπε να πληρώσει 121 ευρώ.
Πρόκειται, όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα, για το ίδιο κατάστημα το οποίο έγινε πρωτοσέλιδο τον προηγούμενο μήνα, καθώς ένα ζευγάρι Καναδών που έκανε διακοπές στη Μύκονο κατήγγειλε πως κλήθηκε να πληρώσει 400 ευρώ για μια μόνο μπύρα, ένα Aperol spritz και μια ντουζίνα στρείδια.
Ο δημοσιογράφος επισκέφτηκε το κατάστημα στον Πλατύ Γιαλό παριστάνοντας πως ήταν ένας απλός τουρίστας. Όταν του προσφέρθηκε το μενού διαπίστωσε πως δεν ήταν κάποιο κατάστημα υψηλής γαστρονομίας, αλλά ένα απλό εστιατόριο, που εκτός από τα ορθογραφικά και λεκτικά λάθη στον αγγλικό κατάλογο, τα οποία ήταν ενδεικτικά της προχειρότητας, προσέφερε απλά πιάτα όπως «ψητά και βραστά λαχανικά».
Ωστόσο οι τιμές τους ήταν πραγματικά «εξωφρενικές», σημειώνει ο δημοσιογράφος Nick Craven που πραγματοποίησε το οδοιπορικό. Τα «βραστά λαχανικά» κόστιζαν 19,80 ευρώ. Μια χωριάτικη σαλάτα κόστιζε 28,5 ευρώ και μια Ceasars 34,8 ευρώ.
Και αυτές, όπως υπογραμμίζει, ήταν οι χαμηλότερες τιμές στον κατάλογο. Όταν πέρασαν στα κυρίως πιάτα, κρέατα ή ψάρια, «οι τιμές εκτοξεύονταν στη στρατόφαιρα», γράφει.
Τα αρνίσια παϊδάκια, το κιλό, κόστιζαν 285 ευρώ. Και αυτά δεν ήταν τα ακριβότερα. Γυρνώντας σε σελίδα βρήκαν την μπριζόλα ribeye – που περιγραφόταν ως wagyu αλλά χωρίς να αναγράφεται η προέλευση του κρέατος – στα 850 ευρώ το κιλό. Όπως σημειώνει η μπριζόλα ribeye σε ένα πολύ καλό εστιατόριο στη Βρετανία έχει περίπου 130 ευρώ το κιλό, δηλαδή εξίμισι φορές φθηνότερη.
Αν τώρα κάποιος αναζητά και μια υψηλότερη γαστρονομική εμπειρία, όπως μαύρο χαβιάρι Beluga με φύλα βρώσιμου χρυσού, τότε θα χρειαστεί να πληρώσεις 1850 ευρώ το κιλό.
Στη σελίδα των θαλασσινών, ο αστακός συνοδευόταν από μια τιμή 295 ευρώ το κιλό, τα πόδια (όχι οι δαγκάνες) βασιλικού κάβουρα κόστιζαν 385 ευρώ το κιλό. Οι «γαρίδες Jumpο» ήταν στα 87,50 €. Για την ακρίβεια μόνο η μία γαρίδα κόστιζε τόσο. Το πιάτο περιελάβανε μια γαρίδα και λίγο μαρούλι.
Στα μικρά γράμματα, «στα πάρα πολύ μικρά γράμματα», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο δημοσιογράφος, στο κάτω μέρος του μενού υπήρχε και μια υποσημείωση που εκτόξευε το κόστος της παραγγελίας.
Αν και πολλές τιμές αναγράφονταν για πώληση μερίδας 100 γραμμαρίων, τελικά η ελάχιστη παραγγελία ήταν 480 γραμμάρια. Για τα καβούρια για παράδειγμα έπρεπε να πληρώσει 184 ευρώ, καθώς αν και παρουσιάζονταν στην τιμή των 38,50€ ανά 100 γραμμάρια, τελικά έπρεπε να παραγγείλει 480 γραμμάρια.
Ο δημοσιογράφος της Daily Mail τελικά πήρε δύο μπύρες «Wellingtons» (σερβίρονται σε μεγάλο ποτήρι σε σχήμα μπότας), κάποια «μικροσκοπικά» και «θλιβερά», όπως γράφει, πιάτα με θαλασσινά και γαρνιτούρα και ένα μπουκάλι μεταλλικό νερό. Για αυτά κλήθηκε να πληρώσει 267 ευρώ.
Όταν πήγε στο ταμείο να πληρώσει, ρώτησε τον υπεύθυνο γιατί ήταν τόσο υψηλή η τιμή. Αρχικά απάντησε πως όλα «αναγράφονταν στο μενού» και όταν ο δημοσιογράφος επέμεινε ζητώντας μια εξήγηση για το ύψος των τιμών, ο υπεύθυνος απλά έβγαλε μπροστά το POS για να περάσει την κάρτα του με μια μικρή έκπτωση. Το συνολικό ποσό, όπως φαίνεται στην παρακάτω φωτογραφία, μειώθηκε στα 256,85 ευρώ.
Διασκέδασα απίθανα με τις «αναλύσεις» στην διάρκεια της εβδομάδας σχετικά για το αποτέλεσμα του δεύτερου γύρου των γαλλικών.
Ομολογουμένως γράφτηκαν απίθανα πράγματα, εντός και εκτός, ακόμη και περί σκακιστικής …μαεστρίας του Μακρόν, κάτι δηλαδή σαν τον δικό μας «σιμουλτανέ» που μπορεί να παίζει ταυτόχρονα με πολλούς διαφορετικούς αντιπάλους και να τους ταπεινώνει σε χρόνο μηδέν.
Στην πραγματικότητα ο πολυπράγμων…ελαφροπαλάντζας της γαλλικής πολιτικής σκηνής με το φοβερό στρατήγημα των πρόωρων εκλογών κατέστησε τους βασικούς αντιπάλους του ρυθμιστικούς παράγοντες της επόμενης μέρας, οι οποίοι, επειδή είναι αδύνατο να συνεννοηθούν μεταξύ τους, είναι βέβαιο ότι θα οδηγήσουν την Γαλλία στην απόλυτη ακυβερνησία.
