Αρχική Blog Σελίδα 1042

Ενόχληση Τούρκων για διάνοιξη δρόμου στο νησί Ρω

Από
anixneuseis
-
1

Η Ελλάδα έφτιαξε μια προβλήτα στους βράχους του νησιού Ρω κοντά στο Καστελόριζο, μόλις 1,5 χιλιόμετρο μακριά από την περιοχή Kaş της Αττάλειας, και άνοιξε την περιοχή για ανάπτυξη.

Η Αθήνα, γράφει η τουρκική Sözcü, που ξεκίνησε τις ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες με τελετή πριν από τρεις μήνες, αυτή τη φορά άρχισε να φτιάχνει έναν ασφαλτοστρωμένο δρόμο βγάζοντας μηχανήματα για τη  Στρογύλη, που βρίσκεται στα ανατολικά του νησιού Καστελόριζο, όπου δεν υπάρχει οικισμός και όπου ακόμη και τα …νύχια δεν πρέπει να κόβονται.

Μετά την κατασκευή της προβλήτας στο νησί, το οποίο είναι από τα νησιά που δεν μπορούν να οπλιστούν ή να αναπτυχθούν σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λωζάνης, το κρουαζιερόπλοιο καταμαράν της «Dodekanisos Seaways» έκανε το παρθενικό του ταξίδι με τελετή.

Στην τελετή που πραγματοποιήθηκε στις 18 Ιουλίου 2024, παρευρέθηκαν επίσης ο Πρόεδρος της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου Γιώργος Χατζημάρκος, η Αντιπρόεδρος Διοικητικής Μεταρρύθμισης Χαρούλα Γιασιράνη και ομάδα τουριστών. Η ομάδα κατέβηκε στα βράχια και έκανε μια βόλτα.

Ασφαλτόδρομος στους βράχους

Αυτή τη φορά, η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου έφερε μηχανήματα εργασίας, οχήματα ασφάλτου και εξοπλισμό με πορθμεία στην Στρογύλη, η οποία απέχει 1600 μέτρα από την περιοχή Kaş. Ξεκίνησε η κατασκευή ασφαλτοστρωμένου δρόμου στη βραχονησίδα, όπου ούτε καρφί δεν πρέπει να καρφωθεί.

Ο Περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου Γιώργος Χατζημάρκος ανέφερε σε δήλωσή του ότι η οδοποιία ξεκίνησε στο νησί για πρώτη φορά στην ιστορία του και είπε: «Ένα μέρος στο ανατολικότερο τμήμα της ελληνικής γης παίρνει δρόμο για πρώτη φορά στην ιστορία του. Ο δρόμος πλάτους 3 μέτρων θα ολοκληρωθεί στα τέλη Νοεμβρίου. Ξεκινήσαμε αυτή την κατασκευή, αμέσως μετά την εθνική εορτή.» «Ήταν ένα από τα έργα με μικρό προϋπολογισμό αλλά μεγάλης αξίας», είπε.

«Η κορυφή της χώρας μας»

Ο Χατζημάρκος είπε:

Η Στρογγύλη είναι ένα νησί στο οποίο χτίσαμε μια προβλήτα πριν από μερικά χρόνια και την αποφασιστικότητα που είχαμε τότε, σήμερα συνεχίζουμε τη δέσμευσή μας να είμαστε πάντα κοντά στη μικρή νησιωτική γεωγραφία της περιοχής μας και της Ελλάδας.

Η Στρογγύλη έχει οδικό δίκτυο για πρώτη φορά στην ιστορία της. Θα μπορέσουμε να επισκεφτούμε το νησί σύντομα και να οδηγήσουμε στην κορυφή. Στην κορυφή της χώρας μας.

– Είναι από τα μικρότερα έργα του προϋπολογισμού που έχουμε σχεδιάσει και υλοποιήσει, είναι από τα έργα με τη μεγαλύτερη δυσκολία, είναι από τα μεγαλύτερα που πιάνει θέση στην καρδιά μας, γιατί εκεί χτυπάει. Αμέσως μετά την κατασκευή του λιμανιού στη νησίδα Ρω, φτιάχνουμε οδικό δίκτυο στη Στρογγύλη για να στολίσει περήφανα τα νησιά που σχηματίζουν το περιδέραιο του Καστελλόριζου, είπε χαρακτηριστικά.

  ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ

Αραβο-Ισλαμική Σύνοδος Κορυφής για Παλαιστίνη και Λίβανο

Από
anixneuseis
-
0

Φωτό από τη Σύνοδο Κορυφής του 2023

Ριάντ.

Η Σαουδική Αραβία ανακοίνωσε τη διοργάνωση κοινής αραβο-ισλαμικής συνόδου κορυφής στο Βασίλειο στις 11 Νοεμβρίου 2024 για να συζητηθεί η συνεχιζόμενη ισραηλινή επιθετικότητα στα παλαιστινιακά εδάφη και τον Λίβανο, πέρα ​​από τις τρέχουσες εξελίξεις στην περιοχή, γράφει σαουδαραβικό δημοσίευμα.

Αυτό είναι σύμφωνο με τις οδηγίες του Θεματοφύλακα των δύο Ιερών Τζαμιών Βασιλιά Σαλμάν και σε συνέχιση των προσπαθειών που καταβάλλει ο διάδοχος του θρόνου και πρωθυπουργός Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν σε συντονισμό με ηγέτες άλλων αραβικών και ισλαμικών χωρών.

Η σύνοδος κορυφής θα πραγματοποιηθεί ως επέκταση της κοινής αραβο-ισλαμικής συνόδου κορυφής που πραγματοποιήθηκε στο Ριάντ στις 11 Νοεμβρίου 2023.

Η Σαουδική Αραβία επιβεβαίωσε την καταδίκη και την καταγγελία των εγκλημάτων και των παραβιάσεων που διαπράττουν οι ισραηλινές αρχές κατοχής κατά του παλαιστινιακού λαού, εκτός από τις συνεχιζόμενες ισραηλινές επιθέσεις και παραβιάσεις κατά του λαού του Λιβάνου.

 Αυτό γίνεται υπό το φως της παρακολούθησης από το Βασίλειο των τρεχουσών εξελίξεων στην περιοχή, καθώς και της συνεχιζόμενης παράνομης ισραηλινής επίθεσης στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη και της επέκτασής του ώστε να συμπεριλάβει τη Δημοκρατία του Λιβάνου σε μια προσπάθεια να υπονομεύσει την κυριαρχία και την εδαφική της ακεραιότητα, και τις σοβαρές επιπτώσεις αυτής της επιθετικότητας στην ασφάλεια και τη σταθερότητα της περιοχής, ανέφερε σε ανακοίνωσή του το Σαουδικό Πρακτορείο Τύπου.

Saudi Gazette

—

Αποκλειστικά στο  ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ

Αλβανία, δίωξη 61χρονου για επίθεση σε Μπελέρη

Από
anixneuseis
-
0

Η αστυνομία των Τιράνων άσκησε δίωξη εναντίον ενός 61χρονου που πριν από μια μέρα πέταξε αυγά και γιαούρτια εναντίον του Ευρωβουλευτή Φρέντη Μπελέρη.

«Ειδικοί Διερεύνησης Εγκλημάτων του Αστυνομικού τμήματος Αρ. 2 παρέπεμψαν το βιντεοσκοπημένο υλικό στην Εισαγγελία Πρωτοδικών της Γενικής Δικαιοδοσίας Τιράνων, όπου ξεκίνησε η διαδικασία δίωξης για τον πολίτη  Δ.Ν., 61 ετών, κάτοικο Τιράνων, για κακουργήματα «Εκφοβισμού» και «Διατάραξης δημόσιας ειρήνης», σύμφωνα με τα άρθρα 84 και 274  του αλβανικού ποινικού κώδικα.

Ο εν λόγω πολίτης, χθες, μπροστά από το Προεδρείο της Βουλής της Αλβανίας, φέρεται να χτύπησε με τρόφιμα τον πολίτη Φρέντη Μπελέρη, ευρωβουλευτή», ανακοίνωσε η αστυνομία.

Τα διαδικαστικά υλικά διαβιβάστηκαν στον Εισαγγελέα για τα περαιτέρω.

Top Channel

Μέση Ανατολή: Πυρετός διαπραγματεύσεων για εκεχειρία

Από
anixneuseis
-
0

 

Μεση Ανατολή / apimages
31/10/2024  06:51
Ο νέος ηγέτης της Χεζμπολάχ, ο Ναΐμ Κάσεμ, δήλωσε την Τετάρτη (30/10) πως το λιβανικό κίνημα μπορεί να συνεχίσει να πολεμά το Ισραήλ, παρά τα πλήγματα που έχει υποστεί, σημειώνοντας ταυτόχρονα έτοιμος να συμφωνήσει σε κατάπαυση του πυρός «υπό όρους».

Το Ισραήλ, σε πόλεμο εναντίον της Χεζμπολάχ από τον Σεπτέμβριο, πολλαπλασίασε τους βομβαρδισμούς του εναντίον προπυργίων του σιιτικού κινήματος στο ανατολικό και στο νότιο τμήμα της χώρας.

Σύμφωνα με το λιβανικό υπουργείο Υγείας, 11 άνθρωποι σκοτώθηκαν σε βομβαρδισμούς αεροπορικούς βομβαρδισμούς στο χωριό Σομόρ (ανατολικά) και άλλοι 19, ανάμεσά τους 8 γυναίκες, σε βομβαρδισμούς στην περιοχή Μπααλμπέκ (ανατολικά).

Πυρετός διαπραγματεύσεων για εκεχειρία -Απειλεί το Ιράν
Το CNN κάνει λόγο για «οριστικό και οδυνηρό» πλήγμα από το Ιράν ενδεχομένως και πριν από τις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ ενώ το Ισραήλ δίνει «πράσινο φως» στην πρόταση της Ουάσινγκτον για εκεχειρία 60 ημερών στον Λίβανο.

«Το Ιράν δεν πρέπει να απαντήσει στα αντίποινα του Ισραήλ, αλλά αν το πράξει, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα στηρίξουν το Ισραήλ», δήλωσε χθες η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Καρίν-Ζαν Πιερ.

Ο υπηρεσιακός πρωθυπουργός του Λιβάνου, Νατζίμπ Μικάτι, θεωρεί θέμα ωρών, την εκεχειρία ενώ η ισραηλινή τηλεόραση μετέδωσε πως οι απεσταλμένοι της κυβέρνησης Μπάιντεν, Άμος Χοχστάιν και Μπρετ ΜακΚέρκ σπεύδουν στην περιοχή «για συνομιλίες με επίκεντρο τα ψηφίσματα 1701 και 1559 του ΟΗΕ, ενώ ο διευθυντής της CIA Μπιλ Μπερνς θα βρίσκεται στο Κάιρο.

Νεκρό ένα ακόμη ηγετικό στέλεχος της Χεζμπολάχ από ισραηλινούς βομβαρδισμούς
Βομβαρδισμός κοντά στη Ναμπάτια (νότια), σκότωσε, σύμφωνα με τον ισραηλινό στρατό, τον δεύτερο στην ιεραρχία της αρ Ραντουάν, επίλεκτης μονάδας του στρατιωτικού βραχίονα της Χεζμπολάχ, τον Μούσταφα Άχμαντ Σεχάντα, έπειτα από τους θανάτους πολλών άλλων ηγετικών μορφών του κινήματος, συμπεριλαμβανομένου του γενικού γραμματέα της, του Χασάν Νασράλα, σε ισραηλινό βομβαρδισμό σε νότιο προάστιο της Βηρυτού την 27η Σεπτεμβρίου.

Ναΐμι: «Θα συνεχίσουμε τον πόλεμο κατά του Ισραήλ»
Στην πρώτη ομιλία του αφού διαδέχθηκε αυτόν τον τελευταίο, την Τρίτη, ο Ναΐμ Κάσεμ υποσχέθηκε πως θα συνεχίσει να εφαρμόζει το «πολεμικό σχέδιο» που καταρτίστηκε από τον προκάτοχό της και διαβεβαίωσε ότι η Χεζμπολά έχει «αρχίσει να ανακάμπτει» έπειτα από τα «οδυνηρά πλήγματα» που της κατάφερε το Ισραήλ.

Πρόσθεσε πως το κίνημά του, που υποστηρίζεται από το Ιράν, μπορεί να συνεχίσει τον πόλεμο «για μήνες», παρότι ταυτόχρονα δήλωσε διατεθειμένος να κλείσει συμφωνία κατάπαυσης του πυρός με το Ισραήλ «υπό όρους», υπογραμμίζοντας πως δεν έχει κατατεθεί σοβαρή πρόταση για αυτό στο τραπέζι.

