Ηρακλής Γωνιάδης: η σιωπή των Αμνών, ο χρυσός των Λύκων

του Δρ. Ηρακλή Γωνιάδη, Οικονομολόγου

Από το «κρείττον το σιγάν» («καλύτερα να σιωπάς» αντί να αερολογείς ή να «πέρδεσαι») των αρχαίων Ελλήνων, μέχρι τη «σιωπή είναι χρυσός» των νεοελλήνων-ακόμη και όταν γνωρίζουν ότι δεν υπηρετεί την αλήθεια, η Δημοκρατία που μας κληροδότησαν κατέληξε σε μια «πορεία θανάτου» της κοινωνίας μας προς μεγάλη τέρψη της εγχώριας αγέλης Λύκων και των εντολέων τους. Όταν η σιωπή γίνεται τρόπος ζωής, η κοινωνική πρόοδος τελματώνεται εγκλωβισμένη στη λογική των επιδοτήσεων («καθρεφτάκια σε ιθαγενείς») και εξαρτήσεων, αντί της διεκδίκησης μιας αξιόλογης και στρατηγικά σημαντικής θέσης για τη χώρα στην αλυσίδα της αξίας. Όταν οι άλλοι παίρνουν την αξία εκείνο που της μένει είναι η αλυσίδα!

Συνένοχοι ή δηλοί, ζώντας παθητικά, φοβισμένα ή παραιτημένα, συνθέσαμε ένα περιβάλλον στο οποίο η σιωπή των πολλών έγινε ο χρυσός των λίγων που ωθούν τη χώρα σε νέα σκλαβιά χάριν της δικής τους οικονομικής ασυδοσίας. Μια σιωπή των Αμνών η οποία, αντί για την απλή απουσία αντίδρασης, συνιστά μοιρολατρική αποδοχή ενός καθεστώτος («δεν αλλάζει τίποτα») και συμβιβασμού με τον φόβο ότι η φωνή έχει κόστος (βλ. περίπτωση του καθηγητή Δ. Κούβελα με το εμβόλιο mRNA της Pfizer, της κ. Τυχεροπούλου με τον ΟΠΕΚΕΠΕ κλπ.), κόπωση λόγω των συνεχών κρίσεων, υποσχέσεων και διαψεύσεων και, τελικά, επιλογή μιας δύσκολης ατομικής ζωής από τη αμφίβολη συλλογική επιβίωση.

Οι «Λύκοι», που χωρίς φόβο πια κυκλοφορούν στο φως της ημέρας, είναι μια συντονισμένη μειοψηφία κουστουμάτων η οποία καθορίζει την πορεία της ανοργάνωτης πλειοψηφίας με στρατηγική χωρίς συναίσθημα και δεξιότητες αξιοποίησης κενών, αδυναμιών και σιωπών! Μια οργανωμένη αγέλη κινούμενη σαν κοπάδι με κοινό στόχο και καθόλου τυχαία ιεραρχία, παίρνοντας ενέργεια από την αδράνεια/παθητικότητα των πολλών. Ο «χρυσός» τους δεν αφορά μόνο στην οικειοποίηση  του κρατικού πλούτου, αλλά και στην αδιαμφισβήτητη εξουσία τους, στον έλεγχο των πληροφοριών (βλ. συστημικά μέσα ενημέρωσης και στρατευμένους δημοσιογράφους) και της αγοράς, στη διαμόρφωση ενός αφηγήματος χωρίς αντίλογο και στη μετατροπή της παθητικότητάς μας σε κέρδη.

