Αρχική Blog Σελίδα 713

«Αυτή η… θέλει να μας ρίξει»: Η Ρουμάνα εισαγγελέας που «κυνηγάει» την κυβέρνηση

Από
pcuser
-
16

Στον ύπνο τους φαίνεται πως θα βλέπουν στην κυβέρνηση από δω και πέρα τη Ρουμάνα Ευρωπαία Εισαγγελέα Λάουρα Κοντρούτσα Κοβέσι, η οποία βρίσκεται πίσω από τις διώξεις κυβερνητικών στελεχών, τόσο στην υπόθεση των Τεμπών όσο και τώρα, στην έρευνα για τον ΟΠΕΚΕΠΕ.

Η Κοβέσι, πρώην επικεφαλής της Υπηρεσίας Κατά της Διαφθοράς στη Ρουμανία, φαίνεται πως έχει στραμμένο το βλέμμα της στη χώρα μας, γεγονός που έχει προκαλέσει την οργή του Μεγάρου Μαξίμου.

Όπως αναφέρει συχνά πυκνά ανώτατο κυβερνητικό στέλεχος με έντονη αγανάκτηση: «Αυτή η… θέλει να μας ρίξει!».

Στα αποσιωπητικά εναλλάσσονται διάφορα κοσμητικά επίθετα, αλλά το νόημα παραμένει το ίδιο.

Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι για την κυβέρνηση ήταν η ιδιαίτερα αιχμηρή ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας σχετικά με την αποστολή του πορίσματος στη Βουλή για τους εμπλεκόμενους υπουργούς στην υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ.

Στην ανακοίνωση, το γραφείο της κας Κοβέσι εξέφρασε ρητά τη διαφωνία του με την ελληνική νομοθεσία, η οποία ορίζει ότι οι υπουργοί και πρώην υπουργοί μπορούν να ελεγχθούν μόνο μέσω της Βουλής, ρύθμιση που η Ευρωπαία εισαγγελέας θεωρεί εμπόδιο στη δικαστική ανεξαρτησία.

Μάλιστα εκτιμάται από το Μέγαρο Μαξίμου ότι από εκεί διέρρευσαν και τα ονόματα των υπουργών Βορίδη και Αυγενάκη με αιφνιδιαστικό τρόπο, κάτι που θεωρήθηκε ως «χτύπημα κάτω από τη ζώνη».

Η ενόχληση εκφράζεται πλέον ανοιχτά και από δηλώσεις κυβερνητικών για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά και από δημοσιεύματα φιλοκυβερνητικών ΜΜΕ, που αμφισβητούν τη σοβαρότητα του πορίσματος της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, λέγοντας ότι δεν αναφέρονται συγκεκριμένες πράξεις.

Η αντιπαράθεση πάντως έχει και προσωπικό υπόβαθρο και από την πλευρά της Κοβέσι, καθώς ήδη από τον Μάιο η εισαγγελέας είχε καταγγείλει “εκφοβισμό” από στελέχη της ελληνικής κυβέρνησης σχετικά με την έρευνά της για τον ΟΠΕΚΕΠΕ.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ανώτερα κυβερνητικά στελέχη φέρονται να έχουν ζητήσει διαμεσολάβηση ακόμη και μέσω Παρισιού, καθώς η Κοβέσι έχει στενές σχέσεις με τη Γαλλία, έχοντας παρασημοφορηθεί στο παρελθόν από τη γαλλική πρεσβεία στο Βουκουρέστι.

Η στήλη κατανοεί πλήρως τα νεύρα των κυβερνητικών στελεχών, καθώς δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο για έναν πολιτικό από το να βρίσκεται υπό έλεγχο για διαφθορά.

Όμως, εάν όλα είναι νόμιμα και κανείς δεν είναι διεφθαρμένος, τότε δεν υπάρχει τίποτα να φοβούνται.

Βέβαια, ορισμένοι θεωρούν ότι ο πραγματικός στόχος της Εισαγγελέως, μέσω των συνεχών διώξεων κατά της κυβέρνησης, είναι τελικώς να ανοίξει έρευνα κατά του ίδιου του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Επιτρέψτε πάντως στη στήλη να θεωρεί αυτά τα σενάρια μακρινά.

https://www.pronews.gr/kykloi/ayti-i-thelei-na-mas-riksei-i-roumana-eisaggeleas-pou-kynigaei-tin-kyvernisi/

«Βουτιά» άνω του 5% στην τιμή του πετρελαίου αμέσως μετά την αποδοχή της πρότασης εκεχειρίας από Ισραήλ και Ιράν

Από
pcuser
-
0
Θεόφραστος Ανδρεόπουλος

Μεγάλη «ανάσα» για την Ελλάδα και τον πλανήτη

sharethis sharing buttonΤο τέλος των εχθροπραξιών μεταξύ Ιράν και Ισραήλ έφερε και θεαματική αποκλιμάκωση στις τιμές του πετρελαίου οι οποίες σημειώνουν πτώση άνω του 5% στο κλείσιμο των συναλλαγών στην Ασία!

