Αρχική Blog Σελίδα 727

Ο Νέος Πόλεμος στη Μέση Ανατολή

Από
anixneuseis
-
0

Richard Haass

Είναι ακόμη πολύ νωρίς για να διατυπωθεί μια οριστική εκτίμηση σχετικά με την επιτυχία των αεροπορικών πληγμάτων του Ισραήλ. Η αξιολόγηση αυτή θα εξαρτηθεί από πολλούς παράγοντες, αρχής γενομένης από την έκταση και τις συνέπειες των ζημιών, τον χρόνο που θα χρειαστεί το Ιράν για να αποκαταστήσει όσα έχασε, και το βάθος της αποδιοργάνωσης στην στρατιωτική και πυρηνική του ηγεσία.

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ – Στις επιδρομές του στο Ιράν, το Ισραήλ φέρεται να σκότωσε ανώτατους στρατιωτικούς ηγέτες καθώς και εξέχοντα στελέχη του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος. Επιπλέον, φαίνεται πως υποβάθμισε περαιτέρω την ιρανική αεράμυνα, έπληξε επιπρόσθετους στρατιωτικούς στόχους και κατέστρεψε τουλάχιστον μία –ίσως και περισσότερες– σχετιζόμενη με το πυρηνικό πρόγραμμα εγκατάσταση.

Παρά τον ισχυρισμό του Ισραήλ ότι έδρασε προληπτικά, τα πλήγματα συνιστούν κλασική προεμποδιακή (preventive) ενέργεια απέναντι σε μια αναδυόμενη απειλή, και όχι σε έναν άμεσο κίνδυνο. Η διαφορά έχει νομικές και διπλωματικές προεκτάσεις, καθώς τα προληπτικά χτυπήματα είναι κατά κανόνα πολύ πιο αμφιλεγόμενα και χαρακτηρίζονται «πόλεμοι επιλογής». Τα προεμπόδια (preemptive) πλήγματα θεωρούνται μορφή αυτοάμυνας και τείνουν να γίνονται αποδεκτά ως αναγκαία.

Αυτές, όμως, είναι μάλλον διακρίσεις χωρίς ουσιαστική διαφορά για το Ισραήλ, το οποίο έχει πραγματοποιήσει ανάλογες (αν και περιορισμένες) επιθέσεις εναντίον αναδυόμενων πυρηνικών προγραμμάτων στο Ιράκ και τη Συρία. Επιπλέον, η δράση κατά του Ιράν έχει ευρεία εσωτερική απήχηση: αποτελεί ένα από τα λίγα ζητήματα στα οποία συμφωνεί η πλειονότητα των Ισραηλινών –οι οποίοι είναι βαθιά διχασμένη ως προς τον πόλεμο στη Γάζα, τον ρόλο των δικαστηρίων στη δημοκρατία τους και την ισορροπία μεταξύ κοσμικού και θρησκευτικού κράτους.

Γιατί το Ισραήλ επέλεξε να πραγματοποιήσει την επιχείρηση αυτή τώρα δεν έχει ακόμη εξηγηθεί ικανοποιητικά. Σύμφωνα με τον πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου, «τους τελευταίους μήνες το Ιράν έκανε βήματα που δεν είχε κάνει ποτέ μέχρι τώρα, βήματα για την οπλοποίηση του εμπλουτισμένου ουρανίου του». Θα έχει, ωστόσο, σημασία να αποδειχθεί αν η ισραηλινή κυβέρνηση διέθετε νέα πληροφοριακά δεδομένα ή ανέπτυξε διαφορετική εκτίμηση για τις ιρανικές δυνατότητες και προθέσεις.

Γνωρίζουμε από τον Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας (ΔΟΑΕ) ότι το Ιράν παρήγαγε ενεργό ουράνιο υψηλού εμπλουτισμού και δεν ήταν διαφανές ως προς τις πυρηνικές του δραστηριότητες.

Τις τελευταίες εβδομάδες, όμως, Αμερικανοί αξιωματούχοι πληροφοριών επιβεβαίωσαν ότι, κατά την εκτίμησή τους, το Ιράν δεν έχει ακόμη αποφασίσει να κατασκευάσει πυρηνικό όπλο.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, βασισμένα κυρίως σε δηλώσεις Ισραηλινών αξιωματούχων, οι Ηνωμένες Πολιτείες γνώριζαν εκ των προτέρων τη σχεδιαζόμενη επίθεση και δεν επιχείρησαν να την αποτρέψουν. Ενώ μένει να φανεί αν έδωσαν πράσινο αντί κίτρινου φωτός, είναι σχεδόν βέβαιο ότι δεν άναψαν κόκκινο, όπως έχουν κάνει άλλες φορές στο παρελθόν.

Παρ’ όλα αυτά, Αμερικανοί αξιωματούχοι φρόντισαν να αποστασιοποιήσουν τις ΗΠΑ από τη δράση του Ισραήλ, δηλώνοντας ότι το Ισραήλ έδρασε μονομερώς και ξεκαθαρίζοντας ότι το Ιράν δεν πρέπει να επιτεθεί σε αμερικανικές δυνάμεις σε αντίποινα. Το κατά πόσον η Ουάσινγκτον είναι διατεθειμένη να βοηθήσει το Ισραήλ σε μελλοντικές στρατιωτικές ενέργειες κατά του Ιράν –ή να ενισχύσει την ικανότητά του να αμυνθεί έναντι ιρανικών αντιποίνων– παραμένει ασαφές. Οι προοπτικές επανεκκίνησης των πυρηνικών διαπραγματεύσεων ΗΠΑ-Ιράν, τις οποίες ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έχει προτείνει να συνεχιστούν, μοιάζουν απομακρυσμένες.

 Η αξιολόγηση θα εξαρτηθεί από μια σειρά παραγόντων, ξεκινώντας από την έκταση και τις συνέπειες των ζημιών. Παραμένει άγνωστο τι επιτεύχθηκε, πόσος χρόνος θα χρειαστεί στο Ιράν για να ανασυγκροτήσει όσα έχασε, και σε ποιον βαθμό έχει αποδιοργανωθεί η στρατιωτική και πυρηνική ηγεσία της χώρας. Ένα σχετικό ερώτημα είναι το κατά πόσο –και με ποιον τρόπο– η επίθεση θα επηρεάσει την ικανότητα του ιρανικού καθεστώτος να διατηρεί τον έλεγχο στο εσωτερικό της χώρας, κάτι που ενδέχεται να αποτέλεσε και έναν από τους στόχους του Ισραήλ.

Ένας δεύτερος σημαντικός παράγοντας αφορά την έκταση της μελλοντικής ιρανικής απάντησης. Η αρχική αντίδραση του Ιράν ήταν σχετικά συγκρατημένη: εκτοξεύθηκαν περίπου εκατό μη επανδρωμένα αεροσκάφη προς το Ισραήλ, έναντι των οποίων η ισραηλινή άμυνα είναι καλά προετοιμασμένη. Ωστόσο, στη συνέχεια το Ιράν προχώρησε σε αρκετά κύματα εκτόξευσης βαλλιστικών πυραύλων. Το προφανές ερώτημα είναι τι άλλο θα επιλέξει να κάνει η Τεχεράνη εναντίον του Ισραήλ ή ισραηλινών στόχων ανά τον κόσμο.

Δεν είναι όμως καθόλου σαφές ότι διαθέτει ένα ρεαλιστικό σύνολο επιλογών, ιδίως μετά τη φανέρωση των αδυναμιών της.

Μένει επίσης να φανεί αν το Ιράν θα στοχεύσει τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες απέσυραν μεγάλο μέρος του προσωπικού τους από την περιοχή εν όψει πιθανού αντιποίνου, ή κάποιο από τα αραβικά γειτονικά κράτη. Παρά τις προσπάθειες του Ιράν να βελτιώσει τις σχέσεις του με τα κράτη του Κόλπου, δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο ιρανικής απόπειρας παρεμβολής στη βιομηχανία ενέργειας της περιοχής. Μια τέτοια ενέργεια θα έθετε σε κίνδυνο τη θέση του Ιράν στον Κόλπο, αλλά θα αύξανε την τιμή του πετρελαίου (που έχει ήδη ανέβει μετά την ισραηλινή επίθεση), προκαλώντας κόστος στη Δύση και ίσως ενισχύοντας τα ιρανικά έσοδα σε μια περίοδο που η άρση των κυρώσεων –κεντρικό θέμα στις διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ– δεν φαίνεται να βρίσκεται κοντά.

Υπάρχει, επίσης, το ενδεχόμενο νέων ισραηλινών στρατιωτικών πληγμάτων κατά γνωστών ή ύποπτων πυρηνικών εγκαταστάσεων – ένα βήμα για το οποίο έχουν προειδοποιήσει τόσο ο Νετανιάχου όσο και ο Τραμπ. Κι αυτό θα απαιτούσε εκ νέου αποτίμηση του τι επιτεύχθηκε και ποιες θα ήταν οι πιθανές συνέπειες.

Το Ιράν, από την πλευρά του, θα πρέπει να αποφασίσει πώς να αποτρέψει μελλοντικές επιθέσεις όπως αυτή που μόλις υπέστη: αν θα εντείνει το πυρηνικό του πρόγραμμα, αν θα το ανασυστήσει σε εγκαταστάσεις πιο δύσκολες να καταστραφούν, και αν θα συνεχίσει να συνεργάζεται με τον ΔΟΑΕ. Περαιτέρω πολυπλοκότητα προσδίδει και το ενδεχόμενο εμπλοκής τρίτων χωρών – όπως η Κίνα, η Ρωσία ή η Βόρεια Κορέα, οι οποίες έχουν εμπειρία στην ανάπτυξη πυρηνικών όπλων. Σε αυτή την περίπτωση, μένει να φανεί πώς θα αντιδράσουν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ.