Η κυβέρνηση του Ισραήλ απαιτεί η Χεζμπολάχ να αποσύρει τους μαχητές της από τον νότιο Λίβανο, να αναπτυχθεί ο λιβανικός στρατός κατά μήκος των συνόρων και να δημιουργηθεί και να αναλάβει διεθνής μηχανισμός επίβλεψης της εφαρμογής της εκεχειρίας, σύμφωνα με το ισραηλινό τηλεοπτικό κανάλι 12.

Από την άλλη, η Χεζμπολάχ διαμηνύει πως θα συνεχίσει να πολεμά ως το τέλος της επίθεσης που έχει εξαπολύσει το Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας εναντίον της Χαμάς, συμμάχου της.

Στο Ισραήλ αξιωματούχοι των ΗΠΑ για τον τερματισμό των εχθροπραξιών στη Γάζα
Σύμφωνα με το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, δυο αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου, ο Άμος Χόκστιν και ο Μπρετ ΜακΓκέρκ, μετέβησαν στο Ισραήλ χθες, για να προσπαθήσουν να εξασφαλίσουν την επίτευξη προόδου, ενόψει του τερματισμού των εχθροπραξιών στη Λωρίδα της Γάζας και τον Λίβανο.

Έπειτα από συνδιάλεξη με τον κ. Χόκσταιν που «άφησε να εννοηθεί» ότι η σύναψη συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός μπορεί να είναι εφικτή πριν από τις προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ, την ερχόμενη Τρίτη 5η Νοεμβρίου, ο πρωθυπουργός του Λιβάνου Νατζίμπ Μικάτι δήλωσε πως ευελπιστεί ότι ο πόλεμος θα τερματιστεί «τις ώρες ή τις ημέρες» που έρχονται.

Το Ισραήλ εξαπολύει από την 23η Σεπτεμβρίου μαζικούς αεροπορικούς βομβαρδισμούς στον Λίβανο εναντίον της Χεζμπολά και από την 30ή Σεπτεμβρίου διεξάγει χερσαίες επιχειρήσεις στο νότιο τμήμα της λιβανικής επικράτειας.

Λέει πως θέλει να εξουδετερώσει τη Χεζμπολάχ στον νότιο Λίβανο, ώστε να επιτραπεί η επιστροφή στο βόρειο τμήμα του των περίπου 60.000 κατοίκων που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους εξαιτίας των ακατάπαυστων εκτοξεύσεων ρουκετών από την επομένη του ξεσπάσματος του πολέμου στη Λωρίδα της Γάζα, πριν από έναν χρόνο και πλέον.

Μαζικές απομακρύνσεις κατοίκων στον Λίβανο
Στον ανατολικό Λίβανο, κάτοικοι της πόλης Μπααλμπέκ έφευγαν μαζικά χθες, έπειτα από εντολή του ισραηλινού στρατού να απομακρυνθούν εσπευσμένα. Σύμφωνα με το λιβανικό εθνικό πρακτορείο ειδήσεων, κάπου δέκα κοινότητες βομβαρδίστηκαν στον νότο, ενώ μάχες συνέχιζαν να μαίνονται κοντά στα σύνορα.

Ο ισραηλινός στρατός ανέφερε πως στοχοποίησε εγκαταστάσεις αποθήκευσης καυσίμων που τροφοδοτούν «στρατιωτικά οχήματα της Χεζμπολά» στο ανατολικό τμήμα της χώρας και κέντρα διοίκησης του λιβανικού κινήματος στην Μπααλμπέκ και στη Ναμπάτια.

Από την πλευρά του το λιβανικό κίνημα που πρόσκειται στο Ιράν ανακοίνωσε πως προχώρησε σε επιθέσεις στο βόρειο Ισραήλ, εξαπολύοντας ιδίως ρουκέτες εναντίον «στρατοπέδου εκπαίδευσης των ειδικών δυνάμεων» νοτιοανατολικά του Τελ Αβίβ.

Στον Λίβανο έχουν σκοτωθεί πάνω από 1.780 άνθρωποι από την 23η Σεπτεμβρίου, σύμφωνα με καταμέτρηση του AFP βασισμένη σε επίσημα δεδομένα.

Συνεχίζεται το ισραηλινό σφυροκόπημα εναντίον θέσεων της Χαμάς
Το Ισραήλ συνεχίζει παράλληλα τους βομβαρδισμούς εναντίον της Χαμάς στη Γάζα, την ώρα που οι χώρες που μεσολαβούν στις έμμεσες διαπραγματεύσεις ετοιμάζονται να προτείνουν κατάπαυση του πυρός με διάρκεια μικρότερη «του ενός μήνα», που θα συμπεριλάβει την ανταλλαγή ισραηλινών ομήρων με παλαιστίνιους κρατούμενους σε ισραηλινές φυλακές και την αύξηση της ανθρωπιστικής βοήθειας, σύμφωνα με πηγή του Γαλλικού Πρακτορείου ενήμερη για όσα συζητώνται.

Η πρόταση αυτή ήταν αντικείμενο συνομιλιών την Κυριακή και τη Δευτέρα στη Ντόχα ανάμεσα στον επικεφαλής της Μοσάντ (ισραηλινής κατασκοπείας) Δαυίδ Μπαρνέα, τον διευθυντή της CIA Γουίλιαμ Μπερνς και τον πρωθυπουργό του Κατάρ.

Αξιωματούχος της Χαμάς δήλωσε χθες ότι το παλαιστινιακό κίνημα δεν έχει λάβει επίσημη πρόταση για συνολική κατάπαυση του πυρός, αλλά θα εξετάσει οποιοδήποτε σχέδιο, αν συμπεριλαμβάνει την απόσυρση των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων από τη Λωρίδα της Γάζας.

Ο ισραηλινός υπουργός Άμυνας Γιοάβ Γκάλαντ από την πλευρά του έκρινε ότι οι δυνάμεις του πρέπει να συνεχίσουν να ασκούν «στρατιωτική πίεση» για να εξασφαλιστεί η επιστροφή των ομήρων που παραμένουν στον θύλακο.

Ο ισραηλινός στρατός επικεντρώνει από την 8η Οκτωβρίου τις επιχειρήσεις του στο βόρειο τμήμα της Λωρίδας της Γάζας.

Οι ΗΠΑ καταδικάζουν το αιματοκύλισμα με 100 νεκρούς στην Μπέιτ Λάχια
Η διπλωματία των ΗΠΑ εξέφρασε χθες δυσαρέσκεια μετά τον ισραηλινό βομβαρδισμό σε πολυκατοικία στην Μπέιτ Λάχια που είχε αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους σχεδόν 100 άνθρωποι, ανάμεσά τους άμαχοι.

Το Ισραήλ λέει πως διενεργεί έρευνα, αλλά δεν έχει κάνει «αρκετά για να μας δώσει τις απαντήσεις που ζητήσαμε», δήλωσε ο εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ Μάθιου Μίλερ

Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, ο Αντόνιο Γκουτέρες, καταδίκασε τις «πολυάριθμες σφαγές» στο βόρειο τμήμα του θυλάκου, ανέφερε ο εκπρόσωπός του Στεφάν Ντουζαρίκ.

Από την πλευρά του, το γραφείο συντονισμού ανθρωπιστικών υποθέσεων (OCHA) του ΟΗΕ κάλεσε τις ισραηλινές αρχές, που ελέγχουν την είσοδο ανθρωπιστικής βοήθειας, να «επιτρέψουν κατεπειγόντως την πρόσβαση» στον θύλακο.

Με αίμα έχει βαφτεί η Λωρίδα της Γάζας -Τουλάχιστον 43.163 Παλαιστίνιοι νεκροί
Οι ευρείας κλίμακας ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις αντιποίνων στη Λωρίδα της Γάζας έχουν στοιχίσει τη ζωή σε τουλάχιστον 43.163 Παλαιστίνιους, στην πλειονότητά τους αμάχους, σύμφωνα με δεδομένα του υπουργείου Υγείας της κυβέρνησης της Χαμάς, που χαρακτηρίζονται αξιόπιστα από τον ΟΗΕ.

Η έφοδος της Χαμάς στο νότιο Ισραήλ την 7η Οκτωβρίου 2023 στοίχισε τη ζωή σε 1.206 ανθρώπους, στην πλειονότητά τους αμάχους, σύμφωνα με καταμέτρηση του Γαλλικού Πρακτορείου βασισμένη σε επίσημα δεδομένα, η οποία συμπεριλαμβάνει ομήρους που σκοτώθηκαν υπό αιχμαλωσία ή ήταν ήδη νεκροί όταν μεταφέρθηκαν στη Γάζα.

Από τους 251 ανθρώπους που απήχθησαν, 97 παραμένουν όμηροι στη Λωρίδα της Γάζας, πλην όμως 34 από αυτούς τους τελευταίους έχουν κηρυχθεί νεκροί από τον ισραηλινό στρατό.

«Δέχθηκα απειλές για τη ζωή μου» λέει η Μελόνι, μετά τη συμφωνία για κέντρα κράτησης μεταναστών στην Αλβανία

Από
anixneuseis
-
0

 

Η Τζόρτζια Μελόνι / Φωτογραφία: AP
30/10/2024  23:21
«Για πρώτη φορά δέχθηκα θανατικές απειλές, επειδή υπέγραψα το πρωτόκολλο συνεργασίας με την Αλβανία για το μεταναστευτικό», δήλωσε η Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι στη δημόσια τηλεόραση της Rai.

«Θα κάνω ό,τι μπορώ για να φέρει απτά αποτελέσματα η συγκεκριμένη συνεργασία» πρόσθεσε η Μελόνι, με αναφορά στα δύο ιταλικά κλειστά κέντρα για αιτούντες άσυλο τα οποία έχουν δημιουργηθεί στη βόρεια Αλβανία.

«Αν συνεχίσουμε να ακολουθούμε τη συγκεκριμένη πορεία, θα δηλώσω ότι η Ιταλία, τελικά, δεν είναι ασφαλής χώρα. Όταν κάποιοι το ισχυρίζονται για το Μπανγκλαντές -μιλάμε για 180 εκατομμύρια ανθρώπους- είναι σαν να τους λέμε “ελάτε άνετα στην Ιταλία”. Κάποιοι έχουν θέσει ως στόχο να παρεμποδίσουν την καταπολέμηση της παράτυπης μετανάστευσης», τόνισε η επικεφαλής της ιταλικής κυβέρνησης.

Κατά την άποψή της, η απόφαση των δικαστών της Μπολόνια να ζητήσουν από το δικαστήριο της ΕΕ να αποφανθεί επί του νομοθετικού διατάγματος της κυβέρνησης της Ρώμης, το οποίο αφορά τις ασφαλείς χώρες προέλευσης των μεταναστών, «μοιάζει περισσότερο με προπαγανδιστικό φυλλάδιο παρά με δικαστικό έγγραφο».

Σχολιάζοντας την απόφαση δύο εκ των τριών μεγαλύτερων συνδικάτων της χώρας, CGIL και UIL, να προκηρύξουν γενική απεργία κατά του σχεδίου κρατικού προϋπολογισμού για τις 29 Νοεμβρίου, η Μελόνι κατηγόρησε τις συνδικαλιστικές οργανώσεις για «προκατειλημμένη συμπεριφορά».

Πρόσθεσε, τέλος, ότι «η ανακοίνωση αυτή για προσφυγή σε γενική απεργία έγινε λίγες ημέρες πριν από τη συνάντησή τους με την κυβέρνηση, με αντικείμενο το προσχέδιο προϋπολογισμού του 2025».

Μαρία Γαβουνέλη στο in: Γιατί Ελλάδα και Τουρκία δεν μπορούν να ασκήσουν κυριαρχικά δικαιώματα χωρίς συμφωνία

Από
anixneuseis
-
1

29 Οκτωβρίου 2024 | 08:02

Η Μαρία Γαβουνέλη εξηγεί στο in.gr την ορολογία των ελληνοτουρκικών

Συνέντευξη Αλεξάνδρα Φωτάκη

Η Μαρία Γαβουνέλη, καθηγήτρια Διεθνούς Δικαίου στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και γενική διευθύντρια του ΕΛΙΑΜΕΠ, εξηγεί στο in τα ζητήματα που αφορούν τον ελληνοτουρκικό διάλογο και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Μπορεί να υπάρχει διαφορετικό εύρος στα χωρικά ύδατα στην περιοχή του Αιγαίου;

Ναι – Η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας ρητώς ορίζει ότι το παράκτιο κράτος μπορεί να επεκτείνει τα χωρικά του ύδατα (ή αιγιαλίτιδα ζώνη) έως τα 12νμ από την ξηρά, χωρίς καμία άλλη προϋπόθεση ή περιορισμό. Η ρύθμιση αυτή συνιστά επίσης εθιμικό κανόνα, που δεσμεύει ακόμη και χώρες που δεν έχουν υπογράψει και επικυρώσει την Σύμβαση, όπως η Τουρκία.

