Αρχική Blog Σελίδα 1148

Γ. Τσουκαλάς: Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ contra Attilam

Από
anixneuseis
-
16

του Γιώργου Τσουκαλά, Δικηγόρου

Αττίλας! «Attila Harekâtı‎‎», «Επιχείρηση Αττίλας»! Αν και οι Τούρκοι προσβάλλονται σφόδρα όταν οι Έλληνες τους αποκαλούν ενίοτε Μογγόλους, άλλοτε Τουρκομογγόλους, παρόλα αυτά, παραδόξως, οι ίδιοι επέλεξαν εντελώς αυτοπροαίρετα, να ονομάσουν την εισβολή τους στην Κύπρο, το αιματοβαμμένο 1974, κατά το όνομα του διαβόητου βασιλιά των Ούννων, Αττίλα (406-453), φόβου και τρόμου της Ευρώπης, στην ρωμαϊκή εποχή.

Ως γνωστόν, με τον «Αττίλα ΙΙ» (14 Αυγούστου – 16 Αυγούστου 1974), βρέθηκε αντιμέτωπη η νεοσύστατη Τρίτη Ελληνική Δημοκρατία, όπως εγκαθιδρύθηκε στις 24 Ιουλίου 1974. Τι μπορούσε όμως να πράξει η νεαρή Τρίτη Ελληνική Δημοκρατία, απέναντι σε εκείνη την σχεδιασμένη, τουρκική βαρβαρότητα;

Κατ’ αρχάς, όλες οι εισηγήσεις των Ελλήνων στρατιωτικών στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή ήταν αρνητικές για έναν πόλεμο της Ελλάδας με την Τουρκία, τον Αύγουστο του 1974. Η Ανατολική Θράκη και η Κωνσταντινούπολη ήταν μεν «ενώπιον μας», όπως κάποιοι ακόμη λένε, αλλά φυλάσσονταν από τούρκικο στρατό. Αντιθέτως τα ελληνικά νησιά το 1974 δεν ήταν οχυρωμένα, και αυτό ήταν το κύριο πρόβλημα, η αχίλλειος πτέρνα της ελλαδικής άμυνας. Προφανώς, η Τρίτη Ελληνική Δημοκρατία δεν πρόφταινε να στρατιωτικοποιήσει τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, μέσα σε ένα εικοσαήμερο (24 Ιουλίου – 14 Αυγούστου 1974), με κατασκευή οχυρών και μεταφορά οπλισμού, που δεν είχε. Επιπρόσθετα, η Ελλάδα για να διεξάγει πόλεμο με την Τουρκία, θα χρειάζονταν τον ανεφοδιασμό με πολεμοφόδια από τις Η.Π.Α. που δεν θα δίνονταν. Ο ελληνικός στρατός ήταν επίσης μικρότερος και θα χρειάζονταν ενίσχυση από ξένες δυνάμεις για να αντέξει έναν πόλεμο φθοράς με την Τουρκία. Τέλος, απλώς δεν υπήρχαν στην Ελλάδα αποθηκευμένα πυρομαχικά για τέτοιο ελληνοτουρκικό πόλεμο, το 1974.

Συν τοις άλλοις, η απόσταση της Κύπρου από την απέναντι ακτή της Τουρκίας είναι κοντινή, περίπου 40 μίλια ή αλλιώς 70 χιλιόμετρα, και λόγω του προγεφυρώματος που δημιούργησε η Τουρκία στην Κύπρο μετά την απόβασή της 20ης Ιουλίου 1974, μπόρεσε να μεταφέρει στο νησί έως τις 14 Αυγούστου 1974, έναν στρατό περίπου 40 χιλιάδων ανδρών, επίσης άρματα και βαρύ πυροβολικό. Αντιθέτως, η απόσταση μεταξύ Ρόδου και Κύπρου είναι ως έγγιστα, 632 μίλια ή 1017 χιλιόμετρα.

Είναι βέβαιο πως η Τρίτη Ελληνική Δημοκρατία, μέσα σε ένα εικοσαήμερο (24 Ιουλίου – 14 Αυγούστου 1974) δεν μπορούσε να μεταφέρει στην Κύπρο ανάλογη δύναμη, καθώς τα ελληνικά μεταγωγικά θα βυθίζονταν παραπλέοντας στα τουρκικά παράλια. Άλλωστε, ως γνωστόν, εξ αιτίας ακριβώς της δυσχέρειας να αμυνθεί ο ελληνισμός στην Κύπρο, η Ελλάδα είχε αποστείλει κρυφά μία μεραρχία το 1964.

Ειδικότερα, μετά τα Χριστούγεννα του 1963, ο τότε πρωθυπουργός της Ελλάδας, Γεώργιος Παπανδρέου, αποφάσισε την μυστική αποστολή μεραρχίας στο νησί με 8,500 χιλιάδες άνδρες με 3 συντάγματα πεζικού, 2 μοίρες καταδρομών και 2 ίλες αρμάτων. Είναι δε χαρακτηριστικό πως η μεταφορά της μεραρχίας ολοκληρώθηκε μήνες μετά, έως τον Οκτώβριο 1964. Όμως, στα τέλη του 1967 και στις αρχές του 1968, η ελληνική Χούντα απέσυρε την ελληνική μεραρχία από την Κύπρο. Αναμφίβολα, η αμυντική αποδυνάμωση της Κύπρου, από την Χούντα, μετέτρεψε την Μεγαλόνησο σε εύκολο στόχο για την Τουρκία το καλοκαίρι του 1974. Είναι επίσης προφανές, πως εντός 20 ημερών (24 Ιουλίου 1974 – 14 Αυγούστου 1974), η Ελλάδα δεν μπορούσε να μεταφέρει τόσο μεγάλο στρατό στην Κύπρο ώστε να ισοσκελίσει τις δυνάμεις του «Αττίλα».

Εντέλει η Ελλάδα ήταν εντελώς απροετοίμαστη για πόλεμο με την Τουρκία, το 1974. Η επιστράτευση στην Ελλάδα είχε αποτύχει, ενώ ακόμη και στην ίδια την Κύπρο συνέβαιναν μαζικές λιποταξίες. Ο στρατός ήταν αμφίβολο αν ελέγχονταν καθ’ ολοκληρίαν, από την Τρίτη Ελληνική Δημοκρατία. Τα καλύτερα αεροπλάνα που είχε η Ελλάδα δεν ήταν σε θέση να νικήσουν τον ογκώδη «Αττίλα ΙΙ», και θα αντιμετώπιζαν ισχυρό τούρκικο πυρ, αλλά και πολυάριθμη αεροπορία. Ολόκληρη η Κύπρος θα μπορούσε να καταλαμβάνονταν από την Τουρκία, και στο Αιγαίο η Ελλάδα, λόγω της απώλειας των αεροπορικών μέσων, θα ήταν ευπρόσβλητη, και πιθανότατα θα έχανε. Όπως σήμερα πλέον γνωρίζουμε, οι Η.Π.Α. με υπουργό εξωτερικών τον Χένρυ Κίσινγκερ, δεν θα στήριζαν την Ελλάδα, σύμφωνα με συμβουλή του ιδίου προς τον Αμερικανό Πρόεδρο Τζέραλντ Φορντ στις 13 Αυγούστου 1974, σε έναν ελληνοτουρκικό πόλεμο.

Εκ των υστέρων, μερικοί επιχείρησαν να αλλοιώσουν την αλήθεια, μεταθέτοντας την ευθύνη για την καταστροφή της Κύπρου το 1974, τεχνηέντως από την Δικτατορία στην Δημοκρατία. Δεν είναι όμως αλήθεια πως η Τρίτη Ελληνική Δημοκρατία παρέδωσε την Κύπρο στον «Αττίλα ΙΙ», τον Αύγουστο 1974, ενόσω είχε περιθώρια να αντιδράσει στρατιωτικά. Εξάλλου, οι ίδιοι οι Χουντικοί εγκατέλειψαν την εξουσία στην Δημοκρατία τον Ιούλιο του 1974 ακριβώς επειδή η Ελλάδα, όπως την είχαν κυβερνήσει, οδηγήθηκε σε ένα απόλυτο, πολιτικοστρατιωτικό αδιέξοδο.

Ο Ιβάν Σαββίδης και το άνοιγμα της Παναγίας Σουμελά

Από
anixneuseis
-
0

 

ΤΟΥ ΘΡΑΣΟΥ Κ. ΕΥΤΥΧΙΔΗ

Δεν είναι η πρώτη φορά που δημοσιεύεται το παρόν κείμενο. Πρωτογράφηκε το 2010 μετά την πρώτη Λειτουργία στην Παναγία Σουμελά και κυκλοφόρησε με τον τίτλο «Στα ξένα είναι ΕΛΛΗΝΑΣ και στην Ελλάδα ξένος». Ήταν τα πρώτα χρόνια της παρουσίας του Ιβάν Σαββίδη στην Ελλάδα αλλά και στα ποντιακά πράγματα. Εποχή που αντιμετώπιζε τη δυσπιστία (sic) και ερχόταν αντιμέτωπος με την απόλυτη διαίρεση του Ποντιακού χώρου που συνεχίζεται βέβαια μέχρι και σήμερα.

 Ο Ιβάν Σαββίδης δεν είχε έρθει ακόμη στην Ελλάδα, δεν υπήρχε ούτε ΠΑΟΚ, ούτε κανάλια ούτε επιχειρηματική δραστηριότητα εδώ. Το κείμενο, αναδημοσιεύθηκε κατόπιν αδείας μου σε ένα από τα πολλά βιβλία του Στέφανου Τανιμανίδη, που φυσικά δε συμφωνεί με τα γραφόμενα, αλλά και σε πολλές άλλες ιστοσελίδες.

Ουσιαστικά αποτελεί τη δική μου μαρτυρία, αυτή την υποκειμενική δική μου αλήθεια όπως την έζησα εγώ, έχοντας την τύχη και την τιμή να βρεθώ δίπλα στον Ιβάν Σαββίδη από την αρχή της προσπάθειάς του για το άνοιγμα της Ι. Μ. Παναγίας Σουμελά, μέχρι και το 2010 που το όνειρο πραγματοποιήθηκε.

SABBIDIS.IBAN.TRAPEZOYNTA.AERODROMIO.15.8.2008.1

Ο Ιβάν Σαββίδης με γραβάτα Ελληνική Σημαία στο αεροδρόμιο της Τραπεζούντας, 15.08.2008.

Απλά να θυμίσω σε όσους δε γνωρίζουν ή επιμελώς ξεχνούν, ότι στο μακρινό πλέον 2007 (17 χρόνια πριν), το άνοιγμα του Μοναστηριού, δεν ήταν σε καμία περίπτωση ένα από τα κύρια αιτήματα του λεγόμενου οργανωμένου Ποντιακού χώρου. Ήταν ο Ιβάν Σαββίδης που το έφερε στο προσκήνιο, ήταν αυτός που ανάλωσε σκέψη, δυναμική, πίστη αλλά και πολλά χρήματα για να το μετατρέψει σε θέμα αιχμής. Δε το έκανε τυχαία. Θεωρούσε ότι ένας τέτοιος σκοπός θα μπορούσε επιτέλους να ενώσει τους Πόντιους, να ενώσει τους Έλληνες. Όταν τελικά το έκανε πράξη, έσπευσαν πολλοί να οικειοποιηθούν αυτό το ιστορικό γεγονός. Πολλές φορές με τρόπο ανήθικο και προσβλητικό.

Το κείμενο τέλος, με την φετινή απαγόρευση τέλεσης Λειτουργίας στις 15 Αυγούστου και τη μεταφορά της στις 23 Αυγούστου, παραμένει ιδιαίτερα επίκαιρο.

Φυσικά και μέχρι το 2007 υπήρξαν κάποιες ενέργειες, με σημαντικότερη αυτή της ενιαίας ΠΟΠΣ με Πρόεδρο το Στέφανο Τανιμανίδη που οργάνωσε προσκύνημα και υπήρξε παράκληση από τον μετέπειτα Μητροπολίτη Δράμας, αξιομακάριστο Παύλο. Αλλά μέχρι εκεί. Δεν υπήρχε οργανωμένη προσπάθεια, ούτε συνέχεια.

Το πρώτο προσκύνημα, 2007

Τον Ιανουάριο του 2007, ο Ιβάν Σαββίδης εκλέγεται εν μέσω αμφισβήτησης Συντονιστής της Ε’ Περιφέρειας χωρών πρώην ΕΣΣΔ του ΣΑΕ, με συμμετοχή μόνο των Ομοσπονδιών της Ουκρανίας, μέρους της Ρωσίας και της Νεολαίας. Οι Ομοσπονδίες της Γεωργίας, Μολδαβίας, Λευκορωσίας, Αρμενίας, Καζαχστάν, Ουζμπεκιστάν, Κιργιζίας κ.α. όχι απλά δεν τον στηρίζουν αλλά απέχουν αρχικά από το νέο όργανο.

Ως πρώτο στόχο του, βάζει την ενοποίηση όλων των Ομοσπονδιών και τη συμμετοχή τους στην Ε’ Περιφέρεια του ΣΑΕ.

