Αρχική Blog Σελίδα 1092

O ισραηλινός στρατός δείχνει πυραύλους και ρουκέτες της Χεζμπολάχ κρυμμένα σε σπίτια αμάχων στον Λίβανο [εικόνες & βίντεο]

Από
anixneuseis
-
1

 

Πύραυλος της Χεζμπολάχ κρυμμένος σε σοφίτα σπιτιού αμάχων στον Λίβανο, σύμφωνα με τον ισραηλινό στρατό / Φωτογραφίες: X / IDF
24/09/2024  12:35
Ο ισραηλινός στρατός έδωσε στη δημοσιότητα βίντεο που φέρεται να δείχνει πώς μέλη της Χεζμπολάχ χρησιμοποιούν κατοικίες αμάχων στον Λίβανο ως αποθήκες όπλων και χρησιμοποιούν πολίτες ως ανθρώπινες ασπίδες.

Σε βιντεοσκοπημένη δήλωσή του ο εκπρόσωπος του ισραηλινού στρατού, Ντανιέλ Χαγκάρι, εξήγησε ότι οι IDF προειδοποίησαν κατοίκους συγκεκριμένων περιοχών του νοτίου Λιβάνου να απομακρυνθούν από τα χωριά τους, όπου η Χεζμπολάχ έχει αναπτύξει έντονη στρατιωτική παρουσία, για να γλιτώσουν από τους ισραηλινούς βομβαρδισμούς.

Ο ίδιος υποστήριξε, μάλιστα, πως η Χεζμπολάχ υπονόμευσε τις προσπάθειες απομάκρυνσης αμάχων υποχρεώνοντάς τους να παραμείνουν στα σπίτια τους.

«Αυτό είναι μέρος της στρατηγικής της Χεζμπολάχ, να χρησιμοποιεί αμάχους ως ανθρώπινες ασπίδες για τις τρομοκρατικές δραστηριότητές της», είπε ο εκπρόσωπος του ισραηλινού στρατού.
«Σήμερα αποκαλύψαμε πώς αποθηκεύουν φονικά όπλα σε σπίτια αμάχων, θέτοντας σε κίνδυνο ζωές αθώων», πρόσθεσε.

Ισραηλινός στρατός: Καταγγελίες για πυραύλους της Χεζμπολάχ κρυμμένους σε σοφίτες αμάχων
Εκτός από το βίντεο, οι IDF έδωσαν στη δημοσιότητα φωτογραφίες οπλικών συστημάτων της Χεζμπολάχ, ανάμεσά τους και μια ρουκέτα μεγάλου βεληνεκούς κρυμμένη σε σπίτι. Ο ισραηλινός στρατός υποστήριξε ότι η ρουκέτα, που ήταν τοποθετημένη πάνω σε υδραυλικό σύστημα, είχε στο σταυρόνημά της περιοχή με αμάχους στο Ισραήλ κι ότι ήταν έτοιμη προς εκτόξευση.

«Αυτή η ρουκέτα είναι ένας μόνο από τους 1.300 στόχους που πλήξαμε στον Λίβανο, περιλαμβανομένων πυραύλων Κρουζ μεγάλου βεληνεκούς, ρουκετών και μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Αυτά τα όπλα επρόκειτο να προκαλέσουν μεγάλη ζημιά εντός του Ισραήλ», ανέφερε η ανακοίνωση του ισραηλινού στρατού.

 

Το βίντεο έδειξε, επίσης, εικόνες με ρουκέτες μεγάλου βεληνεκούς κρυμμένες μέσα σε σοφίτες κατοικιών σε χωριά του νότιου Λιβάνου. Η αποκάλυψη του ισραηλινού στρατού εγείρει διεθνείς ανησυχίες για τη συνεχιζόμενη χρήση αμάχων και κατοικημένων περιοχών από τη Χεζμπολάχ προκειμένου να προστατέψει το οπλοστάσιό της, κλιμακώνοντας περαιτέρω τις εντάσεις στην περιοχή.

Στο χθεσινό ισραηλινό σφυροκόπημα κατά θέσεων της Χεζμπολάχ σκοτώθηκαν τουλάχιστον 492 άνθρωποι στον Λίβανο, ενώ χιλιάδες άμαχοι μετακινούνται προς τα βόρεια για να γλιτώσουν.

 

Απόπειρα παγίδευσης τηλεφώνου τεχνικού συμβούλου συγγενών θυμάτων των Τεμπών!

Από
pcuser
-
3
Eπιχείρηση παγίδευσης κινητού τηλεφώνου με παρείσακτο λογισμικό μέσω αριθμού κλώνου, καταγγέλει ο τεχνικός σύμβουλος οικογενειών θυμάτων των Τεμπών, Βασίλης Κοκοτσάκης!
Το neakriti.gr αποκαλύπτει:

Σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει να είναι σύμπτωση και τα όσα εγγράφως καταγγέλλει ο τεχνικός σύμβουλος οικογενειών θυμάτων των Τεμπών, Βασίλης Κοκοτσάκης, σε μια κανονική χώρα θεσμικά και δημοσιογραφικά θα έπρεπε να είναι μείζον θέμα…

Πριν 6 μήνες είχε υποβάλει αναφορά στην Αρχή Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών για επιχείρηση παγίδευσης του κινητού του τηλεφώνου με παρείσακτο λογισμικό μέσω αριθμού κλώνου του δικού του κάθε φορά που δεχόταν κλήση από κινητό τηλέφωνο συγκεκριμένου δημοσιογράφου από το Ηράκλειο.

Τώρα επανέρχεται και γνωστοποιεί εγγράφως σε έναν από τους βασικούς δικηγόρους των οικογενειών θυμάτων των Τεμπών, τον Γιώργο Ηλιόπουλο, ο γιος του οποίου βρισκόταν στο τρίτο βαγόνι της επιβατικής αμαξοστοιχίας του δυστυχήματος και διασώθηκε αν και τραυματίας, νέα απόπειρα μόλυνσης του κινητού τηλεφώνου του ίδιου του δικηγόρου σε κάθε επικοινωνία με το κινητό του τεχνικού συμβούλου Βασίλη Κοκοτσάκη.

Σε επίσημο έγγραφο, γνωστοποιεί στον δικηγόρο Γιώργο Ηλιόπουλο, μεταξύ άλλων, πως «…σε έχω και παλαιότερα ενημερώσει, πολλές φορές μετά από αναπάντητη τηλεφωνική σου κλήση προς εμένα, ακολουθεί κλήση η οποία έχει ως βάση τον πλήρη τηλεφωνικό σου αριθμό με τον αριθμό 10 στο τέλος.
Εάν απαντηθεί η κλήση αυτή, δε θα υπάρξει ανταπόκριση καθότι η εταιρεία ενημερώνει ότι δεν υπάρχει τέτοιος αριθμός ή η κλήση σας προωθείται.

Αυτή η ενέργεια όμως είναι ικανή για την ενεργοποίηση κακόβουλου λογισμικού, διότι ασφαλώς δεν υπάρχουν συνδέσεις με 12 αριθμούς που μπορούν να κάνουν κλήσεις, τουλάχιστον νόμιμα.

Πιστεύω ότι τόσο το τηλέφωνό σου όσο και το δικό μου έχουν μολυνθεί και προς τούτο παρακαλώ όπως κάνετε τις νομικές ενέργειες που απαιτούνται, αφού τόσο η δική σου θέση όσο και η δική μου στην υπόθεση των Τεμπών είναι πολύ ευαίσθητη και η διακίνηση πληροφοριών μεταξύ μας τακτική και ιδιαίτερης σημασίας για τα θέματα που χειριζόμαστε.

Επειδή ακριβώς τα θέματα αυτά δεν είναι προσωπικά, αλλά αφορούν μια πολύ σοβαρή υπόθεση, παρακαλώ να κάνετε αυτό που πρέπει νομικά, ώστε να ελεγχθεί και εξασφαλιστεί το απαραβίαστο των επικοινωνιών.

Θα ήθελα να σας υπενθυμίσω ότι έχω ήδη υποβάλει σχετική αναφορά προ εξαμήνου στην αρμόδια ανεξάρτητη Αρχή, γιατί το ίδιο ακριβώς θέμα και με τον ίδιο τρόπο συνέβαινε με άλλο σημαντικό πρόσωπο της ίδιας υπόθεσης στις επικοινωνίες του μαζί μου».

Κατά τον Βασίλη Κοκοτσάκη, είναι σαφές ότι υπάρχει μόλυνση του τηλεφώνου του και του κ. Ηλιόπουλου με παρείσακτο λογισμικό, το πιθανότερο παρακολούθησης, με κλώνο το τηλέφωνο του κ. Ηλιόπουλου, όπως στο παρελθόν έγινε με άλλα τηλέφωνα.

Ταυτόχρονα, ο Βασίλης Κοκοτσάκης, όπως πληροφορούμαστε, έχει ήδη ζητήσει εξηγήσεις και για μια ακόμη εξίσου σημαντική πτυχή αυτής καθαυτής της υπόθεσης των Τεμπών. Ο εφέτης ανακριτής Λαρίσης, αρμόδιος για όλο τον φάκελο των Τεμπών, όλως περιέργως για καθαρά τυπικούς λόγους, αρνείται για την ώρα να ενσωματώσει στη δικογραφία την έκθεση του Αμερικανού ειδικού στο Πανεπιστήμιο του Τέξας, κ. Faisal, που επιβεβαιώνει την ύπαρξη υδρογονανθράκων στην εμπορική αμαξοστοιχία κι όχι μόνο. Ο λόγος μη ενσωμάτωσης ακόμη της έκθεσής του στη δικογραφία είναι γιατί κατά τον εφέτη-ανακριτή δε φέρει το «γνήσιο της υπογραφής», παρότι είναι πρωτότυπη και μάλιστα έχει σταλθεί από τον κεντρικό server του Πανεπιστημίου του Τέξας στο γραφείο του εφέτη-ανακριτή, ενώ επιπλέον, ως είναι γνωστόν, διαδικασίες γνησίου της υπογραφής στις ΗΠΑ δεν υπάρχουν κατά την ελληνική εκδοχή.

«Όποιος δε θέλει να ζυμώσει, πέντε μέρες κοσκινίζει», λέει ο σοφός μας λαός, και αυτή η τεχνική έκθεση, την οποία δημοσιεύσαμε σε τμήματά της στην εφημερίδα μας και πλήρως μαζί με άλλα στοιχεία στο neakriti.gr, είναι από τις πλέον “καυτές” στην εγκυρότητα των στοιχείων της, οπότε, αν την ενσωματώσει στη δικογραφία ο εφέτης-ανακριτής Λάρισας, θα πρέπει να τη θέσει άμεσα υπόψη του διορισθέντα από τον ίδιο ειδικού-χημικού, με ό,τι συνεπάγεται αυτό για τα δεδομένα της υπόθεσης.

https://www.militaire.gr/apopeira-pagideysis-tilefonoy-technikoy-symvoyloy-syggenon-thymaton-ton-tempon/

Ο «Εθνικός Όρκος» της Τουρκίας και τα τουρκικά σχέδια εναντίον της Ελλάδας- Λάζαρος Καμπουρίδης

Από
pcuser
-
2

 Λάζαρος Καμπουρίδης Αντιστράτηγος ε.α.

Η επιθετικότητα της Τουρκίας και η άσκηση ψυχολογικής και επικοινωνιακής πίεσης εναντίον της Ελλάδας έχουν φτάσει σε τέτοιο βαθμό, που η Αθήνα δείχνει σημάδια αδυναμίας αντίληψης του τελικού αντικειμενικού σκοπού της τουρκικής προκλητικότητας. Ο υβριδικός πόλεμος της Τουρκίας εναντίον της Ελλάδας συνεχίζεται και μετά την Διακήρυξη Φιλίας, όμως ο ελληνικός μηχανισμός ασφάλειας αδυνατεί να εντοπίσει ουσιώδη στοιχεία του, παραμένοντας σαστισμένος απέναντι στην πλημμυρίδα των τουρκικών επιθέσεων και προκλήσεων, επαναπαυόμενος σε παρωχημένα ζητούμενα όπως είναι η επίπλαστη εικόνα της δήθεν ηρεμίας στο Αιγαίο.

Τελευταία έκφραση της τουρκικής επιθετικότητας, αποτελεί ο τουρκικός Εθνικός Όρκος (Misak-i Milli),  ο οποίος αναφέρεται πλέον επίσημα στο βιβλίο της Γεωγραφίας της 9ης τάξης των σχολείων της Τουρκίας. Συγκεκριμένα, η αναφορά του Εθνικού Όρκου γίνεται στο κεφάλαιο για την Γαλάζια Πατρίδα αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι, «υπάρχουν και οι περιοχές κυριαρχίας της Τουρκίας οι οποίες περιλαμβάνονται στα όρια του Εθνικού όρκου, είναι τα όρια  της Γαλάζιας Πατρίδας που είναι τμήμα της πατρίδας στις θάλασσες».

Πρόκειται για τον Όρκο ο οποίος υιοθετήθηκε στην τελευταία συνεδρίαση του οθωμανικού κοινοβουλίου στις 28 Ιανουαρίου του 1920 και περιλαμβάνει υπόσχεση μελλοντικής κατάληψης εδαφών από χώρες της περιοχής μεταξύ των οποίων η Ελληνική Θράκη, νησιά του Αιγαίου και η Κύπρος.

Στο παρελθόν, το θέμα του Εθνικού Όρκου αποτελούσε αντικείμενο συνθηματικής εκμετάλλευσης από τους Τούρκους εθνικιστές. Τα τελευταία χρόνια, το θέμα επανήλθε σε νέα διάσταση από την στιγμή που ο Ερντογάν αναφέρθηκε στα «Σύνορα της Καρδιάς» και στην ανάγκη αναθεώρησης της Συνθήκης της Λωζάνης. Την τελευταία 3ετία, το θέμα του Εθνικού Όρκου συνδέθηκε σε ρητορικό επίπεδο και με το Δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας από Τούρκους δημοσιογράφους και αναλυτές.

Τον περασμένο Ιούλιο, ο Τούρκος πρώην Υπουργός Εθνικής Άμυνας Χ. Ακάρ, αναφέρθηκε στον Εθνικό Όρκο σε ομιλία του στην τουρκική Εθνοσυνέλευση ως πρόεδρος της Επιτροπής Άμυνας, απαντώντας σε αμφισβήτηση της θεωρίας της  Γαλάζιας Πατρίδας από βουλευτή του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος CHP.

Με τα σχολικά βιβλία όμως, για πρώτη φορά ο Εθνικός Όρκος φαίνεται ότι αποτελεί υφιστάμενο σχεδιασμό της Τουρκίας, καθώς εισέρχεται σε κρατικό κείμενο με σκοπό την επιμόρφωση των μαθητών επί των εδαφικών αξιώσεων της Τουρκίας σε γειτονικές χώρες. Η Τουρκία δηλαδή παραδέχεται επίσημα και ανοιχτά ότι έχει βλέψεις σε εδάφη άλλων χωρών μεταξύ των οποίων της Ελλάδας και της Κύπρου.

Μόνο ως αδικαιολόγητη υπεκφυγή και εθελοτυφλία θα μπορούσε κάποιος να εξηγήσει την ερμηνεία Ελλήνων σχολιαστών, ότι αποτελεί θετική εξέλιξη το γεγονός ότι, ο χάρτης της Γαλάζιας Πατρίδας στο τουρκικό σχολικό βιβλίο δεν περιλαμβάνει τα όρια στο Αιγαίο καθώς επίσης και το γεγονός ότι, το Αιγαίο δεν αναφέρεται ως Θάλασσα Νήσων (Adalar Denizi) αλλά ως Αιγαίο (Ege). Μπορεί στο σχετικό κεφάλαιο να μην υπάρχει ο γνωστός χάρτης, όμως ο ορισμός των ορίων της Γαλάζιας Πατρίδας είναι ευρύτερος και υπερκαλύπτει τον αρχικό χάρτη.

