Αρχική Blog Σελίδα 1050

Γιατί το Ισραήλ επιτέθηκε στο Ιράν;

Από
anixneuseis
-
0

Matthew Mpoke Bigg

Οι δύο χώρες διεξάγουν έναν σκιώδη πόλεμο εδώ και χρόνια. Τώρα, η σύγκρουσή τους έχει ξεσπάσει ανοιχτά.

Φωτογραφία: τα ερείπια ενός κτιρίου στο Hod Hasharon του Ισραήλ, στις αρχές αυτού του μήνα μετά το χτύπημα από πύραυλο από το Ιράν. Credit…Avishag Shaar-Yashuv για τους New York Times

Το Ισραήλ πραγματοποίησε σειρά αεροπορικών επιδρομών κατά του Ιράν το Σάββατο, ανακοίνωσε ο ισραηλινός στρατός.

Τα χτυπήματα που είδαν και άκουσαν οι κλατοικοι της πρωτεύουσας, Τεχεράνη, ήρθαν εβδομάδες αφότου το Ιράν εκτόξευσε κύματα βαλλιστικών πυραύλων στο Ισραήλ, αναγκάζοντας εκατομμύρια Ισραηλινούς να καλυφθούν σε καταφύγια. Το Ιράν είπε ότι η επίθεσή του στις αρχές αυτού του μήνα έγινε ως αντίποινα για τη δολοφονία από το Ισραήλ ενός Ιρανού διοικητή και αρκετών ηγετών ομάδων που υποστηρίζονται από το Ιράν στην περιοχή.

Οι πρόσφατες ανταλλαγές αεροπορικών επιδρομών από το Ισραήλ και το Ιράν έχουν διαρρήξει τη μακροχρόνια πρακτική τους να αποφεύγουν τις άμεσες στρατιωτικές συγκρούσεις.

Ακολουθεί μια ματιά σε όλα όσα γνωρίζουμε για την ισραηλινή στρατιωτική δράση κατά του Ιράν και τα γεγονότα που έφεραν τις χώρες σε αυτό το σημείο.

Τι συνέβη;

Ο ισραηλινός στρατός ανέφερε σε μια δήλωση στις 2:30 το πρωί του Σαββάτου ότι «διεξάγει ακριβείς επιδρομές σε στρατιωτικούς στόχους στο Ιράν», λέγοντας ότι ενεργούσε ως απάντηση σε επιθέσεις κατά περισσότερο από ένα χρόνο στο Ισραήλ από το Ιράν και τους συμμάχους του σε όλη την Μέση Ανατολή. Ήταν μια σπάνια αναγνώριση από το Ισραήλ για στρατιωτική δραστηριότητα στο ιρανικό έδαφος.

Κάτοικοι της Τεχεράνης ανέφεραν ότι άκουσαν εκρήξεις μέσα και γύρω από την πόλη. Ισραηλινοί αξιωματούχοι δήλωσαν ότι η επίθεση ολοκληρώθηκε περίπου στις 5 το πρωί, αφού έπληξε περίπου 20 στόχους.

Κατά τη διάρκεια μιας ανταλλαγής αεροπορικών επιδρομών τον Απρίλιο, το Ισραήλ περίμενε μόνο περίπου πέντε ημέρες για να απαντήσει σε μια ιρανική επίθεση παρόμοια με το φράγμα πυραύλων της Τεχεράνης την 1η Οκτωβρίου.

Διάφοροι παράγοντες φαίνεται να υπαγόρευσαν μεγαλύτερη χρονική διάρκεια για μια απάντηση αυτή τη φορά, περίπου 25 ημέρες, συμπεριλαμβανομένων των συνομιλιών μεταξύ του Ισραήλ και της κυβέρνησης Μπάιντεν, της άφιξης ενός αμερικανικού συστήματος αεράμυνας και των εβραϊκών εορτών. Οι επερχόμενες εκλογές στις ΗΠΑ θα μπορούσαν επίσης να επηρεάσουν το χρονοδιάγραμμα του Ισραήλ.

Δύο απόρρητα έγγραφα των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών που διέρρευσαν την περασμένη εβδομάδα περιέγραφαν δορυφορικές εικόνες των ισραηλινών στρατιωτικών προετοιμασιών για ενδεχόμενο χτύπημα στο Ιράν και πρόσφεραν πληροφορίες για τις αμερικανικές ανησυχίες σχετικά με αυτά τα σχέδια.

Πώς έφτασαν το Ισραήλ και το Ιράν σε αυτό το σημείο;

Μια συγκέντρωση στην Τεχεράνη, την πρωτεύουσα του Ιράν, τον Ιούλιο μετά τη δολοφονία του πολιτικού ηγέτη της Χαμάς, Ισμαήλ Χανίγιε, εκεί. Credit… Arash Khamooshi για τους New York Times

Ένα πλήθος ανθρώπων, πολλοί φορώντας μαύρα ή κυματίζοντας παλαιστινιακές σημαίες, στέκεται σε μια δημόσια πλατεία κάτω από τα φώτα. Μια γυναίκα κρατά ψηλά μια αφίσα του Ismail Haniyeh και υπάρχει ένα μεγάλο πανό με την εικόνα του που βλέπει στην πλατεία.

Για δεκαετίες, το Ιράν και το Ισραήλ συμμετείχαν σε κάτι που ισοδυναμούσε με σκιώδη πόλεμο. Το Ιράν έχει χρησιμοποιήσει ένα δίκτυο συμμαχικών ομάδων, συμπεριλαμβανομένης της Χαμάς και της Χεζμπολάχ, για να επιτεθεί στα ισραηλινά συμφέροντα, και το Ισραήλ έχει δολοφονήσει ανώτερους Ιρανούς αξιωματούχους και πυρηνικούς επιστήμονες και έχει οργανώσει κυβερνοεπιθέσεις εναντίον του Ιράν. Η σύγκρουση μεταξύ τους ξέσπασε φέτος, στον απόηχο των επιθέσεων της 7ης Οκτωβρίου πέρυσι από τη Χαμάς στο Ισραήλ.

Τον Απρίλιο, το Ιράν εξαπέλυσε ένα μπαράζ πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών κατά του Ισραήλ – την πρώτη του άμεση επίθεση στη χώρα – ως αντίποινα για μια ισραηλινή επίθεση σε συγκρότημα ιρανικής πρεσβείας στην πρωτεύουσα της Συρίας, Δαμασκό, που σκότωσε τρεις ανώτατους Ιρανούς διοικητές. Το Ισραήλ απέτρεψε σε μεγάλο βαθμό την πυραυλική επίθεση του Ιράν χρησιμοποιώντας την αεράμυνα του, με τη βοήθεια των Ηνωμένων Πολιτειών και άλλων συμμάχων, και στη συνέχεια απάντησε με μια δική του επίθεση.

Στη συνέχεια, στα τέλη Ιουλίου, ισραηλινά αεροσκάφη σκότωσαν έναν ανώτατο διοικητή της Χεζμπολάχ στην πρωτεύουσα του Λιβάνου, τη Βηρυτό, ως αντίποινα για μια επίθεση με ρουκέτα που σκότωσε τουλάχιστον 12 ανθρώπους. Μια μέρα αργότερα, ο πολιτικός ηγέτης της Χαμάς, Ισμαήλ Χανίγιε, σκοτώθηκε σε έκρηξη στην Τεχεράνη.

Η ιρανική κυβέρνηση και η Χεζμπολάχ υποσχέθηκαν να αντεπιτεθούν, αλλά, προς έκπληξη πολλών, το Ιράν δεν ανέλαβε άμεση δράση.

Εκτόξευσε ένα μπαράζ πυραύλων στο Ισραήλ την 1η Οκτωβρίου, το οποίο το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης της χώρας είπε ότι ήταν σε αντίποινα για τις δολοφονίες του Haniyeh, του ηγέτη της Χεζμπολάχ, Χασάν Νασράλα, στα τέλη του περασμένου μήνα και ενός Ιρανού διοικητή.

Ποιοι ήταν οι πιθανοί στόχοι του Ισραήλ;

Αφού αποδυνάμωσε σοβαρά την υποστηριζόμενη από το Ιράν Χεζμπολάχ και τη Χαμάς, το Ισραήλ προσπαθούσε να εξισορροπήσει τους στρατηγικούς του στόχους με τις ανησυχίες των συμμάχων του, ιδιαίτερα των Ηνωμένων Πολιτειών, ότι μια νέα επίθεση θα μπορούσε να πυροδοτήσει έναν ευρύτερο περιφερειακό πόλεμο.

Η ισραηλινή κυβέρνηση είχε πει στην κυβέρνηση Μπάιντεν ότι θα αποφύγει να χτυπήσει τις εγκαταστάσεις πυρηνικού εμπλουτισμού και παραγωγής πετρελαίου του Ιράν, δήλωσαν δύο αξιωματούχοι αυτόν τον μήνα. Οι αξιωματούχοι, που μίλησαν υπό τον όρο της ανωνυμίας, δήλωσαν ότι το Ισραήλ συμφώνησε να επικεντρώσει την επίθεσή του σε στρατιωτικούς στόχους στο Ιράν.

Οι Αμερικανοί αξιωματούχοι ανησυχούν ότι θα παρασυρθούν σε μια μεγαλύτερη αντιπαράθεση στη Μέση Ανατολή με τις προεδρικές εκλογές σε λιγότερο από δύο εβδομάδες.

Ξημερώματα Σαββάτου στο Ιράν, δεν είναι σαφές ποιους στόχους είχε πλήξει το Ισραήλ. Η αποφυγή πυρηνικών ή πετρελαϊκών εγκαταστάσεων υποδομής μπορεί να μειώσει την πιθανότητα ενός ολοκληρωτικού πολέμου μεταξύ των δύο αντιπάλων, κάτι που θα ήταν καταστροφικό για την περιοχή.

 

Ποιες είναι οι στρατιωτικές δυνατότητες του Ισραήλ;

Το Ισραήλ έδειξε πρόσφατα ότι είναι ικανό να πραγματοποιεί αεροπορικές επιδρομές σε μεγάλες αποστάσεις.

Στις επιθέσεις εναντίον των Χούτι στην Υεμένη στα τέλη Σεπτεμβρίου, οι ισραηλινές δυνάμεις πέταξαν περισσότερα από χίλια μίλια για να επιτεθούν σε σταθμούς παραγωγής ενέργειας και ναυτιλιακές υποδομές, χρησιμοποιώντας αναγνωριστικά αεροσκάφη και δεκάδες μαχητικά αεροσκάφη που έπρεπε να ανεφοδιαστούν με καύσιμα στη μέση της πτήσης. Η Τεχεράνη, περίπου 1.000 μίλια από το Ισραήλ, βρίσκεται σε παρόμοια εμβέλεια.

Το Ιράν έχει πολύ ισχυρότερη αεράμυνα από τον Λίβανο και την Υεμένη, αλλά το Ισραήλ έχει δείξει ότι μπορεί να έχει πλεονέκτημα.

Τον Απρίλιο, σε αντίποινα για το πρώτο πυραυλικό μπαράζ του Ιράν, μια ισραηλινή αεροπορική επιδρομή κατέστρεψε ένα αντιαεροπορικό σύστημα S-300 κοντά στο Νατάνζ, μια πόλη στο κεντρικό Ιράν που είναι κρίσιμη για το πρόγραμμα πυρηνικών όπλων της χώρας. Δυτικοί και Ιρανοί αξιωματούχοι δήλωσαν ότι το Ισραήλ είχε αναπτύξει εναέρια μη επανδρωμένα αεροσκάφη και τουλάχιστον ένας πύραυλος εκτοξεύτηκε από πολεμικό αεροπλάνο σε αυτή την επίθεση.

Αυτό το χτύπημα έδειξε ότι το Ισραήλ μπορούσε να παρακάμψει τα αμυντικά συστήματα του Ιράν και να τα παραλύσει.

Σύμφωνα με το Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Μελετών, ένα ερευνητικό ίδρυμα της Ουάσιγκτον, το Ισραήλ έχει πρόσθετες επιλογές: βαλλιστικούς πυραύλους μεσαίου βεληνεκούς Jericho 2, που μπορούν να φτάσουν στόχους περίπου 2.000 μίλια μακριά και Jericho 3 βαλλιστικούς πυραύλους μέσου βεληνεκούς, που μπορούν να φτάσουν στόχους περισσότερα από 4.000 μίλια μακριά.

Ποια είναι η στάση της κυβέρνησης των ΗΠΑ;

Ο Πρόεδρος Μπάιντεν είπε αυτόν τον μήνα ότι δεν θα υποστηρίξει μια επίθεση στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν.

Όταν ρωτήθηκε την περασμένη εβδομάδα αν γνώριζε πότε θα χτυπούσε το Ισραήλ και τι είδους στόχους είχε επιλέξει, ο κ. Μπάιντεν είπε ναι, αλλά δεν έδωσε λεπτομέρειες. Η απάντησή του υπονοούσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ μπορεί να είχαν καταλήξει σε συμφωνία για το θέμα. Ο υπουργός Εξωτερικών Antony J. Blinken είχε μια μακρά συνάντηση με τον πρωθυπουργό του Ισραήλ Benjamin Netanyahu την Τρίτη.

Ορισμένοι αναλυτές υποστηρίζουν ότι οι επικείμενες προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ και το γεγονός ότι ο κ. Μπάιντεν δεν επιδιώκει μια δεύτερη θητεία καθιστούν δυσκολότερο για την κυβέρνηση να επηρεάσει και ενδεχομένως να περιορίσει τη δράση του Ισραήλ.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε το Σάββατο ότι το Ισραήλ είχε ειδοποιήσει τους αξιωματούχους της κυβέρνησης Μπάιντεν πριν από τα χτυπήματα, αλλά αρνήθηκε να διευκρινίσει πόσο νωρίτερα.

