Αρχική Blog Σελίδα 1033

Γέρνει προς τον Τραμπ η πλάστιγγα

0

-Ευρύ προβάδισμα στους εκλέκτορες έναντι της Χάρις

Αμερικανικές εκλογές 2024
06/11/2024  07:34
Στον Ντόναλντ Τραμπ γέρνει, όπως φαίνεται, η πλάστιγγα της αναμέτρησης των αμερικανικών εκλογών.

Η καταμέτρηση των ψήφων συνεχίζεται, με τον Ρεπουμπλικανό προεδρικό υποψήφιο να προηγείται σε 26 πολιτείες και να έχει εξασφαλίσει μέχρι στιγμής 246 εκλέκτορες από τους 270 που χρειάζεται για να επιστρέψει στον Λευκό Οίκο έναντι 187 της Κάμαλα Χάρις.

Σύμφωνα με πρόβλεψη του Associated Press, ο Τραμπ νίκησε στη Βόρεια Καρολίνα, τη μία από τις επτά πολιτείες-κλειδιά, με τον Ρεπουμπλικανό προεδρικό υποψήφιο να προηγείται σε όλες τις άλλες. Μάλιστα, ο Τραμπ φέρεται να κερδίζει και στην Τζόρτζια, με τον εκλογικό αξιωματούχο Γκάμπριελ Στέρλινγκ να λέει στο CNN ότι δεν υπάρχουν αρκετές μη καταμετρημένες ψήφοι στην πολιτεία για να μπορέσει η Κάμαλα Χάρις να ανατρέψει το προβάδισμα του αντιπάλου της. Τόσο το CNN όσο και το NBC προβλέπουν ότι ο Τραμπ επικράτησε στην Τζόρτζια, την οποία είχε κερδίσει ο Τζο Μπάιντεν στις εκλογές του 2020.

Σε ποιες πολιτείες επικρατεί ο Τραμπ

 
Όπως προβλέπει το Associated Press ο Τραμπ επικρατεί στις πολιτείες της Βόρειας Καρολίνα, του Άινταχο, της Αιόβα, του Κάνσας, της Γιούτα, της Μοντάνα, της Νεμπράσκα, του Τέξας, του Οχάιο, της Βόρειας Ντακότα, της Νότιας Ντακότα, της Λουιζιάνας, του Γουαϊόμινγκ, της Νεμπράσκα, της Φλόριντα (30 εκλέκτορες), της Νότιας Καρολίνας (9 εκλέκτορες), του Τενεσί (10 εκλέκτορες), της Οκλαχόμα (7 εκλέκτορες), του Μισισίπι (6 εκλέκτορες), της Αλαμπάμα (9 εκλέκτορες), της Δυτικής Βιρτζίνια (13 εκλέκτορες), του Κεντάκι (8 εκλέκτορες) και της Ιντιάνα (11 εκλέκτορες).

Πού νικά η Χάρις
Με βάση τις ίδιες προβλέψεις η Χάρις προηγείται σε Βιρτζίνια, Νέο Μεξικό, Όρεγκον, Καλιφόρνια, Ουάσιγκτον, Κολοράντο, Νιου Τζέρσεϊ, Νέα Υόρκη, Ιλινόις (19 εκλέκτορες), Ντελάγουερ, Μασαχουσέτη (11 εκλέκτορες), Κονέκτικατ (7 εκλέκτορες), Ρόουντ Αιλαντ, Μέριλαντ και Βερμόντ (3 εκλέκτορες). Τελευταία πρόβλεψη για τη Χάρις ότι κερδίζει το Νέο Μεξικό, με 5 εκλέκτορες, και έτσι φθάνει τους 187.

Κατήφεια στο κόμμα της Χάρις
Με το κόκκινο χρώμα των Ρεπουμπλικανών να κυριαρχεί σε μεγάλο μέρος του εκλογικού χάρτη και τις στοιχηματικές να δίνουν τώρα 90% πιθανότητες νίκης του Τραμπ, στο στρατόπεδο της Χάρις επικρατεί μούδιασμα, αμηχανία και σιωπή και ο κόσμος αραιώνει. Από την πλευρά του, το επιτελείο της επιμένει ότι δεν έχει κριθεί ακόμη τίποτε οριστικά και σημειώνει ότι ο δρόμος της νίκης για τη Δημοκρατική προεδρική υποψήφια περνά από τις πολιτείες του λεγόμενου «μπλε τείχους», δηλαδή την Πενσιλβάνια, το Μίσιγκαν και το Ουισκόνσιν, αλλά ο πρώην πρόεδρος ετοιμάζεται ήδη για την επιστροφή του στον Λευκό Οίκο.

Δεν θα κάνει σήμερα ομιλία η Κάμαλα Χάρις
Όπως ανακοίνωσε πριν από λίγο απευθυνόμενος στο πλήθος που είχε συγκεντρωθεί στο Πανεπιστήμιο Χάουαρντ ο συμπρόεδρος της προεκλογικής καμπάνιας της Κάμαλα Χάρις, Σέντρικ Ρίτσμοντ, η Δημοκρατική προεδρική υποψήφια δεν θα απευθύνει σήμερα ομιλία.

«Μένουν ακόμη ψήφοι να καταμετρηθούν. Υπάρχουν πολιτείες όπου δεν έχει ανακηρυχθεί νικητής. Θα συνεχίσουμε στη διάρκεια της νύχτας να δίνουμε μάχη για να διασφαλίσουμε ότι θα καταμετρηθεί κάθε ψήφος και θα ακουστεί κάθε φωνή που μίλησε. Δεν θα ακούσετε λοιπόν σήμερα την αντιπρόεδρο, αλλά θα την ακούσετε αύριο», είπε ο Ρίτσμοντ.

To CNN δίνει μέχρι στιγμής 246 εκλέκτορες στον Ρεπουμπλικανό προεδρικό υποψήφιο και 182 στην Κάμαλα Χάρις, το CBS δίνει ίδιο αριθμό εκλεκτόρων στον Τραμπ και 189 στη Χάρις, η Washington Post 230 στον πρώην πρόεδρο και 209 στην αντιπρόεδρο των ΗΠΑ. Με βάση προβλέψεις του Fox News, ο Τραμπ εξασφαλίζει ως τώρα 232 ψήφους στο σώμα των εκλεκτόρων και η κυρία Χάρις 216.

Οι δυο υποψήφιοι κέρδισαν, σύμφωνα με τις προβλέψεις μεγάλων αμερικανικών ΜΜΕ, στις πολιτείες όπου αυτό θεωρείτο λίγο ως πολύ δεδομένο: στο Τέξας, στο Κεντάκι, στη Δυτική Βιρτζίνια, στη Φλόριντα, στο Μιζούρι, στην Οκλαχόμα, στον Μισισιπή και στη Λουιζιάνα, μεταξύ άλλων, ο Ντόναλντ Τραμπ· στη Νέα Υόρκη, στο Ιλινόι, στο Βερμόντ, στη Μασαχουσέτη, στην Καλιφόρνια και στην ομοσπονδιακή πρωτεύουσα Ουάσιγκτον η Κάμαλα Χάρις.

Στα χέρια των Ρεπουμπλικανών Βουλή και Γερουσία
Οι Ρεπουμπλικάνοι πήραν τον έλεγχο της Γερουσίας με την επανεκλογή σύμφωνα με το Associated Press του Ντεμπ Φίσερ στη Νεμπράσκα και εκείνη του Τεντ Κρουζ στο Τέξας εξασφαλίζοντας 51 έδρες στο σώμα. Έτσι το κόμμα του Τραμπ θα ελέγχει τη Γερουσία για πρώτη φορά μετά από τέσσερα χρόνια και θα είναι σε θέση να επιβεβαιώσει τους δικαστές του Ανώτατου Δικαστηρίου, τους ομοσπονδιακούς δικαστές και τους διορισμένους σε υπουργικές θέσεις.

Στη Βουλή των Αντιπροσώπων οι Ρεπουμπλικανοί εξασφαλίζουν 148 έδρες και φαίνεται να κερδίζουν την πλειοψηφία, αποσπώντας τον έλεγχό της από τους Δημοκρατικούς.

Βαθιά διχασμένη βγαίνει από τις κάλπες η Αμερική
Όλος ο κόσμος περιμένει το αποτέλεσμα της μονομαχίας, έπειτα από μια άνευ προηγουμένου εκστρατεία, που σημαδεύτηκε από εκκωφαντικές ανατροπές, με τις θεαματικότερες να είναι η ανάδειξη της Χάρις ως υποψήφιας των Δημοκρατικών μετά την απόφαση του Τζο Μπάιντεν να αποσυρθεί τον Ιούλιο και οι δυο απόπειρες δολοφονίας κατά του Τραμπ.

Πίσω από τους δύο υποψήφιους μοιάζουν να παρατάσσονται δυο Αμερικές φαινομενικά ασυμβίβαστες, με κάθε πλευρά να κατηγορεί την άλλη πως θα οδηγήσει τη χώρα στην καταστροφή.

Η Κάμαλα Χάρις παρουσίασε τον αντίπαλό της ως «φασίστα» κι επίδοξο «δικτάτορα», κίνδυνο για τα δικαιώματα των γυναικών. Πολλαπλασίασε τις διαφημιστικές καταχωρίσεις, από τους ραδιοφωνικούς και τους τηλεοπτικούς σταθμούς ως τις γιγαντοαφίσες στους αυτοκινητοδρόμους, για να καλέσει τους πολίτες να ψηφίσουν, με την ομάδα της να εκφράζει αισιοδοξία εξαιτίας της κινητοποίησης ειδικά των νέων και κατοίκων διεκδικούμενων πολιτειών. «Θα κερδίσουμε», διαβεβαίωσε χθες.

Στην άλλη πλευρά, ο Ντόναλντ Τραμπ περιέγραψε την αντίπαλό του με όρους όπως αδύναμη, ανίκανη να αντιμετωπίσει προβλήματα όπως η παράνομη μετανάστευση και η εγκληματικότητα, φθάνοντας ως το σημείο να αμφισβητήσει την ευφυία της. «Θα κερδίσουμε, και με μεγάλη διαφορά», διαβεβαίωσε κι αυτός, μέσω Truth Social, ιστότοπου κοινωνικής δικτύωσης που αποτελεί δημιούργημά του.

RAND: οι ΗΠΑ δεν βρίσκονται στα πρόθυρα εμφυλίου

0

Ενάντια στον εμφύλιο πόλεμο και τη μαζική βία

Εργαζόμενοι εγκαθιστούν περίφραξη ασφαλείας έξω από το κτήριο του εκτελεστικού γραφείου κοντά στον Λευκό Οίκο, 2 Νοεμβρίου 2024

Φωτογραφία από την Erin Scott/Reuters

 John S. Hollywood

Η διαφημιστική εκστρατεία στα μέσα ενημέρωσης σχετικά με την προοπτική ενός άλλου εμφυλίου πολέμου στις ΗΠΑ χρειάζεται απάντηση. Ως ερευνητής για την τρομοκρατία και τους μαζικούς πυροβολισμούς, λαμβάνω υπόψη πράγματα όπως μια μεγάλη ταινία του Χόλιγουντ για το θέμα. Όμως, όταν ακόμη και το λιτό περιοδικό Foreign Policy αισθάνθηκε υποχρεωμένο να δημοσιεύσει μια σειρά άρθρων που εξετάζουν την πιθανότητα, τα πράγματα έχουν γίνει άσχημα. Ένα από αυτά τα άρθρα σημείωσε μάλιστα ότι ο εμφύλιος πόλεμος θα ήταν κακός για την οικονομία. Πράγματι, θα ήταν.

Δεδομένων των αφηγήσεων, δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι, σε πρόσφατη δημοσκόπηση, το ένα τέταρτο των Αμερικανών εξέφρασε τουλάχιστον κάποιες ανησυχίες ότι ένας νέος εμφύλιος πόλεμος θα ξεκινήσει μετά τις προεδρικές εκλογές. Ωστόσο, τι δείχνουν τα στοιχεία;

Πιστεύω ότι εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν στα πρόθυρα του εμφυλίου πολέμου, είναι ασφαλές να υποθέσουμε ότι το επίπεδο πολιτικής βίας στη χώρα θα ήταν πολύ υψηλότερο από ό,τι είναι.

