Αρχική Blog Σελίδα 1053

Η ευρωπαϊκή διάσταση του Κυπριακού

Από
anixneuseis
-
1
Πρόεδρος της Δημοκρατίας – Νέος Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Προεδρικό Μέγαρο, Λευκωσία, Κύπρος Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Νίκος Χριστοδουλίδης σε συνάντηση με τον νέο Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου κ. António Costa. // President of the Republic of Cyprus – New President of the European Council Presidential Palace, Lefkosia, Cyprus The President of the Republic of Cyprus, Mr Nikos Christodoulides, at a meeting with the new President of the European Council, Mr António Costa.

Οι σχέσεις της Τουρκίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση περνούν από την Λευκωσία

Θεόδωρος Θεοδώρου 
Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νίκος Χριστοδουλίδης, σε συνάντηση με τον νέο πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Antonio Costa. Πηγή: Προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας, Andreas Loucaides/PIO
 

Το κυπριακό πάντοτε ήταν στην ημερήσια διάταξη του ΟΗΕ και της ΕΕ. Αν δεν διατηρήθηκε για πενήντα χρόνια πάντα στην πρώτη θέση των υποχρεώσεων των διεθνών οργανισμών και της διεθνούς κοινότητας οφείλεται στις επιλογές των ενδιαφερομένων μερών, όπως επισήμανε ο  Υπουργός Εξωτερικών, Γεώργιος Γεραπετρίτης, στην ενημέρωση των βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας, μελών της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εξωτερικών και Εθνικής Άμυνας.

Η υπουργική επισήμανση έχει πολιτική αξία και πιθανώς εσωκομματικό ενδιαφέρον, αλλά η σημασία του Κυπριακού για διαρκή και δίκαιη λύση του προβλήματος δεν έπαψε να απασχολεί τις ελληνικές κυβερνήσεις, την Κυπριακή Δημοκρατία, την ΕΕ, και τον ΟΗΕ, πάντοτε βέβαια με διαφορετική ένταση, αλλά για όλους με το ίδιο σημείο εκκίνησης, δηλαδή την καταδίκη κάθε στρατιωτικής εισβολής, τον τερματισμό παράνομης στρατιωτικής κατοχής εδάφους χώρας της ΕΕ και, βεβαίως, την αποτελεσματική ανατροπή της αναθεωρητικής πολιτικής της Τουρκίας που απαιτεί διχοτόμηση κράτους-μέλους της ΕΕ.

Το 1960 η Κύπρος αναγνωρίσθηκε ως ανεξάρτητο κράτος που συμμετέχει στον ΟΗΕ, χωρίς περιορισμούς και αστερίσκους. Συμπληρωματικά, η διεθνής κοινότητα επέβαλε τρείς εγγυήτριες δυνάμεις για να εξελιχθεί η δημοκρατική λειτουργία στο νέο μέλος του ΟΗΕ που εξήλθε από την αποικιοκρατία. Στην διαδρομή της κυπριακής εξέλιξης λήφθηκαν αποφάσεις που ανέτρεπαν το πνεύμα του συντάγματος της Κύπρου και τους όρους διακυβέρνησης ενός πολυπολιτισμικού κράτους στο οποίο η πλειοψηφία των πολιτών του ήταν Χριστιανοί Ορθόδοξοι, ελληνικής εθνικής προέλευσης. Η κυπριακή ηγεσία σε ένα ψυχροπολεμικό περιβάλλον επέλεξε πολιτική κατεύθυνση αδέσμευτου κράτους που ταύτιζε την τύχη του και την εξέλιξή του με τα αδέσμευτα εθνικά κινήματα, προσεγγίζοντας μέρα με την ημέρα περισσότερο στην πολιτική της Σοβιετικής Ένωσης, χωρίς να μπορεί λόγω της πολιτικής απειρίας των Κυπρίων πολιτικών, ηρωικών αγωνιστών της ανεξαρτησίας, να επιτύχει συγκερασμό των ιδεολογικών διαφοροποιήσεων προς όφελος των εθνικών επιδιώξεων του κυπριακού λαού. Η κατάσταση που διαμορφωνόταν χώριζε τους Κυπρίους σε αυτούς που υποστήριζαν μια απολύτως ανεξάρτητη Κυπριακή Δημοκρατία και σε εκείνους που η ένωση με τη μητέρα πατρίδα ήταν η υψίστη επιταγή και απαρέγκλιτη υποχρέωσή τους. Οι ακρότητες έφεραν αντιμέτωπους πρώην συναγωνιστές που ως πρωταρχικό τους στόχο έταξαν και επέτυχαν την απαλλαγή από την βρετανική κηδεμονία.

Σειρά εσωτερικών κυβερνητικών αδυναμιών και επιλογών που επηρέαζαν την διεθνή θέση της Κυπριακής Δημοκρατίας επέτρεψαν στην χούντα των Ελλήνων συνταγματαρχών να παρέμβει βιαιότατα στα εσωτερικά της Κύπρου, με στόχο την ανατροπή και ίσως την δολοφονία του προέδρου Μακαρίου, προκαλώντας τη μονομερή άσκηση δικαιώματος της εγγυήτριας  δύναμης Τουρκίας για να εισβάλει στρατιωτικά στην Κύπρο και να επιτύχει κατοχή του 33% της επικράτειας του Κυπριακού κράτους.

Το 2004 η Ελλάδα και η Κύπρος παραμερίζοντας όλες τις δυσκολίες που δημιουργούσε η κατοχή, η τουρκική πολιτική, και η καχυποψία των μελών της ΕΕ, επέτυχαν πλήρη ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ. Με την ένταξη ικανοποιήθηκαν όλες οι προσδοκίες απόλυτης ανεξαρτησίας, αλλά και λόγω της Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης ένωση με τη Μητέρα Πατρίδα.

Η αναστολή του Ευρωπαϊκού Κεκτημένου στην κατεχόμενη Κύπρο συνοδεύθηκε από το πρωτόκολλο 10 που απαιτεί να καταβληθούν οι αναγκαίες προσπάθειες και να αναληφθούν οι πρωτοβουλίες ώστε να επιλυθεί το Κυπριακό με προσαρμογή στην ευρωπαϊκή πραγματικότητα. Πέρασαν 50 χρόνια για να επιτύχει η κυπριακή κυβέρνηση και ο πρόεδρος της Κύπρου, Νίκος Χριστοδουλίδης, επαναφορά του κυπριακού στην ορθή τροχιά.

 Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νίκος Χριστοδουλίδης, σε συνάντηση με τον νέο πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, António Costa. Πηγή: Προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας, Andreas Loucaides/PIO
————————————————————–

Το Συμβούλιο Κορυφής του Ιουνίου 2024 επανασυνέδεσε τις σχέσεις ΕΕ με την Τουρκία ανάλογα με την πρόοδο στο Κυπριακό.

Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ με την «άτυπη τριμερή» προσβλέπει σε άτυπη πενταμερή σύμφωνα με τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας, της Γενικής Συνέλευσης [του ΟΗΕ], και το Ευρωπαϊκό Κεκτημένο, που αποτελούν δέσμευση ώστε να μην επαναληφθεί το λάθος του σχεδίου Ανάν, με την παράκαμψη της ευρωπαϊκής διάστασης του Κυπριακού.

Όσοι παραγνωρίζουν τα πλεονεκτήματα που προσφέρει η ΕΕ οφείλουν να εμβαθύνουν στις ιδρυτικές και στις ακόλουθες Συνθήκες, καθώς επίσης και στις υποχρεώσεις των υποψηφίων προς ένταξη κρατών, για να αντιληφθούν την προστιθέμενη αξία τους στην συζήτηση  του ΟΗΕ. Αθήνα και Λευκωσία, ταυτισμένες στις ευρωπαϊκές επιταγές, δεν αποκλίνουν από την στρατηγική επιλογή τους που αποδεδειγμένα ωφελεί την ευρω-ατλαντική στόχευση και την διεθνή κοινότητα προς συγκλίσεις που μάλλον εγγυώνται περισσότερη παγκόσμια ασφάλεια και σταθερότητα.

policyjournal.gr

Δ. Μάρδας: περί των κριτηρίων εκλογής προέδρου στον ΣΥΡΙΖΑ

Από
anixneuseis
-
1

 

Δημήτρης Μάρδας* 
Εφόσον τόσο εύκολα η Κεντρική Επιτροπή μπορεί να αλλάζει τα κριτήρια εκλογής προέδρου σήμερα, το ίδιο μπορεί να συμβεί και στο μέλλον λειτουργώντας υπό την επιρροή μιας ισχυρής ομάδας εξουσίας ή ενός διευθυντηρίου ή ενός παράκεντρου λήψης αποφάσεων. Ο,τι πιο επικίνδυνο για την εύρυθμη λειτουργία των θεσμών ενός κόμματος!

Τα κριτήρια εκλογής του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκαν πρόσφατα στο επίκεντρο των συζητήσεων της Κεντρικής Επιτροπής. Η Πολιτική Γραμματεία του κόμματος με εισήγησή της προς την Κεντρική Επιτροπή, τον Σεπτέμβριο που μας πέρασε, πρότεινε να ισχύσουν τα «ίδια κριτήρια που ίσχυαν και στην προηγούμενη εκλογή προέδρου». Αυτό όμως δεν έγινε ευρύτερα αποδεκτό.

Προτείνονται λοιπόν πρόσθετες προϋποθέσεις για την υποψηφιότητα εκλογής του προέδρου, όπως ο σεβασμός των συλλογικών αποφάσεων των κομματικών οργάνων εκ μέρους του (τροπολογία Θεοχαρόπουλου). Κατά τη σκέψη αυτή, η Κεντρική Επιτροπή παίζει προεξέχοντα ρόλο στο θέμα της κρίσης περί τήρησης ή μη της εν λόγω άκρως ρευστής προϋπόθεσης.

Αυτή ως τρίτο υποκειμενικό λοιπόν κριτήριο θα οδηγήσει μαζί με τα υφιστάμενα αντικειμενικά κριτήρια (30 υπογραφές και το «πόθεν έσχες») στη δημιουργία λίστας υποψήφιων προέδρων. Και εδώ βέβαια τίθεται το λεπτό ερώτημα του συσχετισμού δυνάμεων στους κόλπους της Κεντρικής Επιτροπής, των τάσεων επιρροής και οποιασδήποτε μεταβλητής επηρεασμού της κρίσης των μελών της.

Σύμφωνα με τις υφιστάμενες διατάξεις, το άρθρο 20 παρ. 4, τονίζει ότι «Σε περίπτωση άρσης της εμπιστοσύνης της Κεντρικής Επιτροπής από το 50%+1 των μελών της προς τον πρόεδρο συγκαλείται έκτακτο συνέδριο». Αυτό, κατά το άρθρο 21 παρ. 1, έχει όλες τις αρμοδιότητες του τακτικού συνεδρίου. Σύμφωνα πάλι με το άρθρο 20 παρ 2. (Αρμοδιότητες), «Το τακτικό συνέδριο εγκρίνει τις υποψηφιότητες για τη νέα Κεντρική Επιτροπή και τις υποψηφιότητες για την προεδρία του κόμματος…» και ουδείς άλλος.

