Ο αγώνας για μια Ελεύθερη, Ενωμένη Κύπρο συνεχίζεται: Οι Απόδημοι μας στο Λονδίνο βρέθηκαν έξω από την τουρκική πρεσβεία, έβαλαν …γυαλιά στους ομογενείς των ΗΠΑ
Κοντράστ δηλώσεων υπουργών Εξωτερικών της Ελλάδας και της Τουρκίας για το Κυπριακό με τον Γιώργο Γεραπετρίτη, σε συνέντευξή του στο Real Fm, να ξεκαθαρίζει ότι η τουρκική θέση για λύση δύο κρατών είναι εκτός πλαισίου και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή.
Ο Έλληνας υπουργός των Εξωτερικών προαναγγέλλει εμμέσως πλην σαφώς εξελίξεις στο προσεχές διάστημα με τον ίδιο να δηλώνει:
«Ανεξαρτήτως των δηλώσεων ή των επιχειρήσεων που γίνονται από την πλευρά της Τουρκίας, εκείνο το οποίο είναι σημαντικό – και έχω μια βιώσιμη ελπίδα, μια μικρή αισιοδοξία ότι θα καταφέρουμε να ξεκινήσουν οι συζητήσεις για το Κυπριακό – είναι να υπάρξει μια λύση η οποία θα είναι βιώσιμη, θα είναι ωφέλιμη και αμοιβαία αποδεκτή».
Δεν το κουνάμε από την Κύπρο ήταν η απάντηση του ισλαμιστή, πρώην αρχικατάσκοπου της Τουρκίας, Χακάν Φιντάν.
Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών δήλωσε:
«Έχουμε ήδη στρατιώτες στο νησί, είναι γνωστό αυτό. Έχουμε χιλιάδες στρατιώτες εκεί. Οι διάφορες δυνατότητες μας είναι εκεί, τα πλοία μας είναι επίσης εκεί. Θα συνεχίσουμε τις ειρηνευτικές μας επιχειρήσεις εκεί».
Ο κατοχικός ηγέτης του ψευδοκράτους δήλωσε από την πλευρά του:
«Είμαστε σε συνεχή επαφή (για δημιουργία ναυτικής βάσης), εαν χρειαστεί θα ιδρύσουμε και εμείς μία. Γίνονται τακτικά αξιολογήσεις».
Και με ύφος χιλίων πιθήκων, κατηγόρησε την ελληνοκυπριακή πλευρά για παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, με αφορμή της συλλήψεις για υποθέσεις σφετερισμού ελληνοκυπριακών περιουσιών.
Παρά την τουρκική αδιαλλαξία, ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας τον …χαβά του: Διαβεβαίωσε ότι δεν εγκαταλείπει την προσπάθεια για επανεναρξη των διαπραγματεύσεων στη βάση του συμφωνημένου πλαισίου.
Διατηρεί την πολιτική δύο κρατών στην Κύπρο το ΣΕΑ Τουρκίας
Η στάση της Άγκυρας για λύση δύο κρατών και αναγνώριση του ψευδοκράτους θα διατηρηθεί, δηλώνει το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας (ΣΕΑ) της Τουρκίας. Ταυτόχρονα αναφέρει ότι η Άγκυρα θα συνεχίσει τις πρακτικές μη υποχώρησης στα συμφέροντά της στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο.
Στην ανακοίνωση του ΣΕΑ, ισχυρίζεται ότι «χάρη στην ειρηνευτική επιχείρηση στην Κύπρο που πραγματοποιήθηκε από την Τουρκία στο πλαίσιο διεθνών συμφωνιών και ως εγγυήτρια χώρα, η ατμόσφαιρα ειρήνης, ηρεμίας και εμπιστοσύνης που επικρατεί σε όλο το νησί εδώ και μισό αιώνα, επιβεβαίωσε αναμφισβήτητα τη νομιμότητα και την επιτυχία της επιχείρησης πριν ενώπιον της ιστορίας».
«Τονίστηκε ότι η αποφασιστική μας στάση για κατάληξη του Κυπριακού, που είναι εθνική μας υπόθεση, στη βάση της λύσης των δύο κρατών στη βάση της κυρίαρχης ισότητας και του ισότιμου διεθνούς καθεστώτος του τουρκοκυπριακού λαού και της αναγνώρισης της τδβκ ως ισότιμο μέλος της διεθνούς κοινότητας, θα διατηρηθεί», αναφέρεται στην ανακοίνωση.
Στην ανακοίνωση αναφέρεται επίσης ότι «δηλώθηκε πως δεν θα δοθεί ευκαιρία ώστε να τύχει εκμετάλλευσης η εποικοδομητική προσέγγισή μας, η οποία δίνει προτεραιότητα στον διάλογο για ζητήματα του Αιγαίου και της Μεσογείου και ότι θα συνεχιστούν οι πρακτικές μη υποχώρησης που στοχεύουν στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων και συμφερόντων μας».
Με άκρως επικριτική γλώσσα σχολίασε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν την ομιλία του Ισραηλινού πρωθυπουργού, Μπενιαμίν Νετανιάχου, στο αμερικανικό Κογκρέσο. Τον χαρακτήρισε «Χίτλερ της εποχής μας» και «χασάπη», και επιτέθηκε κατά των Αμερικανών γερουσιαστών και βουλευτών που τον χειροκρότησαν.
Μιλώντας σε εκδήλωση για το τουρκικό πρόγραμμα ενίσχυσης της υψηλής τεχνολογίας, ο Τούρκος πρόεδρος αναφέρθηκε στην ομιλία του Μπενιαμίν Νετανιάχου, προχτές Τετάρτη, ενώπιον της κοινής συνεδρίασης των δύο σωμάτων του αμερικανικού Κογκρέσου.
«Από τις 7 Οκτωβρίου, οι άνθρωποι παρακολουθούν από μακριά τη δολοφονία μωρών σαν να βλέπουν κινηματογραφική ταινία. Ο δολοφόνος τους Νετανιάχου χειροκροτείται στις ΗΠΑ. Τι είδους έργο είναι αυτό; Είναι δυνατόν να το καταλάβει κανείς αυτό; Τι γίνεται με τη δημοκρατία, τι γίνεται με την ελευθερία, τι γίνεται με τα ανθρώπινα δικαιώματα» ανέφερε μεταξύ άλλων.
Υποστήριξε ακόμη ότι «το σημερινό παγκόσμιο σύστημα, το οποίο δημιουργήθηκε για να προστατεύσει τα συμφέροντα των νικητών του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου, έχει αρχίσει να λήγει. Αρκεί να κοιτάξουμε τις κρίσεις του πρόσφατου παρελθόντος για να δείξουμε ότι το σύστημα έχει ήδη υψώσει τη σημαία της χρεοκοπίας.
Η σύγκρουση στη Συρία διαρκεί 13 χρόνια, ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται, το Σουδάν βρίσκεται σε αναταραχή πριν σταθεροποιηθεί η Υεμένη, 40.000 άμαχοι έχουν χάσει τη ζωή τους στη Γάζα και η γενοκτονία δεν έχει αποτραπεί εδώ και 10 μήνες».
Συνεχίζοντας, στράφηκε κατά των Αμερικανών νομοθετών: «Σκεφτείτε ότι η Βουλή των Αντιπροσώπων χειροκροτεί αυτούς που έσφαξαν σχεδόν 40.000 ανθρώπους».
«Από τη μία πλευρά, υπάρχει ένα κύμα χειροκροτημάτων εκεί. Όχι να σταματήσουν τη σφαγή, βρισκόμαστε ενώπιον ενός φαινομένου απώλειας της λογικής και συνείδησης, από εκείνους που φιλοξένησαν στο Κογκρέσο τους και χειροκρότησαν όρθιοι 57 φορές την παραληρηματική ομιλία του χασάπη.
Αυτοί που στα λόγια δίνουν μαθήματα δημοκρατίας σε όλο τον κόσμο, δεν ντρέπονται αυτοί που ανυψώνουν τον Χίτλερ της εποχής μας. Δεν κοκκινίζουν, δεν υπάρχει δικαιοσύνη, δεν υπάρχει νόμος, δεν υπάρχουν κανόνες, δεν υπάρχει συμπόνια. Δεν αναλαμβάνουν ευθύνη για την ειρήνη. Δεν υπάρχει καμία προσπάθεια να ενισχυθεί η ελπίδα της ανθρωπότητας. Γινόμαστε μάρτυρες μιας κατάστασης τρέλας στην οποία ο καταπιεστής τιμάται για τη σκληρότητά του και τα δικαιώματα των καταπιεσμένων αγνοούνται» δήλωσε σε έντονο ύφος ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
Καταλήγοντας υποστήριξε ότι όλα αυτά δείχνουν ότι «οι χώρες που μπορούν να σταθούν δυνατές, να σταθούν όρθιες με τις δικές τους δυνάμεις έχουν την ευκαιρία να βγουν με επιτυχία από το χάος το οποίο συγκλονίζει εκ βάθρων το παγκόσμιο σύστημα».
Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ, Γ. Μανδαλίδης Κωνσταντινούπολη, Τουρκία
O πίνακας με θέμα “Η Μάχη στα Δερβενάκια” του Ολλανδού ζωγράφου Κοekkoe
Eurokinissi
Σε μια περίοδο που οι ελληνοτουρκικές σχέσεις περνούν πάλι από…χίλια μύρια κύματα η σημερινή επέτειος της περίφημης μάχης στα Δερβενάκια καθίσταται ιδιαίτερα επίκαιρη πέραν της ιστορικής μνήμης.
Με τη βοήθεια του ιστορικού Μάριου Αθανασόπουλου, Δρ. Βυζαντινής Ιστορίας, μέλος ΕΔΙΠ στο Τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου το Newsbomb.gr επιχειρεί να φωτίσει τα γεγονότα του τότε, κάνοντας και παράλληλα έναν συσχετισμό με το σήμερα.
«Με την καθοδήγηση του στρατιωτικού «ιθύνοντα νου» του Αγώνα, του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, οι άλλοτε φοβισμένοι Έλληνες που μόλις έβλεπαν συγκροτημένα τουρκικά στρατεύματα τρέπονταν σε φυγή, συνέτριψαν με ένα καταπληκτικό στρατήγημα τη μεγάλη στρατιά του Μαχμούτ πασά («Δράμαλη») που είχε φτάσει στον Μοριά με σκοπό την κατάπνιξη της Επανάστασης.
Ζώντας σε μια εποχή που η μισή Κύπρος εξακολουθεί 50 χρόνια μετά να κατέχεται βίαια από τους Τούρκους, που τα νησιά του Αιγαίου απειλούνται ανάλογα με τις ορέξεις του νεοθωμανού σουλτάνου Ερντογάν με εισβολή και η Θράκη κινδυνεύει με σταδιακή τουρκοποίηση, η επιτυχία στα Δερβενάκια αποτελεί κλασσικό παράδειγμα προς μίμηση για τους (αείποτε) ολίγιστους Έλληνες».