Οι μαζικές επιθέσεις στο κοινό των ΗΠΑ είναι σπάνιες, δεδομένου του μεγέθους της χώρας. Το FBI κατέγραψε 50 ενεργά περιστατικά πυροβολισμών το 2023, και λίγα φαίνεται να υποκινήθηκαν από κομματικά τμήματα.

Μελέτες της RAND που εξέτασαν πάνω από 600 σχέδια για μαζικές επιθέσεις διαπίστωσαν ότι, ιστορικά, σχεδόν τα δύο τρίτα είχαν προσωπικά κίνητρα, καθοδηγούμενα από παράγοντες όπως το τοπικό παράπονο, η επιθυμία για δυσφήμιση, αυταπάτες και ούτω καθεξής. Από τα υπόλοιπα, περίπου το ένα πέμπτο ήταν υποκινούμενοι από την Αλ Κάιντα ή το ISIS. Λιγότερο από το ένα πέμπτο αποδόθηκε σε εγχώριες πολιτικές ατζέντες.

Ακόμη και ο επίδοξος δολοφόνος που πυροβόλησε τον πρώην πρόεδρο Τραμπ τον Ιούλιο φαίνεται ότι αναζητούσε έναν στόχο διασημοτήτων και όχι πολιτικό. Ο δράστης αναζήτησε ευκαιρίες για επίθεση γενικά και επέλεξε τη συγκέντρωση Μπάτλερ της Πενσυλβάνια από ευκολία.

Εάν οι ΗΠΑ βρίσκονταν στο χείλος του εμφυλίου πολέμου, είναι ασφαλές να υποθέσουμε ότι το επίπεδο πολιτικής βίας στη χώρα θα ήταν πολύ υψηλότερο από ό,τι είναι.

Εκτός από τις μαζικές απόπειρες δολοφονίας, η οργάνωση Armed Conflict Location and Event Data σημειώνει ότι τα περιστατικά πολιτικής βίας που πραγματοποιούνται από εγχώριους εξτρεμιστές έχουν μειωθεί κατά περισσότερο από 80 τοις εκατό από το 2020. Υπήρχαν λιγότερα από 10 σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες κατά τους πρώτους οκτώ μήνες του 2024.

Οι αναφορές για την υποστήριξη της πολιτικής βίας από τους Αμερικανούς γενικά φαίνεται να είναι διογκωμένες. Η δεξαμενή σκέψης Populace διεξήγαγε μια έρευνα που έδωσε στους Αμερικανούς ερωτώμενους μυστικότητα, ώστε να είναι άνετοι να αποκαλύπτουν τι πραγματικά σκέφτονταν για ευαίσθητα θέματα. Στη συνέχεια συνέκρινε αυτές τις απαντήσεις με αυτά που ήταν διατεθειμένοι να πουν απευθείας σε αυτούς που τους έπαιρναν συνέντευξη.

Περίπου το 20 τοις εκατό είπε ότι μπορεί να είναι απαραίτητο να καταφύγουμε σε πολιτική βία, αλλά, όταν τους δόθηκε ιδιωτικότητα, μόνο το 4 τοις εκατό ανέφερε ότι αισθάνεται πραγματικά έτσι.

Είναι μια θλιβερή κατάσταση που το σημερινό πολιτικό και πληροφοριακό περιβάλλον των ΗΠΑ προφανώς οδηγεί τους Αμερικανούς να λένε ψέματα ότι υποστηρίζουν την πολιτική βία, ακόμη και όταν δεν το κάνουν.

Σύμφωνα με άλλα πρόσφατα στοιχεία έρευνας, οι Αμερικανοί και στις δύο πλευρές του πολιτικού φάσματος δήλωσαν ότι δεν ενδιαφέρονται να υπονομεύσουν τη δημοκρατία. Επιπλέον, το πρωταρχικό κίνητρο για το τμήμα που όντως υποστηρίζει αντιδημοκρατικά μέτρα είναι να αντεπιτεθεί εναντίον πολιτικών αντιπάλων που πιστεύουν – το μαντέψατε – εργάζονται για να υπονομεύσουν την αμερικανική δημοκρατία.

Λοιπόν, τι μπορεί να γίνει;

Πρώτον, καταλάβετε ότι οι Αμερικανοί, ανεξαρτήτως κόμματος, δεν θέλουν καμία σχέση με αυτά τα πράγματα του εμφυλίου πολέμου ή με τον τεμαχισμό της δημοκρατίας. Και οι περισσότεροι πιστεύουν ότι ένας εμφύλιος πόλεμος είναι εξαιρετικά απίθανος.

Δεύτερον, αναγνωρίστε τι είναι εκτός ελέγχου στην Αμερική σήμερα: ψευδείς απειλές βίας. Μόνο το Κογκρέσο χρειάστηκε να αντιμετωπίσει σχεδόν 10.000 απειλές βίας ετησίως πρόσφατα, και οι τοπικοί αξιωματούχοι των εκλογών είχαν μία στις έξι πιθανότητες να δεχτούν βίαιη απειλή. Απαιτείται μια εκστρατεία κατά των απειλών φάρσας, όπως εκείνες για τη σημασία του να μην γίνονται απειλές για βόμβες στα αεροδρόμια μετά την 11η Σεπτεμβρίου.

Τρίτον, μετριάστε τους κινδύνους αυτών των σπάνιων, βίαιων επιθέσεων που συμβαίνουν. Γνωρίστε τα κύρια προειδοποιητικά σημάδια ενός πιθανού σχεδίου μαζικής επίθεσης, όπως όταν κάποιος επιδεικνύει πρόθεση να επιτεθεί ή λαμβάνει συγκεκριμένες ενέργειες για να επιτεθεί, και πού να τον αναφέρετε. Μάθετε τι πρέπει να κάνετε σε περίπτωση ενεργού σκοπευτή ή άλλης μαζικής επίθεσης, που είναι κοινώς γνωστή ως “Τρέξε, Κρύψου, Μάχη” ή “Αποφυγή, Άρνηση, Άμυνα”.

Η λήψη μέτρων για την πρόληψη και την προετοιμασία για τη βία έχει πάντα νόημα, αλλά δεν πρέπει να θεωρείται ως ένδειξη ότι οι ΗΠΑ βρίσκονται στο χείλος του εμφυλίου πολέμου.

Από την άποψη της πολιτικής, η βελτίωση του τρόπου με τον οποίο αποτρέπουμε τους ανθρώπους από τη διεξαγωγή πράξεων βίας θα μπορούσε να βοηθήσει. Αυτό θα μπορούσε να περιλαμβάνει την ανάπτυξη δεικτών και την εκπαίδευση για τον καλύτερο εντοπισμό όσων επιχειρούν να αποκτήσουν όπλα για να προβούν σε πράξεις βίας. Απαιτείται επίσης περισσότερη εκπαίδευση και υποστήριξη για τις σχολικές αρχές, τις αρχές επιβολής του νόμου, τους παρόχους ψυχικής υγείας, τους εργαζόμενους στις κοινωνικές υπηρεσίες και άλλους των οποίων οι θέσεις εργασίας περιλαμβάνουν την αξιολόγηση εκείνων που μπορεί να σκέφτονται τη βία.

Άλλες πρωτοβουλίες θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν εκπαίδευση του προσωπικού ασφαλείας και του κοινού σχετικά με τον τρόπο πρόληψης και προστασίας από μαζικές επιθέσεις, ευρύτερη υιοθέτηση πολυεπίπεδων μοντέλων ασφάλειας για να μειωθεί η πιθανότητα επιτυχίας των επιθέσεων και χρηματοδότηση κτιρίων για την εφαρμογή βασικών αρχών ασφαλείας, όπως βελτιωμένες κλειδαριές θυρών. , προστασίες παραθύρων και επιτόπιοι ιατρικοί πόροι.

Η λήψη μέτρων για την πρόληψη και την προετοιμασία για τη βία έχει πάντα νόημα, αλλά δεν πρέπει να θεωρείται ως ένδειξη ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται στα πρόθυρα του εμφυλίου πολέμου. Μην πιστεύετε—ή μην διαδίδετε—αυτές τις ψευδείς αφηγήσεις.

*Ο John S. Hollywood είναι ανώτερος επιχειρησιακός ερευνητής στο RAND, ένα μη κερδοσκοπικό, μη κομματικό ερευνητικό ίδρυμα. Ο σχολιασμός δίνει στους ερευνητές της RAND μια πλατφόρμα για να μεταφέρουν γνώσεις με βάση την επαγγελματική τους εμπειρία και συχνά την έρευνα και την ανάλυσή τους με κριτές.

rand.org

The Atlantic: μετά την Παράσταση

0

Η Oprah Winfrey και η Kamala Harris κρατιούνται χέρι χέρι μπροστά σε πλήθος
(Andrew Caballero-Reynolds / AFP / Getty) 

Πώς μεταμορφώνεται κάτι τόσο μεγάλο, τόσο υπαρξιακό, σε κάτι που οι άνθρωποι μπορούν να αντιληφθούν; Χθες το βράδυ, η Όπρα Γουίνφρεϊ έδωσε μια ευκαιρία ως η προτελευταία ομιλήτρια στη συγκέντρωση του μεγάλου τελικού της Καμάλα Χάρις στη Φιλαδέλφεια: «Εάν δεν εμφανιστούμε αύριο, είναι απολύτως πιθανό να μην έχουμε την ευκαιρία να ψηφίσουμε ξανά. .”

Κάθε προεδρική εκλογή είναι η μεγαλύτερη που έγινε ποτέ, αλλά αυτή στερείται επαρκούς υπερθετικού. Καθ’ όλη τη διάρκεια του 2024, και τα δύο μέρη στηρίχθηκαν στις εικόνες και τα μηνύματα των Ιδρυτών μας. Ο συνεργάτης του Ντόναλντ Τραμπ και πρώην υποψήφιος του GOP Vivek Ramaswamy λέει συχνά ότι ζούμε σε μια «στιγμή του 1776». Ο Josh Shapiro, ο δημοκρατικός κυβερνήτης της Πενσυλβάνια, χθες το βράδυ επικαλέστηκε την προειδοποίηση του Benjamin Franklin για τη νεαρή ακόμη χώρα μας: «μια δημοκρατία, αν μπορείτε να την κρατήσετε». Είναι μια σειρά που επαναλαμβάνεται συχνά, αλλά αυτό το «αν» παρέμεινε με τρόπο που δεν είχα νιώσει ποτέ πριν.

Ο Shapiro κοίταζε τους δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους που στέκονταν κατά μήκος του Benjamin Franklin Parkway στην ψυχρή συγκέντρωση την παραμονή των εκλογών. Πολλοί παρευρισκόμενοι βρίσκονταν εκεί για ώρες και περισσότεροι από λίγοι είχαν γίνει εμφανώς ανήσυχοι. Κάθε συναίσθημα, τόσο στη σκηνή όσο και στο πλήθος, μετατράπηκε σε 11 – φόβος, ελπίδα, υπόσχεση, κίνδυνος. Στο αναλόγιο, η κλίση του Shapiro αντικατοπτρίζει αυτή του πρώην προέδρου Μπαράκ Ομπάμα. Τόσο μεγάλο μέρος της εκστρατείας της Χάρις είχε την αίσθηση του εορτασμού του Ομπάμα το 2008 στο Grant Park του Σικάγο. Το Will.i.am ήταν έτοιμο με ένα τραγούδι (συνέχεια του ύμνου του Ομπάμα του ’08, “Yes We Can”) με τίτλο—τι άλλο;—”Yes She Can”.