Οι υποστηρικτές των λύσεων, που θέτουν το ανωτέρω τρίτο πρόσθετο κριτήριο εκλογής προέδρου, προτάσσουν το άρθρο 52 περί Ειδικών Κανονισμών, κατά το οποίο «Εκτός των προβλεπόμενων σε ειδικές διατάξεις του παρόντος καταστατικού, η Κεντρική Επιτροπή εξουσιοδοτείται να καταρτίσει με απόφασή της και κάθε άλλο ειδικό κανονισμό που κριθεί αναγκαίος». Οι θιασώτες αυτού του άρθρου τονίζουν ότι η Κεντρική Επιτροπή μπορεί λοιπόν να αλλάξει τα κριτήρια εκλογής προέδρου, μέσω ενός ειδικού κανονισμού.

Επεκτείνοντας το σκεπτικό αυτής της άποψης οδηγούμαστε στο ακόλουθο συμπέρασμα: Εφόσον τόσο εύκολα η Κεντρική Επιτροπή μπορεί να αλλάζει τα κριτήρια εκλογής προέδρου σήμερα, το ίδιο μπορεί να συμβεί και στο μέλλον λειτουργώντας υπό την επιρροή μιας ισχυρής ομάδας εξουσίας ή ενός διευθυντηρίου ή ενός παράκεντρου λήψης αποφάσεων. Ο,τι πιο επικίνδυνο για την εύρυθμη λειτουργία των θεσμών ενός κόμματος!

Πράγματι, δεν υπάρχουν στο Καταστατικό του κόμματος κριτήρια και προϋποθέσεις που οφείλει να πληροί κάθε υποψήφιος πρόεδρος. Δεν εντάσσεται όμως αυτή η παράλειψη στον όποιον ειδικό κανονισμό του άρθρου 52, που αναφέρεται κατά κύριο λόγο στα οργανωτικά προβλήματα και σε μερικότερες ρυθμίσεις.

Το άρθρο 22 περί Διαρκούς Συνεδρίου δίνει τη απάντηση σε περιπτώσεις μεγάλης βαρύτητας. Το άρθρο αναφέρει ειδικότερα ότι «Σε περίπτωση κρίσιμων αποφάσεων συγκαλείται το διαρκές συνέδριο από τους αντιπροσώπους του προηγούμενου τακτικού συνεδρίου. Η θεματολογία του διαρκούς συνεδρίου είναι απολύτως περιορισμένη στο θέμα για το οποίο συγκαλείται».

Αυτό είναι το μόνο αρμόδιο να ορίσει λοιπόν τα πρόσθετα κριτήρια και τις προϋποθέσεις εκλογής προέδρου -ως θέματος μεγάλης βαρύτητας και όχι ως ειδικός κανονισμός με σχετικά περιορισμένη εμβέλεια- και όχι à la carte ρυθμίσεις, με επιπτώσεις ιδιαίτερα σημαντικές, αν όχι απρόβλεπτες.

*Καθηγητής Τμήματος Οικονομικών Επιστημών ΑΠΘ, π. αν. υπουργός Οικονομικών και υφυπουργός Εξωτερικών (2015-16)

efsyn.gr

Αλλεπάλληλοι βομβαρδισμοί του Ισραήλ στην πρωτεύουσα του Λιβάνου – Επίθεση και στην πρωτεύουσα της Συρίας

Από
anixneuseis
-
0

Ο Έντι Ράμα έρχεται πάλι στην Ελλάδα, θα μιλήσει σε Αλβανούς στη Θεσσαλονίκη

Από
anixneuseis
-
1

Τα αλβανικά μέσα ενημέρωσης αναφέρουν ότι ο πρωθυπουργός της Αλβανίας, Έντι Ράμα, θα επισκεφθεί πάλι την Ελλάδα, αυτή τη φορά θα πάει στη Θεσσαλονίκη την Κυριακή 3 Νοεμβρίου 2024, όπου θα συναντηθεί με τους Αλβανούς μετανάστες στο ξενοδοχείο Porto Palace.

Η συνάντηση προγραμματίζεται στις 11 το πρωί και εντάσσεται στο πλαίσιο της εκστρατείας της κυβέρνησης για διατήρηση επαφής με την αλβανική διασπορά, καθώς και για συζήτηση ζητημάτων που σχετίζονται με τους μετανάστες.

Σημειώνεται ότι και αυτή η συνάντηση έρχεται λίγες μέρες μετά το «πράσινο φως» που δόθηκε, με τη σύμφωνη γνώμη της Ελλάδας, στην Αλβανία για την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων στην ΕΕ, όπου τα ζητήματα σεβασμού των δικαιωμάτων των μειονοτήτων στην Αλβανία και επίλυσης τα ιδιοκτησιακά προβλήματα.

Η τελευταία συνάντηση του Ράμα με τους Αλβανούς της Ελλάδας πραγματοποιήθηκε στις 14 Μαΐου στην Αθήνα, ακριβώς ένα χρόνο μετά τη σύλληψη του πρώην δημάρχου της Χειμάρρας Φρέντη Μπελέρη για εξαγορά ψήφων.

Εκείνη την εποχή, οι σχέσεις μεταξύ των Τιράνων και της Αθήνας ήταν τεταμένες για το θέμα αυτό.

Ο Μπελέρης είναι σήμερα ευρωβουλευτής του ελληνικού κόμματος «Νέα Δημοκρατία» στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Πριν από λίγες μέρες είχε ανακοινωθεί ότι ομάδα ευρωβουλευτών μαζί με τον Μπελέρη θα επισκεφθούν την Αλβανία. Θα γίνουν δεκτοί από τον πρωθυπουργό Ράμα, ενώ θα έχουν διάφορες συναντήσεις με την Πρόεδρο της Βουλής, Ελίζα Σπυροπάλη.

 ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ

Νέες λεπτομέρειες: Το drone της Χεζμπολάχ χτύπησε την κρεβατοκάμαρα του Νετανιάχου

Από
anixneuseis
-
0

Φωτό: Το σπίτι του Νετανιάχου αφού το στόχευσε η Χεζμπολάχ, γράφει το δημοσίευμα

Μετά την υιοθέτηση από τη Χεζμπολάχ, την Τρίτη, της επιχείρησης με στόχο το σπίτι του Μπενιαμίν Νετανιάχου, του πρωθυπουργού της ισραηλινής κατοχικής κυβέρνησης, το ισραηλινό Channel 12 ανέφερε ότι το drone που είχε στόχο το σπίτι, στην περιοχή Καισάρεια, βόρεια του Τελ Αβίβ, εξερράγη στο παράθυρο του υπνοδωματίου του, γράφει η αιγυπτιακή Al Masry al Youm.

Η εβραϊκή εφημερίδα Yedioth Ahronoth δημοσίευσε μια εικόνα μόνο από τη μία πλευρά του σπιτιού του Νετανιάχου, καθώς δεν φαινόταν ολόκληρο το σπίτι και σύμφωνα με την εικόνα, υπήρξε ζημιά στο παράθυρό του.

Το περασμένο Σάββατο, ένα μη επανδρωμένο αερόχημα  έπληξε το σπίτι του Νετανιάχου στην Καισάρεια, βόρεια του Τελ Αβίβ, στο κεντρικό Ισραήλ, όπου η ισραηλινή αεράμυνα δεν μπόρεσε να το αναχαιτίσει.

Ένα βίντεο έδειξε την πορεία που κατευθύνεται προς το σπίτι του Νετανιάχου περνώντας από ένα ισραηλινό μαχητικό ελικόπτερο.

Από την άλλη πλευρά, ο  Αμπού Ουμπάιντα, εκπρόσωπος των Ταξιαρχιών Ιζ αλ Ντιν αλ Κασάμ, του στρατιωτικού βραχίονα του κινήματος της Χαμάς, επαίνεσε την Τρίτη την επιχείρηση, θεωρώντας την ως μήνυμα προς τους «εγκληματίες» ηγέτες κατοχής ότι ακόμα κι αν ήταν ικανοί να αποφύγουν το πρόσωπο της «μονόφθαλμης» διεθνούς δικαιοσύνης, δεν θα ξεφύγουν από τη δίκαιη ανταπόδοση για τους ελεύθερους και αντιστασιακούς ανθρώπους του έθνους, όπως σημειώνει το δημοσίευμα.

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ

Μια ηχηρή ρωσική ανάλυση: Οι χώρες που κερδίζουν και αυτές που χάνουν από τον πόλεμο στην Ουκρανία

Από
anixneuseis
-
0

Διεθνείς εμπειρογνώμονες αξιολογούν το γενικότερο πλαίσιο της σύγκρουσης της Ρωσικής Ομοσπονδίας με την Ουκρανία, σημειώνοντας τα κέρδη και τις απώλειες των χωρών που ενεπλάκησαν  σε αυτή με κάθε τρόπο. Στην έκθεση, φυσικά,  δεν αναφέρονται οι χώρες «δορυφόροι», όπως σημειώνει δημοσίευμα στα ρωσικά media.

Γεγονός είναι ότι οι δυτικές χώρες φαίνεται να χάνουν το ενδιαφέρον τους να στηρίξουν οικονομικά την Ουκρανία. Αυτό υποδεικνύεται από μια σειρά συζητήσεων σχετικά με το ποιος πρέπει να διατηρήσει το καθεστώς του Βολοντίμιρ Ζελένσκι.

Συγχρόνως, μια τέτοια «οικονομική παύση» δίνει τη βάση για την εξαγωγή των πρώτων ενδιάμεσων αποτελεσμάτων στη σύγκρουση.

 Ποιες χώρες έλαβαν τα μεγαλύτερα κέρδη και ζημίες από αυτό;

Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι συνεχίζει να ταξιδεύει σε ευρωπαϊκές χώρες με την παρουσίαση του λεγόμενου «Σχεδίου Νίκης» του.

  • Η πρωτοβουλία, έχει ως κορμό την ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ, την άρση των περιορισμών στις επιθέσεις πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς βαθιά στο έδαφος της Ρωσικής Ομοσπονδίας και κυρίως συμφωνία με την ΕΕ και τις Ηνωμένες Πολιτείες για την εξόρυξη φυσικών πόρων προς όφελός τους και  την παροχή  στο κράτος με ένα «μη πυρηνικό στρατηγικό πακέτο».

Ωστόσο, η προσπάθειά του αυτή δεν έλαβε την υποστήριξη που περίμενε από βασικά δυτικά κράτη.

 Έτσι, κατά τη διάρκεια μιας κοινής συνέντευξης Τύπου στην οποία συμμετείχε και ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν, ο Γερμανός καγκελάριος Όλαφ Σολτς τόνισε  την ανάγκη να αποτραπεί η εμπλοκή του ΝΑΤΟ στη σύγκρουση στην Ουκρανία, κάτι που ματαιώνει τα βασικά σημεία του σχεδίου του Ζελένσκι.

