Η Αρχαία Ελλάδα και η σημασία της για μας σήμερα.

6/12/20 | 6 | 3 | 754 εμφανίσεις


Ο Άγγελος Χανιώτης, καθηγητής του Ινστιτούτου Προηγμένων Σπουδών του Πρίνστον και μέλος του Ανωτάτου Συμβουλίου της Εθνικής Αρχής για την Ανώτατη Εκπαίδευση μιλά δια την Αρχαία Ελλάδα και τη σημασία της για μας σήμερα

Category: Videos, Εκδηλώσεις, Φάκελος Καλοκαίρι

( 6 )

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. 1
    Σ.Α.Ν. says:

    Η συζήτηση έδωσε αφορμή να ”μάθουμε” περισσότερα για τον σώφρονα και σεμνό καθηγητή κ.Άγγελο Χανιώτη ,ο οποίος σε μια συνέντευξή του στις 10-4-2017 στην Καθημερινή εδήλωνε μεταξύ άλλων τα ακόλουθα
    ” Ο λαικισμός καλλιεργήθηκε συστηματικά από το 1981 από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και ύστερα ”ξέβαψε” και σε άλλους πολιτικούς χώρους. Η Αριστερά λ.χ απεδείχθη ότι προσβλήθηκε από αυτόν τον ιό…. Η αριστεία έγινε ρετσινιά.
    Έγινε συζήτηση για τους 2.400 δημοσίους υπαλλήλους ,που είχαν πλαστά χαρτιά ,αλλά δεν έγινε καμιά κουβέντα για τους 2.400 ,που έπρεπε να είναι στη θέση αυτών που μας εξαπάτησαν και καταδίκασαν στην ανεργία ισάριθμους και ούτε βέβαια έγινε συζήτηση για την ζημιά που υπέστη το Δημόσιο με 2.400 απατεώνες ,που εργάζονταν γιαυτό.
    Η Ελλάδα θέλησε να εισάγει την άμεση δημοκρατία στις μαθητικές εκλογές και από τις αρχές της 10ετίας του 1990 κληρονομήσαμε από τις καταλήψεις των σχολείων γενικώς ότι όποιος διαμαρτύρεται ακόμα και να καταστρέφει δημόσια ,ή, ιδιωτική περιουσία πρέπει να ακουστεί και να δικαιωθεί. ΚΑΙ
    Δυστυχώς με την ατμόσφαιρα που επικρατεί θα συνεχίσει να υπολειτουργεί το κράτος , να περιφρονείται η αξιοσύνη και να επικρατεί η φαυλότητα”.
    ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ.

  2. 2
    Ελένη Π. says:

    Ζοῦμε σέ μία ἐποχή πού ἡ πληροφόρηση τήν ἴδια στιγμή φθάνει σέ κάθε περιοχή τοῦ πλανήτη μας. Ἄς ἀναλογισθοῦμε πῶς ἦταν ἡ ἐπικοινωνία ἀλλά καί ἡ ὀργάνωση τῶν πόλεων στήν ἀρχαία Ἑλλάδα. Ἀνάπτυξη αὐτοῦ τοῦ τύπου πόλεων παρατηρεῖται καί στίς ἀρχαῖες πόλεις στίς ὄχθες τοῦ Ἰνδοῦ ποταμοῦ, Μοχέντζο Ντάρο κλπ.

    https://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/history/arxaiotita/page_002.html?prev=true

    Τά ὁδικά δίκτυα εἶναι γνωστό ὅτι ἀναπτύχθηκαν ἀπό τούς Ρωμαίους.
    https://www.romeingreek.eu/?p=4452

  3. 3
    Μαρία Μαγγιώρου says:

    Ο Α. Χανιώτης είναι μια όμορφη εξαίρεση μεταξύ των Ελλήνων καθηγητών. Ανάμεσα σε πάρα πολύ λίγους με ανοικτά το μυαλό και τη ψυχή τους.

    Όσο για την ελληνική Πόλη, ας είμαστε προσεχτικοί γιατί οι αναθεωρητές της Ανθρωπολογίας και των νέων “Πολιτισμικών Σπουδών” (!!) έχουν βαλθεί να διαδώσουν ότι παρόμοια “οργάνωση” υπήρχε σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, καθώς και η “δημοκρατία” υπήρξε φαινόμενο πολλών πρωτόγονων κοινωνιών (!!!).

    Ποτέ και πουθενά δεν υπήρχε το αντίστοιχο της ελληνικής Πόλης γιατί Πόλη σημαίνει πολιτική Κοινωνία = τρόπος ύπαρξης στο ψυχικό-υπαρξιακό επίπεδο του Εμείς, δηλαδή του ΚΟΙΝΩΝΕΙΝ (μετά ΛΟΓΟΥ).

