Από τότε που ο Τζο Μπάιντεν διαγνώστηκε με καρκίνο του προστάτη, κυκλοφορούν δύο βασικές θεωρίες συνωμοσίας.
Η πρώτη είναι ότι το επιτελείο του Μπάιντεν παραμέλησε τις εξετάσεις που έπρεπε να γίνουν. Κάποιοι ειδικοί υποστήριξαν ότι αν ο τέως πρόεδρος έκανε συχνά τεστ PSA, ο καρκίνος θα είχε εντοπιστεί εγκαίρως. Κάποιοι μάλιστα έφτασαν να πουν ότι ο Μπάιντεν σκοπίμως απέφευγε τις εξετάσεις ώστε να μην αποκαλυφθούν τα προβλήματα υγείας που είχε.
Η δεύτερη θεωρία συνωμοσίας συνδέει τη διάγνωση με την κακή εμφάνιση του Μπάιντεν στο ντιμπέιτ του Ιουνίου του 2024. Κάποιοι υπαινίχθηκαν ότι ο καρκίνος εξηγεί την κατάπτωσή του, τις εναλλαγές τής ενεργητικότητάς του, ακόμη και τη μείωση των δημοσίων εμφανίσεών του.
Ως ογκολόγος που ειδικεύομαι στο τέταρτο στάδιο του καρκίνου του προστάτη, βρίσκω αυτές τις θεωρίες επικίνδυνες. Κι αυτό, επειδή στιγματίζουν ακόμη περισσότερο τους ασθενείς που επιβιώνουν με καρκίνο στο τέταρτο στάδιο.
Για τους αρχάριους, δεν βοηθάει να διατυπώνουμε υποθέσεις για το πόσον καιρό έχει ο Μπάιντεν τον καρκίνο ή για το αν οι εξετάσεις PSA θα τον είχαν προλάβει. Γιατί; Επειδή ούτε η διάγνωση αλλάζει ούτε ο τρόπος αντιμετώπισης του προβλήματος. Ίσως πράγματι να είχε εντοπιστεί ο καρκίνος από μια εξέταση PSA. Όμως η ιατρική πρακτική είναι να αποφεύγονται οι εξετάσεις PSA για τους άνω των 70 ετών, πολύ περισσότερο για έναν 82χρονο, τόσο επειδή υπάρχει αυξημένος κίνδυνος λανθασμένης διάγνωσης όσο και επειδή η επεμβατική βιοψία μπορεί να φέρει τα αντίθετα αποτελέσματα. Είναι επίσης πιθανό ο καρκίνος του Μπάιντεν να αναπτύχθηκε μεταξύ εξετάσεων. Παρόλο λοιπόν που η υγεία ενός Προέδρου είναι κάτι που εμπνέει ανησυχία, δεν υπάρχει λόγος ένας ασθενής να αισθάνεται ένοχος για έναν καρκίνο που δεν εντοπίστηκε.
Επιπλέον, είναι απίθανο ο καρκίνος του τέως Προέδρου να συνέβαλε σε οποιαδήποτε γνωστική δυσλειτουργία. Ο καρκίνος του προστάτη δεν μεταδίδεται σχεδόν ποτέ στον εγκέφαλο και το επιτελείο του Μπάιντεν βεβαιώνει ότι ήταν σε γενικές γραμμές ασυμπτωτικός.
Σε όλη μου τη σταδιοδρομία, είχα εκατοντάδες ασθενείς με καρκίνο του προστάτη στο τέταρτο στάδιο. Είναι ανίατος, αλλά αντιμετωπίσιμος. Το πρώτο πράγμα που κάνουμε είναι να αντιμετωπίζουμε συμπτώματα όπως πόνος στα κόκαλα από μεταστάσεις, ουρολογικά θέματα ή απώλεια βάρους. Το δεύτερο είναι να συζητάμε τους στόχους: πόσο επιθετικοί πρέπει να είμαστε, ποιες είναι οι προτεραιότητες του ασθενούς, τι θυσίες είναι διατεθειμένος να κάνει στην ποιότητα της ζωής του. Το τρίτο είναι να συζητάμε τις επιλογές που έχουμε. Και το τέταρτο είναι η συζήτηση της ζωής με τον καρκίνο. Πολλοί ασθενείς με καρκίνο του προστάτη κινδυνεύουν περισσότερο από την καρδιά τους ή από διαβήτη, παρά από τον ίδιο τον καρκίνο.
Κάτι ακόμη: ναι, συζητάμε και τη γνωστική λειτουργία. Η πιο διαδεδομένη θεραπεία για τον καρκίνο του προστάτη, η θεραπεία ανδρικής καταστολής (ADT), μπορεί να την επηρεάσει. Αν κάποιος έχει τέτοια θέματα, τα λαμβάνουμε υπόψη όταν προτείνουμε μια θεραπεία. Στον βαθμό όμως που ένας ασθενής δεν έχει προχωρημένη άνοια, η θεραπεία δεν αλλάζει.
Η συζήτηση γύρω από την πρόληψη και την πρόγνωση με αφορμή την είδηση για τον Μπάιντεν δεν κάνει καλό στους ασθενείς που ζουν με μεταστατικό καρκίνο του προστάτη, γιατί διαιωνίζει τον επιζήμιο μύθο ότι επίκειται ο θάνατός τους ή η αναπηρία τους. Και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε κοινωνική απομόνωση, σε διακρίσεις στον χώρο εργασίας και σε ψυχολογική πίεση.
(*) O Ravi Parikh είναι ογκολόγος στο Winship Cancer Institute του πανεπιστημίου Emory
Η διεθνής κοινότητα βρίσκεται αντιμέτωπη με την ανάγκη να διασφαλίσει άμεση ανθρωπιστική πρόσβαση και να αναζωογονήσει τη διπλωματική διαδικασία στη Λωρίδα της Γάζας.
Σε αυτό το κλίμα το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ που συνεδρίασε υπό την προεδρία της Ελλάδας επικεντρώθηκε στην επιδεινούμενη ανθρωπιστική κρίση στην περιοχή και στην προοπτική της ειρηνευτικής διαδικασίας μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς.
Η Ειδική Συντονίστρια του ΟΗΕ για την Ειρηνευτική Διαδικασία στη Μέση Ανατολή, Σίγκριντ Κάαγκ, προειδοποίησε ότι η Γάζα βρίσκεται στα πρόθυρα λιμού. Τόνισε ότι ολόκληρος ο πληθυσμός διατρέχει κίνδυνο, καθώς οι επιχειρήσεις των Ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων καταστρέφουν κρίσιμες υποδομές. Ζήτησε επίσης άμεση και απρόσκοπτη ανθρωπιστική πρόσβαση και σημαντική αύξηση των παραδόσεων βοήθειας.
Η κ. Κάαγκ επισήμανε ότι η λύση των δύο κρατών βρίσκεται «στην εντατική», λόγω της κλιμάκωσης των εποικισμών, των κατασχέσεων γης και της βίας των εποίκων στη Δυτική Όχθη. Αν δεν αναστραφεί αυτή η πορεία, προειδοποίησε, η δυνατότητα εφαρμογής της λύσης των δύο κρατών ενδέχεται να εξαφανιστεί.
Επίσης, αναφέρθηκε και στη διεθνή διάσκεψη που θα συνδιοργανώσουν η Γαλλία και η Σαουδική Αραβία τον Ιούνιο για το θέμα. Η κ. Κάαγκ τόνισε ότι η διάσκεψη αυτή δεν πρέπει να εξελιχθεί σε άσκηση ρητορικής, αλλά να δώσει ουσιαστική ώθηση για τον τερματισμό της κατοχής και την επίτευξη της λύσης δύο κρατών βάσει του διεθνούς δικαίου και των αποφάσεων του ΟΗΕ.
Ο Έλληνας Μόνιμος Αντιπρόσωπος στον ΟΗΕ, πρέσβης Ευάγγελος Σέκερης ζήτησε την άμεση, πλήρη και ανεμπόδιστη ροή ανθρωπιστικής βοήθειας σε όλα τα μέρη της Λωρίδας της Γάζας, καθώς ολόκληρος ο πληθυσμός της διατρέχει τεράστιο κίνδυνο λιμού και τόνισε ότι η μερική επανέναρξη της ανθρωπιστικής βοήθειας δεν επαρκεί.
Εξέφρασε έντονη ανησυχία για την επίθεση εναντίον αμάχων, συμπεριλαμβανομένων παιδιών και εργαζομένων στην χορήγηση ανθρωπιστικής βοήθειας και υπογράμμισε τη σημασία των διαπραγματεύσεων με στόχο την επίτευξη μόνιμης και βιώσιμης εκεχειρίας όπως και την απελευθέρωση όλων των ομήρων.
Ο κ. Σέκερης τόνισε ακόμη ότι η Διάσκεψη του Ιουνίου αποτελεί μοναδική ευκαιρία για την αναζωογόνηση της πολιτικής διαδικασίας προς την κατεύθυνση της λύσης των δύο κρατών, σύμφωνα με τις σχετικές αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας των ενωμένων Εθνών.
Ο Παλαιστίνιος Μόνιμος Παρατηρητής στον ΟΗΕ πρέσβης Ριγιάντ Μανσούρ κατηγόρησε το Ισραήλ ότι χρησιμοποιεί την ανθρωπιστική βοήθεια ως όπλο πολέμου, χαρακτηρίζοντας τον αποκλεισμό της βοήθειας ως «συλλογική τιμωρία μέσω λιμού».
“Μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι έχουμε ρίζες σαν λαός στην Παλαιστίνη περισσότερο από τα ελαιόδεντρα. Δεν θα φύγουμε ποτέ. Δεν θα μαραζώσουμε. Μένουμε στην πατρίδα μας και θα επιτύχουμε τα αναφαίρετα δικαιώματα μας αργά ή γρήγορα” ανέφερε ο κ. Μανσούρ.
Από την πλευρά του, το Ισραήλ κατήγγειλε ότι η Χαμάς εκμεταλλεύεται την ανθρωπιστική βοήθεια για στρατιωτικούς σκοπούς.
Ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος του Ισραήλ πρέσβης Ντάνι Ντανόν έκανε λόγο εκβιασμό των ΜΚΟ που συμμετέχουν στο νέο μηχανισμό βοήθειας από τον ΟΗΕ.
«Ο ΟΗΕ χρησιμοποιεί απειλές, εκφοβισμό και αντίποινα κατά των ΜΚΟ που επιλέγουν να συμμετάσχουν στο νέο μηχανισμό ανθρωπιστικής βοήθειας. Ορισμένες μεγάλες διεθνείς ΜΚΟ έλαβαν την απόφαση να συμμετάσχουν στη νέα πρωτοβουλία βοήθειας. Αγνόησαν τις εκκλήσεις του ΟΗΕ για μποϊκοτάζ. Επέλεξαν να δράσουν επειδή πραγματικά νοιάζονται».