Αν μέσα στην κωμικοτραγική μεγαλομανία του, ο στόχος του Μακρόν ήταν να παρατείνει την παραμονή του για μερικά χρόνια στο πολυτελές ανάκτορο των Ηλυσίων και να φυτοζωεί εκεί φρουρούμενος, αποστασιοποιημένος και αποκομμένος από τον γαλλικό λαό, όπως ο Λουδοβίκος 14ος , μπορεί και να τον πέτυχε.
Βεβαίως, με την περιουσία που διαθέτει, μάλλον θα περνούσε καλύτερα σε ένα πεντάστερο ξενοδοχείο all inclusive της Κυανής Ακτής, όπου δεν θα είχε τις καθημερινές σκοτούρες, την αγωνία να ανακαλύπτει δοτούς πρωθυπουργούς και τον εφιάλτη να γραφτεί στο βιβλίο της ιστορίας ως ο άνθρωπος που διέλυσε την 5η γαλλική δημοκρατία…
Γιατί ο «Βασιλιάς Ηλιος» ασκούσε πραγματική και αδιαμφισβήτητη εξουσία, ενώ ο επίδοξος διάδοχος του, έτσι όπως τα κατάφερε, θα καταλήξει στην καλύτερη περίπτωση να συνδιαλέγεται με μία κυβέρνηση μειοψηφίας η οποία θα επιβιώνει χάρις στην κοινοβουλευτική ανοχή ετερόκλητων κομμάτων και συνασπισμών, όπως την δωδεκαετία 1946-1958 όταν στην Γαλλία άλλαξαν…22 διαφορετικές κυβερνήσεις, περίπου μία ανά εξάμηνο!
Επί της ουσίας λοιπόν ο ιδιοφυής στρατηγός που οι οπαδοί του έφτασαν να παρομοιάζουν ακόμη και με τον μαθηματικό Καρτέσιο(το είδαμε και αυτό…) παγιδεύτηκε εντός έδρας με ένα απίθανο αυτογκόλ. Και ο μόνος που μπορεί να τρίβει τα χέρια του από το πρωτοφανές πολιτικό…τουρλουμπούκι δεν είναι άλλος από την Μαρίν Λεπέν η οποία, βλέποντας το διαφαινόμενο χάος, αλλά και το αδιαπέραστο «τείχος» που ορθώθηκε εναντίον της μάλλον προστρέχει στο σοφό ρητό της αρχαιοελληνικής γραμματείας «ουδέν κακόν αμιγές καλού».
Η Λεπέν λοιπόν που κατά τα άλλα…συνετρίβη, παρότι πρώτευσε με ποσοστό 37%(!) προσδοκούσε την ενδεχόμενη επικράτηση του κόμματος με ανάμικτα συναισθήματα. Γιατί γνώριζε καλά πως-ιδίως σε περίπτωση οριακής κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας-ο νεαρός προστατευόμενος της, Ζορντάν Μπαρντελά, στο αξίωμα του πρωθυπουργού, θα δεχόταν συντονισμένα πυρά, αλλά και υπονόμευση από τις διεθνείς αγορές με κίνδυνο να φθαρεί πρόωρα και να δυσκολέψει την δική της εκλογή, το 2027, στο προεδρικό αξίωμα.
Τώρα τα συντονισμένα πυρά θα τα εισπράξει ο Μακρόν, από πολλές διαφορετικές πλευρές οι οποίες δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι συμμερίζονται τις πολιτικές του απόψεις σε μία σειρά βασικών στρατηγικών επιλογών, όπως:
Η συστράτευση με το καθεστώς Ζελένσκι στην Ουκρανία (και πολύ περισσότερο η αποστολή γαλλικών στρατευμάτων στην εμπόλεμη ζώνη), η στήριξη του Ισραήλ στην διένεξη με την Χαμάς και φυσικά, οι μνημονιακής εμπνεύσεως αυξήσεις στα συνταξιοδοτικά όρια και τα μέτρα «ισοσκελισμού του προυπολογισμού» εις βάρος των κοινωνικών δαπανών. Ακόμη και οι φιλικές προς τον Μακρόν αγορές δεν είναι καθόλου βέβαιον ότι θα ενθουσιαστούν με την παρατεινόμενη περίοδο πολιτικής αβεβαιότητας και κυβερνητικής παραλυσίας.
Οι λύσεις που έχει στα χέρια του ο Γάλλος πρόεδρος για να σχηματιστεί μία βιώσιμη κυβέρνηση είναι εξ΄ ορισμού αντικρουόμενες για να μην πω αλληλοαναιρούμενες.
Ειδικά επειδή ο Μελανσόν που του έκανε πλάτες για να αναχαιτισθεί η επέλαση της πατριωτικής Δεξιάς απαιτεί να λάβει το αντίδωρο αυτής της ανίερης συμμαχίας. Και ο συγκεκριμένος τύπος δεν είναι εύκολα «διαχειρίσιμος». Μπροστά του η δική μας Ζωίτσα μοιάζει με οικότροφο παρθεναγωγείου…
Εχει μεγάλη πλάκα λοιπόν το… «κοίτα τι έκανες» που κατάφερε, λίγες μέρες πριν την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων ο ιδιοφυής Γάλλος πολιτικός, ο ίδιος που αποτελεί ίνδαλμα του δικού μας Καρτέσιου, του επονομαζόμενου και Μωυσή Β΄, Τσιτάχ της Μεσογείου και άλλα πολλά που δυσκολεύομαι να μνημονεύσω.
Ο μόνος κίνδυνος για να χαλάσει η απερίγραπτη κωμωδία είναι, μπροστά στο διαφαινόμενο αδιέξοδο, να απελπιστεί ο απρόβλεπτος Γάλλος πρόεδρος και να αναζητήσει διαπιστευτήρια πολιτικού ανδρισμού με παράτολμες ενέργειες που θα βάλουν σε κίνδυνο την σταθερότητα, όχι μόνο της Γαλλίας, αλλά και της Ευρώπης συνολικότερα.
Κι επειδή αρκετοί παλαβοί μαζεύονται εσχάτως, στις Βρυξέλλες, το ΝΑΤΟ, και την Ουάσιγκτον, καλό θα ήταν να αποσυρθεί μετ’ επαίνων πριν την λήξη της θητείας του μήπως και γλυτώσει η ανθρωπότητα από μία αυτοκινούμενη βόμβα, έναν πολιτικό γνήσιο προιόν της παγκοσμιοποίησης που πίστεψε ότι είναι ο σύγχρονος Ναπολέων, αλλά μάλλον χρειάζεται ειδική μεταχείριση όπως αυτή που χρειαζόταν ο δικός μας …Δελαπατρίδης.
