Αρχική Blog Σελίδα 896

Η παραίτηση Μητσοτάκη μονόδρομος για να μην υποστεί ανήκεστο βλάβη η Ελλάδα

Από
anixneuseis
-
31

17/02/2025

ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ/ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΜΗΤΣΟΣ
Τα Τέμπη λειτούργησαν σαν καταλύτης για την αποκάλυψη μιας βαθιά αρρωστημένης κατάστασης του ελληνικού κράτους που το απειλεί με ανήκεστο βλάβη. Στην ουσία, είναι αμφίβολο αν δημιουργήθηκε ελληνικό κράτος από το 1821 ως σήμερα. Μπορεί να ακούγεται ως υπερβολή, αλλά οι ομαλές περίοδοι του κράτους αυτού και πολύ περισσότερο η ομαλή λειτουργία των θεσμών του είναι ένα διαρκές ζητούμενο.

Είναι τέτοια η αγωνία των κατοίκων αυτής της χώρας να δουν το κράτος τους να λειτουργεί, στοιχειωδώς, κανονικά που κάθε φορά που αναλαμβάνει μια νέα κυβέρνηση, αναπτερώνεται η ελπίδα. Δυστυχώς, κάθε φορά επέρχεται η ίδια διάψευση και πιο κοντά η ανήκεστος βλάβη. Ο κ. Μητσοτάκης διέψευσε τις ελπίδες που είχε επενδύσει επάνω του η ελληνική κοινωνία μετά την εμπειρία του ΣΥΡΙΖΑ. Στην ουσία η χώρα βιώνει μια ιδιότυπη δικτατορία. Δικτατορία δεν είναι μόνο το καθεστώς που δεν σου επιτρέπει να μιλάς. Δικτατορία είναι η ενός ανδρός αρχή. Και ο κ. Μητσοτάκης είναι η μοναδική αρχή αυτού του τόπου.

Είναι πρωθυπουργός και ως πρωθυπουργός και πρόεδρος του κυβερνώντος κόμματος ελέγχει την Κοινοβουλευτική Ομάδα του, η οποία πλειοψηφεί στη Βουλή, χωρίς να πλειοψηφεί στην κοινωνία. Προτείνει κι άρα ελέγχει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο οποίος εξελέγη με τις ψήφους των βουλευτών της ΝΔ, οι οποίοι υπακούν χωρίς εξαίρεση στον κ. Μητσοτάκη. Διορίζει την ηγεσία της Δικαιοσύνης. Για να βρει τις επιθυμητές κυρίες να την στελεχώσουν επέλεξε την τρίτη στην επετηρίδα για πρόεδρο Αρείου Πάγου και την έβδομη για εισαγγελέα.

Με την κρίση που περνούν τα ΜΜΕ και με τη δυνατότητα να τα κατέχουν οικονομικοί παράγοντες με κάθε είδους άλλα συμφέροντα, δημιούργησε μια εξάρτηση των ΜΜΕ από τον ίδιο. Ό,τι θα μπορούσε να εξισορροπήσει την πρωθυπουργική εξουσία έχει υποταχθεί σ’ αυτόν. Το ίδιο συνέβη και με τις αποκαλούμενες ανεξάρτητες αρχές, οι οποίες κάθε φορά που προσπαθούν να λειτουργήσουν με το περιεχόμενο του τίτλου τους, οι επικεφαλής τους υφίστανται κυβερνητικό μπούλινγκ. Αυτό το καθεστώς, όπως αντιλαμβάνεστε, δεν είναι δημοκρατία.

Η αντιπολίτευση και ο “αναντικατάστατος”

Στην αντιπολίτευση, τώρα: Ο μεν ΣΥΡΙΖΑ άφησε αρνητικές εντυπώσεις από την διακυβέρνησή του και η ιδεολογική και πολιτική ανομοιογένειά του τον έχουν πολυδιασπάσει. Το δε ΠΑΣΟΚ υφίσταται, ακόμη, τις συνέπειες της δικής του απαξίωσης, χωρίς η ηγεσία του να καταφέρει να επιβληθεί στον εσωτερικό κατακερματισμό. Αυτή είναι η πολιτική πραγματικότητα στην οποία ένας πρωθυπουργός μετρίων δυνατοτήτων φαντάζει αναντικατάστατος.

Αυτός ο πρωθυπουργός, λοιπόν, ο “αναντικατάστατος”, έχει φέρει την χώρα στην κορυφή της παγκόσμιας διαφθοράς, έχει καθηλώσει το βιοτικό επίπεδο των πολιτών του, συντηρεί έναν απαρχαιωμένο, γραφειοκρατικό και παντελώς διεφθαρμένο κρατικό μηχανισμό, μια Δικαιοσύνη που έχει χάσει την εμπιστοσύνη της κοινωνίας, ένα στράτευμα για το οποίο δεν ενδιαφέρεται σοβαρά παρά, μόνο, να αγοράζει προστασία και όχι εξοπλισμούς.

Έχει εξασθενήσει σε όλα τις δυνατότητες και του κράτους και της κοινωνίας. Έχει ρίξει το ηθικό των πολιτών. Οι άνθρωποι πιστεύουν πως ό,τι και να κάνουν δεν θα αποδώσει. Με μερικούς ολιγάρχες η πολιτική εξουσία νέμεται τον όποιο πλούτο της χώρας. Κυρίως, όμως, έχει δημιουργήσει προβλήματα ασφάλειας για τη χώρα με το μειωμένο ενδιαφέρον για τις Ένοπλες Δυνάμεις, την στελέχωσή τους, τον εξοπλισμό τους και κυρίως για τον εκσυγχρονισμό τους.

Οι δυνατότητες της ομάδας που διαχειρίστηκε την εξωτερική πολιτική υπό την πρωθυπουργική επίβλεψη –ή και άμεση παρέμβαση μερικές φορές– ήταν ελάχιστες. Αυτήν τη στιγμή με ευθύνη του ίδιου του πρωθυπουργού η χώρα έχει προβλήματα με όλους τους σημαντικούς δρώντες. Πρώτα με τη Ρωσία προς την οποία απευθυνόμενος εν μέσω κρίσεως του Ουκρανικού δήλωσε ότι βρίσκεται σε πόλεμο μαζί της!

Χωρίς συνείδηση των δυνατοτήτων της χώρας που πρωθυπουργεύει, δεν περιορίσθηκε στην καταγγελία της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, όπως και όφειλε να κάνει, αλλά επεκτάθηκε σε έναν πρωταγωνιστικό ρόλο, από τον οποίο επεδίωκε προσωπικά οφέλη αλλά σε βάρος του εθνικού συμφέροντος. Δυστυχώς, οι διαφαινόμενες εξελίξεις οδηγούν στην ασφαλή πρόβλεψη ότι η Ελλάδα θα υποστεί τις συνέπειες της πολιτικής του κ. Μητσοτάκη.

Κινδυνεύει με ανήκεστο βλάβη η Ελλάδα

Πέρα από κάθε λογική ισορροπιών που πρέπει να κρατά ένας πρωθυπουργός ήταν και οι δηλώσεις του κ. Μητσοτάκη για τις εσωτερικές εξελίξεις στην αμερικανική υπερδύναμη. Για έναν όχι και τόσο ανεξήγητο λόγο, πήρε θέση στην εσωτερική διαμάχη των ΗΠΑ κατά του Τραμπ, με αποτέλεσμα, σήμερα, να έχει φέρει σε δυσχερή θέση την Ελλάδα. Ο κ. Μητσοτάκης επεδίωξε το τελευταίο διάστημα να συναντηθεί δύο φορές με τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ, χωρίς να γίνει δεκτός.

Οι σχέσεις της χώρας διερράγησαν τις τελευταίες ημέρες και με την Γαλλία, με την οποία η Αθήνα έχει υπογράψει Σύμφωνο Αμυντικής Συνεργασίας. Η Γαλλία εξέφρασε την πρόθεσή της να πουλήσει πυραύλους Μeteor στην Τουρκία και ο υπουργός άμυνας Νίκος Δένδιας, κάλεσε τη Γαλλίδα πρέσβη να της διαμαρτυρηθεί. Από ξένα δημοσιεύματα έγινε γνωστό πως ο κ. Δένδιας, αν και διετέλεσε υπουργός Εξωτερικών, φέρθηκε ελάχιστα διπλωματικά, έως προσβλητικά, στη Γαλλίδα διπλωμάτη.

Όσοι έχουν εμπειρία του γαλλικού κράτους λένε πως το σύνθημα που κυριαρχεί στις τάξεις του είναι “ισχυρό κράτος”. Και ισχυρό κράτος σημαίνει ανταπόδοση της προσβολής, αν θεωρηθεί ότι προσβλήθηκε. Το Παρίσι θεώρησε προσβολή την συμπεριφορά του κ. Δένδια κι αντέδρασε εκδικητικά. Ο κ. Μητσοτάκης θέλησε να συναντηθεί με τον Γάλλο πρόεδρο για να συζητήσει το θέμα των Meteor και ο κ. Μακρόν, πράγματι, ανταποκρίθηκε στην παράκλησή του.

Όταν ήρθε η στιγμή της συνάντησης, ο κ. Μητσοτάκης ήταν στο ραντεβού του ένα λεπτό πριν την προκαθορισμένη ώρα αλλά ο κ. Μακρόν τον δέχθηκε με 28 λεπτά καθυστέρηση. Οι λογικοί συνειρμοί και οι διαρροές παραπέμπουν σε εκδίκηση για την συμπεριφορά προς τη Γαλλίδα πρέσβη. Το εύλογο ερώτημα είναι: είναι τόσο μικρονοϊκοί οι διαμορφωτές της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής;

Το θέμα είναι τώρα να αναζητηθούν επιλογές για να μην υποστεί ανήκεστο βλάβη η Ελλάδα. Σε ένα άρθρο του την “Εστία” ο Μανώλης Κοττάκης αναφέρει λόγους για Προανακριτική για την Ουκρανία. Αναφέρει πολλούς. Ίσως, θα έπρεπε να εστιάσουμε σε έναν:  Η Ελλάδα έδωσε πληθώρα πολεμοφοδίων στην Ουκρανία, εξασθενίζοντας την άμυνά της, αλλά ευελπιστώντας ότι θα της τα αντικαταστήσουν. Ποιος; Κυρίως οι Αμερικανοί; Τώρα που οι Αμερικανοί δεν θέλουν ούτε συνάντηση με τον κ. Μητσοτάκη και οι Ευρωπαίοι εξοπλίζουν την Τουρκία, υπάρχει κάποιος που ευθύνεται για την εξασθένιση της εθνικής άμυνας; Και αυτός ο κάποιος δεν πρέπει να δώσει λόγο; Υπάρχουν θεσμοί στη χώρα; Λειτουργούν;

Δεν υπάρχει ανάκαμψη για τον Μητσοτάκη

Με τη Ρωσία θα χρειασθεί χρόνος για να επουλωθούν, αν επουλωθούν, οι πληγές. Μια πρώτη ένδειξη των ρωσικών διαθέσεων θα μπορούσε να ανιχνευθεί αν γίνει αποδεχτή η πρόταση που έκανε στην εκπομπή των “Ανιχνεύσεων” ο πρέσβης ε.τ. Νίκος Κανέλλος να προσκληθούν οι Ρώσοι πρέσβεις σε όλο τον κόσμο στις εκδηλώσεις για την εθνική επέτειο της 25ης Μαρτίου. Έτσι, θα δει η Αθήνα αν η Μόσχα ανταποκριθεί. Τα προηγούμενα χρόνια η κυβέρνηση Μητσοτάκη απέκλεισε την Ρωσία από τους εορτασμούς της Ναυμαχίας του Ναυαρίνου, απέκλεισε τις ρωσικές πολιτιστικές εκδηλώσεις, ενώ ο Έλληνας υφυπουργός Εξωτερικών δήλωνε ότι «οι οικονομικές κυρώσεις σε βάρος της Ρωσίας έχουν στόχο την πρόκληση λαϊκής εξέγερσης και την ανατροπή του Πούτιν»!