Πώς μπορούμε όμως να διδαχθούμε από εκείνο το κρίσιμο τριήμερο του 1822;
Ο κ. Αθανασόπουλος απαντάει επισημαίνοντας τέσσερα μαθήματα που μπορεί να λάβει ο σημερινός Έλληνας από όσα διαδραματίστηκαν τότε:
«Το πρώτο που θεωρώ κομβικό σημείο διδαχής, είναι πως για κάθε θέση υπάρχει ο κατάλληλος άνθρωπος. Πώς έλεγε κάποτε μια διαφήμιση στην τηλεόραση: «Έκαστος στο είδος του…». Παρά τις «φιλότιμες» προσπάθειες των προκρίτων της εποχής που είχαν αναλάβει την πολιτική ηγεσία του τόπου, οι ίδιοι δεν διέθεταν στρατιωτικές ικανότητες κατάλληλες για να αντιμετωπίσουν στο πεδίο της μάχης τον αντίπαλο. Σε αυτόν τον τομέα, καλώς ή κακώς, είχε διακριθεί μόνο ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Ο Κολοκοτρώνης, παρά τα πολλά τρωτά του χαρακτήρα του (είχε μια αίσθηση υπεροχής έναντι των πολιτικών ηγετών της εποχής του, γεγονός σύνηθες σε στρατιωτικούς, ιδίως εν καιρώ πολέμου), υπήρξε ένας χαρισματικός στρατιωτικός ηγέτης, τον οποίο διέκρινε κατά κύριο λόγο η διορατικότητα.
Η αποστροφή δε του λόγου του για τις δυσκολίες διοίκησης των Ελλήνων σε περίοδο πολέμου από τα απομνημονεύματά του, αποδεικνύει έναν άνθρωπο που γνώριζε βαθιά την ψυχολογία των ανδρών που καλούνταν κάθε φορά να διοικήσει.
Στα καθ’ ημάς, θεωρώ πως η εμμονή της πολιτικής ηγεσίας εδώ και πολλά χρόνια να απαξιώνει (λόγω και έργω) την ηγεσία του στρατεύματος (εμμονή που είχε ασφαλώς αιτία τη δεκαετία του ’70, αλλά σίγουρα όχι σήμερα), έχει αρνητικές επιπτώσεις στην άμυνα της χώρας. Αυτό προφανώς ισχύει και αντίστροφα, αφού κάθε φορά που οι στρατιωτικοί ενεπλάκησαν στην πολιτική ζωή του τόπου, τα αποτελέσματα υπήρξαν καταστροφικά (βλ. εισβολή στην Κύπρο το 1974). Ομοίως η εμμονή στην επιλογή προσώπων κομματικά αρεστών στην εκάστοτε κυβερνητική πλειοψηφία για σημαντικές θέσεις στον κρατικό μηχανισμό, χωρίς τα απαραίτητα προσόντα ασφαλώς, καθιστά τον ίδιο μηχανισμό δυσλειτουργικό και εν τέλει ανίκανο να επιτελέσει το έργο για το οποίο έχει κληθεί να φέρει εις πέρας.
Το δεύτερο μάθημα από την μάχη των Δερβενακίων
Το δεύτερο μάθημα που θα μπορούσαν να μας διδάξουν τα Δερβενάκια, είναι ο πραγματισμός που επέδειξε ο Κολοκοτρώνης απέναντι στις συντριπτικά υπέρτερες δυνάμεις του εχθρού· γνωρίζοντας πως η αντίσταση κατά μέτωπο θα ήταν καταστροφική για τους επαναστατημένους Έλληνες, προτίμησε να ακολουθήσει τον προσφιλή του πόλεμο φθοράς του αντιπάλου. Δεν γνωρίζουμε αν ο θρυλικός «γέρος του Μοριά» είχε μελετήσει τόσο καλά την αρχαία ελληνική ιστορία, ώστε να γνωρίζει λεπτομέρειες για το πώς οι αρχαίοι πρόγονοί του είχαν αντιμετωπίσει την περσική απειλή (προσωπικά τείνω να πιστέψω πως γνώριζε πολύ καλά την ιστορία του τόπου του), ωστόσο φείλουμε να παραδεχθούμε πως ακολούθησε σχεδόν κατά γράμμα τη στρατιωτική τακτική που εφάρμοσαν οι αρχαίοι Έλληνες στις Θερμοπύλες, τον Μαραθώνα, τη Σαλαμίνα.
Στην πρώτη περίπτωση οι ολιγάριθμοι Σπαρτιάτες επέλεξαν ένα στενό πέρασμα για να απομειώσουν την απόλυτη αριθμητική υπεροχή των αντιπάλων τους. Το ίδιο συνέβη και στον Μαραθώνα (μάχη λίγων Αθηναίων εναντίον πολλών Περσών σε ένα σημείο που κάθε βήμα του εχθρού έκρυβε και μια δυσάρεστη έκπληξη γι’ αυτούς) και βεβαίως στη Σαλαμίνα (επιλογή του στενού περάσματος της Σαλαμίνας όπου η υπεροχή σε αριθμό και μέγεθος πολεμικών πλοίων όχι μόνο εκμηδενίστηκε, αλλά αποτέλεσε και τροχοπέδη στην εξέλιξη της μάχης). Ο Κολοκοτρώνης είχε πολύ πριν εμφανιστεί το στράτευμα του Δράμαλη αποφασίσει το σημείο από το οποίο θα τον αντιμετώπιζε.
Το αποτέλεσμα είναι σε όλους μας γνωστό· η μεγάλη στρατιά των 30.000 ανδρών του Δράμαλη, κουβαλώντας λάφυρα από την εκστρατεία στην Ήπειρο και τον Αλή πασά, προσπάθησε να μεταβεί από το Άργος στην Κόρινθο μέσω του σημείου που είχε επιλέξει ο Κολοκοτρώνης να επιτεθεί. Οι συνέπειες δεν αφορούσαν μόνο τις αριθμητικές απώλειες (2.500-3.000 νεκροί και τραυματισμένοι), αλλά κυρίως την τσακισμένη πλέον ψυχολογία τους, αφού στο στενό πέρασμα των Δερβενακίων (αλλά και στον Αγιο-Σώστη και στο Αγιονόρι) ενταφιάστηκαν οι ελπίδες του σουλτάνου και των συμμάχων του στην Ευρώπη (Μέττερνιχ κ.λπ.) για άμεση «επίλυση» του ελληνικού «προβλήματος».
Η Ελλάδα σήμερα, προσπαθεί να αντισταθεί απέναντι στον νεοθωμανικό επεκτατισμό του Ερντογάν με συμβατικά μέσα και «μπακαλίστικη» αριθμητική· πόσα αεροπλάνα χρειαζόμαστε, πόσα πολεμικά πλοία, πόσους πυραύλους κ.ο.κ. Αυτή η κούρσα εξοπλισμών, τους μόνους που χαροποιεί είναι τους εμπόρους οπλικών συστημάτων, αφού απομυζά τεράστια χρηματικά ποσά από άλλους τομείς και επιπλέον αναδίδει διαρκώς μια οσμή σκανδάλων. Η Ελλάδα, ως μικρή χώρα που είναι, όφειλε εδώ και χρόνια να έχει ακολουθήσει το πραγματιστικό σχέδιο του Κολοκοτρώνη που ανέφερα πριν· να αξιοποιήσει το υπάρχον επιστημονικό δυναμικό της και να βρίσκεται στην πρωτοπορία δημιουργίας «έξυπνων» οπλικών συστημάτων (όπως τα περίφημα drones), φτηνών, αλλά όχι φτηνιάρικων λύσεων για την άμυνά της, ακολουθώντας το παράδειγμα του Ισραήλ. Αντ’ αυτού, η αληθινή κληρονόμος της βυζαντινής διπλωματίας, η Τουρκία, επιδίδεται όχι μόνο στην κατασκευή τέτοιων όπλων, αλλά και στην εξαγωγή τους!
Το κομμάτι ψυχολογικού πολέμου
Ένα επιπλέον μάθημα στο οποίο θα ήθελα να αναφερθώ από τη μάχη στα Δερβενάκια, αφορά το κομμάτι του λεγόμενου ψυχολογικού πολέμου· όλοι μας γνωρίζουμε πως οι Έλληνες, ως μεσογειακός λαός, έχουν συχνές ψυχολογικές μεταπτώσεις, που μπορούν να τους οδηγήσουν στις μεγαλύτερες επιτυχίες αν ψυχολογικά έχουν αναπτερωμένο το ηθικό τους και στις μεγαλύτερες αποτυχίες αν συμβαίνει το αντίθετο. Ο Κολοκοτρώνης, ως βαθύς γνώστης της ψυχολογίας των Ελλήνων όπως σημείωσα και νωρίτερα, προσπάθησε με κάθε τρόπο να ενδυναμώσει την ψυχική δύναμη των επαναστατημένων συμπατριωτών του, υποτιμώντας την ποιότητα των στρατευμάτων που επρόκειτο να αντιμετωπίσουν και υποσχόμενος πλούσια λάφυρα σε περίπτωση νίκης.
Η τακτική αυτή αποδείχτηκε αποτελεσματική, αφού έδωσε μια άλλη πνοή στους καταπτοημένους Έλληνες και τους οδήγησε σε μια σπουδαία νίκη.
Φώτιου Χρυσανθόπουλου ή Φωτάκου, Απομνημονεύματα περί της Ελληνικής Επαναστάσεως, τόμ. 1, Αθήνα 1974, σσ. 356-357
Η κυβέρνηση που έχει σήμερα την ευθύνη της χώρας, επέλεξε (όπως και πολλές προηγούμενες) την προσέγγιση με τη νεοθωμανική Τουρκία και τον κατευνασμό του «θηρίου». Οπωσδήποτε οι σχέσεις καλής γειτονίας μεταξύ των δύο χωρών (οι λαοί σε αυτές τις περιπτώσεις μικρή σημασία έχουν) πρέπει να αποτελούν πάγια επιδίωξη όλων των κυβερνήσεων. Ωστόσο, για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο, η επιδίωξη αυτή θα πρέπει να είναι αμοιβαία. Και μάλιστα να στηρίζεται στην ισόρροπη ισχύ των δύο. Γιατί όταν ο ένας από τους δύο είναι ο ισχυρός (πληθυσμιακά, στρατιωτικά, οικονομικά κ.ο.κ.) και ο άλλος ο αδύναμος, τότε η σχέση για την οποία μιλήσαμε γίνεται ετεροβαρής. Επιπλέον, φρονώ πως η παρούσα κυβέρνηση οφείλει να επενδύσει περισσότερο στην ψυχολογία του ελληνικού λαού, ακολουθώντας την τακτική του Κολοκοτρώνη.
Καθημερινά πληροφορούμαστε για εξωφρενικές δηλώσεις που προέρχονται από επίσημα χείλη στην Άγκυρα και η συνήθης απάντηση από ελληνικής πλευράς είναι τουλάχιστον υποτονική. Όταν μάλιστα όλοι γνωρίζουμε πως έχουμε να κάνουμε με ένα κράτος-τρομοκράτη, η μόνη απάντηση φρονώ πως πρέπει να είναι κολοκοτρωνέικη.
