ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΚΕΡΔΙΣΑΝ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΛΑΘΟΣ-ΙΣΩΣ ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΟ-ΤΟΥ ΠΟΥΤΙΝ

Print Friendly, PDF & Email
- Advertisement -
Τα κράτη, όταν αποτελούν παγκόσμιες δυνάμεις έχουν μια τάση συνεχούς επιβεβαίωσης της κυριαρχίας τους. Και έναν συνεχή ανταγωνισμό.
Οι δύο δυνάμεις που απο το 1945 ως σήμερα ανταγωνίζονται με διάφορες μορφές είναι οι ΗΠΑ και η Ρωσία. Η μία, φοβάται την άλλη.
Το μεγάλο ζητούμενο για την Ρωσία ήταν και είναι να προστατεύσει την ασφάλεια της χώρας και να βγει στις θερμές θάλασσες. Το πιο φιλόδοξο όραμα, να ελέγξει τα παράλια της Ευρασίας, να αποκτήσει πόρους, να δημιουργήσει ένα ισχυρό ναυτικό και να κυριαρχήσει στις θάλασσες. Ελέγχοντας την Καρδιά της Ευρασίας (βασικό μέρος της Καρδιάς είναι η ίδια η Ρωσία) και αποκτώντας ισχυρή ναυτική παρουσία, η Ρωσία γίνεται παγκόσμια δύναμη.
Για να διαρρήξει, όμως, τον αποκλεισμό που της έχουν επιβάλλει οι ΗΠΑ (η περίφημη Rimland του Spykman) ο μόνος τρόπος ήταν μέσω της συνεργασίας με την Γερμανία. Η συνεργασία Ρωσίας-Γερμανίας αποτελούσε πρόταση του Γερμανού Γεωπολιτικού Karl Haushofer (1869-1946) ο οποίος επηρέασε την γεωπολιτική σκέψη των ναζιστών και ήταν αυτός που πρότεινε και την υπογραφή Συμφώνου μη επίθεσης με τη Ρωσία πριν τον Β!ΠΠ.
Οι θολούρες του Χίτλερ περί Αρίας φυλής, το μίσος του για τους Σλαύους και η αίσθησή του ότι θα πετύχαινε τους στόχους του με την Ιαπωνία τον οδήγησαν στην μη τήρηση του Συμφώνου. Τα αποτελέσματα γνωστά.
Για να έρθουμε στις μέρες μας, ο μεγάλος φόβος των δυτικών γεωπολιτικών ήταν και είναι η δυναμική που είχε αναπτυχθεί στη σχέση Γερμανίας-Ρωσίας, μια δυναμική που τους ανησυχούσε για το που μπορεί να οδηγήσει και η αγωνία τους να περιορίσουν την Μόσχα στην γνωστή και περίφημη Rimland, εντάσσοντας στο ΝΑΤΟ τις χώρες που γειτνιάζουν με την Ρωσία.
Αυτός ο περιορισμός αποτελούσε και την κόκκινη γραμμή για τη Μόσχα.
Το καμπανάκι δηλαδή, χτύπησε κόκκινο και στις δύο πλευρές.
Στην μεν Δύση με την σύγκλιση Γερμανίας- Ρωσίας και τον κίνδυνο που ενείχε η δυναμική της στην δε Ρωσία με το πλησίασμα του ΝΑΤΟ στα σύνορά της.
Ο Πούτιν έκανε την λάθος κίνηση διότι με την εισβολή του στην Ουκρανία έθεσε τέλος στην γερμανορωσική σύγκλιση που φόβιζε τους αμερικανούς.
Ίσως, να μην μπορούσε να κάνει και διαφορετικά διότι η Ρωσία ανησυχεί απο την εγγύτητα με τις ΗΠΑ, μέσω ΝΑΤΟ.
Οι ΗΠΑ κέρδισαν με την διακοπή αυτής της σχέσης που είναι ο διαχρονικός φόβος του αγγλοσαξωνικού κόσμου. Για την Ουάσιγκτον ο βασικός στόχος επετεύχθη. Τα υπόλοιπα είναι για την τιμή των όπλων.
Και σε ό,τι αφορά την Ουκρανία, η αμερικανορωσική σύγκρουση ήταν καζάν καζάν που θα έλεγε και ο Ερντογάν. Οι Ρώσοι είναι ικανοποιημένοι που προς το παρόν δεν μπαίνει η Ουκρανία στο ΝΑΤΟ, άρα έχουν κάθε λόγο να θέλουν μια διπλωματική διευθέτηση αλλά και οι Αμερικανοί, επίσης, που η προοπτική της ένταξης είναι ανοικτή, έστω και αν δεν γίνει τώρα.
Και η Ουάσιγκτον θα ήθελε μια διπλωματική εξέλιξη. Δεν θέλει, όμως, το Κίεβο διότι πιστεύει πως με την βοήθεια της Δύσης μπορεί να κερδίσει την Ρωσία. Δύσκολο αλλά όταν χάνεις εδάφη απο την πατρίδα σου και προσπαθείς να τα ανακτήσεις το δίκαιο είναι με το μέρος σου-και όχι με την γεωπολιτική- όσο δύσκολη και αν φαίνεται μια επιτυχία.
Αυτή είναι μια γεωπολιτική προσέγγιση των εξελίεξων και δεν έχει να κάνει ούτε με την ηθική που καταδικάζει τις επεμβάσεις σε ξένες χώρες ούτε με τις αρχές του Διεθνούς Δικαίου που καταδικάζουν, επίσης, τις εισβολές. Και με τις δύο τελευταίες (και την ηθική και την Διεθνούς Δικαίου διάσταση) συμφωνώ.
Π.Σαββίδης