Πριν αποφανθούμε κατά πόσον η στρατιωτική δράση ήταν η καλύτερη δυνατή πολιτική επιλογή, θα πρέπει επίσης να γίνει γνωστό τι θα μπορούσε να είχε διαπραγματευτεί και επαληθευτεί ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν. Αυτό μπορεί να επηρεάσει και τις πολιτικές αντιδράσεις τόσο στο Ισραήλ όσο και στο Ιράν, ως προς το αν οι επιθέσεις θα μπορούσαν –και θα έπρεπε– να είχαν αποφευχθεί.

Προς το παρόν, υπάρχουν περισσότερα ερωτήματα παρά απαντήσεις για το τι ακριβώς συνέβη ή τι πρόκειται να ακολουθήσει. Το μόνο βέβαιο είναι ότι αυτό το νέο κεφάλαιο στη συγκρουσιακή ιστορία της Μέσης Ανατολής μόλις ξεκίνησε.

Richard Haass
Γράφει για το PS από το 2000

Ο Richard Haass, Ομότιμος Πρόεδρος του Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων, ανώτερος σύμβουλος στο Centerview Partners και διακεκριμένος πανεπιστημιακός υπότροφος στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, διετέλεσε προηγουμένως Διευθυντής Σχεδιασμού Πολιτικής στο Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ (2001-03) και ήταν ειδικός απεσταλμένος του Προέδρου George W. Bush στη Βόρεια Ιρλανδία και Συντονιστής για το Μέλλον του Αφγανιστάν. Είναι ο συγγραφέας του βιβλίου The Bill of Obligations: The Ten Habits of Good Citizens (Penguin Press, 2023) και του εβδομαδιαίου ενημερωτικού δελτίου της Substack Home & Away.

Project Syndicate

The New Middle East War

Από
anixneuseis
-
0

Richard Haass

It is too early to offer a definitive assessment of the success of Israel’s airstrikes. That assessment will depend on several factors, beginning with the extent and consequences of the damage, how much time Iran would need to rebuild what it has lost, and how deeply Iran’s military and nuclear leadership have been disrupted.

NEW YORK – In its airstrikes across Iran, Israel reportedly killed senior military leaders as well as prominent figures in the country’s nuclear program. It also appears that Israel further degraded Iranian air defenses, struck additional military targets, and attacked at least one nuclear-related installation – and possibly more.

Despite Israel’s claim that it was acting preemptively, the attacks constitute a classic preventive action, mounted against a gathering threat, rather than an imminent danger. The difference has legal and diplomatic implications, as preventive military attacks tend to be far more controversial, falling under the heading of wars of choice. Preemptive attacks are seen as a form of self-defense and tend to be accepted as necessary.

These are likely to be distinctions without meaningful differences for Israel, which has carried out such strikes (though more limited) against nascent Iraqi and Syrian nuclear programs in the past. Moreover, acting against Iran plays well domestically: It is one of the few issues that most Israelis – deeply divided over the war in Gaza, the role of the courts in their democracy, and the country’s secular-religious balance – can agree on.

Why Israel chose to conduct this operation now has yet to be satisfactorily explained. According to Israeli Prime Minister Binyamin Netanyahu, “In recent months, Iran has taken steps that it has never taken before, steps to weaponize [its] enriched uranium.” But it will be important to see if the Israeli government had new intelligence or developed a new assessment of Iranian capabilities and intentions.

We know from the International Atomic Energy Agency (IAEA) that Iran was actively producing highly enriched uranium and had not been forthcoming about its nuclear-related activities. In recent weeks, however, US intelligence officials confirmed their assessment was that Iran had not yet decided to produce a nuclear weapon.

According to reports, largely based on statements from Israeli officials, the United States knew about the intended attack in advance and did not attempt to stop it. While we will likely learn whether it truly gave a green as opposed to a yellow light, it seems all but certain that it did not flash a red one, as it has at other times over the years.

Still, US officials have sought to distance America from the Israeli action, stating that Israel acted unilaterally and making it clear that Iran should not attack US forces in response. The degree to which the US is prepared to assist Israel in any future military actions against Iran, or in buttressing its ability to defend itself from Iranian retaliation, is unclear. Prospects for reviving US-Iran nuclear negotiations, which President Donald Trump has suggested should continue, seem remote.

It is too early to offer a definitive assessment of this operation’s success. That assessment will depend on several factors, beginning with the extent and consequences of the damage. What was accomplished, how much time Iran would need to rebuild what it has lost, and how deeply Iran’s military and nuclear leadership have been disrupted remain unknown. A related question is whether and how the attack will affect the Iranian regime’s hold on the country, which the Israeli attack may have been designed to weaken.

A second consideration is the scope of future Iranian retaliation. Iran’s initial response was relatively modest: some one hundred drones launched toward Israel, against which Israel is well prepared to defend. But subsequently Iran launched several waves of ballistic missiles. The obvious question is what else will Iran choose to do against Israel and Israeli targets around the world. It is far from clear, though, that Iran has an attractive set of options, given its demonstrated vulnerabilities.

Also to be seen is whether Iran acts against the US, which withdrew many of its personnel from the region in anticipation of retaliation, or against one or more of its Arab neighbors. Despite Iran’s ongoing efforts to improve relations with the Gulf States, an Iranian effort to interfere with the region’s energy industry cannot be ruled out. That would jeopardize its standing in the Gulf but raise the price of oil (already up in the wake of Israel’s attack), inflicting pain on the West and possibly increasing Iranian revenues at a time when sanctions relief, a subject of the nuclear negotiations with the US, is no longer imminent.

There is also the prospect of additional Israeli military strikes against known and suspected nuclear sites, a step both Netanyahu and Trump have warned is coming. This, too, would require an assessment of what was accomplished and what the consequences might be.

Iran, seeking to deter an attack like the one that just occurred, will have to decide whether to redouble its nuclear efforts, reconstitute its program in more difficult-to-destroy facilities, and continue to cooperate with the IAEA. Adding to the complexity is whether outside partners – such as China, Russia, and North Korea, all of which have experience developing nuclear weapons – will lend assistance, and how both the US and Israel will respond if they do.

Before determining whether military action was the best available policy, we will also need to learn more about what could have been negotiated and verified between the US and Iran. This could affect the political reactions in both Israel and Iran concerning whether the attacks could and should have been avoided.

For now, there are more questions than answers about what happened or what could happen next. The only certainty is that this latest chapter in the conflict-torn Middle East is just beginning.

Ελ. Τζιόλας: ουσιώδεις νύξεις στον πόλεμο Ισραήλ-Ιράν

Από
anixneuseis
-
0
του Ελευθέριου Τζιόλα, πρώην Υπουργού
ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΕΙΣΕΛΘΩ ΣΤΑ ΤΗΣ ΣΥΡΡΑΞΗΣ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ, ΕΞΛΑΛΛΟΥ, ΧΘΕΣ, ΕΙΧΑΜΕ ΕΔΩ (ΣΤΟ ”ΔΙΑΥΛΟ”) ΣΧΕΤΙΚΗ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ.

Θα ήθελα να σημειώσω, όμως, ορισμένα ουσιώδη ζητήματα σχετικά με: το αργό (πετρέλαιο) & την πολεμική σύγκρουση, τα στενά του Ορμούζ, τις τιμές και την παγκόσμια αγορά, διότι -οφείλω, δυστυχώς, να το πω- ότι βλέπω και ακούω άσχετα ασχέτων…