Όλα αυτά συμβαίνουν αμέσως μετά την αποδοχή από το Ισραήλ της πρότασης για «διμερή κατάπαυση του πυρός» με το Ιράν που είχε ανακοινωθεί προηγουμένως από τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ.

Γύρω στις 09:35 (ώρα Ελλάδας), η τιμή του βαρελιού Brent της Βόρειας Θάλασσας κατρακυλούσε κατά 5,02% στα 67,89 δολάρια και αυτή του βαρελιού του αμερικανικού WTI κατά 5,21% στα 64, 94 δολάρια.

Φυσικά τα νέα αυτά είναι πολύ ευχάριστα για τους ταλαιπωρημένους Έλληνες πολίτες οι οποίοι ζούσαν υπό τον φόβο της εκτίναξης των τιμών των καυσίμων κάτι το οποίο θα είχε πολύ κακές συνέπειες για τις ζωές τους.

Οι επιπτώσεις θα μεταδιδόταν σε οποιοδήποτε προϊόν παράγονταν ή μεταφέρονταν, δηλαδή σε όλα.

Αυτό για μία χώρα που «μαστίζεται» από την ακρίβεια θα ήταν το οριστικό τέλος για οποιαδήποτε οικονομική δραστηριότητα.

https://www.pronews.gr/oikonomia/voutia-ano-tou-5-stin-timi-tou-petrelaiou-amesos-meta-tin-apodoxi-tis-protasis-ekexeirias-apo-israil-kai-iran/

Big questions loom over Trump’s announcement of Israel-Iran ceasefire deal

Από
pcuser
-
0

By ,  and 
  • Ceasefire agreement between Israel and Iran remains uncertain
  • Iran’s response to US attack seen as calibrated to avoid escalation
  • Trump had pledged to avoid military intervention in foreign wars
  • Questions remain over fate of Iran nuclear program, resumption of talks
WASHINGTON, June 24 (Reuters) – When President Donald Trump sent U.S. bombers to strike Iran’s nuclear sites last weekend, he was betting he could help ally Israel cripple Tehran’s nuclear program while keeping his long-standing vow to avoid entanglement in a protracted war.
Just days later, Trump’s surprise announcement on Monday of an Israel-Iran ceasefire agreement suggests he may have bombed Tehran’s rulers back to the negotiating table.

The Reuters Tariff Watch newsletter is your daily guide to the latest global trade and tariff news. Sign up here.

But a long list of big unanswered questions remains, not least whether any ceasefire can actually take effect and hold between two bitter foes whose years-long “shadow” conflict had erupted into an air war marked by the past 12 days of strikes on each other’s territory.
Also still unknown and unmentioned in Trump’s effusive social media post announcing an imminent “Complete and Total CEASEFIRE” are the terms the two sides have agreed to; whether the U.S. and Iran will revive failed nuclear talks; and the fate of Iran’s stockpile of enriched uranium that many experts believe may have survived the U.S. and Israeli bombing campaign.
“The Israelis have accomplished much of their objectives … and Iran was looking for an off-ramp,” said Jonathan Panikoff, a former deputy U.S. national intelligence officer for the Middle East. “The U.S. hopes this is the beginning of the end. The challenge is whether there is a strategy for what comes next.”
Questions also remain about what has actually been agreed to, even as Trump’s declaration raised hopes for the end of a conflict that has prompted fears of a broader regional war.
There was no immediate confirmation from Israel of a ceasefire deal, and the Israeli military said it had detected missiles launched from Iran towards Israel in the early hours of Tuesday. Four people were killed in a missile strike on a building in Beersheba, Israel’s ambulance service said.
Soon after, Trump said the ceasefire between Israel and Iran was “now in effect” and urged both countries to not violate it.

The State of Qatar affirms that it reserves the right to respond in accordance with international law and in proportion to the nature and scale of this attack.’

While an Iranian official earlier confirmed that Tehran had accepted a ceasefire, the country’s foreign minister, Abbas Araqchi, said there would be no cessation of hostilities unless Israel stopped its attacks.
But that did not stop Trump and his loyalists from touting what they see as a landmark achievement of a foreign policy approach they call “peace through strength.”
Trump had endorsed Israel’s assessment that Iran was getting close to developing a nuclear weapon, which Tehran has long denied. U.S. intelligence agencies said earlier this year they assessed that Iran was not building a nuclear weapon and a source with access to U.S. intelligence reports told Reuters last week that that view hadn’t changed.

