Αρχική Blog Σελίδα 1009

Situation in the State of Palestine: ICC Pre-Trial Chamber I rejects the State of Israel’s challenges to jurisdiction and issues warrants of arrest for Benjamin Netanyahu and Yoav Gallant

0

Today, on 21 November 2024, Pre-Trial Chamber I of the International Criminal Court (‘Court’), in its composition for the Situation in the State of Palestine, unanimously issued two decisions rejecting challenges by the State of Israel (‘Israel’) brought under articles 18 and 19 of the Rome Statute (the ‘Statute’). It also issued warrants of arrest for Mr Benjamin Netanyahu and Mr Yoav Gallant.

Decisions on requests by the State of Israel

The Chamber ruled on two requests submitted by the Israel on 26 September 2024. In the first request, Israel challenged the Court’s jurisdiction over the Situation in the State of Palestine in general, and over Israeli nationals more specifically, on the basis of article 19(2) of the Statute. In the second request, Israel requested that the Chamber order the Prosecution to provide a new notification of the initiation of an investigation to its authorities under article 18(1) of the Statute. Israel also requested the Chamber to halt any proceedings before the Court in the relevant situation, including the consideration of the applications for warrants of arrest for Mr Benjamin Netanyahu and Mr Yoav Gallant, submitted by the Prosecution on 20 May 2024.

As to the first challenge, the Chamber noted that the acceptance by Israel of the Court’s jurisdiction is not required, as the Court can exercise its jurisdiction on the basis of territorial jurisdiction of Palestine, as determined by Pre-Trial Chamber I in a previous composition. Furthermore, the Chamber considered that pursuant to article 19(1) of the Statute, States are not entitled to challenge the Court’s jurisdiction under article 19(2) prior to the issuance of a warrant of arrest. Thus Israel’s challenge is premature. This is without prejudice to any future possible challenges to the Court’s jurisdiction and/or admissibility of any particular case.

Decision on Israel’s challenge to the jurisdiction of the Court pursuant to article 19(2) of the Rome Statute

The Chamber also rejected Israel’s request under article 18(1) of the Statute. The Chamber recalled that the Prosecution notified Israel of the initiation of an investigation in 2021. At that time, despite a clarification request by the Prosecution, Israel elected not to pursue any request for deferral of the investigation. Further, the Chamber considered that the parameters of the investigation in the situation have remained the same and, as a consequence, no new notification to the State of Israel was required. In light of this, the judges found that there was no reason to halt the consideration of the applications for warrants of arrest.

Decision on Israel’s request for an order to the Prosecution to give an Article 18(1) notice

Warrants of arrest

The Chamber issued warrants of arrest for two individuals, Mr Benjamin Netanyahu and Mr Yoav Gallant, for crimes against humanity and war crimes committed from at least 8 October 2023 until at least 20 May 2024, the day the Prosecution filed the applications for warrants of arrest.

The arrest warrants are classified as ‘secret’, in order to protect witnesses and to safeguard the conduct of the investigations. However, the Chamber decided to release the information below since conduct similar to that addressed in the warrant of arrest appears to be ongoing. Moreover, the Chamber considers it to be in the interest of victims and their families that they are made aware of the warrants’ existence.

At the outset, the Chamber considered that the alleged conduct of Mr Netanyahu and Mr Gallant falls within the jurisdiction of the Court. The Chamber recalled that, in a previous composition, it already decided that the Court’s jurisdiction in the situation extended to Gaza and the West Bank, including East Jerusalem. Furthermore, the Chamber declined to use its discretionary proprio motu powers to determine the admissibility of the two cases at this stage. This is without prejudice to any determination as to the jurisdiction and admissibility of the cases at a later stage.

With regard to the crimes, the Chamber found reasonable grounds to believe that Mr Netanyahu, born on 21 October 1949, Prime Minister of Israel at the time of the relevant conduct, and Mr Gallant, born on 8 November 1958, Minister of Defence of Israel at the time of the alleged conduct, each bear criminal responsibility for the following crimes as co-perpetrators for committing the acts jointly with others: the war crime of starvation as a method of warfare; and the crimes against humanity of murder, persecution, and other inhumane acts.

The Chamber also found reasonable grounds to believe that Mr Netanyahu and Mr Gallant each bear criminal responsibility as civilian superiors for the war crime of intentionally directing an attack against the civilian population.

Alleged crimes

The Chamber found reasonable grounds to believe that during the relevant time, international humanitarian law related to international armed conflict between Israel and Palestine applied. This is because they are two High Contracting Parties to the 1949 Geneva Conventions and because Israel occupies at least parts of Palestine. The Chamber also found that the law related to non-international armed conflict applied to the fighting between Israel and Hamas. The Chamber found that the alleged conduct of Mr Netanyahu and Mr Gallant concerned the activities of Israeli government bodies and the armed forces against the civilian population in Palestine, more specifically civilians in Gaza. It therefore concerned the relationship between two parties to an international armed conflict, as well as the relationship between an occupying power and the population in occupied territory. For these reasons, with regards to war crimes, the Chamber found it appropriate to issue the arrest warrants pursuant to the law of international armed conflict. The Chamber also found that the alleged crimes against humanity were part of a widespread and systematic attack against the civilian population of Gaza.

The Chamber considered that there are reasonable grounds to believe that both individuals intentionally and knowingly deprived the civilian population in Gaza of objects indispensable to their survival, including food, water, and medicine and medical supplies, as well as fuel and electricity, from at least 8 October 2023 to 20 May 2024. This finding is based on the role of Mr Netanyahu and Mr Gallant in impeding humanitarian aid in violation of international humanitarian law and their failure to facilitate relief by all means at its disposal. The Chamber found that their conduct led to the disruption of the ability of humanitarian organisations to provide food and other essential goods to the population in need in Gaza. The aforementioned restrictions together with cutting off electricity and reducing fuel supply also had a severe impact on the availability of water in Gaza and the ability of hospitals to provide medical care.

The Chamber also noted that decisions allowing or increasing humanitarian assistance into Gaza were often conditional. They were not made to fulfil Israel’s obligations under international humanitarian law or to ensure that the civilian population in Gaza would be adequately supplied with goods in need. In fact, they were a response to the pressure of the international community or requests by the United States of America. In any event, the increases in humanitarian assistance were not sufficient to improve the population’s access to essential goods.

Furthermore, the Chamber found reasonable grounds to believe that no clear military need or other justification under international humanitarian law could be identified for the restrictions placed on access for humanitarian relief operations. Despite warnings and appeals made by, inter alia, the UN Security Council, UN Secretary General, States, and governmental and civil society organisations about the humanitarian situation in Gaza, only minimal humanitarian assistance was authorised. In this regard, the Chamber considered the prolonged period of deprivation and Mr Netanyahu’s statement connecting the halt in the essential goods and humanitarian aid with the goals of war.

The Chamber therefore found reasonable grounds to believe that Mr Netanyahu and Mr Gallant bear criminal responsibility for the war crime of starvation as a method of warfare.

The Chamber found that there are reasonable grounds to believe that the lack of food, water, electricity and fuel, and specific medical supplies, created conditions of life calculated to bring about the destruction of part of the civilian population in Gaza, which resulted in the death of civilians, including children due to malnutrition and dehydration. On the basis of material presented by the Prosecution covering the period until 20 May 2024, the Chamber could not determine that all elements of the crime against humanity of extermination were met. However, the Chamber did find that there are reasonable grounds to believe that the crime against humanity of murder was committed in relation to these victims.

In addition, by intentionally limiting or preventing medical supplies and medicine from getting into Gaza, in particular anaesthetics and anaesthesia machines, the two individuals are also responsible for inflicting great suffering by means of inhumane acts on persons in need of treatment. Doctors were forced to operate on wounded persons and carry out amputations, including on children, without anaesthetics, and/or were forced to use inadequate and unsafe means to sedate patients, causing these persons extreme pain and suffering. This amounts to the crime against humanity of other inhumane acts.

The Chamber also found reasonable grounds to believe that the abovementioned conduct deprived a significant portion of the civilian population in Gaza of their fundamental rights, including the rights to life and health, and that the population was targeted based on political and/or national grounds. It therefore found that the crime against humanity of persecution was committed.

Finally, the Chamber assessed that there are reasonable grounds to believe that Mr Netanyahu and Mr Gallant bear criminal responsibility as civilian superiors for the war crime of intentionally directing attacks against the civilian population of Gaza. In this regard, the Chamber found that the material provided by the Prosecution only allowed it to make findings on two incidents that qualified as attacks that were intentionally directed against civilians. Reasonable grounds to believe exist that Mr Netanyahu and Mr Gallant, despite having measures available to them to prevent or repress the commission of crimes or ensure the submittal of the matter to the competent authorities, failed to do so.

Background

On 1 January 2015, The State of Palestine lodged a declaration under article 12(3) of the Rome Statute accepting jurisdiction of the Court since 13 June 2014.

On 2 January 2015, The State of Palestine acceded to the Rome Statute by depositing its instrument of accession with the UN Secretary-General. The Rome Statute entered into force for The State of Palestine on 1 April 2015.

On 22 May 2018, pursuant to articles 13(a) and 14 of the Rome Statute, The State of Palestine referred to the Prosecutor the Situation since 13 June 2014, with no end date.

On 3 March 2021, the Prosecutor announced the opening of the investigation into the Situation in the State of Palestine. This followed Pre-Trial Chamber I’s decision on 5 February 2021 that the Court could exercise its criminal jurisdiction in the Situation and, by majority, that the territorial scope of this jurisdiction extends to Gaza and the West Bank, including East Jerusalem.

On 17 November 2023, the Office of the Prosecutor received a further referral of the Situation in the State of Palestine, from South Africa, Bangladesh, Bolivia, Comoros, and Djibouti, and on 18 January 2024, the Republic of Chile and the United Mexican State additionally submitted a referral to the Prosecutor with respect to the situation in The State of Palestine.