    Η Πόλη δεν έχει καμιά σχέση με το άστυ, με τους κατοίκους. Έχει να κάνει με τη Συγ-γένεια: την Οικο-γένεια, τη Φυλή και το Γένος. Σύμβολό της ήταν η άσβεστη Εστία όπου λάμβαναν χώρα οι συν-εστιάσεις.
    Ο πόλεμος γινόταν υπέρ Εστιών και βωμών = για τη Πατρίδα και την Πίστη.

    Το όνομά της Πόλης βγαίνει ακριβώς από τη σημασία της υπεράσπισης των Πατρώων και σήμαινε αρχικά το «ιερό πτολίεθρο» = την ακρόπολη για την άμυνά της. Δηλαδή βγαίνει από τον πτόλεμο (πόλεμο) και λεγόταν πτόλις ή πτολισμα, ενώ οι πολίτες δεν ήταν κάτοικοι-«υπήκοοι» αλλά οπλίτες (οι ικανοί να φέρουν οπλισμό: Μόνον για τον λόγο αυτόν δεν ήταν πολίτες οι γυναίκες, οι δούλοι και οι πολύ φτωχοί).

    Δεν υπήρξε ποτέ στην ιστορία αυτό που φαντασιώθηκαν οι Γερμανοί του 19ου αιώνα: «πόλις-κράτος». Το κράτος όπως το αντιλαμβάνονται οι Λατίνοι και οι Βόρειοι Ευρωπαίοι είναι αδιανόητο για τους Έλληνες που καταλαβαίνουν μόνο από πατρώα Κοινωνία.

    Η ελληνική Δημοκρατία δεν γίνεται να συνυπάρχει με την ολιγαρχία του αντιπροσωπευτικού συστήματος των Βορείων ούτε με την ολιγαρχία του κρατικού συστήματος των Νοτίων. Στη μια περίπτωση η εξουσία ανήκει σε Ιδιώτες της Αγοράς και στην άλλη στην Στο Δημόσιο «πράγμα» του κρατικού μηχανισμού που είναι πάνω και έξω και απέναντι από την Κοινωνία.

    • 3.1
      Μίλτος says:

      Από τήν αρχή τής Οδύσσειας,
      μόλις στή δεύτερην αράδα τής α΄ Ραψωδίας, η λέξη
      «πτολίεθρον»*,
      γιά τήν οποία:
      πτολίεθρον, τό, Επικ.(επικός, επικοί ποιητές) εκτεταμ. από το πτόλις, σε Όμηρ.
      https://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_geek/tools/liddel-scott/search.html?lq=πτολίεθρον
      (google, όχι· https://duckduckgo.com, ναί)

      *
      Ἄνδρα μοι ἔννεπε, Μοῦσα, πολύτροπον, ὃς μάλα πολλὰ
      πλάγχθη, ἐπεὶ Τροίης ἱερὸν πτολίεθρον ἔπερσε·
      πολλῶν δ’ ἀνθρώπων ἴδεν ἄστεα καὶ νόον ἔγνω,
      πολλὰ δ’ ὅ γ’ ἐν πόντῳ πάθεν ἄλγεα ὃν κατὰ θυμόν,
      ἀρνύμενος ἥν τε ψυχὴν καὶ νόστον ἑταίρων.

      Τον άντρα τον πολύπραγο τραγούδησέ μου, ω Μούσα,
      που περισσά πλανήθηκε, σαν κούρσεψε της Τροίας
      το ιερό κάστρο, και πολλών ανθρώπων είδε χώρες
      κι έμαθε γνώμες, και πολλά στα πέλαα βρήκε πάθια,
      για μια ζωή παλεύοντας και γυρισμό συντρόφων.
      μτφρ. Αρ. Εφταλιώτη,
      όρα:
      users.sch.gr/ipap/Ellinikos%20Politismos/Yliko/OMHROS%20ODYSSEIA/OMHROS%20ODYSSEIA.html
      (google, όχι· https://duckduckgo.com, ναί)

      tip:
      «ή γάρ κοινωνία φιλικόν ουδέ γάρ όδοϋ βούλονται κοινωνεϊν τοις έχθροϊς»
      «η κοινωνία βασίζεται στη φιλία, μια και οι άνθρωποι δεν θα επέλεγαν να ακολουθήσουν
      ούτε τον ίδιο δρόμο μαζί με τους εχθρούς τους»(14)
      (Πολιτικά, 1295b 23-25)

  4. 4
    Μαρία Μαγγιώρου says:

    Αν ρωτούσαμε τον Αριστοτέλη -Τι είναι η Πολιτική;
    θα απαντούσε ότι είναι ΔΥΟ πράγματα: το ένα είναι καθημερινή διαχείριση της πολιτικής εξουσίας και το άλλο είναι η υλοποίηση των «αξιών», για την Πόλη και τον Πολίτη= ο τρόπος των αρετών = ο πολιτικός βίος.