Οι ελληνικές φωνές για ανάγκη ενίσχυσης των αντίστοιχων μαθημάτων για το Αιγαίο στα ελληνικά σχολεία, κρίνεται ως ανεπαρκής έναντι της τουρκικού σχεδιασμού αφού η Άγκυρα πλέον στοχοποιεί τις περιοχές του Εθνικού Όρκου και στρατιωτικά. Έτσι εξηγείται και η τουρκική εμμονή των τελευταίων ετών για σύνδεση της αποστρατιωτικοποίησης νησιών του Αιγαίου με όρους κυριαρχίας, η συνέχιση της πολιτικής της Άγκυρας στην Ελληνική Θράκη αλλά και η ενίσχυση του τουρκικού στρατιωτικού αποτυπώματος στην ανατολική Μεσόγειο με στόχο την Κύπρο. Ένα άλλο πιο πειστικό δείγμα του τουρκικού σχεδιασμού, αποτελεί η συνέχιση της τουρκικής κατάληψης περιοχών του βορείου Ιράκ και της βόρειας Συρίας οι οποίες επίσης περιλαμβάνονται στον τουρκικό Εθνικό Όρκο.

Η Τουρκία συνεπής στην πολιτική της, συνδυάζει με επιτυχία την στρατηγική της με τα μηνύματα που πρέπει να υιοθετηθούν από την μαθητική νεολαία και πετυχαίνει τον συγχρονισμό των μεταρρυθμίσεων στην παιδεία με την νέα επιθετική διάταξη στρατιωτικών σχηματισμών και διοικήσεων έναντι της Ελλάδας και της Κύπρου.

Αποκαλύπτεται δηλαδή, ότι ο Εθνικός Όρκος στα σχολικά βιβλία δεν αποτελεί φιλοσοφική συζήτηση για τις τουρκικές «χαμένες πατρίδες» ή προεκλογικό σύνθημα των εθνικιστικών κομμάτων αλλά στρατηγικό στόχο ο οποίος απειλεί άμεσα και με κυνικό τρόπο εδαφική επικράτεια της Ελλάδας και της Κύπρου.

Αυτό εξάλλου αποκαλύπτεται και από την νέα τουρκική επιθετική διάταξη η οποία ανακοινώθηκε τον περασμένο μήνα με αφορμή τον διορισμό νέων διοικητών σε νεοσύστατους στρατιωτικούς Σχηματισμούς και διοικήσεις. Ειδικότερα τονίζεται ότι, ενώ η Τουρκία μέχρι πρόσφατα δήλωνε μία Ταξιαρχία Πεζοναυτών με αποστολή την κατάληψη νησιωτικού εδάφους, με τις τελευταίες ανακοινώσεις του νέου οργανογράμματος των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων (ΤΕΔ), καθίσταται γνωστό ότι η ίδρυση Αμφίβιου Σώματος Στρατού στο οποίο θα υπάγονται τρεις πλέον Ταξιαρχίες Πεζοναυτών σχετίζεται άμεσα με την υλοποίηση του Εθνικού Όρκου. Η μία Ταξιαρχία θα είναι προσανατολισμένη στο βόρειο Αιγαίο και στην Θράκη, η δεύτερη στο κεντρικό και νότιο Αιγαίο και η τρίτη στην Κύπρο.

Η Ελλάδα θα πρέπει να εξέλθει από τον λήθαργο και τα ουτοπικά ανταλλάγματα της Διακήρυξης Φιλίας και επικαλούμενη τα σχολικά βιβλία και τις επίσημες αναφορές στον Εθνικό Όρκο να καταγγείλει διεθνώς την Τουρκία για σχέδια απειλής της  ελληνικής εδαφικής επικράτειας.

  • Δημοσιεύεται στο «ΠΑΡΟΝ της Κυριακής»

https://www.militaire.gr/o-ethnikos-orkos-tis-toyrkias-kai-ta-toyrkika-schedia-enantion-tis-elladas-lazaros-kampoyridis/

Συνάντηση Γεραπετρίτη με τον ομόλογο του από τη Βόρεια Μακεδονία

Από
pcuser
-
0

Ως «σημαντικό βήμα προόδου για την ενίσχυση της περιφερειακής συνεργασίας και τη σημαντική βελτίωση των διπλωματικών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών» χαρακτήρισε ο υπουργός Εξωτερικών της Βόρειας Μακεδονίας, Τίμτσο Μουτσούνσκι, τη συνάντηση που είχε σήμερα, Δευτέρα, στη Νέα Υόρκη με τον υπουργό Εξωτερικών της Ελλάδας, Γιώργο Γεραπετρίτη.

«Κατά την εποικοδομητική συνάντηση, δόθηκε ιδιαίτερη προσοχή στις ευκαιρίες ανάπτυξης του εμπορίου, των υποδομών και των επενδύσεων στην ενέργεια, ως βασικούς τομείς όπου υπάρχουν πραγματικές ευκαιρίες για διεύρυνση της συνεργασίας» ανέφερε ακόμη ο Τίμτσο Μουτσούνσκι, σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών της Βόρειας Μακεδονίας.

«Ο σεβασμός του διεθνούς δικαίου είναι απαραίτητος για τη διασφάλιση ενός μέλλοντος που βασίζεται στην κοινή ευημερία και τη βιώσιμη ειρήνη. Η αμοιβαία δέσμευση σε αυτές τις αρχές είναι η βάση για την επιτυχή υλοποίηση μελλοντικών χρήσιμων πρωτοβουλιών και έργων» ανέφερε ακόμη ο υπουργός Εξωτερικών της Βόρειας Μακεδονίας.

Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στα γραφεία της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της Ελλάδας στα Ηνωμένα Έθνη στο περιθώριο των εργασιών της 79ης Συνόδου της Γενικής Συνέλευσης του

https://www.militaire.gr/synantisi-gerapetriti-me-ton-omologo-toy-apo-ti-voreia-makedonia/

«Σιωπηρή ἀποδοχή» τῶν ἀπαιτήσεών της θεωρεῖται ἀπό τήν Ἄγκυρα κάθε συνάντησις κορυφῆς

Από
pcuser
-
1

Εὐθ. Π. Πέτρου

«Χαμηλές», λένε πηγές τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, εἶναι οἱ προσδοκίες ἀπό τήν συνάντηση Μητσοτάκη-Ἐρντογάν, πού προγραμματιζόταν γιά τήν Νέα Ὑόρκη, στό περιθώριο τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τοῦ ΟΗΕ (ἄλλης μιᾶς ἀνούσιας διεθνοῦς ὑποχρεώσεως ὅπου μᾶλλον οἱ κυβερνήσεις χάνουν τόν χρόνο τους μέ εὐχολόγια).

Θά συζητήσουν, συμφώνως πρός ἀνεπίσημες «διαρροές», τό ζήτημα τῆς ὁριοθετήσεως τῶν θαλασσίων ζωνῶν, ἀλλά κυρίως ὁ στόχος εἶναι νά κρατηθοῦν ἀνοικτοί οἱ δίαυλοι ἐπικοινωνίας μεταξύ Ἀθηνῶν καί Ἀγκύρας καί νά διατηρηθεῖ τό κλῖμα ὑφέσεως τῶν τελευταίων μηνῶν. Καί ὡς πρός τούς διαύλους ἐπικοινωνίας, αὐτοί ὑπάρχουν θεσμικά καί σέ πολλά ἐπίπεδα πολιτικῶν καί ὑπηρεσιακῶν κλιμακίων, δέν χρειάζονται συναντήσεις κορυφῆς γιά νά συντηρηθοῦν.

Οἱ ἀναφορές στό «κλῖμα ὑφέσεως» εἶναι πού μᾶς προβληματίζουν. Διότι, ἔτσι ὅπως ἀντιλαμβανόμεθα τά πράγματα, ἡ ἑλληνική ὑποχωρητικότης εἶναι πού συντηρεῖ αὐτό τό κλῖμα. Ὑποχωρήσαμε στήν Κάσο καί ἡ κρίσις ἀπεσοβήθη. Καί ἦλθε μετά ἐπιχαίρων ὁ ὑπουργός Ἐξωτερικῶν νά μᾶς πεῖ: «Θέλω νά σᾶς θυμίσω ὅτι σέ ἀνάλογες περιπτώσεις στό παρελθόν εἴχαμε ἔρθει στά ὅρια τῆς πολεμικῆς σύγκρουσης. Ὑπῆρχε μιά πάρα πολύ μεγάλη ἔνταση, μιά κρίση, ἡ ὁποία ὁδήγησε τούς δύο στόλους νά βρεθοῦν, στό σύνολό τους, στά νερά τοῦ Αἰγαίου καί τῆς ἀνατολικῆς Μεσογείου». Κάπως ἔτσι, πρίν μερικές δεκαετίες, μᾶς ἔλεγε καί ὁ Κώστας Σημίτης ὅτι μπορεῖ νά ἔγινε ὅ,τι ἔγινε στά Ἴμια ἀλλά πάντως «ἀποφύγαμε τόν πόλεμο». Μπορεῖ ἄραγε νά μᾶς πεῖ ὁ κ. Γεραπετρίτης ποιό ἦταν τό τίμημα; Καί στήν μία καί στήν ἄλλη περίπτωση;

Ἀπεναντίας, ἡ Τουρκία δέν ἔχει ὑποχωρήσει σέ καμμία ἀπό τίς ἀξιώσεις της εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος. Ἐξακολουθεῖ νά ἀπαιτεῖ νά ἀποστρατιωτικοποιηθοῦν τά νησιά μας, ἐνῶ θεωρεῖ ἀκρογωνιαῖο λίθο τῆς πολιτικῆς της τό τουρκο-λιβυκό μνημόνιο, μέ βάση τό ὁποῖο θεωρεῖ πώς τά νησιά τοῦ νοτιοανατολικοῦ Αἰγαίου καί ἡ Κρήτη δέν ἔχουν παρά μόνον χωρικά ὕδατα, τήν ζώνη τῶν ἕξι μιλίων.

Συνεπῶς ἡ περίοδος τοῦ «κλίματος ὑφέσεως» οὐδόλως βελτίωσε τήν κατάσταση καί ἐπ’ οὐδενί φαίνεται νά δημιουργεῖ προοπτικές συνεννοήσεως στό μεῖζον θέμα τῆς ὁριοθετήσεως τῶν θαλασσίων ζωνῶν. Διερωτώμεθα λοιπόν, τί ἔχουν νά συζητήσουν οἱ κ.κ. Μητσοτάκης καί Ἐρντογάν καί θά συναντηθοῦν στήν Νέα Υόρκη; Δέν ὑπάρχει κάτι θετικό πού θά μποροῦσε νά προκύψει ἀπό τήν συνάντηση αὐτή. Ἀπεναντίας, ὅσοι γνωρίζουν τούς Τούρκους καί τόν τρόπο πού σκέπτονται καί ἐνεργοῦν ἀντιλαμβάνονται εὐκόλως ὅτι κάθε ἐπικοινωνία, ἰδιαιτέρως σέ ἐπίπεδο κορυφῆς, θεωρεῖται ἀπό αὐτούς «σιωπηρή ἀποδοχή» τῶν ἀπαιτήσεών τους. Ἀπαιτήσεων τίς ὁποῖες δέν σταμάτησαν νά διατυμπανίζουν, ἐνῶ στήν Ἀθήνα ὁμιλοῦμε γιά «κλῖμα ὑφέσεως»! Γιά νά ἔχουν νόημα τέτοιες διαπιστώσεις θά πρέπει νά ὑπάρχει ἀμοιβαιότης. Νά κάνουν δηλαδή κάτι καί οἱ Τοῦρκοι γιά νά συμβάλουν στό «κλῖμα ὑφέσεως». Μιά σοβαρή χώρα θά εἶχε τήν ἀξίωση, πρίν ὑπογράψει κείμενα σάν τήν «διακήρυξη τῶν Ἀθηνῶν», νά ἔχει δώσει ἡ Ἄγκυρα ἁπτά δείγματα καλῆς θελήσεως. Τοὐλάχιστον νά ἔχει ἀποκηρύξει τό τουρκο-λιβυκό μνημόνιο καί νά ἄρει τίς ἀπαιτήσεις γιά ἀποστρατιωτικοποίηση ἑλληνικῶν ἐδαφῶν καί ἀναθεώρηση τῆς Συνθήκης τῆς Λωζάννης. Καλόν θά ἦτο καί νά εἶχε ἀνακόψει τίς ροές παρανόμων μεταναστῶν, ἀλλά αὐτό εἶναι ἄλλο μεῖζον, ὅσο καί ἀνεπίλυτο ζήτημα.

estianews.gr

Η αμυντική συμφωνία ΗΠΑ-Κύπρου ανησυχεί την Τουρκία για την παρουσία της στην ανατολική Μεσόγειο

Από
pcuser
-
1

Η νέα συμφωνία αμυντικής συνεργασίας μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Κύπρου έχει δυσαρεστήσει την Τουρκία.

Μια πρόσφατη αμυντική συμφωνία μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Κυπριακής Δημοκρατίας έχει ενοχλήσει την Τουρκία, με την Άγκυρα να θεωρεί την αυξανόμενη ευθυγράμμιση των ΗΠΑ με την Ελλάδα και την Κύπρο ως τακτική ανάσχεσης για την αποκοπή της από την ανατολική Μεσόγειο.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Κύπρος υπέγραψαν στις 10 Σεπτεμβρίου τον Οδικό Χάρτη για τη διμερή αμυντική συνεργασία, που το υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ χαρακτήρισε «θεμελιώδη συμφωνία για τις προτεραιότητες και την κατεύθυνση της διμερούς αμυντικής σχέσης για τα επόμενα πέντε χρόνια».

Ο εθνικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας της Τουρκίας, TRT, χαρακτήρισε τη συμφωνία «σκάνδαλο», ενώ το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών επέκρινε την Ουάσινγκτον για τη λήψη μέτρων «εις βάρος της ασφάλειας της τουρκοκυπριακής πλευράς», που «θα υπονομεύσουν την ουδέτερη θέση των ΗΠΑ έναντι της νήσου Κύπρου και θα καταστήσουν δυσκολότερη την επίτευξη μιας δίκαιης, διαρκούς και βιώσιμης διευθέτησης του κυπριακού ζητήματος». 

Οι εμπειρογνώμονες που μίλησαν στο Al-Monitor επεσήμαναν ότι μεγάλο μέρος της ευθυγράμμισης των ΗΠΑ με την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία είναι αποτέλεσμα της επιδείνωσης των σχέσεων Τουρκίας-ΗΠΑ τα τελευταία χρόνια. Και ακόμη και αν η Τουρκία ακολουθεί μια πιο ανεξάρτητη και διεκδικητική εξωτερική πολιτική, εξακολουθεί να είναι σύμμαχος των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ, ενώ η Κύπρος όχι.