SAVVIDIS.IBAN.SAE.BLANDIKAFKAS.MARTIOS.2028.2

Μάρτιος 2008. Συνεδρίαση 5ης Περιφέρειας ΣΑΕ στο Βλαδικαυκάζ

Αντιλαμβάνεται ότι χρειάζεται ένας στόχος που θα ενοποιήσει, όλες τις Ομοσπονδίες της πρώην ΕΣΣΔ αλλά και όλους τους Πόντιους σε όλο τον κόσμο. Τον Μάρτιο του 2007 υιοθετεί ως κεντρικό σύνθημα της Περιφέρειας “Η Ορθοδοξία στην ψυχή, η Ελλάδα στην καρδιά, η ένωσή μας στη σκέψη”, και αποφασίζει να πραγματοποιήσει το πρώτο μαζικό προσκύνημα στην Παναγία Σουμελά, στις 15 Αυγούστου του 2007.

Όταν μου το ανέφερε σε μια συνάντησή μας στο Ξενοδοχείο Νασιονάλ στη Μόσχα τον Ιούνιο του 2007 του είπα «… θα σε συλλάβουν». Μου είπε «ποτέ, εσένα μπορεί, εμένα όχι .. δεν θα συλλάβουν έναν Βουλευτή της Κρατικής Δούμας της Ρωσίας επειδή προσεύχεται.» «Θα έρθεις;» με ρώτησε – «Αυτό εννοείται» του απάντησα.

Το είπε και το έκανε … Κατέθεσε αίτηση στο Υπουργείο Τουρισμού της Τουρκίας ζητώντας άδεια για Λειτουργία από τον Οικουμενικό Πατριάρχη. Άδεια δε δόθηκε, αλλά στις 15 Αυγούστου του 2007 ακολουθούμενος από 300 τον αριθμό εκπροσώπους ελληνικών κοινοτήτων της Ρωσίας, της Ουκρανίας, της Γεωργίας και κάποιους από την Ελλάδα που πίστεψαν σε αυτό πραγματοποιήθηκε το πρώτο μαζικό προσκύνημα στην Παναγία Σουμελά. Διαβάσθηκε παράκληση από τον ελληνικής καταγωγής Πρωθιερέα της Μητρόπολης του Νοβοτσερκάσκ, πατέρα Αλέξανδρο Γρηγοριάδη ο οποίος μάλιστα τελείωσε την παράκληση φωνάζοντας στα ελληνικά «Ευχαριστώ το Θεό που με αξίωσε να βρίσκομαι εδώ, ευχαριστώ το Θεό που με έκανε Πόντιο».

Σ’ αυτό το πρώτο προσκύνημα, αν και προσκλήθηκαν, κανείς από τους μετέπειτα πανηγυρίζοντες για την «επιτυχία τους» «ηγέτες» του ελλαδικού Ποντιακού χώρου, αλλά ούτε και τους Έλληνες πολιτικούς δεν ακολούθησαν. Το εγχείρημα ολοκληρώνεται με απόλυτη επιτυχία, χωρίς κανένα πρόβλημα από την Τουρκική πλευρά. Μάλιστα μετά το προσκύνημα στη Μονή, ο Ιβάν Σαββίδης επισκέπτεται τον ιδιαίτερο τόπο καταγωγής του, τα χωριά της ηρωικής Σάντας.

Το δεύτερο προσκύνημα, 2008

Η επιτυχία της πρώτης φοράς δίνει στον Ιβάν Σαββίδη τη δύναμη να συνεχίσει. Οργανώνει και χρηματοδοτεί το δεύτερο μαζικό προσκύνημα για τις 15 Αυγούστου του 2008. Σκέφτεται ότι σ’ αυτό το δεύτερο προσκύνημα, θα πρέπει να υπάρξει ακόμη μεγαλύτερος συμβολισμός, αλλά παράλληλα να καταγραφεί και η θέληση τόσο η δική του όσο και των παρευρισκόμενων για ενοποίηση και κοινή πορεία. Τι θα μπορούσε να δώσει μεγαλύτερο συμβολισμό από την Εικόνα της Παναγίας Σουμελά… Η ιδέα να ανέβει η εικόνα έστω και ως αντίγραφο είναι δικιά του.

SAVVIDIS.IBAS.EIKONA.PANAIA.SOYMELA.EYTYXIDHS.NOMARXIA.3

25.07.2008 Το αντίγραφο της εικόνας στο γραφείο μου στη Νομαρχία Θεσσαλονίκης

Τον Μάιο του 2008 μου ζητάει να ψάξω και να αγοράσω ένα ακριβές αντίγραφο της εικόνας της Παναγίας της Σουμελιώτισας. Παράλληλα παραγγέλνει σε κηροποιεία δεσμίδες των 353 κεριών που το βάρος της καθεμιάς είναι 353 γραμμάρια σε ανάμνηση των 353.000 αθώων θυμάτων της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού. Ετοιμάζεται και κείμενο “Χάρτης” για την ένωση όλων των Ελλήνων.

Βρισκόμαστε στο Άγιο Όρος στα τέλη Ιουνίου του 2008 όταν του λέω ότι την εικόνα δεν θα πρέπει να την κουβαλήσουμε εμείς αλλά ιερείς ή Μοναχοί ακόμη καλύτερα, από το Όρος. Υιοθετεί την άποψή μου και στα μέσα Ιουνίου του 2008 απευθύνει αίτηση στην Ιερά Κοινότητα να συνοδευθεί η εικόνα από αντιπροσωπεία Μοναχών του Αγίου ‘Ορους. Παράλληλα αιτείται ακρόαση από τον Οικουμενικό Πατριάρχη για να ζητήσει την ευλογία του.

Στις 25 Ιουλίου του 2008, αγοράζεται από το Ίδρυμα “Παναγία Σουμελά” το ακριβές αντίγραφο της Σουμελιώτισας. Ο Πρόεδρος του Ιδρύματος κ. Γιώργος Τανιμανίδης όταν πήγα να την παραλάβω μου ανακοίνωσε ότι είναι απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος να δωρισθεί η εικόνα, μια που προορίζεται για ένα τέτοιο σκοπό. Του είπα ότι η εντολή που μου δόθηκε είναι να αγοράσω την εικόνα και κατέβαλλα το αντίτιμο των 750 € που εγγράφηκε ως ενίσχυση του Ιδρύματος. Η εικόνα μεταφέρθηκε στο Βέρμιο και τοποθετήθηκε δίπλα στην πραγματική.

Τις ημέρες εκείνες έρχεται και η θετική απάντηση της Ιεράς Κοινότητας. Ορίζεται αντιπροσωπεία 8 μοναχών και ψαλτών που θα συνοδεύσει την εικόνα στο Μοναστήρι με επικεφαλής τον Νικόδημο τον Αγιοπαυλίτη. Η απάντηση της Ιεράς Κοινότητας εκλαμβάνεται από εμάς και ως Πατριαρχική ευλογία. Σε αναμονή και της αιτούμενης ακρόασης από τον Οικουμενικό Πατριάρχη ξεκινάμε την προετοιμασία του ταξιδιού.

Ατελείωτες ώρες δουλειάς και συνεννοήσεων. Και αυτή τη φορά προσκαλούνται προσωπικά όλοι οι ηγέτες του Ποντιακού Κινήματος στη χώρα μας, πολιτικοί και δημοσιογράφοι. Κάποιοι επιτέλους ανταποκρίνονται θετικά. Στο Δεύτερο προσκύνημα συμμετέχουν, ο Πρόεδρος της ΠΟΠΣ Χαράλαμπος Αποστολίδης, η Γ.Γ. κα Χριστίνα Σαχινίδου. Η ΠΟΕ ορίζει ως εκπρόσωπό της τον κ. Γαβρίηλ Αβραμίδη ο οποίος όμως τελικά λόγω πραγματικά σοβαρού προσωπικού προβλήματος δεν συμμετέχει. Τελικά η ΠΟΕ εκπροσωπείται από τον Στάθη Παπαδόπουλο και τον Τάσο Αμοιρίδη. Φροντίζω προσωπικά τα της μετάβασης των καλεσμένων και των Δημοσιογράφων που ανταποκρίνονται στο κάλεσμα. Μετακινούνται αεροπορικώς μέχρι και την Τραπεζούντα.

Φροντίζω και τα θέματα της μετακίνησης της αντιπροσωπείας της Ιεράς Κοινότητας οι οποία πλαισιώνεται κατ’ απαίτηση και από καμμιά δεκαριά λαϊκούς. Παράλληλα οργανώνω και τη μετακίνηση ενός λεωφορείου με εκπροσώπους Ποντιακών Σωματείων αλλά και φίλους και συγγενείς του Ιβάν Σαββίδη. Επιλέγω να ταξιδέψω με το λεωφορείο αν και μου ζήτησε να ταξιδέψω με το αεροπλάνο .. «πως να ταξιδέψω εγώ αεροπορικώς όταν στέλνω ανθρώπους με λεωφορείο…;». Η διαδρομή αλλά και η σύνθεση των συνεπιβατών μου με δικαιώνει απόλυτα.

Είναι 10 Αυγούστου του 2008 όταν ο επικεφαλής της αντιπροσωπείας της Ιεράς Κοινότητας, Νικόδημος ο Αγιοπαυλίτης με ενημερώνει τηλεφωνικά ότι για να συμμετάσχει η αντιπροσωπεία θα πρέπει να υπάρξει έγγραφη άδεια του Οικουμενικού Πατριάρχου.

Αρχίζει ένας τηλεφωνικός μαραθώνιος επαφών με το Οικουμενικό Πατριαρχείο όπου η τηλεφωνική απάντηση έχει περίπου ως εξής: “Φυσικά και οι Μοναχοί έχουν την Ευλογία του Πατριάρχου, αλλά λόγω των ιδιαιτέρων συνθηκών δεν είναι δυνατόν να δοθεί γραπτή άδεια για τον Πόντο”.

Τελευταία επικοινωνία που πραγματοποιώ με το Οικουμενικό Πατριαρχείο είναι στις 12 Αυγούστου το βράδυ με τον πατέρα Βαρθολομαίο και αμέσως μετά, σε μια τελευταία προσπάθεια να τον μεταπείσω μιλάω με τον Νικόδημο τον Αγιοπαυλίτη. Του λέω ότι θεωρώ αδιανόητο να ανέβει η εικόνα χωρίς τη συνοδεία ιερέων και με πιάνουν κυριολεκτικά τα κλάματα στο τηλέφωνο. Αμέσως μετά ενημερώνω τον Ιβάν Σαββίδη ο οποίος επίσης στεναχωρημένος μου λέει να παραλάβω την εικόνα από το Βέρμιο την επομένη, 13 Αυγούστου και να τη μεταφέρω στην Τραπεζούντα με το λεωφορείο.

SAVVIDIS.PANAGIA.SOYMELA.BERMIO.PARALABH.EIKONAS.13.8.2028.4

13.08.2008 Παραλαβή της Εικόνας από την Παναγία Σουμελά στο Βέρμιο

Στις 06:00 το πρωί στις 13 Αυγούστου ανεβήκαμε στην Παναγία στο Βέρμιο και μέσα σε ένα συγκινησιακά φορτισμένο κλίμα ο Ηγούμενος της Μονής, παρέδωσε την εικόνα στον αδελφό του Ιβάν, Παύλο. Κατά την έξοδο από τη Μονή και ενώ οι καμπάνες ηχούσαν χαρμόσυνα, εκατοντάδες πιστοί μαθαίνοντας που πηγαίνει η εικόνα έσπευσαν να την προσκυνήσουν.

Η εικόνα σ’ αυτό το πρώτο της ταξίδι στον Πόντο, ταξίδεψε με το λεωφορείο με συνοδεία 30 περίπου θερμών πατριωτών μεταξύ των οποίων ο αδελφός του Ιβάν, Παύλος και μέλη της οικογένειας Σαββίδη, οι Στρατηγοί Χάρης Τσιρκινίδης και Ιωάννης Κόντης, οι εκπρόσωποι της ΠΟΕ Στάθης Παπαδόπουλος και Τάσος Αμοιρίδης κ.ά. Φτάσαμε στην Τραπεζούντα αργά τη νύχτα, ξημερώματα 15 Αυγούστου.

SAVVIDIS.IBAN.PAYLOS.TRAPEZOYNTA.AERODROMIO.5.15.8.2008

Ο αδελφός του Ιβάν, Παύλος Σαββίδης του δίνει την εικόνα στις 15.08.2008 στο αεροδρόμιο της Τραπεζούντας

Στις 8:00 το πρωί στις 15 Αυγούστου, μεταβήκαμε στο αεροδρόμιο της Τραπεζούντας όπου υποδεχθήκαμε τους συμπατριώτες από τη Ρωσία και την Ουκρανία. Η εικόνα παραδόθηκε από τα χέρια του Παύλου στον Ιβάν και αυτός την παρέδωσε για να τη μεταφέρουν, σε ομάδα ομογενών ιερέων της Ρωσικής Εκκλησίας με επικεφαλής και πάλι τον Αλέξανδρο Γρηγοριάδη πρωθιερέα της μητρόπολης του Νοβοτσερκάσκ που επιστρατεύθηκαν κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή και φυσικά δεν αποτελούσαν αντιπροσωπεία της Ρωσικής Εκκλησίας.

Στις 15 Αυγούστου του 2008 η εικόνα της Παναγίας ανέβηκε και πάλι στο φυσικό της χώρο μετά από 86 χρόνια απουσίας.

