Αρχική Blog Σελίδα 1151

Βελιγράδι: Η μεγαλύτερη περιβαλλοντική διαμαρτυρία στην ιστορία της Σερβίας

0

Αύγουστος 11, 2024. Ελλάδα.

(φωτό: από την τηλεόραση N1)

Βελιγράδι.

Η συγκέντρωση διαμαρτυρίας κατά της εξόρυξης λιθίου στο Βελιγράδι ξεκίνησε στις πέντε χθες το απόγευμα.

Ο σιδηρόδρομος μπλοκαρίστηκε σε δύο σημεία – τον σταθμό Prokop και στο Νέο Βελιγράδι, καθώς και τον αυτοκινητόδρομο κοντά στη Gazela.

Σύμφωνα με τα σερβικά media, οι συμμετέχοντες ανακοινώνουν ότι θα συνεχίσουν τους αποκλεισμούς έως ότου ο Αλεξάνταρ Βούτσιτς εγκαταλείψει την εξόρυξη λιθίου και καλούν άλλους πολίτες της Σερβίας να ξεκινήσουν αποκλεισμούς και στις πόλεις τους. Το Υπουργείο Εσωτερικών ανακοίνωσε ποινικές διώξεις.

Η διαμαρτυρία λόγω της ανακοίνωσης της λειτουργίας ορυχείου λιθίου στην κοιλάδα Jadra από την εταιρεία εξόρυξης «Rio Tinto» ξεκίνησε λίγο μετά τις 19:00 στο Terazije του Βελιγραδίου, που διοργάνωσαν περιβαλλοντικοί σύλλογοι από τη Σερβία.

Αρκετοί ομιλητές επεσήμαναν τη βλαβερότητα της εξόρυξης λιθίου, με τη χρήση βρώμικων τεχνολογιών από ξένες (πολυεθνικές) εταιρείες στη Σερβία, καθώς και τη βλαβερότητα των ενεργειών της κυβέρνησης.

Αυτές οι ενώσεις οργανώνουν τη διαμαρτυρία την ημέρα της λήξης της προθεσμίας των 40 ημερών, την οποία έθεσαν στην κυβέρνηση της Σερβίας για να υιοθετήσει το νόμο για τη μόνιμη απαγόρευση της γεωλογικής έρευνας και της εκμετάλλευσης λιθίου και βορίου στη Σερβία.

Η σημερινή διαμαρτυρία, όπως είχε προαναγγελθεί απο τα ΜΜΕ, είναι η τελευταία από μια σειρά 50 συγκεντρώσεων πολιτών σε όλη τη Σερβία, που ξεκίνησαν στα τέλη Ιουνίου.

Η μεγαλύτερη περιβαλλοντική διαμαρτυρία στην ιστορία της Σερβίας

Όπως εκτίμησε το Αρχείο Δημοσίων Συναντήσεων, περίπου 40.000 άτομα συγκεντρώθηκαν στη χθεσινή διαδήλωση στο Βελιγράδι κατά της εξόρυξης λιθίου.

«Πρόκειται για τη μεγαλύτερη περιβαλλοντική διαμαρτυρία στην ιστορία της Σερβίας», ανακοίνωσαν οι διοργανωτές, υπενθυμίζοντας ότι 17.000 άτομα συγκεντρώθηκαν στη διαδήλωση της πρωτοβουλίας ProGlas στην Terazije τον περασμένο Δεκέμβριο.

Η ίδια η συγκέντρωση στο Terazije ήταν ειρηνική και η αστυνομία υπολόγισε ότι υπήρχαν μεταξύ 24 και 27 χιλιάδες άτομα, αλλά μετά τη συνέλευση οι διοργανωτές ενήργησαν αντίθετα με όλα όσα έγραψαν στην έκθεση της δημόσιας συνέλευσης, διαταράσσοντας τη δημόσια τάξη και ειρήνη και μπλοκάροντας τη διεθνή κυκλοφορία θέτοντας σε κίνδυνο την ασφάλεια των πολιτών, αναφέρουν οι σερβικές αρχές.

«Μεταξύ άλλων, σύμφωνα με τη συνταγή των έγχρωμων επαναστάσεων, που μπλοκάρουν τον σιδηροδρομικό σταθμό Prokop, τον πιο όμορφο σε αυτό το μέρος του κόσμου και την περηφάνια όλων των πολιτών της Σερβίας, που έχτισε αυτή η κυβέρνηση. Οι διοργανωτές και οι αρχηγοί είχαν προειδοποιηθεί από την αστυνομία τόσο πριν όσο και κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης ότι αυτό που κάνουν δεν είναι σύμφωνο με το νόμο», συνέχισαν.

Θα υποβληθούν ποινικές και πλημμεληματικές διώξεις εναντίον όλων των δραστών εγκληματικών πράξεων και πλημμελημάτων, δήλωσε ο υπουργός Εσωτερικών Ίβιτσα Ντάτσιτς.

Από την άλλη, εκτός από τον αριθμό, τονίζεται ότι η διαμαρτυρία συγκέντρωσε σχεδόν όλο το φάσμα στη Σερβία, από τους νέους έως τους ηλικιωμένους, από την πρωτεύουσα και τις μικρότερες πόλεις, από τις αριστερές έως τις δεξιές πολιτικές ιδεολογίες.

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ

Κίνηση «φιλίας» από την Τουρκία – δημιουργεί αεροπορική βάση απέναντι από τη Ρόδο για έλεγχο του Αιγαίου…

0

Αύγουστος 11, 2024. Ελλάδα.

Το Κυπριακό, τα ζητήματα θαλάσσιας δικαιοδοσίας με την Ελλάδα, καθώς και οι επιθέσεις του Ισραήλ στη Γάζα, έκαναν την Τουρκία να αυξήσει τη στρατιωτική της άμυνα.

Οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις (TSK) έδωσαν το μήνυμα ότι είναι δύναμη στην περιοχή παρελαύνοντας στη θάλασσα με 50 πλοία του πολεμικού ναυτικού στις τελετές 50ης επετείου της εισβολής στην Κύπρο.

Ενισχύεται ο ρόλος της Τουρκίας στην περιοχή

Οι τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις αύξησαν επίσης την αεροπορική τους ισχύ προς την περιοχή της Μεσογείου.

 Στο πλαίσιο των Ναυτικών Δυνάμεων ιδρύθηκε η Διοίκηση του Αμφιβίου Σώματος, με συνδεδεμένες μονάδες στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο, γράφει η Haber7.

Σημαντική ενίσχυση της τουρκικής αεροπορίας στο Αιγαίο

Επίσης, η Sanayi Gazetesi σημειώνει ότι τουρκική αεροπορία συνεχίζει να ενισχύει την άμυνά της. Η 16η Διοίκηση Κύριας Βάσης Αεριωθουμένων έγινε επιχειρησιακή στην περιοχή Νταλαμάν/Dalaman στη Μούγλα/ Muğla, γράφουν τα τουρκικά media.

Σύμφωνα με αυτά:

Αυτή η στρατηγική κίνηση θα αυξήσει σημαντικά την αμυντική ικανότητα της Τουρκίας. Η τοποθεσία της νέας βάσης είναι κρίσιμης στρατιωτικής σημασίας.

Θα χρησιμοποιηθεί για αναχαιτίσεις ελληνικών μαχητικών αεροσκαφών!

Οι μονάδες, που έχουν υπηρεσία για πτήσεις αναχαίτισης στην περιοχή εδώ και πολλά χρόνια, έχουν πλέον μια πιο ολοκληρωμένη δομή βάσης.

Ωστόσο, δεν έχει γίνει ακόμη επίσημη δήλωση σχετικά με τον στόλο και τη διανομή αεροσκαφών που θα αναπτυχθούν στη βάση. Διοικητής της νέας βάσης της τουρκικής αεροπορίας ορίστηκε ο ταξίαρχος Yusuf Karuk.

Αυτό η εξέλιξη δείχνει ότι η επιχειρησιακή ετοιμότητα της βάσης έχει φτάσει στο τελικό της στάδιο.

Οι ειδικοί προβλέπουν ότι η νέα κύρια βάση αεριωθουμένων στο Νταλαμάν θα ενισχύσει την ικανότητα αεράμυνας της Τουρκίας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

Αναλυτική ανακοίνωση για το θέμα αναμένεται από το υπουργείο Άμυνας. Είναι θέμα περιέργειας πότε η νέα βάση θα λειτουργήσει με πλήρη δυναμικότητα.

