Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα καταλάβουν τη Γάζα, θα την γκρεμίσουν για να την ξαναχτίσουν, οι κάτοικοί της θα απομακρυνθούν και η περιοχή θα μετατραπεί στη Ριβιέρα της Μέσης Ανατολής. Είναι η τελευταία εξαγγελία του Ντόναλντ Τραμπ, μια αποθέωση της εγωπολιτικής. Κι αν υπήρχε καμιά αμφιβολία, ο Πρόεδρος διαβεβαιώνει: «Θα είμαστε οι ιδιοκτήτες». Αυτό το αίσθημα ιδιοκτησίας -ο κόσμος θα γίνει αμερικανικός- ξεχειλίζει από όλους τους πόρους του Προέδρου. Ο μηδενισμός εν δράσει. Ο πυροσβέστης που τροφοδοτεί τη φωτιά.
Κι όμως, αυτή η σκηνοθεσία έχει μια ανθρώπινη, υπερβολικά ανθρώπινη εξήγηση. Ο Πρόεδρος γνωρίζει -ή τουλάχιστον το λέει το σώμα του- ότι ο χρόνος του είναι περιορισμένος και είναι αποφασισμένος να εκπληρώσει όλες τις φαντασιώσεις του ταυτοχρόνως. Η εκτόξευση όλων των απειλών σε σύντομο χρονικό διάστημα αποτελεί μια συμπύκνωση της κληρονομιάς του.
Το άλλο κίνητρο της επιτάχυνσης είναι η διατήρηση σε δεύτερο πλάνο όσων τον έφεραν στην εξουσία. Αυτό έχει έναν κίνδυνο: ο θόρυβος του Προέδρου να κουράσει όσους, όπως ο Ιλον Μασκ, ενεπλάκησαν στον κρατικό μηχανισμό. Έτσι θα αποτύχει άραγε το πείραμα;
Το σχέδιο για τη Γάζα το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να υποδαυλίσει τη φωτιά στη Μέση Ανατολή. Και να περιπλέξει το έργο των πολιτικών και οικονομικών εξουσιών (μεταξύ των οποίων η ευρωπαϊκή Δεξιά) που ετοίμαζαν την εξομάλυνση των σχέσεών τους με τον Τραμπ και την παρέα του. Στην τελευταία σύνοδο του Νταβός ήταν φανερή η διάθεση των συμμετεχόντων να γελάσουν με τα αστεία του Προέδρου και να χειροκροτήσουν τις ριζοσπαστικές του προτάσεις, έστω κι αν έβαζαν πάντα μπροστά την Αμερική. Αλλά τα πράγματα περιπλέκονται. Ο Τραμπ ολοκληρώνει το νεοφιλελεύθερο επεισόδιο που αποδυνάμωσε τις δημοκρατίες και ετοιμάζεται για την οικοδόμηση ενός μεταδημοκρατικού αυταρχισμού.
Η «στιγμή Τραμπ» φέρνει σε αμηχανία και τη Σοσιαλδημοκρατία. Η παρακμή τής τελευταίας επιταχύνθηκε με την κρίση του 2008. Μια συμβολική στιγμή ήταν η ανάληψη της εξουσίας στη Γαλλία από τον Νικολά Σαρκοζί (2007-2012), που έθεσε τέρμα στον κύκλο που είχε ανοίξει ο Σαρλ ντε Γκολ με την Πέμπτη Δημοκρατία και είχε εδραιώσει η διαλεκτική Ζισκάρ-Μιτεράν. Ο Σαρκοζί προσπάθησε να μεταφέρει στη Γαλλία τη νεοφιλελεύθερη δυναμική, που ολοκληρώθηκε στην Ευρώπη με την άνοδο της Ακροδεξιάς και την αποδυνάμωση των σοσιαλιστικών κομμάτων. Δύο πολιτικοί σημάδεψαν αυτή τη φάση: η Άγγελα Μέρκελ, που απέτρεψε τη ριζοσπαστικοποίηση της γερμανικής Δεξιάς, και ο Εμανουέλ Μακρόν, που έφερε την Ακροδεξιά της Λεπέν στα πρόθυρα της εξουσίας. Την ίδια στιγμή, η Σοσιαλδημοκρατία χάνει συνεχώς έδαφος και μοιάζει όλο και περισσότερο με την Κεντροδεξιά. Αποφασιστικό ρόλο σε αυτό έπαιξε η μετάβαση του βιομηχανικού καπιταλισμού σε ένα ψηφιακό και τεχνολογικό μοντέλο.
Η περίοδος Τραμπ μπορεί να σηματοδοτήσει την οριστική υιοθέτηση του αυταρχισμού από τη Δεξιά, ενώ την ίδια στιγμή δεν διαφαίνεται τρόπος να ξαναγίνει η Αριστερά ελκυστική για τα λαϊκά στρώματα. Μια από τις χώρες όπου το παιχνίδι είναι ακόμη ανοιχτό είναι η Ισπανία. Ο Πέδρο Σάντσεθ καταγγέλλει την τεχνοκρατική κάστα και αναζητεί μια ευρωπαϊκή ανθρωπιστική εναλλακτική λύση. Υπάρχει άραγε σε αυτό το πεδίο ένας νέος δρόμος για τη Σοσιαλδημοκρατία;
(*) O Χοσέπ Ραμονέδα είναι φιλόσοφος και δημοσιογράφος
του Λευτέρη Τσουλφίδη, Καθηγητή Πανεπιστημίου Μακεδονίας
Η αύξηση των δασμών στις ΗΠΑ οδηγεί σε αύξηση των τιμών και των επιτοκίων. Αν αυτό συμβεί αποκλειστικά στις ΗΠΑ, θα προκαλέσει σημαντική πτώση στο χρηματιστήριο, γεγονός που μπορεί να αναγκάσει τον Πρόεδρο Τραμπ να αναθεωρήσει την πολιτική του. Ένα παρόμοιο σενάριο εκτυλίχθηκε το πρώτο τρίμηνο του 2018, όταν η τότε κυβέρνηση Τραμπ επιχείρησε να αυξήσει τα επιτόκια μέσω μιας στρατηγικής γνωστής ως “tapering”—μιας σταδιακής αύξησης των επιτοκίων. Ο στόχος ήταν να “καθαρίσει” η αγορά από τις επιχειρήσεις-ζόμπι, δηλαδή επιχειρήσεις που εξαρτώνται από τον δανεισμό για να επιβιώσουν αλλά δυσκολεύονται να αποπληρώσουν τα χρέη τους. Η εξάλειψη αυτών των αδύναμων επιχειρήσεων θα άφηνε χώρο στις εναπομένουσες υγιείς επιχειρήσεις να καινοτομήσουν και να οδηγήσουν την οικονομία στην έξοδο από τη μακροχρόνια ύφεση και την ανάπτυξη.
Στη σημερινή φάση της οικονομίας φαίνεται να υπάρχει μια ενδιαφέρουσα διαφοροποίηση. Η μακροχρόνια ύφεση που ξεκίνησε το 2007 συνεχίζεται και, όπως στη Μεγάλη Ύφεση του Μεσοπολέμου, οι πολιτικές αυταρχικότητας, αυτάρκειας και προστατευτισμού γίνονται επίσημες πολιτικές κρατών (όχι αναγκαστικά όλων). Το φαινόμενο αυτό παρατηρήθηκε τις δεκαετίες 1920 και 1930 διαδοχικά σε Ιταλία, Γερμανία, Ισπανία, Ελλάδα και αλλού. Στις ΗΠΑ, για παράδειγμα, το 1930 σημειώθηκε τετραπλασιασμός (!) των δασμών αρχικά στα αγροτικά και εν συνεχεία επεκτάθηκε και σε βιομηχανικά προϊόντα.
Η διαφορά που εντοπίζουμε στις σημερινές οικονομίες δεν έγκειται μόνο στην ενίσχυση του προστατευτισμού και της αυτάρκειας ως μέσων κρατικής πολιτικής, αλλά και στο γεγονός ότι οι ίδιες οι εγχώριες επιχειρήσεις επιδιώκουν πλέον να μειώσουν την εξάρτησή τους από τις διεθνείς εφοδιαστικές αλυσίδες. Αυτή η τάση ξεκίνησε με την πανδημία και εντάθηκε λόγω των πολέμων στην Ουκρανία και την Παλαιστίνη, καθώς και του γενικότερα εύθραυστου διεθνούς κλίματος. Όλα αυτά, τόσο ξεχωριστά όσο και σε συνδυασμό, έχουν αλλάξει ριζικά τα δεδομένα του διεθνούς εμπορίου και των συναλλαγών (μετά το 2007 έχουμε την από-παγκοσμιοποίηση, καθώς στα πρόσφατα χρόνια έχει μειωθεί αισθητά ο όγκος του διεθνούς εμπορίου).
Συνεπώς, η πολιτική του Τραμπ δεν προέκυψε ξαφνικά, αλλά φαίνεται ότι έχει βάθος και υποστηρίζεται από τις μεγάλες οικονομικές αλλαγές τόσο στο εσωτερικό των ΗΠΑ όσο και διεθνώς. Το ζήτημα είναι αν μπορεί να θεωρηθεί επιτυχής από τους υποστηρικτές της. Να υπενθυμίσω ότι στην προηγούμενη θητεία του, ο Τραμπ κάθε άλλο παρά κατόρθωσε να υλοποιήσει τους μεγαλόπνοους στόχους που είχε θέσει—όπως η εξαγγελία ανέγερσης τείχους στα σύνορα με το Μεξικό, με το κόστος να βαραίνει, κατά δήλωσή του, την κυβέρνηση του Μεξικού, η κατάργηση του προγράμματος υγείας γνωστού ως Obamacare, η πολιτική επιβολής δασμών στην Κίνα, καθώς και η αντικατάσταση της NAFTA, η οποία στην ουσία μετονομάστηκε σε CUSMA, χωρίς θεμελιώδεις αλλαγές, μεταξύ άλλων. Θεωρώ ότι ο μεγαλύτερος παράγοντας ανησυχίας είναι η πορεία του χρηματιστηρίου, καθώς, όπως έχω επιχειρηματολογήσει και στο παρελθόν, ο χρηματιστηριακός δείκτης S&P 500 (αποπληθωρισμένος) έχει απομακρυνθεί σημαντικά από τα θεμελιώδη μεγέθη της οικονομίας, δηλαδή από τα (αποπληθωρισμένα ) κέρδη, όπως δείχνεται στο Σχήμα που ακολουθεί.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο S&P 500 είναι ήδη απομακρυσμένος αρκετά από τα θεμελιώδη της οικονομίας, όπως τα πραγματικά επιχειρηματικά κέρδη, μεταξύ άλλων. Ο S&P 500 (αποπληθωρισμένος) από το 2009 έως το 2024 αυξήθηκε κατά 390%, ενώ την ίδια περίοδο τα (αποπληθωρισμένα) επιχειρηματικά κέρδη αυξήθηκαν μόνο κατά 156%. Αυτό μας επιτρέπει να υποστηρίξουμε, σχεδόν, με βεβαιότητα ότι πρόκειται για μια κερδοσκοπική φούσκα. Σημειώνεται ότι η φούσκα αυτή δεν τροφοδοτείται αποκλειστικά από επενδυτές των Ηνωμένων Πολιτειών, όπως συνέβη το 1929, αλλά από επενδυτές παγκοσμίως.