Υπενθυμίζεται ότι η Ελλάδα έχει 12 νμ αιγιαλίτιδας ζώνης στο Ιόνιο έως και το ακρωτήριο Ταίναρο (Νόμος 4767/2021) ενώ στις ανατολικές ακτές παραμένουν τα 6νμ (Νόμος 230/1936, όπως κωδικοποιήθηκε στο Νομοθετικό Διάταγμα 187/1973). Ομοίως, η Τουρκία έχει 12νμ αιγιαλίτιδα ζώνη στον Εύξεινο Πόντο και στην Ανατολική Μεσόγειο και 6νμ στο Αιγαίο.

Στην περίπτωση του Αιγαίου, μπορούν η Ελλάδα και η Τουρκία να κάνουν έρευνες για υδρογονάνθρακες πέραν των χωρικών τους υδάτων χωρίς μεταξύ τους συμφωνία για τις θαλάσσιες ζώνες;

Ναι και όχι – Η έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων από το παράκτιο κράτος συναρτάται με τα κυριαρχικά δικαιώματα που αυτό έχει χωρίς προκήρυξη ή άλλη πράξη στην υφαλοκρηπίδα του, η οποία φθάνει στα 200νμ από την ξηρά.

Όπου η γεωγραφία δεν επιτρέπει την πλήρη ανάπτυξη 400νμ (200+200) ώστε τα παράκτια κράτη να έχουν το πλήρες εύρος υφαλοκρηπίδας που επιτρέπει η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, οι εμπλεκόμενες χώρες οφείλουν να οριοθετήσουν από κοινού την υφαλοκρηπίδα τους «με βάση το διεθνές δίκαιο … προκειμένου να επιτευχθεί μια δίκαιη λύση».

Τί ακριβώς σημαίνει η φράση αυτή προσπαθούν να μας εξηγήσουν οι αποφάσεις οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών από το Διεθνές Δικαστήριο του ΟΗΕ στη Χάγη, το Διεθνές Δικαστήριο για το Δίκαιο της Θάλασσας στο Αμβούργο και πολλά διαιτητικά δικαστήρια, οι οποίες ακολουθούν όλες την ίδια μεθοδολογία αν και κρίνουν την κάθε περίπτωση χωριστά.

Όταν δεν υπάρχει ακόμη τέτοια συμφωνία οριοθέτησης, όπως στο Αιγαίο, τα ενδιαφερόμενα μέρη έχουν, κατά το άρθρο 83 της Σύμβασης, αφενός μια θετική υποχρέωση συνεργασίας καταβάλλοντας «κάθε προσπάθεια για να συνάψουν προσωρινές διευθετήσεις πρακτικής φύσης», οι οποίες πάντως δεν επηρεάζουν την τελική οριοθέτηση, και αφετέρου μια αρνητική υποχρέωση αποχής από ενέργειες που «θέτουν σε κίνδυνο ή παρεμποδίζουν την επίτευξη τελικής συμφωνίας».

Οι υποχρεώσεις αυτές ισχύουν κατά την διάρκεια μιας μεταβατικής περιόδου διαπραγμάτευσης, η οποία πάντως θα πρέπει να είναι εύλογη.

Επομένως, εφόσον οι δυο πλευρές βρίσκονται σε οποιασδήποτε μορφής διαδικασία συνεννόησης, η διττή υποχρέωση συνεργασίας και αποχής ισχύει. Αν η διαδικασία καταλήξει προσχηματική, ευλόγως η αντίστοιχη υποχρέωση υποχωρεί.

Τί είναι κυριαρχία και τί κυριαρχικό δικαίωμα;

Κυριαρχία είναι η πλήρης εξουσία που ασκεί το κράτος στην επικράτειά του, η οποία περιλαμβάνει και την αιγιαλίτιδά του ζώνη.

Κυριαρχικά δικαιώματα είναι το κομμάτι της κυριαρχίας που ασκεί το παράκτιο κράτος σε συγκεκριμένη θαλάσσια ζώνη, πέραν της αιγιαλίτιδας, και μόνο για τα δικαιώματα που ρητώς ορίζει η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, η οποία στο σημείο αυτό ταυτίζεται με εθιμικό κανόνα που δεσμεύει και τις χώρες που δεν έχουν υπογράψει και επικυρώσει την Σύμβαση, όπως η Τουρκία.

Έτσι, αν η κυριαρχία θεωρηθεί μια πίτα, στην υφαλοκρηπίδα το παράκτιο κράτος έχει δυο κομμάτια της πίτας που αντιστοιχούν στο δικαίωμα έρευνας και στο δικαίωμα εκμετάλλευσης των μεταλλευτικών και μη ζώντων πόρων που βρίσκονται σε αυτή.

Αντιστοίχως, στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, το παράκτιο κράτος έχει τέσσερα κομμάτια της πίτας που αντιστοιχούν στο δικαίωμα εξερεύνησης, στο δικαίωμα εκμετάλλευσης, στο δικαίωμα διατήρησης και στο δικαίωμα διαχείρισης όλων των φυσικών πόρων, ζώντων και μη, που βρίσκονται σε αυτή.

Η Ελλάδα και η Τουρκία μπορούν να ασκήσουν τα κυριαρχικά τους δικαιώματα χωρίς οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών;

Στην πραγματικότητα όχι – Τόσο η υφαλοκρηπίδα, η οποία υπάρχει αυτομάτως χωρίς ανάγκη ανακήρυξης από το παράκτιο κράτος, όσο και η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, η οποία απαιτεί προκήρυξη από το παράκτιο κράτος, εκτείνονται έως τα 200νμ από την ξηρά.

Αν όμως η γεωγραφία δεν επιτρέπει την πλήρη ανάπτυξη των 200νμ απαιτείται οριοθέτηση, που με την σειρά της απαιτεί συμφωνία μεταξύ των μερών.

Στο μέτρο που δεν υπάρχει οριοθέτηση χωρίς συμφωνία, οι δυο χώρες στην πραγματικότητα δεν μπορούν να ασκήσουν πλήρως τα κυριαρχικά τους δικαιώματα επ’ αυτών.

Τί συμβαίνει με τα νησιά και τις νησίδες, των οποίων η Τουρκία αμφισβητεί την κυριαρχία στο Αιγαίο; Τί προβλέπει η Συνθήκη της Λωζάννης; Τί προβλέπει η Συνθήκη των Παρισίων;

Τα νησιά του Αιγαίου δεν ενώθηκαν με τον εθνικό κορμό την ίδια χρονική στιγμή και επομένως το καθεστώς τους εξαρτάται από την σύμβαση με την οποία αναγνωρίστηκαν ως Ελληνικό έδαφος.

Το εδαφικό καθεστώς των νησιών του Βορείου Αιγαίου ρυθμίζεται κυρίως στο άρθρο 12 της Σύμβασης της Λωζάννης του 1923 ενώ η Δωδεκάνησος παραχωρείται με το άρθρο 15 στην Ιταλία (το άρθρο 15 της Συνθήκης της Λωζάννης επαναλαμβάνεται σχεδόν επί λέξει στη Σύμβαση των Παρισίων του 1947, με την οποία η Δωδεκάνησος παραχωρείται στην Ελλάδα).

Τα κείμενα των σχετικών άρθρων έχουν ως εξής:

Άρθρον 12

Η ληφθείσα απόφασις τη 13η Φεβρουαρίου 1914 υπό της Συνδιασκέψεως του Λονδίνου εις εκτέλεσιν των άρθρων 5 της Συνθήκης του Λονδίνου της 17/30 Μαΐου 1913, και 15 της Συνθήκης των Αθηνών της 1/14 Νοεμβρίου 1913, η κοινοποιηθείσα εις την Ελληνικήν Κυβέρνησιν τη 13 Φεβρουαρίου 1914 και αφορώσαι εις την κυριαρχίαν της Ελλάδος επί των νήσων της Ανατολικής Μεσογείου, εκτός της Ιμβρου, Τενέδου και των Λαγουσών νήσων (Μαυρυών), ιδία των νήσων Λήμνου, Σαμοθράκης, Μυτιλήνης, Χίου, Σάμου και Ικαρίας, επικυρούται υπό την επιφύλαξιν των διατάξεων της παρούσης Συνθήκης των συναφών προς τας υπό την κυριαρχίαν της Ιταλίας διατελούσας νήσους, περί ων διαλαμβάνει το άρθρον 15.

Εκτός αντιθέτου διατάξεως της παρούσης Συνθήκης, αι νήσοι αι κείμεναι εις μικροτέραν απόστασιν των τριών μιλλίων της ασιατικής ακτής παραμένουσιν υπό την τουρκικήν κυριαρχίαν.

Άρθρον 15

Η Τουρκία παραιτείται υπέρ της Ιταλίας παντός δικαιώματος και τίτλου επί των κάτωθι απαριθμουμένων νήσων, τουτέστι της Αστυπαλαίας, Ρόδου, Χάλκης, Καρπάθου, Κάσσου, Τήλου, Νισύρου, Καλύμνου, Λέρου, Πάτμου, Λειψούς, Σύμης και Κω, των κατεχομένων νυν υπό της Ιταλίας και των νησίδων των εξ αυτών εξαρτωμένων, ως και της νήσου Καστελλορίζου.

Με βάση τα κείμενα αυτά η ελληνική θέση στο Αιγαίο είναι ξεκάθαρη: η τουρκική κυριαρχία περιορίζεται μόνο σε όσα νησιά, νησίδες και βραχονησίδες βρίσκονται εντός ζώνης τριών μιλίων από την τουρκική ακτή, με την εξαίρεση της Ίμβρου, της Τενέδου και των Λαγουσών νήσων στο στόμιο του Ελλησπόντου – πχ. οι νησίδες των Ιμίων βρίσκονται σε απόσταση 3.8 μιλίων από την τουρκική ακτή και άρα εκτός της τουρκικής ζώνης των 3 μιλίων που καθορίζει το άρθρο 12 της Συνθήκης της Λωζάννης.

Αντίθετα η τουρκική πλευρά ισχυρίζεται ότι μόνο όσα νησιά ρητώς αναφέρονται στο άρθρο 12 της Συνθήκης της Λωζάννης περιέρχονται στην ελληνική κυριαρχία και πάντως σε κάθε περίπτωση όχι οι νησίδες και οι βραχονησίδες της περιοχής που δεν αναφέρονται καθόλου στα σχετικά άρθρα.

Πέραν της μεταφοράς κυριαρχίας επί των νησιών, οι συνθήκες της εποχής προέβλεπαν και την αποστρατικοποίηση ορισμένων από τα αυτά υπό συγκεκριμένους όρους. Έτσι το άρθρο 13 της Συνθήκης της Λωζάννης του 1923 προέβλεπε την μερική αποστρατικοποίηση της Λέσβου, της Χίου, της Σάμου και της Ικαρίας.

Η Σύμβαση της Λωζάννης του 1923 για τα Στενά προέβλεπε την πλήρη αποστρατικοποίηση όλης της περιοχής με συγκεκριμένες υποχρεώσεις για την Ελλάδα στην Σαμοθράκη και την Λήμνο και αντίστοιχες υποχρεώσεις για την Τουρκία σε όλη την περιοχή των Στενών, την Ίμβρο, την Τένεδο και τις Λαγούσες Νήσους.

Η σύμβαση αυτή αντικαταστάθηκε με την Σύμβαση του Montreux του 1936 για το καθεστώς των Στενών. Σε κάθε περίπτωση, οι πολύ συγκεκριμένοι όροι της αποστρατικοποίησης (πχ. σπάθα τόσων εκατοστών) είναι σήμερα παντελώς ξεπερασμένοι όπως άλλωστε και η όλη έννοια, η οποία καταλήγει αστεία στην εποχή των drones και των πυραύλων – και αυτό είναι το επιχείρημα της Ελλάδος, πέραν του αυτονοήτου δικαιώματος της άμυνας έναντι κάθε απειλής, ιδίως στο μέτρο που το casus belli της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης για την περίπτωση μονομερούς επέκτασης της αιγιαλίτιδας ζώνης της Ελλάδας στο Αιγαίο ισχύει ακόμη.

Προσφάτως η Τουρκία άρχισε να αναπτύσσει το επιχείρημα ότι η μεταβίβαση κυριαρχίας τόσο για τα νησιά του Αιγαίου όσο και για τα Δωδεκάνησα τελεί υπό την υπόρρητη προϋπόθεση της τήρησης της υποχρέωσης αποστρατικοποίησης.