SAVVIDIS.IBAN.PANAGIA.SOYMELA.PONTOS.EIKONA.YPOGRAFH.15.8.2024. 6

Ο Ιβάν Σαββίδης υπογράφει την εικόνα στις 15.08.2008

Λίγο πριν ανέβει η εικόνα ο Ιβάν Σαββίδης πήρε το στυλό μου και την υπόγραψε ζητώντας από τον πατέρα Αλέξανδρο Γρηγοριάδη να κάνει το ίδιο. «Έτσι, για να θυμούνται ποιος ανέβασε την εικόνα στο Μοναστήρι». Ίσως και να ήταν η δικαιολογημένη έκφραση του θυμού του για όσα αντιμετωπίζαμε.

Διαβάσθηκε όπως και το 2007 παράκληση από τον Ιερέα Αλέξανδρο Γρηγοριάδη στην Ελληνική και στη Ρωσική, ενώ ακολούθησε ομιλία του Ιβάν Σαββίδη στην ποντιακή που έκλεισε με τη φράση “ελάτε αντάμα να βοηθούμ’ τ’ εμετέρτς και την Ελλάδαν”. Η ελληνική κρίση ήταν προ των πυλών.

Σε αυτό το δεύτερο προσκύνημα, ίσως το καλύτερο απ’ όλα, συμμετείχαν 800 περίπου άτομα.

Σε συνέντευξη που παραχώρησε αμέσως μετά σε εκπροσώπους του τύπου, ο Ιβάν Σαββίδης, έθεσε ξεκάθαρα το πλαίσιο της διεκδίκησης. “Διεκδικούμε την τέλεση Θείας Λειτουργίας τουλάχιστον μία φορά το χρόνο στην Παναγία Σουμελά και την Αγία Σοφία. Στηρίζουμε το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο και διεκδικούμε την ελευθερία στην άσκηση των καθηκόντων του Πατριάρχη μας”.

Οι παριστάμενοι δημοσιογράφοι θα θυμούνται ότι στο σημείο που αναφερόταν στην καταπάτηση των θρησκευτικών ελευθεριών και των δικαιωμάτων του ανθρώπου από την Τουρκία υπήρξε διακοπή ρεύματος με αποτέλεσμα η συνέντευξη να ολοκληρωθεί με το φως των κεριών.

Όταν επιστρέψαμε στην Ελλάδα μέσα σε ένα πλήθος θετικών δημοσιευμάτων, διάβασα και το πρώτο περί ανάμειξης της Ρωσικής Εκκλησίας και παιχνιδιών επιρροής και μάλιστα σε άρθρο του φίλου Σταύρου Τζίμα διευθυντή του Αθηναϊκού Πρακτορείου. Για όσους γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα το να πεις ότι ο Πατέρας Αλέξανδρος Γρηγοριάδης ήρθε ως εκπρόσωπος της ρωσικής εκκλησίας θα προκαλούσε μόνο γέλια. Φυσικά στερούνταν οποιασδήποτε βάσης. Ήταν ένα μόνο άρθρο και δεν θεώρησα χρήσιμο να απαντήσω. Πάντως του το κρατάω μέχρι σήμερα … και του το είπα έκτοτε αρκετές φορές, είναι αυτός που ξεκίνησε τη σεναριογραφία, τροφοδοτώντας κάποιους «ποντιακούς κύκλους» με ψευδή επιχειρήματα, αλλά και την ανήθικη χρήση του «ρώσοι».

Το τρίτο προσκύνημα, 2009

Το 2009, ο Ιβάν Σαββίδης οργανώνει και χρηματοδοτεί το τρίτο προσκύνημα μεγαλύτερο από κάθε προηγούμενη φορά. Τέσσερα αεροπλάνα, 22 λεωφορεία και ένα καράβι προσκυνητών ετοιμάζονται για την Τραπεζούντα. Αιτείται συνεχώς ακρόαση από τον Οικουμενικό Πατριάρχη χωρίς όμως αυτή να πραγματοποιείται.

Στις 4 Μαρτίου του 2009 βρίσκεται στην Αθήνα για να μιλήσει στη Συνεδρίαση της Μόνιμης Ειδικής Επιτροπής της Βουλής για τον Απόδημο Ελληνισμό. Την επομένη με τη συνοδεία του Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας κου Σίμου Κεδίκογλου και τη δική μου που μεταφράζω τη συζήτηση, επισκέπτεται τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Ιερώνυμο, ζητά και παίρνει την ευλογία του.

Στις 19 Μαΐου του 2009, την ημέρα μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού, ο Ιβάν Σαββίδης συνοδευόμενος από τους Προέδρους των Ελληνικών Κοινοτήτων της Ρωσίας, τελεί μνημόσυνο για τα αθώα θύματα της Γενοκτονίας στην Παναγία Σουμελά στην Τραπεζούντα. Πετάμε από το Άντλερ της Ρωσίας στην Τραπεζούντα και από εκεί, το ίδιο βράδυ έρχεται να συμμετάσχει στην ανοιχτή συγκέντρωση που διοργανώνει η ΠΟΕ, στην Πλατεία Αγίας Σοφίας, όπου δεν του δίνεται καν’ ο λόγος να απευθύνει χαιρετισμό!!! Κάποιοι, σε μια επίδειξη αμετροέπειας, ξεχνάν να αναφέρουν και την παρουσία του.

Επιδιώκει συνεχώς την ακρόαση και την ευλογία του Πατριάρχη. Αρχές Ιουνίου μαζί με όλο το ΔΣ του ΣΑΕ συναντάται μαζί του και ακούει θετικά σχόλια από την Παναγιότητά Του για το έργο και τις προσπάθειες που καταβάλλει… αλλά τίποτε άλλο. Δεν υπάρχει χρόνος για κατ’ ιδίαν συνάντηση.

SAVVIDIS.IBASN.PATRIARXHS.BARTHOLOMAIOS.IOYNIOS.2009.9

Ιούνιος 2009 από τη Συνάντηση του Ιβάν Σαββίδη με τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο

Τον Ιούλιο του 2009 μεταβαίνω προσωπικά στο Πατριαρχείο προσπαθώντας να επιτύχω μια συνάντηση χωρίς όμως αποτέλεσμα. Συναντιέμαι με τον τότε Αρχιγραμματέα της Ιεράς Συνόδου, σημερινό Αμερικής Ελπιδοφόρο.

SABBIDIS.IBASN.PANAGIA.SOYMELA.BERMIO.IERONYMOS.14.8.2009.7

14.08.2009. Ο Ιβάν Σαββίδης παραλαμβάνει την εικόνα από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμο

Στις 14 Αυγούστου του 2009, ο Ιβάν Σαββίδης τιμάται για την προσφορά του στον Ποντιακό Ελληνισμό με το Χρυσό μετάλλιο του Ιδρύματος Παναγία Σουμελά ενώ το αντίγραφο της εικόνας του παραδίδεται μετ’ επαίνων από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Ιερώνυμο.

Στις 15 Αυγούστου του 2009, η εικόνα μεταφέρεται για δεύτερη φορά στον Πόντο με ειδική πτήση τσάρτερ από τη Θεσσαλονίκη. Το πλήθος των προσκυνητών αγγίζει τις 4.000. Πέραν των οργανωμένων από τον Σαββίδη και άλλοι που απέφευγαν τις προηγούμενες χρονιές το Μοναστήρι αυτή τη μέρα, έρχονται να προστεθούν.

Η αντιμετώπιση δεν είναι ίδια όπως τις προηγούμενες χρονιές. Ίσως είναι ο όγκος των προσκυνητών που τρομάζει τους Τούρκους. Στο αεροδρόμιο επιβάλλουν την αφαίρεση των αμφίων στους ιερείς ενώ απαγορεύουν την κίνηση μέσα στην πόλη της Τραπεζούντας. Δεν επιτρέπουν ούτε τη μετακίνηση με τα ντολμουζ προς το Μοναστήρι. Οι προσκυνητές κάνουν τα 3 χιλιόμετρα ανήφορου μέσα σε απελπιστική ζέστη με τα πόδια. Με δυσκολίες και εμπόδια η εικόνα ξανανέβηκε στο Μοναστήρι.

SAVVIDIS.IBASN.PANAGIA.SOYMELA.PONTOS.15.8.2009.10

Εντός της Παναγίας Σουμελά στον Πόντο

Κατά την έναρξη της παράκλησης, εμφανίσθηκε ο Πατέρας Βησσαρίωνας, εφημέριος του Αγίου Γεωργίου και εκπρόσωπος του Οικουμενικού Πατριάρχου. Αμέσως τον βάλαμε μπροστά θεωρώντας την συμμετοχή του ως ανταπόκριση του Οικουμενικού Πατριάρχη. Κάποιοι στην Ελλάδα που χωρίς καμία αιδώ αναφέρονταν στους συμπατριώτες μας από τη Ρωσία και τη Γεωργία ως «ρώσοι», γράψανε ότι απαίτησε και επέβαλλε την παρουσία του. Τον Ιούνιο του 2010 επίτηδες, παρουσία και της Δημοσιογράφου του ΑΠΕ Σοφίας Παπαδοπούλου τον ρώτησα αν έγινε έτσι, γιατί στην Ελλάδα τέτοια γράφουνε… μου απάντησε ότι «φυσικά όχι … στην Ελλάδα γράφουνε και ότι ο Χριστός διατηρούσε σχέσεις με τη ….» ήταν η ακριβής απάντηση.

Η παράκληση διακόπτεται από την παρέμβαση της Διευθύντριας του Μουσείου και το μικροεπεισόδιο διαρκείας 4 ακριβώς λεπτών, παίρνει τεράστιες διαστάσεις στον ελληνικό τύπο. Ο Ελληνικός τύπος χάνει το δάσος των 4.000 προσκυνητών που με απόλυτη τάξη προσκυνούν την εικόνα της Παναγίας στο Ιερό του Μοναστηριού και προβάλλει το δέντρο ενός προσχεδιασμένου σαφώς από την τουρκική πλευρά επεισοδίου.

Αργά το βράδυ, εγκαταλείπω κυριολεκτικά τελευταίος την Τραπεζούντα με το αεροπλάνο του Ιβάν Σαββίδη, χαιρετώντας από τη σκάλα του αεροπλάνου τις διμοιρίες των Τουρκικών ΜΑΤ που έχουν παραταχθεί στ’ αεροδρόμιο. Οι Τουρκικές αρχές είχαν απαγορέψει την αναχώρηση του αεροσκάφους του Ιβάν Σαββίδη, πριν αποχωρήσει και ο τελευταίος από τους προσκυνητές. Τη νύχτα επιστρέφοντας στην Ελλάδα αν και εξουθενωμένος συντάσσω και διανείμω του Δελτίο Τύπου του ΣΑΕ, τοποθετώντας τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση.

Ο Σαββίδης δεν απογοητεύεται, εκτιμά ότι έγιναν λάθη και ίσως και να μετάνιωσε για την παρουσία κάποιων πολιτικών εκεί. Δεσμεύεται να ανακινήσει το θέμα τόσο σε επίπεδο Ρωσικής Κυβέρνησης, όσο και Διακοινοβουλευτικής του Συμβουλίου της Ευρώπης και το κάνει. Παράλληλα αναζητεί και βρίσκει συμμαχίες και μέσα στο Τουρκικό Κοινοβούλιο.

Τέλος τον Δεκέμβριο του 2009 μέσα σε θερμό κλίμα συναντιέται και λαμβάνει την Ευλογία του Παναγιοτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου.

Στις 13 Μαΐου του 2010 μεταβαίνει στην Άγκυρα και την ίδια ημέρα παραλαμβάνει την άδεια στο όνομα του Οικουμενικού Πατριάρχου. Το μεσημέρι της ίδιας ημέρας, 3 στενοί του συνεργάτες λάβαμε το ίδιο mail. “Βιάζομαι να μοιρασθώ τη χαρά μαζί σας” αρχίζει η επιστολή. Η άδεια είναι στα χέρια του. Βγαίνει ένα μικρό Δελτίο Τύπου και δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα του ΣΑΕ.

Τον Ιούνιο του 2010 επισκέπτεται ξανά το Οικουμενικό Πατριαρχείο δηλώνοντας την πίστη και την υποταγή στον Έναν και Μοναδικό Πνευματικό Ηγέτη όλων των Ορθοδόξων. “Η ευλογία σας μας έδωσε τη δύναμη να τα καταφέρουμε” του λέει και θέτει τον εαυτό του στη διάθεση του Πατριαρχείου. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης αυτή τη φορά απαντά ευγενικά μεν αρνητικά δε σε όλα.

Οι προσκλήσεις για την πρώτη Πατριαρχική Λειτουργία μοιράζονται μισές – μισές … Μισές στο Πατριαρχείο, μισές στον Ιβάν Σαββίδη.

Στην δεύτερη Πατριαρχική Λειτουργία φαίνεται ότι πλέον υπάρχει ένας πλήρης συγχρονισμός μεταξύ Πατριαρχείου και Ιβάν, που επισφραγίζεται και από την ονομαστική αναφορά και τις ευχαριστίες του Οικουμενικού προς αυτόν. Εγώ πλέον δεν συμπεριλαμβάνομαι στους στενούς συνεργάτες, συμμετέχω ως απλός προσκυνητής. Ο Ιβάν Σαββίδης τήρησε την προσωπική του δέσμευση απέναντί μου, ότι σε κάθε προσκύνημα στην Παναγία θα συμμετέχω αυτοδίκαια για όσα ελάχιστα είχα προσφέρει.

Τα υπόλοιπα είναι πλέον ιστορία. Το όνειρο έγινε πραγματικότητα.