* Γιώργος Χαρβαλιάς Συγγραφέας του βιβλίου «Γιαβόλ! Αίμα, Λήθη και Υποτέλεια»
Τα σχόλια που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν απαραίτητα τους συγγραφείς. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες κανενός.
Πόσο μπορεί να κοστίζει μια μερίδα μουσακά σε ένα εστιατόριο; 10 ευρώ, 15 ευρώ ή μήπως ακόμα και παραπάνω;
Τριάντα τρία ευρώ, πλήρωσε Ελληνίδα τουρίστρια στο νησί της Σαντορίνης για μια μερίδα μουσακά, σύμφωνα με καταγγελία της στο CycladesLive.
«Μια μερίδα μουσακά μάς την χρέωσαν 33 ολόκληρα ευρώ! Το διανοείστε; Ενα κομμάτι μουσακά μια σταλιά. 33 ευρώ. Κι όταν ρώτησα γιατί τόσο ακριβά ρε παιδιά, ξέρετε τι απάντηση πήρα; Οτι “εδώ ειναι Σαντορίνη τι περίμενες”…» είπε η τουρίστρια στο CycladesLive.
«Υπήρχε σκάνδαλο Novartis. Αντί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ όμως να κάνει αγωγή κατά της Novartis και να διεκδικήσει και στην Ελλάδα αποζημίωση, την αγωγή αυτή κατά της Novartis την έκανε ο Θάνος Πλεύρης ως υπουργός Υγείας. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κυνήγησε ποτέ τη Novartis», επισήμανε ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης, σε συνέντευξή του σήμερα, στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ, σχολιάζοντας τις τελευταίες εξελίξεις στην υπόθεση Novartis.
Όπως επισήμανε, «ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έκανε ποτέ αγωγή κατά της Novartis. Δεν κατηγόρησε ποτέ τη Novartis. Την αγωγή κατά της Novartis την κατέθεσε η Νέα Δημοκρατία επί Κυριάκου Μητσοτάκη. Πήραμε το πόρισμα του αμερικανικού κράτους με τον συμβιβασμό που έκανε η εταιρεία παραδεχόμενη αθέμιτες πρακτικές στην Ελλάδα και έχουμε κάνει προσφυγή ζητώντας αποζημίωση 1 εκατ. ευρώ».
Ως προς το θέμα των προστατευόμενων μαρτύρων, ο κ. Γεωργιάδης είπε πως «ξέρουμε μετά βεβαιότητας ότι ο ένας τουλάχιστον είναι ο κύριος Φιλίστωρ Δεσταμπασίδης. Η αμερικανική κυβέρνηση έχει παραδεχθεί επισήμως ότι είναι προστατευόμενος μάρτυρας στην Αμερική. Ταυτόχρονα, έχει αποδειχθεί ότι ήταν προστατευόμενος μάρτυρας και εδώ. Άρα, ξέρουμε τώρα ότι το ίδιο πρόσωπο είναι προστατευόμενος μάρτυρας και στα δύο. Ως προστατευόμενος μάρτυρας με το όνομα Μάξιμος Σαράφης πήγε και κατέθεσε στην κυρία Τουλουπάκη ότι εγώ πήρα από τον κύριο Φρουζή 2 εκατομμύρια σε βαλίτσα. Ο κύριος όμως αυτός δεν έχει πει τίποτα για εμένα ως προστατευόμενος μάρτυρας στην Αμερική. Θέλω λοιπόν να τον ρωτήσω: γιατί αυτό το είπε μόνο στην κυρία Τουλουπάκη και δεν το είπε και στο FBI; Ξέχασε να το πει στην Αμερική και το θυμήθηκε στην Ελλάδα; Έπαθε αμνησία όταν πέρναγε τον Ατλαντικό; Είναι προφανές ότι στην Ελλάδα κάποιοι τον έβαλαν να τα πει».
Ο υπουργός Υγείας επισήμανε τέλος, πως με το νόμο Φλωρίδη η προστασία αίρεται αυτομάτως αν αποδειχθεί ότι οι προστατευόμενοι μάρτυρες δεν εισέφεραν τελικά κάτι ουσιαστικό για τη δίκη. «Αυτοί οι άνθρωποι κατηγόρησαν δέκα πολιτικά πρόσωπα. Σήμερα και τα δέκα πολιτικά πρόσωπα έχουν αθωωθεί. Άρα, βάσει του νόμου που ισχύει δεν εισέφεραν τίποτα στην έρευνα και αυτομάτως πρέπει να φύγει η κουκούλα. Ο ΣΥΡΙΖΑ φοβάται πραγματικά ότι εάν βγουν οι κουκούλες από αυτούς τους ανθρώπους θα υποδείξουν στελέχη του», κατέληξε.
Την ενοχή για την κατηγορία της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομη δραστηριότητα του πρώην υπουργού Εθνικής Άμυνας Γιάννου Παπαντωνίου, της συζύγου του Σταυρούλας Κουράκου και του φίλου του ζευγαριού Ανδρέα Μπάρδη, ζήτησε ο εισαγγελέας Έδρας του τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων, ενώπιον του οποίου δικάζονται εδώ και μήνες οι τρεις κατηγορούμενοι.
Ο εισαγγελέας Αλέξανδρος Σπηλιώτης, εξέφρασε την ακλόνητη πεποίθησή του πως το ποσό των περίπου 2,5 εκατ. ευρώ που είχε εντοπιστεί σε λογαριασμούς στο εξωτερικό, του κ. Παπαντωνίου, αποτελεί προϊόν δωροδοκίας του πρώην υπουργού για την επιλογή συγκεκριμένης εταιρίας σε πρόγραμμα εκσυγχρονισμού έξι φρεγατών του Πολεμικού Ναυτικού, το 2003.
Όπως ανέφερε ο εισαγγελικός λειτουργός, η επίμαχη σύμβαση «έχει όλα τα στοιχεία της απιστίας και ζημίωσε το Δημόσιο κατά 381 εκατ. ευρώ. Γι’ αυτό έγινε η δωροδοκία. Τίποτα δεν γίνεται τσάμπα».
