ΑΝ ΠΕΣΕΙ Η ΠΙΝΕΖΑ ΘΑ ΠΕΣΕΙ ΚΑΙ Ο ΧΑΡΤΗΣ

Print Friendly, PDF & Email
spot_img
Του Παντελή Σαββίδη
Υπάρχει μια προϊούσα αποστασιοποίηση της ελληνικής κοινωνίας από τους πολιτικούς, τα κόμματα και τις πολιτικές προτάσεις που προβάλλονται ως τα κύρια διακυβεύματα της χώρας.
Ο κόσμος πιστεύει-καλώς ή κακώς, δεν ξέρω- πως το σύστημα εξουσίας δεν ενδιαφέρεται για την υπεράσπιση της κυριαρχίας της χώρας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων. Ότι έχει εγκαταλειφθεί στην αγωνιώδη προσπάθειά του να επιβιώσει. Ότι μια μικρή ελίτ λειτουργεί ως επιβήτορας της εξουσίας. Ότι η νομοθετική εξουσία έχει παραδοθεί στην εκτελεστική και η δικαστική είναι διεφθαρμένη, ότι τα πάντα γίνονται για έναν μικρό κύκλο στο κέντρο της πρωτεύουσας η οποία απομυζά την υπόλοιπη χώρα.
Η συνειδητοποίηση των παραπάνω μειώνει το πολιτικό ενδιαφέρον της κοινωνίας και οδηγεί ολοένα και περισσότερους Έλληνες πολίτες στην απόγνωση και στην απομάκρυνση από την πολιτική και τα κόμματα.
Και επειδή δεν θα έχει να εκφραστεί πολιτικά στις επερχόμενες εκλογές, το πιθανότερο είναι να απόσχει.
Αυτά τα έχουν αντιληφθεί κατεστημένα μέσα ενημέρωσης και προσωπικότητες του κέντρου και αρχίζουν να διατυπώνουν τους προβληματισμούς τους σε σχετικά δημοσιεύματα. Μόνο που τα δημοσιεύματά τους απευθύνονται στους ίδιους. Διότι αυτός ο κόσμος έχει απομακρυνθεί από αυτά τα ΜΜΕ. Δεν τα διαβάζει και σε λίγο δεν θα τα παρακολουθεί. Διότι δεν αναζητούν την αιτία της δυσαρέσκειας για να την θεραπεύσουν. Τους ενοχλεί, μόνο, η δυσαρέσκεια.
Αρχίζει να διαφαίνεται ένα κενό πολιτικής.
Σε μικρούς κύκλους στην περιφέρεια, συνειδητοποιείται ολοένα και περισσότερο πως τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν δεν είναι αυτά που το πολιτικό σύστημα προτάσσει. Η περιφέρεια ερημώνει, τα παιδιά της δεν μπορούν να ζήσουν στον τόπο που μεγάλωσαν διότι η πολιτική που ακολουθείται είναι μια πολιτική, ακόμη, μεγαλύτερης συσσώρευσης της οικονομίας στην πρωτεύουσα.
Και επειδή οι άνθρωποι συγκεντρώνονται στους τόπους που βρίσκουν εργασία για να ζήσουν, υπάρχει, και θα συνεχιστεί, μια πληθυσμιακή ροή προς το λεκανοπέδιο. Θα δημιουργήσουμε, δηλαδή, μια χώρα με 8 εκατομμύρια κατοίκους στην πρωτεύουσα και με λατιφούντια, ή τσιφλίκια εκτός αυτής. Είναι αυτό το αναπτυξιακό πρότυπο της χώρας; Μπορεί να επιζήσουν, έτσι, οι πολίτες του ελληνικού κράτους; Θα διατηρηθεί η ακεραιότητα της χώρας όταν στις ακριτικές περιοχές δεν θα υπάρχουν άνθρωποι να την υπερασπίσουν, και να την υποστηρίξουν, με την παρουσία τους;
Η μόνη παραγωγική δραστηριότητα του ανθρώπου της επαρχίας θα γίνει η γεωργία. Και επειδή πολλοί νέοι εγκαταλείπουν τον τόπο τους για να βρουν δουλειά στην πρωτεύουσα, πουλούν τα κτήματά τους, τα αγοράζουν οι λίγοι που παραμένουν οι οποίοι έχουν, ήδη, μεγάλες εκτάσεις που θυμίζουν μεσαίωνα. Εποχή φεουδαρχίας.
Το πρόβλημα που θα αναδυθεί στις περιοχές αυτές είναι ότι δεν θα βρίσκονται εργατικά χέρια. Ένα μεγάλο ποσοστό από όσους ξένους ήρθαν στην χώρα τα προηγούμενα χρόνια και έκαναν τις αγροτικές ή άλλες δουλειές τις οποίες απέφευγαν οι Έλληνες, έχουν εγκαταλείψει την Ελλάδα για καλύτερα μεροκάματα στο εξωτερικό.
Άρα, το φαινόμενο που παρατηρείται έχεις τις εξής διαστάσεις:
Υπερσυγκέντρωση επενδύσεων και ανθρώπινου δυναμικού στην πρωτεύουσα. Εγκατάλειψη της περιφέρειας. Μεγάλες γεωργικές ιδιοκτησίες στην επαρχία. Έλλειψη εργατικών χεριών.
Το πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα δεν διακρίνεται για την προνοητικότητά του. Ούτε για την μακροχρόνια οργάνωσή του. Οι ομάδες που συγκροτούν τα πολιτικά κόμματα σκέφτονται, μόνο, την κατάληψη της εξουσίας και την συνέχιση της διατήρησής της με την επανεκλογή τους.
