ΩΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΗ ἀντιπολίτευση τοῦ ΠΑΣΟΚ ἡ ΝΔ μισοῦσε καί πολεμοῦσε τίς κλαδικές τοῦ πάλαι ποτέ σοσιαλιστικοῦ κινήματος, στήν δεκαετία τοῦ 1980.

Ὡς κυβέρνηση τοῦ 21ου αἰῶνος ὅμως δείχνει νά τίς ἀγαπᾶ πολύ. Ἀντιγράφοντας τό πρωτότυπο τῆς Χαριλάου Τρικούπη, ἔχει δημιουργήσει μία δική της κλαδική «ἀποστράτων» τοῦ δημοσίου βίου. Κλαδική πρώην ὑπουργῶν, κλαδική πρώην βουλευτῶν καί εὐρωβουλευτῶν, κλαδική ἐκλογικῶν ἀναλυτῶν καί ἀποτελεσμάτων, κλαδική τεχνοκρατῶν, τέως στελεχῶν τοῦ ΔΝΤ καί οἰκονομολόγων.

Βλέπεις, κάθε τρεῖς καί λίγο ἡλικιωμένους κυρίους καί κυρίες (οἱ ὁποῖοι συνήθως «γράφουν ποιήματα γιά τόν καιρό δίπλα στήν θερμάστρα») νά ἐμφανίζονται στίς τηλεοράσεις καί τά ραδιόφωνα γιά νά ποῦν τήν ἄποψή τους χωρίς νά ἐκπροσωποῦν κανέναν, ἐκτός ἀπό τόν ἑαυτό τους, καί ἀπορεῖς. Γιατί αὐτοί καί ὄχι ἄλλοι, νεώτεροι; «Κόλλησε» ἡ βελόνα;

Ἡ ἀπορία, γιατί δίδεται ἄπειρος χρόνος σέ αὐτούς τούς συμπαθεῖς κυρίους καί κυρίες πού δέν ἐκπροσωποῦν κανέναν, ἐνῷ δέν ἀνοίγει κανένα μικρόφωνο ποτέ σέ ἐκπροσώπους κομμάτων πού τά ψήφισαν 200-300.000 πολῖτες, ἕκαστο, λύεται αὐτομάτως ὅταν ἀκούσεις προσεκτικά τί λένε. Θά διαπιστώσεις ὅτι εἴτε εἶναι «λαγοί» εἴτε εἶναι συνταξιοῦχοι «αὐτοφωράκηδες» καί ἐκτελοῦν προθύμως ἀποστολή γιά λογαριασμό τοῦ Μαξίμου, προκειμένου νά μετρηθοῦν οἱ ἀντιδράσεις γιά κάποιο ἀμφιλεγόμενο μέτρο. Ἀπέτυχαν ὡς ἐν ἐνεργείᾳ στόν δημόσιο βίο γιά λογαριασμό τοῦ ἑαυτοῦ τους καί ἐπιχειροῦν νά δοξαστοῦν ὡς συνταξιοῦχοι γιά λογαριασμό ἄλλων! Ρόλος!

Παραδείγματα, ἄπειρα, θά πῶ μόνο δύο, γιατί ἔχουν πολιτικό ἐνδιαφέρον: Ἀμέσως μετά τίς ἐθνικές ἐκλογές τοῦ 2023 «ἀναλυτής» πού σήμερα ἔχει ἐξελιχθεῖ σέ ὑβριστή πρώην ἀρχηγῶν τῆς ΝΔ ἀλλά καί μελῶν τῆς κοινοβουλευτικῆς ὁμάδας ἔθεσε «αὐθορμήτως» πρός συζήτηση σέ τηλεοπτικό σταθμό τήν ἰδέα νά αὐξηθεῖ τό πλαφόν εἰσόδου κόμματος στήν Βουλή στό 5%.