Κατά την πολύωρη αγόρευση του ο εισαγγελέας τόνισε πως ο πρώην υπουργός έλαβε μετρητά ως δώρο, στο πλαίσιο της σύμβασης για τον εκσυγχρονισμό 6 φρεγατών από την «Thales Nederland BV» και εν συνεχεία προχώρησε στη νομιμοποίηση των ποσών αυτών μέσω των συγκατηγορουμένων του, Σταυρούλας Κουράκου και Ανδρέα Μπάρδη, αλλά «και άλλων προσώπων, για τα οποία παραγράφηκε το αξιόποινο».
Όπως ανέφερε ο εισαγγελέας, «η δωροδοκία προκύπτει ξεκάθαρα από τη ροή των χρημάτων, με χρόνο 31/7/2002 έως 20/10/2003. Το ότι δεν υπάρχει αντιστοιχία στις διακινήσεις χρημάτων στους λογαριασμούς, δεν δημιουργεί πρόβλημα στην αποδεικτική διαδικασία». Συμπλήρωσε μάλιστα, πως «δεν μπορεί να λέμε ότι η δωροδοκία θα γίνει μέσω web banking» και τόνισε πως δεν αναμένει κανείς να «φανούν» τα χρήματα από τις τράπεζες, καθώς «αλλιώς γίνονται αυτές οι δουλειές! Δια της μεταφοράς μετρητού χρήματος».
Ο κ. Σπηλιώτης επεσήμανε πως η πορεία των παράνομων χρημάτων είναι αυτή που περιγράφεται στο κατηγορητήριο και πως η συνδρομή του οικογενειακού φίλου είναι καθοριστικής σημασίας: «Ο Μπάρδης λάμβανε χρηματικά ποσά μετρητά από τους Γιάννο Παπαντωνίου και Σταυρούλα Κουράκου, τα έβαζε διαδοχικά στον εγχώριο λογαριασμό και μετά τα χρήματα έφταναν στην Ελβετία. Ο Παπαντωνίου έδωσε στον Μπάρδη περίπου 2,5 εκατ. ευρώ. Έπρεπε αυτά τα λεφτά να αποκτήσουν νομιμοφάνεια. Έγινε λοιπόν μια επένδυση σε ομόλογο που έχει το ρόλο του “πλυντηρίου”. Από που έχεις το χρήμα; Από την ρευστοποίηση του ομολόγου!».
Όπως τόνισε ο εισαγγελέας, όλη η υπόθεση έφθασε στις Αρχές λόγω των ενεργειών της τράπεζας της Ελβετίας που είδε τις ύποπτες συναλλαγές και τις αδικαιολόγητες κινήσεις και ζήτησε εξηγήσεις από τον κ. Μπάρδη.
Τέλος, ο εισαγγελικός λειτουργός ζήτησε από τους δικαστές να μην δεχθούν τους ισχυρισμούς του πρώην υπουργού όσον αφορά την προέλευση των χρημάτων. Ο εισαγγελέας αντέκρουσε ένα προς ένα τα επιχειρήματα που έχει αναπτύξει ο πρώην υπουργός για να δικαιολογήσει τα επίδικα ποσά, εξηγώντας πως τα 2,5 εκατ. ευρώ, δεν έχουν αναγωγή ούτε σε χρήματα της αδελφής του, ούτε της πρώην συζύγου του βασικού κατηγορούμενου.
Η διαδικασία θα συνεχιστεί στις 10 Σεπτεμβρίου με αγορεύσεις συνηγόρων.
BETHEL PARK, Pennsylvania, July 14 (Reuters) – The portrait pieced together so far of the 20-year-old nursing home aide who allegedly tried to assassinate Donald Trump at an election rally reveals frustratingly little about why he would make such an attempt – or how he managed to come so close to killing the former president.
The early details that have emerged about Thomas Matthew Crooks, who was shot dead by law enforcement, show a young man working an entry-level job near his hometown in Pennsylvania, where he graduated from high school in 2022 with a reputation as a bright but quiet classmate. His high school counselor described him as “respectful” and said he never knew Crooks to be political.
The FBI said on Sunday that Crooks’ social media profile does not contain threatening language, nor have they found any history of mental health issues. They said he acted alone and have not identified a motive.
What is unique about Crooks – when compared to other recent shooters who opened fire at schools, churches, malls and parades – is that he came within inches of killing a presidential candidate.
On Saturday afternoon, Crooks slipped onto a rooftop location 150 yards (140 meters) from the stage where Trump was speaking in Butler, Pennsylvania. He then began firing an AR-15-style semiautomatic rifle, purchased by his father, officials said.
The gunfire killed a 50-year-old man, critically wounded two other spectators, and struck Trump’s ear – an assassination attempt that has further inflamed an already bitter U.S. political divide. The FBI said it was probing the shooting as “an assassination attempt and potential domestic terrorism.”
A resident of Bethel Park, about an hour away from where the shooting occurred, Crooks was a registered Republican who would have been eligible to cast his first presidential vote in the Nov. 5 election in which Trump is challenging President Joe Biden. Public records show his father is a registered Republican and his mother a registered Democrat, and that as a 17-year-old Crooks made a $15 donation to a Democratic Party cause.
The suspect was a member of a local shooting club named Clairton Sportsmen’s Club, the club confirmed to the media on Sunday while condemning the shooting and calling it a “senseless act of violence.”
Crooks was employed as a dietary aide at a nursing home at the time of the shooting, the home’s administrator said in a statement.
“We are shocked and saddened to learn of his involvement as Thomas Matthew Crooks performed his job without concern and his background check was clean,” said Marcie Grimm, administrator of the Bethel Park Skilled Nursing and Rehabilitation Center.
NEVER KNOWN TO BE POLITICAL
Two years ago, Crooks graduated from the local high school, where he showed no particular interest in politics, according to one classmate who asked not to be identified. Crooks’ interests centered on building computers and playing games, the classmate said in an interview.
“He was super smart. That’s what really kind of threw me off was, this was, like, a really, really smart kid, like he excelled,” the classmate said. “Nothing crazy ever came up in any conversation.”
Item 1 of 2 An aerial view shows the stage where Donald Trump had been standing during an assassination attempt the day before, and the roof of a nearby building where a gunman was shot dead by law enforcement, in Butler, Pennsylvania. REUTERS/Brendan McDermid
[1/2]An aerial view shows the stage where Donald Trump had been standing during an assassination attempt the day before, and the roof of a nearby building where a gunman was shot dead by law enforcement, in Butler, Pennsylvania. REUTERS/Brendan McDermid Purchase Licensing Rights, opens new tab
Jim Knapp, who retired from his job as the school counselor at Bethel Park High School in 2022, said Crooks had always been “quiet as a churchmouse,” “respectful” and kept to himself, although he did have a few friends.