25 Δεκεμβρίου 1991, 10:03- 10: 25 π.μ – Μια μέρα πριν τη Διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης

Τηλεφώνημα στο Camp David

— Αρχή συνομιλίας —

Πρόεδρος Μπους: Γεια Σου, Μιχαήλ.

Πρόεδρος Γκορμπατσόφ: Τζορτζ, αγαπητέ μου φίλε. Χαίρομαι που ακούω τη φωνή σου.

Πρόεδρος Μπους: Σε χαιρετώ αυτή τη σημαντική στιγμή, αυτή την ιστορική
ημέρα. Εκτιμώ που με πήρες.

Πρόεδρος Γκορμπατσόφ: Επίτρεψε μου να ξεκινήσω με κάτι ευχάριστο: Καλά Χριστούγεννα σε εσένα, τη Μπάρμπαρα και την οικογένειά σας. Σκεφτόμουν πότε να κάνω τη δήλωσή μου, την τρίτη ή σήμερα. Τελικά αποφάσισα να την κάνω σήμερα, στο τέλος της ημέρας. Σας εύχομαι αρχικά Καλά Χριστούγεννα και τις καλύτερες ευχές.

Λοιπόν, επίτρεψε μου να πω ότι σε περίπου δύο ώρες θα μιλήσω στην τηλεόραση της Μόσχας και θα κάνω μια σύντομη δήλωση σχετικά με την απόφασή μου. Σου έστειλα ένα γράμμα, Τζορτζ. Ελπίζω να το λάβεις σύντομα. Σου γράφω κάτι πολύ σημαντικό. Και θα ήθελα να σε διαβεβαιώσω ότι εκτιμώ πολύ αυτό που κάναμε δουλεύοντας μαζί σου, πρώτα ως αντιπρόεδρος και μετά ως Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών. Ελπίζω ότι όλοι οι ηγέτες της Κοινοπολιτείας και, κυρίως της Ρωσίας, θα καταλάβουν την περιουσία που έχουμε συγκεντρώσει μεταξύ των ηγετών των δύο χωρών μας. Ελπίζω να κατανοήσουν την ευθύνη τους και να διατηρήσουν και να επεκτείνουν αυτή τη σημαντική πηγή κεφαλαίου.

