του Δημήτρη Μακροδημόπουλου
Παρά τις ευνοϊκές εξελίξεις που σηματοδότησε η Σύνοδος Κορυφής των ηγετών των κρατών μελών του ΝΑΤΟ για την Άγκυρα, οι δηλώσεις του προέδρου Ερντογάν δεν χαρακτηρίστηκαν από έπαρση. Αντίθετα άνοιξε την πόρτα του διαλόγου με τον Κυριάκο Μητσοτάκη για το Αιγαίο λέγοντας μεταξύ άλλων ότι «πρέπει να επιλύσουμε τα ζητήματα, ιδιαίτερα εκείνα που αφορούν το Αιγαίο».
Είναι όμως εφικτή η επίλυση των προβλημάτων του Αιγαίου; Η “Γαλάζια πατρίδα” αφενός και ο “Χάρτης της Σεβίλλης” αφετέρου εκφράζουν τις μαξιμαλιστικές θέσεις των δύο χωρών που τις καθιστούν ασύμβατες μεταξύ τους. Και η προσφυγή στη Χάγη δεν θα επιλύσει τα προβλήματα διότι είναι λογικό να μη δεχθεί η χώρα μας νησιά του Ανατολικού Αιγαίου να είναι εγκλωβισμένα εντός της τουρκικής υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ. Ως εκ τούτου τα προβλήματα στο Αιγαίο θα μπορούσαν να επιλυθούν αγνοώντας την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ μέσω καθορισμού ποσοστού συνεκμετάλλευσης (όχι κυριαρχίας) του Αιγαίου. Π.χ. η αναλογία των χωρικών υδάτων των δύο χωρών στο Αιγαίο σήμερα είναι 43,5/7,5 δηλ. 5,8/1. Στην περίπτωση επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια η αναλογία διαμορφώνεται σε 71,5/8,7 δηλ. 8,21/1,0 (Άγγελος Συρίγος, Άτλας των τουρκικών διεκδικήσεων), οπότε σε μια ενδιάμεση αναλογία θα πρέπει να αναζητηθεί η λύση. Σε αυτά τα όρια κινήθηκαν οι διερευνητικές συνομιλίες των δύο χωρών επί Κ. Σημίτη το 2002 – 2003 δημιουργώντας θετικές προσδοκίες που ακυρώθηκαν από την επόμενη κυβέρνηση.. Δεν είναι ανέφικτη μια συμφωνία διότι δεν υπάρχει θέμα εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων, όχι μόνον διότι οι πληροφορίες αναφέρουν ότι δεν υπάρχουν αξιόλογα κοιτάσματα αλλά κυρίως διότι το Αιγαίο προσφέρει πλούτο στις δύο χώρες από τον τουρισμό.
Σε πρόσφατη συνέντευξή του ο Αχμέτ Νταβούτογλου (Καθημερινή 14/7/2026) επισήμανε ότι «η σωστή προσέγγιση είναι μια αμοιβαία κατανόηση ότι το Αιγαίο είναι κοινό. Το να είναι “κοινό”, συμπλήρωσε, δεν σημαίνει απαραιτήτως μια διαίρεση 50 – 50. Σημαίνει ότι η Τουρκία και η Ελλάδα μπορούν να χρησιμοποιούν και οι δύο το Αιγαίο για μεταφορές και ως ενεργειακό πέρασμα χωρίς αποκλεισμούς. Όλοι πρέπει να προσεγγίσουν το πρόβλημα ορθολογικά» Υπάρχει δηλαδή αυτή η αντίληψη στην απέναντι πλευρά. Ο Γιώργος Πρεβελάκης, καθηγητής Γεωπολιτικής στη Σορβόννη έγραφε σε άρθρο του με θέμα “Τα δεινά των υδρογονανθράκων”: «Οι προτάσεις για μια ελληνοτουρκική σύγκλιση ξεκίνησαν αμέσως μετά τη Μικρασιατική καταστροφή. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος και ο Μουσταφά Κεμάλ διέκριναν το όφελος το οποίο θα μπορούσαν να αποκομίσουν οι λαοί τους από μια οιονεί επανενοποίηση του χώρου γύρω από το Αιγαίο» (Καθημερινή 20/5/2019). Αναφέρει μάλιστα ως παράδειγμα τη γαλλοτουρκική προσέγγιση παρά τους συνεχείς πολέμους που χώριζαν τους δύο λαούς. Συμφωνία συνεκμετάλλευσης με την προαναφερθείσα λογική θα εξομαλύνει τις σχέσεις των δύο χωρών δημιουργώντας προϋποθέσεις για την περαιτέρω προσέγγισή τους, ταυτόχρονα όμως θα δείξει τον δρόμο για την επίλυση του Κυπριακού και τη συνύπαρξη των δύο κοινοτήτων.