Συνεπώς, οι δασμοί που ο Τραμπ έχει ήδη επιβάλει ή απειλεί να επιβάλει αναμένεται να οδηγήσουν σε αύξηση των τιμών στις ΗΠΑ. Η αύξηση αυτή, με τη σειρά της, θα οδηγήσει σε υψηλότερα επιτόκια, καθιστώντας τα ασφαλή ομόλογα ελκυστικότερα για τους επενδυτές. Το αποτέλεσμα θα είναι η μείωση του δανεισμού και η πτώση της ζήτησης για μετοχές, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό. Παράλληλα, οι λεγόμενες «επιχειρήσεις-ζόμπι» θα πληγούν ακόμη περισσότερο, γεγονός που θα έχει αλυσιδωτές επιπτώσεις και στις υπόλοιπες επιχειρήσεις της οικονομίας.
Το αν τελικά θα επιβληθούν οι προτεινόμενοι δασμοί θα εξαρτηθεί από την πορεία του χρηματιστηριακού δείκτη. Πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ ενισχύθηκε από την υποστήριξη χρηματιστηριακών παραγόντων και επιχειρήσεων υψηλής τεχνολογίας, γνωστών ως «Magnificent 7», δηλαδή των εταιρειών Apple, Microsoft, Nvidia, Google, Amazon, Meta και Tesla. Ήδη έχει ανακοινώσει επενδύσεις ύψους 500 δισεκατομμυρίων δολαρίων, κυρίως σε υποδομές (Stargate Project) που συνδέονται με την τεχνητή νοημοσύνη. Η κρατική παρέμβαση και επένδυση θεωρείται αναγκαία, καθώς, σύμφωνα με τον Έλον Μασκ, ο ιδιωτικός τομέας δεν διαθέτει τα απαραίτητα κεφάλαια για τέτοιου μεγέθους επενδύσεις σε υποδομές. Αυτό, άλλωστε, ισχύει διαχρονικά για καινοτομίες μεγάλης κλίμακας, όπως αυτές των ημερών μας. Η άνοδος του χρηματιστηριακού δείκτη ενισχύει τις συγκεκριμένες επιχειρήσεις, οι οποίες, με τη σειρά τους, επανεπενδύουν τα κέρδη τους, δημιουργώντας έναν αυτοτροφοδοτούμενο και αμοιβαία υποστηρικτικό κύκλο ανάπτυξης. Ωστόσο, η επιβολή δασμών φαίνεται να λειτουργεί περισσότερο ως απειλή προς ενδεχόμενους ανταγωνιστές παρά ως ουσιαστικό εργαλείο οικονομικής πολιτικής. Άλλωστε, μια αύξηση των επιτοκίων, σε συνδυασμό με την επακόλουθη πτώση του χρηματιστηριακού δείκτη, θα μπορούσε να οδηγήσει σε ταχεία αναπροσαρμογή της στρατηγικής.
The modernization of China’s military over the past few years has raised justifiable questions over whether Beijing can someday challenge the U.S.-led international order. But the answer to that question depends on what China intends to do – and is capable of doing – with its growing military capabilities.
China boasts the world’s largest standing military with more than 2 million active-duty soldiers and another 500,000 reserves. It is rapidly expanding its navy, which it intends to use in places like the South China Sea to secure maritime trade routes. The construction of a fourth aircraft carrier (and plans for a fifth) enhances this naval presence. Even so, its military as constituted today doesn’t pose much of an offensive threat in the region, let alone the world. The military should be seen primarily as a deterrent against threats that can, in time, project power regionally. China is currently more concerned about internal issues and national defense. Border security is vital in this regard – in the south for political stability and in the west for economic security.
The structure of the military reflects as much. It has divided its ground forces into regional commands to decentralize command structure and to execute specific tasks. Every military theater command is orientated toward a different area: Eastern (East China Sea, Japan, Taiwan), Southern (South Central China, Vietnam), Northern (Mongolia, Russia, Korean Peninsula), Central (Beijing, military reserve) and Western. The largest is the Western Theater Command, which is aimed at India, Central Asia and the western provinces of Tibet and Xinjiang. The latter two are especially revealing: They show how seriously Beijing takes threats posed by its restive reaches. Security there is vital for trade routes established with Central Asian nations and the China-Pakistan Economic Corridor. This is the same reason that Beijing is expanding its navy so quickly. Sea-based routes account for 60 percent of exports, on which China’s economy relies. Yet China is hemmed in by what’s known as the first island chain, a string of nations more-or-less friendly to the U.S. If Washington closed these transport routes, it would bring the Chinese economy to its knees. Thus Beijing has every intention of shoring up western, land-based routes to ensure a viable alternative in a worst-case scenario.
Though the army clearly has the ability to amass forces at China’s borders, there’s little reason to believe it could successfully venture beyond them. Even if Beijing weren’t so preoccupied with internal security, the fact remains that long-range logistical support has never been truly tested. Deploying large combat forces far from home is currently not seen as sustainable. Its logistical needs are too many, and its overseas bases are too few.
In other words, despite the military’s many improvements, it still suffers from many problems that will prevent it from challenging the West anytime soon. First, it is untested. It has plenty of new weapons platforms, but it lacks the experience in using them, and they have yet to be used in prolonged combat situations.
Second, it has recruitment problems. The People’s Liberation Army is part conscript, part volunteer, and it needs about 400,000 young people each year to volunteer to fill up the army’s personnel pool. About 35 percent of the PLA consists of two-year conscripts drawn from poorer rural areas who see service as a better way to make money than staying home. Over the past few years, extra conscription rounds were also held for university graduates who did not manage to find jobs appropriate for their qualifications in the armed forces. These efforts have an important domestic aim: to lower the country’s high youth unemployment rate. But since pay for new recruits is still generally low, attracting a sufficient number of talented volunteers remains difficult. The PLA has been charged by Beijing with expanding the scope for potential recruitment, so it launched special high school courses meant to cultivate talent early. It has also supported the return of veterans with command experience or tech expertise. (Importantly, poor morale and leadership work against recruitment. Broadly speaking, non-commissioned officers tend to assume their roles without sufficient – or any – military experience beyond basic training. Officers are trained longer and more thoroughly, so they tend to feel superior to NCOs. Unsurprisingly, there are socioeconomic undertones at play.)
Third, there is a corruption problem. High-ranking officials are increasingly found guilty of “procurement violations” – purchasing weapons of flawed or questionable quality at a lower cost than the budget allocated for the procurement and pocketing the rest. There are reports of procurement-related investigations virtually every month, and it apparently affects several different departments of the PLA. This indicates a widespread lack of transparency for the central government, which is supposed to know in detail the steps and circumstances of each procurement process. More than just a matter of underhanded dealing, the corruption in question is so systemic that the leadership has lost some degree of control over the military. The purges and reshufflings that characterized military leadership in 2024 are thus likely to continue.
In China, the fates of the military and society are intertwined: Military power is widely considered essential to maintaining national security, safeguarding national sovereignty and projecting China’s global influence. And building a mighty military force is a demonstration to the people that the country is stable and thriving. Which is why the biggest issues within the PLA reflect the biggest issues within Chinese society: a general discontent due to financial uncertainty, social inequality and an overall bleak outlook on life. Resolving these issues has been the focus of President Xi Jinping’s recent speeches addressing national security. “Social governance malfunctions” and “domestic dangers” have been described as the top concerns for the country, with other perils, including pressure from the U.S., being mentioned only briefly.
Two measures currently underway – the substantial stimulus measures meant to revive the country’s lagging economy and the efforts to regain full control over and modernize the military – are self-reinforcing. If the economy manages to regain traction, measures to reform the military will also become easier to implement. New recruits can be offered better wages, high school military programs and courses can get a bigger budget, and longer, more frequent, more targeted and higher quality training can take place in the PLA. Technological capabilities can also receive a steadier inflow of money. Under such circumstances, China could root out the most pressing problems and achieve the desired level of modernization. But that could take as long as 15 years, and in the meantime, the risk of escalation to armed conflict with the U.S. remains low.
Η οικονομική επιρροή της Big Pharma στη Γερουσία των ΗΠΑ… Η επιρροή της βιομηχανίας φαρμακευτικών προϊόντων/προϊόντων υγείας στους Γερουσιαστές των ΗΠΑ είναι εμφανής στις σημαντικές συνεισφορές που έγιναν τόσο στους Δημοκρατικούς όσο και στους Ρεπουμπλικάνους νομοθέτες. Παρακάτω είναι μια λεπτομερής ανάλυση των συνεισφορών που έλαβαν βασικοί γερουσιαστές , επισημαίνοντας τα σημαντικά ποσά από τον κλάδο και συγκεκριμένα από την Pfizer Inc. PAC. Αυτή η διαφθορά του Big Pharma είναι συστημική και διαπερνά και τα δύο πολιτικά κόμματα.