Αναμονή για τα νέα μαχητικά F-16

Τα πολεμικά αεροσκάφη F-16 Block 70 που παραγγέλθηκαν στην  αμερικανική αμυντική βιομηχανία Lockheed Martin θα παραδοθούν στην Τουρκία. Είναι άγνωστο σε ποια βάση θα αναπτύξει η Τουρκία αυτά τα πολεμικά αεροσκάφη F-16 Block 70 που θα ενισχύσουν σημαντικά την αεροπορία της.

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ

«Αναστατώθηκε» η Άγκυρα με την εκλογή Κούρδου Κυβερνήτη στο Κιρκούκ του Ιράκ

0

Αύγουστος 12, 2024. Ελλάδα.

Το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών αναστατώθηκε από την εκλογή στην τοπική αυτοδιοίκηση του Κιρκούκ ενός μέλους του κουρδικού κόμματος PUK καθώς αποκλείστηκαν οι εκπρόσωποι των Τουρκμένων και του KDP προσκείμενου στην Άγκυρα.

«Αυτό το τετελεσμένο δεν εξυπηρετεί την ειρήνη», δήλωσε το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών.

Ο Ρεμπουάρ Ταχά από την Πατριωτική Ένωση του Κουρδιστάν (PUK), που ιδρύθηκε από τον  Τζαλάλ Ταλαμπανί στο Κιρκούκ και με επικεφαλής τον μεγαλύτερο γιο του  Μπάφελ Ταλαμπανί, εξελέγη κυβερνήτης με τις ψήφους 9 μελών του επαρχιακού συμβουλίου.

Πηγές στην Άγκυρα δήλωσαν ότι όλα τα τοπικά στοιχεία, μαζί με τους Τουρκμένους που υποστηρίζονται από τους Τούρκους, υπογράμμισε ότι θα πρέπει να δημιουργηθεί μια διαχείριση που να παρέχει ασφάλεια.

Διπλωματικές πηγές ανέφεραν ότι συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Τουρκμένων, Αράβων και Κούρδων να βρουν μια φόρμουλα  για «εκ περιτροπής κυβερνήτη» στο Κιρκούκ.

Η Άγκυρα ήταν αναστατωμένη που ο Τάχα του PUK διορίστηκε κυβερνήτης, οι Άραβες διορίστηκαν ως Αναπληρωτής Κυβερνήτης και ο πρόεδρος του Επαρχιακού Συμβουλίου του Κιρκούκ και δεν υπήρχε εκπρόσωπος των Τουρκμένων στη διοίκηση.

Οι διπλωματικές πηγές δήλωσαν ότι η Άγκυρα ήθελε να αποτρέψει τρομοκρατικές οργανώσεις και συνδεδεμένες δομές, ειδικά το Κουρδικό Εργατικό Κόμμα -PKK, να ιδρύσουν έδρα στο Κιρκούκ του Ιράκ.

«Επαναλαμβάνουμε την ευαισθησία μας για την ανάγκη δημιουργίας μιας διοίκησης που θα διασφαλίζει την εκπροσώπηση όλων των τοπικών στοιχείων στο Κιρκούκ , συμπεριλαμβανομένων των Τουρκμένων», δήλωσε το τουρκικό ΥΠΕΞ.

T24

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ

Βαλλιστικοί πύραυλοι του Ιράν βρίσκονται καθ’ οδόν προς τη Ρωσία

0

Αύγουστος 12, 2024. Ελλάδα.

Το Reuters επικαλέστηκε ευρωπαϊκές πηγές πληροφοριών που ανέφεραν ότι «το Ιράν θα προμηθεύσει τη Ρωσία με εκατοντάδες βαλλιστικούς πυραύλους σύντομα», αποκαλύπτοντας ότι «δεκάδες Ρώσοι στρατιώτες εκπαιδεύονται στο Ιράν για το σύστημα βαλλιστικών πυραύλων».

Σημειώνεται ότι στις 5 Αυγούστου, ο Γενικός Γραμματέας του Ρωσικού Συμβουλίου Ασφαλείας, Σεργκέι Σόιγκου, επισκέφθηκε την Τεχεράνη για συνομιλίες με ανώτερους Ιρανούς αξιωματούχους.

Ο Σόιγκου είχε συνομιλία στην Τεχεράνη στις 5 Αυγούστου με τον Αλί Ακμπάρ Αχμαντιάν, Γραμματέα του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας και τον Υποστράτηγο Μοχάμαντ Μπαγκερί, Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων του Ιράν, αναφέρει το iranwire.

Η επίσκεψη του Σόιγκου – ο οποίος στο παρελθόν διετέλεσε υπουργός Άμυνας της Ρωσίας – ήρθε ως απάντηση στην πρόσκληση του Γενικού Γραμματέα του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας στο Ιράν, Αλί Ακμπάρ Αχμαντιάν, σύμφωνα με όσα μετέδωσε το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Tasnim.

Ανέφερε ότι η επίσκεψη στοχεύει στην «ενίσχυση της επικοινωνίας και τη συζήτηση περιφερειακών και διεθνών ζητημάτων και διμερών σχέσεων ασφάλειας και πολιτικής».

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ

Κορυφώνονται απόψε οι Περσείδες

0

Ένα μοναδικό θέαμα στον ουρανό αναμένεται να δώσουν και φέτος τον Αύγουστο οι Περσείδες, η πιο εντυπωσιακή καλοκαιρινή βροχή από «πεφταστέρια» που θα κορυφωθεί σήμερα το βράδυ (Δευτέρα, 12 Αυγούστου).

Χωρίς να χρειαζόμαστε καθόλου εξοπλισμό, παρά μόνο υπομονή για να συνηθίσουν τα μάτια μας το σκοτάδι και να εντοπίσουν τα πεφταστέρια, και αφού επιλέξουμε την κατάλληλη τοποθεσία χωρίς φωτισμό, μπορούμε να παρατηρήσουμε τη βροχή των Περσείδων, που θα μας αποζημιώσει προσφέροντάς μας ένα μοναδικό θέαμα.

Το φαινόμενο συμβαίνει κάθε χρόνο την ίδια περίοδο, από τις 17 Ιουλίου ως τις 24 Αυγούστου και κορυφώνεται περίπου την ίδια ημερομηνία. Φέτος το μέγιστο της βροχής των Περσείδων θα παρατηρήσουμε το βράδυ της 12ης προς 13 Αυγούστου, οπότε τα πεφταστέρια θα εμφανίζονται με μεγαλύτερη συχνότητα.

Οι δύο μεγάλες μεταβλητές του φαινομένου είναι ο καιρός, που στην Ελλάδα είναι καλός την περίοδο αυτή, και η φάση της Σελήνης. Είναι σημαντικό το γεγονός ότι φέτος το φεγγάρι, αν και θα είναι φωτισμένο στο 50%, θα δύσει γύρω στα μεσάνυχτα, οπότε ο σκοτεινός ουρανός θα βοηθήσει να δούμε πολλά περισσότερα μετέωρα σε σχέση με άλλες χρονιές.

«Μετά τη δύση του φεγγαριού, ο ουρανός είναι δικός μας για την παρατήρηση των Περσείδων», λέει χαρακτηριστικά στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η αστροφυσικός στο Κέντρο Επισκεπτών Θησείου του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, Φιόρη-Αναστασία Μεταλληνού.

Οι συμβουλές που δίνει η κ. Μεταλληνού για την καλύτερη παρατήρηση του φαινομένου, είναι να είμαστε σε σκοτεινό μέρος, μακριά από τα φώτα της πόλης, ώστε να βλέπουμε τον ουρανό σκοτεινό. Θα κοιτάξουμε τον ουρανό με γυμνό μάτι και είναι καλύτερο να στρέψουμε το βλέμμα μας προς τον αστερισμό του Περσέα, από όπου φαίνεται να πηγάζει η βροχή των Περσείδων, «αν και γενικά κοιτώντας τον ουρανό σε οποιοδήποτε σημείο, επειδή η νύχτα θα είναι σκοτεινή, θα έχουμε τη δυνατότητα να δούμε πεφταστέρια», όπως προσθέτει.

Οι διάττοντες αστέρες ή μετέωρα είναι κάθε φωτεινό φαινόμενο που εμφανίζεται μέσα στην ατμόσφαιρα της Γης ως αποτέλεσμα της εισόδου μικρών σωματιδίων σε αυτήν με μεγάλη ταχύτητα, συνήθως περίπου 60 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο. Τα κομμάτια των συντριμμιών θερμαίνονται λόγω της τριβής με τον αέρα και συνήθως καταστρέφονται σε λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο, σε υψόμετρο άνω των 80 χιλιομέτρων. Ο υπέρθερμος αέρας γύρω από το μετέωρο λάμπει για λίγο και είναι ορατός από το έδαφος ως μια φωτεινή λωρίδα γνωστή και ως «πεφταστέρι».