Και εδώ αρχίζουν τα προβλήματα. Η σημερινή δυναμική των πραγμάτων, που συντελείται μηχανικά διότι όλο το σύστημα έτσι συνήθισε να λειτουργεί, μπορεί να είναι βιώσιμη ή θα οδηγήσει σε τρομερά αδιέξοδα; Και σ αυτό το ερώτημα δεν απαντά κανείς.
Το πιθανότερο είναι ότι πάμε σε αδιέξοδο. Και κανείς δεν είναι διατεθειμένος ούτε να το σκεφθεί, ούτε να το αντιμετωπίσει.
Και εδώ αναδεικνύεται η ανάγκη μιας νέας πολιτικής.
Αλλά νέα πολιτική δεν μπορεί να διαμορφώσει ο άνθρωπος που ζει στην καθημερινότητα της πρωτεύουσας, δεν έχει γνώση της πραγματικότητας στην επαρχία και θεωρεί ότι αυτό που ζει είναι η αιώνια κανονικότητα.
Σε αυτό το σημείο αρχίζουμε και προβληματιζόμαστε για το δέον γενέσθαι. Για να σωθεί και η περιφέρεια της χώρας αλλά και η πρωτεύουσά της.
Οι δυνατότητες της χώρας για συγκέντρωση πληθυσμού στην πρωτεύουσα έχουν περάσει, προ πολλού, τις αντοχές της. Πρέπει να αρχίσει μια αντίστροφη τακτική.
Να αναζητηθούν τρόποι που πληθυσμός από το λεκανοπέδιο θα φύγει για τις άλλες περιοχές της Ελλάδας.
Και επειδή οι πληθυσμιακές συσπειρώσεις συμβαίνουν, όπως είπαμε, σε περιοχές που υπάρχει εργασία και ένα επίπεδο ζωής, τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν είναι υποδομές και επενδύσεις στην περιφέρεια και όχι στην Αθήνα. Δυστυχώς, το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει.
Και το ερώτημα είναι γιατί;
Αυτοί οι απλοί συλλογισμοί μας οδήγησαν στην διατύπωση ορισμένων σκέψεων που μπορεί να προβληματίσουν κάποιες κοινωνικές ομάδες οι οποίες με την πίεση που θα ασκούν, ίσως, αντιστρέψουν την καταστροφική πορεία.
Είναι η άποψή μας για το αθηναϊκό κράτος το οποίο απομυζά την ελληνική περιφέρεια. Είναι η πολιτική μας.
Η θέση αυτή παρά τις αντιδράσεις που προκαλεί, είναι ενωτική. Θέλει να αντιμετωπίζεται ο λαός ισότιμα. Να μην υπάρχει διάκριση κέντρου περιφέρειας. Θέλει να βοηθήσει την πρωτεύουσα να βγει από τον φαύλο κύκλο δημιουργίας υποδομών που δεν ικανοποιούν τις ανάγκες των κατοίκων της, συνεχίζουν να δημιουργούνται νέες, προσελκύουν νέους κατοίκους, άρα χρειάζονται νέες υποδομές και ούτω καθεξής μέχρις ότου ολόκληρος ο ελληνικός πληθυσμός συγκεντρωθεί στην Αθήνα.
Και ύστερα;
Ύστερα, θα έχουμε φτιάξει μια τρύπα στο νερό.
Θα σας πω, τελειώνοντας δύο μικρές ιστορίες.
Νεαρός δημοσιογράφος είχα πάει στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 70 στον Έβρο, συμμετέχοντας σε μια αποστολή που συνόδευε σε επίσκεψή του έναν υπουργό.
Τότε το μόνο μέσο ενημέρωσης ήταν η εφημερίδα. Σε ένα διάλειμμα της δουλειάς μας μπήκαμε σε ένα κατάστημα που πουλούσε εφημερίδες. Ζητήσαμε να αγοράσουμε και ο νεαρός μας έδειξε χθεσινές. Του είπαμε, σημερινές δεν έχεις; Μας κοίταξε περίεργα και μας είπε: Σήμερα ήρθαν.
Όσοι δεν καταλάβατε, οι εφημερίδες στους κατοίκους, ενός νομού, που φυλάνε τα σύνορα της χώρας έφθαναν την επομένη από την έκδοσή τους.
Αυτοί οι άνθρωποι θέλουν σεβασμό. Ο τρόπος που αντιμετωπίζονται από το αθηναϊκό κράτος είναι περιφρονητικός.
Και κάτι ακόμη που μου το θύμισε φίλος στρατηγός:
Υπάρχει ένα μέρος στον Έβρο, στο τριεθνές. Το λένε Πινέζα.
Όταν κάποτε ο Τσίπρας επισκέφθηκε τον Έβρο ο συγγραφέας του λόγου του του έβαλε να πει το εξής εύστοχο: Και η Πινέζα χρειάζεται για να κρατάει τον χάρτη.
Αν θέλετε να υπάρχει η Πινέζα που θα κρατάει τον χάρτη, αλλάξτε πολιτική. Μην κουράζεστε και μην αγανακτείτε όταν ακούτε περί αθηναϊκού κράτους που πρέπει να γίνει ελληνικό.
Γιατί αν πέσει η Πινέζα, θα πέσει και ο χάρτης. Σκεφτείτε αυτά που σας γράφω. Μην αντιδράτε μηχανικά.
spot_img