Κατά τη διάρκεια της ακρόασης επιβεβαίωσης για τον εισερχόμενο Γραμματέα του HHS Robert F. Kennedy Jr., οι γερουσιαστές του έκαναν εκ περιτροπής διαλέξεις σχετικά με τα εμβόλια και άλλες πολιτικές που σχετίζονται με τα ναρκωτικά. Ωστόσο, η έντιμη πολιτική εμβολίων και φαρμάκων δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί εάν η Big Pharma χειραγωγεί οικονομικά το Κογκρέσο . Εδώ είναι τι γνωρίζουμε μέχρι στιγμής για την επιρροή της Big Pharma σε ορισμένους γερουσιαστές:
Η οικονομική επιρροή της Big Pharma στη Γερουσία των ΗΠΑ
Δημοκρατικοί
Μπέρνι Σάντερς (I-VT)
Σύνολο από Φαρμακευτικά προϊόντα/Προϊόντα Υγείας: 1.953.613 $
Pfizer Inc. PAC: 0 $
Raphael Warnock (D-GA)
Σύνολο από Φαρμακευτικά προϊόντα/Προϊόντα Υγείας: 1.763.425 $
Pfizer Inc. PAC: 0 $
Patty Murray (D-WA)
Σύνολο από Φαρμακευτικά προϊόντα/Προϊόντα Υγείας: 1.616.081 $
Pfizer Inc. PAC: 49.000 $
Ελίζαμπεθ Γουόρεν (D-MA)
Σύνολο από Φαρμακευτικά προϊόντα/Προϊόντα Υγείας: 1.224.145 $
Ron Wyden (D-OR)
Σύνολο από Φαρμακευτικά προϊόντα/Προϊόντα Υγείας: 1.207.873 $
Pfizer Inc. PAC: 21.100 $
Michael Bennet (D-CO)
Σύνολο από Φαρμακευτικά προϊόντα/Προϊόντα Υγείας: 730.106 $
Pfizer Inc. PAC: 19.000 $
Ed Markey (D-MA)
Σύνολο από Φαρμακευτικά προϊόντα/Προϊόντα Υγείας: 661.442 $
Pfizer Inc. PAC: 9.000 $
Mark Warner (D-VA)
Σύνολο από Φαρμακευτικά προϊόντα/Προϊόντα Υγείας: 654.210 $
Pfizer Inc. PAC: 28.000 $
Tim Kaine (D-VA)
Σύνολο από Φαρμακευτικά προϊόντα/Προϊόντα Υγείας: 609.514 $
Pfizer Inc. PAC: 35.000 $
Lisa Blunt Rochester (D-DE)
Σύνολο από Φαρμακευτικά προϊόντα/Προϊόντα Υγείας: 604.539 $
Pfizer Inc. PAC: 17.000 $
Tammy Baldwin (D-WI)
Σύνολο από Φαρμακευτικά προϊόντα/Προϊόντα Υγείας: 575.914 $
Pfizer Inc. PAC: 2.000 $
Catherine Cortez Masto (D-NM)
Σύνολο από Φαρμακευτικά προϊόντα/Προϊόντα Υγείας: 537.781 $
Pfizer Inc. PAC: 10.000 $
Maggie Hassan (D-NH)
Σύνολο από Φαρμακευτικά προϊόντα/Προϊόντα Υγείας: 467.999 $
Pfizer Inc. PAC: 0 $
Andy Kim (D-NJ)
Σύνολο από Φαρμακευτικά προϊόντα/Προϊόντα Υγείας: 326.024 $
Pfizer Inc. PAC: 0 $
John Hickenlooper (D-CO)
Σύνολο από Φαρμακευτικά προϊόντα/Προϊόντα Υγείας: 317.713 $
Pfizer Inc. PAC: 0 $
Tina Smith (D-MN)
Σύνολο από Φαρμακευτικά προϊόντα/Προϊόντα Υγείας: 226.444 $
Pfizer Inc. PAC: 0 $
Angela Alsobrooks (D-MD)
Σύνολο από Φαρμακευτικά προϊόντα/Προϊόντα Υγείας: 96.643 $
Pfizer Inc. PAC: 0 $
Ρεπουμπλικάνοι
Μάρσα Μπλάκμπερν (R-TN)
Σύνολο από Φαρμακευτικά προϊόντα/Προϊόντα Υγείας: 1.380.138 $
Pfizer Inc. PAC: 39.600 $
Μπιλ Κάσιντι (R-LA)
Σύνολο από Φαρμακευτικά προϊόντα/Προϊόντα Υγείας: 1.230.679 $
Pfizer Inc. PAC: 24.000 $
Μάρσα Μπλάκμπερν (R-TN)
Σύνολο από Φαρμακευτικά προϊόντα/Προϊόντα Υγείας: 1.380.138 $
Pfizer Inc. PAC: 39.600 $
John Cornyn (R-TX)
Σύνολο από Φαρμακευτικά προϊόντα/Προϊόντα Υγείας: 1.133.363 $
Pfizer Inc. PAC: 30.500 $
Τιμ Σκοτ (R-SC)
Σύνολο από Φαρμακευτικά προϊόντα/Προϊόντα Υγείας: 1.128.425 $
Pfizer Inc. PAC: 33.500 $
Chuck Grassley (R-IA)
Σύνολο από Φαρμακευτικά προϊόντα/Προϊόντα Υγείας: 1.013.856 $
Pfizer Inc. PAC: 57.250 $
Mike Crapo (R-ID)
Σύνολο από Φαρμακευτικά προϊόντα/Προϊόντα Υγείας: 938.784 $
Pfizer Inc. PAC: 47.500 $
Todd Young (R-IN)
Σύνολο από Φαρμακευτικά προϊόντα/Προϊόντα Υγείας: 934.751 $
Pfizer Inc. PAC: 19.500 $
Thom Tillis (R-NC)
Σύνολο από Φαρμακευτικά προϊόντα/Προϊόντα Υγείας: 914.944 $
Pfizer Inc. PAC: 23.350 $
John Barrasso (R-WY)
Σύνολο από Φαρμακευτικά προϊόντα/Προϊόντα Υγείας: 908.952 $
Pfizer Inc. PAC: 40.000 $
John Thune (R-SD)
Σύνολο από Φαρμακευτικά προϊόντα/Προϊόντα Υγείας: 666.492 $
Pfizer Inc. PAC: 32.500 $
Σούζαν Κόλινς (R-ME)
Σύνολο από Φαρμακευτικά προϊόντα/Προϊόντα Υγείας: 608.797 $
Pfizer Inc. PAC: 25.600 $
Steve Daines (R-MT)
Σύνολο από Φαρμακευτικά προϊόντα/Προϊόντα Υγείας: 469.268 $
Pfizer Inc. PAC: 15.000 $
Markwayne Mullin (R-OK)
Σύνολο από Φαρμακευτικά προϊόντα/Προϊόντα Υγείας: 440.498 $
Pfizer Inc. PAC: 33.000 $
Ρον Τζόνσον (R-WI)
Σύνολο από Φαρμακευτικά προϊόντα/Προϊόντα Υγείας: 369.440 $
Pfizer Inc. PAC: 10.000 $
Lisa Murkowski (R-AK)
Σύνολο από Φαρμακευτικά προϊόντα/Προϊόντα Υγείας: 349.777 $
Pfizer Inc. PAC: 35.000 $
Rand Paul (R-KY)
Σύνολο από Φαρμακευτικά προϊόντα/Προϊόντα Υγείας: 269.653 $
Pfizer Inc. PAC: 22.500 $
Τζέιμς Λάνκφορντ (R-OK)
Σύνολο από Φαρμακευτικά προϊόντα/Προϊόντα Υγείας: 259.570 $
Pfizer Inc. PAC: 19.500 $
Jim Banks (R-IN)
Σύνολο από Φαρμακευτικά προϊόντα/Προϊόντα Υγείας: 232.210 $
Pfizer Inc. PAC: 6.750 $
Ρότζερ Μάρσαλ (R-KS)
Σύνολο από Φαρμακευτικά προϊόντα/Προϊόντα Υγείας: 220.043 $
Pfizer Inc. PAC: 22.500 $
Τζος Χάουλι (R-MO)
Σύνολο από Φαρμακευτικά προϊόντα/Προϊόντα Υγείας: 130.492 $
Pfizer Inc. PAC: -2.600 $ (επιστροφή)
Τόμι Τάμπερβιλ (R-AL)
Σύνολο από Φαρμακευτικά προϊόντα/Προϊόντα Υγείας: 40.680 $
Pfizer Inc. PAC: 5.000 $
John Husted (R-OH)*
Σύνολο από Φαρμακευτικά προϊόντα/Προϊόντα Υγείας: 0 $
Pfizer Inc. PAC: 29.150 $
Ashley Moody (R-FL)*
Σύνολο από Φαρμακευτικά προϊόντα/Προϊόντα Υγείας: 0 $
Pfizer Inc. PAC: 0 $
Η Big Pharma πρέπει να εκδιωχθεί από την κυβέρνησή μας
Η βιομηχανία έχει συνεισφέρει ουσιαστικά τόσο στους Δημοκρατικούς όσο και στους Ρεπουμπλικάνους νομοθέτες, υποδεικνύοντας μια στρατηγική προσέγγιση για τη διασφάλιση επιρροής σε όλο το πολιτικό φάσμα. Για παράδειγμα, γερουσιαστές όπως ο Bernie Sanders (I-VT) και η Marsha Blackburn (R-TN) έχουν λάβει πάνω από 1,3 εκατομμύρια δολάρια ο καθένας, υπογραμμίζοντας την ευρεία εμβέλεια του κλάδου.
Οι σημαντικές οικονομικές συνεισφορές από τη Big Pharma πιθανότατα διαδραματίζουν ρόλο στη διαμόρφωση των αποφάσεων πολιτικής και των νομοθετικών προτεραιοτήτων. Οι γερουσιαστές που λαμβάνουν σημαντική χρηματοδότηση μπορεί να είναι πιο διατεθειμένοι να υποστηρίξουν πολιτικές που ευνοούν τη βιομηχανία, όπως αυτές που σχετίζονται με την τιμολόγηση των φαρμάκων, τη ρύθμιση και τη χρηματοδότηση της έρευνας. Αυτό εγείρει ανησυχίες για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων και την ανάγκη για διαφάνεια και περιορισμό στην πολιτική χρηματοδότηση.
Αυτή η έρευνα υπογραμμίζει την ανάγκη για συνολική μεταρρύθμιση της χρηματοδότησης της εκστρατείας για τον μετριασμό της επιρροής των ισχυρών βιομηχανιών στους νομοθέτες. Μέτρα όπως αυστηρότερες απαιτήσεις δημοσιοποίησης, περιορισμοί στις εισφορές και δημόσια χρηματοδότηση των εκλογών θα μπορούσαν να συμβάλουν στη μείωση της πιθανότητας αθέμιτης επιρροής και να διασφαλίσουν ότι οι αποφάσεις πολιτικής λαμβάνονται προς το δημόσιο συμφέρον και όχι προς όφελος των πλούσιων χορηγών.
Πληροφορίες του in αναφέρουν πως οι τουρκικές αντιρρήσεις προσέκρουσαν στις κόκκινες γραμμές της Ελλάδας, με το Δένδια να απειλεί με αποχώρηση της Αθήνας από την άσκηση του ΝΑΤΟ
Ρεπορτάζ Αλεξάνδρα Φωτάκη
Σε «θρίλερ» απείλησε να εξελιχθεί πολυεθνική άσκηση του ΝΑΤΟ, λόγω των αντιρρήσεων για το σχεδιασμό της που επέλεξε να στείλει η Τουρκία και παρά λίγο να οδηγήσει σε ναυάγιο την Steadfast Dart 2025 που φιλοξενούν Ελλάδα, Βουλγαρία και Ρουμανία.
Με την Άγκυρα να αφήνει το χρόνο να περάσει και να επιχειρεί να στείλει εγγράφως τις αντιρρήσεις της για το σχεδιασμό απαιτώντας υποχωρήσεις από την Αθήνα σε καίρια ζητήματα που χαρακτηρίζονται «κόκκινες γραμμές».
Αντιρρήσεις που για την Ελλάδα ήταν κόκκινες γραμμές
Οι αντιρρήσεις της Τουρκίας αφορούσαν ζητήματα που εάν γίνονταν αποδεκτά θα έθεταν σε αμφισβήτηση την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας.
Πιο συγκεκριμένα οι αντιρρήσεις της Άγκυρας εστιάζονταν στα θέματα της υποβολής σχεδίων πτήσης στο FIR Αθηνών, της αναγνώρισης της περιοχής δικαιοδοσίας Έρευνας και Διάσωσης και τη χρήση θεσμοποιημένων συχνοτήτων επικοινωνίας κατά τη διάρκεια της άσκησης.
Παρέμβαση Δένδια
Πληροφορίες θέλουν τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, Νίκο Δένδια, να παρεμβαίνει προκειμένου να μην περάσει ο τουρκικός σχεδιασμός.
Σύμφωνα με αρμόδιες πηγές μόλις έγιναν γνωστές στο ΓΕΕΘΑ οι αιτιάσεις της Άγκυρας, ενημερώθηκε ο Δένδιας, ο οποίος και έδωσε εντολή η Ελλάδα να υποβάλει ενστάσεις και η άσκηση να διεξαχθεί με βάση τον αρχικό σχεδιασμό που είχε γίνει αποδεκτός από όλους τους συμμετέχοντες.
