του ΠΑΝΤΕΛΗ ΣΑΒΒΙΔΗ
1.-Το κύριο χαρακτηριστικό των εκλογών είναι η σαρωτική νίκη της Νέας Δημοκρατίας. Το 40,8% που κέρδισε δεν προβλέφθηκε από κανέναν. Ούτε από τους ίδιους τους πρωταγωνιστές της. Τούτο σημαίνει πως είτε το εκλογικό σώμα παρέμεινε βουβό ως προς τις προθέσεις του, είτε αποφάσισε την τελευταία στιγμή. Έχει σημασία να δούμε πως ψήφισαν οι νέοι ψηφοφόροι.
2.-Το δεύτερο χαρακτηριστικό είναι η πτώση του Συριζα (20,07). Μια πτώση που, επίσης, δεν διαφαινόταν. Ο Σύριζα φάνηκε πως ήλεγξε το πεδίο της κεντροαριστεράς μετά από μια μεγάλη περίοδο εσωστρέφειας του ΠΑΣΟΚ, ύστερα από την ανάδειξη της ηγεσίας του. Αλλά δείχνει σημάδια κόπωσης. Δεν μπορεί άλλο.
3.-Τρίτο χαρακτηριστικό: η πτώση του ΠΑΣΟΚ έφθασε στα όριά της και άρχισε η ανάκαμψή του (11,46). Οι αναλυτές θεωρούσαν επιτυχία το να πλησιάσει το 10%. Τα κατάφερε. Υπό προϋποθέσεις το ΠΑΣΟΚ μπορεί να αποβεί η κύρια δύναμη της κεντροαριστεράς.
4.-Είναι εντυπωσιακό το ποσοστό που πήρε το ΚΚΕ. Το 7,23% δεν μπορούν ούτε καν να το ονειρευτούν άλλα κόμματα της κομμουνιστικής αριστεράς στην Ευρώπη.
ΤΟ ΓΙΑΤΙ ΤΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ
ΤΟ ΓΙΑΤΙ ΤΗΣ ΝΔ:
1.-Το εκλογικό σώμα θεώρησε πως δεν υπάρχει εναλλακτική λύση του κ. Μητσοτάκη στην διακυβέρνηση της χώρας. Το σύνθημα «υπάρχει καλύτερος;» έπιασε.
2.-Οι εκλογείς θεώρησαν, ακόμη, πως μια κυβέρνηση συνεργασίας θα ήταν καταστροφική για την χώρα.
3.-Εντύπωση προκαλεί το απρόβλεπτο του υψηλού ποσοστού της ΝΔ. Πρέπει να περιμένουμε να δούμε τι ψήφισαν οι νέοι εκλογείς.
4.-Τη βασική άνοδό της η ΝΔ την οφείλει σε ψήφους που πήρε από τον Συριζα. Που σημαίνει ότι είτε ο σημερινός ψηφοφόρος έχει ξεπεράσει τα ταμπού Αριστερά-Δεξιά, είτε ότι παραδοσιακοί κεντροδεξιοί ψηφοφόροι είχαν βρει καταφύγιο τα χρόνια της κρίσης στον Συριζα. Τη νίκη στον Συριζα δεν την έδωσαν μόνο οι παλαιοί ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ. Την έδωσαν και παραδοσιακοί δεξιοί.
5.-Από κοινωνιολογική σύνθεση είναι δύσκολο να αναλυθεί, προς το παρόν, η ψήφος στη ΝΔ. Η θέση της στο πολιτικό φάσμα-που συμπίπτει με την αυτοτοποθέτησή της- την χαρακτηρίζει ως το κατ εξοχήν κόμμα της άρχουσας τάξης στη χώρα. Ήταν το μόνο κόμμα για το οποίο η άρχουσα τάξη παρενέβη για να το σώσει όταν έπεσε στο 18%. Δεν είναι καθαρά φιλελεύθερο κόμμα, ή, μάλλον, ως ιδεολογία του μπορεί να θεωρηθεί ο αποκαλούμενος κοινωνικός φιλελευθερισμός. Οι φιλελεύθεροι αρνούνται την ύπαρξη του όρου. Υπάρχει, όμως. Η κρίση πυροδότησε στην Ελλάδα μια κοινωνική και πολιτική κινητικότητα που, ακόμη, δεν έχει κατασταλάξει.
6.-Η Ν.Δ. κατά την διακυβέρνησή της διαχειρίσθηκε και δύσκολες καταστάσεις. Παρά την συνήθη αδράνεια του κρατικού μηχανισμού το σύστημα λειτούργησε όταν αντιμετώπισε τον κίνδυνο ύπαρξής του. Τέτοια περίπτωση ήταν η υπόθεση με τους μετανάστες στον Έβρο. Οι ψηφοφόροι θεώρησαν πως η διαχείριση κρίσεων μπορεί να μην είχε τα επιθυμητά αποτελέσματα πάντοτε, αλλά δεν απέδωσε την ευθύνη στην κυβέρνηση της ΝΔ.
7.-Σε οικονομικό επίπεδο διαχειρίσθηκε, όπως αποδείχθηκεαπο την προτίμηση των εκλογέων, αποδεκτά την ένδεια μεγάλων στρωμάτων της κοινωνίας με τα επιδόματα και τις πολιτικές που ακολούθησε. Ήταν μια πολιτική που απέφερε άμεσα αποτελέσματα. Οτιδήποτε άλλο που θα είχε να κάνει με μόνιμες οικονομικές επιλογές θα απέδιδε στο μέλλον. Αλλά τον κ. Μητσοτάκη, όπως και οποιονδήποτε πολιτικό στις μέρες μας, τον ενδιέφερε η άμεση απόδοση. Την εισέπραξε.
8.-Ο κ. Μητσοτάκης προσωπικά και το κόμμα του γενικότερα είναι οπαδοί μιας συγκεντρωτικής αντίληψης πολιτικής και οικονομικής δομής της χώρας. Φαίνεται πως οι επιπτώσεις αυτής της πολιτικής, επιπτώσεις δραματικές για την Περιφέρεια, δεν άγγιξαν κανέναν. Με τέτοιες πολιτικές η χώρα δεν έχει μέλλον. Αλλά κανείς δεν ενδιαφέρεται για το μέλλον. Όλοι ασχολούνται με το παρόν.
ΤΟ ΓΙΑΤΙ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ
1.-Ο Συριζα δεν μπόρεσε να κεφαλαιοποιήσει σταθερά τα κέρδη που είχε από την κρίση. Τα κοινωνικά στρώματα και οι πολιτικές ομάδες που τον εμπιστεύθηκαν ήταν καιροσκοπικά. Σημαντικό ποσοστό της δεξιάς παράταξης συμπαρατάχθηκε μαζί του, όπως φάνηκε από την επάνοδο στην μητρική αγκαλιά.
2.-Η βασική αδυναμία του Συριζα είναι ότι δεν μπόρεσε να φτιάξει χαρακτήρα. Προσπάθησε να εκφράσει έναν κοινωνικό χώρο από το Κέντρο ως την άκρα αριστερά αλλά η έκφραση αυτή είναι αδύνατη. Το προηγούμενο του ΠΑΣΟΚ κινήθηκε σε μικρότερο φάσμα αλλά και απαίτησε μια πολιτική και ιδεολογική θεωρία (Μητρόπολη-Περιφέρεια, Τρίτος Κόσμος κλπ). Ο Συριζα είχε μια ηγεσία που μπορούσε να κινηθεί πιο ευέλικτα από την επιλογή άλλων δικών του προσώπων, στον χώρο αυτό αλλά η ηγεσία του στερούνταν των σύνθετων ικανοτήτων που απαιτούνται για να εκφράσεις πειστικά και αποτελεσματικά τόσο ευρύ φάσμα πολιτικών και κοινωνιών δυνάμεων. Και η μίμηση προτύπων ήταν κωμική.
3.-Ο Συριζα δεν είχε τα αφομοιωτικά χαρακτηριστικά του πολιτικού χώρου που θα μπορούσε να συσπειρώσει το ευρύ κοινωνικοπολιτικό φάσμα που ήθελε να εκφράσει. Προσπάθησε να μιμηθεί το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου αλλά ΟΛΑ ήταν διαφορετικά. Ο Τσίπρας δεν είναι Ανδρέας, το στελεχιακό του δυναμικό δεν είναι του πρώϊμου ΠΑΣΟΚ, οι κοινωνικές δυνάμεις που εξέφρασε δεν έχουν σχέση με τα στρώματα που περιθωριοποιήθηκαν μετά τον Εμφύλιο και αναζητούσαν μερίδιο εξουσίας. Αλλά, γενικώς, όπως είναι γνωστό, η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα. Ο Σύριζα δεν μπόρεσε να αναλύσει την κοινωνική σύνθεση των δυνάμεών του και να παράγει πρόταση εξουσίας. Ένα άτακτο συνονθύλευμα ήταν που βασιζόταν στο «αντί». Αλλά με « αντί» δεν κατακτάς εξουσία. Παραμένεις στην αντι-πολίτευση.