  • Σχεδόν αμέσως με την επίθεση των ισραηλινών μαχητικών σε στόχους σε όλο το Ιράν (νωρίς το πρωί της Παρασκευής, 13/6.), τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης πετρελαίου άρχισαν να αυξάνονται. Οι τιμές αναφοράς πετρελαίου αρχικά αυξήθηκαν κατά 6%, στη συνέχεια κατά 9% και έως και 11%, καθώς το εύρος των επιθέσεων διευρύνονταν. Εδώ, πρέπει να σημειωθεί ότι οι τιμές του πετρελαίου γενικά έχουν την τάση αύξησης σε οποιαδήποτε σύγκρουση στη Μέση Ανατολή, ακόμη και όταν κανένα από τα εμπλεκόμενα μέρη δεν είναι σημαντικός παραγωγός ή/και προμηθευτής πετρελαίου. Σε αυτήν την περίπτωση, το Ιράν είναι σημαντικός παραγωγός-προμηθευτής πετρελαίου, το Ισραήλ όχι.
  • Η πραγματικότητα είναι ότι η προμήθεια πετρελαίου μέσω του Περσικό Κόλπο (περίπου το 20% των παγκόσμιων θαλάσσιων αποστολών) δεν διατρέχει ουσιαστικό κίνδυνο από τις επιθέσεις του Ισραήλ και είναι απίθανο να απειληθεί ή να περισταλεί από το ίδιο το Ιράν (για το οποίο αποτελεί το ζωτικότερο μέσο οικονομικής εισροής σε μια πολλαπλά αποδυναμωμένη ιρανική οικονομία). Σημειώνω, στο σημείο αυτό ότι τα ενεργειακά “χτυπήματα” του Ισραήλ για τα οποία τα media και διάφοροι ”σχολιαστές” μιλούν αφορούν στην εσωτερική τροφοδοσία του Ιράν με σκοπό την τόσο σοβαρές ενεργειακές ανάγκες και για τις πολεμικές επιχειρήσεις και για τη ζωή της χώρας. Το Ισραήλ, τουλάχιστον στη φάση αυτή, δεν στοχεύει τις εγκαταστάσεις παραγωγής και εξαγωγής πετρελαίου του Ιράν, διότι τελικά θα ήταν σαν να στρέφονταν ενάντια και στις αγοράστριες χώρες (ωφελούμενους για τις παραγωγικές τους ανάγκες), με πρώτη και σημαντικότερη την Κίνα. Επίσης, είναι προφανές, ότι το Ιράν δεν αποκομίζει κανένα πραγματικό όφελος εάν εμποδίσει -στα στενά του Ορμούζ (για τα οποία διάφοροι μιλάνε και ξαναμιλάνε χωρίς πραγματική γνώση επί του πεδίου)- την έξοδο/εξαγωγή πετρελαίου όχι μόνο από το ίδιο το Ιράν, αλλά και από τη Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κουβέιτ, το Ιράκ, το Κατάρ ή το Μπαχρέιν!… Επίσης, ήδη έχουμε υπονοήσει, ότι εάν η Τεχεράνη επιχειρήσει να εμποδίσει τις εξαγωγές πετρελαίου από τις Αραβικές χώρες, και οι δικές της εξαγωγές πετρελαίου, με τη σειρά τους, θα μπλοκαριστούν. Το Ιράν μπορεί να επωφεληθεί από το να εμποδίσει άλλους να εξάγουν μόνο εάν η Τεχεράνη δεν έχει την ικανότητα να εξάγει το ίδιο πετρέλαιο. Και, επιπλέον, το Ιράν δεν μπορεί να σταματήσει την κυκλοφορία μέσω των Στενού του Ορμούζ για μεγάλο χρονικό διάστημα, επειδή η θαλάσσια κυκλοφορία μπορεί να αναδρομολογηθεί γύρω από τα ιρανικά ύδατα εάν χρειαστεί.
  • Η Κίνα, η οποία αποτελεί τον μεγαλύτερο και σταθερότερο αγοραστή αργού (πετρελαίου) του Ιράν, δεν θέλει -σε καμία περίπτωση- να δει την ροή πετρελαίου από τον Περσικό Κόλπο προς την Κίνα, αλλά και άλλα σημεία παραγωγικού της ενδιαφέροντος, να παρεμποδίζεται. Ενώ η Κίνα δεν έχει τη ναυτική ικανότητα στον Περσικό Κόλπο για να το διασφαλίσει αυτό, έχει γίνει τόσο σημαντικός εμπορικός εταίρος του Ιράν, που το Ιράν δεν μπορεί να αντέξει οικονομικά να δει το εμπόριό του με την Κίνα να διαταράσσεται. Η Κίνα είναι ο μεγαλύτερος πελάτης του Ιράν και σημαντικός πελάτης πετρελαίου από τη Σαουδική Αραβία και άλλες χώρες της Μέσης Ανατολής. Η Κίνα θα χρησιμοποιήσει όλο το βάρος της οικονομικής της δύναμης για να διασφαλίσει ότι το πετρέλαιο από όλους τους εξαγωγείς του Περσικού Κόλπου προς την Ασία δεν θα διαταραχθεί. Η Κίνα, μετά την συμφωνία για τους δασμούς με τις ΗΠΑ και την διατήρηση της δεσπόζουσας θέσης στα κρίσιμα στρατηγικά υλικά και της παραγωγής σχετικών υλικών& εξαρτημάτων, δεν έχει κανένα πραγματικό περιθώριο να αισθανθεί ασφυξία ενεργειακή και μάλιστα από το Ιράν το οποίο έχει πολλαπλά, σε πολλούς τομείς και σε κρίσιμες στιγμές υποστηρίξει.
  • Λόγω της πολύ μεγάλης σοβαρότητας της κατάστασης, και της συνεπαγόμενης σοβαρής αλλαγής ισορροπιών και δομών στις διπλωματικές και πυρηνικές σχέσεις (τουλάχιστον για μια 10ετία), οι τιμές του πετρελαίου ενδέχεται να μην υποχωρήσουν τόσο γρήγορα από τα υψηλά στα οποία θα κινηθούν, όσο μετά από προηγούμενες επιθέσεις. Πολλά εξαρτώνται από τις αντοχές, το βάθος και τις διαθέσιμες δυνατότητες του Ιράν (του καθεστώτος, του πολεμικού δυναμικού -υλικού & στελεχιακού, των κοινωνικών αντοχών κλπ)…
  • Ανεξάρτητα από αυτά, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι η σημερινή αγορά πετρελαίου (και τα συναφή προς αυτήν) δεν είναι η αγορά πετρελαίου της δεκαετίας του 1990 και των αρχών της δεκαετίας του 2000. Ούτε η ενεργειακή αγορά (και οι κάλυψη των αναγκών) είναι σήμερα, μετά την είσοδο νέων πηγών, και διαφοροποιημένων πηγών ενέργειας, ίδια με εκείνες του 2000. Επιπλέον, η αγορά τροφοδοτείται επαρκώς από μια ποικιλία παραγωγών, με άφθονη πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα σε περίπτωση που ο ΟPΕC+ επιλέξει να την χρησιμοποιήσει. Ενώ και οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι υπόχρεες σε ξένους παραγωγούς πετρελαίου και η εξωτερική τους πολιτική μπορεί να βλέπει ακόμα και μια ευκαιρία με τον περιορισμό της ιρανικής εξαγωγικής πετρελαϊκής δραστηριότητας. Και, τέλος, η Ρωσία, που επανέρχεται βλέπει εδώ, επίσης, ένα παράθυρο ευκαιρίας και ενεργειακό (πετρελαϊκό) και διπλωματικό. Χωρίς όμως -πρέπει να πούμε, κι έχει σημασία- να παρέχει προς το Ιράν υλική, αεροδιαστημική και πολεμική στήριξη, παρά τα όσα έχει θετικά δεχτεί από το Ιράν στη σύγκρουσή της με την Ουκρανία- διεκδικώντας, δηλαδή, έναν ρόλο σε ισορροπία (πιθανόν και συνεννόηση) με τις ΗΠΑ (και το Ισραήλ;).
Θεσσαλονίκη, 14 Ιουνίου 2025

«Ο επόμενος στόχος είναι η Τουρκία» – Το σχέδιο αναδιάταξης της Μέσης Ανατολής βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη

Από
anixneuseis
-
3

Χθες, ο ηγέτης του εθνικιστικού MHP και πολιτικός σύμμαχος του Ερντογάν, Ντεβλέτ Μπαχτσελί, έκανε μια δήλωση που πρέπει να σημειωθεί: “Ο επόμενος στόχος είναι η Τουρκία.” Την ίδια στιγμή, Ισραηλινοί αναλυτές διατυπώνουν την ίδια ακριβώς εκτίμηση.

Ανεξάρτητα από το αν πρόκειται για το κουρδικό, τους Αλεβίτες, τα νέα σύνορα ή το ευρύτερο γεωπολιτικό σχέδιο για τη Μέση Ανατολή, το βέβαιο είναι πως κάτι βαθύ αλλάζει. Κάποια δύναμη θα ηγηθεί της περιοχής, και γύρω από αυτή τη δυναμική ήδη σχηματίζονται νέες συμμαχίες.

Το Ισραήλ έχει ένα σχέδιο. Η Τουρκία είχε κι εκείνη – απέτυχε. Το Ιράν επίσης – και τώρα καταρρέει. Το σχέδιο του Ισραήλ όμως, προχωρά με πλήρη ταχύτητα.

Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν δεν θα επιβιώσει για πολύ ακόμη με τη σημερινή της μορφή. Δεν πρόκειται για εικασία – αυτή είναι η κατεύθυνση. Ο στόχος είναι η αντικατάσταση του καθεστώτος με ένα νέο, παρόμοιο με αυτό που επιβλήθηκε στη Δαμασκό: ένα καθεστώς που συνάπτει συμφωνίες, συνεργάζεται με τη Δύση και προσαρμόζεται σε ένα νέο σύνολο κανόνων.

Αυτό είναι το μέλλον που σχεδιάζεται για την Τεχεράνη. Ιστορικά, το Ιράν διατηρήθηκε ως αυτοκρατορική Περσία. Αυτή η ενότητα τώρα δοκιμάζεται, ειδικά στα βόρεια, εκεί όπου το κουρδικό στοιχείο ανασυγκροτείται. Μιλάμε για έναν μεγάλο, αρχαίο λαό: 13 έως 14 εκατομμύρια Κούρδοι ζουν εντός του Ιράν. Έχουν υποστεί δεκαετίες καταπίεσης και εξεγέρθηκαν ξανά και ξανά – αλλά κανείς, ούτε καν τα ΜΜΕ, δεν τους έδωσε φωνή.

Σήμερα, η ορμή αλλάζει. Οι κουρδικές κινήσεις στο βόρειο Ιράν αναδιοργανώνονται. Και εδώ τίθεται ένα κρίσιμο ερώτημα: γιατί η Τουρκία άλλαξε ξαφνικά στάση απέναντι στον Αμπντουλάχ Οτσαλάν και το PKK; Από πού προέκυψε η στροφή προς πολιτική επίλυση; Οι εκκλήσεις για αφοπλισμό του PKK, η συζήτηση για αποφυλάκιση του Οτσαλάν – ακόμη και από εθνικιστές – πώς εξηγούνται;

Ο Ερντογάν πιθανότατα κατάλαβε τι έρχεται. Υπάρχει μια συντονισμένη προσπάθεια να διασπαστεί εσωτερικά η Τουρκία – μέσω εθνοτικών και θρησκευτικών εντάσεων. Μιλάμε για σχεδόν 25 εκατομμύρια Κούρδους και εκατομμύρια Αλεβίτες στην Τουρκία. Γι’ αυτό βλέπουμε πλέον πολιτική διαχείριση του κουρδικού, πριν η κατάσταση εκτροχιαστεί.

