Σύμφωνα με τον στρατιωτικό αναλυτή Ιγκόρ Κοροτσένκο, η Ρωσία, ειδοποιώντας τις Ηνωμένες Πολιτείες εκ των προτέρων για την εκτόξευση του βαλλιστικού πυραύλου μέσου βεληνεκούς «Ορεσνίκ», μείωσε τους κινδύνους και έδειξε την ευθύνη της για την ασφάλεια όλου του κόσμου.
Σημείωσε ότι οποιαδήποτε εκτόξευση βαλλιστικού πυραύλου είναι ένα εξαιρετικό γεγονός. Τέτοιες εκτοξεύσεις καταγράφονται από αμερικανικά συστήματα προειδοποίησης επίθεσης πυραύλων (MSWS), καθώς και από διάφορους σταθμούς ραντάρ.
«Όμως τη στιγμή της εκτόξευσης από το έδαφος της Ρωσικής Ομοσπονδίας, είναι αδύνατο να προσδιοριστεί ο τύπος του ή να υπολογιστεί ο στόχος που δέχεται επίθεση με οποιοδήποτε μέσο του συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης των ΗΠΑ. Επομένως, σε αυτή την περίπτωση, η εκτόξευση ερμηνεύεται a priori ως η εκτόξευση ενός διηπειρωτικού βαλλιστικού πυραύλου, πιθανώς με πυρηνική κεφαλή», αναφέρει ο αναλυτής σύμφωνα με ρωσικά media που επικαλούνται το ρωσικό διεθνές πρακτορείο Novosti.
Ο Κοροτσένκο σημείωσε τη σημασία της ειδοποίησης της Ρωσίας. Η Μόσχα είπε στις ΗΠΑ ότι εκτόξευε έναν πύραυλο μεσαίου βεληνεκούς που δεν αποτελούσε απειλή για τις χώρες του ΝΑΤΟ.
Ωστόσο, το πιο σημαντικό είναι ότι η εκτόξευση πραγματοποιείται σε έκδοση χωρίς πυρηνικά.
Αυτή η προειδοποίηση ήταν εκ των προτέρων, γεγονός που μας επέτρεψε να αποτρέψουμε πιθανά χειρότερα σενάρια, όπως είπε.
Εικόνα που τραβήχτηκε κατά τη διάρκεια της επίθεσης με πυραύλους Oresnik στο Ντνίπρο της Ουκρανίας
Δημοσιογράφος της γερμανικής εφημερίδας Bild, που ειδικεύεται στη στρατιωτική ανάλυση, υποστήριξε ότι ο νέος ρωσικός βαλλιστικός πύραυλος που έπληξε την πόλη Ντνίπρο στις 21 Νοεμβρίου δεν ήταν ακριβώς αυτό που είπε ο Πούτιν: ένα πειραματικό όπλο με ασυνήθιστες δυνατότητες.
Ο Τζούλιαν Ρόπσκε, ανώτερος συντάκτης της Bild, πιστεύει ότι αυτό που είδαμε είναι στην πραγματικότητα μια δοκιμαστική έκδοση του πυραύλου RS-26 και ότι επιπλέον, η δοκιμασμένη έκδοση δεν περιείχε εκρηκτικά.
Ο Ρόπσκε φέρεται να μελέτησε διάφορες βιντεοσκοπήσεις της επίθεσης στο εργοστάσιο Pivdenmash στο Ντνίπρο.
Πιστεύει ότι οι Ρώσοι χρησιμοποίησαν μια τροποποιημένη έκδοση του πυραύλου RS-26 Rubezh στην επίθεση.
«Πολλές κάμερες παρακολούθησης κατέγραψαν αυτά που ονομάζονται υποπυρομαχικά, που σημαίνει ότι ένα RS-26 επανεισέρχεται στη χαμηλότερη ατμόσφαιρα.
Αυτές οι τρομακτικές εικόνες δείχνουν έξι πύραυλους να πέφτουν από τον ουρανό μέσα από τα σύννεφα.
Η ιδιαιτερότητα αυτών των εικόνων δείχνει στην πραγματικότητα ότι επρόκειτο για ένα δόλωμα ίδιας μάζας και μεγέθους (με βλήμα ICMB ), το οποίο υποτίθεται ότι προσομοιώνει πυρηνικό φορτίο.
Αυτό επιβεβαιώνει ότι ήταν μια προπαγανδιστική και πολιτική κίνηση, όχι στρατιωτική.
Δεν υπήρχαν πυρηνικά ή εκρηκτικά μέσα, οπότε η ζημιά ήταν ελάχιστη.
Στο βίντεο της επίθεσης δεν βλέπουμε εκρήξεις, αλλά μόνο την κινητική ενέργεια μιας πτώσης από ύψος αρκετών εκατοντάδων χιλιομέτρων».
Η ουκρανική Πολεμική Αεροπορία ανέφερε ότι κατά την τελευταία επίθεση με πυραύλους στην πόλη Ντνίπρο, η Ρωσία χρησιμοποίησε διηπειρωτικό βαλλιστικό πύραυλο.
Πηγές της Ukrainska Pravda ανέφεραν ότι θα μπορούσε να ήταν ένας πύραυλος Rubezh, ένας πιθανός φορέας πυρηνικών κεφαλών.
Ωστόσο, δύο δυτικοί αξιωματούχοι είπαν στο Reuters ότι τα προκαταρκτικά στοιχεία δεν επιβεβαιώνουν τη χρήση διηπειρωτικού βαλλιστικού πυραύλου από τη Ρωσία.
Στην ομιλία του την Πέμπτη, ο ηγέτης του Κρεμλίνου Βλαντίμιρ Πούτιν επιβεβαίωσε έμμεσα τις αμερικανικές αναφορές, λέγοντας ότι κατά την πρωινή επίθεση στο Ντνίπρο στις 21 Νοεμβρίου, η Ρωσία χρησιμοποίησε τον πύραυλο μεσαίου βεληνεκούς Oresnik.
Αργότερα, προέκυψαν πληροφορίες για τις ασυνήθιστες δυνατότητες του «νέου όπλου», συμπεριλαμβανομένων αναφορών ότι ο Βλαντίμιρ Πούτιν είναι ενθουσιασμένος με αυτό και έχει ζητήσει τη μετάβαση στη μαζική παραγωγή του.
Κάτι που θα μπορούσε να επιβεβαιώσει στη λογική του Ρόπσκε ότι η κίνηση ήταν προπαγανδιστική.
Τα αλβανικά κόμματα στα Σκόπια, στις δημόσιες ομιλίες τους, δεν συνοδεύονται ποτέ με τη σημαία του κράτους στο οποίο δρουν και εκλέγονται, έχουν πάντοτε την αλβανική σημαία…
Ο πρόεδρος του μεγαλύτερου αλβανικού κόμματος στα Σκόπια, Αλί Αχμέτι, εξέφρασε για άλλη μια φορά τη δυσαρέσκειά του που η «Δημοκρατική Ένωση για Ενσωμάτωση- DUI» – το κόμμα του οποίου ηγείται- βρίσκεται εκτός της κυβέρνησης.
Ο Αλί Αχμέτι επέκρινε την πολιτική του VMRO-DPMNE, χαρακτηρίζοντάς την ως εθνικιστική.
«Χωρίς τους Αλβανούς, η Βόρεια Μακεδονία δεν έχει μέλλον», αυτό δήλωσε χαρακτηριστικά σε ομιλία του στην αλβανική διασπορά στην Ζυρίχη της Ελβετίας.
Ανέφερε ότι το DUI, συμμετείχε στις κυβερνήσεις των Σκοπίων από την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα τονίζοντας:
«Ο Μίτσκοσκι δεν μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση χωρίς νομιμοποίηση από τους Αλβανούς, γιατί εμείς, το DUI, κερδίσαμε πάνω από το 60% των ψήφων των Αλβανών ψηφοφόρων», τόνισε.
Ο Αχμέτι εκτίμησε την πολιτική που ασκεί ο Χριστιάν Μίτσκοσκι του VMRO-DPMNE, ως εθνικιστική και επιβλαβή για τις δύο μεγαλύτερες κοινότητες της χώρας.
Ο πρόεδρος του DUI προειδοποίησε και για τον κίνδυνο ρωσικής επιρροής στα Σκόπια. Σύμφωνα με τον ίδιο, η μόνη εναλλακτική για τη Βόρεια Μακεδονία είναι ο ευρωατλαντικός δρόμος και η ισχυρή εταιρική σχέση με τις ΗΠΑ, όπως σημειώνουν τα τοπικά μέσα ενημέρωσης.
Όταν το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο εξέδωσε ένταλμα σύλληψης για το διαβόητο δίδυμο Νετανιάχου-Γκάλαντ, κατηγορώντας τους για εγκλήματα πολέμου στη Γάζα, ακούστηκαν φωνές από το Ισραήλ ότι επρόκειτο για μια αντισημιτική απόφαση. Μια άποψη με την οποία προσπάθησαν να περιπλέξουν κάθε φωνή εναντίον τους, αφού ξεκίνησαν τη δολοφονία δεκάδων χιλιάδων αμάχων στη Γάζα.
Αλλά εδώ στην κριτική επιτροπή που αποφάσισε να διατάξει τις συλλήψεις είναι ένας από το αίμα τους, ένας Εβραίος, μάλιστα, ένας από αυτούς τους επιζώντες του Ολοκαυτώματος.
«Σε ηλικία 14 ετών, είχε επιζήσει από το Ολοκαύτωμα. στα 44, ήταν Ισραηλινός διπλωμάτης. Τώρα, σε ηλικία 94 ετών, ο Theodor Meron συνέστησε στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο να ζητήσει εντάλματα σύλληψης των ηγετών του Ισραήλ και της Χαμάς για εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας», γράφει η Forward -εβραϊκή, ανεξάρτητη και μη κερδοσκοπική ιστοσελίδα- σύμφωνα με τον τίτλο της.
Ποιος είναι
Ο Θίοντορ Μέρον γεννήθηκε το 1930 σε μια εβραϊκή οικογένεια της μεσαίας τάξης στο Kalisz της Πολωνίας.
«Στην ηλικία των 9, ήμουν εκτός σχολείου», είπε σε μια ομιλία του το 2008 για το Αμερικανικό Συμβούλιο μαθησιακών κοινωνιών. «Ακολούθησαν γκέτο και στρατόπεδα εργασίας, με το μεγαλύτερο μέρος της οικογένειάς μου να πέφτει θύματα του Ολοκαυτώματος».
Μετά τον πόλεμο, ο Μέρον μετανάστευσε στο Ισραήλ, όπου τελείωσε το γυμνάσιο. Έκανε τη στρατιωτική του θητεία πριν σπουδάσει νομικά στο Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ, στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ.
«Το αποτύπωμα του πολέμου με έκανε να ενδιαφέρομαι ιδιαίτερα να εργαστώ σε τομείς που θα μπορούσαν να συμβάλουν στο να καταστήσουν αδύνατες τις φρικαλεότητες και να εξαλείψουν το φρικτό χάος, την αδυναμία και την απώλεια της αυτονομίας που θυμόμουν τόσο καλά», είπε στην ομιλία του το 2008.
Στο Ισραήλ, ο Μέρον ανέβηκε στις τάξεις των ξένων υπηρεσιών και τελικά, το 1971, έγινε πρεσβευτής του Ισραήλ στον Καναδά. Το 1977 άρχισε να διδάσκει διεθνές δίκαιο στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. Η οικογένειά του μετακόμισε στη Νέα Υόρκη και τον επόμενο χρόνο έγινε πολίτης των ΗΠΑ, σημειώνει το εβραϊκό δημοσίευμα.