Αυτό όμως δεν προκύπτει ούτε από το σαφές κείμενο των συμβάσεων ούτε από τις περιστάσεις της εποχής και τις τότε διαπραγματεύσεις.

Ενδιαφέρον είναι επίσης ότι η Τουρκία δεν μετέχει στη Σύμβαση Ειρήνης των Παρισίων, που απέδωσαν τα Δωδεκάνησα στην Ελλάδα, και έτσι δεν μπορεί να επικαλεστεί δικαίωμα από αυτή.

Τα νησιά δικαιούνται αιγιαλίτιδας και ΑΟΖ και από τί εξαρτάται η επήρειά τους;

Σύμφωνα με το άρθρο 121 της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας, τα νησιά έχουν όλες τις θαλάσσιες ζώνες: αιγιαλίτιδα, συνορεύουσα, υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ. Οι βράχοι, που δεν μπορούν να συντηρήσουν ανθρώπινη διαβίωση ή δική τους οικονομική ζωή, δεν έχουν αποκλειστική οικονομική ζώνη ή υφαλοκρηπίδα αλλά εξακολουθούν να έχουν αιγιαλίτιδα και συνορεύουσα, μια ζώνη αστυνομικής κυρίως δικαιοδοσίας που η Ελλάδα πάντως δεν έχει ανακηρύξει.

Η Σύμβαση δεν εξειδικεύει περαιτέρω τί σημαίνει «ανθρώπινη διαβίωση» ή «ίδια οικονομική ζωή», έχουμε όμως μια πρώτη ερμηνεία στην απόφαση του διαιτητικού δικαστηρίου στην υπόθεση της Νότιας Σινικής Θάλασσας, η οποία τόνισε την εγγενή και διαχρονική ικανότητα ενός τέτοιου νησιού να υποστηρίξει ανθρώπινη διαβίωση και οικονομική ζωή.

Η επήρεια κάθε νησιού είναι στοιχείο της οριοθέτησης και υπολογίζεται ανά περίπτωση κατά τις περιστάσεις κάθε υπόθεσης, χωρίς να εξαρτάται υποχρεωτικά από το μέγεθος ή τον πληθυσμό του. Έτσι στην οριοθέτηση μεταξύ Τυνησίας και Λιβύης, το Διεθνές Δικαστήριο έδωσε στο μεγάλο νησί της Djerba στην Τυνησία μισή επήρεια και καμία επήρεια στην ακατοίκητη Νήσο των ‘Οφεων στην οριοθέτηση μεταξύ Ρουμανίας και Ουκρανίας στον Εύξεινο Πόντο  ενώ το Διεθνές Δικαστήριο για το Δίκαιο της Θάλασσας δεν έδωσε καμία επήρεια στο κατοικημένο νησί Saint Martin στην οριοθέτηση μεταξύ Μυανμάρ και Μπαγκλαντές.

Διαφορετική επήρεια των νησιών προβλέπεται επίσης και σε συμφωνίες οριοθέτησης: έτσι στην συμφωνία οριοθέτησης μεταξύ Ιταλίας και Ελλάδος το 2020, τα δυο μέρη έδωσαν πλήρη επήρεια στην Κέρκυρα, την Κεφαλλονιά και την Ζάκυνθο, επήρεια ¾ στους Οθωνούς και το Μαθράκι και μισή επήρεια στο σύμπλεγμα των Στροφάδων.

Η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου τι συμβιβασμούς θα σημάνει για την Ελλάδα;

Κανείς δεν ξέρει. Αυτό που ξέρουμε μετά βεβαιότητας είναι ότι κανένα διεθνές δικαστήριο δεν πρόκειται ποτέ να δώσει στο ένα μέρος 100% των αιτημάτων του και 0% στο άλλο. Όλες οι δικαστικές και διαιτητικές αποφάσεις τέμνουν την διαφορά, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο – και τούτο για να εξασφαλίσουν την σταθερότητα της δικανικής κρίσης: αν και οι δυο πλευρές έχουν κάτι να χάσουν, δεν θα επιχειρήσουν να ανατρέψουν την απόφαση στην πράξη.

Η Ελλάδα μπορεί να προχωρήσει μονομερώς στην επέκταση των χωρικών υδάτων στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο στα 12 νμ; Αν γίνει αυτό επηρεάζει και ενοχλεί μόνο την Τουρκία; Τι επιπτώσεις έχει και για άλλες χώρες;

Νομικά ναι αλλά στην πράξη όχι – Ο προσδιορισμός του εύρους της αιγιαλίτιδας ζώνης είναι μονομερής πράξη του παράκτιου κράτους, μια από τις πέντε μόλις μονομερείς πράξεις που προβλέπει η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας.

Στην πράξη η διακριτική ευχέρεια της Ελλάδας περιορίζεται σοβαρά από την γεωγραφία και πολιτικούς παράγοντες. Σε πάρα πολλά σημεία, ο χώρος απλώς δεν υπάρχει και πρέπει να γίνει οριοθέτηση σε συμφωνία με την γείτονα: η Χίος απέχει από τον Τσεσμέ 9νμ ενώ η απόσταση μεταξύ Σάμου και μικρασιατικής ακτής είναι μόλις 500 μέτρα.

Σε κάθε περίπτωση, η επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης της Ελλάδας σε 12νμ θα μετέτρεπε το Αιγαίο σε ελληνική λίμνη και θα ανάγκαζε πλοία με ξένη σημαία, που σήμερα διασχίζουν το Αιγαίο περνώντας από περιοχές ανοικτής θάλασσας χωρίς έλεγχο ή άδεια, να υποβληθούν στους περιορισμούς της αβλαβούς διέλευσης, η οποία πάντως μπορεί να ανασταλεί ανά πάσα στιγμή αν η Ελλάδα θεωρήσει ότι διαταράσσεται η ειρήνη, η τάξη ή η ασφάλειά της, ή να εξαναγκαστούν να περάσουν από τα στενά διεθνούς ναυσιπλοΐας που ενδεχομένως να ορίσει η πατρίς μεταξύ συγκεκριμένων νησιών κατά την ρητή επιφύλαξη που υποβλήθηκε κατά τον χρόνο κύρωσης της Σύμβασης.

Είναι προφανές ότι η αντίδραση δεν θα περιοριζόταν στην Τουρκία αλλά και στις λοιπές χώρες του Ευξείνου Πόντου: την Βουλγαρία, την Ρουμανία, την Ουκρανία, την Ρωσία, την Γεωργία – και φυσικά και τους υπέρμαχους της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας, μεταξύ των οποίων κυρίως οι ΗΠΑ.

Το 2020 η Ελλάδα είχε δικαίωμα να θεωρήσει «εισβολή» την κίνηση του Oruc Reis και των τουρκικών φρεγατών που το συνόδευαν πέραν των έξι ναυτικών μιλίων;

Το εγγενές δικαίωμα άμυνας του άρθρου 51 του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ προϋποθέτει παραβίαση της κυριαρχίας μιας χώρας, με άλλα λόγια είσοδο στην αιγιαλίτιδα ζώνη της Ελλάδας, η οποία στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο έχει εύρος 6νμ.

Οι απόψεις διΐστανται ως προς το αν δημιουργείται δικαίωμα άμυνας και για παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωμάτων του παράκτιου κράτους στην υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ καθώς μια τέτοια επέκταση θα διευρύνει υπερβολικά το πεδίο εφαρμογής του δικαιώματος άμυνας, που συνιστά εξαίρεση στην γενική απαγόρευση χρήσης βίας και επομένως πρέπει να ερμηνεύεται περιοριστικά.

Αυτονοήτως το παράκτιο κράτος μπορεί να λάβει αστυνομικά μέτρα κατ’ αυτών που δεν σέβονται την αποκλειστικότητα των δικαιωμάτων του σε αυτές τις θαλάσσιες ζώνες.

Πού ακριβώς βρίσκονται τα σύνορα μεταξύ των νόμιμων αστυνομικών μέτρων και της παράνομης χρήσης βίας εξαρτάται από τις περιστάσεις της κάθε περίπτωσης ξεχωριστά. Μέχρι σήμερα δεν έχουμε σαφή ένδειξη από την νομολογία των διεθνών δικαστικών σχηματισμών ως προς τα κριτήρια της διάκρισης.

Το τουρκολιβυκό μνημόνιο γιατί είναι παράνομο;

Οι διατάξεις για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών στη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας ξεκινούν: «Σε περίπτωση που οι ακτές δυο κρατών κείνται έναντι αλλήλων…» (άρθρο 15, οριοθέτηση αιγιαλίτιδας ζώνης) και «Η οριοθέτηση μεταξύ κρατών με έναντι ή προσκείμενες ακτές…» (άρθρα 74 και 83, οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ αντίστοιχα).

Επομένως προαπαιτούμενο για κάθε οριοθέτηση είναι η ύπαρξη αντικείμενων ακτών – οι οποίες απλώς δεν υπάρχουν μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης καθώς παρεμβάλλονται τα ελληνικά νησιά της νοτίου Δωδεκανήσου, μεταξύ των οποίων η Ρόδος, η Κάρπαθος και η Κάσος καθώς και η Κρήτη. Σχετική νομολογία δεν υπάρχει καθώς κανείς δεν είχε σκεφθεί να παρακάμψει την γεωγραφία.

Τι προβλέπει η Συνθήκη της Λωζάννης για την μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης;

Το άρθρο 45 της Συνθήκης της Λωζάννης αναφέρει απλώς ότι η Ελλάδα υποχρεούται να παραχωρήσει στην μουσουλμανική μειονότητα στα εδάφη της τα ίδια δικαιώματα που υποχρεούται, κατά τα άρθρα 39-44, να αναγνωρίσει η Τουρκία στους μη μουσουλμανικούς πληθυσμούς που βρίσκονται στο έδαφός της. Η προστασία των μειονοτήτων ανάλογα με τον θρησκευτικό τους προσδιορισμό στη Συνθήκη της Λωζάννης συνάδει απολύτως με την ιστορική χρήση της θρησκείας ως διακριτικού των πληθυσμών στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Είναι Τούρκοι οι μουσουλμάνοι της Θράκης; Έχουν δικαίωμα να αυτοπροσδιορίζονται ως Μουσουλμάνοι της Θράκης;

Η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης περιλαμβάνει τρεις βασικές κατηγορίες:  πρόσωπα που αυτοπροσδιορίζονται ως Τούρκοι, Πομάκους μουσουλμανικού θρησκεύματος και Ρομά μουσουλμανικού θρησκεύματος.

Για πολλά χρόνια, το ελληνικό κράτος θεωρούσε όλους τους μουσουλμάνους της Θράκης ενιαία ομάδα, γεγονός που επέτρεπε στην Τουρκία να εμφανίζεται ως προστάτης όλων των μουσουλμάνων στην περιοχή.

Από την δεκαετία του 1980 η Ελλάδα αρνείται να δεχθεί σωματεία και ενώσεις που αναφέρονται σε εθνικές και όχι θρησκευτικές μειονότητες, θεωρώντας ότι προσβάλουν την εσωτερική δημόσια τάξη.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην υπόθεση Bekir Ousta και άλλοι κατά Ελλάδος (2007) και στην ομάδα ομοειδών με αυτή υποθέσεων θεώρησε η άρνηση αυτή αντίκειται στην ελευθερία του συνέρχεσθαι και του συνεταιρίζεσθαι κατά το άρθρο 11 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και ότι, ακόμη κι αν γίνεται επίκληση εθνοτικών χαρακτηριστικών, ο περιορισμός ξεπερνά τα όρια που γίνονται ανεκτά σε μια δημοκρατική κοινωνία, η δημόσια τάξη της οποίας πάντως δεν κινδυνεύει.

www.in.gr

Μαρία Νεγρεπόντη Δελιβάνη: ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΔΡΑΧΜΗ: ΠΟΥ Η ΕΥΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΠΟΥ Η ΚΑΤΑΡΑ;

Από
anixneuseis
-
1

Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη (Δημοσιεύτηκε στην Κυριακάτικη Εστία της 30.04.2022)

 ==================================================================

 Με την ευκαιρία των είκοσι χρόνων ζωής του ευρώ, επανέρχομαι στους προβληματισμούς, γύρω από το εθνικό μας νόμισμα, μέσα από την αντικειμενική ματιά της Κυριακάτικης Εστίας. Είχα αποστασιοποιηθεί από το θέμα, εδώ και κάποιο καιρό, καθώς πλήθος ιδεοληψιών το έχουν ουσιαστικά αναγάγει σε «απαγορευμένη συζήτηση», θέτοντας ταυτόχρονα το ευρώ στο απυρόβλητο. Ωστόσο, με τις νέες περιπέτειες της Ευρώπης και κυρίως της πατρίδας μας, το εθνικό μας νόμισμα χτυπά και πάλι την πόρτα μας. Να θυμίσω, σύντομα, τη σαθρή κατασκευή του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος, και στη συνέχεια να αναφερθώ στις συνέπειές του στην Ευρώπη, στο Νότο της, αλλά και στην Ελλάδα.