Σύμφωνα με τον  Γερμανό  πολιτικό επιστήμονα Αλεξάντερ Ραρ/Alexander Rahr, η δήλωση του Γερμανού ηγέτη θα μπορούσε να γίνει μόνο εάν ικανοποιεί τα συμφέροντα της Ουάσιγκτον.

Την ίδια στιγμή, οι Ηνωμένες Πολιτείες προσπαθούν να μεταθέσουν την ευθύνη για την Ουκρανία στους ώμους της Ευρώπης, αρνούμενοι σταδιακά να συμμετάσχουν σε εκδηλώσεις που είναι θεμελιωδώς σημαντικές για το επιτελείο του Ζελένσκι.

Η Γαλλία παρουσιάζει επίσης κόπωση από τη σύγκρουση. Έτσι, ο πρόεδρος της χώρας Εμανουέλ Μακρόν  ζήτησε  από την Ευρώπη να διαθέσει όχι περισσότερα από 20 δισ. ως μέρος ενός δανείου 50 δισ. δολαρίων στην Ουκρανία. Το υπόλοιπο ποσό θα διανεμηθεί μεταξύ των μελών της ένωσης G7. Και υπάρχουν όλο και περισσότερα τέτοια παραδείγματα τις τελευταίες εβδομάδες.

Ωστόσο, ο Ζελένσκι είναι πεπεισμένος ότι εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες σταματήσουν να υποστηρίζουν την Ουκρανία, οι χώρες της ΕΕ θα αναλάβουν την υποχρέωση αυτή με άγνωστα οικονομικά κέρδη από τους ορυκτούς πόρους της Ουκρανίας.

Βέβαια, υπάρχει και η απάντηση του προέδρου της Ουκρανίας, Ζελένσκι στο ερώτημα εάν η Δύση θα κουραζόταν να παρέχει βοήθεια στην Ουκρανία.

Ο Ζελένσκι απάντησε: «Δεν θα τους αφήσουμε να κουραστούν».

Εν τω μεταξύ, οι ειδικοί πιστεύουν ότι η συζήτηση για περαιτέρω χρηματοδότηση των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας παρέχει σοβαρούς λόγους για την ενδιάμεση καταγραφή των κερδών και των ζημιών των βασικών παραγόντων από τη σύγκρουση στην Ουκρανία.

Κίνα

Πρώτον, το Πεκίνο έχει ωφεληθεί πολύ από την αγορά ρωσικών ενεργειακών πόρων σε ελκυστικές τιμές, διευκολύνοντας τη ζωή της τοπικής βιομηχανίας.

Δεύτερον, οι κινεζικές εταιρείες έχουν αντικαταστήσει εν μέρει ανταγωνιστές από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη στη ρωσική αγορά, ειδικά στην αυτοκινητοβιομηχανία, λέει ο Αλεξέι Μασλόφ /Alexey Maslov, διευθυντής του Ινστιτούτου Ασιατικών και Αφρικανικών Σπουδών στο «Lomonosov State University» της Μόσχας.

Υπήρξαν και κάποιες απώλειες

Το κυριότερο είναι η καταστροφή της εφοδιαστικής εξαγωγής αγαθών μέσω της Ρωσίας στην Ευρώπη και ο κίνδυνος δευτερογενών κυρώσεων σε εταιρείες που συνεργάζονται με τη Μόσχα.

«Αυτό εμποδίζει τις κινεζικές εταιρείες να συναλλάσσονται με άλλες χώρες με τον τρόπο που έχουν συνηθίσει», πιστεύει ο ειδικός.

«Και πολιτικά, η Κίνα επωφελήθηκε από τη σύγκρουση μόνο αυξάνοντας τις διπλωματικές της ικανότητες. Το Πεκίνο υποστηρίζει μια ειρηνική επίλυση της σύγκρουσης στην Ουκρανία και προβάλλει τις δικές του πρωτοβουλίες. Μπορεί να μην περιλαμβάνονται στην τελική ειρηνευτική συμφωνία, αλλά εφόσον η Μόσχα δεν τους απορρίπτει, αυτό δίνει ώθηση στον αυξανόμενο διπλωματικό ρόλο της Κίνας», λέει ο Μασλόφ.

Τουρκία

«Η Άγκυρα έχει κερδίσει καλά χρήματα από την τρέχουσα σύγκρουση, μετατρέποντας σε κόμβο για δευτερογενείς εισαγωγές δυτικών αγαθών στη Ρωσία. Προέκυψαν επίσης έργα για κόμβο φυσικού αερίου. Θα τολμούσα να προτείνω ότι πριν από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία, η συζήτηση τέτοιων πρωτοβουλιών θα ήταν αδύνατη», λέει ο Κιρίλ Σεμένοφ, ειδικός στα ανατολικά ζητήματα στο Συμβούλιο Διεθνών Υποθέσεων της Ρωσίας.

Επιπλέον, είναι οι «Συμφωνίες της Κωνσταντινούπολης» που παραμένουν το βασικό έγγραφο για την επίλυση της σύγκρουσης στην Ουκρανία – το επανέλαβε πρόσφατα ο Βλαντίμιρρ Πούτιν.

Έτσι, η Άγκυρα παραμένει ένας από τους πιο υποσχόμενους υποψηφίους για μεσολάβηση – μαζί, φυσικά, με τις μοναρχίες του Περσικού Κόλπου.

Οι Αραβικές Χώρες του Κόλπου

«Όσον αφορά τις μοναρχίες της περιοχής, για παράδειγμα, τη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, γι’ αυτές τα τρέχοντα γεγονότα έχουν γίνει επίσης ένας λόγος για την οικοδόμηση οικονομικών σχέσεων με τη Μόσχα.

Φυσικά, αυτή η διαδικασία συμβαίνει με πιο αργό ρυθμό από ό,τι στη Ρωσία και την Τουρκία, αλλά υπάρχει πρόοδος και είναι σημαντική», σημειώνει ο Σεμένοφ.

«Υπάρχουν επίσης απώλειες, αλλά έχουν περισσότερο πολιτικό χαρακτήρα. Η ανάπτυξη των σχέσεων μεταξύ της Ρωσίας και των χωρών του Κόλπου υπόκειται σε έντονη κριτική από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους δυτικούς συμμάχους τους.

Οι χώρες της περιοχής δεν είναι ακόμη έτοιμες να αντικρούσουν την Ουάσιγκτον σε όλα και πρέπει να κάνουν παραχωρήσεις στον Λευκό Οίκο, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων ειδών δευτερογενών εισαγωγών», εξήγησε ο ειδικός.

«Την ίδια στιγμή, τα Εμιράτα και η Σαουδική Αραβία διεκδικούν τις δάφνες των ειρηνοποιών.

Μέχρι στιγμής, βέβαια, οι πρωτοβουλίες αυτών των κρατών δεν παίζουν σημαντικό ρόλο στην πραγματική διευθέτηση των στρατιωτικών επιχειρήσεων. Αλλά συμβάλλουν πραγματικά, για παράδειγμα, στο θέμα της ανταλλαγής αιχμαλώτων πολέμου.

Και αυτό ήδη μιλά για τη διπλωματική άνοδο της Μέσης Ανατολής», προσθέτει ο Σεμένοφ.

Κεντρική Ασία

Οι χώρες της Κεντρικής Ασίας ακολουθούν κατά κάποιο τρόπο τον δρόμο των μοναρχιών του Κόλπου. Από τη μία πλευρά, βγάζουν αξιοπρεπή χρήματα από δευτερογενείς εισαγωγές – σύμφωνα με ορισμένους δείκτες, το εμπόριο αυξάνεται κυριολεκτικά κατά χιλιάδες τοις εκατό. Από την άλλη, η Δύση αυξάνει τις πιέσεις τους για να συμμορφωθούν με τις αντιρωσικές κυρώσεις.

«Δεν μπορούμε να πούμε ότι αυτός είναι ένας κρίσιμος παράγοντας, αλλά φέρνει το μερίδιό του στην αρνητικότητα. Οι χώρες της περιοχής πρέπει να «αποκρούσουν» τις συνεχείς επιθέσεις από διάφορους απεσταλμένους και εκπροσώπους του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Λαμβάνοντας υπόψη ότι έχουν προωθήσει μια πολυδιανυσματική πολιτική εδώ και πολύ καιρό, η κατάσταση μπορεί να τους εμποδίσει να συνεχίσουν αυτή την πολιτική», λέει ο οικονομολόγος Ιβάν Λιζάν.

«Ωστόσο, η Κίνα και η Ρωσία παραμένουν οι θεμελιωδώς σημαντικές χώρες με τις οποίες η Κεντρική Ασία θέλει να δημιουργήσει σχέσεις. Και εδώ η ουκρανική κρίση ενίσχυσε μόνο την ήδη καλή αλληλεπίδραση. Η περιοχή έχει μετατραπεί σε κόμβο logistics μέσω του οποίου «κυνηγούνται» αγαθά και από τις δύο δυνάμεις, πιστεύει ο συνομιλητής.

«Αυτό που είναι ακόμα πιο σημαντικό είναι η αύξηση της προσφοράς αγαθών και πόρων της δικής μας παραγωγής. Η Μόσχα χρειάζεται βαμβάκι για τη δημιουργία πυρίτιδας, καθώς και ύφασμα για το ράψιμο στρατιωτικών στολών. Οι δείκτες για αυτά τα αγαθά έχουν αυξηθεί σημαντικά από την αρχή του πολέμου και αυτό φέρνει καλά έσοδα στις χώρες της περιοχής», κατέληξε ο Λιζάν.

Ευρωπαϊκή Ένωση

«Με εξαίρεση την Ουκρανία, η ΕΕ είναι ίσως η κύρια πληγείσα πλευρά σε αυτή τη σύγκρουση. Η διακοπή των οικονομικών δεσμών με τη Μόσχα στέρησε από την ΕΕ πρόσβαση σε μια φθηνή βάση πόρων, η οποία τροφοδότησε την ανάπτυξη του πληθωρισμού.

Αυτό, με τη σειρά του, έπληξε οδυνηρά τις θέσεις των ευρωπαϊκών εταιρειών στον κόσμο», σημειώνει ο Άρτεμ Σολοκόφ, ερευνητής στο Κέντρο Ευρωπαϊκών Σπουδών στο Ινστιτούτο Ιατρικών Επιστημών MGIMO.

«Θα ήθελα να σημειώσω ότι η ΕΕ κατάφερε ακόμα να αποφύγει τις κρίσιμες συνέπειες της εγκατάλειψης των εμπορικών σχέσεων με τη Ρωσία.

Αλλά είναι δύσκολο να το ονομάσουμε αυτό νίκη: ο επαναπροσανατολισμός σε νέους προμηθευτές πρώτων υλών ήταν εξαιρετικά δαπανηρός για την ένωση. Οι χώρες του συνδέσμου υπερπληρώνουν ανοιχτά το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο» πιστεύει ο ειδικός.