Αυτοί οι άνθρωποι υπό την καθοδήγηση του κ. Μητσοτάκη διαμόρφωναν την ελληνική εξωτερική πολιτική! Στην Ουάσιγκτον «η Ελλάδα του Μητσοτάκη δεν παίζει στο τραπέζι του Τραμπ» δήλωσε πριν μερικούς μήνες ο Τζων Κατσιματίδης, Έλληνας μεγαλοεπιχειρηματίας στις ΗΠΑ και στενός φίλος του Τραμπ. Η εμμονή του κ. Μητσοτάκη να διατηρήσει την εξουσία τον οδήγησε στην πρόσληψη εταιρείας λόμπι, φίλων του Μπους και του Ρέιγκαν για να του κλείσει ραντεβού με τον Αμερικανό πρόεδρο! Εκεί φθάσαμε.

Παρόλα αυτά, παρά τις παταγώδεις αποτυχίες της κυβέρνησης Μητσοτάκη, υπάρχει μια ομάδα φανατικών οπαδών του που τον στηρίζει απόλυτα. Μέχρι σημείου ακραίας κοινωνικής πόλωσης. Αυτή η πόλωση θα επιδεινωθεί το επόμενο διάστημα, καθώς, αναμένεται και η συγκέντρωση στις 28 Φεβρουαρίου, ημέρα της επετείου της τραγωδίας των Τεμπών. Ο κ. Μητσοτάκης δεν μπορεί να ανακάμψει. Ούτε ως πολιτική πρόταση ούτε προσωπικά. Προσωπικά έχει φθαρεί σε σημείο που δεν γίνεται ανεκτός από την μεγάλη πλειονότητα του ελληνικού λαού. Υπάρχει θέμα δυσαρμονίας εκλογικού σώματος και κυβέρνησης. Αλλά ποιος να την διαπιστώσει; Ο διορισμένος Πρόεδρος της Δημοκρατίας;

Αλλά το σημαντικότερο είναι ότι η παρουσία του και η πολιτική του δεν γίνονται αποδεκτές ούτε από τη Μόσχα, ούτε από την Ουάσιγκτον, ούτε, τώρα, από το Παρίσι. Θα προσέφερε μέγιστη υπηρεσία στην χώρα αν δρομολογούσε ο ίδιος τις εξελίξεις στο κόμμα του για την αναζήτηση εναλλακτικής λύσης. Συντεταγμένα, χωρίς ακρότητες και πολώσεις. Η χώρα δεν αντέχει άλλο διχασμό. Και μόνο η παρουσία Μητσοτάκη στην κυβέρνηση την διχάζει.

Μακάρι να πετύχαινε. Με αυτήν την ελπίδα τον υποδέχθηκε ο ελληνικός λαός όταν ανέλαβε την διακυβέρνηση της χώρας. Δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί με την αποτελεσματικότητα που απαιτούσαν τα μεγάλα προβλήματα της χώρας. Ας σταθεί, τώρα, στο ύψος των περιστάσεων και ας παραιτηθεί.

slpress.gr

 

 

BBC: Υπό πίεση η Ευρώπη, ελπίζει σε ένα ενιαίο μέτωπο για το μέλλον της Ουκρανίας -Το ραντεβού στο Παρίσι

Από
anixneuseis
-
2

 

Οι πρόεδροι της Γαλλίας και της Ουκρανίας, Εμανουέλ Μακρόν και Βολοντίμιρ Ζελένσκι / Φωτογραφία: AP
17/02/2025  09:33
Το Ουκρανικό στρέφει την προσοχή ολόκληρης της Ευρώπης στο Παρίσι, καθώς η γηραιά ήπειρος αναζητεί τον τρόπο να σταθεί ενωμένη, στο ύψος των περιστάσεων.

Η Γαλλία δήλωσε την Κυριακή ότι θα φιλοξενήσει σύνοδο κορυφής των Ευρωπαίων ηγετών τη Δευτέρα προκειμένου να συζητήσουν για τον πόλεμο στην Ουκρανία και την ευρωπαϊκή ασφάλεια, καθώς η ήπειρος προσπαθεί να απαντήσει συγκεκριμένα στη μονομερή προσέγγιση του Ντόναλντ Τραμπ στη σύγκρουση.

Η συνάντηση σήμερα στο Παρίσι
Οι ηγέτες θα συναντηθούν σήμερα στη γαλλική πρωτεύουσα, ενώ η Ευρώπη βρίσκεται υπό πίεση. Αλλά τώρα καλείται να αφήσει στην άκρη τις πολιτικές διαφορές και τις εγχώριες οικονομικές ανησυχίες και να παρουσιάσει ένα ενιαίο μέτωπο σχετικά με τις δαπάνες για την ασφάλεια και το μέλλον της Ουκρανίας, συμπεριλαμβανομένης της πιθανής αποστολής στρατευμάτων εκεί, για να επιβάλει στον εαυτό της μια θέση στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Αυτό σημειώνει το BBC σε σημερινό του δημοσίευμα, βλέποντας ένα παράθυρο ευκαιρίας για τους ηγέτες της γηραιάς ηπείρου, καθώς η κυβέρνηση Τραμπ είναι σαφές ότι δεν είναι 100% σίγουρη για το τι θέλει να κάνει για την Ουκρανία. Η σύνοδος στο Παρίσι έχει στόχο να δώσει στην Ουάσιγκτον αυτά που επιθυμεί για να υπολογίσει την Ευρώπη ξανά ως έναν πολύτιμο εταίρο.

Ξεκινώντας αυτή την προσπάθεια, οι ηγέτες καλούνται στη γαλλική πρωτεύουσα να καταλήξουν σε δύο σημαντικά ζητήματα που ζήτησε ο Αμερικανός πρόεδρος: Η Ευρώπη να δαπανήσει και να κάνει περισσότερα για την άμυνά της και να στείλει στρατεύματα στην Ουκρανία μετά την κατάπαυση του πυρός.

Ποιοι συμμετέχουν στη σύνοδο κορυφής στο Παρίσι
Οι Ευρωπαίοι ηγέτες επιμένουν ότι το Κίεβο θα πρέπει να συμμετέχει άμεσα και στις συνομιλίες για την κατάπαυση του πυρός. Όμως, για την Ευρώπη πρόκειται για ακόμη περισσότερα από αυτό. Η γηραιά ήπειρος βασίζεται σε μια ομπρέλα ασφαλείας που παρέχουν οι ΗΠΑ από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Πλέον υπάρχει ο φόβος ότι τα παζάρια της Ρωσίας και των ΗΠΑ γύρω από την Ουκρανία θα μπορούσαν να καταλήξουν να αλλάξουν την αρχιτεκτονική ασφαλείας της ηπείρου τους. Ο Πούτιν δυσανασχετεί ιστορικά με την εξάπλωση του ΝΑΤΟ προς τα ανατολικά. Οι Ρώσοι γείτονες – οι μικροσκοπικές, πρώην σοβιετικές χώρες της Βαλτικής και επίσης η Πολωνία – αισθάνονται τώρα ιδιαίτερα εκτεθειμένοι σημειώνεται στο δημοσίευμα του BBC.

Σύμφωνα με το βρετανικό ΜΜΕ, στη σύνοδο συμμετέχουν τα κράτη που έχουν στρατιωτικό βάρος: το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία, η Γερμανία, η Ιταλία, η Πολωνία, η Ισπανία και η Δανία, η οποία αναμένεται να εκπροσωπήσει τις χώρες της Βαλτικής και της Σκανδιναβίας, καθώς και ο πρόεδρος του Συμβουλίου της ΕΕ και ο γενικός γραμματέας της αμυντικής συμμαχίας, του ΝΑΤΟ. Άλλες χώρες θα έχουν, σύμφωνα με πληροφορίες, μεταγενέστερες, επακόλουθες συναντήσεις. Ακόμη και στη μικρή συνάντηση του Παρισιού θα είναι δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να συμφωνηθούν συγκεκριμένες αυξήσεις των αμυντικών δαπανών. Η Πολωνία σχεδιάζει να δαπανήσει το 4,47% του ΑΕΠ της για την άμυνα το 2025. Το Ηνωμένο Βασίλειο αγωνίζεται προς το 2,5% του ΑΕΠ του και δεν το έχει φτάσει ακόμη. Αλλά οι ηγέτες μπορούν να δεσμευτούν ότι θα συντονίζονται καλύτερα, θα δαπανούν περισσότερα στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ και θα επωμιστούν το μεγαλύτερο μέρος της μεταπολεμικής ανοικοδόμησης της Ουκρανίας. Η ΕΕ αναμένεται να ενισχύσει επίσης την αμυντική της προσπάθεια.

Τι θα γίνει με την αποστολή στρατού στην Ουκρανία
Ένα μεγάλο μέρος της συνάντησης στο Παρίσι θα επικεντρωθεί επίσης στο ζήτημα της αποστολής στρατευμάτων στην Ουκρανία μετά την κατάπαυση του πυρός. Η ιδέα που συζητείται δεν είναι απλά για ειρηνευτικά στρατεύματα αλλά μάλλον για μια δύναμη, που θα σταθμεύει πίσω και όχι πάνω σε μια ενδεχόμενη ζώνη κατάπαυσης του πυρός.

Ο στόχος της παρουσίας ευρωπαϊκών στρατευμάτων θα ήταν τριπλός.

-Να στείλει ένα μήνυμα στους Ουκρανούς ότι δεν είναι μόνοι τους.

-Ένα άλλο μήνυμα προς τις ΗΠΑ, για να δείξει ότι η Ευρώπη «κάνει το χρέος της» για την άμυνα της δικής της ηπείρου,

-και το τελευταίο μήνυμα προς τη Μόσχα, για να προειδοποιήσει ότι αν παραβιάσει τους όρους μιας ενδεχόμενης εκεχειρίας, δεν θα έχει να κάνει μόνο με το Κίεβο.

Πρόκειται όμως για μια αμφιλεγόμενη ιδέα και μπορεί να μην είναι δημοφιλής στους ψηφοφόρους.

Στην Ιταλία, για παράδειγμα, το 50% των ερωτηθέντων δεν θέλουν να στείλουν άλλα όπλα στην Ουκρανία, πόσω μάλλον να στείλουν εκεί ανθρώπους.

Υπάρχουν τόσο πολλά αναπάντητα ακόμη ερωτήματα:

Πόσα στρατεύματα θα πρέπει να στείλει κάθε ευρωπαϊκή χώρα, για πόσο καιρό και υπό ποιανού τη διοίκηση;

Ποια θα ήταν η αποστολή τους – για παράδειγμα, αν η Ρωσία παραβίαζε τους όρους μιας συμφωνημένης κατάπαυσης του πυρός, αυτό θα σήμαινε ότι οι Ευρωπαίοι στρατιώτες θα βρίσκονταν άμεσα σε πόλεμο με τη Ρωσία;

Θα τους κάλυπταν οι ΗΠΑ σε αυτή την περίπτωση;

Η Ευρώπη θα ήθελε εγγύηση ασφαλείας από τις ΗΠΑ προτού αναπτύξει στρατιώτες στην Ουκρανία. Μπορεί να μην τη λάβει. Είναι πάρα πολλά για να αποφασιστούν μέσα σε μια μέρα και οι ηγέτες, έρχονται στο Παρίσι με τις δικές τους σοβαρές εσωτερικές ανησυχίες για το αν μπορούν να αντέξουν επιπλέον αμυντικές δαπάνες, ή αν έχουν τα διαθέσιμα στρατεύματα που μπορούν να στείλουν στην Ουκρανία. Η Γερμανία έχει άγχος για την ανάληψη συγκεκριμένων δεσμεύσεων λίγο πριν από τις κρίσιμες γενικές εκλογές, για παράδειγμα.

H Ευρώπη θα πάρει θέση
Όμως, αυτή η σύνοδος κορυφής δεν θα περάσει στα ψιλά και δεν αποτελεί μια τυπική συνάντηση. Ακόμα και αν δεν καταλήξει σε οριστικές αποφάσεις, η συζήτηση μπορεί τουλάχιστον να ξεκινήσει δημόσια, υπογραμμίζεται.

Υπάρχει συζήτηση για την αποστολή ενός απεσταλμένου στην Ουάσιγκτον μετά τη συνάντηση του Παρισιού για να υποστηρίξει τη θέση της Ευρώπης. Η πρωθυπουργός της Ιταλίας, Τζόρτζια Μελόνι, βρίσκεται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ, για παράδειγμα. Ο Βρετανός πρωθυπουργός, Κιρ Στάρμερ, έχει προγραμματίσει επίσκεψη στην αμερικανική πρωτεύουσα σε λίγες ημέρες. Αυτή θα μπορούσε να είναι η ευκαιρία του να λειτουργήσει ως γέφυρα μεταξύ της Ευρώπης και των ΗΠΑ.