For further information, please contact Fadi El Abdallah, Spokesperson and Head of Public Affairs Unit, International Criminal Court, by telephone at: +31 (0)70 515-9152 or +31 (0)6 46448938 or by e-mail at: [email protected]

www.icc-cpi.int

Αντίθεση ή συμπαιγνία Τραμπ και Μπάιντεν; Η «κλιμάκωση για την αποκλιμάκωση»

0

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Σχεδόν όλη η ομάδα των συνεργατών και ο γιος του Ντόναλντ Τραμπ (αν και όχι ο νεοδιορισθείς Υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο) αποδοκίμασε την απόφαση Μπάιντεν να επιτραπεί στην Ουκρανία να πλήξει στόχους βαθιά στο ρωσικό έδαφος. ‘Όμως, ο εκπρόσωπος τύπου του νεοεκλεγέντος Αμερικανού Προέδρου εμμέσως πλην σαφώς τους αποδοκίμασε, λέγοντας ότι  “μόνο επίσημες δηλώσεις για αυτό θέμα θα έλθουν απευθείας από τον Πρόεδρο Τραμπ ή εξουσιοδοτημένους εκπροσώπους του» (“Only official statements on this matter will come directly from President Trump or his authorized spokespeople”). Ούτε ο Τραμπ, ούτε ο εκπρόσωπός του εξάλλου σχολίασαν την απόφαση Μπάιντεν, που θα ήταν πολύ παράξενο και αντίθετο με κάθε δεοντολογία να μην έχει ενημερώσει τον διάδοχό του για το τι επρόκειτο να κάνει στην κατ΄ ιδίαν συνάντησή τους την περασμένη εβδομάδα. Πόσο μάλλον που και οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις είχαν ταχθεί εναντίον μιας τέτοιας απόφασης προ μηνός μόλις. Και όπως δείχνει η άρνηση της εκπροσώπου τύπου του Πενταγώνου να σχολιάσει το ζήτημα, μάλλον εξακολουθούν να διαφωνούν

Τα γεγονότα αυτά μάλλον συνηγορούν υπέρ της άποψης ότι πρόκειται μάλλον περί συμπαιγνίας Μπάιντεν και Τραμπ παρά περί μονομερούς απόφασης του απερχόμενοι Αμερικανού Προέδρου, όπως υποστηρίξαμε σε προηγούμενο άρθρο μας για το θέμα  Τυχοδιωκτισμός χωρίς όρια-Παίζουν στα ζάρια την ύπαρξη του ανθρώπινου γένους…

Αλλωστε, η (ανόητη) ιδέα της «κλιμάκωσης για αποκλιμάκωση», περιλαμβανομένης και της χρήσης πληγμάτων βαθειά στη Ρωσία έχει περιγραφεί σε μετεκλογική συνέντευξη από τον ίδιο τον νεοδιορισθέντα από τον Τραμπ νέο Σύμβουλο Ασφαλείας του  Mike Walz. Είναι μάλιστα εντελώς χαρακτηριστικός και ο τρόπος με τον οποίο μιλάει o νέος Σύμβουλος για τη Ρωσία, επιδεικνύοντας, εκτός των άλλων, κραυγαλέα άγνοια της ρωσικής ιστορίας και πραγματικότητας και αντιρωσικό ρατσισμό: “Πριν από όλα, θα πρέπει να ενισχυθούν οι τωρινές κυρώσεις ενέργειας στη Ρωσία. Η Ρωσία είναι ουσιαστικά ένα βενζινάδικο με πυρηνικά όπλα”. Δεν δείχνει να τον έχει επηρεάσει κατά τα φαινόμενα καθόλου το ότι με τέτοιες απόψεις και πολιτικές της Δύσης έχει ηττηθεί η Ουκρανία και έχει απομονωθεί η ίδια η Δύση!

Το σημερινό δυτικό πολιτικό αλλά και τεχνικό προσωπικό έχει εξαιρετικά περιορισμένη πολιτική και γενική μόρφωση, έχει διαπαιδαγωγηθεί στην εποχή της πλήρους αμερικανικής παντοδυναμίας και έχει δώσει μάχες μόνο από θέση συντριπτικής υπεροχής (και ούτε σε αυτές δεν τα κατάφερε πολύ καλά).  Δεν έχει (θελήσει να) αντιληφθεί τη σοβιετική κατάρρευση παρά ως απόδειξη πλήρους αδυναμίας της Ρωσίας και παντοδυναμίας, κατ΄αντιδιαστολή, της Δύσης. Δεν αντελήφθησαν ότι η σοβιετική κατάρρευση προέκυψε όχι εξαιτίας της όποιας αδυναμίας και των σοβαρών προβλημάτων της ΕΣΣΔ, που ασφαλώς υπήρχαν, αλλά υπήρξε εν πολλοίς και κυρίως το αποτέλεσμα της προσχώρησης των σοβιετικών ελίτ και μεγάλου μέρους της κοινωνίας στο δυτικό αφήγημα. Η προσχώρηση αυτή είχε τραγικές συνέπειες και για τις κοινωνίες της πρώην ΕΣΣΔ και για τη διεθνή θέση της Ρωσίας και για τη θέση των 25 εκατομμυρίων Ρώσων που άφησε εκτός Ρωσίας η διάλυση της ΕΣΣΔ, χωρίς να ληφθεί υπόψιν το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης. Η ανάδυση του καθεστώτος Πούτιν, είτε του αρέσει κάποιου, είτε δεν του αρέσει αυτό το καθεστώς, και η στροφή του σε μια όλο και πιο μαχητική αμφισβήτηση των δυτικών πολιτικών δεν είναι παρά η αναπόφευκτη αντίδραση ενός ιστορικού έθνους και όχι βέβαια μια παράξενη «ανωμαλία», προορισμένη να εκλείψει με λίγη βοήθεια απέξω, όπως θέλουν να τη βλέπουν οι Δυτικοί.

Αυτή η έλλειψη ρεαλισμού και βαθειάς κατανόησης της ρωσικής και παγκόσμιας κατάστασης είναι που οδήγησε στην εμμονή να αρπάξουν, ακόμα και με μεθόδους πραξικοπημάτων, ένα κομμάτι της πρώην ΕΣΣΔ, και μάλιστα τόσο καίριο όσο η Ουκρανία, καθιστώντας το δικτατορία, δυτικό προτεκτοράτο και ένοπλο αντιρωσικό προγεφύρωμα και βάζοντάς το στο ΝΑΤΟ. Και στη συνέχεια να κάνουν ότι μπορούν για να προκαλέσουν μια σύγκρουση με τη Ρωσία, με την ελπίδα να ανατρέψουν το καθεστώς της και να διαλύσουν τη χώρα.

Τώρα δεν θέλουν να παραδεχτούν ότι έπαιξαν και έχασαν, κι ας τους είχε προειδοποιήσει ο επιφανέστερος εκπρόσωπος της δυτικής γεωπολιτικής, ο Ζμπίγκνιου Μπρζενζίσκι, στα τελευταία γραπτά του, ότι το «παράθυρο ευκαιρίας» για την παγκόσμια αμερικανική «μονοκρατορία» έκλεισε στα 15 χρόνια από την κατάρρευση της ΕΣΣΔ κι ότι αυτό το δεδομένο θα έπρεπε να ληφθεί υπόψιν στη χάραξη πολιτικής.

Στον πανικό τους και μη έχοντας κάποια συγκροτημένη στρατηγική στο κεφάλι τους, οι Αμερικανοί «στρατηγιστές» ανασύρουν ότι ιδέα έχουν από την παράδοση της αμερικανικής πολιτικής και τη μεταφέρουν χωρίς σκέψη στη σύγχρονη πραγματικότητα. Ο Ιγκνάτιους, αναφερόμενος στον Μπρζεζίνσκι, υποστήριζε το 2021 ότι ένας πόλεμος στην Ουκρανία θα έκανε στη Ρωσία ότι έκανε ο πόλεμος του Αφγανιστάν στην ΕΣΣΔ, δηλαδή θα την διέλυε. Ανοησία ολκής, πρώτον γιατί το Αφγανιστάν δεν έπαιξε κανένα κύριο ρόλο στη σοβιετική κατάρρευση και δεύτερο και κυριότερο γιατί δεν μπορεί να συγκριθεί μια σύγκρουση στο Αφγανιστάν με μια σύγκρουση στο κέντρο της Ευρώπης και της πρώην ΕΣΣΔ. Τώρα ο Walz θέλει να «κλιμακώσει για να αποκλιμακώσει», μιμούμενος την πολιτική Κέννεντι απέναντι στο Βιετνάμ (και κάπως τις ιδέες που ενέπνευσαν την τυχοδιωκτική στρατηγική της «ευέλικτης απάντησης» του ΝΑΤΟ, ξεχνώντας όμως ότι πρώτον η πολιτική Κίσσινγκερ απέτυχε, το μόνο που κατάφερε ήταν να παρατείνει τον πόλεμο στο Βιετνάμ και δεύτερον ότι δεν μπορεί να συγκριθεί το Βιετνάμ με μια πυρηνική και τεχνολογική υπερδύναμη όπως η Ρωσία.

Οι κλιμακώσεις οδηγούν σε κλιμακώσεις και όχι σε αποκλιμακώσεις. Είναι πολιτικές απελπισίας, όχι στρατηγικές νίκης.

Ακόμα και τώρα όμως, που αντιμετωπίζουν το φάσμα μιας στρατηγικής ήττας, ή ακριβώς λόγω του πανικού που τους προκαλεί, λόγω ίσως κξαι του φόβου τους ότι η Ουκρανία μπορεί εύκολα πια να καταρρεύσει, δυσκολεύονται να βρουν την γενναιότητα και τον ορθολογισμό να σταματήσουν μια σύγκρουση, αποδεχόμενοι ένα καθεστώς ουδετερότητας για την Ουκρανία, ακόμα κι αν είναι πια αδιανόητο το ενδεχόμενο μιας νίκης επί της Ρωσίας και, αντίθετα, όλο και μεγαλύτερες, όλο και πιο ορατές οι καταστροφές που θα έρθουν από μια περαιτέρω κλιμάκωση.

Νομίζουν ότι θα συνεννοηθούν με τη Ρωσία εξαπολύοντας πυραύλους και όχι συνομιλώντας μαζί της!

Παρόλο που φαίνεται πιθανό ότι ο Τραμπ έχει εγκρίνει την απόφαση Μπάιντεν, και παρά το γεγονός ότι έχει ήδη διορίσει μια σειρά από τα πιο επικίνδυνα νεοσυντηρητικά γεράκια στην κυβέρνησή του, ελπίζει κανείς ότι ο νέος Αμερικανός Πρόεδρος θα βρει κάποια στιγμή το θάρρος να σταματήσει την κάθοδο στον Αρμαγγεδώνα, τηρώντας και τις προεκλογικές υποσχέσεις του, δυστυχώς όμως δεν είναι καθόλου βέβαιο. Είναι απλώς μια ελπίδα σε μια πολύ επικίνδυνη κατάσταση.

Αυτό που είναι όμως εξαιρετικά λυπηρό είναι ότι δέχεται τόσο μικρή πίεση να το κάνει από την κοινή γνώμη, τους διανοούμενους, τις πολιτικές δυνάμεις της δεξιάς και της αριστεράς, σε ΗΠΑ και Ευρώπη. Η αριστερά ιδιαίτερα παραπονείται πολύ για την άνοδο της ‘Ακρας Δεξιάς διεθνώς, δεν έχει όμως ακόμα αντιληφθεί ότι η ταύτιση μεγάλου μέρους της, ευτυχώς όχι όλης, με τον πόλεμο του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία και με τον δυτικό ιμπεριαλισμό στο σύνολό του, ή, στην καλύτερη περίπτωση η δειλία της να τον καταδικάσει, την ακυρώνει ουσιαστικά ως πολιτική δύναμη με εναλλακτικό σχέδιο στο κατεστημένο και συμβάλλει σημαντικά στην άνοδο της άκρας δεξιάς. ‘Όπως η υποταγή της γερμανικής Σοσιαλδημοκρατίας στον Κάιζερ το 1914 δεν εμπόδισε, αλλά βοήθησε την άνοδο του Χίτλερ το 1933.