Σε αντίποινα , ανέφερε ο κ. Ντανόν, χωρίς καμία συζήτηση ή δέουσα διαδικασία, ο ΟΗΕ αφαίρεσε αυτές τις ΜΚΟ από την κοινή βάση δεδομένων βοήθειας. Αυτή η βάση δεδομένων είναι το κεντρικό σύστημα για την παρακολούθηση των παραδόσεων βοήθειας στη Γάζα. Δημιουργήθηκε και εγκρίθηκε βάσει ψηφίσματος της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών.
Πρόσθεσε επίσης ότι ο εκβιασμός του ΟΗΕ ήταν “μαφιόζικος”.
“Προτρέπω τα Ηνωμένα Έθνη: Μην αφήνετε τους εγωισμούς να μπαίνουν στη μέση. Συνεργαστείτε με τον νέο μηχανισμό. Έχει ξεκινήσει και είναι λειτουργικός. Να μετατοπίσετε την προσοχή σας από τις δραματικές δηλώσεις στον Τύπο και τον εκφοβισμό των ΜΚΟ στο έργο που υποτίθεται ότι πρέπει να κάνετε για να σώσετε ζωές”, σημείωσε.
Αμερικανικό δικαστήριο ειδικευμένο σε ζητήματα διεθνούς εμπορίου αναίρεσε, με απόφασή του που δημοσιοποιήθηκε χθες Τετάρτη, την εφαρμογή των «ανταποδοτικών» τελωνειακών δασμών κατ’ ελάχιστον 10% που ήθελε ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ κι έχουν ήδη επιβληθεί στο σύνολο των προϊόντων από χώρες του εξωτερικού που εισάγονται στις ΗΠΑ, επιχειρηματολογώντας ότι μόνο το Κογκρέσο έχει τη δυνατότητα να παίρνει αποφάσεις για τη λήψη τέτοιων μέτρων.
Σύμφωνα με το αμερικανικό δικαστήριο για το διεθνές εμπόριο (ITC), ο πρόεδρος δεν μπορεί να επικαλείται τον νόμο περί έκτακτης οικονομικής ανάγκης του 1977 -όπως έκανε ο κ. Τραμπ- προκειμένου να δικαιολογήσει τη χρήση προεδρικών εκτελεστικών διαταγμάτων για την επιβολή τελωνειακών δασμών, ώστε «να επιβάλλει απεριόριστους επιπρόσθετους δασμούς σε αγαθά από σχεδόν όλες τις χώρες», όπως αναφέρει η απόφασή του, έκτασης 49 σελίδων, την οποία συμβουλεύτηκαν το Γαλλικό Πρακτορείο και το Γερμανικό Πρακτορείο.
Σύμφωνα με τους δικαστές, τα εκτελεστικά διατάγματα της 2ης Απριλίου, με τα οποία επιβλήθηκαν οι δασμοί κατ’ ελάχιστον 10% στο σύνολο των εισαγόμενων προϊόντων και ως και 50% ανάλογα με τη χώρα προέλευσης, «υπερβαίνουν τις εξουσίες που έχουν δοθεί στον πρόεδρο στο πλαίσιο του νόμου IEEPA (σ.σ. επιτρέπει ανάληψη δράσης σε περίπτωση που διαπιστωθεί κατάσταση έκτακτης οικονομικής ανάγκης) για τη ρύθμιση των εισαγωγών μέσω της χρήσης τελωνειακών δασμών».
Σε γραπτή γνωμοδότηση που συνοδεύει την απόφαση, ένα από τα μέλη του δικαστηρίου, που δεν κατονομάζεται, επισήμανε ότι η παραχώρηση «απεριόριστης» εξουσίας στον πρόεδρο ως προς τους τελωνειακούς δασμούς συνεπάγεται «αποκήρυξη» της δυνατότητας της νομοθετικής εξουσίας για αυτό, παραχώρησή της στην εκτελεστική, κάτι που αντίκειται προς το Σύνταγμα των ΗΠΑ.
Ο νόμος IEEPA επιτρέπει στον πρόεδρο να αποφασίζει «απαραίτητα οικονομικά μέτρα» ή να επιβάλλει οικονομικές κυρώσεις για «την αντιμετώπιση ‘εξαιρετικής και ασυνήθιστης’ απειλής», εξήγησε το δικαστήριο.
Εκπρόσωπος του προέδρου των ΗΠΑ Τραμπ καταφέρθηκε εναντίον των «δικαστών που δεν έχουν εκλεγεί»
Εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου καταφέρθηκε χθες Τετάρτη εναντίον «δικαστών που δεν έχουν εκλεγεί» και κατ’ αυτόν δεν έχουν δικαίωμα «να αποφασίζουν για τον τρόπο αντιμετώπισης κατάστασης εθνικής έκτακτης ανάγκης», μετά την απόφαση δικαστηρίου ειδικευμένου σε εμπορικά ζητήματα που εμπόδισε την εφαρμογή των τελωνειακών δασμών που επέβαλε ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ στο σύνολο των προϊόντων που εισάγονται στις ΗΠΑ.
«Ο πρόεδρος Τραμπ ορκίστηκε να βάλει πρώτα την Αμερική και η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να χρησιμοποιήσει όλους τους μοχλούς της εκτελεστικής εξουσίας για να αντιμετωπίσει την κρίση και να αποκαταστήσει το μεγαλείο της Αμερικής», τόνισε ο εκπρόσωπος Κους Ντεσάι σε ανακοίνωσή του.
Η κυβέρνηση των ΗΠΑ άσκησε έφεση
Η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ άσκησε έφεση χθες Τετάρτη σε απόφαση ομοσπονδιακού δικαστηρίου ειδικευμένου στο διεθνές εμπόριο, η οποία εμποδίζει την εφαρμογή των «ανταποδοτικών» δασμών τους οποίους επέβαλε ο Ρεπουμπλικάνος πρόεδρος με εκτελεστικά διατάγματα σε πρακτικά όλα τα προϊόντα που εισάγονται στις ΗΠΑ, αναφέρει έγγραφο που υπέβαλε στη δικαιοσύνη.
«Διά της παρούσης, γνωρίζεται ότι οι εναγόμενοι άσκησαν έφεση σε εφετείο των ΗΠΑ», αναφέρει το έγγραφο, που συμβουλεύτηκε το Γαλλικό Πρακτορείο.
Η κυβέρνηση αποφάσισε να συντάξει και να παρουσιάσει Νέο Κώδικα για την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Στην κοινή συνεδρίαση, της 28ης Απριλίου, της ΚΕΔΕ (Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας) και της ΕΝΠΕ (Ένωση Περιφερειών Ελλάδας) με την ηγεσία του Υπουργείου Εσωτερικών (ΥΠΕΣ) και με κύριο ομιλητή τον υπουργό κ. Λιβάνιο, παρουσιάσθηκαν οι βασικές αρχές και τα ουσιαστικότερα στοιχεία των «μεταρρυθμίσεων» που, κατά την άποψη της κυβέρνησης, περιλαμβάνονται στον νέο Κώδικα.
Με τον νέο Κώδικα, σύμφωνα με την ηγεσία του ΥΠΕΣ, επιδιώκεται να αντιμετωπισθεί η πολυνομία και να ξεπεραστούν νομοθετήματα χρονικά ξεπερασμένα. Δεν αλλάζουν τα όρια και ο αριθμός ούτε των δήμων, ούτε φυσικά των περιφερειών. Ο νέος Κώδικας αποτελείται από τέσσερα (4) βιβλία τα οποία αφορούν στο εκλογικό σύστημα, τη διακυβέρνηση και την εποπτεία, τις αρμοδιότητες και την οικονομική διαχείριση σε δήμους και περιφέρειες. Στο πλαίσιο αυτό θα γίνει και επανακαθορισμός του χαρακτήρα των δήμων –ορεινοί, ημιορεινοί, μητροπολιτικοί. Αναφορικά με την εκλογική διαδικασία, προτείνεται οι δήμαρχοι και οι περιφερειάρχες να εκλέγονται σε ένα γύρο ενώ καταργούνται οι δημοτικές ενότητες ως εκλογικές περιφέρειες στους δήμους.
Έχει κατά καιρούς έντονα προβληθεί -και είναι υπαρκτή- η ανάγκη μεταβίβασης αρμοδιοτήτων και εξουσιών από το «κεντρικό κράτος» προς την Τοπική Αυτοδιοίκηση και τις Περιφέρειες, όπως επίσης και η ακριβής οριοθέτηση περιεχομένου αρμοδιοτήτων και ευθυνών άσκησης εξουσίας. Όμως, δεν θα μπορούσε κανείς να ελπίζει σε θετικές αποφάσεις ανταποκρινόμενες στις πραγματικές ανάγκες από την κυβέρνηση της ‘’Νέας Δημοκρατίας’’ ούτε στον πρώτο τομέα (πραγματική αποκέντρωση εξουσιών), ούτε στον δεύτερο (οριοθέτηση και ουσιαστική άσκηση των πολιτικών). Σε μια κυβέρνηση όπου όχι απλώς η ισχυρή πρωτοκαθεδρία αλλά η απόλυτη κυριαρχία ανήκει και ασκείται από τον πρωθυπουργό και το συγκεντρωτικό του κέντρο (το γνωστό για όλες τις οικονομικές και πολιτικές υποθέσεις «Μαξίμου»)
δεν μπορεί κανείς να αναμένει -και η 6ετής εμπειρία είναι καταλυτική- θετικές αποφάσεις εκσυγχρονισμού και μεταρρύθμισης με περιεχόμενο αποκέντρωσης, ούτε καν με αποχρώσεις αποκέντρωσης.
Ο στόχος είναι κυρίως ο πλήρης κομματικός («νεοδημοκρατικός») έλεγχος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και ο παραπέρα έλεγχος των Περιφερειών.
Κι αυτό επιδιώκουν να το πετύχουν μέσω του νέου τρόπου εκλογής Δημάρχων και Περιφερειαρχών, ακυρώνοντας την δεύτερη Κυριακή μεταξύ των δύο πρώτων υποψηφίων (δημάρχων, περιφερειαρχών) της πρώτης Κυριακής.