Διότι το θέμα της συνεκμετάλλευσης τέθηκε αρχικά στην Κυπριακή Δημοκρατία από τον πρώην ΥΠΕΞ της Νίκο Ρολάνδη ο οποίος τον Μάιο του 2017 σε ανοικτή επιστολή προς τον τότε πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη έθεσε το θέμα της αξιοποίησης των κοιτασμάτων φυσικού αερίου στην κυπριακή ΑΟΖ. «Από το 2006, σημείωνε μεταξύ άλλων, έκανα μια πρόταση για ένα δίκαιο διαμοιρασμό του πλούτου αυτού μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων (είχα υπόψη μου 75-80% οι Ελληνοκύπριοι, 20-25% οι Τουρκοκύπριοι). Την πρόταση την επανέλαβα πολλές φορές αλλά και σε άρθρο μου στις 29 Μαρτίου 2017. Ο Τουρκοκύπριος “πρόεδρος” (το 2006) Ahmet Ali Talat επέδειξε ενδιαφέρον να συζητήσει την πρόταση. Μάλιστα είχε πει πως ήταν διατεθειμένος να προωθήσει το θέμα προς την Άγκυρα. Η δική μας πλευρά όμως δεν αντέδρασε. Τη δίκαιη κατανομή του υποθαλάσσιου πλούτου υποστήριξαν με δηλώσεις τους κατά καιρούς πολλές χώρες» (Καθημερινή 28/5/2017). Αλλά και ο Κύπριος νομπελίστας Χριστόφορος Πισσαρίδης σε συνέντευξή του στην Καθημερινή τάχθηκε, σε ότι αφορά την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων της Κύπρου, υπέρ της δημιουργίας “εθνικού κεφαλαίου”, όπως το ονόμασε, που να προβλέπει δίκαιο ποσοστό για τους Τουρκοκύπριους, «άσχετα αν μέχρι τότε θα έχει επιλυθεί ή όχι το Κυπριακό», όπως είπε. Το θέμα αυτό τέθηκε εκ νέου τον Ιούλιο του 2019, από τον τότε Τουρκοκύπριο “πρόεδρο” Μουσταφά Ακιντζί αυτή τη φορά, με τη σύμφωνη γνώμη της Άγκυρας αλλά απορρίφθηκε πάλι. Το αποτέλεσμα; Η Κυπριακή Δημοκρατία μεταβλήθηκε σε πεδίο ανταγωνισμού ξένων δυνάμεων (Γαλλίας, κυρίως Ισραήλ και Τουρκίας) και πιθανόν πεδίο σύγκρουσης ενώ η αποδοχή της πρότασης Ρολάνδη – Ακιντζί θα προωθούσε την επίλυση του Κυπριακού αλλά θα αποκλιμάκωνε και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Η Αθήνα και η Λευκωσία επιθυμούν την διαιώνιση των προβλημάτων ή νέα αδιέξοδα μέσα από τους τυχοδιωκτισμούς ξένων δυνάμεων;
Μακροδημόπουλος Δημήτρης
Αλεξ/πολη – κιν. 6947-771412
14/7/2026
Η θλιβερή αναδρομή στην περίοδο 15 Ιουλίου -15 Αυγούστου 1974 -κατά την οποίαν η Πατρίδα όλων μας Ελλάς νικήθηκε όπως το 1922 , ΕΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΔΑΦΟΥΣ , δεν προσφέρεται για αναζήτηση λύσεων επί των ελληνοτουρκικών διαφορών στο Αιγαίο , οι οποίες λύσεις συμπεριλαμβάνονται στην εξής μία ,- όπως αποφασίστηκε από το 1975 μεταξύ Καραμανλή και Ντεμιρέλ,
-ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΣΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΧΑΓΗΣ, η απόφαση του οποίου-όποια και να είναι -θα ”ηρεμήσει” και τις πολιτικές ηγεσίες των δύο κρατών και θα γίνει αποδεκτή -όπως όλες οι δικαστικές αποφάσεις , ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΚΑΙ ΔΕΔΙΚΑΣΜΕΝΟ από τους δύο γειτονικούς λαούς.