«Επιπλέον, η ΕΕ βρίσκεται αντιμέτωπη με μια κατάσταση όπου πρακτικά έχει χάσει τον πολιτικό και οικονομικό της ρόλο.

Ορισμένες χώρες προσπαθούν να υπερασπιστούν τα δικαιώματά τους, για παράδειγμα, η Ουγγαρία ή η Σλοβακία, αλλά τα περισσότερα κράτη εξακολουθούν να προτιμούν να κινούνται στον απόηχο των Ηνωμένων Πολιτειών, κάτι που μερικές φορές βλάπτει σημαντικά τα εθνικά τους συμφέροντα», όπως σημειώνεται.

«Ταυτόχρονα, η ΕΕ δαπανά τεράστιο ποσό πόρων για τη διατήρηση της μαχητικής ικανότητας των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας.

Η συνεισφορά του είναι μεγαλύτερη από το μερίδιο που «δωρίζει» η Ουάσιγκτον. Δηλαδή, η κολοσσιαία πίεση στο χρηματοπιστωτικό σύστημα δεν μετατρέπεται σε καμία περίπτωση σε πολιτικά οφέλη. Και αυτό είναι λυπηρό για οποιοδήποτε κράτος ή ομάδα χωρών», περιγράφει ο ειδικός.

Γερμανία

Το μεγαλύτερο θύμα εντός της ΕΕ ξεχωρίζει – το Βερολίνο. Έπρεπε να αλλάξει την ενεργειακή πολιτική της Γερμανίας, αφού προηγουμένως περίπου το ήμισυ του φυσικού αερίου που εισήγαγε η Γερμανία προερχόταν από τη Ρωσία, σημειώνει ο Ιβάν Κουζμίν  , συντάκτης του βιομηχανικού καναλιού Telegram «Our Friend Willy», ειδικός στη Γερμανία.

«Η άρνηση παροχής ρωσικών ενεργειακών πόρων είχε αρνητικό αντίκτυπο στον γερμανικό μεταποιητικό τομέα. Η κρίση έχει οδηγήσει σε αύξηση του κόστους σε βιομηχανίες έντασης ενέργειας όπως τα χημικά και η μεταποίηση, επιβραδύνοντας τον ρυθμό δημιουργίας νέων προϊόντων και απειλώντας την οικονομική ανάπτυξη», λέει.

«Όλα αυτά οδήγησαν σε απότομη πτώση των οικονομικών επιδόσεων της Γερμανίας. Το 2023, το ΑΕΠ του κράτους συρρικνώθηκε κατά 0,3% και το 2024, το ποσοστό αυτό φαίνεται ότι θα μειωθεί κατά 0,2%.

Η κατάσταση περιπλέκεται από το γεγονός ότι οι νέοι εταίροι του Βερολίνου στον ενεργειακό τομέα, για παράδειγμα, οι Ηνωμένες Πολιτείες, απαιτούν κολοσσιαία χρηματικά ποσά για τις υπηρεσίες τους», λέει ο συνομιλητής.

«Η εσωτερική πολιτική της χώρας ξεσπά επίσης. Ο συνασπισμός των «φαναριών», που ποτέ δεν ήταν γνωστός για τη σταθερότητά του, είναι βυθισμένος σε ατελείωτες συγκρούσεις. Όλα αυτά αποτυπώνονται στις βαθμολογίες των κομμάτων. Η κοινωνία είναι ανοιχτά απογοητευμένη από την κυβέρνησή της. Η κατάσταση ήδη επηρεάζει την ενότητα της χώρας, όπου περιοχές της πρώην ΛΔΓ, δυσαρεστημένες από τη ρήξη με τη Ρωσία, υποστηρίζουν όλο και περισσότερο την αντιπολίτευση», εξηγεί.

ΗΠΑ και Ρωσία

Οι Ηνωμένες Πολιτείες κατάφεραν να επιτύχουν έναν από τους κύριους στόχους στη σύγκρουση – να απομακρύνουν τη Δυτική Ευρώπη από τη Ρωσία τόσο πολιτικά όσο και οικονομικά.

Το ευρωπαϊκό κεφάλαιο προσανατολίζεται επίσης προς τις Ηνωμένες Πολιτείες. Και παρά τη δυσαρέσκεια μεμονωμένων χωρών, η Ουάσιγκτον κατάφερε να εδραιώσει σχεδόν όλες τις χώρες του ΝΑΤΟ γύρω της.

Ωστόσο, αυτή η ενοποίηση έχει ένα μειονέκτημα, το οποίο εκμεταλλεύτηκε η Ρωσία:

οι πολιτικές του Τζο Μπάιντεν οδήγησαν στη Δύση να απομονωθεί από τις χώρες του Παγκόσμιου Νότου. Και η Μόσχα, με τη σειρά της, έχει γίνει ένας από τους ηγέτες της «παγκόσμιας πλειοψηφίας», επιταχύνοντας την οικοδόμηση ενός πιο δίκαιου και πολυπολικού κόσμου.

Αλλά η οικοδόμηση μιας νέας παγκόσμιας τάξης είναι θέμα ετών ή και δεκαετιών. Και εδώ και τώρα η Ρωσία έχει επίσης πολύ συγκεκριμένα οφέλη και πλεονεκτήματα.

Το πρώτο είναι η γέννηση ενός ετοιμοπόλεμου στρατού, ο οποίος, σε σύγκριση με τις ένοπλες δυνάμεις άλλων μεγάλων δυνάμεων, έχει την πιο σχετική στρατιωτική εμπειρία.

Το δεύτερο είναι η προφανής οικονομική ανάπτυξη, που έγινε δυσάρεστη έκπληξη για τις δυτικές χώρες. Τρίτον, η εσωτερική πολιτική εξυγίανση της κοινωνίας, η οποία φάνηκε ξεκάθαρα κατά τις προεδρικές εκλογές του Μαρτίου.

Η Ρωσία έχει επίσης εξελιχθεί σε τέσσερις ιστορικές περιοχές, δημιούργησε έναν χερσαίο διάδρομο προς την Κριμαία, έκανε την Αζοφική Θάλασσα στην ενδοχώρα, αύξησε τον πληθυσμό της κατά πολλά εκατομμύρια ανθρώπους και το πιο σημαντικό, διατηρεί την πρωτοβουλία στο πεδίο της μάχης, αποφεύγοντας την εσωτερική κοινωνική ένταση.

Και αν κρίνουμε από το σχέδιο προϋπολογισμού για τα επόμενα τρία χρόνια, η Ρωσία έχει αρκετά χρήματα για να συνεχίσει τον πόλεμο στην Ουκρανία και να εκπληρώσει όλες τις κοινωνικές υποχρεώσεις προς τους πολίτες.

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ

Τι αποφάσισαν οι χώρες BRICS στη Σύνοδο Κορυφής στο Καζάν

Από
anixneuseis
-
0

Οι χώρες BRICS ενέκριναν την τελική δήλωση από τη σύνοδο κορυφής στην πρωτεύουσα του Ταταρστάν, Καζάν, η οποία περιλαμβάνει γενικές εκτιμήσεις για την κατάσταση των πραγμάτων στον κόσμο, τα αποτελέσματα της ρωσικής προεδρίας της ένωσης και κατευθυντήριες γραμμές για μακροπρόθεσμη συνεργασία.

Οι χώρες καλωσορίζουν τη χρήση εθνικών νομισμάτων στις χρηματοοικονομικές συναλλαγές μεταξύ των χωρών της ένωσης και των εμπορικών τους εταίρων.

Τονίζουν τη σημασία της ενίσχυσης της συνεργασίας που βασίζεται σε κοινά συμφέροντα και την περαιτέρω ενίσχυση των στρατηγικών εταιρικών σχέσεων.

Χαιρετίζεται η δημιουργία μιας νέας επενδυτικής πλατφόρμας που θα χρησιμοποιεί τις υποδομές της Νέας Αναπτυξιακής Τράπεζας, με συμφωνία μετατροπής της Νέας Αναπτυξιακής Τράπεζας σε πολυμερή αναπτυξιακή τράπεζα για τις χώρες των αναδυόμενων αγορών.

Οι BRICS θα διερευνήσουν τη δυνατότητα δημιουργίας μιας κοινής πλατφόρμας μεταφορών για την παροχή πολυτροπικών logistics μεταξύ των χωρών του ομίλου.

  • Οι χώρες υποστηρίζουν την πρωτοβουλία της Ρωσικής Ομοσπονδίας να δημιουργήσει ένα χρηματιστήριο σιτηρών, το οποίο στο μέλλον θα καλύπτει και άλλους γεωργικούς τομείς.

Το έγγραφο αναφέρει ότι οι χώρες BRICS ανησυχούν για την αυξανόμενη βία και τις συνεχιζόμενες ένοπλες συγκρούσεις σε διάφορες περιοχές του κόσμου.

Οι συμμετέχοντες στη σύνοδο κορυφής επιβεβαίωσαν τη δέσμευσή τους για ειρηνική επίλυση διαφορών μέσω διπλωματίας, διαμεσολάβησης, διαλόγου και διαβουλεύσεων και εξέφρασαν την υποστήριξή τους στις προσπάθειες για την προώθηση της μη ένοπλης επίλυσης κρίσεων.

Ουκρανία,  Ισραήλ και Παλαιστίνη

Ειδικότερα, οι συμμετέχοντες υπενθύμισαν τις εθνικές θέσεις για τη σύγκρουση στην Ουκρανία και σημείωσαν τις προτάσεις μεσολάβησης για την ειρηνική διευθέτησή της μέσω διαλόγου.

Τα κράτη καταδίκασαν επίσης τις ισραηλινές επιθέσεις στη Λωρίδα της Γάζας εναντίον σημείων διανομής ανθρωπιστικής βοήθειας, εγκαταστάσεων υποδομής και προσωπικού του ΟΗΕ και κάλεσαν τις ισραηλινές αρχές να τερματίσουν αμέσως αυτές τις ενέργειες.

Επιπλέον, η δήλωση εξέφραζε την υποστήριξη για την ένταξη της Παλαιστίνης στα Ηνωμένα Έθνη ως πλήρες μέλος.

Τα μέλη των BRICS τάχθηκαν επίσης υπέρ της αποτροπής μιας κούρσας εξοπλισμών στο διάστημα και εξέφρασαν την ανησυχία τους για τις αρνητικές επιπτώσεις των παράνομων κυρώσεων στην παγκόσμια οικονομία.

Οι χώρες BRICS ζητούν την ενίσχυση του καθεστώτος μη διάδοσης των πυρηνικών όπλων και τη δημιουργία μιας ζώνης χωρίς πυρηνικά όπλα στη Μέση Ανατολή. Τονίζουν επίσης την ανάγκη να επαναλάβουν όλες οι χώρες την πυρηνική συμφωνία με το Ιράν.