Σήμερα ἕναν χρόνο μετά, ἡ «αὐθόρμητος ἰδέα» εἶναι κεντρικό θέμα συζητήσεως μέ δηλώσεις Ὑπουργῶν. Εἶναι προφανές ὅτι ὁ καλοστεκούμενος γέρων ἦταν σέ διαταγμένη ἀποστολή. Χθές τό πρωί ἀπόμαχος βετερᾶνος τῆς πολιτικῆς, τραγικά ἀποτυχών ὡς Ὑπουργός ἀλλά μετεγγραφείς στό ΠΑΣΟΚ τοῦ κυρίου Σημίτη μέ μοναδική «συστατική ἐπιστολή», ὅτι ὑπῆρξε βουλευτής τῆς ΝΔ, ἔβαλλε καί πάλι κατά τῶν δύο πρώην Πρωθυπουργῶν, ἔδειξε νά τόν ἀνησυχεῖ μή τυχόν καί γίνει Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας κάποιος ἀπό αὐτούς καί στό τέλος μᾶς εἶπε καί τό «μυστικό»: Πρότεινε τόν τραπεζίτη Λουκᾶ Παπαδῆμο τοῦ PSI γιά Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας. Ἰδέα πού ἐπαινέθηκε ἀπό τό Μέσο πού τόν φιλοξενεῖ, ἄρα…

Τό μέλος τῆς κλαδικῆς τῶν «ἀποστράτων» μίλησε ἀπαξιωτικά γιά τούς κυρίους Καραμανλῆ καί Σαμαρᾶ φθάνοντας στό σημεῖο… νά ἐπαινέσει καί τόν Ἀλέξη Τσίπρα γιά τήν Συμφωνία τῶν Πρεσπῶν. Ἄν δέν μέ δέσμευε τό off the record καί ἄν δέν τόν γνώριζα γιά νά ἐκτιμῶ τήν γνησία ἀφέλειά του πού ἐκμεταλλεύονται τρίτοι, θά ἀποκάλυπτα μέ λεπτομέρειες ὑπό ποῖες συνθῆκες ἐπισκέφθηκε στό παρελθόν ἕναν ἐκ τῶν δύο Πρωθυπουργῶν πού ἐπέκρινε χθές, ὅτι δέν ἔχει προσφέρει στόν τόπο, καί τοῦ ζήτησε νά ἡγηθεῖ λόγῳ τοῦ ἐκτοπίσματός του, «κυβέρνησης εἰδικοῦ σκοποῦ» στά χρόνια τῶν μνημονίων. Ἀλλά, δυστυχῶς, ἔχω αὐτό τό ἐλάττωμα, νά σέβομαι τήν ἐμπιστευτικότητα τῶν συζητήσεων ἀκόμη καί ἄν ἡ ἄρση τους θά ἀποκάλυπτε τό «μέγεθος» ἑνός καλόπιστου ἀνδρός.

Στέκομαι σήμερα στήν κλαδική τῶν «ἀποστράτων» πού ἔχουν καταστεῖ οἱ «αὐτοφωράκηδες» τοῦ συστήματος, ὄχι γιατί ὑπάρχει κάτι προσωπικό μαζί τους, γιά αὐτό ἄλλως τε ἀποφεύγω τίς ὀνομαστικές ἀναφορές. Ἡ Ἑλλάς μετατρέπεται σέ μιά τεράστια παρεξήγηση ὅταν παρεμβάλλονται τά πρόσωπα. Στήν πολιτική καί στήν δημοσιογραφία ἀντιπαρατίθενται ἀπόψεις. Στέκομαι στήν «κλαδική», διότι κυρίως μέ ἀφορμή τήν προεδρική ἐκλογή ἔχει ἀρχίσει νά ἀναδύεται μέσα ἀπό τούς πυλῶνες τοῦ συστήματος μιά περίεργη ἀντίληψη γιά τό ποιός ἐπιβάλλει τήν ἄποψή του στόν Πρωθυπουργό ἐπί θεμάτων, καί γενικώτερα ποιός κάνει «κουμάντο» στήν κεντροδεξιά παράταξη: τό εἰσαγόμενο ΠΑΣΟΚ πού διεκδικεῖ ὡς μονοπώλιο τίς δάφνες τῆς νίκης τοῦ 2023 ἤ ἡ καρδιά τῆς παρατάξεως; Ἐκεῖνοι πού τήν κράτησαν ὄρθια σέ ἀλλεπάλληλες ἀναμετρήσεις γιά νά βρορῦν μαγαζί ἀνοικτό οἱ «μετεγγραφές» τῶν σώγαμπρων (καθώς τά μνημόνια ἔκλεισαν τά σπίτια τους!) ἤ ἡ νέα «διεύθυνσις»;