Η ενότητα του ελληνικού λαού
Το τελευταίο (και σημαντικότερο) μάθημα που έχουν να μας προσφέρουν τα Δερβενάκια, αφορά την ενότητα του ελληνικού λαού· Θα ήθελα να υπενθυμίσω στους αναγνώστες σας ότι η επαναστατημένη Ελλάδα λίγο πριν την κάθοδο της στρατιάς του Δράμαλη έβαινε προς έναν εμφύλιο πόλεμο (τον οποίο δεν απέφυγε αργότερα). Ο Κολοκοτρώνης είχε πέσει στη δυσμένεια της Γερουσίας, η οποία σε έγγραφό της τον κατηγορούσε μεταξύ άλλων και ως «Ηρόστρατο», ουσιαστικά ως προδότη της πατρίδας. Η πλημμυρίδα των στρατευμάτων του Δράμαλη ωστόσο, λειτούργησε συγκολλητικά για τους εν διαστάσει Έλληνες· ο Κολοκοτρώνης αφέθηκε ελεύθερος να δράσει εναντίον του και σταδιακά επήλθε η ηρεμία στο ελληνικό στρατόπεδο και φτάσαμε στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Είναι χαρακτηριστικό το αφοπλιστικά ειλικρινές μήνυμα που απηύθυνε προς τους επαναστατημένους Έλληνες η κυβέρνηση τότε.
Στις μέρες μας πολλοί καταφέρονται εναντίον του πολιτικού μας προσωπικού με βαρείς χαρακτηρισμούς, και όσοι το αποτελούν, διακρίνονται από ένα οξύτατο και καταγγελτικό λόγο. Υπήρξαν μάλιστα στιγμές που ένιωθε κανείς μία έντονη εμφυλιοπολεμική ρητορική που τρόμαζε (δημοψήφισμα για την ΕΕ κ.ο.κ.). Δεν έχουν άδικο κάποιες φορές, καθώς αποτελεί κοινό τόπο το να διαπιστώσει κανείς πως συχνά αυτοί που μας κυβερνούν διακρίνονται από μικρόνοια και αδικαιολόγητη δουλικότητα απέναντι στους ισχυρούς «του κόσμου τούτου», δίνοντας την εντύπωση ότι ενεργούν εις βάρος των συμφερόντων της ίδιας τους της χώρας. Ωστόσο είναι τουλάχιστον άδικο να κατηγορούμε ο ένας τον άλλον για προδοσία και «ξεπούλημα» των συμφερόντων του λαού, καλλιεργώντας το μίσος και τη διχόνοια.
Διακόσια και πλέον χρόνια μετά την έναρξη της Επανάστασης και 50 από την αποκατάσταση της δημοκρατίας, οι Έλληνες είμαστε υποχρεωμένοι πιά να ενηλικιωθούμε και να αφήσουμε πίσω μας πάθη που μας γυρίζουν στο κακό μας παρελθόν. Ας μην περιμένουμε έναν νέο Δράμαλη για να μας ενώσει. Μπορούμε και μόνοι μας…»
Μητσοτάκης-Γεραπετρίτης: Το δίδυμο διαμόρφωσης μιας επικίνδυνης, για τα ελληνικά συμφέροντα, εξωτερικής πολιτικής
Ορθώς έπραξε ο κύριος Υπουργός Εξωτερικών δηλώνοντας ότι η Ελλάδα, πραγματοποιώντας έρευνες μισό μίλι πέραν των χωρικών υδάτων της, στην περιοχή της Κάσου, άσκησε ένα κυριαρχικό της δικαίωμα δοθέντος ότι το σημείο ευρίσκεται εντός της ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, όπως αυτή ορίζεται από το Ελληνο-αιγυπτιακό Σύμφωνο της 6ης Αυγούστου του 2020.
Το έπραξε ορθώς διότι έτσι θα έπρεπε να ήταν, και διότι έτσι δίνεται η δυνατότητα να σωθούν εν μέρει τα προσχήματα και να αποκατασταθεί, σε έναν βαθμό, σε επίπεδο εντυπώσεων η ζημιά που έχει γίνει. Μόνο που στην πραγματικότητα τα πράγματα δεν είναι δυνατόν να έχουν συμβεί όπως τα περιγράφει ο κύριος Υπουργός και συνεπώς, εξ αιτίας λανθασμένων ενεργειών και χειρισμών, υποπέσαμε σε ένα σημαντικό σφάλμα το οποίο ισοδυναμεί με ηττα και το οποίο δημιουργεί ένα πολύ κακό προηγούμενο. Επ’ αυτού, λοιπόν, ο κύριος Γεραπετρίτης παραπληροφορεί τους Έλληνες πολίτες όταν υπαινίσσεται πως μία χώρα μπορεί να κάνει “έρευνες” μόνο στην δική της Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, ως άσκηση κυριαρχικού δικαιώματος, και πως κάτι τέτοιο έπραξε και η χώρα μας δηλώνοντας το μάλιστα στην τουρκική πλευρά, η οποία, υποτίθεται, το αποδέχθηκε παθητικά.
Ο ισχυρισμός ότι το ιταλικό ερευνητικό πλοίο ολοκλήρωσε το ερευνητικό του πρόγραμμα, ακόμα και αν είναι αλήθεια, δεν έχει την σημασία που επιχειρεί να προβάλει ο κύριος Υπουργός. Σε μία Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, στην οποία η χώρα Α ασκεί κυριαρχικά δικαιώματα μπορούν να γίνουν έρευνες, με σκοπό την πόντιση καλωδίου ή την κατασκευή υποθαλάσσιου αγωγού από οποιαδήποτε τρίτη χώρα. Η χώρα Α στην οποία ανήκει η ΑΟΖ και η οποία ασκεί τα κυριαρχικά δικαιώματα στην περιοχή δεν έχει το δικαίωμα, από το Διεθνές Δίκαιο, να το εμποδίσει αυτό εκτός και αν απειλείται σοβαρή φυσική καταστροφή, την οποία πάντως τα ποντισμένα καλώδια δεν μπορούν να προκαλέσουν. Το συγκεκριμένο δικαίωμα των τρίτων χωρών αναφέρεται ρητά στο άρθρο 58 της UNCLOS (RightsanddutiesofotherStatesintheexclusiveeconomiczone). Απλώς για την τρίτη χώρα η οποία ενδιαφέρεται να ποντίσει το καλώδιο ή να κατασκευάσει τον αγωγό υφίσταται η υποχρέωση να ενημερώσει την χώρα Α στην οποία ανήκει η ΑΟΖ και να υποβάλει το σχετικό αίτημα .
Μια πολύ χαρακτηριστική περίπτωση αυτού στο Διεθνές Δίκαιο, και μάλιστα σχετικά πρόσφατη, είναι εκείνη που αφορά τον, κακότυχο όσον αφορά την κατάληξή του, υποθαλάσσιο αγωγό φυσικού αερίου North Stream 2. Η όδευσή του, εκτός από τις ΑΟΖ της Γερμανίας και της Ρωσίας, συμπεριελάμβανε και τις ΑΟΖ της Φιλανδίας, της Σουηδίας και της Δανίας. Καμμία από τις τρεις αυτές χώρες δεν έβλεπε με θετικό μάτι την κατασκευή του ρωσογερμανικού άγωγού πλην όμως, και παρά το γεγονός ότι χρονοτρίβησαν και οι τρεις την απάντησή τους πέρα από τον εύλογο χρόνο της διπλωματικής πρακτικής, τελικά δεν μπόρεσαν να αρνηθούν στην Ρωσία ούτε το δικαίωμα των προκαταρκτικών ερευνών, ούτε το δικαίωμα της κατασκευής του αγωγού.
Τα παραπάνω έχουν ιδιαίτερη σημασία διότι ο κύριος Υπουργός μιλώντας προς εκπροσώπους του τύπου υπήρξε ανακριβής, αλλά και ανακόλουθος, στα λεγόμενά του. Ισχυρίστηκε δηλαδή ότι η χώρα μας προχώρησε στις έρευνες εντός της εθνικής ΑΟΖ, (στο μισό μίλι από τα χωρικά ύδατα) ασκώντας το προφανές κυριαρχικό της δικαίωμα.
Μόνο που αν ήταν έτσι η Ελλάδα δεν είχε λόγο να ζητήσει άδεια από καμμία άλλη ομορη χώρα, ούτε είχε λόγο να κάνει κάποιου είδους διαπραγματεύσεις και συνομιλίες με την Τουρκία. Εάν τα, -κατά τύχη ίσως, ευρισκόμενα στην περιοχή- πέντε τουρκικά πολεμικά πλοία, δημιουργούσαν προβλήματα στην διεξαγωγή των ερευνών, δηλαδή στην άσκηση του κυριαρχικού μας δικαιώματας, τότε ήταν ευθύνη και καθήκον του ελληνικού ναυτικού να διευθετήσει την υπόθεση με τον κατάλληλο τρόπο, όποιος και αν ήταν αυτός.
¨Ετσι θα έπραττε μία χώρα που θα ασκούσε κυριαρχικό της δικαίωμα. Όμως, εμείς, δεν κάναμε αυτό αλλά “ενεργοποιήσαμε” τους “διαύλους επικοινωνίας” με την τουρκική πλευρά. Και, -ω του θαύματος- οι Τούρκοι διατείνονται, -σε απόλυτη αντίθεση με τους ισχυρισμούς του κυρίου Υπουργού-, ότι σε συνέχεια ελληνικού αιτήματος να πραγματοποιήσει το ιταλικό πλοίο έρευνες μέσα στην “τουρκική ΑΟΖ”, έδωσαν την σχετική άδεια και μάλιστα εξέδωσαν και ανάλογη NAVTEX. Αυτά λένε οι Τούρκοι.
Εάν πιστέψουμε όμως τον κύριο Γεραπετρίτη η Ελλάδα τους δήλωσε ότι σκοπεύει να πραγματοποιήσει έρευνες έξω από τα εθνικά χωρικά ύδατά της, σε περιοχή που θεωρεί ως ελληνική ΑΟΖ, και οι Τούρκοι το αποδέχτηκαν καλόβολα, και ίσως περιχαρείς! (Απεμπολώντας ουσιαστικά το τουρκολυβικό Σύμφωνο και τους διαχρονικούς ισχυρισμούς τους! Μόνο που εδώ το ερώτημα είναι γιατί αν συνέβη κάτι τέτοιο ο κύριος Υπουργός κράτησε μία τόσο χαρμόσυνη είδηση μόνο για τον εαυτό του.).
Φυσικά όμως δεν συνέβη κάτι τόσο πολύ σουρεαλιστικό. Στον υπαρκτό κόσμο τα πράγματα γίνονται με πολύ διαφορετικό τρόπο Αλλωστε θα ήταν εντελώς παρανοϊκό για την Τουρκία να επικύρωνε την απόσυρση της από το τουρκολυβικό Μνημόνιο και την μεταβολή της στάσης της έναντι της Ελλάδας με επίθεση φιλίας, στέλνοντας μόνο πέντε πολεμικά πλοία να παρακολουθούν ένα ερευνητικό σκάφος ακόμα και εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων! Για να δούμε την σοβαρή πλευρά του θέματος λοιπόν, πρέπει να πουμε πως
δεν είναι δυνατόν να εμφανίζεται ο Υπουργός μίας σοβαρής χώρας και επεκτεινόμενος πέραν της ορθής και απολύτως αναγκαίας δήλωσής του ότι με βάση το Διεθνές Δίκαιο η περιοχή ερευνών του συγκεκριμένου πλοίου είναι η νόμιμη ελληνική ΑΟΖ, να προχωρά και να ισχυρίζεται τέτοια εξωφρενικά και αντιφατικά πράγματα που υποτιμούν και την νοημοσύνη του κοινού αλλά και εκθέτουν διεθνώς την χώρα . Δηλαδή, εάν όλα έγιναν όπως τα περιγράφει, δεν θα πρέπει να δώσει μία εξήγηση για την ασύλληπτη αλλαγή στην στάση της Τουρκίας ; Και πως αυτό επιτεύχθηκε;
Η εικόνα που δημιουργήθηκε αρχικά, στην όλη υπόθεση, ήταν ότι η Ελλάδα υποχώρησε με πολύ αυτοκαταστροφικό, αν μη τι άλλο, τρόπο μπροστά στην επίδειξη κακόβουλης ισχύος της τουρκικής πλευράς. Αυτό που προκύπτει όμως, τώρα, μετά τις δηλώσεις του κυρίου Γεραπετρίτη, σε συνδυασμό με τις τουρκικές ανακοινώσεις, είναι ακόμη χειρότερο: η εικόνα, πλέον, είναι πως
ουσιαστικά η Ελλάδα αιτήθηκε, ως τρίτη χώρα, να της επιτραπεί να κάνει έρευνες στην θαλάσσια περιοχή που η Τουρκία, εντελώς παράνομα και καταχρηστικά θεωρεί ως τουρκική ΑΟΖ.