He rarely came across Crooks because “he wasn’t a needy type kid,” Knapp said. Crooks was content to occasionally eat lunch by himself in the school cafeteria, said Knapp, who would engage such students to see if they wanted company.
Knapp said he never knew Crooks to be political in any way, even as other kids would sometimes wear Trump or Biden attire. He added that he couldn’t recall Crooks ever being disciplined in school.
“Anybody could snap, anybody could have issues,” he said. “Something triggered that young man and drove him to drive up to Butler yesterday and do what he did.”
Residents near the Crooks’ home described feeling shocked and unsettled that an assassination attempt has been linked to a person from the sedate city of 33,000 people.
“Bethel Park is a pretty blue-collar type of area, and to think that somebody was that close is a little insane,” said Wes Morgan, a 42-year-old who works at an investment management company and bikes with his children on the same street as the Crooks’ residence.
A couple standing on the porch of their nearby brick ranch-style home was left processing the events and spotlight on their neighborhood.
“There’s never been a gun issue. There’s never been the police being called,” Mary Priselac, 67, said alongside her husband. “You kind of have to wonder what didn’t he get in life? What led to this extreme?”
Crooks’ gun — an AR-style-5.56 caliber rifle — had been legally bought, the FBI officials said, adding that the FBI believed it had been purchased by the suspect’s father. The officials said “a suspicious device” was found in the suspect’s vehicle, which was inspected by bomb technicians and rendered safe.
Bruce Piendl, owner of Allegheny Arms and Gunworks in Bethel Park, said guns were part of the culture in the area. “You have to understand in western Pennsylvania we have a rich tradition of hunting and fishing and outdoor stuff,” he said. “Within 10 miles (16 km) of here, there are a ton of gun clubs.”
Piendl said his record show he did not sell any firearms to the shooter but declined to say whether he sold any to his family.
“That’s between me and God,” Piendl said.
Get weekly news and analysis on the U.S. elections and how it matters to the world with the newsletter On the Campaign Trail. Sign up here.
Reporting by Nathan Layne and Gabriella Borter in Bethel Park, Jasper Ward and Kanishka Singh in Washington; Additional reporting by Aaron Josefczyk in Bethel Park, Brendan O’Brien in Chicago, Tyler Clifford in New York, and Daniel Trotta in Carlsbad, California; Editing by Paul Thomasch, Lisa Shumaker and Lincoln Feast.
Το πως θα εξελιχθούν οι ΗΠΑ είναι σημαντικό και για τα υπόλοιπα κράτη. Σε διάφορες συζητήσεις στα μέσα ενημέρωσης, σε άρθρα και διαδικτυακά σχόλια οι περισσότεροι στέκονται στον ένα ή άλλο πόλο της πασίδηλης (και ένοπλα πλέον) διαίρεσης των Αμερικανών που έγινε ακόμη πιο ορατή μέσα από την πόλωση των τελευταίων προεδρικών εκλογών και τον Ιούλιο 2024 με την δολοφονική απόπειρα κατά του υποψήφιου προέδρου Τραμπ. Ουκ ολίγοι με γραμμικά και ιδεολογικά κινούμενα σχόλια ή προσωποποιώντας τους αντιπάλους μιλούν απλουστευτικά για ένα πολύπλοκο ζήτημα που αφορά την αναντίλεκτα ισχυρότερη σήμερα μεγάλη δύναμη του πλανήτη. Κανείς δεν μπορεί να υπερβάλει ή αντίθετα να υποτιμήσει τις εξελίξεις.
Μάχη στον εμφύλιο των ΗΠΑ
Παρά το γεγονός ότι επίγεια τίποτα δεν αποκλείεται, πιθανότατα στις κατά τα άλλα θεσμικά πανίσχυρες ΗΠΑ δεν επίκειται εκτεταμένος εμφύλιος, σεισμός, κατακλυσμός και καταποντισμός.. Όμως, για τους τρίτους τα συμφέροντα των οποίων σχετίζονται με το πώς κινούνται οι ΗΠΑ βλάπτονται εάν ιδεολογήματα, γνώμες και εκλογικεύσεις αναλύουν εξόφθαλμα λανθασμένα το τι ακριβώς συμβαίνει στην υπερατλαντική υπερδύναμη.
Ούτε χρειάζεται να κουραστεί κάποιος να αποδείξει ότι ο πρώην πρόεδρος Τράμπ ήταν ιδιόρρυθμος, συχνά αλλοπρόσαλλος και περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο κινούμενος χωρίς να εκμεταλλεύεται επαρκώς τα πανίσχυρα Αμερικανικά κρατικά επιτελεία. Πλην η όξυνση των διαιρέσεων με αφορμή τις προηγούμενες και τις τελευταίες προεδρικές που επιτάθηκε στις συντρέχουσες εκλογές του 2024, έχει βαθύτερα αίτια. Πρωτίστως, αφορούν την πολιτισμική εξέλιξη του Αμερικανικού κράτους και την αποδυνάμωση των κοσμοθεωρητικών παραδοχών που διακηρύχθηκαν με την Διακήρυξη της Αμερικανικής Ανεξαρτησίας.
“Ο εμφύλιος διαιρετικός αμφίπλευρος λόγος σε εθνική και ρατσιστική βάση, πάντως, εντείνεται ολοένα και περισσότερο, το ίδιο και ο μεταμοντέρνος μηδενισμός που αποδυναμώνει την υπόσταση της πολιτικής ανθρωπολογίας.”
Εξάλλου, τον διεθνιστικό φιλελευθερισμό τον διαδέχθηκε ένας κατά κάποιο τρόπο Αριστοτελικός φιλελευθερισμός που συνέτεινε, αρχικά, στον δημοκρατικό προσανατολισμό. Βασικά οι ΗΠΑ ήταν επί δύο αιώνες ένα κατά κάποιο τρόπο δημοκρατικά προσανατολισμένο κράτος ίσως και το μοναδικό. Αυτή η υπογράμμιση, όμως, δεν σημαίνει πως θα συνεχίσει έτσι εάν οξυνθεί η εσωτερική κοινωνική συνοχή και εάν ενισχυθούν οι εμφύλιες τάσεις.