Ο Ιωάννης Αλμπάνης πήρε μέρος στην επιχείρηση εγκαθίδρυσης δικτατορίας το βράδυ της 21ης Απριλίου και συνυπήρξε με τους πρωτεργάτες του Πραξικοπήματος στις φυλακές Κορυδαλού και Αιγίνης επι τριετίαν ως πολιτικός κρατούμενος. Οι διηγήσεις του εδώ είναι απο τα όσα του είπαν και τα στοιχεία που του έδωσαν οι πραξικοπηματίες. Εμυήθη στην Ομάδα απο τον Στυλιανό Παττακό.
Δον ΜΕΡΟΣ
Ορκισθέντος τού Παπαδοπούλου ώς πρωθυπουργού τάς πρωϊνας ώρας τής 14ης Δεκεμβρίου 1967 όπως μοί είπεν ο ίδιος ο Παπαδόπουλος την μεθεπομένην ημέραν 15/12/67 τον επεσκέφθη ο πρεσβευτής τών ΗΠΑ Φιλίπ Τάλμποτ και αφού τού ηυχήθη καλή επιτυχία τού έδωκεν ένα σημείωμα από τον Πρόεδρον Τζόνσον πού έγραφεν:«Μή θήξητε θέμα Βορείου Ηπείρου, Σκοπιανό και Μουσουλμανικής Μειονότητος Θράκης».
Σήμερα βλέπομεν ότι και τά τρία θέματα αι ΗΠΑ τά έχουν ενεργά και δημιουργούν προβλήματα σάν αγκάθια ώστε νά υποχωρούμεν σ’ άλλα θέματα και κυρίως έναντι τής Τουρκίας. Επίσης, ταυτοχρόνως, αι ΗΠΑ μάς επίεζαν ανακαλώντας τον εδώ πρεσβευτήν των Τάλμποτ επί 1,5 έτος περίπου δείγμα ότι δέν ήθελον τούς Συνταγματάρχας.
Ο Αμερικανός πρέσβης Τάλμποτ (αριστερά), ο Παπαδόπουλος και ο βοηθός υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Ρόκγουελ.
Από την άλλην όμως επείγοντο πώς να εφοδιάσουν τον Ελληνικόν Στρατόν μέ βαρύ οπλισμόν ώστε νά είναι ικανός ν’ αντιμετωπίση το Ανατολικό Μπλόκ καίτοι το πρόβλημα τού Ισραήλ το είχον ήδη αντιμετωπίσει νικηφόρως μέ τον πόλεμον τών 6ημερών τον Ιουνιον τού 67.
Η όλη κατάστασις εγένετο κατεπείγουσα διά τάς ΗΠΑ-ΝΑΤΟ όταν τον Αυγουστον τού 1968 το Ανατολικό Μπλόκ είσήλθεν εις την Τσεχοσλοβακίαν οπότε εσήμανεν ερυθρός συναγερμός. Αρα αι ΗΠΑ-ΝΑΤΟ θα έπρεπε ν’ ανεχθούν τούς Συνταγματάρχας και νά προχωρήσουν μ’ αυτούς και μετά θα έβλεπον πώς θά τούς ανατρέψουν όπως κι’ εγένετο.
Ετσι προκειμένου αι ΗΠΑ-ΝΑΤΟ διαπιστώσουν τάς ανάγκας τού Ελληνικού και Τουρκικού Στρατού θα έπρεπεν επί τού πεδίου να δοκιμασθούν οι δύο Στρατοί εις υποτιθεμένην επίθεσιν τού Ανατολικού Μπλόκ διό και από κοινού εγένοντο δύο (2) μεγάλαι ασκήσεις το 1969 η ΝΤΗΠ ΦΑΡΟΟΥ (Τομεύς από Στρυμώνος μέχρι Νέστου) και το 1970 η ΝΤΗΠ ΕΞΠΡΕΣ (Τομεύς Ελληνοβουλγαρικών συνόρων τών Ν.Εβρου-Ροδόπης-Ξάνθης).
Μέχρι και αεροπλανοφόρα κατέπλευσαν έξω από την Σαμοθράκην και Ανατολικά της Θάσου έκ τών οποίων απεγειούντο Αεροσκάφη και έπληττον στόχους τόσον βορείως Σουφλίου όσον και Ουζούν Κιουπρού τής Ανατολικής Θράκης-Τουρκίαν.
Ετσι ενώ από το Κογκρέσσον από τής πρώτης στιγμής εγκαταστάσεως τού Στρατιωτικού Καθεστώτος τής 21ης Απριλίου 1967 είμεθα εις σκληρότατον εμπάρκο όπλων-ανταλλακτικών τέλος τού 1970,(αναφέρομαι μόνον εις τά Τεθωρακισμενα πού γνωρίζω),αίφνις μίαν πρωϊαν διατασσόμεθα από το ΝΑΤΟ νά μεταβώμεν ώς Ελλάς στο Λιβόρνο τής Ιταλίας ένθα αι αποθήκαι τού ΝΑΤΟ προκειμένου παραλάβωμεν 400 άρματα μάχης Μ-48 καινουργή.
Ο βασιλιάς Κωνσταντίνος, η Άννα Μαρία και ο Αμερικανός πρέσβης Φίλιπ Τάλμποτ
Κανείς έκ τών Αξιωματικών πού ήσαν τότε και ευρίσκονται σήμερον εν ζωή πλήν εμού γνωρίζουν ό,τι περιέγραψα πιό πάνω.
Απαντες ενόμιζαν ότι η αιφνιδία ενίσχυσις εγένετο λόγω εισβολής τού Ανατολικού Μπλόκ εις την Τσεχοσλοβακίαν.Αληθές αυτό αλλά έν μέρει ώς προανέφερον.Η κυρία αιτία ήτο η αλλαγή τών σχεδίων τού ΝΑΤΟ λόγω τής εξ ίσουν αλλαγής σχεδίων τού Ανατολικού Μπλοκ αλλά καί η ανοχή πρός την Δικτατορίαν.
Η Ελλάς τότε εις τα Τεθωρακισμένα είχεν 400 άρματα παλαιά Μ-47.(Αι 2α,6η,9η,10η,ΕΜΑ και 21,22,23 ΕΜΑ τής ΧΧΤΘ/Μ=σύνολον 400 άρματα).Αυτομάτως λοιπόν μέσα σέ μία εβδομάδα έφθασεν τά 800.Παραφροσύνη και πανικός αφού δέν είχομεν Αξιωματικούς και θα έπρεπε κάθε Αξιωματικός να εκτελή 3-5 καθήκοντα ταυτοχρόνως.Φρίκη.Αναλόγως εγίνετο και δια τά άλλα όπλα Μηχανοκίνητον Πεζικόν-Αυτοκινούμενον Πυροβολικόν κ.α..
Όμως μετά τάς δύο προαναφερθείσας ασκήσεις και πρίν αι ΗΠΑ-ΝΑΤΟ φθάσουν εις αυτήν την μαζικήν χορήγησιν βαρυτάτου οπλισμού εις σημείον διπλασιασμού τών αρμάτων,Μηχανοκινήτου πυροβολικού,πεζικού κ.λπ.εγένετο μεγάλη σύσκεψις εις το ΝΑΤΟ
όπου ο τότε Α/ΓΕΕΘΑ στρατηγός Οδυσσεύς Αγγελής ανατρέψας τά από το 1952 ισχύοντα σχέδια τού ΝΑΤΟ πού ήθελον ώς γραμμήν αμύνης τον Ολυμπον-Καμβούνια-Χάσια–Πίνδος τούς έπεισεν ότι η πρώτη γραμμή αμύνης θα έδει νά είναι επί τών Ελληνοβουλγαρικών συνόρων τής Γραμμής Μεταξά επικτεινομένης τώρα μέχρις Αξιού ποταμού και ώς δευτέρα η οπισθοχωρητική-επιβραδυντική κίνησις δι’ αρμάτων μάχης μέχρις Ολυμπου-Καμβουνίων Χασλίων-Πίνδου.
Ούτω πώς λοιπόν γενόμενον αποδεκτόν τούτο εδόθη τότε διά την εποχήν εκείνην ένα κολοσσιαίον ποσόν εκατομμυρίων δολλαρίων.Καί πρός υλοποίησίν του ιδρύθη τότε η 100 ΣΔΙ (Στρατιωτική Διοίκησις) εκεί όπου το σημερινόν Δημαρχείον στην Θεσσαλονικη μέ πρώτον Διοικητήν έναν εξαίρετον Στρατηγόν Μαυραγάνην.
Ετσι λοιπόν με τά 400 νέα άρματα εκάμαμεν τότε τρείς (3) ευκινήτους Ταξιαρχίας (21,22,23) και επίι πλέον με τά παλαιά άρματα Μ-47 εκάμαμεν και άλλας Επιλαρχίας αρμάτων εκεί όπου πρότερον δέν είχομεν όπως Ιωάννινα,Καστοριά,Κατερίνη, Διδυμότειχον κ.λπ.
Αρα η διαφυγή τού Τσεχοσλοβάκου εις την Δύσιν μέ τά σχέδια τού Ανατολικού Μπλοκ απεκάλυψεν τά κενά τού ΝΑΤΟ και τά σχέδια εξαφανίσεως τού Ισραήλ αλλά και της Ελλάδος και Τουρκίας ταυτοχρόνως διό και τάχιστα αι Μυστικαί Υπηρεσίαι τού ΝΑΤΟ υπέθαλπτον το ήδη εκτραχυσμένον και χαώδες πολιτικόν κλίμα ώστε να δικαιολογηθή μέσω Βασιλεως και ΓΕΣ επιβουλή Δικτατορίας.
Όμως επειδή έκ τών 11 Αντιστρατήγων οι 5 δέν ήσαν τής εμπιστοσύνης τού Αρχηγού τού ΓΕΣ Σπαντιδάκη συνεχώς ανεβάλετο οπότε ο Παπαδόπουλος γνωρίζων ότι αι ΗΠΑ-ΝΑΤΟ ήθελον τάχιστα Δικτατορίαν και υπαρχούσης τής οργανώσεως ΕΕΝΑ την εξεδήλωσεν ο ίδιος την 21ην Απριλιου τού 1967 μέ την βεβαιότητα ότι αι ΗΠΑ-ΝΑΤΟ θά τού έχουν ανάγκην διό και μετέπειτα πάντοτε τούς έλεγεν ΟΧΙ εις διαφορα αιτήματα ώστε να κερδίζη περισσότερα.
Εν τώ μεταξύ στό διάστημα αυτό από το 1968-1971αι ΗΠΑ εζήτησαν από τον Παπα-δόπουλον να δοθή εις τάς ΗΠΑ (Οχι ΝΑΤΟ) εις τον Ασπρόπυργον μία μεγάλη έκτασις ώστε να κατασκευασθούν 5.000 οικίαι διά τάς οικογενείας τού 6ου Αμερικανικού Στόλου,τον ελιμενισμόν ακόμη και πυρηνικών υποβρυχίων εις την Ελευσίνα μέ τήν υποση-μείωσιν όμως ότι όλος αυτός χώρος επί 99 έτη θα ήτο Αμερικανικόν έδαφος περιφραγμένον τύπου Γκουαντάναμο είς την Κούβαν.Ο Παπαδόπουλος τούς είπεν ΟΧΙ και διά νά τον πείσουν τότε απέστελον τό 1971 και τον Ελληνοαμερικανόν Αντιπρόεδρον Σπ.Αγκνιου χωρίς και πάλιν να ενδώση.
ΔΕΝ ΕΝΕΔΩΣΕΝ και απ’ εκείνην την στιγμην ήρχισεν νά προδιαγράφηται η ανατροπή του.