Η Ευρώπη ήδη υφίσταται οικονομική κρίση εξαιτίας της πολιτικής της στην Ουκρανία. ‘Εχουμε αυξήσει την παραγωγή αερίου θερμοκηπίου καταναλώνοντας αμερικανικό LNG αντί για ρωσικό φυσικό αέριο. Η Ευρωπαϊκή ‘Ενωση έχει γίνει παράρτημα των ΗΠΑ και στρατιωτικοποιείται, λες και η πιο επείγουσα ανάγκη μας είναι τώρα όχι τα δραματικά κοινωνικά και οικολογικά προβλήματα, αλλά η αγορά και η ανάπτυξη νέων όπλων. Και το κερασάκι στην τούρτα, απειλούμεθα με πυρηνικό ολοκαύτωμα!

Πόσο θα συνεχίζουμε χωρίς αντίδραση αυτή την πολιτική; Πόσο κοντά στην πυρηνική καταστροφή της ανθρωπότητας πρέπει να φτάσουμε για να κινητοποιηθούν οι κοινωνίες μας, οι πολιτικές δυνάμεις μας, τα συνδικάτα, οι διανοούμενοι;

konstantakopoulos.gr

ΟΥΚΡΑΝΙΑ: η “τέχνη” της αμοιβαιότητας για μια συμφωνία Τράμπ-Πούτιν

0

Με τον Πούτιν, η «τέχνη της διαπραγμάτευσης» του Τραμπ τίθεται σε δοκιμασία

Ο εκλεγμένος πρόεδρος πρέπει να κατανοήσει την έννοια της αμοιβαιότητας στις ρωσικές εξωτερικές σχέσεις.

18 Νοεμβρίου 2024

«Για κάθε δράση υπάρχει μια ίση και αντίθετη αντίδραση», είπε ο πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν στο βήμα του ετήσιου οικονομικού του φόρουμ στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας το 2017.

Κάθισα ανάμεσα στο τεράστιο, αποτελούμενο κυρίως απο Ρώσους, ακροατήριο και έμεινα στον τρίτο νόμο του Νεύτωνα.

Κατά τη διάρκεια τεσσεράμισι χρόνων στη βρετανική πρεσβεία στη Μόσχα, είχα μάθει ένα σημαντικό μάθημα: Η Ρωσία απαντά πάντα με το ίδιο είδος, τόσο στην επιθετικότητα όσο και στην εμπλοκή. Ο εκλεγμένος πρόεδρος Τραμπ θα πρέπει να σκεφτεί πώς θα μπορούσε να συνδιαλλαγεί με τον Πούτιν σε αυτή τη βάση.

Η αμοιβαιότητα είναι το πιο προβλέψιμο δόγμα της ρωσικής πολιτείας και η πολιτική της Ρωσίας έναντι της Ουκρανίας προσφέρει την τέλεια απεικόνιση.

Δράση: στις 22 Φεβρουαρίου 2014, ο φιλορώσος Πρόεδρος της Ουκρανίας Βίκτορ Γιανουκόβιτς καθαιρέθηκε, σε αυτό που η Ρωσία περιγράφει ως παράνομο πραξικόπημα, που υποστηρίζεται από τις κυβερνήσεις των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου.

Αντίδραση: Οκτώ χρόνια και δύο ημέρες αργότερα, ο φιλοδυτικός πρόεδρος της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ήρθε σε απόσταση αναπνοής από τα ρωσικά στρατεύματα.

Με τα άρματα μάχης να κυλούν στην Ουκρανία από βορρά, ανατολικά και νότια, η Ρωσία εξαπέλυσε μια μαζική αεροπορική επίθεση στο αεροδρόμιο Hostomel. Εάν είχαν εξασφαλίσει τον διάδρομο προσγείωσης, οι ρωσικές δυνάμεις θα είχαν ξεχυθεί για να συντρίψουν τις άμυνες του Κιέβου. Ωστόσο, ένα γρήγορο και αποτελεσματικό πραξικόπημα δεν έγινε κατορθωτό απο τον Πούτιν.

Ωστόσο, τρία χρόνια μετά την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία, η Ρωσία έχει ακόμη επιτύχει πολλούς από τους στόχους της, αν και με μεγαλύτερο κόστος. Ο Volodymyr Zelensky μπορεί να πλησιάζει στα λυκόφως της προεδρίας του. Μια μελλοντική κατάπαυση του πυρός θα πυροδοτούσε εκκλήσεις για άρση του στρατιωτικού νόμου και διεξαγωγή προεδρικών εκλογών. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, η Ρωσία θα εξακολουθεί να κατέχει το 20 τοις εκατό της ουκρανικής γης.

Η μελλοντική ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ βρίσκεται στον πολύ μακρινό ορίζοντα και η ένταξη στο ΝΑΤΟ είναι τώρα θαμμένη βαθιά.

Ο Πούτιν πιθανότατα πιστεύει ότι η Δύση απέτυχε στην προσπάθειά της να επιφέρει μια αποφασιστική στρατηγική ήττα στη Ρωσία.

Υπάρχουν τρεις λόγοι που τον έχουν φέρει σε ισχυρή θέση για να διαπραγματευτεί με τον Τραμπ.

Πρώτον, σαφήνεια.

Ο απλός, αλάνθαστος και συχνά εκπεφρασμένος στόχος του Πούτιν είναι να αρνηθεί τη φιλοδοξία της Ουκρανίας να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ. Μπορεί επίσης να ελπίζει σε μια πιο μακροπρόθεσμη ανανέωση των σχέσεων με την Ουκρανία καθώς η μεταπολεμική δυσαρέσκεια προς τη Δύση αυξάνεται σε αυτή τη χώρα.

Η δυτική στρατηγική ήταν πολύπλοκη, ασαφής και σταθερά εσφαλμένη. Οι δυτικές δυνάμεις δεν αναγνώρισαν ποτέ τη νομιμότητα του ισχυρισμού του Πούτιν ότι η διεύρυνση του ΝΑΤΟ αντιπροσώπευε μια βασική στρατηγική απειλή για το εθνικό συμφέρον της Ρωσίας. Μια ανοιχτή πόρτα για πιθανή ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ, εάν οι συνθήκες ήταν κατάλληλες και αν όλα τα μέλη μπορούσαν να συμφωνήσουν, ήταν πάντα μια μωρολογία που δεν ευχαριστούσε κανέναν. Ο Ζελένσκι κρατήθηκε έξω από τη σκηνή, ενώ ο Πούτιν θύμωσε για το ότι η πόρτα της σκηνής ήταν ανοιχτή.

Δεύτερον, αποφασιστικότητα. 

Η Ρωσία έχει αποδείξει την ικανότητα να ενεργεί αποφασιστικά, κάτι που η συλλογική Δύση δεν μπορεί να κάνει.

Με άλλα λόγια, στη μεγάλη παρτίδα του σκακιού, ο Πούτιν έπαιξε σπασμωδικές ομάδες 32 παικτών στο ΝΑΤΟ και 27 παικτών στην ΕΕ, κάθε κίνηση των οποίων προέκυπτε από παρατεταμένη συζήτηση και ιδέες με χαμηλότερο κοινό παρονομαστή. Χρειάστηκε σχεδόν ένας χρόνος για να συμφωνήσει το Ηνωμένο Βασίλειο να στείλει άρματα μάχης Challenger 2 στην Ουκρανία και 15 μήνες για την έγκριση των αεροσκαφών F-16 από τις ΗΠΑ.

Αυτό το παιχνίδι σκακιού γίνεται τρισδιάστατο όταν εμπλέκεται η εσωτερική πολιτική. Στα δόντια της Ρεπουμπλικανικής αντίστασης, το Κογκρέσο των ΗΠΑ χρειάστηκε μήνες για να συμφωνήσει σε πακέτο βοήθειας 61 δισεκατομμυρίων δολαρίων τον Απρίλιο του 2024. Η Γερμανία μείωσε στο μισό τη στρατιωτική βοήθεια προς την Ουκρανία τον Αύγουστο του 2024, και αυτό ενάντια στην αυξανόμενη δημοτικότητα των αντιπολεμικών πολιτικών κομμάτων αριστερά και δεξιά. Η εξωτερική πολιτική καθοδηγείται πάντα, τελικά, από εσωτερικές εκτιμήσεις.

Τρίτον, πολιτική βούληση.

Ο Πούτιν πάντα έδειχνε την πολιτική βούληση και είχε την εσωτερική υποστήριξη για να προωθήσει τη στρατηγική του, με τρόπο που η Δύση δεν μπορεί. Οι υπολογισμοί του είχαν τις ρίζες τους σε μια μόνο υπόθεση, η οποία αποδείχθηκε σωστή, ότι η Δύση δεν θα πολεμούσε κατά μέτωπο τη Ρωσία για να προστατεύσει την Ουκρανία.

Πιθανότατα γνώριζε ότι ο φόβος της κλιμάκωσης με τη μεγαλύτερη πυρηνική δύναμη του κόσμου θα εμπόδιζε τα μέλη του ΝΑΤΟ να συμφωνήσουν σε μια άμεση στρατιωτική αντιπαράθεση.

Όταν ξεκίνησαν οι μάχες το 2022, το ΝΑΤΟ πρόσφερε κάθε μορφή βοήθειας εκτός από την πιο άμεση βοήθεια.

Έκτοτε, η άνοδος του λαϊκισμού έχει οδηγήσει τον Ντόναλντ Τραμπ να κερδίσει σαρωτικά την εξουσία στις ΗΠΑ και υπονόμευσε τους φιλελεύθερους συνασπισμούς στη Γερμανία και τη Γαλλία. Εναλλακτικές φωνές της αριστεράς και της δεξιάς ζητούν συνδιαλλαγή με τη Ρωσία, σφίγγοντας το περιθώριο της πολιτικής των γερακιών που σε διάστημα μιας δεκαετίας μας οδήγησε σε πόλεμο.

Πώς φτάσαμε από την ανατροπή του Γιανουκόβιτς το 2014 στην απόπειρα απομάκρυνσης του Ζελένσκι το 2022 και στον καταστροφικό πόλεμο που εκτυλίχθηκε;

Υπάρχουν ελάχιστες ενδείξεις ότι ο Πούτιν είχε στο μυαλό του όλα όσα συνέβησαν και δεν αντιδρούσε στα γεγονότα καθώς αυτά εξελισσονταν. Δεν υπάρχουν στοιχεία ότι οδηγείται από ένα γενικό σχέδιο, που περιλαμβάνει μια αυτοκτονική απόπειρα εισβολής στη Βαλτική ή στην Πολωνία.

Τα παράπονα του Πούτιν αυξάνονταν σταθερά σε ένταση τα οκτώ χρόνια πριν ξεσπάσει ο πόλεμος, καθώς οι προσπάθειες εξασφάλισης ειρηνικής διευθέτησης της σύγκρουσης στην Ουκρανία μέσω της συμφωνίας του Μινσκ απέτυχαν.