4.-Η δυναμική του Συριζα θα συνεχίσει να είναι πτωτική. Ο Τσίπρας θα αμφισβητηθεί αλλά δεν υπάρχει ηγετική προσωπικότητα να τον διαδεχθεί. Με τον Τσίπρα δεν θα πάνε καλά, χωρίς τον Τσίπρα θα πάνε χειρότερα.
ΤΟ ΓΙΑΤΙ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ:
1.-Φαίνεται πως το ΠΑΣΟΚ έφθασε στο κατώτατο σημείο της πτώσης του και άρχισε να ανακάμπτει.
2.-Μπορεί να αναδειχθεί στον κύριο εκφραστή του Κέντρου και της Κεντροαριστεράς αλλά χρειάζεται προσοχή. Προσοχή, κυρίως, στις θέσεις του στα θέματα κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας.
3.-Στο ΠΑΣΟΚ ανέλαβε μια νέα γενιά την ηγεσία και αυτό είναι καλό. Η γενιά αυτή ελάχιστα, φαίνεται, να γνωρίζει από την ιστορία του Κινήματος και των θέσεών του. Η εθνική κυριαρχία αποτέλεσε ένα από τα κύρια συνθήματα του ΠΑΣΟΚ. Το ζήτημα αυτό θα αναδειχθεί το επόμενο διάστημα κυρίαρχο στην πολιτική ζωή της χώρας. Δεν μπορεί να υποβαθμιστεί η σημασία του, ούτε και το ΠΑΣΟΚ να αποκλίνει από την ιστορική γραμμή του. Στο θέμα αυτό περισσότερο πρέπει να κλίνει στην γραμμή Ανδρέα Παπανδρέου παρά Κώστα Σημίτη. Υπάρχει σημαντικό μέρος της κοινωνίας που αναζητά μια ελπίδα στην έκφραση της αγωνίας του για το μέλλον του τόπου-και της δικής του παρουσίας σε αυτό.
4.-Η νέα γενιά του ΠΑΣΟΚ φαίνεται να δίνει έμφαση στο θέμα των δικαιωμάτων. Για να μπορέσει να έχει μέλλον το ΠΑΣΟΚ πρέπει να μην παραγνωρίσει τα δικαιώματα αλλά παράλληλα να εστιάσει σε κοινωνικά ζητήματα. Ο κόσμος σφαδάζει, ακόμη, από τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης. Δουλειές δεν υπάρχουν και όσες υπάρχουν είναι χαμηλά αμειβόμενες. Δικαιώματα, κράτος δικαίου, κοινωνική ευαισθησία και υπεράσπιση της κυριαρχίας και των δικαιωμάτων της χώρας είναι ένα πλαίσιο το οποίο μπορεί να του δώσει ελπίδες ανάκαμψης.
5.-Στην εξωτερική πολιτική η θέση του ΠΑΣΟΚ πρέπει να είναι φιλειρηνική, άνοιγμα προς όλους τους λαούς-και προς την Τουρκία- αλλά με τήρηση των αρχών του Διεθνούς Δικαίου. Καμιά έκπτωση στο όνομα του «να τα βρούμε με την Τουρκία για να έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο και να έχουμε οικονομικά οφέλη». Τα οικονομικά μπορείς να τα ελέγξεις. Την απώλεια εδάφους ή κυριαρχίας όχι.
6.-Αν το ΠΑΣΟΚ θέλει να γίνει δύναμη αλλαγής το σημαντικότερο όλων είναι να αποκτήσει περιφερειακή πολιτική. Η ελληνική περιφέρεια στενάζει. Αλλά και το Κέντρο της χώρας και στενάζει και θα αντιμετωπίσει περισσότερα αδιέξοδα αν συνεχισθεί αυτή η κεντρομόλα πολιτική. Το ΠΑΣΟΚ με τον Καλλικράτη κατέστρεψε την ελληνική περιφέρεια. Πρέπει να αναλάβει δραστηριότητα αναζωογόνησής της. Άλλωστε, η περιφέρεια ήταν που του έδινε την νίκη στις παλαιές καλές ημέρες του.
7.-Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να βγάλει από την συμπεριφορά του κάθε ίχνος αλαζονικής συμπεριφοράς. Ήταν αυτή η αλαζονική νοοτροπία που απογοήτευσε πολλά μέλη του και κατέφυγαν στον Συριζα. Απέναντι στους ανθρώπους αυτούς η πολιτική του δεν μπορεί να είναι εκδικητική. Πρέπει να είναι ανοικτή, μετριοπαθής και με αίσθημα συντροφικότητας. Ο κάθε ένας έχει την προσωπική του ιστορία που τον ώθησε κάπου αλλού. Ο χώρος της κεντροαριστεράς συντίθεται από ελαφρά αποκλίνουσες κοινωνικές δυνάμεις οι οποίες πολιτικά συνέκλινα σε αυτό που θέλει να εκφράσει περισσότερο το ΠΑΣΟΚ και λιγότερο ο Συριζα. Ο γενότυπος του Συριζα ήταν αριστερός. Του ΠΑΣΟΚ είναι κεντρώος. Η ιδεολογική του αντίληψη είναι η Αριστοτελική Μεσότης.
8.-Στο ΠΑΣΟΚ συμφέρει η αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας. Η αυτοδυναμία της ΝΔ με το υψηλό ποσοστό που πήρε αναδιαμορφώνει το πολιτικό σκηνικό. Η δυναμική των πραγμάτων θέλει το ΠΑΣΟΚ δεύτερο κόμμα με την προϋπόθεση ότι δεν θα γίνουν λάθη. Ο Συριζα επιτέλεσε τον ρόλο του. Θα γίνει τρίτο κόμμα εκφράζοντας παραδοσιακά ρεύματα της Αριστεράς.
ΤΟ ΓΙΑΤΙ ΤΟΥ ΚΚΕ:
1.-Παρόλο που το ΚΚΕ επιμένει πως είναι ένα επαναστατικό Κομμουνιστικό Κόμμα, βλέπει τη δύναμή του να ανεβαίνει. Αυτό οφείλεται, κυρίως, στην απογοήτευση ενός μέρους της ελληνικής κοινωνίας και στην έλλειψη άλλου πολιτικού κόμματος που να το εκφράζει. Αντί να απόσχουν πήγαν στις εκλογές και ψήφισαν αντί να θεωρητικοποιήσουν την αποχή τους.
2.-Το ΚΚΕ αποτέλεσε εκλογικό καταφύγιο αυτών των ψηφοφόρων διότι η μέχρι σήμερα πολιτική του είναι μετριοπαθής. Αν καταληφθεί από αλαζονεία και αρχίσει τις καταλήψεις και τις ατελείωτες απεργίες θα εισπράξει το τίμημα. Το ποσοστό του ΚΚΕ δεν έχει καμιά σχέση με το προλεταριάτο το οποίο θέλει να εκφράσει και το οποίο θεωρεί επαναστατικό υποκείμενο. Η ύπαρξη προλεταριάτου προϋποθέτει βιομηχανική ανάπτυξη και τέτοιου είδους ανάπτυξη στην Ελλάδα δεν υπάρχει.
ΤΟ ΓΙΑΤΙ ΤΗΣ ΑΠΟΧΗΣ:
Το ποσοστό της αποχής είναι μεγάλο αλλά όχι πρωτόγνωρο. Δεν αυξήθηκε από άλλες εκλογικές αναμετρήσεις. Ως πολιτική επιλογή είναι αποδεκτή. Το αποτέλεσμά της στην πολιτική πρακτική ανύπαρκτο.
ΚΑΙ Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΑΣ
Με βάση αυτά τα δεδομένα η κριτική μας στάση θα εστιασθεί στα εξής:
1.–ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Το μεγάλο πρόβλημα της χώρας είναι ο συγκεντρωτισμός. Αν η Ελλάδα δεν ακολουθήσει μια αποσυγκεντρωτική πολιτική η Μαύρη Τρύπα που έχει δημιουργηθεί στο λεκανοπέδιο θα την καταπιεί ολόκληρη. Και αφού η Μαύρη Τρύπα καταπιεί την περιφέρειά της θα καταρρεύσει και η ίδια.
2.-ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Ο κοινωνικός φιλελευθερισμός που επικαλείται ως ιδεολογία η κυβέρνηση οφείλει να δείξει ευαισθησία και στις κοινωνικές ομάδες που υποφέρουν και σε παραδοσιακές δομές οικονομίας με κοινωνικά χαρακτηριστικά. Οι Οργανισμοί Κοινής Ωφελείας δεν μπορεί να ιδιωτικοποιηθούν. Το ίδιο και άλλοι ευαίσθητοι τομείς λειτουργίας της κοινωνίας και του κράτους.