*Ο Matthew Mpoke Bigg είναι ρεπόρτερ με έδρα το Λονδίνο στην ομάδα Live στους The Times, η οποία καλύπτει έκτακτες και εξελισσόμενες ειδήσεις. Περισσότερα για τον Matthew Mpoke Bigg

The New York Times

Why Did Israel Attack Iran?

Από
anixneuseis
-
0

The two countries have been fighting a shadow war for years. Now, their conflict has burst into the open.

The ruins of a building in Hod Hasharon, Israel, early this month after it was hit by a missile from Iran.Credit…Avishag Shaar-Yashuv for The New York Times

By Matthew Mpoke Bigg

Israel carried out a series of airstrikes against Iran on Saturday, the Israeli military said.

The strikes seen and heard by residents in the capital, Tehran, came weeks after Iran fired waves of ballistic missiles at Israel, forcing millions of Israelis to take cover in bomb shelters. Iran said its attack early this month was in retaliation for Israel’s killing of an Iranian commander and several leaders of Iranian-backed groups in the region.

The recent exchanges of airstrikes by Israel and Iran have ruptured their longstanding practice of avoiding direct military clashes.

Here’s a look at everything we know about the Israeli military action against Iran and the events that brought the countries to this point.

The Israeli military said in a statement at 2:30 a.m. on Saturday that it was “conducting precise strikes on military targets in Iran,” saying it was acting in response to more than a year of attacks on Israel by Iran and its allies across the Middle East. It was a rare acknowledgment by Israel of military activity on Iranian territory.

Residents of Tehran reported hearing explosions in and around the city. Israeli officials said the attack was over by about 5 a.m., after striking about 20 targets.

During an exchange of airstrikes in April, Israel waited only about five days to respond to an Iranian attack similar to Tehran’s Oct. 1 missile barrage.

Various factors seem to have dictated a longer lead-up to a response this time, about 25 days, including talks between Israel and the Biden administration, the arrival of a U.S. air defense system and the Jewish holidays. The coming U.S. election could have also affected Israel’s timing.

Two classified U.S. intelligence documents that were leaked last week described satellite images of Israeli military preparations for a potential strike on Iran and offered insight into American concerns about those plans.

Image

A crowd of people, many wearing black or waving Palestinian flags, stands in a public square under string lights. One woman holds up a poster of Ismail Haniyeh, and there is a large banner with his image overlooking the square.
A gathering in Tehran, Iran’s capital, in July after the political leader of Hamas, Ismail Haniyeh, was assassinated there.Credit…Arash Khamooshi for The New York Times

For decades, Iran and Israel engaged in what amounted to a shadow war. Iran has used a network of allied groups, including Hamas and Hezbollah, to attack Israeli interests, and Israel has assassinated senior Iranian officials and nuclear scientists and staged cyberattacks against Iran. The conflict between them burst into the open this year, in the aftermath of the Oct. 7 attacks last year by Hamas on Israel.

In April, Iran launched a barrage of missiles and drones at Israel — its first direct attack on the country — in retaliation for an Israeli strike on an Iranian Embassy compound in Syria’s capital, Damascus, that killed three top Iranian commanders. Israel largely thwarted the Iranian missile barrage using its air defenses, assisted by the United States and other allies, and then responded with an attack of its own.

Then, in late July, Israeli jets killed a top commander of Hezbollah in Lebanon’s capital, Beirut, in retaliation for a rocket attack that killed at least 12 people. One day later, Hamas’s political leader, Ismail Haniyeh, was killed in an explosion in Tehran.

The Iranian government and Hezbollah vowed to retaliate but, to the surprise of many, Iran took no immediate action.

It launched a missile barrage at Israel on Oct. 1, which the country’s Islamic Revolutionary Guards Corps said was in retaliation for the assassinations of Mr. Haniyeh; Hezbollah’s leader, Hassan Nasrallah, late last month; and an Iranian commander.

After severely weakening the Iranian-backed Hezbollah and Hamas, Israel was trying to balance its strategic goals with concerns from its allies, particularly the United States, that a new attack could set off a wider regional war.

The Israeli government had told the Biden administration that it would avoid striking Iran’s nuclear enrichment and oil production sites, two officials said this month. The officials, who spoke on the condition of anonymity to discuss sensitive diplomacy, said that Israel had agreed to focus its attack on military targets in Iran.

U.S. officials have been concerned about being dragged into a bigger Middle East confrontation with the presidential election less than two weeks away.

As of early Saturday in Iran, it not immediately clear what targets Israel had struck. Avoiding nuclear or oil infrastructure sites may reduce the likelihood of an all-out war between the two adversaries, which would be devastating for the region.

Israel has recently shown that it is capable of carrying out airstrikes over long distances.

In assaults against the Houthis in Yemen at the end of September, Israeli forces flew more than a thousand miles to attack power plants and shipping infrastructure, using reconnaissance aircraft and dozens of fighter jets that had to be refueled in midflight. Tehran, about 1,000 miles from Israel, is in a similar range.

Iran has much stronger air defenses than Lebanon and Yemen, but Israel has shown that it may have an edge.

In April, in retaliation for Iran’s first missile barrage, an Israeli airstrike damaged an S-300 antiaircraft system near Natanz, a city in central Iran critical to the country’s nuclear weapons program. Western and Iranian officials said that Israel had deployed aerial drones and at least one missile fired from a warplane in that attack.

That strike showed that Israel could bypass Iran’s defensive systems and paralyze them.

According to the Center for Strategic and International Studies, a Washington research institution, Israel has additional options: Jericho 2 medium-range ballistic missiles, which can reach targets about 2,000 miles away, and Jericho 3 intermediate-range ballistic missiles, which can reach targets more than 4,000 miles away.

President Biden said this month that he would not support an attack on Iran’s nuclear sites.

When asked last week whether he knew when Israel would strike and what kind of targets it had chosen, Mr. Biden said yes, but gave no details. His response implied that the United States and Israel might have reached an agreement on the matter. Secretary of State Antony J. Blinken held a lengthy meeting with Prime Minister Benjamin Netanyahu of Israel on Tuesday.

Some analysts argue that the looming U.S. presidential election and the fact that Mr. Biden is not seeking a second term make it harder for the administration to influence and potentially limit Israeli action.

A U.S. official said Saturday Israel had alerted Biden administration officials ahead of the strikes, but declined to specify how far in advance.

Matthew Mpoke Bigg is a London-based reporter on the Live team at The Times, which covers breaking and developing news. More about Matthew Mpoke Bigg

The New York Times

Το Ισραήλ απάντησε στο Ιράν -Χτύπησε στρατιωτικούς στόχους στην Τεχεράνη, όλες οι εξελίξεις

Από
anixneuseis
-
0

 

Φωτογραφία Αρχείου
26/10/2024  03:52
Επίθεση στο Ιράν σε απάντηση του χτυπήματος της 1ης Οκτωβρίου εξαπέλυσε το Ισραήλ.

Σύμφωνα με το ημιεπίσημο ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Fars, αρκετές στρατιωτικές βάσεις στα δυτικά και νοτιοδυτικά της Τεχεράνης αποτέλεσαν στόχο των πληγμάτων.

Λίγο μετά τις 4 διεθνή ΜΜΕ μετέδιδαν ότι το Ισραήλ εξαπολύει ένα δεύτερο κύμα χτυπημάτων κατά του Ιράν.

Νωρίτερα ο ισραηλινός στρατός επιβεβαίωσε ότι πλήττει στρατιωτικούς στόχους στο Ιράν. Ο στρατός ανέφερε σε ανακοίνωσή του ότι διεξάγει “πλήγματα ακριβείας σε στρατιωτικούς στόχους”.
Συνέχισε λέγοντας ότι τα πλήγματα είναι απάντηση σε “μήνες συνεχών επιθέσεων από το καθεστώς του Ιράν κατά του κράτους του Ισραήλ”.
“Το καθεστώς στο Ιράν και οι εντολοδόχοι του στην περιοχή επιτίθενται ανελέητα στο Ισραήλ από τις 7 Οκτωβρίου – σε επτά μέτωπα – συμπεριλαμβανομένων άμεσων επιθέσεων από το ιρανικό έδαφος”, ανέφερε ο στρατός.

“Όπως κάθε άλλη κυρίαρχη χώρα στον κόσμο, το κράτος του Ισραήλ έχει το δικαίωμα και το καθήκον να απαντήσει”.

Οι IDF πρόσθεσαν ότι “οι αμυντικές και επιθετικές τους δυνατότητες είναι πλήρως κινητοποιημένες” και ότι “θα κάνουν ό,τι είναι απαραίτητο για να υπερασπιστούν το κράτος του Ισραήλ και τον λαό του Ισραήλ”.

Εντωμεταξύ ο εκπρόσωπος του ισραηλινού στρατού Ντάνιελ Χαγκάρι επιβεβαιώσε ότι οι IDF διεξάγουν αεροπορικές επιδρομές αντιποίνων στο Ιράν.

Το Ισραήλ δεν έπληξε τις ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις ή τις πετρελαιοπηγές

Ισραηλινός αξιωματούχος δήλωσε στο αμερικανικό NBC News, ότι το Ισραήλ δεν πλήττει τις ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις ή τις πετρελαιοπηγές και επικεντρώνεται σε στρατιωτικούς στόχους.
“Στοχεύουμε σε στόχους που μπορεί να μας έχουν απειλήσει στο παρελθόν ή θα μπορούσαν να μας απειλήσουν στο μέλλον”, δήλωσε ο αξιωματούχος.

Ένας δεύτερος ισραηλινός αξιωματούχος περιέγραψε την απόφαση για τα πλήγματα στο Ιράν ως το αποτέλεσμα μιας “πολύ επιμελούς διαδικασίας λήψης αποφάσεων”.

Η διαδικασία αυτή περιελάμβανε επίσης πολλαπλούς γύρους διαβουλεύσεων με αξιωματούχους των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένης μιας τηλεφωνικής κλήσης μεταξύ του πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου και του προέδρου Τζο Μπάιντεν.

Ισραηλινοί αξιωματούχοι δεν έχουν ακόμη αποκαλύψει πρόσθετες λεπτομέρειες σχετικά με τον αριθμό και τη φύση των στρατιωτικών στόχων, αλλά ο ισραηλινός στρατός αναμένεται να μοιραστεί πρόσθετες λεπτομέρειες μόλις ολοκληρωθεί η επιχείρηση.

Φωτογραφίες: Ο Νετανιάχου επιβλέπει τις επιδρομές

Η ισραηλινή κυβέρνηση και ο στρατός έδωσαν στη δημοσιότητα φωτογραφίες από τα κέντρα διοίκησής τους, καθώς εξελίσσεται η επίθεση κατά του Ιράν.
Η πρώτη εικόνα δείχνει τον πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου μαζί με τον υπουργό Άμυνας, Γιοάβ Γκαλάντ, και στρατιωτικούς αξιωματούχους στο υπόγειο αρχηγείο των IDF.
Η δεύτερη δείχνει τη στρατιωτική ηγεσία – τους αρχηγούς των επιτελείων των IDF και της πολεμικής αεροπορίας – να επιβλέπουν τα πλήγματα.

Στο στόχαστρο στρατιωτικές εγκαταστάσεις της Συρίας
Την ίδια ώρα υπάρχουν αναφορές και για χτυπήματα στη Συρία.
Τα κρατικά μέσα ενημέρωσης αναφέρουν ότι ορισμένες στρατιωτικές τοποθεσίες στις κεντρικές και νότιες περιοχές της χώρας έχουν πληγεί από αεροπορικές επιδρομές.
Οι συριακές δυνάμεις αεράμυνας αναχαίτισαν πυραύλους που εκτόξευσε το Ισραήλ “από την κατεύθυνση των κατεχόμενων από το Ισραήλ συριακών υψωμάτων του Γκολάν και των λιβανέζικων εδαφών” και κατέρριψαν ορισμένους από αυτούς, πρόσθεσε το πρακτορείο ειδήσεων SANA.

«Άσκηση νόμιμης άμυνας» τα ισραηλινά πλήγματα στο Ιράν, σύμφωνα με τον Λευκό Οίκο

Η κυβέρνηση των ΗΠΑ ενημερώθηκε από το Ισραήλ για την επίθεση εναντίον του Ιράν λίγο πριν ξεκινήσει η επιχείρηση και δεν είχε την παραμικρή εμπλοκή σε αυτήν, δήλωσε εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου.

«Κατανοούμε ότι το Ισραήλ εξαπολύει πλήγματα ακριβείας εναντίον στρατιωτικών στόχων στο Ιράν, ασκώντας το δικαίωμα στη νόμιμη άμυνα και ως απάντηση στην ιρανική πυραυλική επίθεση εναντίον του Ισραήλ την 1η Οκτωβρίου», ανέφερε ο εκπρόσωπος του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας του Λευκού Οίκου, Σον Σαβέτ.

Η Ουάσινγκτον επιδιώκει να αποτρέψει την εξάπλωση της σύγκρουσης στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής. Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Άντονι Μπλίνκεν τόνισε την Τετάρτη ότι τα αντίποινα του Ισραήλ δεν πρέπει να οδηγήσουν σε περαιτέρω κλιμάκωση.

Οι IDF κάλεσαν τους Ισραηλινούς να είναι σε ετοιμότητα
Σε βιντεοσκοπημένο μήνυμα του, ο εκπρόσωπος των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων (IDF) Ντανιέλ Χαγκάρι αναφέρει πως επί του παρόντος δεν υπάρχουν αλλαγές στις οδηγίες προς τους πολίτες, καθώς το Ισραήλ εξαπολύει επίθεση εναντίον του Ιράν.