Την ύστερη εποχή ο φιλελευθερισμός δρομολογήθηκε προς τον νεοφιλελευθερισμό και στο επίπεδο των διανοουμένων ενίοτε και προς τον (πάντοτε αυτοκτονικό) μηδενισμό. Για ένα ακόμη λόγο, η Μεταψυχροπολεμική εποχή ενώ πρόσφερε την ευκαιρία για μια πιο λελογισμένη διαχείριση των μεγάλων ανακατανομών ισχύος οδηγήθηκε σε κυριολεκτικά θηριώδεις ”ανθρωπιστικούς βομβαρδισμούς” που αποσταθεροποίησαν τις περιφέρειες με εκατομμύρια θύματα. Ως προς το τελευταίο, χρήζει να γνωρίζει κανείς ποιες πολιτικές τάσεις υιοθέτησαν νεοφιλελεύθερα θεωρήματα που κυριάρχησαν και επηρέασαν αυτές τις επιλογές.
Δεδομένα «κλειδιά» για την κατανόηση των ΗΠΑ σήμερα
Όσον μας αφορά είναι προτιμότερο να μην εισέλθουμε σε θέσεις ή υποθέσεις για νοθεία στις εκάστοτε προηγούμενες και επερχόμενες προεδρικές εκλογές απλά γιατί δεν γνωρίζουμε. Είναι υπόθεση των Αμερικανών και θα το διαχειριστούν σύμφωνα με τις προϋποθέσεις τους. Στεκόμαστε όμως με έμφαση στα εξής:
α) Με δεδομένη την πόλωση στις πρώην και νυν προεδρικές και ότι προηγήθηκε ή επακολούθησε οι Αμερικανοί διχάζονται επί κοσμοθεωρητικών ζητημάτων βαθύτατων προεκτάσεων που σε κάθε κράτος προσφέρουν τον στρατηγικό προσανατολισμό και την πολιτειακή νομιμοποίηση.
β)Τα αίτια της διαίρεσης αυτής για όσους μελετούν τις ΗΠΑ χωρίς παρωπίδες το έβλεπαν ξεκάθαρα από καιρό: Αυτό που είχαμε ήταν ένα ιδιόμορφο Αγγλοσαξονικό ”έθνος”. Όμως οι Αγγλοσάξονες [white,Agglosaxon and Protestants – WAPS] που ήταν το κυρίαρχο «εθνικό» στοιχείο και κυριαρχούσε συντριπτικά στην διακυβέρνηση και στην οικονομία, σταδιακά τις τελευταίες δεκαετίες απώλεσε την πρωτοκαθεδρία. Εθνοτικές ομάδες και Αφροαμερικανοί στους οποίους τελικά δόθηκαν πολιτικά δικαιώματα τον εικοστό αιώνα, καθώς επίσης και η «επάνοδος» πολλών λατινοαμερικανών μεταναστών –που όπως γνωρίζουμε τον 18ο αιώνα εκδιώχθηκαν και αντικαταστάθηκαν από έποικους στις νότιες επαρχίες– έχουν πλέον την ιδιότητα του Αμερικανικού πολίτη. Όπως και οι Αφρικοαμερικανοί και μέλη άλλων εθνοτικών ομάδων ενδεχομένως να επιχειρήσουν να επαναπροσδιορίσουν θεμελιώδη ζητήματα που αφορούν την δομή και την λειτουργία του κράτους των ΗΠΑ. Μήπως ήδη αυτό συμβαίνει και μήπως αυτό είναι ήδη βαθύτατων προεκτάσεων και ανεπίστροφες;
γ) Είναι ένα πράγμα να υπάρχει και να λειτουργεί η δημοκρατία και κανείς να εκλέγεται με αξιοκρατικούς όρους επειδή πείθει τους πολίτες και άλλο ο πολιτικός και μάλιστα κομματικός λόγος να προκαλεί εισροή φυλετικών ή εθνικών ή α-εθνικών κριτηρίων ως βάση διαμόρφωσης των πολιτικοοικονομικών ιεραρχιών. Σε καθαρά αντικειμενική βάση, πάντως, τα α-εθνικά κριτήρια είναι σημαντικά καθότι εξαρχής από την διακήρυξη της Εθνικής Ανεξαρτησίας μέχρι τις μέρες μας η λέξη έθνος σε κανένα άλλο κράτος δεν είναι τόσο διαδεδομένη όπως στις ΗΠΑ.
δ)Δεν είναι εύκολο ή και εφικτό να γίνει πρόβλεψη για πώς θα εξελιχθούν οι ΗΠΑ με την κατά την 50%-50% διαίρεση που ανέδειξαν οι τελευταίες προεδρικές εκλογές. Μετά τις τελευταίες εκλογές είναι πολλοί αυτοί που διερωτήθηκαν κατά πόσο η τότε ήττα του προέδρου Τραμπ θα εντείνει τις διενέξεις ή εάν αντίθετα θα υπάρξουν συμφιλιωτικές πρωτοβουλίες παναμερικανικού επιπέδου για συγκλίσεις επί καίριων ζητημάτων που αφορούν την εσωτερική δομή και λειτουργία του κοινωνικοπολιτικού συστήματος και των θεσμών. Οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν το αντίθετο! Σημαντικό είναι επίσης το κατά πόσο επίσης ο εκάστοτε πρόεδρος στηριγμένος στα κρατικά επιτελεία του Πενταγώνου θα κινηθεί με προσοχή μέσα στα ναρκοπέδια του ολοένα και περισσότερο αναδυόμενου πολυπολικού διεθνούς συστήματος πολλών μεγάλων και πυρηνικών δυνάμεων.
“Το πως θα εξελιχθούν οι ΗΠΑ είναι σημαντικό και για τα υπόλοιπα κράτη γιατί η στρατηγική του ισχυρότερου κράτους επηρεάζει όλους.”“Το πως θα εξελιχθούν οι ΗΠΑ είναι σημαντικό και για τα υπόλοιπα κράτη γιατί η στρατηγική του ισχυρότερου κράτους επηρεάζει όλους.”