Πράγματι, ήταν μια από τις τελευταίες πράξεις της προπολεμικής κυβέρνησης του Ζελένσκι να κηρύξει επίσημα νεκρή τη συμφωνία του Μινσκ. Ωστόσο, μια άνευ προηγουμένου εκστρατεία οικονομικού πολέμου κατά της Ρωσίας μέσω κυρώσεων, υπό την ηγεσία των ΗΠΑ και την υποστήριξη της Βρετανίας, συνεχίστηκε.

Το μεγάλο ερώτημα παραμένει, πόση επιρροή θα έχει ο Ντόναλντ Τραμπ για να φέρει τον πόλεμο στο τέλος;

Ο Τραμπ μπορεί να φέρει μεγαλύτερη σαφήνεια στους στόχους των ΗΠΑ και της Δύσης προς τη Ρωσία και την Ουκρανία, κάτι που είναι ένα βήμα προς τα εμπρός από τον καταστροφικό χαρακτήρα του Μπάιντεν. Θα πρέπει να είναι τολμηρός και αποφασιστικός στην εξερεύνηση νέων ιδεών, καθώς η δύναμη της εντολής του του παρέχει το πολιτικό εύρος για να ενεργήσει.

Αλλά αυτή τη στιγμή, ο Πούτιν παραμένει σε ισχυρή διαπραγματευτική θέση καθώς ο στρατός του εξακολουθεί να κερδίζει έδαφος καθημερινά. Παρόλο που η οικονομία της Ρωσίας μπορεί να υπερθερμαίνεται από την πολεμική προσπάθεια, δεν βιάζεται να κλείσει μια συμφωνία.

Κάτι που μας επαναφέρει στην αμοιβαιότητα. Στην τέχνη της συμφωνίας, ο Τραμπ θα πρέπει να προετοιμαστεί να κάνει παραχωρήσεις αν περιμένει από τον Πούτιν να ανταποδώσει. Τέλος, η απομάκρυνση του ΝΑΤΟ από την εξίσωση και ένα μελετημένο σχέδιο για τη μόχλευση της ελάφρυνσης των κυρώσεων σε μια μελλοντική ειρηνευτική διαδικασία, θα ήταν καλά σημεία για να ξεκινήσετε.

Ο Ian Proud ήταν μέλος της Διπλωματικής Υπηρεσίας της Αυτού Βρετανικής Μεγαλειότητας από το 1999 έως το 2023. Υπηρέτησε ως Οικονομικός Σύμβουλος στη Βρετανική Πρεσβεία στη Μόσχα από τον Ιούλιο του 2014 έως τον Φεβρουάριο του 2019. Πριν από τη Μόσχα, οργάνωσε τη Σύνοδο Κορυφής των G8 το 2013 στο Lough Erne, Βόρεια Ιρλανδία, εργάζεται από την 10 Downing Street. Πρόσφατα δημοσίευσε τα απομνημονεύματά του, «A Misfit in Moscow: How British diplomacy in Russia, 2014-2019».

responsiblestatecraft.org

Ένταλμα σύλληψης για τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Νετανιάχου από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο

0

 

Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπέντζαμιν Νετανιάχου / Φωτογραφία αρχείου: AP Photo
21/11/2024  14:18  UPD: 21/11/2024  16:21
Εντάλματα σύλληψης για τον Μπέντζαμιν Νετανιάχου, πρωθυπουργό του Ισραήλ, και τον πρώην υπουργό Άμυνας της χώρας εξέδωσε πριν από λίγο το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ).

Τα εντάλματα εις βάρος του Νετανιάχου και του Ιωάβ Γκάλαντ εκδόθηκαν ομόφωνα από τους τρεις αρμόδιους δικαστές του ΔΠΔ για φερόμενα εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, που σύμφωνα με τον εισαγγελέα του δικαστηρίου διαπράχθηκαν στη διάρκεια του πολέμου του Ισραήλ κατά της Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας.

Το Δικαστήριο διευκρινίζει ότι δεν είναι απαραίτητη η αποδοχή της αρμοδιότητας του διεθνούς δικαστικού οργάνου από το Ισραήλ.

«Το Δικαστήριο εξέδωσε εντάλματα σύλληψης κατά δύο ιδιωτών -του κ. Μπέντζαμιν Νετανιάχου και του κ. Ιωάβ Γκάλαντ- για τέλεση εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας και εγκλημάτων πολέμου από τις 8 Οκτωβρίου 2023 μέχρι τουλάχιστον τις 20 Μαΐου 2024, ημερομηνία κατά την οποία η κατηγορούσα αρχή κατέθεσε τα αιτήματα για την έκδοση των ενταλμάτων σύλληψης», αναφέρεται στην ανακοίνωση του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου.

Νετανιάχου και Γκάλαντ απειλούνται με σύλληψη

Τόσο ο Νετανιάχου όσο και ο Γκάλαντ κινδυνεύουν να συλληφθούν εάν ταξιδέψουν σε οποιαδήποτε από τις περισσότερες από 120 χώρες που αποτελούν μέλη του ΔΠΔ.

Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο εξέδωσε και ένα ένταλμα σύλληψης για το ηγετικό στέλεχος της Χαμάς Μοχάμεντ Ντίαμπ Ιμπραχίμ αλ Μάσρι, γνωστό και ως Μοχάμεντ Ντέιφ, για τη φονική επίθεση που εξαπέλυσε η εξτρεμιστική παλαιστινιακή οργάνωση εναντίον του Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου 2023, που πυροδότησε τον πόλεμο.
Το Ισραήλ λέει ότι εξουδετέρωσε τον Ντέιφ σε αεροπορική επιδρομή, ωστόσο η Χαμάς επισήμως δεν αναγνώρισε ποτέ τον θάνατο του σκιώδους επικεφαλής της στρατιωτικής πτέρυγάς της.

Το ένταλμα σύλληψης θα μπορούσε να αυξήσει την εξωτερική πίεση στην κυβέρνηση Νετανιάχου, καθώς οι ΗΠΑ επιδιώκουν να μεσολαβήσουν για κατάπαυση του πυρός μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς, αλλά θα μπορούσε κάλλιστα να ενισχύσει βραχυπρόθεσμα την πολιτική θέση του πρωθυπουργού στο Ισραήλ, καθώς οι περισσότεροι Ισραηλινοί απορρίπτουν τη δικαιοδοσία του ΔΠΔ ως παρέμβαση σε εσωτερικές υποθέσεις της χώρας τους.

Ο Τζο Μπάιντεν είπε ότι δεν πιστεύει πως ο Νετανιάχου πράττει αρκετά ώστε να επιτευχθεί κατάπαυση του πυρός, αφού ο Ισραηλινός ηγέτης δεσμεύτηκε να μη συμβιβαστεί με τον ισραηλινό έλεγχο σε στρατηγικά εδάφη εντός της Γάζας. Ο Νετανιάχου κατηγόρησε τη Χαμάς ότι απέτυχε να διαπραγματευτεί καλή τη πίστει.

«Πυρά» του Ισραήλ κατά του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου
Στο Ισραήλ, ο πρόεδρος Ισαάκ Χέρτσογκ έκανε λόγο για «παράλογη απόφαση, ο πρώην πρωθυπουργός Ναφτάλι Μπένετ χαρακτήρισε «στίγμα ντροπής» τα εντάλματα του ΔΠΔ, ενώ ο ηγέτης της ισραηλινής αντιπολίτευσης Γιαΐρ Λαπίντ κατήγγειλε μια «επιβράβευση της τρομοκρατίας».

Οι ηγέτες της αντιπολίτευσης στο Ισραήλ έσπευσαν να καταδικάσουν την απόφαση του ΔΠΔ να εκδώσει εντάλματα σύλληψης για τον Νετανιάχου και τον Γκάλαντ.

«Το Ισραήλ αμύνεται ενάντια σε τρομοκρατικές οργανώσεις που επιτέθηκαν, δολοφόνησαν και βίασαν τους πολίτες μας. Αυτά τα εντάλματα σύλληψης αποτελούν μια ανταμοιβή για την τρομοκρατία», δήλωσε ο Γιαΐρ Λαπίντ.

Η απόφαση του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου συνιστά «ηθική τύφλωση και μια επαίσχυντη κηλίδα ιστορικών διαστάσεων που δεν θα ξεχαστεί ποτέ» ανέφερε στην πλατφόρμα Χ ο επικεφαλής του κόμματος Εθνικής Ενότητας, Μπένι Γκαντζ, πρώην μέλος του πολεμικού υπουργικού συμβουλίου του Νετανιάχου.

Το ΔΠΔ «παρείχε περαιτέρω αποδείξεις για τα δύο μέτρα και δύο σταθμά καθώς και για την υποκρισία της διεθνούς κοινότητας και των θεσμών του ΟΗΕ» προσθέτει ο πρόεδρος του κόμματος Yisrael Beytenu, Άβιγκντορ Λίμπερμαν, ο οποίος στο παρελθόν είχε διατελέσει υπουργός Άμυνας υπό τον Νετανιάχου.

«Πρόκειται για επαίσχυντη απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης» σχολίασε ο επικεφαλής των Δημοκρατικών, Γιάιρ Γκολάν, ξεκαθαρίζοντας: «Το Ισραήλ είχε και θα έχει πάντα το δικαίωμα να αμύνεται ενάντια στους εχθρούς μας».

ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ: τραγικά συμπεράσματα

44

Τραγικές διαπιστώσεις και συμπεράσματα από ένα ντοκυμαντέρ

Του Παντελή Σαββίδη

Η κατάληξη της σειράς ντοκυμαντέρ του Αλέξη Παπαχελά στον Σκάι ήταν εντυπωσιακή, κυρίως, λόγω της ηχογραφημένης παρουσίασης του Πολεμικού Συμβουλίου τις κρίσιμες ώρες της τουρκικής απόβασης στην Κύπρο.

Η σειρά ολοκληρώθηκε με την απόβαση. Δεν θα συνεχίσει με τον δεύτερο Αττίλα. Η παραγωγή της εκπομπής δικαιούται να αποφασίζει που θέλει να την σταματήσει αλλά τα γεγονότα από την εκεχειρία που συνήψε ο Αραπάκης  ως τον δεύτερο Αττίλα ήταν καθοριστικά για την σημερινή κατάσταση στο νησί. Η πρώτη απόβαση λειτούργησε ως προγεφύρωμα. Τα μεγάλα κέρδη τα είχε η Τουρκία με τον δεύτερο Αττίλα. Και εδώ ο καθηγητής Βασίλης Φούσκας με το βιβλίο του «Το μελάνωμα της Κύπρου» αναδεικνύει ευθύνες της πολιτικής ηγεσία που ανέλαβε από τους δικτάτορες.