«Οι IDF είναι πλήρως προετοιμασμένες, τόσο επιθετικά όσο και αμυντικά. Παρακολουθούμε τις εξελίξεις από το Ιράν και τους πληρεξουσίους του στην περιοχή», δήλωσε.

Ο Χαγκάρι ανέφερε ότι αξιολογείται διαρκώς η κατάσταση και καλεί τους πολίτες να βρίσκονται σε εγρήγορση, ακολουθώντας τις οδηγίες των αρχών.

 

Iran and the US: The Core Deadlock in Ongoing Struggles

Από
anixneuseis
-
0

 |25 Oct 2024 

Key Takeaways

  • Iran faces challenges in unofficial communication with the American administration. However, recent diplomatic activities on the sidelines of the UN General Assembly meetings in New York indicate Tehran’s intent to establish channels of engagement with Washington.
  • The government of Masoud Pezeshkian aims to use the next three months to develop an “action plan” or at least an “action platform” to build upon if Democrats win the US presidential election, or to counter Washington’s potential escalation if Trump is re-elected.
  • The anticipated dialogue between Tehran and Washington is unlikely to focus solely on the nuclear issue, as Iranians prefer. Instead, it will encompass other matters, including Iran’s regional influence, the scope of Iran-Russia cooperation and Tehran’s missile and drone programs.

Iranian media regarded Iranian President Masoud Pezeshkian’s visit to New York to attend the UN General Assembly meetings as a first step toward realigning Tehran’s relationship with the international community, expressing high hopes for the trip. Pezeshkian was accompanied by several officials, notably Vice President for Strategic Affairs Mohammad Javad Zarif.

Foreign Minister Abbas Araghchi arrived in New York ahead of Pezeshkian, stating that Tehran seeks to resume negotiations with the international group and revive the nuclear agreement, emphasizing Iran’s openness to diplomacy.

Pezeshkian Government’s Efforts to ‘Manage the American Problem’

Pezeshkian’s visit to the UN General Assembly did not include official meetings with US officials, but it still was significant. The Iranian president and his delegation were interviewed by several American media outlets to provide the international community and American public with the so-called true image of Iran.

The Iran-US relations remain a key international issues for the new Iranian government, which has emphasized its aim to “manage disagreements between the two countries” and prevent them from escalating into a source of successive crises for Iran, as seen in recent years. However, this does not necessarily imply a resumption of ties between the two countries, which have been severed since 1979.

There are indications that the new Iranian government is attempting to establish back-channel communication with the US. Analysts confirm that Tehran is working to reactivate the “Omani door” and activate unofficial channels of communication through its lobbies in the US. In the absence of Rob Malley, Tehran has faced difficulties in maintaining unofficial communication with the US administration. However, recent diplomatic activity on the sidelines of the UN General Assembly meetings in New York indicates a desire to open channels linked to Washington.

 

During his recent visit to New York, President Pezeshkian engaged with US media to convey a more favorable image of Iran to the international and American audiences (AFP).

 

The issue of Iran-US ties is particularly critical due to the impact of American sanctions on Iran’s economy. An assessment in Tehran acknowledges that efforts to improve ties with European countries have been hampered by US sanctions imposed on Tehran by the Trump administration in May 2018, which the Biden administration has upheld. Therefore, any attempt to reach a settlement must go through Washington. Arguably, Iran’s foreign policy, especially under conservative governments, revolves around this “American impasse,” making it difficult to envision any solutions without addressing it.

Pezeshkian’s visit to New York was crucial because it coincided with the final months of the Biden administration, which is engaged in a competitive race against Republican presidential candidate Donald Trump. The Iranian government views the next two months as an opportunity to make diplomatic moves before the US presidential election. Pezeshkian’s diplomatic team understands that the Biden administration is effectively a caretaker government but sees a chance to de-escalate tensions and set a foundation for a new reality. This groundwork could potentially be advanced by a future Democratic administration led by Kamala Harris, or at the very least, obstruct efforts to apply further pressure on Tehran. The strategy could even serve to persuade Trump, if re-elected, to consider a change course.

Key Issues on Iran-US Agenda

Amid Iran’s isolation and the broader Middle East crisis, the new government in Tehran views Pezeshkian’s visit as an opportunity to bridge the gap with the Western powers. In his first press conference, Pezeshkian spoke of a potential “brotherhood” between Iran and the US, conditioned on Washington showing goodwill. Foreign Minister Araghchi stated that Tehran is ready to reopen talks on the nuclear issue and resolve disagreements with the West.

For the past two decades, Iran’s nuclear program has been central to American-Western dialogue with Iran. Both Iranian and American hints indicate that Iran’s nuclear program will be the starting point for any potential negotiations. However, given the state of Iran’s nuclear capabilities – which have evolved significantly since talks began at the end of the first decade of the 21st Century – the subject may need to be revisited from scratch.

It is clear that any potential dialogue between Tehran and Washington will not be limited to the nuclear issue, as Tehran prefers. Rather, it will go beyond that this time to include a broader range of issues:

  • Regional Expansion: This will be at the forefront of any negotiations between Tehran and Washington. For over two decades, Iran has leveraged its regional influence, through a network of pro-Iran militias engaged in an open confrontation with Israel. No agreement can be reached with Iran today without addressing Iran’s regional expansion and its proxy conflicts with Israel and the US through ideological militias.
  • Support for Russia: Western concerns have grown in light of the Iranian-Russian cooperation, particularly Tehran’s support for Moscow in the war against Ukraine. Washington and Brussels view this conflict as an existential threat, and they believe that Tehran is directly involved in this conflict by providing drones and ballistic missiles to Moscow. Despite Iran’s official denial, this cooperation has forced the West to classify Iran as part of the countries that pose an existential threat, resulting in repeated sanctions on Tehran. This Iranian-Russian cooperation is part of a wider track of coordination that has raised fears in the West, especially the US, about shifts in the regional and international balance of power that could disrupt stability. These developments raise the American administration’s concerns as they are seen as part of Tehran’s “Look East” strategy, which aims to strengthen ties with both China and Russia, potentially undermining American regional and international influence.
  • Iran’s Missile and Drone Program: This is an urgent issue on any prospective dialogue agenda between Tehran and Washington. Iran’s missile and drone capabilities raise concerns among regional parties, who view them as an immediate threat. This is particularly worrying given Tehran’s track record of supplying these technologies to allied militias and factions involved in civil wars across multiple regions.

 

Recent signals from both Iran and the United States suggest that discussions regarding Iran’s nuclear program will serve as the initial focus for any potential negotiations (AFP).

 

Impediments to Progress in Iran-US Negotiations

Several key obstacles hinder potential dialogue between the two countries:

  1. Disagreement Over the Scope of Dialogue: Iran prefers that discussions remain focused solely on the nuclear issue or at least begin from this point. In contrast, the US, even under a Democratic administration, has expressed a desire for a more comprehensive dialogue that addresses additional regional and security concerns.
  2. Who Makes the First Move? This question poses a significant operational challenge. While both sides may acknowledge the need for dialogue, each expects the other to show goodwill first. This was emphasized in President Pezeshkian’s speech, where he called for gestures from Washington, such as sanctions relief, as a prerequisite for initiating discussions. The US, for its part, insists that Tehran should first demonstrate goodwill through concrete actions.
  3. Limitations of the Iranian Government’s Powers: Perhaps the most significant obstacle is the limited authority of the current Iranian government. The Pezeshkian administration lacks the full powers needed to ensure that any dialogue between Tehran and Washington would be successful or productive. While it is believed that President Pezeshkian’s government has received approval from Iran’s Supreme Leader to enter negotiations, this does not guarantee that the Islamic Revolutionary Guard Corps (IRGC) – designated a terrorist organization by Washington– will comply with the negotiations or accept any potential concessions.
  4. Russia’s Position: Russia appears uneasy with the prospect of Iran shifting away from its traditional alliances, especially under a government that leans more toward the West than the East. Historical precedent shows that Russia has, on multiple occasions, obstructed efforts at Iranian-Western rapprochement, leveraging its influence to pressure Iranian decision-making when it perceives a threat to its interests.
  5. Israeli and European Factors: Israel is likely to lead a campaign to block any reconciliation efforts between Tehran and Washington. Similarly, the European Troika (France, Germany and the UK) might also impose obstacles to hinder Iranian-American negotiations.

Features of the Next Phase

Despite the aforementioned obstacles, both Iran and the US are likely to continue efforts to break the deadlock on key contentious issues, and some progress is possible. Given Iran’s concerns about a potential Republican administration led by Trump, its diplomatic team is striving to take advantage of the remaining time in Biden’s term to open a pathway for dialogue. This strategy is built on the following realistic considerations:

  • Managing, Not Resolving Tensions: Through negotiations, Tehran seeks only to “manage tension” with Washington, rather than fully resolve their differences. This pragmatic approach, repeatedly emphasized by the new Iranian foreign minister in various interviews, reflects a pragmatic understanding of both the domestic constraints faced by the Iranian government and the practical barriers that prevent complete “Iranian-American normalization.”
  • Creating a Negotiation Platform: The Pezeshkian government is attempting to use the next three months to negotiate a “plan of action,” or at the very least, establish a “platform” (a framework for dialogue) that could be leveraged by the next US administration. If a Democratic administration takes office, this platform could serve as a foundation for further talks. If Trump returns to power, it could be used to obstruct potential escalatory moves by the US.
  • Reactivation of Communication Channels: It is highly likely that Tehran and Washington will reactivate their exclusive channels of communication within the next three months, either through the Omani channel or by utilizing the lobbies and influence networks established by Zarif’s team in Washington.
  • Economic Considerations: The new Iranian government intends to capitalize on these efforts to initiate dialogue with the United States to improve economic indicators. Tehran is seeking goodwill gestures from the US, likely in the form of sanctions relief, easing their enforcement or facilitating access to frozen assets. Such successes are crucial for the Pezeshkian government at this stage, as it needs to demonstrate positive progress to calm public discontent and maintain domestic stability.

 

It appears that Iran does not seek to resolve its differences with the US entirely, but rather aims to “manage tension” in their relationship (AFP). 

 

Scenarios

During his election campaign, Pezeshkian promised the Iranian people an opening to the world, efforts to end sanctions, a revival of the nuclear deal and improved relations with the international community, all aimed at enhancing Iran’s economic situation. However, numerous obstacles hinder the realization of these promises, suggesting a less optimistic outlook. In this context, three potential scenarios can be outlined:

Scenario One: Prelude to Broader Negotiations

In the coming months, a process may begin to lay the groundwork for more comprehensive negotiations that could lead to the resolution of all or a significant part of differences between Iran and the US. Indicators suggest that the Iranian supreme leader has granted the new government some necessary powers to negotiate specific issues. Additionally, there is a pressing need for Iran to reach a consensus with a potentially cooperative Democratic administration to mitigate the risks of confronting a conservative Republican administration, while also seeking to improve economic indicators to address rising social discontent. However, this scenario faces significant internal, regional and international obstacles, making its realization challenging and unlikely in the near term, though not entirely impossible.

Scenario Two: Limited openness

This scenario posits that Tehran will pursue a limited openness toward Washington in exchange for corresponding, albeit limited, gestures from the US. The goal is to manage tensions between the two countries while securing concessions that would bolster the Iranian government’s economic performance. Influential figures within the Pezeshkian government, particularly the new foreign minister, favor this scenario based on realistic considerations. However, it is likely to encounter challenges, notably the potential lack of commitment from the IRGC and Russia to adhere to the proposed tension management strategy that the new government seeks to implement.

Scenario Three: A New Dialogue Platform

This scenario envisions that the new Iranian government, in coordination with the Iranian Supreme Leader, will establish a new platform for dialogue primarily with the US and, by extension, with the West. Although several issues would be put on the agenda, this does not guarantee that the two sides will necessarily reach agreements on these matters. For Iran, this scenario aims to alleviate US pressure, slow the enforcement of sanctions and secure concessions as part of a strategy involving partial compromises and a rearrangement of geopolitical dynamics.

The deep state in Iran is likely to support the initiation of this new dialogue platform to create additional room for maneuver, gain economic benefits and buy time to advance its strategic projects. However, this scenario could face significant challenges, including potential US rejection of the dialogue initiative and increased regional and international pressures that might hinder its progress.

epc.ae

Δημοσκόπηση: Το 59% των ψηφοφόρων δεν εμπιστεύεται την κυβέρνηση στο χειρισμό των ελληνοτουρκικών – Ανησυχία στο εκλογικό σώμα

Από
pcuser
-
1

Τι λένε για την στάση των Καραμανλή-Σαμαρά

Τρομερά χαμηλό ποσοστό αποδοχής από το εκλογικό σώμα της κυβέρνησης σε ότι αφορά τους χειρισμούς της στα ελληνοτουρκικά καταγράφει Δημοσκόπηση της MRB για λογαριασμό του Open.

Σύμφωνα με τα ευρήματα της έρευνας το 34,7% λέει πως «σίγουρα» ή «μάλλον» εμπιστεύεται την κυβέρνηση ως προς τη διαχείριση των ζητημάτων με την Τουρκία.

Αντίθετα, το 58,6% λέει «μάλλον» ή «σίγουρα» πως δεν εμπιστεύεται το κυβερνητικό επιτελείο στους χειρισμούς του στις σχέσεις με την Τουρκία, δηλαδή την πολιτική του “ήπιου κλίματος” και τον επιδιωκόμενο διάλογο στον οποίο θα συζητηθούν όλες οι απαιτήσεις της Τουρκίας χωρίς η Ελλάδα να ζητά απολύτως τίποτα!