IRAN’S CALIBRATED RESPONSE

Trump’s announcement came just hours after Iran launched missiles against a U.S. air base in Qatar, causing no casualties, in retaliation for the U.S. dropping 30,000-pound bunker-buster bombs on Iranian underground nuclear facilities over the weekend.
Trump administration officials deemed Iran’s response on Monday to have been calibrated to avoid further escalation with the U.S., according to sources familiar with the matter.
Trump called for talks with Israel and Iran, and a senior White House official said Israel agreed to a ceasefire so long as Iran did not launch fresh attacks. Iran signaled that no further strikes would take place, the official said on condition of anonymity.
Trump spoke directly to Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu, and Vice President JD Vance, Secretary of State Marco Rubio and U.S. special envoy Steve Witkoff were involved in the direct and indirect communications with Iran, the official said. Qatar also helped broker contacts with the Iranians.
Iran was also amenable to the ceasefire because it was in a severely “weakened state,” the White House official said. The Iranians had faced days of Israeli bombardment of nuclear and military sites as well as targeted killings of top nuclear scientists and security commanders.
Trump in recent days had also mused publicly about the prospects for “regime change” in Iran.
Earlier on Monday, three Israeli officials had said their government was looking to wrap up its campaign in Iran soon and had passed the message on to the U.S. but that much would depend on Tehran.
“Now that Trump declared ‘world peace,’ it will be hard for Netanyahu to publicly contradict him,” said Laura Blumenfeld, a Middle East expert at the Johns Hopkins School for Advanced International Studies in Washington.

TRUMP’S BIG GAMBLE

For his part, Trump’s unprecedented decision to bomb Iran’s nuclear sites marked a step that he had long pledged to avoid – to intervene militarily in a major foreign war.
In the biggest and potentially riskiest foreign policy move of his presidency, Trump was betting not only that he could take out Iran’s key nuclear site at Fordow but also draw only measured retaliation against the U.S.
There have been fears that Tehran could respond by closing the Strait of Hormuz, the world’s most important oil artery, attacking multiple U.S. military bases in the Middle East and activating proxies against U.S. and Israeli interests worldwide.
If Trump is able to defuse the Israel-Iran conflict, he may be able to calm the storm of criticism from congressional Democrats and appease the anti-interventionist wing of his Republican MAGA base over bombings that ran counter to his own campaign pledges.
It would also allow him to re-focus on policy priorities such as deporting undocumented migrants and waging a tariff war against trading partners.
But Trump and his aides won’t be able to ignore Iran and the lingering questions it poses.
“Can the ceasefire hold?” asked Dennis Ross, a former Middle East negotiator for Republican and Democratic administrations. “Yes, the Iranians need it and the Israelis have largely now acted against the (Israeli Defence Force’s) target list.”
But obstacles remain. “Iran is greatly weakened but what is the future of its nuclear and ballistic missile programs? What happens to its stockpile of highly enriched uranium? There will be a need for negotiations – and these won’t be easy to resolve,” Ross said.

Reporting by Matt Spetalnick; Additional reporting by Phil Stewart; Editing by Don Durfee and Lincoln Feast.

https://www.reuters.com/world/middle-east/big-questions-loom-over-trumps-announcement-israel-iran-ceasefire-deal-2025-06-24/

 

Μια εκπληκτική αλλαγή.Trump: “Make Iran Great Again”. MIGA

Από
anixneuseis
-
0

Ανάλυση The Atlantic: | Η «Μεγάλη Στροφή» του Τραμπ: Από τον απομονωτισμό στο κάλεσμα για «Αλλαγή Καθεστώτος» στο Ιράν

🔴 Ένα μήνυμα στο Truth Social που σόκαρε το κατεστημένο της Δεξιάς στις ΗΠΑ:

«Δεν είναι πολιτικά ορθό να λέμε ‘αλλαγή καθεστώτος’, αλλά αν το σημερινό καθεστώς δεν μπορεί να ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΙΡΑΝ ΞΑΝΑ ΜΕΓΑΛΟ, γιατί να μη γίνει αλλαγή; MIGA!!!»
— Donald J. Trump, 22 Ιουνίου 2025

Η φράση “Make Iran Great Again” (MIGA), ειπωμένη σε ένα τόνο ειρωνικό αλλά απολύτως σαφή, σηματοδοτεί μια εντυπωσιακή στροφή για τον πρώην πρόεδρο. Ο ίδιος είχε χτίσει μεγάλο μέρος του ρητορικού του κεφαλαίου πάνω στην απόρριψη των πολέμων αλλαγής καθεστώτος (όπως το Ιράκ), για να στραφεί τώρα απροειδοποίητα προς την ίδια λογική — αυτήν τη φορά στο Ιράν.

Από τον απομονωτισμό στο «καθεστωτικό πραξικόπημα»

Το «Regime Change» δεν είναι απλή φρασεολογία. Έχει ιστορικά φορτιστεί με αποτυχίες, αδυναμία σχεδιασμού και αιματοχυσία — από το Ιράκ έως το Αφγανιστάν. Στο παρελθόν, ακόμη και φιλοπολεμικοί διανοούμενοι όπως ο Michael Anton (σήμερα επικεφαλής της αμερικανικής αποστολής στις διαπραγματεύσεις για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν) προειδοποιούσαν για το αδιέξοδο αυτών των σχεδίων.

Ο ίδιος είχε γράψει:

«Τα καθεστώτα όντως άλλαξαν, αλλά όχι σε δημοκρατίες. Και κάποια, όπως το Αφγανιστάν, μετά από 20 χρόνια επέστρεψαν στο ίδιο καθεστώς που ανατράπηκε το 2001.»