Κατά τη διάρκεια του έτους παρατηρούμε αρκετές βροχές διαττόντων αστέρων, οι ονομασίες των οποίων προκύπτουν από τον αστερισμό, από τον οποίο φαίνεται να προέρχονται. Οι Περσείδες, μία από τις πλέον εντυπωσιακές βροχές διαττόντων του έτους, έχουν πάρει το όνομά τους από τον αστερισμό του Περσέα, από όπου φαίνεται να προέρχονται. Οφείλονται σε υπολείμματα του κομήτη Σουίφτ-Τατλ μεγέθους από 0,1 χιλιοστά έως μερικά εκατοστά. Ο κομήτης αυτός είναι το μεγαλύτερο γνωστό ουράνιο σώμα που περνάει από τη Γη κατά τακτά χρονικά διαστήματα και χρειάζεται περίπου 133 χρόνια για να πραγματοποιήσει μια πλήρη περιφορά γύρω από τον Ήλιο. Το τελευταίο κοντινό πέρασμά του από τη Γη ήταν το 1992 και το επόμενο αναμένεται το 2126.

Μ. Κουζινοπούλου ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΦΩΤΟ ΑΡΧΕΙΟΥ (ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΝΙΚΟΣ ΑΡΒΑΝΙΤΙΔΗΣ)

Χάιλμπρον: Φρένο στα τούρκικα γυράδικα;

0
Ντάβιντ Νάουε, dpa 

Η πόλη Χάιλμπρον έχει πάρα πολλά γυράδικα, κουρεία και νυχάδικα. Το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα θέλει να θέσει ανώτατο όριο στη λειτουργία αυτών των καταστημάτων.

Αντικριστά γυράδικα στην πόλη ΧάιλμπρονΕικόνα: Christoph Schmidt/dpa/picture alliance 

Ο Κρίστοφ Τρόσμπαχ  τρώει μια μπουκιά από το ντονέρ κεμπάπ που έχει πάρει στο χέρι και λέει «Πολύ νόστιμο αλλά δεν είναι και για κάθε μέρα». Είναι δημοτικός σύμβουλος του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος CDU από τη Χάιλμπρον στη Βάδη-Βυρτεμβέργη, όπου το τελευταίο διάστημα διεξάγεται έντονη συζήτηση για το εάν θα υπάρξει ανώτατο όριο για τη λειτουργία ορισμένων καταστημάτων στο κέντρο της πόλης.

Θεωρητικά, ο Κρίστοφ Τρόσμπαχ που είναι δικηγόρος θα μπορούσε σε κάθε μεσημεριανό διάλειμμα να τρώει και σε άλλο γυράδικο γιατί σε κοντινή απόσταση από το γραφείο του υπάρχουν πάρα πολλά. «Κοιτάξτε δεξιά ντονέρ κεμπάπ, αριστερά άλλο ένα κεμπαπτζίδικο, δύο σπίτια πιο πέρα άλλο ένα», λέει γυρίζοντας γύρω-γύρω.

Δεν υπάρχει ποικιλία μαγαζιών

Σάντουιτς με ντονέρ
Σάντουιτς με ντονέρΕικόνα: Christoph Schmidt/dpa/picture alliance

Κατά τη γνώμη του Χριστιανοδημοκράτη δημοτικού συμβούλου στην πόλη Χάιλμπρον αυτό είναι πρόβλημα. Η πόλη έχει 125.000 κατοίκους και βρίσκεται βόρεια της Στουτγάρδης. «Με στεναχωρεί ότι η προσφορά σε μαγαζιά γίνεται όλο και πιο μονόπλευρη. Μόνο γυράδικα, κουρεία, νυχάδικα ή καταστήματα κινητής τηλεφωνίας», λέει. Γι’ αυτό η ομάδα του ζητά ένα ανώτατο όριο. Όντως η ομάδα των Χριστιανοδημοκρατών στο δημοτικό συμβούλιο υπέβαλε σχετική αίτηση στη δημοτική αρχή. Το δημοτικό συμβούλιο θα ασχοληθεί σύντομα με αυτό το θέμα. «Στόχος μας είναι να έχουμε όσο το δυνατόν μεγαλύτερη γκάμα προσφορών», εξηγεί ο Κρίστοφ Τρόσμπαχ

Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα δέχτηκε έντονη κριτική για τις προτάσεις του. Τα άλλα κόμματα έκαναν λόγο για λαϊκισμό ή για προεκλογικά πυροτεχνήματα. Ο Κρίστοφ Τρόσμπαχ αντικρούει τα επιχειρήματα. «Μια τέτοια κατηγορία μπορεί να ακουστεί εύκολα αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι και δικαιολογημένη», τονίζει. Το αίτημα, λέει, προέρχεται από τους ψηφοφόρους. Πολύ συχνά έλεγαν ότι κάποιος πρέπει επιτέλους να μιλήσει για αυτό.

Ο δήμος είναι επιφυλακτικός με την πρόταση. «Το ερώτημα εάν τα ανώτατα όρια είναι δυνατά για ορισμένες εμπορικές επιχειρήσεις είναι πολύ “πολύπλοκο και καλύπτει διάφορους τομείς δικαίου”, δηλώνει ένας εκπρόσωπος της δημοτικής αρχής.

Οι γνώμες του κόσμου διίστανται

Πεζόδρομος με τούρκικα γυράδικα στην πόλη Χάιλμπρον
Πεζόδρομος με τούρκικα γυράδικα στην πόλη ΧάιλμπρονΕικόνα: Christoph Schmidt/dpa/picture alliance

Ο δήμαρχος του Χάιλμπρον Αντρέας Ρίνγκλε μιλώντας στην εφημερίδα Heilbronner Stimme εξέφρασε κάποιες αντιρρήσεις του. «Μπορεί κανείς να απαγορεύσει ορισμένες χρήσεις καταστημάτων αλλά δεν μπορεί ειδικά να απαγορεύσει τα γυράδικα», επισημαίνει.

Τα γυράδικα είναι όπως οι πιτσαρίες και τα παγωτατζίδικα στον δρόμο. Περιλαμβάνονται πολλά μαγαζιά σε αυτή την κατηγορία. Ο Κρίστοφ Τρόσμπαχ επιμένει πάντως πως όσα μαγαζιά υπάρχουν δεν θα κινδύνευαν από το ανώτατο όριο λειτουργίας που προτείνει το κόμμα του.

Όσο για τον κόσμο και εκεί οι γνώμες διίστανται. Ένας περαστικός λέει πως περισσότερη ποικιλία στην πόλη θα ήταν καλό και μάλιστα θα πήγαινε πιο συχνά στο κέντρο αν για παράδειγμα υπήρχαν πιο πολλά καταστήματα με ρούχα ενώ κάποιος άλλος δηλώνει πως αν τα μαγαζιά τα βγάζουν πέρα με τον ανταγωνισμό δεν υπάρχει τίποτα κακό σε αυτό.

Επιμέλεια: Μαρία Ρηγούτσου

DW

Ολυμπιακοί Αγώνες-Τελετή λήξης: Οι σημαιοφόροι Καραλής και Πλατανιώτη στο στάδιο

0

11.08.202422:59
Ο χάλκινος Ολυμπιονίκης του επί κοντώ, Εμμανουήλ Καραλής και η Ευαγγελία Πλατανιώτη μπήκαν με την ελληνική σημαία στο στάδιο για την τελετή λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων.
Με τους Εμμανουήλ Καραλή και Ευαγγελία Πλατανιώτη να μπαίνουν στο «Stade de France» ως σημαιοφόροι της Ελλάδας ξεκίνησε η παρέλαση στην τελετή λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων στο Παρίσι.

Οι δύο Έλληνες αθλητές δεν μπορούσαν να κρύψουν τη χαρά τους για το γεγονός, βιώνοντας στιγμές που θα θυμούνται για ολόκληρη τη ζωή τους. Λίγο αργότερα στο στάδιο μπήκαν και οι υπόλοιποι αθλητές της Team Hellas που θα πάρουν μέρος στην τελετή.

Αξίζει να σημειωθεί πως ο Εμμανούηλ Καραλής πήρε το χάλκινο μετάλλιο στο άλμα επί κοντώ και έφερε το ένα από τα οκτώ συνολικά που πήρε η Team Hellas στο Παρίσι, ενώ η Ευαγγελία Πλατανιώτη κατέλαβε την 6η θέση στο ντουέτο της καλλιτεχνικής κολύμβησης με τη Σοφία Μαλκογεώργου.