Σε ερώτηση για τη στάση των δύο πρώην πρωθυπουργών, Αντώνη Σαμαρά και Κώστα Καραμανλή, ως προς την ασκούμενη κυβερνητική πολιτική, το 48,9% λέει πως «σίγουρα συμφωνεί» ή «μάλλον συμφωνεί». Αντίθετα, το 33,3% λέει πως «μάλλον» ή «σίγουρα» διαφωνεί.

Στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας, το 49,1% των ψηφοφόρων λέει πως «σίγουρα» ή «μάλλον» διαφωνεί με τη στάση των δύο πρώην πρωθυπουργών, ενώ το 38,1% «σίγουρα» ή «μάλλον» συμφωνεί.

Δηλαδή, 4 στους 10 ψηφοφόρους λένε ουσιαστικά «καλά κάνουν», όπως εξηγεί ο διευθύνων σύμβουλος της MRB, Δημήτρης Μαύρος.

Σε ότι αφορά τα ποσοστά των κομμάτων η δημοσκόπηση καταδεικνύει

παγίωση του ΠΑΣΟΚ στην θέση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης καθώς σύμφωνα με τη δημοσκόπηση της MRB βρίσκεται στη δεύτερη θέση με διαφορά λιγότερα από δέκα μονάδες από τη Νέα Δημοκρατία.

Συγκεκριμένα σύμφωνα με τη δημοσκόπηση της MRB για το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Open στην πρόθεση ψήφου τα ποσοστά των κομμάτων είναι τα ακόλουθα:

ΝΔ: 21,7%

ΣΥΡΙΖΑ: 7,5%

ΠΑΣΟΚ: 14,1%

ΚΚΕ: 7,5%

Ελληνική Λύση: 8,5%

Νίκη: 2,9%

Πλεύση Ελευθερίας: 4,1%

Φωνή Λογικής: 3,6%

ΜέΡΑ25: 3%

Νέα Αριστερά: 1,2%

Άλλο κόμμα: 2%

Στην αναγωγή επί των έγκυρων, τα ποσοστά των κομμάτων καθορίζονται ως εξής:

ΝΔ: 28,1%

ΣΥΡΙΖΑ: 8,3%

ΠΑΣΟΚ: 18,2%

ΚΚΕ: 9,7%

Ελληνική Λύση: 11%

Νίκη: 3,8%

Πλεύση Ελευθερίας: 5,3%

Φωνή Λογικής: 4,7%

ΜέΡΑ25: 3,9%

Νέα Αριστερά: 1,6%

Άλλο κόμμα: 2,4%

Στην καταλληλότητα για την πρωθυπουργία ο Κυριάκος Μητσοτάκης συγκεντρώνει 21,8% και ακολουθούν ο Νίκος Ανδρουλάκης με 9,2%, ο Κυριάκος Βελόπουλος με 6,9%, η Ζωή Κωσνταντοπούλου με 6,4%, ο Στέφανος Κασσελάκης: 5%, και ο Δημήτρης Κουτσούμπας με 4,3%

Στον ποιόν θεωρούν οι πολίτες ηγέτη της αντιπολίτευσης ο Νίκος Ανδρουλάκης είναι πρώτος με 26,3% και ακολουθούν ο Κυριάκος Βελόπουλος με 12%, ο Δημήτρης Κουτσούμπας με 8,6%, η Ζωή Κωνσταντοπούλου με 7,8%, ο Στέφανος Κασσελάκης με 5,8% και η Αφροδίτη Λατινοπούλου με 3,2%.

Στους αναποφάσιστους ο Νίκος Ανδρουλάκης προηγείται και εδώ με 14,2% με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου να ακολουθεί με 12,3% και τον Δημήτρη Κουτσούμπα με 7%. Ο Κυριάκος Βελόπουλος καταγράφει ποσοστό 5,4%, ο Γιάνης Βαρουφάκης 3%, ο Στέφανος Κασσελάκης 2,1% και ο Αφροδίτη Λατινοπούλου με 1,1%.

https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/provocateur/dimoskopisi-to-59-ton-psifoforon-den-empisteyetai-tin-kyvernisi-sto-xeirismo-ton-ellinotourkikon-anisyxia-sto-eklogiko-soma/

ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗ ΓΕΩΡΓΙΑ: Bidzina Ivanishvili: ο άνθρωπος που αγόρασε μια χώρα

Από
anixneuseis
-
0

Ο πλουσιότερος άνθρωπος της Γεωργίας, ο Bidzina Ivanishvili, στρέφει τη χώρα του προς τη Μόσχα ενόψει των εκλογών στις 26 Οκτωβρίου.

DATO PARULAVA
and EVA HARTOG
Τιφλίδα, Γεωργία

Εικονογράφηση της Danielle Del Plato για το POLITICO

24 Οκτωβρίου 2024

Ψηλά στο λόφο πάνω από την πρωτεύουσα βρίσκεται ένα κάστρο. Έξω από τα περιμετρικά τείχη, φρουροί περιπολούν τους χώρους. Στο εσωτερικό, οι πύργοι παρατήρησης προσφέρουν μια επιβλητική θέα της πόλης από κάτω – ταραχώδεις λωρίδες και κεντρικές πλατείες. Στα δυτικά βρίσκεται η Μαύρη Θάλασσα και πέρα ​​από αυτήν η Ευρώπη. Στα βόρεια, πέρα ​​από τα βουνά, η Ρωσία.

Το κάστρο – μια νεομοντερνιστική κατασκευή από γυαλί και χάλυβα, με ελικοδρόμιο, γκαλερί τέχνης και δεξαμενή καρχαρία – ανήκει σε έναν από τους πλουσιότερους ολιγάρχες του κόσμου.

Από τους 20 πλουσιότερους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, οι 14 είναι Αμερικανοί, σύμφωνα με το Bloomberg Billionaire Index. Ο συνδυασμένος πλούτος τους είναι μόλις περισσότερο των 2,1 τρισεκατομμυρίων δολαρίων — ή περίπου το 7,5 τοις εκατό της ετήσιας οικονομικής παραγωγής των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Bidzina Ivanishvili, ο ιδιοκτήτης του κάστρου και ο πιο ισχυρός άνδρας στη χώρα της Γεωργίας, εκτιμάται ότι έχει περίπου 7,6 δισεκατομμύρια δολάρια, ή το ένα τέταρτο του ΑΕΠ της χώρας.

Ο 68χρονος μεγιστάνας κυριαρχεί στην πολιτική του κράτους του Νοτίου Καυκάσου για περισσότερο από μια δεκαετία. Ο Μπιτζίνα, όπως είναι παγκοσμίως γνωστός, ήταν κάποτε εκλεγμένος πολιτικός. Ψηφίστηκε ως πρωθυπουργός σε ένα κύμα λαϊκής δυσαρέσκειας το 2012, υπηρέτησε μόλις ένα χρόνο προτού επιστρέψει στη σκιά.

Το λαϊκιστικό κόμμα που χρηματοδοτεί ο Ivanishvili — το Γεωργιανό Όνειρο — έχει σχεδόν αδιαμφισβήτητο έλεγχο στην κυβέρνηση. Σύμφωνα με τους επικριτές του, οι βουλευτές και οι υπουργοί του κόμματος οφείλουν πίστη μόνο στον ίδιο τον Ιβανισβίλι.

Και καθώς η Γεωργία οδεύει για εκλογές στις 26 Οκτωβρίου που πολλοί βλέπουν ως μια αυστηρή επιλογή μεταξύ Ρωσίας και Δύσης, ο Ιβανισβίλι θεωρείται όλο και περισσότερο ως μια δύναμη που βγάζει τη Γεωργία από την τροχιά της ΕΕ για να κατευνάσει τη Μόσχα.

Αφού ένα δημοψήφισμα για την ένταξη στο [ευρωπαϊκό] μπλοκ κόντεψε να απορριφθεί στη Μολδαβία την περασμένη εβδομάδα, η Δύση παρακολουθεί με προσοχή τη Γεωργία για σημάδια ρωσικής επιρροής σε μια άλλη πρώην Σοβιετική δημοκρατία που έγινε υποψήφια για ένταξη στην ΕΕ.

Στους δρόμους κάτω από το κάστρο του Ιβανισβίλι, τα θυμωμένα πλήθη αυξάνονται. Αυτές οι εκλογές θα είναι η πιο σκληρή πρόκληση για τη βασιλεία του Γεωργιανού Ονείρου, καθώς αυξάνεται η δυσαρέσκεια για την στροφή της χώρας προς τη Ρωσία σε μια ιστορική στιγμή έντασης με τη Δύση με τον πόλεμο στην Ουκρανία. Και πολλοί ρωτούν: Πώς ακριβώς ο Ιβανισβίλι — ένας πρώην μεγιστάνας των μετάλλων και των τραπεζών με μακροχρόνιους δεσμούς με τη Μόσχα — κατέκτησε τόση δύναμη σε μια χώρα γνωστή για το επαναστατικό της πνεύμα;

Ο Ιβανισβίλι και η γεωργιανή κυβέρνηση απέρριψαν αιτήματα για συνεντεύξεις. Όμως, μελετώντας την πορεία τους προς την εξουσία, το POLITICO έχει συντάξει το βιβλίο του Ιβανισβίλι για το πώς να καταλάβετε τον έλεγχο της χώρας σας και να την στρέφετε εναντίον της Δύσης.

Χτίστε μια αυτοκρατορία

Το να ανέβεις σε θέση εξουσίας συνήθως απαιτεί μετρητά — και, στις μέρες του καπιταλισμού των καζίνο και του χάους που ακολούθησαν την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, υπήρχαν πολλά που έπρεπε να γίνουν.

Ο Ιβανισβίλι γεννήθηκε ως γιος ενός ανθρακωρύχου σε ένα φτωχό αγροτικό χωριό σε αυτό που ήταν τότε φυλάκιο στην περιφέρεια της Σοβιετικής Ένωσης. «Με μεγάλωσαν σχεδόν ξυπόλητο, δεν είχα παπούτσια να φορέσω. Αλλά ήμουν απολύτως χαρούμενος, πολύ πιο ευτυχισμένος από τα παιδιά μου», είπε ο Ιβανισβίλι το 2014.

Ο μικρότερος από τα πέντε παιδιά, δούλευε σκουπίζοντας τα πατώματα σε ένα εργοστάσιο ενώ σπούδαζε, πρώτα για πτυχίο μηχανικού στην πρωτεύουσα της Γεωργίας Τιφλίδα και αργότερα οικονομικά στη Μόσχα. Αλλά μέχρι να αποφοιτήσει, τα ακαδημαϊκά διαπιστευτήρια άξιζαν λίγο περισσότερο από το χαρτί στο οποίο τυπώνονταν, με τη σοβιετική αυτοκρατορία να κουτσαίνει προς το τέλος της.

Από αυτές τις ταπεινές αρχές, ο νεαρός Γεωργιανός άνοιξε το δρόμο του προς την αφάνταστη ευημερία, πουλώντας ηλεκτρονικά είδη και τελικά ιδρύοντας τη δική του τράπεζα, Rossiyskiy Kredit, με έδρα τη Μόσχα.

Αυτό είχε τις προκλήσεις του – οι αντίπαλοί του και το οργανωμένο έγκλημα το έλαβαν υπόψη. Ο Ιβανισβίλι θα έλεγε αργότερα σε μια ρωσική εφημερίδα ότι ο αδελφός του απήχθη σε σχέδιο εκβιασμού. Σε απάντηση, ο νεαρός μεγιστάνας στράφηκε σε μια διαφορετική συμμορία για προστασία: τη ρωσική κυβέρνηση, κάνοντας ισχυρούς φίλους στη νέα ομάδα δράσης κατά του οργανωμένου εγκλήματος της χώρας – ακόμα κι αν οι μέθοδοί τους διέφεραν ελάχιστα από αυτές που έπρεπε να πολεμήσουν.

«Οι άνθρωποί της δούλευαν για δωροδοκίες και δεν πτοούνταν από βασανιστήρια, ξυλοδαρμούς και δολοφονίες», δήλωσε η Ιρίνα Μπορόγκαν, κορυφαία εμπειρογνώμονας στις ρωσικές υπηρεσίες ασφαλείας. Αλλά φαίνεται ότι έχουν κάνει τη δουλειά για τον Ιβανισβίλι, ο οποίος έστησε μαγαζί μεταξύ Γαλλίας και Γεωργίας, διατηρώντας τα τεράστια και αδιαφανή επιχειρηματικά του συμφέροντα στη Ρωσία.

Όσοι είχαν εμπειρία στη Ρωσία τη δεκαετία του ’90 είπαν ότι, κατά κανόνα, μια τέτοια συνεργασία με τις υπηρεσίες ασφαλείας σήμαινε μια δια βίου δέσμευση. «Από τη στιγμή που συνεργαστείτε με την κυβέρνηση ή τις υπηρεσίες ασφαλείας, δεν θα σας αφήσουν ποτέ από τα μάτια τους», είπε ο Borogan.

Το πολυτελές γυάλινο κάστρο του Ιβανισβίλι είναι πλέον γεμάτο με ακριβή τέχνη. Ένας Πικάσο που αγόρασε στον οίκο Sotheby’s για 95 εκατομμύρια δολάρια, ήταν τη στιγμή της αγοράς του ο δεύτερος πιο ακριβός πίνακας που δημοπρατήθηκε ποτέ.

Διάλεξε τη στιγμή σου

Δισεκατομμύρια δολάρια μπορεί να προσφέρουν επιρροή, αλλά, για να επιτευχθεί πραγματικός έλεγχος, οι μοχλοί της εξουσίας πρέπει να αφαιρεθούν από τους αντιπάλους.