Διαμήνυε δε ότι σε αντίθετη περίπτωση η Ελλάδα θα ζητούσε την ακύρωση της Steadfast Dart 2025, παρότι είναι μία από τις φιλοξενούσες χώρες.
Το θρίλερ τελείωσε ξημερώματα Δευτέρας
Οι ελληνικές θέσεις υποβλήθηκαν άμεσα, το βράδυ της Κυριακής από το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας στο στρατηγείο της Νάπολης που έχει την ευθύνη για τον σχεδιασμό της άσκησης.
Το θέμα έληξε μετά από τις σχετικές διαβουλεύσεις τις πρώτες πρωινές ώρες της Δευτέρας, όπως σημείωναν αρμόδιες πηγές.
Λίγες ώρες πριν ακυρωθεί η άσκηση, έγινε δεκτό το ελληνικό αίτημα, το οποίο και είχε σαν αποτέλεσμα να ξεκινήσει τελικά η άσκηση Steadfast Dart 2025, το πρωί της Δευτέρας 10 Φεβρουαρίου.
Η άσκηση
Η συγκεκριμένη άσκηση είναι μία επίδειξη των δυνατοτήτων του ΝΑΤΟ για την ενεργοποίηση και ενίσχυση της Ταχείας Αντίδρασης (ARF) του ΝΑΤΟ στην περιοχή. Κάτι που μεταφράζεται στην ετοιμότητα του ΝΑΤΟ να παράσχει βοήθεια σε περίπτωση που ένα μέλος της Συμμαχίας δεχθεί επίθεση και ζητήσει ενεργοποίηση του άρθρου 5.
Η άσκηση έχει στόχο να δοκιμάσει στην πράξη την ταχύτητα και αποτελεσματικότητα της ανάπτυξης της Συμμαχικής Δύναμης Αντίδρασης του ΝΑΤΟ. Στρατιωτικές πηγές σημείωναν πως η άσκηση «δεν στρέφεται εναντίον κανενός». Με δεδομένες τις γεωπολιτικές εξελίξεις θα μπορούσε κανείς να υποθέσει πως εμμέσως τουλάχιστον, η Συμμαχία έχει στραμμένο το βλέμμα στη Μόσχα.
Πραγματοποιείται σε ένα νοητό τόξο Ρουμανίας, Βουλγαρίας και Βορειοανατολικού Αιγαίου.
Βρήκε ευκαιρία να προωθήσει την κυριαρχική ισότητα ο Τατάρ – Θέλει… να λύσει το υδατικό στις ελεύθερες περιοχές – Δηλώνει έτοιμος για συμφωνία μεταφοράς νερού, με το αζημίωτο – Προτείνει συνεργασία μεταξύ δύο κρατών – Δεν αποδέχεται τη φόρμουλα ΜΟΕ που ισχύει για τον ηλεκτρισμό
Από τη δέσμη των ελληνοκυπριακών εφημερίδων που φτάνουν κάθε πρωί στο γραφείο του, ο Ερσίν Τατάρ ξεχώρισε και σημείωσε τις ειδήσεις που αφορούν τα ζητήματα λειψυδρίας στην Κυπριακή Δημοκρατία. Μετά τη διαρροή στο φράγμα του Μαυροκόλυμπου στην Πάφο και τις ανησυχητικές προβλέψεις για σοβαρές ελλείψεις μέσα στο καλοκαίρι, ο κατοχικός ηγέτης βρήκε άλλη μια ευκαιρία να προωθήσει τη λύση των δύο κρατών. Μέσα από ακόμη μία πτυχή της καθημερινότητας.
Τι κι αν αυτή την περίοδο η ατζέντα του Κυπριακού είναι βαριά, ο Τατάρ προτίμησε να ασχοληθεί με το θέμα του υδατικού. Επικαλούμενος το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι ελεύθερες περιοχές, επανέφερε στο προσκήνιο την πρόταση του για συνεργασία στον τομέα των υδάτινων πόρων.
Πως προτείνει να λειτουργήσει αυτή η συνεργασία; Να δημιουργηθούν υποδομές για τη μεταφορά νερού, ώστε ποσότητες από το νερό που στέλνει η Τουρκία στα κατεχόμενα να καταλήγουν στις ελεύθερες περιοχές. Φυσικά με το αζημίωτο και στα πρότυπα της διακρατικής συνεργασίας που έχουν αναπτύξει για το ζήτημα χώρες που συνορεύουν μεταξύ τους.
Ο αγωγός νερού, που ξεκινά από την Μερσίνα και καταλήγει στα κατεχόμενα Πάναγρα, χαρακτηρίστηκε από το τουρκικό δίδυμο ως το «έργο του αιώνα». Τα εγκαίνια έγιναν τον Οκτώβριο του 2015, στην παρουσία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Μαζί με το τουρκικό νερό, το ψευδοκράτος έλαβε διαβεβαιώσεις και συνθήματα για παντοτινή σχέση «μητέρας πατρίδας – κόρης πατρίδας».
Αξίζει να σημειωθεί ότι εκείνες τις μέρες ο Νίκος Χριστοδουλίδης, ως κυβερνητικός εκπρόσωπος του Αναστασιάδη, δήλωνε ότι το έργο παραβιάζει κατάφωρα το διεθνές δίκαιο. Η ελληνοκυπριακή πλευρά προσέγγιζε τότε το θέμα ως μια ακόμη προσπάθεια για ενσωμάτωση των κατεχομένων στην Τουρκία.
Πλέον ο Ερσίν Τατάρ εμφανίζεται «από μηχανής θεός» και υποκρίνεται ότι ενδιαφέρεται για την επίλυση του υδατικού στις ελεύθερες περιοχές. Θέλει να πουλήσει το τουρκικό νερό στην ελληνοκυπριακή πλευρά, αλλά όχι σύμφωνα με τους όρους που διέπουν τη δικοινοτική συνεργασία για παράδειγμα στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας.
Συχνά η Κυπριακή Δημοκρατία καλύπτει ανάγκες ηλεκτροδότησης του ψευδοκράτους, βάσει συμφωνίας που υλοποιήθηκε στο παρελθόν ως Μέτρο Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης. Το μέτρο προβλέπει ανταλλαγή ενέργειας όποτε υπάρχει ανάγκη και κάλυψη μέσω ενεργειακού συμψηφισμού. Δηλαδή λαμβάνουν ηλεκτρισμό και επιστρέφουν ηλεκτρισμό σε μεταγενέστερο στάδιο, όποτε το επιτρέψουν οι δυνατότητες και ανάγκες.
Βέβαια υπήρξαν περίοδοι που οι ανάγκες των κατεχόμενων ήταν πολύ μεγαλύτερες από το μέσο όρο που υπολογίστηκε και είχε αποφασιστεί μέρος της ηλεκτρική ενέργειας να πωλείται με χρηματικό αντάλλαγμα. Το χρέος του ψευδοκράτους προς την ΑΗΚ ανέρχεται σε μερικές δεκάδες εκατομμύρια ευρώ, συμπεριλαμβανομένης της παροχής ηλεκτρισμού σε περιοχές στη νεκρή ζώνη όπως η Πύλα.
Το 2011, μετά την έκρηξη στο Μαρί, η Κυπριακή Δημοκρατία αξιοποίησε τη δυνατότητα και ζήτησε ηλεκτρική ενέργεια από το ψευδοκράτος. Τα κατεχόμενα χρωστούσαν στην ΑΗΚ τότε 267,8 εκατομμύρια ευρώ (χωρίς τόκους). Παρόλα αυτά δεν έγινε καν συμψηφισμός και η ελληνοκυπριακή πλευρά είχε καταβάλει εκείνη τη χρονιά 24,5 εκατομμύρια ευρώ προς την εταιρεία ηλεκτρισμού του ψευδοκράτος (Έκθεση Ελεγκτικής Υπηρεσίας 2012)!
Με αφορμή την Ημέρα της Γυναίκας στην Επιστήμη, η οποία έχει οριστεί από τα Ηνωμένα Έθνη ως η 11η Φεβρουαρίου, η Διεθνής Αστρονομική Ένωση (IAU) υποκινεί και υποστηρίζει εκδηλώσεις που αναγνωρίζουν τον ρόλο των γυναικών στην πρόοδο της επιστήμης, ενθαρρύνοντας γενικότερα τους πολίτες, να εξετάσουν το ενδεχόμενο σταδιοδρομίας στην Αστρονομία.
Ξεκινώντας από την αρχαιότητα ανακαλούμε ονόματα γυναικών όπως οι Θεανώ, Αγλαoνίκη και Υπατία, οι οποίες υπήρξαν αστρονόμοι, μαθηματικοί και φιλόσοφοι στις εποχές που έζησαν. Η Θεανώ κατάγονταν από τους Θούριους της Κάτω Ιταλίας. Ανήκε στην σχολή των πυθαγορείων και θεωρείται η διασημότερη γυναίκα αστρονόμος και κοσμολόγος της αρχαιότητας. Η Αγλαονίκη, με καταγωγή από την Θεσσαλία, αναφέρεται από τον Πλούταρχο για την ικανότητά της να προβλέπει τις ηλιακές εκλείψεις. Κρατήρας στο νότιο ημισφαίριο της Αφροδίτης φέρει σήμερα το όνομά της, τιμώντας την αστρονόμο. Η Υπατία από την Αλεξάνδρεια, υπήρξε νεοπλατωνική φιλόσοφος. Ασχολήθηκε με έργα γεωμετρίας, άλγεβρας και αστρονομίας, καθώς και με κατασκευές επιστημονικών οργάνων, όπως ο αστρολάβος. Το τέλος της υπήρξε τραγικό, άδικο και βίαιο, καθώς δολοφονήθηκε από φανατισμένο πλήθος, λόγω του φύλου της και της ενασχόλησής της με την επιστήμη.
Το παρόν αφιέρωμα δε μπορεί σαφώς να παραθέσει το τεράστιο έργο και την συνεισφορά όλων των γυναικών στην Αστρονομία και την Αστροφυσική. Θα εστιάσουμε επιλεκτικά σε ορισμένες από τις σημαντικές γυναίκες των τελευταίων αιώνων, που στιγμάτισαν με την συνεισφορά τους το χώρο της Αστρονομίας και της Αστροφυσικής. Ένας ελάχιστος φόρος τιμής στις επιστήμονες που, παρά τις δυσκολίες, τα εμπόδια και τις διακρίσεις που αντιμετώπισαν, καθώς η θέση της γυναίκας στην επιστήμη δεν ήταν πλήρως αποδεκτή, έθεσαν τα θεμέλια πάνω στα οποία στηρίχθηκαν μεγάλοι αστροφυσικοί της σύγχρονης ιστορίας.