 Το ανάπηρο ευρώ

Η Ευρώπη έσπευσε να δημιουργήσει το ευρώ, χωρίς προηγουμένως να το θωρακίσει με τις απαραίτητες στέρεες βάσεις, για τη λειτουργία του. Όπως δήλωσε ο Jacques Delors «Η Οικονομική και Νομισματική Ένωση υπήρξε θύμα του χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού και είχε μια ήττα που προκλήθηκε από την ανευθυνότητα των ηγετών μας, οι οποίοι θέλησαν να κάνουν νομισματική ένωση, χωρίς οικονομική ένωση». Αυτή η βεβιασμένη δημιουργία του ευρώ το κατέστησε ανίκανο για το ρόλο του, ως κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα. Πρέπει, δηλαδή, να συνυπάρχει με το Σύμφωνο Σταθερότητας, που αποτελεί το «δεκανίκι» του, όπως το εφεύρε η ΕΕ. Από το Σύμφωνο αυτό αναμένεται η αναπλήρωση του ρυθμιστικού ρόλου της ανεξάρτητης εθνικής κυβέρνησης, που είναι ανύπαρκτη στην Ευρωζώνη. Η έλλειψη αυτή αποδεικνύεται εξαιρετικά επικίνδυνη, καθώς ένα σχετικά μικρό έλλειμμα κράτους-μέλους της Ευρωζώνης προκαλεί εύκολα χρεοκοπία, αν δεν εξασφαλιστεί άμεση χρηματοδότησή του από τις αγορές, όπως συνέβη στην ελληνική περίπτωση. Το δεύτερο, ιδιαιτέρως, σκοτεινό σημείο της λειτουργίας του ευρώ αφορά την κατάργηση της δυνατότητας των κρατών-μελών της Ευρωζώνης να υποτιμούν την εξωτερική αξία του νομίσματός τους, σε περίπτωση μείωσης του βαθμού ανταγωνιστικότητάς τους, εφόσον δεν υπάρχουν πια εθνικά νομίσματα. Η ΕΕ, για να αντιμετωπίσει και αυτό το λειτουργικό αδιέξοδο του ευρώ προχώρησε στη δεύτερη εφεύρεση, την εσωτερική υποτίμηση, που εφαρμόστηκε για πρώτη φορά στην ελληνική περίπτωση, με τα γνωστά δυσμενέστατα αποτελέσματα. Το ευρώ, αφέθηκε να κατασκευαστεί στα μέτρα της Γερμανίας, για να πειστεί να το υιοθετήσει. Έτσι, το Σύμφωνο Σταθερότητας κινείται εντός στυγνού μονεταριστικού περιβάλλοντος, του οποίου η μοναδική επιτρεπτή θέση είναι αυτή της σταθερότητας των τιμών. Στο βωμό της σταθερότητας θυσιάζονται πολύ σπουδαιότεροι στόχοι, όπως της ταχύρρυθμης ανάπτυξης, της πλήρους απασχόλησης και της δικαιότερης κατανομής. Οι δημιουργοί του ευρώ φρόντισαν, να το θωρακίσουν απέναντι στον πληθωρισμό, αφήνοντάς το ωστόσο ευάλωτο απέναντι στην ύφεση, στην οποία βυθίζεται, για δεκαετίες η Ευρώπη, και κυρίως ο Νότος της.

Οι συνέπειες του ευρώ στον ευρωπαϊκό Νότο

Ο ευρωπαϊκός Νότος υπέστη από την πρώτη στιγμή, τις αρνητικές συνέπειες της συνύπαρξης, στην ίδια οικονομική ένωση, περισσότερο και λιγότερο προηγμένων οικονομιών Αυτό, ωστόσο, που τσάκισε τις λιγότερο προηγμένες ευρωπαϊκές οικονομίες είναι, αναμφίβολα, οι σκληροί όροι του Συμφώνου Σταθερότητας. Πρόκειται για τους όρους, που προκάλεσαν τη μόνιμη τροχοπέδη στην ανάπτυξη της Ευρώπης και κυρίως στην μεγέθυνση των οικονομικά ασθενέστερων μελών της. Oι πρωτεργάτες του ευρωπαϊκού οικοδομήματος αγνόησαν παλαιότερες σχετικές προειδοποιήσεις σύμφωνα με τις οποίες, σε μια τέτοια περίπτωση, λειτουργούν ταυτόχρονα δύο φαινόμενα: το πρώτο διευρύνει τις αρχικές αναπτυξιακές διαφορές, ενώ το δεύτερο δημιουργεί πόλους έλξης, που διαχωρίζουν αυτόματα τις οικονομίες σε κυρίαρχες και υποτελείς. Να προσθέσω, ακόμη, εδώ τις δυσμενέστατες συνέπειες, που είχε για το Νότο το συνεχές και υψηλό εμπορικό πλεόνασμα της Γερμανίας, και πόσο επικίνδυνη αποδείχθηκε η ύπαρξη κοινού επιτοκίου για όλα τα κράτη- μέλη, παρά τις σημαντικές διαφορές τους, στον ρυθμό πληθωρισμού. Το κοινό αυτό επιτόκιο είναι, εν πολλοίς υπεύθυνο για τον υπερδανεισμό του Νότου.

 Τα ευρήματα πρόσφατης έρευνας για τις συνέπειες του ευρώ

Το 2019 το ερευνητικό ινστιτούτο CEP της Γερμανίας διενήργησε εμπειρική μελέτη, σχετικά με τις επιπτώσεις του ευρώ στην ανάπτυξη των κρατών-μελών της Ευρωζώνης. Οι ερευνητές μέτρησαν την πραγματική μεγέθυνση κάθε οικονομίας, μεταξύ των ετών 1999-2017 σε σχέση με τη δυνητική. Η Γερμανία, όπως άλλωστε ήταν αναμενόμενο, είναι η μεγάλη νικήτρια, που κερδίζει σημαντικά ποσά, χάρη στην εφαρμογή του ευρώ. Τα κέρδη της εκτιμώνται σε 1.893 δισεκατομμύρια ευρώ συνολικά, ενώ στο εισόδημα κάθε κατοίκου Γερμανίας αναλογούν 23.113 ευρώ. Η δεύτερη χώρα που κερδίζει από τη χρησιμοποίηση του ευρώ είναι, φυσικά, οι Κάτω Χώρες με κέρδη 346 εκατομμυρίων ευρώ, που αναλογούν σε 21.003 ευρώ για κάθε κάτοικο. Παραδόξως, αναφέρονται και για την Ελλάδα κάποια κέρδη, που ανέρχονται σε 190 ευρώ για κάθε κάτοικο, αλλά τα οποία μετατρέπονται σε ζημία μετά το 2009. Όλες οι υπόλοιπες χώρες-μέλη της Ευρωζώνης καταγράφουν ζημίες εξαιτίας της χρήσης του ευρώ (είναι η διαφορά μεταξύ της πραγματικής ανάπτυξης και αυτής που θα είχε πραγματοποιηθεί χωρίς το ευρώ).

Εάν είχαμε τη δραχμή στη θέση του ευρώ;

Οι περιπέτειές μας, με την πανδημία και τώρα με τον πόλεμο της Ουκρανίας ενίσχυσαν τις αρχικές μου απόψεις, υπέρ της επανόδου στη δραχμή, όπως τις έχω ήδη υποστηρίξει σε βιβλία και άρθρα μου. Επιπλέον, για την ελληνική περίπτωση, πέρα από τα αναμφισβήτητα πλεονεκτήματα που εξασφαλίζει ένα εθνικό νόμισμα, επιβάλλεται να ληφθεί υπόψη και το γεγονός ότι το ευρώ είναι ένα επικίνδυνο νόμισμα, το οποίο περιορίζει τις αναπτυξιακές δυνατότητες των οικονομιών. Ειδικά, για την Ελλάδα, που έχει απολέσει το 1/3 περίπου του ΑΕΠ της, με τα Μνημόνια, η επιλογή σχημάτων που να της εξασφαλίζουν ταχύρρυθμη ανάπτυξη είναι πρωταρχικής σημασίας. Επιστρέφοντας στο παρελθόν, μπορεί εύκολα να υποστηριχθεί ότι με τη δραχμή θα είχαμε αποφύγει τα εγκληματικά Μνημόνια, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, την απώλεια μεγάλου τμήματος του ΑΕΠ μας, την αποχώρηση χιλιάδων νέων μας προς αναζήτηση καλύτερης τύχης εκτός Ελλάδας, αλλά και την καταστροφή της παραγωγικής μας βάσης. Θα είχαμε, ακόμη, τη δυνατότητα να αυξήσουμε την ανταγωνιστικότητά μας, μακριά από τον άμεσο ανταγωνισμό χωρών πιο ανεπτυγμένων από εμάς και να αποφύγουμε τον αποδεκατισμό των τομέων πρωτογενούς και δευτερογενούς παραγωγής μας. Θα είχαμε μεγαλύτερη ευελιξία σύναψης οικονομικών συνεργασιών με χώρες εκτός Ευρώπης. Και δεν θα είχαμε τους όποιας μορφής περιορισμούς, προκειμένου να απαιτήσουμε επιτέλους τα κατοχικά χρέη της Γερμανίας. Όμως, όπως όλα δείχνουν, για μια σειρά από λόγους, που σπανιότατα είναι αντικειμενικοί, ο όποιας μορφής προβληματισμός, γύρω από το εθνικό νόμισμα αντιμετωπίζεται ως βόμβα στα θεμέλια «οικονομίας, που δήθεν λειτουργεί χωρίς προβλήματα».

Πέθανε ο συγγραφέας Θανάσης Βαλτινός σε ηλικία 92 ετών

Από
pcuser
-
0

 

Την τελευταία του πνοή σε ηλικία 92 ετών άφησε ο συγγραφέας Θανάσης Βαλτινός.

Τον βραβευμένο συγγραφέα αποχαιρέτησε η εκδότριά του, Εύα Καραϊτίδη, γνωστοποιώντας ότι η κηδεία του θα γίνει το ερχόμενο Σάββατο (11:00) στο Α’ Νεκροταφείο.

Ποιος ήταν ο συγγραφέας Θανάσης Βαλτινός
Ο Θανάσης Βαλτινός γεννήθηκε στην Καράτουλα Κυνουρίας. Στα χρόνια της κατοχής και του εμφυλίου η οικογένειά του μετακινήθηκε σε διάφορες πόλεις και ο Βαλτινός φοίτησε στα γυμνάσια Σπάρτης, Γυθείου και Τρίπολης.

Στη λογοτεχνία πρωτοεμφανίστηκε το 1958 με τη βράβευση του διηγήματός του «Κατακαλόκαιρο» σε διαγωνισμό του περιοδικού Ταχυδρόμος. Το 1963 δημοσίευσε στο περιοδικό Εποχές το αφήγημα «Η κάθοδος των εννιά», έργο που κυκλοφόρησε και σε γερμανική μετάφραση το 1976. Ασχολήθηκε επίσης με τη θεατρική γραφή και μετάφραση -συνεργάτης του Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν-, καθώς και με το κινηματογραφικό σενάριο. Συνεργάστηκε με διάφορα αθηναϊκά περιοδικά (Ταχυδρόμος, Εποχές, Η Συνέχεια, Η λέξη, Διαβάζω, Ausblicke, Αντί, Χάρτης) και εφημερίδες (Η Καθημερινή, Η Αυγή).

Ο Θανάσης Βαλτινός διετέλεσε πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών. Έχει τιμηθεί με το βραβείο σεναρίου στο Φεστιβάλ Καννών για την ταινία «Ταξίδι στα Κύθηρα» (1984) και με το κρατικό βραβείο μυθιστορήματος για το βιβλίο του «Στοιχεία για τη δεκαετία του ’60» (1990), καθώς και με το διεθνές βραβείο Καβάφη (2001) και το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών «Πέτρος Χάρης» (2002).

Το 2002 τού απονεμήθηκε ο χρυσός σταυρός του Τάγματος της Τιμής της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Ο Θανάσης Βαλτινός έχει τιμηθεί επίσης και με το Βραβείο Σεναρίου στο φεστιβάλ των Καννών για την ταινία «Ταξίδι στα Κύθηρα», του Θεόδωρου Αγγελόπουλου κ.ά.

Το 1994 με την πρώτη κυκλοφορία του βιβλίου του «Ορθοκωστά», μυθιστόρημα με θέμα τον Εμφύλιο Πόλεμο, προκλήθηκαν έντονες συζητήσεις σχετικά με τη μεταπολεμική ιστορία της Ελλάδας.