 Αντιδράσεις: Μια Δεξιά σε σύγχυση

Η δήλωση Τραμπ διέλυσε τα όποια προσχήματα στρατηγικής συνοχής στην κυβέρνηση.

  • Ο Αντιπρόεδρος J. D. Vance, βετεράνος του Ιράκ, δήλωσε:

    «Δεν θέλουμε αλλαγή καθεστώτος. Δεν θέλουμε να επεκτείνουμε τη σύγκρουση.»
    Λίγες ώρες μετά, ο Τραμπ τον διαψεύδει ευθέως.

  • Ο ΥΠΕΞ Μάρκο Ρούμπιο εμφανίστηκε στο Fox Business και προσπάθησε να παρουσιάσει τις ΗΠΑ… όχι σε πόλεμο με το Ιράν, παρότι μόλις είχαν ρίξει χιλιάδες κιλά εκρηκτικών.

Το MAGA στρατόπεδο μοιάζει πλέον βαθιά διχασμένο:
☑️ Μεταξύ των «συγκρατημένων ρεαλιστών» τύπου Vance
☑️ Και των «αντιδραστικών παρεμβατιστών» που βλέπουν στο Ιράν την ευκαιρία να «αποκαταστήσουν το μεγαλείο» του αμερικανικού παρεμβατισμού.

Ιστορικά προηγούμενα: Λειτουργεί η αλλαγή καθεστώτος;

  • Χιλή, 1973: Η ανατροπή του Αλιέντε και η επιβολή του Πινοσέτ θεωρήθηκε «επιτυχής» από γεωστρατηγική σκοπιά, αλλά συνοδεύτηκε από μαζικές εκκαθαρίσεις και βασανιστήρια.
  • Ιράν, 1953: Οι ΗΠΑ ανέτρεψαν τον δημοκρατικά εκλεγμένο Μοσαντέκ, επανέφεραν τον Σάχη, αλλά η καταπίεση του νέου καθεστώτος γέννησε την Ισλαμική Επανάσταση του 1979 — και το σημερινό αντιδυτικό καθεστώς.

 Το δίλημμα: Δυναμική ενέργεια ή ιστορική αφέλεια;

Η «μεγάλη στροφή» Τραμπ φανερώνει μια πολιτική χωρίς σχέδιο για το μετά. Αντίθετα με τον Μπους του 2003, που είχε τουλάχιστον προετοιμαστεί επικοινωνιακά και στρατιωτικά, ο Τραμπ κινείται αυθόρμητα και αντανακλαστικά, επικαλούμενος τη λογική των hashtags.

Μόνο που το Ιράν δεν είναι hashtag. Είναι ένα έθνος 90 εκατομμυρίων, με σύνθετο θρησκευτικό, εθνοτικό και πολιτικό πλέγμα. Το να εξαγγέλλεις την αλλαγή καθεστώτος σε μια τέτοια χώρα, χωρίς σχέδιο και χωρίς συναίνεση, θυμίζει περισσότερο πολιτική ρουλέτας.

Η θέση του εμπλουτισμένου ουρανίου του Ιράν παραμένει αβέβαιη — αλλά η κατασκευή πυρηνικών όπλων δεν είναι άμεσα εφικτή

Από
anixneuseis
-
0

  23 Ιουνίου 2025


Αντρέα Στρίνκερ | Αναπληρώτρια Διευθύντρια Προγράμματος Μη Διάδοσης και Βιοάμυνας, FDD

 Κατάσταση πυρηνικών υλικών μετά τα πλήγματα ΗΠΑ και Ισραήλ

Το Ιράν ενδέχεται να μετέφερε τις αποθήκες υψηλού εμπλουτισμένου ουρανίου (HEU) σε μυστικές τοποθεσίες πριν από τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, όμως πιθανότατα δεν έχει πλέον τη δυνατότητα να κατασκευάσει πυρηνικά όπλα σε βραχυπρόθεσμο ορίζοντα, λόγω της εκτεταμένης καταστροφής στις εγκαταστάσεις οπλοποίησης.

🧪 Πόσο ουράνιο αγνοείται;

Η Διεθνής Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας (IAEA) ανέφερε στις 22 Ιουνίου ότι λίγες ημέρες πριν την έναρξη της σύρραξης (13 Ιουνίου) είχε επαληθεύσει την ύπαρξη τουλάχιστον 408 κιλών ουρανίου εμπλουτισμένου στο 60% σε υπόγειες στοές δίπλα στις εγκαταστάσεις του Ισφαχάν. Το Ιράν είχε επίσης στη διάθεσή του 275 κιλά ουρανίου εμπλουτισμένου στο 20% (σύμφωνα με την τελευταία έκθεση του Μαΐου).

Η ποσότητα του 60% HEU είναι επαρκής για την κατασκευή τουλάχιστον εννέα “πρωτόγονων” πυρηνικών όπλων, χωρίς να χρειαστεί περαιτέρω εμπλουτισμός στο 90%. Αυτές οι βόμβες δεν θα μπορούσαν να τοποθετηθούν σε βαλλιστικούς πυραύλους, αλλά θα μπορούσαν να μεταφερθούν μέσω φορτηγού ή κοντέινερ για χρήση σε τρομοκρατικά πλήγματα ή δοκιμές.