Ἄπειροι καί ἄμαθοι ὅπως εἶναι ἀπό κεντροδεξιά παράταξη μέ τό νά μηρυκάζουν κάθε μέρα ποιόν ἐπιθυμοῦν γιά Πρόεδρο καί ποιόν ἀπορρίπτουν οὐσιαστικά, μᾶς λένε κάτι πολύ εὐρύτερο ἀπό τό ὄνομα τοῦ προκρινόμενου γιά τήν θέση τοῦ ἀνώτατου ἄρχοντα: Μᾶς λένε ὅτι στήν κεντροδεξιά δέν κάνουν πλέον κουμάντο οἱ κεντροδεξιοί ἀλλά τά περιφερόμενα παρτάλια τοῦ πολιτικοῦ συστήματος. Οἱ κουβαρίστρες τοῦ Μεγάρου Μαξίμου, τά πολιτικά στελέχη πού κάνουν περιστροφές διαρκῶς γύρω ἀπό τόν ἑαυτό τους. Χθές μέ τό ΠΑΣΟΚ, σήμερα μέ τήν ΝΔ, αὔριο ποιός ξέρει μέ ποιόν. Ὅ,τι κάτσει. Ἀλλά οἱ ἀπαιτήσεις, ἀπαιτήσεις! Αὐτῶν τήν ἄποψη καλεῖται νά ἐπικυρώσει ὁ Πρωθυπουργός.

Γιά τήν ὥρα, παρατηροῦμε τό φαινόμενο πού εὑρίσκεται σέ πλήρη ἐξέλιξη. Καί ἀναλόγως πρός τά ποῦ θά κινηθεῖ, θά ἠχήσει ἤ ὄχι, πολιτικό 112. Ἐκκενώσεως. Ἀπό τόν κύριο Μητσοτάκη ἐξαρτᾶται.

estianews.gr

Ποιά πολιτική θά ἀνέμενε ἀπό τήν σημερινή ΝΔ ὁ ἱδρυτής της στά ἑλληνο-τουρκικά καί στήν ἐκλογή Προέδρου τῆς Δημοκρατίας, δεδομένης τῆς συμπεριφορᾶς τοῦ ΠΑΣΟΚ ἀπέναντί του τό 1985; – Ἐπέλεξαν ποτέ οἱ σοσιαλιστές ἐν ἐνεργείᾳ στέλεχος τῆς ΝΔ γιά ὁποιοδήποτε ἀξίωμα;

ΨΥΧΡΟΤΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΑΣΕΙΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ κ.κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΚΑΙ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ-ΣΑΜΑΡΑ ΧΘΕΣ ΒΡΑΔΥ

ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ μετά τό τελευταῖο συνέδριο τῆς Νέας Δημοκρατίας ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης εὑρέθη χθές ὑπό τήν ἴδια στέγη μέ τούς πρώην Πρωθυπουργούς Κώστα Καραμανλῆ καί Ἀντώνη Σαμαρᾶ. Ἦταν στό Ἵδρυμα «Κωνσταντῖνος Καραμανλῆς», στά «βραχώδη» τῆς Φιλοθέης, ὅπου ἐπραγματοποιήθη ἡ ἐναρκτήρια ἐκδήλωσις τοῦ διεθνοῦς Ἐπιστημονικοῦ Συνεδρίου «1974-2024: 50 χρόνια ἀπό τή μετάβαση στή Δημοκρατία-Ἡ Δημοκρατία στήν ἐποχή μας», μέ ὁμιλητή τόν Ἰταλό πρώην Πρωθυπουργό καί πρώην ἐπίτροπο τῆς ΕΕ Μάριο Μόντι.

