Ο Κ. Μητσοτάκης πήγε, οι δύο «πρώην» δεν προσήλθαν. Τα δημοσιεύματα για «μπίζνες» στο real estate του Κ. Καραμανλή.
Ένα από τα σημαντικά παρελκόμενα της κηδείας του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη είναι ότι υπήρξε η αφορμή για να αποτυπωθεί ανάγλυφα ο διχασμός που διατρέχει πλέον τη ΝΔ: Ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης, όχι μόνο παρέστη όπως επιβάλλει ο θεσμικός του ρόλος, αλλά εκφώνησε έναν επικήδειο με πολλά θερμά λόγια για τον εκλιπόντα.
Στάθηκε, όπως είπε, στα «καλύτερα της διαδρομής του» και μεταξύ άλλων στο γεγονός ότι δεν μπήκε ποτέ στον πειρασμό να μεταλλαχθεί, να γίνει αρεστός προσχωρώντας σε έναν ξένο προς τον ίδιον μοντέλο συμπεριφοράς, αλλά και στην επιλογή του να επιδιώκει τις ευρύτερες συναινέσεις, βαδίζοντας συχνά και απέναντι στο ρεύμα. Με τη στάση και κυρίως με όσα θέλησε να νοηματοδοτήσει, ο κ. Μητσοτάκης επιβεβαίωσε για μία ακόμη φορά που ο ίδιος τοποθετεί τον ιδεολογικό πήχη και κυρίως πως αντιλαμβάνεται την άσκηση της εξουσίας.
Παυλόπουλος, Σαμαράς και Καραμανλής
Από την άλλη, οι πρώην πρωθυπουργοί Αντ. Σαμαράς και Κώστας Καραμανλής καθώς και ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας Πρ. Παυλόπουλος έλαμψαν δια της απουσίας τους. Ο Μεσσήνιος πολιτικός, μάλιστα, δεν κατόρθωσε καν να υπερβεί εαυτόν, εκφράζοντας ειλικρινή συλλυπητήρια για τον επί οκταετία πρώην πρωθυπουργό. Αντιθέτως, ακόμα και η αποχαιρετιστήρια δήλωσή του, ήταν «χολερική», όπως είπαν ακόμα και βουλευτές της ΝΔ, αφού το μόνο που ουσιαστικά θυμήθηκε να πει είναι ότι ο Κώστας Σημίτης υπήρξε ο κύριος πολιτικός ιδεολογικός αντίπαλος της κεντροδεξιάς παράταξης και ότι τα ορόσημα της θητείας του, θετικά και αρνητικά, θα αξιολογηθούν από την ιστορία.
Λιγότερο στεγνός, αλλά χωρίς επί της ουσίας σχόλιο για την πολιτική διαδρομή του εκλιπόντος, ο Κώστας Καραμανλής σημείωσε ότι ο Κώστας Σημίτης στη μακρά διαδρομή του επηρέασε σημαντικά την πολιτική ζωή της χώρας, προσθέτοντας ότι διατηρεί στη μνήμη του ιδίως τις κοινοβουλευτικές αντιπαραθέσεις τους, οι οποίες ακόμα και σε φάσεις έντασης, δεν υπερέβησαν τα όρια της πολιτικής ευπρέπειας. Προφανώς, λησμονώντας ότι ήταν αυτός που είχε αποκαλέσει τον Κ. Σημίτη ως αρχιερέα της διαπλοκής.
Λίγο πιο «ζεστή» ήταν η δήλωση του τέως Προέδρου της Δημοκρατίας Πρ. Παυλόπουλου, ο οποίος, ωστόσο, επίσης επέλεξε να μην παραστεί στην εξόδιο ακολουθία ενός επί δύο τετραετίες πρωθυπουργού. «Ο Κώστας Σημίτης υπήρξε μια πολλαπλώς ξεχωριστή και σημαίνουσα προσωπικότητα στην πρόσφατη πολιτική ζωή του τόπου, τις θετικές όψεις της οποίας αναγνωρίζουν ή οφείλουν να αναγνωρίζουν και οι πολιτικοί του αντίπαλοι» δήλωσε ο κ. Παυλόπουλος.
Η στάση των τεσσάρων κορυφαίων στελεχών της ΝΔ, του ενός από τη μία πλευρά και των υπολοίπων τριών από την άλλη, «φωτογραφίζει» τις δύο εκ διαμέτρου αντίθετες ιδεολογικές προσεγγίσεις που ενυπάρχουν στην κυβερνητική παράταξη.
Της αντίληψης του Κ. Μητσοτάκη για ένα κόμμα με πιο κεντρώα χαρακτηριστικά, απαλλαγμένο από βαρίδια του παρελθόντος. Και της αντίληψης των Αντ. Σαμαρά, Κ. Καραμανλή και Π. Παυλόπουλου για μία παράταξη με διαρκείς αναφορές στην ιδρυτική της διακήρυξη και τις ιδεολογικές της αρχές, με σαφέστατα κεντροδεξιό και δεξιό προσανατολισμό. Δύο αντιλήψεις που είτε λόγω της προσωπικότητας του πρωθυπουργού, είτε λόγω αντιπολιτευτικής ένδειας, τα τελευταία πέντε χρόνια συνυπήρξαν, με μόνη συγκολλητική ουσία, την εξουσία. Κάτι που πλέον αρχίζει να ξεθωριάζει…
Το διπλό «χτύπημα» στον Κ. Καραμανλή
Εν τω μεταξύ, την ίδια μέρα της κηδείας του πρώην πρωθυπουργού, κι ενώ είχε γίνει γνωστό από τα προηγούμενα 24ωρα ότι δεν θα παραστούν οι δύο πρώην πρωθυπουργοί της ΝΔ, καταγράφηκαν δύο ταυτόσημα «χτυπήματα» εναντίον του Κώστα Καραμανλή, από φιλικά στην κυβέρνηση μέσα, τα οποία εικάζεται βασίμως ότι διαθέτουν και προνομιακή πληροφόρηση από το Μέγαρο Μαξίμου.
Το πρώτο, σε στήλη του σάιτ Parapolitika.gr, με τίτλο «Και εργολάβος ο Καραμανλής εκτός από καπνέμπορος – Οι real estate business του και το ερώτημα που γεννάται», αναφέρει ότι εσχάτως ο πρώην πρωθυπουργός προχώρησε σε μία νέα επιχειρηματική πρωτοβουλία στον τομέα των κατασκευών και της αγοράς ακινήτων. Παραθέτει, μάλιστα, στοιχεία για την εταιρεία που διατηρούσε μαζί με τη σύζυγό του Νατάσα (που τη δηλώνει στο Πόθεν Έσχες) η οποία μετέχει ως εταιρεία στη νεοσύστατη Prime Athens Projects IKE, με δυο ακόμη συνεταίρους.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η εταιρεία Prime Athens Projects IKE συστάθηκε ανήμερα του Αϊ Γιαννιού, στις 7.1.2025, με έδρα την οδό Κανάρη 24 στην Αθήνα. Το εταιρικό της κεφάλαιο ανέρχεται στα 600.000 ευρώ και εταίροι της είναι τρεις άλλες εταιρείες, η «Ε. Αμπελιώτης Φορολογικοί Σύμβουλοι Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης», η «A.Prime Estate Ιδιωτική Κεφαλαιουχική Εταιρεία» και η «Poseidon NDC Ιδιωτική Κεφαλαιουχική Εταιρεία». Όπως τονίζεται στο δημοσίευμα, η εταιρεία παρουσίασε το 2022 κύκλο εργασιών, ύψους 103.643,44 ευρώ και το 2023 κύκλο εργασιών 165.534,06 ευρώ. Τα έτη 2020 και 2021 ο κύκλος εργασιών ήταν μηδέν. Τα λοιπά έξοδα και οι ζημίες για το έτος 2023 ανέρχονται σε-136.489,83 ευρώ και -158.323,47 ευρώ.
Το 2022 το αποτέλεσμα της εταιρείας ήταν ελλειμματικό κατά -61.916,63 ευρώ μετά φόρων, ενώ το 2024 ήταν κερδοφόρα 9.798,62 ευρώ μετά φόρων. Καταλήγοντας, σημειώνεται στο δημοσίευμα ότι μπορεί η χρήση του 2024 να ήταν εξαιρετικά αποδοτική και επιτυχημένη για την εταιρεία, αλλά προκαλεί εντύπωση, εκτός από ερωτηματικά, πώς μια εταιρεία με τέτοια οικονομικά στοιχεία, τα οποία είναι δημοσιευμένα στο ΓΕΜΗ, κατέβαλε το ποσό των 200.000 ευρώ, για να συμμετέχει σε μια άλλη εταιρεία με συναφές αντικείμενο.
Ταυτόσημου περιεχομένου ήταν και το χθεσινό δημοσίευμα της εφημερίδας «Τα Νέα».
Που σημαίνει, σύμφωνα με αρκετά γαλάζια στελέχη, ότι πρόκειται για ένα ηχηρό μήνυμα προς τον πρώην πρωθυπουργό, το οποίο, φυσικά, μόνο τυχαίο δεν είναι σε αυτή τη συγκυρία, οπότε μεταξύ άλλων, αναμένεται και η απόφαση Μητσοτάκη για τον/την Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Η ανάπτυξη και εξέλιξη των ανθρώπινων κοινωνιών ταυτίζεται με την πορεία ανάπτυξης της τεχνολογίας.
Ξεκινώντας από την αυτοδιαχειριστική προσέγγιση ο άνθρωπος, ως οντολογική μονάδα, διαπίστωσε ότι η επίλυση των προβλημάτων προϋποθέτει μια «υπέρβαση», η οποία δημιούργησε τις προϋποθέσεις της κοινωνικότητας μέσω της ανάπτυξης κοινωνικών δεσμών και θεσμών.
Η αέναη αυτή πορεία και προσπάθεια οδήγησε στο «σήμερα», μετά από μια σειρά ανατρεπτικών αλλαγών και ανθρωπίνων επιτευγμάτων (όπως οι βιομηχανικές επαναστάσεις, η έντονη αστικοποίηση, η εξέλιξη μοντέλων και εργαλείων) που ως «τέλος» («σκοπό») είχαν κι έχουν την ευημερία και την βιωσιμότητα.
Αυτό το «σήμερα» χαρακτηρίζεται ως ένα σύστημα πολυπλοκοτήτων και αβεβαιοτήτων, η διαχείριση του οποίου επιβάλλει την ανάπτυξη και ενίσχυση συνεργατικών λογικών και νοοτροπιών.
Κανείς μόνος τους ως άτομο ή ως συλλογικότητα δεν μπορεί να σταθεί μπροστά στις σύγχρονες προκλήσεις. Μια από τις προκλήσεις που συνοδεύουν την παρούσα μορφή των νέων τεχνολογιών ή τεχνολογιών αιχμής είναι και η ασφάλεια του «νέου» χώρου ή Κυβερνοχώρου, αφού όλες οι τεχνολογίες συγκλίνουν και ερίζουν στην συνδεσιμότητα. Γιατί η Κυβερνοασφάλεια συνδέεται με την έννοια της συνεργασίας; Για να απαντήσουμε στο ερώτημα αυτό σημαίνει ότι κατανοούμε καλύτερα το νέο οικοσύστημα, το οποίο είναι αποτέλεσμα προσπαθειών «πολλών» γενεών αλλά και οντοτήτων.