3.-ΠΑΙΔΕΙΑ: Το κύριο ζήτημα που προτάσσει η Νέα Δημοκρατία στο χώρο της Παιδείας είναι τα Ιδιωτικά Πανεπιστήμια. Η θέση μας στο θέμα αυτό είναι ναι υπό προϋποθέσεις. Οι προϋποθέσεις έγκεινται στην αποδοχή πανεπιστημιακών σχολών υψηλού επιπέδου, μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, όπως στις ΗΠΑ και με εχέγγυα σοβαρής και μακροχρόνιας λειτουργίας τους. Με, παράλληλη, αναβάθμιση των δημόσιων πανεπιστημίων. Θα υποστηρίξουμε, επίσης, την δημιουργία σοβαρής τεχνικής εκπαίδευσης (ο Συριζα την κατήργησε εντελώς μετατρέποντας τα ΤΕΙ σε ανώτατες σχολές). Θα εστιάσουμε στο να καταστεί η χώρα πρωτοπόρα στις νέες τεχνολογίες και ιδιαιτέρως στην ρομποτική αλλά παράλληλα με ανάπτυξη της κλασικής παιδείας. Μόνο αυτή η ισορροπία μπορεί να αποτρέψει τον κίνδυνο εξαφάνισης του ανθρώπινου είδους. Ή το να καταστεί ορντινάντσα των ρομπότ. Η κλασική παιδεία θα δώσει και πλεονεκτήματα στην παγκόσμια απήχηση του ελληνισμού. Και θα τον βηθήσει στην συνειδητοποίηση της ταυτότητάς του.
4.-ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Ενθάρρυνση επενδύσεων ΜΟΝΟ στην περιφέρεια για, τουλάχιστον, μια δεκαετία.
5.-ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ-ΑΜΥΝΑ:
Α)Χώρα ανοικτή σε όλους, φιλειρηνική με διεκδίκηση όσων δικαιούται στη βάση του διεθνούς δικαίου.
Β)Καμιά συζήτηση για παραχωρήσεις στην Τουρκία. Διάλογος, μόνο, για διευθέτηση όσων το Διεθνές Δίκαιο απαιτεί.
Γ)Είμαστε κατά της προωθούμενης Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας και η στάση μας θα είναι κριτική στην υλοποίησή της. Στενότεροι δεσμοί με την Κύπρο και υποστήριξη της προσπάθειας της κυπριακής κυβέρνησης. Ελληνική παρουσία στο νησί και επιδίωξη διεκδίκησης ρόλου στην Ανατολική Μεσόγειο. Ελληνική στρατιωτική παρουσία στην Κύπρο ναυτική και αεροπορική, αν τα επιτελικά σχέδια το επιτρέπουν. Νέο Δόγμα Ενιαίου Αμυντικού Χώρου.
Δ) Επαναδραστηριοποίηση στα Βαλκάνια. Μεταφορά του Βαλκανικού Τμήματος του Υπουργείου Εξωτερικών στη Θεσσαλονίκη.
Ε) Ναι στους εξοπλισμούς με τη προϋπόθεση ότι η χώρα θα διαμορφώσει πειστική αποτροπή και θα έχει σχέδιο να την προβάλλει.
6.-ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΔΟΜΗ: Επαναφορά του Καποδίστρια άμεσα.
Πάντως είναι εντυπωσιακό το γεγονός, ότι ερμηνεύουμε σχεδόν όλοι τα αποτελέσματα της απλής αναλογικής με την λογική της ενισχυμένης αναλογικής.
Και εδώ θεωρώ ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έκαμε το κυριότερο λάθος.
Ενώ επέλεξε ο ίδιος το εκλογικό σύστημα της απλής αναλογικής, επιχείρησε στην συνέχεια να διαχειριστεί τον προεκλογικό αγώνα με λογική κόμματος εξουσίας το οποίο ενσωματώνει διαφορετικές τάσεις ενώ εξ αρχής θα έπρεπε να δεί, ότι η απλή αναλογική δεν ενισχύει διαπαραταξιακούς πολιτικούς σχηματισμούς αλλά ιδεολογικά περισσότερο περιχαρακωμένα κόμματα (όπως έγινε με το ΚΚΕ αλλά και το κόμμα ΝΙΚΗ στα δεξιά της ΝΔ, αφού ατόνισε η λογική της χαμένης ψήφου).
Στην απλή αναλογική την σύνθεση των κυβερνητικών πλειοψηφιών την αναλαμβάνει η βάση των ψηφοφόρων και την διαμορφώνουν τα ποσοστά των κομμάτων.
Συνεπώς το εκλογικό αποτέλεσμα δεν αποτελεί ήττα μόνο του ΣΥΡΙΖΑ αλλά όλης της αριστερής παράταξης (με εξαίρεση το ΠΑΣΟΚ το οποίο δεν μπορεί να θεωρηθεί περισσότερο αριστερό από ό,τι κεντρώο κόμμα).
Το οδυνηρό αποτέλεσμα -προσωπικά για τον κ.Τσίπρα, (πως θα αντιμετωπίσει στην Βουλή τον κ. Μητσοτάκη ) έπρεπε να το είχε υποστεί το 2019 μετά την Συμφωνία των Πρεσπών , η οποία τώρα με το ΒΕΤΟ της Βουλγαρίας και την ίδρυση του Κέντρου ”Μακεδονικής” γλώσσης στην Φλώρινα ”έδιωξε” από τον Σύριζα τους ”θυμωμένους” με την Ν.Δ ψηφοφόρους του κ. Καμμένου -και όχι μόνον-.
Τα τελευταία τρία λάθη του και κυρίως η πρόσκληση του προς τους ”Κασιδιάρηδες” του στέρησαν την ιδεολογία της αντιφασιστικής Αριστεράς και θα αποτελεί δυσαβαντάζ για τον ίδιο να την ξανασυγκεντρώσει.
Ο κόσμος της υπάρχει και θα υπάρχει ,αλλά θα πορευθεί με νέους ευρωπαϊστές αριστερούς τύπου Παπαγιαννάκη (ίσως με Τσακαλώτο) , αλλά όχι με Πολάκη , Τσαπανίδου ,Ακρίτα , Ηλιόπουλο και τα άλλα παιδιά , που είχαν ξεκοπεί από την ελληνική κοινωνία μετά το 2019 και ”μαύριζαν” καθημερινώς μυαλά και καρδιές των Ελλήνων, που όμως ”σπρώχνονταν” στις ταβέρνες και τις καφετέριες και δεν εύρισκαν ελεύθερο δωμάτιο τα Σαββατοκύριακα στις εξοχές.
Η διατεταγμένη φτώχεια και μιζέρια δεν έπιασε στους καλοπερασάκηδες νεοέλληνες.
Κέρδος θα έχουμε ως κράτος και ως κοινωνία αν ”προσαρμοσθούν” στα νέα δεδομένα και οι λεγόμενοι πνευματικοί άνθρωποι και καλλιτέχνες ,για να συμβάλλουν στο λίγο ψηλότερο ανέβασμα ,που επιβάλλεται να νιώσουμε για να αντιμετωπίσουμε τον κ. Ερντογάν , οι οποίος δεν αποκλείεται να μας ”ξαναφοβερίσει” στην νέα 5ετία του.
ΝΑ ΚΑΤΑΛΗΓΑΜΕ ΠΩΣ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ, ΤΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ , ΤΟ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΤΑ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΑ ΕΥΤΥΧΩΣ ”ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΟΠΟΙΕΙΤΑΙ” ΔΕΝ ΘΑ ΗΤΑΝ ΕΚΤΟΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΟΣ.
Πραγματικά γιατί να αναρωτηθούμε το “γιατί” των αποτελεσμάτων, είναι τόσο αναμενόμενο και προφανές για την πορεία που έχει πάρει η χώρα. Όλη η Ελλάδα μπλε, σχεδόν στο 100%, μιλάμε για το έπος έτσι; όχι αστεία….
Κακά τα ψέματα “φώναζε” εδώ και μια εβδομάδα το τι μπορούσε να γίνει, αν όχι και νωρίτερα. Δεν πιστεύω ότι ξαφνιάστηκε από το αποτέλεσμα κανένας σοβαρός αναλυτής, διότι και οι αναγκαιότητες είναι εμφανείς στην συγκεκριμένη περίοδο των γεωπολιτικών εξελίξεων και η λειτουργία των μηχανισμών έχει αλλάξει από καιρό κατάσταση. Είμαστε σε άλλη “πίστα” πια και οι κανόνες προσαρμοστικαν ανάλογα.
Το είχα σχολιάσει μάλιστα παραθέτοντας επιχειρήματα και ενστάσεις για την ουσιαστική απουσία ελέγχου και τις τρύπες στην ασφάλεια σε πολλά επίπεδα τής εκλογικής διαδικασίας που δεν επιτρέπουν την δημιουργία ατμόσφαιρας αξιοπιστίας προς τους πολίτες για να ασκήσουν το δικαίωμα τους, αλλά δυστυχώς δεν εμφανίστηκαν στο ζωντανό chat….