 

 

ΗΠΑ, Βενεζουέλα και «Δημοκρατία»

0

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Χρόνος μπαίνει, χρόνος βγαίνει, η Ουάσιγκτων ένα καημό έχει: να επικρατήσει η «δημοκρατία», δηλαδή η «αμερικανοκρατία» στη Βενεζουέλα. ‘Ένα κράτος, θύμα διαρκούς οικονομικού πολέμου με παράνομες, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, αν κανείς το θυμάται ακόμα αυτό το δίκαιο, κυρώσεις, που έχουν τεράστια επίπτωση στην οικονομική κατάσταση της χώρας και το επίπεδο διαβίωσης του πληθυσμού, ανοιχτών εκβιασμών (αν δεν ψηφίσουν οι πολίτες της «όπως πρέπει») αλλά και διαρκών απειλών της υπερδύναμης.

Πρόκειται περί άνευ προηγουμένου αλλά και απολύτως προβλέψιμου θράσους της «γιάνκικης» διπλωματίας. Ο μόνος τρόπος για να θεωρηθούν έγκυρες οι εκλογές στη Βενεζουέλα είναι οι ψηφοφόροι να βγάλουν κάποιον από τους ακροδεξιούς υποψηφίους που υποστηρίζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες. Αν επιμένουν να ψηφίζουν αντίθετα από τις θελήσεις της Ουάσιγκτων, οι εκλογές κηρύσσονται άκυρες και αρχίζει η προσπάθεια ανατροπής της νόμιμης κυβέρνησης.

Οι ΗΠΑ αρνούνται ταυτόχρονα κάθε διαφάνεια ως προς τις σχέσεις τους και την οικονομική υποστήριξη που παρέχουν στην εκάστοτε αντιπολίτευση στη Βενεζουέλα. Είναι άλλωστε χαρακτηριστικό ότι δεν υποστηρίζουν αίφνης έναν σοσιαλδημοκράτη ή έναν κεντροδεξιό πολιτικό ως αντίπαλο του Μαδούρο. ‘Όχι, στηρίζουν πάντα ακροδεξιούς. Προφανώς γιατί θέλουν αίμα, πρέπει να ανατρέψουν με τη βία τις βαθειές κοινωνικές μεταβολές που έχουν επέλθει στη χώρα και να συντρίψουν τα κοινωνικά στρώματα που στηρίζουν τον τσαβισμό.

Βεβαίως κανείς σοβαρός άνθρωπος δεν πιστεύει ότι ενδιαφέρει όντως τις ΗΠΑ η δημοκρατία. Η Ουάσιγκτων είναι υπεύθυνη για σχεδόν διακόσιες επεμβάσεις, συχνά πολύ αιματηρές, σε όλο τον πλανήτη στη διάρκεια δύο αιώνων.  Υποστήριξε το πραξικόπημα στην Ινδονησία που στοίχισε τη ζωή 700.000 ανθρώπων. Επέβαλε σειρά αιματηρών αστυνομικο-στρατιωτικών δικτατοριών στη Λατινική Αμερική όπως στην Αργεντική, τη Βραζιλία και τη Χιλή. Οργάνωσε το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967 στην Ελλάδα και της 15ης Ιουλίου 1974 στην Κύπρο (που υπήρξε ακριβές αντίγραφο του πραξικοπήματος του Σεπτεμβρίου 1973 στο Σαντιάγκο της Χιλής). Υποστήριξε την αιματηρή δικτατορία του στρατηγού Εβρέν στην Τουρκία. Υποστήριξε τον κανονιοβολισμό του ρωσικού κοινοβουλίου από τον Γέλτσιν το 1993. Ο κατάλογος είναι ατελείωτος.

Αυτή είναι η δύναμη που αυτοαναγορεύθηκε σε προστάτιδα της δημοκρατίας παγκοσμίως και επιφυλάσσει στον εαυτό της να αποφασίζει ποια χώρα είναι δημοκρατική, ποια δεν είναι, αλλά και να οργανώνει πραξικοπήματα εναντίον κάθε κυβέρνησης που δεν της αρέσει. ‘Αλλωστε έχει ανακηρύξει με το δόγμα Μονρόε, από το 1823 ήδη, τη Λατινική Αμερική ως αποκλειστική αποικιακή ζώνη της.

Γι’ αυτό και δεν εκτίμησε καθόλου την εμφάνιση του Ούγκο Τσάβες και εν συνεχεία του διαδόχου του Νικολά Μαδούρο στην εξουσία στο Καράκας. Γιατί αποτέλεσε την έμπρακτη και επιτυχή αμφισβήτηση της αμερικανοκρατίας, μόλις μια δεκαετία μετά την «αυτοκτονία» της ΕΣΣΔ που θεωρήθηκε ο άνευ προηγουμένου, ιστορικός θρίαμβος της Αμερικής και του Καπιταλισμού και συνέβη μάλιστα στην ίδια την «αυλή» των ΗΠΑ. Μιας αμερικανοκρατίας που δεν υπήρξε παρά μια συχνά αιματηρή και πάντα ιδιαίτερα εκμεταλλευτική κυριαρχία των ΗΠΑ στην υποήπειρο. Εξ ου και το υποτιθέμενο, δήθεν ενδιαφέρον των βορειοαμερικανών για τη δημοκρατία στη Νότιο και Κεντρική Αμερική.

Διεθνής σύγκρουση. Υπέρ και κατά του Καράκας

Ως συνήθως έτσι και τώρα εξαπολύθηκε ένας πρωτοφανής επικοινωνιακός πόλεμος από όλα τα κύρια δυτικά ΜΜΕ εναντίον της Βενεζουέλας, πυκνώνουν όμως ταυτόχρονα και οι εκδηλώσεις συμπαράστασης, από τις δυνάμεις που αντιλαμβάνονται ότι η επικράτηση μιας φιλοαμερικανικής ακροδεξιάς δικτατορίας στη χώρα αυτή – που είναι το πραγματικό διακύβευμα της υπόθεσης – θα αποτελέσει μια εξαιρετικά αρνητική εξέλιξη.

‘Ενας διεθνής συνασπισμός  λαϊκών και κοινωνικών κινημάτων ξεκίνησε ήδη μια καμπάνια συμπαράστασης στη Βενεζουέλα.

Ο τιμηθείς με το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης Αργεντίνος Adolfo Pérez Esquivel, ο πρώην Πρόεδρος της Ονδούρας Manuel Zelaya, ο πρώην Πρόεδρος της Βολιβίας Εvo Morales, και τριακόσιες ακόμα προσωπικότητες έδωσαν στη δημοσιότητα δήλωση με την οποία καταδικάζουν τις απόπειρες για την οργάνωση πραξικοπήματος στη Βενεζουέλα και τα σχέδια εισβολής και ανατροπής του καθεστώτος από το εξωτερικό.

Πάντως η προσπάθεια των ΗΠΑ να προκαλέσουν καταδίκη της Βενεζουέλας από τον Οργανισμό Αμερικανικών Κρατών απέτυχε, ενώ και η Ουγγαρία εμπόδισε την έκδοση έντονα καταδικαστικής δήλωσης από την ΕΕ, φοβούμενη προσπάθεια επιβολής νέων κυρώσεων από την ΕΕ.

Μαρτυρίες Ελλήνων παρατηρητών 

Τρεις ‘Ελληνες επισκέφθηκαν τη Βενεζουέλα στη διάρκεια των πρόσφατων εκλογών. Μπορείτε να δείτε εδώ την πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη της Λαμπρινής Θωμά που παρακολούθησε την τελευταία εκλογική διαδικασία, αλλά να διαβάσετε επίσης το άρθρο του Γιάννη Ραχιώτη που επίσης βρέθηκε στη Βενεζουέλα για τις εκλογές όπως και το οδοιπορικό στη Μιράντα του Παναγιώτη Παπαδομανωλάκη. Ενώ εδώ μπορείτε να διαβάσετε τη μαρτυρία του Πρασάντ που επίσης επισκέφθηκε τη Βενεζουέλα.

Πολύ ενδιαφέρουσα είναι και η κριτική του Δημήτρη Σκαρπαλέζου σε μια ορισμένη «αριστερά» που όχι μόνο αρνείται να συμπαρασταθεί στα θύματα του ιμπεριαλισμού αλλά και να δημοσιεύσει καν, αν και αυτοχαρακτηρίζεται ως «ανανεωτική» και «δημοκρατική» η ίδιαακόμα και τις απόψεις όσων διαφωνούν μαζί της. Ξέρουν να κάνουν κριτική στον Μαδούρο για απουδία δημοκρατίας στη … Βενεζουέλα, εφαρμόζουν όμως την απουσία δημοκρατίας στην … Ελλάδα!