Είναι μια αλυσίδα η οποία χτίσθηκε στην αλυσίδα του χρόνου, μέσα από τις εφευρέσεις και τις καινοτομίες, αποτελέσματα επίσης συνεργατικών προσπαθειών. Σήμερα οι προκλήσεις αυτές έχουν γιγαντωθεί αφού η συγκέντρωση της πληροφορίας μας έφερε στην πραγματικότητα των Μαζικών Δεδομένων (Big Data), η αξιοποίηση της πληροφορίας στον κόσμο της Τεχνητής Νοημοσύνης (Artificial Intelligence), η αναζήτηση λύσεων στα θέματα υγείας στις Βιοτεχνολογίες (Biotechnologies), η αναζήτηση καθημερινών και πρακτικών προβλημάτων στις «έξυπνες» τεχνολογίες και στις «έξυπνες» πόλεις.
Η διαχείριση των προκλήσεων αυτών οδήγησε στην επινόηση νέων θεσμών και οργανισμών που καλούνται να διαχειριστούν τα θέματα της Κυβερνοασφάλειας (προστασία των προσωπικών δεδομένων από διαρροές και έκθεση των υποκειμένων της πληροφορίας, προστασία των πληροφοριακών συστημάτων από κυβερνοεπιθέσεις εξελιγμένων και δυναμικών μορφών, κα). Με αυτό τον τρόπο δημιουργήθηκαν οι αρχές προστασίας των προσωπικών δεδομένων, οι οργανισμοί κυβερνοασφάλειας, οι μηχανισμοί αντιμετώπισης του κυβερνοεγκλήματος (ως εκδοχής αποτυχίας της κυβερνοασφάλειας), αλλά και μορφές οντοτήτων που εκφράζουν την κοινωνία των πολιτών (μη κυβερνητικές οργανώσεις και ινστιτούτα). Ταυτόχρονα δημιουργήθηκαν και τα πρώτα θεσμικά κείμενα, οι πρώτες νόρμες και κανόνες ως μια βάση συνεννόησης και άμεσης απάντησης σε αυτές τις νέες προκλήσεις (Διεθνείς Συμβάσεις, Κανονισμοί, Οδηγίες, Πρότυπα, κα).
Για να μπορεί σήμερα να σταθεί και να ενισχυθεί αυτή η προσπάθεια χρειάζονται δεξιότητες και ικανότητες, πέρα από τις τεχνολογικές, κι αυτές σχετίζονται με την κουλτούρα της συνεργασίας, η οποία ξεκινά από το σπίτι και συνεχίζεται με πιο οργανωμένο τρόπο στο σχολείο.
Στο σχολείο εκείνο που λαμβάνει τα μηνύματα της εποχής του και επικαιροποιεί το «παιδαγωγικό» περιεχόμενο αλλά κυρίως την πρακτική του. Αλλά και οι πολιτικοί θεσμοί εντάσσονται στην προσπάθεια αυτή στο βαθμό που μαθαίνουν να υπερβαίνουν ανόητους και αδιέξοδους εγωισμούς και καταφέρνουν να συμφωνούν στο αυτονόητο, έχοντας την απαραίτητη συναίνεση στα μείζονα και σοβαρά προβλήματα του καιρού μας, κι ένα από αυτά είναι η Κυβερνοασφάλεια.
Η ενίσχυση και επικαιροποίηση του θεσμικού πλαισίου χρειάζεται συγκεκριμένες πρωτοβουλίες στις οποίες συνδράμει ολόκληρη η κοινωνία σε μια συμπεριληπτική λογική αλλά και η διαύγεια της επιστημονικής ανθρωποκεντρικής σκέψης.
Ένα καλό παράδειγμα για τη νέα χρονιά στη χώρα μας θα αποτελέσει και η ενσωμάτωση, μέσω της επικύρωσης από το Ελληνικό Κοινοβούλιο, της διεθνούς σύμβασης για τα παράνομα (και επικίνδυνα για τη δημόσια υγεία) σκευάσματα που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο (Medicrime convention). Κι αυτό δεν είναι θέμα μόνο συνεργασίας αλλά και κοινής λογικής.
Ο Μπεν Κρίστενσον ανατράφηκε Αγγλικανός – πήγαινε στην εκκλησία κάθε Κυριακή, στο θρησκευτικό σχολείο και χριστιανική κατασκήνωση κάθε καλοκαίρι. Αλλά ο Christenson, 27 ετών από το Fairfax της Βιρτζίνια, πάντα έβρισκε τον εαυτό του να λαχταρά μια πιο παραδοσιακή πίστη.
«Το δύσκολο πράγμα με το να μεγαλώνω στην εκκλησία μου είναι ότι υπήρξαν πολλές αλλαγές ακόμα και στη ζωή μου», είπε στην The Post. «Συνειδητοποίησα ότι πραγματικά δεν υπήρχε τρόπος να σταματήσω την αλλαγή».
Παρακολούθησε τις παραδόσεις να υποχωρούν στο δρόμο: Η χορωδία με ρόμπες αντικαταστάθηκε με μια λατρευτική μπάντα, οι γραμμές ήταν ασαφείς σχετικά με τη χειροτονία των γυναικών και οι μακροχρόνιες θέσεις για ζητήματα LGBT άλλαξαν.
«Όλα αυτά τα πράγματα ήταν βασικά ανταλλάξιμα, κάτι που μου έδωσε την αίσθηση ότι και οι θεολογικές δεσμεύσεις είναι κάπως ανταλλάξιμες», είπε.
Ο Christenson λέει ότι η Αγγλικανική Εκκλησία στην οποία μεγάλωσε άλλαξε πάρα πολύ. Samuel Corum
Έτσι ο Christenson άρχισε να εξερευνά άλλα δόγματα στο κολέγιο και προσγειώθηκε ίσως στο πιο παραδοσιακό από όλα: τον Ορθόδοξο Χριστιανισμό. Το 2022, σε ηλικία 25 ετών, τον ασπάστηκε.
“Μου φαίνεται ότι οι κύριες θρησκευτικές ομολογίες χάνουν συνεχώς κόσμο”, είπε. «Αν εξακολουθείτε να σκέφτεστε σοβαρά να είστε Χριστιανοί τώρα που δεν υπάρχει πραγματικά τόσο μεγάλη κοινωνική θέση συνδεδεμένη σε αυτό, και θέλετε κάτι που να έχει κάποιο βάρος σε αυτό, υπάρχει περισσότερη επίγνωση της Ορθοδοξίας από ό,τι παλιά. ”
Ο Ben Christenson έχει ορθόδοξη αγιογραφία στο σπίτι του στη Βιρτζίνια. Samuel Corum
Ο Christenson, ο οποίος εργάζεται για εράνους σε μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς, πηγαίνει στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Αγίας Μαρίας στο Falls Church της Βιρτζίνια.
Η μεταστροφή σημαίνει ότι τώρα πρέπει να παρακολουθεί συχνά την εξομολόγηση, να απαγγέλλει προσευχές και να υπομένει ακραία νηστεία, μερικές φορές πάνω από 40 ημέρες. Οι εβδομαδιαίες λειτουργίες είναι επίσης τελετουργικές και οργανωμένες και μπορούν να διαρκέσουν έως και δύο ώρες.
Οι λειτουργίες της Ορθόδοξης εκκλησίας είναι ιδιαίτερα τελετουργικές και μπορούν να διαρκέσουν έως και δύο ώρες. Getty Images
13Ο Ben Christenson στο σπίτι του στο Fairfax της Βιρτζίνια, στις 24 Νοεμβρίου. «Μου φαίνεται ότι οι κύριες ομολογίες αιμοραγούν απο ανθρώπους», είπε στο The Post.Samuel Corum
Αλλά λέει ότι νιώθει μεγάλη παρηγοριά στην 2.000χρονη ιστορία κάθε παράδοσης: «Υπάρχει μια αίσθηση δομής, συνέχειας… Είναι ακριβώς το ίδιο. Δεν έχει αλλάξει. Δεν πρόκειται να αλλάξει».
«Νομίζω ότι υπάρχουν πολλοί Προτεστάντες που θέλουν μια πιο παραδοσιακή, θεμελιωμένη, ιστορική πίστη, και νομίζω ότι για τους νέους ειδικά, είναι λογικό γιατί πολλά άλλα στη ζωή μας αλλάζουν συνεχώς».
Η ιστορία του Christenson δεν είναι απλώς ανέκδοτη. Καθώς όλο και περισσότερες προτεσταντικές εκκλησίες ξεδιπλώνουν σημαίες Pride και πανό Black Lives Matter μπροστά από τις πύλες τους, οι νεαροί άνδρες τείνουν προς πιο παραδοσιακές μορφές λατρείας.
Μια έρευνα σε Ορθόδοξες εκκλησίες σε όλη τη χώρα διαπίστωσε ότι οι ενορίες σημείωσαν αύξηση 78% στους προσήλυτους το 2022, σε σύγκριση με τα επίπεδα πριν από την πανδημία το 2019. Και ενώ ιστορικά άνδρες και γυναίκες προσηλυτίστηκαν σε ίσους αριθμούς, πολύ περισσότεροι άνδρες έχουν προσχωρήσει στην εκκλησία από το 2020 .
Ο πατέρας Josiah Trenham ηγήθηκε της Ορθόδοξης Εκκλησίας του Αγίου Ανδρέα στο Ρίβερσαϊντ της Καλιφόρνια για σχεδόν τρεις δεκαετίες — και παρατήρησε ένα γρήγορο άλμα στο ενδιαφέρον: «Τα τελευταία τέσσερα έως πέντε χρόνια ήταν μια τεράστια άνοδος. Δεν δείχνει σημάδια μείωσης. Αν μη τι άλλο, εξακολουθεί να αυξάνεται… Συμβαίνει μαζικά σε ανυπολόγιστους αριθμούς σε όλη τη χώρα».
Η εκκλησία του Trenham έχει 1.000 ενεργούς συμμετέχοντες και, παρόλο που οι πρόσφατοι προσήλυτοι στην εκκλησία του έχουν χωριστεί σχεδόν ομοιόμορφα μεταξύ ανδρών και γυναικών, συμφωνεί ότι οι περισσότερες ορθόδοξες εκκλησίες σε όλη τη χώρα κερδίζουν πολύ περισσότερους άνδρες.
«Η θηλυκοποίηση των μη-ορθόδοξων μορφών του Χριστιανισμού στην Αμερική βρίσκεται σε υψηλό ρυθμό εδώ και δεκαετίες», εξήγησε ο Trenham.
Επισημαίνει το γεγονός ότι η συντριπτική πλειονότητα των παρευρισκομένων στις περισσότερες χριστιανικές εκκλησίες είναι γυναίκες και, κατά συνέπεια, σε πολλές λειτουργίες κυριαρχούν συναισθηματικά τραγούδια, ταλαντεύσεις, ανασηκωμένα χέρια και μάτια κλειστά από έκσταση.