8 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Πρώτον, δεν θέλω να διαψεύσω τον Στρατηγό, αλλά ω ς Εβρίτης που προσέφερε στον Έβρο και την Πατρίδα από το 0ρμένιο ,το τελευταίο χωριό της ελληνικής επικρατείας προς τον Βορρά- δεν γνωρίζω μέρος με ονομασία ευρέως γνωστή ως ”πινέζα” .
    Μάλλον καθιερώθηκε σε στενό κύκλο από καμιά ατάκα ” ξενιτεμένου” νοτιοελλαδίτη-παλαιοελλαδίτη -μη εξαιρουμένων και αξιωματικών και υπαξιωματικών-, που θεωρούσαν ότι μετά τα Τέμπη δεν υπήρχε Ελλάδα και αγωνίζονταν να μη βρεθούν στον Έβρο ειδικά μετά το 1964 όταν λόγω των γεγονότων στην Κύπρο ”το καλοκαίρι εκείνο” αναπτύχθηκαν εκεί στρατιωτικές δυνάμεις δύο Μεραρχιών, και ”έτρεμαν” αυτοί οι τρομαγμένοι -τα ζήσαμε- μήπως εμπλακούν σε πόλεμο και γίνονταν ο περίγελως των φιλόξενων και άφοβων πατριωτών Εβριτών.
    Θεωρώ δε ντροπή να λέμε γράφουμε ότι ένας ελληνικός τόπος είναι τόπος εξορίας για τους ανεπιθύμητους-ποιοι άραγε ήταν αυτοί- όταν όλοι έπρεπε να θεωρούν τιμή τους να υπηρετήσουν στον Έβρο- όπως ο γιός του πρωθυπουργού Μητσοτάκη-και τα νησιά του Αιγαίου.
    ΤΕΛΟΣ .Ο Έβρος τώρα και με την Αμερικανική βάση στην Αλεξανδρούπολη είναι απόρθητος και από Βορρά και από Ανατολή και σίγουρα δεν είναι πινέζα.
    Υ.Γ Το εξαίρετο άρθρο μπορεί να αποτελέσει το μανιφέστο ιδρύσεως ενός κόμματος , ο αρχηγός και οι οπαδοί του του οποίου για να επιβιώσουν πολιτικά αναγκαστικά πρέπει να μισήσουν τους μισούς και περισσότερους συνέλληνες του συγκεντρωτικού όντως κράτους των Αθηνών, που για να μη το απορρίψουμε πλήρως είχε από το 1941 περιφέρειες στον Βορρά ,που διεκδικούνταν από τους εκ βορρά και εξ ανατολών δόλιους γείτονες μας.
    ΠΙΝΕΖΑ -πρέπει να το δεχθούμε- ότι είναι το όποιο σημερινό πολιτικό σύστημά μας , που στο κάτω-κάτω εμείς το αναδείξαμε ,το οποίο -ειδικά τώρα- αν πέσει ΕΧΑΘΗ Η
    ΠΑΤΡΙΣ ,ενώ όλοι μας θέλουμε να ζήσει η ΠΑΤΡΙΔΑ ΟΛΩΝ ΜΑΣ .