Ἡ ἀπό κοινοῦ παρουσία τῶν κ.κ. Μητσοτάκη, Καραμανλῆ καί Σαμαρᾶ θεωρεῖται ὅτι ἐνέχει συμβολισμό συμφιλιώσεως ὑπό τό «βλέμμα» τοῦ ἱδρυτοῦ τῆς παρατάξεως. Ὅμως, ἐν τέλει, ἐκάθησαν σέ ἀπόσταση ὁ μέν ἀπό τούς δέ, ἐνῷ ὁ κ. Μητσοτάκης ἐπέλεξε νά καθυστερήσει (κάτι πού εἶχε κάνει καί σέ ἐκδήλωση στό Ἵδρυμα Σαμαρᾶ), ὁπότε ἡ ὁμήγυρις τόν περίμενε. Τά πράγματα δέν εἶναι ρόδινα, καθώς ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς ναί μέν χθές ἐπέλεξε νά εἶναι παρών, διεμήνυσε δέ δι’ ἐπιστολῆς του ὅτι θά ἀπουσιάσει ἀπό ἄλλη ἐκδήλωση, τήν ἐπέτειο τῶν 50 χρόνων τῆς ἱδρύσεως τῆς ΟΝΝΕΔ.

Πάντως, ὁ Πρωθυπουργός ἀπηύθυνε τόν λόγο στόν κ. Σαμαρᾶ, στόν ὁποῖο εἶπε «Θά τά ποῦμε καί αὔριο», ἀναφερόμενος σέ ἐκδήλωση γιά τόν Ὀδυσσέα Ἐλύτη. Γιά τήν χθεσινή ἐκδήλωση, ἀπό ἡμερῶν, τό Μέγαρο Μαξίμου ἔχει καταστήσει σαφές ὅτι θεωρεῖ πώς τά ζητήματα τῶν ἀντιπαραθέσεων στήν κορυφή δέν ἀπασχολοῦν τόν μέσο ψηφοφόρο τῆς ΝΔ, ἐνῷ καί ὁ κυβερνητικός ἐκπρόσωπος ἔχει προβάλει τό ὅτι τόν κ. Μητσοτάκη ἀπασχολεῖ πρωτίστως «ἡ μεγάλη εἰκόνα» τῆς πολιτικῆς καταστάσεως.

Ὅμως αὐτή ἡ «μεγάλη εἰκόνα» δημιουργεῖ πολλά ἐρωτήματα σέ ὅλους. Καί στούς δύο πρώην Πρωθυπουργούς καί στόν μέσο ψηφοφόρο τῆς ΝΔ (καί τόν μέσο Ἕλληνα γενικώτερα), ἐν ὄψει μάλιστα τῆς ἀναμενομένης τήν προσεχῆ ἑβδομάδα ἐπισκέψεως τοῦ Χακάν Φιντάν στήν Ἀθήνα.