«Οι άντρες είναι πολύ λιγότερο άνετοι [σε αυτά τα περιβάλλοντα] και δεν συμφωνούν, γι’ αυτό και αποτελούν μειονότητες σε αυτές τις μορφές λατρείας», είπε. «Οι μορφές λατρείας μας είναι πολύ παραδοσιακές και πολύ αρρενωπές».
Ορθόδοξο Πάσχα στην Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία των Αγίων Πάντων στο East Village, Νέα Υόρκη, τον Απρίλιο του τρέχοντος έτους. Getty ImagesΗ «θηλυκή» λατρεία είναι ακριβώς αυτό που ώθησε τον Elijah Wee Sit, έναν 17χρονο από το Τορόντο, να εξερευνήσει την Ορθοδοξία.«Ο Χριστιανισμός στη Βόρεια Αμερική έχει γίνει εξαιρετικά συναισθηματικός», είπε ο Wee Sit, ο οποίος μεγάλωσε Ευαγγελικά, στην The Post. «Πηγαίνοντας στις λειτουργίες της Ευαγγελικής λατρείας, διαπίστωσα ότι ήταν σαν συναυλίες ροκ με συναίσθημα, με το σήκωμα των χεριών».
Ο μαθητής της 12ης δημοτικού λέει ότι τον τράβηξε η Ορθοδοξία γιατί είναι πιο παραδοσιακή και αυστηρή. Εκτιμά ιδιαίτερα την πρόκληση και την πειθαρχία που απαιτείται για να τηρήσουμε την έντονη προσευχή και τη νηστεία.
«Αυτό που με ελκύει πραγματικά στην Ορθοδοξία είναι το πόσο στατική ήταν και πόσο σταθερή είναι», είπε. «Γενικά προτιμώ κάτι που είναι πιο παραδοσιακό και έχει πραγματικά αυτή την αρχαία αίσθηση».
Ο Elijah Wee Sit σχεδιάζει να προσηλυτιστεί στην Ορθοδοξία πριν αποφοιτήσει από το γυμνάσιο. Ευγενική παραχώρηση του θέματοςΠαρακολουθεί μαθήματα κατήχησης και σχεδιάζει να προσηλυτιστεί επίσημα το νέο έτος – πριν καν αποφοιτήσει από το γυμνάσιο.Ο πατέρας του, ένας μετανάστης από τις Φιλιππίνες, είχε αρχικά κάποιες «επιφυλάξεις», αλλά τον υποστηρίζει και τον πηγαίνει οδηγώντας 25 λεπτά κάθε Κυριακή για να μπορεί να παρευρεθεί στην Ορθόδοξη Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου.
«Ο σύγχρονος Χριστιανισμός… έχει αποδυναμωθεί πολύ», είπε ο Wee Sit. «Οι άνθρωποι πηγαίνουν στην εκκλησία την Κυριακή, τραγουδούν μερικά τραγούδια, ακούνε ένα ωριαίο κήρυγμα που μοιάζει περισσότερο με ομιλία του TED, και μετά πάνε σπίτι τους και απλώς συνεχίζουν τη ζωή τους».
Ο Zachary Porcu, 36, είναι κατηχητής στην εκκλησία του Trenham – που σημαίνει ότι βοηθάει να διδαχθούν τα εισερχόμενα μέλη την πίστη. Λέει ότι αυτή τη στιγμή υπάρχουν περισσότερα από 100 άτομα στις τάξεις που περιμένουν να βαφτιστούν και ότι υπάρχει πάντα «μια μικρή ομάδα νεαρών ανδρών» ανάμεσά τους.
Ο Δρ Zachary Porcu λέει ότι ο Ορθόδοξος Χριστιανισμός προσφέρει στους νέους μια περιπέτεια και μια πρόκληση. Ευγενική προσφορά του Dr. Zachary PorcuΤα τελευταία χρόνια, βλέπει το Διαδίκτυο ως βασικό μοχλό: «Η Διαδικτυακή Ορθοδοξία είναι ένα αναγνωρισμένο φαινόμενο… Έχουμε ανθρώπους που έρχονται συνεχώς και λένε, «Ήμουν στο Διαδίκτυο λογομαχώντας με ανθρώπους, και ανακάλυψα την Ορθοδοξία και βρήκα την εκκλησία σου».Ο Porcu, ένας καθηγητής θεολογίας που προσηλυτίστηκε σε ηλικία 24 ετών, καταλαβαίνει γιατί η πίστη του είναι ελκυστική στους νέους άνδρες: «Η Ορθοδοξία είναι ένα κάλεσμα για περιπέτεια γιατί σας ζητά να νηστεύετε, να προσεύχεστε, να κάνετε όλα αυτά τα φυσικά πράγματα, να κάνετε αυτό το ταξίδι αυτοβελτίωση που νομίζω ότι μπορεί να ενσωματωθεί σε μια πολύ αυστηρή, ελκυστική διάσταση».
Ο ψυχολόγος και συγγραφέας Τζόρνταν Πίτερσον, ο οποίος έχει αναπτύξει τεράστιους ακόλουθους μεταξύ νεαρών ανδρών, είπε στην The Post ότι παρατήρησε ότι ένας αυξανόμενος αριθμός αγοριών Gen Z, όπως ο Elijah, τείνουν προς την Ορθοδοξία — εν μέρει, θεωρεί, επειδή η παράδοση το καθιστά αναμφισβήτητο.
«Σε αντίθεση με μια προτεσταντική λειτουργία, η οποία εξαρτάται πολύ περισσότερο από τον ιεροκήρυκα, δεν μπορείτε να επικρίνετε μια Ορθόδοξη λειτουργία. Είναι σαν να πηγαίνεις σε ένα μπαλέτο και να λες, «Τι συμβαίνει εδώ;» Λοιπόν, αυτή είναι μια ηλίθια ερώτηση», είπε ο Peterson στο The Post.
Ο Δρ Τζόρνταν Πίτερσον λέει ότι οι ορθόδοξες υπηρεσίες είναι σαν χορός. Samuel Corum για τη NY Post«[Ένα μπαλέτο είναι] το ίδιο πράγμα με μια Ορθόδοξη τελετή. Είναι τελετουργικό. είναι χορός. Και δεν είναι μόνο οι λέξεις. Είναι οι λέξεις στην αρχιτεκτονική, στις εικόνες, στην ιστορία. Και συμμετέχεις σε αυτό».Ο Bailey Mullins, 26, μεγάλωσε Βαπτιστής στη Νότια Καρολίνα.
Άρχισε να έχει ερωτήσεις σχετικά με τη θρησκεία στο γυμνάσιο και στο κολέγιο – όταν παρατήρησε ότι πολλές κύριες ονομασίες είχαν «συμπιεστεί από την πολιτική», διασπώνται σε συντηρητικούς και φιλελεύθερους κλάδους και αποσπώνται από πολιτιστικές συζητήσεις όπως ζητήματα LGBTQ.
Ορισμένες παραδόσεις στις ορθόδοξες εκκλησίες εκτείνονται πριν από 2.000 χρόνια. AFP μέσω Getty ImagesΈνα μάθημα θρησκευτικών με έναν καθηγητή που ήταν Ορθόδοξος Χριστιανός τον ενέπνευσε να παρακολουθήσει την πρώτη του λειτουργία σε ηλικία 21 ετών. Μεταστράφηκε δύο χρόνια αργότερα.«Ήθελα να είμαι κάπου που να είναι σταθερό και αυτό δεν επρόκειτο να αλλάξει», είπε στην The Post. «Ένιωσα κάτι πολύ αρχαίο και αυτό δεν ήταν κάτι που το είχα ζήσει αλλού».
Ο Mullins, γραφίστας, ζει τώρα στην Αλεξάνδρεια του Τενεσί. Λέει ότι περισσότεροι νέοι άνδρες βρίσκουν την Ορθοδοξία επειδή η θρησκεία είναι, από μόνη της, αυστηρή.
Ο Mullins, ένας γραφίστας, είπε ότι ασπάστηκε την Ορθοδοξία επειδή ένιωθε ότι άλλες προτεσταντικές εκκλησίες δίνουν «έμφαση στη συναισθηματική εμπειρία» και όχι στη «σταθερή» εκκλησία στην οποία πηγαίνει τώρα. Ευγενική προσφορά του Bailey Mullins«Θα μπορούσε να πει κανείς ότι η ίδια η Ορθοδοξία είναι πιο πιο αρρενωπή» σε σχέση με άλλες μορφές Χριστιανισμού, επειδή δίνει μεγαλύτερη έμφαση στη δομή, τη σοβαρότητα, την πειθαρχία και τη θεολογική ακρίβεια, αντί για συναισθηματικές εμπειρίες ή μια πιο εξατομικευμένη και «εύκολη» προσέγγιση. Αντίθετα, κάποιες σύγχρονες εκφράσεις του Χριστιανισμού μπορεί να δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στα συναισθήματα, στην προσωπική ευχαρίστηση και στην αυτοβελτίωση, κάτι που περιγράφεται ως «φεμινισμός» στο πλαίσιο αυτό.[Μια άλλη μετάφραση της παραγραφου]
«Θα μπορούσε κανείς να πει ότι η ίδια η Ορθοδοξία είναι πιο αυστηρή, ειδικά σε σύγκριση με τις πιο ήπιες μορφές Χριστιανισμού που υπάρχουν σήμερα, όπου η έμφαση δίνεται στη συναισθηματική εμπειρία, στο να νιώθουμε καλά με τον εαυτό», είπε.
«Η Ορθοδοξία δεν αφορά εμάς, αφορά τον Θεό, και νομίζω ότι οι νέοι σήμερα μπορούν να το αντιληφθούν διαισθητικά. Ξέρουμε πότε μας ταλαιπωρούν».
Παρακολουθεί την Ορθόδοξη Εκκλησία του Αγίου Πέτρου, η οποία, όπως λέει, είναι γεμάτη ως επί το πλείστον με νεαρούς προσήλυτους σαν αυτόν, που θέλουν επίσης να αισθάνονται μια αίσθηση σταθερότητας σε έναν χαοτικό κόσμο.
«Όλα αλλάζουν. Οι προτεσταντικές εκκλησίες αλλάζουν. Η Καθολική Εκκλησία αλλάζει. Η κουλτούρα αλλάζει. Η κυβέρνηση αλλάζει.
«Οι άνθρωποι θέλουν κάτι που είναι ιστορικό και δεν πρόκειται να αλλάξει. Θέλουν κάτι που να είναι σταθερό και υγιές και να μην είναι χτισμένο στην άμμο».
Συνάντηση αντιπροσωπείας της Κίνησης Πολιτών για το Μητροπολιτικό Πάρκο στο χώρο της ΔΕΘ και την Βιώσιμη Ανάπτυξη της Θεσσαλονίκης με τον Δήμαρχο Ευόσμου-Κορδελιού Λευτέρη Αλεξανδρίδη.
Η αντιπροσωπεία της Κίνησης Πολιτών, από τους Γρηγόρη Ζαρωτιάδη, Χάρη Κατσάνη, Γιάννη Λεμπετλή, Γιάννη Μαγκριώτη, Γιάννη Ξενίδη και Μαρία Τασοπούλου, παρουσίασαν τις θέσεις τους για το σχέδιο της κυβέρνησης και του Υπερταμείου-ΔΕΘ, για την παραχώρηση του χώρου της ΔΕΘ σε ιδιώτες, οι οποίοι, κυρίως με δημόσιους πόρους, θα κατασκευάσουν ξενοδοχείο, επιχειρηματικό-εμπορικό κέντρο, μεγάλα πάρκινγκ και, στους χώρους που απομένουν τα νέα φαραωνικά εκθεσιακά περίπτερα και περιορισμένο πράσινο.