Πολιτική και στρατιωτική ηγεσία είχαν εξαφανισθεί εκείνες τις κρίσιμες ώρες και οι Αμερικανοί αγωνιούντες μήπως και υπάρξει κάποια, μη ελεγχόμενη, αντίδραση από ελληνικής πλευράς και αντιμετωπίσει τους Τούρκους, αναζητούσαν κάποιον να συμφωνήσει εκεχειρία. Βρήκαν τον γνώριμό τους, αντιναύαρχο Πέτρο Αραπάκη, αρχηγό του ναυτικού ο οποίος επικοινώνησε με τον Γρηγόρη Μπονάνο, αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων.

Ο Μπονάνος του είπε πως θέλει να κοιμηθεί και ο Αραπάκης αποφάσισε να συμφωνήσει εκεχειρία μόνος του. Τόσο καλά σε επίπεδο ηγεσίας. Τα γεγονότα στην Κύπρο εξελίσσονταν. 

Αυτό, πάνω κάτω, είναι το μεταπολεμικό και μετεμφυλιακό επίπεδο της ελληνικής ηγεσίας είτε στον στρατό είτε στην πολιτική.

Η ηχητική παρουσίαση του Πολεμικού Συμβουλίου είχε καταλυτική επίδραση στην εικόνα που σχημάτισε ο τηλεθεατής. Δεν θα μπορούσε να την περιγράψει η καλύτερη πένα.

Μιλάμε για ηγεσία  που τα έχασε με την εισβολή. Για ανθρώπους, όπως ο Ιωαννίδης, που μπορεί να ήταν μηχανοράφοι αλλά, με αντιληπτική, ίσως και διανοητική, υστέρηση. Όλοι τους έτρεμαν στην ιδέα ενός πολέμου με την Τουρκία. Αν και στρατιωτικοί που ήλεγχαν την κυβέρνηση της χώρας δεν είχαν οργανώσει στοιχειωδώς ούτε τις Ένοπλες Δυνάμεις. Αποδείχθηκε κατά το φιάσκο της επιστράτευσης.

Δυνατότητες για να αντιμετωπισθεί η τουρκική εισβολή υπήρχαν, τα τουρκικά αποβατικά ήταν παρατεταγμένα μπροστά στην Κυρήνεια σε αναμονή και μια στοιχειώδης αεροπορική επίθεση θα τα είχε βουλιάξει, ο κυβερνήτης του υποβρυχίου «Γλαύκος» πλωτάρχης Βασίλειος Γαβριήλ,  που εστάλη στην περιοχή είπε πως με τις τορπίλες που διέθετε (16)  θα μπορούσε να βουλιάξει, τουλάχιστον,  τα μισά από τα τουρκικά πλοία, (12, αν δεν κάνω λάθος, στο σύνολο), αεροπορική δύναμη είχε πετάξει για να επιτεθεί αλλά με διαταγή Μπονάνου επέστρεψε στην Κρήτη, ο Ιωαννίδης έκραζε “πόλεμος” αλλά κανείς δεν τον άκουγε, δίνονταν διαταγές οι οποίες την ίδια στιγμή αναιρούνταν και από το επίπεδο της συζήτησης του Πολεμικού Συμβουλίου αντιλαμβανόσουν ότι είχες να κάνεις με ηγεσία χαμηλοτάτου επιπέδου.

Άτομα ενταγμένα στο αμερικανικό payroll. Το υπενόησε με ερώτησή του προς Αμερικανό πράκτορα και ο Παπαχελάς.

Ας μην αμφιβάλλουμε ότι πάνω κάτω αυτό είναι το επίπεδο και σήμερα. Τίποτε δεν γίνεται αν δεν εγκριθεί από τους Αμερικανούς.

Όταν ρωτήθηκε στο Πολεμικό Συμβούλιο ο Μπονάνος αν υπάρχουν δυνάμεις στην περιοχή της Κύπρου κατονόμασε ορισμένες, είπε πως εκτιμά ότι δεν μπορούμε να κάνουμε υπερπόντιο πόλεμο, και τόνισε πως το ΝΑΤΟ και οι Σύμμαχοι γνώριζαν τι υπάρχει στην περιοχή. Όλα ανοικτά, προφανώς, και στην σύμμαχο Τουρκία. Ο Ετσεβίτ μιλά με μια σιγουριά ότι τίποτε δεν θα συμβεί από ελληνικής πλευράς και γνωρίζει καλά την ελληνική διάταξη.

Αυτή ήταν η αγωνία του Μπονάνου ο οποίος συμπεριφερόταν περισσότερο ως ΝΑΤΟϊκό πιόνι παρά ως Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων της Ελλάδας. Το ίδιο και οι άλλοι, κατά τα άλλα αρχηγοί, ελληνικών ενόπλων δυνάμεων..

Ο Παπαχελάς, ενώ στο βιβλίο του καλύπτει και την περίοδο του Αττίλα Β’, στη σειρά ντοκυμαντέρ την παρέλειψε.  Ήταν η περίοδος που έχει τεράστιες ευθύνες η πολιτική ηγεσία που διαδέχθηκε τους δικτάτορες, συμπεριλαμβανομένου του Καραμανλή, τον οποίο το κόμμα του θεωρεί Εθνάρχη. Εθνάρχης ανακηρύσσεσαι όταν μηδενίζεις την απόσταση Ελλάδα -Κύπρος και κερδίζεις τη μάχη, Όχι όταν υποχωρείς με την δήλωση η Κύπρος κείται μακράν. Ή αλλάζεις θέμα όταν σφίγγει τα δόντια ο Σίσκο.

Υπάρχει και ένα πολιτικό ερώτημα που προκύπτει από την σειρά των ντουμαντέρ. Εν τέλει, η δικτατορία ενθαρρύνθηκε από τους Αμερικανούς το 67; Στο Πολυτεχνείο έβαλαν την ουρά τους οι Αμερικανοί; Την τουρκική εισβολή την ενθάρρυναν οι ΗΠΑ;

Τα ντοκυμαντέρ του Παπαχελά δεν βοηθούν να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα. Ο Παπαχελάς είναι καλυμμένος ως δημοσιογράφος, προβάλλοντας, προφανώς, τον ισχυρισμό ότι αυτός παρουσίασε τα στοιχεία που μπόρεσε να βρει, το συμπέρασμα βγάλτε το μόνοι σας.

Τόσο από το ντοκυμαντέρ όσο, κυρίως, από τα δύο βιβλία που έγραψε, προκύπτει ότι την εισβολή στην Κύπρο όχι, μόνο, την ενθάρρυνε και την υποστήριξε αλλά και την σχεδίασε ο Κίσιγκερ με τον Ετσεβίτ.  Στις κρίσιμες στιγμές της απόβασης, όταν οι Τούρκοι ανησυχούσαν για ελληνική αντίδραση ο Ετσεβίτ τηλεφωνούσε στον Κίσιγκερ για να του ζητήσει να παρέμβει. Ο Κίσιγκερ, όλα δείχνουν πως το έκανε.

 

Υπάρχει μια αμερικανική διγλωσσία σε ό,τι αφορά τον χειρισμό της χουντικής κυβέρνησης και του δικτάτορα Ιωαννίδη. Από τη μια η πρεσβεία με τον πρέσβη Χένρυ Τάσκα να βρίσκεται στο πλευρό της Ελλάδας, από την άλλη η CIA να παρεμβαίνει υπέρ της καταστολής της όποιας ελληνικής αντίδρασης, ενώ στο State Department υπήρχαν διπλωμάτες που υποστήριζαν την αμερικανική αντίδραση στην εισβολή αλλά όλα σταματούσαν όταν έφθαναν στον Κίσιγκερ.

Ο Κίσιγκερ είχε θέσει το ιδεολογικοπολιτικό πλαίσιο της εισβολής και της τουρκικής υποστήριξης από την Ουάσιγκτον.

Η τρανταχτή αμερικανική διγλωσσία και υποκρισία ήταν την στιγμή που ενώ είχαν ενθαρρύνει και υποστηρίξει την εισβολή έστειλαν τον υφυπουργό εξωτερικών Τζόζεφ Σίσκο, δήθεν, να την αποτρέψει ή να σταματήσει την τουρκική προέλαση.

Ακόμη και την τελευταία στιγμή, αφού αδρανοποίησαν τις ελληνικές δυνάμεις και διαπίστωσαν ότι η τουρκική επιχείρηση δεν έβαινε καλώς, επεδίωξαν ανακωχή προκειμένου να οργανωθούν οι Τούρκοι και να επιχειρήσουν λίγες ημέρες αργότερα τον δεύτερο Αττίλα. Ο οποίος ήταν και ο ποιο καταστροφικός.

Την ανακωχή την παρουσίασαν ως προσφορά προς την Ελλάδα «για να μην σκοτώνονται άνθρωποι» αλλά δεν είχαν καμιά αντίδραση στον δεύτερο Αττίλα.

Και στο στρατό αλλά και στην καθημερινή ζωή υπάρχει μια διαφορά μεταξύ των ανθρώπων που βρίσκονται στο πεδίο και των γραφειοκρατών των Επιτελείων.

Ο επικεφαλής της, τότε, ελληνικής ΚΥΠ στην Κύπρο, Αλέξανδρος Σημαιοφορίδης ο οποίος μιλά στο ντοκυμαντέρ, είπε πως έδωσε όλες τις πληροφορίες για την τουρκική απόβαση και την βεβαιότητα ότι θα γίνει και από το Επιτελείο στην Αθήνα τον ρωτούσαν που φθάνει η ίσαλος των πλοίων! Στο σημείο αυτό, είπε ο Σημαιοφορίδης άρχισα να βρίζω.

Τα όσα έρχονται στη δημοσιότητα, ακόμη και σήμερα, αποκαλύπτουν πως η υπόθεση της Κύπρου αποτέλεσε έναν συνδυασμό προδοσίας από ανθρώπους που περιλαμβάνονταν στο αμερικανικό payroll, και αυτός ήταν ένας λόγος προώθησής τους, και διανοητικής αδυναμίας του δικτάτορα και των ανθρώπων που τον περιέβαλαν  να αντιληφθούν τις μοιραίες επιλογές τους.

Γκάς Αβρακότος

Ο Ιωαννίδης δεν μιλούσε με διπλωμάτες ή άλλους Αμερικανούς  επισήμους αλλά προτιμούσε τις επαφές με την CIA και, κυρίως, με την χυδαία έκφρασή της τον ελληνοαμερικανό Γκάς Αβρακότος ο οποίος τον ενεθάρρυνε για το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου και εξαφανίσθηκε κατά την εισβολή, όταν τον αναζητούσε.

Ο Αβρακότος ενώ μετέφερε στους δικτάτορες επίσημες Αμερικανικές θέσεις έλεγε και την δική του αγοραία εκδοχή, όπως όταν συμβούλευσε τον Παπαδόπουλο πως η Ουάσιγκτον θέλει να μην δολοφονηθεί ο Ανδρέας Παπανδρέου αλλά ο ίδιος συνιστά την εκτέλεσή του διότι αργότερα θα τον βρουν μπροστά τους.

Ο Παπαδόπουλος, προφανώς, είχε περισσότερο μυαλό από τον Ιωαννίδη και απέφυγε την σύσταση του Αβρακότος.

