της Ευμορφίας Δημητρακοπούλου
Εν όψει της διασκέψεως κορυφής της 26ης Μαρτίου για μια πιθανή συμφωνία μεταξύ Αγκύρας και Βρυξελλών ο Ταγίπ Ερντογάν διατηρεί έναν σημαντικό πληθυσμό μεταναστών- προσφύγων στα σύνορα με την Ελλάδα, ως διαπραγματευτικό χαρτί. Η πίεση αυτή θα συνεχιστεί, ανεξάρτητα από τα δώρα που θα πάρει από τους ευρωπαίους. Στόχος του είναι μια αποσταθεροποιημένη Ελλάδα, δεδομένης και της επιδεινούμενης οικονομίας, για να μπορέσει σταδιακά να αποκομίσει κέρδη στο Αιγαίο και στην Κύπρο. Ο Ερντογάν δεν εκβιάζει απλώς την Ευρώπη, αλλά και τις χώρες – μέλη του ΝΑΤΟ. Κάποιος να το θυμίσει στον Γάλλο διπλωμάτη Gérard Araud, που βρίσκεται σε μόνιμο “Vertigo”.
Στην Αθήνα, προς εσωτερική κατανάλωση, κυριαρχεί το αφήγημα του εγκλωβισμένου προέδρου, που αντιδρά σπασμωδικά, λόγω της τριπλής ήττας Ερντογάν στο Ιντλίμπ, στα ελληνο-τουρκικά σύνορα και στην συμφωνία με τον Πούτιν. Πλήν όμως μια επιθετική δύναμη όπως η Τουρκία στηρίζεται στο δόγμα της ισχύος. Έχοντας γίνει το μήλο της έριδος μεταξύ Ρωσίας –ΗΠΑ η Τουρκία θεωρεί και όπως αποδεικνύεται μπορεί, να δρα ανεξέλικτα. Ο εμβολισμός του ελληνικού σκάφους, οι πυροβολισμοί εναντίων στρατιωτικού ελληνικού οχήματος στα σύνορα και η υπερ -πτήση πάνω από ελληνικό έδαφος είναι ενδεικτικά. Ναι θέλει να προκαλέσει επεισόδιο. Γιατί; Για να μας σύρει σε διαπραγμάτευση: 1)εφ’ όσον η απάντηση της Ελλάδος δεν θα είναι ανάλογη με αυτήν που εισέπραξε στην Συρία, 2)εφ΄ όσον στο πλαίσιο της αυτοσυγκράτησης βλέπουμε τα πλοία να τα παίρνει ο άνεμος. Ατυχώς για εμάς δεν θα υπάρξουν γέρανοι του Ιβύκου να μαρτυρήσουν και να τιμωρήσουν τους ενόχους. Ικανοποιούμε “συμμάχους”, που μας συνιστούν συγκράτηση. Τακτική που δεν έχει αποδώσει στο παρελθόν γιατί θα έχει αποτέλεσμα τώρα;
Η Γερμανία δεν τρέμει τις μεταναστευτικές ροές, που θα πλημμυρίσουν την Ευρώπη, αλλά τους βιομηχάνους της που έχουν επιχειρήσεις και συμφέροντα στην Τουρκία και την αλληλο-εξάρτησή της με την Μόσχα. Ποτέ δεν είχε ανθρωπιστικές ευαισθησίες και δεν θα αποκτήσει. Άλλωστε, οι σχέσεις Πρώσων -Οθωμανών ανάγονται στον 18ο αιώνα. Πρωσικές στρατιωτικές αποστολές παραμονή του Α΄Π.Π. συνέδραμαν στον εκσυγχρονισμό του οθωμανικού στρατού και συνέστησαν μεθόδους εξολόθρευσης των Αρμενίων και των Ελλήνων, που θα μείνουν αλησμόνητες. Επίσης, στον Β΄Π.Π. ο Ισμέτ Ινονού παρέμεινε ουδέτερος, όπως ακριβώς του ζήτησε ο Χίτλερ. Όχι τυχαία, στον υπολειπόμενο παιδείας Ερντογάν και στο ιδίου επιπέδου κοινοβουλευτικό ακροατήριο του, στα περί ναζιστών Ελλήνων, δεν απάντησε το Βερολίνο, αλλά ο Ντέιβιντ Χάρις του American Jewish Committee. Ευτυχώς. Τούρκοι αναλυτές εκφράζουν την πεποίθηση ότι θα κερδίσουν τελικά την συμμαχία των Ισραηλινών, γιατί πιστεύουν ότι είναι εξαγοράσιμοι και θα συνταχθούν με μια ισχυρή Τουρκία, όχι με αμελητέες δυνάμεις. Προφανώς αγνοούν ότι οι Ισραηλινοί πάνω από όλα νοιάζονται για την χώρα τους και δεν μπορούν να εξαρτώνται από μια επεκτατική δύναμη, σύμμαχο της Χαμάς, της Χεζμπολάχ, των Ιρανών και όλων των εχθρών τους.
“Μακεδονία”
