του Γιάννη Μαγκριώτη, πρώην Υφυπουργού
Τα γεγονότα του πρώτου διμήνου, με πιο σημαντικά την ένταση της ακρίβειας, τις μεγάλες συγκεντρώσεις για την τραγωδία των Τεμπών, τις τετραήμερες συζητήσεις στην βουλή και τις δημοσκοπήσεις, άλλαξαν οριστικά το πολιτικό περιβάλλον.
Ο Πρωθυπουργός το γνωρίζει αυτό, όπως γνωρίζει ότι, είναι ελάχιστες οι δυνατότητες να αλλάξει γνώμη η κοινωνία, ό,τι και αν κάνει, γιαυτό οι ομιλίες του στην βουλή ήταν χωρίς ψυχολογία, συνοχή και δυναμισμό.
Παρηγοριά του, ορισμένα αντιφατικά, σε πρώτη ματιά, ευρήματα των δημοσκοπήσεων, όπως:
α). Το 80%, μεσοσταθμικά, των πολιτών πιστεύει ότι, η κυβέρνηση δεν θέλει την αλήθεια για την τραγωδία των Τεμπών.
β). Το 80%, επίσης μεσοσταθμικά, των πολιτών πιστεύει ότι, τα κόμματα της αντιπολίτευσης εργαλειοποιούν την τραγωδία των Τεμπών.
Με μια πιο προσεκτική ματιά στα ερωτήματα όμως, θα διαπιστώσουμε ότι, το πρώτο είναι σαφές, γιαυτό και η απάντηση των πολιτών ενιαία, ενώ το δεύτερο όχι, γιατί αθροίζει τις απαντήσεις δυο ερωτημάτων: Αυτών που θεωρούν εργαλειοποίηση την μικροκομματική εκμετάλλευση της τραγωδίας και, αυτών που θεωρούν ότι, σωστά η αντιπολίτευση σωστά αξιοποιεί τις κινητοποιήσεις και πρότεινε προανακριτική, για πιθανά ποινικά αδικήματα, όπως και ορθά ζητά να αλλάξει η κυβέρνηση.
Ο Αϊνστάιν, το είχε πει: Το σωστό ερώτημα οδηγεί στην σωστή απάντηση.
Ο Πρωθυπουργός προσπάθησε να αξιοποιήσει το εύρημα στο δεύτερο ερώτημα των δημοσκοπήσεων, για να πλήξει τα κόμματα της αντιπολίτευσης, ενώ τα ευρήματα του πρώτου ερωτήματος προσπάθησε να τα ξεπεράσει με διάχυση των ευθυνών.
Δυστυχώς γιαυτόν, ακόμη και το μέρος των παρεμβάσεών του που περιείχε προτάσεις και διλήμματα για το μέλλον και τις επόμενες εκλογές, δεν ήταν καθόλου πειστικό, γιατί ο ίδιος έχει χάσει την αξιοπιστία του, ειδικά στις προτάσεις του για την τροποποίηση τεσσάρων άρθρων του Συντάγματος, αφού:
Στο θέμα της αξιολόγησης των δημοσίων υπαλλήλων είναι πολλαπλώς εκτεθειμένος, γιατί τα δείγματα γραφής που έχει δώσει στα έξι χρόνια της εξουσίας του, είναι απολύτως αρνητικά και φυσικά κανένα άρθρο του Συντάγματος δεν τον περιόριζε στην εφαρμογή κανόνων διαφάνειας και αξιοκρατίας.
Στο θέμα της τροποποίησης του άρθρου 16 για το καθεστώς των Πανεπιστημίων, ήδη έχει δείξει τι θέλει να κάνει παραβιάζοντάς το νομοθετώντας την δυνατότητα ίδρυσης Ιδιωτικών Πανεπιστημίων.
Όσον αφορά την τροποποίηση του άρθρου, περί ευθύνης των κυβερνητικών αξιωματούχων, ακόμη δεν έχει ψηφίσει τον εφαρμοστικό νόμο της προηγούμενης αναθεώρησης και πλησιάζει ο χρόνος για την πιθανή παραγραφή των πιθανών αδικημάτων των δικών του υπουργών και Υφυπουργών, όπως και του ιδίου. Το ίδιο και στην τροποποίηση του άρθρου για τον τρόπο επιλογής των ηγεσιών των Ανώτατων Δικαστηρίων, αφού με τις παρεμβάσεις του τις εξέθεσε, όπως και με την άρνησή του να πάρει θέση για συγκεκριμένες προτάσεις κομμάτων της αντιπολίτευσης, για την τροποποίηση του σχετικού άρθρου.