Αυτά δεν είναι νέα. Προειδοποίησα γι’ αυτό πριν χρόνια. Το είπα τότε: δεν θα κερδίσετε με τη βία. Μπορεί να καταστείλετε τους Κούρδους μία, δύο, δώδεκα φορές – αλλά όχι για πάντα. Τους πολεμάτε 40 χρόνια, κι όμως επιμένουν. Είναι δυνατός λαός, ριζωμένος στη γη του.

Ούτε η προπαγάνδα, ούτε τα ψέματα, ούτε η υποκίνηση που είδαμε στη Συρία θα σταματήσουν αυτή τη φορά. Οι Κούρδοι σε Συρία, Ιράκ, Τουρκία και Ιράν διεκδικούν δικαιώματα. Και ας μη ξεχνάμε: η πατρίδα τους κόπηκε σε τέσσερα με τη συμφωνία Σάικς-Πικό. Ένας Αμερικανός πρέσβης το είχε πει ξεκάθαρα: «Η Σάικς-Πικό έχει τελειώσει. Η περιοχή πρέπει να αποδεχτεί τα νέα σύνορα που έρχονται.» Τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Πίσω από κλειστές πόρτες, σχεδιάζονται αλλαγές συνόρων.

Οι Κούρδοι – 40 έως 50 εκατομμύρια άνθρωποι – είναι το μεγαλύτερο έθνος χωρίς κράτος. Αυτό το ζήτημα θα λυθεί, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Και πρέπει να λυθεί, για να υπάρξει μακροπρόθεσμη σταθερότητα. Κάποιοι Κούρδοι βλέπουν διεθνή ρόλο, άλλοι εστιάζουν σε εθνική πατρίδα τύπου ιρακινού Κουρδιστάν. Και οι δύο προσεγγίσεις είναι νόμιμες. Το πρόβλημα δεν είναι οι Κούρδοι – είναι οι περιφερειακές δυνάμεις που τους εκμεταλλεύονται για δικά τους συμφέροντα.

Ας είμαστε ειλικρινείς: οι στρατιωτικές επιχειρήσεις δεν έχουν τελειώσει. Ιράν και Ισραήλ έχουν μπει σε πορεία σύγκρουσης χωρίς επιστροφή. Το Ιράν είτε θα εγκαταλείψει το πυρηνικό του πρόγραμμα, θα ανοίξει όλες τις εγκαταστάσεις του και θα αλλάξει καθεστώς – είτε θα πέσει στρατιωτικά. Αυτή είναι η πιο πιθανή εξέλιξη.

Το ιρανικό καθεστώς έχει εξαντλήσει τον ρόλο του. Άδειασε τον Περσικό, έπαιξε το παιχνίδι του, και πλέον δεν έχει θέση στο νέο όραμα: τον διάδρομο Ινδίας–Μέσης Ανατολής–Ευρώπης, τον νέο Δρόμο του Μεταξιού, τη συνεργασία Αράβων–Ισραηλινών, τα σχέδια για «περιφερειακό ΝΑΤΟ» – όλα αυτά.

Και όταν ακούτε δημόσιες καταδίκες για τις ισραηλινές επιθέσεις στο Ιράν – μην ξεγελιέστε. Στο παρασκήνιο υπάρχει συντονισμός. Το Ισραήλ δεν έδρασε μόνο του. Η πολυπλοκότητα των επιχειρήσεων δείχνει σοβαρή πληροφόρηση και υποστήριξη. Αυτός είναι πόλεμος επιβίωσης – όχι ακόμη ένας «γύρος» ανταλλαγής πυρών.

Η ένταση ανεβαίνει ραγδαία. Κτίρια καταρρέουν. Όλοι περιμένουν το επόμενο βήμα του Ισραήλ. Αυτές είναι ενέργειες αλλαγής καθεστώτος – απλώς δεν ονομάζονται έτσι, λόγω διπλωματικής ευαισθησίας.

Αλλά μην έχετε αμφιβολία: αυτό είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Το Ισραήλ χτυπά τον πυρήνα του ιρανικού κράτους – τους επιστήμονες, την ανώτατη ηγεσία των Φρουρών της Επανάστασης. Ένας εξ αυτών είχε πει: «Θα βομβαρδίσουμε το Ισραήλ αύριο, αν μας προκαλέσουν.» Σκοτώθηκε πριν καν προλάβει.

Το Ιράν απάντησε πλήττοντας αμάχους στο Τελ Αβίβ – κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου. Οι πολίτες δεν είναι στόχος. Οι στρατιωτικές και πολιτικές δομές είναι ο νόμιμος αντίπαλος – όχι οικογένειες.

Πού οδηγούμαστε; Αυτή είναι η μεγάλη ερώτηση. Αλλά ένα είναι βέβαιο: ο χάρτης της Μέσης Ανατολής αναδιαμορφώνεται. Οι παλιές ισορροπίες καταρρέουν. Και η καταιγίδα που έρχεται θα καθορίσει ποιοι θα επιβιώσουν – και ποιοι θα παρασυρθούν.

Οι ιρανικές αεράμυνες κατέρριψαν ισραηλινό F-35: Αναφορές

Από
anixneuseis
-
0

 

Το F-35 θεωρείται το πιο προηγμένο μαχητικό στον κόσμο, με τεχνολογία stealth για αποφυγή εντοπισμού
News Desk | 14 Ιουνίου 2025

(Φωτογραφία: AP)

Η δύναμη αεράμυνας του Ιράν κατέρριψε επιτυχώς ισραηλινό μαχητικό αεροσκάφος τύπου F-35 στον δυτικό εναέριο χώρο της χώρας στις 14 Ιουνίου, σύμφωνα με δημοσίευμα του κρατικού πρακτορείου ειδήσεων IRNA.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο πιλότος πρόλαβε να εκτιναχθεί από το αεροσκάφος. Η τύχη του παραμένει άγνωστη.

Πρόκειται για το τρίτο ισραηλινό F-35 που καταρρίπτεται από την έναρξη της ισραηλινής επίθεσης εναντίον στρατιωτικών, πυρηνικών και πολιτικών στόχων στο ιρανικό έδαφος, από την Παρασκευή.

Το Ισραήλ από την πλευρά του διαψεύδει ότι το Ιράν κατάφερε να πλήξει κάποιο από τα F-35 του.

 

Σύμφωνα με πληροφορίες από ιρανικές στρατιωτικές πηγές, οι ειδικές δυνάμεις του ιρανικού στρατού (κομάντος) έχουν συλλάβει τον πιλότο του καταρριφθέντος ισραηλινού αεροσκάφους.

Μέχρι αυτή την εβδομάδα, δεν είχε καταγραφεί περίπτωση κατάρριψης F-35 σε πολεμικές επιχειρήσεις. Τα μαχητικά αυτά θεωρούνται εξαιρετικά δύσκολα στον εντοπισμό και την προσβολή, λόγω του συνδυασμού stealth τεχνολογίας, ενοποιημένων αισθητήρων, ηλεκτρονικού πολέμου και προηγμένων αεροηλεκτρονικών συστημάτων.

Το Ισραήλ ξεκίνησε την επίθεσή του με πληθώρα αεροπορικών πληγμάτων, τα οποία έπληξαν πυρηνικές και πυραυλικές εγκαταστάσεις του Ιράν, σκοτώνοντας πολλούς ανώτατους στρατιωτικούς διοικητές, πυρηνικούς επιστήμονες και αμάχους.

Η απρόκλητη ισραηλινή επίθεση έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής πάνω από 104 νεκρούς και σχεδόν 380 τραυματίες.

Το Ιράν απάντησε εκτοξεύοντας δεκάδες πυραύλους προς το Ισραήλ αργά το βράδυ της Παρασκευής και έως το Σάββατο.

Το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) δήλωσε ότι δεκάδες από τους βαλλιστικούς πυραύλους του έπληξαν επιτυχώς τους στόχους τους.

«Αναφορές από το πεδίο, δορυφορικές εικόνες και υποκλαπείσες πληροφορίες δείχνουν ότι δεκάδες βαλλιστικοί πύραυλοι έπληξαν αποτελεσματικά στρατηγικούς στόχους. Παρά τους ισχυρισμούς περί αναχαίτισης, ο εχθρός απέτυχε να αντιμετωπίσει τα κύματα πυραυλικών επιθέσεων της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν», ανέφερε η ανακοίνωση του IRGC.

 

Το Σάββατο, ο ισραηλινός στρατός ανακοίνωσε ότι επτά στρατιώτες του τραυματίστηκαν από πλήγμα βαλλιστικού πυραύλου στο κεντρικό Ισραήλ κατά την ιρανική νυχτερινή αντεπίθεση. Σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση, οι τραυματίες νοσηλεύτηκαν και αργότερα έλαβαν εξιτήριο.

Πρόκειται για την πρώτη επίσημη παραδοχή ισραηλινών στρατιωτικών απωλειών από την έναρξη των άμεσων εχθροπραξιών με το Ιράν πριν από δύο ημέρες.