Θα μπορούσε, επιπλέον, να προστεθεί ότι μια αντίληψη διαχωρισμών στο εσωτερικό ενός κράτους σε εθνοτική, πολιτισμική και φυλετική βάση δημιουργεί συνειρμούς σε πολλούς Αμερικανούς ότι είναι η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος του ρατσισμού/εθνικοσοβινισμού. Γιατί δημοκρατία σημαίνει το κλασικά νοούμενο Κοινωνικοπολιτικό γεγονός όπου όλα ορίζονται από τους οργανωμένους σε Δήμο εντολείς πολίτες. Στις ΗΠΑ λέμε ότι ήταν δημοκρατικά δρομολογημένη επειδή ακριβώς το πολυσχιδές σύστημα «ελέγχων και εξισορροπήσεων» δημιουργούσε υψηλές βαθμίδες δημοκρατικής συγκρότησης στο οποίο τελικά ενσωματώθηκαν όλες οι πολιτισμικές παραδοχές. Αυτό όμως και πάλι αλλάζει και στην καλύτερη περίπτωση δημιουργεί γεγονότα που οδηγούν σε άγνωστο προορισμό.
Εν τέλει, η δημοκρατία δεν μπορεί να διχάζει ένα κράτος πολιτικά στην βάση των ενδοκρατικών πολιτισμικών διαφορών. Το ότι σε όλα ανεξαιρέτως τα κράτη –πλην της ιδιόμορφης περίπτωσης της Ελβετίας στην συνομοσπονδιακή/βασικά κοσμοπολιτειακή συγκρότηση της οποίας συνέβαλε ο Ιωάννης Καποδίστριας– κυριαρχεί ένα κύριο πολιτισμικό ρεύμα είναι κάτι που όλοι πρέπει να έχουν κατά νου ως διαχρονική πραγματικότητα. Δεν είναι ιδεολογικό ζήτημα αλλά μια διαχρονικά πασίδηλη πραγματικότητα. Το ζήτημα κατά συνέπεια είναι η διαφύλαξη της δημοκρατικής οργάνωσης η οποία δεν θα δημιουργεί εσωτερικά φυλετικά και εθνικά σύνορα οι δε οποιοσδήποτε φυλετικές τάσεις ή διακρίσεις να τα ακυρώνουν με δημοκρατική αναβάθμιση. Στις ΗΠΑ αυτό βασικά είχαμε μέχρι τις μέρες μας.
Το πώς θα εξελιχθούν οι ΗΠΑ είναι πολύ σημαντικό ζήτημα για μια σειρά λόγους που δεν είναι του παρόντος. Ο εμφύλιος διαιρετικός αμφίπλευρος λόγος σε εθνική και ρατσιστική βάση, πάντως, εντείνεται ολοένα και περισσότερο, το ίδιο, επαναλαμβάνεται, και ο μεταμοντέρνος μηδενισμός που αποδυναμώνει την υπόσταση της πολιτικής ανθρωπολογίας. Το ζήτημα των διακρίσεων, επιμένουμε, είναι ζήτημα δημοκρατικής συγκρότησης και νομικών ρυθμίσεων και όχι θεσμοθέτησης των ρατσιστικών και εθνικών διαφορών και μάλιστα με όρους πολωτικούς και εμφύλιους.
Το Πεπρωμένο του Έθνους
Χωρίς να επεκταθούμε για ένα μεγάλο ζήτημα που διαχειριζόμαστε ξανά στο εξαντλημένο και υπό επανέκδοση με άλλο τίτλο βιβλίο «Αμερικανική Εξωτερική Πολιτική 1776-1917 από την ιδεαλιστική αθωότητα στο “πεπρωμένο του έθνους”» (νέος τίτλος: Αμερικανική διπλωματία και στρατηγική 1917-2025), ένα άλλο σημαντικό ζήτημα είναι το πώς εξελίχθηκε ο ρόλος των Αγγλοσαξόνων. Κατ’ αρχάς, οι περισσότεροι Επαναστάτες του 1776 –ήταν οι πιο προσκολλημένοι στην κλασική εποχή κάτι που αποτυπώνεται πανταχόθεν στα γραπτά και στα μνημεία– προέρχονταν από Αναγεννησιακούς διανοούμενους ή πολιτικούς που στην ολιγαρχική, δεσποτική και αποικιοκρατική Ευρώπη διώκονταν.
Στην Αγγλοσαξονική ομαδοποίηση προσχώρησαν και πάρα πολλοί άλλοι προερχόμενοι από τα υπόλοιπα κράτη της Ευρώπης οι οποίοι όμως σταδιακά εν πολλοίς «εξαγγλοσαξονοποιήθηκαν». Κάνοντας αυτή την παρατήρηση για μια σημαντική ειδοποιό διαφορά, θυμίζω ότι πολλοί μετανάστες και υπό διωγμό κάτοικοι της Ευρώπης τον 16ο-18ο αι. έφευγαν από κράτη τα οποία δεν ήταν ακόμη έθνη και με γενοκτονίες και εθνοκαθάρσεις επιχειρούσαν να ομογενοποιήσουν τις κοινωνίες τους και να αποκτήσουν την πολυπόθητη κοινωνική συνοχή. Για να το πούμε διαφορετικά στην Ευρώπη δεν υπήρχαν ακόμη έθνη αλλά μια ιδιόμορφη μετά-Μεσαιωνική ρευστή ανθρωπολογία που και αυτή ακόμη (μέχρι σήμερα!) αναζητεί τρόπους σταθεροποίησης και εδραίωσης. Μονολεκτικά λέμε ότι αυτό οφείλεται πρώτον στον πρωτόλειο χαρακτήρα των Αναγεννησιακών ανθρωποκεντρικών αναζητήσεων που αποτελούσαν ατελή υποσημείωση του κλασικού πολιτισμού και δεύτερον, στην ευθεία ή έμμεση δίωξή τους όταν τελικά τα απολυταρχικά, αποικιοκρατικά καθεστώτα κυριάρχησαν με κοινή απόφαση το 1815 μ. Χ.: «όχι επαναστάσεις όχι δημοκρατία». Στις ΗΠΑ όμως κινήθηκαν πιο ανεξάρτητα και υιοθέτησαν πολλά στοιχεία του κλασικού Ελληνικού πολιτισμού.