Διολισθαίνουμε απότομα πια προς τον ολοκληρωτισμό και δεν υπάρχει μια ψυχή να πατήσει το φρένο, κρύβονται όλοι τρομαγμένοι στα οικογενειακά τους “καταφύγια” περιμένοντας ποιον, μάλλον τον Γκοντό. Μετά μιλάμε για την συνέπεια που καλούμαστε να επιδεικνύουμε ως πολίτες προς την άσκηση των πολιτικών μας υποχρεώσεων. Πείτε μου ότι δεν φαίνεται που οδεύει η κατάσταση και ότι πέραν αυτού δεν υπάρχει άλλη επιλογή διαχείρισης τής φτώχειας και της εξαθλίωσης που μας φέρνουν με φόρα…. για αυτό. Αυτά!
Έπεσε πολύ ξύλο. Ο Τσίπρας θα ακούει Μητσοτάκης και θα τρέχει να κρυφτεί για αυτό μάλλον θα αφήσει γρήγορα το τραίνο.
Ο ΣΥΡΙΖΑ προσπάθησε να εκφράσει από την άκρα δεξιά ως την άκρα αριστερά ( κόμμα mixer), πήγε για μαλλί και βγήκε κουρεμένος γουλί.
Η φούσκα Τσίπρας ( νέος Ανδρέας της αλλαγής) έσκασε και βγήκε η μπόχα στον αέρα.
Ο πράσινος ήλιος δύσκολο να ανατείλει ξανά και τα τρία ρωσικά κόμματα πάνε πολύ καλά ελέω αποκέντρωσης και αντι-αθηναισμού.
Ντροπή. Μόνο μια λέξη. Ντροπή. Τίποτε άλλο. Οκ. Όταν τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου θα βλέπουν τις ακταιωρούς της Τουρκίας να κόβουν βόλτες στις παραλίες, όταν οι συνταξιούχοι θα θέλουν τα λεφτά τους αλλά θα τα βλέπουν στον ύπνο τους, όταν τα πιτσιρίκια θα ψάχνουν δουλειές και θα ζούνε σε καθεστώς φαβέλας, δεν πειράζει, ψήφισαν. Εκκωφαντικά. Το θέλουν το δουλικο καθεστώς. Δεν πειράζει. Έτσι αποφάσισαν. Και δεν εννοώ ότι έπρεπε και καλά να ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά πως είναι δυνατόν μια χειμαζόμενη, εξαιρετικά φτωχή κοινωνία, που όλοι της λένε ότι με 10.000 ευρώ είναι μεσαία τάξη να το πιστεύει κι όλας. Μα πως είναι δυνατόν να ζεις με κουπόνια και να λες, να. Αγγίζεις καν την έννοια της μεσαίας τάξης. Πως είναι δυνατόν να ζεις με κουπόνια, να περιμένεις την ελεημοσύνη, αφού έχεις δουλέψει 40 χρόνια και να ψηφίζεις αυτόν που σε ….. συγγνώμη αλλά είναι αδιανόητο. Ή εγώ ζω σε φούσκα.
Ο άεργος κοπρίτης του πολυκλαδικού, δεν έμαθε από την σβουριχτή σφαλιάρα που έφαγε χθες και αντί να ενδοσκοπήσουν και να επιχειρήσουν να αναλύσουν το αποτέλεσμα, διαβάζω σήμερα ότι τα χώνουν στο ΠΑΣΟΚ!
Λογικό βέβαια, διότι αυτό είναι και η ουσία όλης τους της ύπαρξης. Τρέφονται ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ και μόνο από την τοξικότητα, την σύγκρουση και την πόλωση. Όταν τον είχε ρωτήσει ο Μητσοτάκης από το έδρανο της Βουλής για το που θα βρουν τα λεφτά (συγκεκριμένα!) για τα απίθανα που υπόσχονται, το κοπρόσκυλο απάντησε με το αμίμητο “αυτή τη δουλειά θα κάνουμε τώρα;” – άκουσον, άκουσον!!
Ας συνεχίσουν έτσι με τις επιθέσεις (διότι απλά δεν ξέρουν και τίποτ’ άλλο) και στις 2ες εκλογές, έρχεται κα 2η (μεγαλύτερη) πίκρα. Άν δε μπει στη Βουλή και η Ζωή (όπως αναμένεται), θα τον περάσει τον ανύπαρκτο καταληψία γενεές δεκατέσσερις.
Σκηνές απείρου κάλλους, έχουμε να ζήσουμε. I can’t wait.
Μπορεί να γράψει κάποιος ή ο αρθρογράφος ποιοί μας οδήγησαν στα μνημόνια ;
Mπορεί να γράψει κάποιος ή ο αρθρογράφος ποιοί έλεγχαν την εξουσία πριν οδηγηθούμε στην πτώχευση και ποιά τα αποτελέσματα των ελέγχων τους ;
Αρκετά με τους ιδεοληπτικούς επαρχιώτες που για όλα τους φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ για να αποσείσουν απο πάνω τους τις ευθύνες και την ανεπάρκεια τους.
Για πές μας κι εσύ ο… αστός πώς ο ΣΥΡΙΖΑ πριν το “λεφτά υπάρχουν” έδινε μάχη για να μπεί στην βουλή και μετά το “δεν υπάρχει σάλιο” διεκδικούσε την εξουσία.
το επαρχιώτες πήγαινε στο επίπεδο πολιτικών και δημοσιογράφων που δεν γνωρίζουν πως λειτουργεί ο προηγμένος κόσμος. π.χ πες μου μια χώρα που χρεωκόπησε και οι ίδιοι πολιτικοί και δημοσιογράφοι εμφανίζονται ως σωτήρες και τιμητές της αλήθεις ; πες μια εκτός των ολοκληρωτικώ καθεστώτων
μόνο οι πολιτικοί και δημοσιογράφοι; Οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ ήρθαν από άλλον πλανήτη; Είναι τυχαίο, ότι ο δήθεν ανατρεπτικός ΣΥΡΙΖΑ δόμησε την άνοδό του στην εξουσία με υπερσυντηρητική ορολογία (“αντίσταση”, “αντίδραση”, “κεκτημένα”) αναφερόμενος υποτίθεται σε μια εποχή της παρακμής;
Δεν νομίζω ότι μπορούμε να συζητήσουμε !!!
Ποτέ δεν πίστεψα ότι ο Σύριζα αποτελεί την πολιτική δύναμη η οποία θα μπορούσε να μετατρέψει την Ελλάδα σε χώρα δυτικού τύπου. Από την επιφύλαξη αυτή μέχρι τους πανηγυρισμούς των νικητών των εκλογών υπάρχουν ορισμένα ζητήματα.
1) Ποιοι οδήγησαν τη χώρα στη στάση πληρωμών δηλαδή τη χρεωκοπία ;
2) Ποιοι έλεγχαν τις κυβερνήσεις όταν δημιουργούνταν οι συνθήκες της χρεωκοπίας ;
3) Βλέπουμε ή όχι από το 1990 μέχρι σήμερα μπροστά μας τους ίδιους μέτριους πολιτικούς και δημοσιογράφους ;
4) Για την χρεωκοπία αποδόθηκε ευθύνη σε κανέναν ;
5) Είναι αλήθεια ή όχι ότι όσοι στην Ελλάδα διαμορφώνουν τον δημόσιο λόγο συντηρούνται από το κράτος ;
6) Eίναι αλήθεια ή όχι ότι παρά τις προσπάθειες του καλού Πιερακάκη η χώρα στην ψηφιοποίηση είναι πίσω και από την Βουλγαρία;
7) Είναι αλήθεια ή όχι ότι η χώρα έχει το υψηλότερο δημόσιο χρέος στον κόσμο;
8) Είναι αλήθεια ή ψέματα ότι δεν μιλάει πια κανένας για τα ιδιαίτερα μαθήματα των μαθητών, τα φακελάκια των γιατρών και την ιδιωτική υγεία ;
9) Είναι αλήθεια ή ψέματα ότι έχουμε το πιο αντιπαραγωγικό δημόσιο στον κόσμο ; που κανένας δεν τολμάει να το βάλει χέρι για να μην χάσει τις ψήφους των δημοσίων υπαλλήλων;
10) Είναι αλήθεια ή όχι ότι κάνουμε αμυντικούς εξοπλισμούς για να εξαγοράζουμε με όρους τρίτους κόσμου μόνο και μόνο για να εξαγοράζουμε την εύνοια των μεγάλων χωρών ;
@Vlaxman
1) Θα μπορούσε να πει κανείς ότι η χρεοκοπία είναι ένα πολυ-παραγοντικό φαινόμενο, μόνο που δεν είναι. Ψάξε κείμενα του Στούπα (ναι, του “νεο-φιλελεύθερου – sic!) για τις χιλιάδες εργάσιμες που έχουν χαθεί από απεργίες, καθώς και για τα σαμποτάζ σε οποιαδήποτε επένδυση στη χώρα (δε μιλάμε μόνο για Σκουριές τώρα).