Είναι γεγονός ότι στον χώρο της Αυτοδιοίκησης, πλην ορισμένων φωτεινών εξαιρέσεων, οι αντιλήψεις, οι τακτικές και οι πρακτικές του «πελατειακού κράτους» με ασυναγώνιστο πρωταγωνιστή και ενορχηστρωτή τη ‘’Ν.Δ.’’ και την κυβέρνηση, αλλά και με εκτεταμένες μέσα στην κοινωνία ανάλογες συμπεριφορές και λογικές, αποτελούν ένα πλατύ διαβρωτικό βούρκο. Το νέο εκλογικό σύστημα της κυβέρνησης στην Τοπική Αυτοδιοίκηση αυτήν την κοινωνικο-πολιτική κατάσταση εκμαυλισμού εκμεταλλεύεται ώστε με δύο εναλλακτικούς (πελατειακά ελεγχόμενους) εκλογικούς συνδυασμούς να κατορθώσει με το 43% και τη δυνατότητα διπλοσταυριών να αλώσει πλήρως Δήμους και Περιφέρειες με μία και μόνη Κυριακή.
Η κυβέρνηση έχοντας αφαιμάξει οικονομικά την Τοπική Αυτοδιοίκηση, έχοντας εξαρτήσει κάθε έργο υποδομών ή κοινωνικής φύσεως στους δήμους από τις «καλές σχέσεις» (δηλαδή, τις σχέσεις υποταγής) με τους υπουργούς, σε τελική ανάλυση με το «Μαξίμου», και έχοντας προωθήσει (επιβάλει) ένα πλέγμα «προτιμώμενων κατασκευαστικών επιχειρήσεων» και εταιρειών συμβούλων έχει εγκαταστήσει ένα πολυπλόκαμο σύστημα ελέγχου και ευνοιοκρατίας. Όλη αυτή η επιχείρηση συναλλαγών και εξαρτήσεων μπόρεσε να προχωρήσει και να επεκταθεί, διότι -όπως προείπαμε, πλην εξαιρέσεων -στον χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης οι αντιλήψεις αρχών απέναντι στον «πελατειασμό», τη διαπλοκή και την μονοκρατορία της αθηναϊκής εξουσίας, καθώς και οι πολιτικές πραγματικής αποκέντρωσης, περιφερειακής ανάπτυξης και κοινωνικής δημιουργικής συμμετοχής, οι δράσεις σε παραγωγικούς τομείς κοινωνικού χαρακτήρα και οι κινητοποιήσεις έχουν υποστεί μεγάλη υποχώρηση κατά την τελευταία 20ετία.
Ένα νέο κίνημα Αυτοδιοίκησης είναι πλέον αναγκαίο.
Ένα νέο κίνημα με κεντρικά στοιχεία του:
την ουσιαστική-πραγματική αποκέντρωση,
την περιφερειακή-βιώσιμη ανάπτυξη με δημιουργική εμπλοκή και ανορθωτικό ρόλο της Αυτοδιοίκησης,
την δημογραφική και παραγωγική αναζωογόνηση των περιφερειακών και των περιθωριοποιημένων περιοχών,
την ανάταξη-ενίσχυση και ανάληψη ευθύνης για τις αστικές και περιβαλλοντικές υποδομές και τις δομές κοινωνικού χαρακτήρα.
Για αυτό το νέο κίνημα Αυτοδιοίκησης -για την ανάδειξη της ανάγκης του και την υποστήριξη της συγκρότησης και ενδυνάμωσής του- θα χρειαστούν, πρωτίστως, οι κατάλληλοι, ικανοί άνθρωποι και πρωταγωνιστικά σχήματα (συνεπείς φορείς των αρχών του και ανάπτυξης των πολιτικών του).
Εντωμεταξύ, κι ενώ οφείλουμε να έχουμε σταθερά προ οφθαλμών το σύνθετο και ζωτικής σημασίας καθήκον για το νέο κίνημα της Αυτοδιοίκησης, ορισμένα ζητήματα είναι κατεπείγοντα και κρίσιμα. Πρέπει να προβληθούν, να διεκδικηθούν για να λυθούν και να υποστηρίξουν -κατά κάποιο τρόπο- και τη δημιουργία πρωταρχικών όρων για το γενεσιουργού ξεδίπλωμα του νέου κινήματος Αυτοδιοίκησης.
Ζήτημα 1ο.Οικονομική αυτοδυναμία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης: Ανάγκη προσφυγής στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.
Ο στόχος αυτός είναι ομόφωνος, συγκεντρώνει ευρύτατο συσχετισμό δύναμης και μεγάλη συσπείρωση με αγωνιστικές διαθέσεις και στα σημερινά όργανα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στα οποία την πλειοψηφία κατέχουν στελέχη της «Ν.Δ.». Πλειοψηφία, που μπορεί -και έχει αποδειχθεί- ότι μπορεί να ανασχέσει ή να υποσκάψει τον σχεδιασμό και την πραγματοποίηση μαχητικών πρωτοβουλιών διεκδίκησης και επίτευξης του στόχου της απόδοσης των κατακρατούμενων πόρων προς την Αυτοδιοίκηση. Υπάρχουν, ωστόσο, σχετικές αποφάσεις κεντρικών και περιφερειακών οργάνων (ΚΕΔΕ και ΠΕΔΕ), υπάρχουν δημόσια κατ΄επανάληψη και με έμφαση διατυπωμένες οι θέσεις απόδοσης των νομοθετημένων πόρων προς την Αυτοδιοίκηση. Κυρίως υπάρχει μια ευρύτερη διάχυτη κοινωνική διάθεση διεκδίκησης και υποστήριξης θετικών δράσεων της Αυτοδιοίκησης.
Δυτική Θεσσαλονίκη
Συνοπτικά, και χωρίς να πάμε πολύ πίσω στο παρελθόν, το ζήτημα αυτό έχει ως εξής: Σύμφωνα με τον Ν. 3852/2010, η Τοπική Αυτοδιοίκηση (οι ΟΤΑ) δικαιούται ετησίως 8,3 δισ. ευρώ από Κεντρικούς Αυτοτελείς Πόρους (ΚΑΠ). Ωστόσο, ο κρατικός προϋπολογισμός για το 2025, αυθαιρέτως, προβλέπει την απόδοση μόλις 2,5 δισ. ευρώ! Για το 2025 η Τοπική Αυτοδιοίκηση έχει στερηθεί 5,8 δισ. ευρώ, δηλαδή το 70% των νόμιμων πόρων της! Ποσό που υπολείπεται όχι μόνο της νομοθετικής υποχρέωσης/πρόβλεψης αλλά και του ελάχιστου ορίου αποδόσεων των 3,84 δισ. ευρώ που έχει τεθεί, έχει συμφωνηθεί για τους ΟΤΑ.
Αυτή η απόκλιση έφερε έντονες αντιδράσεις από την ΚΕΔΕ (Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας). Όμως, στην καθημερινή πράξη, δημιουργεί, κυριολεκτικά, συνθήκες παρατεταμένης οικονομικής ασφυξίας. Υπάρχουν, μάλιστα δήμοι που έχουν φτάσει -και το δηλώνουν εμφατικά- σε συνθήκες οικονομικής χρεοκοπίας και αδυναμίας εκτέλεσης των στοιχειωδών αρμοδιοτήτων τους.
Επιπλέον, η Τοπική Αυτοδιοίκηση ζητά την κατάργηση του πλαφόν των 3,84 δισ. ευρώ που θεσπίστηκε αυθαίρετα από την κυβέρνηση της «Ν.Δ» (άρθ. 44 του Ν. 5071/2023). Ενώ ρεαλιστικά διαρκώς επιμένει στην, έστω, σταδιακή αποπληρωμή των παρανόμως παρακρατηθέντων, μη αποδοθέντων πόρων, οι οποίοι υπολογίζονται σε περισσότερα από 12 δισ. ευρώ!
Συνοψίζοντας, η Τοπική Αυτοδιοίκηση στερείται αυθαιρέτως, ετήσια 5,8 δισ. ευρώ από τους θεσμοθετημένους πόρους που νόμιμα δικαιούται, ενώ της έχουν παράνομα παρακρατηθεί περισσότερα από 12 δισ. ευρώ!
Αυτή η εικόνα οικονομικής ασφυξίας των δήμων -σε πλήρη αντίθεση με την εικόνα του κυβερνητικού θριάμβου για τα υπερπλεονάσματα και εν μέρει επεξηγηματική της προέλευσης των υπερπλεονασμάτων- δημιουργεί και πρόσθετα προβλήματα, στο βαθμό που η στέρηση αυτών των πόρων δρα απαγορευτικά στις συνέργειες των δήμων για την αξιοποίηση πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης και των ΠΕΠ, στην κατασκευή έργων υποδομής και περιβάλλοντος και ανάπτυξης δομών κοινωνικής και προνοιακής φύσεως.
Από κάθε πλευρά, όπως κι αν εξετασθεί το ζήτημα, είναι ξεκάθαρο ότι: η κυβέρνηση αυθαιρετεί, παρακρατώντας παράνομα θεσμοθετημένους πόρους που ανήκουν στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Η στάση της Αυτοδιοίκησης πλέον δεν μπορεί να είναι η μέχρι τώρα, των ατελέσφορων διαμαρτυριών, των αναποτελεσματικών παραπόνων και των ικεσιών για εύνοια των υπουργών και του «Μαξίμου».
Πρέπει να ακολουθηθούν με προγραμματισμό, σχεδόν ταυτόχρονα, δύο δρόμοι.
Ο πρώτος, η Τοπική Αυτοδιοίκηση πρέπει να προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο εγκαλώντας την κυβέρνηση για την αυθαίρετη, μη νόμιμη και επαναλαμβανόμενη παρακράτηση θεσμοθετημένων πόρων της. Που έχουν ως αποτέλεσμα να μην μπορούν να εκτελέσουν τα νομοθετημένα καθήκοντα της απέναντι στους πολίτες τους (που είναι και ευρωπαίοι πολίτες) και που αδυνατούν να αξιοποιήσουν κρίσιμους, πολλαπλά χρήσιμους ευρωπαϊκούς πόρους για την ανάπτυξη έργων υποδομών και ποιότητας ζωής στις τοπικές κοινωνίες τους. Στην προσφυγή αυτή, είναι βέβαιο ότι οι δυνάμεις της Αυτοδιοίκησης που ανήκουν στη «Ν.Δ.» δεν θα συμπορευτούν. Όμως το δίκαιο και η ζωτικότητα του αιτήματος -μετά μάλιστα από τη χρόνια διεκδίκηση του- θα δημιουργήσει και την θετική εκείνη οριοθέτηση μεταξύ των δυνάμεων που πράγματι πιστεύουν και υπηρετούν την αποστολή της Αυτοδιοίκησης και εκείνων που στην πραγματικότητα αποτελούν προεκτάσεις κυβερνητικών μηχανισμών υποκρινόμενοι για την αυτοδυναμία της Αυτοδιοίκησης. Η επιλογή του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου είναι η σωστή, τόσο για λόγους κύρους και βάρους της υπόθεσης και της απόφασης, όσο και υπέρβασης του αντίστοιχου ελληνικού δικαστικού τοπίου όπου η πιθανότητα εμπλοκών, διαστροφής και καθυστερήσεων είναι μεγάλη.