*Ο ΘΡΑΣΟΣ Κ. ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ, είναι Διεθνολόγος – Οικονομολόγος

efxinospontos.gr

Επίθεση στο Κούρσκ: Η Ουκρανική Εξέχουσα (Klin)

Από
anixneuseis
-
1

Ο στρατηγικός αιφνιδιασμός ιδίως στον 21ο αιώνα παραμένει επίκαιρος

Κωνσταντίνος Λαμπρόπουλος
 
Ανώτερος Στρατηγικός Αναλυτής, Συνδιευθυντής του Athens Hub του Οργανισμού Geneva Centre for Security Policy
Ουκρανικό τανκ
via Associated Press

Η περίπτωση της ουκρανικής επίθεσης στο Κουρσκ παραπέμπει σε στρατηγικό αιφνιδιασμό και στη κλασική λογική του Πολέμου Ελιγμών αφορούσα την επιθετική χρήση μιας δύναμης προσβάλλουσας τα μετόπισθεν της εχθρικής διάταξης δημιουργώντας ρήγμα ως Σφήνα (Wedge) και λειτουργώντας ως Εξέχουσα (Salient) πτυχή του Μετώπου. Η λογική δημιουργίας του λεγόμενου Klin (salient) από τους Ουκρανούς στοχεύει σε επιχειρησιακό αποτέλεσμα ήτοι τη δυνητική παράλυση εκτεταμένης ρωσικής επίθεσης στα βόρεια ενώ ως προς τη στρατηγική προέκταση του εγχειρήματος σε αποσκοπεί δυνητική τριβή του καθεστώτος Πούτιν.

Η επίτευξη των τεθειμένων στόχων υπόκειται όμως σε σημαντικούς περιορισμούς.

Ως προς το στρατηγικό αποτύπωμα το καθεστώς Πούτιν πιθανότατα θα αντιδράσει εφαρμόζοντας καθολικό δόγμα Πολέμου πλέον έναντι της Ουκρανίας ισοπεδώνοντας στο πλαίσιο τιμωρίας πόλεις όπως το Χάρκοβο η ακόμη και δυτικά το Λβιβ και θα πρέπει να θεωρείται βεβαία η άμεση απόπειρα εξάλειψης της Ουκρανικής Εξέχουσας.

Οι δυνάμεις της Εξέχουσας δεν δύνανται να παραμείνουν στατικές αλλά οφείλουν να εκμεταλλευθούν το πλεονέκτημα όπως έγραφε ο κορυφαίος Γερμανός Στρατάρχης Έρβιν Ρόμμελ στο περίφημο βιβλίο του Το Πεζικό επιτίθεται (Infanterie Greift an) Απαιτείται κατά συνέπεια σταθερή ροή ανεφοδιασμού σε άνδρες και υλικό όπως και διατήρηση της κινητικότητας των δυνάμεων (adequate level of mobility). Το ουκρανικό εγχείρημα εμπεριέχει υψηλό ρίσκο και εξαρτάται απ τον βαθμό επάνδρωσης των ουκρανικών ταξιαρχιών και την δυνατότητα υψηλής φονικότητας (lethality level) από τις εμπροσθοφυλακές της Εξέχουσας.

Το μείζον για την Ουκρανία είναι να αποκαλύψει έτι περαιτέρω την ευαλωτότητα των ρωσικών συνόρων επιχειρώντας όσο βαθύτερα δύναται και να ανακτήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων με παρόμοιες επιθετικές πρωτοβουλίες και σ άλλα μέτωπα. Η κίνηση αυτή σαφέστατα συνιστά για τη ρωσική πλευρά κάθετη κλιμάκωση και εγκυμονεί κινδύνους για μαζικά αντίποινα απειλώντας τη περιφερειακή σταθερότητα καθώς όπως και με τη περίπτωση της Βάγκνερ και του Πριγκόζιν το ρωσικό καθεστώς δεν έχει κανένα περιθώριο αναδίπλωσης. Αν δεν εξαλείψει σύντομα την ουκρανική Εξέχουσα θα τεθεί σε καθεστώς στρατηγικής αδυναμίας και το ρίσκο θα αυξηθεί σημαντικά για τη πολιτική ηγεσία.

Το δίδαγμα πηγάζον εκ της ουκρανικής επιθετικής πρωτοβουλίας είναι το εξής: Ο στρατηγικός αιφνιδιασμός ιδίως στον 21ο αιώνα παραμένει επίκαιρος έχοντας μια δυναμική αλλαγής δεδομένων υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις που αφορούν κλασικές αρχές της Επιχειρησιακής Τέχνης. Το κυριότερο δίδαγμα όμως αφορά στην υπενθύμιση στην ελληνική πολιτική και στρατιωτική ηγεσία οτι η προσήλωση στη μελέτη τόσο της Επιχειρησιακής Τέχνης όσο και της Στρατιωτικής Ιστορίας και των Στρατηγικών Σπουδών είναι Μονόδρομος για τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις αν επιθυμούν να είναι υπολογίσιμο μέγεθος στον 21ο αιώνα.

*Το παρόν άρθρο δανείζεται στοιχεία από το επικείμενο βιβλίο μου Belli Scientia:Πόλεμος και Υψηλή Στρατηγική τον 21ο αιώνα.

Huffington Post

Μαρτυρία Ελδυκάριου: Οι χουντικοί του ΓΕΕΦ παρέδωσαν τα πιστόλια τους σε λοχαγό του ΟΗΕ

Από
anixneuseis
-
0

Κώστας Βενιζέλος

Η ιστορία γράφεται από τους αυτόπτες μάρτυρες. Το  1974 ήταν η χρονιά που αναποδογυρίστηκε η ιστορία:  Η προδοσία και μετά η εισβολή και η μέχρι σήμερα κατοχή. Μια μαρτυρία, η οποία στηρίζεται παράλληλα με τα δικά του βιώματα και σε έρευνα για τα όσα συνέβησαν εκείνο το καλοκαίρι, είναι αυτή του Αθανάσιου Χρυσάφη.  Είναι καθηγητής Φυσικής Αγωγής και το 1974 υπηρετούσε στην ΕΛΔΥΚ. Ήταν Λοχίας τότε. Με καταγωγή από το Νομό Χαλκιδικής και  κάτοικος σήμερα Θεσσαλονίκης, βίωσε την αγριότητα του πολέμου. Έζησε την προδοσία σε βάρος της Κύπρου, του ελληνισμού.

Τα όσα έχει βιώσει  τα εξιστορεί λεπτομερέστατα στο βιβλίο του των 1.800 σελίδων, «Οι άγνωστοι στρατιώτες της ΕΛΔΥΚ, του 211 Τ.Π. και λοιπής Εθνοφρουράς, 1974».  Στην έρευνα αυτή , όπως αναφέρει τον βοήθησε ένας συμπολεμιστής του.  Οι 500 περίπου σελίδες για τις μάχες στην Πράσινη Γραμμή γράφτηκαν μετά από ενδελεχή ιστορική έρευνα από τον βαριά τραυματία Κώστα Μεταξά, σημερινό Πρόεδρο του Συνδέσμου «Μαχητές 1ου Λόχου 211 Τ.Π. 1974».

Στη συνέντευξή του, ο Αθανάσιος Χρυσάφης ( η φωτό πιο κάτω, από τη θητεία του στην ΕΛΔΥΚ)  αναφέρεται, μεταξύ άλλων στη μάχη του αεροδρομίου της Λευκωσίας.  Κερδίσαμε, είπε, αλλά μας ανάγκασαν οι Οηέδες να το παραδώσουμε σε αυτούς.
-Το 1974 είσαστε στρατιώτης στην ΕΛΔΥΚ. Καταρχήν πώς βιώσατε το Πραξικόπημα και πώς λειτούργησαν οι εξ Ελλάδος Αξιωματικοί.

– Είχα έρθει στην Κύπρο με την 105 σειρά της ΕΛΔΥΚ τον Ιανουάριο του 1974, έξι μήνες πριν το Πραξικόπημα. Θα υπηρετούσα άλλον ένα χρόνο στην Κύπρο και θα απολυόμουν για να διορισθώ έπειτα ως Καθηγητής Φυσικής Αγωγής στη Μέση Εκπαίδευση. Η προπαγάνδα που γινόταν καθημερινώς από το Διοικητή της ΕΛΔΥΚ Συνταγματάρχη Κονδύλη και όλους σχεδόν τους Αξιωματικούς ήταν ότι ο Πρόεδρος της Κύπρου  Αρχιεπίσκοπος Μακάριος και εκλεγμένος από το 95% του Κυπριακού Ελληνισμού, ήταν ανθέλληνες, αριστεροί, κομμουνιστές και δεν ήθελαν την Ένωση με την Ελλάδα. «Θα διώξουμε τον ανθέλληνα Μακάριο» έλεγαν, «θα κάνουμε την Ένωση και με το ένα πόδι, αν χρειαστεί, θα είμαστε στο Κιόνελι και με το άλλο στην Άγκυρα». Σαν να ήταν αφέντες της Κύπρου και μπορούσαν να κατακτήσουν και την Τουρκία. Αυτό γινόταν σε όλα τα στρατόπεδα της Εθνοφρουράς που στελεχωνόταν με 600 Έλληνες αξιωματικούς. Φακέλωναν τους στρατιώτες, αναλόγως, αν ήταν Μακαριακοί ή όχι. Γι’ αυτό τη μαύρη μέρα του Πραξικοπήματος οι μισοί Εθνοφρουροί που είχαν χαρακτηριστεί Μακαριακοί αφοπλίστηκαν και κρατήθηκαν άοπλοι μέσα στα στρατόπεδα. Εγώ γνώριζα από την Αθήνα, όπου σπούδαζα, από πληροφορίες του φοιτητικού κινήματος ότι τον Ιούνιο του 1971 στη Λισαβώνα έγινε Σύνοδος Υπουργών Εξωτερικών του ΝΑΤΟ, όπου πάρθηκε η προδοτική απόφαση για διάλυση με κάθε δυνατό τρόπο της Ελληνικής Κυπριακής Κυβέρνησης με όργανο την Χούντα των Αθηνών και λύση του Κυπριακού, σύμφωνα με τις αποφάσεις από τις χουντοτουρκικές, διχοτομικές διαβουλεύσεις που έγιναν πίσω από την πλάτη της Κυπριακής Κυβέρνησης, ώστε να ικανοποιούν την Τουρκία και το ΝΑΤΟ. Για να κρύψουν λοιπόν όλη αυτή την προδοσία που είχε επίσημα αποφασισθεί μας πουλούσαν προπαγάνδα μέσα στα στρατόπεδα, χρησιμοποιώντας με τους… τόνους τη λέξη Ένωση. Πάρα πολλοί αφελείς στρατιώτες και πολίτες τους πίστευαν. Όποιος στρατιώτης αντιδρούσε ή σχολίαζε αυτή την προπαγάνδα, χαρακτηριζόταν ως κομμουνιστής και τον «έτρωγε η μαρμάγκα». Στη χειρότερη περίπτωση τον εξαφάνιζαν, όπως τον οπλίτη γιατρό της ΕΛΔΥΚ από τα Γιάννενα που αντέδρασε για το Πραξικόπημα, όταν έφεραν τραυματίες στο Κέντρο Νοσηλείας της ΕΛΔΥΚ. Είχε πει σε έναν υπολοχαγό γιατρό: «Όταν σκοτωνόμαστε μεταξύ μας οι Έλληνες και γκρεμίζουμε τη νόμιμη Κυβέρνηση, που είμαστε εγγυητές, τι θα κάνουν οι Τούρκοι κύριε Υπολοχαγέ;». Αμέσως τον συνέλαβε η ΕΣΑ και τον μετέφεραν με χειροπέδες στο Ψυχιατρείο της Λευκωσίας. Το Ψυχιατρείο βομβαρδίστηκε από τους Τούρκους 20 Ιουλίου και ο οπλίτης γιατρός είναι ακόμη αγνοούμενος!