Ο Ιωαννίδης, άνθρωπος με μικρή αντιληπτικότητα και αργά αντανακλαστικά, βρήκε στον Αβρακότο το κατάλληλο αντίστοιχό του να συνεννοείται. Και έκανε το πραξικόπημα στην Κύπρο.

Υπάρχουν ορισμένες  κρίσιμες στιγμές μετά την προδοσία του 74 που δεν είναι  καθησυχαστικές ως προς τις σημερινές δυνατότητες της, κάθε είδους, ελληνικής ηγεσίας.

Η πρώτη κρίσιμη στιγμή ήταν το 1987 κατά την οποία θεωρείται ότι από την στρατιωτική κλιμάκωση υποχώρησε η Τουρκία.

Ωστόσο, τις επόμενες ημέρες ο Ανδρέας Παπανδρέου συναντήθηκε με τον Τουργούτ Οζάλ στο Νταβός όπου ετέθησαν για πρώτη φορά τα τουρκικά αιτήματα.

Το ότι  αναγνώρισε το λάθος του ο Ανδρέας Παπανδρέου, δεν λέει τίποτε.

Σημαντικότερο είναι πως ακόμη και αν υποθέσουμε ότι στο πεδίο κέρδισε η ελληνική πλευρά, στο διπλωματικό και πολιτικό έχασε. Το αποτέλεσμα του Νταβός ήταν αρνητικό.

Υποτίθεται ότι οδηγείσαι σε στρατιωτική κλιμάκωση για να κερδίσεις πολιτικά και διπλωματικά. Όχι για να χάσεις.

Η δεύτερη ήταν στα Ίμια όπου εκεί είχαμε μια τραγωδία σε επίπεδο συνεννόησης παρόμοια με το Πολεμικό Συμβούλιο κατά την τουρκική εισβολή. Το τι συνέβη είναι γνωστό και δεν χρειάζεται να επιμείνω.

Η τρίτη φαίνεται να είναι το 2020 με την πρόκληση του Ορούτς Ρέις, τις βόλτες, ακόμη, και σε ελληνικά χωρικά ύδατα και τη δήλωση Γεραπετρίτη ότι η κόκκινη γραμμή της Ελλάδας είναι τα 6 ναυτικά μίλια. Εγκατέλειψε τα ελληνικά δικαιώματα αλλά και η κόκκινη γραμμή των 6 νμ παραβιάσθηκε. Μας μιλούν σήμερα για πρόθυρα πολέμου.

Το σήμερα παραμένει προβληματικό. Προβάλλεται το διπλωματικό εκτόπισμα της χώρας αλλά αν προσέξετε και στο Πολεμικό Συμβούλιο κατά την τουρκική εισβολή, ενώ οι συμμετέχοντες περιέγραφαν τις στρατιωτικές αδυναμίες της χώρας, μιλούσαν για υψηλή εκτίμηση την οποία απολάμβανε η Ελλάδα σε διπλωματικό πεδίο. Ωφέλησε σε τίποτε;

Η πολιτική και η διπλωματία χρειάζονται αλλά σε τέτοιου είδους καταστάσεις αναγκαία είναι η αποτροπή που διαθέτει η χώρα.

Και εδώ τα πράγματα είναι συζητήσιμα.

Το 1974 η τουρκική εισβολή μπορούσε να αποτραπεί αλλά η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία πίστευαν στο ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ περισσότερο απο την Ελλάδα.

Άλλαξε τίποτε σήμερα;

Μια εντυπωσιακή συνέντευξη του Δ. Ιωαννίδη: έτσι με εξαπάτησαν οι Αμερικανοί.

 

Πρώτη δημοσίευση : slpress.gr

 

 

Θεοδώρα Τζάκρη και Γιώτα Πούλου ανεξαρτητοποιήθηκαν από τον ΣΥΡΙΖΑ -Αξιωματική αντιπολίτευση το ΠΑΣΟΚ

4

 

Θεοδώρα Τζάκρη, Γιώτα Πούλου
21/11/2024  11:01
Θεοδώρα Τζάκρη και Γιώτα Πούλου ανακοίνωσαν την ανεξαρτητοποίησή τους από τον ΣΥΡΙΖΑ προκαλώντας εκ νέου εξελίξεις.

Ο ΣΥΡΙΖΑ χάνει αυτομάτως την θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης την οποία κερδίζει το ΠΑΣΟΚ.

Νωρίτερα η Θεοδώρα Τζάκρη είχε προδιαγράψει τις εξελίξεις λέγοντας ότι το Σάββατο θα είναι παρούσα στην ανακοίνωση του νέου κόμματος Κασσελάκη. Την ανεξαρτητοποίησή της είχε προαναγγείλει και η Γιώτα Πούλου.

Ο Τραμπ, η Ευρώπη και η ειρήνη στην Ουκρανία

0

του Laurence Norman *

Η ώθηση του Ντόανλντ Τραμπ για ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας βρίσκει ευήκοα ώτα μεταξύ των συμμάχων της Ουκρανίας στην Ευρώπη, που ανησυχούν ότι ο χρόνος δεν είναι με το μέρος του Κιέβου.

Η αυξανόμενη ευθυγράμμιση μεταξύ Ευρώπης και κυβέρνησης Τραμπ για την ανάγκη των συνομιλιών αποτελεί σαφή διαφοροποίηση σε σχέση με την κατάσταση που επικρατούσε πριν από έξι μήνες. Τότε, οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι αντιμετώπιζαν με δέος τις υποσχέσεις του Τραμπ για γρήγορη λήξη του πολέμου, καθώς φοβόντουσαν ότι ο πρώην Πρόεδρος θα έκλεινε μια συμφωνία με τη Μόσχα εις βάρος της Ουκρανίας. Τώρα, αυτό που τους ανησυχεί είναι τι απαιτήσεις της Ρωσίας είναι διατεθειμένος να δεχθεί ο Τραμπ για να υπάρξει κατάπαυση του πυρός ή ειρηνευτική συμφωνία.

Μετά την τηλεφωνική συνομιλία του καγκελάριου Ολαφ Σολτς με τον Πούτιν, την περασμένη Παρασκευή, ο Πρόεδρος Ζελένσκι δήλωσε ότι υπάρχει κίνδυνος να ανοίξει το κουτί της Πανδώρας, καθώς ο Πούτιν θέλει ακριβώς αυτό: να χαλαρώσει η απομόνωσή του. Ο στόχος του είναι να ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις που δεν θα οδηγήσουν πουθενά, προσέθεσε ο Ζελένσκι.

Η μεταβατική ομάδα του Τραμπ πιστεύει πάντως ότι η Ουκρανία είναι πιο θετική σε ειρηνευτικές συνομιλίες με τη Ρωσία απ’ όσο δείχνει δημοσίως. Μετά τις υποχωρήσεις που σημειώνει στο πεδίο των μαχών, άλλωστε, δεν θα έχει σε λίγο άλλη επιλογή από το να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις.

Το Κίεβο δηλώνει δημοσίως ότι εξακολουθεί να επιδιώκει την απελευθέρωση του 20% του ουκρανικού εδάφους που κατέχει η Ρωσία. Μια πρόσφατη δημοσκόπηση όμως δείχνει ότι το 32% των Ουκρανών είναι πρόθυμοι να αποδεχθούν την απώλεια ενός μέρους του εδάφους τους προκειμένου να τελειώσει ο πόλεμος. Πέρυσι, το ποσοστό αυτό ήταν 14%.

Το «σχέδιο νίκης» που παρουσίασε τις τελευταίες εβδομάδες ο Ζελένσκι στις δυτικές πρωτεύουσες προβλέπει εγγυήσεις ασφαλείας για την Ουκρανία ώστε να μην μπορεί η Ρωσία να εξαπολύσει στο μέλλον και νέες επιθέσεις. Μια πραγματική ειρήνη, υποστηρίζει ο Ουκρανός Πρόεδρος, δεν μπορεί να είναι μια πρόσκαιρη κατάπαυση του πυρός που θα επιτρέψει στη Ρωσία να επανεξοπλιστεί και να εισβάλει εκ νέου στη χώρα.

Το κρίσιμο ερώτημα που απομένει είναι πώς θα κινηθεί ο Τραμπ. Οι προτάσεις των συμβούλων του συγκλίνουν στη δέσμευση της Ουκρανίας ότι δεν θα ζητήσει ένταξη στο ΝΑΤΟ την επόμενη εικοσαετία, με αντάλλαγμα περισσότερα όπλα για την απόκρουση μιας νέας ρωσικής εισβολής.

Ο Ούγγρος πρωθυπουργός Βίκτορ Όρμπαν υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι η Ευρώπη πρέπει να συνταχθεί με τη στρατηγική του Τραμπ. Το επιχείρημά του ότι η Ευρώπη στερείται μιας ρεαλιστικής στρατηγικής για να πετύχει αυτό που θέλει -νίκη της Ουκρανίας και ανάκτηση των χαμένων της εδαφών- αρχίζει να πείθει και χώρες που υποστηρίζουν το Κίεβο.

(*) Ο Λόρενς Νόρμαν είναι αρθρογράφος της Wall Street Journal

(Πηγή: Wall Street Journal)

Η Χεζμπολάχ απέρριψε τους όρους του Ισραήλ για να κλειστεί συμφωνία ανακωχής στον Λίβανο

0

Ο ηγέτης της Χεζμπολάχ Ναΐμ Κάσεμ εκφώνησε μαχητική ομιλία χθες Τετάρτη, προειδοποιώντας πως το Ισραήλ δεν θα επιτύχει την επιβολή των δικών του όρων για να κλειστεί συμφωνία κατάπαυσης του πυρός στον Λίβανο, όπου ολοκλήρωσε την επίσκεψή του για διαπραγματεύσεις ο αμερικανός ειδικός απεσταλμένος Άμος Χόκστιν, προτού μεταβεί στο ισραηλινό έδαφος, καθώς αναμένεται να συναντηθεί σήμερα με τον πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου.

Διαβάστε επίσης: Η Γερουσία των ΗΠΑ απέρριψε σ/ν που θα εμπόδιζε κάποιες πωλήσεις όπλων στο Ισραήλ

Οι ΗΠΑ και η Γαλλία έχουν πολλαπλασιάσει τις προσπάθειες για να εξασφαλίσουν ανακωχή στον πόλεμο ανάμεσα στο ισχυρό σιιτικό κίνημα, που πρόσκειται στο Ιράν, και το Ισραήλ.

Την 8η Οκτωβρίου 2023, την επομένη της άνευ προηγουμένου εφόδου της Χαμάς σε νότιους τομείς της ισραηλινής επικράτειας που υπήρξε έναυσμα του πολέμου στη Λωρίδα της Γάζας, η Χεζμπολά άνοιξε «μέτωπο υποστήριξης» το παλαιστινιακό ισλαμιστικό κίνημα, εκτοξεύοντας στην πράξη καθημερινά ρουκέτες εναντίον του βόρειου Ισραήλ.