Η εμμονή σε αυτή την επιλογή είναι παράλογη, σε μια πόλη με το λιγότερο πράσινο από κάθε ευρωπαϊκή πόλη, με την χώρα μας να έχει καταδικαστεί το 2023 από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για την αέρια ρύπανση με τοξικά σωματίδια στο κέντρο της Θεσσαλονίκης.
Ακόμη χειρότερα με την κλιματική κρίση να απειλεί τις χώρες της Μεσογείου, αντί να επανακτούμε δημόσιους χώρους και πράσινο κάνουν το ακριβώς αντίθετο.
Η επιλογή αυτή είναι εις βάρος της ΔΕΘ, της οικονομίας της πόλης και φυσικά το δημόσιο συμφέρον.
Γιαυτό προτείνουμε οι δημόσιοι πόροι να χρηματοδοτήσουν την δημιουργία του Μητροπολιτικού Πάρκου, που θα βοηθήσει το μικροκλίμα στο κέντρο της πόλης και θα το κάνει πιο ελκυστικό στους κατοίκους του και τους επισκέπτες. Να ανακατασκευαστούν και να αναβαθμιστούν μερικά από τα περίπτερα που έχουν αρχιτεκτονική και ιστορική αξία για την διοργάνωση μη οχλουσών εκθέσεων και ένα σύγχρονο συνεδριακό κέντρο. Οι εγκαταστάσεις για τις βαριές και πολύ σημαντικές εκθέσεις, όπως η Agrotica, θα πρέπει να αναπτυχθούν στην Δυτική Θεσσαλονίκη, εκεί που είχε χωροθετηθεί η κατασκευή του εκθεσιακού κέντρου για την διεκδίκηση της EXPO 2008.
Η επιλογή αυτή είναι χρήσιμη για το κέντρο της Θεσσαλονίκης, την Δυτική Θεσσαλονίκη, την ΔΕΘ και φυσικά θα κοστίσει λιγότερο από το κυβερνητικό σχέδιο.
Η αντιπροσωπεία της Κίνησης Πολιτών παρουσίασε επίσης τις θέσεις της για την βιώσιμη ανάπτυξη της Θεσσαλονίκης, ειδικότερα της Δυτικής Θεσσαλονίκης, που ήταν ταυτόσημες με τις θέσεις του Δήμου Ευόσμου-Κορδελιού και όλων των Δήμων της βορειοδυτικής Θεσσαλονίκης.
Ο Δήμαρχος Λευτέρης Αλεξανδρίδης, από την δική του πλευρά, παρουσίασε αναλυτικά τις προτάσεις του, τονίζοντας ότι είναι:
Τεράστια η ανάγκη επέκτασης του μετρό στη δυτική Θεσσαλονίκη και της μεταφοράς μέρους των εγκαταστάσεων της ΔΕΘ, στην περιοχή της Σίνδου.
Ο κ. Αλεξανδρίδης αναφέρθηκε στα προβλήματα της δυτικής Θεσσαλονίκης, εστιάστηκε ιδιαίτερα, στο μείζον ζήτημα της επέκτασης του μετρό προς τη δυτική Θεσσαλονίκη και την τεράστια ανάγκη δημιουργίας αρκετών σταθμών του υπόγειου σιδηρόδρομου στο Δήμο Κορδελιού – Ευόσμου, ο οποίος είναι ο δεύτερος πληθυσμιακά στη Βόρεια Ελλάδα.
Ο δήμαρχος Κορδελιού – Ευόσμου αναφέρθηκε ακόμα στην ανάγκη υπογειοποίησης μέρους της Περιφερειακής Οδού, στη μεγάλη σημασία που έχει για τη δυτική Θεσσαλονίκη η απόδοση στις τοπικές κοινωνίες χώρων των στρατοπέδων και στην αξιοποίηση του καπνομάγαζου της ΣΕΚΕ και των Μύλων Μελισσάρη.
Κλείνοντας ο κ. Αλεξανδρίδης σημείωσε ότι στην περαιτέρω ανάπτυξη της δυτικής Θεσσαλονίκης μπορεί να συμβάλλει η μεταφορά μέρους των εγκαταστάσεων της Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης στην περιοχή της Σίνδου.
Η Τουρκία κάνει τα πάντα για να κεφαλαιοποιήσει τα κέρδη της από τη μετατροπή της Συρίας σε προτεκτοράτο της. Διπλωματικά, θα παζαρέψει με ΗΠΑ και ΕΕ, ζητώντας βαρύτιμα ανταλλάγματα. Σε ισχυρούς κύκλους στη Δύση, εξάλλου, πλειοψηφεί στην παρούσα η αντίληψη ότι καλύτερα είναι να παζαρεύουμε με ένα μέλος του ΝΑΤΟ, την Τουρκία. Κάτι που διόλου ωφελεί την Ελλάδα, στην ελληνοτουρκική σκακιέρα. Σε αυτό το σκηνικό, μεγάλη σημασία έχει η πολιτική που θα ακολουθήσει το Ισραήλ, για το οποίο πολλοί -βιαστικά πάντως- σπεύδουν να προκαταλάβουν ακόμα και ανοικτή σύγκρουση με την Τουρκία.
Στο σύνθετο -και εν πλήρη εξελίξει- σκηνικό στη Συρία και γενικότερα στη Μέση Ανατολή, με αρκετούς απρόβλεπτους παράγοντες, μεταξύ των οποίων είναι και η τακτική που θα αποφασίσει να ακολουθήσει η νέα κυβέρνηση Τράμπ των ΗΠΑ απέναντι στην Τουρκία, πλειάδα αναλυτών επιχειρεί να προσεγγίσει τη μεσανατολική «σπαζοκεφαλιά», η οποία πάντως λόγω της γειτνίασης με τη χώρα μας και την Κύπρο, καθώς και λόγω των ελληνοτουρκικών, αφορά άμεσα την Ελλάδα. Στην παρούσα, «πυρήνας» μιας ενδεχόμενης νέας υποτροπής στις μεσανατολικές υποθέσεις, με επίκεντρο τη Συρία, είναι το Κουρδικό ζήτημα, για το οποίο εδώ και χρόνια αδιαφορεί η ελληνική κυβέρνηση.
Τουρκία κατά Ρωσίας – Ιράν
Για τον Alper Coşkun, αναλυτή στο think tank, Carnegie Endowment, «η Τουρκία πανηγυρίζει μετά την κατάρρευση του καθεστώτος του Μπασάρ αλ Άσαντ και προσπαθεί να κεφαλαιοποιήσει τα κέρδη της. Με τον Άσαντ εκτός, τη ρωσική και την ιρανική επιρροή σε πτώση και τη γενικότερη δυναμική στη Συρία να αλλάζει υπέρ της, η Άγκυρα βλέπει μια ιστορική ευκαιρία για να προωθήσει τα γεωστρατηγικά της συμφέροντα και να αποκτήσει πλεονέκτημα έναντι του Ιράν για περιφερειακή κυριαρχία».
Συριακές πολιτοφυλακές που έριξαν τον Ασαντ
Οπως παρατηρεί ο ίδιος, «επί σειρά ετών, η Τουρκία παρακολουθούσε με αγωνία το Ιράν να αυξάνει την περιφερειακή του επιρροή. Πρώτα στο Ιράκ και μετά στη Συρία, δημιουργώντας μια σιιτική ζώνη στα ανατολικά σύνορα της Τουρκίας. Με τον ίδιο τρόπο, η Τουρκία έβλεπε τη Ρωσία να βάζει πόδι στη Συρία, να αυξάνει την παρουσία της στη Λιβύη και στην αφρικανική ήπειρο γενικότερα. Ετσι, βρέθηκε να περικυκλώνεται από την επεκτατική ρωσική παρουσία που ξετυλίγεται πέρα από τη Μαύρη Θάλασσα και τα βόρεια. Το γεγονός ότι και οι δύο δυνάμεις, Ρωσία και Ιράν, έχουν χάσει έδαφος και έχουν αποδυναμωθεί είναι ευπρόσδεκτο για την Τουρκία. Κάτι που της δίδει περισσότερο χώρο για ελιγμούς και την ικανότητα να οικοδομήσει την επιρροή της εντός και εκτός της Συρίας».
Αγκάθια και ευκαιρίες
Ωστόσο, σημειώνει, «στην καλύτερη περίπτωση, η ενδυνάμωση της ερντογανικής Τουρκίας προκαλεί ανάμεικτα συναισθήματα. Το Ιράν και η Ρωσία βλέπουν έναν καιροσκόπο αντίπαλο που προωθεί τα συμφέροντά του εις βάρος τους, ενώ η Δύση βλέπει έναν σύμμαχο που τα τελευταία χρόνια, με διάφορους τρόπους, έχει αναπτύξει τις αποστάσεις του (σ.σ. από τη Δύση). Ταυτόχρονα πολλά αραβικά έθνη ξαναθυμούνται, όχι μόνο ότι ήταν υποταγμένα παλαιότερα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, αλλά και την «Αραβική Άνοιξη», οπότε ο Ερντογάν πρωτοστάτησε στην υποστήριξη των πολιτικών φιλοδοξιών της Μουσουλμανικής Αδελφότητας για να αποκτήσει εξουσία και ουσιαστικά υποστήριξε την αλλαγή καθεστώτος στις αραβικές χώρες».
Η Τουρκία, κατά τον Alper Coşkun, «νοιώθει ότι δικαιώνεται από την εξέλιξη των γεγονότων στη Συρία και προσπαθεί να επωφεληθεί από το momentum, αναπτύσσοντας μεγάλη διπλωματική κινητικότητα. Προσπαθεί να έχει τον κεντρικό ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις στη Συρία και την ανοικοδόμησή της, κάτι που η κυβέρνηση Ερντογάν πάντα φιλοδοξούσε να κάνει, με μια δόση νοσταλγίας από την οθωμανική εποχή».
Ωστόσο, υπογραμμίζει ο ίδιος, «σε παρόμοιες περιπτώσεις με τη Συρία, όπως στο Ιράκ ή στη Λιβύη, έχουν φανεί ότι η ευφορία μετά την ανατροπή ενός αντιλαϊκού καθεστώτος μπορεί γρήγορα να εξατμιστεί. Όταν η σκόνη καταλαγιάσει, αρχίζουν οι προκλήσεις της διακυβέρνησης, οι θρησκευτικοί και εθνοτικοί ανταγωνισμοί, οι εσωτερικές διαμάχες εξουσίας και τα αντικρουόμενα συμφέροντα εξωτερικών».