– Πώς εξελίχθηκαν τα γεγονότα, εκείνη την ημέρα,  την 15η Ιουλίου;

-Το μαύρο πρωί της 15ης Ιουλίου 1974, στις 7 π.μ., στο Διοικητήριο της ΕΛΔΥΚ έγινε σύσκεψη αξιωματικών, υπό τον χουντικό Υποδιοικητή της ΕΛΔΥΚ, Αντισυνταγματάρχη Παπαγιάννη (ο Κονδύλης έλειπε στην Αθήνα). Είπε στους αξιωματικούς: «Η επαναστατική κυβέρνηση της Ελλάδος, δηλαδή η Χούντα των Αθηνών, διέταξε την πτώση του ανθέλληνα Μακαρίου και την επιβολή της τάξεως στην αναρχία των κομμουνιστών που επικρατούσε στην Κύπρο». Ευτυχώς για εμάς τους απλούς φαντάρους της ΕΛΔΥΚ, στο Πραξικόπημα, βγήκαν έξω από το στρατόπεδο μόνο 4 Διμοιρίες στο Αεροδρόμιο και 4 Διμοιρίες στις Κεντρικές Φυλακές, για να μη φανεί ότι η Χούντα κάνει το πραξικόπημα. Οι υπόλοιποι είμασταν οπλισμένοι μέσα στο στρατόπεδο, σε πλήρη ετοιμότητα, περιμένοντας την εξέλιξη του Πραξικοπήματος που εξελισσόταν με αιχμή του δόρατος τις 3 Μοίρες Καταδρομών, τα άρματα Τ34 της 23 ΕΜΑ, τα ελαφρά άρματα της 21 ΕΑΝ, το 361 Τ.Π., τμήματα των Μονάδων Πυροβολικού της Αθαλάσσας και το 286 Μηχανοκίνητο Τάγμα Πεζικού που το ξήλωσαν από τον Καραβά και το έφεραν στη Λευκωσία. Ήταν το μόνο Τάγμα κατάλληλα εξοπλισμένο για να χτυπήσει μια απόβαση. Όλες αυτές οι δυνάμεις που έλαβαν μέρος στο Πραξικόπημα, το βράδυ 19 Ιουλίου, που όλοι γνωρίζαμε από το BBC ότι έρχονται οι Τούρκοι, στάθμευαν σχεδόν διαλυμένες γύρω από το στάδιο ΓΣΠ, χωρίς διαταγές άμυνας. Κι άλλες τόσες μονάδες είχαν σταλεί στην Πάφο να κυνηγήσουν τον Μακάριο και βρισκόταν σχεδόν διαλυμένες στο δρόμο της επιστροφής προς τη Λευκωσία. Το σχέδιο αμύνης «Αφροδίτη 3» δεν εφαρμόστηκε ποτέ από τους αρχιπραξικοπηματίες τους ΓΕΣ και του ΓΕΕΦ, ενώ γνώριζαν ότι οι Τούρκοι έρχονται. Κάτω από τέτοιο σάπιο και προδοτικό καθεστώς ταχθήκαμε, λοιπόν, να πολεμήσουμε άοπλοι τους Τούρκους, 20 Ιουλίου 1974. Τόσο σάπιο και προδοτικό καθεστώς ήταν που μάθαμε αργότερα από ανθυπολοχαγούς Κύπριους τους ΓΕΕΦ, που ήταν παρόντες, ότι το βράδυ που έρχονταν οι Τούρκοι οι προδότες αξιωματικοί του ΓΕΕΦ ήθελαν να παραδώσουν τα πιστόλια τους στον Καναδό Λοχαγό Νίκον, που ήταν σύνδεσμος του ΓΕΕΦ με τους ΟΗΕδες. Αυτός δεν το δέχτηκε γιατί δήλωσε αναρμόδιος!

 -Το στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ ήταν δίπλα σε αυτό της ΤΟΥΡΔΥΚ. Πώς εξελίχθηκαν τα γεγονότα;

  – Το στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ και της ΤΟΥΡΔΥΚ συνόρευαν δίπλα-δίπλα, δυτικά της Λευκωσίας. 300 μ. πιο ανατολικά άρχιζαν τα προάστεια Αγίου Παύλου και Αγίου Δομετίου της Λευκωσίας που ήταν ο 1ος Λόχος του 211 Τ.Π. Το βράδυ 19 Ιουλίου 1974 που οι Τούρκοι ήταν στο πέλαγος και ερχόταν για απόβαση, ένας λόχος της ΤΟΥΡΔΥΚ που φύλαγε το στρατόπεδο οπισθοχώρησε κρυφά στο Κιόνελι και άφησαν στη διαπασών τα μεγάφωνα με αμανέδες και εμβατήρια, τα οποία έπαιζαν μέρα-νύχτα από τη μέρα του Πραξικοπήματος. Οι υπόλοιποι Λόχοι της ΤΟΥΡΔΥΚ από το 1964 στάθμευαν μέσα στον θύλακα του Κιόνελι. Όλα ήταν τέλεια σχεδιασμένα από τους Τούρκους, εν αντιθέσει με το ΓΕΣ και το ΓΕΕΦ που επικρατούσε ένα χάος. Την 19η  Ιουλίου είχε φύγει η 103 Σειρά της ΕΛΔΥΚ (400 στρατιώτες) για την Ελλάδα με το «Λέσβος» να απολυθούν και ήρθαν 400 νέοι στρατιώτες της 107 Σειράς, οι οποίοι δεν ήξεραν ούτε πού βρίσκεται η Λευκωσία. Επίσης, όπως ήδη ανέφερα,  η μισή Εθνοφρουρά πήγε να κυνηγήσει τον Πρόεδρο Μακάριο στην Πάφο και βρισκόταν στην επιστροφή και οι άλλοι μισοί ήταν διαλυμένοι μέσα στις πόλεις ή στα στρατόπεδα με κύριο αστυνομικό έργο της επιβολή της χούντας και στην Κύπρο. Δεν είχαμε καμία διαταγή από την χούντα των Αθηνών και το ΓΕΕΦ να εφαρμόσουμε το σχέδιο Αμύνης «Αφροδίτη 3», που ήταν σχέδιο με σύνθημα «Οι Τούρκοι στη θάλασσα». Όλα εξελίσσονταν 100% σύμφωνα με τα σχέδια της Τουρκίας, της CIA, της Intelligence Service και του ΝΑΤΟ. Η χούντα ήταν το τέλειο όργανό τους με το Πραξικόπημα και ο συμπαραστάτης τους αφήνοντας ολάνοιχτες και αφύλαχτες τις κερκόπορτες. 187 χώρες στον πλανήτη καταδίκασαν το Πραξικόπημα.

«Ο πόλεμος είχε χαθεί…»

-Σας βομβάρδισαν τα τουρκικά αεροσκάφη;

-Το πρωί της 20ης Ιουλίου άρχισε να μας βομβαρδίζει η Τουρκική Αεροπορία μέσα στα στρατόπεδα. Βομβαρδίστηκαν όλα τα στρατόπεδα Πυροβολικού και η ΕΛΔΥΚ. Οι νέοι φαντάροι της ΕΛΔΥΚ που δεν ήξεραν πού βρισκόταν και πού πατούσαν, μαζί με την 105 Σειρά, τη δική μου, διεξήγαγαν δύο επιθέσεις εναντίον του Κιόνελι. Μία το πρωί 20 Ιουλίου 1974 μέσα στον φλεγόμενο κάμπο και μία ολονύχτια  20 προς 21 Ιουλίου. Εκείνη την επική βραδιά είχαμε 19 νεκρούς και αγνοούμενους και δεκάδες τραυματίες. Η κατάληψη του Κιόνελι απέτυχε, λόγω οχύρωσης, ενίσχυσης με Τούρκους αλεξιπτωτιστές και λόγω ότι από τα 12 δικά μας άρματα, χάλασαν τα 11 μέσα στον κάμπο και έμεινε ένα που έπεσε στην αντιαρματική τάφρο πριν το Κιόνελι. Επίσης, εκείνη τη βραδιά, όλες οι διαλυμένες Μονάδες της Εθνοφρουράς, προσπάθησαν για αντεπίθεση και κατάληψη του θύλακα. Την απόβαση στο Πέντε Μίλι δεν την χτύπησε κανένας. Το μεγάλο σημείο απειλής που ήταν η απόβαση έμεινε ανέπαφο. Το 286 Μηχανοκίνητο Τάγμα που μπορούσε να τη χτυπήσει είχε έρθει στη Λευκωσία από τον Καραβά για το Πραξικόπημα και όταν ξεκίνησε μέρα μεσημέρι – 20 Ιουλίου – να πάει προς την απόβαση, καταστράφηκε στο χωριό Κοντεμένο από την Τουρκική Αεροπορία. Το ίδιο και το 281 Τ.Π. Το 251 Τ.Π. της Γλυκιώτισσας του Αντισυνταγματάρχη Κουρούπη τους έκλεισε προσωρινά το δρόμο προς Κερύνεια. Οι τρεις άριστα εκπαιδευμένες Μοίρες Καταδρομών, αντί να σταλούν να καταστρέψουν την απόβαση που ήταν το μεγάλο σημείο απειλής, τις έστειλαν με 17 ώρες καθυστέρηση στις κορυφές του Πενταδακτύλου. Όλα γινόταν λάθος και κατόπιν εορτής.

Όλα αυτά αναλυτικά τα περιγράφω μέσα στο βιβλίο μου.  Η Τουρκική Αεροπορία χτυπούσε ό,τι κινούνταν στο βόρειο μέρος της Κύπρου. Έτσι 22 Ιουλίου το πρωί έγινε η δεύτερη απόβαση των Τούρκων με βαριά άρματα, τις Ειδικές Δυνάμεις «Μπόρα» που προχώρησαν στις 11 π.μ. και κατέλαβαν την Κερύνεια και το απόγευμα έφθασαν στη Λευκωσία και ένωσαν τον θύλακα.  Στις 4 μ.μ. που είχε συμφωνηθεί εκεχειρία οι Τούρκοι προχωρούσαν και χτυπούσαν. Απόγευμα προωθήθηκαν από το Κιόνελι προς την ΕΛΔΥΚ και έγινε ολονύχτια μάχη για να καταλάβουν το στρατόπεδό μας. Ηττήθηκαν αλλά έμειναν μακριά μας, στα 300 μ. και έσκαβαν με μπουλντόζες ορύγματα. Οι άλλοι προχώρησαν νότια, 23 Ιουλίου μεσημέρι, παρακάμπτοντας από δυτικά την ΕΛΔΥΚ, για να καταλάβουν το Αεροδρόμιο. Εκεί έγινε η μάχη του Αεροδρομίου. Με τους Έλληνες καταδρομείς της Α΄ Μοίρας και έναν Λόχο της 33ης Μοίρας. Δυστυχώς, αν και νικήσαμε σ’ αυτή τη μάχη, μας ανάγκασαν οι ΟΗΕδες να παραδώσουμε το Αεροδρόμιο σε αυτούς. Οι Τούρκοι εγκαταστάθηκαν 300 μ. βόρεια του Αεροδρομίου, όπως ανέφερα, έσκαβαν οχυρωματικά έργα και συνελάμβαναν αιχμαλώτους αθώους πολίτες που έτρεχαν να δουν τα σπίτια τους και έψαχναν τους δικούς τους. Όσους είχαν στολή τους εκτελούσαν επί τόπου. Τους άλλους τους έστελναν στα Άδανα.

Την 23η  Ιουλίου, ο πόλεμος είχε χαθεί! 

–Γιατί το λέτε αυτό;

–Το προδοτικό ΓΕΣ και ΓΕΕΣ παρέδωσε επίσημα την ΤΟΥΡΔΥΚ στους Τούρκους, 24 Ιουλίου, χωρίς μάχη. Τους άφησε να πλησιάσουν στα 200 μ. από τα προάστεια Άγιος Παύλος και Άγιος Δομέτιος, όπου αμύνονταν ο 1ος Λόχος του 211 Τ.Π. και άλλες επικουρικές δυνάμεις. Από τις 23 Ιουλίου και μετά, οι στρατηγίσκοι του Πραξικοπήματος έδιναν «γη και ύδωρ» στους Τούρκους στρατηγούς. Ξέχασαν και τους όρκους τους στην πατρίδα και την ελληνική σημαία. Οι Τούρκοι, μη σεβόμενοι την εκεχειρία, κατέβασαν ανενόχλητοι χιλιάδες στρατό στην Κερύνεια τις επόμενες μέρες. Χτυπούσαν και προχωρούσαν, όπως στον κεντρικό και δυτικό Πενταδάκτυλο, Λάπηθο, Καραβά κ.λπ., ενώ δέχθηκαν τις συνομιλίες καθαρά για καθυστέρηση ώστε να κατεβάσουν χιλιάδες στρατό και να ετοιμασθούν πλήρως για τη σφαγή του 2ου Αττίλα. Στον 2ο Αττίλα, όποιοι από τους αξιωματικούς ήταν αγνοί πατριώτες, τίμησαν τον όρκο τους και κάθισαν μαζί μας και πολέμησαν, αν και γνώριζαν ότι όλα ήταν χαμένα. Πολλοί σκοτώθηκαν και τραυματίσθηκαν. Αυτούς τους τίμιους αξιωματικούς τους προβάλω με ονόματα και φωτογραφίες μέσα στο βιβλίο. Οι αρχιπροδότες του ΓΕΕΦ και οι περισσότεροι «σερίφηδες» του Πραξικοπήματος, ήταν κρυμμένοι στον 2ο Αττίλα στα υπόγεια της ντροπής της Μαλούντας και ο νέος στρατηγός που ήρθε (Καραγιάννης) δεν μπόρεσε να σώσει ούτε την Αμμόχωστο ούτε τα χωριά της Μόρφου.

Στο στρατόπεδο της ΤΟΥΡΔΥΚ

είχαν βάλει στη διαπασών

τα μεγάφωνα με τους αμανέδες

-Πώς βιώσατε την προδοσία; Η δική σας μαρτυρία σε αυτό το ζήτημα ποια είναι; Μιλάτε και δικαίως σκληρά για τους χουντικούς.