Η συζήτηση στην Ένωσή σχετικά με το είδος του κράτους που πρέπει να δημιουργηθεί πήρε μια διαφορετική τροπή από αυτή που περίμενα. Αλλά επιτρέψτε μου να πω ότι θα χρησιμοποιήσω την πολιτική εξουσία και το ρόλο μου για να είναι η νέα Κοινοπολιτεία αποτελεσματική. Ήδη στην Άλμα Άτα οι ηγέτες της Κοινοπολιτείας υπέγραψαν σημαντικές πυρηνικές και στρατηγικές συμφωνίες. Ελπίζω ότι στο Μίνσκ θα αποφασίσουν για άλλα ζητήματα για να δημιουργηθεί ένας μηχανισμός συνεργασίας μεταξύ των δημοκρατιών. Τζορτζ, άσε με να σου πω κάτι που θεωρώ πολύ σημαντικό.

Πρόεδρος Μπους: Εντάξει.

Πρόεδρος Γκορμπατσόφ: Για να προχωρήσουμε είναι απαραίτητο να αναγνωρίστε όλες αυτές τις χώρες. Αλλά θα ήθελα να έχεις στο νου σου ότι για το μέλλον της Κοινοπολιτείας η διαδικασία αποσύνθεσης και καταστροφής δεν πρέπει να χειροτερεύσει. Η συνεργασία μεταξύ των δημοκρατιών είναι το κοινό μας καθήκον. Θα ήθελα να το τονίσω αυτό.

Τώρα, για τη Ρωσία, αυτή είναι το δεύτερο πιο σημαντικό θέμα των συνομιλιών μας. Έχω εδώ στο γραφείο μου ένα προεδρικό διάταγμα με την παραίτησή μου. Θα παραιτηθώ επίσης από τα καθήκοντα μου ως αρχιστράτηγος και θα μεταβιβάσω την ευθύνη διαχείρισης των πυρηνικών όπλων στον Πρόεδρο της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Θα διευθύνω τις υποθέσεις μέχρι την ολοκλήρωση της συνταγματικής διαδικασίας. Μπορώ να σε διαβεβαιώσω ότι όλα είναι υπό αυστηρό έλεγχο. Μόλις ανακοινώσω την παραίτησή μου, τα διατάγματα θα τεθούν σε ισχύ. Δεν θα υπάρξει αποσύνδεση. Θα έχετε ένα πολύ ήσυχο χριστουγεννιάτικο βράδυ. Και πάλι, σχετικά με τη Ρωσία, επίτρεψε μου να πω ότι όλοι πρέπει να κάνουμε το καλύτερο δυνατό για να την στηρίξουμε. Το κάνω για να στηρίξω τη Ρωσία. Αλλά και οι συνεργάτες μας πρέπει να έχουν ένα ρόλο.

Όσο για μένα, δεν σκοπεύω να κρυφτώ στην τάιγκα, στο δάσος. Θα είμαι ενεργός πολιτικά. Η κύρια πρόθεσή μου είναι να βοηθήσω όλες τις διαδικασίες που ξεκίνησαν από την περεστρόικα και τη Νέα Σκέψη στις παγκόσμιες υποθέσεις. Οι άνθρωποί σας, ο τύπος εδώ, με ρωτούν για την προσωπική μου σχέση μαζί σου. Θέλω να ξέρεις ότι σε αυτή την ιστορική στιγμή εκτιμώ πολύ τη συνεργασία και τη φιλία μας. Οι ρόλοι μας μπορεί να αλλάξουν, αλλά θέλω να σε διαβεβαιώσω ότι η σχέση μας δεν θα αλλάξει. Η Ραίσα και εγώ στέλνουμε σε εσένα και την Μπάρμπαρα τις καλύτερες ευχές μας.