Μια σύντομη αναδρομή στο παρελθόν
Η ιστορία μας αρχίζει τον 16ο αιώνα με την Sophia Brahe (1556–1643), αδελφή του γνωστού αστρονόμου Tycho Brahe. Σε ηλικία 17 ετών η Sophia άρχισε να βοηθά τον αδερφό της στις αστρονομικές παρατηρήσεις, σε ένα έργο που αποτέλεσε τη βάση για τις σύγχρονες προβλέψεις των πλανητικών τροχιών του Sir Isaac Newton. H Sophia Brahe έμαθε κηπουρική και χημεία από τον αδερφό της, ο οποίος αρνούταν να την εκπαιδεύσει στην αστρονομία.
Eικόνα 1: Sophia Brahe (credit: Wikipedia, public domain)
Με δική της πρωτοβουλία μελέτησε αστρονομία, διαβάζοντας γερμανικά βιβλία και μεταφράζοντας με δικά της χρήματα βιβλία γραμμένα στα λατινικά. Μετέπειτα στην καριέρα της, ο Tycho άρχισε να την αποθαρρύνει να συνεχίσει την έρευνα στην αστρονομία, καθώς πίστευε ότι ήταν πολύ περίπλοκη για τα ταλέντα μιας γυναίκας. Παρόλα αυτά, αναφερόταν με θαυμασμό στο «αποφασιστικό της μυαλό».
Ο 17ος αιώνας χαρακτηρίζεται από πολύ σημαντικές μορφές στον χώρο της αστρονομίας. Η Maria Cunitz (1610-1664), ήταν επιτυχημένη αστρονόμος από τη Σιλεσία και η πιο αξιόλογη γυναίκα αστρονόμος της πρώιμης σύγχρονης εποχής. Έγραψε το βιβλίο “Urania propitia” (1650), στο οποίο παρείχε μια απλούστερη λειτουργική λύση του δεύτερου νόμου του Κέπλερ για τον προσδιορισμό της θέσης ενός πλανήτη στην ελλειπτική του τροχιά. Προς τιμήν της το όνομά της φέρουν ο κρατήρας Cunitz στην Αφροδίτη, καθώς και ο νάνος πλανήτης 12624 Mariacunitia.
Η γαλλίδα αστρονόμος Jeanne Dumée (1660-1706) δημοσίευσε το 1680 μια περίληψη των επιχειρημάτων που υποστήριζαν την ηλιοκεντρική θεωρία του Κοπέρνικου (Entretiens sur l’ opinion de Copernic touchant la mobilité de la terre – Conversations on Copernicus’ Opinion on the Movement of the Earth). Υπήρξε γνωστή για φεμινιστικές της αντιλήψεις, καθώς υποστήριζε την ιδέα ότι οι γυναίκες ήταν εξίσου έξυπνες και χρήσιμες στον επιστημονικό κόσμο με τους άνδρες. Έγραψε χαρακτηριστικά ότι «μεταξύ του εγκεφάλου μιας γυναίκας και του εγκεφάλου ενός άνδρα δεν υπάρχει καμία διαφορά». Στα γραπτά της συμπεριέλαβε μια συγγνώμη για το γεγονός ότι έγραφε για ένα θέμα που θεωρούνταν, εκείνη την εποχή, «πολύ λεπτή εργασία για άτομα του φύλου της». Με την αφοσίωση της στην αστρονομία, προσπάθησε να γίνει παράδειγμα προς άλλες γυναίκες που θεωρούσαν τους εαυτούς τους ανίκανους να σπουδάσουν και να τις πείσει ότι δεν υπάρχει καμία διαφορά στις ικανότητες των ανδρών και των γυναικών για την ενασχόλησή τους με την επιστήμη.
Λίγο αργότερα, το 1690, η Elisabetha Koopman Hevelius (1647-1693), χήρα του Johannes Hevelius, τον οποίο βοηθούσε με τις παρατηρήσεις του (και, πιθανότατα, τους υπολογισμούς του) για πάνω από είκοσι χρόνια, δημοσίευσε με το όνομα του συζύγου της το έργο “Prodromus Astronomiae”, τον μεγαλύτερο και ακριβέστερο αστρικό κατάλογο μέχρι τότε! Τη συνεργασία της Elisabetha και του Johannes μαρτυρούν δύο σωζόμενα έγγραφα που απεικονίζουν τον Hevelius να κοιτάζει τον ουρανό μαζί με τη σύζυγό του.
Εικόνα 2: Αστρονομικές απεικονίσεις από την Maria Clara Eimmart. (credit: Wikipedia, public domain)
Στο τέλος του 17ου αιώνα, η γερμανίδα αστρονόμος και χαράκτρια, Maria Clara Eimmart (1676-1707), σχεδίασε περισσότερα από 350 λεπτομερή σχέδια των φάσεων της σελήνης. Η συνεχής σειρά απεικονίσεων της Eimmart αποτέλεσε τη βάση για έναν νέο σεληνιακό χάρτη. Χάρη στον πατέρα της έλαβε γενικές γνώσεις σε Γαλλικά, Λατινικά, μαθηματικά, αστρονομία, σχέδιο και χαρακτική. Οι ικανότητές της ως χαράκτρια της επέτρεψαν να βοηθήσει τον πατέρα της στο έργο του. Έγινε γνωστή για τις απεικονίσεις των φάσεων της σελήνης. Μόλις του 2012 βρέθηκαν δύο πίνακές της από την απεικόνιση της ολικής έκλειψης ηλίου που παρατηρήθηκε στη Νυρεμβέργη το 1706. Οι πίνακες αυτοί βρίσκονται σε άριστη συμφωνία με τις περιγραφές του φαινομένου. Έχουν σημαντική επιστημονική σημασία, καθώς αποτελούν μια μοναδική απεικόνιση του ηλιακού στέμματος που πραγματοποιήθηκε στην διάρκεια του ελάχιστου Μάουντερ, από εκπαιδευμένο αστρονόμο. Το ελάχιστο Μάουντερ (1645-1715) αποτελεί μια περίοδο χαμηλής ηλιακή δραστηριότητας, με τα ηλιακά φαινόμενα να εμφανίζονται ιδιαίτερα ασθενή. Στην διάρκεια του ελαχίστου αυτού, στο βόρειο ημισφαίριο της Γης επικρατούσαν πολύ χαμηλές θερμοκρασίες, λίμνες και ποτάμια είχαν παγώσει, ενώ τα χιόνια δεν έλιωναν ακόμα και σε χαμηλά υψόμετρα.
Εικόνα 3: Δύο σχέδια για την ολική έκλειψη της 12ης Μαΐου 1706 της Maria Clara Eimmart, στην Nürnberg (Nuremberg) (adopted from MS SBB Kart A2398; Courtesy of Ó Staatsbibliothek zu Berlin, Kartenabteilung. Credit: Hayakawa, Graphical Evidence for the Solar Coronal Structure during the Maunder Minimum: Comparative Study of the Total Eclipse Drawings in 1706 and 1715, J. Space Weather Space Clim. 2021, 11, 1, DOI:10.1051/swsc/2020035)
Φτάνουμε στις αρχές του 18ου αιώνα, με την γερμανίδα αστρονόμο Maria Kirch (1670 – 1720), η οποία γίνεται η πρώτη γυναίκα που ανακαλύπτει κομήτη, τον λεγόμενο «Κομήτη του 1702» (C/1702 H1). Ο στενός της συνεργάτης, Johann Gottfried Galle, ισχυρίζεται ότι η ανακάλυψη ήταν δική του. Την αλήθεια την παραδέχθηκε το 1710. Το 1707 η Kirch δημοσιεύει παρατηρήσεις της για το βόρειο σέλας και το 1709 μια εργασία σχετικά με μια επερχόμενη σύνοδο του Ήλιου, του Κρόνου και της Αφροδίτης, η οποία πραγματοποιήθηκε το 1712. Το 1712 εκπόνησε μια ακόμη εργασία σχετικά με την σύνοδο Δία και Κρόνου το 1714.
Συνεχίζουμε με την αυτοδίδακτη κινέζα αστρονόμο Wang Zhenyi (1787–1797), η οποία δημοσίευσε τουλάχιστον δώδεκα βιβλία και πολλά άρθρα για την αστρονομία και τα μαθηματικά. Κατασκεύασε ένα διάσημο επιστημονικό έκθεμα, το οποίο προσομοίωνε με ακρίβεια μια έκλειψη Σελήνης, χρησιμοποιώντας μια λάμπα, έναν καθρέφτη και ένα τραπέζι. Η αγάπη της για την γνώση και την εκπαίδευση στην αστρονομία, τα μαθηματικά, την γεωγραφία και την ιατρική, την οδήγησαν να παραβεί τα έθιμα της εποχής, τα οποία περιόριζαν τα δικαιώματα των γυναικών.
Πλησιάζοντας το τέλος του 18ου αιώνα, αναφέρουμε την γαλλίδα αστρονόμο Louise du Pierry (1746 – 1807), η οποία έγινε η πρώτη γυναίκα καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο της Σορβόννης στο Παρίσι και επικεφαλής του πρώτου μαθήματος που απευθυνόταν σε γυναίκες (Cours d’astronomie ouvert pour les dames et mis à leur portée). Δημοσίευσε πολλά έργα που αφορούσαν τη συλλογή αστρονομικών δεδομένων.
Φτάνοντας στον 19ο αιώνα, δε μπορούμε να μη αναφέρουμε τις Mary Somerville και Caroline Herschel, οι οποίες το 1835 εκλέγονται ως οι πρώτες γυναίκες – μέλη της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας (Royal Astronomical Society).
Η Σκωτσέζα επιστήμονας και συγγραφέας Mary Somerville (1780-1872) μελέτησε τη σχέση φωτός και μαγνητισμού, δημοσιεύοντας το 1826 την εργασία με τίτλο «Οι μαγνητικές ιδιότητες των ιωδών ακτίνων του ηλιακού φάσματος» στα πρακτικά της Βασιλικής Εταιρείας. Αν και τα συμπεράσματά της ήταν λανθασμένα, η μελέτη την έκανε γνωστή στην επιστημονική κοινότητα. Με την έρευνά της συνέβαλε επίσης επίσης στην δημιουργία μιας πρώιμης μορφής οπτικού φασματογράφου.
Εικόνα 4: Wang Zhenyi (credit: https://scientificwomen.net/women/zhenyi-wang-98)
Η Γερμανίδα αστρονόμος Caroline Herschel (1750-1848), συνέβαλε στην έρευνα της αστρονομίας ανακαλύπτοντας αρκετούς κομήτες, μεταξύ των οποίων και ο κομήτης 35P/Herschel-Rigollet, ο οποίος και φέρει το όνομά της. Η Caroline ήταν η μικρότερη αδελφή του αστρονόμου William Herschel, με τον οποίο συνεργάστηκε καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας της.
Το 1848, η Αμερικανίδα αστρονόμος, βιβλιοθηκάριος, φυσιοδίφης και εκπαιδευτικός Maria Mitchell (1818-1889), κέρδισε χρυσό μετάλλιο για την ανακάλυψή του κομήτη 1847 VI. Υπήρξε διεθνώς η πρώτη γυναίκα που εργάστηκε ως επαγγελματίας αστρονόμος και ως καθηγήτρια αστρονομίας, αφού δέχτηκε μια θέση στο Vassar College το 1865. Ήταν επίσης η πρώτη γυναίκα που εξελέγη μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών και της Αμερικανικής Ένωσης για την Προώθηση της Επιστήμης. Η ίδια αναφέρει: «Μέχρι οι γυναίκες να αποβάλουν αυτόν τον σεβασμό για την [ανδρική] εξουσία δεν θα αναπτυχθούν. Όταν το κάνουν αυτό, όταν φτάσουν στην αλήθεια μέσα από τις έρευνές τους … το μυαλό τους θα δουλεύει συνέχεια, χωρίς περιορισμούς».