The Cradle

Ο πόλεμος του Ισραήλ κατά του Ιράν δεν αφορούσε ποτέ μόνο τα πυρηνικά

Από
anixneuseis
-
1

Ο Νετανιάχου επιδιώκει κάτι πολύ ευρύτερο από την αναστολή του πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης – βλέπει μια ιστορική ευκαιρία για την ανατροπή της Ισλαμικής Δημοκρατίας.
Του Qassem Qassem | 14 Ιουνίου 2025 | The Cradle

«Το ιρανικό καθεστώς δεν υπήρξε ποτέ πιο αδύναμο. Αυτή είναι η στιγμή σας – Ιρανοί – να εξεγερθείτε, να υψώσετε τη φωνή σας. Στεκόμαστε στο πλευρό σας.»
— Μπενιαμίν Νετανιάχου, 13 Ιουνίου 2025

Από τη δεκαετία του 1990, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου παραμένει αμετακίνητος σε έναν στρατηγικό στόχο: τη διακοπή του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν. Την ώρα που η Ουάσιγκτον επικεντρωνόταν σε ειρηνευτικές συμφωνίες και διευθετήσεις με τους Παλαιστίνιους, ο Νετανιάχου είχε ήδη εμμονή με το Ιράν.

Επέκρινε τις ειρηνευτικές συμφωνίες με τους Παλαιστίνιους, αλλά σταθερά πρόβαλε την «ιρανική απειλή». Σε εποχές που το Ιράν δεν απασχολούσε έντονα τη διεθνή ή περιφερειακή ατζέντα, ο Νετανιάχου ήταν σχεδόν ο μόνος που έκρουε τον κώδωνα του κινδύνου για τις πυρηνικές φιλοδοξίες της Τεχεράνης.

Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, ενώ ο πρωθυπουργός Αριέλ Σαρόν επικεντρωνόταν στην καταστολή της Ιντιφάντα του Αλ-Άκσα και την «παλαιστινιακή τρομοκρατία», ο Νετανιάχου προειδοποιούσε παράλληλα για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα. Ο Σαρόν έβλεπε το Ιράν ως διεθνές πρόβλημα που απαιτούσε συλλογική διαχείριση – ο Νετανιάχου, αντίθετα, επιδίωκε μονομερή σύγκρουση.

Ο Νετανιάχου πάντα ήθελε να αφήσει ανεξίτηλο το όνομά του στην εβραϊκή ιστορία ως ο ηγέτης που εξουδετέρωσε την «ιρανική πυρηνική απειλή».

Αποτυχημένα σχέδια και αναζωπύρωση της φιλοδοξίας

Μέχρι το 2010, ο Νετανιάχου και ο τότε υπουργός Άμυνας Εχούντ Μπαράκ είχαν διατάξει τις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις να προετοιμαστούν για πλήγματα σε ιρανικούς πυρηνικούς στόχους και για την εξόντωση Ιρανών επιστημόνων. Η επιχείρηση ανεστάλη μόνο επειδή οι επικεφαλής της ασφάλειας – ο αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων Γκάμπι Ασκενάζι, ο επικεφαλής της Shin Bet Γιουβάλ Ντισκίν και ο διοικητής της Μοσάντ Μεΐρ Νταγκάν – προειδοποίησαν ότι το Ισραήλ δεν διέθετε επαρκή στρατιωτική ισχύ για κάτι τέτοιο χωρίς την υποστήριξη των ΗΠΑ.

Η κυβέρνηση Ομπάμα, αφού ειδοποιήθηκε από τον Μπαράκ, στράφηκε προς τη διπλωματία και κατέληξε στη Συμφωνία για το Πυρηνικό Πρόγραμμα του Ιράν (JCPOA). Ο Νετανιάχου εξοργίστηκε. Όμως το όραμά του για βομβαρδισμό του Ιράν δεν έσβησε ποτέ. Συνέχισε να το προωθεί διεθνώς – φτάνοντας στο σημείο να δείξει σκίτσο βόμβας στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, προειδοποιώντας για το όριο στον εμπλουτισμό ουρανίου.

Κατά την πρώτη θητεία του Ντόναλντ Τραμπ, ο Νετανιάχου τον έπεισε να αποσυρθεί από τη συμφωνία, προβάλλοντας το «κλεμμένο πυρηνικό αρχείο» του Ιράν. Για να διατηρήσει τη δυναμική, διέταξε τον στρατό να προετοιμαστεί για επίθεση χωρίς εξωτερική βοήθεια, επιμένοντας: «Η μοίρα του μοναδικού εβραϊκού κράτους δεν μπορεί να ανατεθεί σε ξένους – ακόμη και αν είναι σύμμαχοί μας».

Ακολούθησε εντατικοποίηση των στοχευμένων δολοφονιών και των κυβερνοεπιθέσεων. Η δολοφονία του Μόχσεν Φαχριζαντέ το 2020 – του κορυφαίου Ιρανού πυρηνικού επιστήμονα – σηματοδότησε μια νέα φάση. Το όνομά του βρισκόταν στη λίστα της Μοσάντ από το 2009.

Η σύγκρουση Ισραήλ–Ιράν ποτέ δεν έπαψε. Ο Νετανιάχου παραμένει ο αρχιτέκτονας αυτής της αναμέτρησης. Ακόμη και ως επικεφαλής της αντιπολίτευσης επί Μπένετ–Λαπίντ, η στρατηγική του δεν άλλαξε. Ο ίδιος ο Μπένετ δήλωσε ότι πρέπει να δοθούν «χίλια χτυπήματα στο κεφάλι του άξονα» – εννοώντας το Ιράν. Έτσι, ο Νετανιάχου έχει ενσωματώσει το «ιρανικό ζήτημα» στην καθημερινή πολιτική ατζέντα του Ισραήλ – κανένας πρωθυπουργός δεν μπορεί πλέον να το αγνοήσει.

Από τον σκιώδη πόλεμο στην ανοιχτή αναμέτρηση

Η επιχείρηση Πλημμύρα του Αλ-Άκσα, που καθοδηγήθηκε από τη Χαμάς, ενίσχυσε τους φόβους του Ισραήλ. Η απάντηση ήταν κλιμάκωση σε πολλαπλά μέτωπα: Γάζα, Λίβανος, Συρία, Υεμένη – και συγκαλυμμένα, το Ιράν. Το Ισραήλ εκμεταλλεύτηκε τη γεωπολιτική ρευστότητα – την αποδυνάμωση της συριακής αεράμυνας και έναν νέο διάδρομο μέσω Ιράκ – για να πλήξει βαθύτερα το ιρανικό έδαφος.

Στο Τελ Αβίβ αναγνωρίζεται σήμερα ως στρατηγικό λάθος η μη επίθεση στο Ιράν το 2010· οι ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις είναι πλέον περισσότερο θωρακισμένες, με ισχυρότερη άμυνα. Ορισμένοι αναλυτές υποστηρίζουν ότι αν το Ιράν αποκτήσει πυρηνικά, αυτό θα δώσει θάρρος στους συμμάχους του και θα επιτείνει τον υπαρξιακό κίνδυνο για το Ισραήλ.

Ο τωρινός πόλεμος είναι η κορύφωση της εμμονής δεκαετιών. Τα ισραηλινά ΜΜΕ αναγνωρίζουν πως η Επιχείρηση Το Θάρρος του Λιονταριού στοχεύει Ιρανούς επιστήμονες, πυρηνικές εγκαταστάσεις, βάσεις των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC) και στρατιωτικά στελέχη. Αλλά η φιλοδοξία πάει ακόμη πιο πέρα.

Σχέδιο ανατροπής καθεστώτος

Όπως καταγράφουν ισραηλινοί στρατηγικοί κύκλοι, ο μακροπρόθεσμος στόχος είναι η ανατροπή του καθεστώτος: η διάλυση της Ισλαμικής Δημοκρατίας, η εγκαθίδρυση φιλικής κυβέρνησης και η διάσπαση του Άξονα της Αντίστασης. Υποστηρίζεται ότι με τη γήρανση του Ανώτατου Ηγέτη Αλί Χαμενεΐ, το σύστημα είναι ευάλωτο.

Κάποιοι εισηγούνται ακόμα πιο ακραία σενάρια: αποκεφαλιστικό πλήγμα στην ηγεσία της Τεχεράνης, συνδυασμένο με επιθέσεις σε ενεργειακές υποδομές, ώστε να πυροδοτηθούν κοινωνικές εκρήξεις. Το ρίσκο είναι τεράστιο, αλλά το Ισραήλ βλέπει μια ιστορική ευκαιρία.

Αυτός δεν είναι πια σκιώδης πόλεμος. Για πρώτη φορά, το Ισραήλ έχει χτυπήσει ανοικτά βαθιά στο ιρανικό έδαφος, προκαλώντας άμεση απάντηση. Οι δυτικές δυνάμεις σπεύδουν να υποστηρίξουν το Ισραήλ, όμως η δυναμική της σύγκρουσης βαίνει ανεξέλεγκτη.

Το Τελ Αβίβ ποντάρει ότι μπορεί να απορροφήσει την ιρανική απάντηση, να θρυμματίσει το καθεστώς της Τεχεράνης και να επανακαθορίσει τις ισορροπίες εξουσίας στη Δυτική Ασία για τις επόμενες δεκαετίες.

Αλλά το Ιράν δεν είναι απομονωμένο και ο Νετανιάχου ίσως υπερεκτιμά τις δυνάμεις του. Παρά την πίεση και τη διάχυση της έντασης σε πολλά μέτωπα, ο Άξονας της Αντίστασης – από τη Χεζμπολάχ έως τους Ανσαρουλάχ και τις ιρακινές φατρίες – έχει κινητοποιηθεί. Η περιοχή προετοιμάζεται για γενικευμένη αναμέτρηση.