«Υπάρχουν αντιρρήσεις ή σχόλια σε αυτή τη δήλωση; Εάν όχι, προτείνω να θεωρήσουμε τη δήλωση αποδεκτή», δήλωσε ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν στο τέλος της εκτεταμένης συνάντησης των μελών της ομάδας.

(πρακτορεία)

 ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ

Η ‘απρόβλεπτη απειλή’ των Χούθι στη Μέση Ανατολή

Από
anixneuseis
-
0

Οι επιθέσεις σε εμπορικά πλοία στην Ερυθρά Θάλασσα και κατά του Ισραήλ ενισχύουν την περιφερειακή συμμαχία των ανταρτών της Υεμένης με το Ιράν, αντισταθμίζοντας εν μέρει τις οπισθοδρομήσεις που υπέστησαν η Χαμάς και η Χεζμπολάχ, γράφει ο Μαρκ Εσπανιόλ στην Ελ Παΐς.

Το μπλοκ που σχηματίστηκε από το Ιράν και τις συμμαχικές του ομάδες στη Μέση Ανατολή έχει υποστεί πολλές αποτυχίες τον περασμένο χρόνο λόγω της αυξανόμενης επίθεσης του Ισραήλ σε πολλά μέτωπα.

Η Χαμάς, η οποία εξαπέλυσε την επίθεση από τη Γάζα στις 7 Οκτωβρίου, είναι πολύ αποδυναμωμένη και έχει χάσει τους κύριους ηγέτες της. Η Χεζμπολάχ του Λιβάνου έχει επίσης δείξει ότι είναι ευάλωτη και έχει χάσει τον κορυφαίο ηγέτη της. Οι ιρακινές πολιτοφυλακές δεν έχουν ακόμη εισέλθει πλήρως στην ταραγμένη σκηνή. Και η Τεχεράνη έχει μετρήσει την απάντησή της στις συγκρούσεις με το Ισραήλ για να αποφύγει μια ακόμη μεγαλύτερη κλιμάκωση.

Μέσα σε αυτά τα χτυπήματα, μια ομάδα που μέχρι πριν από ένα χρόνο κατείχε μια περιφερειακή θέση σε αυτή τη συμμαχία έχει αποκτήσει νέα προβολή: οι Χούθι.

Το κίνημα της Υεμένης μπήκε γρήγορα στη μάχη εναντίον του Ισραήλ μετά την επίθεση στη Γάζα και έχει επιδείξει μεγάλη ικανότητα στη διεθνοποίηση της σύγκρουσης με επιθέσεις σε εμπορικά πλοία στην Ερυθρά Θάλασσα, αποφεύγοντας παράλληλα σοβαρές ζημιές στις δικές του τάξεις.

Επιπλέον, με τους βομβαρδισμούς του στο Ισραήλ, έχει γίνει πιο ισχυρή και δημοφιλής και κερδίζει μια πιο κεντρική θέση στην περιφερειακή συμμαχία.

Τουλάχιστον 240 επιθέσεις σε πλοία

Οι πιο ενοχλητικές ενέργειές της ήταν αυτές που στόχευαν στην παρεμπόδιση της κυκλοφορίας στην Ερυθρά Θάλασσα, μια από τις κύριες εμπορικές αρτηρίες του κόσμου.

Από τον Νοέμβριο του περασμένου έτους έως τα μέσα Οκτωβρίου, η ομάδα πραγματοποίησε περίπου 240 επιθέσεις εναντίον πλοίων στην περιοχή, σύμφωνα με την οργάνωση συλλογής δεδομένων συγκρούσεων ACLED. Και με αυτόν τον τρόπο κατάφερε να μειώσει τη θαλάσσια κίνηση μέσω αυτής της διαδρομής κατά σχεδόν 75%, σύμφωνα με στοιχεία από την πλατφόρμα Portwatch.

Η ανάπτυξη ναυτικών δυνάμεων στην περιοχή, ειδικά από τις Ηνωμένες Πολιτείες , και οι αμερικανικοί και βρετανικοί βομβαρδισμοί εναντίον στόχων των Χούθι στην Υεμένη έχουν περιορίσει το εύρος των επιθέσεων τους, οι οποίες αναχαιτίζονται περίπου τις μισές φορές, σύμφωνα με στοιχεία της ACLED. Αλλά δεν μείωσαν τον ρυθμό των επιθέσεων από μια ομάδα που χρησιμοποίησε την εμπειρία της για να βελτιώσει τις δραστηριότητές της και χρησιμοποίησε τον αντίκτυπό της για να προβάλει την ικανότητά της για κίνηση.

Οι επιθέσεις των Χούθι στο Ισραήλ

Εν τω μεταξύ, η πολιτοφυλακή Χούθι έχει επίσης επιτεθεί στο Ισραήλ. Από τον περασμένο Οκτώβριο έχει αναλάβει 36 επιθέσεις, σύμφωνα με την ACLED (13 από αυτές τους δύο πρώτους μήνες και άλλες 12 από τότε που το Ισραήλ ενέτεινε την επίθεσή του κατά του Λιβάνου).

Τον Ιούλιο, η ομάδα χτύπησε ακόμη και το Τελ Αβίβ σε μια επίθεση με drone που σκότωσε έναν άμαχο. Τα ισραηλινά αντίποινα περιλάμβαναν δύο επιθέσεις κατά κρίσιμων υποδομών στην Υεμένη, στις οποίες σκοτώθηκαν περίπου 20 άνθρωποι. Αλλά και αυτό απέτυχε να τους σταματήσει.

Στο εσωτερικό της Υεμένης, όπου ελέγχουν περίπου το 30% της επικράτειας (που ισοδυναμεί με περίπου το 75% του πληθυσμού, συμπεριλαμβανομένης της πρωτεύουσας, Σαναά), ο πόλεμος στη Γάζα τους πρόσφερε κάποια ανάπαυλα.

Πριν από τον Οκτώβριο του 2023, οι Χούθι αντιμετώπιζαν την κούραση από έναν μακρύ εμφύλιο πόλεμο και την αυξανόμενη εσωτερική αντιπολίτευση.

Όμως τα κέρδη από τη σύγκρουση με το Ισραήλ τους επέτρεψαν να εδραιώσουν την εξουσία τους, να εντείνουν την καταστολή, μεταξύ άλλων εναντίον των εργαζομένων του ΟΗΕ, και να αναζωπυρώσουν την αντιπαράθεσή τους με τη διεθνώς αναγνωρισμένη αντίπαλη κυβέρνηση και τον μεγάλο περιφερειακό υποστηρικτή της, τη Σαουδική Αραβία.

«Ο πόλεμος στη Γάζα συνέβη ακριβώς όταν υπήρξε πολλή κριτική κατά της διοίκησης των Χούθι στην Υεμένη. Οι άνθρωποι υπέφεραν από μια καταστροφική οικονομική κατάσταση και συνθήκες διαβίωσης, υψηλή ανεργία – όλα αυτά ασκούσαν τεράστια πίεση στους Χούθι», λέει η αναλυτής ασφαλείας της Μέσης Ανατολής Shukriya Bradost.

«Τώρα η εστίαση στους Χούθι συνδέεται [αντίθετα] με τον πόλεμο εναντίον του Ισραήλ και των Ηνωμένων Πολιτειών», σημειώνει.

Οι Χούθι ξεπέρασαν τα σύνορα της Υεμένης

Ταυτόχρονα, οι Χούθι εκμεταλλεύτηκαν την ευκαιρία να επεκτείνουν τη διεθνή τους παρουσία, ιδίως αναλαμβάνοντας μεγαλύτερο ρόλο στον άξονα των ομάδων που υποστηρίζονται από το Ιράν. Επιπλέον, ο ηγέτης τους, Αμπντελμαλίκ αλ Χούθι, έχει αναδειχθεί ως νέο σύμβολο μετά την εξάλειψη των ηγετών της Χαμάς και της Χεζμπολάχ από το Ισραήλ.

«Αυτή η αλλαγή αντανακλά μια αυξανόμενη διεθνική νοοτροπία μεταξύ των υποστηρικτών των Χούθι, οι οποίοι βλέπουν τώρα το κίνημα ως μια δύναμη με επιρροή που ξεπερνά κατά πολύ την Υεμένη», δήλωσε ο Μοχάμεντ Αλμπάσα, ειδικός σε θέματα ασφάλειας στη Μέση Ανατολή.

Η στρατιωτική τους δύναμη και παρουσία στην περιοχή έχει αυξηθεί σημαντικά, είπε. Έχουν αποκτήσει πρόσβαση σε νέα, προηγμένη τεχνολογία και όπλα από το Ιράν, μερικά από τα οποία έχουν παρουσιαστεί κατά τη διάρκεια επιθέσεων στο Ισραήλ, αν και η ομάδα ισχυρίστηκε ότι είχε -και κατά καιρούς χρησιμοποιούσε- πιο εξελιγμένα όπλα από ό,τι είχε δείξει μέχρι τώρα, όπως τους υπερηχητικούς πυραύλους . Οι Χούθι έχουν επίσης στρατολογήσει χιλιάδες μαχητές τον περασμένο χρόνο.

Η αντιπαράθεση με το Ισραήλ και οι αποτυχίες που υπέστησαν άλλες ομάδες που υποστηρίζονται από την Τεχεράνη εγείρουν ερωτήματα σχετικά με το πόσο μακριά μπορούν να φτάσουν οι αντάρτες της Υεμένης.

Χωρίζονται από το Ισραήλ κατά περισσότερα από 1.240 μίλια, ελέγχουν μια τεράστια και τραχιά περιοχή και έχουν δύο δεκαετίες σχεδόν αδιάκοπης στρατιωτικής εμπειρίας: πρώτα ενάντια στο καθεστώς του Αλί Αμπντουλάχ Σάλεχ, που ανατράπηκε μετά την επανάσταση του 2011 κατά την Αραβική Άνοιξη, και στη συνέχεια, κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου που έχει αφαιμάξει τη χώρα από το 2014, κατά τη διάρκεια του οποίου έχουν αντιμετωπίσει περιφερειακές δυνάμεις όπως η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

«Τα χρόνια ασύμμετρου πολέμου με την κεντρική κυβέρνηση και τον συνασπισμό υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας τους έχουν μετατρέψει σε μια ανθεκτική δύναμη, ειδικευμένη στις τακτικές των ανταρτών. Η στρατιωτική τους υποδομή είναι αποκεντρωμένη, με αποθήκες καυσίμων απλωμένες στη βόρεια Υεμένη, τις ταξιαρχίες τους να λειτουργούν ως κινητές μονάδες και βάσεις εκτόξευσης πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών σε διάφορες επαρχίες, καθιστώντας τις ευέλικτες και δύσκολες στην επίθεση», είπε ο Αλμπάσα.