Πρόεδρος Μπους: Μιχαήλ, αρχικά επίτρεψε μου να σου πω πόσο ευγνώμων είμαι για αυτό το τηλεφώνημα. Άκουσα όσα είπες με μεγάλο ενδιαφέρον. Θα συνεχίσουμε τη συνεργασία μας, ιδιαίτερα με τη ρωσική δημοκρατία της οποίας τα τεράστια προβλήματα θα μπορούσαν να επιδεινωθούν αυτό το χειμώνα. Χαίρομαι που δεν σκοπεύεις να κρυφτείς στο δάσος και θα παραμείνεις ενεργός πολιτικά. Πιστεύω ακράδαντα ότι αυτό θα ωφελήσει την Κοινοπολιτεία.

Σου έγραψα ένα γράμμα που θα σταλεί σήμερα. Σε αυτό εκφράζω την πεποίθηση ότι αυτό που κάνεις θα γραφτεί στην ιστορία και να εκτιμηθεί από τους ιστορικούς. Εκτιμώ τα σχόλιά σου για τα πυρηνικά όπλα. Αυτό είναι ζωτικής σημασίας σε διεθνές επίπεδο και συγχαίρω εσένα και τους ηγέτες των δημοκρατιών για την απόφαση. Σημειώνω με ενδιαφέρον ότι οι συνταγματικές ευθύνες για το θέμα αυτό έχουν περάσει στον Μπόρις Γέλτσιν. Σε διαβεβαιώνω ότι θα έχουμε άριστη συνεργασία. Και τώρα, Μιχαήλ, από προσωπικής πλευράς, έχω ακούσει τις δηλώσεις σου σχετικά με τις σχέσεις σου μαζί μου και με τον Τζιμ Μπέικερ. Το εκτιμώ πάρα πολύ αφού ακριβώς το ίδιο νιώθω κι εγώ. Με βρίσκεις στο Καμπ Ντέιβιντ με την Μπάρμπαρα και τρία από τα παιδιά και τα εγγόνια μας. Ένα από τα παιδιά μας βρίσκεται στο Φλόριντα και το άλλο στη Βιρτζίνια με την οικογένεια του.

Στο γράμμα μου, λέω ότι ελπίζω οι δρόμοι μας να ξανασυναντηθούν σύντομα. Είσαι ευπρόσδεκτος στις ΗΠΑ και ίσως θα μπορούσαμε να συναντηθούμε εδώ στο Καμπ Ντέιβιντ όταν θα έχεις διευθετήσει τις υποθέσεις σου. Η φιλία μας παραμένει δυνατή και θα συνεχίσει να είναι όπως και να εξελιχθούν τα πράγματα. Δεν τίθεται ζήτημα ως προς αυτό.

Φυσικά, θα ασχοληθώ ανοιχτά και με σεβασμό με τους ηγέτες της ρωσικής δημοκρατίας και των άλλων δημοκρατιών. Θα κινηθούμε προς τα εμπρός με σεβασμό στην κυριαρχία του καθενός. Θα συνεργαστούμε μαζί τους σε ένα ευρύ φάσμα ζητημάτων. Κανείς δεν θα παρεμβαίνει στην επιθυμία μου να μείνω σε επαφή μαζί σου και να χαιρετίζω τις προτάσεις σου ανεξάρτητα από τον νέο σου ρόλο. Και θέλω να κρατήσω ανέπαφη τη φιλία μας που εγώ και η Μπάρμπαρα εκτιμούμε πολύ.

Σε αυτή την ιδιαίτερη εποχή του χρόνου και σε αυτή την ιστορική στιγμή, σε χαιρετώ και σε ευχαριστώ για όσα κάνεις για την παγκόσμια ειρήνη. Ευχαριστώ πολύ.