Το 2012 του απονεμήθηκε το Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων και της Λογοτεχνίας από τη Διεύθυνση Γραμμάτων της Γενικής Διεύθυνσης Σύγχρονου Πολιτισμού του υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού, για το σύνολο του έργου του.

Πολλά από τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε πολλές ευρωπαϊκές γλώσσες, μεταξύ των οποίων Αγγλικά, Ιταλικά, Γαλλικά, Γερμανικά, Ρωσικά κ.ά.

Το έργο του είχε ευρεία αποδοχή στην αριστερή διανόηση της μεταδικτατορικής Ελλάδας. Όμως οι εν λόγω κύκλοι το αποκήρυξαν μετά το 1995, μετά την κυκλοφορία του βιβλίου «Ορθοκωστά».

Διετέλεσε γενικός διευθυντής της Ε.Ρ.Τ. (1989-1990) και πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου 2005-2006, με αντιπρόεδρο τον Βασίλη Μαζωμένο.

Ήταν τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών (Akademia Scientiarum et Artium Europaea), του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου, της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων και της Εταιρείας Συγγραφέων, της οποίας υπήρξε πρόεδρος επί πέντε θητείες.

Υπήρξε ένας από τους 32 ανθρώπους του πνεύματος που το 2011 είχαν συνυπογράψει το κείμενο Τολμήστε!, το οποίο απέρριπτε τις διαδηλώσεις στις πλατείες και καλούσε να σταματήσουν «οι λαϊκισμοί και η ανευθυνότητα» ώστε να ομονοήσουν οι πολιτικές δυνάμεις και να συνεχιστεί η πορεία της χώρας στην Ευρώπη, ανεξαρτήτως του Μνημονίου, για το «μέλλον των παιδιών μας».

Σε ερώτηση το 2015 αν η ανάληψη της εξουσίας από τον ΣΥΡΙΖΑ θα επουλώσει το τραύμα που άνοιξε ο Εμφύλιος απάντησε «Νομίζω όχι».

Στο δημοψήφισμα του 2015 τάχθηκε δημόσια υπέρ του «Ναι».

Τον Σεπτέμβριο του 2021 φέρεται να υπέγραψε κείμενο με 160 πρόσωπα που δήλωσαν ενάντιοι στον γάμο των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων, όμως ο ίδιος την επόμενη μέρα διέψευσε πως υπέγραψε ποτέ τέτοιο κείμενο.

https://www.iefimerida.gr/politismos/pethane-thanasis-baltinos-syggrafeas”>Πέθανε ο συγγραφέας Θανάσης Βαλτινός σε ηλικία 92 ετών

Κομισιόν για Τουρκία: «Οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις της ΕΕ με την Άγκυρα συνεχίζουν να βρίσκονται σε αδιέξοδο»

Από
pcuser
-
1

Τι αναφέρει η έκθεση για ΑΟΖ και «γαλάζια πατρίδα»

Η Κομισιόν στην έκθεση της για την Τουρκία επισημαίνει ότι οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις παραμένουν σε αδιέξοδο, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σοβαρές ανησυχίες στη λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών της χώρας.

«Υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ συνεχίζουν να επηρεάζουν τις σχέσεις με την Ελλάδα», σημειώνουν οι Βρυξέλλες για την Άγκυρα.

Η ετήσια έκθεση προόδου της Κομισιόν για την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, διαπιστώνει ότι οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις της ΕΕ με την Άγκυρα εξακολουθούν να βρίσκονται σε αδιέξοδο, καθώς παραμένουν σοβαρές ανησυχίες για τη λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών στη χώρα.

Στην έκθεση της Κομισιόν υπογραμμίζεται ότι τον Απρίλιο του 2024, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο επανέλαβε το στρατηγικό ενδιαφέρον της ΕΕ για ένα σταθερό και ασφαλές περιβάλλον στην Ανατολική Μεσόγειο και για την ανάπτυξη μιας συνεργατικής και αμοιβαία επωφελούς σχέσης με την Τουρκία. Στο πλαίσιο αυτό, επισημαίνεται ότι η ΕΕ αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στην επανέναρξη και την πρόοδο των συνομιλιών για τη διευθέτηση του Κυπριακού για την περαιτέρω ενίσχυση της συνεργασίας ΕΕ – Τουρκίας.

«Τόσο η ΕΕ όσο και η Τουρκία επιδιώκουν την εκ νέου δέσμευση σε τομείς αμοιβαίου ενδιαφέροντος, σύμφωνα με τις συστάσεις της κοινής ανακοίνωσης για τις σχέσεις ΕΕ – Τουρκίας του Νοεμβρίου 2023 και τα σχετικά συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Η ΕΕ συνεργάζεται εκ νέου εποικοδομητικά με την Τουρκία με σταδιακό, αναλογικό και αναστρέψιμο τρόπο, υπό την επιφύλαξη καθορισμένων όρων», τονίζει η έκθεση.

Ωστόσο, η Επιτροπή τονίζει ότι στην Τουρκία «εξακολουθούν να υπάρχουν σοβαρές ανησυχίες στους τομείς των θεμελιωδών δικαιωμάτων και του κράτους δικαίου, συμπεριλαμβανομένης της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης» και προσθέτει ότι «ο διάλογος για το κράτος δικαίου και τα θεμελιώδη δικαιώματα παραμένει αναπόσπαστο κομμάτι των ευρωτουρκικών σχέσεων».

Σχέσεις της Τουρκίας με Ελλάδα και Κύπρο
Η έκθεση της Κομισιόν τονίζει ότι «η Τουρκία πρέπει να αποφεύγει απειλές και ενέργειες που βλάπτουν τις σχέσεις καλής γειτονίας, να εξομαλύνει τις σχέσεις της με την Κυπριακή Δημοκρατία και να σέβεται την κυριαρχία όλων των κρατών μελών της ΕΕ επί της χωρικής τους θάλασσας και του εναέριου χώρου τους, καθώς και όλα τα κυριαρχικά τους δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένου, μεταξύ άλλων, του δικαιώματος διερεύνησης και εκμετάλλευσης των φυσικών τους πόρων, σύμφωνα με το ενωσιακό και το διεθνές δίκαιο, ιδίως την UNCLOS».

Υπογραμμίζεται ότι οι σχέσεις καλής γειτονίας αποτελούν ουσιαστικό μέρος της ενταξιακής διαδικασίας της Τουρκίας. Ωστόσο, παραμένουν προκλήσεις στις διμερείς σχέσεις με ορισμένα γειτονικά κράτη μέλη της ΕΕ, ιδιαίτερα με την Ελλάδα και την Κύπρο. «Η συνέχιση του διαλόγου και η αποχή από μονομερείς ενέργειες που αντιβαίνουν στα συμφέροντα της ΕΕ και παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο και τα κυριαρχικά δικαιώματα των κρατών μελών της ΕΕ αποτελεί βασική προϋπόθεση για τη διασφάλιση σταθερού και ασφαλούς περιβάλλοντος στην Ανατολική Μεσόγειο και την ανάπτυξη μιας συνεργατικής και αμοιβαία επωφελούς σχέσης μεταξύ της ΕΕ και της Τουρκίας», τονίζει η έκθεση.

Παραμένει το casus belli
Για τις σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας η Επιτροπή καταγράφει την ενίσχυση του «θετικού κλίματος» και την επανασύνδεση μεταξύ των δύο χωρών μετά τους σεισμούς του Φεβρουαρίου του 2023.

Σημειώνεται ωστόσο ότι «πιθανή επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια στο Αιγαίο σύμφωνα με το άρθρο 3 της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) συνεχίζει να βαραίνει τις σχέσεις Ελλάδας – Τουρκίας. Η διακήρυξη του 1995 της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης ότι οποιαδήποτε μονομερής ενέργεια της Ελλάδας για επέκταση των χωρικών της υδάτων θα θεωρείτο casus belli, εξακολουθεί να ισχύει».

«Παρά το θετικό κλίμα και τις συναντήσεις, το θέμα της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου και των αποκλειστικών οικονομικών ζωνών συνέχισε να επηρεάζει τις διμερείς σχέσεις», αναφέρει η έκθεση. Επισημαίνεται, επίσης, ότι από τον Ιανουάριο του 2024, η Τουρκία έχει εκδώσει, με το πρόσχημα των αεροναυτικών ασκήσεων, μια σειρά γενικών προειδοποιήσεων ναυσιπλοΐας που ζητούν την αποστρατιωτικοποίηση είκοσι τριών νησιών που έχουν παραχωρηθεί στην Ελλάδα με συνθήκες, εγείροντας σιωπηρά αξιώσεις επί της ελληνικής κυριαρχίας αυτών των νησιών. Επιπλέον, η Τουρκία αντιτάχθηκε στην ανακοίνωση της Ελλάδας να δημιουργήσει ένα θαλάσσιο πάρκο εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων.

Από τον Φεβρουάριο του 2023, οι τουρκικές παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου έχουν μειωθεί δραστικά, χωρίς να έχουν αναφερθεί πτήσεις πάνω από ελληνικές κατοικημένες περιοχές. Ωστόσο, οι παραβιάσεις των ελληνικών χωρικών υδάτων συνέχισαν να αναφέρονται το 2024 και αυξήθηκαν σε σύγκριση με το 2023.

Επισημαίνεται, επίσης, ότι τον Ιούλιο του 2024, η Τουρκία προσπάθησε να εμποδίσει τις ερευνητικές δραστηριότητες για το Great Sea Interconnector, ένα έργο της ΕΕ κοινού ενδιαφέροντος. Η Τουρκία επιμένει στα σχέδιά της για διασύνδεση ηλεκτρικής ενέργειας με τη λεγόμενη, διεθνώς μη αναγνωρισμένη, «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου» στις μη ελεγχόμενες από την κυβέρνηση περιοχές της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Για την Κύπρο
Η έκθεση τονίζει ότι η ΕΕ έχει στρατηγικό συμφέρον για ένα σταθερό και ασφαλές περιβάλλον στην Ανατολική Μεσόγειο και για την ανάπτυξη μιας συνεργατικής και αμοιβαία επωφελούς σχέσης με την Τουρκία. «Από αυτή την άποψη, η ΕΕ αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στην επανέναρξη και την πρόοδο των συνομιλιών για τη διευθέτηση του Κυπριακού για την περαιτέρω ενίσχυση της συνεργασίας ΕΕ-Τουρκίας».

«Η Τουρκία συνεχίζει να υποστηρίζει μια λύση δύο κρατών, σε αντίθεση με τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Είναι πλέον ύψιστης σημασίας η Τουρκία να δεσμευτεί και να συμβάλει ενεργά σε μια δίκαιη, συνολική και βιώσιμη διευθέτηση του Κυπριακού εντός του πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών, στη βάση μιας δικοινοτικής, διζωνικής ομοσπονδίας με πολιτική ισότητα και σύμφωνα με τα σχετικά ψηφίσματα του ΟΗΕ, καθώς και σύμφωνα με το κεκτημένο της ΕΕ και τις αρχές στις οποίες βασίζεται η ΕΕ», τονίζει η Επιτροπή.

Προσθέτει, επίσης, ότι «η Τουρκία πρέπει επειγόντως να εκπληρώσει την υποχρέωσή της να εφαρμόσει πλήρως το Πρόσθετο Πρωτόκολλο στη Συμφωνία Σύνδεσης ΕΕ – Τουρκίας και να σημειώσει πρόοδο προς την εξομάλυνση των σχέσεων με την Κυπριακή Δημοκρατία». Θα πρέπει ακόμα να ανακαλέσει αμέσως όλες τις ενέργειες και τα βήματα που έχει λάβει από τον Οκτώβριο του 2020 σχετικά με τα Βαρώσια που αντιβαίνουν στα σχετικά ψηφίσματα του του ΟΗΕ.

Σημειώνεται, τέλος, ότι δεν υπήρξαν μη εξουσιοδοτημένες δραστηριότητες γεώτρησης από την Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο κατά την περίοδο αναφοράς.

Ανησυχία για τη «Γαλάζια Πατρίδα» στα σχολεία
Σημαντική είναι η επισήμανση και για το τουρκικό εκπαιδευτικό σύστημα, που όπως αναφέρει η έκθεση δεν εγγυάται την ουδετερότητα και την αμεροληψία απέναντι σε διάφορες θρησκείες, δόγματα και πεποιθήσεις. Σημειώνεται δε ότι η «πρόσφατη ένταξη του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας» (Mavi Vatan) στα τουρκικά σχολικά εγχειρίδια προκαλεί ανησυχία».