Αναρωτήσου αν η τελευταία σοβιετία της Ευρώπης με τους συνδικαλιστές να κάνουν ότι θέλουν, δεν θα οδηγούσαν τη χώρα νομοτελειακά εκεί που οδηγήθηκε (δηλ στη χρεοκοπία), όταν ο κόσμος άλλαζε με απίστευτους ρυθμούς τεχνολογικά, με αντίστοιχες κατακλυσμιαίες αλλαγές στο παραγωγικό μοντέλο.
2) Είναι πολύ εύκολο (βολεύει ιδιαίτερα το αφήγημα του Σύριζα) να λογίζουν την ευθύνη για την χρεοκοπία στα υποβρύχια που γέρνανε (sic), στο C4I, στον Άκη κλπ. Μόνο που αυτά είναι τα μαθηματικά του αγράμματου του Τσίπρα, με το πτυχίο μηχανικού (εδώ γελάνε) άγνωστης προέλευσης.
Στην πραγματικότητα έχουμε τα εξής: Ένα άκρως μετριοπαθές νούμερο 300.000 βυσματούχων δημοσίων υπαλλήλων που μπήκαν στο κωλο-δημόσιο με ένα τηλέφωνο (πριν τον νόμο Πεπονή), κόστισαν στην Ελλάδα (ναι, στη χώρα εννοώ), 300 δις!
Ναι, ένας κωλο-υπάλληλος κοστίζει στον εργασιακό του βίο, 1 εκατομμύριο ευρώ. Μαζί με τις ασφαλιστικές εισφορές. Κάνε τον πολλαπλασιασμό. Το παραπάνω νούμερο είναι απολύτως μετριοπαθές μια και δε μιλάμε μόνο για υπουργεία, αλλά για τα πάντα. ΔΕΚΟ, τοπική αυτοδιοίκηση κ.ο.κ.
Ερώτηση: Όλοι αυτοί μπήκαν με το ζόρι; Ο Κουτσόγιωργας, ο Βαλυράκης, ο Παυλόπουλος και ο Βουλγαράκης τους έβαλαν με το έτσι θέλω ή έγλυφαν οι ίδιοι τον κάθε βουλευτή και τον βλαχο-δήμαρχο για να χώσει τον κανακάρη τους στο δημόσιο;
Ψάξε για την συνέντευξη του Κουλουριάνου στο Βήμα. Άκρως αποκαλυπτική.
3. Ο Σύριζα είναι ένα συνοθύλευμα της κάθε αριστερής και αναρχο-άπλυτης συνιστώσας, που έχτισε όλη του την ύπαρξη στο μίσος και πότισε με δηλητήριο όλη την κοινωνία ανεβαίνοντας στο τρένο των “αγανακτισμένων”, παρέα με τα φασιστόμουτρα της Χρυσής Αυγής.
Ένα κόμμα με κανένα έρεισμα στη ραχοκοκαλιά της οικονομίας, στην κοινωνική βάση της χώρας, ακόμα ακόμα και στα συνδικάτα. Τώρα λοιπόν που η χώρα επιστρέφει στην κανονικότητα, αποσυντίθεται όπως και είναι το λογικό.
Στο διάολο λοιπόν και ακόμα παραπέρα.
Συμφωνώ, άλλωστε το έγραψα και εγώ, σε ότι αφορά την αντιπαραγωγικότητα του δημοσίου. Όμως έθεσα μια σειρά ερωτημάτων στα οποία δεν δίνεται απάντηση και ούτε συζητήθηκαν στο δημόσιο λόγο. Αυτός είναι ο φόβος μου ότι μπορεί και να μην επιστρέφουμε στην πραγματικότητα ;
Δεν έβαλα καν στη συζήτηση την φοροδιαφυγή, η οποία (πάλι) εντελώς μετριοπαθώς υπολογίζεται στο θηριώδες 10 δις/έτος.
Εγώ σου λέω 5 δις/έτος. Πάμε πάλι με υπολογίζοντας (στο περίπου) για τα 50 χρόνια της μεταπολίτευσης. Θα είχε πλεόνασμα η χώρα αντί για χρέος, ναι ή όχι;
Ακούσαμε ποτέ από τον Σύριζα ή γενικά από την αριστερά, να μιλάει για το φαινόμενο; Να τα χώνει στον γιατρό, στον δικηγόρο, στον υδραυλικό, στον φούρναρη, στον κάθε φύσης τεχνίτη;
Όχι βέβαια. Ο λαός δεν φταίει για τίποτα. Μόνο ο Τσοχατζόπουλος και ο Παπαγεωργόπουλος.
ΔΙΟΤΙ ΕΤΣΙ ΒΟΛΕΥΕΙ.
1) η κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου
2) οι “επενδυτές” και οι “εργαζόμενοι”
3) ευτυχώς το κκε αλλάζει ηγέτες κάθε εικοσαετία
4) πάντως όχι στους “επενδυτές” και στους “εργαζόμενους”
5) υπάρχουν και ΜΚΟ οι οποίες χρηματοδοτούνται από τις Βρυξέλλες και τον Σόρος
6) μια ψηφιοποίηση έχει μόνο τότε νόημα εάν απολυθούν οι αντίστοιχη δημόσιοι υπάλληλοι, είσαι σίγουρος ότι το θέλεις αυτό;
7) δεν το γνωρίζω αλλά δεν θα με εξέπληττε να μάθαινα ότι δεν υπάρχουν θαύματα στην πραγματικότητα και ότι μια χώρα χωρίς παραγωγικό μοντέλο δεν είναι δυνατόν να ξεχρεώσει από τον αέρα τον κοπανιστό ο οποίος παράγεται στον δημόσιο και στον αεριτζήδικο ιδιωτικό τομέα
8) δεν θυμάμαι να έκαμε ο ΣΥΡΙΖΑ κάτι στα τέσσερα χρόνια που κυβέρνησε, οπότε ναι, εδώ έχεις δίκιο
9) και σε αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ και η αριστερά είναι αμέτοχοι;
10) τί θα πεί “μόνο και μόνο”. Έχεις υπόψη σου τί θα μπορούσε να γίνει άλλο εκτός από αυτό για να συντηρηθεί η ελληνική κοινωνία από δανεικά και… αναπτυξιακά προγράμματα;
Αυτά παθαίνει η Αριστερά, όταν συμμορφώνεται με τα κελεύσματα των Ισχυρών σε τόσο κρίσιμους καιρούς.
Ο ΣΥΡΙΖΑ (ένα κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, μετά βίας του 3% προ-μνημονιακά, με αμφιλεγόμενες κοινωνικά θέσεις και ύποπτες – αν όχι επικίνδυνες – απόψεις στα εθνικά) υπήρξε το κόμμα που καρπώθηκε την ρευστοποίηση του πολιτικού σκηνικού, η οποία ακολούθησε την περίοδο που ο Γ. Α. Παπανδρέου, ενώ είχε εκλεγεί ευαγγελιζόμενος πως “λεφτά υπήρχαν”, έπαιρνε το “όπλο που είχε βάλει επάνω στο τραπέζι” και πυροβολούσε τα πόδια του και την ελληνική κοινωνία. Το σοκ της χρεοκοπίας της Χώρας, του ΔΝΤ και της Τρόικας συντάραξε την μεταπολιτευτική πολιτική τάξη και δημιούργησε κινηματικές διεργασίες έντονης αμφισβήτησης της μέχρι τότε πορείας και όσων χρεώθηκαν πολιτικά την ευθύνη γι’ αυτήν. Δεν ήταν εύκολη και άνετη η ανάθεση στον ΣΥΡΙΖΑ από την ελληνική κοινωνία και το εκλογικό Σώμα της αλλαγής αυτής της πορείας. Με εύλογη καθυστέρηση (περίοδος Σαμαρά-Βενιζέλου-Παπαδήμου) ο ΣΥΡΙΖΑ ανέλαβε να κάνει ό,τι μπορούσε στη διαχείριση των συνεπειών της χρεοκοπίας, να “σκίσει” όσο μπορούσε καλύτερα τα Μνημόνια και να οδηγήσει σε μια τρόπον τινά Κάθαρση το Μεταπολιτευτικό πολιτικό σκηνικό. Και ανέλαβε την Κυβέρνηση “φρουρούμενος” από την αντιμνημονιακή Δεξιά (ευκαιριακού δυστυχώς χαρακτήρα) βαλλόμενος πανταχόθεν από το Μεταπολιτευτικό πολιτικό , οικονομικό και μιντιακό Κατεστημένο. Το κομμάτι του Λαού που αξιολόγησε κατ’ αρχήν θετικά αυτή την αντι-μνημονιακή ιδιότυπη Συγκυβέρνηση εκφράστηκε με μεγάλη έμφαση (62%) υποστηρικτικά υπέρ της σκληρής διαπραγμάτευσης με την Γερμανοκρατούμενη τότε Ε.Ε. (η οποία κρατούσε και το μαχαίρι και το πεπόνι της Ζώνης του Ευρώ) προς όφελος της ελληνικής Κοινωνίας, η οποία ευελπιστούσε σε όσο το δυνατόν λιγότερες επιπτώσεις από την Χρεοκοπία. Η διαπραγμάτευση αυτή έκλεισε με συνθηκολόγηση (ταπεινωτική ή όχι, θα το αποτιμήσει ο ιστορικός επί τη βάσει πραγματικών ιστορικών στοιχείων για τα πραγματικά διεθνοπολιτικά διακυβεύματα, για την ίδια την διαπραγμάτευση και για τα όσα ακολούθησαν και θ’ ακολουθήσουν αυτή την συνθηκολόγηση, όσο και εκτιμώντας και ερμηνεύοντας τι ήταν διατεθειμένη να θυσιάσει πραγματικά η Ελληνική Κοινωνία που είχε τόσο ανώμαλα προσγειωθεί στις πρώτες δραματικές συνέπειες των πολιτικών επιλογών της μεταπολιτευτικής Ελλάδας). Το σύντομο, πάντως, χρονικό διάστημα, ανάμεσα στο σαρωτικό μήνυμα του Δημοψηφίσματος, για αντίσταση στις επιταγές των Δανειστών, και τη συνθηκολόγηση που ακολούθησε αμέσως μετά, προβλημάτισε τους υποστηρικτές της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ για το εφικτό ή όχι των επενδεδυμένων προσδοκιών.