Γύρω στις 23:30, η Χάρις τελικά εμφανίστηκε στη βάση των Rocky Steps για να κάνει το τελευταίο της βήμα. Πέρα από τη συμβολική εγγύτητα με το Συνταγματικό Κέντρο, το Liberty Bell και το Independence Hall, αυτό το συγκεκριμένο σκηνικό ήταν μια οπτική μεταφορά, όπως το έθεσε η Χάρις, εκείνους που «ξεκινούν ως αουτσάιντερ και σκαρφαλώνουν στη νίκη». (Δυστυχώς, κανείς στο περίπτερο A/V δεν σκέφτηκε να χτυπήσει τα κόρνα του Rocky καθώς ανέβαινε.) Η αλήθεια είναι ότι είναι λίγο δύσκολο να αποκαλείς την Χάρις αουτσάιντερ. Είναι, τελικά, η οιονεί υφιστάμενη και οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η κούρσα είναι ισόπαλη. Παρόλα αυτά, κατά κάποιον τρόπο ήξερες τι κατάφερνε με το Rocky.

Τα τελευταία εννέα χρόνια, ολόκληρος ο πολιτικός κόσμος, και μεγάλο μέρος της αμερικανικής ζωής, περιστρέφεται γύρω από τον Ντόναλντ Τραμπ. Είναι μια αναπόδραστη δύναμη, ένας φλογερός πορτοκαλί ήλιος που υπόσχεται να σας κρατήσει ασφαλή, χαρούμενο και ζεστό αλλά, στο τέλος, θα σας κάψει. Η Χάρις αγωνίζεται για τη διατήρηση της ελευθερίας και της δημοκρατίας, αλλά στην πραγματικότητα απλώς τρέχει ενάντια στον Τραμπ. Σε έρευνες και συνεντεύξεις, πολλοί Αμερικανοί λένε ότι και αυτοί ψηφίζουν κατά του Τραμπ παρά υπέρ της Χάρις.

Οι εκλογές αφορούν το μέλλον της Αμερικής, αλλά με την πραγματική έννοια, αφορούν τον φόβο ενός ατόμου.

Η Χάρις ήταν ήδη χθες στο Σκράντον, στο Άλενταουν και στο Πίτσμπουργκ. Αλλά τώρα η εκστρατεία της είχε φτάσει στη γραμμή του τερματισμού της, στη Φιλαδέλφεια, και παρόλο που άκουσα συγκρατημένη αισιοδοξία, κανένας από τους υπαλλήλους της καμπάνιας της Χάρις με τους οποίους μίλησα χθες το βράδυ δεν τόλμησε να κάνει οποιαδήποτε πρόβλεψη. Το πιο κοντινό που έφτασα ήταν ότι ορισμένοι πιστεύουν ότι θα έχουν αρκετά εσωτερικά δεδομένα για να γνωρίζουν ποιες πολιτείες βρίσκονται στην πραγματικότητα στη στήλη τους μέχρι αργά απόψε, και ότι αναμένουν ότι ο αγώνας μπορεί να διεξαχθεί αύριο το πρωί ή το απόγευμα.

Η εκστρατεία του Τραμπ, εν τω μεταξύ, ολοκληρώθηκε με έναν αναμενόμενο αποκαλυπτικό και κατασκηνωτικό τρόπο. Η αλήθεια είναι ότι κάποιο από το χάος του λειτούργησε – δεν έχασε ποτέ την προσοχή μας. Σκεφτείτε την εβδομαδιαία εθνική συζήτηση για τη λέξη σκουπίδια. Το ηλίθιο αστείο ενός κωμικού που θεωρούσε το Πουέρτο Ρίκο “πλωτό νησί σκουπιδιών στη μέση του ωκεανού” μπορεί να καταλήξει να είναι καθοριστικός παράγοντας για την ήττα του Τραμπ, αλλά το σχόλιο του προέδρου Τζο Μπάιντεν που παρομοίαζε τους υποστηρικτές του Τραμπ με σκουπίδια αποδείχθηκε επίσης μια κομβική στιγμή για τη MAGA κίνηση.

Απαντώντας στον Μπάιντεν, ο Τραμπ εμφανίστηκε με ένα έντονο πορτοκαλί γιλέκο ασφαλείας ως τρόπο που προσλαμβάνει την προσβολή – ένας δισεκατομμυριούχος που δείχνει αλληλεγγύη στην εργατική τάξη. Σε μια παρόμοια στιγμή της προεκλογικής εκστρατείας, ο Τραμπ φόρεσε μια ποδιά και σέρβιρε πατάτες σε ένα (κλειστό) McDonald’s. Δεν ήταν τόσο το ένδυμα της δουλειάς όσο η αντίθεση στην ιστορία: Και στις δύο περιπτώσεις, ο Τραμπ κράτησε το πουκάμισο και τη γραβάτα του.

Αυτές οι θεατρικές αντιπαραθέσεις, όσο ανόητες κι αν είναι, έχουν τον τρόπο να κολλάνε στον εγκέφαλό σου.

Αλλά δεν παίρνουν όλοι το στοιχείο του ριάλιτι της πράξης του. Πολλοί από τους υποστηρικτές του εκλαμβάνουν κάθε του ρήση ως ευαγγέλιο. Στις τελικές συγκεντρώσεις του Τραμπ, κάποιοι εμφανίστηκαν με τα δικά τους γιλέκα ασφαλείας ή πλαστικές σακούλες σκουπιδιών. Το κίνημα του Τραμπ είχε κυριολεκτικά εισέλθει στη φάση των σκουπιδιών. Στην τελευταία του ομιλία χθες το βράδυ, ο αντιπρόεδρος του Τραμπ, J. D. Vance, αποκάλεσε την Χάρις «σκουπίδια». Και ο Τραμπ, μέρες αφότου μιμήθηκε το στοματικό σεξ στη σκηνή, συνέχισε  τη χοντροκοπιά του, λέγοντας ότι η πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων Νάνσι Πελόζι είναι «σκύλα».

Η προεκλογική εκστρατεία του Τραμπ ήταν πολύ μεγαλύτερη από εκείνη της Χάρις, και γι’ αυτόν τον λόγο, μίλησα με πολύ περισσότερους Ρεπουμπλικάνους παρά με Δημοκρατικούς στις προεκλογικές εκδηλώσεις φέτος. Σε διάφορες πόλεις και πολιτείες, ήταν ξεκάθαρο ότι οι άνθρωποι στέκονταν για ώρες στις συγκεντρώσεις του Τραμπ επειδή εξακολουθούν να έχουν εμμονή με τον Τραμπ και επειδή ο Τραμπισμός έχει γίνει κάτι σαν θρησκεία.

Ο Τραμπ κάνει ένα σημαντικό μέρος της χώρας να αισθάνεται καλά, είτε υποκινώντας τη δυσαρέσκεια τους είτε απλώς κάνοντας τους να πιστέψουν ότι ακούει τις ανησυχίες τους. Στο τέλος, όμως, είναι και αυτός που τροφοδοτεί τους φόβους τους.

Μπορεί να είναι εύκολο να διαγραφεί η αμερικανική πολιτική ως ένα θέαμα μεγέθους γηπέδου που έχει γίνει όλο και πιο άσχημο την τελευταία δεκαετία. Χθες το βράδυ, όμως, στις συνομιλίες μου με τους Φιλαδέλφειους που είχαν τολμήσει να δουν την Χάρις, κατέστη σαφές ότι η παράσταση ήταν απλώς παράσταση και ότι είχαν άλλες προτεραιότητες. Σίγουρα, θα μπορούσαν να δουν τον Ricky Martin να ερμηνεύει το “Livin’ La Vida Loca” και να ακούσουν τη Lady Gaga να τραγουδά το “God Bless America”, αλλά όλα αυτά ήταν τα επιπλέον. Μια τριάδα 20χρονων φοιτητών του Temple University—δύο από τους οποίους φορούσαν Brat-green «Kamala», ένας από τους οποίους φορούσε καπέλο φορτηγού τύπου «Harris Walz»—μου μίλησε για τις πόλεις τους. Ο ένας είχε έρθει από την κοντινή κομητεία Μπακς, στην οποία είχε παρακολουθήσει να μεγαλώνει ο Τραμπισμός κατά τα εφηβικά του χρόνια. Μια άλλη ήταν από το Jersey Shore και είπε ότι πίστευε πως ο κόσμος θα πετάξει αυγά στο σπίτι της αν έβαζε μια πινακίδα “Harris” στην μπροστινή αυλή. Ένας άλλος, που ήταν από το Τέξας, συνόψισε τους κινδύνους που εγκυμονεί ο Τραμπ πιο συνοπτικά από οποιονδήποτε μίλησα τα τελευταία δύο χρόνια: «Θα αφήσει τους ανθρώπους να ξεφύγουν στην προώθηση του μίσους και της βίας στη χώρα μας, και νομίζω ότι αυτός είναι ο μεγαλύτερος φόβος μου».

Αυτές οι εκλογές ήταν ένα περίτεχνο ταξιδιωτικό τσίρκο, με τους καλλιτέχνες να παίζουν με κάθε είδους όνειρα και εφιάλτες. Ο Τραμπ βασίστηκε εδώ και πολύ καιρό στη γοητεία του σόου και η υπεροχή των διασημοτήτων στις πρόσφατες συγκεντρώσεις της Χάρις αποδεικνύει ότι και εκείνη κατανοεί τη σημασία της δύναμης των αστέρων. Αλλά τώρα που όλες οι κρίσιμες πολιτείες  έχουν συζητηθεί και τα δισεκατομμύρια δολάρια έχουν δαπανηθεί, τι μένει; Η υπερηφάνεια έχει μπει στις τελευταίες της ώρες. Αύριο (ή την επόμενη μέρα … ή την επόμενη μέρα), ξεκινά μια νέα επανάληψη της αμερικανικής ζωής. Δεν θα το παρακολουθήσουμε θα το ζήσουμε.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΑΠΟ ΤΗ ΡΙΨΗ ΕΦΕΔΡΩΝ ΑΛΕΞΙΠΤΩΤΙΣΤΩΝ ΣΤΑ ΜΕΓΑΡΑ ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΧΗΓΟ ΓΕΕΘΑ

0

Σεραφείμ Μηχιώτης

Τί πιό όμορφο και πιό δυναμικό, τόσο ελπιδοφόρο γιά την υπόθεση της άμυνας της Πατρίδας, από το γεγονός, ότι, όπως πληροφορούμαστε, στο πλαίσιο μετεκπαίδευσης της εφεδρείας, ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ συμμετέσχε σε άλμα στατικού ιμάντα από ελικόπτερο CH-47D Chinook της Αεροπορίας Στρατού, μαζί με τους επιχειρησιακούς Διοικητές των Ειδικών Δυνάμεων–Δυνάμεων Ειδικών Επιχειρήσεων, καθώς και Εφέδρους Αξιωματικούς και Καταδρομείς – Αλεξιπτωτιστές…

 

 

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΑΠΟ ΤΗ ΡΙΨΗ
ΕΦΕΔΡΩΝ ΑΛΕΞΙΠΤΩΤΙΣΤΩΝ
ΣΤΑ ΜΕΓΑΡΑ ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ
ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΧΗΓΟ ΓΕΕΘΑ 

 

 

Διαβάζοντας από την ιστοσελίδα του ΓΕΕΘΑ την σχετική ανακοίνωση γιά τις σημερινές ρίψεις αλεξιπτωτιστών στην περιοχή Μεγάρων, με πρώτο τον αλεξιπτωτιστή Αρχηγό ΓΕΕΘΑ, Στρατηγό Δημήτριο Χούπη, σκέφθηκα πόσο η ζωή εκδικείται σκληρά αφελείς «ονειροποπόλους» που ορέγονται αμιγώς επαγγελματικό Στρατό γιά την Ελλάδα με κατάργηση της στρατιωτικής θητείας.

Τί πιό όμορφο και πιό δυναμικό, τόσο ελπιδοφόρο γιά την υπόθεση της άμυνας της Πατρίδας, από το γεγονός, ότι, όπως πληροφορούμαστε, στο πλαίσιο μετεκπαίδευσης της εφεδρείας, ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ συμμετέσχε σε άλμα στατικού ιμάντα από ελικόπτερο CH-47D Chinook της Αεροπορίας Στρατού, μαζί με τους επιχειρησιακούς Διοικητές των Ειδικών Δυνάμεων–Δυνάμεων Ειδικών Επιχειρήσεων, καθώς και Εφέδρους Αξιωματικούς και Καταδρομείς – Αλεξιπτωτιστές. 