Με την ευκαιρία της επανεμφάνισης του θέματος «Βενεζουέλα» με αφορμή τις τελευταίες εκλογές, αναδημοσιεύουμε πιο κάτω ένα άρθρο μας από τον Μάρτιο του 2018, που νομίζουμε ότι παρουσιάζει ακόμα κάποιο ενδιαφέρον, για τους επικοινωνιακούς πολέμους κατά της Βενεζουέλας, αλλά και τα «τρωτά σημεία» του καθεστώτος. Να σημειώσουμε πάντως ότι τα τελευταία τρία χρόνια η χώρα αυτή της Λατινικής Αμερικής κατάφερε να πετύχει τη διατροφική της αυτάρκεια, που ήταν ένα πολύ κρίσιμο σημείο και ένα σημείο που επηρέαζε το επίπεδο διαβίωσης των φτωχότερων στρωμάτων.

Τα «τρωτά σημεία» της Βενεζουέλας δεν αναιρούν ασφαλώς τον πρωτοπόρο χαρακτήρα της ως προς την υπεράσπιση της εθνικής ανεξαρτησίας της χώρας αλλά και των θυμάτων του ιμπεριαλισμού παγκοσμίως, απέναντι σε μια «συλλογική Δύση» που, με επικεφαλής τις ΗΠΑ, συνεχίζει να στηρίζει τη στρατιωτική και κοινωνική βαρβαρότητα και στις πέντε ηπείρους, από τη γενοκτονία των Παλαιστινίων στο πνίξιμο του Τρίτου Κόσμου στο χρέος και της Ελλάδας στα Μνημόνια και τις Δανειακές. Και το οποίο ουδόλως ενοχλείται από την αποτρόπαιη μορφή των συμμάχων του, είτε του «δημοκρατικού Ισραήλ» των βασανιστηρίων και των συνοπτικών εκτελέσεων, είτε της σαουδαραβικής μεσαιωνικής θεοκρατίας.  

Πόλεμος και “Επικοινωνία”: Τι πραγματικά συμβαίνει στη Βενεζουέλα

6 Μαρτίου 2018

Από την εκστρατεία της Διαφάνειας (γκλάσνοστ), που συνέβαλε αποφασιστικά στην κατάρρευση της ΕΣΣΔ, έως το μπαράζ του γερμανικού τύπου κατά της Ελλάδας, το 2009-10, που συνέβαλε στα Μνημόνια και τις Δανειακές, ο «πόλεμος των ιδεών» συνιστά κύριο τμήμα κάθε μορφής πολέμου. Πριν από όλες τις στρατιωτικές επεμβάσεις, είχαμε πάντα καταιγισμό αρνητικών δημοσιευμάτων εναντίον των χωρών που εκπρόκειτο να πληγούν (Γιουγκοσλαβία, Ιράκ, Λιβύη κ.ο.κ.) Συνήθως οι εκστρατείες αυτές δεν είναι ολότελα αυθαίρετες, ούτε στηρίζονται μόνο ή κυρίως σε ψέμματα, χωρίς να λείπουν κι αυτά. Για να είναι αποτελεσματικές στηρίζονται κυρίως σε αληθινά στοιχεία, δυσανάλογα όμως και εκτός πλαισίου προβεβλημένα και στην αποσιώπηση άλλων.

Αυτά συνέβαιναν πάντα, γιατί οι ιδέες αποκτούν υλική δύναμη υιοθετούμενες από τους ανθρώπους. Η εισαγωγή όμως της ιδιωτικής τηλεόρασης, η υπερσυγκέντρωση των Μέσων στα χέρια του χρηματιστικού κεφαλαίου, η εμφάνιση του ‘Ιντερνετ, η φανταστική έκρηξη της κυβερνητικής, των big data και μορφών κυβερνοπολέμου και κυβερνοελέγχου, άλλαξε ριζικά τα δεδομένα. ‘Εχει γίνει πια πολύ δύσκολο, σχεδόν αδύνατο, όχι μόνο στους απλούς πολίτες, αλλά ακόμα και σε πεπειραμένους δημοσιογράφους να σχηματίσουν αντικειμενική άποψη για σοβαρά θέματα.

Πάρτε για παράδειγμα την Βενεζουέλα. Τον τελευταίο χρόνο, η παγκόσμια κοινή γνώμη «υπερενημερώνεται» για την κατάσταση στη χώρα, βομβαρδιζόμενη σχεδόν μόνο με αρνητικά δημοσιεύματα. Αντίθετα, πολύ σοβαρές εξελίξεις σε μεγάλες χώρες της περιοχής (Αργεντινή, Βραζιλία, Μεξικό), ούτε καν αναφέρονται.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το Καράκας αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα μετά τον θάνατο του Ούγκο Τσάβες, τη μείωση των τιμών του πετρελαίου, την επιβολή  και την εντατικοποίηση των προσπαθειών της Ουάσιγκτων για την ανατροπή του Μαδούρο και την επιβολή κυρώσεων. Τα προβλήματα της Βενεζουέλας αντανακλούν πιθανώς, υποστηρίζουν οι καλύτεροι γνώστες της χώρας, τόσο τις εξωτερικές πιέσεις, όσο και σοβαρά στρατηγικά προβλήματα του «Τσαβισμού».

Αλλά αντιμετωπίζει όντως η Βενεζουέλα την «ανθρωπιστική κρίση», που μας περιγράφει ο διεθνής τύπος; Δεν έχουν να φάνε οι πολίτες της;

«Δεν θα έλεγα κάτι τέτοιο. Θεωρώ άλλωστε ότι όροι όπως ανθρωπιστική κρίση συχνά χρησιμοποιούνται για να προετοιμάσουν και να δικαιολογήσουν επιχειρήσεις ανατροπής καθεστώτων. Η Βενεζουέλα αντιμετωπίζει ασφαλώς μεγάλα προβλήματα, γιατί έχει γίνει στόχος οικονομικού πολέμου, αλλά δεν αντιμετωπίζει ανθρωπιστική κρίση», λέει ο ‘Αλφρεντ Ντε Ζάγιας. Και μας δίνει ένα παράδειγμα του τι εννοεί, αναφερόμενος στην απόφαση της Κολομβίας να μπλοκάρει τις εξαγωγές φαρμάκων για την ελονοσία στη Βενεζουέλα, παρά την επιδημία στην Αμαζονία. Το Καράκας αναγκάστηκε να εισάγει τα φάρμακα από τους Ινδούς.

Ο Ντε Ζάγιας είναι ο Γραμματέας της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ. ‘Ενας από τους γνωστότερους και διαπρεπέστερους νομικούς παγκοσμίως, ασχολήθηκε και με το κυπριακό. Συνυπογράφει έκθεση δέκα επιφανών διεθνών νομικών που συνιστά συντριπτική κριτική του σχεδίου Ανάν.

Ο κ. Ζάγιας βρέθηκε πρόσφατα στη Βενεζουέλα ως ανεξάρτητος εμπειρογνώμων του ΟΗΕ. Το πιο εντυπωσιακό, μας λέει, είναι ότι, όπου έχω πάει, έρχονται τα διεθνή μέσα, όπως οι Νιού Γιορκ Τάιμς ή το BBC, να μου ζητήσουν τις διαπιστώσεις και τα συμπεράσματά μου. Στην περίπτωση της Βενεζουέλας αδιαφόρησαν παντελώς.

‘Ισως όμως τον λόγο τον ξέρει ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών. Μιλώντας πρόσφατα, στο Πανεπιστήμιο του Τέξας, προέβλεψε ότι πιθανώς θα γίνει πραξικόπημα στη Βενεζουέλα και συνέστησε, «αστειευόμενος», στον Μαδούρο να αναζητήσει άσυλο στην Κούβα. Πρόσθεσε ότι δεν έχει καμία πληροφορία, όμως συνηθίζονται τα πραξικοπήματα στις χώρες της Λατινικής Αμερικής που «δεν πάνε καλά». Ο Γερουσιαστής Μαρκ Ρούμπιο  δεν περιορίστηκε σε προφητείες. Κάλεσε δημοσίως τον στρατό να ανατρέψει τον Πρόεδρο της Βενεζουέλας.