Οι Αμερικανοί μπορεί να χρειαστεί να σκοτώσουν Τούρκους
Τα πράγματα, όμως, όπως όλα δείχνουν, τουλάχιστον σε αυτή τη φάση, κινούνται σε τεντωμένο σκοινί. Σε τέτοιο σημείο που μερίδα Αμερικανών αναλυτών, εκφράζουν την άποψη ότι, λόγω της διάστασης των συμφερόντων ΗΠΑ – Τουρκίας, λόγω του Κουρδικού, δεν αποκλείεται να χρειαστεί οι Αμερικανοί που βρίσκονται στην βορειοανατολική Συρία, στις περιοχές που ελέγχουν οι Κούρδοι, να συγκρουστούν με τουρκικά στρατεύματα, τα οποία θα θελήσουν να επιτεθούν σε αυτές τις περιοχές. Ως γνωστόν, είναι δεδηλωμένη η πρόθεση της Τουρκίας να πλήξει τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF – ένοπλες πολιτοφυλακές, με βασικό βραχίονά του το PYD – Κόμμα Δημοκρατικής Ένωσης), είτε δια του «στρατού» της νέας αλά τούρκα «κυβέρνησης» της Δαμασκού, είτε ευθέως, είτε -το πιθανότερο- και τα δύο μαζί.
Χαρακτηριστική είναι η ανάλυση του Michael Rubin, ο οποίος, σημειώνει ότι «οι εορτασμοί για το τέλος της οικογένειας Άσαντ τελείωσαν. Βραχυπρόθεσμα, η Ρωσία και το Ιράν είναι χαμένοι. Η Τουρκία, η οποία εξάλλου ήταν ο κύριος υποστηρικτής της οργάνωσης Hay’at Tahrir al-Sham που κατέλαβε τη Συρία, είναι η νικήτρια».
Ο ίδιος αναφέρει πως «η Τουρκία έχει εντάξει δικές της Ειδικές Δυνάμεις και Υπηρεσίες Πληροφοριών στη Hay’at Tahrir al-Sham και σε άλλες οργανώσεις που ελέγχει, κάνοντας ουσιαστικά το ίδιο με αυτό που έκαναν οι Ιρανοί σύμβουλοι στη Συρία, για τους οποίους η Τεχεράνη ισχυριζόταν ότι δεν είχαν ενεργή στρατιωτική επιχειρησιακή δράση».
Το άρθρο 5 του ΝΑΤΟ
Ο Μάϊκλ Ρούμπιν (Michael Rubin) σημειώνει πως «μπορεί να φαίνεται διπλωματικά άκομψο για να το πούμε ανοικτά, αλλά εάν οι δυνάμεις που υποστηρίζονται από την Τουρκία ενθαρρύνουν την τρομοκρατία και συνεχίσουν να αποτελούν απειλή για τις αμερικανικές δυνάμεις στην περιοχή (σ.σ. βορειοανατολική Συρία – κουρδικές περιοχές), εναπόκειται στις ΗΠΑ εάν θα πρέπει να στρέψουν τα όπλα στους Τούρκους σπόνσορες της τρομοκρατίας».
Και συνεχίζει: «Μπορεί η Τουρκία να είναι μέλος του ΝΑΤΟ, αλλά κτυπήματα των δυνάμεών της εκτός των συνόρων της δεν θα ενεργοποιούσαν τις ρήτρες αυτοάμυνας του ΝΑΤΟ (σ.σ. άρθρο 5). Ειδικά, μάλιστα, εάν η Τουρκία διαβεί τον Ρουβίκωνα και θέσει σε κίνδυνο τις αμερικανικές δυνάμεις και συμφέροντα. Ο καλύτερος τρόπος για να αποφευχθεί μια τέτοια άμεση σύγκρουση, θα ήταν να καταλάβουμε ότι η Τουρκία συμπεριφέρεται επιθετικά έξω από τα σύνορά της και να της καταστήσουμε σαφές τι θα κάνουν οι ΗΠΑ εφόσον θέσει σε κίνδυνο ζωές Αμερικανών. Εάν η Τουρκία θέλει να σκοτώσει Αμερικανούς που εκτελούν αποστολή στο πλαίσιο της επίσημης αμερικανικής πολιτικής στη Συρία, τότε οι ΗΠΑ θα πρέπει να είναι πρόθυμες να σκοτώσουν Τούρκους έξω από τα σύνορα της Τουρκίας. Είναι μια δύσκολη συζήτηση, αλλά γίνεται ολοένα και πιο επίκαιρη».
Δυτικοί υπέρ της Αγκυρας
Οπως εξηγεί ο Μάϊκ Ρούμπιν, «πολλοί ειδικοί στον τομέα της άμυνας εξακολουθούν να εκθειάζουν την Τουρκία, λόγω του ρόλου της στο ΝΑΤΟ. Ήταν μία από τις δύο -μόνο- χώρες του ΝΑΤΟ που συνόρευαν με τη Σοβιετική Ένωση κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, και έχει τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό στο ΝΑΤΟ. Βέβαια, το να μετράει κανείς τον αριθμό των στρατευμάτων της Τουρκίας δεν έχει καμία ουσία. Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι η δυνατότητα αξιοποίησής τους για αποστολές του ΝΑΤΟ.
Κούρδισες αντάρτισσες
»Εκτός αυτού, η στρατηγική σημασία της αεροπορικής βάσης, Ιντσιρλίκ, έχει μειωθεί μετά την υλοποίηση εναλλακτικών λύσεων στην Ελλάδα και τη Ρουμανία. Στην πραγματικότητα, όπως στο Κατάρ με την αεροπορική βάση al-Udeid, η Τουρκία χρησιμοποιεί το Ιντσιρλίκ ως ένα χαρτί για να αποφύγει τις επικρίσεις σε βάρος της. Επίσης, αναλυτές στα θέματα άμυνας υποστηρίζουν ότι ο σταθμός ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης της Τουρκίας στη Μαλάτια είναι απαραίτητος για την ανίχνευση τυχόν εκτόξευσης ενός ιρανικού πυρηνικού όπλου».
Οπως και να’ χει, καταλήγει ο ίδιος, «πάρα πολλοί Δυτικοί αξιωματούχοι και αναλυτές κάνουν δύο βασικά λάθη όταν πρόκειται για την Τουρκία. Πρώτον, βλέπουν την Τουρκία όπως ήταν, ή όπως θέλουν να είναι, παρά όπως είναι. Δύο δεκαετίες διακυβέρνησηςΕρντογάν έχουν μεταμορφώσει ριζικά και αμετάκλητα τη χώρα. Δεύτερον, πιστεύουν ότι επειδή η Τουρκία δεν είναι Ιράν ή Ρωσία, αντιπροσωπεύει μια θετική δύναμη».
Τα διλήμματα του Ισραήλ
Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα είναι η ανάλυση της Gallia Lindenstrauss, από το Ινστιτούτο Μελετών Εθνικής Ασφάλειας του Ισραήλ, η οποία εστιάζει στον «Γόρδιο δεσμό» του Κουρδικού και τις σχέσεις Ισραήλ – Τουρκίας έτσι όπως διαμορφώνονται υπό το φως των τελευταίων εξελίξεων.
Με αφορμή τις -θετικές για τις Τουρκία- εξελίξεις στη Συρία, η αναλύτρια σημειώνει ότι «η Άγκυρα επιδιώκει να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία για να επιφέρει σημαντικό πλήγμα στις στρατιωτικές δυνάμεις των Κούρδων». Και διερωτάται: «Πώς πρέπει να διαχειριστεί το Ισραήλ το θέμα των Κούρδων αυτή την ευαίσθητη περίοδο, οπότε η Τουρκία απειλεί την αυτόνομη διοίκηση της βορειοανατολικής Συρίας;» Κατά την ίδια, «αυτό δημιουργεί μια σειρά διλημμάτων στο Ισραήλ:
1.Τι θα συμβεί εάν οι ΗΠΑ αποφασίσουν να αποσύρουν τις δυνάμεις τους από τη βορειοανατολική Συρία; Προς το συμφέρον του Ισραήλ είναι να συνεχιστεί η παρουσία των περίπου 2.000 Αμερικανών στρατιωτικών.
Ωστόσο, κατά την πρώτη του θητεία, ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έφτασε πολύ κοντά στο να αποσύρει τις αμερικανικές δυνάμεις από τη Συρία. Μια κίνηση που απετράπη μόνο μετά από προσπάθειες της τελευταίας στιγμής, μεταξυ των άλλων και του Πενταγώνου. Επιπλέον, μετά την πτώση του Άσαντ, οι Αμερικανοί πιέζουν το PYD να επιδείξει ευελιξία έναντι της Τουρκίας, παραιτούμενο από ορισμένα από τα δικαιώματα αυτονομίας που έχουν κατακτηθεί, ακόμη και παραχωρώντας τον έλεγχο εδαφών δυτικά του Ευφράτη.
Ενδεχόμενη αμερικανική απόσυρση θα αποδυνάμωνε τις δυνατότητες αποτροπής των τουρκικών επιθέσεων κατά των Κούρδων, ενώ θα είχε σοβαρές επιπτώσεις τόσο σε συμβολικό όσο και σε επιχειρησιακό επίπεδα. Σε μια τέτοια περίπτωση, εάν το Ισραήλ σκοπεύει να βοηθήσει το PYD, δεν μπορεί να αρκεστεί να παρέχει μόνο ανθρωπιστική βοήθεια. Πάντως, είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι το Ισραήλ θα αναλάβει ουσιαστική δράση εάν οι αμερικανικές δυνάμεις εγκαταλείψουν τη Συρία.
Αυτή η ανάρτηση στα social media του πρώην υπουργού του Ισραήλ, Μπένι Γκάντζ, για τον Ερντογάν, είναι ενδεικτική του κακού κλίματος μεταξύ Ισραήλ – Τουρκίας
Πάντως, καθώς οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF) πιθανότατα θα απαιτήσουν ουσιαστική υποστήριξη στο εγγύς μέλλον, η ισραηλινή βοήθεια προς τους Κούρδους θα θεωρηθεί από την Τουρκία ως μια σημαντική αλλαγή στην πολιτική του Ισραήλ. Γεγονός που θα πρέπει να εξεταστεί προσεκτικά ως προς τις συνέπειες μιας τέτοιας απόφασης.
Οι πρόσφατες δηλώσεις Ισραηλινών αξιωματούχων περί υποστήριξης των Κούρδων της Συρίας, ειδικότερα από τον υπουργό Εξωτερικών, Gideon Sa’ar, φαίνεται να έχουν ως στόχο να πιέσουν τις ΗΠΑ να διατηρήσουν την παρουσία τους στη βορειοανατολική Συρία. Ωστόσο, εάν οι ΗΠΑ αποφασίσουν τελικά να αποσύρουν τις δυνάμεις τους από εκεί, αυτές οι δηλώσεις θα αποδειχθούν τελικά … απλά ρητορικά σχήματα.
Πάντως, εάν το Ισραήλ αποφασίσει να στηρίξει τους Κούρδους στη Συρία, μπορεί να παίξει ρόλο σε διπλωματικές διεργασίες μεταξύ της Δύσης, της Τουρκίας και του PYD, οι οποίες θα περιλαμβάνουν στην ατζέντα τους το επίπεδο της κουρδικής αυτονομίας στη Συρία στη μετά Άσαντ εποχή.