Επιθέσεις σε Σαουδική Αραβία και ΗΑΕ

Εκμεταλλευόμενοι τη θέση τους δίπλα στη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, δύο από τους μεγαλύτερους περιφερειακούς συμμάχους της Ουάσιγκτον και όλο και πιο κοντά στο Ισραήλ, οι Χούθι έχουν προειδοποιήσει ότι δεν αποκλείουν να τους χτυπήσουν άμεσα εάν βοηθήσουν με οποιονδήποτε τρόπο τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.

Οι αντάρτες της Υεμένης έχουν ήδη επιτεθεί στη Σαουδική Αραβία και στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα αρκετές φορές στο παρελθόν, συμπεριλαμβανομένων πετρελαϊκών εγκαταστάσεων και αεροδρομίων.

Τον περασμένο χρόνο, οι ενέργειες των Χούτι συνέβαλαν επίσης στην ενίσχυση της εικόνας τους ως αποφασιστικής, ανεμπόδιστης και κάπως απερίσκεπτης ομάδας σε σύγκριση με το Ιράν, τη Χεζμπολάχ και τις ιρακινές πολιτοφυλακές, οι οποίες έτειναν να ενεργούν πιο προσεκτικά.

Αν και είναι εξίσου στρατηγικός παράγοντας και καθοδηγούνται κυρίως από τοπικά αίτια, οι Χούθι έχουν αντέξει τα χτυπήματα από το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες και έχουν απαντήσει άμεσα, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τις συνέπειες μιας κλιμάκωσης.

«Στόχος τους παραμένει να εδραιώσουν την εξουσία στην επικράτειά τους αντί να ελέγχουν [ακόμα] ολόκληρη την Υεμένη.

Αλλά οι Χούθι φαίνονται πρόθυμοι να εμπλακούν σε περαιτέρω αντιπαράθεση, καθώς αντιλαμβάνονται περιφερειακές ευκαιρίες και υπαρξιακές απειλές», σημειώνει ο Αλμπάσα, υποδηλώνοντας ότι «η προθυμία τους να κλιμακώσουν τους καθιστά μια εξαιρετικά απρόβλεπτη δύναμη».

El Pais

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ

Η Τουρκία βομβάρδισε 32 στόχους του ΡΚΚ, ώρες μετά την τρομοκρατική επίθεση στην Αγκυρα

Από
anixneuseis
-
0

 

Έκρηξη στην Τουρκία
24/10/2024  07:04
Το τουρκικό υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε μετά τα μεσάνυχτα ότι βομβαρδίστηκαν «τριάντα δύο στόχοι» του PKK.

Πρόκειται για 32 θέσεις του PKK και συμμάχων του, στο βόρειο Ιράκ και στο έδαφος της Συρίας, μερικές ώρες μετά την επίθεση στην Άγκυρα η οποία στοίχισε τη ζωή σε πέντε ανθρώπους κι αποδόθηκε στο κουρδικό αυτονομιστικό ένοπλο κίνημα από τις τουρκικές αρχές.

«Όπως επιτρέπει το δικαίωμά μας στη νόμιμη άμυνα που προβλέπεται στο άρθρο 51 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, διεξήχθη αεροπορική επιχείρηση εναντίον τρομοκρατικών στόχων στο βόρειο Ιράκ και στη Συρία (…) και συνολικά 32 στόχοι που ανήκαν στους τρομοκράτες καταστράφηκαν με επιτυχία», ανέφερε το υπουργείο στο δελτίο Τύπου το οποίο έδωσε στη δημοσιότητα, διευκρινίζοντας πως «οι αεροπορικές επιχειρήσεις συνεχίζονται».

Το PKK βλέπει πίσω από την τρομοκρατική επίθεση η Τουρκία
Ο υπουργός Εσωτερικών της Τουρκίας Αλί Γερλίκαγια δήλωσε χθες πως οι δράστες της επίθεσης στην τουρκική πρωτεύουσα είναι «πολύ πιθανό» να ήταν μέλη του Εργατικού Κόμματος Κουρδιστάν (PKK).

Σύμφωνα με τον αντιπρόεδρο της Τουρκίας Τζεβντέτ Γιλμάζ, τα πέντε θύματα της επίθεσης ήταν τέσσερις εργαζόμενοι της τουρκικής βιομηχανίας του αμυντικού τομέα TUSAS και αυτοκινητιστής ταξί.

Οι δράστες —άνδρας και γυναίκα— «εξουδετερώθηκαν» (σ.σ. σκοτώθηκαν), κατά τον υπουργό Εσωτερικών Γερλίκαγια.

Ακόμη 22 άνθρωποι, ανάμεσά τους επτά μέλη των ειδικών δυνάμεων της Τουρκίας, τραυματίστηκαν, σύμφωνα με τον κ. Γερλίκαγια.

Το PKK, βρίσκεται σε ένοπλο αγώνα εναντίον του τουρκικού κράτους από το 1984, χαρακτηρίζεται «τρομοκρατική» οργάνωση από την Τουρκία, τις ΗΠΑ και την ΕΕ.

Τουρκία: Σοκάρουν τα βίντεο από την τρομοκρατική επίθεση -Οι δράστες σκότωσαν οδηγό ταξί πριν το αιματοκύλισμα

Από
anixneuseis
-
0

 

Οι δράστες της αιματηρής επίθεσης στην Τουρκία
24/10/2024  06:35
Πέντε νεκροί και 22 τραυματίες είναι ο απολογισμός της τρομοκρατικής επίθεσης που σημειώθηκε χθες στα γραφεία της Τουρκικής Αεροπορικής και Διαστημικής Βιομηχανίας TUSAS στην περιοχή Καχραμανκαζάν στα περίχωρα της Άγκυρας.

Τρεις από τους τραυματίες νοσηλεύονται σε βαριά κατάσταση. Όπως έχει γίνει γνωστό, νεκροί είναι δύο δράστες, μια γυναίκα και ένας άντρας.

Επίσης, μεταξύ των θυμάτων είναι και ένας οδηγός ταξί, τον οποίο οι δράστες σκότωσαν για να κλέψουν το όχημά του, προκειμένου να μεταβούν στην TUSAS, ή αλλιώς ΤΑΙ (Turkish Airspace Industry), όπως είναι η αγγλική ονομασία με την οποία είναι ευρύτερα γνωστή διεθνώς.

Το CNN Turk μετέδωσε πως μετά την έκρηξη που ακούστηκε, οι δράστες άρχισαν να πυροβολούν.

Οι δράστες της αιματηρής επίθεσης στην Άγκυρα

Η Άγκυρα δείχνει το ΡΚΚ για την αιματηρή επίθεση

O υπουργός Άμυνας Γιασάρ Γκιουλέρ «έδειξε» ευθέως ως υπεύθυνη την κουρδική οργάνωση ΡΚΚ (Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν), δηλώνοντας ότι «πάντα δίνουμε στα μέλη του ΡΚΚ την τιμωρία που τους αξίζει, θα πληρώσουν και τώρα υψηλό τίμημα».

«Εκτιμούμε ότι το έκανε το PKK. Θα δώσουμε στη δημοσιότητα πληροφορίες όταν οι ταυτοποιήσεις και άλλα στοιχεία γίνουν πιο σαφή», δήλωσε ο υπουργός Εσωτερικών, Αλί Γερλίκαγια.

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν από το Καζάν της Ρωσίας, όπου βρίσκεται για τη σύνοδο των BRICS, καταδίκασε την επίθεση και σε ανάρτησή του στο Χ δήλωσε ότι «η τρομοκρατική ενέργεια κατά της TUSAS, μιας από τις κορυφαίες εταιρείες της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας, είναι μια άθλια επίθεση και έχει στόχο την επιβίωση της χώρας μας, την ειρήνη του έθνους μας και τα αμυντικά μας επιτεύγματα, τα οποία αποτελούν την επιτομή του ιδανικού μας για την πλήρως ανεξάρτητη Τουρκία».

 

«Το έθνος μας πρέπει να γνωρίζει ότι τα βρώμικα χέρια που απλώνονται στην Τουρκία θα σπάσουν οριστικά, καμία δομή, καμία τρομοκρατική οργάνωση, κανένα κακόβουλο κέντρο δεν θα μπορέσει να επιτύχει τις φιλοδοξίες του» προσέθεσε.

Με τον Τούρκο πρόεδρο επικοινώνησε τηλεφωνικά ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, ο οποίος καταδίκασε την επίθεση και εξέφρασε την αλληλεγγύη της Συμμαχίας στην Τουρκία.

Η είδηση της επίθεσης έγινε γνωστή λίγο πριν από τη συνάντηση στο Καζάν του Ταγίπ Ερντογάν με τον Ρώσο πρόεδρο, Βλαντίμιρ Πούτιν, ο οποίος επίσης καταδίκασε την επίθεση και εξέφρασε τα συλλυπητήριά του για τους νεκρούς.

Σοκάρουν τα βίντεο από την στιγμή της επίθεσης

Πλάνα από κάμερες κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης δείχνουν ένοπλο που πυροβολεί μέσα σε κτίριο της Τουρκικής Αεροδιαστημικής Βιομηχανίας.

 

Στιγμές μετά την έκρηξη:

 

«Θα συνεχίσουμε αποφασιστικά τον αγώνα μας εναντίον όλων των τρομοκρατικών στοιχείων και των δυνάμεων που τα στηρίζουν, τόσο εντός όσο και εκτός (της Τουρκίας). Το επόμενο διάστημα θα συνεχίσουμε να ενισχύουμε τις αμυντικές μας ικανότητες και δεν θα επιτρέψουμε ποτέ στα κέντρα που στοχεύουν την Τουρκία και στους πληρεξουσίους τους να επιτύχουν τις φιλοδοξίες τους εναντίον της χώρας μας», ανέφερε ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν.

Η επίθεση προκάλεσε την καταδίκη του υπουργού Μεταφορών Αμπντουλκαντίρ Ουράλογλου καθώς και του προέδρου της αξιωματικής αντιπολίτευσης Οζγκούρ Οζέλ, ο οποίος ηγείται του κεμαλικού Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματου (CHP).

Στην ΤUSAS, την κορυφαία τουρκική αμυντική βιομηχανία, κατασκευάζονται μεταξύ άλλων τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη ANKA και Aksungur, τα επιθετικά ελικόπτερα Atak, τα ελικόπτερα γενικής χρήσης Gökbey, τα εκπαιδευτικά αεροσκάφη Hürkuş, τα ελαφρά μαχητικά και εκπαιδευτικά αεροσκάφη Hürjet και βρίσκεται υπό ανάπτυξη το τουρκικής κατασκευής μαχητικό 5ης γενιάς ΚΑΑΝ.