💣 Τι κατέστρεψαν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ

  • 21 Ιουνίου:
    • Οι ΗΠΑ έπληξαν το υπόγειο συγκρότημα στο Ισφαχάν με 30 πυραύλους Tomahawk.
    • Το Φορντόου επλήγη με 12 βόμβες MOPs βάρους 13.600 κιλών η καθεμία, σχεδιασμένες για βαθιά στόχευση σε οχυρές υπόγειες εγκαταστάσεις.
    • Ισραήλ έπληξε αργότερα τις εισόδους του Φορντόου για να αποτρέψει την ανάκτηση υλικού.
  • 13 Ιουνίου:
    • Το Ισραήλ κατέστρεψε το πιλοτικό εργοστάσιο εμπλουτισμού στο Νατάνζ και προκάλεσε ζημιές στη βασική υπόγεια μονάδα, την οποία οι ΗΠΑ έπληξαν εκ νέου στις 21 Ιουνίου.

Η πιθανότητα επιβίωσης του HEU είναι χαμηλή, καθώς οι εγκαταστάσεις πιθανόν να έχουν θαφτεί ή απομονωθεί, καθιστώντας το υλικό απρόσιτο για μήνες. Υπάρχουν επίσης ενδείξεις ότι το Ιράν ενδέχεται να προσπάθησε να μεταφέρει ορισμένες από τις 1.700 φυγοκεντρικές μηχανές IR-6, αλλά δεν είναι σαφές πόσες απομακρύνθηκαν έγκαιρα.

🛑 Οπλοποίηση: απίθανη προς το παρόν

Παρά την ύπαρξη αποθεμάτων HEU, το Ιράν δεν είναι σε θέση να κατασκευάσει πυρηνικά όπλα στο άμεσο μέλλον, καθώς το Ισραήλ έπληξε καίρια τις εγκαταστάσεις οπλοποίησης, εξαρτήματα, εξοπλισμό και τουλάχιστον 14 πυρηνικούς επιστήμονες.

🕵️ Πληροφορίες, επιτήρηση και επόμενα βήματα

Ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου ανέφερε στις 22 Ιουνίου ότι υπάρχει συγκεκριμένη πληροφόρηση για την τοποθεσία του μετακινημένου HEU. Συνεπώς, είναι πιθανό να πραγματοποιηθούν νέα στοχευμένα πλήγματα από ΗΠΑ ή Ισραήλ για να εξαλειφθούν τα εναπομείναντα αποθέματα.

Το Ισραήλ φαίνεται να έχει διεισδύσει τόσο βαθιά στο ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα, ώστε μπορεί να εντοπίσει άμεσα οποιαδήποτε νέα προσπάθεια κατασκευής πυρηνικού όπλου, η οποία αναμένεται να πυροδοτήσει νέα κύματα επιθέσεων.

📌 Συμπέρασμα: Το Ιράν ίσως διατήρησε μέρος του πυρηνικού υλικού, όμως δεν έχει προς το παρόν τη δυνατότητα να κατασκευάσει όπλο. Η απειλή δεν έχει εξαλειφθεί, αλλά η ισραηλο-αμερικανική επέμβαση φαίνεται να έχει αναστείλει σοβαρά τις πυρηνικές φιλοδοξίες της Τεχεράνης.

 

Δ. Μακροδημόπουλος: με αφορμή την αξίωση των ΗΠΑ να ελέγχουν τα λιμάνια μας Η διαφορά μας με την Τουρκία

Από
anixneuseis
-
0

το Δημήτρη Μακροδημόπουλου

Αναγράφεται μετ’ επιτάσεως στον Τύπο  ότι η νέα πρέσβειρα των ΗΠΑ στην  Αθήνα αποστέλλεται με εντολή τον άμεσο περιορισμό της κινεζικής επιρροής και κυρίως τη δημιουργία αναχωμάτων  στην επέκτασή της με στόχευση όλα τα λιμάνια της χώρας με γεωπολιτικό αποτύπωμα: του Πειραιά, της Θεσσαλονίκης, του Βόλου και της Αλεξανδρούπολης που ήδη έχει καταστεί αποκλειστικά ορμητήριο των ΗΠΑ. Το ζήτημα δεν είναι σημερινό αλλά με την εκλογή Τραμπ επανατίθεται επιτακτικά. Σε συνέντευξη του  Μπιλ Ανθόλις, διευθυντή του Miller Institute του Πανεπιστημίου της Βιρτζίνια, τον Ιανουάριο του 2021, λίγες ημέρες μετά την ορκωμοσία του Τζο Μπάιντεν, και σε ερώτηση για τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις είχε πει: «Το μεγαλύτερο ζήτημα που αντιμετωπίζουν οι ΗΠΑ, είναι οι διμερείς σχέσεις με την Κίνα. Το “πάτημα” της Κίνας στην Ευρώπη είναι το λιμάνι του Πειραιά. Αυτό είναι το θέμα που πιστεύω ότι θα πρέπει η Ελλάδα να διαχειριστεί. Και πρέπει να το διαχειριστεί καλά….. Το λιμάνι του Πειραιά είναι η αχίλλειος πτέρνα των ελληνοαμερικανικών σχέσεων» (Καθημερινή 24/1/2021).

Οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν την είδηση με τη στάση της κυβέρνησης απέναντι στους διαχειριστές των δύο μεγαλύτερων λιμανιών της χώρας: Της COSCO στον Πειραιά αλλά και του ομίλου Ιβάν Σαββίδη στη Θεσσαλονίκη, όπως και στο Βόλο,. Tον περασμένο Απρίλιο ο υπουργός Ναυτιλίας κ. Κικίλιας προέβη σε συστάσεις στον Κινέζο πρέσβη για την τήρηση των συμβατικών υποχρεώσεων. Είναι οι πρώτες συστάσεις που γίνονται από το 2016, όταν ο κινέζικος όμιλος απέκτησε την πλειοψηφία του μετοχικού κεφαλαίου του ΟΛΠ. Γιατί επί τόσα χρόνια το κράτος δεν παρενέβη;; Διότι η COSCO εκτόξευσε το λιμάνι του Πειραιά από την ανυπαρξία, όταν ούτε με τον σιδηρόδρομο ήταν συνδεδεμένο αποτελώντας  πανευρωπαϊκή πρωτοτυπία, και το κατέστησε πρώτο στην Μεσόγειο και όχι μόνον. Η σκοπιμότητα της παρέμβασης Κικίλια αναδεικνύεται από όσα αντίθετα δήλωνε ο Κωστής Χατζηδάκης δύο μόλις μήνες πριν, στα εγκαίνια της Επέκτασης του Σταθμού Διακίνησης Αυτοκινήτων στον Λιμένα Ηρακλέους (5/2/2024), όταν χαρακτήρισε «τις θετικές εξελίξεις στο λιμάνι του Πειραιά … μοχλό για την οικονομική ανάπτυξης της χώρας»: «Τα ίδια τα στοιχεία είναι αμείλικτα, είπε. Σήμερα, το Λιμάνι του Πειραιά είναι στην 4η θέση πανευρωπαϊκά στη διακίνηση εμπορευματοκιβωτίων, στην 3η θέση ως προς τις κρουαζιέρες και στην 1η θέση ως προς τη διακίνηση επιβατών. Ενώ η οικονομική προστιθέμενη αξία της ΟΛΠ Α.Ε. εκτιμάται σε 1,56% του εθνικού ΑΕΠ». Το ίδιο συμβαίνει και με το λιμάνι του Βόλου, όπου το 2023 σε διαγωνισμό για την ιδιωτικοποίησή του 67% του λιμένα, πλειοψήφησε ο όμιλος Σαββίδη με 51 εκ. ευρώ έναντι μόλις 26 εκ. της Goldair, η οποία προσέφυγε στο ΣτΕ (καθ’ υπόδειξη;). Ενώ το θέμα παρέμενε στο ΣτΕ η κυβέρνηση αποφάσισε πρόσφατα την ακύρωση του διαγωνισμού και την αναβάθμιση του λιμένα από το δημόσιο ακολουθώντας το μοντέλο της Αλεξανδρούπολης. Η επίθεση στον όμιλο Σαββίδη κύριο στόχο έχει το λιμάνι Θεσσαλονίκης και για την επίτευξή του έχει προσλάβει και άλλα χαρακτηριστικά προκειμένου να αποδυναμωθεί ο Ιβάν Σαββίδης από τα ισχυρά ερείσματα που διαθέτει στην πόλη. Όμως μετά την αντίδραση του ομίλου στην επίθεση του Υπερταμείου με την ανακοίνωση επενδύσεων 180 εκ. ευρώ, η σύγκρουση μετατέθηκε, προσωρινά μόνον. αφού οι αμερικανοί θέλουν το λιμάνι της Θεσσαλονίκης ως βασικό σημείο εισόδου του υπό σχεδίαση εμπορικού διαδρόμου Ινδίας, Μέσης Ανατολής, Ευρώπης (ΙΜΕC) ως απάντηση στον κινέζικο θαλάσσιο δρόμο του Μεταξιού.. Το αφήγημα του IMEC είναι πάρα πολύ αδύναμο ακόμη κι αν υλοποιηθεί διότι η Ινδία ωχριά μπροστά στην παραγωγική ικανότητα της Κίνας και στο εμπόριό της.

Όμως δεν είναι μόνον τα λιμάνια. Τον Αύγουστο του 2023 η Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ υπερψήφισε τροπολογία στο νομοσχέδιο για τον αμυντικό προϋπολογισμό, για επέκταση της αμερικανικής παρουσίας στις ήδη υφιστάμενες στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ στη χώρα μας καθώς και για το ενδεχόμενο δημιουργίας νέων βάσεων στα νησιά του Αιγαίου. Να υπενθυμίσουμε ότι το 2021 στη Συμφωνία Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας (MDCA) Ελλάδας – ΗΠΑ προστέθηκε η φράση «σε όλη την Ελλάδα» παραδίνοντας ολόκληρη τη χώρα στους σχεδιασμούς της Ουάσινγκτον. Και αυτό με παραίνεση της Αθήνας, με την επίκληση πάντα του κινδύνου από την Τουρκία.