Τους μήνες που ακολούθησαν οι εχθροπραξίες, συγκριτικά περιορισμένες, ανάμεσα στις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις και τους μαχητές του σιιτικού κινήματος εκτόπισαν δεκάδες χιλιάδες κατοίκους και στις δυο πλευρές των συνόρων Ισραήλ-Λιβάνου.

Τονίζοντας πως θέλει να απωθήσει τη Χεζμπολά από τη μεθόριο ώστε να μην είναι πλέον σε θέση να επιτίθεται στο έδαφός του και να επιστρέψουν με ασφάλεια περίπου 60.000 κάτοικοι του βόρειου τμήματος της χώρας, το Ισραήλ εξαπέλυσε την 23η Σεπτεμβρίου εκστρατεία μαζικών αεροπορικών βομβαρδισμών στον Λίβανο και επτά ημέρες αργότερα προχώρησε χερσαία επίθεση στο νότιο τμήμα της γειτονικής χώρας.

Η αμερικανίδα πρεσβεύτρια στη λιβανική πρωτεύουσα, η Λίσα Τζόνσον, παρουσίασε την περασμένη εβδομάδα στον πρωθυπουργό Νατζίμπ Μικάτι και τον πρόεδρο του κοινοβουλίου Ναμπί Μπέρι σχέδιο 13 σημείων που προβλέπει κατάπαυση του πυρός για 60 ημέρες και την ανάπτυξη των λιβανικών ενόπλων δυνάμεων, που δεν έχουν εμπλακεί στον πόλεμο, στον νότιο Λίβανο, προπύργιο της Χεζμπολά.

Ο κ. Χόκστιν, που έφθασε στη Βηρυτό προχθές Τρίτη, μίλησε χθες Τετάρτη το πρωί για «περαιτέρω πρόοδο» όσον αφορά το αμερικανικό σχέδιο, έπειτα από τις συνομιλίες του με τον κ. Μπέρι, που διαδραματίζει ρόλο συνδέσμου με τη Χεζμπολά.

Το Ισραήλ «δεν θα μας επιβάλει τους όρους του», προειδοποίησε ο γενικός γραμματέας του λιβανικού σιιτικού κινήματος σε μαγνητοσκοπημένη ομιλία του.

Πρόσθεσε ότι η Χεζμπολά απαιτεί «να τερματιστεί πλήρως η επίθεση» του Ισραήλ στον Λίβανο. «Ο ισραηλινός εχθρός δεν μπορεί να εισβάλλει όποτε θέλει» στην επικράτεια της χώρας σε περίπτωση κατάπαυσης του πυρός, συμπλήρωσε.

Ο ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου προειδοποίησε τη Δευτέρα το βράδυ πως ο στρατός του θα συνεχίσει να «διεξάγει επιχειρήσεις» ακόμη κι αν κλειστεί συμφωνία.

Ο υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησής του Γεδεών Σάαρ επανήλθε χθες, λέγοντας πως η όποια συμφωνία θα πρέπει να αφήνει στο Ισραήλ «ελευθερία δράσης» εναντίον του λιβανικού κινήματος.

Ο κ. Κάσεμ προειδοποίησε επίσης πως το κίνημά του θα βάλει στο στόχαστρο «το κέντρο του Τελ Αβίβ», σε ανταπόδοση για πρόσφατους βομβαρδισμούς της ισραηλινής πολεμικής αεροπορίας στην καρδιά της πρωτεύουσας Βηρυτού.

Το υπουργείο Υγείας του Λιβάνου έκανε λόγο χθες για 10 νεκρούς σε ισραηλινούς βομβαρδισμούς στον νότο. Η Χεζμπολά ανακοίνωσε πως προχώρησε σε πολλές επιθέσεις εναντίον του βόρειου Ισραήλ.

Ο πόλεμος του ισραηλινού στρατού με τη Χεζμπολά έχει στοιχίσει τη ζωή σε πάνω από 3.550 ανθρώπους στον Λίβανο, στη μεγάλη πλειονότητά τους αφότου άρχισε η ισραηλινή εκστρατεία μαζικών αεροπορικών βομβαρδισμών την 23η Σεπτεμβρίου. Στην ισραηλινή πλευρά, έχουν σκοτωθεί 79 στρατιωτικοί και 46 πολίτες σε 13 μήνες, κατά όσα είναι επισήμως γνωστά.

Ο στρατός του Λιβάνου ανακοίνωσε χθες τον θάνατο μέλους του σε ισραηλινή επίθεση στον νότο, αυξάνοντας σε 18 τις απώλειές του από την 23η Σεπτεμβρίου.

Από την πλευρά του, ο ισραηλινός στρατός ανακοίνωσε τον θάνατο τριών δικών του μελών, συμπεριλαμβανομένου εβδομηντάρη εφέδρου, σε μάχες στο νότιο τμήμα της λιβανικής επικράτειας. Οι απώλειές του αυξήθηκαν έτσι σε 52 αφότου άρχισε χερσαίες επιχειρήσεις στον νότιο Λίβανο την 30ή Σεπτεμβρίου.

Η Γαλλία υπογράμμισε προχθές πως είναι ανάγκη να εφαρμοστεί η απόφαση 1701 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, που αφορούσε το τέλος του προηγούμενου πολέμου του Ισραήλ με τη Χεζμπολά, το καλοκαίρι του 2006.

Η απόφαση όριζε πως μόνο ο στρατός του Λιβάνου και η ειρηνευτική δύναμη των Ηνωμένων Εθνών πρέπει να έχουν ανεπτυγμένα στρατεύματα στα νότια σύνορα της χώρας, κάτι που συνεπάγεται πως θα αποσυρθούν οι μαχητές της Χεζμπολά, αλλά και τα ισραηλινά στρατεύματα που επιχειρούν στη λιβανική επικράτεια.

Τη φωτιά στη Μέση Ανατολή έβαλε η άνευ προηγουμένου έφοδος της Χαμάς στο νότιο τμήμα της ισραηλινής επικράτειας την 7η Οκτωβρίου 2023, η οποία στοίχισε τη ζωή σε 1.206 ανθρώπους, στην πλειονότητά τους αμάχους, σύμφωνα με καταμέτρηση του Γαλλικού Πρακτορείου βασισμένη σε επίσημα ισραηλινά δεδομένα, που συμπεριλαμβάνει ομήρους που είτε πέθαναν στην αιχμαλωσία ή ήταν ήδη νεκροί όταν μεταφέρθηκαν στον παλαιστινιακό θύλακο. Απήχθησαν ακόμη 251 άνθρωποι, εκ των οποίων 97 παραμένουν όμηροι στη Λωρίδα της Γάζας, ωστόσο 34 εξ αυτών έχουν κηρυχθεί νεκροί από τον ισραηλινό στρατό.

Σε αντίποινα, ο ισραηλινός στρατός άρχισε επιχειρήσεις ευρείας κλίμακας οι οποίες έχουν στοιχίσει τη ζωή σε τουλάχιστον 43.985 ανθρώπους, στην πλειονότητά τους αμάχους, στον μικρό παλαιστινιακό θύλακο, σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα δεδομένα του υπουργείου Υγείας της Χαμάς, που χαρακτηρίζονται αξιόπιστα από τα Ηνωμένα Έθνη. Σχεδόν όλος ο πληθυσμός 2,4 εκατ. κατοίκων εκτοπίστηκε εξαναγκαστικά στον θύλακο, που έχει βυθιστεί σε ανθρωπιστική καταστροφή.

Χθες εργαζόμενοι στην πολιτική προστασία στη Λωρίδα της Γάζας έκαναν λόγο για τουλάχιστον 48 ανθρώπους, ανάμεσά τους νεογέννητο και έφηβη.

Και, τις πρώτες πρωινές ώρες, βομβαρδίστηκαν τουλάχιστον πέντε σπίτια στη Μπέιτ Λάχια, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν και να τραυματιστούν δεκάδες άνθρωποι, σύμφωνα με εργαζόμενους στις πρώτες βοήθειες. Μέσα ενημέρωσης της Χαμάς έκαναν λόγο για 57 νεκρούς, αν και ακόμη δεν έχει υπάρξει επίσημη ενημέρωση.

Από πλευράς ισραηλινού ανακοινώθηκε πως χθες σκοτώθηκε ένα μέλος του σε μάχες στο βόρειο τμήμα του θυλάκου.

Οι ΗΠΑ απέτρεψαν χθες την έγκριση από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ σχεδίου απόφασης το οποίο καλούσε να κηρυχθεί «άμεση, άνευ όρων και μόνιμη» κατάπαυση του πυρός στη Λωρίδα της Γάζας, ασκώντας για ακόμη μια φορά το βέτο τους υπέρ του στενού συμμάχου τους, το Ισραήλ.

Η Χαμάς πρόσαψε αντιδρώντας στην Ουάσιγκτον πως είναι «άμεσα υπεύθυνη» για τον «γενοκτονικό πόλεμο» στη Λωρίδα της Γάζας, ενώ η Παλαιστινιακή Αρχή, με έδρα την κατεχόμενη Δυτική Όχθη, είδε στο αμερικανικό βέτο «ενθάρρυνση στο Ισραήλ να συνεχίσει τα εγκλήματά του».

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Τρομοκράτες «παλαιάς κοπής» βλέπει η Αντιτρομοκρατική στην αποθήκη-γιάφκα -Το βαρέλι με τα 37 κιλά νιτρική αμμωνία

0

 

Βαρύ οπλισμό και εκρηκτικά εντόπισε η Ελληνική Αστυνομία σε αποθήκη στο Παγκράτι / Φωτογραφία EUROKINISSI
ΚΑΤΙΑ ΝΙΑΚΑΡΗ
21/11/2024  06:42
Τα 37 κιλά νιτρικής αμμωνίας (λίπασμα) μέσα σε βαρέλι στην αποθήκη-γιάφκα του Παγκρατίου, ήταν το εύρημα που σήμανε συναγερμό στην Αντιτρομοκρατική.

Ανέλαβαν τις έρευνες, βέβαιοι ότι πρόκειται για υπόθεση τρομοκρατίας.

Μέσω του λιπάσματος πραγματοποιείται η παρασκευή της εκρηκτικής ύλης ANFO, η οποία έχει χρησιμοποιηθεί από τρομοκρατικές οργανώσεις στο παρελθόν, όπως οι Πυρήνες της Φωτιάς, Ομάδα Λαϊκών Αγωνιστών αλλά και ο Επαναστατικός Αγώνας.

Τρομοκράτες… παλαιάς κοπής
Τα στελέχη της Αντιτρομοκρατικής δεν αποκλείουν να πρόκειται για…τρομοκράτες παλαιάς κοπής, που μπορεί να προχωρούσαν σε προμήθευση εξοπλισμού στο πλαίσιο της αναβίωσης της εγχώριας τρομοκρατίας.