Μία αίτηση που η Τουρκία δεν θα είχε κανέναν λόγο να απορρίψει, αφού την εμφανίζει ως έχουσα τα κυριαρχικά δικαιώματα στην περιοχή. ¨Ετσι μόνο, άλλωστε, εξηγείται και το γεγονός πως τα τουρκικά πολεμικά είχαν τόσο “πολιτισμένη” συμπεριφρρά, παρακολουθώντας εξ αποστάσεως το ιταλικό ερευνητικό πλοίο, όπως με, ανυπόκριτη χαρά, δήλωσε ο κύριος Γεραπετρίτης!
Για όποιον δεν έχει καταλάβει τι συνέβη, θα πρέπει να το πούμε ακόμα πιο απλά: στα πλαίσια του “διαλόγου” και των “διαύλων συνεννόησης” με την Τουρκία, κάναμε κατά τρόπο εντελώς άστοχο και αυτοκαταστροφικό εκείνο ακριβώς που οι Τούρκοι επιθυμούν. Στόχος του τουρκικού καθεστώτος, στην Νοτιανατολική Μεσόγειο, είναι να
υποστηλώσει τον ισχυρισμό του ότι το τουρκολυβικό Σύμφωνο δημιουργεί Δίκαιο και δικαιώματα ΑΟΖ για την Τουρκία σε οποιαδήποτε θαλάσσια περιοχή βρίσκεται σε απόσταση μεγαλύτερη των 6 ναυτικών μιλίων από τις ακτές των ελληνικών νήσων της περιοχής.
Πως το επιδιώκει αυτό; Προφανώς με το να εμφανίζει ότι οποιαδήποτε πραγματοποίηση επιστημονικής έρευνας ή οποιαδήποτε πόντιση καλωδίου η δημιουργία υποθαλάσσιου αγωγού από οποιαδήποτε τρίτη χώρα στην υποτιθέμενη τουρκική ΑΟΖ μπορεί να γίνει μόνο κατόπιν τουρκικής αδείας. Και αυτό, ακριβώς, είναι που κάναμε εμείς ενεργοποιώντας τους “διαύλους επικοινωνίας” και τα λοιπά σχετικά για “να υπάρξει αποκλιμάκωση”. Δώσαμε στον κύριο Ερντογάν το δικαίωμα να ισχυριστεί ότι η πραγματοποίηση ερευνών, (και, κατ’ επέκτασιν, η τυχόν πόντιση καλωδίου, -αν ποτέ αυτό υλοποιηθεί γιατί εδώ πρόκειται για ένα άλλο κεφάλαιο ελληνικής κακοδαιμονιας), θα έχουν την νομιμότητα που απορρέει από την παροχή αδείας από την Τουρκία, η οποία ασκεί κυριαρχικά δικαιώματα ΑΟΖ στην περιοχή! Με αυτήν την έννοια, μάλιστα, μόνο χαρά θα αισθανθεί ο κύριος Ερντογκάν αν κάνουμε και άλλες δέκα τέτοιες έρευνες στην ελληνική κατ’ εμάς, τουρκική κατ’ αυτόν, ΑΟΖ της περιοχής-με την άδειά του πάντα!
Διότι αυτό θα είναι το, ισχυρό του επιχείρημα, εάν ποτέ το θέμα βρεθεί σε διαδικασία δικαστικής επίλυσης, αλλά και οπουδήποτε αλλού θα συζητείται: ότι, παρά τα λεγόμενά της, η Ελλάδα, εν τοις πράγμασι, αναγνωρίζει την δικαιοδοσία της Τουρκίας διότι ζητάει την άδειά της για τις ενέργειές της στην περιοχή.
Θα είναι πολύ κακό αν υποχωρήσαμε και δεν ολοκληρώσαμε τις έρευνες λόγω του φόβου μας εξ αιτίας της παρουσίας των τουρκικών πολεμικών. Θα είναι ακόμη χειρότερο εάν ολοκληρώσαμε τις έρευνες ζητώντας άδεια από τους Τούρκους.
1. Η ένταση που δημιουργήθηκε στην Κάσο με τον εγκλεισμό του ερευνητικού ιταλικού σκάφους στα 6 νμ , είναι η επανάληψη του ίδιου σκηνικού του Φθινοπώρου του 2020.
2. Το 2020 η επί πολλούς μήνες περιπλάνηση του Oruc Reis σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο (6 νμ έξω από την Ρόδο και στο Καστελλόριζο). προκάλεσε την παραίτηση του τότε Συμβούλου Εθνικής Ασφάλειας του ΠΘ Αντιναύαρχου Διακόπουλου Αλεξάνδρου ο οποίος παραδέχθηκε ότι το τουρκικό ερευνητικό έκανε έρευνες στην ΝΑ Μεσόγειο όπως είχε δηλώσει (έχει κάνει έρευνες για να μην κοροϊδευόμαστε)
3. Ο τότε Υπουργός Επικρατείας Κύριος Γεραπετρίτης Γεώργιος δήλωσε ότι η “κόκκινη γραμμή” είναι τα εθνικά χωρικά ύδατα (ΧΥ) τα οποία σήμερα είναι προσδιορισμένα στα 6 νμ, ενώ χαρακτήρισε “λεονταρισμούς” την επέκταση των ΧΥ από 6νμ στα 12νμ
4. Η δήλωση του τότε Υπουργού Επικρατείας και νυν Υπουργού Εξωτερικών δημιούργησε:
Α. Τον εγκλεισμό του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού στα 6νμ και όχι την παρεμπόδιση του τουρκικού ερευνητικού μέσα στην οριοθετείσα Τμηματική Ελληνοαιγυπτιακή ΑΟΖ
Β. Τον περιορισμό των Χωρικών Υδάτων στα 6 νμ χωρίς καμία διεκδίκηση του δικαιώματος μας για 12 νμ λόγω φοβικού συνδρόμου
Γ. Την αμφισβήτησης της ήδη υποφραφείσας Τμηματικής ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας Αιγύπτου από την Τουρκία την οποία το Ελληνικό Κοινοβούλιο είχε ήδη επικυρώσει την 27 Αυγούστου 2020
Δ. Το δεδικασμένο ότι η Τουρκία να περιπλανάται (αλωνιζει) σε όλη την ΝΑ Μεσόγειο δημιουργώντας κατοχή – χρήση θαλάσσιων ζωνών δυνητικά Ελληνικών Συμφερόντων
Ε. Την αμφισβήτηση της Τουρκίας για την δικαιούμενη δυνητικά ΑΟΖ και Υφαλοκρηπίδας των Ελληνικών Νησιών του άρθρου 121 (UNCLOS)
ΣΤ. Την αμφισβήτηση της ΑΟΖ των νησιών του συμπλέγματος του Καστελόριζου διότι έμειναν από έξω από τον καθορισμό της Τμηματικής ΑΟΖ Ελλάδας Αιγύπτου ανατολικά του 28ου μεσημβρινού (κοντά στον 30ο μεσημβρινό)
Ζ. Την δημιουργία ήδη δεδικασμένου της χρήσης – έρευνας από την Τουρκία μιας τεράστιας περιοχής ακριβώς έξω από τα ΧΥ των Ελληνικών Νησιών του ΝΑ Αιγαίου εάν η χώρα μας κάποτε προσφύγει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης
Η. Την συνεχή προκλητική παρουσία πολεμικών τουρκικών πλοίων στην Ανατολική Μεσόγειο δημιουργώντας κατοχή – παρουσία ακριβώς έξω από τα 6 νμ ΧΥ των νησιών της χώρας μας (Κάσος)
Θ. Την επιχειρησιακή ματαίωση του Ελληνικού στόλου οποίος είχε κινητοποίηθεί σε όλη την ΝΑ Μεσόγειο πέραν των 12 νμ από τις 15 Ιουλίου μέχρι 15 Σεπτεμβρίου 2020 με μεγάλη επιτυχία πριν τον εγκλεισμό του Οκτωβρίου
Ι. Την επιτυχή – ηρωική επακούμβιση της φρεγάτας Λήμνος στην τουρκική φρεγάτα Κεμάλ Ρέις η οποία έλαβε χώρα περίπου 40 νμ Νότια από το Καστελλόριζο (ενώ στην συνέχεια η επιχειρησιακή σχεδίαση μεταφέρθηκε στα 6 νμ)
ΙΑ. Την αναστολή χρησιμοποίησης “των κόκκινων γραμμών ” της Πολιτικής Εθνικής Άμυνας (ΠΕΑ) της χώρας μας που θα έπρεπε να λειτουργεί αυτόματα, με σαφήνεια για την κατοχή θαλάσσιων ζωνών δυνητικά Εθνικής Κυριαρχίας με σκοπό την μεγιστοποίηση των Εθνικών Συμφερόντων.
Το 2021 είχε συμβεί ένα παρόμοιο περιστατικό με την παρεμπόδιση του επιστημονικού σκάφους Nautical Geo από τουρκικό πολεμικό σκάφος 10 μίλα ανατολικά της Κρήτης και εντός της οριοθετημένης (με την Αίγυπτο) ελληνικής ΑΟΖ. Αυτή τη φορά ήταν λίγο έξω από τα χωρικά ύδατα της Κάσου που η Άγκυρα επέβαλε εμπράκτως την ισχύ του τουρκολιβυκού μνημονίου.
Η παρέμβαση των πέντε τουρκικών πολεμικών πλοίων, που υποχρέωσαν το ιταλικό επιστημονικό σκάφος να εγκαταλείψει τις εργασίες του, δεν είναι τίποτα περισσότερο από την έμπρακτη επιβολή του δόγματος της “Γαλάζιας Πατρίδας”. Όπως είναι γνωστό, η Άγκυρα ισχυρίζεται (κόντρα στο διεθνές δίκαιο) ότι τα νησιά διαθέτουν μόνο χωρικά ύδατα έξι μιλίων, όχι υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ. Και σαν να μην έφθανε αυτό, οι Τούρκοι μας κάνουν και πλάκα: Μας ευχαρίστησαν δημοσίως επειδή αποδεχθήκαμε την δικαιοδοσία τους ανοικτά της Κάσου και έτσι απετράπη η κρίση! Με άλλα λόγια, προσέθεσαν και την πολιτική γελοιοποίηση, αποκαλύπτοντας όσα η Αθήνα επιχειρεί να υποβαθμίσει.