Ο Νετανιάχου βλέπει ένα παράθυρο ευκαιρίας. Η Τεχεράνη βλέπει πολλές κόκκινες γραμμές να έχουν ξεπεραστεί. Η υπόλοιπη Δυτική Ασία βλέπει έναν πόλεμο που ίσως ξανασχεδιάσει τον χάρτη.

The Cradle

Τουλάχιστον οκτώ νεκροί, δεκάδες τραυματίες έπειτα από καταιγισμό ιρανικών πυραύλων εναντίον Ισραηλινών αμάχων

Από
anixneuseis
-
0

14 Ιουνίου 2025  

Κτίριο που επλήγη από ιρανικό βαλλιστικό πύραυλο, Μπατ Γιαμ (νότια του Τελ Αβίβ), 15 Ιουνίου 2025 – Φωτογραφία: Jack Guez/AFP via Getty Images 

Οικογένεια νεκρή στην Τάμρα:
Το Ιράν εξαπέλυσε αρκετά κύματα βαλλιστικών πυραύλων εναντίον πολιτικών στόχων στο Ισραήλ τις πρώτες ώρες της 15ης Ιουνίου. Νωρίτερα το απόγευμα, πέντε μέλη αραβικής οικογένειας σκοτώθηκαν στην πόλη Τάμρα του βορρά, έπειτα από άμεσο πλήγμα ιρανικού πυραύλου. Σύμφωνα με ιρανικά μέσα, εκτοξεύθηκαν συνολικά 100 βλήματα, ενώ η Ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία αναχαίτισε δεκάδες εκτός ισραηλινού εναέριου χώρου.

Πτώση πυραύλων στο κεντρικό Ισραήλ:
Αργότερα το βράδυ, τουλάχιστον τρεις άνθρωποι σκοτώθηκαν και τουλάχιστον 30 τραυματίστηκαν, όταν νέα ομοβροντία ιρανικών βαλλιστικών πυραύλων έπληξε την κεντρική περιοχή του Ισραήλ. Αναφορές για πλήγματα υπήρξαν σε Τελ Αβίβ, Ραμάτ Γκαν, Ρεχοβότ και Μπατ Γιαμ, όπου δεκάδες πολίτες — μεταξύ τους και παιδιά — θεωρούνταν αγνοούμενοι μετά την πρόσκρουση πυραύλου σε πολυκατοικία. Η Διοίκηση Οπισθοφυλακής εξέδωσε τελικά σήμα λήξης συναγερμού, ενημερώνοντας ότι οι πολίτες δεν χρειάζεται πλέον να παραμένουν κοντά σε καταφύγια.

Προειδοποίηση Υπουργού Άμυνας:
Ο Ισραηλινός Υπουργός Άμυνας, Ισραέλ Καντζ, προειδοποίησε στις 14 Ιουνίου ότι «η Τεχεράνη θα καεί» αν συνεχιστούν οι καταιγισμοί πυραύλων σε αστικά κέντρα. «Ο Ιρανός δικτάτορας κρατά ομήρους τους πολίτες του», δήλωσε, προσθέτοντας ότι «βάσει σχεδίου, μαχητικά της αεροπορίας θα πλήξουν στόχους στην Τεχεράνη». Την ίδια μέρα, οι Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις ανακοίνωσαν ότι κατέκτησαν εναέρια υπεροχή «από τη δυτική πλευρά του Ιράν έως την Τεχεράνη» ύστερα από νυχτερινή επιδρομή 70 αεροσκαφών σε περίπου 40 στόχους στην ιρανική πρωτεύουσα.

 

Το Πεδίο Βολής Λόφου Αμυνταίου και η ιστορία του

Από
anixneuseis
-
5
του Παντελή Σαββίδη
Θα σας πω μια ιστορία που προέκυψε καθώς έκανα το ρεπορτάζ για την περιοχή της Φλώρινας και τα Πανηγύρια στα οποία κυριαρχούν τα αλυτρωτικά τραγούδια.
Στην περιοχή λειτουργούσε ένα πεδίο βολής ( Πεδίο Βολής Λόφου) για τον στρατό. Υπήρχαν αρκετές στρατιωτικές μονάδες.
Το πεδίο βολής ήταν αρκετά μεγάλο και ενδιαφέρον και εκεί γίνονταν και διακλαδικές ασκήσεις.
Δεν το ήθελαν, όμως, ορισμένοι στην περιοχή επικαλούμενοι ότι τρομοκρατούνται οι κάτοικοι. Θεωρούσαν, δηλαδή, ότι γι αυτό υπήρχε.
Το 2009 βουλευτές, ζητούν την κατάργησή του. Και το πεδίο βολής καταργείται.
Μου είπαν πως ο λόγος της ερώτησης και της κατάργησης στη συνέχεια ήταν η αξιοποίηση των λιγνιτικών αποθεμάτων για ένα ενεργειακό έργο της περιοχής.
Αφού καταργήθηκε το πεδίο βολής το ΓΕΣ άρχισε να αποσύρει, δικαίως, τις μονάδες απο την περιοχή. Στρατός χωρίς πεδίο βολής είναι κρατική αρωγή για να λειτουργούν τσ καφενεία. Όχι για να υπάρχει στρατός.
Τις ημέρες αυτές αποσύρονται και οι τελευταίες μονάδες.
Πάλι απο το ρεπορτάζ προκύπτει πως στο πεδίο αυτό έκαναν ασκήσεις και οι Αμερικανοί. Και όταν καταργήθηκε το πεδίο βολής αναζήτησαν λύση στα Σκόπια. Για να τα αξιοποιήσουν, όμως, τα Σκόπια, θέλησαν να τα εντάξουν στο ΝΑΤΟ. Προφανώς αυτός δεν θα ήταν ο μόνος λόγος. Αλλά ήταν ένας ακόμη λόγος να ενδιαφερθούν οι Αμερικανοί. (τώρα, αν τοπικοί παράγοντες έπαιξαν πολύπλοκα παιχνίδια, δεν αποκλείεται).
Καθώς, λοιπόν, είχαν δικούς τους λόγους να εντάξουν τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ αδιαφόρησαν για τα στρουφάκια της Αθήνας.
ΥΓ: Ο Τσίπρας ήταν ένας απο τους βουλευτές που ζητησαν την κατάργηση του πεδίου.
Το πολιτικό πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι οι πολιτικοί της. Είναι ο λαός της Οι πολιτικοί είναι αντανάκλαση της κοινωνίας.
Με το θέμα του πεδίου βολής ασχολήθηκε και η τηλεόραση των Σκοπίων.
Δείτε το βίντεο

Το Ισραήλ έπληξε εγκαταστάσεις καυσίμων στην Τεχεράνη

Από
anixneuseis
-
0

 

Πολιτική | 15 Ιουνίου 2025 – 01:16

ΤΕΧΕΡΑΝΗ – Στο πλαίσιο της συνέχισης των πρόσφατων επιθετικών ενεργειών του, το ισραηλινό καθεστώς εξαπέλυσε πλήγματα κατά δεξαμενής πετρελαίου στην περιοχή Σαχράν και εγκατάστασης αποθήκευσης καυσίμων στο νότιο τμήμα της Τεχεράνης.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες που μεταδίδει το Ιρανικό Πρακτορείο Ειδήσεων ISNA, ο όγκος καυσίμων που βρισκόταν αποθηκευμένος στις δύο εγκαταστάσεις ήταν σχετικά μικρός κατά τη στιγμή της επίθεσης.

Ομάδες έκτακτης ανάγκης και επιχειρησιακές μονάδες έσπευσαν άμεσα στα σημεία, ενώ σύμφωνα με τις τοπικές αρχές, η κατάσταση έχει τεθεί πλήρως υπό έλεγχο.

Δεν έχουν αναφερθεί θύματα, ενώ βρίσκονται σε εξέλιξη έρευνες για την αποτίμηση των ζημιών.

Tehran Times

Εκπρόσωπος Ιρανικού ΥΠΕΞ: ο πόλεμος επιθετικότητας του Ισραήλ και η νόμιμη απάντηση του Ιράν

Από
anixneuseis
-
0

Tehran Times

του Εσμαΐλ Μπαγκαεΐ, Εκπροσώπου Τύπου του Υπουργείου Εξωτερικών του Ιράν
Πολιτική | 14 Ιουνίου 2025 – 22:23
Ο κόσμος οφείλει να ενωθεί απέναντι στον επιτιθέμενο

ΤΕΧΕΡΑΝΗ – Τις πρώτες πρωινές ώρες της 13ης Ιουνίου 2025, το Ισραήλ εξαπέλυσε άνευ προκλήσεως, μεγάλης κλίμακας ένοπλη επίθεση κατά του Ιράν. Πρόκειται για μια κατάφωρη πράξη επιθετικότητας, υπό κάθε νομικό και πολιτικό ορισμό. Μέσω συντονισμένων αεροπορικών, πυραυλικών και drone επιθέσεων, στόχευσε κατοικημένες περιοχές, πολιτικές υποδομές, δημόσιες αρχές και πυρηνικές εγκαταστάσεις που τελούν υπό την επιτήρηση της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενέργειας (IAEA).