O Χόρχε Αλμέιντα, από τους γνωστότερους και πιο κριτικούς διανοούμενους της λατινοαμερικανικής αριστεράς, αρθρογράφος στη μεξικάνικη εφημερίδα Jornada, αναγνωρίζει τη σοβαρότητα των απειλών «από τους Γιάνκηδες», δεν είναι όμως επιεικής και με το καθεστώς. Σε αντίθεση με τον Τσάβες, υποστηρίζει, ο Μαδούρο χρησιμοποιεί την υποστήριξη των εργαζομένων για να διατηρήσει και όχι για να αλλάξει το στάτους κβο. Το κυβερνών Ενιαίο Σοσιαλιστικό Κόμμα της Βενεζουέλας (PSUV) είναι ένας υπερσυγκεντρωτικός γραφειοκρατικός μηχανισμός, χωρίς δημοκρατική εσωτερική ζωή, όργανο διακυβέρνησης που, το πολύ πολύ που μπορεί να κάνει, είναι εκλογικές εκστρατείες.

Ο Μαδούρο, μας λέει ο Αλμέιντα, έδειξε τακτικές πολιτικές ικανότητες κερδίζοντας τις τελευταίες εκλογές και σταθεροποιώντας τη θέση του, όμως η οικονομική κατάσταση παραμένει πολύ άσχημη και 400.000 Βενεζουελάνοι έχουν φύγει από τη χώρα. Παρόλες τις σχετικές πολιτικές επιτυχίες του, που οφείλονται στην επιθυμία του πληθυσμού να μην επιστρέψει στο παρελθόν, το καθεστώς θα παραμείνει πάντα τρωτό απέναντι στις διαφοροποιήσεις του κοινωνικού και του πολιτικού τοπίου εσωτερικά και διεθνώς. Η Βενεζουέλα, πιστεύει, είναι «άρρωστη» από απουσία δημοκρατίας στο κόμμα, τα συνδικάτα, τη βάση. Μόνο η ενεργός συμμετοχή των εργαζομένων και ο λαϊκός έλεγχος θα μπορούσαν να τη «θεραπεύσουν», σταθεροποιώντας κατά τρόπο ουσιαστικό και μακροπρόθεσμο μια εξουσία που θάμπαινε σε έναν «σοσιαλιστικό» δρόμο.

konstantakopoulos.gr

Αλ. Μαλλιάς: Eλληνοαλβανικές σχέσεις και citius, altius, fortius

1

Επηρεασμένος σίγουρα από το μήνυμα του ευ αγωνίζεσθαι, της ευγενούς άμιλλας και της μοναδικής τιμής της συμμετοχής που εκπέμπουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες, θυμάμαι το περίφημο, ξεχασμένο σήμερα, ολυμπιακό τρίλεξο σύνθημα που χρησιμοποίησε στην Ολυμπιάδα του 1896 ο βαρώνος Πιερ ντε Κουμπερτέν. Στην ελληνική αποδίδεται κατά συνθήκη ως «ταχύτερα, ψηλότερα, ισχυρότερα». Παίρνοντας κάποια –μεγάλη μάλλον– απόσταση από τα εις Παρισίους δρώμενα, διερωτώμαι αν και πώς το τρίπτυχο αυτό θα μπορούσε να δοκιμασθεί ως πολιτική μας έναντι της Αλβανίας. Σε ελεύθερη πάντοτε διασκευή και απόδοση.

Στην εξωτερική πολιτική, θεμελιώδης αρχή είναι να βάζεις τον πήχυ στο κατάλληλο ύψος. Το επιθυμητό ύψος πρέπει να είναι εφικτό. Τον τοποθετείς στο ύψος που μπορείς να υπερπηδήσεις. Ομως, διαχρονικά στις σχέσεις μας με την Αλβανία έχουμε εθισθεί να περνάμε κάτω από τον πήχυ.

Από κάτω περάσαμε όταν αρμοδίως διατυπώναμε προβληματισμό για τη δήθεν ασύμμετρη και ασύμφορη «εμπλοκή» της Ελλάδος στην υπόθεση της παράνομης σύλληψης, φυλάκισης, καταδίκης του εκλεγμένου δήμαρχου Χειμάρρας κ. Φρέντη Μπελέρη. Μεγαλύτερο λάθος της επιμονής στην αρχική εσφαλμένη θέση ήταν η, για λόγους αυτοπροστασίας, μετάλλαξή της σε «πολιτική γραμμή». Γνωρίζουν οι παροικούντες την αθηναϊκή Ιερουσαλήμ ότι οι επί μακρόν διατυπωμένες έγκυρες θέσεις αγνόησαν το ολυμπιακό τρίπτυχο. Η χειρότερη εκδοχή ήταν όταν προσπάθησαν να προβάλουν τον ισχυρισμό περί δήθεν ενόχλησης ή έστω απάθειας συμμάχων και εταίρων στην προβολή των αιτιάσεών μας. Ως εάν η Αλβανία και προσωπικά ο πρωθυπουργός της κ. Ράμα είχαν ξαφνικά ισχυρότερα της Ελλάδος ερείσματα. Ταπεινωτικό επιχείρημα για την Ελλάδα. Το επιχείρημα –θα ενοχληθούν οι σύμμαχοί μας– ξανακούστηκε στα κρίσιμα εικοσιτετράωρα που προηγήθηκαν της εθνικά επιβεβλημένης και κρίσιμης για το κύρος της Ελλάδος απέναντι στην ελληνική εθνική μειονότητα στην Αλβανία, απόφασης του πρωθυπουργού για συμπερίληψη του κ. Φρέντη Μπελέρη στο ευρωψηφοδέλτιο. Η εσωτερική παράμετρος με αφήνει αδιάφορο.

Ας το θέσουμε με τη μορφή ερωτήματος. Η περί απραξίας και αδράνειας απόφαση –ουδέν διμερές μέτρο ελήφθη από την Ελλάδα– στις σχέσεις μας με το καθεστώς του κ. Ράμα στηρίχθηκε σε εκθέσεις, εισηγήσεις, εκτιμήσεις των υπηρεσιών και συναρμοδίων υπηρεσιών –εδώ και ένα χρόνο– ή σε αντίληψη που βασίσθηκε σε λάθος εκτιμήσεις για τον κ. Ράμα και ψευδαισθήσεις;

Η συνταγή «γυρίζουμε σελίδα» δοκιμάστηκε ανεπιτυχώς με τους βαλκανικής κοπής ηγέτες επί δεκαπενταετία.

Στόχος δεν είναι να αναμοχλεύσουμε και να αναδείξουμε τα σφάλματα του περασμένου δεκαπενταμήνου. Εχουν γνώσιν οι φύλακες. Ας προλάβουμε τουλάχιστον το επόμενο λάθος. Τη διάχυση με τον σκοπό επικράτησης ως «μόνης λογικής πολιτικής» του συνθήματος «γυρίζουμε σελίδα στις ελληνοαλβανικές σχέσεις». Πράγμα που λογικά επιθυμεί και επιδιώκει ο κ. Ράμα με πιθανή αφετηρία τη Νέα Υόρκη (ΟΗΕ). Χωρίς προϋποθέσεις; Εκτός αν σκεφτόμαστε να κατεβάσουμε τον πήχυ πολύ χαμηλά ώστε να καταφέρουμε να περάσουμε από πάνω. Ή μάλλον να μη μας αναγκάσει ο κ. Ράμα να περάσουμε πάλι από κάτω. Διότι καμία από τις διαδοχικές προϋποθέσεις που θέταμε κατά τη δεκαπεντάμηνη φυλάκιση του κ. Μπελέρη δεν ικανοποιήθηκε από την ηγεσία της γειτονικής μας και συμμάχου στο ΝΑΤΟ χώρας.

Οι διμερείς με την Αλβανία σχέσεις είναι σημαντικές –πολύ σημαντικές, υποστηρίζω σταθερά εδώ και τριάντα χρόνια– και χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής. Τη στιγμή αυτή ο κ. Ράμα είναι πεπεισμένος –σε εμάς εναπόκειται να του δείξουμε ότι κάνει λάθος– ότι τα σχέδια, η πολιτική του επιδίωξη και το πρόγραμμά του για τη Χειμάρρα κατίσχυσαν της ελεύθερης και δημοκρατικής βούλησης της ελληνικής μειονότητας. Στο δικό του μυαλό ηττημένη δεν είναι η μειονότητα, αλλά η ίδια η Ελλάδα. Με την πεποίθηση του νικητή υιοθετεί το σύνθημα «γυρίζουμε σελίδα». Συνέβαλαν δε στη διαμόρφωση της αντίληψης αυτής και εκείνοι που διά της σιωπής τους θεώρησαν προτιμότερο να αποστασιοποιηθούμε κατά την προεκλογική περίοδο. Το αποτέλεσμα είναι ακριβώς αυτό που προσπάθησαν να αποφύγουν. Δυστυχώς. Οταν χώνουμε το κεφάλι μας στο χώμα, δεν σημαίνει ότι γινόμαστε αθέατοι.