Το 2003, δεκάδες χιλιάδες Γεωργιανοί βγήκαν στους δρόμους για να εκδιώξουν τον μακροχρόνιο ηγέτη Eduard Shevardnadze, τον πρώην σοβιετικό γραφειοκράτη που κυβερνούσε τη χώρα από την πτώση της ΕΣΣΔ. Στη θέση του ήρθε ο πομπώδης επαναστάτης Μιχαήλ Σαακασβίλι, ο οποίος υποσχέθηκε να σφυρηλατήσει στενότερους δεσμούς με τη Δύση, να ενταχθεί στην ΕΕ και να γίνει μέρος του ΝΑΤΟ.

Ωστόσο, η ελπίδα που είχαν οι απλοί άνθρωποι για την κυβέρνηση του Σαακασβίλι σύντομα έσβησε καθώς το κόμμα του γινόταν όλο και πιο αυταρχικό και οι τάσεις του για διαφθορά έγιναν πιο εμφανείς. Το 2008, οι εντάσεις με τη Ρωσία εξερράγησαν σε έναν αιματηρό πενθήμερο πόλεμο κατά τον οποίο η Μόσχα έθεσε το ένα πέμπτο του εδάφους της Γεωργίας υπό τον έλεγχο του Κρεμλίνου και των τοπικών αντιπροσώπων του στις αποσχισθείσες περιοχές της Αμπχαζίας και της Νότιας Οσετίας.

Η Γεωργία χρειαζόταν έναν σωτήρα και ο Ιβανισβίλι ήταν στην ευχάριστη θέση να παρέμβει, παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως μια πιο αυστηρή, αυτοελεγχόμενη φιγούρα από τον Σαακασβίλι, τον οποίο κάποτε είχε υποστηρίξει ανοιχτά. «Θα δημιουργήσω μια τέτοια δημοκρατία στη Γεωργία, μπορεί πραγματικά να εκπλήξω την Ευρώπη», υποσχέθηκε τον Οκτώβριο του 2011.

Δεν ήταν μόνο οι Γεωργιανοί που χάρηκαν να απαλλαγούν από τον όλο και πιο απρόβλεπτο Σαακασβίλι. Το 2012 «ένα τρεχούμενο αστείο [μεταξύ γεωργιανών ειδήσεων] ήταν ότι ο πρεσβευτής των ΗΠΑ Τζον Μπας είχε τις δικές του παντόφλες στο σπίτι του Ιβανισβίλι, επειδή πήγαινε εκεί τόσο συχνά», είπε η Γκέλα Βασάντζε, μια ανεξάρτητη πολιτική αναλύτρια. «Ο Ιβανισβίλι ήρθε στην εξουσία με την πλήρη υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρώπης». Το Γεωργιανό Όνειρο κέρδισε τις εκλογές του 2012, λαμβάνοντας 85 έδρες από τις 65 του Σαακασβίλι.

Ο Γκιόργκι Γκαχάρια, πρώην μέλος του Γεωργιανού Ονείρου που διετέλεσε πρωθυπουργός μεταξύ 2019 και 2021, είπε ότι ήταν βέβαιος ότι ο Ιβανισβίλι αρχικά πίστευε στην υπόσχεσή του για δημοκρατία.

«Είναι οργανωτικός, στοχευμένος, με ξεκάθαρη εργασιακή ηθική. Αλλά δεν έχει ιδέα πώς λειτουργεί ένα κράτος, σε αντίθεση με τις επιχειρήσεις», είπε ο Γκαχάρια, ο οποίος είπε ότι παραιτήθηκε αφού ο μεγιστάνας άρχισε να τραβάει τα νήματα πίσω από την πλάτη του. «Απέτυχε να περάσει το τεστ ισχύος και συνεχίζει στον ίδιο δρόμο, προσπαθώντας να διατηρήσει την εξουσία με κάθε κόστος».

Αγοράστε υποστήριξη

Κάθε καλός κυβερνήτης γνωρίζει ότι είναι σημαντικό να μοιράζεστε τον πλούτο, ειδικά όταν η αξία της αυτοκρατορίας της επιχείρησής σας συναγωνίζεται εκείνη ολόκληρης της χώρας, όπου το ετήσιο κατά κεφαλήν ΑΕΠ είναι μόλις 6.674 $.

Τις πρώτες ημέρες της ανόδου του, ο Ιβανισβίλι προσπαθούσε να επιδείξει τη φιλανθρωπία του, ισχυριζόμενος ότι είχε δωρίσει «σχεδόν ένα δισεκατομμύριο» δολάρια, χρηματοδοτώντας προσωπικά δημόσιες υποδομές όπως δρόμους, πάρκα, εκκλησίες και χώρους πολιτιστικής κληρονομιάς, συμπεριλαμβανομένου του καθεδρικού ναού της Αγίας τριάδας στην Τιφλίδα.

Η Chorvila, η πόλη- τέλμα όπου γεννήθηκε, χρησίμευσε ως ζωντανή έκδοση μιας  υπόσχεσης εκστρατείας, μια εκδοχή μινιατούρας  μιας σοσιαλιστικής ουτοπίας. Ο Ιβανισβίλι ανακαίνισε τα σπίτια των ανθρώπων, τους πρόσφερε δωρεάν φυσικό αέριο και ανακαίνισε τους δρόμους. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι χωρικοί είχαν πρόσβαση στον ιδιωτικό ζωολογικό κήπο του Ιβανισβίλι.

«Οι Λεμούριοι τριγυρνούσαν ελεύθεροι στην αυλή μου σαν γάτες», είπε σε μια συνέντευξη το 2014.

«Ο Μπιτζίνα μας έδωσε τα πάντα», είπε ένας κάτοικος της Τσορβίλα, μιλώντας υπό τον όρο της ανωνυμίας, προσθέτοντας ότι ο Ιβανισβίλι είχε πληρώσει για το σπίτι του κάτω από την κοιλάδα, καθώς και μια νέα σόμπα και το φυσικό αέριο με το οποίο λειτουργεί. Ο Ιβανισβίλι, πρόσθεσε, είχε χρηματοδοτήσει επίσης «το σχολείο, αυτό το σπίτι» — έδειξε ένα λευκό σπίτι μπροστά του με πράσινη κεραμοσκεπή — «αυτό το σπίτι» — έδειξε το φωτεινό πράσινο σπίτι πίσω του.

Καθώς ο καιρός προχωρούσε, το Γεωργιανό Όνειρο έγινε ευρέως αντιληπτό λιγότερο ως πολιτικό κόμμα και περισσότερο ως προέκταση της βαθιάς τσέπης του Ιβανισβίλι και, πιο σκοτεινά, της ικανότητάς του να τα  πάρει όλα. Με πρόσβαση τόσο στο δημόσιο ταμείο όσο και στον έλεγχο βασικών βιομηχανιών, πολλοί ψηφοφόροι οφείλουν τα προς το ζην στον Ιβανισβίλι και τον στενό κύκλο του.

Ενώ οι Γεωργιανοί συνεχίζουν να εκφράζουν ευρεία υποστήριξη για την ένταξη στην ΕΕ και βαθιά δυσαρέσκεια για τη Ρωσία, μια δημοσκόπηση του Σεπτεμβρίου έδειξε ότι το ένα τρίτο της χώρας υποστηρίζει το Γεωργιανό Όνειρο παρά τη στροφή του προς τη Μόσχα, καθιστώντας το μακράν το πιο δημοφιλές κόμμα της χώρας.

Σηκώστε στρατό

Όπως και η γειτονική της Ρωσία, η Γεωργία έχει τα επιφανειακά χαρακτηριστικά μιας δημοκρατίας που περιλαμβάνει κοινοβούλιο, πρόεδρο και πρωθυπουργό και εκλογές. Αλλά υπό τον Ιβανισβίλι, οι υποτιθέμενοι αντιπροσωπευτικοί θεσμοί της χώρας συγκεντρώνονται όλο και περισσότερο σε ένα δύο χέρια.

«Οι υπουργοί, συμπεριλαμβανομένου του πρωθυπουργού, αγωνίζονται να λάβουν αποφάσεις κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων με τους εταίρους, επειδή οι αποφάσεις πρέπει να εγκρίνονται από τον Ιβανισβίλι», είπε ο Γκακάρια, ο πρώην πρωθυπουργός.

Οποιοσδήποτε επίδοξος ηγέτης χρειάζεται πιστούς στρατιώτες, και ο Ιβανισβίλι έχει συγκεντρώσει έναν πραγματικό στρατό πολιτικών, φρουρών ασφαλείας και άλλους συντρόφους του, έτοιμους να τον υπηρετήσουν.

Σύμφωνα με έκθεση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων, «ο εσωτερικός έλεγχος του Ιβανισβίλι είναι σημαντικός, συμπεριλαμβανομένου του κυβερνώντος κόμματος, των βασικών κρατικών θεσμών (ιδίως του δικαστικού σώματος και των υπηρεσιών ασφαλείας) και της οικονομικής αρένας. Αναμφισβήτητα, όλα τα βασικά μέλη της κυβέρνησης και τα στελέχη του κόμματος εξαρτώνται από αυτόν».

Όταν το POLITICO επισκέφτηκε τον βοτανικό κήπο της Τιφλίδας, ο οποίος συνορεύει με τη μεγαλοπρεπή κατοικία του Ιβανισβίλι στην Τιφλίδα, νωρίτερα φέτος, άνδρες κρύβονταν στους θάμνους γύρω από την περίμετρο. Φορώντας τζιν και μαύρα δερμάτινα μπουφάν, κρύβοντας φορητά γουόκι-τόκι, οι φρουροί παρακολουθούσαν όποιον πλησίαζε πολύ κοντά ή φαινόταν ύποπτος.

Το κάστρο – μια νεομοντερνιστική κατασκευή από γυαλί και χάλυβα, με ελικοδρόμιο, γκαλερί τέχνης και δεξαμενή καρχαρία – ανήκει σε έναν από τους πλουσιότερους ολιγάρχες του κόσμου. | Marco Fieber/Flickr μέσω Creative Commons

Η Eka Beselia, επί του παρόντος πολιτικός της αντιπολίτευσης που συνίδρυσε το Γεωργιανό Όνειρο μαζί με τον Ivanishvili και αργότερα υπηρέτησε σε υψηλές θέσεις στο κοινοβούλιο, ήταν μία από τις πιστές υποστηρίκτριές του μέχρι το 2018, όταν είπε ότι ο Ivanishvili πέρασε την κόκκινη γραμμή πιέζοντάς την να εγκαταλείψει τις προγραμματισμένες μεταρρυθμίσεις για το δικαστικό σύστημα.

«Του δήλωσα την άνευ όρων υποστήριξή μου, πεπεισμένη ότι ήταν ιδεαλιστής», είπε η Μπεσέλια. «Αλλά όπως έγινε φανερό, το πιο σημαντικό πράγμα για αυτόν είναι η δύναμη».

«Είδε ότι αν θέλεις να διατηρήσεις την εξουσία χωρίς να ασπάζεσαι τη δημοκρατία, πρέπει να ελέγχεις τα δικαστήρια», πρόσθεσε. «Αποφάσισε να θέσει τη δικαιοσύνη υπο τον έλεγχο του κυβερνώντος κόμματος».

Ο έλεγχος του Γεωργιανού ονείρου από τον Ιβανισβίλι ήταν εμφανής όταν το κόμμα τοποθέτησε τον Ιρακλί Κομπαχίτζε, έναν επικριτή της Δύσης, πρωθυπουργό τον Φεβρουάριο. Πριν ανέβει στο βάθρο, ο Kobakhidze σταμάτησε μπροστά στον Ivanishvili, ο οποίος καθόταν στην πρώτη σειρά, και φάνηκε να του ζητά την άδεια να προχωρήσει στη σκηνή.

«Μπορεί να απολύσει έναν πρωθυπουργό μέσα σε μια ώρα και μετά να τον φέρει πίσω με ένα τηλεφώνημα», δήλωσε ο αναλυτής Kornely Kakachia, διευθυντής του Γεωργιανού Ινστιτούτου Πολιτικής.

Διαιρέστε τη χώρα

Με την εξουσία, όπως λέει η παροιμία, έρχεται η ευθύνη, ιδιαίτερα όταν το κοινό αναζητά κάποιον να κατηγορήσει για τη διαφθορά και τις στάσιμες συνθήκες διαβίωσης. Και επομένως είναι χρήσιμο να μπορείτε να κολλήσετε τα προβλήματά σας σε εχθρούς στο εσωτερικό και στο εξωτερικό.

Ο Σαακασβίλι ήταν από τους πρώτους που ένιωσαν την οργή του Ιβανισβίλι. Μετά από μια αυτοεξορία στην Ουκρανία, έχοντας καταδικαστεί ερήμην σε έξι χρόνια φυλάκιση για κατάχρηση των εξουσιών του ως πρόεδρος, επέστρεψε στη Γεωργία το 2021 για να συλληφθεί αμέσως. Αυτός και οι σύμμαχοί του ισχυρίστηκαν ότι τον δηλητηρίαζαν στη φυλακή.

Καθώς ο καιρός προχωρούσε, το Γεωργιανό Όνειρο έγινε ευρέως αντιληπτό λιγότερο ως πολιτικό κόμμα, περισσότερο ως επέκταση των βαθιών τσεπών του Ιβανισβίλι. | Irakli Gedenidze/Reuters

Ενόψει των φετινών εκλογών, η καταστολή διευρύνεται. Το Γεωργιανό Όνειρο έχει δεσμευτεί να θέσει εκτός νόμου ολόκληρη την κοινοβουλευτική αντιπολίτευση εάν κερδίσει, αποκλείοντας τα μέλη που θα εκλεγούν μαζί της.