Πρόεδρος Γκορμπατσόφ: Σε ευχαριστώ, Τζόρτζ. Χάρηκα με αυτά που άκουσα σήμερα. Σε χαιρετώ και σου σφίγγω το χέρι. Μου είπες πολλά σημαντικά πράγματα και το εκτιμώ.

Πρόεδρος Μπους: Σου εύχομαι ό, τι καλύτερο, Μιχαήλ.

Πρόεδρος Γκορμπατσόφ: Αντίο.

— Τέλος συνομιλίας —

mikropragmata.lifo.gr

spot_img

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. “Οι θολούρες του Χίτλερ περί Αρίας φυλής, το μίσος του για τους Σλαύους και η αίσθησή του ότι θα πετύχαινε τους στόχους του με την Ιαπωνία τον οδήγησαν στην μη τήρηση του Συμφώνου.”

    Αυτό δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Η Σοβιετική Ένωση, αφού δεν κατάφερε να πείσει το ΗΒ να πείσει με την σειρά του την Πολωνία να δεχθεί την προέλαση του κόκκινου στρατού μέσα από τα εδάφη της για να επιτεθούν συντεταγμένα κατά της Γερμανίας από δυο μέτωπα, δέχθηκε τον Ribbentrop για συνομιλίες κάμοντας καψώνια στον γερμανό υπουργό εξωτερικών γνωρίζοντας πολύ καλά την ανάγκη την οποία είχε ο Χίτλερ να αποδείξει την ηγεσία της Wehrmacht ότι η σχεδιαζόμενη επίθεση στην Πολωνία δεν θα οδηγούσε σε διμέτωπο πόλεμο. Εκμεταλλευόμενος πλήρως την ανάγκη της Γερμανίας από μια τέτοια δήλωση πλάσσαρε την τελευταία στιγμή (και μόλις μια εβδομάδα από την σχεδιαζόμενη επίθεση της Γερμανίας στην Πολωνία) το λεγόμενο μυστικό πρωτόκολο με το οποίο ουσιαστικά μοιραζόταν με την Γερμανία την ανατολική Ευρώπη.
    Έπειτα από αυτή την στάση και έχοντας στα κοινά σύνορα με την Γερμανία έναν πανέτοιμο για εισβολή κόκκινο στρατό, με το ΗΒ να μην δείχνει να υποκύπτει, ήταν πλέον θέμα χρόνου η Γερμανία να επιτεθεί στην Σοβιετική Ένωση πριν γίνει το αντίστροφο, αφού ήταν σαφές ότι ο Στάλιν επιζητούσε μια ευκαιρία και περίμενε την είσοδο των ΗΠΑ στον πόλεμο για να επιτεθεί και ο ίδιος στην Γερμανία.
    Το σχέδιο ήταν εξαρχής η Ιαπωνία να απασχολεί τις ΗΠΑ στον ειρηνικό ωκεανό δίδοντας χρόνο στην Γερμανία να καταλάβει ζωτικά εδάφη της Σοβιετικής Ένωσης υποχρεώνοντας την υπόλοιπη χώρα σε ουδετερότητα. Απέτυχε κυρίως διότι Βρετανοί και Αμερικάνοι υποστήριξαν ποικιλοτρόπως την Σοβιετική Ένωση, οικονομικά και στρατιωτικά.
    Όσο για την γενικότερη προοπτική μιας γερμανορωσικής προσέγγισης θεωρώ ότι στην Γερμανία εξακολουθεί να ισχύει η εκτίμηση του Bismarck:
    “τους Ρώσους δεν μπορείς να τους εμπιστευθείς, επειδή ούτε οι ίδιοι εμπιστεύονται τον εαυτό τους”

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Διαβάστε ακόμα

Stay Connected

2,900ΥποστηρικτέςΚάντε Like
2,767ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
32,400ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής
- Advertisement -

Τελευταία Άρθρα