Ἕνα ζήτημα λοιπόν εἶναι τά ἑλληνο-τουρκικά, ἀλλά γιά τήν ἐσωτερική πολιτική κατάσταση ἐξ ἴσου σημαντικό εἶναι τό θέμα τῆς ἐπιλογῆς τοῦ ἑπομένου Προέδρου τῆς Δημοκρατίας. Καί τά δύο αὐτά ζητήματα βαρύνουν, καί ἀναλογιζόμενοι τίς διαχρονικές ἀρχές τῆς παρατάξεως, τά στελέχη της, μέ πρῶτο τόν Πρωθυπουργό, θά πρέπει νά ἀναλογισθοῦν πῶς θά τά ἀντιμετώπιζε ὁ ἴδιος ὁ Κωνσταντῖνος Καραμανλῆς, ἄν ὑποτεθεῖ πώς θά μποροῦσε σήμερα νά δώσει μιά κατεύθυνση. Καί μπορεῖ ὁ Κωνσταντῖνος Καραμανλῆς νά ἔχει μεταστεῖ τοῦ κόσμου τούτου, οἱ παρακαταθῆκες του ὅμως ὑπάρχουν. Ὅταν τό 1975 μέ τό ἐκπονηθέν Σύνταγμα ὁρίζετο ὅτι ἀπαιτεῖται πλειοψηφία 2/3 τῆς Βουλῆς γιά τήν ἐκλογή τοῦ Προέδρου, τό πνεῦμα ἦταν πώς στήν κορυφή τοῦ πολιτεύματος ἔπρεπε νά ἐκλέγεται πρόσωπο γενικωτέρας ἀποδοχῆς καί ἀκτινοβολίας. Αὐτό δέν ἐσήμαινε ἐπιλογή προσώπου ἀπό ἄλλον πολιτικό χῶρο. Ὁ ἴδιος ἐπέλεξε τόν ἀείμνηστο Κωνσταντῖνο Τσάτσο, ἕνα πρόσωπο τεραστίας πνευματικῆς ἀκτινοβολίας πού ἤσκησε τά καθήκοντα τοῦ ἀνωτάτου ἄρχοντος κατά τρόπον ὑποδειγματικό καί ὑπερκομματικό. Τό αὐτό ἔπραξε καί ὁ ἴδιος ὁ Κωνσταντῖνος Καραμανλῆς ὡς Πρόεδρος, ἐν συνεχείᾳ, γιά νά ἀντιμετωπίσει ὅμως τόν ἐμπαιγμό τοῦ ΠΑΣΟΚ στό τέλος τῆς θητείας του.

Τό θέμα δέν ἦταν ὅτι ὁ Ἀνδρέας Παπανδρέου ἐπέλεξε τόν Χρῆστο Σαρτζετάκη ὡς ὑποψήφιο Πρόεδρο, ἦταν ὅτι σχεδόν διεβεβαίωνε τόν Κωνσταντῖνο Καραμανλῆ ὅτι θά τόν ὑπεδείκνυε γιά δεύτερη θητεία γιά νά τόν «ἀδειάσει» τήν τελευταία στιγμή κατά τόν πλέον ἄκομψο τρόπο. Ἔτσι ἀντί τῆς γενικωτέρας ἀποδοχῆς καί συναινέσεως πού ἐπιζητοῦσε τό Σύνταγμα, ἐδημιουργήθη διχασμός, τέτοιος, πού ὁδήγησε στήν ἐκλογή μέ ψηφοδέλτια διαφορετικοῦ χρώματος (ἄν καί τό Σύνταγμα προέβλεπε μυστική ψηφοφορία μέ ὁμοιόμορφα ψηφοδέλτια), γιά νά διασφαλισθεῖ ἡ κομματική πειθαρχία τῶν βουλευτῶν τοῦ ΠΑΣΟΚ, κάποιοι ἀπό τούς ὁποίους εἶχαν δυσανασχετήσει στίς ἀπρέπειες τοῦ ἀρχηγοῦ τους.

Ἔκτοτε, ἐνῷ ἡ Νέα Δημοκρατία ἐπιζητοῦσε τήν συναίνεση (χαρακτηριστική ἦταν ἡ περίπτωσις τῆς ὑποστηρίξεως τοῦ Καρόλου Παπούλια γιά τήν προεδρία), τό ΠΑΣΟΚ οὐδέποτε ἐστήριξε ἐν ἐνεργείᾳ στέλεχος τῆς ΝΔ, ὄχι γιά τήν προεδρία, ἀλλά γιά ὁποιαδήποτε δημόσια θέση. Καί ὁ (πράγματι ἀξιόλογος Πρόεδρος) Κωστῆς Στεφανόπουλος εἶχε ἀπό χρόνια ἀποχωρήσει ἀπό τήν ΝΔ καί εἶχε συγκροτήσει τήν ΔΗΑΝΑ, ὅταν ὑπεδείχθη ἀπό τήν κυβέρνηση Σημίτη ὡς ὑποψήφιος Πρόεδρος. Ἐν προκειμένῳ, λοιπόν, ἡ παρακαταθήκη τοῦ Κωνσταντίνου Καραμανλῆ εἶναι ἕνα πρόσωπο γενικωτέρας ἀποδοχῆς ἀλλά προερχόμενο ἀπό τόν κορμό τῆς παρατάξεως.