Η άτακτη υποχώρηση της κυβέρνησης Μητσοτάκη, όμως, δεν κρύβεται. Τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα από το μακράς διάρκειας επεισόδιο το καλοκαίρι του 2020, όταν το τουρκικό ερευνητικό σκάφος Oruc Reis πραγματοποιούσε σεισμικές έρευνες νοτίως του Καστελλορίζου. Η περιοχή εκείνη είναι δυνητικά ελληνική ΑΟΖ (με βάση την αρχή της μέσης γραμμής), ενώ στην τωρινή περίπτωση η θαλάσσια περιοχή ανοικτά της Κάσου είναι οριοθετημένη ελληνική ΑΟΖ. Για να υπογράψουμε, μάλιστα τη σχετική συμφωνία μερικής οριοθέτησης με την Αίγυπτο, η Ελλάδα είχε κάνει μεγάλη έκπτωση από την αρχή της μέσης γραμμής.
Η ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία μερικής οριοθέτησης έρχεται σε σύγκρουση με το τουρκολιβυκό μνημόνιο και υπεγράφη ακριβώς για να το ακυρώσει στην πράξη. Μπορεί η πρώτη να είναι σύμφωνη με το διεθνές δίκαιο και το δεύτερο να παραβιάζει κατάφωρα τους κανόνες του, αλλά αυτό που έχει σημασία είναι τι εφαρμόζεται στην πράξη. Και λόγω της ελληνικής υποχωρητικότητας, αυτό που εφαρμόζεται στην πράξη είναι το τουρκολιβυκό μνημόνιο. Εξ’ ου και η αποχώρηση του ιταλικού επιστημονικού σκάφους από την ΑΟΖ της Κάσου. Όπως προανέφερα, όχι αδικαιολόγητα η Άγκυρα έσπευσε να μιλήσει δημοσίως για ελληνική αναγνώριση της τουρκικής δικαιοδοσίας, δηλαδή του τουρκολιβυκού μνημονίου.
Η Αθήνα, χωρίς να διαψεύσει ρητά τα περί αναγνώρισης της τουρκικής δικαιοδοσίας, δηλώνει “ουδέν πρόβλημα”, ότι το ιταλικό σκάφος ολοκλήρωσε τις εργασίες του. Σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες, τα τουρκικά πολεμικά του επέτρεψαν να ολοκληρώσει το τμήμα των εργασιών που είχε αρχίσει μόνο όταν ζήτησε άδεια από τις αρμόδιες τουρκικές αρχές. Δεν είναι σαφές με ποια μορφή έγινε αυτό, αλλά είναι σαφές ότι έγινε.
Αποτροπή κρίσης με υποχώρηση
Όλα δείχνουν, λοιπόν, ότι η Αθήνα δεν αντιστάθηκε στην προσπάθεια της Άγκυρας να δηλώσει με την παρουσία πολεμικών πλοίων πως έξω από ελληνικά χωρικά ύδατα στα ανατολικά της Κρήτης-Κάσου-Καρπάθου είναι τουρκική υφαλοκρηπίδα και άρα για να μπορεί να κάνει εργασίες ανίχνευσης του βυθού το ιταλικό σκάφος έπρεπε να πάρει άδεια από τις τουρκικές κι όχι από τις ελληνικές αρχές. Η Άγκυρα, άλλωστε, έχει δείξει ότι κάθε φορά κάνει ένα βήμα, ώστε αφενός να εθίζει το διεθνές σύστημα στην αυθαιρεσία της, αφετέρου να υποχρεώνει την Αθήνα να αποδέχεται τα τετελεσμένα.
Δεδομένου ότι το 2021 είχε προηγηθεί αντίστοιχο επεισόδιο λίγο νοτιότερα, ήταν δεδομένο πως οι Τούρκοι θα επανέρχονταν στην πρώτη ευκαιρία. Το πρώτο ερώτημα είναι εάν με αφορμή την ανίχνευση του βυθού (για την πόντιση καλωδίου με σκοπό την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Κύπρου) η Αθήνα ήταν προετοιμασμένη για τη δεδομένη τουρκική αντίδραση; Το δεύτερο ερώτημα είναι εάν η έμμεση πλην σαφής εγκατάλειψη ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων αποτελεί πλέον τον τρόπο για να διατηρείται το “καλό κλίμα” στις διμερείς σχέσεις; Επειδή δεν υπάρχει κεραυνός εν αιθρία, υπενθυμίζουμε τη δήλωση Γεραπετρίτη το 2020 ότι η Ελλάδα θα υπερασπίσει στρατιωτικά τα χωρικά της ύδατα! Κατ’ αντιδιαστολή, δηλαδή, είχε σταλεί το μήνυμα πως έξω από τα έξι μίλια οι Τούρκοι μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν, γνωρίζοντας ότι δεν θα τους εμποδίσει το ελληνικό Ναυτικό.
Το δόγμα της “Γαλάζιας Πατρίδας”
Το δόγμα περί “Γαλάζιας Πατρίδας” επιδιώκει τη μετατροπή της Τουρκίας σε δεσπόζουσα δύναμη στην Ανατολική Μεσόγειο σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας. Ο σφετερισμός των πιθανολογούμενων μεγάλων κοιτασμάτων φυσικού αερίου στη θαλάσσια αυτή περιοχή είναι μία πτυχή αυτής της τουρκικής στρατηγικής. Η άλλη πτυχή είναι γεωπολιτική, η Τουρκία επιδιώκει να εξορίσει την Ελλάδα από την Ανατολική Μεσόγειο.
Για δεκαετίες, άλλωστε, η Ελλάδα απουσίαζε από την Ανατολική Μεσόγειο. Είχε αυτοεγκλωβισθεί στρατηγικά και επιχειρησιακά στο Αιγαίο, επειδή εκεί δεχόταν τότε την τουρκική επεκτατική πίεση. Το Καστελλόριζο ήταν ένα γεωγραφικά ακραίο μικρό νησιώτικο σύμπλεγμα. Στην Αθήνα το αντιλαμβάνονταν σαν μία νησιώτικη “απόφυση” του Αιγαίου στην Ανατολική Μεσόγειο, χωρίς να του αποδίδουν την κρίσιμη στρατηγική σημασία που έχει. Αλλά και η θαλάσσια περιοχή ανατολικά της Κρήτης δεν συγκέντρωνε ειδική προσοχή.
Η τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974 εξώθησε την Αθήνα στο δόγμα “η Κύπρος είναι μακριά”! Πίσω από αυτό κρυβόταν η μικροελλαδική θεώρηση ότι “η Κύπρος είναι βαρίδι για την Ελλάδα”! Κάπως έτσι, η Ελλάδα είχε ουσιαστικά αποσυρθεί από την Ανατολική Μεσόγειο, όπου έτσι κι αλλιώς η παρουσία της ήταν υποτυπώδης. Αυτό το δόγμα-υπεκφυγή είχε εμποτίσει γενιές Ελλαδιτών πολιτικών, διπλωματών και αξιωματικών, με αποτέλεσμα να κυριαρχήσει για δεκαετίες η μονοδιάστατη αντίληψη για την εθνική ασφάλεια που συρρίκνωνε το ελληνικό ενδιαφέρον αποκλειστικά στο Αιγαίο.
Ο Ενιαίος Αμυντικός Χώρος
Η στρατηγική αυτή αναδίπλωση είχε βολέψει την Άγκυρα. Της είχε αφήσει ελεύθερο το πεδίο στην Ανατολική Μεσόγειο. Μία προσπάθεια να αντιστραφεί η διάχυτη αυτή αντίληψη είχε γίνει μετά το 1993 από την κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου, με το δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου με σκοπό την αμυντική κάλυψη της ελεύθερης Κύπρου. Στο πλαίσιο αυτό εντασσόταν και η προμήθεια του ρωσικού αντιαεροπορικού συστήματος S-300. Τότε, η Ελλάδα είχε αρχίσει να εδραιώνει μια αεροναυτική παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο.
Ας σημειωθεί ότι την ίδια εκείνη περίοδο (1993-96) ο υπουργός Άμυνας Αρσένης είχε πραγματοποιήσει ανοίγματα προς Ισραήλ, Αίγυπτο και Συρία, στο πλαίσιο μίας πρωτοπόρας για εκείνη την εποχή στρατιωτικής διπλωματίας. Ήταν μία γεωπολιτικά ισορροπημένη πολιτική, συνέχεια των προνομιακών σχέσεων που είχε επιχειρήσει να διαμορφώσει με αραβικές χώρες ο Ανδρέας Παπανδρέου από τη δεκαετία του 1970, με βάση το δόγμα για τις τρεις διαστάσεις της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής (ευρωπαϊκή, βαλκανική και μεσογειακή).
Οι καιροί, ωστόσο, δεν ευνοούσαν εκείνα τα διπλωματικά ανοίγματα να ριζώσουν και να αναπτυχθούν, δεδομένου ότι στη δεκαετία του 1990 το Ισραήλ διατηρούσε προνομιακές σχέσεις με την κεμαλική Τουρκία. Αλλά και η Αίγυπτος τηρούσε ισορροπίες, αποφεύγοντας οτιδήποτε θα ενοχλούσε την Άγκυρα. Αλλά και ο χρόνος δεν ήταν αρκετός, με αποτέλεσμα εκείνα τα ανοίγματα να μετατραπούν σε παρένθεση.
Το τίμημα για την αποτροπή κρίσης
Η κυβέρνηση Σημίτη αφυδάτωσε και σταδιακά ακύρωσε το δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου και τη στρατιωτική διπλωματία του Αρσένη. Καθοριστικό ρόλο στο πολιτικό-ψυχολογικό επίπεδο έπαιξε και η κρίση στα Ίμια (αρχές 1996), η οποία επανεγκλώβισε την Ελλάδα στο Αιγαίο. Όταν, μάλιστα, λόγω και των ασφυκτικών πιέσεων της Δύσης (και του Ισραήλ) οι S-300, αντί να εγκατασταθούν στην Κύπρο, αποθηκεύτηκαν στην Κρήτη, ο Ενιαίος Αμυντικός Χώρος εκφυλίστηκε επιχειρησιακά.
Η επιστροφή της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο άρχισε να πραγματοποιείται πολύ αργότερα και μάλιστα με πρωτοβουλία των Ισραηλινών, λόγω του ρήγματος που είχε προκληθεί στις σχέσεις τους με την Τουρκία του Ερντογάν. Έτσι προέκυψαν οι τριγωνικές συνεργασίες Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ και Ελλάδα-Κύπρος-Αίγυπτος και τελευταία η συνεργασία Ελλάδα-Κύπρος-Ιορδανία. Και τα τρία αυτά γεωπολιτικά τρίγωνα είχαν διευκολυνθεί από την εχθρότητα του καθεστώτος Ερντογάν με το Ισραήλ και το καθεστώς Σίσι στην Αίγυπτο. Δεν θα είχαν, ωστόσο, ευδοκιμήσει εάν δεν είχε μεσολαβήσει το αμερικανοτουρκικό ρήγμα. Δυστυχώς, όμως, για λόγους που δεν είναι του παρόντος, τα εν λόγω γεωπολιτικά τρίγωνα έχουν σχεδόν αφυδατωθεί.