Σε μια σπάνια δημόσια εμφάνιση σε συγκέντρωση στην Τιφλίδα νωρίτερα αυτό το έτος, ο Ιβανισβίλι είπε ότι ο Σαακασβίλι και το κόμμα του «είχαν εντολές και κατευθύνσεις απ’ έξω από τα αφεντικά τους».

Παπαγαλίζοντας κρατική προπαγάνδα ρωσικού τύπου, κατηγόρησε τη Δύση ότι επιδιώκει να χρησιμοποιήσει τη χώρα για να ανοίξει ένα «δεύτερο μέτωπο» κατά της Μόσχας στον πόλεμο με την Ουκρανία, κατηγορώντας για τη σύγκρουση αυτό που περιέγραψε ως «Παγκόσμιο Κόμμα Πολέμου».

Έχει επίσης αγωνιστεί ενάντια σε αυτό που περιγράφει ως LGBTQ+ «προπαγάνδα» που προωθείται από τη Δύση. Σε πρόσφατη συνέντευξή του σε φιλοκυβερνητικό τηλεοπτικό κανάλι, ο Ιβανισβίλι ισχυρίστηκε ότι στη Δύση «τα μπάνια των ανδρών είναι εξοπλισμένα με σερβιέτες υγιεινής και το ανδρικό γάλα εξισώνεται με το γυναικείο γάλα». Σύμφωνα με τον Ιβανισβίλι και τους υπολοχαγούς του, η ΕΕ υποστηρίζει ενεργά πρωτοβουλίες της κοινωνίας των πολιτών που αποσκοπούν στην προώθηση αξιών αντίθετων με τη «μοναδική ιστορία, τις παραδόσεις και την ταυτότητα της Γεωργίας». Το Γεωργιανό Όνειρο ψήφισε νομοσχέδιο που απαγορεύει ουσιαστικά όλες τις δημόσιες αναφορές σε σχέσεις μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου και απαγορεύει τις εκδηλώσεις Pride.

«Υπόσχομαι ότι με μια πειστική νίκη στις εκλογές, οι βίαιες προσπάθειες από ξένες χώρες να επιβάλλουν ψευδοφιλελεύθερες αξίες στον λαό μας θα τερματιστούν οριστικά στη Γεωργία», δήλωσε ο Ιβανισβίλι τον περασμένο μήνα σε προεκλογική ομιλία στην πόλη Akhaltsikhe. σε μια περιοχή που πλήττεται από τη φτώχεια και τη μετανάστευση.

Εν τω μεταξύ, η κυβέρνηση έχει υιοθετήσει μια σκληρή γραμμή με τις δεκάδες χιλιάδες απλούς Γεωργιανούς που έχουν βγει στους δρόμους για να αντιταχθούν σε έναν νόμο ρωσικού τύπου που χαρακτηρίζει τις υποστηριζόμενες από τη Δύση ΜΚΟ και μέσα ενημέρωσης ως «ξένους πράκτορες».

Νύχτες μετά τη νύχτα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, οι δυνάμεις ασφαλείας ανέπτυξαν δακρυγόνα και ρόπαλα εναντίον ειρηνικών διαδηλωτών, συλλαμβάνοντας και ξυλοκοπώντας τους διοργανωτές της διαδήλωσης. Οι ηγέτες της κοινωνίας των πολιτών, εν τω μεταξύ, λένε ότι οι νέοι κανόνες θα περιθωριοποιήσουν ουσιαστικά τις οργανώσεις τους ή θα τις δουν να κλείνουν εντελώς, όπως συνέβη στη Ρωσία.

Σφραγίστε τη συμφωνία

Ο Ιβανισβίλι πάντα υποστήριζε ότι το Γεωργιανό Όνειρο εργάζεται για να εντάξει τη χώρα στην ΕΕ και πράγματι ορισμένες από τις πρώτες μεταρρυθμίσεις του άνοιξαν το δρόμο για να γίνει η χώρα υποψήφια για ένταξη στο μπλοκ πέρυσι.

Με περίπου 80% των Γεωργιανών υπέρ της ένταξης στην ΕΕ, το Γεωργιανό Όνειρο φρόντισε να πει ότι εξακολουθεί να θέλει να ενταχθεί στο μπλοκ — μόνο με τους δικούς του όρους. «Η Γεωργία θα έχει ένα λαμπρό ευρωπαϊκό μέλλον», δήλωσε ο πρωθυπουργός Irakli Kobakhidze τον Σεπτέμβριο . «Η επίτευξη αυτού είναι δυνατή μόνο μέσω της διατήρησης της ειρήνης και της προστασίας της αξιοπρέπειάς μας».

Οι αρμόδιες αρχές στη Δύση παραμένουν αμετάπειστες. Σε απάντηση στον νόμο για τους ξένους πράκτορες και την επακόλουθη καταστολή, η Ουάσιγκτον επέβαλε κυρώσεις σε κορυφαίους αξιωματούχους. Η ΕΕ, από την πλευρά της, έχει ουσιαστικά παγώσει την είσοδο της Γεωργίας στο μπλοκ, με τον επικεφαλής της εξωτερικής πολιτικής Josep Borrell να περιγράφει τις εκλογές του Οκτωβρίου ως «μια κρίσιμη δοκιμασία για τη δημοκρατία στη Γεωργία και την πορεία της στην Ευρωπαϊκή Ένωση».

Ο Γκαχάρια, ο πρώην πρωθυπουργός, είπε ότι το κλειδί για την κατανόηση του Ιβανισβίλι —και επομένως, ανάλογα με το πώς θα εξελιχθούν οι εκλογές, το μέλλον της χώρας— είναι απλό. «Ο Ιβανισβίλι δεν είναι φιλοαμερικανός, ούτε φιλοευρωπαίος, ούτε φιλορώσος ούτε φιλοκινεζικός», είπε. «Δυστυχώς, δεν είναι ούτε φιλογεωργιανός. Είναι υπέρ του εαυτού του».

Για τον πλουσιότερο άνθρωπο της Γεωργίας, η άρνηση εισόδου στην ΕΕ ή το ΝΑΤΟ δεν θα ήταν οπισθοδρόμηση. Πράγματι, όπως μπορεί να επιβεβαιώσει ο Λευκορώσος Aleksandr Lukashenko, μια στροφή μακριά από τη Δύση και προς τη Μόσχα προσφέρει σε έναν επίδοξο αυταρχικό ηγέτη την ευκαιρία να εδραιώσει τον απόλυτο έλεγχο.

Για τους ψηφοφόρους, ωστόσο, που ονειρεύονται την ευημερία και την προσωπική ελευθερία, ο υπολογισμός είναι διαφορετικός. Πράγματι, ενώ πολλοί στη χώρα οφείλουν το εισόδημά τους στο σύστημα προστασίας του Ιβανισβίλι, πολλοί άλλοι βασίζονται στην αναπτυξιακή βοήθεια και τις επενδύσεις που προέρχονται από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη.

Ο Ιβανισβίλι μπορεί να έχει τα χρήματα, αλλά θα μπορούσαν να είναι απλοί Γεωργιανοί που τελικά πληρώνουν για τις αποφάσεις του.

Ο Gabriel Gavin συνέβαλε σε αυτήν την ανάλυση

Politico

ΝΔ: Παράκλητος τοῦ ΠΑΣΟΚ ἐνῷ ἔχει καθαρή πλειοψηφία στήν Βουλή

Από
pcuser
-
3

Ἡ Κεντροδεξιά ἐκλιπαρεῖ τήν συναίνεση Ἀνδρουλάκη στό Κοινοβούλιο, ἀλλά τελικῶς τῆς τήν ἔδωσαν… οἱ «Σπαρτιᾶτες» – Ἄμεσος στόχος ἡ ἀντικατάστασις τοῦ Συνηγόρου τοῦ Πολίτου Ἀνδρέα Ποττάκη, ὁ ὁποῖος διερευνᾶ μείζονες ὑποθέσεις

ΣΤΙΣ ἐθνικές ἐκλογές τοῦ Ἰουνίου τοῦ 2023, μόλις ἑνάμισι χρόνο πρίν, ἡ ΝΔ ἐπεκράτησε θριαμβευτικῶς μέ ποσοστό 41% τό ὁποῖο «μεταφράστηκε» σέ εὐρεῖα πλειοψηφία 158 ἑδρῶν στήν Βουλή. Ὦ τοῦ θαύματος, δεκαέξι μῆνες μετά, καί ἀφοῦ προηγήθηκε τό ὀδυνηρό 28% τῶν πρόσφατων εὐρωεκλογῶν, ἡ (συρρικνωθεῖσα μετά τίς διαγραφές) κυβερνητική πλειοψηφία τῶν 156 ἑδρῶν ἐκλιπάρησε χθές στό Κοινοβούλιο τό ΠΑΣΟΚ τῶν 31 ἑδρῶν νά στηρίξει τίς μεταρρυθμίσεις της.

Χωρίς στρατηγικούς συμμάχους καί χωρίς τήν ἀνοχή τῆς ἀντιπολιτεύσεως πλήν τῶν «Σπαρτιατῶν» (οἱ ὁποῖοι δήλωσαν πρόθυμοι νά τόν στηρίξουν στά ἐθνικά θέματα), μέ καθαρή πλειοψηφία ὅμως, ὁ κύριος Μητσοτάκης ἐπεχείρησε ἀπό τήν ἀρχή τῆς συζητήσεως νά «καλοπιάσει» καί νά κολακεύσει τόν ἐπανεκλεγέντα Πρόεδρο τοῦ ΠΑΣΟΚ ἀναγνωρίζοντάς τον ὡς τόν βασικό ἀντίπαλό του. Γιά νά τό ἐπιτύχει αὐτό μάλιστα ἀπεχώρησε θεαματικά ἀπό τήν ὁμιλία τοῦ Προέδρου τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ὁμάδος τοῦ ΣΥΡΙΖΑ Νίκου Παππᾶ, μέ τό ἐπιχείρημα, ὅτι ἔχει καταδικασθεῖ ἀπό τό Εἰδικό Δικαστήριο καί ὅτι δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου «προστατεύει τό πολίτευμα».

Τό γενναῖο ἄνοιγμα τοῦ κυρίου Πρωθυπουργοῦ πρός τόν κύριο Ἀνδρουλάκη εἶχε προφανῶς ὑστεροβουλία. Δέν ἦταν ἀνιδιοτελές. «Καίγεται» αὐτήν τήν ἐποχή γιά τήν συναίνεση τοῦ ΠΑΣΟΚ στήν Διάσκεψη τῶν Προέδρων τῆς Βουλῆς, γιατί θέλει νά ἀντικαταστήσει τόν ὑπερήμερης θητείας Συνήγορο τοῦ Πολίτου Ἀνδρέα Ποττάκη (ὁ ὁποῖος διερευνᾶ τήν ὑπόθεση τῆς Πύλου καί ἄλλες) μέ τόν καθηγητή τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καί ἐπίλεκτο μέλος τοῦ ΕΛΙΑΜΕΠ κύριο Σωτηρόπουλο. Διεμαρτυρήθη μάλιστα γιά τό γεγονός ὅτι τό ΠΑΣΟΚ δέν δίδει τήν συναίνεσή του γιά τήν ἐξασφάλιση τῆς πλειοψηφίας τῶν 3/5 στό Κοινοβούλιο, προκειμένου νά ἐκλεγεῖ νέος Συνήγορος τοῦ Πολίτου.

Λησμονῶντας ὅμως ὅτι καί ὁ ἴδιος ὡς ἀρχηγός τῆς ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως «μπλοκάρισε» τό 2016 τόν ὁρισμό τῆς νέας ἡγεσίας τοῦ Ἐθνικοῦ Συμβουλίου Ραδιοτηλεοράσεως, προκειμένου νά μήν προκηρυχθοῦν οἱ τηλεοπτικές ἄδειες ἀπό τήν ἀνεξάρτητη ἀρχή. Ὁ κύριος Πρωθυπουργός ἀπογοητεύτηκε ἀπό τό γεγονός, ὅτι ὁ Νῖκος Ἀνδρουλάκης, πρῶτον, δέν ψήφισε τό νομοσχέδιο γιά τό ΑΣΕΠ (μέ τό ἐπιχείρημα ὅτι πριμοδοτεῖ μέ μόρια τήν ἐντοπιότητα στίς προσλήψεις καί ὄχι τά διδακτορικά), δεύτερον, κατήγγειλε τήν χρηματοδότηση τῶν «Σπαρτιατῶν» μέ 700.000 εὐρώ (ἡ ΝΔ δέν ψήφισε τήν τροπολογία ΠΑΣΟΚ γιά ἀναστολή τῆς χρηματοδοτήσεώς τους), τρίτον, «στιγμάτισε» τήν καταδίκη τῆς ΝΔ σέ καταβολή προστίμου 40.000 εὐρώ ἀπό τήν Ἀρχή Προστασίας Προσωπικῶν Δεδομένων.

Ὁ κύριος Μητσοτάκης χαρακτήρισε τό ΠΑΣΟΚ «πράσινο ΣΥΡΙΖΑ», ἐξέφρασε τήν λύπη του ὅτι «τίποτε δέν ἄλλαξε στήν στάση τοῦ ΠΑΣΟΚ παρά τίς ὑψηλές προσδοκίες μου», καί κατέθεσε τήν στενοχώρια του ἐπειδή τό ΠΑΣΟΚ «προσπάθησε νά ταυτίσει τήν ΝΔ μέ τήν Ἀκροδεξιά.» Στήν πραγματικότητα ὁ Πρωθυπουργός μέ τήν στάση του χθές ἔδειξε τό στρατηγικό ἀδιέξοδό του. Ἡ ΝΔ τείνει νά μετατραπεῖ σέ ἀνάδελφο κόμμα.