 

 

36 έφεδροι- τόσοι είχαν κληθεί στις σχετικές ρίψεις- που έχουν απολυθεί από τον Στρατό όπου υπηρέτησαν θητεία αλεξιπτωτιστή κλήθηκαν σε αυτή την δραστηριότητα προκειμένου να συμμετάσχουν, από αυτούς δε οι πέντε ανήκαν στην ομάδα που πήδησε στο κενό από το Ε/Π μαζύ με τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ σε αυτήν. Και δεν αμφιβάλλει κανείς ότι αυτή η εμπειρία θα τούς έμεινε μοναδική και θα μείνει αποτυπωμένη στην μνήμη τους, με τον επικεφαλής της Στρατιωτικής Ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων στην επίλεκτη ομάδα τους.

Όπως μάλιστα πληροφορούμαι από καλό φίλο-δημοσιογράφο, μέλος της Λέσχης Εφέδρων Ηρακλείου, τέτοια δραστηριότητα με εφέδρους-αλεξιπτωτιστές είχε πολλά χρόνια να γίνει, ως θα έδει, σημειώνοντας ότι θα πρέπει να επεκταθούν και να πυκνώσουν ανά την Επικράτεια, με τη συμμετοχή και άλλων εφέδρων-αλεξιπτωτιστών.

Ποιος καλόπιστος, λοιπόν, δεν χαίρεται με τέτοιες δραστηριότητες, όπως η συγκεκριμένη των Ειδικών Δυνάμεων, που έλαβε χώρα στη θαλάσσια περιοχή της Νέας Περάμου και ειδικότερα στη Ζώνη Ρίψεως Μεγάρων, εντασσόμενη, στο πλαίσιο των κατευθύνσεων της Πολιτικής Ηγεσίας του ΥΠΕΘΑ, στον σχεδιασμό της επιχειρησιακής αναβάθμισης των Εφέδρων των Ενόπλων Δυνάμεων. Έχει δε ως ιδιαίτερο σκοπό και σκοπό, όπως πληροφορεί το ΓΕΕΘΑ, την αναβίωση του διπτύχου «Πολίτης – Οπλίτης» για όλους τους Εφέδρους, καθώς και την αναγέννηση της ιδέας του εθελοντισμού εις το διηνεκές, ως στάσης ζωής προς την Πατρίδα.

Όπως μάλιστα γίνεται φανερό, τέτοιες πρωτοβουλίες, δεν στερούνται συνέχειας και συνάφειας με το «Φινλανδικό μοντέλο» θητείας, με το οποίο ο ΥΕΘΑ, Νίκος Δένδιας, έχει βρει πολλά ενδιαφέροντα σημεία προς εφαρμογή και από τον Ελληνικό Στρατό, όπως τα είδε ιδίοις όμμασιν επισκεπτόμενος το Ελσίνκι. Και ακόμη επεφύλαξε σχετικώς ιδιαίτερη αναφορά κατά την ομιλία του στο Rotary Club Αθηνών της 25ης Οκτωβρίου 2024.

Δίχως να διαφεύγει ότι προφανώς και θα υπάρχουν διαπρύσιοι «αντι-μιλιταριστές» που θα βρεθούν διαφωνούντες και κακεραυνώνοντες τέτοια εύλογα και επιβαλλόμενα γιά μία χώρα όπως η Ελλάς, στη γεωγραφική θέση όπου βρίσκεται και με το δεδομένο πληθυσμιακό της μέγεθος, θα αδικούσαμε αυτήν την πραγματικότητα αν αγνοούσαμε ότι εκπηγάζει ακόμη και από κορυφής… 

 

Ποίος δεν θυμάται π.χ. ότι ο έκπτωτος αρχηγός του Κόμματος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, Στέφανος Κασσελάκης, προ της παρουσιάσεως του εις το ΚΕΠΒ Θηβών προκειμένου να υπηρετήσει τη θηριώδη θητεία των….είκοσι ημερών, ανέκραξε ότι «πρέπει να αλλάξει η υποχρεωτική θητεία και ο στρατός να γίνει επαγγελματικός», αντιπροτείνοντας την υιοθέτηση «κοινωνικής θητείας» και γιά τα δύο φύλα. Γιά να τού απαντήσει ο αναπληρωτής κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ και πρ. Υπουργός Υγείας, Θάνος Πλεύρης, με την τόσο εύστοχη ειρωνεία ότι «ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ νομίζει ότι συνορεύουμε με το Λουξεμβούργο και το Βέλγιο». Όπως δε είχε συμπληρώσει, τα έλεγε όλα αυτά ο λαλίστατος Κασσελάκης, ενώ «θα ταλαιπωρήσει τον Ελληνικό Στρατό 20 μέρες με την παρουσία του πληρώνοντας το υπόλοιπο που οφείλει να υπηρετήσει».

Διότι, πράγματι, το γεγονός ότι παρέλασε με το άγημα του ΚΕΠΒ στην παρέλαση στην πόλη των Θηβών γιά την επέτειο της 25ης Μαρτίου 1821, αυτό δεν σημαίνει ότι έχει εκπαιδευθεί στοιχειωδώς έστω, ώστε να είναι σε θέση να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του απέναντι στην δεύτερη Πατρίδα του, την Ελλάδα, ως έφεδρος. αυτό το γνήσιο τέκνο του Αμερικανικού τρόπου ζωής. Συνεπώς είναι σαν να υπερασπίζεται το χαμηλό του επίπεδο… 

 

Βεβαίως το ερώτημα από τη συγκεκριμένη «παπάτζα» Κασσελάκη, είναι το κατά πόσον είχε συμβουλευθεί προηγουμένως τον (και) «κωπηλάτη» του, Ναύαρχο Ευάγγελο Αποστολάκη, που είδε εαυτόν να καταλαμβάνει τα ύπατα αξιώματα του Αρχηγού ΓΕΝ και Αρχηγού ΓΕΕΘΑ και τελικώς του ΥΕΘΑ γιά βραχύβιο διάστημα στην αλήστου μνήμης απελθούσα αριστερή εξουσία Τσίπρα.

Αναμένεται, ότι θα τού είχε πει ο Ναύαρχος, ότι γιά μία χώρα, όπως η Ελλάς, στη συγκεκριμένη γεωστρατηγική θέση και την απειλή εξ Ανατολών απολύτως υπαρκτή, είναι κατ’ ελάχιστον αδιανόητο και βεβαίως ανεπίτρεπτο να περιορίζεται σε αμιγώς επαγγελματικό Στρατό, δίχως τις απολύτως απαραίτητες εφεδρείες άνευ των οποίων είναι αδύνατη η κάλυψη σε αυξημένες απαιτήσεις γιά κάλυψη κρίσιμων ειδικοτήτων σε περιόδους κρίσεων και πολέμου, από τους υπηρετούντες μονίμους των αντίστοιχων ειδικοτήτων μόνον. Το άλμα των εφέδρων αλεξιπτωτιστών της 5ης Νοεμβρίου 2024 εντάσσεται σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο. Ή τού τα είπε ο Ναύαρχος και δεν εισακούσθηκε ή προέκρινε την αιδήμονα σιωπή, πράγμα γιά το οποίο –ό,τι κι αν τελικώς ισχύει- θα ώφειλε να διαχωρίσει τη θέση του, γιά λόγους αυτοσεβασμού και συνέπειας στην υπερ 40ετή στρατιωτική του διαδρομή στο ΠΝ.

Κλείνοντας αυτό το σημείωμα, αξίζει να καταγραφεί ότι η σημερινή ρίψη εφέδρων κυρίως αλεξιπτωτιστών, με την προσωπική συμμετοχή του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ, έτυχε καλύτερης μάλλον προβολής από τη μερίδα των εξειδικευμένων μιλιταίρε sites, αντιπολιτευόμενων εννοείται, τα οποία μάλλον δεν βρήκαν κάτι γιά να το ψέξουν, όπως το συνηθίζουν. Διότι η σημερινή Πολιτική και Στρατιωτική Ηγεσία του ΥΠΕΘΑ, ως προς αυτό, αποτελεί προσφιλή στόχο συχνών επιθέσεων, ενώ λείπουν οι αλήθειες και η καλώς εννοούμενη απαραίτητη κριτική, επί σκοπώ πραγματικής βελτίωσης των πραγμάτων και όχι υπονόμευσής τους.

Ωστόσο δεν αυταπατώμαι γιά κάτι πέραν του στιγμιαίου, κατά τα ανωτέρω. Και ως προς αυτό, κρατώ τη θέση υψηλά ιστάμενου στην ιεραρχία του ΥΠΕΘΑ, τον οποίο και προδήλως υπολήπτομαι: Όποιος δεν μαθαίνει από τα λάθη του, κινδυνεύει να τα ξαναζήσει με πολύ πιο άσχημο τρόπο !!! Αν μιλάμε για μεταρρύθμιση στις ΕΔ πρέπει να λέμε αλήθειες και όχι φανφάρες χωρίς αποτέλεσμα !!

Σεραφείμ Χ. Μηχιώτης

Γιατί ο Νετανιάχου απέπεμψε τον υπουργό Άμυνας – Θύελλα στο Ισραήλ

0

 

 slpress.gr

Οι σχέσεις των δύο ανδρών ήταν σχεδόν τεταμένες κατά την διάρκεια του πολέμου στην Γάζα. Εκτιμάται πως θα είχε αποπεμφθεί νωρίτερα, αν δεν είχε κλιμακωθεί ο πόλεμος με την σιιτική οργάνωση Χεζμπολάχ.

Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ απέπεμψε σήμερα (χθές) τον υπουργό Άμυνας Γιοάβ Γκάλαντ και διόρισε στη θέση του τον νυν επικεφαλής της διπλωματίας Ισραέλ Κατς. “Εν μέσω πολέμου, η εμπιστοσύνη είναι πιο απαραίτητη από ποτέ μεταξύ του πρωθυπουργού και του υπουργού Άμυνας” αλλά “τους τελευταίους μήνες, αυτή η εμπιστοσύνη χάθηκε”, δήλωσε ο Νετανιάχου σε επιστολή που απηύθυνε στον Γκάλαντ, προσθέτοντας ότι “επέλεξε να διορίσει τον υπουργό Ισραέλ Κατς για να τον αντικαταστήσει”.

“Προέκυψαν μεγάλες διαφορές μεταξύ του Γιοάβ Γκάλαντ και εμού στη διεξαγωγή της (στρατιωτικής) εκστρατείας, η οποία συνοδευόταν από δηλώσεις και πράξεις που έρχονταν σε αντίθεση με τις αποφάσεις της κυβέρνησης και του υπουργικού συμβουλίου”, πρόσθεσε. Ο Γιοάβ Γκάλαντ απάντησε ότι η “ασφάλεια του Ισραήλ ήταν και θα είναι πάντα σκοπός της ζωής του”, σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα Χ.

Ο νυν επικεφαλής της διπλωματίας Ισραέλ Κατς “έχει ήδη αποδείξει τις ικανότητές του και τη συνεισφορά του στην εθνική ασφάλεια”, έγραψε ο Νετανιαχου για να εξηγήσει την επιλογή του. Ο Κατς διετέλεσε υπουργός Οικονομικών, υπουργός Πληροφοριών και είναι μέλος “εδώ και πολύ καιρό” του συμβουλίου ασφαλείας του Ισραήλ, δήλωσε ο Νετανιάχου. Με τον υποκοριστικό “μπουλντόζα” ο Κατς “συνδυάζει την υπευθυνότητα και το χαρακτηριστικό γνώρισμα της επίλυσης προβλημάτων με ηρεμία που είναι απαραίτητο για να ηγηθεί αυτής της εκστρατείας”.