Προφανώς, η διπλωματία για την αποτροπή μίας κρίσης είναι αναγκαία, αλλά όχι εάν το τίμημα είναι να εγκαταλείπεις εμπράκτως νόμιμα κυριαρχικά δικαιώματα. Αλλά δεν είναι ούτε ικανή από μόνο της να ανασχέσει τον τουρκικό επεκτατισμό. Τα γεγονότα είναι πεισματάρικα και μας το υπενθυμίζουν κραυγαλέα κάθε τόσο. Μπορεί να περάσαμε ένα σχετικά ήσυχο διάστημα, αλλά η τουρκική πίεση επανέρχεται σε κάθε ευκαιρία και ασκείται σε πολλαπλά επίπεδα.
Στην κυβέρνηση Μητσοτάκη οφείλουν να αποδείξουν ότι είναι πραγματιστές κι όχι ιδεοληπτικοί, ότι βλέπουν κατάματα αυτό που διδάσκουν τα γεγονότα. Η εξαγορά του “καλού κλίματος” στις διμερείς σχέσεις με αντίτιμο ελληνικές υποχωρήσεις αφενός συσσωρεύει αρνητικά τετελεσμένα, αφετέρου μεταθέτει για λίγο χρονικά το πρόβλημα, δεν είναι λύση. Η τακτική αυτή έχει αποδειχθεί ότι ούτε καν τη θερμοκρασία δεν είναι ικανή να κρατήσει χαμηλά για πολύ χρόνο.
Οι ερευνητές κάλυψαν τρεις τύπους εγκεφαλικού επεισοδίου
Δείτε αναλυτικά τα είδη του εγκεφαλικού επεισοδίου και πως προκαλούνται καθώς και τι πρέπει να προσέχουμε.
Είναι ήδη γνωστό ότι η υψηλή αρτηριακή πίεση αυξάνει τις πιθανότητες πρόκλησης ενός εγκεφαλικού επεισοδίου.
Ωστόσο, μια μελέτη με επικεφαλής την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Michigan εστιάζει στις σωρευτικές επιπτώσεις των ετών υψηλής συστολικής αρτηριακής πίεσης – γνωστής ως «μεγάλη» πίεση – διαπιστώνοντας ότι μια υψηλότερη μέση μέτρηση κατά τη διάρκεια της ενήλικης ζωής συνδέεται με μεγαλύτερο κίνδυνο για τους δύο πιο κοινούς τύπους εγκεφαλικού επεισοδίου.
Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο JAMA Network Open, ανέλυσε τη μέση συστολική αρτηριακή πίεση χρόνια πριν από το πρώτο εγκεφαλικό επεισόδιο σε περισσότερα από 40.000 άτομα ηλικίας 18 ετών και άνω χωρίς ιστορικό εγκεφαλικού επεισοδίου.
Πιο συγκεκριμένα, οι ερευνητές κάλυψαν τους τρεις τύπους εγκεφαλικού επεισοδίου που υπάρχουν
το ισχαιμικό είναι η αιτία για πάνω από το 85% όλων των εγκεφαλικών επεισοδίων
η ενδοεγκεφαλική αιμορραγία είναι μια αιμορραγία εντός του εγκεφάλου και η
υπαραχνοειδή αιμορραγία είναι μια αιμορραγία μεταξύ του εγκεφάλου και των ιστών που τον καλύπτουν
Διαπίστωσαν ότι η μέση συστολική αρτηριακή πίεση κατά 10mmHg υψηλότερη από το μέσο όρο σχετίζεται με 20% υψηλότερο κίνδυνο συνολικού εγκεφαλικού επεισοδίου και ισχαιμικού εγκεφαλικού επεισοδίου, καθώς και με 31% υψηλότερο κίνδυνο ενδοεγκεφαλικής αιμορραγίας.
Ειδικότερα, οι μαύροι ασθενείς είχαν 20% υψηλότερο κίνδυνο ισχαιμικού εγκεφαλικού επεισοδίου και 67% υψηλότερο κίνδυνο ενδοεγκεφαλικής αιμορραγίας σε σχέση με τους λευκούς ασθενείς, ενώ αντίστοιχα οι ισπανόφωνοι ασθενείς διέτρεχαν 281% υψηλότερο κίνδυνο υπαραχνοειδούς αιμορραγίας, αλλά όχι άλλου τύπου εγκεφαλικού επεισοδίου, σε σύγκριση με τους λευκούς ασθενείς.
«Τα αποτελέσματά μας υποδηλώνουν ότι η έγκαιρη διάγνωση και ο διαρκής έλεγχος της υψηλής αρτηριακής πίεσης κατά τη διάρκεια της ζωής είναι κρίσιμης σημασίας για την πρόληψη του εγκεφαλικού επεισοδίου, του ισχαιμικού εγκεφαλικού επεισοδίου και της ενδοεγκεφαλικής αιμορραγίας, ιδίως σε μαύρους και ισπανόφωνους ασθενείς, οι οποίοι έχουν περισσότερες πιθανότητες να έχουν μη ελεγχόμενη υπέρταση σε σχέση με τους λευκούς ασθενείς», δήλωσε η επικεφαλής συγγραφέας Deborah A. Levine, M.D., M.P.H., καθηγήτρια εσωτερικής ιατρικής και νευρολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Michigan.
Ενώ οι μαύροι και οι ισπανόφωνοι ασθενείς είχαν υψηλότερο κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου, οι ερευνητές εντόπισαν ελάχιστα στοιχεία που να υποδηλώνουν ότι η φυλή και η εθνικότητα επηρέασαν τη συσχέτιση μεταξύ της αθροιστικής συστολικής αρτηριακής πίεσης και του τύπου εγκεφαλικού επεισοδίου που έπληξε κάθε ασθενή.
«Η εξέταση των φυλετικών ανισοτήτων προάγει την κατανόηση των κοινωνικών, οικονομικών και πολιτικών δομών που επηρεάζουν τις συμπεριφορές υγείας και τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου μεταξύ των φυλετικών και εθνοτικών μειονοτικών ομάδων», δήλωσε ο Δρ Kimson E. Johnson, Ph.D., M.A., M.S.W., πρώτος συγγραφέας και μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Michigan.
Ενώ η συστολική αρτηριακή πίεση είναι ένας τροποποιήσιμος στόχος για την πρόληψη του εγκεφαλικού επεισοδίου και άλλων καρδιαγγειακών νοσημάτων, μια εθνική μελέτη που διεξήχθη το 2020 διαπίστωσε ότι ο έλεγχος της αρτηριακής πίεσης στις Ηνωμένες Πολιτείες επιδεινώθηκε από το 2013 έως το 2018, ιδίως για τους μαύρους και τους ισπανόφωνους ενήλικες.
Αν και η παρακολούθηση της αρτηριακής πίεσης βελτιώνει τη διάγνωση και τον έλεγχο της υπέρτασης και είναι ακριβές και οικονομικό μέτρο, παραμένει ένα εργαλείο που δεν χρησιμοποιείται επαρκώς, επισημαίνει η Δρ Levine. «Δύο σημαντικά εμπόδια στον έλεγχο της αρτηριακής πίεσης είναι η έλλειψη εκπαίδευσης των ασθενών και η ασφάλιση που δεν καλύπτει τα οικιακά πιεσόμετρα, τα οποία κοστίζουν 50 δολάρια ή περισσότερο» συμπληρώνει.
«Τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης και οι πάροχοι πρέπει να εκπαιδεύουν και να παροτρύνουν τους ασθενείς τους να μετρούν την αρτηριακή πίεση στο σπίτι» καταλήγει η καθηγήτρια.
Αναφορές στο Κυπριακό, το Αιγαίο και τη Μεσόγειο περιλαμβάνει το τελικό ανακοινωθέν που δόθηκε στη δημοσιότητα, μετά τη συνεδρία του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας της Τουρκίας υπό την προεδρία του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
Στην έκτη παράγραφο του ανακοινωθέντος «σημειώνεται ότι το κλίμα ειρήνης, ηρεμίας και ασφάλειας που επικρατεί σε ολόκληρη την Κύπρο εδώ και μισό αιώνα χάρη στην ειρηνευτική επιχείρηση που διεξήγαγε η Τουρκία στο πλαίσιο των διεθνών συμφωνιών και υπό την ιδιότητά της ως εγγυήτριας χώρας έχει αναμφισβήτητα επιβεβαιώσει ενώπιον της Ιστορίας τη νομιμότητα και την επιτυχία της επιχείρησης».
Στην ίδια παράγραφο προστίθεται ακόμη: «Τονίζεται ότι θα διατηρηθεί η αποφασιστική μας στάση για την επίλυση του Κυπριακού, που αποτελεί εθνική μας υπόθεση, για λύση δύο κρατών στη βάση της κυριαρχικής ισότητας και της ισότιμης διεθνούς θέσης του τουρκοκυπριακού λαού και της αναγνώρισης της “Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου” ως ισότιμου μέλους της διεθνούς κοινότητας».
Αναφορικά με τις εξελίξεις στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο, στην έβδομη παράγαφο του ανακοινωθέντος σημειώνεται πως κατά τη συνεδρίαση του τουρκικού Συμβουλίου Εθνικής: «Τονίστηκε ότι η εποικοδομητική μας προσέγγιση, η οποία έχει ως προτεραιότητα το διάλογο στα θέματα του Αιγαίου και της Μεσογείου, δεν θα επιτραπεί να αποτελέσει αντικείμενο εκμετάλλευσης και επισημάνθηκε ότι θα συνεχιστεί η ασυμβίβαστη πρακτική της προάσπισης των δικαιωμάτων και των συμφερόντων μας.
Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ, Γ. Μανδαλίδης Κωνσταντινούπολη, Τουρκία
Η Νατάσα Πετρούλια είναι η συνεργάτης του Αδωνι Γεωργιάδη η οποία δέχθηκε λεκτική επίθεση από τον Παύλο Πολάκη, η οποία οδήγησε στη διαγραφή του από την ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ.
Η Νατάσα Πετρούλια βρισκόταν στην αίθουσα όταν ο Παύλος Πολάκης της απευθύνθηκε σε επιθετικό τόνο, γεγονός που προκάλεσε αντιδράσεις από βουλευτές, με πρώτη την Αθηνά Λινού, που έβαλε τα κλάματα και ζήτησε συγγνώμη. Ο Άδωνις Γεωργιάδης, λίγη ώρα αργότερα, ζήτησε πειθαρχικά μέτρα κατά του Παύλου Πολάκη. Αργότερα, ανακοινώθηκε η διαγραφή του από την ΚΟ του κόμματος.
Η Νατάσα Πετρούλια είναι επί χρόνια συνεργάτης των υπουργείων Ανάπτυξης και Υγείας.
Το βιογραφικό της Νατάσας Πετρούλια
Με βάση το βιογραφικό της, είναι Δικηγόρος – Ποινικολόγος και Νομικός Σύμβουλος Επιχειρήσεων.
Είναι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών, έχει Μάστερ (LLM) διετούς φοίτησης στο «Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης» διεξαγόμενο διαπανεπιστημιακά από το Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου και το Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου. Είναι απόφοιτος σχολής δημοσιογραφίας και απόφοιτος Τμήματος Ιστορίας Τέχνης Σχολής Αθηνών (διετούς φοίτηση) και απόφοιτος Σχολής Θεάτρου και Ορθοφωνίας (διετούς φοίτηση), ενώ έχει κάνει μεταπτυχιακό και στο Λονδίνο.