Για την ίδια τη Γαλλία η σύνοδος που συγκάλεσε ο πρόεδρός της, Εμανουέλ Μακρόν, ενισχύει το όραμά του ότι η Ευρώπη πρέπει να εξαρτάται λιγότερο από τρίτες χώρες όσον αφορά τις αλυσίδες εφοδιασμού, τις τεχνολογικές δυνατότητες και πολύ περισσότερο όταν πρόκειται για την άμυνά της. Πριν από έναν χρόνο έθετε για πρώτη φορά την ιδέα της παρουσίας στρατευμάτων στην Ουκρανία.

Οι ΗΠΑ έστειλαν στους Ευρωπαίους συμμάχους ένα έγγραφο που αποτελείται από έξι σημεία-ερωτήσεις, όπως ποιες χώρες θα ήταν πρόθυμες να αναπτύξουν στρατεύματα στην Ουκρανία στο πλαίσιο μιας ειρηνευτικής διευθέτησης και ποιες κυβερνήσεις θα ήταν διατεθειμένες να αυξήσουν τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας, συμπεριλαμβανομένης της αυστηρότερης επιβολής των υφιστάμενων κυρώσεων.

Η Τζούλιαν Σμιθ, μέχρι πρόσφατα πρέσβειρα των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ, δήλωσε στο BBC πως ό,τι κι αν πετύχουν να συμφωνήσουν οι Ευρωπαίοι ηγέτες στο Παρίσι, τέτοια ζητήματα χρειάζονται χρόνο και αποτελούν περίπλοκη διπλωματική και πολιτική διαδικασία. Ωστόσο, σύμφωνα με την ίδια, ένα πράγμα είναι ξεκάθαρο: Ουσιαστικά, αν οι ΗΠΑ σχεδιάζουν να απομακρυνθούν από την Ουκρανία και από την Ευρώπη ευρύτερα από πλευράς ασφάλειας, θα πρέπει ούτως ή άλλως να αναβαθμίσουν σημαντικά την άμυνά τους, όχι γιατί ο Τραμπ θα τους γυρίσει την πλάτη, αλλά γιατί ο Πούτιν καραδοκεί.

BBC

Τo Mόναχο «ψήφισε» μεγάλο συνασπισμό

Από
anixneuseis
-
1
Κώστας Αργυρός

Το σταδιακό ξεδίπλωμα των σχεδίων Τραμπ για τη νέα παγκόσμια τάξη πραγμάτων, που συντελείται πλέον με ταχύτητα, αφαιρεί από τα γερμανικά κόμματα την πολυτέλεια να κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν.

Στο Μόναχο ξεδιπλώθηκαν τα σχέδια Τραμπ για τη νέα τάξη πραγμάτωνΕικόνα: Peter Kneffel/dpa/picture alliance 

Δεν θα μπορούσε να έρθει σε χειρότερη στιγμή η φετινή, εντελώς διαφορετική από τις άλλες, Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου. Ή μήπως τελικά ήταν το σωτήριο ξύπνημα στην πιο κατάλληλη στιγμή; Μια ακριβώς εβδομάδα πριν από τις εκλογές στη Γερμανία, οι απεσταλμένοι του Ντόναλντ Τραμπ έφτασαν στη βαυαρική πρωτεύουσα έτοιμοι να αποδείξουν ότι ο Αμερικανός Πρόεδρος δεν αστειευόταν καθόλου όταν υποσχόταν να μην αφήσει καμιά πέτρα πάνω στην άλλη σε ό,τι αφορά τη διεθνή τάξη πραγμάτων.

Το σοκ ήταν τεράστιο, αν και τα έως τώρα δείγματα ήταν τόσο πολλά, που δεν θα έπρεπε να είχαν αγνοηθεί. Οι πολιτικές ηγεσίες στη Γερμανία πλέον γνωρίζουν ότι μετά τις 23 Φεβρουαρίου θα κληθούν να αντιμετωπίσουν πολύ πιο σύνθετα ζητήματα από το εάν θα κρατηθούν χαμηλά οι τιμές των τροφίμων – ακόμα και από το πόσο «κλειστά» θα είναι τα σύνορα της χώρας.

Αμφισβήτηση της ταυτότητας της Ευρώπης

Ο Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ με τον Τζέι Ντι Βανς
Ο Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ απάντησε στις δηλώσεις του Τζέι Ντι Βανς για την ΕυρώπηΕικόνα: Guido Bergmann/Bundesregierung/dpa/picture alliance

 

Ειδικά η κατά μέτωπον επίθεση του αντιπροέδρου των ΗΠΑ Τζέι Ντι Βανς αφορούσε την ίδια την ταυτότητα της Ευρώπης, την εικόνα που έχει η ίδια για τον εαυτό της και η οποία είναι η αλήθεια ότι μερικές φορές την κάνει να μπαίνει στον πειρασμό της υπεροψίας. Η αμφισβήτηση της δημοκρατικότητας, οι κατηγορίες για λογοκρισία, όπως και το ραντεβού που ακολούθησε αργότερα με την «αποκλεισμένη» από τα πάνελ της Διάσκεψης συμπρόεδρο της Εναλλακτικής για τη Γερμανία, Αλίς Βάιντελ, έδειξαν ότι εδώ έχουμε  πλέον μια ευθεία αμφισβήτηση, αλλά και παρέμβαση.

Ο βρετανικός Guardian το περιέγραψε ως ένα κάλεσμα στην ευρωπαϊκή εναλλακτική Δεξιά να ορμήσει και να πάρει την εξουσία. Να «κάνει την Ευρώπη μεγάλη ξανά», όπως επέμενε μια εβδομάδα νωρίτερα στην ακροδεξιά σύναξη της Μαδρίτης ο Βίκτορ Όρμπαν. Οι προϋποθέσεις για μια τέτοια «αρπαγή της Ευρώπης» δεν είναι και τόσο αξεπέραστες. «Τραμπιστές» κυβερνούν ήδη σε αρκετές χώρες της Ευρώπης, έστω σε συνασπισμούς, και αλλού αποτελούν ισχυρή αντιπολίτευση που καθορίζει συχνά την ατζέντα.

Αναζητείται η «νέα Γερμανία»

Ο Όλαφ Σολτς στη Διάσκεψη του Μονάχου
Ο Όλαφ Σολτς επέκρινε την «παρέμβαση» Βανς, αλλά δεν αρκούν μόνο τα λόγιαΕικόνα: Matthias Schrader/AP Photo/picture alliance

 

Τι σημαίνει όμως αυτό για τη Γερμανία; Η χώρα που επί δεκαετίες είχε βολευτεί κάτω από τις αμυντικές φτερούγες του «θείου Σαμ» και «τρεφόταν» από τις ολάνοιχτες κάνουλες των ρωσικών αγωγών πρέπει τώρα να επαναπροσδορίσει τον εαυτό της. Και θα πρέπει να το κάνει αυτό απέναντι σε έναν προκλητικό, σχεδόν εχθρικό σύμμαχο, όπως με τον έναν ή άλλον τρόπο παραδέχτηκαν ο πρόεδρός της Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ και οι επικεφαλής των τριών μεγαλύτερων κομμάτων της (πλην της Ακροδεξιάς).

Οι αντιδράσεις του Σοσιαλδημοκράτη Όλαφ Σολτς και του Χριστιανοδημοκράτη Φρίντριχ Μερτς ήταν σχεδόν ταυτόσημες σε περιεχόμενο. Ο ένας απάντησε ότι δεν μπορεί να μας υποδεικνύει κανείς ποιος θα μας κυβερνήσει και ο άλλος χαρακτήρισε «βάναυση» τη στάση της Ουάσινγκτον απέναντι στην Ευρώπη. Και οι δύο μοιάζουν να κατάλαβαν στο Μόναχο αυτό που επαναλαμβάνει, για δικούς του βέβαια λόγους, ο Πράσινος Ρόμπερτ Χάμπεκ. Ότι, δηλαδή, την επόμενη μέρα των εκλογών, οι δημοκρατικές δυνάμεις θα χρειαστεί να συζητήσουν μεταξύ τους και οι τωρινές σκληρές αντιπαραθέσεις και η πόλωση θα είναι βαρίδια που θα κουβαλάνε μαζί τους. Αυτό μπορεί να είναι δυσάρεστο για τον Φρίντριχ Μερτς, που μπορεί να ονειρευόταν μια θριαμβευτική επικράτηση των Χριστιανοδημοκρατών του, η οποία θα του έδινε το δικαίωμα να επιβάλει τη δική του ατζέντα, αλλά είναι κάτι που δεν θα μπορέσει να αγνοήσει.

Μια νέα κοινωνική πλειοψηφία

Απέναντι στην απαξίωση των ΗΠΑ, τις υποτιμητικές επιθέσεις και τις παράλογες απαιτήσεις, η ισχυρότερη χώρα της Ευρώπης θα χρειαστεί μια ισχυρή κυβέρνηση. Με δεδομένη την έλλειψη ισχυρών πολιτικών προσωπικοτήτων που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν ένα ρεύμα νίκης για κάποιο κόμμα, αυτό που απομένει ως λύση έκτακτης ανάγκης είναι μια πολυκομματική κυβέρνηση, που θα μπορεί να στηρίζεται σε μια ευρεία πλειοψηφία και θα πρέπει να αναζητήσει τρόπους να κερδίσει και την κοινωνία. Η Γερμανία θα χρειαστεί έναν «μεγάλο συνασπισμό», όχι με τη συμβατική κλασική έννοια του όρου, αλλά και με όρους κοινωνικής πλειοψηφίας.

Ο Φρίντριχ Μερτς στο Μόναχο
Ο Φρίντριχ Μερτς στο Μόναχο σε ρόλο καγκελάριου εν αναμονή θα βρει μπροστά του προκλήσεις άνευ προηγουμένουΕικόνα: Matthias Schrader/AP Photo/picture alliance

Δεν είναι απλώς υπόθεση αριθμών, αλλά πρόσληψης της νέας πραγματικότητας.  Την ευθύνη για τη δημιουργία του επωμίζονται αναγκαστικά Σοσιαλδημοκράτες και Χριστιανοδημοκράτες. Αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο καθήκον. Αλλά μοιάζει πλέον αναπόφευκτο μετά το Μόναχο. Το εάν θα στηριχτεί και με ένα πρόγραμμα που θα ξεβολεύει συνολικά τη γερμανική πολιτική και οικονομική ελίτ και θα πείθει μια κοινωνία στα πρόθυρα «αφασίας», είναι το μεγάλο στοίχημα των επόμενων ετών. Αλλιώς θα είναι ένα μπάλωμα, μια ξαναζεσταμένη συνταγή από τα παλιά που θα οδηγήσει όχι μόνο τη Γερμανία, αλλά και την Ευρώπη στα αδιέξοδα μονοπάτια της ασημαντότητας.

Κανένας Γερμανός πολιτικός δεν έχει σήμερα την πολυτέλεια να «πάθει Μέρκελ», να ακολουθήσει δηλαδή τη στάση ατάραχης παρατήρησης που εφάρμοσε η τότε καγκελάριος στην πρώτη θητεία Τραμπ, προσπαθώντας απλώς να περιορίζει ζημιές. Αυτή η δεύτερη θητεία είναι πολύ πιο απόλυτη και απειλητική, όπως πολύ πιο άβολο, σε σχέση με οκτώ χρόνια πριν, είναι το σημείο εκκίνησης για την ίδια τη Γερμανία.

Κωνσταντίνος Αργυρός, δημοσιογράφος της Ελληνικής Σύνταξης της DW
Κώστας Αργυρός Δημοσιογράφος στην DW. Ασχολείται κυρίως με ευρωπαϊκά, πολιτικά και κοινωνικά θέματα.
DW

Μεγάλη αναταραχή υπέροχη κατάσταση

Από
anixneuseis
-
1

Του Νίκου Ιγγλέση

16/02/2025

Όσα συνέβησαν, μεταξύ Ευρωπαίων και Αμερικανών ηγετών, στη λεγόμενη Διάσκεψη του Μονάχου για την Ασφάλεια (MSC) μας θύμισε την ιστορική ρήση του κομμουνιστή ηγέτη της Κίνας Μάο Τσε Τουνγκ «Μεγάλη αναταραχή, υπέροχη κατάσταση». Πράγματι, από τις δηλώσεις των διαφόρων ιθυνόντων φαίνεται ότι κυριαρχεί πολύ μεγάλη αναταραχή στις ευρωατλαντικές σχέσεις.