Ως Αμνοί

1. Σιωπήσαμε σαν είδαμε το χρέος των εγχώριων τραπεζών προς τις δανείστριές τους, των σπουδαιοφανών εταίρων μας (Γερμανίας, Γαλλίας, Βελγίου κ.ά.), να βαφτίζεται κρατικό και να «πέφτει» στις πλάτες μας. Ακόμη και όταν οι κυβερνήσεις μας τις έθεσαν υπό το καθεστώς αναβολής του φόρου χωρίς να αναβληθεί ποτέ η διανομή τοκογλυφικών «κερδών» προς τους μετόχους τους.
2. Σιωπήσαμε για τα επώδυνα μνημόνια και την υπαγωγή ημών ως «τεμπέληδων» σε καθεστώς επιτήρησης αποικιοκρατών που μας θεωρούν λάφυρο εξευμενισμού της Τουρκίας η οποία πλασάρεται σαν ο μέγας προστάτης της περιοχής και εξυπηρέτησης των συμφερόντων «φίλων τε και συμμάχων» μας, μετά από τα δικά της.
3. Σιωπήσαμε για το σκάνδαλο Novartis (2018), αποκαλυπτικό του τρόπου με τον οποίο οι πολυεθνικές εταιρίες φαρμάκων (όπως και η Pfizer) εξαγοράζουν συνειδήσεις πολιτικών και γιατρών. H υπόθεση για τα πολιτικά πρόσωπα να έχει κλείσει αλλά να λιμνάζει για τους μάρτυρες στα γρανάζια της ελληνικής δικαιοσύνης χωρίς ουσιαστική απόδοση ευθυνών κάποιων που έπρεπε να είναι φυλακή.
4. Σιωπήσαμε για την υπόθεση των υποκλοπών (Predatorgate, 2022) η οποία έδειξε ότι ακόμη και πολιτικοί αρχηγοί και δημοσιογράφοι παρακολουθούνταν, με την κυβερνητική εκδοχή να αλλάζει πολλές φορές και την υπόθεση να έχει στηλιτευθεί από τη διεθνή δημοσιογραφική έρευνα. Κατασκοπεία που δεν αφορούσε στην εθνική ασφάλεια αλλά στην ανασφάλεια του καθεστώτος Μητσοτάκη.
5. Σιωπήσαμε για την τραγωδία των Τεμπών (Φεβρουάριος 2023) με τους 57 νεκρούς, το οποίο αποκάλυψε μια κρατική μηχανή γνώστρια μεν των-από ετών- κινδύνων του (υποστελεχωμένου) σιδηροδρομικού δικτύου, αδιάφορη δε για την προστασία της ζωής μας. Οι πολυετείς μάχες για τον έλεγχο της σύμβασης 717 της ΕΡΓΟΣΕ (δηλαδή, ποιος θα διαχειριστεί τα «φράγκα») αποτελούν τη βασική αιτία ολοκλήρωσης του εγκλήματος και όχι της εγκατάστασης των συστημάτων ασφαλείας..
6. Σιωπήσαμε για τις καταγγελίες για απάτες στις επιδοτήσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ (2023-2024) οι οποίες έδειξαν πόσο βαθιά μπορεί να φτάσει ένα δίκτυο πλασματικών δικαιούχων μέσα στον κρατικό μηχανισμό, με πολιτικά πρόσωπα να βρίσκονται στο κέντρο των (κατευθυνόμενων) ερευνών ώστε να «πέσουν στα μαλακά» όσοι από τις μαριονέττες τους δικάζονται. Λέτε να είναι το τελευταίο σκάνδαλο;

Στο τέλος, δεν έμεινε κανείς να μιλήσει για μας

Παρότι δεν έμεινε κανείς να μιλήσει για μας, πως μπορεί να σπάσει δια παντός αυτός ο φαύλος κύκλος ή η δίνη που μας καταπίνει ως άτομα και ως κοινωνία χωρίς τη συνειδητοποίηση ότι η ισχύς βρίσκεται στον μεγάλο μας αριθμό και όχι στη σιωπή μας; Ούτε οι εξορκισμοί, ούτε και οι προσευχές, ή κάποιος σωτήρας, μπορούν να ανακόψουν τη πορεία της οικονομικής και πολιτιστικής μας εξόντωσης. Μόνο με την αφύπνιση των Αμνών, την ένωση των διάσπαρτων κοπαδιών και τη συνεργασία για τη διεκδίκηση διαφάνειας και δίκαιης κατανομής του πλούτου είναι δυνατή η αναστροφή του σε ενάρετο κύκλο όπου κάθε γεγονός θα ενισχύει θετικά το επόμενο δημιουργώντας μια αλυσίδα αμοιβαίας βελτίωσης.