Παρ΄ όλον όμως τον προβληματισμό για “το Όχι που έγινε Ναι”, που αποτελούσε μια πρώτη ένδειξη για το τί ήθελε αλλά και τί μπορούσε να κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ, η υποστήριξη ανανεώθηκε και ανατέθηκε εκ νέου η διαχείριση των αποτελεσμάτων της νέας αυτής συνθηκολόγησης. Και ενώ τα αποτελέσματά της διαχείρισης αυτής ήταν συγκεχυμένα, και πάντως κατώτερα των προσδοκιών, και ενώ ” η άρχουσα τάξη παρενέβη” για να σώσει την ΝΔ του 18%, ο ΣΥΡΙΖΑ διέπραξε ένα ολέθριο πολιτικά και εθνικά βαρύτατο ατόπημα, το οποίο δεν αποσοβήθηκε δυστυχώς από τον Δεξιό κυβερνητικό του Εταίρο (του οποίου ο μόνος λόγος ύπαρξης στην Κυβέρνηση ήταν ο κίνδυνος που προέκυπτε από την εθνομηδενιστική ιδεολογική συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ), όταν έφερε τον ελληνικό Λαό, που ακόμα τον στήριζε, προ τετελεσμένου με την συμφωνία των Πρεσπών.
Άρχισε τότε η απόσυρση της στήριξης, η ήττα στις Εκλογές ήταν το λογικό επακόλουθο. Οι “Πρέσπες” ήταν η καλά στημένη πεπονόφλουδα που πάτησε ο ΣΥΡΙΖΑ και προσωπικά ο κος Τσίπρας, του οποίου η πολιτική φαντασίωση να συγκριθεί με ηγέτες του παρελθόντος φαντάζει έκτοτε κωμική. Όταν καταδαπανάς την εμπιστοσύνη του ελληνικού Λαού, με την οποία είχες την τύχη και όχι την αξία να σε περιβάλλει για να τον οδηγήσεις στην κρίσιμη ώρα, και ενώ έχεις με αμφιλεγόμενο τρόπο συνθηκολογήσει, και ενώ δεν έχεις αποδείξει την πολιτική σου αξία, είναι στοιχειώδες ότι δεν παραχωρείς το όνομα της Μακεδονίας γνωρίζοντας ότι συντριπτικά η ελληνική Κοινωνία αντιτάσσεται σε κάτι τέτοιο, επικαλούμενος ότι “το είχες στο πρόγραμμά σου” όταν έπαιρνες 3%.
Η εύλογη αδράνεια, με την οποία αποσύρεται η πολιτική εμπιστοσύνη, συγκράτησε το ποσοστό ήττας του ΣΥΡΙΖΑ στο ποσοστό του 2019, δίνοντάς του έτσι την πραγματική δυνατότητα να αναθεωρήσει την τυχοδιωκτική στάση του και να επανακάμψει στο ρόλο του πολιτικού φορέα που θα εκπροσωπεί την Κεντροαριστερή Παράταξη στην μεταμνημονιακή εποχή. Βρίσκεται έτσι στην θέση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, απέναντι σε μια Κυβέρνηση που εκφράζει με ακραίο τρόπο την συμπαράταξή της και την συνακόλουθη πρόσδεση της Ελλάδας στο άρμα μιας παραπαίουσας, επικίνδυνης και ακραία αντιανθρώπινης Δυτικής Άρχουσας Τάξης, η οποία ευελπιστεί να αντιμετωπίσει την υπό τις συνθήκες Παγκοσμιοποίησης κατάρρευση του δυτικού πολιτισμικού και ανθρωπολογικού προτύπου με μια δυστοπικά αυτοκτονική (για το δυτικό πολιτισμό) “Μεγάλη Επανεκκίνηση” οργουελικού τύπου και η οποία κλιμακώνει επικίνδυνα το παιχνίδι της ισχύος, διακινδυνεύοντας ακόμα και ένα πυρηνικό ενδεχόμενο. Και τί κάνει η Αριστερά; Μήπως αντιστέκεται στην ευρεία αναθεώρηση του ανθρωπολογικού μοντέλου που επιχειρείται με τόσο ραγδαίο και εκτεταμένο τρόπο; Μήπως αντιπολιτεύεται την άλωση των κοινωνιών από την νεότευκτη τεχνολογική φεουδαρχία, όπου οι αλγόριθμοι, κι αν δεν έλυσαν ακόμα, θα λύσουν οπωσδήποτε μια για πάντα το ανθρώπινο πρόβλημα; Μήπως υπερασπίζεται το ανθρώπινο πρόσωπο και την κοινωνία; Μήπως την Ελευθερία του Ανθρώπου; Μήπως, έστω, κρατά επιφύλαξη, μήπως προειδοποιεί για κίνδυνο, μήπως επεξεργάζεται αντιπρόταση; Θεός φυλάξοι! Αυτά είναι για οπισθοδρομικούς τεχνοφοβικούς. Αυτά είναι για κάθε είδους ψεκασμένους, ή, επί το παγκοσμιώτερον, για φλατ-έρθερς! Αλλά τι κάνει;
Συμμορφώνεται προς τας υποδείξεις! Συμμορφώνεται με τον δομικό περιορισμό της ανθρώπινης και πολιτικής Ελευθερίας που επιδιώκεται με τον συγκεκριμένο τρόπο της “ψηφιοποίησης” των ανθρώπων που αναπτύσσεται σήμερα, ως δήθεν καταπολέμηση της γραφειοκρατίας, των υγειονομικών κινδύνων, της κλιματικής αλλαγής, της τραπεζικής κατάρρευσης, του εθνικού κινδύνου και όποιου άλλου μπαμπούλα βρίσκεται πρόχειρος. Πώς θα πείσει μετά ως ο υπέρμαχος των “Δικαίων του Ανθρώπου και του Πολίτη” που δεν ανέχεται τις θεσμικές εκτροπές των υποκλοπών και των “Πρέντατορ”; Συμμορφώνεται με τον δομικό περιορισμό της Δημοκρατίας, συντασσόμενη με τον περιορισμό της ελευθερίας του λόγου, ως δήθεν καταπολέμηση των ψευδών ειδήσεων – ζήτω οι “φακτ-τσέκερς” – που είναι δυνατόν να διασπείρονται μέσω διαδικτύου. Πώς μετά να παρουσιαστεί ως θύμα της προπαγάνδας του μιντιακού κατεστημένου; Συμμορφώνεται με την “Σωστή πλευρά της Ιστορίας” και χειροκροτεί τους νεοναζί της Ουκρανίας, γιατί δήθεν τους “επιτέθηκε” ο ορμπανισμός ή καλύτερα ο τραμπισμός της Ρωσίας του Δικτάτορα Πούτιν. Πώς μετά θα πείσει ότι διαθέτει τα στοιχειώδη εργαλεία ανάλυσης της Διεθνούς πολιτικής πραγματικότητας που τής επιτρέπουν να διαμορφώσει σχέδιο εθνικής στρατηγικής σε μια τόσο κρίσιμη ιστορική περίσταση; Και καλύτερα να μην αναφερθεί το ερώτημα, πώς δεν θα συρθεί στις “Πρέσπες του Αιγαίου” ο αυτουργός των “Πρεσπών”. Και πάντως συμμορφώνεται με τις οικονομικές κατευθύνσεις του Ευρωπαϊκού διευθυντηρίου με το οποίο συνθηκολόγησε, χωρίς κανένα σχέδιο αναδιάρθρωσης του παραγωγικού μοντέλου της χώρας, χωρίς αποκέντρωση, χωρίς τίποτα. Πώς λοιπόν;
Συμμορφώνεται στα μείζονα, χωρίς ούτε να μπορεί ούτε και να φιλοδοξεί ν’ αναλάβει τον ρόλο για τον οποίο από το 3% αξιώθηκε να τον εμπιστευτεί το κομμάτι του ελληνικού Λαού που τον δοκίμασε στο τιμόνι της Χώρας και τον διπλοδοκίμασε ως άχρωμη και άοσμη και ανεδαφική αντιπολίτευση που, όταν δεν συμμορφωνόταν απόλυτα στα ουσιώδη επίκαιρα, σκιαμαχούσε, προοιωνιζόμενη νέες περιπέτειες υπέρ θολών ιδεοληπτικών προταγμάτων, για τις οποίες η κουρασμένη, απογοητευμένη, σκληρά δοκιμαζόμενη και βαθιά ανασφαλής, συντετριμμένη και χωρίς διέξοδο ελληνική κοινωνία δεν ευκαιρεί. Αυτή έχει να προσπαθήσει έτσι ακέφαλη “να σώσει οτιδήποτε, αν σώζεται” μπροστά στα επερχόμενα.