Ο δεύτερος είναι ο δρόμος της κοινωνικής ενημέρωσης και των κινητοποιήσεων. Ενημέρωσης των πολιτών, πυκνής, με πολλά μέσα και διάφορους τρόπους και κυρίως με παραδείγματα έργων που θα μπορούσαν να γίνουν και δεν γίνονται για το λόγο της αφαίρεσης πόρων -και, υπογραμμίζουμε, ότι δεσμευτικά οφείλουν να γίνουν από τη στιγμή που αρχίσουν να υπάρχουν οι πρόσθετοι αυτοί πόροι ή μέρος τους. Και, κινητοποιήσεων, με εφευρετικότητα κινήσεων, προγραμματισμό αλλά και αιφνιδιασμό (ο οποίος δεν θα θίγει ανάγκες και υπηρεσίες πολιτών, αλλά θα πιέζει σημαντικά την κυβέρνηση προς την οποία σταθερά θα αναφέρεται ο λόγος δράσης).
Ζήτημα 2ο. Ο «Καλλικράτης» ως σύστημα διάρθρωσης των Δήμων της χώρας πρέπει άμεσα να καταργηθεί. Να επανέλθει ως σύστημα διοικητικής διαίρεσης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Δήμοι και Κοινότητες) ο «Καποδίστριας».
Για όσους ζουν, έστω, λίγο πιο έξω από την Αθήνα, ή έχουν κάποια πραγματική σχέση, η νοιάζονται αληθινά για τη Χώρα -και δεν χρειάζεται εδώ να ξαναπούμε ‘’για την περιφέρεια της Χώρας’’ αφού χωρίς την περιφέρειά της δεν (θα) υπάρχει Χώρα-, όσοι λοιπόν νοιάζονται, δεν χρειάζεται να τους πούμε γιατί ο «Καλλικράτης» πρέπει να καταργηθεί. Και δεν χρειάζεται για αυτό κανένα ιδιαίτερο θάρρος. Μόνο μάτια που βλέπουν και απλή λογική.
Δεν μπορούμε -δεν έχουμε κανένα τέτοιο δικαίωμα και κανένας θώκος δεν το δίνει- να δημιουργούμε κακέκτυπααντίγραφα του αθηναϊκού μινώταυρου σε κάθε νομό! Όσοι με ένα τέτοιο υπερφίαλο πνεύμα ενδύθηκαν το ένδυμα του «μεγάλου μεταρρυθμιστή» κατέληξαν νεκροθάφτες περιοχών και ελπίδων. Την τύχη τους -με τα νομοθετήματά τους- ακολούθησαν οι Ραγκούσης και Βορίδης.
Υπερσυγκέντρωση, υπερφόρτωση σε λίγα κέντρα, στην πρωτεύουσα του νομού και σε επιλεγμένους καχεκτικούς, αδιάφορους δορυφόρους της! Κι αφού αυτή είναι η κρατική γραμμή εξουσίας οι κάτοικοι ακολούθησαν τη λογική της και στην επόμενη φάση της: από του δήμους των πρωτευουσών προς τους δήμους των μεγάλων αστικών κέντρων: Αθήνα, λοιπόν -και πάλι Αθήνα (!), Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Λάρισα, Γιάννενα… Και έτσι η υπερσυγκέντρωση μετατρέπεται σε εξαθλίωση στην περίμετρο, γύμνια και ερήμωση στην περιφέρεια, κρίση, παραβατικότητα και εγκληματικότητα στους αστικούς θύλακες, υπανάπτυξη και ελλείμματα στην παραγωγή, υπογεννητικότητα και ανασφάλεια στα σύνορα!
Η συγκριτική ματιά μεταξύ της πληθυσμιακής απογραφής 2021 έναντι εκείνης του 2011 (έτους έναρξης εφαρμογής του «Καλλικράτη») είναι εύγλωττη και επιβεβαιωτική:
Δυτική Μακεδονία: – 10,3%, Ανατολική Μακεδονία-Θράκη: -7,7%, Ήπειρος: – 5%, αλλά ταυτόχρονα και νέα αύξηση στον ευρύτερο πολεοδομικό συγκρότημα της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης, της Πάτρας, της Λάρισας, των Ιωαννίνων…
Είναι κοινή συνείδηση ότι στους δήμους του «Καλλικράτη», όποιο ενδιαφέρον επιτρέπει η οικονομική δυνατότητα του δεσπόζοντος δήμου (συνήθως του δήμου της πρωτεύουσας του νομού) εστιάζεται και εξαντλείται στο χώρο και για τους κατοίκους αυτού του δήμου, της πρωτεύουσας του νομού.Όλες οι υπόλοιπες περιοχές (κοινότητες και δημοτικές ενότητες) φυτοζωούν, βιώνουν μια διαρκή φθίνουσα, εκφυλιστική πορεία σε όλα τα επίπεδα (πληθυσμιακά, ηλικιακά, παραγωγικά, στις υποδομές, στην ποιότητα ζωής, στο περιβάλλον).
Επομένως: ας κρατηθεί η οργάνωση των Περιφερειών και η εκλογή των Περιφερειαρχών και των Περιφερειακών Συμβουλίων με τις δύο Κυριακές στις 13 Περιφέρειες της Χώρας. Και να επιστρέψει άμεσα ο «Καποδίστριας» στους Δήμους και τις Κοινότητες.
Είναι μια απόλυτα αναγκαία, λογική και ρεαλιστική, γρήγορα και αποτελεσματικά εφαρμόσιμη πρόταση. Που θα ανασχέσει άμεσα τον εκφυλισμό της ελλαδικής περιφέρειας. Και σε συνδυασμό με την απαραίτητη ύπαρξη και υλοποίηση πολιτικών περιφερειακής στήριξης μπορεί, ίσως, να κερδηθεί το στοίχημα, πριν περάσουμε οριστικά το σημείο της μη αντιστροφής.
Ζήτημα 3ο. Οι θητείες Δημάρχων και Περιφερειαρχών και των Συμβουλίων πρέπει να πάψουν να είναι 5ετείς. Όλα τα άμεσα εκλεγμένα όργανα στην Ελληνική Δημοκρατία (συνεπώς, και οι δήμαρχοι και οι περιφερειάρχες και τα αντίστοιχα συμβούλια) έχουν θητείες 4ετούς διάρκειας.
Σε μια εποχή που οι ψηφιακές ταχύτητες και η Τεχνητή Νοημοσύνη έχουν συρρικνώσει δραστικά, έχουν ελαχιστοποιήσει θεαματικά το χρόνο λήψης και εκτέλεσης των αποφάσεων, στον υψηλότερο βαθμό που μέχρι τώρα έχει γνωρίσει η ανθρωπότητα και αυτό θα συνεχισθεί με αυξανόμενο ρυθμό, είναι πέρα για πέρα παράλογο και σε βάρος του δημοκρατικού δικαιώματος και της δυνατότητας εναλλαγής οι θητείες εκλεγμένων (δημάρχων και περιφερειαρχών) να διευρυνθούν στα 5 έτη (!), από 4 που ήταν μέχρι το 2011. Οι νέες συνθήκες (τεχνολογικές και άλλες) της νέας εποχής μάλλον προς την αντίθετη κατεύθυνση υποδεικνύουν ότι πρέπει να κινηθούμε, δηλαδή προς τη σμίκρυνση των χρόνων της θητείας, κι όχι προς την επέκταση τους.
Επομένως: ας κρατηθεί η οργάνωση των Περιφερειών και η εκλογή των Περιφερειαρχών και των Περιφερειακών Συμβουλίων με τις δύο Κυριακές στις 13 Περιφέρειες της Χώρας. Και να επιστρέψει άμεσα ο «Καποδίστριας» στους Δήμους και τις Κοινότητες.
Αν σκεφθεί κανείς ότι σε ευρωπαϊκό επίπεδο, σε σύγκριση με την 10ετία του 1990 κατά τη δεκαετία του 2020 το μέσο χρονικό διάστημα που απαιτείται για τη λήψη και εκτέλεση διοικητικής απόφασης έχει μειωθεί κατά 50 φορές(!), τότε μπορεί ο καθένας να καταλάβει ότι η ρύθμιση των θητειών 5ετούς διάρκειας εξυπηρετούσε και εξυπηρετεί άλλα συμφέροντα και επιδιώξεις και σε καμία περίπτωση των πολίτων, της παραγωγής έργου και των τοπικών κοινωνιών.
Οι «αυτοκρατορικές θητείες» 5ετίας -θυμίζοντας, κατ΄αντιπαράθεση, τον μόνο πρόεδρο στην Ευρώπη με τέτοιας διάρκειας αξίωμα, τον Πρόεδρο της Γαλλίας- όταν αυτές ασκούνται στα ελληνικά και τοπικά πλαίσια ενός περιβάλλοντος διαβρωμένου από διαπλοκή και φαινόμενα διαφθοράς, καθώς και της μάστιγας του «πελατειακού κράτους» είναι ό,τι χειρότερο θα μπορούσε να νομοθετήσει κανείς, αυξάνοντας, παγιώνοντας και επεκτείνοντας τέτοια φαινόμενα, τη στιγμή που θα έπρεπε με κάθε τρόπο να εκριζωθούν! Κι αυτό είναι ένας ακόμη λόγος να ακυρωθεί αυτή η παράλογη ρύθμιση και να επανέλθουμε στις 4ετείς θητείες. Ευθυγραμμίζοντας όλες τις αιρετές εξουσίας της Ελληνικής Δημοκρατίας που αποφασίζουν και διαχειρίζονται μάλιστα δημόσιο χρήμα (σημειώνουμε, παρεμπιπτόντως, ότι η 5ετής θητεία του ΠτΔ δεν περιλαμβάνει παρόμοιου χαρακτήρα εξουσίες).
Επιπλέον, δεν είναι δυνατόν, αιρετές εξουσίες που βρίσκονται πιο κοντά στον πολίτη -όπως, πρωτίστως, η Τοπική Αυτοδιοίκηση αλλά και οι Περιφέρειες- και για τις οποίες ο έλεγχος και το δικαίωμα, η δυνατότητα αλλαγής (και εναλλαγής) πρέπει πρακτικά να οδηγούν σε δυνατότητα αλλαγής μέσω των εκλογών. Αυτό το δικαίωμα, αυτή η δυνατότητα αντί να έχει γρήγορη δυνατότητα ευεργετικής εφαρμογής τραβάει σε βάθος 5ετίας!