Ο χάρτης της Σεβίλλης -που παραλείπεται να λεχθεί και να γραφεί ότι είναι Χάρτης της Ευρωπαϊκής Ενώσεως-απεικονίζει τις ΑΟΖ όλων των Ευρωπαϊκών κρατών(και της Ελλάδος και Κύπρου) ,βάσει του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας του 1982 και ο οποίος Χάρτης από την Τουρκία , που -λέει και γράφει-ότι αυτές οι οριοθετήσεις της ΑΟΖ με Ελλάδα και Κύπρο είναι άδικες γιαυτήν ,ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΑΠΕΙΛΕΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ,ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΚΥΠΡΟ ότι θα προσφύγει για να δικαιωθεί στο Δ.Δ της Χάγης.
Ε… με τέτοια ”δίκια” και με την Ευρωπαϊκή Ένωση μαζί μας ,ποια ελληνική ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ κυβέρνηση θα υπογράψει διμερή Συμφωνία με την Τουρκία για τις ”Πρέσπες του Αιγαίου ” ;;;-,
ΑΠΑΓΕ ΤΗΣ ΒΛΑΣΦΗΜΙΑΣ-
Υ.Γ Ούτε σπιθαμή εδάφους και ούτε γραμμάριο νερού από το Αιγαίο μας , -που είναι ελληνικό από την προϊστορία ακόμη-με διαρκή προειδοποίηση όλων των Ελλήνων προς τους επιθετικούς Τούρκους ότι” το Αιγαίο θα γίνει ο τάφος για την Γαλάζια Πατρίδα τους και την συνοχή τους ως μεγάλο κράτος.
Όλες οι λεγόμενες Μεγάλες Δυνάμεις -με πρώτη την ομόδοξη Ρωσία- θα μας στηρίξουν ,για να μη γίνει μουσουλμανική και αυτή η περιοχή .
Πειράζει εμείς να περιμένουμε και να προετοιμαζόμαστε ”για παν ενδεχόμενο”;;;.
Δυστυχώς η ελευθερία μας και η εθνική ανεξαρτησία μας έχει βαρύ τίμημα και πολύ αίμα , όπως έγινε το 1821 ,το 1940 και το 1949 .
Καλή δροσιά για τον επερχόμενο πρώτο καύσωνα του φετινού καλοκαιριού.
Αγαπητέ ΣΑΝ όπως γνωρίζεις “εθνικό είναι το αληθές”. Ανησυχώ και πολύ μάλιστα όταν ακούω τις διαβεβαιώσεις από τις κυβερνήσεις μας διότι το παρελθόν είναι πρόσφατο και μας διδάσκει για τα επερχόμενα. Δεν θα ξεκινήσω από την ΕΟΚΑ Β’ και τον επικεφαλής των Χ στρατηγό Γρίβα. Δεν γνώριζαν ότι υπήρχε μία συνθήκη του 1959, συνθήκη εγγύησης των πληθυσμών εκατέρωθεν; Θα ξεκινήσω από τη συνάντηση Κόλλια, πρωθυπουργού της χούντας, με τον Ντεμιρέλ πρωθυπουργό της Τουρκίας στην οποία συμμετείχε και Παπαδόπουλος και άλλοι παράγοντες, η οποία πραγματοποιήθηκε στην Αλεξανδρούπολη τον Σεπτέμβριο του 1967. Ξεκινώ από αυτή για να σας πείσω να μην πιστεύετε στα κούφια λόγια που ακούμε. Τί αποφασίστηκε στη συνάντηση;;; Ύστερα από απειλή πολέμου της Τουρκίας κατά της χώρας μας, αποφασίστηκε η απόσυρση της τεθωρακισμένης Μεραρχίας που μεθοδικά είχε συγκροτήσει ο Γεώργιος Παπανδρέου στην Κύπρο. Το Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς η Μεραρχία αποχώρησε από την Κύπρο και μεταφέρθηκε στην Ήπειρο αν θυμάμαι καλά αφήνοντας την Κύπρο ανοχύρωτη έναντι της Τουρκίας. Ποιο ήταν το πλέον ατιμωτικό; ότι σύμφωνα με τον Κύπριο ιστορικό Νίκο Ψυρούκη η αποχώρηση της Μεραρχίας έγινε υπο την επίβλεψη τούρκων αξιωματικών προκειμένου να διαπιστώσουν αν αποχώρησαν όλες οι ελληνικές δυνάμεις της Μεραρχίας. Ακολούθησε το πραξικόπημα της Αθήνας στις 15 Ιουλίου 1974 με τον Σαμψών που έδωσε το επιχείρημα για την εισβολή, ο Αττίλας Ι και ΙΙ, σε μια ανοχύρωτη Κύπρο χωρίς τη Μεραρχία. Ποια ήταν η ατιμωτική συνέχεια για τη χώρα μας; Μία στρατιωτική κυβέρνηση, έστω χουντική του Ιωαννίδη, κηρύσσει επιστράτευση προκειμένου να κάνει τί; Προφανώς για να ανταποδώσει το κτύπημα του Αττίλα. Τη συνέχεια τη γνωρίζουμε όλοι μας.