(Μετά την μεταπολίτευσιν αι διάφοραι Μυστικαί Υπηρεσίαι εκαλλιέργησαν και καλλιεργούν εξεπίτηδες τόν μύθον επί 50κοντα έτη ότι η 21η Απριλίου 1967 ήτο Αμερικανοκίνητος φέροντες ώς παράδειγμα την εδώ έλευσιν τού τότε Αντιπροέδ-ρου τών ΗΠΑ Ελληνοαμερικανού Σπ.Αγκνιου πού ώς είδομεν μόνον δι’ υποστήριξιν δεν ήλθεν.Ω άφρονες ώ μωροί,ω παπαγαλάκια.Επί επτά (7) έτη διεξήγετο ένας αδυσώπητος αγών αντιπαλότητος μεταξύ Παπαδοπούλου και ΗΠΑ τοσούτον ώστε ο Παπαδόπουλος εις όλας τάς κλειστάς συζητήσεις ν’ αποκαλή τούς Αμερικανούς «Γκάγκστερς». πράγμα το οποίον και επισήμως αποκαλύπτει και ο Σπ.Μαρκεζίνης εις την ιστορίαν του ώς δοτός πρωθυπουργός τού Γ.Παπαδοπουλου .
Επίσκεψη Αμερικανού Αντιπροέδρου Σπύρου Άγκνιου στην Ελλάδα.
Ωσαυτως το ότι η 21η Απριλίου δέν ήτο Αμερικανοκίνητος αποκαλύπτεται και από τούς:
.1.Ο Αμερικανός ιστορικός τού Στέϊτ Ντεπάρτμεντ (ΥΠΕΞ των ΗΠΑ) Τζίμ Μίλλερ αναφέρει εις την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΝ την 22.4.2007 ότι «Το πραξικόπημα εις την Ελλάδα έγινε από Ελληνας Αξιωματικούς και από κανέναν άλλον…» ο δε Κων.Μητσοτάκης εις τον Δημοσιογράφον Θεοδώρου τής εφημ.ΜΑΧΗ 19.10.2014 θα δηλώση ευθέως ότι «Ο ισχυρισμός ότι η ΧΟΥΝΤΑ ήταν αμερικανοκίνητη είναι αηδίες. Ούτε Αμερικανοκίνητη ούτε τίποτε…» και η Δημοσιογράφος Αλεξάνδρα Στεφανοπούλου συνοδεύουσα την Βασίλισσα Αννα-Μαρία τον Σεπτεμβριον τού 1967 ήκουσε τον Πρόεδρον Τζόνσον εις τον κήπον τού Λευκού οίκου να λέγη εις τον Βασιλεα Κωνσταντίνον «Διώξε πρώτα τους Συνταγματάρχας=Υoubettergetridofthecolonels».Tέλος αυτό τούτο το ΚΚΕ εις επίσημον έκδοσιν τόμου διά τά επτά χρόνια Δικτατορίας αποφαίνεται το 2024 ότι «Η 21η Απριλίου 1967 δεν ήτο Αμερικανοκίνητη».
Και διά να προκαταλάβω κάποιους πού τυχόν θα μοί ηρώτων «Τότε γιατί όταν ό Κλίντον επεσκέφθη την Ελλάδα εζήτησε συγγνώμην έκ μέρους των ΗΠΑ διά την Δικτατορίαν;».Ο ένας λόγος ήτο διά να καλύψη το επί 50 έτη συνεχές αόριστον και αναπόδεικτον αφήγημα τών εδώ πολιτικάντηδων ότι δήθεν αι ΗΠΑ επέβαλον τούς συνταγματάρχας ώστε να καλύπτωνται αί ετησίως γενόμεναι πορείαι πρός την Αμερικανικήν Πρεσβείαν και ο δεύτερος λόγος διά να καλύψη την CIA η οποία συνελήφθη κυριολεκτικώς κοιμωμένη δηλ.εις τον ύπνον την ημέραν τής 21ης Απριλίου 1967 μέχρι τού σημείου να νομίζη η εδώ Πρεσβεία των ότι πιθανόν το κίνημα να ήτο και κομμουνιστικόν.!!!
Ο Λέο Στέρν εις το βιβλιον του «Το λάθος άλογον» σελ.56-57 γράφει…..Η προφανής ανικανότητα της CIA Αθηνών να διατηρήση επαφή πραγματικά ίσως προβάλλει ως μία απο τις πλέον σκανδαλώδεις αποτυχίες κατασκοπίας στην ιστορία της CIA..» και εις την σελιδα 51 τού ιδίου βιβλίου ένας άλλος πράκτωρ τής CIA υπηρετήσας εις την Αθήνα λέγει….μάς επιασαν εξ απίνης….ο δε σήμερον Υποστράτηγος ε.α Γ.Μπίσιας δύναται να δηλώση ότι αυτός ήτο πού ώς Ανθυπίλαρχος τήν πρωϊαν της 21ης Απριλίου εις τον κόμβον Λεωφόρου Αλεξάνδρας και Κηφισιας αφ’ ενός δέν επέτρεψεν να μεταβή εις την Αμερικανικήν Πρεσβείαν τόν αναπληρωτήν Σταθμάρχην τής εδώ CIA Χάρρυ Γκρήν κι’ αφ’ ετέρου νά τον πληροφορήση ότι εγένετο κίνημα καθό είχεν παντελή άγνοιαν.
Μάλιστα ο Αγκνιου τότε συνοδεύομενος από τον Ελληνοαμερικανόν Τόμ Πάππας τών Τεξανών Καρτέλ,(Πράκτωρ τής CIA) εζήτησαν από τον τότε Υφυπουργόν Κρήτης Γεώργιον Γεωργαλά να βοηθήση εις την ανατροπήν Παπαδοπούλου όπως μοί διεβεβαίωσαν άπαντα τά ανώτατα στελέχη των Απριλιανών αλλά και οι ίδιοι Παπαδόπουλος και Γεωργαλάς.
Προηγουμένως δηλ.τό 1969 ο Παπαδόπουλος είχεν είπει ένα εισέτι ΟΧΙ εις τάς ΗΠΑ.
Το 1969 λοιπόν ανέθεσεν ώς Κυβέρνησις εις την Αμερικανικήν Πετρελαϊκην εταιρείαν ΟΣΕΑΝΙΚ νά διαξαγάγη και διεξήγαγεν εις το βορειον Αιγαίον ερεύνας.Οταν η ΟΣΕΑΝΙΚ είχεν τά αποτελέσματα και τά είχεν τάχιστα διά λόγους πού παρέλκει ν’ αναφερθούν,τά επαρουσίασεν εις τόν Παπαδόπουλον ότι τά κοιτάσματα είναι κολοσσιαία.Παρουσία και τού Μακαρέζου ο Παπαδόπουλος περιχαρής ερωτά τίνι τρόπω θα τά εξαγάγωμεν.
Η ΟΣΕΑΝΙΚ απήντησεν ΝΑΙ νά τά εξαγάγωμεν αλλά 1-1-1.
Ο Παπαδόπουλος ενόμισεν ότι αστειεύονται και τούς απαντά αστευόμενος.Μά εγώ διά το 1-1-4 πού εφώναζον οι διαδηλωταί επέβαλον Δικτατορίαν.Ανταπαντά η ΟΣΕΑΝΙΚ ότι δεν αστειεύεται και ότι το 1-1-1 σημαίνει διανομή δηλ.1 βαρέλι η Ελλάς-1 βαρέλι η Τουρκία και 1 βαρέλι η όποια Αμερικανικη εταιρεία πού θα τά εξήγαγεν.
Ο Παπαδόπουλος το ηρνήθη κατηγορηματικώς και αυτό ήτο το πρώτον ΟΧΙ στίς ΗΠΑ το 1969.
Μετέπειτα το 1974 ο Ιωαννίδης όταν ανέτρεψεν τον Παπαδόπουλον και το βαρέλι λόγω τού πολέμου ΓΙΟΜ –ΚΙΠΟΥΡ το 1973 είχε ανέλθει απο 1,5 δολλ.εις τά 12 ανήγγειλεν χωρίς να υπολογίζη τάς ΗΠΑ ότι ανευρέθησαν πετρέλαια εις την Θάσον και ακαριαίως ήρχισαν ν’ αντλούνται μέ 5.000 βαρέλια ημερησίως.Μετά την μεταπολίτευσιν αι «Δημοκρατικαί» Κυβερνήσεις ειρωνευόμεναι διέσυρον τον Ιωαννίδην ότι τά πετρέλαια ήσαν ολίγα και σε 1-2 ετη θα εξηντλούντο ψευδόμεναι αδιαντρόπως αφ’ ενός διότι επί 50 ετη εσυνέχιζον ν’ αντλούνται όχι 5.000 αλλά 10.000 βαρέλια και αφ’ ετέρου ενώ τά σχέδια προέβλεπον ν’ επεκταθούν ανατολικώτερον αι «Δημοκρατικαί» Κυβερνήσεις δέν το έπραξαν επειδή αντιδρά η Τουρκία μέ το πρόσχημα ότι δέν έχουν οριοθετηθή αι ζώναι εις το Αιγαίον!!!
Ενώ αυτά εγένοντο μέ το πρώτον ΟΧΙ πρός τάς ΗΠΑ τού Παπαδοπούλου το 1969 ταυτοχρόνως και το «βαθύ λαρύγγι» τής ΣΙΑ το 1971 ειδοποιεί τον Παπαδόπουλον περί ανατροπής του.
Εχων είπει μέχρι τότε 2 ΜΕΓΑΛΑ ΟΧΙ εις τάς ΗΠΑ και διαβλέπων τον κίνδυνον ν’ ανατραπή, ο Παπαδόπουλος το 1971 αποφασίζει να πολιτικοποιήση το Καθεστώς αφού σχεδόν οι κύριοι στόχοι είχον επιτευχθή και ώς προεργασία όλα τά πρώτης γραμμής στελέχη θα έπρεπε ν’ αναδιαταχθούν υπό άλλην χαλαράν μορφήν εγκαταλείποντα τάς προτέρας νευραλγικάς θέσεις των.
8 Οκτωβρίου 1973: Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος διορίζει πρωθυπουργό τον Σπύρο Μαρκεζίνη
π.χ ο Λέκκας εγένετο Υφυπουργός Πελοπονήσσου,ο Λαδάς Θεσσαλίας,ο Ασλανίδης από πανίσχυρος Γεν Γραμματευς Αθλητισμού γίνεται Υφυπουργός παιδείας, ο Μπαλοπουλος από Τουρισμού υφυπουργός Εμπορίου κ.λπ.
Ομως εις την κίνησιν αυτήν αντιδρούν και πρός επίλυσιν τής κρίσεως συσκέπτονται εις την οικίαν Παττακού στα Πατήσια διά να διαμαρτυρηθούν στον Παπαδόπουλον.
Τότε ο Ιωαννίδης γνωρίζων το θέμα μόλις εισήλθον όλοι εντός τής οικίας περικυκλώνει το σπίτι τού Παττακού μέ ΕΣΑΤΖΗΔΕΣ και λαβών τον λόγον ετάχθη με τον Παπαδόπουλον και τούς είπεν ότι θα τούς συνελάμβανεν όλους και μάλιστα καλώντας τον Ντερτιλή τού έδειξεν από το παράθυρον τούς έξω αναμένοντας ΕΣΑΤΖΗΔΕΣ.
Ομως επειδή σχεδόν άπαντες είχον πρό πολλού εγκαταλείψει τον Στρατόν και ήσαν εις διαφόρους νευραλγικάς θέσεις και επειδή ουδεμίαν δύναμιν διέθετον τελικώς επείσθησαν να πράξουν ό,τι είχεν αποφασίσει ο Παπαδόπουλος συνεχιζομένης τής πορείας τής Κυβερνήσεως.
Ομως ο Ιωαννίδης ένεκεν αυτής τής υπέρ Παπαδοπούλου στάσεώς του ενίσχυσεν εις το κατακόρυφον τήν εμπιστοσύνην πρός τον Παπαδόπουλον και εκείθεν αι Μυστικαί Υπηρεσίαι ΗΠΑ-ΝΑΤΟ ήρχισαν να καταστρώνουν το σχέδιον ανατροπής τού Παπαδοπούλου μέσω τού εμπίστου των Ιωαννίδη.