Ο νεοδιορισθείς υπουργός Άμυνας δεσμεύτηκε σήμερα να δώσει προτεραιότητα στην επιστροφή των Ισραηλινών ομήρων από τη Γάζα και στην “καταστροφή” της Χαμάς και της Χεζμπολά. Την ίδια ώρα, οι οικογένειες των Ισραηλινών ομήρων που απήχθησαν την 7η Οκτωβρίου 2023 και κρατούνται στη Γάζα εξέφρασαν τη “βαθιά ανησυχία” τους μετά την αποπομπή του Γκάλαντ, καλώντας τον διάδοχό του να “δώσει προτεραιότητα” σε μια συμφωνία για την απελευθέρωση των συγγενών τους.

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός “έκανε καλά” που απέπεμψε τον Γκάλαντ, δήλωσε σήμερα ο υπουργός Εσωτερικής Ασφάλειας Ιταμάρ Μπεν Γκβιρ, μέλος του ακροδεξιού κόμματος Otzma Yehudit. Με τον Γκάλαντ στην ηγεσία του στρατού, “η απόλυτη νίκη δεν μπορεί να επιτευχθεί”, δήλωσε.

Το Πεντάγωνο ανακοίνωσε σήμερα ότι ο Γκάλαντ, ήταν ένας “έμπιστος εταίρος” και δήλωσε ότι θα συνεχίσει να συνεργάζεται στενά με τον επόμενο υπουργό Άμυνας του Ισραήλ. “Η δέσμευση της Αμερικής στην ασφάλεια του Ισραήλ παραμένει ακλόνητη και το αμερικανικό υπουργείο Άμυνας θα συνεχίσει να συνεργάζεται στενά με τον επόμενο υπουργό Άμυνας”, δήλωσε ο εκπρόσωπος του Πενταγώνου Πάτρικ Ράιντερ.

Αντιδράσεις στο Ισραήλ

Ο ηγέτης του κόμματος Yisrael Beiteinu Αβίγκντορ Λίμπερμαν – ο οποίος έχει διατελέσει μεταξύ άλλων υπουργός Εξωτερικών (2009-2012, 2013-2015) και Άμυνας (2016-2018) στις κυβερνήσεις του Νετανιάχου – τον επέκρινε με σφοδρότητα για την αποπομπή Γκάλαντ,  κατηγορώντας τον ότι μετατρέπει τη χώρα σε «μπανανία».

«Αντί να μεριμνά πρωτίστως για την ασφάλεια της χώρας και να θέτει σε προτεραιότητα την ευημερία πολιτών και στρατιωτών, ο πρωθυπουργός αποφάσισε να αποπέμψει τον υπουργό Άμυνας και να ξεκινήσει ένα νέο γύρο διορισμών εν καιρώ πολέμου, προκειμένου να εξυπηρετήσει επαίσχυντες πολιτικές ανάγκες», σχολίασε ο Λίμπερμαν για να υπογραμμίσει με νόημα στη συνέχεια πως «εάν μπορεί ένας υπουργός Άμυνας να αντικατασταθεί εν καιρώ πολέμου, μπορεί επίσης να αντικατασταθεί κι ένας πρωθυπουργός». Ο Γιάιρ Γκολάν, ο νέος πρόεδρος του Εργατικού Κόμματος του Ισραήλ, κάλεσε τους πολίτες να εξεγερθούν εναντίον του Μπένιαμιν Νετανιάχου.

Ο πρώην πρωθυπουργός Ναφτάλι Μπένετ κατέκρινε τον πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου για την αποπομπή του υπουργού Άμυνας Γιάλαντ σε καιρό πολέμου, λέγοντας ότι η σημερινή ηγεσία είναι “τρελή και άρρωστη”.

Μετά την απόφαση του Νετανιάχου να απολύσει τον υπουργό Άμυνας διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν στους δρόμους του Τελ Αβίβ και σε ολόκληρο το Ισραήλ. Διαδηλώσεις κατά της απόλυσης του Γκάλαντ, ξεκίνησαν στο Τελ Αβίβ, με διαδηλωτές να έχουν κλείσει την κυκλοφορία κεντρικών δρόμων. Σύμφωνα με πλάνα από την πρωτεύουσα, πλήθος κόσμου φωνάζει συνθήματα και καίει αντικείμενα στη μέση λεωφόρων.

Η αστυνομία έχει στήσει οδοφράγματα κοντά στην κατοικία του Νετανιάχου στην Ιερουσαλήμ και έξω από τα κεντρικά γραφεία των IDF στο Τελ Αβίβ. Το 2023, όταν ο Νετανιάχου είχε προσπαθήσει να απολύσει τον Γκάλαντ λόγω της αντίθεσής του στη δικαστική αναθεώρηση, δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι είχαν βγει στους δρόμους, αναγκάζοντας τελικά τον Νετανιάχου να υποχωρήσει. Οι διαδηλωτές έκλεισαν τον αυτοκινητόδρομο Ayalon στο Τελ Αβίβ εμποδίζοντας την κυκλοφορία και βάζοντας φωτιές για να διαμαρτυρηθούν για την απόλυση του υπουργού Άμυνας εν μέσω του πολέμου.

Μεταξύ εκείνων που καλούν σε διαδηλώσεις είναι αντικυβερνητικές ομάδες και οικογένειες των ομήρων που κατηγορούν τον Νετανιάχου ότι παίζει πολιτικά παιχνίδια και θέτει σε κίνδυνο τα αγαπημένα τους πρόσωπα. Δυνάμεις ασφαλείας έχουν αναπτυχθεί και έχουν αποκλείσει τους δρόμους που οδηγούν στο σπίτι του Νετανιάχου, αναμένοντας κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας.

Κρίση και με τους υπερορθόδους Εβραίους

Απόστρατος στρατηγός που έγινε πολιτικός, ο Γκάλαντ θεωρείτο ωστόσο “γεράκι” στους κόλπους της κυβέρνησης σε ό,τι αφορά τη διεξαγωγή των επιχειρήσεων μετά την αιματηρή επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023 στο νότιο Ισραήλ, η οποία πυροδότησε τον πόλεμο στη Γάζα.

Έπειτα από έναν και πλέον χρόνο πολέμου σε αρκετά μέτωπα, οι δυνάμεις του στρατού βρίσκονται υπό πίεση και τους τελευταίους μήνες, ο Γκάλαντ είχε προκαλέσει την οργή των υπερορθόδοξων κομμάτων, βασικών συμμάχων του συνασπισμού του πρωθυπουργού, διατάσσοντας τη στράτευση 10.000 ανδρών, μελών αυτής της θρησκευτικής κοινότητας.

Αυτοί αντιπροσωπεύουν σχεδόν το 14% του εβραϊκού πληθυσμού του Ισραήλ, δηλαδή αριθμούν 1,3 εκατομμύριο άτομα. Και περίπου 66.000 άνδρες που είναι σε ηλικία στράτευσης, επωφελούνται από μια εξαίρεση από την υποχρέωση στράτευσης λόγω του ότι αφοσιώνονται στη μελέτη των ιερών κειμένων του Ιουδαϊσμού, βάσει κανονισμού που χρονολογείται από την ίδρυση του κράτους το 1948. Το 2018, το θέμα της στράτευσής τους είχε δημιουργήσει τέτοια κρίση που είχε οδηγήσει τη χώρα στη διενέργεια αρκετών βουλευτικών εκλογών μέσα σε διάστημα τεσσάρων ετών, χωρίς το θέμα αυτό να κλείσει.

Ισραήλ: Ο Νετανιάχου καρατόμησε τον υπουργό Άμυνας Γκάλαντ -«Χάθηκε η εμπιστοσύνη» είπε, ποιον έβαλε στη θέση του

0

 

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου (κέντρο) μιλά στον υπουργό Άμυνας Γιοάβ Γκάλαντ (αριστερά) στην Κνεσέτ, στην Ιερουσαλήμ / Φωτογραφία: AP
05/11/2024  20:03
Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου καρατόμησε τον υπουργό Άμυνας Γιοάβ Γκάλαντ το βράδυ της Τρίτης, όπως ανακοίνωσε το πρωθυπουργικό γραφείο.

«Το ύψιστο καθήκον μου ως πρωθυπουργού του Ισραήλ είναι να διαφυλάξω την ασφάλεια του Ισραήλ και να μας οδηγήσω σε μια αποφασιστική νίκη», αναφέρεται στη δήλωση του Νετανιάχου.

«Σε καιρό πολέμου, περισσότερο από ποτέ, η απόλυτη εμπιστοσύνη μεταξύ του πρωθυπουργού και του υπουργού Άμυνας είναι απαραίτητη. Δυστυχώς, ενώ αρχικά είχαμε αυτή την εμπιστοσύνη και πετύχαμε πολλά κατά τους πρώτους μήνες της εκστρατείας, τους τελευταίους μήνες, αυτή η εμπιστοσύνη μεταξύ εμού και του υπουργού Άμυνας έχει διαβρωθεί», προστίθεται στην ανακοίνωση.

Ο Νετανιάχου σημείωσε ακόμη ότι «προέκυψαν σοβαρές διαφορές μεταξύ του Γκαλάντ και εμού σχετικά με τη διαχείριση της εκστρατείας, με τις διαφωνίες αυτές να συνοδεύονται από δηλώσεις και ενέργειες που έρχονται σε αντίθεση με τις αποφάσεις τόσο της κυβέρνησης όσο και του υπουργικού συμβουλίου».

«Έκανα επανειλημμένες προσπάθειες να γεφυρώσω αυτά τα χάσματα, αλλά αυτά μόνο διευρύνθηκαν. Τα ζητήματα αυτά έφτασαν ακόμη και στη δημοσιότητα με απαράδεκτο τρόπο και, το χειρότερο, έγιναν γνωστά στους εχθρούς μας, οι οποίοι το χάρηκαν και βρήκαν όφελος», δήλωσε.

Ισραήλ: Ο Γιοάβ Γκάλαντ διαβεβαιώνει ότι η ασφάλεια του Ισραήλ ήταν και θα είναι πάντα σκοπός της ζωής του
Ο αποπεμφθείς υπουργός Γιοάβ Γκάλαντ διαβεβαιώνει ότι η ασφάλεια του Ισραήλ ήταν και θα είναι πάντα σκοπός της ζωής του, σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης Χ.

Ποιος θα αντικαταστήσει τον Γκάλαντ, που καρατόμησε ο Νετανιάχου
Τη θέση του Γκάλαντ θα πάρει ο Ίσραελ Κάτζ. Ο πρόεδρος της Ενωμένης Δεξιάς Γκίντεον Σαάρ, ο οποίος εντάχθηκε στον συνασπισμό στα τέλη Σεπτεμβρίου ως υπουργός χωρίς χαρτοφυλάκιο, θα αντικαταστήσει τον Κατζ στη θέση του υπουργού Εξωτερικών.

Ο Νετανιάχου δήλωσε για την επιλογή του νέου υπουργού Άμυνας: «Ο Κατζ έχει αποδείξει την ικανότητά του και την αφοσίωσή του στην εθνική ασφάλεια, ως υπουργός Εξωτερικών, υπουργός Οικονομικών και υπουργός Πληροφοριών για πέντε χρόνια, καθώς και ως μακροχρόνιο μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου Ασφαλείας».

«Φέρνει έναν εντυπωσιακό συνδυασμό εμπειρίας και πρακτικών δεξιοτήτων, γνωστός ως “μπουλντόζα” με ήρεμη δύναμη και υπεύθυνη αποφασιστικότητα – όλα τα απαραίτητα προσόντα στην ηγεσία της εκστρατείας», πρόσθεσε.

«Το απόλυτο φαλίρισμα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής στα Ελληνοτουρκικά»-Παναγιώτης Παύλος

4

 

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΠΑΥΛΟΣ

Ευχαριστώ δημόσια τον Πρέσβη επί τιμή κ. Παύλο Αποστολίδη, πρώην Αρχηγό της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, πρώην επικεφαλής Διερευνητικών Επαφών με την Τουρκία, πρώην Γραμματέα της Πρεσβείας της Ελλάδος στη Λευκωσία τις ημέρες της τουρκικής εισβολής το 1974, και μέλος του ΕΛΙΑΜΕΠ.