Δεν είναι μόνον το μέλλον της Ουκρανίας που, όπως φαίνεται, θα αποφασιστεί σε συνομιλίες μεταξύ Τραμπ και Πούτιν, χωρίς τη συμμετοχή των Ευρωπαίων, δεν είναι μόνο η αμερικανική απαίτηση για αύξηση των ευρωπαϊκών αμυντικών δαπανών των στο 5% του ΑΕΠ, δεν είναι μόνο ο οικονομικός πόλεμος μέσω των δασμών. Διαπιστώνεται απ’ όλες τις πλευρές ότι οι ΗΠΑ εκφράζουν πλέον μια νέα κοσμοθεωρία, όπως δήλωσε χαρακτηριστικά και ο γερμανός Πρόεδρος Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ. Κάτι ανάλογο, δηλαδή, με την περίοδο του «Ψυχρού Πολέμου» όπου είχαμε την αντιπαράθεση μεταξύ δύο κοσμοθεωριών, του δυτικού καπιταλισμού και του σοβιετικού σοσιαλισμού.

Σήμερα, έχουμε την αντιπαράθεση των ευρωλάγνων της Γηραιάς Ηπείρου με τους αντι-παγκοσμιοποιητές της Αμερικής. Θυμίζουμε ότι ο πρώην Πρόεδρος της Κομισιόν Μανουέλ Μπαρόζο είχε πει παλαιότερα ότι «Η ΕΕ είναι το εργαστήρι της παγκοσμιοποίησης». Ένα εργαστήρι που επεξεργάζεται, εδώ και τριάντα χρόνια, την κατάργηση των συνόρων, την ελεύθερη διακίνηση των προϊόντων με την εξάλειψη των δασμών, την ελεύθερη κυκλοφορία και εγκατάσταση των ανθρώπων (μετανάστευση), τη μεταβίβαση εξουσιών από τις επιμέρους κυβερνήσεις στην Κομισιόν, την αντικατάσταση των εθνικών νομισμάτων από το ευρώ και γενικότερα την ομογενοποίηση των ευρωπαϊκών λαών με την απάλειψη των εθνικών ταυτοτήτων.

Οι Ευρωπαίοι καλούν σε διασκέψεις, συνόδους και συμβούλια για να οργανώσουν την άμυνά τους απέναντι στο αμερικανικό «τσουνάμι» που προκάλεσε η νέα Διοίκηση του Τραμπ. Θέλουν να διασώσουν το κατασκεύασμά τους, αλλά δεν μπορούν. Έχουν δεμένα τα χέρια τους από τις Συνθήκες που οι ίδιοι έχουν υπογράψει από το Μάαστριχτ (1992) και μετά.

Ο γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, σε πρόσφατη συνέντευξή του, είπε: «Οι κανόνες της Ευρωζώνης που περιορίζουν το έλλειμμα μιας χώρας στο 3% του ΑΕΠ είναι παρωχημένοι. Για την Ευρώπη, είναι στιγμή επιτάχυνσης και πραγμάτωσης. Επειδή δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Επειδή είναι τα τελευταία διόδια. Μετά, είναι η έξοδος από τον αυτοκινητόδρομο». Ο Μακρόν τα είπε αυτά γιατί η Γαλλία έχει δημοσιονομικό έλλειμμα πάνω από 5% του ΑΕΠ της.

Ο, σε αποδρομή, γερμανός Καγκελάριος Όλαφ Σολτς δήλωσε ότι, για να φτάσουν στο 3% του ΑΕΠ οι αμυντικές δαπάνες, η Γερμανία πρέπει να ξοδέψει 30 δισεκατομμύρια και κατά συνέπεια χρειάζεται άρση του «φρένου χρέους».

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας σε πρόσφατη ομιλία του είπε: «Δαπανάμε το 3,5% του ΑΕΠ μας για την άμυνα. Κάνω άμεσα τη διαπίστωση της σχιζοφρενικής προσέγγισης της ΕΕ η οποία μας ζητάει τη βελτίωση της άμυνας και από την άλλη περιορίζει τα χρηματοδοτικά περιθώρια που έχουμε στη διάθεσή μας ώστε να αμυνθούμε».

Οι Ευρωπαίοι θέλουν, τώρα που η αμερικανική στρατιωτική θαλπωρή δεν είναι καθόλου εγγυημένη, να ενισχύσουν τη στρατηγική αυτονομία της ΕΕ με τη δημιουργία κοινής αμυντικής ασπίδας. Η Πρόεδρος της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν δήλωσε ότι θα προτείνει ενεργοποίηση της «ρήτρας διαφυγής» του Συμφώνου Σταθερότητας για τις αμυντικές δαπάνες, σημειώνοντας ότι αυτό θα γίνει ελεγχόμενα και υπό όρους. Μάλλον οι όροι θα αφορούν από ποιόν θα αγοράζονται τα οπλικά συστήματα. Η «ρήτρα διαφυγής», δηλαδή ο ανεξέλεγκτος δανεισμός,  είχε εφαρμοστεί και την περίοδο της Covid-19 εκτινάσσοντας το δημόσιο χρέος όλων των κρατών της Ευρωζώνης.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης με τον πολωνό πρωθυπουργό Ντόναλτ Τουσκ, από πέρσι το Μάιο, είχαν στείλει επιστολή προτείνοντας τη δημιουργία θόλου αντιαεροπορικής-αντιβαλλιστικής ασπίδας στην Ευρώπη. Αν και όταν αυτός υλοποιηθεί θα πρόκειται για ένα θόλο που θα προστατεύει τα ευρωπαϊκά κράτη από την υποτιθέμενη ρωσική απειλή.

Στην ελληνική κοινή γνώμη το θέμα παρουσιάστηκε ως ευρωπαϊκή απάντηση για την ασφάλεια της χώρας απέναντι στην τουρκική απειλή. Οποία παραπλάνηση. Το πιθανότερο είναι ότι στη δημιουργία του ευρωπαϊκού θόλου θα κληθεί να συμμετάσχει και η Τουρκία η οποία επιδιώκει να δημιουργήσει ειδική στρατηγική σχέση με την ΕΕ, έχοντας ως ατού την ισχυρή αμυντική βιομηχανία της.

Ήδη στην Πρωτοβουλία Ευρωπαϊκής Ασπίδας Ουρανού (European Sky Shield Initiative – ESSI) συμμετέχουν 21 χώρες της Ευρώπης μεταξύ των οποίων η Ελλάδα αλλά και η Τουρκία. Στην ESSI σχεδιάζεται να ενταχθούν το μικρού βεληνεκούς ευρωπαϊκό σύστημα IRIS-TSLM, το μεσαίου βεληνεκούς αμερικανικό σύστημα Patriot και το μεγάλου βεληνεκούς ισραηλινό Arrow 3. Όλοι θα πάρουν παραγγελίες και έτσι όλοι θα είναι ικανοποιημένοι. Μόνο που τα λεφτά για τις χώρες της Ευρωζώνης θα προέλθουν από πρόσθετο δανεισμό, αφού απαγορεύεται αυστηρά η έκδοση νέου χρήματος.

Η «παρωχημένη», κατά Μακρόν και η «σχιζοφρενική», κατά Δένδια, Ευρωπαϊκή Ένωση θέλει να σηκώσει το γεωπολιτικό ανάστημά της απέναντι στους Αμερικανούς, αλλά δεν έχει τα φόντα. Ίσως οι πατριωτικές πολιτικές δυνάμεις της Ευρώπης, με την ενθάρρυνση της νέας Διοίκησης των ΗΠΑ, πετύχουν τη διάλυση αυτού του «πύργου της Βαβέλ» της παγκοσμιοποίησης και αποκαταστήσουν την εθνική κυριαρχία των ιστορικών λαών της. Μεγάλη αναταραχή, υπέροχη κατάσταση. Μια ιστορική ευκαιρία, προσθέτουμε.

Υ.Γ. 1 Ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι προσφέρει στους Αμερικανούς τα ορυκτά και τις σπάνιες γαίες της χώρας του προκειμένου αυτοί να συνεχίσουν τη στρατιωτική και οικονομική βοήθεια προς την κυβέρνησή του. Μάλλον πρόκειται για μάταιη προσπάθεια αφού αυτά που χρωστάει ήδη η Ουκρανία δεν μπορούν να αποπληρωθούν παρά μόνο από τους φυσικούς πόρους της.

Υ.Γ. 2 Η ταύτιση της ελληνικής κυβέρνησης με τους ηττημένους Δημοκρατικούς στις ΗΠΑ και η ευρωλαγνεία της δεν προοιωνίζουν θετικές εξελίξεις για τα εθνικά συμφέροντα. Υπάρχει διεθνώς μια γοητεία για τους ισχυρούς ηγέτες και μια αποστροφή για τους αδύναμους. Σε ποια κατηγορία άραγε ανήκει ο Μητσοτάκης και σε ποια ο Ερντογάν;

Πηγή : www,ellinikiantistasi.gr

«Παρά τα μεγάλα λόγια, η Ελλάδα δεν επένδυσε ποτέ στην έρευνα. Δεν την αξιοποίησε.»1

Από
anixneuseis
-
3

Η Ένωση Ελλήνων Ερευνητών (ΕΕΕ) έχει επανειλημμένα αναδείξει τα διαχρονικά και συνεχώς διογκούμενα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Έρευνα στην Ελλάδα, όπως η απουσία εθνικής στρατηγικής, ο κατακερματισμός των ερευνητικών φορέων, η έλλειψη χρηματοδότησης, η υποστελέχωση των ερευνητικών φορέων, ο διαχωρισμός της έρευνας από την Aνώτατη Eκπαίδευση και των Ερευνητικών Κέντρων (EK) από τα Πανεπιστήμια (AEI) κ.ά.
Οι παραιτήσεις του Καθηγητή Σπύρου Αρταβάνη-Τσάκωνα (Ιατρική Σχολή, Harvard University USA), Προέδρου του Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας, Τεχνολογίας και Καινοτομίας (ΕΣΕΤΕΚ) από το 2019, και των Καθηγητών Άγγελου Χανιώτη (Ινστιτούτο Προηγμένων Μελετών, Princeton University USA), και Πέτρου Κουμουτσάκου (Τμήμα Εφαρμοσμένων Μαθηματικών, Harvard University USA) μέλη του ΕΣΕΤΕΚ από το 2022, δεν προκαλούν έκπληξη στην ερευνητική κοινότητα, αλλά απογοήτευση.

Τρεις κορυφαίοι Έλληνες Επιστήμονες που διακρίνονται στο εξωτερικό και ανταποκρίθηκαν με ενθουσιασμό στην πρόσκληση της Ελληνικής Κυβέρνησης να συμβάλουν στη χάραξη της εθνικής στρατηγικής για την Έρευνα, την Τεχνολογία και την Ανάπτυξη της Καινοτομίας στην Ελλάδα, ήρθαν αντιμέτωποι με την αδιαφορία και την απαξίωση του έργου τους από την πολιτική ηγεσία.

Οι αιτίες των παραιτήσεων του Προέδρου και των μελών του ΕΣΕΤΕΚ (ανώτατο γνωμοδοτικό όργανο της Πολιτείας για θέματα Έρευνας και Καινοτομίας, Ν. 4635/2019) αφενός επιβεβαιώνουν τα προβλήματα και τις δυσλειτουργίες που αντιμετωπίζει η Ερευνητική Κοινότητα και συνολικά η Έρευνα στην Ελλάδα, αφετέρου, δυστυχώς, αναδεικνύουν για μία ακόμη φορά την «περιφρόνηση» της Κυβέρνησης.

Ως ΕΕΕ, στις προτάσεις/θέσεις που έχουμε διατυπώσει για την αναδιοργάνωση του Εθνικού Ερευνητικού Συστήματος και τη διασύνδεσή του με την Ανώτατη Εκπαίδευση και την Καινοτομία2, υποστηρίζουμε ότι το ΕΣΕΤΕΚ θα πρέπει να αποτελεί το κύριο γνωμοδοτικό όργανο παρά τω Πρωθυπουργώ για τον Εθνικό Σχεδιασμό της Ερευνητικής Πολιτικής που θα αφορά στο σύνολο της ερευνητικής δραστηριότητας στην Ελλάδα (ΑΕΙ και ΕΚ).