Μετά τό ἀποτέλεσμα τῶν εὐρωεκλογῶν τοῦ 2024 θέλει πάσῃ θυσίᾳ νά ἀποφύγει τήν συνεργασία καί τήν συμπόρευση μέ τά κόμματα πού βρίσκονται στά δεξιά της καί ἐμφανίζουν ραγδαία ἄνοδο στίς δημοσκοπήσεις, καί ἐπιλέγει τό ἄδοξο φλέρτ μέ τό ΠΑΣΟΚ. Ἀντί τῆς συναινέσεως τοῦ ΠΑΣΟΚ (τήν ὁποία ἀρνήθηκε ὁ Νῖκος Ἀνδρουλάκης μιλῶντας γιά «συνενοχή»), ὁ κύριος Πρωθυπουργός ἐπέτυχε τελικῶς τήν συναίνεση τῶν… «Σπαρτιατῶν», τά ταμεῖα τῶν ὁποίων «γέμισαν» ἀπό τήν κρατική χρηματοδότηση, μέ βάση τίς καταγγελίες Ἀνδρουλάκη-Δουδωνῆ.

«Θά συνταχθοῦμε μαζί σας στά ἐθνικά θέματα, ἀρκεῖ νά μᾶς δώσετε δείγματα γραφῆς» διεκήρυξε ἀπό βήματος τῆς Βουλῆς ὁ Πρόεδρος τῶν «Σπαρτιατῶν» Βασίλης Στίγκας, ὁ ὁποῖος ἐξαπέλυσε δριμύ «κατηγορῶ» κατά τοῦ ΠΑΣΟΚ τῶν καταδικασμένων Ὑπουργῶν ἀπό τό Εἰδικό Δικαστήριο.

Ἡ ἐκπαραθύρωσις τοῦ Συνηγόρου τοῦ Πολίτου Ἀνδρέα Ποττάκη γιά νά μήν προλάβει νά φθάσει στήν ἀλήθεια γιά τήν Πύλο καί ἄλλες ὑποθέσεις στάς δυσμάς τῆς ὀκταετοῦς θητείας του, εἶναι μία μόνον ἀπό τίς αἰτίες τῆς ἐπιθέσεως φιλίας πού ἐξαπέλυσε πρός τό ΠΑΣΟΚ ὁ ἀγωνιῶν κύριος Πρωθυπουργός. Δέν εἶναι ἡ μοναδική. Τό Μαξίμου θέλει νά πιέσει τόν Πρόεδρο τοῦ ΠΑΣΟΚ νά ψηφίσει τήν ἐπιστολική ψῆφο καί γιά τίς ἐθνικές ἐκλογές, διότι μέ βάση τά ἀποτελέσματα τῶν εὐρωεκλογῶν ἐλπίζει ὅτι ἔτσι θά καλύψει στίς προσεχεῖς ἐκλογές ἕνα μέρος τῆς ἀπώλειας τῶν 13 μονάδων. Μέ τίς ψήφους τῆς Ὁμογενείας.

Καί βεβαίως στό βάθος ὑπάρχει καί ἡ Προεδρική ἐκλογή. Τό βαθύ κράτος τοῦ Μαξίμου δείχνει ἀπαρέσκεια στήν προοπτική τῆς ἐκλογῆς κεντροδεξιοῦ Προέδρου Δημοκρατίας, δέν ἔχει συμβιβαστεῖ μέ αὐτή καί ἐπιμένει νά παρασύρει τόν Πρωθυπουργό στήν πάσῃ θυσίᾳ ἐκλογή «κεντρώου» Προέδρου. Τό μόνο στό ὁποῖο ἔδωσε «συναίνεση» στόν Πρωθυπουργό ὁ κύριος Ἀνδρουλάκης ἦταν τά ἐθνικά θέματα. Διά τῆς σιωπῆς του. Σέ ὅλα τά ἄλλα, ὄχι.

Συμπέρασμα: Ἡ ΝΔ κατάφερε τελικῶς διά τῆς μακρᾶς «πασοκοποιήσεως» νά ἀναστήσει τό ΠΑΣΟΚ ἐκ τῆς τέφρας του, ὅπως διεφάνη ἀπό τήν χθεσινή ἀναμέτρηση. Ὁ κύριος Ἀνδρουλάκης ὁλοκλήρωσε τήν ὁμιλία του μέ τήν φράση: «Ἐμεῖς θά σᾶς ἀνοίξουμε τήν πόρτα τῆς ἐξόδου ἀπό τό Μέγαρο Μαξίμου».

Υ.Γ.1: Μόλις ὁ Νῖκος Ἀνδρουλάκης ἐπετέθη στήν ΝΔ γιά τήν χρεοκοπία τοῦ 2010, ὁ κύριος Μητσοτάκης ἔκανε στροφή 180 ἡμερῶν σέ σύγκριση μέ τίς αἰχμές πού ἄφησε προχθές στήν Ἐθνική Πινακοθήκη περί «ἐπίπλαστης εὐημερίας μέ δανεικά» καί τόνισε ὅτι «ἡ ἱστορία θά γράψει, ἡ χώρα χρεοκόπησε καί ἔσκασε στά χέρια σας τό 2010, μέ τό “λεφτά ὑπάρχουν”.»

Υ.Γ. 2: Ἐντυπωσιακή ἡ ὁμιλία τοῦ Γραμματέως τοῦ ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα γιά τά ἐθνικά θέματα. Προειδοποίησε ὅτι εἶναι ἄστοχο τό δίλημμα «συμβιβασμός ἤ πόλεμος», γιατί «ὁ συμβιβασμός μπορεῖ νά ὁδηγήσει σέ πόλεμο». Καί θύμισε τήν συμφωνία Ἰσραήλ-Λιβάνου γιά τήν ΑΟΖ πού δέν ἀπέτρεψε τήν σύρραξη.

Υ.Γ.3: Χαμηλούς τόνους χρησιμοποίησε χθές ὁ Κυριάκος Βελόπουλος στήν πρωτολογία του, κατά τήν ὁποία ζήτησε τήν «Ἕνωση τῶν Πατριωτικῶν Δυνάμεων»…

estianews.gr

Τ.Χίλι: «Η Βρετανία δεν είναι έτοιμη για πόλεμο – Είμαστε χειρότερα από ό,τι νομίζαμε»

Από
pcuser
-
0

Διαβάστε τι δήλωσε ο Βρετανός υπουργός Άμυνας σε συνέντευξή του

Ο Βρετανός Υπουργός Άμυνας Τζον Χίλι απέκλεισε το ενδεχόμενο η Βρετανία να συμμετάσχει ή να διεξάγει πόλεμο, καθώς όπως δήλωσε στο Politico, δεν είναι καν έτοιμη για να αποτρέψει μια πολεμική επιχείρηση.

Τόνισε βέβαια την δυνατότητα της χώρας του να απορροφά τις τεχνολογικές καινοτομίες με στόχο τη βελτίωση της αμυντικής της βιομηχανίας, ωστόσο επισήμανε πως δεν έχουν αυτή τη στιγμή την ικανότητα να πολεμήσουν.

Παράλληλα αναφέρθηκε και στην αδυναμία χρηματοδότησης των Ενόπλων Δυνάμεων, γεγονός που επιβαρύνει ακόμα περισσότερο την κατάσταση.

Ακολουθούν οι δηλώσεις του:

«Tο Ηνωμένο Βασίλειο έχει γίνει πολύ ικανό και έτοιμο να διεξάγει στρατιωτικές επιχειρήσεις, αλλά πρέπει να είναι έτοιμο να πολεμήσει προκειμένου να αποτρέψει άλλα έθνη.

Η κατάσταση των ενόπλων δυνάμεων ήταν πολύ χειρότερη από ό,τι νομίζαμε μετά την είσοδο των Εργατικών στην κυβέρνηση τον Ιούλιο.

Το Ηνωμένο Βασίλειο, σύμφωνα με πολλά άλλα έθνη, έχει ουσιαστικά γίνει πολύ εξειδικευμένο και έτοιμο να διεξάγει στρατιωτικές επιχειρήσεις.

Αυτό που δεν ήμασταν έτοιμοι να κάνουμε είναι να πολεμήσουμε. Και αν δεν είμαστε έτοιμοι να πολεμήσουμε, δεν είμαστε σε θέση να αποτρέψουμε

Πρέπει όχι μόνο να είμαστε σε θέση να υπερασπιστούμε τα έθνη του ΝΑΤΟ, αλλά, το πιο σημαντικό, πρέπει να είμαστε πιο αποτελεσματικοί στην αποτροπή που μπορούμε να παρέχουμε έναντι οποιασδήποτε μελλοντικής επίθεσης.

Οι δυνάμεις μας πρέπει να είναι σε θέση να καινοτομούν. Πρέπει να είμαστε σε θέση να πάρουμε τις νέες τεχνολογίες και μερικά από τα μαθήματα από την Ουκρανία και να κάνουμε αυτό που κάνουμε πιο θανατηφόρο και, συνεπώς, ισχυρότερη αποτροπή».

https://www.pronews.gr/kosmos/t-xili-i-vretania-den-einai-etoimi-gia-polemo-eimaste-xeirotera-apo-oti-nomizame/

Ερντογάν κατά ΗΠΑ: Στηρίζουν τρομοκρατικές οργανώσεις

Από
pcuser
-
1

«Είναι πλέον γνωστό ότι η Αμερική χρησιμοποιεί τρομοκρατικές οργανώσεις στην περιοχή για τα δικά της συμφέροντα και την ασφάλεια του Ισραήλ», είπε ο Τούρκος πρόεδρος, αναφερόμενος στην επίθεση στην Αγκυρα, για την οποία ανέλαβε την ευθύνη το PKK

Πυρά κατά των ΗΠΑ, υποστηρίζοντας ότι «χρησιμοποιεί τρομοκρατικές οργανώσεις στην περιοχή για τα δικά της συμφέροντα και την ασφάλεια του Ισραήλ», εξαπέλυσε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ενώ υποστήριξε ότι οι δράστες της προχθεσινής τρομοκρατικής επίθεσης στην Αγκυρα εισήλθαν στην Τουρκία από τη Συρία

«Tο PYD/YPG, το παρακλάδι της τρομοκρατικής οργάνωσης PKΚ στη Συρία, είναι καταδικασμένο να εγκαταλειφθεί και να μείνει μόνο του. Η Αμερική κρατά αυτή την τρομοκρατική οργάνωση στα χέρια της για λίγο, αλλά, όταν λήξει αυτός ο χρόνος, πρέπει να τους εγκαταλείψει.

Είναι μάταιες οι προσπάθειες της τρομοκρατικής οργάνωσης, που εκμεταλλεύεται την αστάθεια στη Συρία και επιχειρεί να βρεθεί υπό την προστασία ορισμένων δυτικών χωρών. Αυτό δεν θα συνεχιστεί για πάντα. Θυμηθείτε, οι συζητήσεις για την αποχώρηση της Αμερικής από την περιοχή συνεχίζονται εδώ και πολύ καιρό. Εχει γίνει ήδη σαφές, καθώς οι συζητήσεις έχουν διαρκέσει, ότι η αποχώρηση θα είναι τακτική και όχι στρατηγική», ανέφερε ο Τούρκος πρόεδρος μιλώντας σε δημοσιογράφους από το αεροπλάνο, κατά την επιστροφή του από τη Ρωσία.

«Είναι πλέον γνωστό ότι η Αμερική χρησιμοποιεί τρομοκρατικές οργανώσεις στην περιοχή για τα δικά της συμφέροντα και την ασφάλεια του Ισραήλ. Παρέχει η Αμερική κάθε είδους εργαλεία, εξοπλισμό, πυρομαχικά και κάθε υποστήριξη στο Ισραήλ στην περιοχή; Δίνει λεφτά; Τα μάτια και τα αυτιά μας είναι ανοιχτά σε όλες τις εξελίξεις που συμβαίνουν δίπλα στα εδάφη μας και δεν μπορούμε να κάνουμε συμβιβασμούς σε αυτές. Θα είμαστε οι προστάτες των εδαφών μας. Πρέπει να σκεφτόμαστε ανά πάσα στιγμή ότι μπορεί να υπάρξει οποιαδήποτε διείσδυση εναντίον μας από τη Συρία ή άλλα μέρη. Γι’ αυτό πρέπει να λάβουμε ανάλογα μέτρα για την ασφάλειά μας», πρόσθεσε ο Τούρκος πρόεδρος.

«Παράθυρο» για S-400

Σε ερώτηση αν μίλησε με τον Πούτιν για «νέα φάση» με τους S-400, o Τούρκος πρόεδρος είπε:

«Οσο για τους S-400, αυτό είναι ήδη ένα διαφορετικό βήμα. Εμείς δεν είμαστε από αυτούς που αναρωτιούνται “τι θα πουν οι άλλοι” για την επόμενη φάση με τους S-400. Εμείς, ως κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Τουρκίας, λαμβάνουμε αυτή την απόφαση. Η κυβέρνησή μας κάθεται, αξιολογεί και αποφασίζει για αυτό το θέμα».

Οσον αφορά το θέμα των Eurofighter, ανέφερε χαρακτηριστικά: «Στη διμερή μας συνάντηση (σ.σ. με τον Ολαφ Σολτς), διαπιστώσαμε ότι μπορούν να γίνουν θετικά βήματα σχετικά με το Eurofighter και ότι τόσο η Αγγλία όσο και η Γερμανία έχουν θερμή προσέγγιση.