Αν και μια ανοιχτή σύγκρουση στην οποία θα εμπλέκονται η Τουρκία, οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ελλάδα ή η Κύπρος είναι απίθανη -ιδιαίτερα επειδή η Τουρκία και η Ελλάδα προσπαθούν να “επιδιορθώσουν” τις σχέσεις τους- τόσο η Άγκυρα όσο και η Ουάσιγκτον θα μπορούσαν να προβούν σε ορισμένες ενέργειες για να καταστήσουν το πρόβλημα πιο διαχειρίσιμο.

Αμερικανικές προτεραιότητες και μεταβαλλόμενη περιφερειακή δυναμική

Σε μια εποχή που η περιφερειακή δυναμική βρίσκεται σε εξέλιξη, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αρκετές προτεραιότητες όσον αφορά την Κύπρο και την ανατολική Μεσόγειο.

Ο Σονέρ Καγκαπτάι, ανώτερος συνεργάτης της οικογένειας Μπάιερ και διευθυντής του τουρκικού ερευνητικού προγράμματος στο Ινστιτούτο Πολιτικής της Ουάσινγκτον για την Εγγύς Ανατολή, πιστεύει ότι μεγάλο μέρος του ζητήματος έγκειται στις μεταβαλλόμενες σχέσεις Τουρκίας-ΗΠΑ. «Η Τουρκία και το Ισραήλ αποτελούσαν βασικό μέρος της αμερικανικής σκέψης για την ασφάλεια στην ανατολική Μεσόγειο. Αυτό δεν ισχύει πια με την Τουρκία λόγω των μεγάλων πολιτικών διαφορών, και μάλιστα όλο και περισσότερο μετά την έναρξη του συριακού εμφυλίου πολέμου το 2011, όπου οι ΗΠΑ και η Τουρκία έχουν τραβήξει διαφορετικούς δρόμους», δήλωσε ο Καγκαπτάι στο Al-Monitor.

Ο Καγκαπτάι επεσήμανε ότι η Ουάσινγκτον δεν θεωρεί πλέον την Άγκυρα ως «τον καλύτερο ή πιο αξιόπιστο σύμμαχο στην ανατολική Μεσόγειο», όπως συνέβαινε κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Έτσι, η Ελλάδα προχώρησε σε μια αξιοσημείωτη στροφή για να αναλάβει το ρόλο της Τουρκίας. «Από ιστορική άποψη, ο αντιαμερικανισμός ήταν ισχυρός και διάχυτος στην ελληνική κοινωνία και τις ελίτ λόγω του ρόλου της Αμερικής στον ελληνικό εμφύλιο πόλεμο μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και της ελληνικής αντίληψης ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες υποστήριζαν τη χούντα των συνταγματαρχών στην Αθήνα και την επέμβαση της Τουρκίας στην Κύπρο το 1974», είπε.

«Τώρα η Τουρκία είναι η χώρα με διάχυτο αντιαμερικανισμό μεταξύ των ελίτ και της κοινωνίας της», πρόσθεσε ο Καγκαπτάι.

Ο Ζήνωνας Τζιάρρας συμφωνεί με τον Καγκαπτάι και επισημαίνει πως η φθίνουσα επιρροή της Ρωσίας στην ελληνική Κύπρο συνέβαλε επίσης στην ευθυγράμμιση ΗΠΑ-Κύπρου. Ο Τζιάρρας, λέκτορας στο Τμήμα Τουρκικών και Μεσανατολικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Κύπρου, δήλωσε στο Al-Monitor: «Η μείωση της ρωσικής επιρροής στην Κύπρο, ιδιαίτερα μετά την οικονομική κρίση του 2013 και την επιβληθείσα από την ΕΕ διάσωση των κυπριακών τραπεζών δημιούργησε τον χώρο για περισσότερα ανοίγματα των ΗΠΑ προς την Κύπρο. Η στάση της Κυπριακής Δημοκρατίας έναντι της Ρωσίας «ανταμείφθηκε» τελικά από τις Ηνωμένες Πολιτείες με μια σειρά από συμφωνίες, συμπεριλαμβανομένης της άρσης του εμπάργκο όπλων».

Μετά από μια μεγάλη χρηματοπιστωτική κρίση το 2012-2013, διάφοροι ευρωπαϊκοί θεσμοί και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο παρείχαν στην Κύπρο ένα «bail-in» ύψους 10 δισεκατομμυρίων ευρώ με αντάλλαγμα το κλείσιμο κακοδιαχειρισμένων τραπεζών και την κατάσχεση ανασφάλιστων τραπεζικών καταθέσεων, το οποίο έπληξε ιδιαίτερα τους Ρώσους καταθέτες. Οι ρωσο-ελληνοκυπριακές σχέσεις ήταν στενές μέχρι τότε, αλλά έκτοτε η Κύπρος έχει στραφεί προς τα άλλα μέλη της ΕΕ και τις Ηνωμένες Πολιτείες, μια διαδικασία που επιταχύνθηκε μετά την εισβολή της Μόσχας στην Ουκρανία το 2022. Στην πορεία, η Ουάσινγκτον ήρε το εμπάργκο όπλων που είχε επιβάλει στην ελληνική Κύπρο το 1987.

Ο Γκάμπριελ Μίτσελ, ειδικός σε θέματα ενέργειας και συνεργάτης του Ινστιτούτου Mitvim στο Ισραήλ, δεν πιστεύει ότι η Τουρκία είναι ο «στόχος» της ευθυγράμμισης ΗΠΑ-Κύπρου, την οποία θεωρεί ως ένα μακροπρόθεσμο ζήτημα που δεν σχετίζεται μόνο με τα τρέχοντα γεγονότα. «Μπορεί να υποστηριχθεί ότι η συμφωνία ΗΠΑ-Κύπρου έχει πλεονεκτήματα εκτός της σχέσης ΗΠΑ-Τουρκίας και ότι η Κύπρος έχει αποδείξει ότι είναι συνεργάσιμος εταίρος σε συγκεκριμένους τομείς που έχουν αυξήσει την αξία της στα μάτια ορισμένων στο Πεντάγωνο», δήλωσε ο Μίτσελ στο Al-Monitor.

Η Κύπρος, το φυσικό αέριο και ο πόλεμος

Η ανακάλυψη υποθαλάσσιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου στις αρχές της δεκαετίας του 2010 οδήγησε στη δημιουργία του Φόρουμ Φυσικού Αερίου Ανατολικής Μεσογείου (EMGF) από την Κύπρο, την Αίγυπτο, τη Γαλλία, την Ελλάδα, το Ισραήλ, την Ιταλία, την Ιορδανία και την Παλαιστίνη το 2019. Μέχρι στιγμής, παγκόσμιοι ενεργειακοί κολοσσοί, όπως η Exxon, η Chevron, η Total και η ENI, αναπτύσσουν διάφορα κοιτάσματα εντός των αποκλειστικών οικονομικών ζωνών (ΑΟΖ) του Ισραήλ, της Αιγύπτου και της Κύπρου, τα οποία εκτιμάται ότι διαθέτουν συνολικά φυσικό αέριο αξίας αρκετών τρισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων.

Η Τουρκία θα ήταν μια φυσική προσθήκη στο EMGF, επειδή η αναπτυσσόμενη οικονομία της βασίζεται σε ετήσιες εισαγωγές φυσικού αερίου ύψους 60 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων (bcm) για θέρμανση και ηλεκτρισμό. Επιπλέον, η Τουρκία γίνεται ένας σοβαρός υποθαλάσσιος ερευνητής και προγραμματιστής μετά την ανακάλυψη τεράστιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου κάτω από τη Μαύρη Θάλασσα το 2020. Μακροπρόθεσμα, η Τουρκία σχεδιάζει να γίνει ένας διεθνής ενεργειακός κόμβος συλλέγοντας φυσικό αέριο από τη Ρωσία, το Αζερμπαϊτζάν, το Ιράν, το Ιράκ, τις τουρκικές δημοκρατίες της Κεντρικής Ασίας και ακόμη και τον Περσικό Κόλπο.

Αλλά οι κακές σχέσεις της Τουρκίας με την Αίγυπτο και το Ισραήλ κατά τη δεκαετία του 2010, σε συνδυασμό με την τουρκική υποστήριξη προς την ΤΔΒΚ και τη διακοπή των δεσμών της με την Κυπριακή Δημοκρατία, το εμποδίζουν αυτό. Υπήρξε μια αχτίδα ελπίδας γύρω στο 2014 ότι η υπόσχεση για εξαγωγές φυσικού αερίου θα μπορούσε να βοηθήσει να τερματιστεί η διαίρεση στην Κύπρο και να αποκατασταθούν οι διπλωματικές σχέσεις Τουρκίας-Κύπρου, αλλά αυτό δεν συνέβη ποτέ. Σήμερα, με την υποστήριξη της Τουρκίας, οι ηγέτες της ΤΔΒΚ υποστηρίζουν ότι η μόνη λύση στο κυπριακό ζήτημα είναι η αναγνώριση του κράτους τους, θέση στην οποία αντιτίθενται σθεναρά η Κυπριακή Δημοκρατία, η Ελλάδα και η ΕΕ.

Ο πόλεμος του Ισραήλ στη Γάζα και η αυξημένη ένταση μεταξύ της λιβανέζικης ένοπλης ομάδας Χεζμπολάχ και του Ισραήλ έχουν υπογραμμίσει περαιτέρω τη σημασία της Κύπρου. Από τότε που η Χαμάς επιτέθηκε στο νότιο Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου, σκοτώνοντας περίπου 1.200 ανθρώπους και κρατώντας άλλους 200 περίπου ομήρους, η Ουάσινγκτον χρησιμοποιεί τις βρετανικές βάσεις στο νησί για τον εφοδιασμό του εβραϊκού κράτους, γεγονός που ώθησε τη Χεζμπολάχ να απειλήσει την Κυπριακή Δημοκρατία.

Στο πλαίσιο αυτό, σύμφωνα με τον Καγκαπτάι, «η Κύπρος διαδραματίζει σημαντικό ρόλο όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες και άλλες δυτικές χώρες πρέπει να απομακρύνουν τους υπηκόους τους από τον Λίβανο. Βέβαια, η απειλή της Χεζμπολάχ για την Κύπρο ενίσχυσε την αντίληψη στην Ουάσιγκτον ότι η Κύπρος χρειάζεται τη δημόσια στήριξη των ΗΠΑ και αυτό εξηγεί τις δευτερεύουσες αιτίες για τις πρόσφατες αλλαγές στην πολιτική των ΗΠΑ έναντι της Κύπρου».

Ο κ. Τζιάρρας είπε ότι η πρόσφατη συμφωνία ΗΠΑ-Κύπρου καλύπτει την εκπαίδευση, την ανταλλαγή πληροφοριών και την προμήθεια όπλων, αλλά δεν περιλαμβάνει ρήτρα αμοιβαίας άμυνας, όπως το άρθρο 5 του ΝΑΤΟ, το οποίο επιβάλλει σε όλους τους συμμάχους να προχωρήσουν σε πόλεμο αν ένας από αυτούς δεχθεί επίθεση. «Η αντίληψη ότι αυτή η συμφωνία στοχεύει την Τουρκία είναι αποσυνδεδεμένη από την πραγματικότητα, ειδικά από τη στιγμή που η Τουρκία απολαμβάνει μια πολύ στενότερη και στρατηγική σχέση με τις ΗΠΑ στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ και πέραν αυτού. Η σχέση ΗΠΑ-Κύπρου δεν είναι καν κοντά σε κάτι τέτοιο», είπε.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες μετέφεραν πρόσφατα αυτό το μήνυμα στο τουρκικό κοινό. Ο Μάικλ Γκόλντμαν, αναπληρωτής επικεφαλής της αποστολής στην πρεσβεία των ΗΠΑ στην Άγκυρα, δήλωσε πρόσφατα στην τουρκική εφημερίδα Milliyet Didem Ozel Tumer ότι η συμφωνία αμυντικής συνεργασίας ΗΠΑ-Κύπρου «δεν στοχεύει σε κανένα τρίτο μέρος», προσθέτοντας ότι τόσο η Τουρκία όσο και οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ.

Οι επιλογές της Τουρκίας

Στο πλαίσιο αυτό, η Τουρκία έχει τρεις επιλογές: Πρώτον, να εργαστεί για την επίλυση των διαφορών της με την Ελλάδα, όχι μόνο για την Κύπρο, αλλά και για τις μαξιμαλιστικές ελληνικές και τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο όσον αφορά τα χωρικά ύδατα, τον εναέριο χώρο και τις ΑΟΖ.

Για παράδειγμα, αντικρούοντας την αξίωση της Ελλάδας για εκτεταμένη ΑΟΖ μέχρι την Κύπρο λόγω του ελληνικού νησιού Καστελόριζο στα ανοικτά των ακτών της νότιας Τουρκίας, η Άγκυρα θα μπορούσε να σηματοδοτήσει την προθυμία της να τροποποιήσει τις δικές της αξιώσεις ΑΟΖ γύρω από τα μεγάλα ελληνικά νησιά, όπως η Ρόδος και η Κρήτη.

Η Τουρκία διαθέτει ένα άλλο ατού, ιδίως στον τομέα της ενέργειας – υπέγραψε δεκαετή συμφωνία με τη Shell για την προμήθεια 4 δισ. κυβικών μέτρων φυσικού αερίου από το 2027, ενώ βρίσκεται σε συνομιλίες με τον αμερικανικό κολοσσό Exxon για παρόμοια συμφωνία. Στο ίδιο πνεύμα, η Τουρκία θα πρέπει να συνεχίσει την προσέγγισή της με την Αίγυπτο και να συνάψει συμφωνίες ΑΟΖ και LNG.

Δεύτερον, η Τουρκία θα μπορούσε να καταστρώσει σενάρια «χειρότερης περίπτωσης» εάν η πρώτη προσέγγιση αποτύχει. Το περασμένο καλοκαίρι, η Κύπρος ανακοίνωσε ότι θα κατασκευάσει μια κοινή ναυτική βάση με την Ελλάδα στο χωριό Μαρί στη νότια ακτή της. Εάν αυτό το σχέδιο υλοποιηθεί και προσκαλέσει μια μόνιμη ευρωπαϊκή ή/και αμερικανική ναυτική παρουσία στο νησί, η Τουρκία θα πρέπει να είναι έτοιμη να υποστηρίξει τους ισχυρισμούς της για την υπεράσπιση των Τουρκοκυπρίων και των δικών της συμφερόντων στη Μεσόγειο, αναπτύσσοντας τις δικές της ναυτικές εγκαταστάσεις στην ΤΔΒΚ για το αναπτυσσόμενο ναυτικό της.

Μια τρίτη και μεσοβέζικη προσέγγιση θα ήταν να διαχωρίσουμε την Ελλάδα και την Κύπρο από τις διμερείς σχέσεις Τουρκίας-ΗΠΑ και να επικεντρωθούμε σε τομείς στους οποίους η Άγκυρα και η Ουάσιγκτον συμφωνούν. Τα τελευταία δύο χρόνια, η τουρκική και η αμερικανική πλευρά ήταν αξιοσημείωτα καλές στο να παραμερίσουν τις διαφορές τους σχετικά με τη Συρία, το ισραηλινο-παλαιστινιακό ζήτημα, τη Ρωσία και το Ιράν, και δεν υπάρχει κανένας λόγος για τον οποίο η Άγκυρα και η Ουάσινγκτον δεν μπορούν να διατηρήσουν την πορεία τους.