Διατηρεί δικηγορικό γραφείο στην Αθήνα και είναι μέλος του ΔΣΑ. Από το 2015 εργάζεται στο Λονδίνο. Έχει συνεργαστεί από το 2009 σε υποθέσεις ποικίλης νομικής ύλης κυρίως Ευρωπαϊκού και Διεθνούς Δικαίου Επιχειρήσεων στο Λονδίνο.
Ενεργό στέλεχος της ΠΑΣΠ στο Πανεπιστήμιο Αθηνών στα φοιτητικά της χρόνια συμμετείχε στις εκλογές της Νομικής Σχολής και ήταν το νεαρότερο υποψήφιο μέλος (αφού δεν είχε συμπληρώσει τα 18 της χρόνια).
Με τον Αδωνι Γεωργιάδη
Μέλος – Σύμβουλος της Επιτροπής Προμηθειών Υγείας του Υπουργείου Υγείας (Δημόσιες Συμβάσεις, Ευρωπαϊκές και Διεθνείς Συμβάσεις και Προμήθειες – περίοδο 2013-2015)
Άμισθη συνεργάτης για θέματα προμηθειών υγείας στο Υπουργείο Υγείας (για την περίοδο Ιουνίου 2013 –Αύγουστος του 2015)
Ηταν αιρετό μέλος επί σειρά ετών του Νομαρχιακού Συμβουλίου Αρκαδίας, από το 1999 έως το 2007, (το νεότερο μέλος και μόνη γυναίκα στην παράταξη που εκπροσωπούσε).
Είναι γεννημένη στο χωριό Σίταινα Κυνουρίας.
Η Νατάσα Πετρούλια δημιούργησε το πρώτο νομικό blog – ιστοσελίδα για παροχή δωρεάν νομικών συμβουλών, όπως αναφέρει το βιογραφικό της, το οποίο αποτέλεσε και προσωπικό της αρχείο για άρθρα τοποθετήσεις κείμενα που είχαν δημοσιευθεί στα ΜΜΕ. Παρέχει δωρεάν νομικές συμβουλές από την αρχή της καριέρας της ως δικηγόρος και ειδικά σε ευπαθείς ομάδες.
https://www.iefimerida.gr/politiki/synergatis-adoni-natasa-petroylia-mpoylingk-polaki”>Ποια είναι η Νατάσα Πετρούλια, η συνεργάτις του Άδωνι Γεωργιάδη που υπέστη μπούλινγκ από τον Πολάκη –
Εκτός Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ τέθηκε ο Παύλος Πολάκης με απόφαση του Στέφανου Κασσελάκη, μετά το μπούλινγκ στη Βουλή σε συνεργάτιδα του Άδωνι Γεωργιάδη.
Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κατέληξε στην απόφαση αυτή μετά τη διακομματική κατακραυγή εξαιτίας της συμπεριφοράς του Π. Πολάκη κατά της συνεργάτιδας του υπουργού Υγείας.
Η ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ
«Μετά από εισήγηση του προέδρου του κόμματος, Στέφανου Κασσελάκη, ο Παύλος Πολάκης τίθεται εκτός της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ από τον πρόεδρο της ΚΟ, Σωκράτη Φάμελλο».
Το μπούλινγκ του Π. Πολάκη σε συνεργάτιδα του Άδ. Γεωργιάδη, που οδήγησε στη διαγραφή του από την ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ
Νωρίτερα, ο Παύλος Πολάκης, στη συνεδρίαση της επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής, όπου συζητείται το νομοσχέδιο για την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση, εξαπέλυσε προσωπική επίθεση σε βάρος συνεργάτιδας του υπουργού Υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη, πυροδοτώντας αντιδράσεις.
Ο Παύλος Πολάκης, κατά τη διάρκεια της παρέμβασής του, απευθύνθηκε στη συνεργάτιδα του υπουργού Υγείας, η οποία παρίστατο στην αίθουσα, με τρόπο που οδήγησε και τη συνάδελφό του, Αθηνά Λινού, να ξεσπάσει σε κλάματα.
«Μην στρίβετε τη μούρη σας, κυρία μου. Σε σας το λέω, έχετε ένα μόνιμο, όχι χαμόγελο, ένα στρίψιμο του στόματος εν είδει απαξίας. Είναι εκνευριστικό. Έχετε μια κυρία συνεργάτη του υπουργού που έχει ένα μόνιμο στριφογύρισμα προσώπου απαξίας. Είναι εκνευριστικό να το βλέπω» είπε ο Παύλος Πολάκης, απευθυνόμενος στη συνεργάτη του υπουργού Υγείας.
«Θέλω να ζητήσω προσωπικά συγγνώμη από τη συνάδελφο που υπέστη αυτή τη μορφή βίας» είπε η Αθηνά Λινού, που δεν μπόρεσε να συγκρατήσει τα δάκρυά της. «Νομίζω ότι δεν μπορούμε να επιτρέπουμε τέτοια συμπεριφορά, δεν έχει σημασία από ποιον προέρχεται, σε καμία γυναίκα και κανέναν άνθρωπο», επισήμανε η Αθηνά Λινού.
Ο Γεωργιάδης ζήτησε πειθαρχικά μέτρα κατά Πολάκη -«Έκανε μία ανυπεράσπιστη εργαζόμενη γυναίκα να κλαίει στην εργασία της»
Λίγη ώρα μετά το μπούλινγκ Πολάκη, ο Άδωνις Γεωργιάδης ζήτησε από τον πρόεδρο Κωνσταντίνο Τασούλα τη λήψη πειθαρχικών μέτρων από τη Βουλή εναντίον του Παύλου Πολάκη.
Αφορμή στάθηκε η αήθης επίθεση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ σε συνεργάτη του υπουργού Υγείας. Ο κ. Γεωργιάδης μέσω Twitter καταδικάζει το μπούλινγκ του Παύλου Πολάκη, χαρακτηρίζοντας απαράδεκτη την επίθεση προς μια εργαζόμενη γυναίκα.
«Η κα Πετρούλια εκεί βρισκόταν στην εργασία της, καθώς η δουλειά της είναι να ετοιμάζει τις νομοτεχνικές βελτιώσεις που θέλουμε ή όχι να εγκρίνουμε κατά την συνεδρίαση της Επιτροπής. Εν ώρα εργασίας της λοιπόν, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ της επιτέθηκε, διότι είπε δεν του αρέσει η φάτσα της κ.λπ. Προσοχή, η κυρία αυτή δεν έχει το δικαίωμα του λόγου στην Επιτροπή, δεν μίλησε καθόλου στον κ. Πολάκη», έγραψε ο υπουργός Υγείας.
Η ανάρτηση του Άδωνι Γεωργιάδη:
Πριν από λίγο, στην διακοπείσα από χθες συνεδρίαση της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής, εν απουσία μου, ο @pavpol2222 επιτέθηκε με απίστευτη λεκτική βία στην νομική μου σύμβουλο κ. Νατάσσα Πετρούλια.
Η κα Πετρούλια εκεί βρισκόταν στην εργασία της, καθώς η δουλειά της είναι να ετοιμάζει τις νομοτεχνικές βελτιώσεις που θέλουμε ή όχι να εγκρίνουμε κατά την συνεδρίαση της Επιτροπής. Εν ώρα εργασίας της λοιπόν, ο βουλευτής του @syriza_gr της επιτέθηκε διότι είπε: «δεν του αρέσει η φάτσα της κλπ» προσοχή η κυρία αυτή δεν έχει το δικαίωμα του λόγου στην Επιτροπή, δεν μίλησε καθόλου στον κ. Πολάκη.
Ήταν τόσο βάναυση η επίθεσή του σε μία εργαζόμενη ανυπεράσπιστη γυναίκα, που στη συνέχεια οι συνάδελφοι κ. Μπιμπίλας από την @pl_eleftherias κ. Παναγιωτόπουλος και η κα Αθηνά Λινού από τον @syriza_gr καταδίκασαν αμέσως το περιστατικό, όπως φυσικά και ο Πρόεδρος της Επιτροπής @gstylios και ο @DimVartzopoulos.
Η κα Λινού μάλιστα στο τέλος δάκρυσε από ντροπή, για την συμπεριφορά αυτού του ανθρώπου και στο πώς έκανε να αισθανθεί την εργαζόμενη αυτή γυναίκα εκείνη την στιγμή.
Κατόπιν όλων αυτών επικοινώνησα με τον Πρόεδρο της Βουλής κ. Τασούλα και ζήτησα την λήψη πειθαρχικών μέτρων από την Βουλή εναντίον του κ. Πολάκη.
Το να τα βάζει μαζί μου είναι ως ένα βαθμό κατανοητό, αλλά το να αναγκάζει με bullying μία ανυπεράσπιστη εργαζόμενη γυναίκα να κλαίει στην εργασία της είναι Απαράδεκτο!
Απορώ αν πάλι ο @syriza_gr θα τον καλύψει και αυτή τη φορά, που ενώπιον όλων επέδειξε μία τόσο επαίσχυντη συμπεριφορά.
Μαρινάκης: Ο Πολάκης έχει χάσει κάθε όριο ευπρέπειας -Θα τον διαγράψει αυτή τη φορά ο κ. Κασσελάκης;
Τη διαγραφή του Παύλου Πολάκη από τον ΣΥΡΙΖΑ ζήτησε νωρίτερα και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης.
Με αφορμή το μπούλινγκ και τις απρεπείς εκφράσεις που χρησιμοποίησε ο κ. Πολάκης κατά τις νομικής συμβούλου του υπουργού Υγείας, ο υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ, Παύλος Μαρινάκης, έκανε λόγο για «απρόκλητη φραστική επίθεση», τονίζοντας:
«Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι ο κ. Πολάκης έχει χάσει κάθε όριο ευπρέπειας, όπως κι εμείς έχουμε χάσει το μέτρημα με το πόσες φορές μπορεί να επιτεθεί χωρίς λόγο και αιτία σε όποιον άνθρωπο βρει εύκαιρο. Αυτή τη φορά επέλεξε μια εργαζόμενη γυναίκα, η οποία, μάλιστα, δεν μπορούσε ούτε να υπερασπιστεί τον εαυτό της, αφού δεν είχε δικαίωμα λόγου».
«Ελπίζουμε αυτή να είναι η σταγόνα που θα ξεχειλίσει το -ομολογουμένως ευρύχωρο- ποτήρι της ατελείωτης ανοχής του κ. Κασσελάκη και να κάνει, έστω και με τεράστια καθυστέρηση, το αυτονόητο, διαγράφοντας τον κ. Πολάκη» κατέληξε ο υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ, Παύλος Μαρινάκης.
Η ανακοίνωση του Παύλου Μαρινάκη:
Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Παύλος Πολάκης σήμερα στη Βουλή προέβη, για πολλοστή φορά, σε μια απρόκλητη φραστική επίθεση, στρεφόμενος κατά συνεργάτιδας του υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη.
Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι ο κ. Πολάκης έχει χάσει κάθε όριο ευπρέπειας, όπως κι εμείς έχουμε χάσει το μέτρημα με το πόσες φορές μπορεί να επιτεθεί χωρίς λόγο και αιτία σε όποιον άνθρωπο βρει εύκαιρο.
Αυτή τη φορά επέλεξε μια εργαζόμενη γυναίκα, η οποία, μάλιστα, δεν μπορούσε ούτε να υπερασπιστεί τον εαυτό της, αφού δεν είχε δικαίωμα λόγου.