Καί ώς αντελήφθην αυτοί πού ήρχισαν να επιβάλουν στον Ιωαννίδην ν’ ανατρέψη τον Παπαδοπουλον,εν συνεχεία τον Μακάριον καί με δόλωμα να γίνη η Ενωσις τής Κύπρου με την Ελλάδα ήσαν οι γύρω από τον Ιωαννιδην πνευμάτικά του τέκνα ώς οι αφοί Παλαϊνη και άλλοι αλλά κυρίως ο γαμβρός του Ζάκ Αλαζράκης.
Παπαδόπουλος- Ιωαννίδης
Ολόκληρον το 1972 και το ήμισυ τού 1973 όλοι αυτοί ειργάζοντο πώς να πείσουν τον Ιωαννίδην ν’ ανατρέψη τον Παπαδόπουλον.
Προσωπική μου γνώμη είναι ότι ο Ιωαννίδης ήτο φοβερά Εθνικιστής,εντόνως αντιμακαριακός διότι εθεώρει ότι ο Μακάριος ήτο ο κυρίως υπεύθυνος στο Κυπριακό και ενώ ήτο Πατριάρχης τής συνωμοσίας εν τούτοις ήτο μετρίων ικανοτήτων πολιτικώς φθάνων μέχρι και νά έχη κόμπλεξ κατωτερότητος.
Ετσι πέφτοντας επάνω του όλοι αυτοί μέ επικεφαλής τον γαμβρόν του Ζάκ τον έπεισαν και τον Παπαδόπουλον ν’ ανατρέψη αλλά και τον Μακάριον καί ότι θα έμεινεν εις την ιστορίαν αφού θα έκαμεν την Ενωσιν τής Κύπρου μέ τήν Ελλάδα.Εάν είχε το 10% τής πολιτικής οξυδερκείας τού Παπαδοπούλου ποτέ δέν θα τήν πατούσε. Επαιρνε μόνον συνωμοτικές στροφές και όχι πολιτικές.
Προσωπικώς τον Ιωαννίδη δέν τον εγνώριζα από πρίν.Τόν εγνώρισα το 1975-8 ώς έγκλειστοι πολιτικοί κρατούμενοι όπου διεπίστωσα όλα του τά υπέρ και κατά.
Ενας άλλος λόγος πού ήθελον αι ΗΠΑ-ΝΑΤΟ ν’ ανατρέψουν τούς Συνταγματάρχας ήτο και το ότι αι ΗΠΑ-ΕΣΣΔ είχον έλθει εις συμφωνίαν διά τά πυρηνικά υπογράψασαι τάς Λεοντίους εις βάρος τών ΗΠΑ συμφωνίας SALT-1 & SALT-2 εις την Βιένην μεταξύ Νίξον και Μπρέζνεφ κατά τάς οποίας αι ΗΠΑ θα διετήρουν 1.100 πυρηνικάς κεφαλάς και η ΕΣΣΔ 1.600.
Ούτω λοιπόν περιεπέσαμεν εις το δόγμα ΥΦΕΣΙΣ και μή αντιπαλότης μεταξύ ΝΑΤΟ-ΑΝΑΤΙΚΟ ΜΠΛΟΚ.Αρα δέν τούς εχρειάζοντο τούς αντικομμουνιστάς Συνταγματάρχας διό και θα έδει ν’ ανατραπούν.Μάλιστα διά να δείξουν αι ΗΠΑ πρός τήν ΕΣΣΔ την πραγματικήν των πρόθεσιν κατά τών σφόδρα αντικομμουνιστικών καθεστώτων υπέθαλψαν τότε τρείς σχεδόν ταυτοχρόνως ανατροπάς Δεξιών Δικτατοριών ήτοι Ελλαδος, Ισπανίας, Πορτογαλίας.
Καί ώς μετέπειτα πληροφορούμεθα ένεκεν τού δόγματος τής υφέσεως υποστηριζομένης υπό τού Ντεϊβεντ ΡόκΦέλλερδιεσπάσθη η Λέσχη Μπίλντεμπεργκ το 1973 δι’ αποχωρήσεως τής πλευράς ΡόκΦέλλερ ιδρύσασα την περιβόητον ΤΡΙΜΕΡΗ με κύρια στελέχη τούς Κίσσινγκερ, Μπρεζίνσκι, Βανς κ.α
Διευκρίνισις.Κατόπιν τών ανωτέρω θα ήθελον να διευκρινίσω ότι ο Παπαδόπουλος μέ τον Μαρκεζίνην το 1973 εις τον πόλεμον τού Γιόμ Κιπούρ τού Ισραηλ με Αίγυπτον-Συρίαν είπον ΟΧΙ εις τάς ΗΠΑ διά την ΣΟΥΔΑΝ κατόπιν εισηγήσεως τού τότε εμπειροτάτου ΥΠΕΞ Ξανθοπούλου-Παλαμά διότι η ΣΟΥΔΑ δεν ήτο εντεταγμένη στην Ελληνοαμερικανική Συμφωνία τών Βάσεων αλλά εις συμβατικήν υποχρέωσιν μέ τό ΝΑΤΟ. Εάν τό εζήτει το ΝΑΤΟ ήτο υποχρεωμένος να τήν δώση. Επίσης το ίδιον είχεν αρνηθή το 1970 μέ ΥΠΕΞ τον επίσης Πατριάρχην τής Ελληνικής Διπλωματίας εμπειρότατον Πιπινέλην όταν η Ιορδανία εξεδίωξεν τους Παλαιστινίους τού Αραφάτ από το έδαφός της και αι ΗΠΑ ήθελον νά την βοηθήσουν μέσω Σούδας.
Μπρέζνιεφ (αριστερά)-Νίξον (δεξιά).
Συνεπώς οι Γ.Παπαδόπουλος-Σπ.Μαρκεζίνης δέν ανετράπησαν μόνον επειδή δέν έδωκαν την βάσιν τής ΣΟΥΔΑΣ εις τάς ΗΠΑ τον Οκτωβριον τού 1973 κατά τον πόλεμον τού ΓΙΟΜ ΚΙΠΟΥΡ αλλά ένεκεν των κάτωθι λόγων πού προανέφερον. Ήτοι.
Αλληλογραφία σχετική με το αμερικανικό έτοιμα για ελλιμενισμό του 6ου στόλου στην Ελευσίνα
.α.ΟΧΙ εις τά Πετρέλαια.(1969)
.β.ΟΧΙ ν’ ανεγερθούν 5.000 οικίαι διά τάς οικογενείας τού Αμερικανικού Στόλου και να ενοικιασθή ώς Αμερικανικόν έδαφος διά 99 έτη τύπου Γκουαντάναμο Κούβας τό.(1970)
.γ.ΟΧΙ ελιμενισμός πυρηνικών Υποβρυχίων εις την Ελευσίνα.(1970)
.δ.ΟΧΙ εις την ΣΟΥΔΑΝ διά την Ιορδανίαν (1970) και ΓΙΟΜ ΚΙΠΟΥΡ το (1973).
.ε.Επειδή το 1972 αι ΗΠΑ-ΕΣΣΔ τά είχον εύρει με τάς Συμφωνίας τής Βιένης μεταξύ Νίξον-Μπρέζνεφ μέ τάς ΣΑΛΤ-1 και ΣΑΛΤ-2 ώστε να επικρατήση ΥΦΕΣΙΣ και όχι αντικομμουνισμός και τέλος,
στ.Εικάζω ότι και η προσπάθεια μετακινήσεως τού Πατριαρχείου εις το Αγιον Ορος και είς την οποίαν θ’ αναφερθω κατωτέρω δεν πρέπει να ήρεσεν εις τάς ΗΠΑ διότι απώλυντο ενός μοχλού πιέσεως οσάκις απητείτο να πιέζουν είτε την Ελλάδα είτε και την Τουρκίαν ολιγότερον.
Ο Παπαδόπουλος έλεγεν εις τάς ΗΠΑ-ΝΑΤΟ τό ΝΑΙ όταν συνέπιπτον μέ τά συμφέροντα τής Ελλάδος διό και η απάντησις εις τον Αντιπρόεδρον των ΗΠΑ Αγνιου τό 1971 όταν εκείνος τού είπεν ότι αι οικίαι και ελιμενισμός είναι διά το συμφέρον τού ΝΑΤΟ ο Παπαδόπουλος τού απήντησεν
«..γνωρίζω τά συμφέροντα τού ΝΑΤΟ αλλά προηγούνται τά Ελληνικά..»(Πρεσβευτής τών ΗΠΑ εις Αθήνας Χένρυ Τάσκα παρών εις την συνάντησιν,τά διασώζει εις τά απομνημονεύματά του)..
Τα αποτελέσματα στο 99% της ενσωμάτωσης των ψηφισάντων στις εκλογές για την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ ανακοίνωσε η πρόεδρος της Κεντρικής Εφορευτικής Επιτροπής (ΚΕΦΕ) Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου.
Εκ μέρους της ΚΕΦΕ ανακοίνωσε ότι ψήφισαν 70.152. Από την ενσωμάτωση του 99% των ψηφισάντων έλαβαν: ο Σωκράτης Φάμελλος 49,41%, ο Παύλος Πολλάκης 43,51%, ο Νικόλας Φαραντούρης 5,09% και ο Απόστολος Γκλέτσος 1,99%.
«Θα θέλαμε να συγχαρούμε και τους τέσσερις υποψηφίους προέδρους για τον αγώνα τους, την προσφορά τους που διασφαλίζει την νέα πολιτική ενότητα και την μελλοντική δυναμική πορεία του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ», είπε.
Σημείωσε ότι «τα χιλιάδες παλιά και νέα μέλη, οι προοδευτικοί, αριστεροί πολίτες που συμμετείχαν μαζικά σήμερα στην εκλογική μας διαδικασία δήλωσαν την στήριξή τους στο ΣΥΡΙΖΑ και στην προοπτική του». «Θέλουμε να ευχαριστήσουμε τα χιλιάδες μέλη μας, τα μέλη τον εφορευτικών επιτροπών μας σε όλη την Ελλάδα, των Νομαρχιακών Επιτροπών μας, των Οργανώσεων μελών, τα εκατοντάδες στελέχη μας που διασφάλισα μία απρόσκοπτη και άψογη εκλογική διαδικασία», είπε, προσθέτοντας ότι δεν υπήρξε καμία ένσταση. «Είναι σαφές ότι αυτή τη στιγμή ο ΣΥΡΙΖΑ προχωρά με ενότητα, δυναμικά μπροστά», ανέφερε.
Σ. Φάμελλος: «Το μαζί είναι εδώ και ξεκινάμε.Ξεκινάμε από απόψε» – Οι πρώτες δηλώσεις του νέου προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ
«Το μαζί είναι εδώ και ξεκινάμε. Ξεκινάμε από απόψε», δήλωσε ο Σωκράτης Φάμελλος στις πρώτες δηλώσεις του ως ο νέος πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ έξω από τα κεντρικά γραφεία του κόμματος στην Κουμουνδούρου, έχοντας δίπλα του τους συνυποψήφιούς του και άλλα κεντρικά στελέχη του κόμματος μεταξύ των οποίων τους Ν. Παππά και τη γραμματέα της ΚΕ, Ρ. Σβίγκου. «Σ’ αυτές τις εκλογές η μεγάλη συμμετοχή αλλά και οι νέες εγγραφές έδειξαν πρώτα απ’ όλα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ είναι εδώ και είναι όρθιος και πιστεύω ότι αυτό είναι ένα μήνυμα που μας ενώνει όλους», τόνισε.