Σήμερα; Ακούμε τους πολιτικούς μας να επαίρονται για τους εξοπλισμούς των 28 δις ευρώ αγορασμένοι στο σύνολό τους από το εξωτερικό. Διαβάζουμε σε πρόσφατο άρθρο του δημοσιογράφου Βασίλη Νέδου της Καθημερινής, ο οποίος ασχολείται αποκλειστικά με τα ελληνοτουρκικά με τίτλο “Η αμυντική εξάρτηση, η Τουρκία και η Συμμαχία” της 7/7/2026. Επαναλαμβάνει τα γνωστά: Ότι στο ΑΕΠ της χώρας μας η αμυντική βιομηχανία συμβάλλει με περίπου 0,5% το χρόνο ποσοστό “οριακά ανιχνεύσιμο” όπως το χαρακτηρίζει. Αντίθετα όπως διαβάζουμε κατά καιρούς πάλι στην Καθημερινή, η Τουρκία έχει αναπτύξει 3000 επιχειρήσεις που εργάζονται για τον εξοπλιστικό τομέα στις οποίες εργάζονται πάνω από 100.000 εργαζόμενοι ενώ οι ετήσιες εξαγωγές του εξοπλιστικού τομέα ανέρχονται σε 10 δις δολάρια. Μα καλά, η Τουρκία δεν απειλείται και ανέπτυξε αυτή τη βιομηχανία με αποτέλεσμα σύμφωνα με τον κ. Νέδο “να εμφανίζεται ως ένα success story βιομηχανισμού μετασχηματισμού ενώ η Ελλάδα παλεύει ακόμη να πείσει ότι κάτι κάνει, προωθώντας διάφορα συστήματα με επιβλητικές ονομασίες από την αρχαιοελλήνική μυθολογία, που συνήθως απλώς προκαλούν μειδίαμα και ίσως κάποια συμπάθεια”;. Γιατί το έπραξε αυτό η Τουρκία;;; Διότι σύμφωνα με δηλώσεις αρμοδίων της, μετά την εισβολή του Αττίλα και το εμπάργκο εξοπλισμών που της επέβαλε ο πρόεδρος Τζόνσον αντιλήφθηκαν ότι θα πρέπει στο βαθμό που μπορούν να απεξαρτηθούν από ξένες δυνάμεις; Εμείς που είμαστε αμυνόμενοι, μας αρέσει η εξάρτηση και σπατάλη του δημόσιου χρήματος;; Δεν ξαχνάμε βέβαια τα σκάνδαλα στο όνομα της προστασίας της πατρίδας με Τσοχατζόπουλο κλπ.
Επί Σημίτη με αφετηρία το Ελσίνκι έγιναν σοβαρά βήματα για την επίλυση των διμερών προβλημάτων στο Αιγαίο. Θα αναφερθούμε εκτενώς και σε αυτά αν και είναι γνωστά. Όταν ανέλαβε η κυβέρνηση Καραμανλή, σύμφωνα με τον καθηγητή κ. Ιωακειμίδη, δεν παρέλαβε ούτε το σχετικό φάκελο. Θεωρούν μάλιστα ότι δεν μας συμφέρει η προσφυγή στη Χάγη διότι θα βγούμε χαμένοι. Αν πιστεύουν ότι καλύτερη λύση είναι η ΜΗ λύση ας μας το πουν, ας μη καπηλεύονται τον πατριωτισμό μας μεταφρασμένο σε ψήφο και δις εξοπλισμών.