– Την προδοσία την βιώσαμε από το πρώτο δευτερόλεπτο που άρχισε το Πραξικόπημα. Αυτά που ζούσαμε και βλέπαμε, δηλαδή αδελφοκτονίες εν ψυχρώ, χάος σε όλη την Κύπρο, το φίδι της προδοσίας φώλιασε αμέσως μέσα μας. Βλέπαμε τους Τούρκους δίπλα στην ΤΟΥΡΔΥΚ να έχουν βάλει στη διαπασών τα μεγάφωνα με τους αμανέδες και να το γλεντούν, γνωρίζοντας ότι σε λίγες μέρες η μισή Κύπρος θα είναι δική τους. Εμείς το γνωρίζαμε ότι έρχονται οι Τούρκοι από το BBC και πράγματι έτσι έγιναν τα πράγματα. Καμιά προετοιμασία από το ΓΕΣ και το ΓΕΕΦ για εφαρμογή του αμυντικού σχεδίου «Αφροδίτη 3». Διαλυμένη τελείως η Εθνοφρουρά μέχρι τις 20 Ιουλίου που άρχισε να βομβαρδίζεται η Κύπρος από 150 αεροπλάνα που απογειώνονταν από τρία αεροδρόμια της Τουρκίας. Μας αιφνιδίασαν 100% και ό,τι άμυνα γινόταν μετά, ήταν σπασμωδική, χωρίς στρατηγικό αποτέλεσμα. Κάθε διοικητής που χτυπιόταν το στρατόπεδό του έκανε του κεφαλιού του. Το ίδιο και στην ΕΛΔΥΚ. Διεξήχθησαν δύο τιτάνιες αλλά αποτυχημένες επιθέσεις εναντίον του Κιόνελι και μετά γινόταν μόνο άμυνα γύρω από το στρατόπεδο με τα ατομικά όπλα, εναντίον των αεροπλάνων και των Τούρκων που μας περικύκλωσαν από βορρά, δύση και νότο. Στις 22 Ιουλίου το βράδυ, που οι Τούρκοι ένωσαν τον θύλακα, κύκλωσαν την ΕΛΔΥΚ και έγινε ολονύχτια μάχη. Απέτυχαν παταγωδώς, αφήνοντας νεκρούς και τραυματίες, αλλά το πρωί τους είδαμε στα 300 μ. από μας να σκάβουν με μπουλντόζες ορύγματα. Μετά προχώρησαν στο βόρειο μέρος του Αεροδρομίου και το χτύπησαν. Αποκρούστηκαν αλλά έμειναν βόρεια 300 μ. οργανώνοντας αμυντικά έργα.

Ο πόλεμος είχε χαθεί πλέον. Τη μεγαλύτερη προδοσία τη νιώσαμε όταν 24 Ιουλίου όταν  το ΓΕΣ και το ΓΕΕΦ παρέδωσαν επίσημα την ΤΟΥΡΔΥΚ χωρίς μάχη στους Τούρκους. Επίσης τους άφησαν να προχωρήσουν ανενόχλητοι στον κάμπο του Κιόνελι και να φτάσουν 200 μ. από τα προάστεια Άγιος Παύλος, Άγιος Δομέτιος, όπου αμύνονταν ο 1ος Λόχος του 211 Τ.Π. και άλλες εφεδρικές δυνάμεις. Οι Τούρκοι προχωρούσαν και χτυπούσαν, εμείς εφαρμόζαμε την παύση πυρός και τους βλέπαμε να ετοιμάζονται πλήρως για την σφαγή του 2ου Αττίλα. Πήγαν δήθεν για συνομιλίες στη Γενεύη και στο Λονδίνο για να κατεβάσουν στην Κύπρο τον μισό στρατό της Τουρκίας. Μετά τις 24 Ιουλίου όταν ήταν χαμένα και η προδοσία και η απελπισία φώλιασε μέσα μας. Στην ουσία είμασταν τελείως άοπλοι απέναντι στους πάνοπλούς Τούρκους χωρίς καμιά βοήθεια από την Ελλάδα. Όποιος από εκείνη τη μέρα και μετά καθόταν να πολεμήσει ήταν στην ουσία ξεγραμμένος. Γνωρίζοντας και βλέποντας όλα αυτά, μείναμε και πολεμήσαμε στον 2ο Αττίλα και μαζί με το 211 Τ.Π. και άλλες εφεδρικές δυνάμεις σώσαμε την Λευκωσία και την ύπαρξη της Κυπριακής Δημοκρατίας με τίμημα 200 νεκρούς και αγνοούμενους στην Πράσινη Γραμμή και 105 στην ΕΛΔΥΚ. Δυστυχώς το ανατολικό μέτωπο προς Αμμόχωστο έσπασε, το ίδιο και το δυτικό προς Μόρφου και σκλαβώθηκαν δεκάδες χωριά και κωμοπόλεις.

Αύριο στο δεύτερο μέρος της συνέντευξης ο τραυματισμός του οι μάχες στην περιοχή Λευκωσίας  και οι διώξεις από τους πραξικοπηματίες.

Φιλελεύθερος

Η Ουκρανία προελαύνει στο Κουρσκ -Υπό ουκρανικό έλεγχο 74 οικισμοί, λέει ο Ζελένσκι

Από
anixneuseis
-
0

Ουκρανοί στρατιώτες / Φωτογραφία αρχείου: ΑΡ
13/08/2024  19:37
Για τις εξελίξεις στο μέτωπο της ρωσικής περιφέρειας Κουρσκ τοποθετήθηκε ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, υποστηρίζοντας ότι 74 οικισμοί βρίσκονται υπό τον έλεγχο της Ουκρανίας.

«Οι δυνάμεις μας συνεχίζουν να προελαύνουν στην περιοχή του Κουρσκ» έγραψε, μεταξύ άλλων, στο Facebook ο Ουκρανός πρόεδρος, ανεβάζοντας και βίντεο με τη νεότερη επικοινωνία που είχε με τον ανώτατο στρατιωτικό διοικητή, Ολεξάντρ Σίρσκι.

Υπενθυμίζεται ότι νωρίτερα ο Σίρσκι είχε ενημερώσει τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι ότι οι ουκρανικές δυνάμεις έχουν καταλάβει μια έκταση 1.000 τ.χλμ. στην περιφέρεια του Κουρσκ.

Ζελένσκι: Η ανάρτησή του για την επιχείρηση της Ουκρανίας στο Κουρσκ
«Βρίσκομαι συνεχώς σε επαφή με τον ανώτατο στρατιωτικό διοικητή, Ολεξάντρ Σίρσκι, λαμβάνοντας αναφορές για την κατάσταση στην πρώτη γραμμή και τις επιχειρήσεις μας στην περιοχή του Κουρσκ. Παρά τις δύσκολες και έντονες μάχες, οι δυνάμεις μας συνεχίζουν να προελαύνουν στην περιοχή του Κουρσκ και το ”ταμείο συναλλάγματος” του κράτους μας αυξάνεται.

Υπό ουκρανικό έλεγχο βρίσκονται 74 κοινότητες, όπου πραγματοποιούνται επιθεωρήσεις και μέτρα σταθεροποίησης. Η ανάπτυξη ανθρωπιστικών λύσεων για αυτές τις περιοχές συνεχίζεται.

Είμαι ευγνώμων στους πολεμιστές μας για την ηρωική τους υπηρεσία.

Οι προετοιμασίες για τα επόμενα βήματά μας συνεχίζονται».

 

«Σκληρή απάντηση» στην Ουκρανία ορκίζεται ο Πούτιν
Σε τηλεδιάσκεψή του με κυβερνητικούς αξιωματούχους, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν είπε ότι «ένας από τους προφανείς στόχους του εχθρού είναι να σπείρει διχόνοια, να εκφοβίσει τους ανθρώπους, να καταστρέψει την ενότητα και τη συνοχή της ρωσικής κοινωνίας».

«Το κύριο καθήκον είναι, φυσικά, το υπουργείο Άμυνας να απομακρύνει τον εχθρό από τα εδάφη μας» είπε, προσθέτοντας ότι το Κίεβο προσπαθούσε να ενισχύσει τη διαπραγματευτική θέση του σε πιθανές συνομιλίες για τον τερματισμό του πολέμου και για να σταματήσει τη ρωσική επίθεση στην ανατολική Ουκρανία.

«Ο εχθρός θα λάβει άξια απάντηση»
Σύμφωνα με όσα δήλωσε ο Σμιρνόφ, 121.000 Ρώσοι πολίτες εγκατέλειψαν την περιφέρεια του Κουρσκ από την έναρξη της ουκρανικής επίθεσης, κατά την οποία σκοτώθηκαν τουλάχιστον 12 άμαχοι και τραυματίστηκαν άλλοι 121.

Οι Αρχές του Κουρσκ ανακοίνωσαν χθες ότι διευρύνουν τη ζώνη εκκένωσης περιλαμβάνοντας και την περιοχή Μπελόφκσι με τους 14.000 κατοίκους της, ενώ και η γειτονική περιφέρεια Μπέλγκοροντ εκκενώνει την περιοχή Κρασνογιαρούζσκι, που συνορεύει με την Ουκρανία.

Ο Πούτιν είπε ότι οι ρωσικές αρχές θα απαντήσουν δείχνοντας «ομόφωνη υποστήριξη σε όλους όσοι βρίσκονται σε κίνδυνο» και υποστήριξε ότι υπήρξε αύξηση του αριθμού των Ρώσων που σπεύδουν να καταταγούν για να σταματήσουν την ουκρανική εισβολή. «Ο εχθρός θα λάβει μια άξια απάντηση», είπε.

Η νέα πραγματικότητα στον πόλεμο της Ουκρανίας

Από
anixneuseis
-
0

Του George Friedman – 12 Αυγούστου 2024

Την περασμένη εβδομάδα, η Ουκρανία έκανε αυτό που πολλοί θεωρούσαν αδύνατο όταν εισέβαλε στη Ρωσία – και, πράγματι, κάτι που δεν είχε συμβεί από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι επιπτώσεις είναι πολλές, αλλά πρώτα, κάποιο πλαίσιο.

Η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία το 2022 για να μπλοκάρει αυτό που η Μόσχα πίστευε ότι ήταν μια πιθανή οδός επίθεσης από το ΝΑΤΟ. Η Μόσχα πίστευε ότι η Ουκρανία ήταν αδύναμη και διχασμένη, και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι μια εισβολή θα κατέστρεφε γρήγορα τις ουκρανικές δυνάμεις και θα επέτρεπε τη ρωσική κατοχή. Ο χρόνος ήταν ουσιαστικός. Κάθε λεπτό που διαρκούσε ο πόλεμος ήταν ένα λεπτό στο οποίο μπορούσαν να επέμβουν οι ΗΠΑ ή το ΝΑΤΟ. Η κυβέρνηση δεν περίμενε και επομένως δεν σχεδίαζε έναν μακρύ και δαπανηρό πόλεμο, και από τότε πληρώνει το λάθος της. Ακόμα κι έτσι, η Ρωσία πίστευε ότι είχε ακόμα ένα σημαντικό πλεονέκτημα: Κυριάρχησε στα πεδία των μαχών. Εάν η Μόσχα δεν μπορούσε να ελέγξει τις στρατηγικές πτυχές του πολέμου, θα μπορούσε τουλάχιστον να ελέγξει τις τακτικές πτυχές.

Με αυτόν τον τρόπο, μπόρεσε να κρατήσει τις ουκρανικές δυνάμεις σε άμυνα – μέχρι την περασμένη εβδομάδα, όταν η Ουκρανία εισέβαλε στην περιφέρεια Κουρσκ.

Το πώς η Ουκρανία μπόρεσε να εισβάλει στη Ρωσία δεν είναι ακόμη, ακριβώς, σαφές. Μερικές φορές ένας στρατός πέφτει σε ένα μοτίβο στο οποίο ορισμένα πράγματα θεωρούνται αδύνατα. Μερικές φορές ένας στρατός έχει έλειψη ή αγνοεί τις πληροφορίες. Η Ρωσία ξεκίνησε τον πόλεμο με λίγες πληροφορίες, επομένως ένα παρόμοιο τεράστιο σφάλμα πληροφοριών που απέτυχε να προβλέψει μια εισβολή θα ήταν σύμφωνο με το πρότυπο. Δεν είναι μυστικό ότι η Ρωσία έχει στραφεί στη Βόρεια Κορέα και το Ιράν για πρόσθετα όπλα τελευταία, οπότε είναι πιθανό η Ουκρανία να το θεώρησε αυτό ως στιγμή αδυναμίας της. Σε τελική ανάλυση, δεν είναι συνετό να βασίζεστε σε γραμμές ανεφοδιασμού ξένων που κόβονται εύκολα και να παραδέχεστε ότι σας τελειώνουν τα όπλα.

Κατά κάποιο τρόπο, η αιτία της εισβολής είναι λιγότερο σημαντική από το γεγονός ότι η επίθεση συνέβη. Αλλά αυτό που είναι επίσης σημαντικό είναι οι συνθήκες κάτω από τις οποίες το έμαθε ο κόσμος. Η εισβολή πιθανότατα έλαβε χώρα στις 6 Αυγούστου, αλλά αξιοσημείωτα η Ουκρανία μπόρεσε να διατηρήσει την επιχειρησιακή πειθαρχία μιας μεγάλης στρατιωτικής επιτυχίας και επιτυχίας δημοσίων σχέσεων για μέρες έως ότου ο Πρόεδρος Volodymyr Zelenskyy έσπασε τη σιωπή του στις 10 Αυγούστου. Ο ίδιος ο στρατός παρέμεινε ήσυχος. εν κινήσει. Αυτό δεν είναι μικρό κατόρθωμα για μια δύναμη που έχει θεωρηθεί γενναία αλλά όχι απαραίτητα πάντα αποτελεσματική. Αυτό αναμφίβολα θα τονώσει το ηθικό τόσο των στρατιωτών όσο και των πολιτών.