Ο κ. Φάμελλος ειδικότερα ευχαρίστησε «όλους τους συντρόφους και συντρόφισσες, όλους τους προοδευτικούς, τους δημοκράτες πολίτες που συμμετείχαν σήμερα σε αυτή την εκλογική διαδικασία και έδωσαν πολλά και σημαντικά μηνύματα». «Είναι μια καλή μέρα για τον ΣΥΡΙΖΑ, είναι μια καλή ημέρα για την Προοδευτική Συμμαχία, είναι μια καλή ημέρα για την αριστερά, είναι μια καλή μέρα για την προοδευτική παράταξη. Οι εκλογές για τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ αποτελούν για τη χώρα μας ένα μεγάλο δημοκρατικό γεγονός και αφήνουν σημαντικό αποτύπωμα στην ελληνική πολιτική σκηνή και δίνουν και ένα παράδειγμα το οποίο πιστεύω θα έχει πολλούς αποδέκτες και θα έχει και πολύ καλή και σημαντική συνέχεια», είπε. Συνεχάρη τους συνυποψηφίους του «για τον αγώνα που κάναμε, για το επίπεδο του πολιτικού διαλόγου, για την συντροφικότητα που δείξαμε. Που αποδείξαμε ότι έχουμε την επάρκεια να διοργανώσουμε αυτή τη σημαντική δημοκρατική στιγμή και θέλω να πω ότι αυτό το καταφέραμε παρά τις δυσκολίες που υπήρχαν, παρά τα σχέδια που υπήρχαν να μην τα καταφέρουμε, παρά τον λίγο χρόνο που είχαμε στη διάθεσή μας και γι’ αυτό θέλω ειλικρινά να συγχαρώ την ΚΕΦΕ, τις εφορευτικές επιτροπές σε όλη την Ελλάδα αλλά και όλες και όλους τους εθελοντές και τις εθελόντριες, τους συντρόφους και τις συντρόφισσες που λειτούργησαν με μεγάλη αποτελεσματικότητα».
Σημείωσε ότι «σ’ αυτές τις εκλογές η μεγάλη συμμετοχή αλλά και οι νέες εγγραφές έδειξαν πρώτα απ’ όλα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ είναι εδώ και είναι όρθιος και πιστεύω ότι αυτό είναι ένα μήνυμα που μας ενώνει όλους. Είναι ώρα χαράς γιατί τα χαμόγελα επέστρεψαν, είναι και ώρα ευθύνης, ξέρουμε πάρα πολύ καλά τις σημαντικές ευθύνες που έχουμε απέναντι στο κόμμα μας, τις αξίες του, την ιστορία του, την παρακαταθήκη της κυβέρνησης της αριστεράς του Αλέξη Τσίπρα, στην κοινωνία. Γι’ αυτό και δεν πανηγυρίζουμε, αλλά χαιρόμαστε και έχουμε πλήρη συναίσθηση του σημαντικού έργου που έχουμε μπροστά μας, αλλά και των αναγκών που έχει κοινωνία».
Ο κ. Φάμελλος υποστήριξε ακόμα ότι «η σημερινή μέρα όμως είναι και μία απάντηση σε όλους όσοι αμφισβήτησαν την επόμενη μέρα του ΣΥΡΙΖΑ, φανερά ή κρυπτόμενα σχέδια που μπορεί να εξυφάνθηκαν σε πολλά γραφεία. Αλλά εμείς είμαστε εδώ και οι πολίτες τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ έδωσαν σήμερα μία εμφατική απάντηση, αποφάσισαν να πατήσουν το κουμπί της επανεκκίνησης». Τόνισε ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ ξυπνάει ξανά και θα χτίσουμε το σπίτι μας ξανά απ’ την αρχή, αλλά θα χτίσουμε ένα νέο ΣΥΡΙΖΑ, ένα ΣΥΡΙΖΑ συγκροτημένο, μαζικό και λαϊκό, ένα ΣΥΡΙΖΑ δυναμικό, θα είμαστε ταυτόχρονα και μαχητική αντιπολίτευση αλλά θα έχουμε -και ήδη έχουμε διατυπώσει- ένα σχέδιο για την επόμενη προοδευτική απάντηση και προοδευτική κυβέρνηση της χώρας».
Είπε ότι προσωπικά νιώθει μεγάλη τιμή και μεγάλη ευθύνη, καταλαβαίνει το μέγεθος της ευθύνης, «σήμερα όμως είναι μία μέρα που αξίζει να μοιραστούμε τα χαμόγελα και θα θέλαμε αυτά τα χαμόγελα από εδώ από τα γραφεία της Κουμουνδούρου να φτάσουν σε όλη την Ελλάδα και αν μπορούν να φτάσουν και στην Ευρώπη, γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ θέλουμε να δίνει μηνύματα για παράδειγμα».
Δήλωσε ότι εγγυάται «μαζί με τους συντρόφους και συντρόφισσες, να υπηρετήσουμε ταυτόχρονα και την ενότητα και τον ενιαίο λόγο, αλλά και την ενότητα στην κοινωνία, γιατί στην δικά μας όνειρα αλλά και στα δικά μας σχέδια ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι πιο δυνατός και πιο μεγάλος και μέσα στη Βουλή και έξω από Βουλή και μέσα στην Ελλάδα και στην Ευρώπη». Πρόσθεσε ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι δίπλα σε κάθε πολίτη, σε όλα τα μέρη της Ελλάδας και θα μιλήσουμε, θα γυρίσουμε μαζί με τους συντρόφους και τις συντρόφισσες όλη την Ελλάδα, θα ανοίξουμε παντού χαρούμενα γραφεία και θα επιστρέψει κάτι που μας έλειψε και χρειαζόμαστε: η υπερηφάνεια».
Καταληκτικά ο κ. Φάμελλος είπε ότι «επιστρέφουμε στο μαζί και βλέπετε δίπλα μου το μαζί που μας ενώνει. Το μαζί που θα δώσει και αντίπαλο στον κ. Μητσοτάκη, το μαζί που θα είναι και ο καταλύτης μεγάλων συμμαχιών και μεγάλων συνεργασιών για την προκοπή που πρέπει να επιστρέψει σε αυτό τον κόσμο, μαζί με τη Δικαιοσύνη, την τιμιότητα και την ελπίδα. Το μαζί είναι εδώ και ξεκινάμε. Ξεκινάμε από απόψε».
Ουκρανικό άρμα μάχης εκτοξεύει βλήμα κατά ρωσικών θέσεων στην επαρχία Ντόνετσκ (φωτ. αρχείου: ΕΡΑ/Γραφείο Τύπου 24ης Μηχανοκίνητης Μεραρχίας της Ουκρανίας)
Στα δύο μεγάλα μέτωπα, Ουκρανία και Γάζα, διαμορφώνεται το άμεσο μέλλον της ανθρωπότητας. Δεν προμηνύεται ο Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος. Διεξάγεται. Αν ολοκληρωθεί θα σημάνει τη δύση της Δύσης. Η φιλοσοφική βάση της Δύσης υπήρξε ο αρχαιοελληνικός ανθρωπισμός. Στη Δύση αναπαρήχθη με την Αναγέννηση και τον Διαφωτισμό και εδώ και καιρό ολοκληρώνει τον κύκλο του.
Στο πρώτο μέτωπο, την Ουκρανία, διακυβεύεται το όριο της αντιπαράθεσης και το εάν θα ξεπεραστεί το πυρηνικό κατώφλι. Στο δεύτερο, εάν θα υπάρξει ίχνος ανθρωπισμού ως συστατικό της νέας παγκόσμιας κοινωνίας. Καλύτερα, του νέου ανθρωπολογικού είδους.
Το πυρηνικό κατώφλι δεν θα ξεπερασθεί, προσώρας, διότι οι Αμερικανοί αισθάνονται την απειλή στο σπίτι τους.
Το Ισραήλ, οδήγησε την αντιπαράθεση στο πλέον απάνθρωπο σημείο. Αφήνει παιδιά να πεθάνουν της πείνας για να εκλείψει το είδος ανθρώπου που εκπροσωπούν.
Οι εγκυρότεροι Αμερικανοί διεθνολόγοι θεώρησαν, απολύτως, προβλέψιμη την αντίδραση της Μόσχας σε μια αμερικανική προσπάθεια υποβάθμισης, ελέγχου και δυτικής ομογενοποίησης της Ρωσίας στο όνομα του φιλελευθερισμού.
Η Ουκρανία αποτέλεσε το μέσον σ’ αυτήν την επιχείρηση. Η διαφαινόμενη ολοκλήρωσή της, ουσιαστικά, είτε βγάζει την Ουκρανία από τον χάρτη είτε διαμορφώνει μια άλλη Ουκρανία. Το 20% των εδαφών της σήμερα βρίσκεται υπό ρωσική κατοχή και έλεγχο και ό,τι μέσα μετέλθουν οι Ουκρανοί από εδώ και πέρα, η εδαφική πραγματικότητα δεν μεταβάλλεται.
Η μελλοντική ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ βρίσκεται στον πολύ μακρινό ορίζοντα και η ένταξη στο ΝΑΤΟ είναι τώρα θαμμένη βαθιά.
Αυτά ήταν τα δέλεαρ που πρότεινε η δύση στους Ουκρανούς που η σημερινή ηγεσία τους τα αποδέχθηκε, τα επεδίωξε και απέτυχε. Η αμερικανική Δύση δεν έχασε τίποτε, αντιθέτως, βρήκε δουλειά το στρατιωτικοβιομηχανικό της σύμπλεγμα. Η ευρωπαϊκή Δύση έχασε το κύρος, την αξιοπιστία της, διατάραξε τους θεσμούς της, υπονόμευσε την οικονομία της, υποβάθμισε το διεθνές της status, αποκάλυψε τη γεωπολιτική της αδυναμία και τόνισε την εξάρτησή της από τις ΗΠΑ. Περιήλθε, τέλος, σε μια περιδίνηση από την οποία δεν είναι ορατό πώς θα εξέλθει.
Η κλιμάκωση ΗΠΑ-Ρωσίας, το τελευταίο διάστημα, έδειξε τα όρια του ΝΑΤΟ αλλά και της Αμερικής. Η αντιπαράθεση είναι, κυρίως, ρητορική. Το πυρηνικό κατώφλι δεν θα ξεπερασθεί διότι στην Ουάσιγκτον πήραν το μήνυμα, μετά την εκτόξευση του πυραύλου «Oreshnik» που τους ανησύχησε. Και στο Λονδίνο η στρατιωτική ηγεσία βέβαιη ότι δεν θα συμβεί τίποτε επιδίδεται σε λεκτικές κορώνες περί ετοιμότητας να πολεμήσει τον Πούτιν. Οι ίδιοι οι Βρετανοί αμφισβήτησαν τη δυνατότητα του στρατού τους να έρθει σε αντιπαράθεση με τη Ρωσία. Οι άλλοι Ευρωπαίοι καλύπτονται πίσω από τις αμερικανικές πλάτες.
Σε ένα εύστοχο άρθρο του στο responsiblestatecraft.org ο Βρετανός διπλωμάτης Ian Proud επισημαίνει τις αδυναμίες της δύσης σε σχέση με τη Ρωσία.
Ο Πούτιν είχε σαφή στόχο, να μην ενταχθεί η Ουκρανία στο ΝΑΤΟ. Η δυτική στρατηγική ήταν πολύπλοκη, ασαφής και σταθερά εσφαλμένη. Οι δυτικές δυνάμεις δεν αναγνώρισαν ποτέ τη νομιμότητα του ισχυρισμού του Πούτιν ότι η διεύρυνση του ΝΑΤΟ αντιπροσώπευε μια βασική στρατηγική απειλή για το εθνικό συμφέρον της Ρωσίας.