Σενάριο εισόδου τουρκικών στρατευμάτων στη νότια Συρία
2. Δεδομένης της αναμενόμενης μεγάλης εξάρτησης της Συρίας από την Τουρκία, μια ουσιαστική υποστήριξη του Ισραήλ στον κουρδικό αγώνα θα μπορούσε να προκαλέσει την -ανεπιθύμητη- της Τουρκίας να αποκτήσει στρατιωτική παρουσία στη νότια Συρία. Περιοχή, για την οποία το Ισραήλ ενδιαφέρεται ιδιαίτερα.
Παρά τις τεταμένες σχέσεις Ισραήλ – Τουρκίας, εξαιτίας της κατάστασης στη Λωρίδα της Γάζας και της απερίφραστης υποστήριξης της Τουρκίας στη Χαμάς, οι εξελίξεις αναγκάζουν το Ισραήλ να δώσει μεγαλύτερη προσοχή στη θέση που πλέον έχει η Τουρκία στη Συρία.
Κούρδοι του Βορείου Ιράκ
Κατά τη διάρκεια του συριακού εμφυλίου πολέμου, το ενδιαφέρον του Ισραήλ στρεφόταν στη νότια Συρία. Ετσι, δεν συγκρούονταν τα συμφέροντά του με αυτά της Τουρκίας στη βόρεια Συρία. Τώρα, η αυξανόμενη επιρροή της Τουρκίας σε ολόκληρη τη Συρία, αλλάζει αυτή την εικόνα. Ωστόσο, η «ισορροπία συμφερόντων» παραμένει, δεδομένου ότι το κύριο μέλημα του Ισραήλ είναι η νότια Συρία (προστασία των συνόρων του, αποτροπή διείσδυσης εχθρικών δυνάμεων, αποκλεισμός ιρανικών αποστολών όπλων προς τη Χεζμπολάχ, στον Λίβανο, μέσω Συρίας).
Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη ότι το Ισραήλ πιθανότατα θα χρειαστεί να διεξάγει συζητήσεις με την Τουρκία σχετικά με το μέλλον του συριακού κράτους, οποιαδήποτε ισραηλινή αμφισβήτηση των συμφερόντων της Τουρκίας στη βόρεια Συρία, θα μπορούσε να αυξήσει τις πιθανότητες να αναπτυχθούν τουρκικές δυνάμεις στη νότια Συρία. Με το πρόσχημα την υπεράσπιση της εθνικής κυριαρχίας της Συρίας και της υποστήριξης του συριακού στρατού, ο οποίος αναμένεται να αναδιοργανωθεί από την Τουρκία και θα εξοπλιστεί από την πολεμική βιομηχανία της Τουρκίας».
Σε εξέλιξη η επίθεση
Στην ανάλυση αναφέρεται ότι, «μετά την πτώση Άσαντ, έχουν εκδηλωθεί συγκρούσεις στη βόρεια Συρία, ιδιαίτερα δυτικά του ποταμού Ευφράτη, ανάμεσα στον Εθνικό Στρατό της Συρίας (SNA), ενός μωσαϊκού ένοπλων πολιτοφυλακών που υποστηρίζεται από την Τουρκία, και των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF) που υποστηρίζονται από τις ΗΠΑ. Οι SDF είναι πολιτοφυλακή, η οποία αποτελείται από Άραβες, Κούρδους και άλλες μειονότητες. Η σημαντικότερη δύναμή τους είναι οι στρατιωτικές δυνάμεις του PYD».
Προσθέτει, δε, ότι «το γεγονός ότι τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου της Συρίας βρίσκονται στις περιοχές υπό τον έλεγχο των Κούρδων, είναι ένα επιπλέον στοιχείο που ενισχύει τα κίνητρα της Τουρκίας για να δράσει κατά των Κούρδων, καθώς και να βοηθήσει στην εδραίωση μιας κυβέρνησης στη Συρία στη μετά τον Άσαντ εποχή. Επιπλέον, κρίσιμης σημασίας είναι ότι η πολιτική της Τουρκίας για τη Συρία, έχει να κάνει άμεσα με το κουρδικό στοιχείο εντός της Τουρκίας, το οποίο αποτελεί περίπου το ένα πέμπτο του πληθυσμού της χώρας».
Να σημειωθεί, θυμίζει, «η Τουρκία έχει ήδη κάνει τρεις στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά των Κούρδων στη βόρεια Συρία από το 2016 έως το 2019. Στις, δε, περιοχές που κατέλαβε, εφάρμοσε την πρακτική του «εκτουρκισμού». Τώρα, έχει αναφερθεί συγκέντρωση τουρκικών στρατιωτικών δυνάμεων κοντά στην πόλη Κομπάνι (βόρεια Συρία), πλησίον των τουρκικών συνόρων. Το Κομπάνι, με κουρδική πλειοψηφία του πληθυσμού, αποτελεί για τους Κούρδους πόλη – σύμβολο, λόγω της νίκης τους εκεί επί του Ισλαμικού Κράτους το 2014-2015».
Επίσης, η Gallia Lindenstrauss τονίζει ότι ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Χακάν Φιντάν, «αναφερόμενος στις εξελίξεις στη βορειοανατολική Συρία, δήλωσε ότι ολόκληρη η στρατιωτική ηγεσία και δομή των Κούρδων στη Συρία, που εκτός των άλλων περιλαμβάνουν Τούρκους και Ιρανούς Κούρδους, πρέπει να εγκαταλείψει τη Συρία, μαζί με τους Σύρους διοικητές τους. Απαντώντας, ο αρχηγός των SDF, Mazloum Abdi, πρότεινε να αποστρατικοποιηθεί το Κομπάνι υπό την επίβλεψη στρατιωτικών περιπόλων των ΗΠΑ».
Στο μεταξύ, ωστόσο, «Αραβες που είχαν ενταχθεί στις SDF έχουν αρχίσει να αποστατούν. Γεγονός που θα τις αποδυναμώσει, δεδομένου ότι εκτιμάται ότι πάνω από τους μισούς από τους 100.000 μαχητές των SDF δεν είναι Κούρδοι».
Επειτα από 12 αποτυχημένες προσπάθειες, το κοινοβούλιο του Λιβάνου εξέλεξε τον αρχηγό των ενόπλων δυνάμεων στρατηγό Ζοζέφ Αούν πρόεδρο της χώρας βάζοντας τέλος στο διετές αδιέξοδο.
«Μία νέα εποχή στην ιστορία του Λιβάνου αρχίζει σήμερα», δήλωσε ο νεοεκλεγείς πρόεδρος κατά την ομιλία του ενώπιον του κοινοβουλίου ανακοινώνοντας ότι το λιβανικό κράτος θα έχει το μονοπώλιο των όπλων.
«Θα εργασθώ για να διασφαλίσω ότι το δικαίωμα του φέρειν όπλα θα ανήκει αποκλειστικά στο κράτος», είπε.
«Υπόσχομαι ότι θα ανοικοδομηθούν όλα όσα κατέστρεψε το Ισραήλ στον νότο και στις νότιες συνοικίες της Βηρυτού», δήλωσε ο Ζοζέφ Αούν δεσμευόμενος για την τήρηση της συμφωνίας εκεχειρίας με το Ισραήλ.
Θα εργασθούμε για την σύναψη των βέλτιστων σχέσεων με τις αραβικές χώρες, δήλωσε κάνοντας ειδική αναφορά στην Συρία. «Εχουμε μία ιστορική ευκαιρία για την αποκατάσταση των σχέσεων με την Συρία», είπε.
Πρώτες αντιδράσεις Ισραήλ, Ιράν, ΗΠΑ, Σαουδικής Αραβίας για την εκλογή νέου προέδρου στον Λίβανο
Ο Ισραηλινός υπουργός Εξωτερικών Γκίντεον Σάαρ εξέφρασε την ελπίδα ότι η εκλογή του νέου προέδρου του Λιβάνου, του Ζοζέφ Αούν, θα συμβάλει στη “σταθερότητα” της χώρας και σε “σχέσεις καλής γειτονίας”.
“Συγχαίρω τον Λίβανο για την εκλογή νέου προέδρου έπειτα από μακρά πολιτική κρίση. Ελπίζω πως η επιλογή αυτή θα συμβάλει στη σταθερότητα, σε ένα καλύτερο μέλλον για τον Λίβανο και τον λαό του και σε σχέσεις καλής γειτονίας”, έγραψε στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης X.
Από την πλευρά του, το Ιράν χαιρέτισε την εκλογή του Ζοζέφ Αούν στην προεδρία του Λιβάνου, εκφράζοντας την ελπίδα πως οι δύο χώρες θα συνεργαστούν για να υπηρετήσουν “κοινά συμφέροντα”, σύμφωνα με μήνυμα της πρεσβείας του Ιράν στον Λίβανο που δημοσιοποιήθηκε στο Χ.
“Συγχαίρουμε τον αδελφό Λίβανο για την εκλογή του στρατηγού Ζοζέφ Αούν στην προεδρία της Δημοκρατίας (και) ανυπομονούμε να συνεργαστούμε σε διάφορους τομείς με τρόπο που θα εξυπηρετεί τα κοινά συμφέροντα των χωρών μας”, ανέφερε η ιρανική αποστολή στη Βηρυτό.
Η πρεσβευτής των ΗΠΑ στον Λίβανο Λίζα Τζόνσον δήλωσε πως είναι “πολύ χαρούμενη” για την εκλογή του διοικητή του λιβανικού στρατού Ζοζέφ Αούν ως προέδρου της χώρας.
Η Τζόνσον και άλλοι ξένοι απεσταλμένοι παρακολούθησαν τη σύνοδο του Κοινοβουλίου του Λιβάνου κατά την οποία εξελέγη ο Αούν.
Στη Σαουδική Αραβία, ο πρίγκιπας διάδοχος Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν συνεχάρη τον Ζοζέφ Αούν για την εκλογή του ως προέδρου του Λιβάνου, σύμφωνα με το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων.
Από νωρίς το απόγευμα, ο Κώστας Σημίτης αναπαύεται στο Α’ Νεκροταφείο. Εκεί τον αποχαιρέτησε εμφανώς συγκινημένη και με εμφατική σεμνότητα, η σύζυγός του Δάφνη, οι κόρες του Φιόνα και Μαριλένα, τα εγγόνια του και η υπόλοιπη οικογένειά. Υπό τον ήχο του πένθιμου εμβατηρίου που παιάνιζε η μπάντα της Αεροπορίας άφησαν λευκά τριαντάφυλλα και παρέλαβαν την ελληνική σημαία με την οποία ήταν σκεπασμένο το φέρετρό του.
Από κοντά τον κατευόδωσε η πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης μαζί με την Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος, πρώην υπουργοί και πρώην βουλευτές του ΠΑΣΟΚ καθώς και πλήθος στελεχών, παλιότερων και νέων, του κόμματος, στενοί συνεργάτες του πρώην πρωθυπουργού και φίλοι κι οπαδοί του ΠΑΣΟΚ.
Το κλίμα στο Α’ Νεκροταφείο ήταν βουβό, επικρατούσε μια διακριτική σιωπή όπως άρμοζε στο ύφος και την προσωπικότητα του Κώστα Σημίτη. Ετάφη με τιμές εν ενεργεία πρωθυπουργού. Λίγες ήταν οι κουβέντες, ψιθυριστές για το ότι έφυγε ένα σημείο αναφοράς για την προοδευτική παράταξη.