Οι αρμόδιοι υπουργοί και συνεργάτες μας θα συνεχίσουν τις αμοιβαίες συναντήσεις. Το θέμα τους δεν θα περιορίζεται στα Eurofighter. Εκτός αυτού του ζητήματος, περιλαμβάνεται και η αγορά ανταλλακτικών και μηχανημάτων σε πολλούς τομείς που σχετίζονται με το πολεμικό ναυτικό, τις χερσαίες δυνάμεις και την πολεμική αεροπορία».

«Λάβαμε θετικές προσεγγίσεις κατά τη διμερή συνάντηση. Ικανοποιούμε σε μεγάλο βαθμό οι ίδιοι τις ανάγκες μας στην αμυντική βιομηχανία, χάρη στα βήματα που έχουμε κάνει. Ωστόσο, χρειαζόμαστε χρόνο για ορισμένα αντικείμενα. Θα προμηθευτούμε αυτά τα είδη κυρίως από τους συμμάχους μας. Ο χρόνος θα δείξει πότε θα ολοκληρωθεί αυτή η διαδικασία και πότε θα φτάσουμε στο στάδιο της προμήθειας των αεροσκαφών. Ελπίζουμε να μην καθυστερήσει πολύ», συμπλήρωσε.

https://www.kathimerini.gr/world/563290615/erntogan-kata-ipa-stirizoyn-tromokratikes-organoseis/

Ουκρανία: Ο Ζελένσκι αρνήθηκε να δεχθεί τον Αντόνιο Γκουτέρες γιατί συνάντησε τον Πούτιν

Από
pcuser
-
0

Εκπρόσωπος της ουκρανικής προεδρίας δήλωσε ότι ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι δεν δέχθηκε την επίσκεψη του γ.γ. του ΟΗΕ, «εξαιτίας του εξευτελισμού του Διεθνούς Δικαίου στο Καζάν».

Ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι αρνήθηκε να δεχθεί στο Κίεβο τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, κατηγορώντας για «προσβολή του κύρους του ΟΗΕ». Αφορμή για την απόφαση του Ουκρανού προέδρου ήταν η επίσκεψη του Αντόνιο Γκουτέρες στο Καζάν της Ρωσίας, όπου διεξήχθη η σύνοδος κορυφής της ομάδας BRICS, σύμφωνα με ανώτατο αξιωματούχο της ουκρανικής προεδρίας.

Ο αξιωματούχος δήλωσε ότι ότι γενικός γραμματέας του ΟΗΕ, «μετά το Καζάν, ήθελε να έρθει στην Ουκρανία, αλλά ο πρόεδρος δεν δέχθηκε την επίσκεψή του» εξαιτίας του εξευτελισμού του Διεθνούς Δικαίου στο Καζάν.

Ο Αντόνιο Γκουτέρες ταξίδεψε την Πέμπτη στη Ρωσία για να συναντηθεί με τον Βλαντίμιρ Πούτιν, στο περιθώριο της συνόδου στο Καζάν. Στη συνάντησή τους, σύμφωνα με τους εκπροσώπους του γ.γ. του ΟΗΕ, ο Αντόνιο Γκουτέρες επανέλαβε στον Ρώσο πρόεδρο «τη θέση του, σύμφωνα με την οποία η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία συνιστά παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου».

Το Κρεμλίνο δεν έχει μέχρι στιγμής δώσει την δική του εκδοχή για το περιεχόμενο της τετ-α-τετ συζήτησης Γκουτέρες-Πούτιν.

Ωστόσο, πριν από τη συνάντηση, ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ ζήτησε ενώπιον των συμμετεχόντων της συνόδου του Καζάν «μια δίκαιη ειρήνη» επαναλαμβάνοντας τα λόγια του προέδρου Ζελένσκι και του «σχεδίου νίκης».

Η Ουκρανία είχε επικρίνει το ταξίδι του Αντόνιο Γκουτέρες και πριν αυτό πραγματοποιηθεί, μιλώντας για «κακή επιλογή» του Αντόνιο Γκουτέρες που «ως μοναδικό αποτέλεσμα έχει την προσβολή του κύρους του ΟΗΕ».

photo: Από τη συνάντηση του Αντόνιο Γκουτέρες με τον Βολοντίμιρ Ζελέσκι τον Μάρτιο του 2023 / Ukrainian Presidential Press Office via AP

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ 

ΣΥΡΙΖΑ: Έληξε η διορία για τις υποψηφιότητες – Και επίσημα εκτός για την «κούρσα» της ηγεσίας ο Σ.Κασσελάκης

Από
pcuser
-
0

Ανοιχτό το ενδεχόμενο νέου κόμματος

Έληξε η διορία για την υποβολή υποψηφιοτήτων για την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ το βράδυ της Πέμπτης, ημερομηνία που είχε οριστεί ως καταληκτική από την Κεντρική Επιτροπή και ο Στέφανος Κασσελάκης δεν κατέθεσε την υποψηφιότητά του.

 

Ο τέως πρόεδρος Στέφανος Κασσελάκης, ο οποίος το βράδυ της Τετάρτης εγκαινίασε τα γραφεία της προεκλογικής εκστρατείας του στον Ταύρο, σε συνέντευξή του άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο της διάσπασης, λέγοντας ότι θα παραμείνει στον ΣΥΡΙΖΑ, αν το κόμμα «λειτουργεί δημοκρατικά» και ότι μπορεί να αποχωρήσει μαζί με τους βουλευτές που τον στηρίζουν.

«Αν υπάρξει έλλειμμα δημοκρατίας αυτό θα επηρεάσει τις αποφάσεις πολλών.

Δεν μπορούμε να κάνουμε τα στραβά μάτια», είπε χαρακτηριστικά ο έκπτωτος πρόεδρος, μιλώντας στην ΕΡΤ και στον Γιώργο Κουβαρά, ενώ ερωτηθείς για το εάν θα κάνει νέο κόμμα ανέφερε:

«Η πρόθεση μου είναι να μείνω στο ΣΥΡΙΖΑ, αρκεί η διαδικασία να είναι δημοκρατική. Αλλιώς θα πρέπει να συζητήσουμε για το πώς εκφράζεται η βάση δημοκρατικά»

Η μίσθωση γραφείων στον Ταύρο αλλά και οι δηλώσεις του Στέφανου Κασσελάκη γι έλλειμμα δημοκρατίας στον ΣΥΡΙΖΑ σχολιάστηκαν με σφοδρότητα από κύκλους της πλειοψηφίας.

«Τέτοια είναι η δυσανεξία του για τις συλλογικές διαδικασίες, που αμφισβητεί τη δημοκρατία στον ΣΥΡΙΖΑ, το κόμμα που διαχρονικά έχει δώσει αγώνες για δημοκρατία στη χώρα, επειδή δεν του αρέσουν τα αποτελέσματά τους. Ταυτόχρονα, δηλώνει ότι κανένας δεν είναι υποψήφιος πρόεδρος, επειδή δεν είναι ο ίδιος.

Στη Δημοκρατία υπάρχουν κανόνες, πλειοψηφίες, μειοψηφίες και αποτελέσματα συλλογικών διαδικασιών τα οποία δεν θέλει να αποδεχθεί ο Στέφανος Κασσελάκης. Αυτό έκανε με την Κ.Ε., να προαναγγέλλει το τι θα κάνει και με το Συνέδριο αν δεν του αρέσουν τα αποτελέσματα αφήνοντας πρωτοφανή και απαράδεκτα υπονοούμενα ότι θα γίνει νοθεία στις εκλογές των συνέδρων, από την Επιτροπή Νομιμοποίησης».

Καταλήγοντας οι ίδιες πηγές ανέφεραν: « Όλα αυτά, φυσικά, δεν τα κάνει επειδή, δήθεν, μάχεται για την Αριστερά, τη Δημοκρατία και τα δικαιώματα των μελών και των φίλων του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Αλλά γιατί έχει έτοιμο το κόμμα του, με πολυτελή γραφεία και ιστοσελίδα η οποία είναι παραπλανητική με το όνομα ΣΥΡΙΖΑ, και ανταγωνιστική του.

Ο έκπτωτος πρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης κινείται πλέον ανοιχτά αντιπαραθετικά με τον ΣΥΡΙΖΑ, επιδιδόμενος σε έναν πόλεμο φθοράς, λάσπης και συκοφαντιών. Δεν θα τον ακολουθήσουμε σε αυτό τον κατήφορο».

Τι θα κάνει η Ρένα Δούρου

Υποψηφιότητα για την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, εκτός του Στέφανου Κασσελάκη, την οποία έχει απορρίψει η Κεντρική Επιτροπή, έχουν καταθέσει οι:

Παύλος Πολάκης, Σωκράτης Φάμελλος, Νικόλας Φαραντούρης, Απόστολος Γκλέτσος.

Ωστόσο, κομματικά στελέχη αναφέρουν ότι αν κάποιος θελήσει να υποβάλει υποψηφιότητα την ημέρα διεξαγωγής του συνεδρίου, το οποίο είναι το ανώτατο όργανο στον ΣΥΡΙΖΑ, μπορεί να το κάνει.

Ως πιθανή νέα υποψηφιότητα ακούγεται έντονα αυτή της Ρένας Δούρου, η οποία όμως δεν έχει επιβεβαιώσει ή αποκλείσει τίποτα.

Το χρονοδιάγραμμα για τις εκλογές

Σύμφωνα με τις αποφάσεις της Κεντρικής Επιτροπής, ο οδικός χάρτης έως τις εκλογές είναι ο εξής:

Το Eκτακτο Συνέδριο θα διεξαχθεί 8-10 Νοεμβρίου. Αντικείμενο του συνεδρίου η έγκριση των υποψηφιοτήτων και κειμένου πολιτικής απόφασης. Η καταληκτική ημερομηνία εγγραφής μελών θα είναι 25 Οκτωβρίου και η εκλογή συνέδρων θα διεξαχθεί στις 2 και 3

Η εκλογή προέδρου και Κεντρικής Επιτροπής θα διεξαχθεί την Κυριακή 24 Νοεμβρίου και, εφόσον χρειαστεί δεύτερος γύρος για την προεδρική εκλογή, αυτός θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 1η Δεκεμβρίου.

https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/syriza/syriza-elikse-i-dioria-gia-tis-ypopsifiotites-kai-episima-ektos-gia-tin-koursa-tis-igesias-o-s-kasselakis/

Συρία: 27 άμαχοι νεκροί στους τουρκικούς βομβαρδισμούς, σύμφωνα με ΜΚΟ

Από
pcuser
-
0

Αντίποινα για την επίθεση της Τετάρτης στην ΤΑΙ

Το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έκανε λόγο για 27 άμαχους νεκρούς στους τουρκικούς βομβαρδισμούς στη βόρεια και στην ανατολική Συρία, σε αντίποινα για την επίθεση η οποία άφησε πίσω πέντε νεκρούς στην Άγκυρα προχθές Τετάρτη.

«Είκοσι επτά άμαχοι σκοτώθηκαν σε 45 επιθέσεις drones στη βόρεια και στην ανατολική Συρία», ανέφερε σε ανακοίνωσή της η μη κυβερνητική οργάνωση, που έχει έδρα τη Βρετανία και διαθέτει ευρύ δίκτυο πηγών στη συριακή επικράτεια.

Από το βράδυ της Πέμπτης, οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις «ενέτειναν σημαντικά τις αεροπορικές και χερσαίες επιθέσεις τους στη βόρεια και στην ανατολική Συρία», σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Οι κουρδικές δυνάμεις είχαν ανακοινώσει χθες τον θάνατο 12 αμάχων, συμπεριλαμβανομένων δύο παιδιών.

«Επιπλέον των κατοικημένων ζωνών, τουρκικά πολεμικά αεροπλάνα και μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα στοχοθέτησαν αρτοποιεία, ηλεκτρικούς σταθμούς, πετρελαϊκές εγκαταστάσεις και σημεία ελέγχου των (κουρδικών) δυνάμεων εσωτερικής ασφαλείας», ανέφεραν σε ανακοίνωσή τους οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (ΣΔΔ), ο ένοπλος βραχίονας της αυτόνομης περιφερειακής κυβέρνησης που υποστηρίζεται από τις ΗΠΑ.

Οι τουρκικές αρχές ανακοίνωσαν χθες πως επιβεβαίωσαν ότι το Εργατικό Κόμμα Κουρδιστάν (PKK) ευθυνόταν για την επίθεση που άφησε πίσω πέντε νεκρούς και πάνω από 20 τραυματίες προχθές στην Άγκυρα. Σε αντίποινα, εξαπέλυσαν από το βράδυ της Τετάρτης πλήγματα εναντίον του PKK στο βόρειο Ιράκ και συμμάχων του στη Συρία.

Η τουρκική κυβέρνηση χαρακτηρίζει τις Μονάδες Προστασίας του Λαού (YPG), την κουρδική κυρίαρχη συνιστώσα των ΣΔΔ, τον συριακό βραχίονα του PKK, που χαρακτηρίζει «τρομοκρατική» οργάνωση, όπως και οι ΗΠΑ και η ΕΕ.

Ο τουρκικός στρατός, που ελέγχει τομείς της βόρειας Συρίας από όπου εξεδίωξε τις κουρδικές δυνάμεις, διεξάγει συχνά αεροπορικές επιδρομές σε ζώνες υπό τον έλεγχο των κούρδων αυτονομιστών.

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ-AFP

https://www.huffingtonpost.gr/entry/seria-27-amachoi-nekroi-stoes-toerkikoes-vomvardismoes-semfona-me-mko_gr

1...1,0491,0501,051...3,039Σελίδα 1,050 από 3,039