Διότι ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα που του απηύθυνα -μέσω συνέντευξης στον ειδησεογραφικό ιστότοπο militaire.gr και τον δημοσιογράφο Πάρη Καρβουνόπουλο –μπορείτε να την παρακολουθήσετε ΕΔΩ– να λάβει δημόσια θέση στον απόηχο των κοινώς ομολογουμένως μειοδοτικών δηλώσεων της Γενικής Διευθύντριας του ΕΛΙΑΜΕΠ, κυρίας Μαρίας Γαβουνέλη.

Διεθνολόγος δεν είμαι. Είμαι φιλόσοφος που παρακολουθώ πολύ στενά τα εθνικά θέματα και κυρίως τις ελληνοτουρκικές σχέσεις με εφόδια που μου προσφέρει η πολύχρονη τριβή στη σκέψη και η μελέτη, η μεγάλη αγάπη μου για την Ελλάδα, η εμπειρία σε ανάλυση και η σύνθεση, η λεπτομερής παρατήρηση, καθώς και η πρόσβαση σε πολύτιμες πληροφορίες -που λίγοι διαθέτουν και πολλοί καθυβρίζουν- χάρη σε εκλεκτούς ανθρώπους στους οποίους είμαι βαθιά ευγνώμων.

Η συνέντευξη, ωστόσο, του κυρίου Αποστολίδη στην Καθημερινή της Κυριακής συνιστά -δυστυχώς- την απόλυτη, περίτρανη δικαίωση όλων των μέχρι σήμερα δημόσιων -ενίοτε σκληρών πάντοτε όμως ανιδιοτελών και ακριβοδίκαιων- παρεμβάσεών μας στα Ελληνοτουρκικά τα τελευταία χρόνια.

Οι δηλώσεις του Πρέσβεως αποκαλύπτουν το απόλυτο φαλίρισμα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής στα Ελληνοτουρκικά και τη δίχως ιστορικό προηγούμενο φαυλότητα του ελλαδικού πολιτικού συστήματος του τέλους της Μεταπολίτευσης. Είναι δε λίαν ευχάριστο το γεγονός ότι η ίδια η Καθημερινή παρέχει πλέον τέτοιου είδους υπηρεσίες αφύπνισης της ελληνικής κοινής γνώμης, όπως η εν λόγω συνέντευξη, κάτι για το οποίο θερμές ευχαριστίες αξίζουν και προς αυτήν, και ιδίως τον Διευθυντή της Αλέξη Παπαχελά.

Ειδικότερα, για όσους δεν είναι σε θέση να εκτιμήσουν την αξία των όσων δήλωσε ο πολύπειρος, και με θεσμικό ρόλο επί πολλά χρόνια στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, διπλωμάτης στην Κυριακάτικη συνέντευξή του, αξίζει να επισημανθούν οι εξής δύο παραδοχές που προκύπτουν άμεσα, αβίαστα και με λογική συνέπεια και αναγκαιότητα από την τοποθέτησή του:

  1. Όντως υπάρχει στρατηγική μειοδοσία στο Αιγαίο από ελληνικής πλευράς.
  2. Αν τεθούν το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας και το εθνικό συμφέρον της Ελλάδας ως γνώμονας σχεδιασμού και υλοποίησης της εξωτερικής πολιτικής της χώρας, τότε πολλοί εξωθεσμικοί οπαδοί και υπηρέτες του μειοδοτικού κατευνασμού που εμπλέκονται ενεργά (και με το αζημίωτο είτε άμεσων είτε έμμεσων ανταλλαγμάτων) σε διαδικασίες απεμπόλησης της εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδας, και ακρωτηριασμού του εθνικού εδάφους του Αιγαίου, θα πρέπει να χάσουν -κυριολεκτικά- τη δουλειά τους.

Οι συγκλονιστικές παραδοχές στις οποίες προβαίνει ο Πρέσβης Αποστολίδης (και τις οποίες ο αναγνώστης μπορεί να διαβάσει στην κεντρική εικόνα του άρθρου), αφενός επαληθεύουν τον χαρακτηρισμό των θέσεων της Γενικής Διευθύντριας του think tank ΕΛΙΑΜΕΠ, στο οποίο μετέχει και ο ίδιος, ως μειοδοτικών και ανθελληνικών.

Αφετέρου, καθιστούν σαφές στην ελληνική κοινή γνώμη ότι η οιαδήποτε τυχόν απόφαση της κυβέρνησης Μητσοτάκη για μη πλήρη επέκταση των εθνικών χωρικών υδάτων στο Αιγαίο, θα είναι η πρώτη πράξη απώλειας εθνικού εδάφους της χώρας εν καιρώ ειρήνης, στον 21ο αιώνα.

Ως εκ τούτου εύλογα διαπιστώνει κανείς ότι τη συνάντηση του Υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Γεραπετρίτη με τον Τούρκο ομόλογό του Χακάν Φιντάν την ερχόμενη Παρασκευή (8/11) στην Αθήνα, δεν θα την παρακολουθούν μόνον μερικά ζευγάρια μάτια συμβούλων και γραμματέων των δύο Υπουργών που θα είναι φυσικώς παρόντες. Αλλά και πολλά εκατομμύρια Ελλήνων, στην Ελλάδα και το εξωτερικό, που ξαγρυπνούν διαρκώς προς αποφυγή νέας εθνικής καταστροφής με κυβερνητική σφραγίδα -αυτή τη φορά- της Νέας Δημοκρατίας και συγκατάθεση του διακομματικού εθνομειοδοτικού ελλαδικού κατεστημένου.

Όσλο, Τρίτη 5 Νοεμβρίου 2024 

 militaire.gr

Κοτζιάς: Ντροπή στην Αριστερά και στον ΣΥΡΙΖΑ που δεν ρώτησαν τον Τζιτζικώστα για τη Συμφωνία των Πρεσπών

1

«Θέλησαν να τον προστατεύσουν;» αναρωτιέται ο Νίκος Κοτζιάς.

«Βολές» κατά των ευρωβουλευτών της Ευρωπαϊκής Αριστεράς εκτοξεύει ο Νίκος Κοτζιάς με φόντο τη χθεσινή ακρόαση του Απόστολου Τζιτζικώστα για τη θέση του Επιτρόπου Βιώσιμων Μεταφορών και Τουρισμού.

Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών και επικεφαλής του κινήματος «Πράττω» τονίζει πως ντρέπεται που κανείς τους δεν ρώτησε τον Περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας για τα όσα έλεγε κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών.

«Ντρέπομαι για λογαριασμό του κόμματος “ευρωπαϊκής αριστεράς”, του Σύριζα και ευρωομάδας του. Στην ακρόαση Τζιτζικώστα στην Ευρωβουλή κανείς τους δεν τον ρώτησε για τις αθλιότητες που έκανε σε βάρος της Συμφωνίας των Πρεσπών. Θέλησαν να τον προστατεύσουν; Ντροπή και πάλι ντροπή», υπογραμμίζει στον προσωπικό του λογαριασμό στην πλατφόρμα Χ (πρώην Twitter).

KOTZIAS_ANARTISI_493a7.jpg

https://www.ieidiseis.gr/politiki/267945/kotzias-dropi-stin-aristera-kai-ston-syriza-pou-den-rotisan-ton-tzitzikosta-gia-ti-symfonia-ton-prespon

Βαθαίνει το ρήγμα στην κυβέρνηση του Ισραήλ: Ο Νετανιάχου καρατόμησε τον Γκάλαντ

0

Πώς θα αλλάξει η σύνθεση στη νέα ισραηλινή κυβέρνηση.

Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου, καρατόμησε τον υπουργό Άμυνας, Γιόαβ Γκάλαντ, το βράδυ της Τρίτης (05/12), όπως ανακοίνωσε το γραφείο του.

Ο Ισραήλ Κατς φέρεται να τον αντικαταστήσει, σύμφωνα με την ανακοίνωση.

Ο Νετανιάχου πρόσφερε στον Γκίντεον Σάαρ τη θέση του υπουργού Εξωτερικών, αντικαθιστώντας τον Γκάλαντ.

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/268009/vathainei-to-rigma-stin-kyvernisi-tou-israil-o-netaniaxou-karatomise-ton-galant

«Ανησυχητική» η αύξηση των ψυχικών ασθενειών στους νέους προειδοποιούν οι ειδικοί

0

Οι αιτίες πίσω από την κρίση ψυχικής υγείας στις νεότερες ηλικίες και η αδικαιολόγητη ολιγωρία των κυβερνήσεων παγκοσμίως
Ενώ οι ψυχικές ασθένειες ευθύνονται τουλάχιστον για το 45% της συνολικής επιβάρυνσης των ασθενειών σε άτομα ηλικίας 10 έως 24 ετών, μόνο το 2% των παγκόσμιων προϋπολογισμών για την υγεία αφιερώνεται στην ψυχική φροντίδα

Η ανισότητα μεταξύ των γενεών, τα ανεξέλεγκτα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, οι χαμηλοί μισθοί, η επισφαλής απασχόληση και η κλιματική κρίση προκαλούν μια «επικίνδυνη» και «ανησυχητική» παγκόσμια αύξηση των ψυχικών ασθενειών στους νέους, προειδοποιεί μια κοινοπραξία ειδικών στον τομέα της υγείας.

Υπάρχει επείγουσα ανάγκη να αντιμετωπιστούν αυτοί οι παράγοντες και να βελτιωθούν οι θεραπείες ψυχικής υγείας για να αναχαιτιστούν τα ποσοστά πρόωρων θανάτων, αναπηρίας και χαμένων δυνατοτήτων, τα οποία έχουν κλιμακωθεί τις τελευταίες δύο δεκαετίες, όπως διαπιστώνει έρευνα της Ψυχιατρικής Επιτροπής Lancet για την ψυχική υγεία των νέων.

«Αυτό είναι το πιο σοβαρό πρόβλημα δημόσιας υγείας που έχουμε» αναφέρει ο καθηγητής ψυχιατρικής Πάτρικ ΜακΓκόρι, επικεφαλής της μελέτης. «Εάν η ταχεία επιδείνωση συνέβαινε σε οποιονδήποτε άλλο τομέα υγείας, όπως ο διαβήτης ή ο καρκίνος, θα υπήρχαν δραστικές ενέργειες από τις κυβερνήσεις», λέει.

Ενώ οι ψυχικές ασθένειες ευθύνονται τουλάχιστον για το 45% της συνολικής επιβάρυνσης των ασθενειών σε άτομα ηλικίας 10 έως 24 ετών, μόνο το 2% των παγκόσμιων προϋπολογισμών για την υγεία αφιερώνεται στην ψυχική φροντίδα, σύμφωνα με την έκθεση. Ακόμη και στις πιο πλούσιες χώρες, καλύπτεται λιγότερο από το ήμισυ της ανάγκης, σύμφωνα με σχετικό δημοσίευμα του Guardian.

Υπάρχει «μια αμφιθυμία που επιδεικνύει συχνά η κοινωνία απέναντι στους νέους και τις ανάγκες τους», συνεχίζει ο ΜακΓκόρι. «Αλλά βλέπουμε έναν μεγάλο κατακερματισμό της κοινωνίας, που προκαλείται πραγματικά από την οικονομική θεωρία ότι λειτουργούμε υπό τον νεοφιλελευθερισμό, όπου τα πάντα είναι εμπόρευμα», είπε. Αυτή η παγκόσμια έμφαση στον ατομικισμό και τον ανταγωνισμό καταστρέφει τους κοινωνικούς δεσμούς, διαβρώνει τη δημόσια ευημερία και τις υπηρεσίες και ενδυναμώνει επιβλαβείς βιομηχανίες και εταιρείες, προσθέτει.

Μπορεί φαινομενικά οι προηγούμενες γενιές να πέρασαν μεγαλύτερες δυσκολίες, όπως η Μεγάλη Υφεση, οι παγκόσμιοι πολέμοι και οι πυρηνικές απειλές αλλά στην πραγματικότητα, υπάρχει πολύ λιγότερη ασφάλεια και ελπίδα για το μέλλον από ποτέ στην τρέχουσα γενιά, επιμένει ο καθηγητής. «Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει η σημερινή γενιά νέων είναι άνευ προηγουμένου, καταστροφικές και χειρότερες από ποτέ», υπερτονίζει.

