THE NEW YORK TIMES Μελόνι: Η Ευρώπη φοβάται, οι αναλυτές καθησυχάζουν

Print Friendly, PDF & Email
spot_img

Eκτιμούν ότι η Μελόνι θα επιλέξει προσεκτικά τις «μάχες» της με τις Βρυξέλλες, λόγω του υψηλού δημόσιου χρέους, με έμφαση στο μεταναστευτικό

Ρίγη διέτρεξαν την Ευρώπη μετά τη νίκη της ακροδεξιάς επικρίτριας της Ε.Ε. Τζόρτζια Μελόνι, η οποία έχει προτείνει στο παρελθόν την έξοδο της Ιταλίας από το ευρώ. Παρά τις διαβεβαιώσεις της ίδιας ότι έχει πια μετριάσει τις ευρωσκεπτικιστικές θέσεις της, η ταχεία εξάπλωση εθνικιστικών και λαϊκιστικών κομμάτων συνεχίζει να απειλεί τα ευρωπαϊκά ιδεώδη και τη συνοχή της Ενωσης.

Οι οικονομικές επιπτώσεις της πανδημίας και ο πόλεμος στην Ουκρανία, μαζί με το υψηλό εθνικό χρέος και τον πληθωρισμό, κατάφεραν αποφασιστικό πλήγμα σε κεντρώα κόμματα σε όλη την Ευρώπη. Οι επιτυχίες της Ακροδεξιάς έσπρωξαν τα κεντρώα κόμματα προς τα δεξιά, με την ακραία ρητορική να αποτελεί μέρος της νέας κανονικότητας, σύμφωνα με τον Τσαρλς Κούπτσαν του ινστιτούτου Council on Foreign Relations.

Ο απερχόμενος πρωθυπουργός Μάριο Ντράγκι έπαιξε κρίσιμο ρόλο στη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής δημοσιονομικής πολιτικής αλλά και στη διαχείριση της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. Η Ιταλία έστρεψε, όμως, τώρα την πλάτη στην Ευρώπη. Παρότι η Μελόνι συνειδητοποιεί ότι η χώρα της έχει άμεση ανάγκη τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις, αναλυτές εκτιμούν ότι θα δημιουργήσει προβλήματα στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Αν ο επερχόμενος ακροδεξιός συνασπισμός συμμαχήσει με άλλες λαϊκιστικές δυνάμεις όπως τον Ούγγρο Ορμπαν ή τον Πολωνό Μοραβιέτσκι, η θέση της θα ενισχυθεί σημαντικά. «Μία τέτοια συμμαχία είναι ο εφιάλτης των Βρυξελλών και θα μπορούσε να οδηγήσει σε συσπείρωση ακροδεξιών δυνάμεων σε άλλες χώρες», λέει ο Κούπτσαν.

Τα πρώτα συγχαρητήρια προς τη Μελόνι ήρθαν τη νύχτα της Κυριακής από στέλεχος της κυβέρνησης της Βουδαπέστης. Οι ανησυχίες της Ευρώπης αφορούν λιγότερο την ευρωπαϊκή πολιτική στο Ουκρανικό. Η Μελόνι έχει δηλώσει ότι στηρίζει το ΝΑΤΟ και την Ουκρανία και δεν έχει εκδηλώσει θαυμασμό προς τον Πούτιν, όπως είχαν κάνει στο παρελθόν ο Σαλβίνι και ο Μπερλουσκόνι.

Στροφή στη διπλωματία

«Η ισορροπία δυνάμεων στην Ευρώπη θα μετακινηθεί περισσότερο προς τη διπλωματία και λιγότερο προς τη συνεχιζόμενη πολεμική προσπάθεια», λέει ο Κούπτσαν, που επισημαίνει ότι αν και η άποψη αυτή είναι πιο δημοφιλής μεταξύ των λαϊκιστικών κομμάτων της Ευρώπης, διαθέτει οπαδούς και σε παραδοσιακά κόμματα σε Γερμανία και Γαλλία.

«Οι εκλογές αυτές ανέδειξαν βαθιά κρίση στους κόλπους των ευρωπαϊκών κομμάτων εξουσίας», λέει ο Μαρκ Λέναρντ, διευθυντής του European Council on Foreign Relations. Ακόμη και η νίκη του κεντροαριστερού καγκελαρίου Ολαφ Σολτς κατέστη δυνατή χάρη στην κατάρρευση των Χριστιανοδημοκρατών, ενώ οι Γάλλοι γκωλικοί, παραδοσιακοί κυρίαρχοι της γαλλικής Κεντροδεξιάς, εξασφάλισαν μόλις 5% στις πρόσφατες εκλογές.

Δείγμα ευρωπαϊκής ανησυχίας έδωσε την Παρασκευή η πρόεδρος της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, προειδοποιώντας ότι οι Βρυξέλλες διαθέτουν «τα κατάλληλα εργαλεία» για να χειρισθούν την Ιταλία αν τα πράγματα «πάνε σε δύσκολη κατεύθυνση». Η έμμεση αυτή απειλή διακοπής της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης δεν έμεινε αναπάντητη από τον Σαλβίνι, που έσπευσε να δηλώσει: «Τι είδους απειλή είναι αυτή; Πρόκειται για επονείδιστη αλαζονεία. Η πρόεδρος θα έκανα καλά να σεβαστεί την ετυμηγορία του ιταλικού λαού και να αποφύγει τους θεσμικούς εκφοβισμούς».

Εκκληση ψυχραιμίας

Αναλυτές εκτιμούν, όμως, ότι η Μελόνι θα επιλέξει προσεκτικά τις «μάχες» της με τις Βρυξέλλες, δεδομένου του ασφυκτικού δημόσιου χρέους της Ιταλίας, για να δώσει έμφαση στο μεταναστευτικό, στα θέματα φύλου (απεχθάνεται τους λεγόμενους «αφυπνισμένους» προοδευτικούς) και στη διαμόρφωση νέων κανόνων για το χρέος και τη δημοσιονομική πειθαρχία. Ο ιστορικός Λουκ φαν Μίντλορ απευθύνει έκκληση για ψυχραιμία: «Οι Ιταλοί πρωθυπουργοί έχουν δύο κύρια γνωρίσματα: δεν διαθέτουν μεγάλη ισχύ στη χώρα τους και πολιτικά δεν έχουν μεγάλο προσδόκιμο ζωής».

Καθημερινή

spot_img

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Ο ένας το μακρύ του κι ο άλλος το κοντό του, όλοι το παίζουν Νοστράδαμοι. Ας αφήσουν την γυναίκα να κυβερνήσει και μετά την κρίνουν εκ τού αποτελέσματος, ή έστω κατά την διάρκεια τής κυβερνήσεώς της, αν υποπέσει σε σοβαρά σφάλματα.

    Η φον ντερ Λάιεν, για την οποία ουδείς γνωρίζει, πλην των μυημένων στα μυστήρια των Βρυξελλών, πώς και από ποιον διορίζεται, έχει κριθεί για το έργο της ως υπουργός. Για τα υπόλοιπα οψόμεθα. Την γκάφα βέβαια με τις απειλές την έκαμε και πήρε την σωστή απάντηση.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Διαβάστε ακόμα

Stay Connected

2,900ΥποστηρικτέςΚάντε Like
2,748ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
23,300ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής
- Advertisement -spot_img

Τελευταία Άρθρα