Ζήτημα 4ο. Να οριστεί μέγιστος αριθμός θητειών για Δημάρχους και Περιφερειάρχες.
Στην συνταγματική αναθεώρηση του 2000 -01, μεταξύ άλλων, είχα υποβάλει μια πρόταση με δύο σκέλη, η οποία όμως, τότε, δεν ενσωματώθηκε στο Σύνταγμα. Επιμένω, θεωρώντας την πρόταση και στα δύο σκέλη της, πολύ σημαντική και ωφέλιμη σε πολλά επίπεδα, εκτιμώντας παράλληλα ότι και οι καιροί (την) έχουν επαρκώς ωριμάσει.
1ο. Η συνολική χρονική διάρκεια της θητείας των βουλευτών δεν μπορεί να υπερβαίνει τα 8 έτη (δηλαδή, το άθροισμα 2 ολοκληρωμένων κοινοβουλευτικών θητειών), και
2ο. Βουλευτής που ορίζεται μέλος στην Κυβέρνηση παραιτείται για τη διάρκεια της κυβερνητικής (υπουργικής ή υφυπουργικής) θητείας του από τη θέση του βουλευτή και αντικαθίσταται από τον αναπληρωτή (κατά σειρά εκλογής) βουλευτή της εκλογικής του περιφέρειας. Με την αποχώρηση από την κυβέρνηση επιστρέφει στην κοινοβουλευτική έδρα και ο αντικαταστάτης του παύει να είναι βουλευτής.
Στα πλαίσια αυτή της λογικής -του ορισμένου αριθμού θητειών- και προεκτείνοντας την για τους Δημάρχους και τους Περιφερειάρχες, θεωρώ ότι είναι αναγκαίο να ορισθούν το μέγιστο 3 θητείες για τις δύο αυτές αιρετές θέσεις. Δηλαδή, συνολική επιτρεπόμενη διάρκεια 12 ετών για τους Δήμαρχους και τους Περιφερειάρχες.
Η ανάγκη ανανέωσης δεν πρέπει απλώς να διακηρύσσεται αλλά και θεσμικά να υπηρετηθεί και νομοθετικά να κατοχυρωθεί. Είναι ανάγκη να αναλάβουμε τη θεσμική αυτή νομοθετική πρωτοβουλία για την κίνηση, την δημιουργική ώθηση, προς τις αιρετές θέσεις της Αυτοδιοίκησης -και όχι μόνο της Αυτοδιοίκησης- νέων, διαρκώς νέων δυνάμεων.
Η ανανέωση δεν μπορεί να είναι ένα υποκριτικό σλόγκαν, ένα προεκλογικό περικάλυμμα κάτω από το οποίο θα επιβιώνουν διαβρωτικές πρακτικές και αντιλήψεις καθεστωτικές και νεποτισμού. Η ανανέωση από τη φύση της -αν όχι συνολικά, πάντως δραστικά- αποτελεί αντίδοτο, αντίμετρο στη διαπλοκή και τα «πελατειακά δίκτυα απομύζησης».
Εξάλλου, 12 χρόνια θητείας είναι υπεραρκετά για να σχεδιάσει και να υλοποιήσει κάθε Δήμαρχος και Περιφερειάρχης το πρόγραμμα και το «όραμά του» για το Δήμο του και την Περιφέρεια.
Η εναλλαγή στελεχών, η ανανέωση στελεχών σε όλο το φάσμα των αιρετών θεσμών θα συμβάλλει -με καταλυτικό τον ρόλο των νέων- στον καλύτερο συγχρονισμό και των θεσμών και των πολιτικών με τις εξελίξεις και τα νέα στοιχήματα, με την εποχή τους και τις νέες προκλήσεις (τεχνολογικές, κοινωνικές, παραγωγικές, επικοινωνιακές).
Ο παραπάνω καμβάς για το νέο κίνημα της Αυτοδιοίκησης και τα επείγοντα 4 ζητήματα, ασφαλώς, δεν εξαντλεί το θέμα, σύνθετο -εξάλλου- και βαθύ από τη φύση του. Ωστόσο, μπορεί να δώσει ευεργετική ώθηση, να επιτύχει ουσιώδη αποτελέσματα (π.χ., στο σοβαρό χρόνιο οικονομικό ζήτημα) και να δημιουργήσει ζωντανό και ζωογόνο ενδιαφέρον από δυνάμεις της κοινωνίας και ιδιαίτερα τους νέους από κάθε επαγγελματικό χώρο.
Με οδηγό πέντε μουσικά έργα του κλασικού ρεπερτορίου ο Ομότιμος Καθηγητής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκη, Γιάννης Μουρέλος, επιστρέφει στο Τελλόγλειο Ίδρυμα, για άλλη μία οπτικοακουστική περιπλάνηση.
Ο κ. Μουρέλος μας ξεναγεί σε πέντε μεγαλουπόλεις, στο Λονδίνο, το Παρίσι, την Ρώμη, την Πράγα και την Νέα Υόρκη,έχοντας επιλέξει πέντε μουσικά έργα τα οποία έχουν γραφτεί ειδικά γι’ αυτές. Οι διαφορές ύφους και τεχνοτροπίας μεταξύ τους είναι εμφανείς. Πιο παράταιρα από ότι είναι μεταξύ τους δεν θα μπορούσαν να είναι τα έργα αυτά. Όσο παράταιρες είναι άλλωστε μεταξύ τους και οι πέντε πόλεις.
Υπάρχει ωστόσο ένα στοιχείο που λειτουργεί ως συνδετικός ιστός, ως συγκολλητική ουσία και δικαιολογεί το όλο αφιέρωμα. Η διαπίστωση πως η κάθε μια από τις μουσικές συνθέσεις έχει πιάσει τον παλμό της πόλης που περιγράφει,αναδεικνύοντας συνάμα την ιστορική, πολιτισμική, αισθητική της διάσταση. Με τον τρόπο αυτό, ένα εκ πρώτης όψεως συνονθύλευμα, όπως είναι το πρόγραμμα της βραδιάς, αποκτά ως διά μαγείας αξιοζήλευτη συνοχή και συνέχεια.
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 4 Ιουνίου, στις 19:00 και θα καλυφθεί οπτικοακουστικά από συνεργάτες του Ιδρύματος.
6ο Διεθνές Φεστιβάλ Δάσους ΚΘΒΕ 31 Μαΐου – 13 Ιουνίου 2025
Θέατρο Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών
Embracingtheun–scene
Με παραγωγές από Αγγλία, Γαλλία, Βέλγιο, Λίβανο, Νότια Αφρική και Ουρουγουάη ανοίγει φέτος το 6ο Διεθνές Φεστιβάλ Δάσους του ΚΘΒΕ.
Στο πλαίσιο της συνέντευξης Τύπου που δόθηκε σήμερα στο Βασιλικό Θέατρο, ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του ΚΘΒΕ Αστέρης Πελτέκης μαζί με τον Ομότιμο Καθηγητή Θεατρολογίας του Α.Π.Θ. και μέλος της καλλιτεχνικής επιτροπής του 6ου Διεθνούς Φεστιβάλ Δάσους, Σάββα Πατσαλίδη και την Προϊσταμένη Τμήματος Καλλιτεχνικού Έργου και Δραματολογίου ΚΘΒΕ, Αμαλία Κοντογιάννη, παρουσίασαν τους άξονες ενός εντυπωσιακού προγράμματος καινοτόμων προτάσεων της διεθνούς θεατρικής σκηνής, που θα πλαισιωθεί ταυτόχρονα από παράλληλες δράσεις, εργαστήρια και συζητήσεις, εστιάζοντας στη σημασία του θεσμού για την πόλη της Θεσσαλονίκης. Εναρκτήρια δράση του 6ου Διεθνούς Φεστιβάλ Δάσους
*A Thousand Daemons* του Logan February
Εναρκτήρια δράση του 6ου Διεθνούς Φεστιβάλ Δάσους
Φουαγιέ του Θεάτρου της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών
31 Μαΐου, 20.00
Είσοδος δωρεάν
Η διάλεξη διερευνά το δάσος στην παράδοση των Γιορούμπα και άλλων δυτικοαφρικανικών λαών ως συμβολικό τόπο κοινωνικής εξορίας, μυθικών συναντήσεων και μεταμόρφωσης -μια ποιητική μελέτη του τερατώδους και του άναρχου, που αγκαλιάζει τον υλικό, κοινωνικό και πνευματικό κόσμο. Offering for a monster της Tamara Cubas
Θέατρο Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών
31 Μαΐου και 1 Ιουνίου, 21:00
Η νεότητα μπορεί να εκληφθεί ως μια σύγκρουση μεταξύ του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος. Η κρούση απελευθερώνει μεγάλη ενέργεια και δημιουργεί μια τερατώδη δύναμη.
O Καλλιτεχνικός Διευθυντής του ΚΘΒΕ Αστέρης Πελτέκης μαζί με τον Ομότιμο Καθηγητή Θεατρολογίας του Α.Π.Θ. και μέλος της καλλιτεχνικής επιτροπής του 6ου Διεθνούς Φεστιβάλ Δάσους, Σάββα Πατσαλίδη και την Προϊσταμένη Τμήματος Καλλιτεχνικού Έργου και Δραματολογίου ΚΘΒΕ, Αμαλία Κοντογιάννη.
Η απόφαση της Γερμανίας να αναπτύξει μόνιμη δύναμη 5.000 στρατιωτών στη Λιθουανία είναι εξαιρετικά σημαντική, καθώς σηματοδοτεί την είσοδο σε μια νέα φάση της γεωπολιτικής εποχής που διανύουμε. Ένα από τα θεμελιώδη ερωτήματα αυτής της εποχής είναι το κατά πόσον οι Ηνωμένες Πολιτείες θα περιορίσουν τη στρατιωτική και οικονομική τους εμπλοκή στο παγκόσμιο σύστημα. Στο πλαίσιο αυτό, η Ουάσινγκτον έχει απαιτήσει από την Ευρώπη να αναλάβει την κύρια ευθύνη για την ασφάλειά της και έχει κάνει τις πρώτες κινήσεις για την αναδιαμόρφωση της διεθνούς οικονομικής τάξης που είχε θεσπιστεί μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ώστε να διευκολυνθεί αυτή η μετάβαση. Μέχρι σήμερα αναμέναμε να δούμε πώς θα αντιδράσει η Ευρώπη.