Σωστά το καταλάβαμε. Δύσκολα μπορείς να μεταφέρεις τα ιδεώδη του ολυμπισμού –έστω στην πιο εμπορική εκδοχή του– στην αρένα των διμερών μας σχέσεων. Εδώ όπου το ευγενές τρίπτυχο citius, altius, fortius ανταγωνίζεται την αλαζονεία βαλκανικής κοπής ηγετών και την ανεπιτυχώς δοκιμασμένη με αυτούς επί δεκαπενταετία συνταγή «γυρίζουμε σελίδα».

*Ο κ. Αλέξανδρος Π. Μαλλιάς διετέλεσε πρέσβης της Ελλάδος σε Τίρανα, Σκόπια και Ουάσιγκτον.

Καθημερινή

Αφερέγγυος υπουργός, ανύπαρκτη πολιτική

3

Του Παντελή Σαββίδη

ΙΣΡΑΗΛ: ΔΟΛΟΦΟΝΕΊ ΠΑΙΔΙΑ ΧΩΡΙΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ

6

του Παντελή Σαββίδη

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΕΣ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΠΟΥ ΔΙΑΠΡΑΤΤΕΙ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ

Τις προάλλες ο Βενιαμίν Νετανιάχου βρέθηκε στις ΗΠΑ και μίλησε, καταχειροκροτούμενος, στο Κογκρέσο. Τις ημέρες που ήταν εκεί είναι αδύνατον να μην εκμυστηρεύθηκε στην αμερικανική ηγεσία τις προθέσεις του να δολοφονήσει τον πολιτικό ηγέτη της Χαμάς και ένα σημαντικό στέλεχος της στρατιωτικής πτέρυγας της Χεζμπολάχ.

Οι επιπτώσεις από μια τέτοια κίνηση ήταν προφανείς. Όπως προφανής ήταν και η ανάμιξη των ΗΠΑ. Παρόλο που η ηγεσία της, ας την πούμε υπερδύναμης, ελέγχεται στις κρίσιμες αποφάσεις της από το ισραηλινό λόμπυ σε θέματα που έχουν διεθνείς επιπτώσεις το βαθύ αμερικανικό κράτος ενημερώνεται και εγκρίνει. Η αμερικανική ηγεσία ενέκρινε τις δολοφονίες.

Και επειδή αισθάνεται πως για άλλη μια φορά το αμερικανικό κράτος βάφει τα χέρια του με αίμα παιδιών, γυναικών, γερόντων, γενικώς αμάχων προσπαθεί να περάσει στη διεθνή κοινή γνώμη ότι διαφωνεί με αυτό που συμβαίνει στη Μέση Ανατολή. Επι της ουσίας αδιαφορεί, για την εικόνα της ενδιαφέρεται.

Δεν διαφωνεί καθόλου με αυτό που συμβαίνει. Τα δύο αμερικανικά κόμματα συναγωνίζονται ποιο θα κολυμπήσει στο αίμα πιο βαθιά. Οι δηλώσεις τους καλύπτουν και στρατιωτικά και πολιτικά την ισραηλινή ηγεσία.

Για πολιτική ηθική δεν γίνεται συζήτηση. Και η Ουάσιγκτον και το Τελ Αβίβ έχουν πάρει διαζύγιο από αυτήν την έννοια εδώ και χρόνια.

Το τραγικό με αυτήν την κατάπτωση είναι ότι έχουν απαξιώσει τόσο την ανθρώπινη ζωή που σε λίγο η δολοφονία 100 παιδιών σε ένα σχολείο από τις ισραηλινές δυνάμεις δεν θα απασχολεί ούτε ένα μονόστηλο.

Η αδιαφορία για την ανθρώπινη ζωή, σήμερα, μπορεί να μην απασχολεί την διεθνή κοινή γνώμη. Αύριο, όμως, θα έρθει η σειρά αυτών που σήμερα αδιαφορούν.

Με την κάλυψη, λοιπόν, των ΗΠΑ το Ισραήλ εκτελεί και δολοφονεί καθημερινά πολιτικά στελέχη, αμάχους, παιδιά και γυναίκες.

Σε τέτοιες περιπτώσεις η βία προκαλεί βία και οι ΗΠΑ παρεμβαίνουν για να καταστείλουν, επικαλούμενες την εκμηδένισή τους, τους αντιπάλους του Ισραήλ. Αυτούς, δηλαδή, που υφίστανται την γενοκτονία. Διότι περί γενοκτονίας πρόκειται.

Ο Εχούντ Όλμερτ, πρώην πρωθυπουργός του Ισραήλ, δήλωσε ότι  ο Νετανιάου, ο Μπεν Γκβιρ κι ο Σμοτριτς (ακραίοι υπουργοί της ισραηλινής κυβέρνησης) επιθυμούν διακαώς μια σκληρή απάντηση του Ιράν, για να ανταπαντήσουν με μια εκδίωξη όλων των Παλαιστινίων από τα κατεχόμενα εδάφη. Για τους Έλληνες οπαδούς των ισραηλινών μεθόδων, πως λέγεται αυτή η μέθοδος;

 

Για τους διεθνείς θεσμούς, όπως τα δικαστήρια της Χάγης δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το Ισραήλ διαπράττει γενοκτονία. Απλώς, πρέπει να στοιχειοθετηθεί νομικά. Και εδώ παρεμβαίνουν και πάλι οι ΗΠΑ και το Ισραήλ και απειλούν τους δικαστές.

Αυτό είναι το κράτος δικαίου που επικαλούνται οι δυτικοί και αυτή η ισχύς των διεθνών θεσμών, αποφάσεων και νόμων. Οποιαδήποτε απόφασή τους περνά από την κρίση και τα συμφέροντα των ΗΠΑ και όσων θεωρούν συμμάχους τους.

Αυτό το σύστημα αμφισβητεί ο Πούτιν και η Ρωσία, Αλλά η τραγωδία είναι πως αυτό που προτείνουν είναι χειρότερο. Έτσι η ανθρωπότητα βρίσκεται σε ένα ηθικό, φιλοσοφικό, πολιτικό αδιέξοδο.

Η όλη υπόθεση έχει και μια ελληνική διάσταση. Η κοινωνία ταυτίστηκε στην στάση της με το κράτος. Άλλη, όμως, η ηθική του κράτους και άλλη της κοινωνίας. Αυτή η διαφορά εκφράστηκε στον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας.

Σήμερα η πλειοψηφία της κοινωνίας και το Ελληνικό κράτος συντάσσονται με την ισραηλινή γενοκτόνα πολιτική.

Οι λόγοι είναι αρκετοί. Ο φόβος της Τουρκίας η οποία υποστηρίζει τους Παλαιστίνιους, άρα τασσόμαστε από την άλλη πλευρά, είναι ένας. Η συνεργασία με το Ισραήλ την οποία πρέπει να τηρήσουμε είναι ο άλλος. Η έχθρα κατά των μουσουλμάνων (δεν την έχει ούτε η Εκκλησία, όπως η κοινωνία) είναι ένας ακόμη.

Οι λαοί, όμως, που προώρισται να ζήσουν βρίσκουν την χρυσή τομή μεταξύ των ερωτημάτων που εγείρονται.

Οι λαοί, όμως, που προώρισται να ζήσουν βρίσκουν την χρυσή τομή μεταξύ των ερωτημάτων που εγείρονται.

Δεν έχει μέλλον ένας λαός που αντιτίθεται σε αρχέγονες ηθικές αρχές του ανθρώπινου είδους. Ούτε ένας λαός που υποστηρίζει γενοκτόνες μεθόδους εν ονόματι των συνεργασιών του. Κατά κάποιο τρόπο δια της σιωπής του ενθαρρύνει τη γενοκτονία.

Και όσοι λαοί στηρίχθηκαν στους άλλους για να διασφαλίσουν την ύπαρξή τους είτε εξαφανίσθηκαν είτε πέρασαν στο περιθώριο της ιστορίας.

Η επίκληση της ιστορίας πέραν του ερωτήματος του τι κάνει σήμερα αυτός που την επικαλείται, προϋποθέτει και γνώση της. Η ελληνική ιστορία δεν αρχίζει ούτε τελειώνει στην αποικιακή εκμετάλλευση, από την Αθήνα, ολόκληρου του ελληνισμού τον 5ο και τον 4ο αιώνα.