Σε πολλές χώρες, η διάμεση τιμή ενός σπιτιού είναι πολλαπλάσια από τον μέσο ετήσιο μισθό. Επιπλέον, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και οι ψηφιακές πλατφόρμες, με τον ελάχιστο ρυθμιστικό έλεγχο, οδηγούν στην πόλωση και αφήνουν τους νέους να αισθάνονται όλο και πιο απομονωμένοι.

Μια 23χρονη, που συμμετείχε συμβουλευτικά στην έρευνα, αποκαλύπτει ότι εκτέθηκε για πρώτη φορά στη διαδικτυακή πορνογραφία όταν ήταν μόλις 12 ετών και αυτό είχε μια διαρκή και καταστροφική επίδραση στην αυτοεκτίμησή της και την εικόνα σώματος.

«Υπάρχει τόσο πολύ περιεχόμενο για ενήλικες στο διαδίκτυο και η έκθεση σε αυτό είναι συχνά εντελώς αυτόκλητη. Ενιωσα ότι το Διαδίκτυο ήταν ένα μέρος για μένα για να αποδράσω ή να συνδεθώ με άλλους ανθρώπους από όλο τον κόσμο που είχαν παρόμοιες εμπειρίες με εμένα. Αλλά αντ′ αυτού, εκτέθηκα σε πραγματικά ανεξέλεγκτα, πολύ άσχημα πράγματα και η γενιά των γονιών μου δεν καταλαβαίνει πραγματικά» υπογραμμίζει η νεαρή.

Η μελέτη της επιτροπής, η οποία συντάχθηκε από ψυχιάτρους, ψυχολόγους, ερευνητές και νέους, περιγράφει πώς οι νέοι είναι οι κύριοι χρήστες του διαδικτύου, συχνά «συνεχώς» στο διαδίκτυο, και αυτό έχει τη δυνατότητα να βλάψει και να διακινδυνεύσει την ψυχική τους υγεία.

Και προειδοποιεί. «Η ψυχική ασθένεια, η οποία υπήρξε το κύριο ζήτημα υγείας και κοινωνικού χαρακτήρα που επηρεάζει τη ζωή και το μέλλον των νέων για δεκαετίες, έχει εισέλθει σε μια επικίνδυνη φάση. Είναι μια σημαντική απειλή για τις ζωές και το μέλλον των νέων και τα ανησυχητικά στοιχεία δείχνουν ότι η επικράτηση και ο αντίκτυπός αυξάνονται σταθερά σε πολλά περιβάλλοντα υψηλών πόρων».

Μια συνοδευτική ανάλυση με επικεφαλής το King’s College του Λονδίνου αναγνωρίζει ότι πολλά από τα στοιχεία της επίμαχης έκθεσης προέρχονται από χώρες υψηλού εισοδήματος, κάτι που είναι προβληματικό επειδή το 90% των παιδιών και των εφήβων ζουν σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος που «έχουν το υψηλότερο βάρος ψυχικής ασθένειας».

Σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος, το επίπεδο των ανεκπλήρωτων αναγκών για υπηρεσίες ψυχικής υγείας μπορεί να φτάσει σχεδόν το 100%, δηλώνει η εκπρόσωπος του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), Κάρλα Ντρίσντειλ. «Ολες οι χώρες, ανεξάρτητα από τους περιορισμούς των πόρων, μπορούν να λάβουν μέτρα για τη βελτίωση της πρόληψης της ψυχικής υγείας και της φροντίδας των νέων», λέει. Και διαμηνύει ότι η οικοδόμηση ενός μη εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού που θα περιλαμβάνει σχολικούς συμβούλους, εργαζόμενους στην κοινότητα και ομότιμους είναι ζωτικής σημασίας.

Η αυτοκτονία είναι η κύρια αιτία θανάτου μεταξύ των ατόμων ηλικίας 15 έως 44 ετών στην Αυστραλία, 15 έως 19 ετών στη Νέα Ζηλανδία και των ατόμων ηλικίας 15 έως 39 ετών στην Ινδία.

Ο ψυχίατρος παιδιών και νέων, δρ. Πολ Ντέμπορο προσυπογράφει λέγοντας ότι οι πολιτικές των κυβερνήσεων δεν ευνοούν πραγματικά τους νέους: «Οι νέοι έχουν επίγνωση της αδικίας μεταξύ των γενεών στις πολιτικές – λένε· ″Εσείς οι μεγαλύτεροι δεν δίνετε δεκάρα για εμάς″».

Ο ίδιος επιμένει ότι είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε τους πολλαπλούς στρεσογόνους παράγοντες που αντιμετωπίζουν οι νέοι και να αντιμετωπίσουμε τις βαθύτερες αιτίες αυτής της αγωνίας, αντί να βάζουμε ταμπέλες αυτόματα στους νέους με ψυχική ασθένεια.

«Η ανισότητα, η έλλειψη οικονομικά προσιτής στέγης, η ανασφαλής απασχόληση και οι πολιτικές που οδηγούν σε αυτές τις καταστάσεις είναι συχνά η βασική αιτία», καταλήγει.

https://www.huffingtonpost.gr/entry/anesechetike-e-aexese-ton-psechikon-astheneion-stoes-neoes-proeidopoioen-oi-eidikoi_gr_

Γ. Χαραλαμπίδης: Αξιοπρέπεια.

0
Gisele Pelicot, who has allegedly been drugged and raped by men solicited by her husband Dominique Pelicot at their home in the southern French town of Mazan, arrives during the trial of her husband with 50 co-accused, at the courthouse in Avignon, France, September 30, 2024. REUTERS/Manon Cruz

 

Η Ζιζέλ.

Έχει καιρό που στα μέσα ενημέρωσης, εμφανίστηκε η υπόθεση του βιασμού μιας Γαλλίδας, της  Ζιζέλ Πελικό, από τον σύζυγο της και από ενενήντα δύο ακόμη άγνωστους άνδρες.
Ο ανώμαλος αυτός σύζυγος (Ντομινίκ Πελικό), την νάρκωνε και καλούσε τους αγνώστους άνδρες μέσω διαδικτύου στο σπίτι του να βιάζουν ναρκωμένη την γυναίκα του ενώ αυτός βιντεοσκοπούσε. Μάλιστα είχε βιντεοσκοπήσει και την κόρη του γυμνή εν αγνοία της.

Το θύμα, η Ζιζέλ, δεν είχε συνειδητοποιήσει το τι συνέβαινε. Η αποκάλυψη έγινε τυχαία όταν η αστυνομία συνέλαβε τον σύζυγο της να βιντεοσκοπεί παράνομα γυναίκες σε πολυκατάστημα και κατέσχεσε την κάμερα, οπότε αποκαλύφθηκαν οι εικόνες και τα βίντεο που είχε αποθηκευμένα.

Έως τότε η Ζιζέλ, θεωρούσε τον εαυτό της ευτυχισμένη σύζυγο ενός καλού συζύγου, μάνα τριών παιδιών και γιαγιά επτά εγγονιών.

Η Ζιζέλ, δεν δέχτηκε δίκη κεκλεισμένων των θυρών! Ήθελε να αποκαλυφθούν τα πάντα! Ήθελε συνειδητά να ξανααποκτήσει την αξιοπρέπεια που της στέρησαν ένα ανώμαλος σύζυγος και μια ανώμαλη κοινωνία.

Μια κοινωνία του θεάματος, του ανώμαλου θεάματος, της σεξουαλικής βίας, της βίας γενικώς και του πολέμου, της κατάχρησης φαρμάκων και ψυχοδραστικών ουσιών, που μαθαίνει από μικρή ηλικία τους ανθρώπους να τα θεωρούν “κατόρθωμα”! Που με τον τρόπο αυτό, αλλά και με χιλιάδες άλλους, τους καθιστά άρρωστους, εξαρτημένους παθών διάφορων, εύκολα εκμεταλλεύσιμους.

Η Ζιζέλ προδόθηκε βάναυσα από τον σύζυγο της και παραδόθηκε σε βιαστές.
Η ντροπή οφείλει να είναι των προδοτών, των βιαστών, της κοινωνίας που τους θρέφει. Όχι της Ζιζέλ.
Η αποκάλυψη αυτή θα είναι για τη Ζιζέλ, ανάκτηση της αξιοπρέπειας που της στέρησαν και δυνατότητα για τα επόμενα δύσκολα βήματα της! (Blogger: σχετικά με την υπόθεση Ζιζέλ Πελικό, εδώ)

Η Μπουρκίνα Φάσο.

Η Μπουρκίνα Φάσο, είναι μια χώρα της κεντρικής Αφρικής. Το όνομα της σημαίνει: «χώρα των έντιμων ανθρώπων»! Είναι μια πολύ φτωχή χώρα. Εδώ και λίγα χρόνια είναι στα πρωτοσέλιδα της δημοσιότητας, γιατί συμβαίνουν εκεί πρωτόγνωρες καταστάσεις.

Είναι μια χώρα θύμα της αποικιοκρατίας. Οι Γάλλοι την είχαν πολλά χρόνια υπό την επικυριαρχία τους. Άρμεγαν τον πλούτο της σε ουράνιο και σε άλλα μεταλλεύματα, άφηναν τον λαό να λιμοκτονεί, προσκάλεσαν και άλλους βιαστές της χώρας, κυρίως αμερικανικές και γερμανικές εταιρείες, επέβαλλαν σαν νόμισμα το Γαλλικό φράγκο, σαν γλώσσα την Γαλλική.

Η Μπουρκίνα Φάσο ανεξαρτητοποιήθηκε το 1960, με πολλές διακυμάνσεις και άλλες προδοσίες από ντόπιους πολιτικούς. Από το 2022, προσπαθεί να ορθοποδήσει. Αποκάλυψε το δόλιο παιχνίδι των ντόπιων προδοτών και τη συνεργασία τους με τους αποικιοκράτες. Έδιωξε τις ξένες εταιρείες και προσπαθεί να εκμεταλλευτεί τον πλούτο της προς όφελος του λαού της.

Η Μπουρκίνα Φάσο, προδόθηκε βάναυσα για πολλά χρόνια από τους ντόπιους προδότες και βιάστηκε για πολλά χρόνια από τους αποικιοκράτες.
Η ντροπή οφείλει να είναι των προδοτών και των αποικιοκρατών, όχι του Λαού της.
Η ιστορική αποκάλυψη των δεινών της Μπουρκίνα Φάσο, θα είναι ανάκτηση της αξιοπρέπειας που της στέρησαν και εφαλτήριο για τον δύσκολο δρόμο της ανεξαρτησίας που έχει μπροστά της!

Η Ελλάδα.

Η Ελλάδα, είναι μια χώρα της Βαλκανικής χερσονήσου. Απελευθερώθηκε με την επανάσταση του 1821 από τους Τούρκους, αλλά από τότε είναι προτεκτοράτο των Άγγλων και των Αμερικανών. Από το 1981 είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και από το 2000 στην Ευρωζώνη, με νόμισμα το ευρώ, από το 2002.