Ο πατριωτισμός υποδαυλίζεται στη χώρας προς ανατολάς ενώ αδιαφορεί πλήρως στα βόρεια στη Βόρεια Ήπειρο. Είναι επιλεκτικός δηλαδή και τον υπαγορεύουν οι πολιτικοί μας και τα τσιράκια τους τα ΜΜΕ. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης το 1992 με ΥΠΕΞ τον κ. Σαμαρά είχε διακηρύξει το δόγμα των ομοειδών περιπτώσεων μεταξύ Β. Ηπείρου και Κοσόβου. Δηλαδή ότι καθεστώς θα επικρατήσει στο Κόσοβο μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, το ίδιο ν;α επιβληθεί και στη Β. Ήπειρο Το Κόσοβο έγινε ανεξάρτητα κράτος ενώ η μειονότητα μας έχει απομειωθεί στο ελάχιστο. Ενώ στις πρώτες εκλογές μετά τον Αλία η μειονότητα εξέλεξε 10 βουλευτές σε όλα τα κόμματα, στις τελευταίες εξέλεξε μόλις δύο. Η χώρα μας δεν θα έπρεπε να υπερασπιστεί τους ομοεθνείς μας έναντι των αυθαιρεσιών του Ράμα και των προγενέστερων από το 1991 και μετά;
Εντάξει ,αγαπητέ κύριε Μακροδημόπουλε, το είπε ο Σολωμός ”το εθνικό είναι αληθές” ,αλλά δεν είναι το δόγμα ενός των ΠροΣωκρατικών ή Σωκρατικών ,για να το αποδέχονται όλοι οι φίλοι -ανά την οικουμένη -των αρχαίων φιλοσόφων μας.
Ήταν μια ρήση του εθνικού μας ποιητή ,σωστή -από τις χιλιάδες ρήσεων των σοφών μας και των πολιτικών μας -και έτερον ουδέν-.
Καλύψατε πολλά χρόνια για το Κυπριακό στηριζόμενος σε απόψεις -έχω απαντήσεις πειστικότερες -αλλά για να μη γεμίσουμε την σελίδα θα επισημάνω και σε εσάς και στους φίλους αναγνώστες των Ανιχνεύσεων ότι ,
επάνω στο Κυπριακό και στα ελληνοτουρκικά θέματα κτίσθηκαν καριέρες εγκύρων αναλυτών ,πανεπιστημιακών και πολιτικών -αλλά λιγότερων διπλωματών που είναι και σχετικοί με τα αντικείμενα-.
Όλοι τους μας βομβαρδίζουν με ασκήσεις επί χάρτου καταδικάζοντας πολιτικές , που ουδέποτε διατυπώθηκαν ή διαπιστώθηκαν.
Τελικά η φράση ,
”αν η πραγματικότητα δεν συμβαδίζει με τις επιθυμίες μας τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα ”έχει διαχρονική ισχύ για το Κυπριακό και τα ελληνοτουρκικά θέματα -και όχι μόνον-.
Υ.Γ
1.- Έχετε την γνώμη ότι τα όπλα της Τουρκίας θα χρησιμοποιηθούν στο Αιγαίο , ή πρωτίστως στην Μέση Ανατολή και στον Καύκασο μετά από διαταγή του ΝΑΤΟ ,με το οποίο συμφώνησε σε όλα στην Σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα;;;.
2.-Για το Κυπριακό να διαβάστε στο διαδίκτυο την διπλωματική ,με τίτλο ” Η συνταγματική κρίση ,οι διακοινοτικές συγκρούσεις 1963-1964 και η θέσπιση της Ειρηνευτικής Δύναμης (unfikyp)στην Κύπρο.
Εν κατακλείδι και συμπεριληπτικά ,
η Κύπρος από ολόκληρο το 1964-23 Ιουλίου 1974-με ευθύνη όλων των τότε ελληνικών και κυπριακών κυβερνήσεων- ”ήταν πρόβατο επί σφαγήν” και η θυσία της αποφασίσθηκε από τις ΗΠΑ (κυνικά το ομολογεί ο Κίσινγκερ),με αδιαφορία της Ρωσίας , γιατί ούτε καν το τηλέφωνό τους σήκωσαν για να φοβερίσουν τον Ετσεβίτ να μην επέμβει στρατιωτικά στην Κύπρο ,μετά την ”βλακεία” του Ιωαννίδη , που θύμωσε -στην πολιτική δεν θυμώνουν-με την στάση του Μακάριου .
Οι υπαίτιοι βρίσκονται σαυτήν την 10ετία , επειδή ΔΕΝ ”έτριξαν τα δόντια” στην Τουρκία ούτε τον Αύγουστο του 1964 και ούτε τον Νοέμβριο του 1967 ,αλλά οι -το ολιγότερο -αφελείς επιμένουν ότι έπρεπε οι διχασμένες βαθιά εθνικά Ελλάδα και Κύπρος ”΄να τα τρίξουν τα δόντια τους ”στην Τουρκία μετά τις 24 Ιουλίου 1974, για να φορτώσουν όπως το 1922 την νέα εθνική καταστροφή στους πολιτικούς, που τους διαδέχθηκαν (πλήρης ταύτιση στο θέμα αυτό ”χουντικών ” και πασόκων).