Για πολλοστή φορά η Ένωση Ελλήνων Ερευνητών επισημαίνει ότι:

 η Έρευνα είναι Επένδυση και όχι Πολυτέλεια για τη χώρα,
 η Έρευνα αποτελεί προϋπόθεση για την Καινοτομία, την Οικονομική και Κοινωνική Ανάπτυξη

Για πολλοστή φορά ως Ένωση Ελλήνων Ερευνητών ζητάμε:

 την εγκαθίδρυση του Ενιαίου Χώρου Ανώτατης Εκπαίδευσης, Έρευνας και Τεχνολογίας,
1 Ο τίτλος και η παραπάνω φράση προέρχονται από το ομότιτλο κύριο άρθρο της «Καθημερινής», 1/2/2025: https://www.kathimerini.gr/society/563446771/ichires-paraitiseis-logo-adiaforias-gia-tin-ereyna/
2 https://www.eee-researchers.gr/theseis-kai-protaseis-tis-eee-gia-ti-diakyvernisi-tis-ereynas-kai-technologias/
 την άμεση θεσμική επαναφορά της εποπτείας Έρευνας & Τεχνολογίας, της ΓΓΕΚ και των εποπτευόμενων Ερευνητικών Κέντρων στον «φυσικό» τους χώρο που δεν είναι άλλος από το Υπουργείο Παιδείας ή σε ένα νέο Υπουργείο Ανώτατης Εκπαίδευσης και Έρευνας μαζί με τα ΑΕΙ,
 τον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό και τη σταθερή, επαρκή χρηματοδότηση μιας Εθνικής Ερευνητικής Πολιτικής,
 ένα ευέλικτο πλαίσιο λειτουργίας και διαχείρισης κονδυλίων έρευνας χωρίς αγκυλώσεις και γραφειοκρατικές διαδικασίες.
Για την Ένωση Ελλήνων Ερευνητών
Η Πρόεδρος
Ο Γενικός Γραμματέας
Μαρία A. Κωνσταντοπούλου
Δημήτρης Σακελλαρίου
Κοινοποίηση:
Γραφείο Πρωθυπουργού
Κύριο Χρήστο-Γεώργιο Σκέρτσο, Υπουργό Επικρατείας, [email protected]
Κύριο Μαυρουδή Βορίδη, Υπουργό Επικρατείας, [email protected]
Κύριο Παναγιώτη Θεοδωρικάκο, Υπουργό Ανάπτυξης, [email protected]
Κύριο Κυριάκο Πιερρακάκη, Υπουργό Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, [email protected]
Κυρία Ζωή Ράπτη, Υφυπουργό Ανάπτυξης, [email protected]
Κύριο Αναστάσιο Γαϊτάνη, Γενικό Γραμματέα Έρευνας και Καινοτομίας, [email protected]
Κύριο Νικόλαο Παπαϊωάννου, Γενικό Γραμματέα Ανώτατης Εκπαίδευσης, [email protected]
Μέλη του Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας, Τεχνολογίας και Καινοτομίας
Σύνοδο Προέδρων Ερευνητικών Κέντρων, [email protected]
Σύνοδο Πρυτάνεων και Προέδρων ΔΕ Ελληνικών Πανεπιστημίων, [email protected]
Διοικούσα Επιτροπή της ΠΟΣΔΕΠ, [email protected]
Προέδρους και Τομείς Έρευνας, Καινοτομίας και Παιδείας Κομμάτων του Ελληνικού Κοινοβουλίου

Λαύριο: Μπλόκο σε 350 τόνους εκρηκτικά για βλήματα πυροβολικού – «Είχαν προορισμό την Ουκρανία»

Από
pcuser
-
0

Ρωσικά ΜΜΕ αποκαλύπτουν ότι τελικός αποδέκτης της εκρηκτικής ύλης ΤΝΤ ήταν το Κίεβο.

Τελικό προορισμό την Ουκρανία είχαν οι 350 τόνοι με TNT για βλήματα πυροβολικού που έφτασαν στο Λαύριο.

Eιδικότερα, σύμφωνα με όσα μεταδίδει το RT, οι εκρηκτικές ύλες θα μεταφέρονταν στο εργοστάσιο των Ελληνικών Αμυντικών Συστημάτων (ΕΑΣ), όπου παράγονται βλήματα των 155 χιλιοστών για την Ουκρανία.

 

Υπενθυμίζεται ότι το Εργατικό Κέντρο Λαυρίου – Αν. Αττικής πραγματοποίησε μπλόκο στο λιμάνι της περιοχής το Σάββατο (15/2), σε 18 νταλίκες που μετέφεραν 350 τόνους εκρηκτική ύλη ΤΝΤ.

Όπως ανέφεραν καταγγελίες από το Εργατικό Κέντρο και τους κατοίκους, οι νταλίκες με το εκρηκτικό υλικό θα περνούσαν μέσα από πόλη, δρόμους και κατοικημένες γειτονιές, χωρίς κανένα μέτρο προστασίας και ασφάλειας, θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή των κατοίκων.

Με την άφιξη του πλοίου ξεκίνησε η εκφόρτωση των κοντέινερ σε 18 νταλίκες του επικίνδυνου φορτίου βάρους 350 τόνων, με πλήρη απουσία μέτρων ασφαλείας και χωρίς να υπάρχει στο λιμάνι καμία Αρχή.

Ακόμη, σύμφωνα με το Εργατικό Κέντρο τα 13 φορτηγά που μετέφεραν κοντέινερ με εκρηκτική ύλη ΤΝΤ στο λιμάνι του Λαυρίου με προορισμό το εργοστάσιο της ΕΑΣ, δεν πέρασαν από την πόλη και την κατοικημένη περιοχή χωρίς τις νόμιμες διαδικασίες και τα απαραίτητα μέτρα ασφάλειας, και σήμερα το πρωί, αποχώρησαν με το πλοίο που τα είχε φέρει στο λιμάνι.

https://www.ieidiseis.gr/ellada/279579/layrio-bloko-se-350-tonous-ekriktika-gia-vlimata-pyrovolikoy-eixan-proorismo-tin-oukrania

Ποια είναι η ομάδα που σκέφτεται να αγοράσει ο Ιβάν Σαββίδης

Από
pcuser
-
0

Τι αναφέρουν ρωσικά δημοσιεύματα

Ο ισχυρός άνδρας του ΠΑΟΚ, Ιβάν Σαββίδης, φέρεται να ενδιαφέρεται για την αγορά της ρωσικής ομάδας Ροστόφ, σύμφωνα με δημοσιεύματα αθλητικών ιστοσελίδων της Ρωσίας.

Συγκεκριμένα, ρωσικά μέσα αναφέρουν πως ο Σαββίδης επιδιώκει να αναλάβει τη διαχείριση της Ροστόφ, ωστόσο χρειάζεται να τονιστεί πως αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που συνδέεται με τον σύλλογο.

Θυμίζουμε πως είχε διατελέσει πρόεδρος από το 2002 έως το 2005, ενώ το 2015 είχε προσφέρει οικονομική στήριξη, παρέχοντας δάνειο για να βοηθήσει την ομάδα στις οικονομικές της δυσκολίες.

Ωστόσο, ο ιδιοκτήτης του ΠΑΟΚ προσπαθεί να αποκτήσει άρδην τον έλεγχο της Ροστόφ, ενώ παράλληλα ο κυβερνήτης της περιφέρειας ανέστειλε τη διαδικασία ιδιωτικοποίησης του 25,99% των μετοχών, που θα έδινε τον πλήρη έλεγχο στον νυν πρόεδρο, Αρουτούνιατς.

Αυτή η απόφαση έχει «φουντώσει» τις φήμες, ότι ο Ιβάν Σαββίδης ενδέχεται να εμπλακεί στη διοίκηση της ομάδας.

https://www.pronews.gr/athlitismos/ayti-einai-i-omada-pou-skeftetai-na-agorasei-o-ivan-savvidis/?utm_source=projectagora&utm_medium=contentdiscovery

Πολωνός ΥΠΕΞ: «Οι ΗΠΑ μου έδειξαν το σχέδιό τους για την Ουκρανία – Εύχομαι… καλή τύχη στο Κίεβο»

Από
pcuser
-
0

Δεν εμφανίστηκε και τόσο αισιόδοξος ο Ραντόσλαβ Σικόρσκι

Ο υπουργός Εξωτερικών της Πολωνίας, Ράντοσλαβ Σικόρσκι, δήλωσε ότι οι ΗΠΑ μοιράστηκαν μαζί του τα σχέδιά τους για την συμφωνία στον πόλεμο της Ουκρανίας.

Όπως δήλωσε ο ίδιος, μέσα από τις συζητήσεις που είχε με τον Κιθ Κέλογκ, ο οποίος είναι ο αποκλειστικός απεσταλμένος των ΗΠΑ για το ζήτημα της Ρωσίας με την Ουκρανία, τα πράγματα είναι λίγο ανορθόδοξα για τους δεύτερους, ενώ δεν έλειψε να ευχηθεί και καλή τύχη στο Κίεβο.

«Ο στρατηγός Κέλογκ παρουσίασε σε εμένα προσωπικά και στον κύκλο των Ευρωπαίων συμμάχων τις διαπραγματευτικές τακτικές των Ηνωμένων Πολιτειών», είπε αρχικά.

Ωστόσο, δεν ανέφερε περισσότερες λεπτομέρειες στους δημοσιογράφους, αρκούμενος στο σχόλιο ότι «δεν θα αποκαλύψω τα σχέδια.

Δημιουργούν κάποιες ελπίδες. Είναι ανορθόδοξα, αλλά τους ευχόμαστε (σ.σ. στους Ουκρανούς) καλή τύχη» υπογράμμισε στο τέλος.

https://www.pronews.gr/kosmos/diethnis-politiki/polonos-ypeks-oi-ipa-mou-edeiksan-to-sxedio-tous-gia-tin-oukrania-eyxomai-kali-tyxi-sto-kievo/

Διάσκεψη ΗΠΑ-Ρωσίας για ειρήνευση στην Ουκρανία – Τι δήλωσε ο Αμερικανός ΥΠΕΞ Μ.Ρούμπιο

Από
pcuser
-
0

Χωρίς συμμετοχή της Ουκρανίας οι συνομιλίες στη Σαουδική Αραβία

Όλα έτοιμα είναι για την διάσκεψη κορυφής ΗΠΑ και Ρωσίας που θα πραγματοποιηθεί στη Σαουδική Αραβία με την συνάντηση του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και του Ρώσου πρόεδρου Βλαντίμιρ Πούτιν προκειμένου να βρουν λύση για την ειρήνευση στην Ουκρανία, εν μεσώ όμως λυσσωδών αντιδράσεων από τις Βρυξέλλες οι οποίες θέλουν συνέχιση του πολέμου!

Χαρακτηριστικό των αντιδράσεων αυτών η δήλωση του Γερμανού Καγκελάριου Όλαφ Σολτς ο οποίος απείλησε(!) ουσιαστικά ΗΠΑ και Ρωσία λέγοντας:«Θα υπάρξει ειρήνη μόνο αν διασφαλιστεί η κυριαρχία της Ουκρανίας»,  μιλώντας στη διάσκεψη στο Μόναχο το Σάββατο.

«Επομένως, μια υπαγορευμένη ειρήνη δεν θα βρει ποτέ την υποστήριξή μας»

Από την πλευρά του Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο δήλωσε ότι «μέσα «στις επόμενες ημέρες» πρόκειται να φανεί εάν ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν μιλάει σοβαρά όταν αναφέρεται στην προοπτική τερματισμού του πολέμου στην Ουκρανία» μιλώντας στο δίκτυο CBS.

Την ίδια ώρα, ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας επιβεβαίωσε ότι θα παραστεί στις συνομιλίες που θα πραγματοποιηθούν στη Σαουδική Αραβία με τη ρωσική πλευρά.

Στη συνάντηση θα συμμετάσχουν επίσης ο ειδικός απεσταλμένος για τη Μέση Ανατολή, Στιβ Γουίτκοφ, και ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας, Μάικ Βαλτς – δύο από τους στενότερους συνεργάτες του Τραμπ σε θέματα εξωτερικής πολιτικής.

Ο Ρούμπιο θα μεταβεί στη Σαουδική Αραβία απευθείας από την Ιερουσαλήμ, όπου σήμερα είχε συνομιλίες με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό, Μπενιαμίν Νετανιάχου.

Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών ξεκαθάρισε πως η επικείμενη συνάντηση δεν μπορεί από μόνη της να επιλύσει τον πόλεμο και ότι προς το παρόν δεν υπάρχει κάποιος επίσημος διαπραγματευτικός μηχανισμός που να λειτουργεί ως μεσολαβητής μεταξύ Ουκρανίας, Ρωσίας και τρίτων πλευρών.

«Αυτό που έχουμε αυτή τη στιγμή είναι μια τηλεφωνική επικοινωνία μεταξύ του Προέδρου Πούτιν και του Προέδρου Τραμπ, κατά την οποία και οι δύο πλευρές εξέφρασαν ενδιαφέρον για τον τερματισμό της σύγκρουσης» σημείωσε ο Ρούμπιο.

«Φαντάζομαι ότι θα ακολουθήσουν περαιτέρω συζητήσεις, προκειμένου να διαμορφωθεί μια διαδικασία που θα καθορίσει τον τρόπο με τον οποίο θα προχωρήσουν οι διαπραγματεύσεις» πρόσθεσε, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο για νέες πρωτοβουλίες της Ουάσινγκτον στο προσεχές διάστημα.

Ο Ζελένσκι μένει στο Κίεβο

Στο μεταξύ οι προγραμματισμένες συνομιλίες μεταξύ της Ρωσίας και ΗΠΑ, οι οποίες αναμένονται τις επόμενες ημέρες στη Σαουδική Αραβία φέρεται ότι θα διεξαχθούν χωρίς την Ουκρανία

Νωρίτερα, ο ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ στην Ουκρανία, Κιθ Κέλογκ, ισχυρίστηκε ότι το Κίεβο θα συμμετείχε πράγματι στις διαπραγματεύσεις. Ωστόσο, όπως σημειώνει το BBC, φαίνεται ότι αυτό δεν θα γίνει σε αυτό το πρώιμο στάδιο.

Ρωσία: Οι συνομιλίες ΗΠΑ-Ρωσίας θα αφορούν την ειρήνη, όχι τον πόλεμο

Το Κρεμλίνο σχολίασε περαιτέρω την τηλεφωνική επικοινωνία μεταξύ του Ντόναλντ Τραμπ και του Βλαντιμίρ Πούτιν στις αρχές της εβδομάδας, η οποία προκάλεσε έναν καταιγισμό διπλωματικών κινήσεων σχετικά με πόλεμο στην Ουκρανία.

Την Κυριακή, επίσημος εκπρόσωπος του Ρώσου προέδρου δήλωσε ότι το τηλεφώνημα σήμαινε ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μιλούσαν πλέον για ειρήνη και όχι για πόλεμο.

Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ δήλωσε στους δημοσιογράφους: «Αυτό είναι ένα ισχυρό μήνυμα ότι τώρα θα προσπαθήσουμε να λύσουμε τα προβλήματα μέσω του διαλόγου».

Ο Πεσκόφ δήλωσε ότι οι δυτικές κυρώσεις δεν θα εμποδίσουν τις συνομιλίες Ρωσίας-ΗΠΑ, υποδηλώνοντας ότι θα μπορούσαν να «αρθούν το συντομότερο δυνατό όπως επιβλήθηκαν».

Λίγες λεπτομέρειες αυτής της συνομιλίας έχουν δημοσιοποιηθεί, αλλά ο Ουκρανός Βολοντίμιρ Ζελένσκι δήλωσε ότι ήταν θλιβερό να πληροφορείται ότι το πρώτο τηλεφώνημα του Τραμπ έγινε στη Μόσχα και όχι στο Κίεβο.

Ο Τραμπ δήλωσε την Τετάρτη στους δημοσιογράφους ότι αναμένει να συναντηθεί με τον Ρώσο ηγέτη Βλαντίμιρ Πούτιν στη Σαουδική Αραβία. «Αναμένουμε τελικά να συναντηθούμε», δήλωσε. «Θα συναντηθούμε στη Σαουδική Αραβία, να δούμε αν μπορούμε να κάνουμε κάτι κάτι».

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/marko-roumpio-tis-epomenes-imeres-tha-fanei-ean-o-v-poutin-ennoei-sovara-tin-eirineysi-stin-oukrania/

Π.Σαββίδης: «Ο Μητσοτάκης είπε ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε πόλεμο με τη Ρωσία για προσωπικό και ίδιον όφελος»

Από
pcuser
-
4

«Δεν μπορεί να διασφαλίσει στοιχειώδη πράγματα για τη χώρα του και βρίσκεται σε πόλεμο και με τη Ρωσία»

Ξεκάθαρος ήταν ο δημοσιογράφος Παντελής Σαββίδης σε ότι αφορά τις προθέσεις του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη αναφορικά με την προσφορά ο οποίος έθεσε τη χώρα ουσιαστικά στην υπηρεσία των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στο θέμα της Ουκρανίας για προσωπικό του και μόνο όφελος.

Όπως είπε ο γνωστός από την εκπομπή «ανιχνεύσεις» δημοσιογράφος

«Σε αυτή την ιστορία με την Ουκρανία άνθρωποι που διαχειρίζονταν τις εθνικές υποθέσεις μικρόνοες και ανίκανοι να καταλάβουν ή να έχουν ένα υπόβαθρο πως διαμορφώνονται τα πράγματα στη διεθνή παρουσία μοας χώρας ενθάρρυναν τον πρωθυπουργό, αν και μπορεί να μην χρειάστηκε και καθόλου ενθάρρυνση, και βγήκε πρωταγωνιστικά μπροστά με διάφορες δηλώσεις του είδους, ότι βρίσκεται -ο κύριος Μητσοτάκης- σε πόλεμο με τη Ρωσία», είπε ο Π.Σαββίδης για να συνεχίσει λέγοντας:

«Δεν βλέπει πόσο απογυμνωμένος είναι; δεν μπορεί να διασφαλίσει στοιχειώδη πράγματα για τη χώρα του και βρίσκεται σε πόλεμο και με τη Ρωσία.

Βέβαια καλυμμένος ο ΄ίδιος ή δίνοντας διαβεβαιώσεις στις ΗΠΑ “ξέρετε εγώ είμαι απολύτως ταυτισμένος με εσάς, δεν έχω πρόβλημα να πάρω τη χώρα μου και να τη βάλω μπροστά εκτεθειμένη απέναντι στη Ρωσία έχετέ με υπόψη σας εάν χρειαστεί κάποια διεθνή θέση είμαι και εγώ εδώ.”

Είναι απροκάλυπτος σε αυτά. Είμαι απολύτως πεπεισμένος ότι ο κ. Μητσοτάκης έδωσε αυτές τις διαβεβαιώσεις μόνο για τον εαυτό του αδιαφορώντας για τη χώρα, τη χρησιμοποιεί τη χώρα, για ίδιον όφελος διεθνώς».

 

Τζορτζ Γιανκόπουλος στην «Κ»: Είμαστε κοντά στο να νικήσουμε τον καρκίνο

Από
pcuser
-
0

Από καθηγητής στο Κολούμπια έγινε ο «άνθρωπος των φαρμάκων». Η δύσκολη αρχή, η πανδημία και τα επόμενα σχέδια

Στα εργαστήρια της εταιρείας Regeneron πραγματοποιείται έρευνα που εστιάζεται σε πληθώρα ασθενειών. Σήμερα κατέχει περισσότερες από εκατό πατέντες φαρμάκων για ασθένειες όπως το άσθμα, η ατοπική δερματίτιδα, η ρευματοειδής αρθρίτιδα, η εκφύλιση της ωχράς κηλίδας και κυκλοφορούν στην αγορά δεκατρία εγκεκριμένα φάρμακά της, τα οποία αφορούν περίπου τριάντα νοσήματα.

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ – ΑΠΟΣΤΟΛΗ. To 1988, πριν κλείσει τα τριάντα του χρόνια, ήταν ήδη καθηγητής Βιολογίας στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Νέας Υόρκης. Τότε αποφάσισε να κάνει το άλμα από τον ακαδημαϊκό χώρο στις επιχειρήσεις. Η Regeneron, η εταιρεία που ίδρυσε με τον καθηγητή Νευρολογίας στο Κορνέλ, Λίο Σλάιφερ, κατέχει σήμερα περισσότερες από εκατό πατέντες φαρμάκων: για το άσθμα, την ατοπική δερματίτιδα, τη ρευματοειδή αρθρίτιδα, την εκφύλιση της ωχράς κηλίδας, τον καρκίνο, μεταξύ άλλων, και ο Τζορτζ Γιανκόπουλος, γιος πάμφτωχων Ελλήνων μεταναστών από την Καστοριά, συγκαταλέγεται στους αδιαμφισβήτητους πρωταγωνιστές της διεθνούς βιοτεχνολογίας και είναι δισεκατομμυριούχος. «The medicine man», έτσι τον αποκαλούν στις ΗΠΑ. Ο άνθρωπος των φαρμάκων…

Ο πατέρας του έφυγε από την Ελλάδα αμέσως μετά τον Εμφύλιο. Μ’ ένα εμπορικό πλοίο πέρασε τον Ατλαντικό. «Αποβιβάστηκε σε μια ακτή της Αλαμπάμα και κατάφερε μετά πολλών βασάνων να φθάσει με τρένο στη Νέα Υόρκη, όπου ζούσε ένας θείος του, ελπίζοντας ότι θα τον καθοδηγούσε στο ξεκίνημά του. Πώς θα τον έβρισκε όμως; Δεν ήξερε ούτε μία αγγλική λέξη, η πόλη ήταν αχανής. Κατέληξε να περιπλανιέται στο Σέντραλ Παρκ απελπισμένος. Αλλά στάθηκε τυχερός, γιατί συνάντησε έναν παιδικό του φίλο από την Καστοριά. Εκείνος τον βοήθησε να πιάσει δουλειά σε ένα εργαστήριο επεξεργασίας γούνας, όπως σχεδόν όλοι οι συντοπίτες τους. Επιπλέον, η μικρή αδελφή του φίλου του έμελλε να γίνει γυναίκα του: η μητέρα μου», λέει στην «Κ» ο Τζορτζ Γιανκόπουλος.

Επαφή με τις ρίζες

Τον έχω συναντήσει στο γραφείο του, στο «αρχηγείο» της Regeneron, στο Ταριτάουν της πολιτείας της Νέας Υόρκης. «Στους γονείς μου οφείλω το ότι μου μετέδωσαν τη λαχτάρα για μόρφωση. Πίστευαν ότι με τα γράμματα η αδελφή μου κι εγώ θα εξασφαλίζαμε ένα καλύτερο μέλλον. Επιπλέον, μέσα από τις αφηγήσεις τους για την πατρίδα μας, για αρχαίους αλλά και νεότερους ήρωες, με έκαναν να νιώθω εκατό τοις εκατό Ελληνας. Μου έλεγαν ότι είμαι απόγονος του Αριστοτέλη και του Μεγάλου Αλεξάνδρου, επομένως μπορούσα να επιτύχω κάθε στόχο μου. Δεν με ενδιαφέρει αν είναι αλήθεια, μου αρκεί που αυτό έγινε κίνητρό μου για να προκόψω. Τέτοιες ιστορίες αφηγούμαι κι εγώ στα παιδιά μου: την Ουρανία-Σοφία, τον Ντάμη-Γιώργο, τον Λουκά-Αχιλλέα και τη Δήμητρα-Αλεξάνδρα».