Γιατί λοιπόν να μη συντριβεί ο ΣΥΡΙΖΑ; Επειδή θα ήταν καλύτερος στο “ντιμπέιτ”; Ο οικονομικός και κοινωνικός Αρμαγεδδώνας που έρχεται και η εθνική ταπείνωση που ακολουθεί δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με λάιφ στάιλ και γουόκ Αριστερά και μπλουζάκια επαναστατών Ηρώων. Χρειάζονται αληθινοί ήρωες, χρειαζόταν πατριωτική Αριστερά με αντιπρόταση και σχέδιο και χρειαζόταν πραγματικό ξύπνημα, που θα επέλθει αναγκαστικά και ίσως τραγικά από την επαπειλούμενη καταστροφή που κουβαλάει στις αποσκευές του ο μοιραίος θριαμβευτής της Εκλογής.
Eξαιρετική θεωρητική ανάλυση. Συγχαρητήρια.
Παραπάνω έθεσα βιαστικά ορισμένα ερωτήματα τα οποία θα ήθελα να δείτε.
Ευχαριστούμε.
Η χρεοκοπία και τα μνημόνια είναι, κατά τη γνώμη μου, οι αναπόφευκτες συνέπειες των συλλογικών αποφάσεων που η ελληνική κοινωνία και η ελληνική πολιτική τάξη πήραν στη Μεταπολίτευση:
Η απόφαση για ανάπτυξη με δανεικά. Την οποία απόφαση και η πιο σοβαρή και συγκροτημένη προσπάθεια, για πραγματικά οικονομικά αποδοτική διαχείριση των δανεικών κεφαλαίων, θα ήταν δυσχερέστατο να υλοποιήσει στο Ιστορικό Περιβάλλον της μονοκρατορίας της Δύσης μετά το ’90 και της Παγκοσμιοποίησης. (Δεν σού δάνειζαν για να τούς ανταγωνιστείς, κι αν υποψιάζονταν ότι κάτι τέτοιο είναι πιθανό, θα σε προσγείωναν. Ο Δανεισμός των Κρατών δεν είναι οικονομικό αλλά πολιτικό μέγεθος στις μεταξύ τους σχέσεις. Είναι Εξάρτηση.)
Η απόφαση για άνευ όρων πρόσδεση στο άρμα της Δύσης, χωρίς να ελέγχει η Χώρα τί η ίδια προσφέρει στη Δύση, χωρίς διαπραγματευτική δηλαδή δύναμη. Και φυσικά η άκριτη και χωρίς σχέδιο διαφυγής παράδοση της νομισματικής σου πολιτικής σε όσους σε έχουν δανείσει. (Πώς θα τούς ξεπλήρωνες; Ήθελαν να τούς ξεπληρώσεις ή να τους παραδοθείς; Με το μισό χρέος μάς ζήτησαν και δώσαμε την Χώρα και με το διπλό σήμερα δεν τρέχει τίποτα).
Τελικά, η απόφαση ότι, αντί να ανήκουμε αυτονοήτως – έστω και κρυφά – στον εαυτό μας πρώτα, ανήκουμε στη Δύση. Αυτή η τελευταία απόφαση έχει πια ξεφύγει από την πολιτική και γεωπολιτική της διάσταση, και προ πολλού δίνει τους πικρούς πολιτισμικούς, κοινωνικούς και ψυχικούς της καρπούς. Είναι συλλογικές αποφάσεις και έχουν πέσει έξω γιατί οι αρνητικές τους επιπτώσεις είναι ασυγκρίτως βαρύτερες από τα επιφανειακά και πρόσκαιρα τυχόν οφέλη. Οι επιπτώσεις είναι υπαρξιακές. Εξάλλου ηγούμαστε της “τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης” και δημιουργούμε την Ellada 2.0. Να φτιάξουμε και ένα ψηφιακό κέντρο εικονικής πραγματικότητας, όπως το “Δε Ελλήνικον Σέντερ” για την αξιοποίηση του παλαιού αεροδρομίου της Αθήνας, όπου ένα Τζέισον-Αντιγόνη τεχνητής νοημοσύνης θα παρουσιάζει την πρόοδο της χώρας σε πιστοποιημένους εμβολιαστικά χάι-τεκ υπεύθυνα μενουμευρωπαίους πολίτες, οι οποίοι θα έχουν πρώτα περιηγηθεί ψηφιακά στην τσιμεντωμένη Ακρόπολη για να θαυμάσουν το Αρχαίον Κάλλος και να θυμηθούν τις πολιτισμικές ρίζες της μεγάλης ευρωπαϊκής οικογένειας και του μικρού πλανητικού χωριού!
Μπράβο!
Ένας ταπεινός δάσκαλος έβαλε τα γυαλιά στους διάφορους ” αναλυτές” στη βόρεια Ελλάδα και στη Μακεδονία.
Ένας νέος “μικρός” ηγέτης γεννήθηκε που δίνει όραμα , ελπίδα και πνοή στον κάθε χριστιανό οικογενειάρχη.
Ένας πατριώτης που μιλάει ξεκάθαρα για το έγκλημα της συμφωνίας των Πρεσπών.
Ο όντως αξιόλογος δάσκαλος δεν είναι ταπεινός ,αφού εζήλωσε καθυστερημένα και αυτός την δόξα του πολιτικού αρχηγού, βασιζόμενος κυρίως στους αντιεμβολιαστές -εκκλησιαστικής επιρροής-.
Όσον αφορά στην αποκρουστέα από όλους τους μη αριστερούς Έλληνες- κυρίως τους Μακεδόνες -αξία δεν έχει να μιλάς ,αλλά να διερευνάς εάν μπορείς και πως να την καταργήσεις, κάτι που προς το παρόν αποτελεί ευσεβή πόθο όσων Ελλήνων ήταν αντίθετοι προς την Συμφωνία αυτήν και με την Νέα Δημοκρατία-που τώρα ”βλακωδώς” την θεωρούμε ευχαρίστως συμβιβασμένη- να καταθέτει προτάσεις μομφής για να μην υπογραφεί τον Ιούνιο του 2018 και να μη κυρωθεί τον Ιανουάριο του 2019.
θυμάμαι την Ζαχαράκη να χαρακτηρίζει την συμφωνία ως “εθνικά επιζήμια”…
Δυστυχώς ο Τσίπρας φεύγει, αλλά το Βόρεια Μακεδονία έμεινε.
Όλοι οι πθ άντεξαν την πίεση της Δύσης και αυτός για να ξαναβγεί πούλησε την ιστορία της Ελλάδος και της Μακεδονίας.
Το 20% είναι μεγάλο ποσοστό, ας ελπίσουμε ότι η κατηφόρα δεν έχει σταματημό και θα γυρίσει εκεί που ξεκίνησε.
Για κάποιους η χούντα ήταν η απαραίτητη παρένθεση για να “λυθεί” το Κυπριακό, μπορεί η αριστερή παρένθεση να είχε την ίδια αναγκαιότητα για να περάσει το τελευταίο μνημόνιο μαζί με την συμφωνία των Πρεσπών.
Θέλω να πώ, ότι η στάση των υπόλοιπων κομμάτων και ειδικά της ΝΔ, σε συνδιασμό με την τουλάχιστο αφελή προσέγγιση πολλών πολιτών τα κόμματα να μην καπελώσουν τις μαζικές αντιδράσεις, δεν επιτρέπει την απενοχοποίησή των.
https://www.iefimerida.gr/ekloges/xeperase-80-o-syriza-stis-fylakes-korydalloy
Πρώτος ο Σύριζα στις φυλακές και στα ψυχιατρεία.
Τυχαίο;
Δε νομίζω, Τάκη.
ΕΡΕΥΝΗΤΕΟ ΣΙΓΟΥΡΑ ΚΑΙ ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΕΥΡΗΜΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΟΥΝΕΧΕΙΣ ΕΛΛΗΝΕΣ.
Στις φυλακές και στα ψυχιατρεία είναι όλοι φτωχοί…..και εγκαταλελειμμένοι !!!
Ξέρετε πολλούς πλούσιους στις φυλακές και στα δημόσια ψυχιατρεία.