    Στα «Πολιτικά» του, έγραψε «Θεωρία» για την Πόλη και τον Πολίτη, τα οποία τα δύο ΖΗΤΟΥΜΕΝΑ της ελληνικής παράδοσης = ζητούμενα Αριστείας/Τελειότητας με δεδομένο ότι Άνθρωπος γίνεται, δεν γεννιέται ολοκληρωμένο όν.
    Η Φύση/Μορφή/Τέλος της Πόλης, όπως και του ανθρώπου είναι κάτι που γίνεται: της Πόλης είναι το να γίνει μια Πολιτική Κοινωνία = Τέλεια Κοινωνία (ένα αληθινό Όν) και του ανθρώπου, να γίνει ένας τέλειος/ολοκληρωμένος άνθρωπος = Καλός και Αγαθός (ένα αληθινό Όν)

    Αν ρωτούσαμε τον Αριστοτέλη – Ποιος είναι ο σκοπός, ποιο το νόημα της Πόλης; Θα απαντούσε να γίνει άριστη Πολιτεία. Πώς; Θα απαντούσε όπως και ο Περικλής, με δύο προϋποθέσεις: α) το φιλοσοφείν για το ψυχικό επίπεδο της ελευθερίας («Σχόλη») = ώρες σχολείου για φιλοσοφική Διαγωγή και β) το φιλοκαλείν για το επίπεδο της καθημερινότητας (των καθημερινών «ασχολιών»= ο πολιτικός βίος της Καλοκαγαθίας/Φιλοκαλίας = το να χαίρεσαι και να λυπάσαι για τα σωστά πράγματα, τα Ωραία.
    «ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ πολιτικός είναι αυτός που κοπιάζει για να κάνει τους πολίτες ευδαίμονες κάνοντάς τους αγαθούς»

    • 4.1
      Λεωνίδας says:

      Κ. Μαγγιώρου
      Σε όλα αυτά που προαναγράφετε θα ήθελα να ρωτήσω ποιά η θέση της Βίας σε σχέση με την Πολιτική; Προηγείται ή έπεται της Πολιτικής; Η ανάγκη της ανεξέλεγκτης Βίας δημιούργησε την Πολιτική ή η Πολιτική χρησιμοποίησε την Βία συντεταγμένα και μονοπωλιακά πάνω στις αξίες και τις αρετές που έθεσε κατά καιρούς και κατά τόπους; Χρησιμοποιώ τον όρο Βια αφηρημένα για κάθε μορφή πίεσης εξωτερικού ή εσωτερικού χαρακτήρα εντός των κοινωνιών.

      • 4.1.1
        Μαρία Μαγγιώρου says:

        Η Βία ανήκει στην άσκηση της Εξουσίας, στο Κυβερνάν ή πολιτική διαχείριση. Δηλαδή στο επίπεδο της Ανάγκης.
        Δεν έχει σχέση με την ελληνική Πολιτική = τρόπος του να γίνεται ο άνθρωπος Ωραίος και Αγαθός.
        Στις συνήθεις κοινωνίες, δεν τίθεται θέμα του αν προηγείται ή έπεται αφού τα πάντα ανήκουν στο επίπεδο της Ανάγκης, του Χρόνου, του Θανάτου.
        Στην ελληνική κοινωνία του αληθινού ΚΟΙΝΩΝΕΙΝ, προηγείται η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ως τρόπος της Αρετής= “πολεμούμε για να έχουμε ειρήνη”, ασχολούμαστε με ζητήματα ανάγκης αλλά ο Σκοπός μας είναι να ζούμε με τον τρόπο της Ελευθερίας, στο επίπεδο ύπαρξης και ψυχής όπου ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΚΟ.

  5. 5
    Μαρία Μαγγιώρου says:

    Αν ρωτούσαμε τον Αριστοτέλη–πώς αξιοποιείται σήμερα η αρχαία Σοφία και η αρχαία Δημοκρατία;
    Θα απαντούσε ότι όλα αυτά «ακούγονται σαν κινέζικά» στα αφτιά των σύγχρονων Ευρωπαίων (συμπεριλαμβανομένων και των Ελλήνων που έμαθαν να σκέφτονται σαν Δυτικοί).