Η αγάπη του για την επιστήμη γεννήθηκε από τα πρώτα χρόνια του σχολείου. Ηταν πολύ καλός, ιδιαίτερα στα Μαθηματικά. Ο πατέρας του ονειρευόταν να τον δει γιατρό: έτσι, και τον σεβασμό της κοινωνίας θα είχε, όπως υποστήριζε, και ένα ικανοποιητικό εισόδημα θα εξασφάλιζε. Ομως, όταν ήταν δεκατριών ετών, η γιαγιά του, που τον μεγάλωνε γιατί οι γονείς του εργάζονταν σκληρά και έλειπαν πάρα πολλές ώρες από το σπίτι, αρρώστησε από Αλτσχάιμερ. «Τότε αποφάσισα να γίνω ερευνητής ώστε να βρω το φάρμακο και να τη σώσω. Ελαβα μέρος, μάλιστα, σε έναν διαγωνισμό στο Γυμνάσιο Επιστημών του Μπρονξ, όπου φοιτούσα, και πήρα το πρώτο βραβείο γράφοντας για την αναγέννηση των νευρώνων του εγκεφάλου· Regeneration, μόνο αυτό είχα στο μυαλό μου. “Δεν θα γίνω γιατρός, αλλά επιστήμονας”, ανακοίνωσα στον πατέρα μου κι εκείνος ταράχτηκε γιατί ήξερε ότι όσοι ασχολούνταν με τη βασική έρευνα αμείβονταν με… ψίχουλα. Μια μέρα μού έδωσε ένα απόκομμα από τον “Εθνικό Κήρυκα”, την εφημερίδα της ομογένειας. Ηταν μια συνέντευξη του ελληνικής καταγωγής Ρόι Βάτζελος, που διέπρεπε στη Merck, τον κολοσσό παραγωγής φαρμάκων, ως επικεφαλής έρευνας και ανάπτυξης. “Αν πρόκειται να γίνεις επιστήμονας, τουλάχιστον γίνε σαν αυτόν”, μου είπε. Και τα έφερε έτσι η ζωή ώστε να συνεργαστούμε αργότερα με τον Ρόι, στη Regeneron, την οποία ονομάσαμε έτσι γιατί η αναγέννηση των εγκεφαλικών νευρώνων ήταν κοινό μας ενδιαφέρον».

Είκοσι χρόνια αποτυχίες

Η αρχή ήταν πολύ δύσκολη. «Τα πρώτα είκοσι χρόνια δεν είχαμε ούτε ένα εγκεκριμένο φάρμακο, μπαίναμε συνεχώς μέσα. Οι οικονομικές εφημερίδες έγραφαν ειρωνικά: “Αυτά συμβαίνουν όταν επιστήμονες έχουν το τιμόνι μιας εταιρείας· δεν ξέρουν τίποτα από επιχειρήσεις”. Εμείς όμως δεν το βλέπαμε ως αποτυχία. Θέλαμε να οδηγηθούμε σε τεχνολογίες που δεν υπήρχαν, νέες προσεγγίσεις, καινοτόμες θεραπείες», εξηγεί ο 65χρονος Γιανκόπουλος.

Τζορτζ Γιανκόπουλος στην «Κ»: Είμαστε κοντά στο να νικήσουμε τον καρκίνο-1
Γεννημένος στις ΗΠΑ από Ελληνες μετανάστες, ο Τζορτζ Γιανκόπουλος σήμερα συγκαταλέγεται στους αδια-μφισβήτητους πρωταγωνιστές της διεθνούς βιοτεχνολογίας.

«Αν στόχος σου είναι να δημιουργήσεις κάτι μεγάλο, κάτι που δεν έχει ξαναγίνει, γνωρίζεις ότι οι περισσότερες πιθανότητες είναι εναντίον σου. Αν δεις ως αδιέξοδο τα εμπόδια που θα βρεις, είσαι καταδικασμένος. Αν όμως τα θεωρήσεις ως ευκαιρία για να μάθεις κάτι πολύτιμο για να βελτιωθείς και να ξανασχεδιάσεις την πορεία σου, τότε έρχεσαι ολοένα και πιο κοντά στην επιτυχία. Αυτό συνέβη στη δική μας περίπτωση».

Ο χώρος της βιοτεχνολογίας είναι ακραία δύσκολος και απαιτητικός. Μόνο μία στις εκατό προσπάθειες παραγωγής ενός νέου φαρμάκου έχουν αποτέλεσμα· οι υπόλοιπες εγκαταλείπονται έπειτα από χρόνια έρευνας και κλινικών δοκιμών, έχοντας κοστίσει στις εταιρείες εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια. Ακόμα δυσκολότερο είναι να εξασφαλιστεί έγκριση κυκλοφορίας από τον FDA, τον αμερικανικό Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων.

τζορτζ-γιανκόπουλος-στην-κ-είμαστε-563448745
Τομ Μανιάτης: Ποιους κώδικες του DNA μένει ακόμη να σπάσουμε

Οι επιδόσεις της Regeneron σε αυτά τα πεδία είναι εντυπωσιακές: σήμερα κυκλοφορούν στην αγορά δεκατρία εγκεκριμένα φάρμακά της, τα οποία αφορούν περίπου τριάντα νοσήματα. «Μπορεί να μην καταφέραμε να επικεντρωθούμε στο Αλτσχάιμερ και στις άλλες νευροεκφυλιστικές ασθένειες, όπως ήταν ο αρχικός μας στόχος, αλλά ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα είχαμε τόσο μεγάλο αντίκτυπο στις ζωές των ανθρώπων, ότι θα είχαμε βοηθήσει εκατομμύρια ασθενείς σε όλο τον κόσμο».

H έρευνα που πραγματοποιείται στα εργαστήριά τους –με επικεφαλής επιστήμονα τον επίσης ελληνικής καταγωγής, από την Κοζάνη, Χρήστο Κυρατσού– εστιάζει και στον καρκίνο. Πόσο απέχουμε από το να βρεθεί θεραπεία και γι’ αυτή την ασθένεια; «Είμαι ένας απαισιόδοξος οπτιμιστής», απαντά ο Τζορτζ Γιανκόπουλος. «Πιστεύω ότι όλα είναι δυνατά. Αλλωστε έχουμε καταφέρει να μετατρέψουμε σε χρόνιες νόσους ορισμένες μορφές καρκίνων που προηγουμένως ήταν ανίατες και ισοδυναμούσαν με θανατική καταδίκη. Ομως ο καρκίνος δεν είναι μία ασθένεια, είναι χιλιάδες διαφορετικές. Είμαστε κοντά στο να τον νικήσουμε και βρίσκουμε όλο και πιο αποτελεσματικά όπλα εναντίον του, λοιπόν, αλλά ο δρόμος που έχουμε ακόμα να διανύσουμε θα είναι δύσβατος».

Η αγορά του αδυνατίσματος

Η συζήτηση έρχεται και στο θέμα των φαρμάκων που βοηθούν στην απώλεια βάρους. Σκοπεύει η Regeneron να μπει σε αυτή την αγορά που γνωρίζει πρωτοφανή άνθηση; «Θα είχαμε… αυτοκτονικές τάσεις αν δεν το κάναμε», απαντά γελώντας ο Τζορτζ Γιανκόπουλος. «Ομως, αυτό θα συμβεί όταν θα είμαστε έτοιμοι. Πέρα από διάφορες ανεπιθύμητες ενέργειες –ναυτία, διάρροια, αφυδάτωση–, τα σκευάσματα που σήμερα κυκλοφορούν συμβάλλουν στο να χαθεί κυρίως μυϊκή μάζα. Οταν σταματάει κανείς να τα παίρνει, ξαναπαίρνει βάρος· κυρίως λίπος, όμως. Εμείς δουλεύουμε πυρετωδώς με στόχο να παρουσιάσουμε ένα φάρμακο που θα εξασφαλίζει ένα πιο υγιές αδυνάτισμα».

Στην πρώτη γραμμή

Στη διάρκεια της πανδημίας ο Γιανκόπουλος και οι συνεργάτες του βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή του πολέμου με τον κορωνοϊό. Τα μονοκλωνικά αντισώματα που παρήγαγαν στα εργαστήρια της εταιρείας τους έσωσαν χιλιάδες ζωές, χορηγήθηκαν μάλιστα και στον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ όταν διαγνώστηκε θετικός στον ιό τον Οκτώβριο του 2020.

Συνέβαλαν η ετοιμότητα και η αποτελεσματικότητα που έδειξε η βιομηχανία φαρμάκων στο να αλλάξει ο τρόπος που κάποιοι άνθρωποι τη βλέπουν, ειδικά οι πιο καχύποπτοι; «Για ένα μικρό διάστημα, ναι. Στη συνέχεια πολλοί ξέχασαν τα επιτεύγματά μας, αυτά που οι ίδιοι χαρακτήριζαν θαυμαστά και μας αποκαλούσαν ήρωες. Ενα σημαντικό κομμάτι της κοινωνίας εκτιμά πραγματικά τους επιστήμονες, τους σέβεται και τους εμπιστεύεται, δεν είναι όμως ευκαταφρόνητος ο αριθμός εκείνων που μας βλέπουν με δυσπιστία, ακόμα και εχθρότητα. Κι όμως, μέσω της επιστήμης και της καινοτομίας θα δοθούν λύσεις στα προβλήματα και στους κινδύνους που απειλούν την ανθρωπότητα – από τις ασθένειες μέχρι την κλιματική κρίση».

https://www.kathimerini.gr/society/563471434/tzortz-giankopoylos-stin-k-eimaste-konta-sto-na-nikisoyme-ton-karkino/

Τραμπ-ΗΠΑ, ΕΕ, Ουκρανία-Ρωσία: Μια νέα κατάσταση για τη δημοκρατία, τις διεθνείς σχέσεις και την ειρήνη

Από
anixneuseis
-
0
  16.02.2025 12:56
Αγαθάγγελος Γκιουρτζίδης

Αγαθάγγελος ΓκιουρτζίδηςΙστορικός

Κανένας υποψήφιος πρόεδρος των ΗΠΑ κατά την διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας δεν ήρθε αντιμέτωπος με τόσο αρνητική προβολή 

(AP Photo/Evan Vucci)

Κανένας υποψήφιος πρόεδρος των ΗΠΑ κατά την διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας δεν ήρθε αντιμέτωπος με τόσο αρνητική προβολή από την πλευρά των δυτικών ΜΜΕ όσο ο Trump. Ταυτόχρονα, όντας πρώην πρόεδρος, ο Trump λογοκρίθηκε από το Facebook και το Twitter, κάτι που από μόνο του είναι αδιανόητο για την ελευθερία του λόγου στο Δυτικό κόσμο. Πέραν του μιντιακού πολέμου ο Trump διώχθηκε ποινικά αλλά και έγινε θύμα απόπειρας δολοφονίας. Παρ’ όλα αυτά ο Trump κέρδισε στις προεδρικές εκλογές του 2024.

Η νίκη του Trump είναι ο θρίαμβος της αμερικανικής δημοκρατίας, και συγκεκριμένα θρίαμβος αμερικανικού λαού επί του υπερφιλελευθερισμού. Ο αμερικανικός λαός ψήφισε υπέρ της Agenda 47.

Μεταξύ των σημείων της Agenda 47 που δέχθηκαν την οξεία επίκριση από την πλευρά των υπερφιλελεύθερων και για τα οποία τη χαρακτήρισαν ως φασιστική, είναι τα εξής: Κλείσιμο συνόρων και απέλαση των μεταναστών. Τερματισμός της χρηματοδότησης σχολικών προγραμμάτων που προωθούν την κριτική φυλετική θεωρία, τη ριζοσπαστική ιδεολογία των φύλων και άλλο ακατάλληλο φυλετικό, σεξουαλικό ή πολιτικό υλικό για τα παιδιά. Αναγνώριση των δύο φύλων και αποκλεισμό των ανδρών από τα γυναικεία αθλήματα.

Ο αμερικανικός λαός ψήφισε υπέρ αυτών των θέσεων. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι υπέρ αυτών των θέσεων, όπως και περισσότερων άλλων της Agenda 47, θα είχαν ψηφίσει και οι περισσότεροι Ευρωπαίου. Είναι πλέον προφανές ότι πολλές από αυτές τις θέσεις θα βρουν αντανάκλαση στις προεκλογικές εκστρατείες σε όλη την Ευρώπη, παρά την αντίθεση των Ευρωπαίων υπερφιλελεύθερων που έχουν εγκαθιδρύσει τον πολιτικό και πληροφοριακό έλεγχο που αγγίζει τα όρια απολυταρχισμού.

Ένα από τα πιο επικίνδυνα αποτελέσματα της πολιτικής των υπερφιλελεύθερων είναι η κρίση στην Ουκρανία. Δεν είναι τυχαίο ότι σε ένα από τα σημεία της Agenda 47, ο Trump υπόσχεται να αποτρέψει τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο και να αποκαταστήσει την ειρήνη στην Ευρώπη. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι όσον αφορά την κρίση αυτή, ο Trump δήλωσε ότι αν ήταν πρόεδρος δεν θα γινόταν πόλεμος στην Ουκρανία.