Πηγή: Al Monitor

https://www.militaire.gr/i-amyntiki-symfonia-ipa-kyproy-anisychei-tin-toyrkia-gia-tin-paroysia-tis-stin-anatoliki-mesogeio/

Μητσοτάκης-Ερντογάν συνάντηση 6η με την Τουρκία να έχει αρπάξει ήδη τον πλούτο του Αιγαίου! Δημ.Διακομιχάλης

Από
pcuser
-
1

Σε λίγες ώρες ο κ.Μητσοτάκης θα συναντήσει στη Νέα Υόρκη τον κ.Ερντογάν. Τόπος συνάντησης το «Σπίτι της Τουρκίας», στη Νέα Υόρκη. Είναι η έκτη συνάντηση σε ένα χρόνο και οι Έλληνες πολίτες γνωρίζουν ελάχιστα για να μην πούμε τίποτα ,απ΄ όσα συζητά ο Έλληνας πρωθυπουργός με τον Τούρκο πρόεδρο.

Το πιο ανησυχητικό είναι πως την ίδια στιγμή πολλά έχουν αλλάξει εις βάρος μας στο Αιγαίο. Θα πρέπει κάποιος να είναι τυφλός ή κομματικά φανατισμένος για να μην μπορεί να δει ότι το καθεστώς του Αιγαίου έχει αλλάξει σε κάποια πολύ σημαντικά ζητήματα, που επηρεάζουν δυσμενώς την χώρα και σε οικονομικό επίπεδο.

Η Τουρκία απειλεί στρατιωτικά την Ελλάδα, αλλά ήδη την έχει «κατασκτήσει» σε τομείς της οικονομίας. Ένας απ΄ αυτούς είναι η αλιεία που αποτελούσε πλούτο χειροπιαστό για την χώρα. Διαβάστε το άρθρο του Δημήτρη Διακομιχάλη , τέως δημάρχου Καλύμνου. Θα καταλάβετε ,γιατί υποστηρίζουμε ότι στο Αιγαίο πολλά έχουν αλλάξει.     

Κύριε Πρωθυπουργέ όχι άλλη ανοχή στην εισβολή των Τούρκικων μηχανοτρατών στα χωρικά μας ύδατα.

Κάθε φορά που κάνει κάποια δήλωση ο Ερντογάν σε βάρος των Εθνικών μας συμφερόντων, στην Ελλάδα αρχίζουν οι αναλύσεις για το που το πάει ο Πρόεδρος της Τουρκίας.

Τα πράγματα είναι απλά!!

Ο Πρόεδρος της Τουρκίας ως μέγας Ισλαμιστής πιστός στον Εθνικό όρκο της χώρας του, κάνει τα πάντα για να ανατρέψει το καθεστώς στο Αιγαίο, την Ανατολική Μεσόγειο και να τουρκοποιήσει όλη την Κύπρο με την επιχειρούμενη λύση των δύο κρατών στο νησί.

Το Αιγαίο, η Ανατολική Μεσόγειος και το Κυπριακό είναι μέρος του καμβά που από το 1974 μέχρι σήμερα έχουν υφάνει οι Τούρκοι διαμορφώνοντας συνθήκες ενός ακήρυχτου πολέμου μεταξύ Ελλάδας- Τουρκίας.

Η παράνομη εισβολή και κατοχή του 38% του Κυπριακού εδάφους από την Τουρκία από το 1974 μέχρι σήμερα, η αιτία πολέμου από το 1985 εάν η Ελλάδα επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ν.μ, η αμφισβήτηση του εναέριου χώρου από τα 10 ν.μ στα 6 ν.μ., η έρευνα και Διάσωση ανατολικά του 25ου Μεσημβρινού στο Αιγαίο, τα Ίμια, η αμφισβήτηση της Ελληνικότητας 150 νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, όταν η Τουρκία έχει αναπτύξει την στρατιά του Αιγαίου με εκατοντάδες αποβατικά σκάφη, η Γαλάζια πατρίδα, το παράνομο Τουρκολιβυκό Μνημόνιο η δήθεν ύπαρξη Τουρκικής μειονότητας στη Δυτική Θράκη, οι παράνομες διαχρονικά ΝΑΥΤΕΧ και ΝΟΤΑΜ και τα γεγονότα στη ΚΑΣΟ, συνθέτουν ολοκληρωμένα τον καμβά του ακήρυχτου Ελληνο- Τουρκικού πολέμου.

Συνηθίσαμε να μιλάμε για Ελληνο-Τουρκικές διαφορές και προσωπικά δεν κατάλαβα γιατί χρησιμοποιούμε αυτόν τον όρο, αφού εμείς δεν διεκδικούμε τίποτα από την Τουρκία , ενώ αυτή είναι που διεκδικεί τα πάντα από τη χώρα μας.

Σε κάθε περίπτωση για να μην εξανίσταται το πολιτικό προσωπικό της χώρας μας και τα Μ.Μ.Ε για το τι λέγεται και πράττεται από τους εκάστοτε κυβερνώντες στην γειτονική χώρα, ανεξάρτητα των μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης (Μ.Ο.Ε) επί ΠΑΠΟΥΛΙΑ-ΓΙΛΜΑΖ το 1988, ή από την Διακήρυξη των Αθηνών τον Δεκέμβριο του 1923, καλό είναι να διαβάσουν τον Εθνικό Όρκο των Τούρκων (με τα έξι σημεία του) που ψήφισε το τελευταίο Οθωμανικό Κοινοβούλιο το 1920 και θα κατανοήσουν άπαντες πως πορεύεται η σημερινή Τουρκία, παρά τη Συνθήκη της Λωζάνης του 1923 που υποτίθεται ότι κατάργησε τον Εθνικό όρκο των Τούρκων.

Καλό είναι επίσης οι πολιτικοί μας να διαβάσουν και το βιβλίο με τίτλο << Το Στρατηγικό Βάθος >> του πρώην Πρωθυπουργού Αχμέτ Νταβούτογλου που κινείται στο πνεύμα του Εθνικού Όρκου των Τούρκων , δηλαδή μια νεοθωμανική κοσμοθεωρία.

Αυτός ο αναθεωρητισμός που προβλέπεται στον Εθνικό όρκο των Τούρκων αφορά κυρίως την Ελλάδα και οφείλουμε ως Ελληνισμός (Ελλάδα – Κύπρος ) να εγκαταλείψουμε την νιρβάνα  που μας διακατέχει, το φοβικό σύνδρομο και την πολιτική του κατευνασμού και να χαραχθεί επιτέλους Εθνική Στρατηγική απέναντι στον Τουρκικό Αναθεωρητισμό αν θέλουμε να διατηρήσουμε τα Εθνικά μας σύνορα στη στεριά, τη Θάλασσα και τον αέρα διασφαλίζοντας έτσι τα εθνικά μας συμφέροντα.

Χωρίς την διάθεση να σταθώ στα όσα συνέβησαν τελευταία στη Κάσο με το Ιταλικό σκάφος Levoli Relume και να προσεγγίσω το θέμα με τα όπια στοιχεία διαθέτω, θα σταθώ όμως στο θέμα της σχεδόν καθημερινής εισβολής των Τουρκικών Μηχανοτρατών στα Ελληνικά Χωρικά Ύδατα που ψαρεύοντας φθάνουν σε απόσταση αναπνοής από τις ακτές των νησιών μας, φθάνουν δηλαδή μέχρι και τα 300-400 μέτρα , μια πρακτική που έχει γίνει καθεστώς με ότι αυτό σημαίνει για τα Εθνικά συμφέροντα της χώρας με πολλές παρενέργειες:

1. Μείωση των αλιευτικών αποθεμάτων της χώρας σε βάρος των ψαράδων μας.

2. Ζητήματα βιωσιμότητας του αλιευτικού επαγγέλματος από την Αλεξανδρούπολη μέχρι το Καστελλόριζο.

3. Παραβίαση της Ευρωπαϊκής Νομοθεσίας που προβλέπει από την 1η  Ιουνίου μέχρι την 30η  Σεπτεμβρίου απαγόρευση της αλιείας με μηχανότρατες εντός των χωρικών μας υδάτων, ενώ από την 1η  Οκτωβρίου έως την 31η  Μαΐου επιτρέπεται μεν η αλιεία αλλά σε απόσταση μεγαλύτερη του 1,5 μιλίου από τις ακτές.

4. Ταυτόχρονα οι Τουρκικές μηχανότρατες μιας και η Τουρκία δεν είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στη λογική του τσαμπουκά, ψαρεύουν στα ελληνικά χωρικά ύδατα παράνομα χωρίς να υπολογίζουν κανένα, αφού οι Ελληνικές Αρχές δεν εφαρμόζουν τα προβλεπόμενα από την Ελληνική Νομοθεσία για την παράνομη αλιεία εντός των χωρικών μας υδάτων.

5. Η παραβίαση των χωρικών μας υδάτων από τις τουρκικές μηχανότρατες συνιστούν πραγματική παραβίαση των Εθνικών κυριαρχικών μας δικαιωμάτων στη θάλασσα και εμείς είμαστε απλοί θεατές.

Αυτή η εξέλιξη δεν είναι τυχαία.

Τεράστια ευθύνη στην κατάσταση που έχει διαμορφωθεί βέβαια έχει και η Ε.Ε αναφορικά με την αλιεία στη Μεσόγειο, που οι περιοριστικές της πολιτικές ισχύουν για τις χώρες κράτη μέλη της Ε.Ε και όχι για τις υπόλοιπες χώρες της Μεσογείου. (Τουρκία, Τυνησία, Λιβύη , Αίγυπτο κ.λ.π) με αποτέλεσμα οι Τούρκοι ψαράδες να καννιβαλίζουν τα χωρικά μας ύδατα.

Το μεγάλο πρόβλημα όμως είναι τι κάνουμε εμείς και όχι τι κάνει η Ε.Ε.

Η συμπεριφορά των Τούρκων ψαράδων εντάθηκε από την επομένη, όταν ο Τσίπρας στη Θεσσαλονίκη στη καθιερωμένη συνέντευξη τύπου στα πλαίσια της ΔΕΘ πριν γίνει Πρωθυπουργός, είπε το αλησμόνητο ότι δεν υπάρχουν θαλάσσια σύνορα.

Και όταν με τον Ποινικό Κώδικα (Ν.4619/ 2019) από την 1-7- 2019 χωρίς καμία αιτιολογία, καταργήθηκε το αδίκημα της αλιείας στα χωρικά μας ύδατα όπως προβλεπόταν στο ποινικό κώδικα στο άρθρο 401 από το 1951, έκτοτε οι Τούρκοι έβαλαν σε εφαρμογή με εντολή Ερντογάν το σχέδιο τους να αλωνίζουν στο Αιγαίο.

Δυστυχώς αυτή η κατάσταση της εισβολής στα Ελληνικά χωρικά ύδατα των Τούρκων ψαράδων συνεχίζεται με αμείωτη ένταση από την Αλεξανδρούπολη μέχρι το Καστελόριζο, φθάνοντας μάλιστα στο σημείο να εμφανίζονται μαζί πέντε και δέκα μηχανότρατες και να φτάνουν σε απόσταση βολής από τις ακτές των νησιών μας , ορατές με γυμνό μάτι, Δεν προσπερνώ τις πρόσφατες καταγγελίες του Προέδρου των ψαράδων της Λέρου ότι πέντε μηχανότρατες ήταν έξω από το Λιμάνι της Αγίας Μαρίνας , γιατί αυτή η εξέλιξη είναι άκρως επικίνδυνη και θλιβερή και δεν αξίζει στην ιστορία μας.

Επιτέλους η Ελληνική πολιτεία οφείλει να μην ανεχθεί άλλο αυτή τη σκληρή πραγματικότητα, τόσον για τη φύλαξη των θαλάσσιων συνόρων, όσον και για την προστασία των ψαράδων μας και των αλιευτικών αποθεμάτων μας.

Οι δυνατότητες υπάρχουν στην ελληνική ακτοφυλακή!!

Αυτό όμως για να γίνει πρέπει να υπάρξουν ξεκάθαρες οδηγίες από την πολιτική ηγεσία της χώρας προς την Ελληνική ακτοφυλακή.

Για τους παραβάτες επιτέλους η κυβέρνηση πρέπει να εφαρμόσει αυστηρά την ισχύουσα νομοθεσία που ψήφισε η ίδια (Ν.4855/2021, άρθρο 97 παρ. 1 ΦΕΚ Α, 215/12-11-2021) και θεσπίστηκε εκ νέου το αδίκημα της παράνομης αλιείας στην αιγιαλίτιδα ζώνη για να σταματήσει η παραβίαση των χωρικών μας υδάτων από αλιευτικά σκάφη ξένων χωρών.

Το νέο αυτό θεσμικό πλαίσιο προβλέπει ποινές από 10 ημέρες έως 5 χρόνια.  Επίσης προσαρμόστηκε και επανενεργοποιήθηκε το άρθρο 33 του Αλιευτικού Κώδικα (Ν.Δ.420/1970) ώστε οι ποινές να εκτελούνται σε βάρος όλων των μελών του πληρώματος του σκάφους που θα ελλιμενιστεί σε οποιοδήποτε ελληνικό λιμάνι.

Όμως το αμείλικτο ερώτημα είναι:

Γιατί η Τούρκοι ψαράδες είναι τόσο προκλητικοί και παραβιάζουν τα χωρικά μας ύδατα, πού είναι μόλις 6 ν.μ. και μάλιστα με τα ΑΙS ανοιχτά;

Η απάντηση δυστυχώς είναι εύκολη.

Οι Τούρκοι ψαράδες υλοποιούν εντολές της Τουρκικής πολιτικής ηγεσίας η οποία αμφισβητεί συλλύβδην το status στο Αιγαίο ( Γαλάζια Πατρίδα, τουρκολιβικό μνημόνιο κ.λ.π), όπως αυτό καθορίστηκε από τις Διεθνείς Συνθήκες και Συμβάσεις (Συνθήκη της Λωζάνης, Ιταλοτουρκική Συμφωνία του 1932 για χαράξει στον θαλασσίων συνόρων μεταξύ Ιταλίας και Τουρκίας, την Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων κ.λ.π) και που δεν ευνοούν τον Τουρκικό επεκτατισμό.

Δεν έχω περιέργεια τι θα συμβεί αν ένα Ελληνικό ψαράδικο παραβιάσει τα χωρικά ύδατα της Τουρκίας . Αμέσως θα τον συλλάβουν. Από εκεί και πέρα ένας θεός ξέρει τι θα γίνει.

Γι’ αυτό επιτέλους  η Ελληνική πολιτεία ας αποφασίσει ότι θέλει να προστατεύσει τους Έλληνες ψαράδες και να διασφαλίσει τα εθνικά μας συμφέροντα, εκτός και εάν στη Διακήρυξη των Αθηνών του Δεκεμβρίου του 2023 έχει προβλεφθεί να μην ελέγχονται οι Τούρκοι ψαράδες που καννιβαλίζουν στη κυριολεξία τα χωρικά μας ύδατα , προκειμένου να μην έχουμε εντάσεις με τους Τούρκους .

Κύριε Πρωθυπουργέ , η παράνομη εισβολή των τουρκικών μηχανοτρατών στην αιγιαλίτιδα ζώνη των νησιών μας από την Σαμοθράκη , τη Ζουράφα μέχρι το Καστελόριζο είναι ένα τεράστιο Εθνικό θέμα, ιδιαίτερα επικίνδυνο.