  2. Το ότι αγνοείς γενικώς δεν σου δίνει το δικαίωμα να είσαι προσβλητικός. Για τα υπόλοιπα πέρνα απο τα πλησιέστερα γραφεία της ΝΔ να πάρεις το φακελάκι σου. Την επομένη του σόου, ο γιός του Μητσοτάκη περιφερόταν στα αθηναϊκά σαλόνια. Εκεί που το αθηναϊκό σύστημα νομίζει πως είναι τα σύνορα της χώρας.

  3. Υπό τας συνθήκες που ετοιμάζονται να μας υποδεχτούν τους επόμενους μήνες -ισως και κάποια από τα ερχόμενα χρόνια – βλέπω πολλούς κύριε Σαββίδη να.τρεχουν τα πίσω μπρος και να καταφεύγουν ξανά στην επαρχία.

    Γιατί τι να την κάνεις την πρωτεύουσα εάν είσαι άνεργος κύριε Σαββίδη?

    Τι να την κάνεις την πρωτεύουσα εάν οι τιμές των αγαθών έχουν φτάσει στον Θεό και δεν μπορείς να ταϊσεις τα παιδιά σου και να γεμίσεις την κοιλιά σου ?

    Τι να σου κάνει η πρωτεύουσα αν δεν μπορείς τους επόμενους χειμώνες να ζεστάνεις το κοκαλάκι σου επειδή το κόστος της ενέργειας έχει ξεπεράσει τον 7ο ουρανό ?

    Τι να τους.κανεις.τους μακριούς πρωτευουσιανικους δρόμους όταν δεν θα έχεις την βενζίνη για να τους διασχίσεις ?

    Τι να σου πει η πρωτεύουσα όταν το ιστορικό κέντρο της έχει μετατραπεί σε ένα τεράστιο κέντρο υποδοχής παράτυπων μεταναστών που βρίθει εγκληματικότητας ?

    Τι να τις κάνεις τις μεγαλουπόλεις του εξωτερικού όταν τα πράγματα εκεί θα μοιάζουν χειρότερα από ότι εδώ?

    Για την ακρίβεια κύριε Σαββιδη έτσι πως πάνε τα πράγματα εις την ημεδαπή και εις το εξωτερικόν, σε λίγο καιρό βλέπω ακόμα και τους 450χιλ που τα προηγούμενα χρόνια μας διέρρευσαν στα Βερολίνο, τα Παρίσια , τα Λονδίνά , τις Βρυξέλλες, τις Στοκχόλμες κλπ εξαιτίας της κατάστασης που θα επικρατεί εκεί να παίρνουν τις βαλίτσες τους και να επιστρέφουν σωρηδόν πίσω στην ζεστασιά του Νότου !

    Το Ευρωπαϊκό όνειρο κύριε Σαββιδη μας τελείωσε νωρίς .

    Κι οι ντόπιες κυβερνήσεις με τον απομονωτισμό τους από την κοινωνία και την γύμνια των πολιτικών τους ιδεών κι επιλογών ήδη φρόντισαν εις τα πρόσφατα εθνικας αργίας και κατά τους χρόνους των εθνικών διακοπών οι πρωτευουσιανοι της συμφοράς να περνούν το δρόμο πίσω για τα χωριά τους ολοταχώς μήπως κι εξασφαλίσουν καμιά τζάμπα κοτούλα, κανένα δωρεάν αυγουλάκι, λίγο κατσικίσιο γαλατάκι και τυράκι, φτηνό ψωμάκι, κανένα τζάμπα ψαράκι , κανένα κρεμασμενο στο δέντρο φρουτάκι και ‘κανα καυσόξυλο !