Η Ρωσία έχει αποδείξει την ικανότητα να ενεργεί αποφασιστικά, κάτι που η συλλογική Δύση δεν μπορεί να κάνει. Ο Πούτιν έπαιξε με σπασμωδικές ομάδες 32 παικτών στο ΝΑΤΟ και 27 στην ΕΕ, κάθε κίνηση των οποίων προέκυπτε από παρατεταμένη συζήτηση και ιδέες με χαμηλότερο κοινό παρονομαστή. Χρειάστηκε σχεδόν ένας χρόνος για να συμφωνήσει το Ηνωμένο Βασίλειο να στείλει άρματα μάχης Challenger 2 στην Ουκρανία και 15 μήνες για την έγκριση των αεροσκαφών F-16 από τις ΗΠΑ.
Ο Πούτιν υπέθεσε, και η υπόθεσή του αποδείχτηκε σωστή, ότι η Δύση δεν θα πολεμούσε κατά μέτωπο τη Ρωσία για να προστατεύσει την Ουκρανία.
Πιθανότατα γνώριζε ότι ο φόβος της κλιμάκωσης με τη μεγαλύτερη πυρηνική δύναμη του κόσμου θα εμπόδιζε τα μέλη του ΝΑΤΟ να συμφωνήσουν σε μια άμεση στρατιωτική αντιπαράθεση.
Εδώ βρισκόμαστε σήμερα. Η ανακατάληψη ουκρανικών εδαφών από το Κίεβο είναι αδύνατη και η προσπάθεια κατάληψης ρωσικών εδαφών για ανταλλαγή δεν θα είναι επιτυχημένη προσπάθεια. Ο Τραμπ πιστεύει σε κάτι που δοκιμάσθηκε (κλιμάκωση για αποκλιμάκωση) αλλά αυτή η επιλογή δοκιμάζεται αυτές τις ημέρες χωρίς επιτυχία. Το πυρηνικό κουμπί δεν θα το πατήσει ο Πούτιν αλλά με τις συμβατικές στρατιωτικές δυνατότητες που διαθέτει μπορεί και στέλνει μηνύματα αποφασιστικότητας.
Επανέρχομαι στον Βρετανό διπλωμάτη διότι η πρότασή του έχει ενδιαφέρον.
Ο Τραμπ θα πρέπει να προετοιμαστεί να κάνει παραχωρήσεις αν περιμένει από τον Πούτιν να ανταποδώσει. Η απομάκρυνση του ΝΑΤΟ από την εξίσωση και ένα μελετημένο σχέδιο ελάφρυνσης των κυρώσεων σε μια μελλοντική ειρηνευτική διαδικασία, θα ήταν καλά σημεία για ξεκίνημα.
Στο άλλο μέτωπο, της Μέσης Ανατολής, το Ισραήλ σκοτώνει καθημερινά εκατοντάδες αμάχους επικαλούμενο το δικαίωμα αυτοάμυνάς του με μια υποδήλωση που, μονίμως, παραπέμπει στο Ολοκαύτωμα. Εκμεταλλεύεται καταχρηστικά την τραγωδία που υπέστησαν οι πρόγονοί του για να αναπαράγει απάνθρωπες δολοφονικές μεθόδους σε έναν πόλεμο που προ πολλού θα μπορούσε να έχει ολοκληρώσει.
Η πολιτική επιλογή του θανάτου παιδιών από πείνα, δίψα ή απάνθρωπες συνθήκες καθημερινής διαβίωσης στοιχειοθετεί έγκλημα κατά της ανθρωπότητας και ανάγκασε το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο να εκδώσει ένταλμα σύλληψης κατά του πρωθυπουργού Νετανιάχου και του πρώην υπουργού άμυνας Γιοάβ Γκάλαντ.
Η αντίδραση του Ισραήλ ήταν έντονη αμφισβητώντας, ουσιαστικά, την ύπαρξη του δικαστηρίου. Το ίδιο έντονη υπήρξε και η αμερικανική αντίδραση με μέλη του Κογκρέσου να ζητούν επιβολή κυρώσεων κατά των μελών του δικαστηρίου. Και άλλες χώρες καταδίκασαν την απόφαση του δικαστηρίου αλλά δήλωσαν πως θα εκτελέσουν το ένταλμα. Ο Ιραηλινός πρωθυπουργός περιέρχεται σε μια δύσκολη κατάσταση από την οποία δεν θα μπορέσει να ξεφύγει.
Η υπερδύναμη Αμερική αντί να στηρίξει τους διεθνούς θεσμούς τους υπονομεύει, προκαλώντας ακόμη μεγαλύτερη ρευστότητα και διεθνή αστάθεια.
Οι γεωπολιτικές ανάγκες του Ισραήλ οδηγούν σε μια επαναχάραξη του χάρτη στη Μέση Ανατολή που μειώνει το τουρκικό αποτύπωμα αλλά οι απάνθρωπες μέθοδοί του είναι απολύτως καταδικαστέες. Το Ισραήλ δεν πιστεύει, πλέον, στην δημιουργία παλαιστινιακού κράτους και επιδιώκει την εκδίωξη των παλαιστινίων από τις εστίες τους. Η επιχείρηση αυτή οδηγεί σε μεθόδους εθνοκάθαρσης.
Στα δύο ενεργά στρατιωτικά μέτωπα η Δύση βρίσκεται σε άμυνα, όχι, μόνο, στρατιωτική αλλά και ταυτότητας. Τι εκπροσωπεί, πλέον, με την στήριξη των όσων γίνονται στη Μέση Ανατολή; Ποιες ήταν οι επιδιώξεις της στο ρωσοουκρανικό μέτωπο; Ποια θα είναι η επόμενη ημέρα;
Όχι, μόνο, το πολιτικό αλλά ολόκληρο το ιδεολογικό της οικοδόμημα διέρχεται βαθιά κρίση. Ανθρωπισμός με τις εικόνες της Μέσης Ανατολής –αλλά και της Ουκρανίας– δεν γίνεται.
Είναι κι αυτό ένας από τους μύθους που πλάθουμε μόνοι μας και παγιδευόμαστε. Στις αυταπάτες μας. Μόνοι μας. Διότι, αντί να παράγουμε πολιτικές, παράγουμε μυθοπλασίες.
Τον πιο μεγάλο μύθο, λοιπόν, των τελευταίων χρόνων τον επανέλαβε προχτές ο Στέφανος Στεφάνου σε ένα συνέδριο όπου κομματικοί αρχηγοί ανέλυσαν τις προοπτικές των διαπραγματεύσεων και της λύσης. Ανέλυσαν, τρόπος του λέγειν. Διότι, δεν αναλύουν ποτέ. Πετούν ατάκες μόνο.
«Μετά το Κραν Μοντάνα, η τουρκοκυπριακή ηγεσία έχει μετακινηθεί από τη συμφωνημένη βάση της διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας, προωθώντας πλέον τη λύση δύο κρατών».
Αυτή είναι η ανάλυση. Και δεν είναι φυσικά του κ. Στεφάνου αποκλειστικά. Σχεδόν όλοι το ίδιο… αναλύουν. Ότι είναι μετά το Κραν Μοντάνα, που μετακινήθηκε η τ/κ ηγεσία. Και η Τουρκία, φυσικά. Κι αυτό για να καταλήγει πάντα κατά λογική συνέπεια στο ότι ευθύνεται η πλευρά μας (ο Αναστασιάδης, βασικά), που δεν άρπαξε τη λύση στο Κραν Μοντάνα και ιδού το αποτέλεσμα, μετακινήθηκαν οι Τούρκοι και δεν θέλουν ΔΔΟ.
Αν το λέει αυτό οποιοσδήποτε στενοκέφαλος μακριά από την ηγεσία, λες εντάξει, τόσα ξέρει τόσα λέει. Αλλά να το λένε πολιτικοί, που έζησαν από πρώτο χέρι και διαπραγματεύσεις και στενές επαφές με Τουρκοκύπριους πολιτικούς ή και με Τούρκους, δεν είναι υγιές. Και πάντως είναι μεγάλη κοροϊδία. Δεν μας αφορά αν θέλουν να κοροϊδεύουν τους εαυτούς τους, αλλά τους πολίτες δεν δικαιούνται να τους κοροϊδεύουν.
Η τουρκοκυπριακή ηγεσία μετακινήθηκε στα δύο κράτη, στη διχοτόμηση, από την ίδια ώρα που έβαλε την υπογραφή της στις συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου. Αλλά, ας δεχτούμε ότι μετά την εισβολή και αφού εδραίωσε τον εδαφικό διαχωρισμό, ήθελε να συζητήσει αυτό που η ίδια πρότεινε, δια του Ντενκτάς: Τη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία. Αλήθεια, σε ποια στιγμή της ιστορίας διαπραγματεύσεων δεν έθετε όρους που διασφάλιζαν τον διαχωρισμό και την «κυριαρχική ισότητα» στην πράξη, χωρίς να την ονομάζουν έτσι; Ουδέποτε.
Τη διαπραγμάτευση για τη ΔΔΟ την αξιοποιούσαν για να νομιμοποιήσουν τον διαχωρισμό και την κυριαρχία τους στην κατεχόμενη Κύπρο. Μιλούσαν για ομοσπονδία και εννοούσαν τη συνομοσπονδία μεταξύ δύο κρατών. Όχι μόνο ο Έρογλου ή ο Τατάρ, αλλά και όσοι Τ/κ πολιτικοί θεωρούνται οπαδοί της ΔΔΟ. Όταν, για παράδειγμα, η πολιτική μας ηγεσία έστηνε τον ανδριάντα του Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, και ανέπτυσσαν μυθοπλασίες περί κοινού οράματος, ο ίδιος ήταν πιο ειλικρινής. Για όσους ήθελαν να ξέρουν την αλήθεια. Ένα χρόνο μετά τη συμφωνία του με τον Χριστόφια (της 23ης Μαϊου 2008), έδωσε συνέντευξη στην εφημερίδα «Καθημερινή» κι εξηγούσε ότι «με τον κ. Χριστόφια δεν αποφασίσαμε για ομόσπονδο κράτος με δυο επαρχίες, αποφασίσαμε για δυο συνιστώντα κράτη».
Εξηγούσε, επίσης, γιατί μιλούν κι αυτοί για ομοσπονδία. Σε εισαγωγικά τα λόγια του: «Από τη στιγμή που η ελληνοκυπριακή πλευρά δεν δέχεται να δημιουργήσουμε μια συνομοσπονδία, για να διατηρήσουμε την εποικοδομητική ασάφεια, χρησιμοποιούμε τον όρο διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία με πολιτική ισότητα, με μια διεθνή προσωπικότητα καθώς και ένα τ/κ συνιστών κράτος και ένα ελληνοκυπριακό συνιστών κράτος, ίσου καθεστώτος».
Καθαρές κουβέντες. Τόσο όσο οι Ελληνοκύπριοι ταγοί δεν λένε ποτέ. Αυτή είναι η ουσία, όμως. Δεν μετακινήθηκε μετά το Κραν Μοντάνα η τ/κ ηγεσία από την ομοσπονδία στα δύο κράτη, πάντα αυτό υποστήριζαν και τους ευνοούσε να το προωθούν μέσω διαπραγματεύσεων (δικοινοτικών!!!), που βάθαιναν όλο και περισσότερο τα τετελεσμένα των «δύο κρατών».
Αυτό που έγινε μετά το Κραν Μοντάνα είναι η αποκάλυψη των πραγματικών τους επιδιώξεων. Αποκάλυψη για όσους είχαν μέχρι τότε αμφιβολίες. Αφού όλα τα άλλα ήταν σε ακτίνα συμφωνίας, ήρθε μοιραία μπροστά τους η ώρα των συζητήσεων για την αποχώρηση του κατοχικού στρατού ώστε να κλείσει κι αυτό και να φανεί στην πράξη αν πραγματικά θα προχωρούσαμε σε ομοσπονδιακή διευθέτηση. Και φάνηκε. Αλλά και πάλι κάνουν πως δεν το κατανοούν.