Νωρίτερα στην Μητρόπολη Αθηνών τελέστηκε η εξόδιος ακολουθία και αφού αναγνώστηκαν οι επικήδειοι, ακολούθησε πομπή, η οποία έκανε μία στάση μπροστά από το Μέγαρο της Βουλής και το Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη. Φτάνοντας στο Α’ Νεκροταφείο, άγημα απέδωσε τιμές, ενώ αρκετός ήταν ο κόσμος που προπορεύτηκε της πομπής και περίμενε τον πρώην πρωθυπουργό στο νεκροταφείο για να τον αποχαιρετήσει.
Λίγα λεπτά μετά ο Κώστας Σημίτης αναπαυόταν δίπλα στον Ανδρέα Παπανδρέου, συνιδρυτής κι ο ίδιος του ΠΑΣΟΚ.
Την ώρα που αυξάνεται η πίεση για κατάπαυση πυρός και για την απελευθέρωση των 96 ομήρων, εκατοντάδες χιλιάδες εκτοπισμένοι Παλαιστίνιοι δίνουν τη δική τους μάχη για επιβίωση.
Περίπου το 90% των 2,1 εκατομμυρίων κατοίκων της Γάζας έχει εκτοπιστείΕικόνα: EYAD BABA/AFP
Εδώ και 14 μήνες η επταμελής οικογένεια της Ζάχρα ψάχνει ένα ασφαλές μέρος για να ζήσει μετακομίζοντας από περιοχή σε περιοχή στα βόρεια της Λωρίδας της Γάζας. Από τον Δεκέμβριο ζουν στην πόλη της Γάζας, σε ένα μερικώς βομβαρδισμένο σπίτι στον προσφυγικό καταυλισμό Σάτι.
«Από την πρώτη μέρα του πολέμου η κατάσταση ήταν δύσκολη – τώρα όμως μοιάζει με πραγματική κόλαση», δηλώνει η Ζάχρα σε τηλεφωνική επικοινωνία με την DW. «Δεν ξέρουμε αν θα επιβιώσουμε ή αν θα σκοτωθούμε μέχρι να τελειώσει όλο αυτό».
Παρά τις διαταγές του ισραηλινού στρατού (IDF) η οικογένεια της Ζάχρα δεν μετακινήθηκε προς τα νότια της Λωρίδας της Γάζας φοβούμενη μεταξύ άλλων πως δεν θα μπορέσει να επιστρέψει ξανά στο σπίτι της.
«Δεν φύγαμε νωρίτερα από το βόρειο τμήμα, επειδή ξέραμε ότι ούτως ή άλλως βομβαρδίζονται όλες οι περιοχές και ελπίζαμε πως οι στρατιωτικές επιχειρήσεις στα βόρεια θα τελειώσουν σύντομα. Αντ’ αυτού όμως τα πράγματα έγιναν ακόμη χειρότερα», λέει η Ζάχρα. «Το σπίτι μας στον καταυλισμό Τζαμπάλια καταστράφηκε ολοσχερώς πριν από μήνες και πλέον εκτοπιζόμαστε από τη μία περιοχή στην άλλη».
Μετά από τις πυραυλικές επιθέσεις της Χαμάς την προηγούμενη εβδομάδα, ο IDF ανακοίνωσε πως έπληξε περισσότερους από 100 στόχους στη Λωρίδα της Γάζας.
Τραγικές οι συνθήκες
Ο καταυλισμός στην Τζαμπάλια έχει βρεθεί επανειλημμένως στο στόχαστρο ισραηλινών επιθέσεωνΕικόνα: Mahmoud Issa/Middle East Images/picture alliance
Πέραν των στρατιωτικών επιχειρήσεων οι δυσμενείς καιρικές συνθήκες στην περιοχή προκαλούν πλημμύρες και καταστροφές στους οικισμούς. Και την ίδια στιγμή οι άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση σε επαρκή ανθρωπιστική βοήθεια – μεταξύ άλλων επειδή υπάρχουν πολλές λεηλασίες στις προμήθειες, όπως έχουν προειδοποιήσει επανειλημμένως οι ανθρωπιστικές οργανώσεις.
Την Κυριακή οι δυνάμεις της πολιτικής άμυνας στη Γάζα ανέφεραν πως οι ισραηλινές επιθέσεις σκότωσαν αρκετούς από τους ανθρώπους που είχαν αναλάβει την προστασία των προμηθειών βοήθειας στα νότια της Λωρίδας της Γάζας, καθώς και ότι ο ισραηλινός στρατός βομβάρδιζε γειτονιές και ανατίναζε πολυκατοικίες στη βόρεια Γάζα με απολογισμό αρκετούς νεκρούς και τραυματίες αμάχους. Σύμφωνα με τις υγειονομικές υπηρεσίες που ελέγχει η Χαμάς, οι ισραηλινές επιθέσεις έχουν σκοτώσει πάνω από 45.800 Παλαιστινίους από την έναρξη του πολέμου.
Από τον Οκτώβριο ο IDF φαίνεται να έχει θέσει στο στόχαστρο την Τζαμπάλια και την περιοχή στα βόρεια της πόλης της Γάζας, υποστηρίζοντας πως εκεί ανασυντάσσονται τόσο η Χαμάς όσο και άλλες παραστρατιωτικές ομάδες. Αν και ο IDF ισχυρίζεται πως οι διαταγές προς τους αμάχους να εκκενώσουν τις περιοχές αυτές αποσκοπούν στην προστασία τους, οι Παλαιστίνιοι και οι ανθρωπιστικές οργανώσεις δηλώνουν ότι δεν υπάρχει κανένα ασφαλές μέρος στη Γάζα και ότι οι διαρκείς εκτοπισμοί επιδεινώνουν μόνο την ήδη σοβαρή ανθρωπιστική κρίση.
Στα τέλη Δεκεμβρίου επετράπη σε αντιπροσωπεία του ΟΗΕ να ταξιδέψει στα βόρεια της Λωρίδας της Γάζας. Ο Τζόναθαν Γουίταλ, επικεφαλής του Γραφείου για τον Συντονισμό Ανθρωπιστικών Υποθέσεων του ΟΗΕ στην Ανατολική Ιερουσαλήμ, ανέφερε σε βίντεο στο Χ, πως «οι άνθρωποι εδώ δεν έχουν ούτε τρόφιμα, ούτε νερό, ούτε προϊόντα υγιεινής, τίποτα […] Πρέπει να μπορούμε να τους παρέχουμε τα βασικά για την επιβίωσή τους».
Πρόσθεσε δε πως μέσα στους τελευταίους δύο μήνες ο ΟΗΕ έχει καταθέσει 140 αιτήσεις συντονισμού στον IDF για να επισκεφθεί την περιοχή, ωστόσο όλες έχουν απορριφθεί. Η ισραηλινή υπηρεσία που είναι αρμόδια για τον συντονισμό και την πρόσβαση σε ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα απάντησε στο X πως «οι πρόσφατοι ισχυρισμοί σχετικά με απορριφθείσες αιτήσεις για τον συντονισμό της παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας είναι παραπλανητικοί».
Τα σχέδια του Ισραήλ είναι ασαφή
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του ΟΗΕ στο βόρειο τμήμα της Λωρίδας της Γάζας παραμένουν 10.000 με 15.000 άνθρωποι – χωρίς ωστόσο να μπορεί να προσδιοριστεί με βεβαιότητα ο ακριβής αριθμός. Μεγάλο μέρος της περιοχής φέρεται να έχει εκκενωθεί και ισοπεδωθεί, γεγονός που ενισχύει τις εικασίες πως το Ισραήλ σκοπεύει να διατηρήσει την περιοχή ως κλειστή ουδέτερη ζώνη μετά τη λήξη του πολέμου.
Ο IDF αρνείται ότι εκτελεί το λεγόμενο «Σχέδιο του Στρατηγού», το οποίο προβλέπει την απομάκρυνση των κατοίκων από τη βόρεια Γάζα μέσω του χαρακτηρισμού των αμάχων ως στρατιωτικών στόχων και της παρεμπόδισης προμηθειών τροφίμων και ιατροφαρμακευτικών αγαθών.
Την περασμένη εβδομάδα μέλη της επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και Άμυνας της Κνεσέτ κάλεσαν τον Ισραηλινό υπουργό Άμυνας Κατς να διατάξει την καταστροφή όλων των πηγών νερού, τροφίμων και ενέργειας στην περιοχή, διαμαρτυρόμενοι πως ο IDF δεν έχει νικήσει ακόμη τη Χαμάς.
Οι κάτοικοι αναφέρουν πως υπάρχει τεράστια έλλειψη νερού και τροφίμων, ενώ οι διαρκείς βομβαρδισμοί και πυροβολισμοί καθιστούν αδύνατη οποιαδήποτε μετακίνηση – συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης σε ανθρωπιστικές οδούς και τη μετακίνηση προς τα νότια.
Στον δρόμο τους προς τον καταυλισμό Σάτι η Ζάχρα και η οικογένειά της πέρασαν από ένα ισραηλινό σημείο ελέγχου. «Με άφησαν να περάσω με τις τρεις κόρες μου, αλλά ο σύζυγος και οι δύο γιοι μου έπρεπε να περιμένουν πέντε ώρες, προτού τους επιτραπεί τελικά να περάσουν κι εκείνοι», επισημαίνει η Ζάχρα.
Μάχη για επιβίωση
Ο Ματάρ Ζόμλοτ και η οικογένειά του έμειναν από την άλλη πλευρά στον καταυλισμό προσφύγων στην Τζαμπάλια κατά το μεγαλύτερο μέρος του πολέμου – και αυτοί όμως αναγκάστηκαν εν τέλει να φύγουν από τον καταυλισμό.
Ο διάδρομος Νετζαρίμ χωρίζει τη Λωρίδα της Γάζας στα δύοΕικόνα: Planet Labs
«Υπήρχαν συνεχώς βομβαρδισμοί και εκρήξεις, ζούσαμε μονίμως μέσα στον φόβο», δηλώνει σε τηλεφωνική επικοινωνία με την DW ο Ζόμλοτ. Η οικογένεια κατάφερε να επιβιώσει βρίσκοντας τρόφιμα σε διάφορα εγκαταλελειμμένα σπίτια. «Έβρισκα τρόφιμα από κάποια γύρω σπίτια, αφότου είχα επικοινωνήσει με τους ιδιοκτήτες και μου είχαν πει πως είχαν αφήσει πίσω φαγητό ή συσκευασμένα τρόφιμα».
Τον Δεκέμβριο και με τις μάχες να μαίνονται η οικογένεια κατευθύνθηκε προς την πόλη της Γάζας. «Φοβόμασταν πως θα μας πυροβολήσουν», λέει ο Ζόμλοτ. Στη διαδρομή «συναντήσαμε ένα τανκ και κάποιους στρατιώτες που μας σταμάτησαν. Έλεγξαν τα έγγραφά μας και μας άφησαν να περάσουμε», αναφέρει ο Ζόμλοτ, ο οποίος τώρα μένει σε συγγενείς του στην πόλη της Γάζας.