Έτσι, στο μικροσκόπιο των Αρχών μπαίνουν άτομα που είχαν «χαρτογραφηθεί» στο παρελθόν ως μέλη τρομοκρατικών οργανώσεων, είχαν θεωρηθεί «αδρανή» αλλά υπήρχαν κατά καιρούς γι’ αυτούς ενδείξεις «επανεργοποίησης».

Πλήρως λειτουργικός ο οπλισμός που βρέθηκε
Όσον αφορά στον οπλισμό, σύμφωνα με τις πληροφορίες ήταν πλήρως λειτουργικός και ταξινομημένος κάτι το οποίο οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ήταν και έτοιμος για να χρησιμοποιηθεί.

Την ίδια ώρα αναζητείται η διαδρομή των χρημάτων που κατέληγαν στον ιδιοκτήτη της αποθήκης ως καταβολή ενοικίου, ύψους 50 ευρώ μηνιαίως, μέσω της οποίας μπορεί να προκύψουν σημαντικές πληροφορίες για τον άνδρα που προχωρούσε στις επίμαχες καταθέσεις.

Ποιος ήταν ο ενοικιαστής της γιάφκας;
Η αποθήκη – γιάφκα, νοικιάστηκε το 2008 και από τότε οι πληρωμές ήταν συστηματικές, ωστόσο ο ιδιοκτήτης δεν είχε έρθει ποτέ σε δια ζώσης επαφή με τον ενοικιαστή.

Αν και φέρεται να έδωσε το όνομα με το οποίο του είχε συστηθεί, σύμφωνα με πληροφορίες, δεν έχει ταυτοποιηθεί από τα στελέχη της αντιτρομοκρατικής, με αποτέλεσμα να καταλήγουν στο συμπέρασμα πως τα στοιχεία ταυτότητας του δεν ήταν πραγματικά.

Ανοιχτό το σενάριο σύνδεσης της γιάφκας στο Παγκράτι με το διαμέρισμα στους Αμπελοκήπους
Δεν αποκλείεται να μπαινοέβγαιναν σε αυτή άτομα που κινούνται στο λεγόμενο αντάρτικο πόλης, έτσι ώστε να προμηθευτούν οπλισμό και εκρηκτικές ύλες, καθώς μπορεί να αποτελούσε σημείο αποθήκευσης ή να τα είχαν μεταφέρει εκεί από άλλο σημείο.

Στο πλαίσιο αυτό, «κλειδί» αποτελούν τα αποτελέσματα στα εγκληματολογικά εργαστήρια για τυχόν ταυτοποιηση αποπτυμάτων και DNA.

Αν και μέχρι στιγμής δεν φαίνεται να προκύπτουν στοιχεία που να δείχνουν σύνδεση με το διαμέρισμα των Αμπελοκήπων, που σημειώθηκε η φονική έκρηξη, είναι κάτι το οποίο παραμένει ανοικτό σαν σενάριο, όπως εξετάζεται και οποιαδήποτε συσχέτιση με το τρομοκρατικό χτύπημα κοντά στο υπουργείο Εργασίας αλλά και με το αποτυχημένο χτύπημα στην έδρα των ΜΑΤ.

“https://www.iefimerida.gr”

Spiegel: Οι Ουκρανοί σχεδίαζαν ανατίναξη του «Turkish Stream»

0

Το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel ισχυρίστηκε ότι ο διοικητής των ουκρανικών δυνάμεων, Βαλέρι Ζαλούζνι, πρότεινε την ανατίναξη όχι μόνο των γραμμών «Nord Stream», αλλά και της γραμμής «Turkish Stream» για τη μεταφορά ρωσικού φυσικού αερίου στην Ευρώπη, η οποία διέρχεται από τον πυθμένα της Μαύρης Θάλασσας.

Το περιοδικό ανέφερε ότι η δεύτερη επιχείρηση απέτυχε, αλλά δεν έδωσε λεπτομέρειες σχετικά, αλλά μίλησε εκτενώς για την επιχείρηση ανατίναξης των γραμμών «Nord Stream», που είχε λάβει την ονομασία “Diameter”.

Σύμφωνα με πληροφορίες του περιοδικού, στην επιχείρηση συμμετείχε ομάδα Ουκρανών δυτών, πρακτόρων και στρατιωτικού προσωπικού – συνολικά περίπου δέκα άνδρες και μία γυναίκα.

Το γερμανικό δημοσίευμα αναφέρει επίσης ότι στρατολογήθηκαν και εκπαιδεύτηκαν από μια ομάδα που σχεδίαζε και διεξήγαγε επανειλημμένα μυστικές επιχειρήσεις για λογαριασμό των ουκρανικών υπηρεσιών ασφαλείας όλα αυτά τα χρόνια, και ότι ορισμένοι από τους συμμετέχοντες στις πράξεις δολιοφθοράς «είχαν μακροχρόνιους δεσμούς με την CIA».

Το περιοδικό Der Spiegel μπόρεσε να μάθει τα στοιχεία των περισσότερων από τους εμπλεκόμενους στους βομβαρδισμούς του ρωσικού αγωγού φυσικού αερίου, αλλά η εφημερίδα αρνήθηκε να αναφέρει τα ονόματά τους «εξαιτίας των ιντρίγκων εντός της ουκρανικής υπηρεσίας ασφαλείας».

Οι πηγές είπαν στην εφημερίδα ότι ο προϋπολογισμός για ολόκληρη την επιχείρηση δολιοφθοράς ήταν μικρότερος από 300.000 δολάρια και θεωρήθηκε επιτυχημένη όχι μόνο χάρη στη «σκληρή αποφασιστικότητα», αλλά και χάρη στην αναποτελεσματικότητα ορισμένων υπηρεσιών ασφαλείας και πολιτικών συνωμοσιών.

Σύμφωνα με τον λογαριασμό του περιοδικού, ο εκρηκτικός μηχανισμός προετοιμάστηκε από έναν απόστρατο ειδικό που ειδικευόταν στην κατεδάφιση σπιτιών με εκρηκτικά και ο οποίος έχασε τον γιο του κατά τη διάρκεια των μαχών στην Ουκρανία.

Η βόμβα τοποθετήθηκε κοντά στα σημεία συγκόλλησης των σωλήνων γραμμής όπου η προστασία είναι πιο αδύναμη. Τα εκρηκτικά μεταφέρθηκαν με νοικιασμένο γιοτ, το οποίο μπορεί να φιλοξενήσει μόνο έως 12 άτομα σε πέντε καμπίνες.

Οι πηγές του Der Spiegel αρνήθηκαν να προσδιορίσουν την πηγή των εκρηκτικών στοιχείων που απαιτούνται για την κατασκευή της βόμβας. Το περιοδικό υποστήριξε ότι η ομάδα των σαμποτέρ εκπαιδεύτηκε σε μια λίμνη και ένα πλημμυρισμένο ορυχείο στην Ουκρανία.

Μετά το τέλος της εκπαίδευσης, τον Απρίλιο του 2022, το σχέδιο επιχείρησης υποβλήθηκε στον Ανώτατο Διοικητή Ζαλούζνι για έγκριση.

Σύμφωνα με το Der Spiegel, το σχέδιο άρεσε στον Ουκρανό διοικητή, αλλά αποφάσισε να μην ενημερώσει σχετικά τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι.

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ

Βουλγαρία, Αλβανία για ταχεία κατασκευή του διαδρόμου 8

0

Ο Υπουργός Εξωτερικών της Βουλγαρίας, Ιβάν Κόντοφ, στο πλαίσιο της συμμετοχής του στην υπουργική συνάντηση των κρατών μελών της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Πρωτοβουλίας στα Τίρανα, είχε διμερή συνάντηση με τον Ιγκλί Χασάνι, Υπουργό Ευρώπης και Εξωτερικών της Δημοκρατίας της Αλβανίας.

Οι δύο υπουργοί συζήτησαν την άριστη κατάσταση των διμερών σχέσεων και επιβεβαίωσαν την επιθυμία για περαιτέρω εμβάθυνση της κλαδικής συνεργασίας.

Τα βουλγαρικά ΜΜΕ γράφουν ότι η αλβανική πλευρά επιβεβαίωσε τη συνεχή υποστήριξη της Βουλγαρίας στη διαδικασία ένταξης της Αλβανίας στην Ε.Ε.

 Ο υπουργός Κόντοφ, από την πλευρά του, συνεχάρη τον συνάδελφό του για την πρόοδο που σημειώθηκε στην εφαρμογή των ευρωπαϊκών μεταρρυθμίσεων, συμπεριλαμβανομένης της προστασίας των δικαιωμάτων των εθνικών μειονοτήτων.

Επιβεβαιώθηκε επίσης η κατηγορηματική δέσμευση της Βουλγαρίας και της Αλβανίας στην ταχεία υλοποίηση του Διαδρόμου 8, που θα συνδέει μέσω Σκοπίων τις δύο χώρες.

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ

Η Ουκρανία ανατίναξε με βρετανικούς πυραύλους κέντρο Βορειοκορεατών διοικητών

0

Σύμφωνα με πληροφορίες, οι ουκρανικές δυνάμεις χρησιμοποίησαν βρετανικούς πυραύλους Storm Shadow για να χτυπήσουν μια ρωσική εγκατάσταση που προστατεύεται από διοικητές της Βόρειας Κορέας.

Απόψε ήρθαν αναφορές που έδειχναν ότι η Ουκρανία χρησιμοποίησε αυτό το πυραυλικό σύστημα εναντίον ρωσικών προεδρικών εγκαταστάσεων με «υπόγειο δωμάτιο ελέγχου» στην περιοχή Κουρσκ, όπου κρύβονταν οι διοικητές του Κιμ Γιονγκ Ουν μαζί με τη ρωσική στρατιωτική ηγεσία.

«Η μόνη λογική εξήγηση για τη χρήση τόσο μεγάλης ποσότητας πυραύλων Storm Shadow / SCALP σε μια τέτοια εγκατάσταση είναι η παρουσία της διοίκησης της ρωσικής ομάδας στρατού στην περιοχή του Κουρσκ, μαζί με Βορειοκορεάτες στρατηγούς»,  αναφέρει η  ουκρανική πύλη Defense Express.

Οι φωτογραφίες των ερειπίων δείχνουν ότι αντί των γαλλικών πυραύλων SCALP χρησιμοποιήθηκαν βρετανικής κατασκευής πύραυλοι Storm Shadow.

 Αυτή η πληροφορία προκαλεί ακόμη μεγαλύτερη έκπληξη και εγείρει ερωτήματα σχετικά με την προέλευση και τη διανομή αυτών των πυραύλων στην περιοχή των συγκρούσεων.

Η είδηση ​​αυτή έχει τραβήξει μεγάλη προσοχή από τη διεθνή κοινότητα και αναμένεται να υπάρξουν αντιδράσεις από τη Ρωσία, τη Μεγάλη Βρετανία και άλλες χώρες.

Δεδομένης της τεταμένης κατάστασης μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, αυτό το περιστατικό θα μπορούσε να περιπλέξει περαιτέρω την ήδη τεταμένη γεωπολιτική κατάσταση.

 ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