Αυτές οι ενέργειες συνιστούν σοβαρή και αδιαμφισβήτητη παραβίαση του διεθνούς δικαίου, και συγκεκριμένα του Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου, του Διεθνούς Δικαίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ. Σε μια ιδιαίτερα αποτρόπαια περίπτωση, ισραηλινό πλήγμα σε πολυκατοικία προκάλεσε το θάνατο 60 αμάχων, εκ των οποίων οι 35 ήταν γυναίκες και παιδιά. Σε νεότερες επιθέσεις, το Ισραήλ επέκτεινε τους στόχους του και σε κρίσιμες βιομηχανικές και υποδομές κοινής ωφελείας.

Το κυρίως πρόσχημα της επίθεσης ήταν το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Όμως, όπως έχει επαναλαμβανόμενα πιστοποιηθεί από την IAEA, οι ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για ειρηνικούς σκοπούς και υπόκεινται στο πιο αυστηρό και εξονυχιστικό καθεστώς επιθεωρήσεων διεθνώς. Η στοχευμένη επίθεση του Ισραήλ σε αυτές τις εγκαταστάσεις συνιστά προμελετημένο επιθετικό πλήγμα και κατάφωρη παραβίαση των διεθνών κανόνων περί πυρηνικής ασφάλειας και προστασίας.

Όπως επανέλαβε ο Γενικός Διευθυντής της IAEA, Ραφαέλ Γκρόσι, κατά την έκτακτη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, τα ψηφίσματα GC(XXIX)/RES/444 και GC(XXXIV)/RES/533 δηλώνουν ξεκάθαρα ότι οποιαδήποτε ένοπλη επίθεση σε πυρηνικές εγκαταστάσεις ειρηνικού χαρακτήρα αποτελεί παραβίαση του Χάρτη του ΟΗΕ, του Καταστατικού της IAEA και του διεθνούς δικαίου εν γένει.

Η φύση της ισραηλινής επίθεσης δεν αφήνει περιθώρια αμφιβολίας: πρόκειται για πράξη επιθετικότητας και κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου. Το νομικό όριο έχει ξεπεραστεί με σαφήνεια.

Το Ισραήλ έχει ένα μακρύ και τεκμηριωμένο ιστορικό χρήσης παράνομης βίας κατά κυρίαρχων κρατών. Η συστηματική στόχευση αμάχων, κρίσιμων υποδομών και προστατευόμενων περιοχών αποτελεί έκφραση συνεχούς περιφρόνησης για τις βασικές αρχές του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Η παρούσα επίθεση δεν είναι απομονωμένο περιστατικό. Είναι μέρος μιας μακροχρόνιας πολιτικής στρατιωτικοποίησης της εξωτερικής πολιτικής, όπου η εξαναγκαστική βία αντικαθιστά τη διπλωματία.

Η ευρύτερη συμπεριφορά του ισραηλινού καθεστώτος δεν μπορεί να αγνοηθεί. Το Ισραήλ είναι αντικείμενο προσφυγής ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου (ICJ) για πιθανές πράξεις γενοκτονίας στη Γάζα, ενώ η ηγεσία του – συμπεριλαμβανομένου του πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου – αντιμετωπίζει αξιόπιστες κατηγορίες για εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, μεταξύ άλλων για σκόπιμες επιθέσεις κατά αμάχων, λιμοκτονία ως μέθοδο πολέμου και συλλογική τιμωρία.

Σε μια εποχή όπου η αξιοπιστία του διεθνούς συστήματος δοκιμάζεται, η επιλεκτική εφαρμογή νομικών αρχών και η εξάρτηση από πολιτικές σκοπιμότητες απειλούν να υπονομεύσουν τις θεμελιώδεις αξίες της συνέπειας, της λογοδοσίας και του κράτους δικαίου.

Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν, ασκώντας το θεμελιώδες δικαίωμά της στην αυτοάμυνα όπως αυτό προβλέπεται από το Άρθρο 51 του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, αντέδρασε νόμιμα στην επίθεση. Η ιρανική απάντηση συνάδει πλήρως με τις αρχές του διεθνούς δικαίου, ήταν μετρημένη, αναγκαία και αναλογική. Οι στόχοι περιορίστηκαν αποκλειστικά σε στρατιωτικούς – κέντρα διοίκησης, εγκαταστάσεις και υποδομές σχετιζόμενες με την ισραηλινή επίθεση – με διαρκή σεβασμό στο ανθρωπιστικό δίκαιο και μέριμνα για την αποφυγή παράπλευρων απωλειών.

Η απραξία του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ συνιστά εγκατάλειψη της βασικής του αποστολής: τη διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας. Το 1981, μετά την επίθεση του Ισραήλ στον πυρηνικό αντιδραστήρα Osirak στο Ιράκ, το Συμβούλιο ενήργησε άμεσα, καταδικάζοντας την επίθεση με το Ψήφισμα 487. Σήμερα, παραμένει σιωπηλό, εγκλωβισμένο σε πολιτικές πιέσεις και προστατευτικά βέτο ισχυρών κρατών. Αυτή η αδράνεια απειλεί να διαβρώσει τα θεμέλια της πολυμερούς διεθνούς τάξης.

Το Ιράν καλεί τη διεθνή κοινότητα να καταδικάσει αυτή την πράξη επιθετικότητας και επαναβεβαιώνει τη δέσμευσή του στον Χάρτη του ΟΗΕ και στις θεμελιώδεις αρχές του διεθνούς δικαίου. Η κυριαρχία δεν είναι διαπραγματεύσιμη. Οι πυρηνικές εγκαταστάσεις που τελούν υπό διεθνή επιτήρηση δεν πρέπει να γίνονται στόχος. Η ένοπλη βία δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη διπλωματία. Το ισραηλινό καθεστώς δεν μπορεί να επαναδιατυπώσει τους κανόνες της διεθνούς συμπεριφοράς μέσα από συνεχείς παραβιάσεις και εσκεμμένες προκλήσεις.

Ο δρόμος για την ειρήνη περνά μέσα από τη λογοδοσία. Και το διεθνές σύστημα οφείλει να σταθεί στο ύψος του.

Tehran Times

Πυκνοί καπνοί πάνω από τη Χάιφα – Το Ιράν εξαπολύει δεύτερη νύχτα επιθέσεων κατά του Ισραήλ

Από
anixneuseis
-
0

Πολιτική | 15 Ιουνίου 2025 – 01:10

ΤΕΧΕΡΑΝΗ – Σειρήνες ήχησαν στο βόρειο τμήμα των κατεχόμενων εδαφών το βράδυ του Σαββάτου, καθώς το Ιράν εξαπέλυσε για δεύτερη συνεχόμενη νύχτα πυραυλικές επιθέσεις κατά του Ισραήλ, σε αντίποινα για τις άνευ προηγουμένου και αδικαιολόγητες αεροπορικές επιδρομές του Τελ Αβίβ, οι οποίες στοίχισαν τη ζωή σε Ιρανούς πολίτες, επιστήμονες και κυβερνητικούς αξιωματούχους.

Οι ισραηλινές αρχές έχουν επιβάλει αυστηρή λογοκρισία, εμποδίζοντας τη δημοσίευση πληροφοριών σχετικά με τις επιπτώσεις των ιρανικών πληγμάτων. Ωστόσο, βίντεο που κατέγραψαν κάτοικοι αποκαλύπτουν εκτεταμένες καταστροφές στη λιμενική πόλη της Χάιφας, με πυκνά σύννεφα καπνού να υψώνονται από διάφορες περιοχές και εστίες φωτιάς να μαίνονται σε πολλά σημεία. Πρώτες αναφορές κάνουν λόγο για έναν νεκρό και τρεις τραυματίες στην τελευταία αυτή φάση των ιρανικών επιθέσεων.

Η πρώτη νύχτα επιθέσεων του Ιράν ξεκίνησε αργά το βράδυ της Παρασκευής και συνεχίστηκε έως τις πρώτες πρωινές ώρες του Σαββάτου, με στόχο κυρίως το Τελ Αβίβ και τα περίχωρά του. Σύμφωνα με ανακοίνωση του Σώματος Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC), τουλάχιστον 150 στρατιωτικοί και κατασκοπευτικοί στόχοι επλήγησαν επιτυχώς με βαλλιστικούς πυραύλους.

Ο Ηγέτης της Ισλαμικής Επανάστασης, Αγιατολάχ Σεγιέντ Αλί Χαμενεΐ, δήλωσε ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις του Ιράν θα αφήσουν το Ισραήλ «ανίσχυρο». Οι στρατιωτικοί αξιωματούχοι, που αντικατέστησαν στελέχη τα οποία δολοφονήθηκαν από το Ισραήλ την περασμένη εβδομάδα, δεσμεύτηκαν να «ανοίξουν τις πύλες της κόλασης» για το σιωνιστικό καθεστώς και να συνεχίσουν τις επιθέσεις για όσο χρειαστεί.

Η κυβέρνηση Πεζεσκιάν ευθυγραμμίστηκε πλήρως με τη στάση του Ηγέτη και των στρατιωτικών, προσδίδοντας ενιαίο πολιτικό και στρατιωτικό μέτωπο στη ραγδαία κλιμακούμενη αντιπαράθεση.

Ιρανικά drones διείσδυσαν στο Ισραήλ μετά από πέντε κύματα πυραυλικών επιθέσεων – Καταστροφές άνευ προηγουμένου

Πολιτική | 14 Ιουνίου 2025 – 10:16

ΤΕΧΕΡΑΝΗ – Ο Στρατός του Ιράν επιβεβαίωσε ότι πολλαπλά drones τύπου Arash αυτοκτονίας διείσδυσαν επιτυχώς στο ισραηλινό έδαφος και έπληξαν τους στόχους τους, ακολουθώντας πέντε διαδοχικά κύματα βαλλιστικών επιθέσεων που σάρωσαν στρατιωτικές και κρίσιμες εγκαταστάσεις στο σύνολο της «κατεχόμενης Παλαιστίνης», προκαλώντας εκτεταμένες καταστροφές.