Γιατί απλούστατα, τόσα χρόνια συζητούν και συμφωνούν στοιχεία, που δεν έχουν σχέση με ομοσπονδιακό πολίτευμα. Όπως είναι το ότι υπάρχει συμφωνία μόνο για «μία διεθνή προσωπικότητα» και όχι για μία κυριαρχία και μία ιθαγένεια. Αυτό δεν διασφαλίζει την ενότητα του κράτους (δύο χωριστά κράτη μπορούν να συμφωνήσουν τη «μία διεθνή προσωπικότητα», δηλαδή την κοινή αντιπροσώπευση τους στον ΟΗΕ ή στην ΕΕ, όπως επιθυμούν οι Τ/κ για να αναγνωριστεί το χωριστό κράτος τους), αλλά αυτό από μόνο του είναι βασικό στοιχείο συνομοσπονδίας και όχι ομοσπονδίας.
Το συμφώνησαν, όμως, χωρίς να το λένε. Όπως το είπε ο Ταλάτ. Για να διατηρήσουμε την εποικοδομητική ασάφεια. Και επαναλαμβάνουν, ακόμα και τώρα, μετά από τόσες διαψεύσεις, τους μύθους μέσα στους οποίους είναι παγιδευμένοι, γιατί δεν έχουν την ικανότητα να διαχειριστούν με άλλο τρόπο τη μαύρη μοίρα μας. Πού θα καταλήξουμε έτσι, είναι φανερό, δεν χρειάζονται περιγραφές.
Η εκλογή του Τραμπ στις ΗΠΑ έφερε στην επικαιρότητα τους όρους woke culture και κουλτούρα της ακύρωσης. Είναι χρήσιμο να θυμηθούμε ότι στη χώρα μας επί δεκαετίες είχε καλλιεργηθεί μία ελληνική εκδοχή της κουλτούρας της ακύρωσης (cancel culture) και αυτή επηρέασε τον τρόπο με τον οποίο η κοινή γνώμη ενημερωνόταν για τα εθνικά θέματα.
Θυμίζω ότι ως κουλτούρα της ακύρωσης εννοούμε την επίθεση των δήθεν προοδευτικών εναντίον προσώπων που εκφράζουν απόψεις πατριωτικές, χριστιανικές, παραδοσιακές. Οι εκφραστές αυτών των απόψεων χαρακτηρίζονται «φασίστες», «εθνικιστές», «αντιδραστικοί», και άλλα σχετικά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της ελληνικής κουλτούρας της ακύρωσης είναι οι περιπέτειες του όρου «Βόρειος Ήπειρος» και η ιδεολογική, αλλά και δια χειροδικίας, τρομοκρατία εις βάρος των υποστηρικτών του όρου.
Δεν είναι μόνον ο Πρωθυπουργός της Αλβανίας Έντι Ράμα που ενοχλείται από την αναφορά στη Βόρειο Ήπειρο. Από το 1982 που άρχισε έναν έντιμο και δίκαιο αγώνα ο μακαριστός Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης Σεβαστιανός δέχθηκε και ο ίδιος και οι συνεργάτες του ιδεολογική τρομοκρατία από δήθεν ειρηνιστές. Ας μην ξεχνούμε ότι, όταν ακόμη οι Έλληνες της Αλβανίας υφίσταντο σκληρές διώξεις από το κομμουνιστικό και αθεϊστικό καθεστώς των Χότζα και Αλία, υπήρχε σχολικό βιβλίο Γεωγραφίας στην πατρίδα μας, το οποίο εξυμνούσε τα …οικονομικά κατορθώματα του αλβανικού καθεστώτος.
Η Αλβανία έχει αποδεχθεί ότι οι κάτοικοι των περιοχών Κορυτσάς και Αργυροκάστρου είναι Έλληνες Ηπειρώτες. Έχει βάλει την υπογραφή της στο Πρωτόκολλο της Κερκύρας του Μαΐου 1914. Άλλωστε ο όρος Βόρειος Ήπειρος υποδηλώνει ότι το βόρειο τμήμα της γεωγραφικής ενότητας της Ηπείρου έχει ιστορία, γλώσσα, χριστιανική παράδοση και εθνολογική σύνθεση παρόμοια με το νότιο τμήμα. Στη Βόρειο Ήπειρο κατοικούν Έλληνες Ορθόδοξοι, οι οποίοι λόγω συνοριακών διευθετήσεων του 1913 έμειναν εκτός εθνικού κορμού.
Επί δεκαετίες όσοι μιλούσαμε και γράφαμε γι’ αυτό το ζήτημα, το οποίο είναι κυρίως ζήτημα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ακούγαμε την αρνητική τοποθέτηση των δήθεν προοδευτικών: «Δεν υπάρχει Βόρειος Ήπειρος, παρά μόνον Νότιος Αλβανία. Μην μιλάτε για αυτό το ζήτημα, διότι βλάπτετε τις καλές σχέσεις με την Αλβανία. Ο όρος Βόρειος Ήπειρος είναι πολεμοχαρής και εθνικιστικός». Και άλλα παρόμοια.
Η αποκορύφωση των αντιδράσεων κατά του μακαριστού Μητροπολίτου Σεβαστιανού ήταν η δια της βίας απαγόρευση ομιλιών του σε Πανεπιστήμια. Η σκληρότερη επίθεση κατά φοιτητών της ΔΑΠ, της ΣΦΕΒΑ (Συντονιστική Φοιτητική Ένωση Βορειοηπειρωτικού Αγώνος) και της Χριστιανικής Φοιτητικής Δράσης έγινε στις 21.3.1989 σε αμφιθέατρο της Ιατρικής Σχολής στο Γουδί. Μέλη της ΚΝΕ και ακραίων αριστερών οργανώσεων εμπόδισαν με παράνομο τρόπο να γίνει η ομιλία του Σεβαστιανού με τίτλο: Βόρειος Ήπειρος – Ένα άλλο απαρτχάϊντ (παραπομπή στο καθεστώς της Νοτίου Αφρικής που παλαιότερα ήταν ρατσιστικό). Ήταν ακόμη κομμουνιστικό το καθεστώς της Αλβανίας και κάποιοι δεν ήθελαν να ακουστεί κριτική για την ανθελληνική πολιτική του.
Οι δήθεν προοδευτικοί φοιτητές τραυμάτισαν 20 νέους και νέες που είχαν συγκεντρωθεί στο αμφιθέατρο της Ιατρικής και η ομιλία δεν πραγματοποιήθηκε. Ακυρώθηκε. Όπως ακριβώς ήθελε η ελληνική εκδοχή της «κουλτούρας της ακύρωσης». Η Αστυνομία δεν παρενέβη λόγω «πανεπιστημιακού ασύλου».
Είναι καιρός να σταματήσει η ιδεολογική τρομοκρατία που ασκούν ορισμένες μειοψηφίες. Ας μιλήσουμε με νηφαλιότητα και ιστορική γνώση για τα εθνικά θέματα.
Οι πλημμύρες της Βαλένθια κυριάρχησαν στη διεθνή επικαιρότητα πριν από μερικές μέρες. Τα πολύ χειρότερα που συμβαίνουν στις χώρες του Νότου, το Πακιστάν που πλημμυρίζει ολόκληρο ή την Ινδία όπου ένας Θεός μόνο ξέρει πόσοι πεθαίνουν από την υπερβολική ζέστη, δεν απασχολούν καν τα μεγάλα παγκόσμια, αλλά «δυτικοκεντρικά» ΜΜΕ.
Οι εντυπώσεις βέβαια είναι εφήμερες και, όσο δυνατές κι αν είναι, δεν μπορούν να μεταβάλλουν την πολιτική, αν δεν υπάρξει ισχυρή και διαρκής κοινωνική και πολιτική πίεση διεθνώς, σε όλες τις χώρες και ιδίως τις πιο ισχυρές, για να παρθούν επιτέλους μέτρα που να σταματήσουν άμεσα μια κλιματική αλλαγή που απειλεί άμεσα τις συνθήκες ζωής σε πολλές περιοχές του πλανήτη, και μεσοπρόθεσμα τον πολιτισμό, αν όχι την ίδια την ύπαρξη της ανθρωπότητας.
Ιδίως μετά την έκρηξη των πολέμων στην Ουκρανία και στην Παλαιστίνη, που και οι ίδιοι άλλωστε έχουν προκαλέσει πολύ μεγάλη έκκληση αερίων θερμοκηπίου -υπεύθυνα για την κλιματική αλλαγή- και άλλες σοβαρές επιβαρύνσεις για το περιβάλλον, όπως και η μετάβαση από το ρωσικό, δι’ αγωγών μεταφερόμενο, φυσικό αέριο στο αμερικανικό LNG, το πολιτικό ενδιαφέρον των κυβερνήσεων και των ΜΜΕ για το κλίμα έπεσε κατακόρυφα. Τα κονδύλια για την «πράσινη μετάβαση» μετακυλίονται τώρα όλο και πιο συχνά σε πρωτοφανείς πολεμικές δαπάνες, ενώ ο Νότος, η μεγάλη πλειοψηφία της ανθρωπότητας έχει αφεθεί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα μόνος του, παρόλο που είναι κυρίως ο Βορράς που το προκάλεσε, η θερμοκρασία του πλανήτη ανεβαίνει συνέχεια, το ίδιο και η κατανάλωση των ορυκτών καυσίμων που προκαλούν την υπερθέρμανση της Γης.
Μόνο αν οι «εντυπώσεις» που προκαλούν οι εκάστοτε καταστροφές που προκαλεί -αν και ακόμα σε αρχικά στάδια- η κλιματική αλλαγή δημιουργήσουν ισχυρή και παγκόσμια κοινωνική πίεση και πολιτική βούληση, θα οδηγήσουν σε αγώνα για την αποτροπή της κλιματικής αλλαγής. Γιατί προς το παρόν ακούμε από τη μια κυρίως λόγια για την ανάγκη να σταματήσουμε την κλιματική αλλαγή, από την άλλη συστηματική προσπάθεια να τορπιλισθούν τέτοια μέτρα από όσους πλήττονται από την λήψη τους.
Αν κρίνει κανείς από το τι συμβαίνει στην ετήσια σύνοδο για το κλίμα του ΟΗΕ στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν, περισσότερος αγώνας γίνεται μάλλον για την επιτάχυνση, παρά για την επιβράδυνση και τη διακοπή της μεταβολής του κλίματος. Οι συναντήσεις έχουν γίνει σε μεγάλο βαθμό μια διεθνής «φιέστα», όπου χιλιάδες αντιπρόσωποι συγκεντρώνονται για πενιχρά αποτελέσματα, ισχυριζόμενοι ότι κάνουν κάτι ενώ δεν κάνουν τίποτα. Παρατώντας το έτοιμο κείμενο της ομιλίας του, σε μια έκρηξη “ειλικρίνειας”, ο πρωθυπουργός της Αλβανίας ‘Εντι Ράμα περιέγραψε ως εξής την ατμόσφαιρα στη διάσκεψη: «Οι άνθρωποι τρώνε, πίνουν, συναντώνται και φωτογραφίζονται μαζί … Η ζωή στο μεταξύ συνεχίζεται με τις παλιές συνήθειες και οι ομιλίες μας, γεμάτες με καλά λόγια για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής δεν αλλάζουν τίποτα… Τι σημαίνει για το μέλλον τού κόσμου αν οι μεγαλύτεροι ρυπαντές συνεχίζουν τα ίδια; Τι στο καλό κάνουμε σε αυτή τη συνάντηση αν δεν υπάρχει στον ορίζοντα κοινή πολιτική βούληση για να φύγουμε από τα λόγια και να ενωθούμε για δράση με νόημα;».