Γιατί όμως η Τουρκία μπορεί και αναπτύσσει πολύπλευρη εξωτερική πολιτική ενώ η χώρα μας παραδίνεται σε πάτρωνες; Μας το λέει ο ιστορικός Πέρι Άντερσον: «Ο κεμαλισμός, έγραφε, υπήρξε μια εντελώς ανεξάρτητη δημιουργία, ένα εθνικιστικό κίνημα που δεν όφειλε τίποτα σε οποιαδήποτε εξωτερική δύναμη. Αντίθετα, το μεταπολεμικό ελληνικό κράτος άρχισε ως βρετανικό προτεκτοράτο και συνέχισε ως αμερικανικό εξαρτημένο έδαφος, πολιτιστικά και πολιτικά ανίκανο να υπερβεί τη βούληση των γεννητόρων του». Για να επικαιροποιήσει τη διαφορά στις μέρες μας ο Κώστας Ιορδανίδης, γράφοντας: «Η διαφορά των δύο χωρών είναι ότι ενώ ο κ. Μητσοτάκης θεωρεί πως έθεσε την Ελλάδα στη σωστή πλευρά της Ιστορίας με την έκρηξη του πολέμου Ρωσίας – Ουκρανίας, ο κ. Ερντογάν μετέχει άμεσα στη διαμόρφωση της Ιστορίας, σε μια περίοδο γενικής ανατροπής σε επίπεδο παγκόσμιο».

Μακροδημόπουλος  Δημήτρης

Αλεξ/πολη – κιν. 6947-771412

21/6/2025

 

The Washigton Post: Ισραηλινή προειδοποίηση σε κορυφαίο Ιρανό στρατηγό: «Έχεις 12 ώρες να διαφύγεις»

Από
anixneuseis
-
0
Μια τεράστια τρύπα και στοιχεία πυρκαγιάς σε κτίριο στην Τεχεράνη στις 13 Ιουνίου δείχνουν τις συνέπειες των ισραηλινών επιθέσεων. (Majid Asgaripour/West Asia News Agency/Reuters)

Ηχητικό ντοκουμέντο που εξασφάλισε η Washington Post αποκαλύπτει το παρασκήνιο μιας μυστικής καμπάνιας εκφοβισμού από την ισραηλινή κατασκοπεία προς την ηγεσία του Ιράν.

23 Ιουνίου 2025 | 18:55 ώρα Ελλάδος
Των Warren P. Strobel, Souad Mekhennet και Yeganeh Torbati

Στις ώρες που ακολούθησαν το πρώτο κύμα ισραηλινών πληγμάτων κατά του Ιράν στις 13 Ιουνίου —κατά τα οποία σκοτώθηκαν ανώτατα στρατιωτικά στελέχη και πυρηνικοί επιστήμονες— οι ισραηλινές υπηρεσίες πληροφοριών εξαπέλυσαν μια μυστική επιχείρηση εκφοβισμού με στόχο να αποσταθεροποιήσουν το θεοκρατικό καθεστώς της Τεχεράνης, σύμφωνα με τρεις καλά πληροφορημένες πηγές.

Άνθρωποι των ισραηλινών υπηρεσιών ασφαλείας που μιλούν φαρσί, τη γλώσσα του Ιράν, κάλεσαν ανώτατους Ιρανούς αξιωματούχους στα κινητά τους και τους προειδοποίησαν ότι θα έχουν την ίδια τύχη αν συνεχίσουν να στηρίζουν το καθεστώς του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, όπως αποκάλυψαν οι ίδιες πηγές. Ένας από τους πληροφοριοδότες εκτίμησε ότι περισσότερα από 20 άτομα σε θέσεις εξουσίας δέχθηκαν τέτοιες κλήσεις.

Η Washington Post απέκτησε ηχητικό ντοκουμέντο και απομαγνητοφώνηση μιας τέτοιας κλήσης, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 13 Ιουνίου, την ημέρα της έναρξης των ισραηλινών πληγμάτων.

Απόσπασμα από το ηχητικό:
«Σου δίνω μια συμβουλή: έχεις 12 ώρες να διαφύγεις με τη γυναίκα και το παιδί σου. Αλλιώς, είσαι ήδη στη λίστα μας», ακούγεται να λέει ο πράκτορας στον Ιρανό στρατηγό. Στη συνέχεια τον απειλεί ευθέως: «Είμαστε πιο κοντά σου απ’ ό,τι η φλέβα του λαιμού σου. Να το βάλεις καλά στο μυαλό σου. Ο Θεός να σε προστατεύει».

Ο συγκεκριμένος στρατηγός είναι μέλος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης και φέρεται να έχει άμεση σχέση με την ηγεσία. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της κλήσης, του ζητήθηκε να τραβήξει ένα βίντεο στο οποίο θα αποκηρύσσει το ιρανικό καθεστώς, μέσα σε 12 ώρες.