Η απάντηση απευθύνεται και στον Σ.Α.Ν
Kαταλάβατε ντενεκέδες
Διόρθωση: στις φυλακές και στα ψυχιατρεία είναι όσοι δεν επιτρέπεται να είναι εκτός.
Εμείς καταλάβαμε, εσύ;
Ένα nickname ονόματι Vlaxman (!!!) μας αποκάλεσε ντενεκέδες.
Enough said.
Να κάνετε μια έρευνα στις φυλακές για να διαπιστώσετε ότι πέρασαν , περνούν και θα περάσουν από εκεί όσοι παραβαίνουν νόμους και καταδικάζονται ,χωρίς να τους ζητείται το εκκαθαριστικό της εφορίας. Στα Ψυχιατρεία πάλι καταλήγουν όλοι οι κληρονόμοι ψυχικά ασθενών όλων των οικονομικών και κοινωνικών κατηγοριών . Ο ισχυρισμός σας δεν ευσταθεί .Συλλογισθείτε.
᾿΄Ας μήν ἀνησυχοῦν οἱ Γερμανοί καί οἱ ἄλλοι Εὐρωπαῖοι, δέν θά τούς ἑλληνοποιήσουμε γιατί καί νά μπορούσαμε δέν θέλουμε. ῾Ο σεβασμός στήν ταυτότητα εἶναι ἴδιον τοῦ πολιτισμοῦ μας, ἄν μιλᾶμε ὀρθά γιά πολιτισμό.
᾿Αλλά ἔχουμε νά μαζέψουμε τά κομμάτια μας καί νά τακτοποιήσουμε τά χρέη μας.
Ποιός μίλησε γιά τήν ῾Ελλάδα στίς πιό βουβές ἐκλογές; Ποιά δημοκρατία; ῾Η δημοκρατία εἶναι πῶς νά ἐξοντώσει ὁ ἕνας τόν ἄλλο;
᾿΄Αν δέν ὑπῆρχε ὁ τουρισμός πού τραβάει μόνος του, πῶς θά ἦταν ἡ οἰκονομία; Ποῦ εἶναι τό πρόγραμμα ἀνάπτυξης γιά τό σύνολο τῆς χώρας στηριγμένο στό δυναμικό της καί στίς δικές της παραγωγικές δυνατότητες; Ποῦ εἶναι οἱ πρωτοπόρες ἰδέες, ἀξιοποιώντας καί τήν συνολική γνώση, ἔτσι ὥστε νά τρίβουν τά μάτια τους οἱ ἄλλοι γιά τίς ἰδέες μας; Ποιός ἀγκάλιασε τόν κάθε ἄξιο γιά νά τόν ἀξιοποιήσει γιά τό σύνολο, πού φεύγουν τόσοι ἄξιοι γιατί παραμένουν στά ἀζήτητα; Ποῦ εἶναι οἱ εὐαίσθητοι πολίτες, θά μποροῦσαν νά εἶναι οἱ σύγχρονοι ἀριστεροί, γιά νά προστατεύσουν τήν ὑγιῆ ἀνάπτυξη, τό περιβάλλον τῆς χώρας ἀπό τήν ἐπερχόμενη καταστροφή του λόγω τῆς χωρίς μελέτη καί σοβαρό προγραμματισμό ἐκμετάλλευσης, τούς μικρούς ἀπό τά τεράστια παγκοσμιοποιητικά συμφέροντα καί τόσα ἄλλα. ῾Υπάρχει πεδίο δόξης λαμπρό σέ αὐτά.
Πολλοί σχολιαστές ἀναλύουν τήν κατάσταση σοβαρά, ὅπως ὁ Ούτις.
᾿Εξαιρετική ἡ ἀνάλυση τοῦ κ. Σαββίδη γενικά. Ἡ Ἀθήνα ἀσφυκτιᾶ ἀπό τήν συσσώρευση πληθυσμοῦ καί τήν ἔλλειψη πρασίνου. ῾Η πρότασή του γιά ´Ενθάρρυνση επενδύσεων ΜΟΝΟ στην περιφέρεια για, τουλάχιστον, μια δεκαετία ´θά ἦταν ἱκανή καί ἀναγκαία γιά πολιτικούς μέ ὅραμα. Καίριες οἱ ἐπισημάνσεις του γιά τήν παιδεία, ποῦ εἶναι ὁ κλάδος τῶν τεχνικῶν; Ποῦ εἶναι ἡ προστασία τῆς κλασσικῆς μας παιδείας πού κακοποιείται λόγω ἄγνοιας, ἄγνοιας τοῦ ἀνθρωπολογικοῦ προτύπου, ἄγνοιας τῆς ἔννοιας τοῦ Προσώπου, ἄγνοιας τῆς σημασίας τῆς ταυτότητας γιά τόν ἄνθρωπο; Κάποιοι ἀρνοῦνται τήν ἔννοια τοῦ προσώπου, ἀρνοῦνται τήν ἀθανασία, μήν τούς πέσει καμμία ἐνοχή στό κεφάλι. ᾿Αρνοῦνται τό ἔργο τοῦ ῾Ελληνισμοῦ ἐνοχοποιώντας το ἤ προσπαθώντας νά τό ἀπενοχοποιήσουν ´αλλάζοντας ´ τά πρόσωπα, ἀγνοώντας τήν πορεία τοῦ ἀνθρώπου, τήν ἱερότητα αὐτῆς τῆς πορείας. Ἡ οἰκουμενικότητα τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἔχει θεολογικό ὑπόβαθρο. Οἱ μεγάλες ἰδέες χρειάζονται πίστη στήν μικρότητα τοῦ ἀνθρώπου. Συμφωνῶ μέ τόν Λούμπεν ὅτι ἡ πολιτικοποίηση τῆς Πίστης φέρνει κινδύνους τόσο γιά τήν πολιτική ὅσο καί γιά τήν Πίστη.
ΑΛΛΑ κυρία Ελένη η απαρχή έγινε με την πολιτικοποίηση της ΜΗ ΠΙΣΤΗΣ όχι από μικρό -όπως και τώρα- αλλά από το μεγάλο Σημιτικό ΠΑΣΟΚ μετά τις εκλογές του 2000 , χωρίς να το υποσχεθεί προεκλογικώς.
Στην σημερινή Ελλάδα μας ,η οποία θέλετε και εσείς να συνεχίσει να είναι και να επαίρεται ότι είναι διάδοχος της Ανατολικής Ορθοδόξου Αυτοκρατορίας μας και στην οποίαν όλα τα Συντάγματά της μετά το 1821 εκκινούν από την επίκληση της Αγίας και Ομοουσίου Τριάδος είμαστε αδικαιολόγητοι για την εθνοθρησκευτική αγνωμοσύνη μας όταν ντρεπόμαστε- διπλή ντροπή για τους πολιτικούς ηγέτες μας- να ομολογούμε δημοσίως την πίστη μας σαυτά τα ιδεώδη και να θεωρούμεθα πολιτισμένοι – οι κακόμοιροι-.
διάδοχος μιας αυτοκρατορίας στην βάση “εθνοθρησκευτικής” συνείδησης. Ενδιαφέρουσα αντίφαση.
Εγώ προσωπικά αδυνατώ να πιστέψω ότι είμαστε καν διάδοχοι της επαναστατημένης Ελλάδος. Αν αναλογιστεί κανείς τί θα είχαν καταφέρει αυτοί οι χούφτα άνθρωποι με τον σημερινό συσχετισμό δυνάμεων στο Αιγαίο μάλλον το θεωρώ ασεβές προς αυτούς να ισχυριζόμαστε κάτι τέτοιο.
Τί σημαίνει ´ πολιτικοποίηση της ΜΗ ΠΙΣΤΗΣ ´; Μποροῦν οἱ πολιτικοί νά ἑρμηνεύσουν τά τοῦ δόγματος; Γνωρίζετε τόν στίχο τοῦ Καβάφη
«Γιατί τα σπάσαμε τ’ αγάλματά των, γιατί τους διώξαμεν απ’ τους ναούς των, διόλου δεν πέθαναν γι’ αυτό οι θεοί.»
Διάδοχος; ῾Η συνέχεια τοῦ ῾Ελληνισμοῦ εἶναι καί ὅλα τά προηγούμενα κεφάλαια τῆς ἱστορίας μας.
Πρός τόν κ. Σ.Α.Ν. τό σχόλιό μου.
Σας εντόπισα την απαράδεκτη πολιτικοποίηση της αθεϊας -ύστερα από 178 χρόνια από το Σύνταγμα της Επιδαύρου – .Προφανώς αρνηθήκατε να υπογράψετε να καταργηθεί το δικαίωμά να δηλώνουν οι Έλληνες αν επιθυμούν ή δεν επιθυμούν την αναγραφή του θρησκεύματός τους τουλάχιστον στις Ελληνικές ταυτότητες τους . Τί κέρδισαν το Σημιτικό ΠΑΣΟΚ και οι Έλληνες έκτοτε ;;;.