Είχε προηγηθεί μια ακόμα δραματική έκκληση του γενικού γραμματέα του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών, του Αντόνιο Γκουτιέρες, που υπενθύμισε στην εναρκτήρια ομιλία του την αύξηση των αερίων θερμοκηπίου που παράγονται από την καύση ορυκτών καυσίμων από την προηγούμενη, προ έτους τελευταία συνάντηση για το κλίμα του ΟΗΕ.
Όπως αποκάλυψε μια συμμαχία οικολογικών οργανώσεων, η Kick Big Polluters Out, στη διάσκεψη του Μπακού διαπιστεύτηκαν περισσότεροι από 1.770 λομπίστες των εταιρειών ορυκτών καυσίμων. Ψάχνοντας λεπτομερώς τους καταλόγους των αντιπροσωπειών, οι οικολόγοι ανακάλυψαν ότι μεταξύ των διπλωματών, των επιστημόνων και των αντιπροσώπων αυτόχθονων λαών ή μικρών νησιωτικών κρατών που απειλούνται κυριολεκτικά με εξαφάνιση, «χώθηκαν» εκατοντάδες υπάλληλοι ή υπεργολάβοι της ExxonMobil, της Shell, της Chevron, της BP και άλλων γιγάντων των ορυκτών καυσίμων, ζωτικό συμφέρον των οποίων είναι ασφαλώς να μην μειωθεί η χρήση τους. Όπως εξηγεί η Gaïa Febvre, του γαλλικού Δικτύου Κλιματικής Δράσης (Réseau Action Climat, RAC), η επιδίωξή τους είναι απλή: «Να συνεχιστεί η καθυστέρηση των διεθνών διαπραγματεύσεων για τη διακοπή της κλιματικής αλλαγής. Και έχουν ασφαλώς σοβαρό λόγο να το θέλουν, με δεδομένο ότι το οικονομικό τους μοντέλο είναι σε άμεση σύγκρουση με τις επιδιώξεις της συμφωνίας του Παρισιού» (που υπεγράφη το 2015 και θέτει ως επιδίωξη να μην αυξηθεί η θερμοκρασία πάνω από 1,5 ή το πολύ 2 βαθμούς Κελσίου, εν σχέσει με την προβιομηχανική εποχή). Οι μεγάλες εταιρείες ορυκτών καυσίμων χρηματοδοτούν με εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια ετησίως τους αρνητές της κλιματικής αλλαγής, αλλά και αναπτύσσουν περίτεχνες επικοινωνιακές- πολιτικές στρατηγικές για να καθυστερήσουν τη λήψη μέτρων για τη μείωση της χρήσης υδρογονανθράκων, συχνά εμπνεόμενες από τις προηγηθείσες καμπάνιες των καπνοβιομηχανιών (βλ. ενδεικτικά ΕΔΩ
Τους ξεπέρασε άλλωστε όλους ο ίδιος ο Πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν, ο Ιλχάμ Αλίεφ, που χαρακτήρισε στην εναρκτήρια ομιλία του τους υδρογονάνθρακες, ούτε λίγο, ούτε πολύ, ως «δώρο του Θεού»! «Κατακτητής» του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, ο κ. Αλίεφ ανέπτυξε εξάλλου ήδη από τον περασμένο Απρίλιο, σε μια προπαρασκευαστική τής συνάντησης κορυφής σύσκεψη, τα σχέδιά του επέκτασης της παραγωγής φυσικού αερίου για το μέλλον. Το Αζερμπαϊτζάν επιδιώκει να εκμεταλλευθεί τη σύγκρουση στην Ουκρανία και τις δυτικές κυρώσεις για να υποκαταστήσει το ρωσικό αέριο.
Η κατάσταση αυτή ώθησε 22 κορυφαίους ειδικούς να απευθύνουν στις 15 Νοεμβρίου μια επιστολή στον ΟΗΕ ζητώντας την επείγουσα μεταρρύθμιση του θεσμού των ετήσιων διασκέψεων για το κλίμα (COP), ώστε να γίνουν περισσότερο αποτελεσματικές, περιλαμβάνοντας ακόμα και τον αποκλεισμό των κρατών που δεν παίρνουν μέτρα για τον περιορισμό των εκπομπών. Την επιστολή υπογράφουν, μεταξύ άλλων, ο πρώην γγ του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν, η Christiana Figueres, μια από τους αρχιτέκτονες της συμφωνίας των Παρισίων, η πρώην Πρόεδρος της Ιρλανδίας Mary Robinson και άλλοι.
(*) Ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος είναι δημοσιογράφος
Τα συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας της Ουκρανίας κατέρριψαν πάνω από 10 ρωσικά μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα (drones) που στοχοθετούσαν το Κίεβο σε επίθεση με drones που διήρκεσε όλη τη νύχτα, ανακοίνωσε σήμερα ο ουκρανικός στρατός.
Προς το παρόν δεν υπάρχουν πληροφορίες για τραυματισμούς ή ζημιές λόγω της επίθεσης, αναφέρει σε ανάρτησή της στην εφαρμογή μηνυμάτων Telegram η στρατιωτική διοίκηση του Κιέβου, προσθέτοντας ότι πληροφορίες για την πλήρη κλίμακα της επίθεσης θα δοθούν στη δημοσιότητα αργότερα σήμερα.
“Τα drones πετούσαν σε διάφορες κατευθύνσεις προς το Κίεβο”, σημείωσε ο Σέρχιι Πόπκο, ο επικεφαλής της στρατιωτικής διοίκησης της ουκρανικής πρωτεύουσας.
“Ο συναγερμός για αεροπορικές επιδρομές στην πόλη διήρκεσε για πάνω από τρεις ώρες”, πρόσθεσε.
Αυτόπτες μάρτυρες που επικαλείτο νωρίτερα το Reuters άκουσαν εκρήξεις στο Κίεβο που έδειχναν να προέρχονται από τη λειτουργία των συστημάτων της αντιαεροπορικής άμυνας.
Προς το παρόν η Ρωσία δεν έχει προβεί σε κάποια ανακοίνωση για την επίθεση.
Το Ισραήλ αντιδρά στη συμμετοχή της Γαλλίας στο πλαίσιο εκεχειρίας και ο Λίβανος ζητά τη συμμετοχή αραβικής χώρας. Με αμείωτη ένταση συνεχίζονται οι εχθροπραξίες Ισραήλ-Χεζμπολάχ.
Σωστικά συνεργεία αναζητούν ανθρώπους κάτω από τα ερείπια μετά από ισραηλινό βομβαρδισμό στη ΒηρυτόΕικόνα: Hassan Ammar/AP Photo/picture alliance
Ανταπόκριση από την Ιερουσαλήμ
Τουλάχιστον 11 νεκροί και 63 τραυματίες είναι ο μέχρι στιγμής απολογισμός του ισραηλινού βομβαρδισμού που προκάλεσε την κατάρρευση πολυκατοικίας οκτώ ορόφων στη συνοικία Ντάχια τηςΒηρυτού, που θεωρείται προπύργιο της Χεζμπολάχ.Σύμφωνα με ισραηλινές στρατιωτικές πηγές, η σημερινή επιχείρηση στόχευε τον Μοχάμαντ Χαϊντάρ, ανώτατο στέλεχος της Χεζμπολάχ, ο οποίος φέρεται να διευθύνει τις επιχειρήσεις της οργάνωσης στον Λίβανο μετά την δολοφονία του Χασάν Νασράλα στις 27 Σεπτεμβρίου. Πρόκειται για τον πιο πρόσφατο από τους αλλεπάλληλους βομβαρδισμούς του Ισραήλ στον Λίβανο που συνεχίζονται με αμείωτη ένταση το τελευταίο διάστημα, παράλληλα με τις εκτοξεύσεις drone και ρουκετών της Χεζμπολάχ κατά του βορείου Ισραήλ. Την ίδια στιγμή, σε εξέλιξη βρίσκονται οι χερσαίες συγκρούσεις Ισραήλ-Χεζμπολάχ, ενώ πληθαίνουν οι αναφορές ότι τα ισραηλινά στρατεύματα πλησιάζουν ολοένα και περισσότερο τον ποταμό Λιτάνι, το φυσικό σύνορο που χωρίζει τον νότιο Λίβανο από την υπόλοιπη επικράτεια.
Στο μεταξύ, όλα δείχνουν ότι βρίσκονται σε αδιέξοδο οι διαπραγματευτικές επαφές για επίτευξη εκεχειρίας επί τη βάσει της απόφασης 1701/2006 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ που θα συνοδεύεται από ένα πλαίσιο συνολικής διευθέτησης των χρόνιων διασυνοριακών διαφορών Ισραήλ-Λιβάνου. Σαφής ένδειξη του αδιεξόδου αποτελεί η επιστροφή στην Ουάσιγκτον του ειδικού απεσταλμένου του Λευκού Οίκου Άμος Χόχσταϊν, ύστερα από μια σειρά επαφών στη Βηρυτό, στο Τελ Αβίβ και στην Ιερουσαλήμ, οι οποίες, όπως όλα δείχνουν, δεν επέφεραν απτά αποτελέσματα.
Διαφωνίες για τη σύνθεση της πολυεθνικής «επιτροπής επίβλεψης»
Καπνοί στη Βηρυτό μετά από ισραηλινό βομβαρδισμόΕικόνα: Ibrahim Amro/AFP
Συγκεκριμένα, πέρα από το αμφιλεγόμενο αίτημα των Ισραηλινών να διατηρήσουν το δικαίωμα ελευθερίας επιχειρησιακής δράσης στο λιβανικό έδαφος σε περίπτωση παραβίασης των συμπεφωνημένων – ένα αίτημα που δύσκολα θα βρεθεί τρόπος να συνάδει με τις διατάξεις του λιβανικού Συντάγματος – οι τρέχουσες διαφωνίες επικεντρώνονται στη σύνθεση μίας πολυεθνικής «επιτροπής επίβλεψης» των όρων της συμφωνίας διευθέτησης και εκεχειρίας, που θα δρα παράλληλα με τις δυνάμεις της UNIFIL, της ειρηνευτικής δύναμης του ΟΗΕ στην περιοχή.
Παρότι Ισραήλ και Λίβανος συμφωνούν να συμμετέχουν οι ΗΠΑστην επιτροπή αυτή, όπως μεταδίδει η κρατική ισραηλινή τηλεόραση, επικαλούμενη καλά πληροφορημένες διπλωματικές πηγές στην Ιερουσαλήμ, το Ισραήλ προβάλλει ολοένα και περισσότερες αντιρρήσεις σε μία ενδεχόμενη συμμετοχή της Γαλλίας.
Η κρίση που διαφαίνεται στις σχέσεις Ισραήλ-Γαλλίας έγινε ακόμα περισσότερο εμφανής μετά την δήλωση της κυβέρνησης του Παρισιού ότι θα εφαρμόσει τα εντάλματα σύλληψης που εξέδωσε το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο κατά του Πρωθυπουργού Νετανιάχου και του τέως Υπουργού Άμυνας και νυν βουλευτή του Λικούντ, Γιοάβ Γκάλαντ. Ωστόσο, ενδιαφέρον παρουσιάζει η φερόμενη εμμονή των Ισραηλινών να συμμετάσχουν στον μηχανισμό επίβλεψης της εκεχειρίας «άλλες ευρωπαϊκές χώρες», οι οποίες, προς το παρόν τουλάχιστον, δεν κατονομάζονται. Αλλά και από λιβανικής πλευράς εγείρονται αντιπροτάσεις ως προς το συγκεκριμένο ακανθώδες ζήτημα. Χωρίς να έχει αποδεχτεί το ενδεχόμενο της απουσίας της Γαλλίας στον μηχανισμό διευθέτησης του μετώπου Ισραήλ-Λιβάνου, η κυβέρνηση της Βηρυτού εμμένει στο αίτημά της να συμμετάσχει στον μηχανισμό ελέγχου των συμπεφωνημένων τουλάχιστον μία χώρα-μέλος του Αραβικού Συνδέσμου.
