Τα πειράματα που έγιναν στο Γενικό Χημείο του Κράτους κατ’ εντολή του καθηγητή απέδειξαν ότι το πύρινο μανιτάρι (πυρόσφαιρα, ή fireball) και η φωτιά που ακολούθησε, που κατέγραψαν οι κάμερες τη στιγμή της σύγκρουσης των τρένων εκείνο το μοιραίο βράδυ του δυστυχήματος, δεν οφείλονταν στα περιβόητα έλαια σιλικόνης των μετασχηματιστών των τριών μηχανών των τρένων, αλλά στην ύπαρξη άλλης εύφλεκτης ύλης (αρωματικοί υδρογονάνθρακες).

Το μέγεθος του πύρινου μανιταριού, ύψους 90-100 μέτρων, διαμέτρου 80 μέτρων και μήκους 170 μέτρων δημιουργήθηκε από ποσότητα 4-6 τόνων υδρογονανθράκων. Τα σχετικά μοντέλα υπολογισμών προβλέπουν ότι η ποσότητα που χύθηκε στο έδαφος ήταν άλλοι 9-12 τόνοι. Δηλαδή, η συνολική ποσότητα που μετέφερε παράνομα και παράτυπα η εμπορική αμαξοστοιχία ήταν 13-18 τόνοι (δεν βρέθηκαν τα ανάλογα παραστατικά). Άλλωστε, η νόμιμη μεταφορά τέτοιων επικίνδυνων φορτίων απαιτεί ειδική ασφαλή μεταχείριση, κατά τον Νόμο.

Τα αποτελέσματα των πειραμάτων και τα σχετικά συμπεράσματα πρέπει να κλείσουν την προβεβλημένη μέχρι σήμερα θεώρηση ότι η φωτιά που προκάλεσε τόσα θύματα οφείλεται στα έλαια σιλικόνης. Αυτή η θεώρηση προβλήθηκε από την επομένη του συμβάντος, χωρίς να υπάρχει κανένα τεχνικό υπόβαθρο. Ήταν η επίσημη κυβερνητική εκδοχή, που υποστηρίχθηκε από τον ίδιο τον πρωθυπουργό και υπουργούς, τα περισσότερα ΜΜΕ, και υιοθετήθηκε για ευνόητους λόγους και από την Hellenic Train.

Τώρα πλέον δικαιώνονται οι συγγενείς των θυμάτων, που μέσω ανεξάρτητων και υπεύθυνων τεχνικών πραγματογνωμόνων υποστήριζαν ότι η πραγματική αιτία της φωτιάς ήταν όχι τα έλαια σιλικόνης, αλλά το εύφλεκτο παράνομο φορτίο της εμπορικής αμαξοστοιχίας.
Η διετής καθυστέρηση της ανάκρισης προς την κατεύθυνση της διερεύνησης για το παράνομο φορτίο, μόνο τυχαία, ή προϊόν ανικανότητας δεν είναι.

Όλα δείχνουν συγκάλυψη… 

Η άμεση “εξυγίανση” της περιοχής, με ταχύτητα πρωτόγνωρη για το ελληνικό κράτος, η εξαφάνιση των κρίσιμων πειστηρίων (βίντεο φόρτωσης, βίντεο από σημεία διέλευσης της εμπορικής αμαξοστοιχίας, καταγραφές συνομιλιών), οι πλημμελέστατες εκθέσεις όλων των εμπλεκομένων αρμόδιων Κρατικών Φορέων (Γενικό Χημείο του Κράτους, Πυροσβεστικής, Ιατροδικαστών), μάλλον καταδεικνύουν εκτέλεση άνωθεν εντολών, με αξιοθαύμαστη συνέπεια και ταχύτητα ενεργοποίησης και δράσης. Δυστυχώς, όμως, όχι προς την κατεύθυνση αποκάλυψης της αλήθειας, αλλά προς μια επιζητούμενη συγκάλυψη.

Αν τεκμηριωθεί πλήρως η ύπαρξη του παράνομου εύφλεκτου φορτίου στην εμπορική αμαξοστοιχία, τα κατηγορητήρια που θα προκύψουν θα είναι πολύ βαρύτερα, και οι αντίστοιχες πιθανές ποινές και αποζημιώσεις, αφού τα κακουργήματα θα συνοδεύονται και με δόλο. Η απόδειξη πιθανής συστηματικής παράνομης μεταφοράς τέτοιου είδους φορτίων βάζει στο κάδρο των ενόχων οικονομικούς και πολιτικούς παράγοντες. Πολλοί γνωρίζουν την αλήθεια, αφού συμμετείχαν στη διαμόρφωση της…

Το καθήκον του Ανακριτή

Το καθήκον του Εφέτη Ανακριτή είναι έστω και καθυστερημένα (αν δεν έχει ξεκινήσει ήδη) να κινηθεί προς αυτή την μοναδική κατεύθυνση, για να αποκαλυφθεί πλήρως η αλήθεια και να γίνει η αντίστοιχη κατανομή ευθυνών, όσο ψηλά και αν βρίσκονται οι πραγματικοί ένοχοι. Τα ερωτήματα που μπαίνουν σήμερα είναι:

• Αυτή τη στιγμή υπάρχει κάτι που εμποδίζει την έρευνα για την αλήθεια;
• Θα υπάρξει άμεση ανταπόκριση του Εφέτη Ανακριτή στην έρευνα;

Περιμένουμε αποτελέσματα (οι συγγενείς των θυμάτων, οι επιβάτες που βίωσαν την κόλαση με τις φλόγες), και βέβαια όλοι οι πολίτες, που βλέπουμε την ντόπια οικονομική παρασιτική ολιγαρχία να χρησιμοποιεί το κράτος σαν προστάτη σε παράνομες δραστηριότητες, λάφυρο, ιδιοκτησία.

---

O Αχιλλέας Μιχόπουλος είναι συνταξιούχος Χημικός Μηχανικός των ΕΛΠΕ.

slpress.gr