Ἀλλά ὑπάρχουν ἆρά γε σήμερα στήν πολιτική προσωπικότητες σάν τόν Κωνσταντῖνο Τσάτσο; Καί σίγουρα ἐκτός τοῦ πνεύματος αὐτοῦ εἶναι ὅσοι πρό πενταετίας εἰσηγήθηκαν τήν ἐπιλογή τῆς κ. Σακελλαροπούλου καί ὅσοι σήμερα «συμβουλεύουν» τήν ἐπιλογή προσώπου ξένου πρός τήν παράταξη σάν δῆθεν «ὑπερκομματική» ἐπιλογή. Ἀλλά καί ὡς πρός τά ἑλληνο-τουρκικά, ἡ θέσις τοῦ Κωνσταντίνου Καραμανλῆ ἦταν σαφής καί ἀπετέλεσε τήν ραχοκοκκαλιά τῆς πολιτικῆς μας γιά δεκαετίες. Ναί, μέν, ἀπεδέχετο τήν ἀνάγκη διαλόγου μέ τήν Τουρκία, ἀλλά γιά τό συγκεκριμένο ζήτημα τῆς ὁριοθετήσεως ὑφαλοκρηπῖδος (τότε δέν ὑπῆρχε ἡ ἔννοια τῆς ΑΟΖ οὔτε εἶχε θεσπισθεῖ τό Διεθνές Δίκαιο τῆς Θαλάσσης) εἶχε ὁρίσει, δέ, τήν βασική γραμμή: «Δέν διεκδικοῦμε, ἀλλά καί δέν ὑποχωροῦμε».

Δέν διεκδικοῦμε τίποτε πού δέν μᾶς ἀνήκει, ἀλλά καί δέν παραχωροῦμε οὔτε σπιθαμή ἐθνικοῦ ἐδάφους ἐθνικῆς κυριαρχίας, κυριαρχικῶν δικαιωμάτων, ἐθνικῶν δικαίων. Κάποιοι σήμερα ἀπομονώνουν τήν παραδοχή του, ὅτι τό Αἰγαῖο δέν εἶναι «ἑλληνική λίμνη». Διότι πράγματι ἡ Ἑλλάς προκειμένου νά διευκολύνει τήν διεθνῆ ναυσιπλοΐα εἶχε ἀφήσει τό μεγαλύτερο μέρος της νά εἶναι διεθνῆ ὕδατα, περιορίζοντας τά χωρικά της ὕδατα στά ἕξι μίλια. Ὅμως στήν Τουρκία ἀνεγνώριζε «περιορισμένα δικαιώματα» στήν ὑφαλοκρηπῖδα τοῦ Αἰγαίου. Καί βεβαίως δέν ἐδέχετο συζήτηση γιά μή ἀναγνώριση κυριαρχίας καί κυριαρχικῶν δικαιωμάτων σέ νησιά καί νησῖδες, οὔτε γιά ἀλλαγή ὁρίων τοῦ FIR Ἀθηνῶν. Ὅσο γιά τό εὖρος τῶν χωρικῶν ὑδάτων τό ἔβλεπε ὡς ἑνιαῖο ζήτημα, εἴτε μιλούσαμε γιά τό Αἰγαῖο εἴτε γιά τό Ἰόνιο, διατηρῶντας ὅμως τό δικαίωμα ἐπεκτάσεώς τους. Τό ὁποῖο ἐπέσειε στήν Τουρκία.

Ἁπλά πράγματα καί σαφῆ. Τά ὁποῖα ὅμως σήμερα κάποιοι διαστρεβλώνουν.

estianews.gr