Το 1893-1894, οι αστρονόμοι Dorothea Klumpke καιMargaretta Palmer είναι οι πρώτες γυναίκες που αποκτούν διδακτορικό στην αστρονομία από το University of Paris και Yale University, αντίστοιχα. Θα περνούσαν πάνω από 30 χρόνια μέχρι μια άλλη γυναίκα, η Cecilia Payne-Gaposchkin, να αποκτήσει διδακτορικό στην αστρονομία από το Radcliffe College.
Στον 20ο πια αιώνα, η πασίγνωστη Αμερικανίδα αστρονόμος Henrietta Swan Leavitt (1868-1921), υπολόγισε το 1912 την απόσταση των Κηφείδων αστέρων (παλλόμενων αστέρων) από τη Γη, κάτι πρωτοποριακό για την εποχή. Απόφοιτος του Radcliffe College, η Leavitt εργάστηκε στο Harvard College Observatory, αναλύοντας φωτογραφικές πλάκες για να μετρήσει τη φωτεινότητα των άστρων και να δημιουργήσει καταλόγους αστέρων. Ανακάλυψε τη σχέση περιόδου-φωτεινότητας των μεταβλητών αστέρων Κηφείδων, συμβάλλοντας στην ακριβή μέτρηση των αποστάσεων στην αστρονομία. Με την συμβολή της υπολογίστηκαν αποστάσεις έως 20 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη, αποκαλύπτοντας το μέγεθος του Γαλαξία μας. Μετά τον θάνατό της, ο Edwin Hubble βασίστηκε στη σχέση αυτή για να αποδείξει ότι το σύμπαν διαστέλλεται.
Εικόνα 5: Henrietta Swan Leavitt (credit: Wikipedia, public domain)Εικόνα 6: Jocelyn Bell Burnell (credit: Science Photo Library)
Το 1981, η Vera C. Rubin (1928-2016) έγινε η δεύτερη γυναίκα αστρονόμος που εξελέγη στην Εθνική Ακαδημία Επιστημών (National Academy of Sciences). Ξεκίνησε ως η μοναδική προπτυχιακή φοιτήτρια αστρονομίας στο Κολέγιο Vassar στην Αμερική και ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στα Πανεπιστήμια Cornell και Georgetown στην Αμερική. Μελετώντας τις καμπύλες περιστροφής των γαλαξιών, αποκάλυψε μια ασυμφωνία μεταξύ της θεωρητικής και της παρατηρούμενης κίνησής τους, παρέχοντας ισχυρές ενδείξεις για την ύπαρξη σκοτεινής ύλης. Αν και αρχικά αντιμετωπίστηκε με σκεπτικισμό, το έργο της επιβεβαιώθηκε και άλλαξε την κατανόησή μας για το σύμπαν. Προς τιμήν της, το Παρατηρητήριο Vera C. Rubin στη Χιλή φέρει το όνομά της.
Το 2018 η Jocelyn Bell Burnell έλαβε το ειδικό βραβείο Breakthrough Prize in Fundamental Physics για τα επιστημονικά της επιτεύγματα και την «εμπνευσμένη ηγεσία» της. Η ίδια δώρισε το σύνολο των χρημάτων του βραβείου για τη δημιουργία υποτροφιών που θα βοηθήσουν γυναίκες, υποεκπροσωπούμενες μειονότητες και πρόσφυγες που ακολουθούν σπουδές φυσικής. Η Burnell, γεννημένη το 1943, είναι αστροφυσικός από τη Βόρεια Ιρλανδία. Ως μεταπτυχιακή φοιτήτρια, ανακάλυψε το 1967 τα πρώτα ραδιο-πάλσαρ. Μια σημαντική ανακάλυψη που απέφερε τελικά το Νόμπελ Φυσικής το 1974 στον επιβλέποντα του διδακτορικού της Anthony Hewish και τον συνάδελφό του Martin Ryle, ενώ η Burnell δεν ήταν ένας από τους αποδέκτες του βραβείου.
Το 2020, η Andrea Mia Ghez, θα γίνει μόλις η 4η γυναίκαι που λαμβάνει το βραβείο Nobel. Γεννημένη το 1965, η Ghez είναι Αμερικανίδα αστρονόμος και καθηγήτρια στο Τμήμα Φυσικής και Αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες. Η έρευνά της επικεντρώνεται στο κέντρο του Γαλαξία μας. Το βραβείο Νόμπελ 2020 απονεμήθηκε, εν μέρει, στους Ghez και Genzel για την ανακάλυψή τους ενός υπερμεγέθους συμπαγούς αντικειμένου, την μελανή οπή στο κέντρο του Γαλαξία μας. Αξίζει να αναφέρουμε, ότι από το 1901 μέχρι το 2024, έχουν λάβει Νόμπελ Φυσικής 5 γυναίκες σε αντίθεση με 222 άντρες, αντιστοιχώντας σε ποσοστό ~2%.
Σύγχρονα δεδομένα
Τις τελευταίες δεκαετίες οι γυναίκες ασχολούνται όλο και περισσότερο με την αστρονομία και τις επιστήμες και σαφώς βρίσκονται σε καλύτερη θέση σε σύγκριση με εποχές του παρελθόντος. Παρόλα αυτά η εργαζόμενη γυναίκα, οπότε και η αστρονόμος, εξακολουθεί να αντιμετωπίζει δυσκολίες και διακρίσεις στην ζωή και την σταδιοδρομία της. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή (2020), μέχρι σήμερα, κανένα κράτος-μέλος της ΕΕ δεν έχει επιτύχει την ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών, καθώς η πρόοδος συντελείται με αργούς ρυθμούς, ενώ εξακολουθεί να υπάρχει έμφυλο χάσμα στην απασχόληση, τις αμοιβές, τις ευθύνες φροντίδας και τις συντάξεις. Επιπλέον οι γυναίκες στην ΕΕ αμείβονται, κατά μέσο όρο, 13% λιγότερο απ’ ό,τι οι άνδρες (Διάγραμμα 1) και εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν εμπόδια στην πρόσβαση και την παραμονή τους στην αγορά εργασίας. Οι μειωμένες αποδοχές, τα υψηλότερα ποσοστά μερικής απασχόλησης και τα χρονικά κενά στη σταδιοδρομία λόγω ευθυνών φροντίδας που αναλαμβάνουν οι γυναίκες συντείνουν σημαντικά και στο συνταξιοδοτικό έμφυλο χάσμα. Ας σημειώσουμε ότι στα θέματα ισότητας φύλων η Ελλάδα βρίσκεται στην τελευταία θέση της κατάταξης μεταξύ των χωρών της ΕΕ, ενώ η Σουηδία κατέχει την πρώτη θέση.
Διάγραμμα 1: Στατιστικά από την ΕΕ.
Σε ότι αφορά τις Ελληνίδες αστρονόμους, βάση των στοιχείων της Ελληνικής Αστρονομικής Εταιρείας (ΕΛ.ΑΣ.ΕΤ.) για το 2025, από τα 310 ενεργά μέλη της εταιρείας, μόλις το ~30% είναι γυναίκες. Στο Διάγραμμα (2) παραθέτουμε τα αναλυτικά στατιστικά. Ευχαριστούμε την Καθηγήτρια Μαρία Πετροπούλου που μας παρείχε τα στοιχεία για τα μέλη της Ελληνικής Αστρονομικής Εταιρείας (ΕΛ.ΑΣ.ΕΤ). Οι Ελληνίδες αστρονόμοι σήμερα διαπρέπουν διεθνώς σε όλα τα πεδία έρευνας της Αστρονομίας. Σε επόμενο άρθρο μας θα ασχοληθούμε με τις σύγχρονες ελληνίδες αστρονόμους και τα επιτεύγματα τους στην έρευνα παγκοσμίως.
Διάγραμμα 2: Στατιστικά στοιχεία της ΕΛ.ΑΣ.ΕΤ. (2025).
Η Διεθνής Αστρονομική Ένωση συμβάλλει στην κατεύθυνση της ενίσχυσης των γυναικών στις επιστήμες, θεωρώντας ότι ημερομηνίες όπως η 11η Φεβρουαρίου (Ημέρα της Γυναίκας στην Επιστήμη) και η 8η Μαρτίου (Ημέρα της Γυναίκας), μπορούν να αποτελέσουν την εκκίνηση για την υλοποίηση δράσεων και εκδηλώσεων που στοχεύουν στην παρακίνηση των γυναικών, αλλά και του συνόλου των πολιτών, να ασχοληθούν επαγγελματικά με την αστρονομία και τις επιστήμες. Δράσεις στο πλαίσιο της γυναικείας συμβολής στην εξέλιξη και την πρόοδο της αστρονομίας θα πραγματοποιηθούν καθ’ όλη την διάρκεια του έτους. Καθώς το 2025 είναι το έτος κατά το οποίο ο ήλιος μας οδεύει στο μέγιστο της δραστηριότητάς του, έμφαση θα δοθεί στην ηλιακή φυσική και τα φαινόμενα αλληλεπίδρασης του ηλίου με την γη μας.
Μείνετε συντονισμένοι, ακολουθώντας μας και στα κοινωνικά δίκτυα για να ενημερώνεστε για τις δράσεις μας και να συμμετέχετε σε αυτές:
Εικόνα 7: Μερικές από τις επιστήμονες του ΙΑΑΔΕΤ (Φεβρουάριος 2025)
Πληροφορίες για τις συντάκτριες του άρθρου:
Η Δρ. Φιόρη-Αναστασία Μεταλληνού είναι αστροφυσικός στο Ινστιτούτο Αστρονομίας, Αστροφυσικής, Διαστημικών Εφαρμογών και Τηλεπισκόπησης του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, υπεύθυνη του Κέντρου Επισκεπτών Θησείου και μέλος της ομάδας Εθνικών Συντονιστών για την Διάχυση στην Ελλάδα (National Outreach Coordinator – NOC) της Διεθνούς Αστρονομικής Ένωσης (International Astronomical Union – IAU).
A released hostage Or Levy, who was seized during the deadly October 7 2023 attack by Hamas, is seen with his brother through a window of a helicopter that lands at Sheba Medical Center, for treatment following his release from Gaza, in Ramat Gan, Israel, February 8, 2025. REUTERS/Nir Elias
Φωτογραφία:Ο όμηρος Or Levy, ο οποίος είχε απαχθεί κατά τη διάρκεια της φονικής επίθεσης της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023, φαίνεται μαζί με τον αδελφό του μέσα από το παράθυρο ενός ελικοπτέρου που προσγειώνεται σε Ιατρικό Κέντρο στο Ισραήλ για θεραπεία, μετά την απελευθέρωσή του από τη Γάζα. (REUTERS/Nir Elias)
Αιφνιδιαστική κατάσχεση: Αιφνιδιαστική έρευνα πραγματοποιήθηκε αργά το βράδυ της Δευτέρας, με εντολή ανακριτή, στα γραφεία της εταιρείας security που προσκόμισε τα τρία νέα βίντεο για τα Τέμπη τα οποία απεικονίζουν την εμπορική αμαξοστοιχία. Οι αρχές κατάσχεσαν τα καταγραφικά με σκοπό να ελέγξουν τη γνησιότητα των συγκεκριμένων βίντεο.