    Μην ανησυχείτε κύριε Σαββίδη , οι πολιτικοί μας φρόντισαν και με το παρά πάνω για μια άνευ προηγουμένου και με συνοπτικές διαδικασίες , άναρχη κι ασύντακτη αποκέντρωση!

    Στο τέλος τέλος στα χωριά πάντα υπάρχει κι ένας πρακτικός γιατρός να σε φροντίσει την δύσκολη ώρα ή ένας παππούς καφετζής για να σου βγάλει το δοντακι, ενώ οι απέραντοι επαρχιακοί δρόμοι μια χαρά προσφέρονται για να μαζέψεις κανένα ραδικακι ενόσω σουλατσσρεις πεζη εκεί που δεν θα σου έχει μείνει δράμι γαλόνι για να φορτώσεις στο αυτοκίνητο !

    Ησυχάστε αγαπητέ μου κύριε Σαββίδη , γιατί βλέπω να έρχονται πάλι πίσω οι παλιοί καλοί καιροί και τον πρωτευουσιάνο να ανακραζει, σύσσωμος ως μια φωνή,
    “Χωριό μου σε νοστάλγησα” !

  4. Eυχαριστώ για την απάντησή σας αγαπητές Ανιχνεύσεις ,αλλά δεν έγραψα προσβλητικές φράσεις εναντίον ουδενός. Προτιμώ-ας το φανερώσω- την Ν.Δ (από της ιδρύσεώς της) ,γιατί πιστεύω ότι έβλαψε λιγότερο από τα άλλα κόμματα την Πατρίδα, αλλά δεν έχω-ούτε θέλω- οικονομικές δοσοληψίες μαζί της .Πειράζει να είμαι δεξιός φιλελεύθερος και να εκφράζω τις γνώσεις και εμπειρίες μου για τα κοινωνικοπολιτικά γεγονότα από την10ετία του 1960;;;.
    Υ.Γ Τις απόψεις σας για το ”κράτος των Αθηνών” τις ασπάζομαι -έχω και βιωματικές εμπειρίες- ,αλλά ΚΑΙ η συγκυρία στο εσωτερικό ΚΑΙ κυρίως οι γεωπολιτικές συνθήκες ,επιβάλλουν να μην εκδηλωθεί πολιτική κίνηση , με τοπικιστικές τάσεις, -που θα εκληφθούν ,θα κατηγορηθούν και μπορεί και να εκμεταλλευθούν-ως αποσχιστικές- .
    ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΟΙ ΒΟΡΕΙΟΕΛΛΑΔΙΤΕΣ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΙ ΑΣΠΙΔΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΒΟΡΡΑ ΚΑΙ ΑΝΑΤΟΛΗ , ΟΠΩΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΠΟ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΟΣ ;;;
    ΑΦΗΣΤΕ ΠΟΥ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΘΕΛΟΥΝ ΙΚΑΝΟ ΑΡΧΗΓΟ , ΜΜΕ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ ΝΕΩΝ .
    ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ;;;. ΝΑ ΑΠΑΞΙΩΣΟΥΜΕ ΟΣΟΥΣ ΜΑΣ ΑΠΑΞΙΩΝΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗ ΤΟΥΣ ΥΠΟΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΜΕΤΑ ΦΑΝΩΝ ΚΑΙ ΛΑΜΠΑΔΩΝ -ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ-ΟΣΟΥΣ (ΤΟΠΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΜΗ ) ΣΥΝΕΒΑΛΑΝ ΣΑΥΤΗΝ.
    ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ .

  5. Κύριε Σαββίδη πολύ ωραίο το άρθρο σάς αλλά μήν ελπίζετε σε τίποτα και υπάρχουν πολλοί λόγοι.Οι επιχειρηματίες ιδιαίτερα σε τουριστικές περιοχές που ο τουρισμός είναι η βαριά βιομηχανία της χώρας μας ελάχιστοι και μετρημένοι στα δάχτυλα προτιμούν την εγχώρια παραγωγή.Οι νέοι άνθρωποι ιδιαίτερα τής Μακεδονίας
    πηγαίνουν για εργασία στον τουρισμό ένας λόγος που δεν υπάρχουν εργατικά χέρια στον αγροτικό τομέα,οι μετανάστες ιδιαίτερα αλβανικής καταγωγής πολλοί φεύγουν Ιταλία και Ισπανία που έχει καλύτερά μεροκάματα και ένα σύνολο κοινωνίας που έχει σαν πρώτο στήριγμα την βιομηχανία του τουρισμού.Ανεπίσημα στοιχεία τών ταξιδιωτών- τουριστικών γραφείων λένε για μείωση του τουρισμού στο 2023 κάτι το οποίο είναι δεδομένο λόγω των καταστάσεων.Πολιτικοι κατώτερων των περιστάσεων που αυτό που τους ενδιαφέρει είναι τα προσωπικά τούς υπερκέρδη και μία κοινωνία απλός θεατής.Καταφεραν σε προσωπικό επίπεδο να κλείσω την παραγωγή της οικογένειας μου στην κτηνοτροφία και εγώ απλά να αναγκάζομαι να εισάγω το 80% των προϊόντων.