Η μεγάλη, οικουμενική λάμψη του ελληνισμού επήλθε κατά τα ελληνιστικά χρόνια και έλαμψε στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Μικράς Ασίας.

Εκείνος ο ελληνισμός άφησε το θετικό αποτύπωμά του που, ακόμη, και σήμερα εκτιμάται.

Αλλά άρχισε η αντίστροφη μέτρηση. Η απροκάλυπτη ταύτιση της, πλέον, ανίκανης κυβέρνησης που είχε ο τόπος, της κυβέρνησης Μητσοτάκη, και ενός σημαντικού μέρους του ελληνικού πληθυσμού με την γενοκτονία που συντελείται στη Μέση Ανατολή θολώνει την εικόνα στον ελληνιστικό χώρο.

Αλλά κάθε λαός σε κάθε περίοδο της ιστορίας του την τιμά ή την απαξιώνει αναλόγως των χαρακτηριστικών που ως λαός φέρει.

Το Ισραήλ διαπράττει γενοκτονία διότι δεν θέλει δύο κράτη. Και ο μόνος τρόπος να το πετύχει είναι να εξαλείψει τους Παλαιστίνιους.

Είναι εύκολη η δουλειά του. Ο αντίπαλος είναι ανίσχυρος μπροτά στην υποστήριξη που το Ισραήλ θα έχει απο τις ΗΠΑ και τη Δύση, οι Παλαιστίνιοι έχουν εγκαταληφθεί απο την αραβική κοινότητα και όλοι περιμένουν την τελική λύση που θα επιβάλλει το Ισραήλ.

Όσοι γνωρίζουν τι σημαίνει γενοκτονία ενός λαού δεν μπορεί να συμφωνούν με την πολιτική του Ισραήλ και τις απάνθρωπες μεθόδους του.

Η διεθνής κοινότητα επιχειρεί να οικοδομηθεί σε αρχές απο αρχαιοτάτων χρόνων. Η καταπάτηση των πλέον ιερών απο αυτές σημαίνει το πέρασμα στη ζούγκλα.

Σήμερα είναι τα παιδιά των Παλαιστινίων που δολοφονούνται απο ισραηλινές βόμβες. Αύριο θα είναι τα δικά μας.

Γι αυτό μην στέλνετε να ρωτήσετε γκα ποιον χτυπά η καμπάνα. Χτυπά για εσάς.

ΥΓ: η στήλη με την μέγιστη δυνατή σφοδρότητα που μπορούσε να διατυπώσει επέκρινε και καταδίκασε και την επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου. Εύχεται ναμην ξανασυμβει αλλά αν συμβεί θα το ξανακάνει. Είμαστε κατά της βαρβαρότητας απο όπου και αν προέρχεται.

 

 

 

Economist: η απάντηση στις ταραχές στη Βρετανία

0

To «αποκρουστική» είναι μια δυνατή λέξη. Αλλά δεν είναι αρκετά δυνατή για να περιγράψει τις ταραχές των τελευταίων ημερών στους δρόμους της Βρετανίας. Από τότε που τρία κορίτσια δολοφονήθηκαν στο Σάουθπορτ, στις 29 Ιουλίου, έχουν ξεσπάσει διαδηλώσεις κατά των μεταναστών σε πόλεις της Αγγλίας και της Βόρειας Ιρλανδίας. Τζαμιά και αστυνομικοί έχουν δεχθεί επιθέσεις. Στο Ρόδερχαμ, εγκληματίες προσπάθησαν να βάλουν φωτιά σε έναν ξενώνα που νόμιζαν ότι φιλοξενεί αιτούντες άσυλο.

Οι χειρότερες ίσως φυλετικές ταραχές μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο δύσκολα ταιριάζουν με την εικόνα μιας νέας σταθερότητας που θέλει να προβάλει η νέα κυβέρνηση των Εργατικών. Μερικές χώρες εξέδωσαν ταξιδιωτική οδηγία για όσους επισκέπτονται τη Βρετανία. Ο Ιλον Μασκ, ένας άνθρωπος που πρέπει να είναι ευφυής αλλά βρίσκει συνεχώς νέους τρόπους να σε κάνει να αναρωτιέσαι, έγραψε στο Χ ότι ένας εμφύλιος πόλεμος είναι αναπόφευκτος.

Αυτό είναι εντελώς ανακριβές. Μερικοί από τους ταραξίες των τελευταίων ημερών είναι νέοι που γοητεύονται από τη βία, δεν θέλουν να εφαρμόσουν μια επαναστατική θεωρία. Η δικαιοσύνη θα παίξει εδώ αποτρεπτικό ρόλο: οι ταραξίες είναι πολύ λιγότερο προκλητικοί μπροστά σ’ έναν δικαστή απ’ ό,τι εν μέσω του όχλου.

Ενας λόγος που η ακροδεξιά έχει μετατραπεί από οργανωμένη πολιτική δύναμη σε κάτι άμορφο είναι πως η Βρετανία είναι μια όλο και πιο φιλελεύθερη χώρα. Μόλις 17% των ανθρώπων λένε ότι για να είσαι πραγματικά Βρετανός πρέπει να έχεις γεννηθεί στη Βρετανία, έναντι 48% που το έλεγαν το 1995. Οι πρόσφατες εκλογές είδαν να συντρίβεται μια κυβέρνηση που υποστήριζε τη σκληρή καταστολή της παράτυπης μετανάστευσης.

Όμως οι ταραχές δεν τελείωσαν. Η μετανάστευση έχει εξελιχθεί σε μια ανοιχτή πληγή εξαιτίας ενός μίγματος πραγματικών προβλημάτων και πολιτικού οπορτουνισμού. Το σύστημα ασύλου είναι χαώδες. Όταν οι Συντηρητικοί ήταν στην εξουσία, δεν είχαν πρόβλημα να παραβιάσουν τη διεθνή νομοθεσία για να εκτοπίσουν αιτούντες άσυλο που διέσχιζαν τη Μάγχη με μικρές βάρκες. Ο Νάιτζελ Φάρατζ, ηγέτης του Reform, έχει καταστήσει σαφές ότι το κόμμα του αποτελεί καταφύγιο όσων απεχθάνονται τους μετανάστες χωρίς να θέλουν κατ’ ανάγκη να βγουν στους δρόμους.

Η βία λοιπόν μπορεί να κοπάσει, ταυτόχρονα όμως να επιταχύνει τις διαδικτυακές διαδικασίες ριζοσπαστικοποίησης και αντι-ριζοσπαστικοποίησης. Η κυβέρνηση πρέπει λοιπόν να συνδυάσει την άτεγκτη δικαιοσύνη με μια έξυπνη πολιτική. Να τιμωρήσει τους ταραξίες, αλλά να προσελκύσει όσους δεν θέλουν να μείνουν στο περιθώριο. Να προσέξει να μην υποθάλψει τα αισθήματα κατά των μεταναστών, αντιμετωπίζοντας ταυτόχρονα τα προβλήματα που εκμεταλλεύονται οι λαϊκιστές.

Οι γρήγορες δίκες και καταδίκες είναι ο καλύτερος τρόπος να σταματήσει η βία. Σημαντική είναι επίσης η δίωξη όσων υποκινούν τις ταραχές από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Αλλά αυτό δεν είναι αρκετό. Για να βγει το δηλητήριο από τη μετανάστευση χρειάζονται τρία πράγματα. Πρώτον, να αξιοποιηθεί κάθε ευκαιρία για τη διάλυση των μύθων κατά της μετανάστευσης. Οι λαϊκιστές λένε ότι η πολυ-πολιτισμικότητα απέτυχε, η αλήθεια όμως είναι ότι η ενσωμάτωση πηγαίνει πολύ καλά. Οι νέοι που τα αγγλικά δεν είναι η πρώτη τους γλώσσα πηγαίνουν καλύτερα στα μαθηματικά και τη γλώσσα από τους γηγενείς.

Η δεύτερη προσέγγιση είναι να διορθωθούν τα λάθη. Η επιτάχυνση της εξέτασης των αιτήσεων για άσυλο θα αποτρέψει τον συνωστισμό μεταναστών σε ξενώνες. Και η τρίτη προσέγγιση είναι να βελτιωθούν οι δημόσιες υπηρεσίες, όπως οι συγκοινωνίες και η υγεία. Όταν οι υπηρεσίες αυτές δεν λειτουργούν, ο εύκολος στόχος είναι οι μετανάστες. Όταν κλονίζεται η εμπιστοσύνη στην πολιτική, οι άνθρωποι παίρνουν τον νόμο στα χέρια τους.

(Πηγή: Economist)