Εν τω μεταξύ, δεν είναι σαφές γιατί η Μόσχα θα ανακοίνωνε επίθεση στο έδαφός της, όταν για δύο χρόνια διατηρεί μια πολιτική σκόπιμης δημιουργίας σύγχυσης. Η πιο πιθανή εξήγηση είναι ότι η κυβέρνηση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το κοινό ήταν εξαντλημένο από τον πόλεμο και όλο και πιο δύσπιστο στις πληροφορίες που εκδίδονταν από την κυβέρνηση. Μια άλλη όξυνση του πολέμου θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί καλύτερα, μπορεί να κατέληξε το Κρεμλίνο, σε ειλικρινή αναφορά. Η διαχείριση της αντίληψης του κοινού είναι απαραίτητη σε όλες τις συγκρούσεις, αλλά είναι ιδιαίτερα σημαντικό σε αυτήν. Αυτό αφορά έντονα τη Ρωσία της οποίας, της οποίας οι πολίτες φαίνονται ασαφείς σχετικά με τον πόλεμο.

geopoliticalfutures.com

Έφυγε από τη ζωή ο πρέσβης ε.τ. Αλέξανδρος Αλεξανδρής

Από
pcuser
-
0

Έφυγε από τη ζωή ο Κωνσταντινουπολίτης διπλωμάτης, πρέσβης ε.τ. Αλέξανδρος Αλεξανδρής, βαθύς γνώστης των ελληνοτουρκικών σχέσεων και με εξειδίκευση στο μειονοτικά ζητήματα.

Ο Αλέξανδρος Αλεξανδρής γεννήθηκε στο Πέρα της Κωνσταντινούπολης και ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στη Μεγάλη του Γένους Σχολής στο Φανάρι. Σπούδασε Σύγχρονη Ιστορία, Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις στο Royal Holloway College του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. Αναγορεύθηκε διδάκτωρ τo 1979 από το King’s College του Πανεπιστημίου του Λονδίνου με εξειδίκευση στα ελληνοτουρκικά και στο μειονοτικό ζήτημα.

Δίδαξε στο Πανεπιστήμιο McGill στο Μόντρεαλ του Καναδά από το 1980 μέχρι το 1982 και το 1983 εξέδωσε στα αγγλικά το σύγγραμμα του “Ο Ελληνισμός της Κωνσταντινούπολης και Ελληνοτουρκικές Σχέσεις”. Σειρά μελετών του για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, τον ελληνισμό της Πόλης, Ίμβρου και Τενέδου, το Οικουμενικό Πατριαρχείο και τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης, έχουν δημοσιευθεί σε επιστημονικά περιοδικά.

Εισήλθε στο διπλωματικό σώμα το 1982 και υπηρέτησε στην Κύπρο, στη Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ελλάδος στον ICAO, στον οργανισμό των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη και υπήρξε γενικός πρόξενος στο Τορόντο από το 1999 έως το 2003 και στην Κωνσταντινούπολη από το 2003 έως το 2008. Από τον Σεπτέμβριο του 2008 έως τον Ιανουάριο 2013 διατέλεσε διευθυντής της Υπηρεσίας Πολιτικών Υποθέσεων Θράκης με έδρα την Ξάνθη. Έκτοτε και μέχρι την συνταξιοδότησή του το 2016, υπηρέτησε ως πρέσβης και Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Ελλάδος στα Ηνωμένα Έθνη και στους λοιπούς Διεθνείς Οργανισμούς στην Γενεύη.

Το 2015-2017 χρημάτισε επίτιμος πρύτανης του πανεπιστημίου Geneva School of Diplomacy το οποίο συνδέεται με τα Ηνωμένα Έθνη. Το 2018 διορίστηκε προσωρινός πρόεδρος του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού.

Ήταν μέλος της Εποπτικής Επιτροπής του Ελληνικού Ινστιτούτου Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών Βενετίας. Τιμήθηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας με το παράσημο του Ανώτερου Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικα ενώ κατά τη θητεία του στην Κύπρο έλαβε το παράσημο του Ταξιάρχη του Τάγματος Αξίας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Στις 31 Αυγούστου 2016, χειροθετήθηκε από τον Οικουμενικό Πατριάρχη κκ. Βαρθολομαίο Άρχων Μέγας Ρήτωρ της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

«Θεατρινισμοί» Κικίλια αντί για «αντρίκια» παραίτηση: Τα μούσια και ο νάρθηκας για να τον λυπηθούν οι πολίτες

Από
pcuser
-
2

Στο όρος Όρβηλος στις Σέρρες βρίσκεται σε εξέλιξη πυρκαγιά η οποία καίει για 26η ημέρα!

Η Αττική κάηκε για άλλη μία φορά και αντί να προχωρήσει σε μία «αντρίκια» παραίτηση ο υπουργός Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας Β.Κικίλιας πραγματοποιεί δημόσιες παρουσίες, είτε αξύριστος με μούσια είτε με νάρθηκα στο χέρι, για να το λυπηθούμε πολίτες!

Και η παραίτηση είναι η μόνη πραγματική επιλογή γιατί ο συγκεκριμένος υπουργός στην αρχή του καλοκαιριού διαβεβαίωνε τους πάντες ότι υπάρχει σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης για τις πυρκαγιές, επάρκεια εναέριων μέσων και προσωπικού και σχέδιο πυροπροστασίας.

Συγκεκριμένα είχε πει ότι «είμαστε έτοιμοι».

Εάν είχε βγει και είχε πει ότι «θα κάνουμε ό,τι μπορούμε με τα μέσα που διαθέτουμε» σίγουρα θα αντιμετωπίζονταν πιο «μαλακά» (αν και η ευθύνη του παραμένει).

Η Αττική έχει καεί πολλές φορές στο παρελθόν αλλά ποτέ δεν είχε εμφανιστεί ο κρατικός μηχανισμός τόσο αδύναμους, τόσο ανοργάνωτος και με τόσο ακατάλληλα μέσα.

Είναι γνωστό πως στην Ελλάδα, ως μεσογειακή χώρα, ευδοκιμεί το πεύκο, ένα δέντρο το οποίο εύκολα παίρνει φωτιά και πολύ δύσκολα σβήνει όταν πιάσει φωτιά.

Είναι επίσης γνωστό ότι η Ελλάδα είναι μία χώρα στην οποία πνέουν ισχυροί άνεμοι κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και ιδιαίτερα από τις 15 Ιουλίου και καθ όλη τη διάρκεια του Αυγούστου.

Τι σημαίνει αυτό; Ότι θα πρέπει να καίγεται η χώρα από το ένα άκρο στο άλλο χωρίς να σβήνουν οι φωτιές;

Δεν είναι δυνατόν κάθε φορά να καίγεται η χώρα και η κυβέρνηση να προσποιείται ότι δεν έχει ευθύνη γι’ αυτό.

Την πολιτική ποιότητα του Κικίλια την ξέρουν όλοι στην κυβέρνηση και στη Νέα Δημοκρατία  αλλά και μέσα στη Βουλή και όμως εξακολουθεί να αναλαμβάνει κρίσιμα υπουργεία για τη χώρα (υπενθυμίζεται ότι υπήρξε και υπουργός Υγείας και υπουργός Δημόσιας Τάξης και υπουργός Τουρισμού).

Αυτό από μόνο του σημαίνει ότι «κάτι σάπιο συμβαίνει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας ».

Και σε ό,τι αφορά την δήλωση του «η απόκριση από αέρος για τη φωτιά στον Βαρνάβα, την Κυριακή, ήταν 5 λεπτά και από το έδαφος, 7 λεπτά, αλλά οι ακραίες συνθήκες έκαναν ανυπέρβλητο το πρόβλημα», τίθεται το εξής απλό ερώτημα:

Από πότε οι ολίγον ισχυροί άνεμοι, των 7 και 8 μποφόρ θεωρούνται ακραίες συνθήκες;

Μήπως γιατί τα «ψεκαστικά» αεροσκάφη που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση και τα έχει «βαφτίσει» πυροσβεστικά δεν είναι ικανά να σβήσουν ούτε… ψησταριά;

Και φυσικά μιλάμε για τα εντελώς ακατάλληλα Air Tractor. Αλλά είπαμε κάποιοι έγιναν πλουσιότεροι…

Το εθνικό πρόγραμμα Πολιτικής Προστασίας «ΑΙΓΙΣ» κόστισε στον Έλληνα 2 δισεκατομμύρια € για να συνεχίσει να βλέπει το σπίτι του να καίγεται και για να παρακαλάει να δει ένα πυροσβεστικό στο δρόμο του…

Αξίζει να προστεθεί και μία άλλη είδηση που τις τελευταίες πολλές οι μέρες έχει «κρυφτεί» και δείχνει τις τεράστιες ευθύνες της κυβέρνησης Μητσοτάκη, γιατί δεν ευθύνεται μόνα χα ο Β. Κικίλιας.

Σε απελπισία βρίσκονται οι κάτοικοι του δήμου Σιντικής στις Σέρρες, που βλέπουν την φωτιά στο όρος Όρβηλος να καίει για 26η ημέρα (!), καταγγέλλοντας πως δεν υπάρχει βοήθεια από την Πυροσβεστική.

Όπως αναφέρει ο δήμαρχος της περιοχής, Γιώργος Τάτσιος, τις τελευταίες πέντε ημέρες δεν γίνεται η παραμικρή προσπάθεια κατάσβεσης, σε μία πυρκαγιά, που αποτελεί την μεγαλύτερη σε έκταση για φέτος, καθώς έχει κάνει στάχτη 26.000 στρέμματα.

Ο ίδιος ζητά εναέρια μέσα, προκειμένου να αντιμετωπιστεί η φωτιά που καίει το παρθένο δάσος, ενώ το απόγευμα προγραμματίζει συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην πλατεία του Αγκίστρου με στόχο να σταλεί «ηχηρό μήνυμα» στην κυβέρνηση και τα αρμόδια υπουργεία.

«Μέχρι πριν από πέντε ημέρες πετούσαν (σ.σ. εναέρια μέσα), γίνονταν φιλότιμες προσπάθειες, εδώ και πέντε μέρες όμως βλέπουμε ότι ενώ συνεχίζει και καίγεται ο Όρβηλος, δεν γίνεται απολύτως καμία προσπάθεια. Νιώθουμε ότι μας έχουν ξεχάσει, ότι είμαστε αβοήθητοι», αναφέρει χαρακτηριστικά ο δήμαρχος Σιντικής, εξηγώντας πως τις πρώτες ημέρες της φωτιάς κάηκε το πευκοδάσος πάνω από το Αχλαδοχώρι Σερρών και αυτή τη στιγμή το μέτωπο πλησιάζει στο Άγκιστρο και καίει κατά μήκος των ελληνοβουλγαρικών συνόρων:

«Το πευκοδάσος στο Αχλαδοχώρι κάηκε, τελείωσε, τεράστια οικολογική καταστροφή και τώρα είναι από την πλευρά του Αγκίστρου όπου έχουμε οξιά.

Δεν είναι γρήγορη η μετάδοση της φωτιάς, γιατί η οξιά δεν καίγεται με τον ίδιο τρόπο, ωστόσο είναι φωτιά, η οποία επεκτείνεται. Κι αυτό που περιμένουμε είναι τι; Να βρέξει; 

Δεν μπορεί το Άγκιστρο που είναι από τα πιο τουριστικά μέρη στην Ελλάδα να βλέπει μια φωτιά χωρίς να υπάρχει καμία μέριμνα από το κράτος επί πέντε ημέρες.

Η εστία είναι γύρω στο 1 χλμ, πριν τέσσερις ημέρες κάπνιζε μόνο και αυτή τη στιγμή έχει ξαναφουντώσει, το μέτωπο είναι μεγάλο και το βλέπουμε να κατεβαίνει».

Αυτά δε γίνονται σε κάποια άλλη χώρα αλλά στην Ελλάδα.

Και τα ζούνε αυτά όλοι οι Έλληνες πολίτες.

Συνεπώς η παραίτηση είναι το λιγότερο που θα έπρεπε να κάνει Β.Κικίλιας.

Σε άλλες χώρες κάνουν και χαρακίρι αλλά αυτές βρίσκονται πολύ μακριά από εδώ…

https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/theatrinismoi-kikilia-anti-gia-antrikia-paraitisi-ta-mousia-kai-o-narthikas-gia-na-ton-lypithoun-oi-polites/

Ποιος ήταν ο χορευτής πίσω από τον «Χρυσό Ταξιδιώτη» της τελετής λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων 2024

Από
pcuser
-
1

Η Τελετή Λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων 2024 προσέφερε ένα εκρηκτικό φινάλε, όπου η ολυμπιακή υπερηφάνεια φλέρταρε και πάλι με το μυστήριο. Ποιος ήταν όμως ο μυστηριώδης «Χρυσός Ταξιδιώτης» που ηλεκτροδότησε το Stade de France;

Ενσαρκωμένος από τον χορευτή Arthur Cadre, ο «Χρυσός Ταξιδιώτης» καθήλωσε τα πλήθη στην φαντασμαγορική τελετή λήξης στην ολυμπιακή εγκατάσταση καθώς και εκατομμύρια τηλεθεατές από όλο τον κόσμο.

Ο διαγαλαξιακός αυτός ήρωας, που επινοήθηκε από τον Thomas Jolly, καλλιτεχνικό διευθυντή των τελετών έναρξης και λήξης, αποτελεί ένα τολμηρό νεύμα στην ταυτότητα του πλανήτη μας, τον Χρυσό Δίσκο Voyager, έναν χρυσό δίσκο που περιστρέφεται στο διάστημα εδώ και σχεδόν 50 χρόνια, με τα σκάφη Voyager 1 και 2. Στο πλαίσιο της παράστασης, και ακολουθώντας το όραμα του Jolly, ο χρυσός χαρακτήρας προσγειώνεται σε μια κατεστραμμένη Γη, όπου βρίσκει τα απομεινάρια του Ολυμπισμού.