Ελπίζουμε αυτή να είναι η σταγόνα που θα ξεχειλίσει το -ομολογουμένως ευρύχωρο- ποτήρι της ατελείωτης ανοχής του κ. Κασσελάκη και να κάνει, έστω και με τεράστια καθυστέρηση, το αυτονόητο, διαγράφοντας τον κ. Πολάκη.
Πλέον δεν πείθει ούτε τους βουλευτές του, όπως φάνηκε και από την ανθρώπινη αντίδραση της κας Λινού στο νέο αυτό παραλήρημα λεκτικής βίας του κ. Πολάκη.
https://www.iefimerida.gr/politiki/kasselakis-diegrapse-polaki”>Ο Κασσελάκης διέγραψε τον Πολάκη από την ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ -Μετά το μπούλινγκ σε συνεργάτιδα του Άδωνι – iefimerida.gr</a></p>
Την έντονη αντίδραση των μελών επιτροπής της Βουλής προκάλεσε η στάση του Παύλου Πολάκη, ο οποίος επιτέθηκε με σφοδρότητα σε συνεργάτιδα του υπουργού Υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη.
To περιστατικό συνέβη στην Eπιτροπή Kοινωνικών Yποθέσεων, όταν ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ εξαπέλυσε απρόκλητη προσωπική επίθεση σε συνεργάτιδα του Άδωνι Γεωργιάδη επειδή δεν του άρεσε η… έκφραση του προσώπου της.
Η συμπεριφορά Πολάκη προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων αλλά και το ξέσπασμα της Αθηνάς Λινού, η οποία, με δάκρυα στα μάτια, ζήτησε συγγνώμη από τη συνεργάτιδα του υπουργού.
Λίγη ώρα αργότερα και μετά τις αντιδράσεις από όλα τα κόμματα για τη συμπεριφορά αυτή, ο Στέφανος Κασσελάκης διέγραψε από την ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ τον Παύλο Πολάκη.
Ο πρόεδρος της Βουλής Κώστας Τασούλας από την πλευρά του ανακοίνωσε ότι κόβει στο μισό τη βουλευτική αποζημίωση του βουλευτή Χανίων.
Πολάκης σε συνεργάτιδα του υπουργού Υγείας: «Μην στρίβετε τη μούρη σας, κυρία μας»
«Μην στρίβετε τη μούρη σας, κυρία μας. Σε σας το λέω, έχετε ένα μόνιμο, όχι χαμόγελο, ένα στρίψιμο του στόματος εν είδει απαξίας. Είναι εκνευριστικό» είπε ο «αψύς Κρητικός» βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, και πρόσθεσε, απευθυνόμενος στη συνεργάτιδα του υπουργού Υγείας: «Έχετε μια κυρία συνεργάτη του υπουργού που έχει ένα μόνιμο στριφογύρισμα προσώπου απαξίας. Είναι εκνευριστικό να το βλέπω».
Ο Γεωργιάδης ζήτησε πειθαρχικά μέτρα κατά Πολάκη -«Έκανε μία ανυπεράσπιστη εργαζόμενη γυναίκα να κλαίει στην εργασία της»
Δείτε το βίντεο (στο 10:00 ξεκινά το μπούλινγκ):
Η παρευρισκόμενη Αθήνα Λινού έσπευσε να υπερασπιστεί τη γυναίκα συνεργάτιδα του Άδωνι Γεωργιάδη και με δάκρυα στα μάτια τής ζήτησε συγγνώμη, λέγοντας:
«Θέλω να ζητήσω προσωπικά συγγνώμη από τη συνάδελφο που υπέστη αυτή τη μορφή βίας, και νομίζω ότι δεν μπορούμε να επιτρέπουμε τέτοια συμπεριφορά, δεν έχει σημασία από ποιον προέρχεται, σε καμία γυναίκα και κανέναν άνθρωπο».
Πειθαρχικά μέτρα κατά Πολάκη ζήτησε ο Γεωργιάδης
Ο υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης, ζήτησε από τον πρόεδρο της Βουλής να λάβει πειθαρχικά μέτρα κατά του Παύλου Πολάκη και διερωτήθηκε εάν ο ΣΥΡΙΖΑ καλύψει εκ νέου τον βουλευτή του.
«Πριν από λίγο, στην διακοπείσα από χθες συνεδρίαση της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής, εν απουσία μου, ο Παύλος Πολάκης επιτέθηκε με απίστευτη λεκτική βία στην νομική μου σύμβουλο κ. Νατάσσα Πετρούλια.
Η κα Πετρούλια εκεί βρισκόταν στην εργασία της, καθώς η δουλειά της είναι να ετοιμάζει τις νομοτεχνικές βελτιώσεις που θέλουμε ή όχι να εγκρίνουμε κατά την συνεδρίαση της Επιτροπής. Εν ώρα εργασίας της λοιπόν, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ της επιτέθηκε, διότι -είπε- δεν του αρέσει η φάτσα της κ.λπ.
Προσοχή, η κυρία αυτή δεν έχει το δικαίωμα του λόγου στην Επιτροπή, δεν μίλησε καθόλου στον κ. Πολάκη.
Ήταν τόσο βάναυση η επίθεσή του σε μία εργαζόμενη ανυπεράσπιστη γυναίκα, που στη συνέχεια οι συνάδελφοι κ. Μπιμπίλας από την Πλεύση Ελευθερίας, κ. Παναγιωτόπουλος και η κα Αθηνά Λινού από τον ΣΥΡΙΖΑ καταδίκασαν αμέσως το περιστατικό, όπως φυσικά και ο Πρόεδρος της Επιτροπής Γ. Στύλιος και ο Δ. Βαρτζόπουλος.
Η κα Λινού μάλιστα στο τέλος δάκρυσε από ντροπή, για την συμπεριφορά αυτού του ανθρώπου και στο πώς έκανε να αισθανθεί την εργαζόμενη αυτή γυναίκα εκείνη την στιγμή.
Κατόπιν όλων αυτών επικοινώνησα με τον Πρόεδρο της Βουλής κ. Τασούλα και ζήτησα την λήψη πειθαρχικών μέτρων από την Βουλή εναντίον του κ. Πολάκη.
Το να τα βάζει μαζί μου είναι ως ένα βαθμό κατανοητό, αλλά το να αναγκάζει με bullying μία ανυπεράσπιστη εργαζόμενη γυναίκα να κλαίει στην εργασία της είναι Απαράδεκτο! Απορώ αν πάλι ο ΣΥΡΙΖΑ θα τον καλύψει και αυτή τη φορά, που ενώπιον όλων επέδειξε μία τόσο επαίσχυντη συμπεριφορά».
Μαρινάκης: Ο Πολάκης έχει χάσει κάθε όριο ευπρέπειας -Θα τον διαγράψει αυτήν τη φορά ο κ. Κασσελάκης;
Τη διαγραφή του Παύλου Πολάκη από τον ΣΥΡΙΖΑ ζήτησε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης.
Ο υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ έκανε λόγο για «απρόκλητη φραστική επίθεση», τονίζοντας:
«Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι ο κ. Πολάκης έχει χάσει κάθε όριο ευπρέπειας, όπως κι εμείς έχουμε χάσει το μέτρημα με το πόσες φορές μπορεί να επιτεθεί χωρίς λόγο και αιτία σε όποιον άνθρωπο βρει εύκαιρο. Αυτήν τη φορά επέλεξε μια εργαζόμενη γυναίκα, η οποία, μάλιστα, δεν μπορούσε ούτε να υπερασπιστεί τον εαυτό της, αφού δεν είχε δικαίωμα λόγου».
«Ελπίζουμε αυτή να είναι η σταγόνα που θα ξεχειλίσει το -ομολογουμένως ευρύχωρο- ποτήρι της ατελείωτης ανοχής του κ. Κασσελάκη και να κάνει, έστω και με τεράστια καθυστέρηση, το αυτονόητο, διαγράφοντας τον κ. Πολάκη», ανέφερε ο Παύλος Μαρινάκης.
Δείτε την ανακοίνωση του Παύλου Μαρινάκη:
«Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Παύλος Πολάκης σήμερα στη Βουλή προέβη, για πολλοστή φορά, σε μια απρόκλητη φραστική επίθεση, στρεφόμενος κατά συνεργάτιδας του υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη.
Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι ο κ. Πολάκης έχει χάσει κάθε όριο ευπρέπειας, όπως κι εμείς έχουμε χάσει το μέτρημα με το πόσες φορές μπορεί να επιτεθεί χωρίς λόγο και αιτία σε όποιον άνθρωπο βρει εύκαιρο. Αυτή τη φορά επέλεξε μια εργαζόμενη γυναίκα, η οποία, μάλιστα, δεν μπορούσε ούτε να υπερασπιστεί τον εαυτό της, αφού δεν είχε δικαίωμα λόγου.
Ελπίζουμε αυτή να είναι η σταγόνα που θα ξεχειλίσει το -ομολογουμένως ευρύχωρο- ποτήρι της ατελείωτης ανοχής του κ. Κασσελάκη και να κάνει, έστω και με τεράστια καθυστέρηση, το αυτονόητο, διαγράφοντας τον κ. Πολάκη.
Πλέον δεν πείθει ούτε τους βουλευτές του, όπως φάνηκε και από την ανθρώπινη αντίδραση της κας Λινού στο νέο αυτό παραλήρημα λεκτικής βίας του κ. Πολάκη».
Επίθεση σε Πολάκη από Παπαθανάση, Μπιμπίλα
Προηγουμένως, ο ειδικός αγορητής της Πλεύσης Ελευθερίας Σπύρος Μπιμπίλας είχε χαρακτηρίσει απαράδεκτο να προσβάλλεται μα κυρία κατ’ αυτόν τον τρόπο:
«Δεν θέλουμε να περάσει αυτή η γραμμή στη Βουλή. Έχει γίνει επανειλημμένως και γι’ αυτό απογοητεύομαι, να έχουν προσβληθεί η κ. Κωνσταντοπούλου, η κ. Ακρίτα. Εμείς ως Πλεύση Ελευθερίας διαφωνούμε, δεν μπορεί ο κάθε βουλευτής να προσβάλλει κάποιον, ιδιαίτερα όταν είναι γυναίκα. Δεν είναι δημοκρατικό, δεν είναι ευπρεπές».
«Αυτή η συμπεριφορά δεν συνάδει με τον χώρο που βρισκόμαστε. Πολιτικά μπορεί να έχουμε διαφορές, αλλά πάνω από όλα είναι ο σεβασμός στον άλλον», είπε ο βουλευτής της ΝΔ Θανάσης Παπαθανάσης.
«Είναι μη αποδεκτή αυτή η συμπεριφορά επίθεσης για τα χαρακτηριστικά του προσώπου των άλλων» ανέφερε επίσης ο πρόεδρος της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων, Γιώργος Στύλιος.
https://www.iefimerida.gr/politiki/boyli-polakis-linoy-klamata-mpoylingk”>Χαμός στη Βουλή: Απρέπειες Πολάκη, έκανε μπούλινγκ σε συνεργάτιδα του Άδ. Γεωργιάδη -Η Αθηνά Λινού έβαλε τα κλάματα – iefimerida.gr</a></p>
Δημήτρης Α. Ιωάννου
του Κωνσταντίνου Κούσαντα, Αντιστρατήγου ε.α.