Η γερμανική ανάπτυξη είναι η πρώτη απάντηση. Το μέγεθος της δύναμης δεν έχει ως στόχο την αποτροπή πλήρους ρωσικής επίθεσης – προφανώς –, αλλά επιδιώκει να προκαλέσει μια ευρύτερη ευρωπαϊκή κινητοποίηση και να ενισχύσει την επιφυλακή στη Μόσχα. Με την κίνηση αυτή, η Γερμανία καθιερώνει μια απτή στρατιωτική δέσμευση στην Ευρώπη, κι έτσι προκύπτει το ερώτημα: πρόκειται για την πρώτη σε μια σειρά ευρωπαϊκών ενεργειών ή για μια απομονωμένη πράξη; Όπως έχω υποστηρίξει, «Ευρώπη» είναι απλώς η ονομασία μιας ηπείρου – μιας γεωγραφικής ενότητας λίγο μεγαλύτερης από τις ηπειρωτικές ΗΠΑ, η οποία περιλαμβάνει 44 κυρίαρχα κράτη. Μια συντονισμένη ευρωπαϊκή απάντηση θα είχε διαφορετική σημασία από 44 μεμονωμένες.
Εξίσου σημαντικό θα είναι να δούμε όχι τόσο την αντίδραση ολόκληρου του ΝΑΤΟ, αλλά εκείνη των τεσσάρων ισχυρότερων και γεωγραφικά κρίσιμων κρατών του: του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γερμανίας, της Γαλλίας και της Πολωνίας. Αν και παραμένει απίθανο να εγκαταστήσουν μόνιμες στρατιωτικές δυνάμεις σε θέσεις που να εμποδίζουν ρωσική προέλαση προς Δυσμάς, ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει καταστήσει αυτή την προοπτική πιο ρεαλιστική.
Ακόμα κι αν η ενέργεια της Γερμανίας παραμείνει μεμονωμένη, συνιστά καίρια μεταστροφή στην ευρωπαϊκή ισορροπία. Η χώρα αυτή υπήρξε, έστω και σταδιακά λιγότερο, ένα κράτος-παρίας μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο – θα έλεγε κανείς, ήδη από τον Α’. Ξεκίνησε εχθροπραξίες και στους δύο πολέμους, εναντίον χωρών που σήμερα είναι μέλη του ΝΑΤΟ, εναντίον άλλων που βρίσκονται εκτός της Συμμαχίας, και – κυρίως – κατά της Σοβιετικής Ένωσης. Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο δεν επανήλθε αμέσως ως κυρίαρχο κράτος, αλλά παρέμεινε διαιρεμένη και υπό κατοχή από τη Δύση και τη Σοβιετική Ένωση μέχρι τη δεκαετία του 1990. Μετά την επανένωση, κατέστη γρήγορα οικονομικό επίκεντρο της ευρωπαϊκής ηπείρου. Αν και το βάρος της την καθιστά πρώτη μεταξύ ίσων στην ΕΕ, η Γερμανία υπήρξε προσεκτική ως προς την άσκηση στρατιωτικής ισχύος. Η Ευρώπη έχει μακρά μνήμη, και για αιώνες η ιστορία της ήταν μια ιστορία συνεχών πολέμων. Η απόφαση της Γερμανίας να αναπτύξει στρατεύματα στην Ευρώπη – απόφαση που έγινε δεκτή θετικά τόσο από τις ΗΠΑ όσο και από άλλες ευρωπαϊκές χώρες – παραβιάζει την προηγούμενη δέσμευσή της σε μετριοπαθείς φιλοδοξίες ηγεσίας.
Με απλά λόγια, η ανάπτυξη στρατευμάτων στη Λιθουανία ενδέχεται να προαναγγέλλει την επανεμφάνιση της Γερμανίας ως γεωπολιτικής δύναμης.
Αν μια τέτοια δέσμευση είχε γίνει από το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία ή την Πολωνία, ίσως να μη δίναμε τόση σημασία. Όμως τη δέσμευση αυτή την ανέλαβε η Γερμανία, κι έτσι η Ευρώπη καλείται πλέον να εξετάσει όχι μόνο τι επιθυμούν οι Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και τι ενδέχεται να εξελιχθεί σε αυτό που «θέλει η Γερμανία». Είναι πιθανό ο φόβος για την ισχύ της Γερμανίας να ανήκει στο παρελθόν – αλλά δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι ισχύει κάτι τέτοιο.
Υπάρχει, βέβαια, και το «ρωσικό ζήτημα» που πρέπει να ληφθεί υπόψη. Η απόφαση αποστολής στρατευμάτων στη Λιθουανία βασίστηκε σε προσεκτική στρατηγική σκέψη. Η Λιθουανία συνορεύει με τη Λετονία, την Πολωνία και τη Λευκορωσία· δεν έχει σύνορα ούτε με τη Ρωσία ούτε με την Ουκρανία. Αν η Ρωσία, για παράδειγμα, κινηθεί ταχύτατα για να καταλάβει την Ουκρανία και στη συνέχεια να ανακτήσει τα κράτη που άλλοτε ανήκαν στη Σοβιετική Ένωση, ή αν επιχειρήσει να επανακτήσει επιρροή στις ευρωπαϊκές δορυφορικές χώρες που κατείχε στο παρελθόν, τότε μια γερμανική τεθωρακισμένη ταξιαρχία με μόνιμη βάση στη Λιθουανία θα ανέβαζε σημαντικά το διακύβευμα. Και πάλι, μια μόνο ταξιαρχία δεν θα μπορούσε να ανακόψει το σύνολο της ρωσικής στρατιωτικής μηχανής, όμως μια επίθεση στη Λιθουανία μέσω Λευκορωσίας θα ενείχε σοβαρό κίνδυνο επέμβασης του ΝΑΤΟ – και κατά συνέπεια, των Ηνωμένων Πολιτειών. Είναι ένα εξαιρετικά στρατηγικό σημείο για την ανάπτυξη δυνάμεων και για να καταστήσει σαφές στη Ρωσία ότι η επεκτατική πολιτική θα έχει κόστος.
Παράλληλα, ούτε η Γερμανία ούτε η Λιθουανία συνορεύουν με την Ουκρανία, άρα η Μόσχα δεν μπορεί να ερμηνεύσει την κίνηση αυτή ως άμεση στρατιωτική απειλή για την Ουκρανία· ούτε μπορεί να απειλήσει τη Λιθουανία χωρίς να αποκαλύψει τις προθέσεις της στις υπόλοιπες χώρες. Αυτό παρέχει χρόνο αντίδρασης στο ΝΑΤΟ, στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η Γερμανία ίσως έδωσε και ένα πρότυπο για την ευρωπαϊκή αυτοάμυνα: η ανάπτυξη στρατευμάτων σε προωθημένες θέσεις κοντά – αλλά όχι επάνω – στα ρωσικά σύνορα δείχνει ότι ενέργειες πέρα από την Ουκρανία θα δώσουν στις ευρωπαϊκές χώρες τη δυνατότητα να αντιδράσουν ταχέως, ενώ ταυτόχρονα θα διατηρηθεί η ευελιξία του ΝΑΤΟ να απαντήσει κατά βούληση. (Όπως έχω πει στο παρελθόν, ίσως φαίνεται παράλογο να φανταστεί κανείς πως η Ρωσία θα προχωρούσε πέρα από την Ουκρανία στις μέρες μας – όμως τα κράτη δεν χαράσσουν μακροπρόθεσμη στρατηγική βασιζόμενα στην αισιοδοξία.)
Η απόφαση των ΗΠΑ να αποσυρθούν από τον ρόλο του εγγυητή της ευρωπαϊκής ασφάλειας έχει δημιουργήσει κρίση στην ήπειρο. Ευτυχώς για την Ευρώπη, τα μέχρι στιγμής μέτρα των Ηνωμένων Πολιτειών έχουν υπάρξει ως επί το πλείστον ρητορικά· παρά την έντονη ρητορική, οι ΗΠΑ δεν έχουν αποσύρει στρατεύματα από το ΝΑΤΟ και δεν έχουν ακόμη αποσαφηνίσει επακριβώς τη φύση των δηλώσεών τους. Παρ’ όλα αυτά, τα κράτη παραμένουν κράτη, και θα ενεργούν πάντοτε βάσει του συμφέροντός τους. Μια συμμαχία όπως το ΝΑΤΟ υπάρχει μόνο όταν τα κράτη-μέλη βλέπουν τον κόσμο με παρόμοιο τρόπο.
Η γερμανική ανάπτυξη στρατευμάτων μπορεί να αναγκάσει την Ευρώπη να αποφασίσει τι θα πράξει – κι η μη απόφαση είναι και αυτή μια απόφαση. Το σοκ που υπέστη η Ευρώπη έχει προκαλέσει τον ακριβώς αντίκτυπο που επιζητούσε. Η Γερμανία ενδέχεται να αποτελέσει πρότυπο προς μίμηση, όμως δεδομένου του ιστορικού παρελθόντος, είναι μάλλον απίθανο να της επιτραπεί να ηγηθεί. Οι Ευρωπαίοι έχουν μακρά μνήμη.
*Ο George Friedman είναι διεθνώς αναγνωρισμένος γεωπολιτικός αναλυτής και στρατηγικός σύμβουλος διεθνών υποθέσεων. Είναι ιδρυτής και πρόεδρος του Geopolitical Futures. Ο Dr. Friedman είναι επίσης συγγραφέας πολλών βιβλίων με μεγάλη απήχηση, συμπεριλαμβανομένων τίτλων που έχουν βρεθεί στη λίστα των best seller των New York Times.
Από χθες το απόγευμα, όλα σχεδόν τα μέσα έχουν στα πρωτοσέλιδά τους το παραπάνω θέμα…
Και το θέμα συνεχίζεται και σήμερα , με αμείωτη ένταση με συλλήψεις 6 τούρκων στην περιοχή της Θεσσαλονίκης και της Κομοτηνής..
Σχεδόν όλα τα ΜΜΕ , από χθές , έχουν κατακλυστεί από άρθρα για το συμβάν…
Με λεπτομέρεις που δημιουργούν περισσότερα ερωτηματικά, παρά επιλύουν απορίες…
Όλα τα δημοσιεύματα, στηρίζονται σε “αστυνομικές πηγές”…
Πάλι αυτές οι “πηγές” μπροστά μας!!!…
Όπως και στην προ ολίγων ημερών περίπτωση διαρροής εγγράφου εκ του ΥΠΕΘΑ με εντολή που εξέφραζε ανθελληνικές θέσεις…!!…
Εκτός από τις “αστυνομικές πηγές”, κάποια ΜΜΕ, μιλούν γενικώς και αορίστως για “πληροφορίες”…
ΟΙ λεπτομέρειες του συμβάντος ποικίλουν…
Από έναν μέχρι τρεις ενόπλους σε τζιπ με ξένα νούμερα…
Από δυο πράκτορες της ΕΥΠ σε αυτοκίνητο, μέχρι δυο σε αυτοκίνητο και ένας σε μηχανή…
Από τρεις πυροβολισμούς , μέχρι 6, όπου οι 5 σφαίρες βρήκαν το καπό και τη μηχανή του αυτοκινήτου των πρακτόρων της ΕΥΠ και μία σφαίρα την πόρτα του συνοδηγού…(τέτοια “λεπτομέρεια” βρε παιδί μου..) .