Αλλά τι ακριβώς περιέχει αυτό το διαστρικό αντικείμενο; Ο δίσκος διαμέτρου 30 εκατοστών απλά ένα συμπύκνωμα της ανθρωπότητας: εικόνες, ήχοι της φύσης & των ζώων, κομμάτια του Μότσαρτ, του Μπαχ ή ακόμα και του Τσακ Μπέρι, καθώς και περίπου 50 γλώσσες που ακούγονται σαν μια παγκόσμια συμφωνία. Το καλύτερο απ’ όλα, είναι φτιαγμένος από ουράνιο 238, έτοιμος να αψηφήσει το χρόνο και το διάστημα, όπως ισχυριζόταν τότε η NASA.

Ποιος είναι ο χορευτής πίσω από τον «Χρυσό Ταξιδιώτη»
Ο άνθρωπος που επιλέχθηκε για να ηγηθεί της παράστασης που δημιούργησε ο Thomas Jolly και συγκεκριμένα τον «Χρυσό Ταξιδιώτη», με το χρυσό κοστούμι με τα καρφιά, το οποίο δημιούργησε ο σχεδιαστής Kevin Germanier, ήταν ο 32χρονος Arthur Cadre.

Ο Arthur Cadre, γεννημένος στο Perros-Guirec της Γαλλίας το 1991, είναι ένας από τους πιο γνωστούς χορευτές, ακροβάτες, χορογράφους και μοντέλα της Ευρώπης.

Το πάθος του για το χορό ξεκίνησε νωρίς, σε ηλικία μόλις 9 ετών. Κέρδισε ευρεία αναγνώριση με την πρώτη του τηλεοπτική εμφάνιση στο France’s Got Talent σε ηλικία μόλις 14 ετών.

Κατά τη διάρκεια αυτής της εμφάνισης, παρουσίασε ένα μοναδικό στυλ χορού που αργότερα έγινε γνωστό ως Yoga Breakdance. Μετά από αυτό, ο Cadre άρχισε να συμμετέχει σε διεθνείς διαγωνισμούς breakdance, καθιερώνοντας περαιτέρω την παρουσία του στον κόσμο του χορού.

Για τι είναι διάσημος ο Arthur Cadre;
Ο Arthur Cadre είναι διάσημος για τη συμβολή του στον σύγχρονο χορό, γνωστός για το μοναδικό στυλ κίνησης και τις καινοτόμες χορογραφίες του. Το έργο του συνδυάζει άψογα στοιχεία από διάφορες μορφές χορού, εξερευνώντας νέους δρόμους έκφρασης και κερδίζοντας μια εξέχουσα θέση στην κοινότητα του χορού.


Αναφέροντας σημαντικές στιγμές της καριέρας του, ο Cadre έχει δώσει εκπληκτικές παραστάσεις ως πρωταγωνιστής του Cirque du Soleil, του κορυφαίου ακροβατικού σόου στον κόσμο. Ήταν επίσης επικεφαλής αξιόλογων παραγωγών, όπως το 2017 «La Perle by Dragone» και το 2022 «Dodici Note Tour».


Εκτός από τα θεατρικά του επιτεύγματα, ο Cadre έχει συνεργαστεί με πολυτελή brand μόδας, όπως οι Dolce & Gabbana και Jean Paul Gaultier, και έχει εμφανιστεί σε περιοδικά μόδας. Οι παγκόσμιες περιοδείες του, όπου όχι μόνο δίνει παραστάσεις αλλά και προσφέρει masterclasses, έχουν εδραιώσει περαιτέρω τη φήμη του. Μέχρι στιγμής, η σημαντικότερη διάκρισή του ήρθε το 2022, όταν συμπεριλήφθηκε στη λίστα 30 Under 30 του Forbes, αναγνωρίζοντας τον αντίκτυπο και την επιτυχία του στον κλάδο.

“https://www.iefimerida.gr/olympiakoi-agones/olympiakoi-agones-2024-teleti-lixis-poios-horetis”>Ποιος ήταν ο χορευτής πίσω από τον «Χρυσό Ταξιδιώτη» της τελετής λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων 2024 – iefimerida.gr</a></p>

Φωτιά στην Άνω Γλυφάδα: Πρόστιμο 4.640 ευρώ στους δύο ανήλικους που συνελήφθησαν Φωτιά στην Τερψιθέα Ανω Γλυφάδας

Από
pcuser
-
0

Πρόστιμο 4.640 ευρώ στους δύο ανήλικους που συνελήφθησαν για πυρκαγιά από πρόθεση χθες στη Γλυφάδα.

Συνελήφθησαν χθες στο πλαίσιο της αυτόφωρης διαδικασίας, από ανακριτικούς υπαλλήλους της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού (Δ.Α.Ε.Ε.), δύο ανήλικοι, για πυρκαγιά από πρόθεση, σε δασική έκταση, στην περιοχή Τερψιθέα, του Δήμου Γλυφάδας, στην Αττική και τους επιβλήθηκαν διοικητικά πρόστιμα 4.640,60 ευρώ έκαστος.

Οι δύο ανήλικοι καθώς και οι κηδεμόνες τους, θα οδηγηθούν σήμερα στον Εισαγγελέα Ανηλίκων, της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών.

https://www.iefimerida.gr/ellada/fotia-stin-ano-glyfada-prostimo-stoys-anilikoys”>Φωτιά στην Άνω Γλυφάδα: Πρόστιμο 4.640 ευρώ στους δύο ανήλικους που συνελήφθησαν – iefimerida.gr</a></p>

Ξεσπά η 16χρονη αδερφή του Στέφανου Τσιτσιπά -«Ψάχνετε εύκολους στόχους να βγάλετε τη χολή σας»

Από
pcuser
-
0

Ξέσπασε η αδερφή του Στέφανου Τσιτσιπά, Ελισάβετ, για τα όσα… ακούει το τελευταίο διάστημα ο Έλληνας πρωταθλητής του τένις.

Ο Στέφανος Τσιτσιπάς βρέθηκε στο στόχαστρο μετά τη φραστική επίθεση που εξαπέλυσε στον πατέρα του εν ώρα αγώνα, ενώ λίγες ώρες αργότερα ανακοίνωσε τη διακοπή της συνεργασίας τους (ο πατέρας του τον προπονούσε).

Με αφορμή τα σχόλια, λοιπόν, η 16χρονη Ελισάβετ Τσιτσιπά ανάρτησε στο Instagram ένα κείμενο με το οποίο επιτίθεται σε όσους «ψάχνουν έυκολους στόχους» στο πρόσωπο του αδερφού της.

«Είναι κρίμα που ψάχνετε πάντα εύκολους στόχους για να βγάλετε τη χολή σας ρε παιδιά. Πάντα μας φταίνε αυτά που δεν έχουν καμία σημασία όπως το τένις, το ποδόσφαιρο, τα ριάλιτι, τι είπε ο ένας, αν χώρισε ο άλλος, τι έφαγε η άλλη και άμα χέστηκαν όλοι μαζί. Φανατιζόμαστε με ηλίθια πράγματα αντί να δούμε την ουσία», γράφει η 16χρονη.

Και συνεχίζει: «Τόσα χρόνια στο ίδιο έργο θεατές. Κάηκαν όλοι οι πνεύμονες της Αθήνας. Εδώ δε σας βλέπω όμως να στοχοποιείτε ούτε να μιλάτε ονομαστικά. Λίγοι το κάνουν και έχουν τα έντερα. Οι ξένοι αγαπάνε πιο πολύ τη χώρα μας από εμάς τους ίδιους. Ζούμε στην ομορφότερη χώρα του κόσμου, αλλά εκεί εμείς, το χαβά μας. Να τρωγόμαστε μεταξύ μας και να θέλουμε ξένους βασιλιάδες».

Η ανάρτηση της αδελφής του Στέφανου Τσιτσιπά:

“https://www.iefimerida.gr/spor/xespa-i-16hroni-aderfi-toy-stefanoy-tsitsipa”>Ξεσπά η 16χρονη αδερφή του Στέφανου Τσιτσιπά -«Ψάχνετε εύκολους στόχους να βγάλετε τη χολή σας» – iefimerida.gr</a></p>

Πυρκαγιές: Καποδίστριας και Καλλικράτης διέλυσαν το κράτος

Από
anixneuseis
-
14

Αν θέλουμε να αλλάξει κάτι στις μεγάλες επαναλαμβανόμενες κρίσεις, κυρίως πυρκαγιές και πλημμύρες, χρειάζεται ριζικός ανασχεδιασμός του διοικητικού χάρτη της χώρας.

Δρ. Γιώργος Στείρης
 
Καθηγητής Φιλοσοφίας, ΕΚΠΑ
12 Αυγούστου 2024 – Εθελοντές προσπαθούν να σβήσουν εστίες φωτιάς στην Αττική
via Associated Press

Η πυρκαγιά στην Αττική ήλθε να δείξει, με τον πλέον εμφατικό τρόπο, αυτό που κάθε καλόπιστος άνθρωπος γνωρίζει και νιώθει καθημερινά: τα σχέδια ”Καποδίστριας” και ”Καλλικράτης” συνιστούν τεράστιες θεσμικές αποτυχίες, οι οποίες διέλυσαν το κράτος μας.

Οι πυρκαγιές έχουν δύο βασικές όψεις: το γιατί ξεσπούν και πώς αντιμετωπίζονται. Και στα δύο αυτά σκέλη, κυρίως στο πρώτο, οι δήμοι έχουν τεράστια ευθύνη. Με τα σχέδια ”Καποδίστριας” και ”Καλλικράτης” δημιουργήθηκαν δήμοι, επί χάρτου, χωρίς καμία σοβαρή μελέτη του αν και πώς θα μπορούσαν να διαχειριστούν τις αρμοδιότητες που τους εκχωρήθηκαν. Να θυμίσω ότι βασικό κριτήριο ήταν συχνά η πολιτική τοποθέτηση των κατοίκων, ώστε να ελέγχεται πολιτικά η εκλογή των δημάρχων.

Οι τοπικές πολεοδομίες απέτυχαν τραγικά στον οικιστικό και αστικό σχεδιασμό, αν δεν συνήργησαν κιόλας. Κι αυτή η δόμηση γίνεται χωρίς δημιουργία σοβαρών και ανθεκτικών δικτύων (δρόμοι, ύδρευση, αποχέτευση). Ο πληθυσμός σε αρκετές περιοχές, της βορειοανατολικής Αττικής προεξαρχούσης, αυξήθηκε κατακόρυφα.

Οι δήμοι αδυνατούν να υδρεύσουν αποτελεσματικά τις περιοχές τους, ενώ η σπατάλη νερού σε πισίνες και βαβυλώνιους κήπους είναι φοβερή. Αδυνατούν να μαζέψουν τα απορρίμματα και να εξασφαλίσουν στοιχειώδη καθαριότητα.

Αδυνατούν να χειριστούν τα εγκαταλελειμμένα οικήματα, τα ακαθάριστα οικόπεδα και τις πάμπολλες πολεοδομικές παραβάσεις. Αδυνατούν, τέλος, να καθαρίσουν και να βάλουν σε τάξη, πρώτα από όλα, τη δημόσια γη, την ευθύνη της οποίας έχουν άμεσα. Όσον αφορά στις υποδομές, βαδίζουν με ρυθμό χελώνας, ενώ η πραγματικότητα τρέχει με ρυθμό σπρίντερ.

Μέσα σε αυτο το χάος το ξέσπασμα των πυρκαγιών δεν προκαλεί καμία έκπληξη, είτε γίνεται τυχαία είτε εσκεμμένα. Σε περιοχές οικιστικής αναρχίας, χωρίς επαρκή υποδομή, με πληθυσμό κυριολεκτικά απροσδιόριστο (κάτοικοι, περιστασιακοί κάτοικοι και τουρίστες), με ακαθάριστα οικόπεδα και παρατημένες αγροτολιβαδικές εκτάσεις, με επικίνδυνες επαγγελματικές δραστηριότητες δίπλα σε σπίτια και μες στο δάσος ενίοτε, δεν είναι καθόλου περίεργο που ξεσπούν συνεχώς πυρκαγιές και γιγαντώνονται γρήγορα.

Ειδικά σε περιβάλλον κλιματικής κατάρρευσης, το αντίθετο θα ήταν περίεργο. Και μετά το κεντρικό κράτος, με την Πυροσβεστική και τα υπόλοιπα Σώματα Ασφαλείας, καλείται να διαχειριστεί τις ανεπάρκειες και τις πολλαπλές αποτυχίες των δήμων. Αυτό πρακτικά είναι αδύνατον.

Αν θέλουμε να αλλάξει κάτι στις μεγάλες επαναλαμβανόμενες κρίσεις, κυρίως πυρκαγιές και πλημμύρες, χρειάζεται ριζικός ανασχεδιασμός του διοικητικού χάρτη της χώρας. Όσο η κατάσταση στους δήμους παράγει κρίσεις, είναι αδύνατον στο κεντρικό κράτος να τις διαχειριστεί κεντρικά, όσα μέσα κι αν διαθέτει. Το χάος δεν γίνεται να διοικηθεί. Μόνη λύση είναι να αντικατασταθεί με κάποιου είδους τάξη. Και αυτή, στην ιστορία του ελλαδικού κράτους, έχει δοθεί πάντοτε μόνο κεντρικά.

Huffington Post

1...1,1471,1481,149...3,040Σελίδα 1,148 από 3,040