Οι ισραηλινές επιθέσεις ανάγκασαν κι άλλους ανθρώπους να εγκαταλείψουν το βόρειο τμήμα της ΓάζαςΕικόνα: Mahmoud Issa/PIN/IMAGO
Αντί να κινήσει κι άλλο νότια, η οικογένεια επέλεξε να μείνει στο βόρειο τμήμα της Λωρίδας της Γάζας. Εκεί υπάρχει πλέον ο διάδρομος Νετζαρίμ: πρόκειται για έναν διάδρομο με στρατιωτικά σημεία ελέγχου που εκτείνεται από τα ανατολικά ως τα δυτικά και χωρίζει την περιοχή στα δύο. Οι Παλαιστίνιοι που περνούν προς το νότιο τμήμα δεν μπορούν να επιστρέψουν ξανά πίσω στο βόρειο. Σύμφωνα μάλιστα με ερευνητικό ρεπορτάζ της ισραηλινής εφημερίδας Haaretz αρκετοί στρατιώτες που υπηρετούν στην περιοχή δηλώνουν πως πολλοί άοπλοι Παλαιστίνιοι που πλησίασαν με σκοπό να επιστρέψουν στο βόρειο τμήμα εκτελέστηκαν.
Ο ΟΗΕ αναφέρει πως περίπου το 90% των 2,1 εκατομμυρίων κατοίκων της Γάζας έχει εκτοπιστεί – και επικρατεί μεγάλη αβεβαιότητα αναφορικά με το εάν θα καταφέρουν ποτέ να επιστρέψουν στο σπίτι τους.
«Δεν ξέρουμε ποια θα είναι η μοίρα μας», λέει η Ζάχρα. «Δεν ξέρουμε τι πρόκειται να συμβεί. Προσευχόμαστε όμως πως ο πόλεμος θα τελειώσει σύντομα και πως θα καταφέρουμε να επιστρέψουμε στις γειτονιές και τα σπίτια μας, ακόμη και αν έχουν μετατραπεί σε ερείπια».
Η απόφαση της Meta να καταργήσει τον έλεγχο των γεγονότων (fact checking) ικανοποιεί τις επιθυμίες του Τραμπ, δείχνει ποιο είναι το κλίμα στις ΗΠΑ και θέτει υπό πίεση τους Ευρωπαίους.
«Θα ξεφορτωθούμε τους ελεγκτές περιεχομένου» δήλωσε ορθά κοφτά ο ΖάκερμπεργκΕικόνα: Andre M. Chang/ZUMA Press Wire/Imago Images
Διαφημιση
«Οι πρόσφατες εκλογές μοιάζουν επίσης με ένα πολιτισμικό σημείο καμπής προς την κατεύθυνση να δοθεί και πάλι προτεραιότητα στον λόγο. Θα επιστρέψουμε λοιπόν στις ρίζες μας και θα επικεντρωθούμε στη μείωση των λαθών, στην απλοποίηση των πολιτικών μας και στην αποκατάσταση της ελεύθερης έκφρασης στις πλατφόρμες μας». Με αυτά τα λόγια ο ιδιοκτήτης της Meta δηλαδή του facebook, Instagram, what’s up Μαρκ Ζάκερμπεργκ ανακοίνωσε ότι προτίθεται να καταργήσει το αποκαλούμενο fact checking, τον έλεγχο δηλαδή της αλήθειας του περιεχομένου στις πλατφόρμες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.
Ο Τραμπ τρίβει τα χέρια του
Επιστροφή στις ρίζες ή υποχώρηση στα μακροχρόνια παράπονα των Ρεπουμπλικάνων του Τραμπ και του X Elon Musk, που θεωρούν λογοκρισία τον έλεγχο των γεγονότων; Ο ίδιος ο Τραμπ πάντως άκουσε την ανακοίνωση ενθουσιασμένος.
«Παρακολούθησα τη συνέντευξη Τύπου και πιστεύω ότι ήταν μια πολύ καλή συνέντευξη Τύπου. Ειλικρινά πιστεύω ότι έχουν διανύσει πολύ δρόμο – Meta, Facebook. Νομίζω ότι έχουν διανύσει πολύ δρόμο. Την παρακολούθησα. Ο άνθρωπος ήταν πολύ εντυπωσιακός. Τον παρακολούθησα, βασικά, τον παρακολούθησα στο Fox. Δεν μου επιτρέπεται να το πω αυτό».
Το… μυστικό δείπνο έφερε αποτέλεσμα
Εντυπωσιακές βρήκε τις νέες εξαγγελίες του Ζάκερμπεργκ ο Ντόναλντ ΤραμπΕικόνα: Evan Vucci/AP Photo/picture alliance
Προφανώς το δείπνο Τραμπ -Ζάκερμπεργκ έπιασε τόπο σχολίασαν ειδικοί του χώρου. Ο ιδιοκτήτης της Meta πασχίζει εσχάτως να συμφιλιωθεί με τον Τραμπ, δωρίζοντας και ένα εκατομμύριο δολάρια στο ταμείο για την ορκωμοσία του. Παλιότερα ο Τραμπ είχε χαρακτηρίσει το facebook «εχθρό του λαού». Τι είχε απαντήσει σε αυτές τις κατηγορίες ο Νικ Κλεγκ, πρώην αρχηγός των Βρετανών Φιλελευθέρων και πρόεδρος των παγκοσμίων υποθέσεων της εταιρείας;
«Για εμάς, οι σημαντικότερες προκλήσεις είναι, πρώτον, να διασφαλίσουμε ότι οι άνθρωποι αισθάνονται ασφαλείς, όταν χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες μας και ότι όταν οι υπηρεσίες μας χρησιμοποιούνται σε εκλογές και σε περιόδους αυξημένης συζήτησης, θα διαδραματίζουμε υπεύθυνο ρόλο, διασφαλίζοντας ότι οι άνθρωποι έχουν πρόσβαση σε έγκυρες πληροφορίες».
Η Ευρώπη σε ρόλο «λογοκριτή»
Μέχρι πρότινος ο Τραμπ έβλεπε το Facebook ως εχθρό του λαού και της δημοκρατίαςΕικόνα: Jaap Arriens/NurPhoto/picture alliance
Τώρα ο Κλεγκ ανακοίνωσε ότι παραιτείται. Μια εξέλιξη που δε μπορεί να είναι άσχετη με τη στροφή της εταιρείας. Ειδικά όταν στη θέση του θα αναλάβει ο Τζόελ Κάπλαν, γνωστός για τις σχέσεις του με τους Ρεπουμπλικάνους. Η κωλοτούμπα αυτή του Ζάκερμπεργκ αφορά προς το παρόν μόνο τις ΗΠΑ.
«Θα διασφαλίσουμε ότι οι εταιρείες που προσφέρουν τις υπηρεσίες στην ΕΕ συμμορφώνονται με τη νομοθεσία μας. Τώρα, αναφερθήκατε σε ένα σημαντικό σημείο, τη λογοκρισία ή τους ισχυρισμούς περί λογοκρισίας, που διατύπωσε ο διευθύνων σύμβουλος της Meta. Τώρα, ήμασταν πάντοτε εξαιρετικά σαφείς σχετικά με το γεγονός ότι τίποτα, μα απολύτως τίποτα στον DSA, δεν αναγκάζει ή απαιτεί από μια πλατφόρμα να αφαιρέσει νόμιμο περιεχόμενο. »
Όλα δείχνουν ότι η απόσταση ανάμεσα στην Ευρώπη και την Αμερική στο καυτό θέμα της εποχής, την αντιμετώπιση δηλαδή των fake news και των θεωριών συνωμοσίας θα μεγαλώσει κι άλλο το επόμενο διάστημα, με απρόβλεπτες επιπτώσεις.
Έκτακτη επίσκεψη πραγματοποιεί σήμερα ο Ισραηλινός προέδρος Ιτζάκ Χέρτσογκ στη Λευκωσία. Στο επίκεντρο οι εξελίξεις στη Συρία μετά την πτώση του καθεστώτος Άσαντ.
Γενική άποψη του Προεδρικού Μεγάρου στη ΛευκωσίαΕικόνα: KATIA CHRISTODOULOU/EPA/picture-alliance / dpa
Ανταπόκριση από τη Λευκωσία
Εκτάκτως στην Κύπρο για συνάντηση με τον Πρόεδρο Νίκο Χριστοδουλίδη θα βρεθεί το απόγευμα ο Πρόεδρος του Ισραήλ Ιτζάκ Χέρτσογκ. Σύμφωνα με κυπριακές κυβερνητικές πηγές η επίσκεψη γίνεται κατόπιν πρωτοβουλίας του ίδιου του ισραηλινού Προέδρου, ο οποίος ζήτησε ενημέρωση για τα αποτελέσματα της χθεσινής τριμερούς συνόδου μεταξύ της Κύπρου της Ελλάδας και της Αιγύπτου την οποία απασχόλησαν οι εξελίξεις στην Συρία. Οι ίδιες πηγές αναφέρουν πως οι εξελίξεις στο Συριακό απασχολούν ιδιαίτερα το άμεσα εμπλεκόμενο Ισραήλ, το οποίο επιθυμεί την ενεργοποίηση και τον συντονισμό του τριμερούς σχήματος Ελλάδας και Κύπρου με το Ισραήλ.
Η επίσκεψη του Ιτζάκ Χέρτσογκ στην Κύπρο, λίγο πριν ο ισραηλινός πρόεδρος επισκεφθεί την Ουάσιγκτον, σχετίζεται και με την αλλαγή ηγεσίας στις ΗΠΑ και με την προσδοκία για αναβάθμιση του ρόλου της Κύπρου στην Μέση Ανατολή.
Εν μέσω διαμαρτυριών
Ο Κύπριος πρόεδρος Νίκος Χριστοδουλίδης σε παλαιότερη εκδήλωση στην ΠάφοΕικόνα: ETIENNE TORBEY/AFP
Η ανακοίνωση της επίσκεψης Χέρτσογκ προκάλεσε έντονες αντιδράσεις και πολιτικές διαμάχες. Το κόμμα της Αριστεράς ΑΚΕΛ χαρακτηρίζει πρόκληση την επίσκεψη του ισραηλινού πρόεδρου «την ώρα που το Ισραήλ συνεχίζει τη γενοκτονία και τις μαζικές βαρβαρότητες στην Παλαιστίνη». Απαντώντας το κεντροδεξιό κόμμα ΔΗΣΥ χαρακτηρίζει προκλητική την ανακοίνωση του ΑΚΕΛ, κατηγορώντας το κόμμα της Αριστεράς ότι επιθυμεί την διακοπή κάθε διπλωματικής σχέση με μια ισχυρή χώρα στην περιοχή.
Την ίδια ώρα, ενόψει της άφιξης του ισραηλινού προέδρου, προγραμματίζονται δύο εκδηλώσεις διαμαρτυρίας από το Παγκύπριο Συμβούλιο Ειρήνης με την πρώτη να λαμβάνει χώρα στον κυκλικό κόμβο του αεροδρομίου της Λάρνακας και την δεύτερη στην είσοδο του προεδρικού Μεγάρου στις 16:30 οπόταν και θα πραγματοποιηθεί η συνάντηση Χέρτσογκ- Χριστοδουλίδη.