Όλα αυτά, αφού η ΕΛ.ΑΣ, ειδοποιήθηκε εκ των υστέρων από περίοικους χθες το μεσημέρι για περιστατικό ασκόπων πυροβολισμών, …
Καθόσον αυτό έλαβε χώρα στη Θέρμη, σε βενζινάδικο λίγο έξω από τους Ταγαράδες…και σύμφωνα πάλι με κάποια ΜΜΕ, περισυνέλεξε τρεις κάλυκες των 9mm…
ΣΟΒΑΡΕΥΤΕΙΤΕ !!!!!…άπαντες !!!!…έστω στοιχειωδώς…
Και ξεκινάμε από την “αλφαβήτα”….
Ποιός μας είπε ότι το όχημα που βλήθηκε ήταν της ΕΥΠ κα είχε δυο πράκτορες..??..
ΟΥΔΕΙΣ…μόνον “πηγές”…
Ποιός μας είπε ότι οι ένοπλοι που έβαλαν κατά των πρακτόρων της ΕΥΠ, ήταν Τούρκοι μαφιόζοι..??..
ΟΥΔΕΙΣ..πάλι οι “πηγές”..
Έχει καμία αρμοδιότητα η ΕΛ.ΑΣ. , για θέματα της ΕΥΠ..??.και μάλιστα επιχειρησιακά..???
ΟΥΔΕΜΙΑ…
Μήπως ανακοινώνει η ΕΥΠ, κανένα δελτίο τύπου , για το εβδομαδιαίο και καθημερινό επιχειρησιακό της πρόγραμμα ..??..
ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΟΧΙ…και αλοίμονο, αν θα ήταν έτσι..
Μήπως ανακοινώνει η ΕΥΠ τους “στόχους” που παρακολουθεί “..??..
ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΟΧΙ…και αλοίμονο, αν θα ήταν διαφορετικά…
Μήπως υπάρχει Γραφείο ή Εκπρόσωπος Τύπου της ΕΥΠ και έκανε καμία ανακοίνωση….??..
ΟΧΙ, αφού , καλώς δεν υπάρχουν τέτοια και η μόνη γνωστή παρουσία-μορφή,είναι αυτή του Δντη/Υπδντή της Υπηρεσίας…
Έκανε καμία ανακοίνωση ο Εκπρόσωπος Τύπου της ΕΛ.ΑΣ .ή ο Αρχηγός ΕΛ.ΑΣ..??..ή ο Υπουργός ΠΡΟ.ΠΟ…??.. (ξέρω , τους βάζω ιδέες)…
ΟΧΙ, δότι δεν έχουν καμία αρμοδιότητα…
Εξάλλου η ΕΥΠ, με το Ν.4622/26 Ιουλίου 20219, πέρασε απ’ ευθείας στον ΠΘ (μέσω της σύστασης της προεδρίας της κυβέρνησης, μαζί με ΕΡΤ,ΑΠΕ,ΜΠΕ, = “το πακέτο της ενημέρωσης”, μαζί με άλλους φορείς, και προσφάτως και της Γραμματείας του Συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας)….
Όμως αν έπεφταν απλά πυροβολισμοί , ακόμα και μέρα μεσημέρι, κανείς δεν θα έδινε σημασία…
Εξάλλου, σε αυτή τη χώρα, συμβαίνουν πλέον σχεδόν καθημερινά τέτοια πράγματα…
Και όπως προ ολίγου καιρού μας “καθησύχαζε” εις εκ των “αρίστων”, ο Υπουργός ΠΡΟ.ΠΟ, σε παρόμοιο περιστατικό με πιστολίδια και πυροβολισμούς μέρα μεσημέρι ανάμεσα σε φιλήσυχο πλήθος , μας είπε τότε, ότι δεν συντρέχει λόγος ανησυχίας, καθόσον πρόκειται για ξεκαθάρισμα λογαριασμών μεταξύ αντίπαλων συμμοριών….!!!…
Τώρα όμως..??..
ΑΝ ΒΑΛΕΙΣ ΣΤΟ ΘΕΜΑ “ΜΑΓΙΚΕΣ ΛΕΞΕΙΣ”, ΟΠΩΣ ΕΥΠ, ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ, ΤΟΥΡΚΟΙ, ΠΙΣΤΟΛΙΔΙΑ…τότε αυτόματα, όλα τα άλλα πάνε πίσω και τα πρωτοσέλιδα, γέμισαν με αυτά..!!…
ΕΡΩΤΗΣΗ :
Ποιός θα νοιαστεί για τις βαρύτατες πολιτικές και ποινικές ευθύνες του νέου (προχθεσινού) ΕΘΝΙΚΟΥ ΜΕΓΑΣΚΑΝΔΑΛΟΥ ΤΟΥ ΟΠΕΚΕΠΕ..!!..με υπό διερεύνηση και για κάποιους σχεδόν σίγουρες ευθύνες , πολιτικών, πολιτικάντηδων, και υπαλλήλων..??
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: από κανείς, έως ελάχιστοι…
Εξάλλου με χθεσινό έκτακτο κυβερνητικό συμβούλιο, υπό του ΠΘ, αποφασίστηκε άρον-άρον το κλείσιμο του ΟΠΕΚΕΠΕ (για μείωση του “ίχνους”??) και η ανάληψη των αρμοδιοτήτων στην..ΑΑΔΕ…!!..ούτε λόγος για περαιτέρω εις βάθος διερεύνηση και για εμπλοκές προσώπων…
ΕΡΩΤΗΣΗ :
Ποιός θα νοιαστεί για την χθεσινή εισήγηση της ΝΔ πρότασης ΠΑΡΑΠΟΜΠΗΣ ΤΟΥ ΚΩΝ/ΝΟΥ ΑΧ.ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΠΛΗΜΜΕΛΗΜΑ ΓΙΑ ΤΑ ΤΕΜΠΗ..!!!..για τις ολιγωρίες του για τα Τέμπη, που κόστιζαν τις ζωές 57 συνανθρώπων μας, στην πλειονότητα τους νέα παιδιά..??..
ΑΠΑΝΤΗΣΗ :
Οι χαροκαμενες οικογένειες, συγγενείς και φίλοι των θυμάτων και από κει και πέρα, από κανείς, έως ελάχιστοι…
Υπόψιν δε, το σκεπτικό της εισήγησης, δεν πείθει όχι μόνο πρωτοετή φοιτητή της Νομικής, αλλά ούτε πεντάχρονο παιδί…
Παρεπιπτόντως…η τακτική της απόσπασης της προσοχής του ακροατηρίου/στόχος/κοινής γνώμης, είναι μια πρσφιλής μέθοδος που εφαρμόζεται ευρύτατα στις Ψυχολογικές Επιχειρήσεις (PSYOPS/Distraction tactics), με σκοπό τη χειραγώγηση του κοινού, στην επιθυμητή κατεύθυνση..
Και βέβαια σχετικά με το “πιασάρικο” ΕΥΠ-ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ-ΤΟΥΡΚΟΙ-ΠΙΣΤΟΛΙΔΙΑ, θα συνεχίζει να πλανάται αναπάντητο, ένα τελευταίο ερώτημα…
Ακόμη και αν τα πράγματα είναι έτσι..ή “κάπως έτσι”, όπως τα διέρρευσαν οι “αστυνομικές πηγές”…
Ποιά η σκοπιμότητα, έστω και εκ των υστέρων, να διαρρεύσει στον Τύπο, στα ΜΜΕ, μια επιχείρηση της ΕΥΠ…??..και μάλιστα εκ του αποτελέσματος αποτυχημένη….??…
Εξάλλου ,οι σημερινες συλλήψεις τούρκων, τίποτα δεν αποδεικνύουν…οι πέντε είναι για ναρκωτικά, και του ενός για κατοχή φυσιγγίων…
Και βέβαια, κανείς δεν μπορεί να “σας διαβεβαιώσει” , ότι η τουρκική μαφία, δεν αποτελεί τον επιχειρησιακό βραχίονα της ΜΙΤ στη χώρα…είτε απ’ ευθείας, είτε με διασυνδέσεις της..
Ουδείς…ουδείς πλην της θεωρίας των “ήρεμων νερών” και της εξ Αθηνών, “διακεκυρηγμένης” διεθνώς φιλίας μας..
Σκεφθείτε και προβληματιστείτε για τις απαντήσεις…
Είναι αυτό που ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ…
Υ.Γ.1 : Μην δέχεστε αβίαστα, ότι σας “σερβίρουν” τα ΜΜΕ…
ΝΑ ΣΚΕΠΤΕΣΤΕ !!
Με κριτικό πνεύμα και αντίληψη…
Μόνον έτσι αποφεύγετε τη χειραγώγηση΄και την περαιτέρω κατεύθυνση και χρησιμοποίησή σας, σε σκοτεινές και δόλιες ατραπούς…
Υ.Γ.2 : Η ΕΛ.ΑΣ, συνεργάζεται με την ΕΥΠ, μόνο σε θεματα ανταλλαγής πληροφοριών και συλλέγει πληροφορίες επ’ ωφελεία της, εφόσον είναι εντός πλαισίου δυνατοτήτων της. Ειδικότερα, με το Ν.4873/2021, αποφασίστηκε ο περιορισμός του έργου συλλογής πληροφοριών και η ανάθεση του έργου στην ΕΛ.ΑΣ, με μετάταξη-επιστροφή αριθμού στελεχών της στην ΕΛ.ΑΣ..
Για επιχειρησιακά θέματα, προφανώς και οργανώνονται επιχειρήσεις (ιδίως στην τελική φάση κρούσης) είτε αυτοτελείς εκ της ΕΛ.ΑΣ, είτε συνδράμοντας καταλλήλως την Υπηρεσία.