Η πρώτη πράξη στο ουκρανικό δράμα μπορεί να θεωρηθεί η Πορτοκαλί Επανάσταση του 2004 στην Ουκρανία, όταν, υπό την πίεση της Δύσης, διεξήχθη τρίτος γύρος εκλογών, τον οποίον κέρδισε φιλοδυτικός υποψήφιος πρόεδρος, ο Viktor Yushchenko. Σχεδόν αμέσως μετά την εκλογή του, ο Yushchenko αναβάθμισε τις σχέσεις της Ουκρανίας με το ΝΑΤΟ σε ένα νέο επίπεδο, το οποίο θεωρήθηκε πως είναι το πρώτο βήμα της Ουκρανίας προς την ένταξη στο ΝΑΤΟ.

Η αντίδραση σε αυτή την πολιτική ήταν η ομιλία του Putin στη Διάσκεψη του Μονάχου το 2007, όπου δήλωσε ανοιχτά για απειλή της ειρήνης στην Ευρώπη λόγω της πολιτικής διεύρυνσης του ΝΑΤΟ και της προώθησης των στρατιωτικών υποδομών του ΝΑΤΟ στα σύνορα της Ρωσίας.

Στις ουκρανικές προεδρικές εκλογές του 2010, οι οποίες αναγνωρίστηκαν ως δημοκρατικές από τη Δύση, ο φιλοδυτικός υποψήφιος Viktor Yushchenko έχασε από τον φιλορώσο υποψήφιο Viktor Yanukovych. O Yanukovych λαμβάνοντας υπόψιν πως το 66% των Ουκρανών ήταν αντίθετοι στην ένταξη στο ΝΑΤΟ, ανέστειλε την ένταξη της Ουκρανίας στη συμμαχία και ακολούθησε την πολιτική της ουδετερότητας.

Το 2013, ο Yanukovych αρνήθηκε να υπογράψει τη «Συμφωνία Σύνδεσης μεταξύ της Ουκρανίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης», και βρέθηκε αντιμέτωπος με κινητοποιήσεις των υποστηρικτών της φιλοδυτικής πορείας της Ουκρανίας. Στην κρίση που έγινε γνωστή ως Euromaidan, παρενέβησαν ανοιχτά εκπρόσωποι της προεδρικής διοίκησης των ΗΠΑ, του τότε Δημοκρατικού Κόμματος.

Με βάση τις δημοκρατικές αρχές που διατυπώνονται από τη Δύση, είναι προφανές ότι οι Ουκρανοί που διαφωνούσαν με τις πολιτικές του Yanukovych είχαν το δικαίωμα να εκφράσουν τη δυσαρέσκειά τους, αλλά με βάση τις ίδιες δημοκρατικές αρχές είναι προφανές ότι η εκδίωξη του δημοκρατικά εκλεγμένου Yanukovych ήταν παράνομη. Έτσι, με τη συγκατάθεση της Δύσης, οι ηγέτες του Euromaidan καταπάτησαν τη δημοκρατία στην Ουκρανία στο όνομα της ένταξης της στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι οι ηγέτες του Euromaidan δεν ήταν μόνο ριζοσπαστικά εναντίον της Ρωσίας, αλλά και εναντίων της ρωσικής συνιστώσας του ουκρανικού κράτους, και συγκεκριμένα εναντίον της γλώσσας, του πολιτισμού, των δημοσίων προσώπων και πολιτικών κόμματων. Αυτός ο ακραίος αντιρωσισμός έγινε αφορμή για τη στρατιωτική επέμβαση της Ρωσίας, με αποτέλεσμα, το 2014, η Ουκρανία να χάσει τον έλεγχο της Κριμαίας και του Ντονμπάς. Κατά συνέπεια, η επανειλημμένη πολιτική παρεμβάσεων της Δύσης στα πολιτικά γεγονότα της Ουκρανίας προκάλεσε τη στρατιωτική επέμβαση της Ρωσίας, η οποία σταμάτησε με τις συμφωνίες του Μινσκ που αποσκοπούσαν στην ειρηνική επίλυση της κρίσης στην Ουκρανία.

Μετά το ξέσπασμα των εχθροπραξιών από τη Ρωσία τον Φεβρουάριο του 2022, οι δυτικοί πολιτικοί δήλωσαν ανοιχτά ότι δεν είχαν στόχο να εγγυηθούν την εφαρμογή των συμφωνιών του Μινσκ. Αντ’ αυτού, η Δύση προέβη σε μια μεγάλη στρατιωτική μεταρρύθμιση στην Ουκρανία, η οποία εμπόδισε τη Ρωσία να επιτύχει μια γρήγορη νίκη. Πρέπει να σημειωθεί ότι στο αρχικό στάδιο του πολέμου, εκπρόσωποι της Ουκρανίας και της Ρωσίας κάθισαν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων στην Κωνσταντινούπολη, όπου το κύριο αίτημα της Ρωσίας ήταν το ουδέτερο καθεστώς της Ουκρανίας. Όμως, μετά από επιμονή της Δύσης, η ουκρανική πλευρά αρνήθηκε να διαπραγματευτεί περαιτέρω.

Η Δύση άρχισε να υποστηρίζει ενεργά την Ουκρανία στρατιωτικά και να επιβάλλει κυρώσεις κατά της Ρωσίας, οι οποίες, σύμφωνα με τους υπερφιλελεύθερους, θα έπρεπε να οδηγήσουν στην οικονομική καταστροφή της Ρωσίας και στην ανατροπή του καθεστώτος του Πούτιν. Κανένα από αυτά τα πράγματα δεν συνέβησαν. Ο πόλεμος πήρε έναν παρατεταμένο, βαρύ χαρακτήρα με αποτέλεσμα να αναγκάσει τη Ρωσία να αναθεωρήσει το δόγμα της για τη χρήση πυρηνικών όπλων, γεγονός που έστειλε ένα σαφές μήνυμα στη Δύση.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι το μήνυμα αυτό αντανακλάται στην Agenda 47, όπου ο Trump υπόσχεται να αποτρέψει τον Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο και να αποκαταστήσει την ειρήνη στην Ευρώπη. Δεν μπορεί να υποστηριχθεί ότι αυτό το σημείο ήταν το βασικό στο πρόγραμμα του Trump, είναι προφανές ότι οι απλοί Αμερικανοί ανησυχούσαν πολύ περισσότερο για τα προσωπικά τους προβλήματα που σχετίζονται με τη μετανάστευση, τον πληθωρισμό, την αναγέννηση της βιομηχανίας, τις περικοπές φόρων, την προστασία συνταγματικών αρχών, τη διακίνηση ναρκωτικών, την εγκληματικότητα, την κοινωνική ασφάλιση, τη ριζοσπαστική ιδεολογία των φύλων κτλ.

Αγνοώντας αυτά τα αιτήματα της αμερικανικής κοινωνίας, οι Δημοκρατικοί, η κινητήρια δύναμη του δυτικού υπερφιλελευθερισμού, έχασαν τις εκλογές του 2014. Τα πρώτα βήματα του Trump για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία προκάλεσαν σύγχυση στους Ευρωπαίους υπερφιλελεύθερους. Η ομιλία του J. D. Vance στη διάσκεψη του Μονάχου, στην οποία μίλησε όχι τόσο για τη Ρωσία όσο για τα προβλήματα της δημοκρατίας και της ελευθερίας του λόγου στην Ευρώπη, ήταν μια πραγματική ψυχρολουσία για τους Ευρωπαίους πολιτικούς.

Το πρόβλημα με τη δημοκρατία έγκειται στο ότι τα συμφέροντα των δυτικών υπερφιλελεύθερων δεν συσχετίζονται με τα συμφέροντα των πολιτών των δυτικών δημοκρατιών. Σε αυτό το πρόβλημα εστιάζει μία από τις θέσεις της Agenda 47, σύμφωνα με την οποία ο Trump υποσχέθηκε να «τερματίσει τη χρήση της κυβέρνησης ως όπλο εναντίον του αμερικανικού λαού» και, αν κρίνουμε από την ομιλία του Vance στο Μόναχο, και των ευρωπαϊκών λαών.

Τα προβλήματα με την ελευθερία του λόγου σχετίζονται με τον απόλυτο έλεγχο της πληροφόρησης, ως αποτέλεσμα του οποίου τα δυτικά μέσα ενημέρωσης διαμόρφωσαν μια ενιαία «σωστή» άποψη. Θύμα αυτής της γνώμης ήταν ο ίδιος ο Τραμπ, ο οποίος περισσότερο από κάθε άλλον υποψήφιο πρόεδρο των ΗΠΑ αντιμετώπισε τόσο αρνητική προβολή από τα δυτικά μέσα ενημέρωσης κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας. Λαμβάνοντας υπόψιν αυτό, είναι προφανές πως δεν μπορούμε να μιλάμε καθόλου για αντικειμενική κάλυψη των αιτιών της ουκρανικής κρίσης από τα δυτικά μέσα ενημέρωσης. Οι Ευρωπαίοι πολιτικοί εξακολουθούν να λένε σαν μάντρα ότι ο Πούτιν επιτέθηκε στην Ουκρανία και οι δημοσιογράφοι τους απηχούν. Ωστόσο, το γεγονός ότι οι ενέργειες του Πούτιν είναι άμεση συνέπεια της πολιτικής της Δύσης στην Ουκρανία για την ένταξή της στο ΝΑΤΟ συνήθως αποσιωπάται. Το γεγονός αυτό υποδηλώνει ότι είτε το επίπεδο της κριτικής σκέψης στη δυτική δημοσιογραφία έχει πέσει σε πρωτοφανές χαμηλό επίπεδο είτε ότι υπάρχει πρόβλημα με την ελευθερία του λόγου, όπως το ανέφερε ο Vance.

Η αμερικανική κοινωνία έχει υπερισχύσει του υπερφιλελεύθερου ολοκληρωτισμού, αποδεικνύοντας έτσι ότι οι ΗΠΑ είναι το μοναδικό προπύργιο της δημοκρατίας. Τα ευρωπαϊκά έθνη θα πρέπει να κάνουν το ίδιο στο εγγύς μέλλον. Η επιθυμία του Trump να τερματίσει την ουκρανική κρίση συνδέεται προφανώς με τη συνειδητοποίηση ότι η περαιτέρω εξέλιξή της θα μπορούσε να απειλήσει την ύπαρξη της ίδιας της δημοκρατίας.

Πρέπει να σημειωθεί ότι η εμφάνιση της δημοκρατίας έχει καθοριστική σημασία στην εξέλιξη της ανθρώπινης ιστορίας. Στην πραγματικότητα, η δημοκρατία τροποποίησε τις αρχές της εξουσίας που ενυπάρχουν στη φύση – η εξουσία του δήμου πήρε τη θέση της εξουσίας του αρχηγού του όχλου. Ως συνέπεια, κατά την αρχαία περίοδο η δημοκρατία οδήγησε στην άνθηση της Αθήνας. Στη νέα περίοδο της ιστορίας, η δημοκρατία μετέτρεψε τις ΗΠΑ σε παγκόσμιο ηγέτιδα δύναμη.

Λαμβάνοντας υπόψη την εμπειρία της αθηναϊκής δημοκρατίας, και ιδίως τους Πελοποννησιακούς πολέμους, μπορεί να υποστηριχθεί ότι ο πόλεμος αποτελεί μια από τις κύριες απειλές για την ύπαρξη της δημοκρατίας. Με βάση το γεγονός ότι ο πόλεμος στην ουσία του είναι ένας μηχανισμός που εξασφαλίζει την εξέλιξη στη φύση, είναι προφανές ότι η δημοκρατία απαιτεί έναν άλλο μηχανισμό για την εξασφάλιση της εξέλιξης, και ο μηχανισμός αυτός είναι η ειρήνη. Γι’ αυτό η πολιτική της ειρήνης πρέπει να γίνει η κύρια πολιτική των ΗΠΑ, καθώς η πολιτική που οδηγεί στην πολεμική αντιπαράθεση δημιουργεί συνθήκες που απειλούν την κυριαρχία της δημοκρατίας.

*Ο Αγαθάγγελος Γκιουρτζίδης είναι ιστορικός, με γνωστικό αντικείμενο τις ελληνορωσικές σχέσεις στη Νεότερη ιστορία. Εκτελεστικός διευθυντής του Ιδρύματος Ελληνικών Ερευνών της Μόσχας
ethnos.gr
1...895896897...3,038Σελίδα 896 από 3,038