Επιτέλους δώστε καθαρές εντολές ώστε να διασφαλιστούν τα Εθνικά μας συμφέροντα και τα συμφέροντα των υπερήφανων ψαράδων μας. Να μην ξεχνάμε κύριε Πρωθυπουργέ ότι οι ψαράδες μας είναι οι φύλακες των θαλάσσιων συνόρων μας σε όλο το μήκος των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου δώδεκα μήνες το χρόνο από τη Ζουράφα μέχρι το Καστελόριζο, δύο ελληνικά νησιά με τεράστια γεωπολιτική και γεωστρατηγική αξία για την χώρα μας. Γι’ αυτό οι υποστηρικτές της πολιτικής του κατευνασμού και της άρον άρον αποδοχής των Τουρκικών απαιτήσεων στο Αιγαίο, στο Κυπριακό και στη Ανατολική Μεσόγειο, επειδή είναι βέβαιο ότι δεν ασχολούνται με τους ψαράδες μας και τον αγώνα τους στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και ιδιαίτερα στο Καστελόριζο, ελπίζω να μην αισθάνονται υπερήφανοι για την επίθεση που δέχθηκε ο Έλληνας Υπουργός Εθνικής Άμυνας κύριος Νίκος Δένδιας από τον εκπρόσωπο του ΑΚΡ Ομέρ Τσελίκ που έφτασε στο σημείο να αποκαλέσει τον κύριο Δένδια προβοκάτορα επειδή τις τελευταίες ημέρες επισκέφθηκε το Καστελόριζο.

https://www.militaire.gr/mitsotakis-erntogan-synantisi-6i-se-ena-chrono-me-tin-toyrkia-na-echei-arpaxei-idi-ton-ployto-toy-aigaioy-dim-diakomichalis/

Ακτινογραφία της νέας Κομισιόν υπό το φως της Έκθεσης Ντράγκι-Νότης Μαριάς

Από
pcuser
-
0

Νότης Μαριάς

Ανακοινώθηκε μετά βαΐων και κλάδων στις 18 Σεπτεμβρίου 2024 η σύνθεση της νέας Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Κομισιόν) από την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, η οποία ως γνωστόν στις 18 Ιουλίου 2024 έλαβε «ψήφο εμπιστοσύνης» από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τη θέση της Προέδρου της Κομισιόν για πενταετή θητεία από 1/1/2025. Ψηφίστηκε δε ως Πρόεδρος της Κομισιόν με την σημαντική πλειοψηφία των 401 ευρωβουλευτών που ψήφισαν υπέρ της έναντι 284 κατά (www.capital.gr 18/7/2024). Πολιτικά την υποψηφιότητα φον ντερ Λάιεν υποστήριξαν ανοικτά το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (ΕΛΚ), οι Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές (S&D), οι Φιλελεύθεροι και οι Πράσινοι.

Από την σχετική επιστολή της φον ντερ Λάιεν  προς τους επιλεγέντες νέους επιτρόπους έγιναν γνωστές όχι μόνο οι αντίστοιχες  αρμοδιότητές τους αλλά και το πολιτικό πλαίσιο μέσα στο οποίο πρέπει να δράσουν.

Μάλιστα στη συνάντηση με την Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και τους Προέδρους των Πολιτικών Ομάδων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που έγινε στις  17 Σεπτεμβρίου 2024 στο Στρασβούργο προκειμένου η φον ντερ Λάιεν να τους ενημερώσει για τη σύνθεση της νέας Κομισιόν, η ίδια έκανε σπονδές στην Έκθεση Ντράγκι ως κατευθυντήρια γραμμή για την ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας της ΕΕ (https://ec.europa.eu/commission 17/9/2024).

Βεβαίως η ανάθεση των σχετικών χαρτοφυλακίων στην Κομισιόν έχει άμεση σχέση τόσο με τις χώρες προέλευσης των επιτρόπων όσο και με την κομματική τους τοποθέτηση.

Και όλα αυτά παρότι υποτίθεται ότι σύμφωνα με το άρθρο 17 της Συνθήκης για την ΕΕ «τα μέλη της Επιτροπής επιλέγονται ……μεταξύ προσωπικοτήτων που παρέχουν πλήρη εχέγγυα ανεξαρτησίας».

Έτσι 14 από τους 27 επιτρόπους προέρχονται από το ΕΛΚ, 7 από τους Σοσιαλιστές, 5 από τους Φιλελεύθερους και ένας από το Κόμμα των Ευρωπαίων Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών στο οποίο προεδρεύει η Μελόνι (www.politico.eu 17/9/2024).

Οπότε βέβαια τίθεται το ερώτημα τι είδους ανεξαρτησία θα έχουν οι επίτροποι κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους αφού έχουν άμεση κομματική εμπλοκή τόσο στα εθνικά τους πολιτικά κόμματα όσο και στα διεθνικά/υπερεθνικά πολιτικά κόμματα στα οποία ανήκουν όπως είναι το ΕΛΚ, το Κόμμα των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών (ΚΕΣ), η Συμμαχία των Φιλελευθέρων και Δημοκρατών (ALDE) και το ECR.

Πως θα τηρήσουν άραγε την υποχρέωση τους που απορρέει από το άρθρο 17 της Συνθήκης ΕΕ σύμφωνα με το οποίο «τα μέλη της Επιτροπής δεν επιζητούν ούτε δέχονται υποδείξεις από κυβερνήσεις, θεσμικά όργανα, λοιπά όργανα ή οργανισμούς», την ώρα που προτάθηκαν και επελέγησαν από τις κυβερνήσεις τους και την φον ντερ Λάιεν με πρώτιστο κριτήριο την κομματική τους ταυτότητα;

Το μεγάλο παζάρι για τα χαρτοφυλάκια ανάμεσα στους ηγέτες της ΕΕ και στα συστημικά  διεθνικά/υπερεθνικά πολιτικά κόμματα που έδωσαν ψήφο εμπιστοσύνης μέσω των Πολιτικών τους Ομάδων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στην φον ντερ Λάιεν  δεν ήταν και τόσο εύκολο.

Η νέα Κομισιόν έχει έξι εκτελεστικούς αντιπροέδρους, δύο Σοσιαλιστές την Ισπανίδα Teresa Ribera και τη Ρουμάνα Roxana Minzatu, δύο Φιλελεύθερους τον πρώην υπουργό εξωτερικών της Γαλλίας Stéphane Séjourné και την πρώην πρωθυπουργό της Εσθονίας Kaja Kallas, έναν από το ECR της Μελόνι η οποία άλλωστε έκανε αποχή στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στην ψηφοφορία για την εκλογή της φον ντερ Λάιεν και έναν από το ΕΛΚ, την Φινλανδή πρώην ευρωβουλευτή Henna Virkkunen. Όμως το ΕΛΚ δεν είναι ριγμένο καθώς πήρε τη θέση της Προέδρου της Κομισιόν αφού η  φον ντερ Λάιεν είναι σαρξ εκ της σαρκός του ΕΛΚ και της γερμανικής χριστιανοδημοκρατίας.

Σε επίπεδο κρατών πέντε από τα επτά μεγαλύτερα κράτη πήραν τη θέση της Προέδρου και τις τέσσερις από τις έξι αντιπροεδρίες της Κομισιόν. Η Γερμανία τη θέση της Προέδρου της Κομισιόν και η Γαλλία, η Ιταλία, η Ισπανία, και η Ρουμανία τις θέσεις εκτελεστικών αντιπροέδρων.

Θέση εκτελεστικού αντιπροέδρου πήρε η Φινλανδία, χώρα μεσαίου μεγέθους και από τις μικρές χώρες η Εσθονία τη θέση του ύπατου εκπροσώπου της ΕΕ σε θέματα εξωτερικής πολιτικής.

Το νέο χαρτοφυλάκιο της Άμυνας και του διαστήματος ανέλαβε ο Andrius Kubilius ο οποίος διετέλεσε στο παρελθόν δύο φορές πρωθυπουργός της Λιθουανίας, μιας και το Βίλνιους όχι μόνο βρίσκεται σε κόντρα με τη Ρωσία αλλά ταυτόχρονα οι διπλωματικές του σχέσεις με την Κίνα βρίσκονται στο ναδίρ λόγω Ταϊβάν.

Η Πολωνία μετά την ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον πρώην Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τούσκ επανήλθε στην στοργική αγκαλιά του ιερατείου των Βρυξελλών και πήρε «το ταμείο του μαγαζιού», δηλαδή το χαρτοφυλάκιο του Προϋπολογισμού της ΕΕ με τον Piotr Srafin ο οποίος διατέλεσε πρέσβης της Πολωνίας στην ΕΕ και επικεφαλής του ιδιαίτερου γραφείου του Τούσκ κατά την Προεδρία του στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο το διάστημα 2014-2019.

Στο πεδίο της οικονομίας ο νυν αντιπρόεδρος της Κομισιόν και  πρώην Πρωθυπουργός της Λετονίας το διάστημα 2009-2014, ο οποίος μάλιστα εφάρμοσε τη σκληρή μνημονιακή πολιτική του ΔΝΤ στη χώρα του, Βάλντις Ντομπρόφσκις αναλαμβάνει το χαρτοφυλάκιο της «οικονομίας και της παραγωγικότητας» και  ως εκ τούτου θα έχει την εποπτεία της εφαρμογής των σκληρών όρων του Συμφώνου Σταθερότητας και του  ευρωπαϊκού εξαμήνου. Ταυτόχρονα θα είναι αρμόδιος και για την εφαρμογή των εξαιρέσεων που προβλέπει το Σύμφωνο Σταθερότητας για τους πολεμικούς εξοπλισμούς των κρατών μελών της ευρωζώνης που πλέον δεν θα μετρούν στους δείκτες για το έλλειμμα και το χρέος.

Την επιτήρηση του υπερμνημονίου του Ταμείου Ανάκαμψης και της εκταμίευσης των επιχορηγήσεων και των δανείων προς τους ευρωπαϊκούς επιχειρηματικούς ομίλους καθώς και το Ταμείο Συνοχής αναλαμβάνει ως εκτελεστικός αντιπρόεδρος ο πρώην αναπληρωτής υπουργός εξωτερικών της Ιταλίας  και στενός συνεργάτης της Μελόνι Raffaele Fitto.

Σε σχέση με την εφαρμογή της Έκθεσης Ντράγκι που αναζητά  800 δισ. ευρώ ετησίως, τα γαλλο-ισπανικά οικονομικά συμφέροντα αναμένεται να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο. Έτσι τη συγκρότηση μιας ευρωπαϊκής βιομηχανικής πολιτικής με έντονο κρατικό παρεμβατισμό και μαζικές ευρωπαϊκές επιχορηγήσεις δωρεάν κονδυλίων αλλά και φτηνών δανείων στους ευρωπαϊκούς επιχειρηματικούς ομίλους ανέλαβε να εφαρμόσει ως εκτελεστικός αντιπρόεδρος, ο πρώην υπουργός εξωτερικών της Γαλλίας Stéphane Séjourné στενός συνεργάτης του Μακρόν.

Από την άλλη το χαρτοφυλάκιο για την πράσινη μετάβαση και για τη δημιουργία πανευρωπαϊκών μονοπωλίων μέσω συγχωνεύσεων των διαφόρων «εθνικών πρωταθλητών» ανέλαβε η πρώην τρίτη αντιπρόεδρος της ισπανικής κυβέρνησης και στενή συνεργάτης του σοσιαλιστή Πέδρο Σάντσεθ, Teresa Ribera με εντολή από την φον ντερ Λάιεν να αλλάξει η πολιτική ανταγωνισμού εντός της ΕΕ προκειμένου μέσα από τη χαλάρωση της εφαρμογής των σχετικών κανόνων περί «προστασίας του ανταγωνισμού και απαγόρευσης των κρατικών ενισχύσεων» να διευκολυνθούν έτι περαιτέρω οι συγχωνεύσεις επιχειρήσεων για τη δημιουργία ευρωπαϊκών υπερμονοπωλίων που θα ανταγωνιστούν σε μέγεθος και κεφάλαια τα αμερικανικά και κινεζικά μονοπώλια.

Έτσι στη σχετική της επιστολή προς την Ribera η φον ντερ Λάιεν αφού πρώτα αναφέρεται στην Έκθεση Ντράγκι στη συνέχεια επισημαίνει επί λέξει ότι απαιτείται «μια νέα προσέγγιση στην πολιτική ανταγωνισμού, μια προσέγγιση που υποστηρίζει περισσότερο τις εταιρείες προκειμένου να ανέβουν κλίμακα  στις παγκόσμιες αγορές» (https://commission.europa.eu 17/9/2024).

Η συνέχεια επί της οθόνης στη σχετική συνέντευξη που έδωσα στο Μilitaire News  (https://www.youtube.com/watch?v=d2R2WbsUmfE).

 Καθηγητής Θεσμών της ΕΕ στο Πανεπιστήμιο Κρήτης ,πρώην ευρωβουλευτής

[email protected]

https://www.militaire.gr/aktinografia-tis-neas-komision-ypo-to-fos-tis-ekthesis-ntragki-notis-marias/

Σαλμάς: «Ο Μητσοτάκης έχει ιδιοκτησιακή αντίληψη της παράταξης» – Ο διάλογος με τον πρωθυπουργό

Από
pcuser
-
3

«Η χημεία μου με τον Μητσοτάκη ‘έσπασε’ όταν τον είδα χαμογελαστό στην τηλεόραση να υποδεικνύει στους βουλευτές αποχή από το νομοσχέδιο για τα ομόφυλα ζευγάρια», είπε ο Μάριος Σαλμάς.

Για τα αίτια της διαγραφής του, τον διάλογο που είχε με τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τους διαγωνισμούς για τα κυλικεία μίλησε ο Μάριος Σαλμάς μία μέρα μετά τη διαγραφή του, τονίζοντας εκ νέου πως δεν πρόκειται να παραδώσει την έδρα του.

«Κανένας δεν γνωρίζει, ούτε η Επιτροπή Δεοντολογίας που με κάλεσε να δώσω εξηγήσεις. Γι’ αυτό κράτησε μόνο 48 δευτερόλεπτα», είπε στον ΑΝΤ1 για τους λόγους διαγραφής του και περιγράφοντας τον διάλογο με τον Γιάννη Τραγάκη, είπε ότι έφυγε από μέσα με ένα χαρτί που έκανε λόγο για «αντικοινοβουλευτική συμπεριφορά».

«Στην περίπτωσή μου διαγράφηκα για τις απόψεις μου», υποστήριξε ο Μάριος Σαλμάς, τονίζοντας πως, «το άρθρο 60 αναφέρει πως: ο βουλευτής έχει απεριόριστη ελευθερία λόγου και κρίσης».

Ο ανεξάρτητος πλέον βουλευτής, «βλέπει» ως λόγο για τη διαγραφή του διάλογο που είχε με τον Πρωθυπουργό κατά τη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής μετά τις ευρωεκλογές.

«25 χρόνια δεν έδωσα μία αφορμή, δεν έφερα στην παράταξή μου αντίρρηση σε ένα νομοσχέδιο. Ούτε τώρα έδωσα αφορμή για να συμβεί αυτό. Απλά μετά τη συνεδρίαση της ΚΟ για να μεριμνήσουμε γιατί ο κόσμος μας γύρισε την πλάτη στις ευρωεκλογές είπα την προσωπική μου άποψη είναι ότι είναι μία αναστρέψιμη μπροστά στον Πρωθυπουργό», είπε σχετικά και σχολίασε: «Όλοι υπηρετούμε την παράταξη. Όποιος έχει ιδιοκτησιακή αντίληψη της παράταξης, κάνει λάθος» και επικαλέστηκε διάλογο με τα παιδιά του που τον ρώτησαν: «Γιατί ο γιος του πρωθυπουργού ανακοίνωσε από την Αμερική;», για να απαντήσει: «Είναι λάθος να πιστεύεις ότι σου ανήκει ο κόσμος που εμπιστεύεσαι. Εμείς υπηρετούμε τον κόσμο».

Ερωτηθείς για το πολιτικό του μέλλον, σημείωσε: «Ποιος νοιάζεται τι θα κάνω εγώ; Ο κόσμος έχει τα προβλήματά μου. Οι ιδέες που εκφράζει ο κάθε Σαλμάς πού θα βρουν στέγη κι αν υπάρχει ανάγκη να εκφραστούν».

«Τόσο καιρό είχα την άποψη πως μπορώ να πείσω τον πρωθυπουργό να στρίψει το καράβι και να ακούσει τα θέματα των πολλών, τότε θα πάω σπίτι μου. Θα έχω επιτελέσει τον σκοπό μου», συμπλήρωσε.

Ξεκαθάρισε πως δεν θα παραδώσει την έδρα του, λέγοντας σχετικά πως, «η έδρα είναι εντολή των πολιτών. Οι πολίτες είπαν ότι θέλω να εκφράζω τις ιδέες τους. Για να έχω άποψη, πέρασα από έντεκα εκλογικές αναμετρήσεις. Η απόφαση να βρεθώ εκτός κόμματος και ΚΟ δεν μου δίνει το δικαίωμα να παραιτηθώ από την έδρα μου».

Ο διάλογος με τον Πρωθυπουργό

Ο Μάριος Σαλμάς αποδίδει τη διαγραφή του στον διάλογο που είχε με τον πρωθυπουργό κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ και υποστήριξε πως τον αποκαλύπτει για πρώτη φορά.

«Του είπα: είναι ωραίο να λες ότι πάμε μπροστά, αλλά όταν πας μπροστά, πρέπει να ξέρεις με ποιον πολιτικό μπούσουλα πας. Πχ όταν αποφασίζεις σε ποιους θα δώσεις τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειες, τις έδωσες στους λίγους, όχι στους πολλούς.

Ωραία λέτε να φορολογήσουμε τους ελεύθερους επαγγελματίες, να ελέγξουμε τα υπερκέρδη. Τι σημαίνει υπερκέρδη; Γιατί έγκαιρα δεν πήρες μέτρα να το προλάβεις; Δεν είναι όλα εισαγόμενα.

Δεν μπορώ να δεχτώ μία εταιρεία να παίρνει στην ελάχιστη τιμή όλα τα κυλικεία των αρχαιολογικών χώρων, και η κ. Μενδώνη να λέει ‘δε με νοιάζει η τιμή’, με νοιάζει να είναι καλά τα κυλικεία. Απέρριψε προσφορά με διπλάσια τιμή.

Μου απάντησε: δεν δέχομαι υπονοούμενα ότι υπηρετώ τους λίγους, αν ήμασταν με τους λίγους, δεν θα είχαμε πάρει 41%», είπε ο ανεξάρτητος βουλευτής, ισχυριζόμενος πως, αυτός ήταν ο διάλογος που είχε με τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Σύμφωνα με τον ανεξάρτητο βουλευτή «η αφορμή ήταν ότι είπα σε πρωινή συνέντευξη πριν: διαχρονικά 80 νοσοκομεία δίνουν τα κυλικεία τους, κάθε διοικητής περιγράφει τους όρους. Αυτό δεν πρέπει να τελειώσει σε μια Ελλάδα που ταλαιπωρήθηκε; Είναι δύσκολο να καθίσει ένας υπουργός και να βάλει τους όρους;

Δόθηκαν 8 δισ. συμβάσεων, το 72% ήταν απευθείας αναθέσεις. Δεν μπορούμε για τις ανοιχτές διαδικασίες να δίνουμε φωτογραφικούς διαγωνισμούς και στους υπόλοιπους να δίνονται απευθείας αναθέσεις».

«Δεν προσπαθώ να γίνω ήρωας»

Απαντώντας σε σχόλιο του Παύλου Μαρινάκη είπε πως, «δεν προσπαθώ να γίνω ήρωας».

Και εξήγησε πως, «στις τελευταίες εκλογές περιόδευσα και το τελευταίο χωριό. Σε χωριά που είχαν 6.000 κατοίκους, και τώρα 4.000. Είχαν εφορία, ΕΛΤΑ, ειρηνοδικεία, τράπεζες.

Στο τέλος είδα ότι μέρος αυτής της ανάπτυξης δεν έφτασε στην ύπαιθρο. Πότε μίλησε ο πρωθυπουργός για την επαρχία; Και τότε αποφάσισα να δώσω μάχη για τον κόσμο».

Πότε έσπασε η χημεία με τον Μητσοτάκη

Ο ανεξάρτητος πλέον βουλευτής μίλησε για τη στιγμή που χάλασε η «χημεία» του με τον Πρωθυπουργό. «Η χημεία μου με τον πρωθυπουργό ‘έσπασε’ σε μία στιγμή. Όταν τον είδα χαμογελαστό στην τηλεόραση να υποδεικνύει στους βουλευτές αποχή από το νομοσχέδιο για τα ομόφυλα ζευγάρια. Δεν απάντησε ποτέ όταν τον ρώτησα ποιος σου είπε να προτείνεις αποχή;».

Σχολιάζοντας τις φήμες που θέλουν τον Πρωθυπουργό να βγαίνει για ποτό με τους βουλευτές μετά την επιστροφή του από τη Νέα Υόρκη. «Οι βουλευτές δεν θέλουν μασάζ, η εντολή του λαού θέλει να διορθώσεις τα κακώς κείμενα», σχολίασε.

Και είπε πως, «η ΝΔ είναι ένας πολιτικός φορέας που έχει αξίες και ιδέες του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Το κόμμα έχει ζήσει πολλούς αρχηγούς και προέδρους. Γιατί δεν είμαι μόνο εγώ που μίλησα για τον σημερινό πρωθυπουργό, είναι και δύο πρώην πρωθυπουργοί που μίλησαν δημόσια.

Όπως είπε κι ο Καραμανλής: όταν νομίζεις πως εσύ έχεις δίκιο κι όλοι οι άλλοι άδικο, μάλλον κάνεις λάθος».

Και συμπλήρωσε πως, του λέει ο κόσμος «αυτή η ανάπτυξη δεν έφτασε σε μας».

«Είναι ωραίο που όλες οι γαλακτοβιομηχανίες εξαγοράζονται τα funds; Γιατί τα funds δεν επενδύουν, εξαγοράζουν. Χαίρομαι που δεν θα χρειάζεται πια να ψηφίζω λόγω κομματικής πειθαρχίας», κατέληξε.

https://www.ieidiseis.gr/politiki/262957/salmas-o-mitsotakis-exei-idioktisiaki-antilipsi-tis-parataksis-o-dialogos-me-ton-prothypourgo

Κ. Κυριακόπουλος: ΚΡΙΣΙΜΕΣ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΣΥΝΘΕΤΟΥΝ ΤΗΝ ΝΕΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ 

Από
anixneuseis
-
1
του Κυριάκου Κυριακόπουλου
Το Ισραήλ αποδεικνύεται τεχνικά έτοιμο και με εξαιρετικά καλά επεξεργασμένο τον επιχειρησιακό του σχεδιασμό…
Η Χεζμπολάχ είναι πελαγωμένη και όλα δείχνουν ότι κατά βάσην έχει χάσει τον έλεγχο και των πραγμάτων και του επιχειρησιακού της μηχανισμού…
Το Ιράν, με βάση τις πληροφορίες που διαρρέουν, μπορεί να χρησιμοποιούσε τον μπαμπούλα της Χεζμπολάχ στα επικοινωνιακά σόου των ηγετών του, αλλά δεν φαίνεται να είχε δώσει την έγκρισή του για τον τυχοδιωκτισμό στον οποίο διολίσθησε η ηγεσία της Χεζμπολάχ, στο όνομα της στήριξης της Χαμάς η οποία ουσιαστικά θεωρείται σμπαραλιασμένη…
Από άποψη επιχειρησιακής τακτικής, φαίνεται ότι το Ισραήλ είναι αποφασισμένο και ξεμπερδέψει οριστικά και με τους δύο θυλάκους της τρομοκρατίας στο εγγύς περιβάλλον του και δεν δείχνει διόλου διατεθειμένο να πάρει στα σοβαρά τις νουθεσίες των συμμάχων του. Άλλωστε ο ίδιος ο Νετανιάχου, ΔΕΝ είναι άκαπνος ενώ και ο αδερφός του συνταγματάρχης Γιονατάν, σκοτώθηκε κατά την διάρκεια καταδρομικής επιχείρησης στο αεροδρόμιο Εντεμπε της Ουγκάντας κατά την διάρκεια επιχείρησης σε βάρος αεροπειρατών.
Εν ολίγοις, αυτή είναι η δυναμική απεικόνιση της κατάστασης που υπάρχει αυτήν την στιγμή στην Μέση Ανατολή. Σε αυτό το μοτίβο, θα πρέπει να συμπεριλάβουμε τρεις ακόμη κρίσιμες παραμέτρους…
Η Τουρκία παρακολουθεί μάλλον ανήσυχη τα τεκταινόμενα, με τον πρόεδρό της να αισθάνεται ανήσυχος και εξαιρετικά ανασφαλής παρά τους όποιους λεονταρισμούς, ίσως διότι γνωρίζει πάρα πολύ καλά ότι κάθε πιθανός περιφερειακός τυχοδιωκτισμός του, δεν θα μείνει αναπάντητος από το Ισραήλ, απέναντι στο οποίο θεωρείται τελειωμένος οριστικά και αμετάκλητα.
Το δε Ιράν, φαίνεται ότι αξιοποιεί στο παρασκήνιο αυτήν την περίοδο της έντασης, προκειμένου να απεγκλωβιστεί από την εξαιρετικά δύσκολη θέση στην οποία έχει περιέλθει.
Σε ότι δε αφορά τέλος στην στάση των λοιπόν Αραβικών χωρών, όπως για παράδειγμα στην απόφαση του Ριάντ να παγώσει προσωρινά τις προβλέψεις των συμφωνιών του Αβραάμ για την διευθέτηση των Ισραηλινοσαουδαραβικών σχέσεων, φαίνεται ότι έχουν ως αποδέκτη το εσωτερικό τους ακροατήριο προκειμένου να αποφευχθούν φαινόμενα εσωτερικής αποσταθεροποίησης, ενώ οι πάντες περιμένουν την αποσαφήνιση μιας μη αναστρέψιμης έκβασης των συγκρούσεων, προκειμένου να επανέλθουν στο προηγούμενο status.
Κ.Κ

Τουρκικό ΥΠΕΣ: Το Λιμενικό της Ελλάδας παραβίασε τα χωρικά μας ύδατα – Ο Χρ. Στυλιανίδης υποσχέθηκε ότι δεν θα επαναληφθεί

Από
pcuser
-
2

Επικοινωνία του Τούρκου Υπουργού Εσωτερικών Αλί Γερλίκαγια με τον υπουργός Ναυτιλίας Χρήστο Στυλιανίδη για την καταδίωξη που έκανε το Λιμενικό.

Την έντονη ενόχλησή του εξέφρασε ο υπουργός Εωτερικών της Τουρκίας Αλί Γερλίκαγια προς τον υπουργό Ναυτιλίας Χρ. Στυλιανίδη για την καταδίωξη που είχε κάνει το Λιμενικό τις προηγούμενες ημέρες. Ο Τούρκος ΥΠΕΣ αναφέρθηκε σε παραβίαση των τουρκικών χωρικών υδάτων από τα σκάφη του ελληνικού Λιμενικού Σώματος.

Η ενόχληση από την Τουρκία έρχεται ένα 24ωρο πριν από τη συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν στη Νέα Υόρκη.

Αναλυτικότερα, σε ανακοίνωση που έδωσε σήμερα στη δημοσιότητα, το τουρκικό υπουργείο Εσωτερικών αναφέρεται:

«Σήμερα, κατά τις βραδινές ώρες, ο υπουργός Εσωτερικών κ. Αλί Γερλίκαγια και ο υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής κ. Χρήστος Στυλιανίδης είχαν τηλεφωνική επικοινωνία σχετικά με την παραβίαση των τουρκικών χωρικών υδάτων από ελληνικά σκάφη»

Σύμφωνα με την τουρκική ανακοίνωση, «κατά τη διάρκεια της συνομιλίας, ο υπουργός Γερλίκαγια εξέφρασε την ενόχλησή του για την παραβίαση των τουρκικών χωρικών υδάτων από τα σκάφη του ελληνικού Λιμενικού Σώματος και τόνισε ότι για τη διατήρηση των σχέσεων καλής γειτονίας δεν είναι δυνατόν να γίνουν αποδεκτές τέτοιες παραβιάσεις».

Το τουρκικό υπουργείο Εσωτερικών συνεχίζει, υποστηρίζοντας ότι: «ο υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής της Ελλάδας, Χρήστος Στυλιανίδης, δήλωσε ότι δίνει σημασία στις σχέσεις γειτονίας μεταξύ των δύο χωρών, ότι το περιστατικό δεν είχε καμία πολιτική διάσταση, ότι δεν θα επαναληφθούν οι παραβιάσεις και ότι ξεκίνησε άμεσα έρευνα σχετικά με το περιστατικό και ότι θα ενημερώσει τις τουρκικές αρχές για τις εξελίξεις».

Τι μετέδωσαν τουρκικά ΜΜΕ

Είχαν προηγηθεί τα δημοσιεύματα τουρικών ΜΜΕ σύμφωνα με τα οποία σε τουρκικά ύδατα και συγκεκριμένα στις ακτές του Μπόντρουμ είχε βρεθεί το πρωί της περασμένης Παρασκευής περιπολικό σκάφος του Λιμενικού, κατά τη διάρκεια καταδίωξης ενός ταχύπλοου σκάφους που εμπλέκεται σε διακίνηση μεταναστών.

Όπως μετέδωσαν, το περιστατικό σημειώθηκε στις 11 το πρωί, με το σκάφος του Λιμενικού να φθάνει 50 μέτρα από την ακτή, ενώ ο διακινητής έβγαλε το ταχύπλοο στη στεριά και τράπηκε σε φυγή.

Το συμβάν προκάλεσε την έκπληξη Τούρκων πολιτών στο σημείο, οι οποίοι βιντεοσκόπησαν το σκάφος του Λιμενικού και στη συνέχεια ειδοποίησαν τις τουρκικές Αρχές.

«Με έκπληξη είδα ένα σκάφος της ελληνικής ακτοφυλακής να εισέρχεται στον κόλπο Akçabük. Οταν κοίταξα προσεκτικά, είδα ότι καταδίωκε ένα σκάφος, στη συνέχεια γύρισε ξαφνικά πίσω και έφυγε από τον κόλπο. Πώς τόλμησε αυτό το σκάφος να εισέλθει στα τουρκικά χωρικά ύδατα και να πλησιάσει μέχρι και 100 μέτρα στην ακτή», ανέφερε ο τουριστικός πράκτορας στην Τουρκία.

Ακολούθησε επικοινωνία μεταξύ Τούρκου αξιωματούχου με το υπουργείο Ναυτιλίας και το Λιμενικό Σώμα, κατά την οποία εκφράστηκε ενόχληση και δυσαρέσκεια από την τουρκική πλευρά.

Από την πλευρά του, ο αξιωματικός του Λιμενικού δεσμεύθηκε ότι θα ελεγχθεί με προσοχή το συμβάν και ότι θα δοθεί εντολή στα πληρώματα να είναι ιδιαίτερα προσεκτικά σε αντίστοιχες περιπτώσεις. Για το περιστατικό ενημερώθηκαν επίσης ο αρχηγός του Λιμενικού Σώματος και ο υπουργός Ναυτιλίας, Χρήστος Στυλιανίδης, ενώ έγιναν συστάσεις προς τα Λιμεναρχεία Κω και Σύμης να είναι ιδιαίτερα προσεκτικά από εδώ και στο εξής.

Δείτε το βίντεο:

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/262930/tourkiko-ypes-to-limeniko-tis-elladas-paraviase-tourkika-xorika-ydata-o-xr-stylianidis-yposxethike-oti-den-tha-epanalifthei

Γρηγόρης Γεροτζιάφας: Η «κεντροαριστερά» μας γυρίζει στον μπλερισμό

Από
anixneuseis
-
0

Ως συγκόλληση πολιτικών δυνάμεων (για να φύγει η δεξιά) οδηγεί στην προώθηση του νεοφιλελευθερισμού, δηλώνει στο Dnews. Τι λέει για Κασσελάκη και ΣΥΡΙΖΑ, για ΠΑΣΟΚ, το νέο ρόλο του Αλέξη Τσίπρα- Γιατί έχει καλά λόγια για το ΚΚΕ.

«Η πρόσφατη γαλλική εμπειρία (όπως και η βρετανική και η γερμανική) μας δείχνει ότι η «κεντροαριστερά», ως συγκόλληση πολιτικών δυνάμεων (για να φύγει η δεξιά), οδηγεί στην προώθηση του νεοφιλελευθερισμού. Στο τέλος του «κεντοραριστερού δρόμου» βρίσκεται η νεοφιλελεύθερη καπιταλιστική ανασυγκρότηση, το ακραίο κέντρο και το πολιτικό του συνεχές, η ακροδεξιά και ο φασισμός».

Τα παραπάνω τονίζει ο Γρηγόρης Γεροτζιάφας, σχολιάζοντας τον σχετικό όρο, ενώ εκτιμά ότι χρειάζεται «λαϊκό μέτωπο» για να πάρει την εξουσία, όπως στη Γαλλία. Ασκεί δε ιδιαίτερα σκληρή κριτική σε όσα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στήριξαν για πρόεδρο τον Στέφανο Κασσελάκη, επισημαίνοντας ότι η αποτυχία του εγχειρήματος υπήρξε εξ αρχής βεβαία. Απαντώντας δε γιατί τα λαϊκά στρώματα που δυσαρεστούνται από τις κυβερνήσεις οδεύουν στην ακροδεξιά και όχι στην αριστερά σημειώνει με νόημα: «Αντίθετα (σσ με τη Γαλλία) στην Ελλάδα, η αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ πέτυχε το ιστορικό ρεκόρ να καταρρεύσει απέναντι στην νεοφιλελεύθερη δεξιά. Η δε υπόλοιπη αριστερά εκτός του ΚΚΕ ακολούθησε την ίδια πορεία κατάρρευσης. Υπό αυτό το πρίσμα το ΚΚΕ που έχει έναν σταθερό, συνεκτικό ταξικό πολιτικό λόγο και δίνει συνεπείς αγώνες στο πλευρό της εργατικής τάξης (δείτε το παράδειγμα της ΛΑΡΚΟ) διατηρεί και αυξάνει τις δυνάμεις του στα λαϊκά στρώματα και λειτουργεί ως ανάχωμα στην επέκταση των φασιστών και των ακροδεξιών. Αυτό όμως δεν αρκεί για να αποκτήσει έναν ηγεμονικό ρόλο».

Πρώτα απ΄όλα ήθελα τη γνώμη σας για τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Στέφανο Κασσελάκη, αλλά και τι εκτιμάτε ότι θα γίνει στην εκλογή προέδρου.

Θα σας μιλήσω ως πολίτης με την εμπειρία της γαλλικής διοίκησης όπου για να αναλάβεις μια διευθυντική θέση περνάς 2 χρόνια «εκπαιδευόμενος» (για να μάθεις και να σε μάθουν ώστε να εφαρμόσεις το πρόγραμμά σου). Θα συμφωνήσουμε πιστεύω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, ως κόμμα συνολικά, ήδη από το 2012 – 2014 εντάχθηκε στον αστερισμό των «συστημικών» διαχειριστικών πολιτικών δυνάμεων. Σας θυμίζω ένα συμβολικό γεγονός: τον Σεπτέμβρη του 2014 ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ (ο οποίος είναι θεσμικό όργανο) συμμετείχε στο οικονομικό και πολιτικό φόρουμ του Τσερνόμπιο στην Ιταλία και όχι στην διαδήλωση της Θεσσαλονίκης κατά τα εγκαίνια της Διεθνούς Εκθεσης. Ο ΣΥΡΙΖΑ έκτοτε, λειτούργησε ως θεσμικό κοινοβουλευτικό κόμμα, ανέλαβε κυβερνητικές ευθύνες και διαχειρίστηκε σοβαρά εθνικά και αμυντικά θέματα. Μετά την εκλογική συντριβή του 2023, η πλειοψηφία των καθοδηγητικών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ (τα ίδια στελέχη που άσκησαν κυβερνητικά καθήκοντα), αποφάσισαν να στηρίξουν ως διάδοχο του Αλέξη Τσίπρα έναν άνθρωπο για τον οποίο κανένας στην Ελληνική Κοινοβουλευτική Δημοκρατία δεν γνώριζε τίποτα. Όπως αποδείχθηκε, επέλεξαν να καταστήσουν ως 4ο πολιτειακό παράγοντα, και δυνητικά Πρωθυπουργό, έναν άνθρωπο που ούτε οι ίδιοι γνώριζαν ποιος είναι ! Μιλάμε για ένα θεσμικό κοινοβουλευτικό κόμμα , όχι για μια παρέα. Διέπραξαν δηλαδή, για λόγους εντελώς ευκαιριακούς και με υπολογισμό μικροπολιτικού προσωπικού συμφέροντος (όπως αποδεικνύεται σήμερα), ένα ολέθριο ατόπημα : την προσβολή της κοινοβουλευτικής θεσμικής λειτουργίας του κόμματος. Επειδή δεν θέλω να μιλώ ως « μετά Χριστόν προφήτης », σημειώνω ότι την εκτίμηση αυτή την έγραψα σε ανάρτησή μου στο facebook πέρυσι πριν την εκλογή του κ Κασσελάκη. Φανταστείτε λοιπόν, έναν άνθρωπο που κανένας δεν γνωρίζει και ο ίδιος δεν ξέρει την χώρα και το κόμμα, να συμμετέχει σε σύσκεψη πολιτικών αρχηγών για μία μείζονα εθνική κρίση (που δεν είναι απίθανο σενάριο) ή να ζητά, ως αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, κατ’ ιδίαν ενημέρωση από τον Πρωθυπουργό για εθνικά ζητήματα. Αυτόν τον άνθρωπο επέλεξαν όλοι μαζί όσοι σήμερα τον καθαιρούν. Τα « δεν ήξερα », « έκανα λάθος », «δεν ανέβασε τα ποσοστά όπως υποσχέθηκε» κλπ είναι απόδειξη « ασέβειας » ως προς τους θεσμούς της Ελληνικής Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας. Αυτό πληρώνουν σήμερα. Αυτοί/ες που τον στήριξαν τότε, το έκαναν για δικό τους λογαριασμό και ταυτόχρονα τον καίγανε. Η αποτυχία του εγχειρήματος ήταν εξαρχής βεβαία. Δεν έχει καμία σημασία αν ο κ Κασελάκης είναι καλός επιχειρηματίας, ή νάρκισσος, ή liberal ή εκπαιδευόμενος αριστερός ή ότι άλλο θέλετε. Ισως δεν έχει πλέον σημασία και το ποιος ή ποια θα εκλεγεί στην θέση του Προέδρου. Το σημαντικό είναι ότι αυτό το κόμμα συλλογικά, πέρυσι τέτοιες μέρες, αναίρεσε τον βασικό λόγο ύπαρξης του που είναι η θεσμική κοινοβουλευτική εκπροσώπηση κάποιων κοινωνικών ομάδων και στρωμάτων και η διεκδίκηση της διακυβέρνησης σε ένα πλαίσιο αστικής διαχείρισης. Δυστυχώς σε αυτή την διαδικασία έχουν χάσει την αξιοπιστία τους και σοβαροί κοινοβουλευτικοί παράγοντες του ΣΥΡΙΖΑ όπως ο κ Φάμελος και άλλοι.

Αν μου επιτρέπετε, θέλω να κάνω μια επιπλέον παρατήρηση. Διαβάζω άρθρα που κάνουν έναν παραλληλισμό μεταξύ των επεισοδίων που εξελίσσονται στον ΣΥΡΙΖΑ και των γεγονότων της Τασκένδης το 1955. Νομίζω ότι αυτή η σύγκριση είναι προσβολή της μνήμης των ηρώων που έδωσαν κυριολεκτικά την ζωή τους στην υπόθεση του σοσιαλισμού και είχαν στο μυαλό τους το γενικό σχέδιο για την παγκόσμια επανάσταση σε όποιο από τα δύο στρατόπεδα και αν ανήκαν.

Το ΠΑΣΟΚ μπορεί να αποτελέσει τον άλλο πόλο απέναντι στη ΝΔ; Και αν ναι, με ποιον αρχηγό;

Ας δούμε και πάλι τα δεδομένα χωρίς να κάνουμε αξιολόγηση με βάση το ιδεολογικό μας πρόσημο. Το ΠΑΣΟΚ σήμερα διαθέτει δεσμούς και σχέσεις εκπροσώπησης με την κοινωνία (δήμους, περιφέρειες, συνδικαλιστικές ενώσεις κλπ). Κατά τις περιόδους της βαθιάς κρίσης του ΠΑΣΟΚ, τα στελέχη του επέδειξαν ωριμότητα και απέφυγαν τον κανιβαλισμό και την δημόσια διαπόμπευση. Στην παρούσα εκλογική αναμέτρηση το ΠΑΣΟΚ, σε αντίθεση με τον ΣΥΡΙΖΑ, δείχνει θεσμική συνέπεια ως κόμμα αστικής διαχείρισης, οι υποψήφιοι/ες για την θέση του Προέδρου είναι στελέχη γνωστά τουλάχιστον στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ. Αυτά όμως δεν αρκούν για να διαμορφώσουν «πόλο» απέναντι στην Δεξιά. Διαβάζοντας τις δηλώσεις των υποψηφίων δεν κατάλαβα ποιο είναι το σχέδιό τους. Τι εναλλακτικό σχέδιο προτείνουν απέναντι στην Δεξιά; Εντάξει η Δεξιά είναι κακιά, είναι συνώνυμο της συντήρησης, της διαφθοράς κλπ. Η κυβέρνηση του Μητσοτάκη είναι αποτυχημένη, στήνει απολυταρχικό καθεστώς, και βάλτε όσα αρνητικά επίθετα θέλετε. Αυτό είναι το εύκολο μέρος της συζήτησης. Όπως είναι εύκολο για όσους και όσες τοποθετούνται στην Αριστερά και στην ευρεία προοδευτική παράταξη να εκστομίζουν όμορφες λέξεις για την αναδιανομή του πλούτου, για την τίμια διοίκηση, για τους αγώνες του λαού κλπ.

Αλλά ποιο είναι το σχέδιο ; Πού να πάμε, με ποιους και για ποιους; Πώς θα γίνει η αναδιανομή του πλούτου. Ποιο είναι το όραμα για την Ελλάδα σε 10 χρόνια ; Σε ποια γεωπολιτική συμμαχία και με ποιους όρους θα ενταχθεί η χώρα; Ποιο θα είναι το αναπτυξιακό μοντέλο με βάση τις νέες συνθήκες που διαμορφώνονται από την κλιματική αλλαγή, την ενεργειακή κρίση και τον πόλεμο; Πώς θα διασφαλίζεται και θα θωρακίζεται η κοινοβουλευτική δημοκρατία; Πώς θα εξασφαλισθούν οι δικλίδες ασφαλείας που θα ελέγχουν την συνέπεια και συνάφεια προγραμματικού λόγου και κυβερνητικού έργου; Πώς θα κατοχυρωθεί η εθνική ανεξαρτησία και ακεραιότητα; Πώς θα εξασφαλισθεί η λαϊκή συμμετοχή και ο έλεγχος στην λήψη αποφάσεων; Υπάρχουν κομβικά ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν ώστε ένα κόμμα ή μια παράταξη να δημιουργήσει συνθήκες διαμόρφωσης εναλλακτικού πόλου απέναντι στην Δεξιά. Η απάντηση στα ερωτήματα αυτά δεν είναι μονοσήμαντη ή αποτέλεσμα μόνο εσωτερικών διαβουλεύσεων σε ένα κόμμα. Οπότε θα δούμε…

Ως προς το δεύτερο σκέλος του ερωτήματος δεν μπορώ να τοποθετηθώ επειδή το ερώτημα αφορά στα μέλη του ΠΑΣΟΚ. Ως προς αυτό το θέμα αυτό είμαι της « κλασσικής σχολής ». Η ιδιότητα του μέλους ενός κόμματος είναι μια πολύ σοβαρή επιλογή, συνάδει με δικαιώματα και υποχρεώσεις απέναντι σε ένα σύνολο ανθρώπων που δεν υποκαθίστανται από την καταβολή ενός οποιουδήποτε χρηματικού αντιτίμου για την συμμετοχή σε μια εκλογική διαδικασία.

Αλήθεια ο όρος κεντροαριστερά σας εκφράζει πολιτικά; Μπορεί ο πόλος που θα είναι ο εναλλακτικός στη δεξιά να είναι η κεντροαριστερά; Έχει τύχη;

Αν και δεν είμαι ειδικός στο θέμα, ο όρος « κεντροαριστερά » παραπέμπει στην εποχή του Τόνυ Μπλερ. H γαλλική εκδοχή της κεντροαριστεράς (gauche plurielle) δοκιμάστηκε στην περίοδο 1997 – 2002 κατά την συγκατοίκηση του Προέδρου Chirac (γκωλική δεξιά) και του πρωθυπουργού Jospin (σοσιαλιστικό κόμμα). Η « κεντροαριστερά» ήταν μια εκλογική συνεργασία της γαλλικής αριστεράς (κομμουνιστικό κόμμα, σοσιαλιστικό κόμμα, ριζοσπάστες σοσιαλιστές κλπ) για την κατάκτηση και κατανομή περισσότερων βουλευτικών εδρών χωρίς ενιαίο συνεκτικό πρόγραμμα. Η κυβέρνηση Jospin καθιέρωσε μεν το 35ωρο (χωρίς αύξηση των προσλήψεων), ξεκίνησε δε το μεγάλο κύμα ιδιωτικοποιήσεων. Τα αποτελέσματα ήταν καταστροφικά στο κοινωνικό και οικονομικό πεδίο. Η περίοδος αυτή κατέληξε με τον Le Pen (πατέρα) στον 2ο γύρο των προεδρικών εκλογών και την αριστερά σε περιδίνηση. Αντίστοιχα, στην περίοδο της προεδρίας Hollande και πάλι η gauche plurielle εφαρμόζοντας σοσιαλ-φιλελεύθερο πρόγραμμα έρχεται σε σύγκρουση με τις λαϊκές τάξεις (νόμος αποδιοργάνωσης των εργασιακών δικαιωμάτων) και καταλήγει σε ήττα ενώ έχει ανοίξει τον δρόμο στο ακραίο νεοφιλελεύθερο κέντρο του Μακρον. Στην πραγματικότητα, η πρόσφατη γαλλική εμπειρία (όπως και η βρετανική και η γερμανική) μας δείχνει ότι η «κεντροαριστερά», ως συγκόλληση πολιτικών δυνάμεων (για να φύγει η δεξιά), οδηγεί στην προώθηση του νεοφιλελευθερισμού. Στο τέλος του «κεντοραριστερού δρόμου» βρίσκεται η νεοφιλελεύθερη καπιταλιστική ανασυγκρότηση, το ακραίο κέντρο και το πολιτικό του συνεχές, η ακροδεξιά και ο φασισμός.

Τα λαϊκά στρώματα, πάντως, που δυσαρεστούνται από τις κυβερνήσεις πηγαίνουν στην ακροδεξιά. Γιατί δεν πηγαίνουν στην αριστερά;

Δεν πρέπει να παραβλέψουμε ότι τα λαϊκά στρώματα είναι πολύ ετερογενή. Δεν είναι το ίδιο η εργατική τάξη των μεγάλων βιομηχανικών μονάδων με τους μικρομεσαίους αγρότες. Δεν είναι το ίδιο οι νέοι επιστήμονες που ψάχνουν για δουλειά με τους φτωχούς νέους ανέργους χωρίς πτυχίο. Στις πρόσφατες εκλογές στην Γαλλία τα λαϊκά στρώματα κυρίως των πόλεων καθώς και η νεολαία ψήφισαν για το Νέο Λαϊκό Μέτωπο (48 % στις ηλικίες 18-24 έτη και 38 % στις ηλικίες 25-34 έτη). Τα αντίστοιχα ποσοστά της ακροδεξιάς είναι 33 % και 32 %. Η εικόνα είναι ανεστραμμένη στην επαρχία. Το Νέο Λαϊκό Μέτωπο πήρε υψηλά ποσοστά στους ειδικευμένους και διπλωματούχους εργαζόμενους ενώ η εικόνα είναι ανεστραμμένη υπέρ της ακροδεξιάς στους ανειδίκευτους εργάτες και χαμηλής εκπαίδευσης εργαζόμενους. Δυστυχώς στην Γερμανία οι προχθεσινές εκλογές στο Βραδεμβούργο έδειξαν ότι η ακροδεξιά κυριαρχεί στα λαϊκά στρώματα. Το AfD παίρνει το 46% της ανειδίκευτης εργατικής τάξης. Στις πρόσφατες ευρωεκλογές στην Ελλάδα όπως και στις εκλογές του 2023 όλες οι δυνάμεις της προοδευτικής παράταξης και της αριστεράς, εκτός από το ΚΚΕ, κατέρρευσαν στα λαϊκά στρώματα. Επίσης στις λαϊκές συνοικίες οι ψήφοι του ΣΥΡΙΖΑ στράφηκαν κυρίως προς « απολίτικες» υποψηφιότητες, ή στον ψευδοαριστερό τραμπισμό που στην συνέχεια στήριξε τον κ Κασσελάκη.

Χρειάζεται λοιπόν να μελετηθούν σοβαρά αυτές οι διαφορές. Μια πρώτη ανάλυση δείχνει ότι το Νέο Λαϊκό Μέτωπο στην Γαλλία παρουσιάζοντας ένα συνεκτικό πολιτικό πρόγραμμα που επικεντρώνεται στην προστασία της εργασίας και της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων, στην υπεράσπιση, ενδυνάμωση και διεύρυνση του Κοινωνικού Κράτους, στον Δημόσιο έλεγχο σε στρατηγικούς τομείς της οικονομίας και στην φορολόγηση των καπιταλιστών καθώς επίσης και μια συνεπή γραμμή υπεράσπισης της ειρήνης και του αγώνα του παλαιστινιακού λαού, κατόρθωσε να προσεγγίσει σημαντικό μέρος των λαϊκών στρωμάτων και της νεολαίας κυρίως των αστικών κέντρων. Επίσης δεν πρέπει να υποτιμούμε ότι στην Γαλλία διεξάγεται μια σκληρή ταξική πάλη για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα (πχ η σύγκρουση για το συνταξιοδοτικό ζήτημα) και τα αριστερά συνδικάτα υπάρχουν και συγκροτούν την κοινωνική αντιπολίτευση στην καπιταλιστική νεοφιλελεύθερη αναδιάρθρωση.

Αντίθετα στην Ελλάδα, η αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ πέτυχε το ιστορικό ρεκόρ να καταρρεύσει απέναντι στην νεοφιλελεύθερη δεξιά. Η δε υπόλοιπη αριστερά εκτός του ΚΚΕ ακολούθησε την ίδια πορεία κατάρρευσης. Υπό αυτό το πρίσμα το ΚΚΕ που έχει έναν σταθερό, συνεκτικό ταξικό πολιτικό λόγο και δίνει συνεπείς αγώνες στο πλευρό της εργατικής τάξης (δείτε το παράδειγμα της ΛΑΡΚΟ) διατηρεί και αυξάνει τις δυνάμεις του στα λαϊκά στρώματα και λειτουργεί ως ανάχωμα στην επέκταση των φασιστών και των ακροδεξιών. Αυτό όμως δεν αρκεί για να αποκτήσει έναν ηγεμονικό ρόλο.

Οι οργανωμένες δυνάμεις της εκτός του ΚΚΕ αριστεράς κινούνται κυρίως στον χώρο της διανόησης και της σπουδάζουσας νεολαίας με έναν υπερ-ιδεολογικοποιημένο λόγο (εξωκοινοβουλευτική αριστερά) άρα δεν μπορούν να εκπροσωπήσουν λαϊκά στρώματα. Ο ΣΥΡΙΖΑ, ως κύριος φορέας της σύγκρουσης με την νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση στις εκλογές του Μαή 2023 δεν παρουσίασε συνεκτικό πρόγραμμα υπεράσπισης των λαϊκών στρωμάτων και βρέθηκε στην δεινή θέση να απολογείται για την μνημονιακή κυβερνητική περίοδο 2015 – 2019 που όπως αποδείχθηκε από τις εκλογές του Μάη 2023 αποτελεί μια πληγή στο σώμα της αριστεράς.

Αυτό που αντιλαμβάνομαι από αυτή την γρήγορη ανάγνωση των δεδομένων είναι ότι για να ανακοπεί η διαδικασία εξάπλωσης της επιρροής της ακροδεξιάς στα λαϊκά στρώματα υπάρχει ένα διπλό καθήκον: (α) Χρειάζεται άμεσα να εκπονηθεί ένα σύγχρονο, σαφές πολιτικό πρόγραμμα με επίκεντρο την προστασία της αγοραστικής δύναμης της λαϊκής οικογένειας και της νεολαίας, το Κοινωνικό Κράτος, την Φορολόγηση του μεγάλου κεφαλαίου, τον δημόσιο έλεγχο και την κρατικοποίηση στρατηγικών τομέων της οικονομίας που θα απαντά στα βασικά ερωτήματα για το πως θέλουμε την Ελλάδα σε 10 χρόνια (β) Χρειάζεται συνεπής υποστήριξη και αλληλεγγύη αλλά και συμβολή στην οργάνωση των αγώνων των λαϊκών στρωμάτων για την προάσπιση της εργασίας και του επιπέδου ζωής.

Χωρίς κινήματα μπορεί αλήθεια να υπάρχει αριστερά και προοδευτική παράταξη;

Υπαρξιακό το ερώτημα αλλά μπορεί να τεθεί και αντίστροφα. Σε ποιο βαθμό η πολιτική στοχοθεσία και οι διεκδικήσεις της Αριστεράς μπορούν να εμπνεύσουν τα λαϊκά κινήματα διεκδίκησης. Για να μην θεωρητικολογούμε ας δούμε την πρόσφατη γαλλική εμπειρία με το κίνημα κατά του συνταξιοδοτικού νόμου. Σύμφωνα με τα συνδικάτα και τους ειδικούς κοινωνιολόγους, αλλά και από την εμπειρία μας, διαπιστώνουμε ότι δημιουργήθηκαν συνθήκες έντονης ταξικής σύγκρουσης σε όλη την επικράτεια και με μεγάλη διάρκεια και ένταση. Δημιουργήθηκαν επίσης συνθήκες ενότητας όλου του φάσματος της αριστεράς και των συνδικάτων. Όταν τα συνδικάτα βγήκαν στους δρόμους το κέντρο βάρους της σύγκρουσης μετατοπίστηκε προς τα αριστερά και απομονώθηκε η ακροδεξιά. Απέναντι στο μεγάλο ταξικό λαϊκό κίνημα η Δεξιά διαλύθηκε – ένα σημαντικό τμήμα της απορρίφθηκε από τον μακρονισμό και το άλλο κινήθηκε προς την άκρα δεξιά, με λαμπρή εξαίρεση τον Dominique de Villepin (γκωλικός ρεπουμπλικάνος πρώην πρωθυπουργός). Ωστόσο, η κυβέρνηση του ακραίου νεοφιλελεύθερου κέντρου όχι μόνο δεν έκανε την ελάχιστη υποχώρηση αλλά έκανε ένα βήμα εμπρός. Προχωρώντας σε συνταγματικό bras de fer πέρασε το νομοσχέδιο με προεδρικό διάταγμα.

Η εξέλιξη των γεγονότων μετά τις πρόσφατες εκλογές όπως γνωρίζετε δείχνει ότι οι νεοφιλελεύθεροι προκειμένου να προχωρήσουν την καπιταλιστική αποδιοργάνωση της οικονομίας, έχουν ανοίξει της πόρτες στην ακροδεξιά και υποβαθμίζουν την ίδια την κοινοβουλευτική αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Αρα το μεγαλειώδες λαϊκό κίνημα δεν φτάνει. Χρειάζεται πολιτική εκπροσώπιση. Χρειάζεται κόμμα ή Λαϊκό Μέτωπο για να πάρει την εξουσία.

Εκ των πραγμάτων μπορούμε να υποστηρίξουμε ότι το κίνημα αυτό οδήγησε στην συγκρότηση του Νέου Λαϊκού Μετώπου και την διαμόρφωση του συνεκτικού πολιτικού προγράμματός του με επίκεντρο το Κοινωνικό Κράτος του οποίου τους βασικούς άξονες σας ανέπτυξα πριν.

Στην Ελλάδα δεν έχει αναπτυχθεί λαϊκό κίνημα κατά της κυβέρνησης. Διαβάζω για μια κοινωνική αντιπολίτευση αλλά για να είμαι ειλικρινής την πολιτική σημασία αυτού του όρου δεν την καταλαβαίνω, ίσως φταίει και η απόσταση. Γνωρίζετε καλύτερα από μένα την κατάσταση στο συνδικαλιστικό κίνημα. Αρά τι μας μένει; Το καθήκον της Αριστεράς να μαζέψει γρήγορα τα κομμάτια της, να αφήσει τις έχθρες και τις παρελθοντολογίες (κανείς αναμάρτητος), να απομακρυνθεί από τις απλουστεύσεις και τους αντιπολιτευτικούς αλαλαγμούς (δεν έχουν αξία αυτά για τους εργαζόμενους παρά μόνο φανατίζουν τα αυριανιστικά υπολείμματα), και να επεξεργαστεί ένα κοινό πολιτικό πρόγραμμα με ταξική αναφορά και επιστημονική τεκμηρίωση που θα βλέπει μπροστά και θα μπορεί να περιγράψει πώς βλέπουμε την Ελλάδα σε 10 χρόνια. Ισως, η απόσυρση σε δεύτερο πλάνο των προσώπων που είχαν πρωταγωνιστικούς ρόλους σε όλες τις φάσεις της περίοδου 2012 – 2019, θα βοηθήσει να περάσουμε με επιτυχία στην επόμενη περίοδο της ενότητας και της αντεπίθεσης. Oπως τεκμηριώνεται από την περυσινή συντριβή συνολικά της Αριστεράς (πλην ΚΚΕ), το 2015 είναι μια πληγή που χαίνει και οι εγωισμοί των προσώπων τόσο του « ναι » όσο και του « όχι »παίζουν αρνητικό ρόλο στην διαμόρφωση νέας προοπτικής.

Πιστεύετε πως υπάρχουν αριστερά κόμματα στην Ευρώπη σήμερα;

Ναι βέβαια υπάρχουν. Ας μην απαριθμήσουμε τα αριστερά κόμματα γιατί θα ξημερώσουμε. Το ερώτημα είναι εάν τα αριστερά κόμματα στην Ευρωπαϊκή Ενωση θέλουν να εκπροσωπήσουν τα λαϊκά στρώματα ή να λειτουργούν ως διαμεσολαβητές των αστικών σχεδιασμών προς τα λαϊκά στρώματα όπως έχουν κάνει μέχρι σήμερα. Υπάρχουν και αριστερά κόμματα που επιλέγουν να λειτουργήσουν ως ναοί διατήρησης του δόγματος και άλλα ως αφ’ υψηλού κριτές.

Τι πρέπει να γίνει κατά τη γνώμη σας σήμερα στην Ελλάδα; Νέο κόμμα, συνασπισμός των προοδευτικών κομμάτων κατά τα πρότυπα του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, κάτι άλλο;

Θα μου επιτρέψετε να μην απαντήσω σε αυτή την ερώτηση. Είναι πεποίθησή μου ότι ως πολίτης που ζει στην Γαλλία και ως στρατευμένος αριστερός η έκφραση της γνώμης μου για την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα πρέπει να έχει ένα όριο. Το τι πρέπει να γίνει στην Ελλάδα θα το αποφασίσουν και θα το καθορίσουν οι αριστεροί και προοδευτικοί πολίτες που ζουν και δρουν στην Ελλάδα. Εγώ θα στρατευθώ όταν έρθει η ώρα εκεί που θα εκτιμήσω οτι δίνεται η κρίσιμη μάχη όπως έχω κάνει πολλές φορές στο παρελθόν.

Ο ρόλος του Τσίπρα στο νέο πολιτικό χώρο που εισέρχεται η χώρα;

Δεν χρειάζεται εμείς να συζητάμε και να υποδεικνύουμε τίποτε και σε κανέναν. Χρειάζεται ωστόσο να δούμε και πάλι τα δεδομένα: (α) ηγήθηκε μιας πορείας που έφερε την Αριστερά στην κυβέρνηση (β) ηγήθηκε της διαχείρισης μιας μεγάλης σχεδόν υπαρξιακής κρίσης της χώρας, (γ) ηγήθηκε μιας παράταξης που ηττήθηκε σε 2 εκλογικές μάχες από τις οποίες η δεύτερη, του Μαή 2023, ήταν στρατηγικής σημασίας, (δ) η παραίτησή του από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ανέδειξε μια κομματική πραγματικότητα που είναι ασύμβατη με την εικόνα του και τον τρόπο που διαχειρίστηκε την κυβερνητική εξουσία, (ε) είναι ένας ηγέτης που είναι αγαπητός στον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ και αναγνωρίσιμος στο εξωτερικό. Αν λάβουμε υπόψιν ότι οι ήττες μας κάνουν σοφότερους αντιλαμβανόμαστε ότι ο Αλέξης Τσίπρας έχει την γνώση και την εμπειρία που απαιτούνται για να προσδιορίσει τον ρόλο που του στο πολιτικό σχέδιο που θα θέλει να υπηρετήσει στην νέα ιστορική περίοδο.

(Ο Γρηγόρης Γεροτζιάφας δηλώνει Ελληνας και Γάλλος αριστερός πολίτης)

dnews.gr

1...1,0911,0921,093...3,039Σελίδα 1,092 από 3,039