Τα κρίσιμα πορίσματα: Την απάντηση στο μεγάλο ερώτημα για το τι προκάλεσε την έκρηξη που ακολούθησε τη σύγκρουση των τρένων αναμένεται να δώσουν δύο πορίσματα που θεωρούνται κρίσιμα για τις δικαστικές εξελίξεις. Τα πορίσματα αυτά θα δοθούν στον εφέτη ανακριτή και εκείνος θα τα αξιολογήσει και θα ζητήσει, αν το κρίνει, νέες ποινικές διώξεις από τον αρμόδιο εισαγγελέα.
Ο γρίφος με τις μηχανές: Την περασμένη εβδομάδα ο εισαγγελέας Εφετών διαβίβασε στο ΕΜΠ, ώστε να συμπεριληφθεί στο πόρισμά του, την έκθεση του Βέλγου ειδικού Ιβ Κάρτον, ο οποίος εξέτασε τι είδους συμβολή θα μπορούσαν να έχουν οι μηχανές των δύο τρένων στην πρόκληση της φωτιάς. Σημειώνεται ότι οι προδιαγραφές από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Σιδηροδρόμων για να διατηρηθούν άθικτες οι δεξαμενές σε περίπτωση ατυχήματος ή σύγκρουσης είναι έως 36 χλμ/ώρα και οι δύο αμαξοστοιχίες στα Τέμπη συγκρούστηκαν με ταχύτητα 260 χλμ/ώρα, σε αντίθετες κατευθύνσεις.
Σεισμός 5,3 Ρίχτερ στην Αμοργό Αισθητός και στην Αθήνα: Σεισμός 5,3 Ρίχτερ έγινε το βράδυ της Δευτέρας νοτιοδυτικά της Αρκεσίνης Αμοργού, με τη δόνηση να γίνεται αισθητή τόσο στην Αττική, όσο και στην Κρήτη. Σύμφωνα με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Παύλο Μαρινάκη δεν υπάρχουν αναφορές για ζημιές.
Παπαδόπουλος – Έκλεισε η χαραμάδα αισιοδοξίας: Ελαφρώς αισιόδοξος δήλωνε χθες το απόγευμα ο σεισμολόγος Γεράσιμος Παπαδόπουλος για τη σεισμική ακολουθία και την αλλαγή συμπεριφοράς της. Ωστόσο, μετά τα 5,3 Ρίχτερ, έσπευσε να επισημάνει, με ανάρτηση στο Facebook, ότι ο σεισμός «έκλεισε τη μικρή χαραμάδα αισιοδοξίας».
Πάνω από 12.800 σεισμοί σε 15 μέρες: Πάνω από 12.800 σεισμοί έχουν καταγραφεί, σύμφωνα με ανακοίνωση του ΕΚΠΑ, από τις 26/1-8/2 στη ζώνη μεταξύ Σαντορίνης και Αμοργού. Το Πανεπιστήμιο κατέγραψε και τις περιοχές που έχουν γίνει κατολισθήσεις.
Ήρθε το τέλος στην εκεχειρία μεταξύ Χαμάς και Ισραήλ; Γιατί η Χαμάς εμποδίζει την ανταλλαγή: Αναβάλλεται μέχρι νεωτέρας η προγραμματισμένη για το Σάββατο απελευθέρωση ομήρων, όπως ανακοίνωσε η Χαμάς. Ο Αμπού Ομπέιντα, εκπρόσωπος της ένοπλης πτέρυγας του κινήματος, κατηγόρησε το Ισραήλ ότι δεν έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του, εμποδίζοντας τη ροή της ανθρωπιστικής βοήθειας προς τη Λωρίδα της Γάζας και βάζοντας στο στόχαστρο εκτοπισμένους Παλαιστίνιους που επιστρέφουν στο βόρειο τμήμα του θύλακα.
Πώς αντέδρασε το Ισραήλ: Ο ισραηλινός υπουργός Άμυνας Ισραέλ Κατς τόνισε πως η απόφαση της Χαμάς συνιστά «κατάφωρη παραβίαση» των όρων της συμφωνηθείσας εκεχειρίας, γνωστοποιώντας πως έδωσε εντολή στις ένοπλες δυνάμεις (IDF) να τεθούν στο ύψιστο επίπεδο ετοιμότητας. «Δεν θα επιστρέψουμε στην πραγματικότητα της 7ης Οκτωβρίου», υπογράμμισε. Το συμβούλιο ασφαλείας του Ισραήλ θα συνεδριάσει σήμερα.
Τι φοβούνται οι μεσολαβητές: Φόβους για την κατάρρευση της εκεχειρίας εκφράζουν οι μεσολαβητές, σύμφωνα με δύο πηγές των αιγυπτιακών υπηρεσιών ασφαλείας. Οι διαπραγματευτές της Χαμάς είπαν ότι δεν ισχύουν πλέον οι εγγυήσεις που έδωσαν οι ΗΠΑ, δεδομένου ότι ο Ντόναλντ Τραμπ σχεδιάζει να εκτοπίσει τους Παλαιστίνιους από τη Γάζα. Οι μεσολαβητές ανέβαλαν τις συνομιλίες μέχρι να υπάρξει μιας σαφής ένδειξη ότι η Ουάσινγκτον σκοπεύει να συνεχίσει την εφαρμογή της συμφωνίας εκεχειρίας σε φάσεις.
Δύο επιχειρήσεις σε Μεταμόρφωση Αττικής και Πλαταμώνα από μέλη της ΔΕΕ και δικαστικούς – Κατασχέθηκαν ηλεκτρονικοί υπολογιστές στο πλαίσιο της έρευνας για τον έλεγχο της γνησιότητας των βίντεο
Δύο επιχειρήσεις της Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Ερευνών πραγματοποιήθηκαν σε γραφεία της εταιρείας security που παρέδωσε τα τελευταία βίντεο για τα Τέμπη, κατόπιν σχετικής εντολής του εφέτη ειδικού ανακριτή που έχει αναλάβει την υπόθεση των Τεμπών, Σωτήρη Μπακαΐμη.
Ειδικότερα, μία επιχείρηση, παρουσία μελών της ΔΕΕ και της εισαγγελίας, πραγματοποιήθηκε στην οδό Αναγέννησης στη Μεταμόρφωση, στα γραφεία της εταιρείας σεκιούριτι που διαχειρίζεται τα βίντεο από τις κάμερες κατά μήκος του δικτύου του ΟΣΕ, όπου και κατασχέθηκαν ηλεκτρονικοί υπολογιστές στο πλαίσιο της έρευνας των Αρχών για τον έλεγχο της γνησιότητας των τριών νέων βίντεο.
INTIME News
Προηγήθηκε επιχείρηση σε παράρτημα της ίδιας εταιρείας στον Πλαταμώνα από μέλη της ΔΕΕ και παρουσία του εφέτη ειδικού ανακριτή, όπου και πάλι κατασχέθηκαν ηλεκτρονικοί υπολογιστές στο πλαίσιο της ίδιας έρευνας.
INTIME News
Η διαδικασία ελέγχου της γνησιότητας των βίντεο θα πραγματοποιηθεί στα εργαστήρια της Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Ερευνών.
Δύο δικαστικοί πραγματογνώμονες, οι Απόστολος Βασιλάκος και Σταύρος Μπατζόπουλος, έχουν λάβει κατεπείγουσα παραγγελία προκειμένου να μελετήσουν και να πιστοποιήσουν αν τα τρία βίντεο που εισφέρθηκαν δύο χρόνια μετά στην ανάκριση και εμφανίζουν το εμπορικό τρένο πριν από τη μοιραία σύγκρουση είναι γνήσια, αλλά και αν σε αυτά υπάρχει δεξαμενή ή άλλο βυτίο πάνω στο εμπορικό τρένο που να σχετίζεται με μεταφορά παράνομου υλικού.
Στην παραγγελία, ο ανακριτής ζητά να ερευνηθεί αν «η εμφανιζόμενη στο ψηφιακό υλικό διερχόμενη εμπορική αμαξοστοιχία ταυτίζεται με την εμπλακείσα στο διερευνώμενο από εμάς σιδηροδρομικό δυστύχημα της 28-2-2023 εμπορική αμαξοστοιχία 63503, παραθέτοντας ειδικότερα όλα τα στοιχεία που αποδεικνύουν το γεγονός αυτό και μπορείτε από την έρευνα-ανάλυση να εντοπίσετε (αριθμοί και διακριτικά φορταμαξών, αριθμοί και διακριτικά εμπορευματοκιβωτίων κ.λπ.), καθώς και ό,τι άλλο κρίνετε ουσιώδες και άξιο μνείας με βάση την έρευνα-ανάλυση του ψηφιακού αυτού υλικού».
Σύμφωνα με στοιχεία που αντιπροσωπεύουν το 88% των ψήφων
Επισήμως νικητής ο Άλμπιν Κούρτι στις βουλευτικές εκλογές του Κοσόβου, όπως ανακοίνωσε η κεντρική εφορευτική επιτροπή.
Το κίνημα «Αυτοδιάθεση» του Κούρτι αναδείχθηκε πρώτη δύναμη λαμβάνοντας ποσοστό 41,2%, σύμφωνα με στοιχεία που αντιπροσωπεύουν το 88% των ψήφων.
Η νίκη που απέσπασε ο Κούρτι δεν του εξασφαλίζει αυτοδυναμία, αφού καταλαμβάνει τις 47 από τις 120 έδρες που συνθέτουν το κοινοβούλιο του Κοσόβου. Σε σύγκριση με τις προηγούμενες εκλογές, το 2021 το κίνημα «Αυτοδιάθεση» έχει απώλειες 9 ποσοστιαίων μονάδων. Ο σχηματισμός κυβέρνησης θα είναι δύσκολη υπόθεση για τον Κούρτι, αφού τώρα δεν αρκούν οι 10 βουλευτές των μειονοτικών μη σερβικών κομμάτων, με τα οποία συνεργάστηκε στην προηγούμενη βουλή.
Ο πρωθυπουργός του Κοσόβου φάνηκε ωστόσο αισιόδοξος και δήλωσε βέβαιος ότι θα καταφέρει να βρει πολιτικούς συμμάχους για να συνεχίσει τη διακυβέρνηση της χώρας.
Οι χθεσινές βουλευτικές εκλογές ανέδειξαν στη δεύτερη θέση με 21,8% το Δημοκρατικό Κόμμα Κοσόβου (PDK), το οποίο ίδρυσε ο πρώην πρόεδρος της Δημοκρατίας και σήμερα υπόδικος στο ειδικό δικαστήριο εγκλημάτων πολέμου της Χάγης Χάσιμ Θάτσι.