  6. Κύριε Σαββίδη,

    “Υπάρχει μια προϊούσα αποστασιοποίηση της ελληνικής κοινωνίας από τους πολιτικούς, τα κόμματα και τις πολιτικές προτάσεις που προβάλλονται ως τα κύρια διακυβεύματα της χώρας.”

    Μακάρι να ήταν έτσι, αυτό θα έδειχνε ότι διδαχτήκαμε και ωριμάσαμε, αλλά δυστυχώς δεν είναι. Όταν χρεοκοπήσαμε το 2010, υπήρξε πράγματι, λίγο-πολύ, μία τέτοια αποστασιοποίηση, η οποία όμως δεν κράτησε για πάνω από δύο-τρία χρόνια και η “ελληναρία”, όπως συνηθίζει να γράφει κάποιος φίλος εδώ μέσα, ξανακύλησε στην αρρώστια τού κομματισμού, όπως τον μέθυσο, ή τον ναρκομανή, που βγαίνει από την αποτοξίνωση “καθαρός”, αλλά μετά από κάποιο χρονικό διάστημα κυλά ξανά στο πάθος του. Το περίεργο είναι ότι όντως υπάρχουν πολλοί που λένε αυτά που ακολουθούν στην αμέσως επομένη παράγραφο τού κειμένου σας, τα οποία είναι σωστά, αλλά παρ’ όλα αυτά ερίζουν για τα κόμματα και τούς πολιτικούς. Τίποτε δυστυχώς δεν άλλαξε και ούτε πρόκειται ν’ αλλάξει, λες και τα κόμματα εφευρέθησαν για τούς Έλληνες, οι οποίοι δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς αυτά.

    “Προτιμώ-ας το φανερώσω– την Ν.Δ (από της ιδρύσεώς της)”, μάς πληροφορεί η ΣΑΝ κι εγώ μένω … κάγκελο!!! Οποία αποκάλυψη (ούτε τού … Ιωάννου, δηλαδή!), πού να το φανταστεί κανείς!! Τέτοιο “φανέρωμα” ούτε στον Μίρτσεα Ελιάντε δεν θα βρείτε!!!!!

  7. ”Μένουν κάγκελο” και κατά βάθος ζηλεύουν τους σταθερούς σε γνώμες και αποφάσεις συνανθρώπους τους όσοι και στην προσωπική τους ζωή και στην πολιτική ”αλλού πατάνε και αλλού βρίσκονται” και όλοι-μα όλοι- όσοι (τους γνωρίζω και ακούω κάθε μέρα) στην 10ετία του 1980 έτρεχαν με πλαστικές σημαίες πίσω από τον αείμνηστο ” ελπίδα μας, π…μας ” και μετά το 2009 έγιναν πολιτικά γυρολόγοι και καταστροφολόγοι. Ας πρόσεχαν -να είναι καλά-.

    • Ποτέ δεν θα μπορέσεις να καταλάβεις τι θα πει πραγματική δημοκρατία. Το να σκέφτεσαι ελεύθερα και να επιλέγεις ό,τι νομίζεις ως καλύτερο, δείχνει άνθρωπο νοήμονα και ώριμο. Η νοοτροπία τής προσκόλλησης σ’ ένα μαντρί, είναι νοοτροπία προβάτου, που ταιριάζει σ’ αυτούς που ζουν πιο καλά σε ολοκληρωτικά καθεστώτα και δεν χρειάζεται να σκέφτονται, ούτε να πολυψάχνονται.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Διαβάστε ακόμα

Stay Connected

2,900ΥποστηρικτέςΚάντε Like
2,749ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
23,300ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής
- Advertisement -spot_img

Τελευταία Άρθρα