Την 1η Οκτωβρίου του 2023, δύο αστυνομικοί τραυματίστηκαν σε επίθεση στο κεντρικό κτήριο της Γενικής Διεύθυνσης Ασφαλείας της τουρκικής Αστυνομίας στην Άγκυρα, που υπάγεται στο υπουργείο Εσωτερικών. Ο ένας δράστης σκοτώθηκε ανατινάζοντας τα εκρηκτικά που έφερε επάνω του, ενώ αστυνομία πυροβόλησε τον άλλον δράστη προτού προλάβει να ολοκληρώσει την επίθεση αυτοκτονίας. Την ευθύνη για την επίθεση αυτή ανέλαβε το PKK.

iefimerida.gr

 

Γ. Μαγκριώτης: οι εξελίξεις στις οικονομίες της Δύσης οξύνουν τα προβλήματα της Ελληνικής

Από
anixneuseis
-
0

του Γιάννη Μαγκριώτη, πρώην Υφυπουργού

Η κυβέρνηση παρουσιάζοντας, πριν λίγες ημέρες στην ΕΕ, το τετραετές Μεσοπρόθεσμο Δημοσιονομικό Διαρθρωτικό Πλαίσιο 2025-2028, δήλωνε, ότι: Με αυτό η κυβέρνηση πετυχαίνει να ανεβάσει την οικονομία πολλά σκαλιά παραπάνω, τηρώντας και τις προεκλογικές δεσμεύσεις  της. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης κατήγγειλαν ότι, η κυβέρνηση ψεύδεται και θα συμβεί το ακριβώς αντίθετο. Κάθε πλευρά χρησιμοποιεί διαφορετικά στοιχεία του ΜΔΔΠ 2025-2028 και τα ερμηνεύει διαφορετικά. Φυσικά η πραγματικότητα διαψεύδει την κυβέρνηση, ταυτόχρονα όμως οι πολίτες δεν ενθουσιάζονται και με την αντιπολίτευση.

Τόσο η κυβέρνηση, όσο και η αντιπολίτευση, δεν μπαίνουν στον κόπο να εξηγήσουν στους πολίτες την πραγματικότητα της ελληνικής οικονομίας, αρκούνται στην παράθεση των αριθμών, που τεκμηριώνει την άποψή τους. Ακροθιγώς αναφέρουν τις εξελίξεις στην παγκόσμια και στην ευρωπαϊκή οικονομία, χωρίς να τοποθετούν τις εσωτερικές εξελίξεις σε αυτές. Μάλιστα κατά περίεργο τρόπο επαινούν τόσο τα ευρήματα της έκθεσης Ντράγκι, όσο και την θεωρία των Ατζέμογλου-Ρόμπινσον, που διατύπωσαν πριν 12 χρόνια, για τους λόγους που αποτυγχάνουν τα έθνη, και  για την οποία, πριν λίγες ημέρες ανακοινώθηκε η απονομή του φετινού βραβείου Νόμπελ, για την οικονομία.

Με ευκαιρία αυτά τα γεγονότα, θα περιγράψω τα βασικά τους ευρήματα και προτάσεις, για να δούμε, αν πράγματι, τόσο η κυβερνητική πολιτική, όσο και η κριτική της αντιπολίτευσης, παρακολουθούν αυτές τις αναλύσεις και τις προτάσεις.

Οι Ατζεμογλου-Ρόμπινσον, στο βιβλίο τους: «Γιατί αποτυγχάνουν τα έθνη», για το οποίο τιμήθηκαν φέτος με το Νόμπελ Οικονομίας,
βασιζόμενοι σε 15 χρόνια έρευνας, όπως γράφουν στο οπισθόφυλλο του βιβλίου, τονίζουν, ότι: «Οι ανοικτοί οικονομικοί και πολιτικοί θεσμοί αποτελούν την βάση της οικονομικής ανάπτυξης και της ευημερίας μιας χώρας».
Είναι αλήθεια ότι, η θεωρία τους φαίνεται να επιβεβαιώνεται, μέχρι την εποχή που ολοκλήρωσαν την μελέτη τους, δηλαδή, το 2012. Όμως την τελευταία δεκαετία αδυνατεί να ερμηνεύσει με τον ίδιο τρόπο, την δυναμική ανάπτυξη της Κίνας και άλλων χωρών, τόσο όσον αφορά το ΑΕΠ, όσο και το κατακεφαλήν εισόδημά τους.
Μάλιστα η πρόβλεψή τους, ότι: «Η Κίνα και χώρες με ανάλογα χαρακτηριστικά, δηλαδή με κλειστούς αυταρχικούς πολιτικούς θεσμούς, θα συνεχίσουν να αναπτύσσονται για κάποιο διάστημα, όμως η ανάπτυξή τους, δεν θα μετατραπεί σε βιώσιμη οικονομική μεγέθυνση, δεν φαίνεται να επιβεβαιώνεται.

Αντιθέτως οι εξελίξεις δείχνουν, ότι: Η οικονομική και κοινωνική κρίση και το αίσθημα δυσφορίας, αγγίζει μόνο την Δύση και είναι αποτέλεσμα της άνισης κατανομής των κερδών της παγκοσμιοποίησης. Μέχρι πρόσφατα ο μεγάλος κερδισμένος των διαφόρων φάσεων της παγκοσμιοποίησης ήταν η Δύση, τις δυο τελευταίες δεκαετίες και κυρίως την τελευταία, κερδισμένες είναι οι χώρες, όπως η Κίνα, η Ινδία, το Βιετνάμ, η Ινδονησία και άλλες χώρες με ανάλογα χαρακτηριστικά.

Επειδή, η κινητήρια δύναμη της παγκοσμιοποίησης, που ζούμε, είναι πλέον οι ταχύτατες τεχνολογικές αλλαγές και ο κατακερματισμός της παραγωγής, με μεγάλη μεταφορά τους από την ανεπτυγμένες στις αναπτυσσόμενες χώρες, ο αντίκτυπος της είναι πιο αιφνίδιος, πιο επιλεκτικός, πιο απρόβλεπτος και πιο ανεξέλεγκτος, από κάθε άλλη ιστορική περίοδο.

Ο Ντράγκι  στην έκθεση, που του ζήτησαν οι ηγέτες των χωρών μελών της ΕΕ, για τις μεγάλες προκλήσεις της οικονομίες της ΕΕ, καταλήγει στο συμπέρασμα, ότι: Η ΕΕ υπολείπεται σε ανταγωνιστικότητα της Κίνας και των ΗΠΑ και πως, αν δεν δράσει άμεσα και αποφασιστικά, τότε το έλλειμα ανταγωνιστικότητας και παραγωγικότητας θα μεγαλώσει πολύ, με άμεσο κίνδυνο την περιθωριοποίηση της οικονομίας της.

Φυσικά, για τους κινδύνους της χώρας μας, της οποίας η παραγωγικότητα και η ανταγωνιστικότητα υπολείπεται κατά πολύ του μέσου όρου της ΕΕ, δεν γίνεται συζήτηση. Όλοι επιδοκιμάζουν τα  πέντε τουλάχιστον Ταμεία Ανάκαμψης, δηλαδή δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις, ειδικά στους τομείς της καινοτομίας και των νέων τεχνολογιών, που προτείνει ο Ντράγκι, κρύβουν όμως τις προτάσεις του, για την ακόμη μεγαλύτερης απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, για να ενθαρρυνθούν οι διεθνείς επενδυτές.

Φυσικά, αν η διαχείριση των πέντε νέων πακέτων, σχεδιαστεί και υλοποιηθεί, ειδικά στην χώρα μας, όπως αυτό που τρέχει από το 2022-2027, τότε, δεν θα έχουν κανένα μόνιμο αναπτυξιακό αποτέλεσμα και ανάλογο κοινωνικό και περιφερειακό αποτύπωμα, απλώς κάποιοι θα πλουτήσουν ακόμη περισσότερο, και θα γίνει ακόμη πιο εκρηκτικό το δημόσιο χρέος.

Ο σχεδιασμός και η διαχείριση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, πουθενά δεν φαίνεται, ότι εντάσσει δυναμικά τις ελληνικές επιχειρήσεις στις παγκόσμιες παραγωγικές και εμπορικές αλυσίδες αξίας.

Αν, οι πόροι του ΤΑΑ, διατίθενται για την κατασκευή των Data centers της Microsoft ή πολλών ανάλογων, που ακόμη και την ενέργεια θα την παράγουν οι ίδιοι, τότε πόσο το αναπτυξιακό και κοινωνικό αντίκρισμά τους θα αντιστοιχεί στους πόρους που θα τους δώσει η χώρα;

Αν, όλες οι ανεμογεννήτριες και τα πάνελ των φωτοβολταικών εισάγονται από την Κίνα και την Γερμανία, όπως και τα ανταλλακτικά τους, και επιδοτούνται και με πόρους του ΤΑΑ, τότε για ποια βιωσιμότητα της οικονομίας μιλάμε;

Αν, εισάγουμε από την Κίνα όλα τα ηλεκτρικά λεωφορεία των Αστικών Συγκοινωνιών, όπως και τα ανταλλακτικά τους, επίσης με πόρους του ΤΑΑ, τότε ποια παραγωγική αναδιάρθρωση πετυχαίνουμε και πόσο βιώσιμη οικονομία δημιουργούμε;

Ακόμη και τα γιγάντια εξοπλιστικά προγράμματα, με την βιασύνη, την φιλοσοφία και την προχειρότητα που αποφασίστηκαν, μπορεί να εξυπηρετούν την κυβερνητική προπαγάνδα για την πανίσχυρη Ελλάδα, δεν δημιουργούν καθόλου εγχώρια προστιθέμενη αξία, κατά την κατασκευή, αλλά και μετά.
Η Τουρκία, παρ’ ότι το 80% του στρατιωτικού της εξοπλισμού το παράγει η εγχώρια βιομηχανία της, και εξάγει σε 40 χώρες εξαρτήματα ή ολοκληρωμένες μονάδες, κάθε νέα συμφωνία για στρατιωτικό εξοπλισμό, πιο υψηλής τεχνολογίας από αυτήν που διαθέτει και δημιουργεί συνέχεια, την εντάσσει στον εσωτερικό της σχεδιασμό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η συμφωνία για την κατασκευή των F35, τα οποία θα κατασκευάζονταν στην Τουρκία, με μεταφορά της Αμερικάνικης τεχνολογίας και οψιόν δικαιώματος εξαγωγών τους. Η συμφωνία έχει ανασταλεί, λόγω της αγοράς των S400, από την Ρωσία.

Άλλο τραγικό παράδειγμα είναι η μεταποίηση και η τυποποίηση προϊόντων του πρωτογενούς τομέα, στον οποίο η χώρα μας έχει συγκριτικά πλεονεκτήματα και για πολλούς λόγους. Απαιτείται η δημιουργία συνεταιρισμών στην μεταποίηση αγροτικών προϊόντων, με μεγάλη αρχική επιδότηση στις επενδύσεις και ασφυκτικό έλεγχο διαφάνειας.