Υ.Γ.3 : Δεν κρύβω πως προσπαθώ να “ξυπνήσω”, ελληνικές φωνές και συνειδήσεις…με μόνο γνώμονα, τα εθνικά συμφέροντα, το καλό της πατρίδας, το καλό του έθνους…
Εξάλλου, αυτό το έθνος, αυτή η πατρίδα με σπούδασε και με έστειλε σε τόσες εξειδικευμένες εκπαιδεύσεις για να την υπηρετήσω επ’ ωφελεία της, επ’ ωφελεία των εθνικών συμφερόντων…και όχι επ’ ωφελεία των συμφερόντων καμίας κυβέρνησης ή οποιοδήποτε κόμματος…
Οι οποίες κυβερνήσεις βέβαια έρχονται και παρέρχονται… πλην ομως τα δυσμενή εθνικά τους αποτελέσματα μένουν και τα υφιστάμεθα όλοι…
Αν όμως ο ελληνικός λαός, έχει αποφασίσει , έστω με την ανοχή=συνενοχή του, η μεταπολίτευση να τελειώσει όπως ξεκίνησε, δηλαδή με μια εθνική τραγωδία….λυπάμαι, δεν μπορώ μόνος να κάνω κάτι για αυτό…
Τουλάχιστον ας μην χύσει κροκοδείλια δάκρυα, ούτε όταν θα κλαίει και θα θάβει τα παιδιά του, …. ούτε όταν θα αναπολεί τις χαμένες πατρίδες του Αιγαίου και της Θράκης…
Παν Γερογλής
Υπτγος ε.α.
Diploma in Diplomatic and Strategic Studies
MA in International Security and Applied Strategy
EU Political Advisor. EU EAS/ European Security and Defence College
ex Military Advisor of Greece to the UN
ex Military Representative of Greece to the OSCE/HLPG
Καθώς διαβάζω τις ανατριχιαστικές εξελίξεις στο θέμα του ΟΠΕΚΕΠΕ αναρωτήθηκα τι άλλο πρέπει να κάνει ο Μητσοτάκης για να αντιδράσει το κόμμα του και να τον καθαιρέσει.
Το τέλος του Μητσοτάκη θα είναι πολύ άσχημο, ανεξαρτήτως της υποστήριξης που τυγχάνει, σήμερα, απο τα εντελώς απαξιωμένα ΜΜΕ της διαπλοκής.
Η ιστορική Δεξιά παράταξη θα φτάσει μετά την αποχώρηση Μητσοτάκη στο σημείο που έπεσε και ο Συριζα.
Θα ακούει ο κόσμος Νέα Δημοκρατία και θα αλλάζει πεζοδρόμιο.
Αν δεν υπάρξει εσωκομματική αντίδραση στον κατήφορο της χώρας εξαιτίας του Μητσοτάκη και όσων βαρόνων ή και λαϊκού πληθυσμού τον στηρίζουν μια, ακόμη, ελληνική τραγωδία διαφαίνεται στον ορίζοντα.
Δεν είναι, μόνο, ότι η Ελλάδα δεν έχει καμια σχέση με τη Δημοκρατία. Δημοκρατία δεν είναι η δυνατότητα να μιλάς ή να ψηφίζεις κάθε τέσσερα χρόνια. Είναι οι θεσμοί και η λειτουργία τους. Και εδώ ο Μητσοτάκης αντέγραψε και τον Ερντογάν και τον Πούτιν.
Είναι ντροπή και για το κοινοβούλιο και για την δικαστική εξουσία που με τη συναίνεσή τους έχουν υποταχθεί στην δικτατορία του.
Θα το πληρώσουμε όλοι. Και, κυρίως, η χώρα.
Το ότι η αντιπολίτευση, απλώς, διακοσμεί το φαύλο πολιτικό σύστημα δεν είναι δικαιολογία.
Ας αναλάβει η κυβερνητική πλειοψηφία πρωτοβουλίες.
Και κάτι που δεν φανταζόμουν ποτέ στη ζωή μου ότι θα έλεγα. Ας βοηθήσουν και όσοι εκτός της χώρας, Έλληνες ή μη, αγαπούν την Ελλάδα και θεωρούν ότι πρέπει να υπάρχει.
Η Ελλάδα αυτήν την στιγμή, όχι, μόνο θυμίζει τα Βαλκάνια στην χειρότερη περίοδό τους. Είναι η χειρότερη χώρα των Βαλκανίων.
Στα λεξικά πρέπει να ταυτιστεί με τον όρο Διαφθορά, Αλαζονεία. Η χειρότερη χώρα των βαλκανίων! Το φανταζόσασταν;
Τελικά «όλα αλλάζουν κι όλα τα ίδια μένουν» σε αυτή τη χώρα.
(Ανανέωση από αρχική δημοσίευση: 27/05, 22.17):
Ολοένα και φουντώνουν οι φήμες για τη δημιουργία νέου κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά, καθώς, σύμφωνα με πληροφορίες της ερευνητικής ομάδας «Έγκυροι Κύκλοι» του pronews.gr, ο 74χρονος πρώην πρωθυπουργός (είχε γενέθλια πριν από τέσσερις ημέρες έχει αποφασίσει ότι είναι ικανός, βιολογικά, οργανωτικά και… οικονομικά, «να ρίξει» τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Κυκλοφορεί μάλιστα και πιθανή ημερομηνία ανακοίνωσης: Η 30ή Ιουνίου, ημερομηνία με ιδιαίτερο συμβολισμό, καθώς την ίδια ημερομηνία το 1993 είχε ιδρύσει ο Σαμαράς την Πολιτική Άνοιξη.
Σε κάθε περίπτωση, η επόμενη δημόσια παρέμβαση του Αντώνη Σαμαρά αναμένεται να είναι στις 16 Ιουνίου, όταν θα μιλήσει στην παρουσίαση του βιβλίου του Σταύρου Λυγερού «Οι αθέατες όψεις του πολέμου στην Ουκρανία» στην οποία αναμένεται να βρίσκεται και ο Κώστας Καραμανλής.
Σύμφωνα με πληροφορίες της στήλης, σε μυστικές μετρήσεις, το υπό ίδρυση κόμμα Σαμαρά φέρεται να συγκεντρώνει ποσοστά κοντά στο 6%.
Όχι αρκετό για να διεκδικήσει την εξουσία, αλλά σίγουρα ικανό να προκαλέσει ζημιά στον Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος άλλωστε θεωρείται και ο βασικός στόχος.
Βέβαια και το 1993 για 15% τον έδιναν και εν τέλει πήρε κάπου 5,5%, «άδοξο ποσοστό» αλλά αρκετό για να ρίξει την τότε κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Βέβαια τότε υπήρχε το ΠΑΣΟΚ του Α.Παπανδρέου…
Εκτός από τον Κ.Μητσοτάκη, πρέπει να ανησυχεί και ο Κ.Βελόπουλος: Ο Α.Σαμαράς θα κτυπήσει και την δική του «εκλογική πελατεία».
Η παλιά «σκληρή δεξιά» την οποία φυλάκισε ο Α.Σαμαράς με μία ομολογημένη και εξώφθαλμη πολιτική συνωμοσία το 2013-2014, φυσικά θα απέχει από την στήριξή του.
Για την στάση του Κ.Καραμανλή, οι απόψεις διίστανται. Αλλά ο, επίσης, πρώην πρωθυπουργός, έχει κάθετες τεκμηριωμένες -συνεπείς- θέσεις κατά του Κ.Μητσοτάκη, οπότε…
Πληροφορίες που φτάνουν στη στήλη αναφέρουν ότι βασικοί υποστηρικτές της προσπάθειας είναι δύο ισχυροί ολιγάρχες οι οποίοι τα τελευταία χρόνια απασχολούν τη δημοσιότητα σχεδόν αποκλειστικά με αρνητικά δημοσιεύματα, για έκτακτα χαράτσια, δικαστικές έρευνες, κλπ.
Είναι «ταγμένοι» κατά του Κ.Μητσοτάκη για μία σειρά λόγων που έχουν να κάνουν με πεπραγμένα της κυβερνητικής περιόδου του: Υποκλοπές, απομείωση του επιχειρηματικού ρόλου τους κλπ. Κι έχουν ισχυρά ΜΜΕ.
Οι συγκεκριμένοι έχουν να δουν σημαντικό δημόσιο έργο από την εποχή της Κώστα Καραμανλή, αφού τα τελευταία χρόνια το «τρίγωνο» Μυτιληναίος, Περιστέρης, και Μπάκος, Καϋμενάκης, Εξάρχου έχουν «σαρώσει» τα πάντα.
Έτσι, οι απογοητευμένοι ολιγάρχες έχουν εναποθέσει τις ελπίδες τους στη «νέμεση» των Μητσοτάκηδων, τον Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος, η αλήθεια είναι, δεν ήθελε και πολύ «σπρώξιμο» για να επιχειρήσει να ρίξει για δεύτερη φορά Μητσοτάκη.
Περισσότερες πληροφορίες έρχονται στο φως της δημοσιότητας για το σοβαρό περιστατικό με τους πυροβολισμούς που έλαβε χώρα το απόγευμα της Τρίτης (27/5) στη Θεσσαλονίκη.
Σύμφωνα με πληροφορίες, οι άνδρες που δέχθηκαν την επίθεση με τους πυροβολισμούς στην Ανατολική Θεσσαλονίκη -και συγκεκριμένα στη Θέρμη- ήταν στελέχη της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΕΥΠ). Οι πυροβολισμοί έπεσαν καθώς βρίσκονταν μέσα στο αυτοκίνητό τους. Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι δράστες φέρονται να ήταν μέλη της τουρκικής μαφίας.
Το χρονικό των πυροβολισμών στη Θεσσαλονίκη
Το σοβαρό αυτό περιστατικό διαδραματίστηκε περίπου στις 4 το απόγευμα, όταν τρεις ένοπλοι που επέβαιναν σε αυτοκίνητο με ξένες πινακίδες σταμάτησαν και άνοιξαν πυρ εναντίον του οχήματος της ΕΥΠ, στη μέση του δρόμου. Από καθαρή τύχη δεν υπήρξαν τραυματισμοί, ούτε μεταξύ των στελεχών της ΕΥΠ, ούτε ανάμεσα σε διερχόμενους πολίτες.
Άμεσα η περιοχή αποκλείστηκε προκειμένου να ερευνηθεί εξονυχιστικά από τις αστυνομικές αρχές, οι οποίες βρίσκονται σε πλήρη επιχειρησιακή κινητοποίηση για τον εντοπισμό των δραστών της ένοπλης επίθεσης.
Υπενθυμίζεται ότι από το 2023 μέχρι και σήμερα η τουρκική μαφία εμπλέκεται σε τουλάχιστον 10 εκτελέσεις ποινικών από τη γειτονική χώρα στην Ελλάδα.
του Ελευθερίου Τζιόλα, πρώην Υπουργού
του Παναγιώτη Γερογλή*