Για Αγία Σοφία και Μονή της Χώρας
«Η τουρκική κυβέρνηση βρίσκεται σε διάλογο με την UNESCO για τις ανησυχίες της Επιτροπής Παγκόσμιας Κληρονομιάς σχετικά με τη μετατροπή του μουσείου της Αγίας Σοφίας σε τζαμί. Τον Μάιο του 2024, οι τουρκικές αρχές άνοιξαν τη Μονή της Χώρας στην Κωνσταντινούπολη, ένα μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO, το οποίο οι αρχές μετέτρεψαν σε τζαμί. Τα εγκλήματα μίσους κατά των θρησκευτικών μειονοτήτων πρέπει να διερευνηθούν διεξοδικά. Έγιναν βανδαλισμοί και καταστροφές μειονοτικών χώρων λατρείας και νεκροταφείων», προστίθεται.

Μεταναστευτικό
«Με βάση τη Δήλωση ΕΕ – Τουρκίας του 2016, η θετική συνεργασία με τις τουρκικές αρχές συνεχίστηκε για τη διαχείριση της μετανάστευσης που αποφέρει αποτελέσματα, παρά τις προκλήσεις εφαρμογής», επισημαίνει η Επιτροπή. Επισημαίνεται ότι η Τουρκία συνέχισε τις αξιοσημείωτες προσπάθειές της να φιλοξενήσει 3,6 εκατομμύρια πρόσφυγες από τη Συρία και άλλες χώρες. Η ΕΕ έχει κινητοποιήσει 10 δισεκατομμύρια ευρώ για τη στήριξη των προσφύγων και των κοινοτήτων υποδοχής από το 2011. Η Επιτροπή συνέχισε να παρέχει βοήθεια σε τομείς όπως οι βασικές ανάγκες, η διαχείριση των συνόρων, η εκπαίδευση, η υγειονομική περίθαλψη, η προστασία και η κοινωνικοοικονομική υποστήριξη.

https://www.pronews.gr/kosmos/diethnis-politiki/komision-gia-tourkia-oi-entaksiakes-diapragmateyseis-tis-ee-me-tin-agkyra-synexizoun-na-vriskontai-se-adieksodo/

Μπάιντεν σε Χριστοδουλίδη: «Οι ΗΠΑ στηρίζουν μια επανενωμένη Κύπρο με διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία»

Από
anixneuseis
-
1

 

Συνάντηση Νίκου Χριστοδουλίδη και Τζο Μπάιντεν / Φωτογραφία: AP
30/10/2024  19:24
Ο Αμερικανός πρόεδρος Τζο Μπάιντεν δήλωσε ότι παραμένει αισιόδοξος για μια επανενωμένη Κύπρο, στη βάση μιας διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας.

Υποδεχόμενος τον Κύπριο πρόεδρο Νίκο Χριστοδουλίδη στον Λευκό Οίκο, ο Τζο Μπάιντεν είπε ότι παραμένει αισιόδοξος ότι μια επανενωμένη Κύπρος, μια διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία είναι πιθανή.

Ο Αμερικανός πρόεδρος εξέφρασε, παράλληλα, τη στήριξη της χώρας του προς την κατεύθυνση αυτή.

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι έτοιμες να παράσχουν οποιαδήποτε στήριξη μπορούμε προς αυτόν τον στόχο», υπογράμμισε.

Χριστοδουλίδης: Βασίζομαι στην υποστήριξή σας για την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων και την εξεύρεση λύσης στο Κυπριακό
Από την πλευρά του, ο Νίκος Χριστοδουλίδης είπε ότι υπολογίζει στη στήριξη των ΗΠΑ στο Κυπριακό.

«Κύριε πρόεδρε, βασίζομαι στην υποστήριξή σας, την υποστήριξη των ΗΠΑ, για την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων και την εξεύρεση λύσης του Κυπριακού, μια λύση σύμφωνα με τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, μια λύση που βασίζεται στις κοινές μας αξίες και αρχές της δημοκρατίας και του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων» υπογράμμισε.

Ο κ. Χριστοδουλίδης είπε ότι είναι μεγάλη τιμή που βρίσκεται στον Λευκό Οίκο και ευχαρίστησε τον πρόεδρο των ΗΠΑ για την πρόσκληση, ενώ επισήμανε ότι οι σχέσεις των δύο χωρών βρίσκονται σε στρατηγικό και ιστορικό υψηλό.

Σε περιφερειακό επίπεδο, είπε, η Κύπρος «είναι ένας προβλέψιμος και αξιόπιστος εταίρος των ΗΠΑ σε μια περιοχή μεγάλης γεωπολιτικής σημασίας».

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο συνιδρυτής του Politico γράφει στον Τζεφ Μπέζος: «Καλύτερα να πουλήσεις την Washington Post»

Από
anixneuseis
-
0

 

Ο Τζεφ Μπέζος με τη σύντροφό του
ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΝΟΥΣΗΣ

iefimerida.gr
30/10/2024  08:25
Η απόφαση του Τζεφ Μπέζος να «κόψει» άρθρο στήριξης της Washington Post, στην Κάμαλα Χάρις, για την προεδρία των ΗΠΑ, έχει προκαλέσει παγκόσμιο σάλο στον κόσμο των μίντια και της ενημέρωσης.

Ο Τζον Φ. Χάρις ένας εκ των ιδρυτών τoυ Politico και πρώην ρεπόρτερ και συντάκτης της Washington Post καταθέτει την δικιά του οπτική με μια …παρότρυνση προς τον Τζεφ Μπέζος.

Η Post αγοράστηκε από τον Μπέζος το 2013. Ο ιδρυτής της Amazon, ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους στον κόσμο, βρίσκεται τώρα στο επίκεντρο μιας οργισμένης θύελλας αντιδράσεων -που πυροδοτήθηκε τόσο από τους εργαζόμενους της Post όσο και από τους αναγνώστες- για την πρωτόγνωρη παρέμβασή του την τελευταία στιγμή να αποκλείσει ένα κύριο άρθρο που υποστήριζε την Χάρις έναντι του Ντόναλντ Τραμπ, λίγες μέρες πριν από τις προεδρικές εκλογές.

Όπως περιγράφει ο Τζον Χάρις, πριν από έντεκα χρόνια, οι περισσότεροι εργζόμενοι της Post ήταν ενθουσιασμένοι με την άφιξη του Μπέζος. Ο μεγιστάνας ομολόγησε τότε ότι δεν ήξερε πολλά για τη δημοσιογραφία, αλλά μίλησε για την υπερηφάνειά του να είναι ιδιοκτήτης ενός ιστορικού θεσμού και δεσμεύτηκε να δώσει στην εφημερίδα «διάδρομο» για να βρει μια νέα εκδοτική στρατηγική. Ο «διάδρομος» ερμηνεύτηκε με ευγνωμοσύνη στην εφημερίδα ως προθυμία για επενδύσεις και ανοχή για βραχυπρόθεσμες απώλειες. Κατά την τελευταία δεκαετία, ο Μπέζος έχει ανταποκριθεί και στις δύο προσδοκίες, αν και δεν είναι καθόλου σαφές αν η εφημερίδα έχει βρει ένα ανθεκτικό εκδοτικό μοντέλο. Τα τελευταία χρόνια, σύμφωνα με δημοσιογραφικές αναφορές, η εταιρεία έχει υποστεί ετήσιες ζημίες που προσεγγίζουν τα εκατό εκατομμύρια δολάρια, επισημαίνει ο Χάρις στην ανάλυσή του στο Politico.

Η αίγλη της Washington Post για την αποκάλυψη του Watergate

Σύμφωνα με τον ίδιο, υπάρχουν δύο πρωταρχικοί παράγοντες που εμποδίζουν την Post να ακολουθήσει την πτωτική πορεία άλλων αμερικανικών εφημερίδων με διακεκριμένο παρελθόν, προβληματικό παρόν και σκοτεινό μέλλον.

Ο πρώτος παράγοντας είναι η αίγλη που εμπνέει η Post. Αυτή η αύρα οφείλεται στη θέση της στην πρωτεύουσα της χώρας και στην ιστορία της ως εφημερίδα που αποκάλυψε το σκάνδαλο Watergate. Η αίγλη μπορεί να ακούγεται σαν μια αόριστη έννοια, αλλά η αξία της είναι πραγματική, εξηγεί. Οι μεγάλοι θεσμοί – από εφημερίδες μέχρι κολέγια και ακόμη και αθλητικές ομάδες – χτίζουν ένα αφήγημα που έχει διαμορφωθεί γύρω τους και ορισμένες αξίες που απορρέουν από αυτό το αφήγημα. Αυτές οι αξίες είναι ο λόγος για τον οποίο οποιοσδήποτε, από το προσωπικό μέχρι τους αναγνώστες, ενδιαφέρεται για την τύχη ενός ειδησεογραφικού οργανισμού και για το κύρος του τελικά.

Ο δεύτερος παράγοντας αφορά στον ίδιο τον Μπέζος. Η ιδιότητά του ως ένας ζάμπλουτος τιτάνας της τεχνολογίας, καθώς και ως μια διασημότητα που ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο, που κατέχει γιοτ με προσωπικά και οικονομικά συμφέροντα που εκτείνονται από το λιανικό εμπόριο μέχρι την ψυχαγωγία και την εμπορική εκμετάλλευση του διαστήματος, σίγουρα του δίνει τα εφόδια να γράψει ένα νέο κεφάλαιο για την Post της αμερικανικής πρωτεύουσας.

Ωστόσο, αυτό που έχει γίνει σταθερά σαφές κατά την τελευταία δεκαετία – και εξόφθαλμα προφανές τις τελευταίες δύο ημέρες – είναι ότι οι δύο αυτοί παράγοντες βρίσκονται σε ένταση μεταξύ τους, σημειώνει ο Τζον Χάρις. Μακροπρόθεσμα, είναι πιθανότατα ασυμβίβαστοι, συμπληρώνει.

To πρόβλημα με την εξουσία και οι τεχνολογικοί κολοσσοί

Η δουλειά ενός ειδησεογραφικού οργανισμού, και ειδικά των οργανισμών που εδρεύουν στην Ουάσινγκτον, είναι να παρακολουθεί την εξουσία. Ο Μπέζος είναι πολύ ισχυρός – και έχει πάρα πολλά και διαφορετικά συμφέροντα σε πάρα πολλούς τομείς – για οποιονδήποτε ειδησεογραφικό οργανισμό που του ανήκει να μην είναι εύλογα εκτεθειμένος στο μυαλό των υπαλλήλων του και του κοινού του. Οι μεγάλες τεχνολογικές εταιρείες -συμπεριλαμβανομένων των Amazon, Apple, Microsoft και των ιδιοκτητών της Google, του Facebook και της X του Έλον Μασκ- στη σύγχρονη παγκόσμια οικονομία έχουν εμβέλεια που προσεγγίζει περισσότερο ορισμένα έθνη-κράτη από ό,τι οι παραδοσιακές εταιρείες. Επιπλέον, διεισδύουν στην καθημερινή ζωή των πελατών – τι αγοράζουν, πού πηγαίνουν, τι διαβάζουν και τι παρακολουθούν – με τρόπους πολύ πιο οικείους από την εμβέλεια οποιασδήποτε μη ολοκληρωτικού καθεστώτος, τονίζει.

Το πώς θα εξισορροπηθεί η καινοτόμος δύναμη αυτών των εταιρειών και η εκπληκτική ικανότητα πρόβλεψης και ικανοποίησης της καταναλωτικής ζήτησης από τη μία πλευρά, με την ικανότητά τους να κατασκοπεύουν και να χειραγωγούν τους χρήστες και να εκφοβίζουν τους ανταγωνιστές από την άλλη, είναι ένα από τα μεγάλα πολιτικά ερωτήματα της εποχής. Η Post έχει μια σύγκρουση που κόβει την ανάσα στο επίκεντρο αυτού που θα έπρεπε να είναι η ειδησεογραφική της ατζέντα.

Τα άγνωστα κίνητρα της απόφαση
Ο αρχισυντάκτης του Politico προσπαθώντας να διερευνήσει τα κίνητρα της απρόσμενης κίνησης του Μπέζος, εκτιμά ότι δύσκολα οφείλεται στον δειλό φόβο ότι ο Tραμπ μπορεί να κερδίσει και να τιμωρήσει την Amazon, την Blue Origin, την Post ή οποιοδήποτε άλλο περιουσιακό στοιχείο του Μπέζος. Έχει επιδείξει αδιαλλαξία σε πολλές περιπτώσεις στην καριέρα του, όπως πριν από μερικά χρόνια, όταν κατηγόρησε το National Enquirer για «εκβιασμό» και επειδή απείλησε να αποκαλύψει την εξωσυζυγική του σχέση με την νυν αρραβωνιαστικιά του Λόρεν Σάντσεζ.