    Οι Ευρωπαίοι υπήρξαν ανέκαθεν και είναι ακόμα «απολίτευτοι»= δεν παίρνουν χαμπάρι από κοινωνείν, δεν πιστεύουν ότι υπάρχει Όν Κοινωνία.
    Και όποιος δεν καταλαβαίνει από Πολιτική Κοινωνία = δεν πιστεύει στην οντότητα του Γένους, δεν έχει για ιερό την Πατρίδα και τη Θρησκεία, παραμένει πολεμοχαρής, παραμένει ένα έμβιο όν μακράν της αληθινής ανθρώπινης υπόστασης, της Ανθρωπιάς.

    Η Φύση του ανθρώπου είναι να γίνει πολιτικό ζώο, που θα πει να αντικαταστήσει το «πρακτό» με το «πρακτέο», να «ελαχιστοποιήσει τη λειτουργική ψυχή του προκειμένου να ενεργοποιηθεί η ελεύθερη»!!!!
    Δημοκράτης είναι μόνον ο Καλοκάγαθος: αυτός που πιστεύει πως η Ασχολία έχει για σκοπό τη Σχόλη (τον Βίο Ελευθερίας), όχι αυτός που έχει την Ασχολία για αυτοσκοπό και νομίζει ελευθερία τον «ελεύθερο χρόνο».
    Όσοι δεν σχολάζουν, δεν ξέρουν από Βίο Σχολής/ από Πολιτική δεν είναι πολιτικά όντα.

    Η Ασχολία με τα κοινά, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΒΙΟΣ. Οι πολιτικές ενέργειες είναι «χρήσιμες και αναγκαίες» = «άσχολες».
    Ο βίος του πολιτεύεσθαι γίνεται χάριν άλλου σκοπού, δεν είναι αυτοσκοπός όπως ο Πολιτικός Βίος.
    Η Πολιτική είναι κάτι το ανιδιοτελές, ενώ «το πολιτικό», η πολιτική ασχολία, είναι ιδιοτελής.
    Η Πολιτική γεννά το «πρακτέο»=τις αρετές. Και οι «πρακτές» αρετές πραγματώνονται στο επίπεδο της πολιτικής πράξης.

    Η πολιτική πράξη στην αρχαία Ελλάδα δεν έχει τίποτα να μας διδάξει από μόνη της. Η αθηναϊκή Δημοκρατία δεν υπάρχει χωρίς τα Ελευσίνια Μυστήρια, χωρίς το θεσμό της Χορηγίας.

    Η πολιτική ασχολία των αρχαίων Ελλήνων είναι ζήτημα ΕΝΑΡΕΤΟΥ τρόπου ύπαρξης, δηλαδή Ισότητας και Ελευθερίας δεδομένου ότι οι ΑΓΑΘΟΙ είναι όμοιοι κατ’ αρετήν και η Κοινωνία Ελευθερίας έχει για θεμέλιο το ψυχικό άνοιγμα, την Αγάπη.

    Οι σημερινοί Έλληνες, θα έλεγε ο Αριστοτέλης, έγιναν σαν τους Δυτικούς: «φτωχοί στη Διάνοια» (στις δυο αρετές που επιτάσσουν το «πρακτέο», τη Σοφία και τη Φρόνηση). Έγιναν «φαύλοι»: χειρότεροι από ζώα χάνοντας το Αυτεξούσιο. Το «θυμικό» που είναι «η ψυχική δύναμη με την οποία αγαπάμε», δεν κατευθύνεται από τον Λόγο αλλά από τη ζωώδη ορθολογικότητα = «πόλεμος όλων εναντίων όλων»

  6. 6
    Σ.Α.Ν. says:

    Ο Μακεδών Αριστοτέλης -οι Σκοπιανοί -ως ”Βορειομακεδόνες” πιά μετά την Συμφωνία των Πρεσπών των κ.κ. Τσίπρα και Κοτζιά- θα τον θεωρούν και δικό τους-έγραψε και τα ΗΘΙΚΑ ΝΙΚΟΜΑΧΕΙΑ με συγκεκριμένες ‘οδηγίες” ,για τα οποία ουδέν και ουδέποτε αναφέρεται ,όταν μάλιστα δεν απαιτούνται και μακροσκελείς αναλύσεις και επεξηγήσεις των γραπτών του.

Back to Top

Leave a Reply

 characters available

 


Το σχόλιο της ημέρας

    26/1/21 | (4 σχόλια)
    του Παντελή Σαββίδη Μετανεωτερική είναι η εποχή της απόλυτης σχετικοποίησης. Δεν υπάρχει καμιά αλήθεια, μόνο αφηγήματα, τα οποία όποιος θέλει αποδέχεται. Ακόμη και τα έθνη είναι κατασκευές που δημιουργήθηκαν για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες μιας εποχής. Μέσα στον κυκεώνα των ...

Ροή Ειδήσεων


Εορτολόγιο

Φωτογραφία της ημέρας