Η αξιοπιστία του μηδενίζεται, αν προσθέσουμε τις αιφνιδιαστικές αλλαγές των συνθέσεων των συμβουλίων, δυο κρίσιμων Ανεξάρτητων Αρχών, συνταγματικά κατοχυρωμένων, τόσο για την αμφιλεγόμενη πλειοψηφία των αποφάσεων, όσο και για την συμμαχία με την Ελληνική Λύση, του Κυριάκου Βελόπουλου. Και, φυσικά, δεν χρειάζεται να θυμίσω την κομματική επιλογή του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας, παρά τις προσωπικές δεσμεύσεις του για την συναινετική εκλογή του, όταν ζητούσε να ψηφιστεί η τροποποίηση του σχετικού άρθρου του Συντάγματος.
Εκεί που έχει ενδιαφέρον είναι η αναφορές του στις επιλογές για την επίτευξη ασφαλών σιδηροδρόμων μέχρι το 2027, το τυπικό έτος των εθνικών εκλογών.
Αφού μίλησε για διαχρονικές παθογένειες, που οδήγησαν στην τραγωδία και, για λάθη, χωρίς σκοπιμότητα και χωρίς συμμετοχή κυβερνητικών αξιωματούχων, μετά την τραγωδία, πρότεινε:
1. Για την συντήρηση και την υποστήριξη του υλικού των σιδηροδρόμων, την συνεργασία με ευρωπαϊκό σιδηροδρομικό φορέα, με διακρατική συμφωνία.
2. Την ενοποίηση των εταιρειών ΟΣΕ, ΕΡΓΟΣΕ και ΓΕΟΣΕ.
3. Να αποκτήσουμε σύγχρονα τρένα μέχρι 2027.
Η πρώτη πρόταση αποκαλύπτει την παραδοχή του Πρωθυπουργού, πως μετά έξι χρόνια διακυβέρνησής του, δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι ο ΟΣΕ, την επόμενη διετία, θα μπορεί να ασκεί τις βασικές του αρμοδιότητες.
Όσον αφορά την ενοποίηση των τριών εταιρειών, ενοποιεί τρεις εταιρείες χωρίς ουσιαστικές αρμοδιότητες, αφού τις βασικές αρμοδιότητες του ΟΣΕ, θα τις αναλάβει ξένη εταιρεία, της ΕΡΓΟΣΕ, που είναι η μελέτη και η κατασκευή σιδηροδρομικών έργων, έχει εξαγγείλει και το κάνει ήδη, τις αναθέτει σε ιδιωτικές εταιρείες, με το καθεστώς των ΣΔΙΤ, ενώ, τα περιουσιακά στοιχεία της ΓΕΟΣΕ ανήκουν στο Υπερταμείο και πωλούνται ανάλογα με την ζήτηση που εμφανίζεται.
Ο πρωθυπουργός είναι σε τροχιά αποδρομής από την επόμενη ημέρα των Ευρωεκλογών, γιαυτό όλα του πάνε στραβά.
Αν δεν το κατάλαβε τότε, τώρα, μετά τις μεγάλες συγκεντρώσεις για την δικαίωση των θυμάτων της τραγωδίας των Τεμπών, πρέπει να το έχει συνειδητοποιήσει, γιαυτό ετοιμάζει ανασχηματισμό διαδοχής.
Οι πληροφορίες που μοιράζουν οι συνεργάτες του για τον ανασχηματισμό, αποκαλύπτουν τις επιλογές του.
Στο τέλος του 2026, πρέπει να ετοιμαστεί για να διεκδικήσει την θέση του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, όπως έχει συζητήσει στο ΕΛΚ.
Η χώρα όμως, πρέπει να βρει κυβερνητική λύση.
Στην άθλια προώθηση φωτογραφιών όπλων που τοποθετήθηκαν δίπλα στα πτώματα των θυμάτων, με τον ισχυρισμό ότι ανήκαν σε «απομεινάρια και νεκρούς Αλαουίτες πολίτες που βοήθησαν τους πραξικοπηματίες». Οι φατρίες μέσω της εγκληματικότητας τους έφτασαν στο σημείο να ισχυρίζονται ότι οι χιλιάδες αθώοι πολίτες που είχαν καταφύγει στην Αεροπορική Βάση #Χμεϊμίμ (βλέπε φωτογραφία) ήταν «απομεινάρια του καθεστώτος» και να χαρακτηρίζουν μερικούς από αυτούς ως «ανώτεροι αξιωματικοί από τα υπολείμματα του καθεστώτος», για να ανακαλύψουν αργότερα ότι ήταν απλοί εργάτες που εργάζονταν στο λιμάνι της Λαττάκειας και σε άλλα πολιτικά ιδρύματα!