Επίσης ο Τζον Χάρις γράφει πως δεν πιστεύει ότι ο Μπέζος επέδειξε άγνοια με τις ευρύτερες ευθύνες της διαχείρισης ενός σοβαρού ειδησεογραφικού οργανισμού. Αυτές οι ευθύνες περιλαμβάνουν την προστασία τόσο της αντίληψης όσο και της πραγματικότητας της ανεξαρτησίας και της πνευματικής ακεραιότητας.

Σημειώνει δε ότι είναι γνωστές οι πολιτικές κατευθύνσεις της εφημερίδας, ως παραδοσιακό μέσο των Δημοκρατικών και εχθρός του Ντόναλντ Τραμπ. Κανείς δεν περίμενε δηλαδή με κομμένη την ανάσα να κάνει η συντακτική σελίδα της Post μια ανακοίνωση σχετικά με το ποιον υποστήριζε για πρόεδρο. Κανείς -που έχει διαβάσει άλλα κύρια άρθρα της την τελευταία δεκαετία- δεν θα μπορούσε να έχει αμφιβολίες για το πού στέκεται η εφημερίδα απέναντι στον Τραμπ, τις πολιτικές του ή την καταλληλότητά του για το αξίωμα.

Για τον Τζον Χάρις, υπάρχουν λόγοι αρχών για τους ειδησεογραφικούς οργανισμούς να μην παίζουν το παιχνίδι της υποστήριξης. Υπάρχουν επίσης λόγοι αρχών για να μην έχουν καθόλου σελίδα σύνταξης που να παραθέτει επίσημη άποψη το μέσο. Αλλά η στιγμή για να διεκδικήσει κανείς αυτές τις αρχές δεν είναι η κατάλληλη, λίγες ημέρες πριν από τις εκλογές και αφού η Post έχει ήδη κάνει γνωστό και φέτος ποιον στηρίζει. Είναι και θέμα timing της απόφασης του Μπέζος, που ενοχλεί.

Το πρόβλημα λοιπόν σύμφωνα με τον αρχισυντάκτη και συνιδρυτή του Politico είναι ότι η ιδιοκτησία των μέσων ενημέρωσης αποτελεί σοβαρή υποχρέωση. Mεταξύ άλλων, απαιτεί σταθερή ενασχόληση με το έργο της αξιοποίησης ενός βιώσιμου εκδοτικού μοντέλου με ένα βιώσιμο επιχειρηματικό μοντέλο. Υπάρχουν ελάχιστες ενδείξεις ότι η Post το έχει επιτύχει αυτό. Υπάρχουν επίσης ελάχιστες ενδείξεις ότι ο Μπέζος ασχολείται με το ζήτημα. Όποιος τον παρακολουθεί τα τελευταία χρόνια γνωρίζει ποιες ήταν οι ανησυχίες του. Εκτός από την Amazon, όπου δεν είναι πλέον διευθύνων σύμβουλος, έχει ασχοληθεί με τα διαστημικά ταξίδια, με τη διάλυση του πρώτου του γάμου, το ρομάντζο των κουτσομπολίστικων σελίδων, με τη γυμναστική ρουτίνα που τον έχει αφήσει εκπληκτικά γυμνασμένο στα 60 του χρόνια, με τις κρουαζιέρες του στη Μεσόγειο κλπ.

Ο Τζον Χάρις καταλήγει ότι ο Μπέζος «είναι ένας φοβερά επιτυχημένος επιχειρηματικός ηγέτης -μια από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες στην παγκόσμια σκηνή κατά την τελευταία γενιά- αλλά απέχει απίστευτα πολύ από αυτό το πρότυπο. Θα ήταν καλύτερα, αν πουλούσε την Washington Post ή αν την έθετε με κάποιον τρόπο στα χέρια μιας πραγματικά ανεξάρτητης μη κερδοσκοπικής οντότητας. Οι αναταραχές του είδους που είδαμε αυτή την εβδομάδα θα συνεχίσουν να έρχονται».

iefimerida.gr

Δ. Τσαϊλάς: Η μεταρρύθμιση στο Στρατό άργησε, αλλά με επιμονή και αρχές, θα έρθει

Από
anixneuseis
-
1

του Δημήτρη Τσαϊλά, Υποναυάρχου ε.α.

Στις Ένοπλες Δυνάμεις, η μεταρρύθμιση, όπως και σε κάθε οργανισμό εξαρτάται από τις επιχειρησιακές ανάγκες κυρίως και δευτερευόντως από τις ιδιορρυθμίες των κλάδων και τις παραδόσεις τους. Όταν ένας οργανισμός αντιμετωπίζει χρόνια ζητήματα -είτε πρόκειται για κενά ασφάλειας, αναποτελεσματικότητα ή προβλήματα ηθικού- η βασική αιτία βρίσκεται συχνά σε μια ριζωμένη κουλτούρα που διαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι σκέφτονται, αισθάνονται και ενεργούν στους ρόλους τους. Η αλλαγή αυτής της κουλτούρας απαιτεί μια θεμελιώδη αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο τα μέλη της ομάδας αντιλαμβάνονται τόσο τις καθημερινές τους αλληλεπιδράσεις όσο και τον συλλογικό τους σκοπό.

Η ηγεσία του ΥΠΕΘΑ πρέπει να καλλιεργήσει ένα περιβάλλον όπου τα στελέχη αισθάνονται ασφαλείς αναγνωρίζοντας ότι υπάρχουν προβλήματα. Εάν τα στελέχη δεν αισθάνονται ότι μπορούν να είναι ειλικρινή για θέματα, είτε από φόβο, υπερηφάνεια ή απάθεια, η κουλτούρα παραμένει στατική. Απαιτείται κυρίως μια άμεση δέσμευση με το προσωπικό των ΕΔ που να μπορούν να ενθαρρύνουν ειλικρινείς συζητήσεις για θέματα που επηρεάζουν τους ιδίους.

Όταν όλα τα στελέχη συμφωνήσουν σε κοινές αξίες -όπως ο σεβασμός, η λογοδοσία και η αριστεία- αυτές γίνονται μετρήσιμες και επομένως αποδεκτές για την καθημερινή συμπεριφορά.

Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας πρέπει να ενσωματώσει την κουλτούρα επιχειρησιακής αντίληψης, αναλαμβάνοντας δράση που αντανακλά τις αξίες του στρατεύματος, παραβλέποντας κομματικές  ή άλλες παρεμβάσεις. Οι στρατιωτικοί ηγέτες που ακολουθούν τις εντολές και αναζητούν ενεργά λύσεις σε εντοπισμένα ζητήματα εμπνέουν εμπιστοσύνη και ενισχύουν τη σημασία της αποστολής. Όταν οι ηγεσίες αντιμετωπίζουν ενεργά τα προβλήματα και είναι διαφανείς σχετικά με τα βήματα που παίρνουν, μπορεί να έχει αποτέλεσμα, παρακινώντας τους άλλους να ακολουθήσουν το παράδειγμά τους.

Σε μια ισχυρή κουλτούρα, κάθε στέλεχος αισθάνεται ότι ανήκει τόσο στα προβλήματα όσο και στις λύσεις. Η ενδυνάμωση των ατόμων σε όλα τα επίπεδα να εκφράσουν τις ανησυχίες τους, να προτείνουν λύσεις και να αναλάβουν δράση τα καθιστά ενδιαφερόμενα μέρη στην κουλτούρα. Οι άνθρωποι είναι πιο πιθανό να δεσμευτούν να αλλάξουν όταν αισθάνονται μια προσωπική επένδυση σε αυτήν. Μια υγιής κουλτούρα έχει ενσωματωμένους μηχανισμούς για συνεχή βελτίωση, που σημαίνει ότι τα ζητήματα μπορούν να εντοπιστούν και να αντιμετωπιστούν προτού γίνουν συστημικά. Αυτό θα μπορούσε να είναι τακτικοί κύκλοι ανατροφοδότησης, συχνές αναθεωρήσεις οργανωτικών στόχων και σαφή, προσαρμοστικά κανάλια όπου τα στελέχη μπορούν να προτείνουν βελτιώσεις. Αυτή η προσέγγιση διατηρεί το στράτευμα  ευκίνητο και ανταποκρινόμενο στις νέες προκλήσεις.

Σε τελική ανάλυση, οι επιχειρησιακές ανάγκες είναι ο καρδιακός παλμός οποιουδήποτε στρατιωτικού μετασχηματισμού και με στοχαστικές προσπάθειες χωρίς αποκλεισμούς, και παρεμβάσεις τρίτων μπορεί να εξελιχθεί. Όταν τα στελέχη πιστεύουν ειλικρινά σε έναν κοινό σκοπό και αισθάνονται μέρος της λύσης, οι ενέργειές τους αντικατοπτρίζουν τη δέσμευσή τους για μακροπρόθεσμη αλλαγή, υποστηρίζοντας τις αποφάσεις του ΥΠΕΘΑ μέσα από προκλήσεις και διατηρώντας τον αποτελεσματικό και ανθεκτικό χαρακτήρα των ΕΔ.

Για την μεταρύθμιση των Ενόπλων Δυνάμεων, είναι απαραίτητο ένα μείγμα στρατηγικού οράματος, εκσυγχρονισμού και πολιτιστικής αλλαγής για να ξεπεραστούν οι τρέχουσες προκλήσεις και να αποκατασταθεί το ιστορικό ανάστημα του Στρατού.

Συμπερασματικά, το ΥΠΕΘΑ θα πρέπει να επανεξετάσει τις παραμέτρους της αποστολής του για να ευθυγραμμιστεί με τους στόχους εθνικής άμυνας της Ελλάδας, τις ανάγκες περιφερειακής ασφάλειας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο και τις δεσμεύσεις του ΝΑΤΟ. Η έμφαση στον ανθρώπινο  παράγοντα και η προώθηση μιας προληπτικής κουλτούρας ηγεσίας είναι ζωτικής σημασίας. Απαιτούνται προγράμματα εκπαίδευσης που δίνουν έμφαση στην πειθαρχία, την αντιμετώπιση κρίσεων, την προηγμένη στρατιωτική ικανότητα και την ανύψωση του επαγγελματισμού των στελεχών. Χρειάζεται να αντιμετωπίσουμε το ηθικό και τη νοοτροπία μέσα στις τάξεις των ΕΔ, ενσταλάσσοντας μια κουλτούρα υπερηφάνειας, πειθαρχίας και ανθεκτικότητας.

Πράγματι, οι πραγματικές μεταρρυθμίσεις, ιδιαίτερα στις στρατιωτικές υπηρεσίες, είναι συχνά το σκληρά κερδισμένο αποτέλεσμα της δέσμευσης εκ των έσω, καθοδηγούμενη από κατώτερους υπαξιωματικούς που τολμούν να εργαστούν για κάτι μεγαλύτερο από τη σταθερότητα της σταδιοδρομίας. Αυτά τα κατώτερα στελέχη, κοντά στην καθημερινή πραγματικότητα των ομάδων τους, ασκούν ισχυρή επιρροή διαμορφώνοντας τη νοοτροπία, την πειθαρχία και τις αξίες των γύρω τους. Η αλλαγή σε αυτό το επίπεδο οικοδομείται σταδιακά, ενισχύοντας τον θεσμό από τη βάση.

Ενώ η συστημική μεταρρύθμιση είναι δύσκολη και γεμάτη κινδύνους, η θαρραλέα, αφοσιωμένη προσέγγιση -η άρνηση να δοθεί προτεραιότητα στον καριερισμό έναντι της ακεραιότητας- είναι που θα επιτρέψει στον Ελληνικό Στρατό ή σε οποιοδήποτε κλάδο, να προσαρμοστεί και να ευδοκιμήσει. Ενσταλάσσοντας αυτές τις αξίες στη βάση, αυτά τα στελέχη διασφαλίζουν μια σταθερή αναβίωση μιας κουλτούρας που εκτιμά τον επαγγελματισμό, την ανθεκτικότητα και την τιμή, χτίζοντας έναν θεσμό εξοπλισμένο για το μέλλον.

*Ο Δημήτριος Τσαϊλάς είναι απόστρατος Αξιωματικός του ΠΝ, δίδαξε επί σειρά ετών στις έδρες Επιχειρησιακής Σχεδιάσεως καθώς και της Στρατηγικής και Ασφάλειας, σε ανώτερους Αξιωματικούς στην Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου. Σήμερα είναι μέλος και ερευνητής του Institute for National and International Security, και του Strategy International.

 

 

 

 

 

1...1,0411,0421,043...3,039Σελίδα 1,042 από 3,039