Ακολουθεί το αρχαιότερο πολιτικό κόμμα των Αλβανών στο Κόσοβο, η Δημοκρατική Ένωση Κοσόβου, που έλαβε το 17,7% των ψήφων. Την είσοδο στη βουλή εξασφάλισε και ο συνασπισμός ΑΑΚ-NISMA, του οποίου ηγείται ο πρώην πρωθυπουργός Ράμους Χαραντινάι που έλαβε το 7,6% των ψήφων.
Κανένα άλλο κόμμα δεν έλαβε ποσοστό μεγαλύτερο του 5% που απαιτείται για την είσοδο στην βουλή. Για τα μειονοτικά κόμματα δεν υπάρχει όριο για την είσοδο στην βουλή και θα εκπροσωπηθούν με 20 βουλευτές, όπως προβλέπεται από το Σύνταγμα.
Στις σερβικές περιοχές, η «Σερβική Λίστα», που υποστηρίζεται από το Βελιγράδι, διατήρησε την παντοδυναμία της καταλαμβάνοντας και τις 10 έδρες που ανήκουν στη σερβική εθνική κοινότητα.
Ο πρόεδρος της Σερβίας Αλεξάνταρ Βούτσιτς χαιρέτισε τη νίκη της «Σερβική Λίστας» και ευχαρίστησε το σερβικό λαό στο Κόσοβο, που έδειξε για ακόμη μία φορά την εμπιστοσύνη του στην πολιτική που ασκεί το Βελιγράδι στο ζήτημα του Κοσόβου.
The sudden collapse of the long-standing Assad regime in Syria last December unleashed a wave of trouble for most Syrians, with the exception of Islamists and their extremist supporters across the country. With the rise of the Al-Qaeda affiliated head of Hay’at Tahrir al-Sham (HTS), Abu Mohammed al-Jolani (aka Ahmed al-Sharaa) as the de-facto leader of Syria, one group that is particularly facing an existential threat is the Christian population. Al-Jolani was named“interim” president of Syria on Jan 29 after he announced the dissolution of the parliament, 2012 constitution and dissolved the army.
The New Year and Christmas celebrations this year were widely portrayed by Western media as a hopeful sign for a civil-war torn Syria particularly for its minorities.
But this couldn’t be further from the truth. Syria’s Christian and other minorities that suffered a horrendous ordeal through nearly 14 years of civil war continue to face existential threats, with the Christian population being particularly vulnerable. A new wave of violence has been unleashed, marked by attacks on churches by so-called “rebel forces” who are an amalgam of Al Qaeda, ISIS and Muslim Brotherhood Jihadists from across the world.
One of these attacks took place on December 19, when a group of terrorists stormed a Roman Orthodox church in Ham, western Syria. They destroyed the church’s contents including crosses and statues of the Virgin Mary.
In a chilling video, one terrorist declares: “In the name of Allah the almighty, none shall be worshipped in the levant except Allah and only the rule of Allah will prevail, and no statues or idols will be worshipped from now on, God willing. We will accept nothing but Allah, the religion of Allah and the Sunna of Mohammad the son of Abdullah.” He then proceeded to smash a statue of the Virgin Mary on the ground and shouted “Allahu Akbar” (Allah is Greater).
Another act of vandalism occurred on December 23, when the Abbey of St. Mar Charbel in Homs was targeted, with images circulating on social media.
Moreover, some Syrian Christians are facing death and evacuation threats despite the assurances. One video recorded on January 9th depicts a Muslim family throwing stones and objects at Christian family. The Muslim family destroys the Christian family’s car and one man asks them if they are Christian.
Similar attacks and daylight robberies on Christian homes were reported in December. One such incident can be seen in a video posted to X on December 18 where an elderly woman and her family can be seen pleading with authorities, describing how they were robbed at gunpoint.
On December 24, when a group of radicals set fire to a large Christmas tree in broad daylight. In response, hundreds of Christians, joined by some Muslims, staged a protest against the tree burning and assaults on their religious symbols.
The violence is even taking place on public transportation. In a video posted to X on January 16, Christian and Alawite Muslim citizens are targeted, arrested and beaten by men in military uniforms.
Syria is home to many Christian denominations, and these communities have faced relentless attacks from jihadist groups for over a decade. In 2013, the more than 50,000 Syrian Christians sought Russian citizenship to escape the violence targeting their homes and places of worship.
According to social media posts, areas with significant Christian populations, such as Bab Toma in old Damascus, get attacked daily. Another post on X (formerly Twitter) on January 17th along with video of several incidents: “Unfortunately, Islamist extremists’ storm Christian areas on a daily basis to impose Islam by force, unfortunately. The situation is getting worse.”
After the ousting of former Syrian President Bashar al-Assad, the Turkish backed terrorist group Ansar Al Sham, led by Ahmed al-Jolani, claimed that it is sought to unite all Syrians and assure the safety and inclusion of minorities.
“We are working to protect sects and minorities from any attacks, whether they come from within or external forces attempting to exploit the situation to stir sectarian discord,” saidal-Jolani during a meeting with Turkish Foreign Minister Hakan Fidan. “Syria is a country for all, and we must coexist peacefully.” He added.
On Tuesday December 31, al-Jolani met with leaders of Syrian Christian churches and other minorities in a theatrical display promising to protect them—ironically from his own troops, who have continued to target these communities through the years. In 2018, Al Nusra Front the former name of HTS forced Christians to evacuate their homes in the areas they controlled in the city of Idlib.
In a Speech on January 1, Patriarch John X of Antioch, leader of the Greek Orthodox Church criticized the new regime for ignoring the hand extended to them. He called on the new regime to reconsider its stance. “We have extended our hand to work with you (new government) to build a new Syria, but we are waiting for Sharaa and his administration to extend their hand to us,” he said. “Despite the media reporting the imminent convening of a comprehensive Syrian conference and other issues, there has been no official communication from them with us,” he added.
Setting up the Jihadist haven in Syria
Despite the theatrics, the regime led by al-Jolani remains a threat to the stability of the region, particularly with the newly approved Islamic educational curriculum. This curriculum is set to turn Syria into a jihadist haven in the near future.
The new educational curriculum doesn’t merely erase references to the old Assad regime and its flag; it goes further by changing phrases such as “Ottoman occupation” to “Ottoman rule” which opens the door to increased Turkish Islamist influence in the country. It also removes content that Islamists deemed “haram” (forbidden by Islamic law) including references to card games, magicians and images of statues The subject of National Education, once taught in Syrian schools has been completely omitted. Most concerning is the replacement of “world law” with Sharia law, as well as the omission of the theory of evolution and Chinese philosophy. The concept of martyrdom for the homeland has been replaced by martyrdom for Allah. These drastic changes are setting the stage for a future where the Syrian educational system becomes a breeding ground for extremism.
The documentation of the new curriculum was removed from the websites of the Ministry of Education and the Syria News Agency following an outrage upon its release on social media.
Syrian journalist Shiyar Khaleal warned, “An education based on extremist ideologies may produce individuals who hold ideas that threaten regional and international security. Changing curricula under the supervision of HTS is not just an educational danger, but a long-term threat to the social fabric and the future of Syria.”
The new Syrian regime also wasted no time in reconnecting with old jihadist allies from across the region. In December, al-Jolani met with fugitive Egyptian terrorist Mahmoud Fathi, who is wanted in Egypt and received a death penalty for his role in the assassination of Egypt’s Public Prosecutor Hisham Barakat and at least 3 Egyptian citizens in a car bomb in 2015. Al-Jolani has issued a decree to allow “Arab Fighters” into Syria.
While the media sometimes portrays al-Jolani as a liberating hero who will save war-torn Syria, it hardly mentions that Al Jolani is a key contributor in the destruction of the country and the killing of thousands of its citizens.
Al-Jolani was appointed by the late Al Qaeda leader Ayman Al Zawahiri as the group’s leader in the Levant, and he pledged allegiance to al-Zawahiri, distancing himself from ISIS leader Abu Bakr Al Baghdadi.
Western complacency and delusion about the Syrian situation
Despite the ongoing war on terrorism since the 9/11 attacks on New York and Washington it’s still rare to find any country or diplomat accurately describing the new Syrian regime that Western media has wildly celebrated. The exception to this is Israeli foreign minister Gideon Sa’ar, who, on December 28, realistically described the situation in Syria, stating . “The regime in Damascus is essentially a gang –not a legitimate government. Other areas, like Idlib, are controlled by Islamist groups with extreme ideologies” said Gideon Sa’ar Israeli Foreign Minister on Dec 28 clearly describing the state of affairs in Syria in a realistic manner.
Sa’ar’s statement has been the only sober assessment of the new regime, which is being glorified by international media.
As time passes it becomes clear that these terrorists in power are responsible for many acts of barbarity. On January 4, videos surfaced online of the newly appointed Minister of Justice Shadi al-Waisi overseeing the executions of women in public on Syrian streets to enforce his version of “Sharia” law.
Al-Jolani has a dark history that outweighs any rosy promises he makes, making Bashar al-Assad appear as a humanitarian activist in comparison.
A United Nations report by its Security council from 2013 stated the following about the new darling of Western Media:
Abu Mohammed al-Jawlani (Jolani) was listed on 24 July 2013 pursuant to paragraphs 2 and 3 of resolution 2083 (2012) as being associated with Al-Qaida and other individuals, groups, undertakings or entities associated with Al-Qaida for “participating in the financing, planning, facilitating, preparing, or perpetrating of acts or activities by, in conjunction with, under the name of, on behalf of, or in support of”, “supplying, selling or transferring arms and related materiel to”, and “Recruiting for” Al-Qaida, Al-Qaida in Iraq (Aiman Muhammed Rabi al-Zawahiri and Ibrahim Awwad Ibrahim Ali Al-Badri Al-Samarrai.
Even after allegedly cutting ties with Al- Qaeda in 2016, al-Jolani and his group, HTS, continue to adhere to the Salafist jihadist ideology that is shared by both Al-Qaeda and ISIS. Therefore, HTS is just another side of the same coin.
Despite this, the Turkish Foreign Minister was spewing nonsense to galvanize Turkey’s support for the terrorist listed HTS for supposedly helping Ankara fight terrorism against Al Qaeda and ISIS . However, HTS is merely another name for groups like Al-Nusra and Jabhat Fatah Al-Sham (Conquering the Levant Front) all of which are directly associated with Al-Qaeda and blessed by its former leader Ayman al-Zawahiri.
Al-Jolani’s song and dance about freedom, unity and the rest of the drivel he has been spewing since taking over power from Assad can only cater for the naïve and delusional. A terrorist regime usurping power aided by another terrorist-supporting regime in Ankara hardly makes room for peace in the future.
While everyone seems to be jumping on the bandwagon of aiding the new terrorist-affiliated regime in Syria, it should be clear that darker skies are ahead for Christians and despite the sugarcoated words of tolerance by al-Jolani and his hoodlums. The remaining Christian population in Syria are hostages to the terrorist regime. Hence, the fall of Assad by the hands of cutthroat jihadists is not the end of Syrians’ problems but a beginning of a new set of much deeper ones.
Ρεπορτάζ Αλεξάνδρα Φωτάκη