Οι σειρήνες συναγερμού ηχούν ασταμάτητα στο Ισραήλ από τα μεσάνυχτα έως τα ξημερώματα του Σαββάτου. Οπτικό υλικό αποτυπώνει εικόνες μαζικής καταστροφής σε πολλές πόλεις, ενώ ισραηλινά μέσα ενημέρωσης περιγράφουν το πλήγμα ως «άνευ προηγουμένου» στην ιστορία του καθεστώτος.

Μετά τις πρώτες ριπές βαλλιστικών πυραύλων, το Σώμα Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) ανακοίνωσε ότι τουλάχιστον 150 στρατιωτικοί και κατασκοπευτικοί στόχοι, καθώς και εργοστάσια κατασκευής όπλων, επλήγησαν με ακρίβεια. Αν και δεν υπήρξαν επίσημες δηλώσεις για τα επόμενα κύματα, πληροφορίες αναφέρουν ότι οι επιθέσεις εντάθηκαν, ενώ κάποια ισραηλινά μέσα χαρακτήρισαν τις κεφαλές των πυραύλων που έπληξαν το Ισραήλ ως «τρομακτικές».

Ανώτατοι Ισραηλινοί αξιωματούχοι έχουν καταφύγει σε υπόγεια καταφύγια από την έναρξη των επιθέσεων, με ανεπιβεβαίωτες αναφορές να υποστηρίζουν ότι ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου εγκατέλειψε το έδαφος του Ισραήλ πριν ξεκινήσουν τα πλήγματα. Τουλάχιστον δύο Ισραηλινοί σκοτώθηκαν και δεκάδες τραυματίστηκαν.

Η άνευ προηγουμένου ιρανική στρατιωτική επιχείρηση, με την κωδική ονομασία True Promise 3 (Αληθινή Υπόσχεση 3), συνιστά άμεση απάντηση στα ισραηλινά πλήγματα που προηγήθηκαν, τα οποία σκότωσαν περίπου 100 Ιρανούς πολίτες, συμπεριλαμβανομένων ανώτατων στρατιωτικών και πυρηνικών επιστημόνων, με επιθέσεις σε κατοικημένες περιοχές της Τεχεράνης αλλά και σε πυρηνικές εγκαταστάσεις.

Μετά τη «μαρτυρική θυσία» κορυφαίων στρατιωτικών διοικητών το πρωί της Παρασκευής, ο Ηγέτης της Ισλαμικής Επανάστασης, Αγιατολάχ Σεγιέντ Αλί Χαμενεΐ, προχώρησε άμεσα σε αντικατάσταση ηγεσίας και δεσμεύτηκε ότι οι ιρανικές ένοπλες δυνάμεις θα καταστήσουν το Ισραήλ «ανίσχυρο» και «άθλιο».

Σύμφωνα με πληροφορίες της Tehran Times, το Ιράν αναμένεται να συνεχίσει τις επιθέσεις εντός των επόμενων ωρών. Καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας και νωρίς το πρωί, χιλιάδες Ιρανοί πολίτες βγήκαν στους δρόμους, ανέβηκαν σε ταράτσες και επευφημούσαν τις εκτοξεύσεις πυραύλων, πλημμυρίζοντας τις πλατείες με αντιισραηλινά συνθήματα.

Tehran Times

Μαρία Νεγρεπόντη Δελιβάνη: το θρίλερ που έζησα στο Μέγαρο Μουσικής

Από
anixneuseis
-
2
(Κατά τον εορτασμό των 100 χρόνων του ΑΠΘ)
Ανανέωση: 
Μαρία Νεγρεπόντη Δελιβάνη

Μαρία Νεγρεπόντη Δελιβάνη

Ευχαριστώ το Θεό που είμαι, ακόμη, ζωντανή! Σώθηκα από θαύμα.

  • Από τη Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη    

Καλεσμένη για τα 100 χρόνια του ΑΠΘ, παρακολούθησα με κατάνυξη την εξέλιξη του Πανεπιστημίου μου, που με προίκισε με τις απαραίτητες βάσεις της μετέπειτα σταδιοδρομίας μου. Εξαιρετική η ορχήστρα του ΑΠΘ.

Ήμουν καλεσμένη και στο μετέπειτα δείπνο, που έλαβε χώρα στο φουαγιέ του ίδιου κτιρίου. Δεν κατάλαβα το γιατί τα 100 χρόνια δεν γιορτάστηκαν στην πολύ ωραία αίθουσα τελετών του ΑΠΘ, αλλά φυσικά η σχετική απόφαση δεν με αφορά.

Για λόγους, στους οποίους δεν θα ήθελα να αναφερθώ σε αυτό μου το σημείωμα, αποφάσισα να μην παραμείνω στο δείπνο, και αναζήτησα ανελκυστήρα, για να κατέβω από τον 3ο όροφο, όπου το φουαγιέ, στο ισόγειο. Δυο γκαρσόνια, που ήταν εκεί στην αίθουσα του δείπνου, μου έδειξαν τον ανελκυστήρα. Μπήκα, ανυποψίαστη.

Βγήκα, σε κρίσιμη κατάσταση, μετά από μιάμιση ώρα, που παρέμεινα έγκλειστη μέσα σε αυτό. Η πόρτα δεν άνοιγε. Χτυπούσα με όλες μου τις δυνάμεις και φώναζα όσο πιο δυνατά μπορούσα, αλλά κανείς δεν άκουγε. Η αναπνοή μου γινόταν ολοένα πιο δύσκολη και έκανε απάνθρωπη ζέστη. Σκεφτόμουν, με τρόμο, ότι σε λίγο θα έφευγαν όλοι, θα έσβηναν τα φώτα, και θα τελείωνα εκεί.

Είχε ήδη περάσει μισή ώρα εγκλεισμού μου, όταν ψάχνοντας παντού, στον ελάχιστο χώρο του ανελκυστήρα, όπου κανένα κουμπί του δεν λειτουργούσε, αποκαλύφθηκε ένα κρυμμένο τηλέφωνο…το οποίο και ώ του θαύματος, απάντησε. Με ρώτησαν αν είμαι από την πλευρά του Λ. Πύργου, ενόσω εγώ έβλεπα προς το πουθενά, χωρίς να υπάρχει ελάχιστο άνοιγμα. Όταν φώναζα ότι τελειώνω, μια φωνή μου έλεγε να κάνω υπομονή. Οι φωνές μιλούσαν για τον…προβληματικό ανελκυστήρα, που ωστόσο, αν και το γνώριζαν, ήταν χωρίς ένδειξη βλάβης, στην καρδιά του φουαγιέ, όπου και το επίσημο δείπνο. Επάνω στη μία ώρα κατάφεραν και άνοιξαν την πόρτα, που όμως έβλεπε σε τοίχο. Και στο ελάχιστο άνοιγμα που υπήρχε από πάνω, κάποιος από τους σωτήρες μου, που όμως δεν τον είδα, είχε σφηνωμένο με πολύ κόπο το πόδι του στη σχισμή, για να παραμείνει ανοικτή η πόρτα, για το ελάχιστο οξυγόνο. Είχα φοβερή ταχυπαλμία, αδυνατούσα να αναπνεύσω, ήμουν όρθια και δεν με κρατούσαν πια τα πόδια μου, και είχα ήδη συμπληρώσει μιάμιση ώρα μέσα εκεί. Και τότε, ήρθαν αυτοί, που ακόμη κρατούν όρθια την Ελλάδα, σε ανάλογες περιπτώσεις. Οι πυροσβέστες! Βγήκα από τον εγκλεισμό, ευχαρίστησα όσο μπόρεσα τους σωτήρες μου, ουδείς άλλος ασχολήθηκε μαζί μου, ζήτησα ταξί που δεν βρέθηκε. Πήρα, τρικλίζοντας το δρόμο για να βρω ταξί, που φάνηκε μετά από 20 λεπτά αναμονής. Έτρεμα σύγκορμη. Όταν μπήκα στο ταξί, ανακάλυψα έντρομη ότι δεν θυμόμουν την οδό του σπιτιού μου. Μου ήρθε ευτυχώς μετά από ένα λεπτό.

Ω, ναι, αυτό το θρίλερ μου συνέβη στο, κατά τα άλλα, λαμπερό Μέγαρο Μουσικής. Ω, ναι, αυτό έζησα ενόσω το δείπνο, για τα 100 χρόνια του ΑΠΘ, με δεκάδες καλεσμένους ήταν στο φουαγιέ. Ω, ναι, δεν είμαι διόλου καλά, και δεν ξέρω τι επιπτώσεις, στην υγεία μου, έχει προκαλέσει αυτή η φρικτή περιπέτεια. Ω, ναι, σίγουρα δεν θα ζούσα, χωρίς τους πυροσβέστες, και νομίζω και χάρη σε κάποιους αστυνομικούς.

ΚΑΤΑ ΤΑ ΑΛΛΑ, Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΑΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΛΟ ΣΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ, ΚΑΙ ΜΑΓΕΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΑ ΕΠΙΤΕΥΓΜΑΤΑ ΜΑΣ ΣΥΣΣΩΜΗ Η ΕΥΡΩΠΗ ΜΑΣ ΣΥΓΧΑΙΡΕΙ!!!!

newsbreak.gr

 

1...726727728...3,037Σελίδα 727 από 3,037