Δεν πάει άλλο

Για να μην αναρωτηθούμε ξανά «για ποιον κτυπά η καμπάνα», έχουμε χρέος να

• Ξεκινήσουμε από την προτροπή του Γκάντι «γίνε εσύ η αλλαγή που θέλεις για τον κόσμο», δίνοντας τέλος στη σιωπή με τον «θόρυβο της ψήφου». Αυτό σημαίνει να βγούμε από το μαντρί ψηφίζοντας πρωτόβγαλτους του κόμματος προτίμησής μας ή και «παρθένα» κόμματα, πετώντας τους «έμπειρους» διαδρομιστές, «κουμπάρους» ή ρουσφετολόγους, στο καναβάτσο της ιστορίας. Τούτο, προκειμένου να κερδηθεί χρόνος μέχρι να «διαβρωθούν» και οι νέοι εκπρόσωποί μας, αλλά, κυρίως, για τη νέα ανασύνταξη των Αμνών σε ενιαίο κοπάδι που θα υποχρεώσει τους Λύκους σε υποχώρηση. Μια ψήφος η οποία θα ανακόψει, κατ’ αρχήν, την ορμή τους διεκδικώντας ανεξάρτητη δικαιοσύνη, ελεύθερο και πολυφωνικό δημοσιογραφικό τοπίο, ισχυρή κοινωνία πολιτών αρκετά ενημερωμένων ώστε να μην μπερδεύουν τη διαφήμιση (π.χ., PosoKanei.gov.gr) με την πληροφόρηση ή τις «αλήθειες» των καλικάντζαρων (trolls) του ίντερνετ.
• Συνταχθούμε με φωνές οι οποίες σπάνε τον κανόνα όπως ερευνητών δημοσιογράφων, πολιτών και ακτιβιστών, νέων που μεταναστεύουν λόγω προσβολής της νοημοσύνης και εξάντλησης της υπομονής τους. Η αντίσταση υπάρχει, μένει να ενώσουμε τα κομμάτια της καθώς τα κοινά μας συμφέροντα είναι μεγαλύτερα από τις κομματικές μας διαφορές!
• Μπλοκάρουμε το παιχνίδι των Λύκων (ενδημούν σε όλες τις κοινωνίες) το οποίο παίζουν με τρεις επιθετικούς: την αργή και αλα καρτ δικαιοσύνη για αδικήματα πολιτικού ενδιαφέροντος, τον τηλεοπτικό χώρο και την ιδιοκτησία καναλιών συνδεόμενων στενά με κρατικές συμβάσεις, και τον «γκολτζή» τους, το ρουσφετολογικό εκλογικό σύστημα.

Τελικά, το πραγματικό ερώτημα δεν είναι πόσοι Λύκοι υπάρχουν στην πολιτική, αλλά για πόσο ακόμη τα πρόβατα θα αποδέχονται τη σιωπή ως τρόπο επιβίωσης αντί να τη μετατρέψουν σε φωνή δημοκρατίας προσερχόμενοι στις κάλπες για να «κράξουν» όλους αυτούς που τους απομυζούν! Τι άλλο μας μένει αν όχι να κραυγάσουμε με την ψήφο μας σηματοδοτώντας το τέλος της σιωπής; Από το να αφήσουμε τους μικρούς μας βοσκότοπους και, ομονοώντας, να προσέλθουμε στην κάλπη για να θορυβηθούν οι ολιγάρχες και οι «συν αυτώ», χωρίς να περιμένουμε το επόμενο έγκλημα ή σκάνδαλο;

Δεν χρειάζεται να γίνουμε ήρωες αλλά ενεργοί πολίτες συνειδητοποιώντας ότι η αδιαφορία μας είναι επικινδυνότερη από τη χειρότερη κυβέρνηση. Ότι η δύναμη βρίσκεται στον μεγάλο μας αριθμό και όχι στη σιωπή μας η οποία ανέκαθεν υπήρξε ο μεγαλύτερος σύμμαχος των Λύκων. Ο πλούτος τους δεν αυγατίζει μόνο από όσα υφαρπάζουν, αλλά και από όσα οι Αμνοί παραιτούνται να διεκδικήσουν. Διεκδικώντας τη χαμένη μας αξιοπρέπεια μαζί με την εκπλήρωση του χρέους μας απέναντι στις νέες και επερχόμενες γενιές, μα και με δεδομένο ότι κάθε ψήφος μετρά, Ψηφίστε γιατί χανόμαστε!