Η Ελλάδα σαν χώρα αλλά και σαν έθνος έχει υποστεί αλλεπάλληλους βιασμούς.
Είδε την Κύπρο να διαιρείται σε δύο κοινότητες με τις ευλογίες των Αμερικάνων.
Ενώ από τη δεκαετία του 1980 είχε ορθοποδήσει κάπως και άρχισε να βηματίζει όχι εντελώς σταθερά, αλλά με δικό της βηματισμό, τότε άρχισε να δέχεται απανωτά χτυπήματα.
Είδε τα ελληνικά πολυκαταστήματα να καίγονται και στη θέση τους να έρχονται ξένα.
Είδε την βιομηχανία της να εξαφανίζεται και να εξαρτάται αποκλειστικά από εισαγωγές.
Είδε οι ποσοστώσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης να διαλύουν την γεωργία και την κτηνοτροφία της.
Είδε την κοροϊδία των Ολυμπιακών αγώνων να της αρμέγει μεγάλη οικονομική δυνατότητα.
Είδε το χρηματιστήριο να ληστεύει τις αποταμιεύσεις των Ελλήνων.
Το ευρώ από μόνο του ήταν μια τεράστια ληστεία.
Είδε από το 2010 και μετά να της επιβάλλεται μέσω της προδοσίας του ντόπιου πολιτικού συστήματος, έλεγχος από το ΔΝΤ και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα, με τρία απανωτά μνημόνια, ενώ κυρίως Γερμανικές αλλά και άλλες “Δυτικές” εταιρείες, να αρπάζουν τον πλούτο της “έναντι πινακίου φακής”.
Είδε να μπαίνει σε επιτήρηση για 120 δισεκατομμύρια δημόσιο χρέος και το χρέος να γίνεται πάνω από 400 στις μέρες μας.
Είδε πολίτες της να αυτοκτονούν από απελπισία.
Είδε πολίτες της να οδηγούνται στα δικαστήρια και να χάνουν τα σπίτια τους.
Είδε τα διεθνή μέσα να περιγελούν και να φτύνουν τους Έλληνες.
Είδε ενάμισι εκατομμύριο πτυχιούχους Έλληνες να φεύγουν στο εξωτερικό γιατί στην Ελλάδα δεν βλέπουν μέλλον.
Βλέπει καθημερινά να αντικαθίσταται ο πληθυσμός της από μετανάστες ισλαμικού κυρίως θρησκεύματος που έρχονται από Ασία και Αφρική.
Βλέπει την Τουρκία να διεκδικεί φανερά τη μισή χώρα και το πολιτικό της σύστημα να κοιτάει αλλού!
Βλέπει να μετατρέπεται, αποκελειστικά σε χώρο τουριστικών διευκολύνσεων, διακίνησης ψυχοτρόπων ουσιών, σε χώρο που ευδοκιμούν η πορνεία και η ασυδοσία.

Οι προδότες της Ελλάδος;  

Πολλοί!
Όλοι οι απόγονοι των δωσιλόγων και των μαυραγοριτών και άλλοι ακόμη. Πολιτικοί, δικαστικοί, εκκλησιαστικοί παράγοντες, εφοπλιστές, ιδιοκτήτες μέσων ενημέρωσης, καθηγητές, δημοσιογράφοι, δημοσιολόγοι.
Οι βιαστές της Ελλάδος; Πολλοί!
Ντόπιοι, αλλά και ξένοι. Αμερικάνοι, Γερμανοί, Γάλλοι, Άγγλοι, Τούρκοι και βέβαια το “διεθνές τραπεζικό κεφάλαιο”.

Η Ελλάδα, προδόθηκε βάναυσα για πολλά χρόνια από τους ντόπιους προδότες και βιάστηκε για πολλά χρόνια από τους αποικιοκράτες πάτρωνες Ευρωπαίους και Αμερικάνους.
Η ντροπή οφείλει να είναι των προδοτών και των αποικιοκρατών, όχι του Λαού της.
Η ιστορική αποκάλυψη των δεινών της Ελλάδος, θα μπορούσε να είναι ανάκτηση της αξιοπρέπειας που της στέρησαν και εφαλτήριο για τον δύσκολο δρόμο της ανεξαρτησίας που έχει μπροστά της!

Δυστυχώς η Ελλάδα είναι μια χώρα αλυσοδεμένη από τα συμφέροντα, με λαό χωρίς αξιοπρέπεια, με τους προδότες και τους βιαστές να κάνουν πανηγύρι!

Μακάρι οι Έλληνες να παραδειγματιστούν από την Ζιζέλ! Μακάρι να μιμηθούν την Μπουρκίνα Φάσο!

 Γιώργος Χαραλαμπίδης 

moulari.blogspot.com

Ιράν: «Μία εικόνα πιο ηχηρή από κάθε λέξη»

2

Ο γερμανικός Τύπος γράφει για τη διαμαρτυρία της Ιρανής φοιτήτριας στην Τεχεράνη και την οργή των Ισπανών απέναντι στην πολιτική ηγεσία της χώρας. Ακόμη, ένας αποχαιρετισμός στον Κουίνσι Τζόουνς.

Η Αχού Νταριάγι βγήκε με τα εσώρουχα στην Τεχεράνη, προκειμένου να εκφράσει την αντίθεσή της προς το ιρανικό καθεστώςΕικόνα: UGC 

Σε μία εκδήλωση διαμαρτυρίας που έκανε τον γύρο του κόσμου η φοιτήτρια Αχού Νταριάγι βγήκε με τα εσώρουχα στον προαύλιο χώρο του πανεπιστημίου της στην Τεχεράνη, για να εκφράσει την αντίθεσή της με το θεοκρατικό καθεστώς της χώρας της. Λίγο αργότερα συνελήφθη και η τύχη της παραμένει άγνωστη.

«Αυτή είναι μία γυναίκα που μπούχτισε πια με τους νόμους που δεν της επιτρέπουν να κάνει ό,τι θέλει με το σώμα της, με τις διατάξεις που ορίζουν πώς πρέπει να ντύνεται και πώς να συμπεριφέρεται», σχολιάζει η tageszeitung.

Γυναίκες με χιτζάμπ μπροστά από την ιρανική σημαία
Το ιρανικό καθεστώς περιορίζει ολοένα και περισσότερο τα δικαιώματα των γυναικώνΕικόνα: Rouzbeh Fouladi/ZUMAPRESS/picture alliance

«Το σώμα μίας γυναίκας στην Ισλαμική Δημοκρατία είναι σαν ένα πεδίο μάχης με τους συγγενείς, την κοινωνία και το κράτος να το διεκδικούν εξίσου ως κτήμα τους, ως κάτι που πρέπει να ελεγχθεί, να προστατευτεί ή να περιοριστεί. Η συστηματική καταπίεση των γυναικών στο Ιράν αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της Ισλαμικής Δημοκρατίας».

Η Αχού Νταριάγι αποφάσισε να προβεί σε μία διαμαρτυρία που ελάχιστοι άνθρωποι θα είχαν το θάρρος να κάνουν και να τεθεί έτσι αντιμέτωπη με το ιρανικό καθεστώς. Και η εικόνα του δέρματός της «μιλάει πιο δυνατά από κάθε λέξη, η στάση της είναι μία κραυγή σε έναν μουγγό κόσμο. […] Η εικόνα της Ιρανής φοιτήτριας είναι κάτι παραπάνω από ένα στιγμιότυπο. Είναι μία πρόσκληση να κοιτάξουμε καλύτερα, να ακούσουμε πιο προσεκτικά και να καταλάβουμε πως οι Ιρανές γυναίκες δεν απαιτούν πλέον ησύχως το δικαίωμα τους στην ελευθερία και την αυτοδιάθεση. Αλλά πως είναι μέρος ενός κινήματος, […] μίας αντίστασης».

Ισπανία: Οργισμένοι οι πολίτες με την αδράνεια του κράτους

Μετά τις καταστροφικές πλημμύρες που έπληξαν περιοχές της Ισπανίας τις προηγούμενες ημέρες οι πολίτες στρέφονται εναντίον της πολιτικής ηγεσίας και ιδίως κατά του πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ, κατηγορώντας το κράτος πως δεν απέτυχε απλώς να προειδοποιήσει εγκαίρως τους ανθρώπους, αλλά επιπλέον πως δεν ήταν σε θέση να αντιδράσει ούτε μετά την καταστροφή.

Οργισμένοι κάτοικοι της Παϊπόρτα, μίας από τις περιοχές που υπέφεραν από τις πλημμύρες
Οι Ισπανοί είναι οργισμένοι με την αδράνεια της πολιτικής ηγεσίαςΕικόνα: Manaure Quintero/AFP/Getty Images

«Πέντε μέρες μπορούν να φανούν σαν μεγάλο χρονικό διάστημα. Πέντε ημέρες κατά τις οποίες οι πλημμυροπαθείς της Ισπανίας έχουν χάσει τα πάντα, […] ανησυχούν για τους συγγενείς τους και περιμένουν ακόμη ρεύμα, φαγητό, νερό και την αποκατάσταση του δικτύου τηλεφωνίας. Πέντε ημέρες που αναρωτιούνται αν θα κάνει τελικά το οτιδήποτε το ισπανικό κράτος», γράφει η Süddeutsche Zeitung. «Πέντε μέρες χρειάστηκαν ώσπου να έρθει τελικά ο πρωθυπουργός Σάντσεθ στις περιοχές όπου συνέβη η καταστροφή και έπρεπε να φυγαδευτεί μακριά από τους οργισμένους ανθρώπους».

Κατά την εφημερίδα του Μονάχου, το ιδανικό θα ήταν ήδη από την πρώτη μέρα της καταστροφής να απομακρυνθεί ο κυβερνήτης της Βαλένθια και να σταλούν απευθείας τα μεγάλα μέσα: «ο στρατός, οι κομάντος, ελικόπτερα, τρόφιμα. Μία κατάσταση εθνικής ανάγκης.

Όμως η πολιτική ηγεσία της Ισπανίας πέρασε τον χρόνο της αναλωνόμενη στις επιρρίψεις ευθυνών και τις συνήθεις, παιδιάστικες κομματικές διαμάχες έως ότου τελικά θυμήθηκε ποιο είναι το καθήκον της: να υπηρετήσει τον λαό. Θα χρειαστούν μήνες ή και χρόνια για να αντιμετωπιστούν οι επιπτώσεις της καταστροφής. Το ίδιο ισχύει και σε πολιτικό επίπεδο: […] θα χρειαστεί πολύς χρόνος για να επανακτηθεί η εμπιστοσύνη του ισπανικού λαού στο κράτος».

Ένας αποχαιρετισμός στον Κουίνσι Τζόουνς

Σε ηλικία 91 ετών άφησε χθες την τελευταία του πνοή ο Κουίνσι Τζόουνς, ένας από τους μεγαλύτερους μουσικούς παραγωγούς στην ιστορία.

Ο Κουίνσι Τζόουνς
Ο Κουίνσι Τζόουνς, ένας θρύλος της μουσικής, έφυγε χθες στα 91 τουΕικόνα: Drew Gurian/Invision/AP/picture alliance

«Με τον θάνατο του Κουίνσι Τζόουνς μπαίνει ένα τέλος και στο κεφάλαιο της μουσικής ιστορίας για τον 20ο αιώνα και τη μοντέρνα μουσική του προσέγγιση», γράφει η Süddeutsche Zeitung. «Σχεδόν κανένας παραγωγός δεν επηρέασε την άνθηση της τζαζ που έφτασε να γίνει μια πολύ εμπορική μουσική του δυτικού κόσμου τόσο όσο ο Κουίνσι Τζόουνς».

«Ο Κουίνσι Τζόουνς ήταν ένας γίγαντας της ποπ ιστορίας και προσέφερε πάρα πολλά στη μουσική των μαύρων», επισημαίνει από την πλευρά της η Frankfurter Allgemeine Zeitung. Με το συγκρότημά του ο Τζόουνς εξέλιξε και εμπλούτισε τις μελωδίες της κλασικής τζαζ και «έχοντας μόλις κλείσει τα 30 του χρόνια, έκανε ενορχηστρώσεις για μουσικούς όπως οι Φρανκ Σινάτρα και Ντίζι Γκιλέσπι», ενώ συνεργάστηκε ως μουσικός παραγωγός με εντελώς διαφορετικούς κορυφαίους καλλιτέχνες, από τη Νάνα Μούσχουρη ως τον Μάικλ Τζάκσον.  «Ο Τζόουνς θα μείνει στη μνήμη μας ως ένας από τους μεγαλύτερους μουσικούς παραγωγούς – ιδίως όμως θα τον θυμόμαστε και για όλα όσα έκανε για τη μουσική και μέσω αυτής και για τη ζωή των μαύρων».

Autorenbild Georgios Passas PROVISORISCH
Γιώργος Πασσάς Δημοσιογράφος στην Ελληνική Σύνταξη της DW και φοιτητής νομικής.
DW