Στο σημείο αυτό θα μπορούσαμε να αναφερθούμε και στην Ελληνική Εθνεγερσία και την Επανάσταση του 1821. Τα ολιγαρχικά κράτη λογικά και αναμενόμενα και σε αντίθεση με πολλούς διανοούμενους αντιπαθούσαν την Ελληνική Επανάσταση: Οι Έλληνες διέθεταν έθνος διαχρονικά και δημοκρατικά σμιλευμένο επί χιλιετίες ενώ στην Ευρώπη «το κράτος επιχειρούσε να δημιουργήσει λαό». Κολοσσιαία η διαφορά εξ ου και είναι κολοσσιαίο λάθος όσων αμφισβητούν την ύπαρξη του μοναδικού ανθρωποκεντρικά κινούμενου έθνους το οποίο επιπλέον ήταν ανθρωποκεντρικά δομημένο με θεμέλιο την ελευθερία.
Επανερχόμενοι συντομογραφικά για το Αγγλοσαξονικό ρόλο, το Αμερικανικό έθνος όπως μέχρι το κατανοούν οι Αμερικανοί μέχρι τις μέρες μας είναι Αγγλοσαξονικών προδιαγραφών και επηρεασμένο από τους Αναγεννησιακούς διανοούμενους στους οποίους αναφερθήκαμε πιο πάνω. Όμως, σε καθαρά αντικειμενική βάση και σε αναφορά με πασίγνωστα γεγονότα, ναι μεν οι Αμερικανοί διανοούμενοι είχαν πιο εδραίες ανθρωποκεντρικές βάσεις σε σύγκριση με αυτές των Ευρωπαίων που διώχθηκαν από τα ολιγαρχικά καθεστώτα αλλά και στις ΗΠΑ σταδιακά το ερώτημα «έθνος δημιουργεί κράτος ή κράτος δημιουργεί λαό» αποτελεί υποβόσκων εγγενές και διχαστικό ζήτημα.
Όποιος επιθυμεί να λειτουργεί και να σκέφτεται σοβαρά συμφέρον έχει να γνωρίζει το πως εξελίχθηκε το Αμερικανικό κράτος τον 18ο αιώνα: Στο όνομα του Αγγλοσαξονικού ”πεπρωμένο του ΄έθνους″ έγιναν οι μεγαλύτερες εθνοκαθάρσεις ίσως όλων των εποχών εις βάρος των αυτοχθόνων κατοίκων των ΗΠΑ (του πιο δημοκρατικά προσανατολισμένου τότε κράτους!) ενώ για την ”κοινωνική συνοχή” έγινε και ο Αμερικανικός εμφύλιος.
Όταν ο Όμηρος έγινε σεξιστής
Εθνοτικά οι ΗΠΑ διαφοροποιούνται ολοένα και περισσότερο. Ταυτόχρονα οι Αγγλοσάξονες που έδιναν τον κύριο προσανατολισμό αποδυναμώθηκαν. Ακόμη πιο σημαντικό ενώ ο μηδενισμός που παραγόταν ως μέσο soft power για τρίτα κράτη πλήττει τώρα και τους ίδιους με μικρό μόνο παράδειγμα τις ρηχές αναφορές περί «Ομήρου του σεξιστή». Με διαφορετικά λόγια, «μεταμοντερνοποιούνται» πολλοί και αυτό αναπόδραστα οδηγεί σε μηδενιστικές παραδοχές που πλήττει το εθνικό γίγνεσθαι με όρους πολιτισμού και πνευματικών κατακτήσεων όπως οι Αμερικανοί κινούνταν επί δύο αιώνες. Επίσης, ολοφάνερα άρχισε να διαβρώνεται και το κατά τα άλλα πολύ σημαντικό σύστημα ελέγχων και εξισορροπήσεων που έδινε δημοκρατικό προσανατολισμό. Έτσι, ολοένα και περισσότερο αποτελεί και αυτό ζήτημα που οδηγεί σε διαιρέσεις (βλ. την μάχη, τις διενέξεις και τα εκατέρωθεν επιχειρήματα για το ποιος ελέγχει τους θεσμούς).
Η προσωποποίηση των διαιρέσεων στις ΗΠΑ, οι ωραιοποιήσεις ή οι δαιμονοποιήσεις ατόμων και πολιτικών προσώπων είναι κακή συνταγή για την κατανόηση των ΗΠΑ και του τρόπου που εξελίσσεται ή αλλάζει. Εξάλλου, το πως θα εξελιχθούν οι ΗΠΑ είναι σημαντικό και για τα υπόλοιπα κράτη γιατί η στρατηγική του ισχυρότερου κράτους επηρεάζει όλους. Οι ιδεολογικές θεωρήσεις, οι προσωποποιήσεις και οι δαιμονοποιήσεις απλά είναι λάθος γιατί με επιφανειακό τρόπο υπερτονίζουν επιφανειακά ζητήματα με αποτέλεσμα να κάνουν λάθος διαγνώσεις για βαθύτατα προβλήματα που ακόμη βρίσκονται στην αφετηρία.
Έχοντας μελετήσει την κρίσιμη φάση των δύο αιώνων που διέρρευσαν μετά την Εθνική Ανεξαρτησία των ΗΠΑ το συμπέρασμα είναι ότι για μια σειρά λόγων και δυνητικά, αναπτύσσονται πανίσχυρες διαιρετικές τάσεις σε μια βάση περίπου 50%-50%. Τα ζητήματα είναι πολλά και γραμμικές απαντήσεις δεν υπάρχουν. Ούτε λογικά πρέπει να αναμένεται, επαναλαμβάνεται, ότι επέρχονται σεισμοί, κατακλυσμοί και καταποντισμοί γιατί οι ΗΠΑ είναι ένα πάμπλουτο, πανίσχυρο και εξαρχής δημοκρατικά προσανατολισμένο κράτος. Οι προηγούμενες και νυν προεδρικές εκλογές, πάντως, που ανέδειξαν πολλά από τα υπαρκτά προβλήματα, αναμενόμενα έγιναν αφορμή για απελπιστικά φτωχές γνώμες και αβάστακτα άλματα εκλογικεύσεων που αφορούσαν τα πρόσωπα και όχι τα αίτια των ολοφάνερων διαιρέσεων. Το μείζον αυτό ζήτημα είναι στην ημερήσια διάταξη και η μελέτη του για συναγωγή συμπερασμάτων απαιτεί σοβαρότητα και υπευθυνότητα.
Τέλος, η δολοφονική απόπειρα κατά του υποψήφιου προέδρου Τραμπ τον Ιούλιο 2024 μιλά από μόνη της:
