Αρχική Blog Σελίδα 1076

Στ. Κωνσταντινίδης: η κρίση στη Μέση Ανατολή και εμείς

0

Η κρίση στη Μέση Ανατολή κλιμακώνεται καθημερινά, η κατάσταση βρίσκεται μάλλον εκτός ελέγχου και επικρατεί αβεβαιότητα για το μέλλον της περιοχής. Το Ισραήλ και κυρίως οι Αμερικανοί και η Δύση ακολουθούν μια μυωπική πολιτική στη Μέση Ανατολή που δεν οδηγεί πουθενά. Το Ισραήλ έχει βεβαίως δικαίωμα στην ασφάλειά του αλλά δεν θα την έχει ποτέ χωρίς τη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους και χωρίς την οικοδόμηση καλών σχέσεων με τους γείτονές του. Οι Αμερικανοί και η Δύση έχουν χάσει από καιρό την επιρροή που είχαν κάποτε  σε αυτή την περιοχή και δεν θα την επανακτήσουν βεβαίως στηρίζοντας τις πολεμικές επιχειρήσεις του Ισραήλ σε βάρος άλλων λαών. Οι ισορροπίες στη Μέση Ανατολή έχουν διαρραγεί και χωρίς αυτές κινδυνεύει η πλανητική σταθερότητα αλλά και η παγκόσμια οικονομία που τροφοδοτείται από το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο της περιοχής αλλά και από αυτό άλλων χωρών που μεταφέρεται εκεί με αγωγούς.

Την ίδια ώρα η ανθρωπιστική καταστροφή είναι άνευ προηγουμένου. Υποτίθεται ότι υπάρχει ένα διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο που επιβάλλει ότι στον πόλεμο δεν χτυπιούνται άμαχοι αλλά στρατιωτικοί στόχοι. Το Ισραήλ όμως, με τις ευλογίες και τη στήριξη των Αμερικανών, δεν χτυπά μόνο στρατιωτικούς στόχους αλλά και αμάχους. Είναι χιλιάδες τα παιδιά, γυναίκες και ηλικιωμένοι που σκοτώθηκαν από τις ισραηλινές αεροπορικές επιθέσεις. Ακόμη και στην Βηρυτό βομβάρδισαν ιατρική μονάδα και σκότωσαν γιατρούς! Ξεπέρασαν τα όρια της ύβρης.

Από την άλλη οι ΗΠΑ προμηθεύουν στο Ισραήλ τα πιο προηγμένα όπλα για έναν υβριδικό πόλεμο δολοφονιών πολιτικών ηγετών της περιοχής. Μια βαρβαρότητα άνευ προηγουμένου έχει επιστρέψει ξανά μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και ο οργανισμός Ηνωμένων Εθνών δεν είναι πια σε θέση να κάνει οτιδήποτε. Το Ισραήλ μάλιστα που ήθελε τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες  να καλύπτει τις ανομίες του, επειδή αυτός αρνήθηκε να το κάνει, τον κήρυξε persona non grata.
Το Ιράν δεν πολεμά μόνο με τους πληρεξουσίους του αλλά υποχρεώθηκε να εξαπολύσει μια πυραυλική επίθεση εναντίον του Ισραήλ που φαίνεται να ήταν αποτελεσματική παρά το γεγονός ότι η δυτική προπαγάνδα την παρουσιάζει σχεδόν ανώδυνη. Υπάρχουν όμως πληροφορίες ότι έχουν πληγεί ισραηλινή αεροπορική βάση και μάλιστα κάποιοι κάνουν λόγο για καταστροφή αεροπλάνων F-35. Για την ώρα όμως το Ιράν δεν στόχευσε τον άμαχο πληθυσμό. Αναμένεται τώρα η ισραηλινή απάντηση που προδικάζεται από πολλούς σκληρή. Η Τεχεράνη όμως προειδοποιεί ότι σε μια τέτοια περίπτωση θα πλήξει με πολύ πιο σκληρό τρόπο το Ισραήλ.

Κανείς δεν είναι σε θέση να προβλέψει μέχρι πού μπορεί να φτάσει η κλιμάκωση αυτού του πολέμου. Μπορεί άμεσα οι Αμερικανοί και το Ισραήλ να υπερισχύουν στην περιοχή αλλά μακροπρόθεσμα, αν όχι μεσοπρόθεσμα, θα βρεθούν αντιμέτωποι τόσο με την αντίσταση των λαών της περιοχής όσο και με ένα διεθνές σύστημα που δεν θα τους ευνοεί. Διότι αυτή τη στιγμή στηρίζονται σε αραβικά δικτατορικά-αυταρχικά καθεστώτα τα οποία δεν θα αντέξουν την κλιμάκωση του πολέμου αλλά και μια επικυριαρχία του Ισραήλ στην περιοχή. Εξάλλου τα διδάγματα από την εισβολή του Ισραήλ στον Λίβανο στο παρελθόν είναι αρνητικά. Στο νότιο Λίβανο στο παρελθόν, το Ισραήλ απέτυχε και υποχρεώθηκε να αποσυρθεί.

Σίγουρα οι ευθύνες για την κλιμάκωση της κρίσης στην περιοχή δεν ανήκουν αποκλειστικά στο Ισραήλ και τους Αμερικανούς. Η διαφορά όμως   είναι ότι έχουμε από τη μια τους καταπιεζόμενους της περιοχής, ειδικά τους Παλαιστίνιους, και από την άλλη   αυτούς που θέλουν να διαιωνίσουν  αυτή την καταπίεση και την εκμετάλλευση.

Στα καθ’ημάς, Ελλάδα και Κύπρος έγιναν προκεχωρημένες βάσεις των Αμερικανών και του Ισραήλ. Οι παλιές ισορροπίες που υπήρχαν έχουν ανατραπεί, ουσιαστικά σε βάρος των ελληνικών εθνικών συμφερόντων. Διότι Ελλάδα και Κύπρος προσφέρουν υπηρεσίες στο Ισραήλ και τους Αμερικανούς,χωρίς κανένα ουσιαστικό  αντάλλαγμα. Το έδαφός τους χρησιμοποιείται από το Ισραήλ για στρατιωτικές προσομοιώσεις και ο εναέριος χώρος τους είναι ανοιχτός στην ισραηλινή αεροπορία. Και όλα αυτά επιπλέον των αμερικανικών βάσεων στην Ελλάδα από τις οποίες επιχειρούν οι Αμερικανοί σε όλη την περιοχή όπως και των βρετανικών βάσεων στην Κύπρο.

Πρόκειται για μια επικίνδυνη πολιτική που είναι πιθανόν να έχει συνέπειες για τα εθνικά μας συμφέροντα. Είναι μια μονοδιάστατη  πολιτική που υιοθετείται για πρώτη φορά, καθώς πατροπαράδοτα η Ελλάδα και η Κύπρος κρατούσαν κάποιες ισορροπίες και διατηρούσαν φιλικές σχέσεις με όλους τους λαούς της περιοχής. Είναι ακριβώς το αντίθετο της τουρκικής πολιτικής που καταφέρνει να ισορροπεί ανάμεσα σε αντιθετικά συμφέροντα αφού παρά τη ρητορική Ερντογάν, το Ισραήλ προμηθεύεται πετρέλαιο με αγωγούς που περνούν από την Τουρκία. Η πολιτική της Άγκυρας είναι μια πολιτική εξυπηρέτησης των εθνικών της συμφερόντων και των φιλοδοξιών της να καταστεί μια μεγάλη δύναμη όχι μόνο σε περιφερειακό αλλά και σε πλανητικό επίπεδο. Αντίθετα η ελληνική εξωτερική πολιτική οδηγεί τη χώρα σε απομείωση της εθνικής της ανεξαρτησίας και σε ρόλο «υπηρετικού προσωπικού» των αμερικανικών συμφερόντων.

* Πανεπιστημιακός, συγγραφέας, ποιητής.   [email protected]

* Από τις Εκδόσεις «ΒΑΚΧΙΚΟΝ» κυκλοφορεί η ποιητική του συλλογή «μετα-ΛΕΞΗΜΑΤΑ» και από τις εκδόσεις «ΓΕΡΜΑΝΟΣ» το μυθιστόρημα του, «Εγώ, ο Αλέξης Λάμαρης».

Φιλελεύθερος

Κ. Λάμπος: για την τοξικότητα της ατομικής ιδιοκτησίας πάνω στα μέσα παραγωγής

0

 

Γράφει ο Κώστας Λάμπος*

claslessdemocracy@gma;il.com,

«Κι όποιον θα επιχειρούσε, τους δεσμώτες του μαγικού

σπηλαίου να τους λύσει από τα δεσμά και να τους ανεβάσει

επάνω στο φως, αυτόν, αν μπορούσαν με κάποιο τρόπο να τον

πιάσουν στα χέρια τους δεν θα τον σκότωναν;»

Πλάτων, Πολιτεία

«Αν δεν υπάρχει πραγματικότητα και αν δεν υπάρχει αλήθεια,

εκεί δεν μπορεί να υπάρχει ούτε ελευθερία»

Silvia Guerini

Οι ανθρωπίδες αποσχίστηκαν από τον κόσμο των μη έλλογων ζώων, επιβίωσαν και εξελίχθηκαν σε ανθρώπους χάρη στην όρθια στάση, η οποία απελευθερώνοντας τα χέρια άνοιξε τους ορίζοντες της δημιουργίας χρήσιμων για την επιβίωση εργαλείων με κατάληξη ο άνθρωπος να δημιουργεί σταδιακά τον εαυτό του ως κοινωνικό ον, με βασικό θεσμό την οικογένεια, η οποία ως Εμείς πρόσφερε ασφάλεια και μέλλον στο κάθε Εγώ της. Επειδή, όμως, το μέτρο των δυνατοτήτων επιβίωσης του ιδιαίτερα ντελικάτου ανθρώπινου Εγώ, δεν μπορούσε να ανταποκριθεί, αφενός, στα υπέρτερα μεγέθη των κινδύνων που το απειλούσαν με εξαφάνιση, αλλά και, αφετέρου, στο μέτρο των κοινών αναγκών και προβλημάτων που αντιμετώπιζαν, η συνεργασία, η αλληλεγγύη, η ενσυναίσθηση και η κοινωνικότητα του Εμείς έδωσαν την λύση, επειδή τελικά το γινόμενο της ενότητάς τους απέδιδε έργο πολλαπλάσιο του αθροίσματός τους, με κατάληξη την όλο και μεγαλύτερη αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση του Εμείς που οδηγούσαν στην ενίσχυση της συσπείρωσης οικογενειών, ομάδων και συλλογικοτήτων σε κοινότητες/κοινωνίες, που υπόσχονταν εξασφαλισμένη επιβίωση και στο μέλλον.

Η έννοια και ο ορίζοντας του μέλλοντος πυροδότησαν μηχανισμούς σκέψης, φαντασίας και δράσης που οδήγησαν στην ποσοτική αύξηση και σταδιακή ποιοτική αναβάθμιση του εγκεφάλου, ο οποίος ως Νους ανάλαβε την συνεργασία μεταξύ των ενστίκτων και της λογικής με όρους κοινωνίας για μια έλλογη επιβίωση με σκοπό και νόημα την ευημερία, την ευτυχία και την ειρηνική συμβίωση σε ένα κοινωνικό περιβάλλον που αξιοποιεί με σεβασμό και ορθολογικά τις δυνατότητες και τους καρπούς της Φύσης. Έτσι το ανθρώπινο είδος πέρασε ομαλά και ήπια από το στάδιο της αγριότητας και της βαρβαρότητας στον πολιτισμό[1] αντιμετωπίζοντας την Φύση ως τροφό και την Γη ως κοινή βάση παραγωγής των χρειωδών για την επιβίωση και την εξέλιξη της κοινότητας/κοινωνίας ως προϋπόθεση για την ευτυχία όλων ανεξαίρετα των μελών της, πάντα στην βάση της αναλογικής ισοκατανομής, όπου το κάθε Εγώ προσφέρει ανάλογα με τις εκάστοτε αυξητικά μεταβαλλόμενες δυνατότητές του και απολαμβάνει ανάλογα με τις εκάστοτε, επίσης αυξητικά, μεταβαλλόμενες ανάγκες του.

Καθ’ όλη την περίοδο της αγωνίας και του αγώνα του Ανθρώπου για την επιβίωση και μέχρι την εμφάνιση του πολιτισμού, όλα ήταν κοινά, δεν υπήρχε η έννοια ‘δικό μου και δικό σου’, ούτε και η ‘έννοια δικαιώματος ιδιοκτησίας’ επί της γης, ακόμα και μετά την μόνιμη εγκατάσταση σε κάποιους τόπους για την παραγωγή της τροφής μέσω της καλλιέργειας της γης και της εκτροφής και αναπαραγωγής ζώων. Αυτό το δικαίωμα θεσπίστηκε με δόλο, για πρώτη φορά, στην Αθήνα, το 594-591 της αρχαίας χρονολόγησης, από τον νομοθέτη Σόλωνα, για την θεμελίωση της λεγόμενης ‘δίκαιης ανισότητας’, η οποία διατήρησε την δουλεία και γέννησε την μόνιμη και ακραία άδικη ανισότητα, την πηγή όλων των δεινών της ανθρωπότητας.

Συγκεκριμένα, οι μεταρρυθμίσεις του Θησέα, που απελευθέρωσε την Αττική από την φόρου υποτέλεια στην μινωική Κρήτη, οδήγησαν, τα επιμέρους βασίλεια της Αττικής που ήταν δομημένα στη βάση του γένους, στην αυτοδιάλυσή τους για την συγκρότηση της Αθηναϊκής Πολιτείας, της πρώτης στην ιστορία της ανθρωπότητας Πολιτικής Κοινωνίας που συγκροτήθηκε στην βάση τριών κοινωνικών τάξεων, δηλαδή, στους Ευγενείς/άρχοντες, στους έμπορους/τεχνίτες και στους γεωργούς. Οι δούλοι, που ήταν χιλιάδες, δεν λογίζονταν ως κοινωνική τάξη.

Προς το τέλος του 6ου αιώνα της αρχαίας χρονολόγησης θεσπίστηκαν (624-621) οι ιδιαίτερα σκληροί ‘δρακόντειοι νόμοι’ που προέβλεπαν την ‘επι σώμασι δουλεία’ όσων αγροτών ή εμπόρων και τεχνητών αδυνατούσαν να επιστρέψουν στους ευγενείς δανειστές τους τα τοκογλυφικά δάνεια που είχαν συνάψει προκειμένου να παράγουν προϊόντα. Αυτή η κατάσταση είχε πάρει τεράστιες διαστάσεις με αποτέλεσμα να ξεσηκώσει τα φτωχά κοινωνικά στρώματα σε βαθμό που απειλούνταν η εξουσία των ευγενών. Μπροστά στον κίνδυνο να χάσει την εξουσία, η τάξη των ευγενών ανάθεσε στον επίσης ευγενή ποιητή Σόλωνα την αλλαγή της νομοθεσίας της Αθηναϊκής Πολιτείας. Τριάντα χρόνια, μετά τους ιδιαίτερα σκληρούς νόμους του Δράκοντα, ο Σόλωνας παρουσίασε τους νόμους του με τους οποίους καταργούσε την ‘επι σώμασι δουλεία’ και απάλλαξε τους εξ’ αυτής της αιτίας χιλιάδες δούλους από τα χρέη τους, γεγονός που αποκλήθηκε Σεισάχθεια και επαναλαμβάνεται συχνά, ως διαγραφή χρεών, στην μετέπειτα ιστορία, από όλες τις καταπιεστικές εξουσίες, για την εξασφάλιση πολιτικής συμπάθειας και ανοχής και προβάλλεται ως μεγάλη τομή, ενώ σκόπιμα αποσιωπάται από τους υμνητές της η άλλη, η σκοτεινή πλευρά της.

Η Σεισάχθεια, ήταν το δόλωμα της εξουσίας για να καταλαγιάσει η κοινωνική αναταραχή και να ικανοποιηθεί η τάξη των ευγενών που υστερόβουλα επεδίωκε να ιδιοποιηθεί την κοινοτική γη. Ο Σόλωνας, επίλεκτο στέλεχος ο ίδιος της τάξης των ευγενών, παραχώσε με τους νόμους του στους ευγενείς το δικαίωμα της αποκλειστικής ατομικής ιδιοκτησίας[2] στους πατέρες των οικογενειών, θεμελιώνοντας έτσι το πατριαρχικό σύστημα, γεγονός που ευνόησε ιδιαίτερα την τάξη των ευγενών που διέθεταν εξουσία, αλλά και χρήματα για αγορά γης από οικονομικά αδύναμους, με αποτέλεσμα οι δουλοκτήτες ευγενείς να μετατραπούν, χάρη στον Σόλωνα, και σε γαιοκτήτες. Έτσι οι ευγενείς πέρα από τυπικοί εξουσιαστές κατέστησαν ρυθμιστές της οικονομίας, συνεπώς και του πλούτου, αλλά και της κοινωνικής ζωής της πόλης, με αποτέλεσμα την νέα δουλοποίηση όσων δεν κατείχαν εξουσία, πλούτο και ιδιόκτητη γη και στη συνέχεια μέσων παραγωγής. Αυτή η αλλαγή στην σχέση της κοινότητας/κοινωνίας με την γη και τα άλλα μέσα παραγωγής προκάλεσε αντίστοιχη αλλαγή στις ανθρώπινες και στις κοινωνικές σχέσεις, επειδή η εμπράγματη σχέση των λίγων με την γη, σήμανε ουσιαστικά το πέρασμα, του αποκλειστικού ελέγχου της κοινότητας συνολικά επί της οικονομικής δραστηριότητας, στα χέρια και στην αποκλειστική βούληση της μειονότητας των ιδιοκτητών της γης και των λοιπών μέσων παραγωγής, εισάγοντας τον κοινωνικό καταμερισμό της εργασίας, ο οποίος στην θέση της αναλογικής ισοκατανομής του κοινωνικού πλούτου, επέβαλε την βίαιη και άδικη ανισοκατανομή του, γεγονός που σταδιακά χώρισε τις κοινωνίες στους λίγους πλούσιους και στους πολλούς φτωχούς.

Από τότε η ιστορία γράφεται ως ανειρήνευτος αγώνας μεταξύ της κυρίαρχης ελίτ που επιδιώκει την, με κάθε θεμιτό και αθέμητο τρόπο, διαιώνιση της κυριαρχίας της και της κοινότητας/κοινωνίας, που επιδιώκει να επαναφέρει τα πράγματα στο καθεστώς της επανένωσης της παραγωγικής βάσης, ως προϋπόθεση της επανασυγκόλλησης της κοινωνίας σε ένα ενιαίο Όλον που θα καταργήσει την ανισότητα και θα αποκαταστήσει την αμοιβαία συνεργασία στην βάση της αναλογικής ισοκατανομής, της καθολικής ευημερίας, της ασφάλειας και της ειρηνικής συμβίωσης.

Σε αυτό το σημείο πρέπει να διευκρινιστεί πως ο λόγος εδώ γίνεται για την μεγάλη ιδιοκτησία πάνω στα μέσα παραγωγής που αποφέρει στους ιδιοκτήτες της εισοδήματα μέσω της εκμετάλλευσης της ανθρώπινης εργασίας όσων στερούνται αντίστοιχης ατομικής ιδιοκτησίας και φυσικά δεν γίνεται λόγος για την μικρή ατομική ιδιοκτησία του μικρού βιοτέχνη που βγάζει μεροκάματο με κάποια εργαλεία, ή με μια μικρή μηχανή και προφανώς δεν μιλάμε για το χωράφι ή το σπίτι των εργαζόμενων που καλύπτουν τις διατροφικές και στεγαστικές ανάγκες της οικογένειάς τους και είναι, κατά κανόνα, υποθηκευμένο στις τράπεζες με όρους τοκογλυφικούς, επειδή το κράτος των εξουσιαστών δεν φρόντισε να στεγάσει τους πολίτες, που τους αντιμετωπίζει ως υποζύγια και υπηκόους του.

Αυτή η συγκρουσιακή περιδίνηση των κοινωνιών είχε ως συνέπεια την απροσδιοριστία και την αντιφατικότητα των θεσμών, καθώς επίσης και την αβέβαιη, ασταθή και αντιφατική διαμόρφωση του χαρακτήρα και της συνείδησης των ανθρώπων. Κύριος ρυθμιστής των κοινωνικών δομών και λειτουργάν κατέστη η τάξη των εξουσιαστών και κατόχων ατομικής ιδιοκτησίας που φροντίζουν, μέσω των συστημικών συστημάτων εκπαίδευσης, των πλατωνικών ‘μαγικών σπηλαίων’ και της προπαγάνδας, να αποπροσανατολίζουν τους εξουσιαζόμενους από την ουσία της πραγματικότητας και του βίου, προσανατολίζοντάς τους προς ψευδείς και εικονικούς κόσμους ώστε να αποδέχονται την υποταγή τους, δημιουργώντας έτσι ένα τοξικό[3] και αλλοτριωτικό περιβάλλον. Η μεγάλη ατομική ιδιοκτησία πάνω στα μέσα παραγωγής, ως προϊόν άμεσης και έμμεσης βίας, ενίοτε μάλιστα και κλοπής, αποτελεί έναν θεμελιακό, βίαιο, αντικοινωνικό, τοξικό και άδικο θεσμό και ως τέτοιος επηρεάζει άμεσα όλους τους άλλους θεσμούς, συνεπώς και τους ανθρώπους που ζουν και εργάζονται μέσα σε αυτούς, δηλαδή, επηρεάζει ολόκληρη την κοινωνία.

Όλα αυτά συμβαίνουν επειδή η ατομική ιδιοκτησία πάνω στα μέσα παραγωγής ως κυρίαρχος θεσμός που ρυθμίζει τις ζωές, συνεπώς, την σκέψη και την συμπεριφορά των ανθρώπων, αποκτά εκ των πραγμάτων υπόσταση νομικής οντότητας, φορτωμένη με ψευδαισθήσεις εξουσιαστή, ηγεμόνα και φετιχοποιημένου παντοκράτορα. Ταυτόχρονα, όμως, κατατρύχεται από τον φόβο της ήττας, του θανάτου, από σύνδρομα καταδίωξης και πολλές απροσδιόριστες φοβίες που κλονίζουν την αυτοεικόνα της περί θεμελίου της κοινωνίας και την κάνουν να συμπεριφέρεται ως διαταραγμένο υποκείμενο, πότε ως αμυνόμενη και πότε ως επιτιθέμενη, οντότητα. Η αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά της ατομικής ιδιοκτησίας, που παρ’ ότι αντικείμενο, διχάζεται και εκφράζεται ως αντίστοιχη συμπεριφορά του φυσικού προσώπου, νομέα και νομικού φορέα της, έτσι:

  1. Η μεγάλη ατομική ιδιοκτησία πάνω στα μέσα παραγωγής, που αποφέρει εισόδημα μέσω της εκμετάλλευσης ξένης ανθρώπινης δύναμης, η οποία εφεξής θα αποκαλείται ‘μεγάλη ιδιοκτησία’, αισθάνεται ανασφάλεια εξαιτίας της ύπαρξης και άλλων ανταγωνιστικών ατομικών ιδιοκτησιών και αναγκαστικά, για λόγους επιβίωσης, αισθάνεται την ανάγκη να εξαφανίσει, ή να απορροφήσει όσες περισσότερες ανταγωνίστριες μπορεί, μέχρι να καταστεί ηγεμονική στον κλάδο της ή στην όλη οικονομία της επικράτειάς της, ή ακόμα και διεθνώς, με την μορφή του μονοπωλίου και συνολικά της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης[4]. Για να επιτύχει αυτόν τον σκοπό της η μεγάλη ιδιοκτησία, ξεπερνάει τον ίδιο τον εαυτό της ως υποτιθέμενη ‘πηγή ελευθερίας’ και οξυγόνου, τάχα, του ‘ελεύθερου ανταγωνισμού’ και μετέρχεται μέσων και μεθόδων κοινού εγκληματία, δολοφόνου των ομοίων της, που της προσδίδουν κανιβαλικά χαρακτηριστικά.
  2. Στερημένη ηθικής, λογικής, κοινωνικής ευαισθησίας και ανθρωπιάς η μεγάλη ατομική ιδιοκτησία ανάγει τον εαυτό της σε υπέρτατη εξουσία, σε δικαίωμα δικαιωμάτων, υπέρτερο ακόμα και του δικαιώματος στη ζωή, που θεωρεί ότι αυτό της επιτρέπει, όπως δείχνουν και αποδείχνουν άπειρα καθημερινά περιστατικά, ο ισχυρός να εκμεταλλεύεται ανίσχυρους για το κέρδος, ο αδελφός να σκοτώνει αδελφό για λίγα τετραγωνικά μέτρα γης, μοναστήρια αγυρτών να πετάνε στον δρόμο ολόκληρους οικισμούς από φτωχές οικογένειες με το σαθρό επιχείρημα ότι διαθέτουν κληρονομητήρια από τον τελευταίο Οθωμανό σουλτάνο και μεγαλοεπιχειρηματίες να εξαναγκάζουν εργαζόμενους, με την απειλή της απόλυσης, να δουλεύουν διπλάσιο χρόνο για μισή αμοιβή, γεγονός που τους οδηγεί στην εξαθλίωση και συχνά στον θάνατο.
  3. Λύνοντας κανιβαλικά το πρόβλημα της ανασφάλειάς της, η μεγάλη ιδιοκτησία, με τις ανταγωνίστριές της και επειδή γνωρίζει ότι προήλθε βίαια αποσπώμενη από την κοινή κοινωνική περιουσία και βίαια διατηρείται ενάντια στην θέληση της κοινωνικής πλειονότητας, η οποία, διαχρονικά και επίμονα, διεκδικεί με κάθε τρόπο την επιστροφή της υπό κοινωνικό έλεγχο. Για να αποφύγει, η μεγάλη ιδιοκτησία την επιδίωξη της κοινωνίας για την επανασύνδεση της παραγωγικής της βάσης, φροντίζει να ελέγχει την πολιτική και νομοθετική εξουσία ώστε μέσω των άδικων νόμων και της βίας των δυνάμεων καταστολής, να διαιωνίζεται χαρακτηριζόμενη ως μη αναθεωρήσιμο άρθρο σε όλα τα καπιταλιστικά συντάγματα, για να συνεχίζει δια του βαμπιρισμού σε βάρος των εργαζόμενων να ενισχύει τα κανιβαλικά χαρακτηριστικά της, μέχρι να καταστεί ηγεμόνας παντοκράτορας στραγγαλίζοντας κάθε μορφή ανταγωνισμού και καταπνίγοντας κάθε κοινωνική αντίδραση απέναντί της.
  4. Όσο οι κοινωνίες και η ανθρωπότητα συνολικά δεν καταφέρνουν να κατανοήσουν σε βάθος την ατομική ιδιοκτησία ως πηγή τοξικότητας και πληγή για τον πολιτισμό και συνεπώς να καταργήσουν αυτήν την ανωμαλία, τόσο η μεγάλη ατομική ιδιοκτησία, ως άπληστη κοσμική εξουσία αυτοθεοποιείται και συμπεριφέρεται υπεροπτικά και ως νάρκισσος σε βαθμό που η δίψα της για πρόσθετες και χωρίς όρια κατακτήσεις σπρώχνει ισχυρά κράτη και ‘ιερές συμμαχίες’ σε περιφερειακούς και παγκόσμιους πολέμους για να απορροφήσουν όσο γίνεται περισσότερες άλλες ιδιοκτησίες, πνίγοντας στο αίμα ολόκληρες κοινωνίες, ξεριζώνοντας φτωχούς πληθυσμούς και καταστρέφοντας χώρες, οικονομίες, πολιτισμούς ακόμα και τον πλανήτη τον ίδιο. Με αυτή την συμπεριφορά της η μεγάλη ιδιοκτησία εξελίχθηκε σε μοιραίο αντικοινωνικό, καταστροφικό θεσμό, που πρέπει άμεσα να αφοπλιστεί και να αχρηστευτεί γιατί το κυρίαρχο στοιχείο στην ανθρώπινη κοινωνία είναι ο δημιουργός ευημερίας και ειρήνης άνθρωπος και όχι τα δημιουργήματά του, τα ελαττωματικά, τα εφήμερα και τα σεχταριστικά και καταστροφικά φετίχ του.
  5. Τραγικό είναι, επίσης, το γεγονός πως η μεγάλη ατομική ιδιοκτησία καταφέρνει, με την βοήθεια των οργανωμένων θρησκευτικών ιερατείων που βρίσκονται σε αμοιβαίου συμφέροντος στενή συνεργασία με τα εξουσιαστικά ιερατεία[5], να δημιουργήσει σύγχυση σε μεγάλο ποσοστό των μη εχόντων και μη κατεχόντων ατομική ιδιοκτησία ανθρώπων. Ανθρώπων που ζουν στερημένα, είτε ως επισφαλώς εργαζόμενοι, είτε ως άνεργοι, είτε ως επιδοματούχοι, τρόφιμοι της κρατικής ελεημοσύνης και της ιδιωτικής υποκριτικής φιλανθρωπίας των πλουσίων, ακόμα και κάτω από τα όρια της απόλυτης φτώχειας, πως η ατομική ιδιοκτησία πάνω στα μέσα παραγωγής είναι φυσιολογική και δίκαιη, ταυτίζοντας εσφαλμένα την ξένη εκμεταλλευτική μεγάλη ιδιοκτησία με την δική τους μικρή και πλασματική ιδιοκτησία που τους καθιστά ελεγχόμενους και προβλέψιμους υπηκόους της κεντρικής εξουσίας. Με αυτήν την αντίληψη και σε αυτές τις συνθήκες πλήθη, σκόπιμα στερημένων παιδείας, οικονομικά και κοινωνικά εξαθλιωμένων, ανασφαλών, παραιτημένων και κρατικοτρομοκρατημένων, συστρατεύονται ως ποίμνια οπαδών σε μεταφυσικά, σκοταδιστικά δόγματα και ως κομματικοί στρατοί σε μεγαλοϊδιοκτησιακές πολιτικές ιδεολογίες, ακόμα και σε νεοφασιστικούς σχηματισμούς που απεργάζονται σχέδια για την εξαφάνισή τους ως ‘πλεονάζοντα πληθυσμό’ και ως ‘άχρηστους ανθρώπους’, όπως αποκαλεί αυτά τα πλήθη, ο νέος συνεργάτης του Οργανισμού Ενωμένων Εθνών, ο Κλάους Σβαμπ, ο νέος προφήτης της ‘μεγάλης καπιταλιστικής επανεκκίνησης’, για την σωτηρία του κεφαλαίου και του ‘μετανθρωπισμού’ για την καταστροφή του αυθεντικού, φυσικού ανθρώπου και την αντικατάστασή του από υπάκουες αλγοριθμημένες ανθρωπομηχανές.
  6. Με όλα αυτά τα τραγικά, παράλογα και επικίνδυνα, οι εκάστοτε πολιτικές εξουσίες, ως εκτελεστικά όργανα της εκάστοτε οικονομικής ολιγαρχίας, καταφέρνουν, καλλιεργώντας την αμάθεια και την ψευδή αντίληψη περί ‘ιερής και αθάνατης ψυχής’ και με την απατηλή υπόσχεση περί ‘αιώνιας μεταθανάτιας ζωής’, να χαλαρώνουν την ηθική, την κοινωνική συνείδηση και την Λογική και με αυτόν τον τρόπο να αποσπούν τα άτομα από την κοινωνία. Ένοχα, ‘αμαρτωλά’, νοσηρά, παράλογα, ατομικιστικά και αντικοινωνικά Εγώ γίνονται εύκολα θύματα της εξουσιαστικής προπαγάνδας, του παρδαλού λαϊκισμού και των αγ(ρ)ίων αγυρτών του σκοταδισμού και φανατισμένα όπως είναι στρέφονται αυτόματα ενάντια στο Εμείς, ενάντια στην κοινωνία και στα υπόλοιπα Εγώ. Η κατάληξη είναι ο πόλεμος όλων εναντίον όλων, επειδή άκριτα ταυτίστηκαν με την παράνοια της ατομικής ιδιοκτησίας, όπου πρυτανεύει ο παραλογισμός, ‘ο θάνατός σου η ζωή μου’, ο οποίος τρέφει το σαράκι που κατατρώει τον ανθρώπινο πολιτισμό για λογαριασμό της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.
  7. Τελικά, έναν θεσμό, όπως η ατομική ιδιοκτησία πάνω στα μέσα παραγωγής, που εσκεμμένα και άδικα, καταδικάζει την κοινωνία/ανθρωπότητα να ζει σε συνθήκες αβεβαιότητας, βίαιης ανισότητας, φτώχειας, αγεφύρωτων συνεχόμενων συγκρούσεων και ατελείωτων καταστροφικών πολέμων που στο τέλος, ως παραλογισμός, γίνονται ανεξέλεγκτοι και απειλούν την ίδια την ζωή, γεγονός που προκαλεί μίσος, φθόνο, ζήλια, βία, καταστροφή, πόνο και θάνατο, μπορεί η ‘φιλοσοφία’ να τον δικαιολογεί, η επιστήμη να σιωπά και να τον ανέχεται, η θρησκεία να τον εξαγνίζει και να το ευλογεί και η εξουσία να τον προστατεύει, ακόμα και σε βάρος της θέλησης και της ζωής δισεκατομμυρίων κατατρεγμένων ανθρώπων; Και αφού λογικά δεν θα έπρεπε να συμβαίνουν όλα αυτά τα τοξικά και δηλητηριώδη που καταδικάζουν την κοινωνία σε προβατοποίηση και σφαγή, τότε δεν θα πρέπει να διερωτηθούμε για ποιόν λόγο συμβαίνουν; Το ότι όμως συμβαίνουν δεν δείχνει πως ο ανθρώπινος πολιτισμός είναι χτισμένος πάνω σε σκοταδιστικούς μύθους, πάνω σε εξουσιαστικές ιδεολογίες, δηλαδή πάνω στο ψέμα, στη βία και στο μίσος; Αυτό όμως οδηγεί σε μια ξεριζωμένη ανθρωπότητα, χωρίς παρελθόν, χωρίς μνήμη, χωρίς όραμα και μέλλον, μια φρικτή αποανθρωποποιημένη ανθρωπότητα, δημιούργημα της ατομικής ιδιοκτησίας που κατάληξε σε καπιταλιστική βαρβαρότητα .

Η μεγάλη ατομική ιδιοκτησία, ως πηγή και μήτρα κλεμμένου κοινωνικού πλούτου, θολώνει, εξαιτίας των ανασφαλειών, των φοβιών και της βίαιης απληστίας της, τα μυαλά των νομέων της και ναρκώνει τα μυαλά των θυμάτων της, με κατάληξη το 1% της ανθρωπότητας να ελέγχει πέρα από κάθε ηθική, λογική και ορθολογισμό για λογαριασμό του και να σπαταλά προκλητικά τον παγκόσμιο πλούτο, αφήνοντας το 99% να φυτοζωεί στο περιθώριο της ιστορίας, παρά το γεγονός πως αυτό παράγει τον πλούτο και δημιουργεί τον πολιτισμό. Διασπώντας, όμως την ανθρωπότητα στους λίγους προνομιούχους μεγαλοϊδιοκτήτες μέσων παραγωγής και εξουσιαστές που η ματαιοδοξία τους, τους κάνει να νομίζουν πως ζούνε στον παράδεισο της κούφιας και αρρωστημένης γκλαμουριάς και στους πολλούς εξουσιαζόμενους που ψευδαισθησιακά ανέχονται την επίγεια καπιταλιστική κόλαση στην μορφή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας με την ψευδοπροσμονή κάποιου ψευδοπαραδείσου όπου τα ουρί θα τους προσφέρουν ότι και όσα το κεφάλαιο, η ατομική ιδιοκτησία πάνω στα μέσα παραγωγής, του στέρησαν στην μια και μοναδική πραγματική ζωή, η μεγάλη ιδιοκτησία, οδηγεί τις δυνάμεις της εργασίας, της επιστήμης και του πολιτισμού στο πηγαίο ερώτημα, μήπως τελικά ο βίαιος, άδικος, απάνθρωπος, παρανοϊκός, ανήθικος, άπληστος, καταστροφικός και παρακμασμένος καπιταλισμός δεν είναι η μοίρα της ανθρωπότητας;

Αναζητώντας την απάντηση στην μορφή κάποιας εναλλακτικής λύσης, οι δυνάμεις της εργασίας, της επιστήμης και του πολιτισμού θα ανακαλύψουμε, αργά ή γρήγορα, πως αυτή δεν βρίσκεται στο ψευδομυθικό Επέκεινα, ούτε και στο μέλλον, γιατί το πρώτο δεν υπάρχει και το δεύτερο, ως άτομα, κοινωνίες και ανθρωπότητα, δεν το δημιουργήσαμε ακόμα. Μελετώντας την αλήθεια των αιώνων και το νόημα των διαχρονικών κοινωνικών αγώνων της ανθρωπότητας διαπιστώνουμε πως, η εναλλακτική λύση στον καπιταλισμό κάθε τύπου και εκδοχής, χτίζεται από τις δυνάμεις της εργασίας, της επιστήμης και του πολιτισμού βήμα-βήμα από καταβολής της ανθρώπινης κοινωνίας, ως διαχρονική στρατηγική της κοινωνικής ισότητας και απελευθέρωσης, η οποία περνάει μέσα από την επανασυγκόλληση της παραγωγικής βάσης της κοινωνίας/ανθρωπότητας που σταδιακά παίρνει την μορφή της άμεσης δημοκρατίας[6] και το περιεχόμενο ενός αταξικού ουμανιστικού πολιτισμού[7].

Ο καπιταλισμός δεν είναι η μοίρα της ανθρωπότητας, επειδή αυτή η ίδια δημιουργεί διαχρονικά και με τους αγώνες της, την εναλλακτική λύση στον καπιταλισμό, που δεν είναι μόνο αναγκαία, αναπόφευκτη, αλλά σήμερα, στον 21ο αιώνα, είναι και εφικτή. Ας την ανακαλύψουμε ΕΔΩ, ΤΩΡΑ και ΠΑΝΤΟΥ, πριν το ηγεμονικό κεφάλαιο προλάβει να καταστρέψει την γήινη βιόσφαιρα, την ζωή την ίδια και να αναστείλει την ανθρώπινη ιστορία, ως αυτοεκπληρούμενη φουκουγιάμικη προφητεία.

_____________

* https://biblionet.gr/k%C3%B3stas-l%C3%A1mpos-c35266,

 

[1] Βλέπε σχετικά, Morgan Levis Henry, αρχαία κοινωνία, ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΔΗΣ, Αθήνα χ. χ.

[2] Βλέπε, Λάμπος Κώστας, Η γέννηση και ο θάνατος της ατομικής ιδιοκτησίας. Η ατομική ιδιοκτησία ως μήτρα βίας, εξουσίας, ανισότητας, σκοταδισμού και ανηθικότητας, ΚΟΥΚΚΙΔΑ, Αθήνα 2017.

[3] Βλέπε Λάμπος Κώστας, Τοξικές θεσμίσεις, ταυτότητες και κοινωνίες, ΚΟΥΚΚΙΔΑ, Αθήνα 2022.

[4] Βλέπε, Λάμπος Κώστας, Αμερικανισμός και Παγκοσμιοποίηση. Οικονομία του φόβου και της Παρακμής, ΠΑΠΑΖΗΣΗΣ, Αθήνα 2009.

[5] Βλέπε, Λάμπος Κώστας, Θεός και Κεφάλαιο. Δοκίμιο για την σχέση μεταξύ θρησκείας και εξουσίας, ΚΟΥΚΚΙΔΑ, Αθήνα 2015.

[6] Βλέπε, Λάμπος Κώστας, Άμεση Δημοκρατία και Αταξική Κοινωνία. Η μεγάλη πορεία της ανθρωπότητας προς την κοινωνική ισότητα και τον Ουμανισμό, ΝΗΣΙΔΕΣ, Θεσσαλονίκη 2012.

[7] Βλέπε, Λάμπος Κώστας, Κοινωνική αν/Ισότητα και αταξικός ουμανισμός. Δοκίμιο Πολιτικής Φιλοσοφίας της Πράξης, ΚΟΥΚΚΙΔΑ, Αθήνα 2023.

Κ. Κούσαντας: Η ΠΕΙΣΤΙΚΗ ΜΑΧΗΤΙΚΗ ΙΣΧΥΣ

1
του Κωνσταντίνου Κούσαντα, Αντιστρατήγου ε.α.
Ο στρατηγός των Θηβαίων Επαμεινώνδας εφάρμοσε για πρώτη φορά στην ιστορία των μέχρι τότε πολέμων μια νέα στρατιωτική τακτική εναντίον των Σπαρτιατών στην Μάχη των Λεύκτρων, το 371 π.Χ η οποία και τον ανέδειξε σε έναν από τους ευφυέστερους στρατηγούς όλων των εποχών.
Αντί της τακτικής τής ΕΝΙΑΊΑΣ ΓΡΑΜΜΉΣ μετώπου που ακολουθείτο μέχρι τότε, χώρισε τη φάλαγγά του σε δύο τμήματα εκ των οποίων το ένα διενεργούσε ΕΠΊΘΕΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΆΛΛΟ ΆΜΥΝΑ. Η παράταξη αυτή κλήθηκε από τον εφευρέτη της ΛΟΞΉ ΦΆΛΑΓΓΑ.
Ενώ ως μαχητική ισχύς ορίζεται το σύνολο των μέσων – οπλικών συστημάτων που μπορεί να αναπτύξει ένα  κράτος σε μία ένταση, κρίση ή ένοπλη σύγκρουση, σημαντικό στοιχείο αποτελεί κατά πόσο είναι πειστική η μαχητική ισχύς ώστε να αποτρέπει τις απειλές και τις επεκτατικές προθέσεις του αντιπάλου.
1.Η πρόσφατη ανακοίνωση απόκτησης των 24 πυραύλων SCALP NAVAL που ανακοίνωσε ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, των τεσσάρων φρεγατών Belharra  με εμβέλεια 1.000 χιλιομέτρων, κινείται προς την σωστή κατεύθυνση απειλής της γείτονας χώρας.  Επίσης οι επόμενοι εξοπλισμοί ενίσχυσης των Ελληνικών Νησιών με 17 συστήματα αντιαρματικά spike nlos  που είναι εν εξελίξει με το Ισραήλ και η χρησιμοποίηση των  SCALP  από τα Rafale – Mirage 2000 5 ενισχύουν την επιθυμητή πειστική αποτροπή.
2.Η διάταξη – προσανατολισμός των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων θα πρέπει να είναι τέτοιος ώστε να απειλεί. Όχι περιοδικά αλλά πάντοτε. Με τον Ελληνικό στόλο στην Σαλαμίνα 8 με 10 ώρες από το Καστελόριζο ή την Σαμοθράκη και τον τουρκικό στόλο στο Ακσάζ μόλις 30 λεπτά από την οριοθετημένη ΑΟΖ Ελλάδας Αιγύπτου, πως είναι δυνατόν να γίνει πειστική η Ελληνική απειλή ή έστω αποδεκτό το δικαίωμα έστω του Ελληνικού Κυριαρχικού Δικαιώματος; Η μεταστάθμευση του Ελληνικού μισού στόλου είναι άκρως απαραίτητη, επιτακτική και καθυστερεί από το 2021 με απόφαση του ΚΥΣΕΑ
3.Τα Οπλικά Συστήματα τα οποία υπάρχουν θα πρέπει να είναι πειστικά για την χρήση τους. Οι ασκήσεις με πραγματικά πυρά θα πρέπει να εκτελούνται με σκοπό την προσομοίωση σε πραγματικές καταστάσεις. Τα Rafale,  τα    F 16 viper, τα F 35 και οι Belharra είναι πράγματι μοναδικά εργαλεία  αποτροπής αλλά θα πρέπει να πείθουν. Δεν έπρεπε να είναι θεατές στην Κάσο μιας μη ισόρροπης παρουσίας πολεμικών πλοίων.
4.Οι Διακλαδικές Ασκήσεις των ΕΔ δεν θα πρέπει να έχουν το ίδιο παθητικό σενάριο Ανακατάληψης Νησίδας ή Βραχονησίδας το οποίο σενάριο είναι παθητικό. Αντίθετα θα πρέπει τα σενάρια των ασκήσεων να έχουν επιθετική νοοτροπία και πειστικό χαρακτήρα. Τα σενάρια των ασκήσεων απόβασης σε χερσαίο έδαφος που έχει γεωγραφικές αδυναμίες του καθεστώτος της γείτονας χώρας θα πρέπει να επιλέγεται.
5.Η αεροπορική ισχύς στους σύγχρονους πολέμους παίζει καθοριστικό ρόλο λόγω της μεγάλης εμβέλειας των πυραύλων που διαθέτουν κυρίως τα μαχητικά αεροσκάφη 4,5 και 5 γενιάς (Rafale,  F 16 viper, F 35). Το Ελληνικό δόγμα θα έπρεπε να αλλάξει και τα 44 μαχητικά αεροσκάφη που διαθέτει τώρα η χώρα μας (20 Rafale και 24 F 16 VIPER ενώ υπολείπεται εντελώς η Τουρκία) θα έπρεπε ήδη να χρησιμοποιούνται επιχειρησιακά από κοινού με την Κυπριακή Δημοκρατία, ενισχύοντας τον Άξονα του Ελληνισμού για την αναβίωση νέου Δόγματος Ενιαίου Αμυντικού Χώρου, ενώ η Βάση της Πάφου θα πρέπει να είναι κοινή με την Κυπριακή Δημοκρατία για επιχειρησιακούς λόγους εγγύησής της
6.Η Ελληνική Οικονομία, η Ελληνική Ναυτιλία και ο Τουρισμός για να ενισχυθούν θα πρέπει να έχουν ως αναγκαία και ικανή την προϋπόθεση της ασφάλειας η οποία μπορεί να προέλθει από μία πειστική αποτροπή και όχι από ενδείξεις και την παθογένεια του κατευνασμού. Η Στρατιωτική Ηγεσία έχει ως καθήκον να ενημερώσει την Πολιτική Ηγεσία για τις δυνατότητες των Ελληνικών ΕΔ που έχουν ενισχυθεί σε ρυθμό παγκόσμιου ρεκόρ την τελευταία πενταετία.
7.Η εισχώρηση των ΕΔ και της Ελληνικής Αστυνομίας σε άλλες μορφές απειλών και πολέμου είναι καθοριστικές. Παραστρατιωτικές οργανώσεις, μισθοφορικοί στρατοί, υβριδικοί πόλεμοι, τρομοκρατικές οργανώσεις, φονταμελιστικές επιθέσεις, ψυχολογικές επιχειρήσεις θα πρέπει να αποτελούν από τώρα αντικείμενα  εκπαίδευσης σε σενάρια αντιμετώπισης των απειλών αυτών.
8.Οι Μυστικές Υπηρεσίες Πληροφοριών θα πρέπει να είναι αναβαθμισμένες όχι μόνο σε επίπεδο παθητικής απόκτησης πληροφοριών αλλά και της ενεργητικής – επιθετικής συνδρομής των ΕΔ και της Ελληνικής Αστυνομίας σε υψηλό επίπεδο. Το Ισραήλ κατάφερε να εξοντώσει τους ηγέτες της Χαμάς και Χεζμπολάχ από τις μυστικές του υπηρεσίες και μόνο.
Η χώρα μας όσο περισσότερο απειλεί, όσο δημιουργεί ανασφάλεια στην γείτονα χώρα, τόσο περισσότερο θα υλοποιεί την αποτρεπτική της πολιτική η οποία θα παρέχει στους Έλληνες πολίτες ασφάλεια, ευημερία και ειρήνη.

Πολιτική αυτοκτονία Μητσοτάκη η επιτάχυνση εξελίξεων στα ελληνοτουρκικά

1

neostrategy.gr

Επιταχύνονται οι εξελίξεις στη «διευθέτηση» των ελληνοτουρκικών. Οπως αναφέρει σε σημερινή συνέντευξή του ο Ελληνας υπουργός Εξωτερικών, «πιθανόν εντός του Νοεμβρίου» στην Αθήνα θα βρίσκεται ο Τούρκος ομόλογός του, προκειμένου να προωθήσουν τη διαδικασία της «βαριάς ατζέντας» των ελληνοτουρκικών σχέσεων, και μέχρι τον Ιανουάριο του 2025, να έχει υπάρξει συμφωνία. Ανοικτό και το θέμα των χωρικών υδάτων (!). Δεδομένων των αντιδράσεων -και- εντός της ΝΔ, όλα αυτά μοιάζουν με … επιθυμία πολιτικής αυτοκτονίας εκ μέρους του Κ. Μητσοτάκη.

Οπως αναφέρει η «Καθημερινή της Κυριακής», στην οποία παραχώρησε συνέντευξη ο υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, σκοπός, μέχρι τον Ιανουάριο, είναι να υπάρξει συμφωνία για το πλαίσιο της οριοθέτησης, ώστε να μπορέσουμε μετά να συζητήσουμε και την ουσία για υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ.

Μεταξύ των άλλων σημείων της συνέντευξης Γεραπετρίτη, ξεχωρίζουν τα εξής:

1. Η κυβέρνηση αν και ισχυρίζεται ότι στην ατζέντα της συζήτησης δεν μπαίνουν θέματα χωρικών υδάτων – εναερίου χώρου (που ζητάει η Τουρκία), παρά μόνο Υφαλοκρηπίδα – ΑΟΖ, στην πραγματικότητα, εμμέσως πλην σαφώς, ο Γ. Γεραπετρίτης παραδέχεται το αντίθετο.

Ειδικότερα, ο ίδιος λέγει ότι, εάν στο πλαίσιο των συζητήσεών του με την τουρκική πλευρά για υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ προκύψει θέμα «σύμπτωσης» με χωρικά ύδατα, ουδόλως αποκλείει να συμφωνήσουν Μητσοτάκης – Ερντογάν ούτως ώστε να δώσουν το «Οκ» να προχωρήσουν και σε αυτό οι συζητήσεις (!)

Χαρακτηριστικά, ο ίδιος είπε: «Η συζήτηση (σ.σ. με την τουρκική πλευρά) δεν καταλαμβάνει το θέμα των εθνικών χωρικών υδάτων, το οποίο ως ζήτημα κυριαρχίας εκφεύγει παντάπασιν του ελληνοτουρκικού διαλόγου, η δε επέκτασή τους αποτελεί κυριαρχικό και αναφαίρετο δικαίωμα της ελληνικής πολιτείας με τον τρόπο και κατά τον χρόνο που θα κριθεί κατάλληλος (σ.σ. αν και το ευαγγελίζεται εδώ μαι πέντε χρόνια η κυβέρνηση Μητσοτάκη, δεν το έχει πράξει). Εφόσον υπάρξει σύμπτωση σε σχέση με το πλαίσιο της οριοθέτησης, οι δύο ηγέτες θα δώσουν, εάν το κρίνουν, ειδική εντολή κατά τη διάρκεια του Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας, που προγραμματίζεται για τον Ιανουάριο στην Αγκυρα, για να αρχίσουν οι ουσιαστικές συζητήσεις. Εάν δεν υπάρξει συμφωνία των μερών για το πλαίσιο, η συζήτηση για την οριοθέτηση δεν θα προχωρήσει και θα προσπαθήσουμε να συντηρήσουμε το σχετικά καλό κλίμα».

2. Ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας πιθανόν θα έλθει στην Αθήνα εντός του Νοεμβρίου, αν και αναμενόταν προς το τέλος του έτους.

3. Στόχος είναι να εξεταστεί το χρονοδιάγραμμα και η μορφή του διαλόγου και η τυχόν παραπομπή σε διεθνή δικαιοδοσία, που θα μπορούσε να είναι το τέλος αυτής της διαδρομής στη βάση συνυποσχετικού.

Χαρακτηριστικά είπε ο Γ. Γεραπετρίτης: «Αυτή τη στιγμή οι δύο υπουργοί Εξωτερικών έχουμε λάβει εντολή να αξιολογήσουμε αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για να προχωρήσουμε στην ουσιαστική συζήτηση για την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Οι προϋποθέσεις συνδέονται με το περιεχόμενο της συζήτησης, που μπορεί να αφορά μόνο το συγκεκριμένο ζήτημα, τις γενικές αρχές που θα εφαρμοστούν για την οριοθέτηση, ήτοι την πλήρη εφαρμογή του διεθνούς δικαίου, το χρονοδιάγραμμα και τη μορφή του διαλόγου και την τυχόν παραπομπή σε διεθνή δικαιοδοσία, που θα μπορούσε να είναι το τέλος αυτής της διαδρομής στη βάση συνυποσχετικού. Θα έχω την ευκαιρία να συζητήσω τα θέματα αυτά με τον υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας σε επίσκεψή του στην Αθήνα, πιθανόν εντός του Νοεμβρίου».

4. Τα κουτσουρεμένα θαλάσσια πάρκα, λέγει ο Γ. Γεραπετρίτης, ναι μεν «θα προχωρήσουμε βάσει αρχικού σχεδιασμού τους», αλλά «θα υλοποιηθούν, όχι με γεωπολιτικά, αλλά με καθαρά περιβαλλοντικά κριτήρια. Και για τον λόγο αυτό εξελίσσεται σταδιακά η τεχνική μελέτη για τον καθορισμό των ορίων τους».

Να θυμίσουμε στον Γ. Γεραπετρίτη ότι θα θαλάσσια πάρκα προφανώς είναι περιβαλλοντικό ζήτημα. Το πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί, είναι ότι η Τουρκία αμφισβητεί το δικαίωμα της χώρας μας να ασκήσει (και την περιβαλλοντική πολιτική της) μέσα σε χώρους εθνικής κυριαρχίας, επειδή η Αγκυρα αμφισβητεί αυτή ακριβώς την ελληνική κυριαρχία. Τι δεν καταλαβαίνει;

Αυτοκτονία ή «λύτρωση»;

Με δεδομένους τους παραπάνω σχεδιασμούς του Κυριάκου Μητσοτάκη, αποκτούν ιδιαίτερο ενδιαφέρον οι αντιπαραθέσεις στο εσωτερικό της ΝΔ, οι οποίες μόνο τυχαίες μπορούν να θεωρηθούν. Την εικόνα των εξελίξεων σε κυβερνητικό – πολιτικό επίπεδα την δίνει με ένα ιδιαίτερα κατατοπιστικό ρεπορτάζ ο δημοσιογράφος, Σπύρος Γκουτζάνης. Ο ίδιος τονίζει ότι, με δεδομένα τα μεγάλα προβλήματα του Κ. Μητσοτάκη εντός της ΝΔ, «η δρομολόγηση εξελίξεων στα ελληνοτουρκικά μοιάζει με επιθυμία αυτοκτονίας. Η αποχώρηση εν πλω μπορεί τελικά να είναι λύτρωση και για τον ίδιο». Στο δημοσίευμά του, στην «Αυγή», αναφέρει τα εξής:

«Μπορεί τα κοινωνικά θέματα που ανέδειξαν οι βουλευτές της Ν.Δ. -πρώτα τα κόκκινα δάνεια και μετά τα φάρμακα- να αποσταθεροποιούν τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ωστόσο το μείζον ζήτημα στο οποίο η υφέρπουσα εσωτερική αμφισβήτηση εστιάζει, περιμένοντας τις εξελίξεις, είναι το εθνικό.

Η δηλωμένη πρόθεση από τον πρωθυπουργό για περαιτέρω προσέγγιση με την Τουρκία με ορίζοντα τον Ιανουάριο και το Συμβούλιο Ελλάδας-Τουρκίας αποκτά άλλη διάσταση στο πλαίσιο της αναταραχής στη Μέση Ανατολή και της αναδιάταξης των συσχετισμών ισχύος στην περιοχή. Η Τουρκία, και λόγω γειτνίασης αλλά και λόγω σχέσεων συμμαχίας και αντιπαλότητας που εναλλάσσει κατά το δοκούν, διεκδικεί λόγο και ρόλο. Θεωρεί ότι απώτερος στόχος της ισραηλινής επίθεσης στην παλαιστινιακή Χαμάς είναι η ίδια. Το ενδεχόμενο η Αμερική και το Ισραήλ να προχωρήσουν το παρανοϊκό σχέδιο για την καταστροφή του Ιράν, είτε μέσω της ανατροπής του καθεστώτος είτε (και) μέσω του διαμελισμού και της απόσχισης περιοχών όπου ζουν μειονοτικοί πληθυσμοί, και κυρίως του Κουρδιστάν, αυξάνει τους «πόντους» της Τουρκίας. Η Άγκυρα δεν θέλει αυτόνομο Κουρδιστάν, αφού ένα τμήμα του είναι εντός των δικών της συνόρων.

Η απλούστερη πρόβλεψη είναι ότι για να συναινέσει σε οποιοδήποτε σενάριο για ανακατανομή ισχύος στην ευρύτερη περιοχή που αλλάζει τις ισορροπίες, θα επιδιώξει μείζονα ανταλλάγματα. Ο εύκολος στόχος είναι η Ελλάδα λόγω της υποχωρητικότητας που έχει επιδείξει η κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Δορυφοροποίηση

Μέχρι στιγμής η προσωπική διπλωματία του Κυριάκου Μητσοτάκη έχει ως αποτέλεσμα τη δορυφοροποίηση ή φινλανδοποίηση της Ελλάδας. Δείγματα προς αυτή την κατεύθυνση είναι η εφαρμογή του παράνομου τουρκολιβυκού συμφώνου από την πλευρά της Τουρκίας με τη σιωπηρή αποδοχή της Ελλάδας, η ακύρωση της πολιτικής για τα θαλάσσια πάρκα, που πλέον κατατεμαχίζονται -για να μην ξεπερνούν στο Αιγαίο τα 6 ναυτικά μίλια- η υποχώρηση στα γεγονότα της Κάσου γύρω από το καλώδιο σύνδεσης Κρήτης-Κύπρου, όπου ζητήθηκε η έγκριση της Τουρκίας.

Σύμφωνα με την πρόσφατη αποκάλυψη της Εστίας, σε νομοσχέδιο του υπουργείου Ενέργειας για το Ειδικό Χωροταξικό Σχέδιο στον τουρισμό «δεν επιτρέπεται κανένα είδος τουριστικής (οικονομικής) ανάπτυξης» σε «βραχονησίδες, νησιά με έκταση μικρότερη των 300 στρεμμάτων, νησιά σε απόσταση μικρότερη των 10 ναυτικών μιλίων από τα θαλάσσια σύνορα της χώρας και σε νησιά σε απόσταση μεγαλύτερη των 10 ν.μ. από παράκτιες περιοχές του ηπειρωτικού τμήματός της». Εισάγει τον νεολογισμό «μικρονήσια», δημιουργώντας ερωτήματα για το εάν είναι «ένα δώρο στον Ερντογάν». Όπως σημειώνουν έμπειροι αναλυτές, είμαστε στο σημείο όπου «το έγκλημα έχει γίνει, αλλά ακόμη δεν έχει βρεθεί το πτώμα».

Η συζήτηση τον Ιανουάριο για τα θέματα του Αιγαίου, που, όπως δήλωσε ο Ερντογάν, θα θέσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, μπορεί να προσφέρει και το «body of evidence» που θα επιταχύνει τις διαδικασίες αντικατάστασης του Κυριάκου Μητσοτάκη εν πλω.

Το πραγματικό ερώτημα είναι μέχρι ποιο σημείο θέλουν να πιέσουν «ο διεθνής παράγων» και ο Ταγίπ Ερντογάν, με δεδομένο ότι επί Μητσοτάκη έχει πετύχει οι ενέργειες της Αθήνας να περνούν από τη συγκατάθεση της Άγκυρας. Ήδη το περιβάλλον του Αντώνη Σαμαρά ζητά την απομάκρυνση του υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Γεραπετρίτη, ως ένα πρώτο μήνυμα προς τον Ερντογάν ότι δεν θα συνεχιστεί η υποχωρητική πολιτική. Ο Νίκος Δένδιας, σε μία δήλωση που χαλά το καλό κλίμα και βλέπει περισσότερο στο εσωτερικό, είπε ότι «όλα τα νησιά των Δωδεκανήσων έχουν δικαίωμα σε υφαλοκρηπίδα, ΑΟΖ και χωρικά ύδατα έως 12 μίλια».

Ούτε μέσα πάει καλά

Ακόμη και χωρίς τα εθνικά θέματα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει αρκετά προβλήματα από το εσωτερικό του κόμματος. Την ερώτηση των 11 βουλευτών («καραμανλικοί» οι περισσότεροι) για τα κόκκινα δάνεια ακολούθησε νέα ερώτηση από 8 «σαμαρικούς» αυτή τη φορά βουλευτές για τα φάρμακα.

Και οι δύο ερωτήσεις αποσκοπούν να εκθέσουν την έλλειψη κοινωνικής πολιτικής και ευαισθησίας από τη νεοφιλελεύθερη ηγεσία και βάλλουν κατά των δύο αντιπροέδρων του κόμματος Κωστή Χατζηδάκη και Άδωνη Γεωργιάδη, που θα παίξουν στο παιχνίδι της διαδοχής του Κυριάκου Μητσοτάκη, είτε ανοίξει σύντομα είτε σε δεύτερο χρόνο.

Street party Μητσοτάκη

Αποκαλυπτικός της νευρικότητας του Μεγάρου Μαξίμου είναι ο χειρισμός που έκανε για το street party της Παρασκευής με τους δύο πρώην πρωθυπουργούς. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης «έριξε τα μούτρα του» και τηλεφώνησε στους Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά για να τους προσκαλέσει στη γιορτή για τα 50 χρόνια της Ν.Δ. έξω από το ιστορικό κτήριο της Ρηγίλλης.

Βεβαίως, τα 50 χρόνια έχουν εορταστεί επίσημα στο πανηγυρικό 15ο Συνέδριο της Ν.Δ. τον περασμένο Απρίλιο στο Ζάππειο Μέγαρο. Με τη γιορτή της Παρασκευής ο Κ. Μητσοτάκης θέλησε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις από τη διάχυτη δυσαρέσκεια και να συμβολίσει ότι η Ν.Δ. είναι ενωμένη υπό την ηγεσία του, βάζοντας στο κάδρο της αποδοχής του και τους δύο πρώην πρωθυπουργούς. Σε διαφορετική περίπτωση, να τους εκθέσει ότι εκείνοι ευθύνονται που διασπούν την ενότητα του κόμματος.

Η κυβέρνηση υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη είναι σε αποδρομή. Οι δημοσκοπήσεις τη δείχνουν στο 22%. Τα σενάρια για αλλαγή του εκλογικού νόμου, που θέτουν ως όριο αυτοδυναμίας το 33%, είναι προθέσεις εκτροπής.

Ενώ η κυβέρνηση δεν έχει περιθώρια να αντιμετωπίσει την πτώση του επιπέδου διαβίωσης, η κρίση στη Μέση Ανατολή θα προκαλέσει αλυσιδωτά νέα κύματα ακρίβειας. Το Μεταναστευτικό επανέρχεται. Ο Κ. Μητσοτάκης από τα περιφανή που έλεγε για «πολυδύναμο εκσυγχρονισμό» και νέο κύμα μεταρρυθμίσεων, έχει περάσει στο καλόπιασματων βουλευτών του για να μην καταθέτουν κοινοβουλευτικές ερωτήσεις και να μην βγαίνουν στα κανάλια. Σε αυτό το πλαίσιο η δρομολόγηση εξελίξεων στα ελληνοτουρκικά μοιάζει με επιθυμία αυτοκτονίας. Η αποχώρηση εν πλω μπορεί τελικά να είναι λύτρωση και για τον ίδιο».

neostrategy.gr

Πέθανε ο Παναγιώτης Δέντσορας

0

Το ΤΕΕ/ΤΚΜ αποχαιρετά τον Παναγιώτη Δέντσορα

Η Διοικούσα Επιτροπή του ΤΕΕ/ΤΚΜ, εκφράζοντας την θλίψη του συνόλου του τεχνικού κόσμου αποχαιρετά το ιστορικό μέλος του ΤΕΕ/ΤΚΜ και πρώην Πρόεδρο του Τμήματος Παναγιώτη Δέντσορα, και εκφράζει τα ειλικρινή συλλυπητήρια προς τους οικείους του.

Ο Παναγιώτης Δέντσορας ήταν αρχιτέκτων μηχανικός. Σπούδασε στις αρχιτεκτονικές σχολές του Πολυτεχνείου Βιέννης και της Πολυτεχνικής του ΑΠΘ. Στην Ελλάδα εργάστηκε ως μελετητής και κατασκευαστής διατηρώντας ιδιωτικό γραφείο, αλλά η προσωπικότητά του και η επιστημονική του πληρότητα τον ανέδειξαν μεταξύ των εμβληματικών προσωπικοτήτων της Θεσσαλονίκης, που υπερέβησαν το βεληνεκές της επιστημονικής και επαγγελματικής τους ιδιότητας.

Διετέλεσε μέλος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας από το 1971, καθώς και μέλος της Αυστριακής Εταιρίας Χωροταξίας και Πολεοδομικού Προγραμματισμού και Σχεδιασμού από το 1967. Ήταν εκλεγμένο μέλος της Αντιπροσωπείας του ΤΕΕ/ΤΚΜ και διετέλεσε Πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής του ΤΕΕ/ΤΚΜ από το 1994 έως το 1997, ενώ στη συνέχεια προσέφερε της υπηρεσίες του και ως μέλος του Πειθαρχικού Συμβουλίου του Τμήματος.

Εκπροσώπησε το ΤΕΕ/ΤΚΜ στο διοικητικό συμβούλιο της ΔΕΘ HELEXPO, όπου είχε εκλεγεί Αντιπρόεδρος. Επίσης, διετέλεσε Πρόεδρος του Τμήματος Θεσσαλονίκης του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, μέλος των Δ.Σ. του ΕΛΚΕΠΑ, της ΧΑΝΘ, του ιδρύματος «Άγ. Δημήτριος» και του ιδρύματος Εργαζόμενου Κοριτσιού.

Διετέλεσε Διευθυντής του πολιτικού γραφείου του Υ.Μ.Α.Θ, Γεώργιου Τζιτζικώστα το 1990 και 1991 και Γενικός Γραμματέας Περιφέρειας Θεσσαλίας το 1993.

Υπήρξε Υποψήφιος Νομάρχης Θεσσαλονίκης και διετέλεσε επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης στο Νομαρχιακό Συμβούλιο.

Περιλαμβάνεται, επίσης, στα ιδρυτικά μέλη της πρώτης Διοικούσας Επιτροπής της ΝΔ στη Θεσσαλονίκη, μετά την ίδρυση της παράταξης από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή το 1974.

Ο πρόεδρος της ΔΕ του ΤΕΕ/ΤΚΜ Ηλίας Περτζινίδης δήλωσε: “Η απώλεια του Παναγιώτη Δέντσορα, του κυρίου Παναγιώτη, όπως τον αποκαλούσαμε οι νεότεροι συνάδελφοι, είναι πολύ μεγάλη και αφήνει ένα τεράστιο κενό στον κόσμο των μηχανικών. Πάντα πρόθυμος να βοηθήσει τους νεότερους, πάντα παρών στους αγώνες των μηχανικών, πάντα ενεργός στα δρώμενα της Θεσσαλονίκης και της Κεντρικής Μακεδονίας γενικότερα, ενέπνεε σεβασμό και βαθιά εκτίμηση σε όλους. Καλό ταξίδι κ.Παναγιώτη, θα σας θυμόμαστε με αγάπη και δεσμευόμαστε να ακολουθήσουμε την πορεία που χαράξατε”.

Το ανοχύρωτο Αιγαίο! Ο δήμαρχος Σύμης το αποκαλύπτει στον εκτός εαυτού Άδωνι Γεωργιάδη- Βίντεο

2

Εκτός εαυτού ο Υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης με τον Δήμαρχο Σύμης Λευτέρη Παπαλοδούκα για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το νησί με την υποστελέχωση του τοπικού κέντρου υγείας. Ο δήμαρχος έβαλε στη θέση του τον υπουργό Υγείας που πιστεύει ότι μπορεί αιωνίως να κοροϊδεύει τον κόσμο.
Τα νησιά του Αιγαίου είναι ανοχύρωτα , με τους κατοίκους να νιώθουν ανασφάλεια κυρίως στα θέματα Υγείας.
Η αντιπαράθεση δημάρχου Σύμης και υπουργού Υγείας ανέδειξε για μια ακόμη φορά τα προβλήματα, για τα οποία ο κ.Γεωργιάδης είχε να πει μόνο ότι υπάρχει ενδιαφέρον για τα προβλήματα. Λύσεις δεν μας είπε αν υπάρχουν. Τελικά αντιμετώπισε με τον γνωστό τρόπο και τον δήμαρχο: τον κατηγόρησε -κι αυτόν- ως λαϊκιστή.

Εθνική Τράπεζα, ένα «success story» για κλάματα: Πώς το Δημόσιο έχασε 7,5 δισ. από την πώληση των μετοχών

1

Παρά τους «πανηγυρισμούς» της διοίκησης της Εθνικής για τη μεγάλη ζήτηση που εκδηλώθηκε για τις μετοχές, η πραγματικότητα είναι διαφορετική.

Ζημιά 7,5 δισ. ευρώ «γράφει» το ελληνικό Δημόσιο μετά την πώληση του 10% στην Εθνική τράπεζα , από το 18,3% που είχε απομείνει στην κατοχή του.

Παρά τους «πανηγυρισμούς» της διοίκησης της Εθνικής Τράπεζας και της κυβέρνησης για τη μεγάλη ζήτηση που εκδηλώθηκε για τις μετοχές που διατέθηκαν προς πώληση, η πραγματικότητα είναι ότι το Δημόσιο βγαίνει με ζημιά, αφού έχει επενδύσει απευθείας στην Εθνική 8,5 δισ. ευρώ και θα έχει εισπράξει 1,8 δισ. ευρώ από τις δύο πωλήσεις που έχει πραγματοποιήσει μέχρι τώρα.

Το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας που διαχειρίζεται τις μετοχές του Δημοσίου στις τράπεζες, πούλησε πέρσι το Νοέμβριο το 22% της Εθνικής και εισέπραξε 1,06 δισ. ευρώ, ενώ τώρα πουλά το 10% και θα εισπράξει περί τα 800 εκατ. ευρώ. Εάν υπολογίσουμε και τα περίπου 800 εκατ. ευρώ που το ελληνικό Δημόσιο έβαλε για να καλύψει τα ανοίγματα των τραπεζών που κρίθηκαν μη βιώσιμες οι οποίες απορροφήθηκαν από την Εθνική η ζημιά φτάνει στο ποσό των 7,5 δισ. ευρώ.

Κυβέρνηση και Εθνική τράπεζα «καμαρώνουν» ότι η ζήτηση για το 10% των μετοχών υπερκάλυψε 11 φορές την προσφορά, αλλά δεν εξηγούν γιατί το Δημόσιο σπεύδει να ξεφορτωθεί τη συμμετοχή του την οποία θα μπορούσε είτε να κρατήσει στρατηγικά, είτε να πουλήσει σε επόμενη φάση, με μεγαλύτερο κέρδος.

Από την προηγούμενη πώληση, του 22% τον Νοέμβριο του 2023 με τιμή μετοχής 5,3 ευρώ, το Δημόσιο είχε διαφυγόντα κέρδη 490 ευρώ. Εάν είχε κρατήσει εκείνο το 22% των μετοχών της Εθνικής, με την μετοχή στα 7,8 ευρώ, η αξία του θα ήταν 1,56 δισ. ευρώ, δηλαδή 500 εκατ. ευρώ παραπάνω. Εάν είχε ακόμα στην κατοχή του αυτό το «πακέτο» θα εισέπραττε και 73 εκατ. ευρώ από το μέρισμα το οποίο διανεμήθηκε τον περασμένο Ιούλιο.

Συνολικά δηλαδή, τα διαφυγόντα κέρδη από εκείνη την «επιτυχημένη αποεπένδυση» φτάνουν στα 570 εκατ. ευρώ. Δείτε περισσότερα ΕΔΩ.

Τώρα το 10% πωλείται με τιμή μετοχής πιθανόν γύρω στα 7,6-7,8 ευρώ, και το ίδιο σενάριο προφανώς θα επαναληφθεί, αφού υπάρχουν εκτιμήσεις για άνοδο της μετοχής της Εθνικής στα 10 και 11 ευρώ, καθώς προβλέπεται να έχει κέρδη 1,3 δισ. ευρώ φέτος και να δώσει μέρισμα περίπου το 50% από αυτά, ενώ έχει πλεονάζον κεφάλαιο άνω των 2 δισ. ευρώ, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιήσει για να πραγματοποιήσει αγορά ιδίων μετοχών, ανεβάζοντας την αξία των μετόχων.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η μετοχή συμπιέστηκε τους τελευταίους μήνες, ενόψει της πώλησης του 10%, αφού είχε φτάσει στα 8,4 ευρώ στα τέλη Ιουλίου, αλλά χθες ήταν στα 7,65 ευρώ, μια βουτιά κοντά στο 9%.

Η πώληση επηρεάστηκε από την πτώση που σημείωσε το χρηματιστήριο λόγω της επίθεσης του Ισραήλ στο Λίβανο, αλλά υπήρξαν ενδείξεις για ενδιαφέρον βραχυπρόθεσμων hedge funds, κάτι που προμηνύει σκαμπανεβάσματα στη μετοχή, καθώς αυτού του είδους οι επενδυτές μπαίνουν και βγαίνουν γρήγορα, στοχεύοντας στο γρήγορο κέρδος, δημιουργώντας πιέσεις στη μετοχή.

Συνολικά οι ζημιές του Δημοσίου από τις 4 συστημικές τράπεζες, ανέρχονται σε 24 δισ. ευρώ, αφού έβαλε σε αυξήσεις κεφαλαίου 31,8 δισ. ευρώ, ενώ για να καλύψει ανοίγματα μη βιώσιμων τραπεζών (Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, Αγροτική Τράπεζα, FBB, συνεταιριστικές τράπεζες) έβαλε 14,4 δισ. ευρώ.

Από τις πωλήσεις μετοχών και των 4 συστημικών τραπεζών τις οποίες έχει ενισχύσει το ελληνικό Δημόσιο, έχει εισπράξει 8,3 δισ. ευρώ -αν υπολογίσουμε και τα 800 εκατ. ευρώ που θα πάρει για το 10% της Εθνικής.

Ο αντίλογος της κυβέρνησης και του ΤΧΣ είναι ότι μπορεί μεν το Δημόσιο να έχασε αυτά τα χρήματα, αλλά αποτράπηκε η κατάρρευση των τραπεζών η οποία θα είχε κοστίσει πολύ περισσότερα στην οικονομία, ενώ προβάλλεται και το όφελος του Δημοσίου από το PSI.

Αυτά, όμως, δεν αναιρούν το γεγονός ότι οι πωλήσεις έγιναν άρον-άρον με σκοπό να αποσυρθεί το Δημόσιο από τις τράπεζες, ενώ επισπεύδεται κατά ένα έτος και το κλείσιμο του ΤΧΣ, χωρίς να επιδιωχθεί η βέλτιστη δυνατή αξιοποίηση των χρημάτων που έβαλαν οι Έλληνες φορολογούμενοι στις τράπεζες.

Παρόλα αυτά και παρά το γεγονός ότι οι τράπεζες στηρίχθηκαν με κρατικά λεφτά και αφήνουν το Δημόσιο με μια τρύπα δεκάδων δισ. ευρώ, οι διοικήσεις των τραπεζών ζουν… χρυσές εποχές, καθώς από το 2023 τριπλασίασαν τις αμοιβές τους, με το «πακέτο» για κάθε έναν από τους επικεφαλής να φτάνει το 1,5 εκατ. ευρώ.

Ο πιο ακριβοπληρωμένος μάλιστα είναι ο διευθύνων σύμβουλος της Εθνικής Τράπεζας Παύλος Μυλωνάς, ο οποίος για το 2023 εισέπραξε 1.488.000 ευρώ, ακολουθεί ο Χρήστος Μεγάλου της Τράπεζας Πειραιώς με 1.373.500 ευρώ, ο Φωκίων Καραβίας της Eurobank με 1.321.643 ευρώ και τέλος ο Βασίλης Ψάλτης της Alpha Bank με 1.066.876 ευρώ.

https://www.ieidiseis.gr/oikonomia/263944/ethniki-trapeza-ena-success-story-gia-klamata-pos-to-dimosio-exase-7-5-dis-apo-tin-polisi-ton-metoxon

Φήμες οτι είναι νεκρός ο διοικητής των ιρανικών δυνάμεων Κουντς

0

Αναφορές ότι σκοτώθηκε στην Βηρυτό

Ανησυχίες προκαλούνται στο Ιράν και στη Μέση Ανατολή σχετικά με την τύχη του επικεφαλής της Δύναμης Κουντς του Ιρανικού Σώματος Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC), Εσμαήλ Κανί.

Σύμφωνα με δημοσίευμα των New York Times, τρεις ανώνυμοι Ιρανοί αξιωματούχοι δήλωσαν ότι ο Κανί εθεάθη τελευταία φορά στη Βηρυτό την περασμένη εβδομάδα, όπου είχε μεταβεί για να στηρίξει τη Χεζμπολάχ, η οποία αντιμετωπίζει σημαντικές απώλειες από τις πρόσφατες ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές. Από τότε, όμως, κυκλοφορούν φήμες ότι μπορεί να σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια μιας από τις επιθέσεις αυτών των ημερών.

Η Δύναμη Κουντς, μια ελίτ μονάδα του IRGC, είναι υπεύθυνη για τις υπερπόντιες στρατιωτικές επιχειρήσεις του Ιράν και έχει καθοριστικό ρόλο στην υποστήριξη συμμαχικών δυνάμεων, όπως η Χεζμπολάχ και άλλες οργανώσεις στην περιοχή.

Ο Κανί ανέλαβε τη θέση του διοικητή το 2020, μετά την εξόντωση του προκατόχου του, Κασέμ Σουλεϊμανί, από αμερικανικό χτύπημα στο Ιράκ. Έκτοτε, αποτελεί κεντρική μορφή στον συντονισμό των επιχειρήσεων του Ιράν στη Μέση Ανατολή.

Η σιωπή από το Ιράν σχετικά με την τύχη του Κανί έχει προκαλέσει έντονη ανησυχία στις τάξεις του IRGC, με έναν ανώνυμο αξιωματικό της Δύναμης Κουντς που βρίσκεται στη Βηρυτό να αναφέρει ότι η έλλειψη ενημέρωσης από την Τεχεράνη προβληματίζει τους στρατιωτικούς.

Η Τεχεράνη, μέχρι στιγμής, δεν έχει προβεί σε καμία επίσημη δήλωση, ούτε έχει επιβεβαιώσει ή διαψεύσει τις φήμες περί θανάτου του Κανί.

Η έλλειψη πληροφοριών έχει πυροδοτήσει πληθώρα θεωριών, με ορισμένους να υποστηρίζουν ότι το Ιράν προσπαθεί να διαχειριστεί την κατάσταση εσωτερικά πριν από οποιαδήποτε δημόσια ανακοίνωση. Άλλοι αναλυτές εκτιμούν ότι η σιωπή ίσως να αποσκοπεί στη διαφύλαξη της επιχειρησιακής ασφάλειας του Κανί, αποκρύπτοντας τις κινήσεις του από το κοινό.

Οι αναφορές για πιθανό θάνατο του Κανί έρχονται σε μια ιδιαίτερα τεταμένη περίοδο για τη Μέση Ανατολή, καθώς το Ισραήλ έχει εντείνει τις αεροπορικές επιθέσεις εναντίον στόχων της Χεζμπολάχ και άλλων ιρανικών θέσεων σε Λίβανο και Συρία. Το IRGC έχει κατ’ επανάληψη δηλώσει ότι θα συνεχίσει να υπερασπίζεται τους συμμάχους του στην περιοχή, και μια πιθανή επιβεβαίωση του θανάτου του Κανί θα μπορούσε να οδηγήσει σε ισχυρή απάντηση από την πλευρά του Ιράν.

Για την ώρα, η αβεβαιότητα γύρω από την τύχη του Κανί έχει θέσει σε κατάσταση συναγερμού τόσο τις δυνάμεις του Ιράν όσο και τους περιφερειακούς συμμάχους του. Οι εξελίξεις των επόμενων ημερών θεωρούνται κρίσιμες για την τύχη της ιρανικής επιρροής στη Μέση Ανατολή, ενώ αναλυτές εκτιμούν ότι οι επόμενες κινήσεις της Τεχεράνης θα καθορίσουν το μέλλον της στρατιωτικής της παρουσίας στον Λίβανο και τη Συρία.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/fimes-oti-einai-nekros-o-dioikitis-ton-iranikon-dynameon-kounts/

Reuters: «Εντοπίστηκε στην Αθήνα δίκτυο πληρωμένων δολοφόνων του Ιράν»

0

Ποιοι ήταν οι στόχοι και ο ρόλος της Μοσάντ

Την ώρα που η σύγκρουση Ιράν-Ισραήλ εντείνεται, το Reuters αναφέρει σε άρθρο του, πώς εντοπίστηκε στην Αθήνα δίκτυο πληρωμένων δολοφόνων του Ιράν και στόχος των πληρωμένων τρομοκρατών έγινε και εβραϊκό εστιατόριο στο κέντρο της πόλης.

Σύμφωνα με το πρακτορείο από το Ιράν ένας Πακιστανός ονόματι Σαγιέντ Αμπάς στρατολόγησε παλιό γνωστό του που ζούσε στην Ελλάδα και τον καθοδήγησε για να δράσει, λένε οι ερευνητές σε έγγραφα που υποβλήθηκαν στις δικαστικές αρχές για την υπόθεση.

Ο Αμπάς είπε στην επαφή του ότι εργαζόταν για μια ομάδα που θα πλήρωνε περίπου 15.000 ευρώ για κάθε δολοφονία.

Σε ανταλλαγή μηνυμάτων στο WhatsApp τον Ιανουάριο του 2023, η οποία περιγράφεται λεπτομερώς στα έγγραφα, οι δύο άνδρες συζήτησαν αν θα προχωρούσαν σε εμπρησμό ή έκρηξη στην επίθεση

Ο Αμπάς τόνισε την ανάγκη να προσκομιστούν αποδείξεις για τις απώλειες μετά το χτύπημα. «Υπάρχουν μυστικές υπηρεσίες» που εμπλέκονται, είπε, χωρίς να κατονομάσει ονόματα. «Κάντε τη δουλειά με τρόπο που να μην αφήνει περιθώρια για παράπονα από αυτές» έγραφε.

Τα έγγραφα που δεν είχαν δημοσιευθεί προηγουμένως περιλαμβάνουν εκατοντάδες σελίδες αποδεικτικών στοιχείων που συγκεντρώθηκαν στη διάρκεια της ελληνικής προδικαστικής έρευνας, συμπεριλαμβανομένων καταθέσεων μαρτύρων, καταθέσεων της αστυνομίας και μηνυμάτων στο WhatsApp.

Υποτίθεται ότι δείχνουν πώς ο Αμπάς προετοίμαζε τον σύνδεσμό του, έναν λεπτοκαμωμένο Πακιστανό συμπατριώτη του ονόματι Σαγιέντ Ιρτάζα Χαιντέρ.

Οι ελληνικές αρχές συνέλαβαν τον Χαιντέρ και έναν άλλο Πακιστανό πέρυσι, κάνοντας λόγο για «εξάρθρωση τρομοκρατικού δικτύου που καθοδηγούνταν από το εξωτερικό και σκόπευε να προκαλέσει ανθρώπινες απώλειες». Οι δύο άνδρες αντιμετωπίζουν κατηγορίες που σχετίζονται με την τρομοκρατία.

Ο Χαιντέρ, που αφέθηκε ελεύθερος φέτος την άνοιξη με περιοριστικούς όρους, λέει ότι είναι αθώος.

Σε συνέντευξή του, ο 28χρονος δήλωσε στο Reuters ότι έστειλε στον Αμπάς εικόνες του κτιρίου, αλλά σκόπιμα καθυστέρησε να πραγματοποιήσει οποιαδήποτε επίθεση, ελπίζοντας να πληρωθεί χωρίς να βλάψει κανέναν.

Η Μοσάντ, η οποία βοήθησε την ελληνική έρευνα, δήλωσε ότι η σχεδιαζόμενη επίθεση ενορχηστρώθηκε από το Ιράν ως μέρος ενός πολυεθνικού δικτύου που λειτουργούσε από το Ιράν. Η ισραηλινή κυβέρνηση αρνήθηκε να σχολιάσει την υπόθεση ή άλλες δραστηριότητες της Μοσάντ.

Μισθωμένοι δολοφόνοι

«Ορισμένες κυβερνήσεις είναι επιφυλακτικές στο να καταγγείλουν δημοσίως το Ιράν λόγω διπλωματικών σκοπιμοτήτων» δήλωσε ο Matthew Levitt, διευθυντής του αντιτρομοκρατικού προγράμματος στο think tank, Washington Institute for Near East Policy.

Ο διευθυντής της Μοσάντ Ντέιβιντ Μπαρνέα δήλωσε πέρυσι ότι στη διάρκεια του 2023, οι ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες συνεργάστηκαν με άλλες υπηρεσίες για να διαλύσουν 27 ομάδες που προσπάθησαν να οργανώσουν επιθέσεις στο εξωτερικό, οι οποίες ήταν καθοδηγούμενες από το Ιράν.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, υπήρξαν τουλάχιστον πέντε υποθέσεις δολοφονίας ή απαγωγής που φέρονται να συνδέονται με το Ιράν. Οι τρεις αφορούσαν σχέδια δολοφονίας από πληρωμένους δολοφόνους.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο Αμπάς επικοινώνησε με τον Χάιντερ από το Ιράν το 2020. Ο Χαιντέρ ζούσε στην Ελλάδα ως μετανάστης χωρίς χαρτιά, σύμφωνα με τα αρχεία που είδε το Reuters.

Ο Χάιντερ δήλωσε στο Reuters ότι οι δύο τους γνωρίζονταν από την πατρίδα τους. Και οι δύο προέρχονταν από την ίδια πόλη στην επαρχία Παντζάμπ, στο ανατολικό Πακιστάν. Και οι δύο είναι σιίτες μουσουλμάνοι, είπε στις ελληνικές αρχές.

Ο Χαιντέρ σπούδασε μηχανικός στο Πακιστάν και έφτασε στην Ελλάδα το 2019, δήλωσε στο Reuters. Εγκαταστάθηκε στη Ζακύνθο και έζησε σε μια πολυκατοικία με άλλους Πακιστανούς. Βρήκε δουλειά σε έναν ελαιώνα και έκανε κι άλλες εποχιακές δουλειές.

Ο Αμπάς καταγόταν επίσης από το Πακιστάν. Οι αρχές εκεί τον υποπτεύονται για την οργάνωση μιας απαγωγής και δολοφονίας τον Οκτώβριο του 2021, σύμφωνα με αστυνομικό αξιωματούχο που εργάζεται στην επαρχία Παντζάμπ.

Η ελληνική αστυνομία εντόπισε στα έγγραφα έναν λογαριασμό στο Instagram με το όνομα Shani Shah Sherazi, ο οποίος, όπως λένε, ανήκει στον Αμπάς. Η τελευταία ανάρτηση στον λογαριασμό έγινε στα μέσα Οκτωβρίου του 2021.

Ο Αμπάς, παντρεμένος και πατέρας δύο παιδιών, πέρασε οδικώς στο Ιράν τον Φεβρουάριο του 2022 και δεν έχει επιστρέψει, δήλωσε στο Reuters αξιωματούχος των μυστικών υπηρεσιών του Παντζάμπ.

Μετά την άφιξή του στο Ιράν ο Αμπάς στρατολόγησε τον Χάιντερ. Μέχρι τον Απρίλιο του 2022, οι δύο τους επικοινωνούσαν μέσω WhatsApp, σύμφωνα με την κατάθεση του Χαϊντέρ στον ανακριτή και τα μηνύματα που περιγράφονται λεπτομερώς στα νομικά έγγραφα.

Σε ανταλλαγή μηνυμάτων στο WhatsApp τον Νοέμβριο του 2022, οι δύο άνδρες συζήτησαν στόχους και μεθόδους θανατηφόρων επιθέσεων. Ο Αμπάς είπε στον Χάιντερ να τονίσει σε άλλους δυνητικούς στρατολογημένους τι ήταν διατεθειμένη να πληρώσει η ομάδα: «Η αμοιβή ανά κεφάλι είναι πέντε εκατομμύρια ρουπίες» – περίπου 16.000 ευρώ εκείνη την εποχή.

Οι άνδρες συζητούσαν συχνά για τα χρήματα. Ο Χαιντέρ πίεζε τον Αμπάς να στείλει χρήματα, σύμφωνα με τα αρχεία του WhatsApp.

Ο Αμπάς παραπονέθηκε τον Δεκέμβριο του 2022 ότι δεν μπορούσε να πληρώσει το νοίκι του και έπρεπε να δανειστεί μετρητά. «Όταν τελειώσει η δουλειά, για το υπόλοιπο της ζωής μας, δεν θα θέλουμε ξανά χρήματα», έγραψε ο Αμπάς στον Χαιντέρ εκείνο το μήνα.

Σκηνοθετημένη δολοφονία

Προς τα τέλη του 2022, ο Αμπάς πίεσε τον Χάιντερ να στείλει εικόνες από το εστιατόριο Habad στην Αθήνας.

Το διώροφο κτίριο, σε έναν παράδρομο σε πολυσύχναστο σημείο της πρωτεύουσας, στεγάζει το εβραϊκό κέντρο, το οποίο διαθέτει χώρο προσευχής και εστιατόριο Kosher.

Ο Χαιντέρ ζήτησε τη βοήθεια του τρίτου υπόπτου για να του παράσχει φωτογραφίες και βίντεο του κτιρίου τον Δεκέμβριο του 2022, όπως κατέθεσε ο άνδρας στον ανακριτή.

Ο τρίτος ύποπτος είπε επίσης στις αρχές ότι δεν γνώριζε ότι το κτίριο ήταν εβραϊκό κέντρο. Ο τρίτος άνδρας είπε ότι αργότερα ο Χαιντέρ μετέφερε την πρόταση του Αμπάς να πληρώσει για τις δολοφονίες, οπότε εκείνος αρνήθηκε αμέσως.

Στις αρχές Ιανουαρίου του 2023, ο Χαιντέρ ταξίδεψε στην Αθήνα και κατέγραψε βίντεο από το Habad στην Αθήνα και τη γύρω περιοχή, όπως κατέθεσε. Προωθώντας το υλικό στον Αμπάς, ο Χαϊντέρ περιέγραψε την περιοχή ως γεμάτη καταστήματα και τουρίστες. Ο Αμπάς απάντησε λέγοντας «καλή δουλειά».

Οι μέθοδοί τους ήταν κατά καιρούς ερασιτεχνικές.

Ο Χαιντέρ σκηνοθέτησε μια ψεύτικη δολοφονία σε μια προφανή προσπάθεια να ξεγελάσει τον Αμπάς και τα αφεντικά του.

Ενώ βρισκόταν στην Αθήνα, ο Χάιντερ έπεισε έναν άνδρα με καταγωγή από το Νεπάλ να παίξει το ρόλο του θύματος σε μια εικονική εκτέλεση, υποσχόμενος να τον πληρώσει 2.500 ευρώ, σύμφωνα με τη μαρτυρία του Νεπαλέζου που περιέχεται στα έγγραφα.

Ο Χάιντερ τον έντυσε με ρούχα λερωμένα με αίμα, όπως είπε, από σφαγμένη κατσίκα, και στη συνέχεια του είπε να ξαπλώσει στο πάτωμα και να κάνει τον νεκρό, ώστε ο Χάιντερ να τον βιντεοσκοπήσει, κατέθεσε ο άνδρας.

Πίεση

Μέχρι τη δεύτερη εβδομάδα του Ιανουαρίου 2023, ο Αμπάς και ο Χαιντέρ είχαν επικεντρωθεί στο εστιατόριο Chabad of Athens, υποστηρίζουν οι ερευνητές στα έγγραφα με τον Αμπάς να προτείνει τον εμπρησμό του οικήματος, αναφέρουν τα μηνύματα.

«Ό,τι μπορείτε, κάντε το γρήγορα, δεν θα μου δοθεί πολύς χρόνος», έγραψε ο Αμπάς στις 9 Ιανουαρίου. «Θα γίνει, το υπόσχομαι», απάντησε ο Χαιντέρ.

Μέσα σε λίγες εβδομάδες, οι αρχές ανέλαβαν δράση. Ενεργώντας μετά από ανώνυμη πληροφορία, η ελληνική αστυνομία ερεύνησε το διαμέρισμα του Χαιντέρ και τον συνέλαβε για κατοχή πλαστών εγγράφων ταυτότητας. Οι εισαγγελείς τού απήγγειλαν κατηγορίες για τρομοκρατία τον επόμενο μήνα.

Στην κατάθεσή του μετά τη σύλληψή του, ο Χαιντέρ περιέγραψε την ομάδα στην οποία τον στρατολόγησε ο Αμπάς ως μια μεγάλη αλλά ανώνυμη οργάνωση με έδρα το Ιράν.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/esoteriki-asfaleia/reuters-entopistike-stin-athina-diktyo-pliromenon-dolofonon-tou-iran-oi-dyo-pakistanoi-pou-synelifthisan/

Σε κατάσταση συναγερμού το Ισραήλ -Βομβάρδισε τζαμί στη Γάζα και κτίρια στη Βηρυτό, ετοιμάζει ανταπόδοση στο Ιράν

0

 

Ισραηλινός βομβαρδισμός στη Βηρυτό / Φωτογραφία: ΑΡ
06/10/2024  09:04
Ο ισραηλινός στρατός τελεί σε κατάσταση συναγερμού σήμερα, εξαιτίας του κινδύνου να γίνουν νέες επιθέσεις, την παραμονή της επετείου της άνευ προηγουμένου εφόδου του στρατιωτικού βραχίονα της Χαμάς στο νότιο Ισραήλ.

Ταυτόχρονα προετοιμάζει τα αντίποινα στα οποία εννοεί να προχωρήσει η κυβέρνηση του πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου εναντίον του Ιράν, μετά την εκτόξευση περίπου 200 πυραύλων από την Ισλαμική Δημοκρατία εναντίον της ισραηλινής επικράτειας στις αρχές της εβδομάδας, μετά τους θανάτους των ηγετών της Χεζμπολάχ και της Χαμάς.

Βομβαρδισμός τεμένους στη Λωρίδα της Γάζας
Ταυτόχρονα, η δράση του ισραηλινού στρατού στη Λωρίδα της Γάζας συνεχίζεται, με την πολιτική προστασία να κάνει λόγο τις πρώτες πρωινές ώρες για τουλάχιστον 21 νεκρούς και δεκάδες άλλους τραυματίες σε αεροπορικό βομβαρδισμό εναντίον ισλαμικού τεμένους που είχε μετατραπεί σε κέντρο υποδοχής εσωτερικά εκτοπισμένων.

Ο επικεφαλής του γενικού επιτελείου εθνικής άμυνας στρατηγός Χερτσί Χαλεβί εξάλλου εξέφρασε την αποφασιστικότητά του να συνεχιστούν «αδιάκοπα» τα πλήγματα στη Χεζμπολά, εναντίον της οποίας διεξάγονται ευρείας κλίμακας επιχειρήσεις από τα τέλη του περασμένου μήνα.

«Αυτή την εβδομάδα, καλούμε σε ενθύμηση της επετείου του πολέμου και της (επίθεσης της) 7ης Οκτωβρίου (2023). Είμαστε έτοιμοι να αυξήσουμε τις δυνάμεις μας ενόψει αυτής της ημέρας» στο εσωτερικό, εξαιτίας της ανησυχίας πως θα εξαπολυθούν νέες επιθέσεις, ανέφερε χθες ο εκπρόσωπος του ισραηλινού στρατού Ντανιέλ Χαγκάρι χωρίς καμιά περαιτέρω διευκρίνιση.

Σε μήνυμά του ενόψει της επετείου, ο ισραηλινός πρόεδρος Ισαάκ Χέρτσογκ κατήγγειλε τη «μόνιμη απειλή» του Ιράν και τον «τρομοκρατών εντολοδόχων του» που είναι «αποφασισμένοι να καταστρέψουν το ένα και μοναδικό έθνος κράτος μας».

Νέο διάγγελμα Νετανιάχου τη Δευτέρα
Ο ισραηλινός πρωθυπουργός Νετανιάχου αναμένεται να εκφωνήσει αύριο Δευτέρα διάγγελμα προς το έθνος για την επέτειο της επίθεσης, το έναυσμα του πολέμου στη Λωρίδα της Γάζας.

Στην άνευ προηγουμένου έφοδο της Χαμάς έχασαν τη ζωή τους στην ισραηλινή πλευρά 1.205 άνθρωποι, στην πλειονότητά τους άμαχοι, σύμφωνα με καταμέτρηση του Γαλλικού Πρακτορείου βασισμένη σε επίσημα ισραηλινά δεδομένα. Από τους 251 ανθρώπους που απήχθησαν εκείνη την ημέρα, οι 97 παραμένουν σε αιχμαλωσία στον παλαιστινιακό θύλακο, από τους οποίους 64 θεωρείται πως είναι ζωντανοί και 33 έχουν κηρυχθεί νεκροί από τον ισραηλινό στρατό.

Μετά την ομοβροντία πυραύλων που εκτόξευσε την Τρίτη το Ιράν εναντίον του Ισραήλ, ο στρατός «προετοιμάζει ανταπόδοση», διαβεβαίωσε το Γαλλικό Πρακτορείο αξιωματικός του υπό τον όρο να μην κατονομαστεί.

«Το Ιράν έχει ήδη εξαπολύσει δυο φορές εκατοντάδες πυραύλους εναντίον του εδάφους μας (…). Το Ισραήλ έχει καθήκον και δικαίωμα να υπερασπιστεί τον εαυτό του και να ανταποδώσει τις επιθέσεις αυτές κι αυτό θα κάνουμε», πλειοδότησε ο κ. Νετανιάχου.

Από τη Δαμασκό, ο επικεφαλής της ιρανικής διπλωματίας Αμπάς Αραγτσί προειδοποίησε ότι «για κάθε δράση θα υπάρξει αντίδραση, αναλογική και παρόμοια από το Ιράν» αν όχι «ακόμη πιο δυνατή».

Σύμφωνα με το Ιράν, οι κάπου 200 πύραυλοι που εκτοξεύθηκαν την Τρίτη εναντίον του Ισραήλ αποτελούσαν «νόμιμα» αντίποινα για τις δολοφονίες του Χασάν Νασράλα, του γενικού γραμματέα της Χεζμπολά, σε αεροπορικό βομβαρδισμό την 27η Σεπτεμβρίου σε νότιο προάστιο της Βηρυτού, και του Ισμαήλ Χανίγια, του ηγέτη της Χαμάς, σε έκρηξη στην Τεχεράνη την 31η Ιουλίου αποδοθείσα στο Ισραήλ.

Το Ιράν είχε ήδη εξαπολύσει απευθείας επίθεση εναντίον του Ισραήλ —την πρώτη στην ιστορία— την 13η Απριλίου, εξαπολύοντας εκατοντάδες drones, πυραύλους κρουζ και βαλλιστικούς πυραύλους, σε αντίποινα για τον πολύνεκρο βομβαρδισμό που ισοπέδωσε το προξενείο του στη Δαμασκό, επίσης αποδοθέντα στο Ισραήλ.

Ο αμερικανός πρόεδρος Τζο Μπάιντεν παρότρυνε το Ισραήλ να μην πλήξει ιρανικές πετρελαϊκές εγκαταστάσεις. Ο προκάτοχός του και υποψήφιος των Ρεπουμπλικάνων για τη διαδοχή του, ο Ντόναλντ Τραμπ, έκρινε από την πλευρά του πως το Ισραήλ θα έπρεπε να πλήξει ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις.

Αφού όπως λέει αποδυνάμωσε τη Χαμάς στις —συνεχιζόμενες— επιχειρήσεις του στην πολιορκημένη Λωρίδα της Γάζας, το Ισραήλ μετέφερε στα μέσα Σεπτεμβρίου το κέντρο βάρους του πολέμου στο βόρειο μέτωπο, στα σύνορα με τον Λίβανο, όπου η Χεζμπολά άνοιξε μέτωπο για να υποστηρίξει το παλαιστινιακό ισλαμιστικό κίνημα την 8η Οκτωβρίου 2023.

Η κυβέρνηση Νετανιάχου λέει πως θα βάλει τέλος στις εκτοξεύσεις ρουκετών και πυραύλων από τη Χεζμπολά και έτσι θα επιτραπεί η ασφαλής επιστροφή δεκάδων χιλιάδων εσωτερικά εκτοπισμένων κατοίκων του βόρειου Ισραήλ.

Οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις πολλαπλασίασαν τους σφοδρούς και πολύνεκρους αεροπορικούς βομβαρδισμούς σε προπύργια της Χεζμπολά από την 23η Σεπτεμβρίου, στο νότιο τμήμα του Λιβάνου, στην κοιλάδα Μπεκάα και αλλού, προτού εξαπολύσουν χερσαίες επιχειρήσεις την 30ή Σεπτεμβρίου.

Χθες βράδυ, το λιβανικό εθνικό πρακτορείο ειδήσεων ANI έκανε λόγο για πέντε νέους βομβαρδισμούς σε νότιο προάστιο και τα περίχωρά του, ανάμεσά τους τρεις «πολύ σφοδρούς», λίγη ώρα έπειτα από νέες διαταγές του ισραηλινού στρατού σε αμάχους να φύγουν αμέσως από το προπύργιο αυτό της Χεζμπολά.

Ο ισραηλινός στρατός επιβεβαίωσε πως «πλήττει τρομοκρατικούς στόχους», εγκαταστάσεις της Χεζμπολά, στον τομέα αυτό της Βηρυτού, μέσω Telegram.

Ανταποκριτές του Γαλλικού Πρακτορείου άκουγαν ισχυρές εκρήξεις σε νότιους τομείς της πόλης και στην περιφέρειά της για πάνω από δυο ώρες.

Ένας από αυτούς, κοντά στη Σάμπρα, κοντά στη νότια συνοικία, είδε δεκάδες ανθρώπους να φεύγουν, κρατώντας λιγοστά υπάρχοντά τους, με φόντο εκρήξεις.

Από την πλευρά της, η Χεζμπολά διαβεβαίωσε ότι «ομάδα στρατιωτών του ισραηλινού εχθρού προσπάθησε να διεισδύσει (…) στην Μπλίντα» αλλά μαχητές της τους στοχοποίησαν «με πυρά πυροβολικού» και «τους ανάγκασαν να υποχωρήσουν».

Ο ισραηλινός στρατός λέει πως από την 30ή Σεπτεμβρίου «εξάλειψε περίπου 440 τρομοκράτες», ανάμεσά τους «30 διοικητές» της Χεζμπολά στον Λίβανο,

Προχθές Παρασκευή, σφυροκόπησε τις νότιες συνοικίες της Βηρυτού, με στόχο, σύμφωνα με τον ειδησεογραφικό ιστότοπο Ynet —την ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας Γεντότ Αχαρονότ—, οι βομβαρδισμοί είχαν στόχο το αρχηγείο της υπηρεσίας πληροφοριών της Χεζμπολά όπου πιστεύεται πως βρισκόταν ο Χασέμ Σαφιεντίν, δυνητικός διάδοχος του θανόντα γενικού γραμματέα του κόμματος Νασράλα.

Εκπρόσωπος της Χεζμπολάχ είπε υπό τον όρο να μην κατονομαστεί πως η επαφή με τον Χασέμ Σαφιεντίν «χάθηκε» από την Παρασκευή.

Σύμφωνα με την υπηρεσία διαχείρισης καταστροφών του Λιβάνου, έχουν σκοτωθεί πάνω από 2.000 άνθρωποι στη χώρα από τον Οκτώβριο του 2023, οι χίλιοι και πλέον από την 23η Σεπτεμβρίου. Η κυβέρνηση του Λιβάνου υπολογίζει πως έχουν εκτοπιστεί τουλάχιστον 1,2 εκατ. πολίτες.

«Είμαστε στον δρόμο εδώ και 13 ημέρες», δήλωσε η Σάλμα Σάλμαν, 30 ετών, που εγκατέλειψε το σπίτι της σε νότιο προάστιο της Βηρυτού και κατέφυγε στην καρδιά της πρωτεύουσας. «Ζούμε ατελείωτο εφιάλτη», πρόσθεσε.

Στη Λωρίδα της Γάζας, το μεγαλύτερο μέρος της οποίας έχει μετατραπεί σε ερείπια και ο πληθυσμός της οποίας είναι αντιμέτωπος με το φάσμα της πείνας έπειτα από έναν χρόνο πολέμου, χθες Σάββατο σκοτώθηκαν τουλάχιστον 12 άνθρωποι, ανάμεσά τους παιδιά, σύμφωνα με υπηρεσίες πρώτων βοηθειών. Από την αρχή του πολέμου, έχουν χάσει τη ζωή τους τουλάχιστον 41.825 άνθρωποι, στην πλειονότητά τους άμαχοι, σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας της Χαμάς.

Ο γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν κάλεσε χθες να σταματήσουν οι παραδόσεις όπλων που χρησιμοποιούνται από το Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας, προκαλώντας την οργή του ισραηλινού πρωθυπουργού Νετανιάχου, που αντέτεινε «ντροπή».

Η ανταλλαγή γρήγορα μετατράπηκε σε διπλωματική κρίση. Σε βαθμό που το Ελιζέ έδωσε στη δημοσιότητα χθες βράδυ δελτίο Τύπου διαβεβαιώνοντας πως η Γαλλία παραμένει «φίλη του Ισραήλ» και στηλίτευσε τις «υπερβολικές» εκφράσεις του κ. Νετανιάχου.

«Ντροπή τους», είπε ο επικεφαλής της ισραηλινής κυβέρνησης αναφερόμενος στον γάλλο πρόεδρο και άλλους δυτικούς ηγέτες που κατ’ αυτόν θέλουν την επιβολή εμπάργκο όπλων στον στρατό του.

Απεναντίας το Κατάρ, μεσολαβητής-κλειδί στις συνομιλίες για την κατάπαυση του πυρός στη Λωρίδα της Γάζας, χαρακτήρισε τη δήλωση του προέδρου Μακρόν «σημαντικό βήμα» στην προσπάθεια για να τελειώσει ο πόλεμος, ενώ η Ιορδανία επίσης εξήρε την έκκληση του ηγέτη της Γαλλίας.

Από την πλευρά του, ο βρετανός υπουργός Εξωτερικών Ντέιβιντ Λάμι χαρακτήρισε χθες Σάββατο «βαθιά ανησυχητικές» τις πληροφορίες περί βομβαρδισμών του Ισραήλ οι οποίοι έπληξαν «υγειονομικές εγκαταστάσεις και προσωπικό νοσοκομείων» στον Λίβανο.

ΕΝΑ ΤΕΛΕΣΙΓΡΑΦΟ ΣΤΗΝ ΗΓΕΣΙΑ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ

4
του Παντελή Σαββίδη
Φωτογραφία: απο χθεσινοβραδυνό βομβαρδισμό τουΙσραήλ τζαμιού στη Γάζα

Καθώς όλα δείχνουν πως επίκειται ισραηλινή επίθεση κατά του Ιράν το ερώτημα είναι γιατί η διεθνής κοινότητα δεν ασκεί αποφασιστική πίεση στην ηγεσία ενός κράτους που δεν έχει την αίσθηση του μέτρου.

Οι ενέργειες του Ισραήλ και οι κινήσεις του στο διεθνές πλαίσιο διαμορφώνουν έναν επικίνδυνο παγκόσμιο μιθριδατισμό.
Ο κόσμος συνηθίζει την βία και την αυθαιρεσία και δεν υπάρχει καμιά παγκόσμια σταθερά να επαναφέρει την ισορροπία.
Η Χαμάς λειτούργησε την 7η Οκτωβρίου τρομοκρατικά. Το Ισραήλ απο την επομένη διαπράττει γενοκτονία. Κανείς ηγέτης ή θεσμός δεν μιλά κατά των πράξεων του Ισραήλ. Ένας φόβος διακατέχει τους πάντες. Το Ισραήλ έχει επιβάλλει διεθνώς μια πολιτικοιδεολογική τρομοκρατία και οι ακραίες ενέργειές του γίνονται αποδεκτές λόγω του Ολοκαυτώματος.
Ήταν μια τραγωδία το Ολοκαύτωμα. Μια τραγική στιγμή στην ιστορία της ανθρωπότητας. Μπορεί, όμως, να είναι ένα σημείο αναφοράς που αντί να λειτουργεί καθαρκτικά για ολόκληρη την διεθνή κοινότητα, να δικαιολογεί αποτρόπαιες πράξεις του λαού που το υπέστη; Θέλει ο λαός αυτός η ανάμνηση του τραγικού γεγονότος να προκαλεί αρνητικούς συνειρμούς για τον ίδιο;
Ευτυχώς, υπάρχουν ισραηλινοί και ισραηλίτες που έχουν διαχωρίσει την θέση τους απο την σημερινή ηγεσία η οποία θα πρέπει να αντιμετωπίσει, ΟΛΟΚΛΗΡΗ, το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο και το κράτος τους να δώσει λόγο στο Διεθνές Δικαστήριο Δικαιοσύνης.
Όποιον, η ηγεσία του Ισραήλ, αποφασίζει ότι είναι τρομοκράτης, μπορεί και να τον εκτελεί υπο τα βλέμματα της διεθνούς κοινότητας και την αποδοχή των ενεργειών του;
Και την εν πράγματι, υποστήριξη της (sic) ηγέτιδας του ελεύθερου κόσμου;
Αν το ισραήλ πλήξει τις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν, θα έχει άδικο το Ιράν αν απο την επομένη αρχίσει την παραγωγή πυρηνικών όπλων; Και τότε;
Η τρέλα που άρχισε στις 7 Οκτωβρίου πρέπει να σταματήσει. Οι τρείς δυνάμεις (ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα) πρέπει να στείλουν στην ισραηλινή ηγεσία τελεσίγραφο να λογικευτεί. Διότι ένας άλλος ψυχοπαθής παραμονεύει να αναλάβει την αμερικανική προεδρία.
Ο γενικευμένος πόλεμος δεν βρίσκεται κακρυά μας.
Δεν παρακολουθούμε πολεμική ταινία. Μπορεί να το συνειδητοποιήσουμε γρήγορα.

Το Ισραήλ προς έναν καταστροφικό πόλεμο με το Ιράν

0


 

Assaf Zoran

Σε μια άνευ προηγουμένου επίθεση, το Σώμα των Φρουρών της Επανάστασης του Ιράν και ο ιρανικός στρατός εκτόξευσαν περίπου 180 πυραύλους στο Ισραήλ. Το Ιράν ανέλαβε την ευθύνη για τη στόχευση τριών βάσεων της πολεμικής αεροπορίας και των αρχηγείων της Μοσάντ, ως αντίποινα για τις δολοφονίες του ηγέτη της Χεζμπολάχ Χασάν Νασράλα, του νέου διοικητή του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Δημοκρατίας στη Συρία-Λίβανο, και του ανώτερου ηγέτη της Χαμάς, Ισμαήλ Χανίγιε.

Ενώ οι περισσότεροι από τους πυραύλους αναχαιτίστηκαν μέσω της συνεργασίας μεταξύ Ισραήλ, ΗΠΑ και Ιορδανίας, μερικές δεκάδες κατάφεραν να χτυπήσουν στρατιωτικούς και πολιτικούς στόχους, με αποτέλεσμα περιορισμένες φυσικές καταστροφές και μικρές απώλειες ζωών.

Είμαστε τώρα ένα βήμα πιο κοντά σε έναν άμεσο πόλεμο μεταξύ του Ισραήλ και του Ιράν, μια σύγκρουση της οποίας τα αποτελέσματα θα έχουν συνέπειες σε όλη τη Μέση Ανατολή και πέρα ​​από αυτήν. Μια τέτοια σύγκρουση θα είχε δυνητικά καταστροφικές συνέπειες, τόσο συμβατικές όσο και πυρηνικές.

Ο χρόνος δεν είναι με το μέρος της περιοχής και πρέπει να καταβληθεί κάθε προσπάθεια για να διασφαλιστεί ότι οι αποφάσεις για αυτό το θέμα δεν θα λαμβάνονται βιαστικά.

Σε αντίθεση με την προηγούμενη ιρανική επίθεση στο Ισραήλ τον Απρίλιο, η τελευταία επίθεση εκτελέστηκε πιο γρήγορα, με σχετική έκπληξη. Περιλάμβανε διπλάσιο αριθμό βαλλιστικών πυραύλων. Αυτή η κλιμάκωση προήλθε από τη σημαντική ζημιά που προκάλεσε το Ισραήλ στην εικόνα του «άξονα της αντίστασης», ιδιαίτερα της  Χεζμπολάχ, μετά την κριτική ότι το Ιράν εγκατέλειπε τους συμμάχους του. Οι ανησυχίες στην Τεχεράνη πιθανότατα προέκυψαν από το πώς η αντιληπτή αδυναμία θα μπορούσε να επηρεάσει την εσωτερική σταθερότητα και την πιθανότητα το Ισραήλ να εντείνει περαιτέρω τις επιθέσεις κατά της Χεζμπολάχ ή να στοχεύσει άμεσα το Ιράν.

Και οι δύο πλευρές φαίνεται ότι έχουν την πρόθεση να συνεχίσουν να αυξάνουν τα διακυβεύματα. Παρά την προειδοποίηση του Ιράν ότι θα στόχευε πολιτικές υποδομές σε μελλοντικές επιθέσεις, οι υπεύθυνοι λήψης αποφάσεων στην Ιερουσαλήμ αναμένεται να εγκρίνουν μια πιο σθεναρή απάντηση από αυτή του Απριλίου. Οι προηγούμενες ισραηλινές προσπάθειες παρερμηνεύτηκαν και απέτυχαν να αποτρέψουν μια άμεση ιρανική επίθεση και οι προσπάθειες να διακοπεί η επιθετική υποστήριξη μεταξύ των μελών του «άξονα» έχουν περάσει στο προσκήνιο. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια πιο δυναμική, απροκάλυπτη και αποτελεσματική στρατιωτική δράση του Ισραήλ κατά του Ιράν. Η αντίληψη του Ιράν ως το «κεφάλι του χταποδιού» – ο πρωταρχικός αρχιτέκτονας μιας αντι-ισραηλινής στρατηγικής πολλαπλών μετώπων – παρακινεί επίσης την εντατική δράση.

Τι υπάρχει στο τραπέζι; Το Ισραήλ μπορεί να στοχεύσει στρατιωτικές εγκαταστάσεις, όπως βάσεις πυραύλων εδάφους-εδάφους ή αντιαεροπορικά συστήματα, ή τον ενεργειακό τομέα του Ιράν και σύμβολα του πολιτικού καθεστώτος. Μια επίθεση στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν συζητείται στο Ισραήλ, αλλά δεν είναι πιθανή αυτή τη στιγμή.

Οι παράγοντες που εξετάζονται περιλαμβάνουν την επιχειρησιακή ικανότητα για την αποτελεσματική εκτέλεση ενός τέτοιου χτυπήματος, τον χρόνο που θα απαιτούνταν για την ανοικοδόμηση των εγκαταστάσεων, τις αναμενόμενες περιφερειακές αντιδράσεις και τον αντίκτυπο στη μελλοντική απόφαση του Ιράν να αναπτύξει πυρηνικά όπλα. Επιπλέον, η αντίθεση της κυβέρνησης Μπάιντεν στην επίθεση στις πυρηνικές εγκαταστάσεις είναι μια σκέψη, ιδιαίτερα ενόψει των επερχόμενων προεδρικών εκλογών.

Πρόσφατα, ωστόσο, υπήρξε μια πιθανή αλλαγή στη στάση του Ισραήλ — εμφανής, για παράδειγμα, σε έναν αυξανόμενο δημόσιο διάλογο για το θέμα. Η αυξημένη προσοχή στο Ισραήλ προέρχεται εν μέρει από την άνευ προηγουμένου πρόοδο του ιρανικού πυρηνικού έργου, την υπερβολική αυτοπεποίθηση που δίνει στην Τεχεράνη και τις εντεινόμενες εσωτερικές εκκλήσεις του Ιράν να αποκτήσει πυρηνικά όπλα. Μια υποκείμενη αιτία για τη μετατόπιση είναι η απουσία διεθνούς μηχανισμού για τον έλεγχο και την παρακολούθηση του προγράμματος και η επικείμενη λήξη του μηχανισμού «snapback» τον Οκτώβριο του 2025, που θα εμπόδιζε τη γρήγορη επαναφορά των κυρώσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ κατά του Ιράν.

Η σημαντική αποδυνάμωση της Χεζμπολάχ και ο μειωμένος κίνδυνος που εγκυμονεί για το Ισραήλ σε μια μελλοντική αντιπαράθεση με το Ιράν, σε συνδυασμό με το υψηλό κόστος που φέρει ήδη το Ισραήλ στον αγώνα του ενάντια στον «άξονα αντίστασης», μπορεί να θεωρηθεί από τους Ισραηλινούς φορείς λήψης αποφάσεων ως ευκαιρία για δράση. Το τραύμα της 7ης Οκτωβρίου και η αυξανόμενη υποστήριξη του κοινού για πιο επιθετικές απαντήσεις κατά των εξωτερικών επιθέσεων εντείνουν τα πολεμικά ισραηλινά αισθήματα προς το Ιράν.

Όλα τα βλέμματα είναι πλέον στραμμένα στο Ισραήλ. Η απάντησή του είναι πιθανό να ακολουθεί μια στρατιωτικο-περιφερειακή λογική που αποσκοπεί στην αποτροπή περαιτέρω άμεσων επιθέσεων από το Ιράν και στην απομόνωση των διαφόρων μετώπων σύγκρουσης.

Ωστόσο, οι συνεχιζόμενες έντονες αντιπαραθέσεις μεταξύ των δύο χωρών, μαζί με την κλιμάκωση των επιθέσεων στη Χεζμπολάχ, θα μπορούσαν να ενισχύσουν περαιτέρω τη συζήτηση στην Τεχεράνη υπέρ των πυρηνικών όπλων και να αυξήσουν την υποστήριξη στην Ιερουσαλήμ για την επίθεση στις πυρηνικές εγκαταστάσεις. Αυτό θα δημιουργούσε έναν επικίνδυνο αυτοδιαιωνιζόμενο κύκλο.

Η ιστορία της Μέσης Ανατολής, και όχι μόνο, διαμορφώνεται αυτή τη στιγμή. Τα επόμενα χρόνια, οι μελετητές θα εξερευνήσουν τις κρίσιμες αποφάσεις που αντιμετωπίζουν οι ηγέτες στην Ιερουσαλήμ, την Τεχεράνη, την Ουάσιγκτον και αλλού, που σήμερα μπορεί να φαίνονται σαν μια ακόμη ειδησεογραφία.

Ελλείψει αποτελεσματικών διαύλων επικοινωνίας μεταξύ του Ισραήλ και του Ιράν, μια διεξοδική διαδικασία διαβούλευσης και από τις δύο πλευρές είναι πλέον πιο κρίσιμη από ποτέ. Είναι ζωτικής σημασίας να εξεταστούν διαφορετικές προοπτικές τόσο στο πλαίσιο αυτών των κυβερνήσεων όσο και σε συντονισμό με τους εταίρους τους. Αυτό δεν αποτελεί ένδειξη αδυναμίας, αλλά μάλλον υπευθυνότητας και προνοητικότητας, ενισχύοντας την αξιοπιστία των όποιων ενεργειών τελικά αναληφθούν.

Αυτό το μάθημα απηχεί τη σοφία της κρίσης των πυραύλων της Κούβας του 1962, όπως περιγράφεται στη βιβλιογραφία χρόνια αργότερα, υπενθυμίζοντάς μας τη μετρημένη προσέγγιση του Προέδρου John F. Kennedy. Δεν επέσπευσε την απόφασή του, αλλά ζήτησε συμβουλές, συζήτησε προσεκτικά και μετά ενήργησε με αποφασιστικότητα. Ας ελπίσουμε ότι οι σημερινοί ηγέτες έχουν μελετήσει αυτήν την ιστορία.

*Ο Assaf Zoran είναι ερευνητής στο Project on Managing the Atom and International Security Program στο Belfer Center for Science and International Affairs του Harvard Kennedy School’s.

The Hill