Τίποτα από όλα αυτά δεν γίνεται. Απλώς η κυβέρνηση για τα χρόνια του ΤΑΑ, θα έχει 1,5 μονάδα αύξηση του ΑΕΠ ετησίως και θα πανηγυρίζει για την επιτυχία της και μετά τί;. Είναι τυχαίο ότι, στο 3ο και 4ο έτος του τετραετούς ΜΔΔΠ, που πρόσφατα κατέθεσε στην ΕΕ, η αύξηση του ΑΕΠ, πέφτει στο μισό;

 

Με όλα αυτά το εμπορικό έλλειμμα και πάλι γίνεται επικίνδυνο, όπως το 2008.

Και να κλείσω, με το μεγάλο επίτευγμα του φετινού κρατικού προϋπολογισμού, την μείωση κατά πέντε μονάδες του δημόσιο χρέους σε σχέση με το ΑΕΠ, δηλαδή περίπου 10 δις ευρώ. Τα 5 δις ευρώ θα προέλθουν από την παραχώρηση σε ιδιωτικές εταιρείες δυο δημόσιων Αυτοκινητοδρόμων, της Αττικής Οδού και της Εγνατίας Οδού, όχι για την λειτουργία και την συντήρηση μόνο, αλλά και για την εκμετάλλευση, με προεισπράξεις 3,27 δις ευρώ και 1,5 δις ευρώ, αντίστοιχα. Προσθέτοντας όμως για 25 και 35 χρόνια αντίστοιχα υψηλά διόδια, δηλαδή έμμεσους φόρους ένα δις ευρώ περίπου τον χρόνο. Τα υπόλοιπα πέντε δις ευρώ, έσοδα θα προέλθουν, κυρίως από τον πληθωρισμό, την ακρίβεια και τον τουρισμό. Του χρόνου τι θα πουλήσουν, για να πετύχουν τους δημοσιονομικούς τους στόχους;

 

Μέ προχειρότητες καί ἀοριστίες δέν γίνεται σοβαρή διαπραγμάτευσις

Από
pcuser
-
4

Εὐθ. Π. Πέτρου

ΕΙΝΑΙ πολλοί οἱ λόγοι γιά τούς ὁποίους δέν μᾶς πείθει ἡ Κυβέρνησις ὅτι προετοιμάζεται μέ τήν δέουσα σοβαρότητα, εἴτε γιά συνομιλίες οἱασδήποτε μορφῆς μέ τήν Τουρκία εἴτε γιά προσφυγή στό διεθνές δικαστήριο πρός διευθέτηση τῶν διαφορῶν.

Καί ἐπιμένουμε στόν πληθυντικό, παρ’ ὅτι ἡ ἑλληνική Κυβέρνησις εἶπε ὅτι ἡ διαφορά εἶναι μία, δηλαδή ἡ ὁριοθέτησις τῶν θαλασσίων ζωνῶν ΑΟΖ καί ὑφαλοκρηπῖδος. Ἐφ’ ὅσον ἡ Τουρκία ἐπιμένει νά θέλει νά συζητήσουμε καί νά διαπραγματευθοῦμε ἐπί τοῦ συνόλου τῶν ἀπαιτήσεών της, πού περιλαμβάνουν ἀκόμη καί ζητήματα ἐθνικῆς κυριαρχίας (ὄχι μόνον κυριαρχικῶν δικαιωμάτων) τῆς χώρας μας, τότε εἴτε στό διεθνές δικαστήριο θά τεθοῦν ὅλα σάν πακέτο εἴτε δέν θά μποῦμε σέ αὐτήν τήν διαδικασία. Ἡ προσφυγή στήν Χάγη προϋποθέτει συνυποσχετικό. Ἑλλάς καί Τουρκία θά πρέπει νά δεσμευθοῦν ἐκ τῶν προτέρων ὅτι θά ἀποδεχθοῦν τήν ἐτυμηγορία τοῦ δικαστηρίου –ὅποια καί ἄν εἶναι αὐτή– ἐπί τῶν θεμάτων τά ὁποῖα συμφωνοῦν νά φέρουν πρό αὐτοῦ.

Ἐφ’ ὅσον λοιπόν ἡ Τουρκία θέλει νά θέσει τό σύνολον τῶν ἀπαιτήσεών της, γιά νά πᾶμε στήν Χάγη, ἡ Ἑλλάς θά πρέπει νά ἔχει ὑπογράψει ἕνα συνυποσχετικό διά τοῦ ὁποίου θά δέχεται τήν δικαιοδοσία τοῦ δικαστηρίου, γιά ζητήματα ὅπως τό εὖρος τῶν χωρικῶν ὑδάτων καί τοῦ ἐναερίου χώρου της, ἡ ἀποστρατιωτικοποίησις τῶν νησιῶν, τά ὅρια τοῦ FIR καί ἄλλα θέματα τά ὁποῖα οὐδέποτε ἡ Ἀθήνα ἀντιμετώπισε ὡς ἀντικείμενα διαφορῶν.

Ἐάν ἡ Ἑλλάς δέν δεχθεῖ νά τό ὑπογράψει, τότε προσφυγή στήν Χάγη δέν γίνεται. Πρός τοῦτο ὑπάρχει ἡ σκέψις προσφυγῆς στό δικαστήριο τοῦ Ἁμβούργου πού ἀσχολεῖται ἀποκλειστικῶς μέ ζητήματα Δικαίου τῆς Θαλάσσης, ὅπου οὐδέν ἕτερον θέμα μπορεῖ νά συζητηθεῖ. Γιά τήν προσφυγή σέ αὐτό τό δικαστήριο, συνυποσχετικό δέν ἀπαιτεῖται. Εἶναι ὅμως πολύ ἀμφίβολο ἄν ἡ Τουρκία θά δεχθεῖ τέτοια προσφυγή, ἀφοῦ ἐμμένει στήν συνολική διευθέτηση τῶν ζητημάτων πού θέτει καί ἀναπτύσσει μιάν ὁλόκληρη στρατηγική γιά τήν τεκμηρίωση τῆς θέσεως αὐτῆς.

Θά πρέπει ἐδῶ νά θυμίσουμε ὅτι τό 1975 ὑπῆρξε μία προκαταρκτική συμφωνία μεταξύ τῶν τότε Πρωθυπουργῶν Ἑλλάδος καί Τουρκίας, Κωνσταντίνου Καραμανλῆ καί Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ, γιά προσφυγή στήν Χάγη, ἀλλά πρίν ὑπάρξει τό συνυποσχετικό πού προεβλέπετο ἀπό αὐτήν, ἡ Τουρκία ὑπανεχώρησε καί ἡ προσπάθεια ναυάγησε. Καί τότε εἶχε ὑπεισέλθει ἡ πονηριά τῶν γειτόνων, πού ἀφοῦ ἐξησφάλισαν τήν προκαταρκτική συμφωνία ἐπεχείρησαν νά τήν «διευρύνουν». Τοῦτο δέν ἔγινε τότε εὐρέως γνωστό, ἀλλά ἦταν ὁ λόγος γιά τόν ὁποῖο τά ἑλληνο-τουρκικά δέν ὁδηγήθησαν στήν Χάγη. Ἄν πιστεύει κανείς ὅτι μπορεῖ σήμερα νά ἔχει ἀλλάξει κάτι στήν τουρκική προσέγγιση, εἶναι τοὐλάχιστον ἀφελής.

Καί θά παραθέσουμε ἐδῶ πρόσφατο σχόλιο τοῦ πρώην Πρωθυπουργοῦ Κώστα Καραμανλῆ, ἀπό τό ὁποῖο προκύπτει ἡ ἀνησυχία του γιά ὅσα μπορεῖ «τεχνηέντως» νά κρύβει ἕνα συνυποσχετικό:

«Εἶναι ἀδύνατη καί ἀδιανόητη ἡ σύναψη συνυποσχετικοῦ πού θά κρύβει τεχνηέντως καί ἐκ τοῦ πονηροῦ, ὑπό τό πρόσχημα τῆς προσφυγῆς στό ΔΔ τῆς Χάγης γιά τήν ὁριοθέτηση τῆς ΑΟΖ καί τῆς ὑφαλοκρηπίδας, τήν ἐκχώρηση μέ ἀσαφεῖς καί διπλωματικά εὑρηματικές διατυπώσεις, δικαιώματος στό ΔΔ νά ἀποφανθεῖ περί τοῦ εὔρους τῶν χωρικῶν ὑδάτων ἤ ἀκόμα καί τῆς ἐδαφικῆς κυριαρχίας νήσων καί βραχονησίδων. Εἶμαι κατηγορηματικός σέ αὐτό».

Πέρα ὅμως ἀπό τίς κατ’ ἀρχήν διατυπωμένες πολιτικές θέσεις ὑπάρχει καί μιά πληθώρα τεχνικῶν ζητημάτων ἐπί τῶν ὁποίων θά ἔπρεπε νά ἔχει γίνει σοβαρή προετοιμασία ἀπό τήν ἑλληνική πλευρά, τόσο ἐν ὄψει συνομιλιῶν ὅσο καί πρό τῆς προοπτικῆς τοῦ διεθνοῦς δικαστηρίου. Ὅμως ἡ ὅλη προσέγγισις χαρακτηρίζεται ἀπό ἀοριστία –ἄν μή καί ἀπό προχειρότητα.

Εἶναι σύνηθες νά διεκδικεῖ κανείς περισσότερα ἀπό αὐτά τά ὁποῖα θέλει νά ἀποκομίσει, προκειμένου στίς διαπραγματεύσεις νά ἔχει περιθώρια ἑλιγμῶν καί ὑποχωρήσεων. Σέ ἕνα τέτοιο πλαίσιο ἡ Ἑλλάς ἔπρεπε ἤδη νά ἔχει προχωρήσει σέ ἐπέκταση τῶν χωρικῶν της ὑδάτων, κάτι πού κάθε χώρα δικαιοῦται νά ἀποφασίζει μονομερῶς. Ἀλλά ἐδῶ φαίνεται ὅτι οἱ ἡμέτεροι ἁρμόδιοι ἔχουν λησμονήσει (ἤ ἔχουν ἀγνοήσει τίς σχετικές εἰσηγήσεις τῶν ὑπηρεσιακῶν παραγόντων) νά ὁρίσουν τίς εὐθεῖες γραμμές βάσεως κατά μῆκος τῶν ἀκτῶν ἀπό τίς ὁποῖες ὑπολογίζονται οἱ θαλάσσιες δικαιοδοσίες.

Θά θυμίσουμε ὅτι τό γεγονός ὅτι δέν εἶχαν προσδιορισθεῖ τέτοιες γραμμές, ἔδωσε στήν Ἀλβανία τήν πρόφαση νά ἀμφισβητήσει τήν συμφωνία ὁριοθετήσεως τοῦ 2009 μέ τήν Ἑλλάδα. Δέν δικαιολογεῖται νά συνεχίσουμε νά ὑποπίπτουμε σέ αὐτήν τήν «ἀβλεψία». Πόσῳ μᾶλλον ἄν σκεπτόμαστε στά σοβαρά τό διεθνές δικαστήριο.

estianews.gr

1...1,0521,0531,054...3,039Σελίδα 1,053 από 3,039