Διάλογος:
Στρατηγός: «Πού να το στείλω;»
Πράκτορας: «Θα σου στείλω ένα ID στο Telegram. Στείλε το εκεί.»

Δεν είναι ξεκάθαρο εάν ο στρατηγός τελικά υπάκουσε ή αν ετοίμασε το βίντεο. Σύμφωνα με τις πληροφορίες της Post, παραμένει ζωντανός και βρίσκεται ακόμη στο Ιράν. Όμως, βασικός στόχος της επιχείρησης ήταν να προκαλέσει σύγχυση και φόβο στην ιρανική ηγεσία, επισημαίνει δεύτερη πηγή.

Το γραφείο του Ισραηλινού Πρωθυπουργού Βενιαμίν Νετανιάχου δεν σχολίασε την υπόθεση.

Το υλικό δόθηκε στην εφημερίδα από Ισραηλινό πολίτη που διαβεβαιώνει ότι δεν έγινε καμία αλλοίωση στο περιεχόμενο, πλην της παραμόρφωσης της φωνής του Ισραηλινού πράκτορα για λόγους ασφαλείας. Το όνομα του Ιρανού στρατηγού είναι γνωστό στην Post, αλλά δεν δημοσιεύεται, ενώ και η φωνή του έχει αφαιρεθεί από τη δημοσίευση.

Οι τηλεφωνικές προειδοποιήσεις σε υψηλόβαθμους αξιωματικούς του Ιράν αποτελούν μόνο μία διάσταση της ευρύτερης μυστικής εκστρατείας αποσταθεροποίησης που διεξάγει το Ισραήλ, παράλληλα με τα στρατιωτικά πλήγματα σε πυρηνικές εγκαταστάσεις, εργοστάσια όπλων και εκτοξευτές πυραύλων.

Η όλη επιχείρηση φέρει την κωδική ονομασία “Rising Lion” (Ανατέλλων Λέων) και, σύμφωνα με Ισραηλινούς αξιωματούχους, βασίστηκε σε:

  • Ενεργοποίηση μυστικών ομάδων κατασκοπείας μέσα στο Ιράν,

  • Αποθήκες όπλων που είχαν προ-τοποθετηθεί σε ιρανικό έδαφος εδώ και εβδομάδες ή και μήνες,

  • Χρήση ψυχολογικών επιχειρήσεων για να προκληθεί φόβος και παράλυση στην ιεραρχία του καθεστώτος.

Τι δήλωσε ο Νετανιάχου

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Βενιαμίν Νετανιάχου ανέφερε πως η επιχείρηση ξεκίνησε για να αποτραπεί η απόκτηση πυρηνικού όπλου από το Ιράν. Η ισραηλινή κυβέρνηση υποστηρίζει ότι τους τελευταίους μήνες, το Ιράν είχε πλησιάσει την ικανότητα να μετατρέψει το εμπλουτισμένο ουράνιο που διαθέτει σε πυρηνικό όπλο.

Ωστόσο, δεν έχει παρουσιαστεί νέο αποδεικτικό υλικό που να επιβεβαιώνει ότι το Ιράν όντως προχώρησε σε βήματα εξοπλισμού ή κατασκευής πυρηνικού όπλου.

Τι λένε οι Αμερικανοί

Τρέχοντες και πρώην Αμερικανοί αξιωματούχοι επισημαίνουν ότι πράγματι υπάρχουν ενδείξεις πως το Ιράν ερευνά τεχνικές για ταχεία κατασκευή πυρηνικής βόμβας. Ωστόσο, τονίζουν ότι δεν υπάρχουν πληροφορίες που να δείχνουν πως έχει ληφθεί πολιτική απόφαση για την απόκτησή της.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έδωσε εντολή για μια πολυμέτωπη στρατιωτική επίθεση κατά των ιρανικών πυρηνικών εγκαταστάσεων αυτό το Σαββατοκύριακο, ενεργοποιώντας βαρέως τύπου διατρητικά όπλα (earth-penetrating ordnance) από βομβαρδιστικά B-2 Spirit, καθώς και πυραύλους Tomahawk που εκτοξεύθηκαν από υποβρύχια.

Οι στόχοι ήταν:

  • το υπόγειο κέντρο εμπλουτισμού ουρανίου στο Φορντόου (Fordow),
  • οι εγκαταστάσεις στο Νατάνζ (Natanz),
  • και το Ισφαχάν (Isfahan).

Σύμφωνα με κορυφαίους αξιωματούχους του Πενταγώνου, τα τρία σημεία υπέστησαν σοβαρές ζημιές, αλλά δεν είναι ακόμη σαφές αν το Ιράν διατηρεί πυρηνική ικανότητα.

Προηγήθηκε ισραηλινή επιχείρηση εξόντωσης

Η αμερικανική επίθεση ήρθε οκτώ ημέρες μετά την έναρξη των ισραηλινών πληγμάτων. Στις πρώτες ώρες εκείνης της επίθεσης, σκοτώθηκαν κορυφαία μέλη του στενού κύκλου του Ανώτατου Ηγέτη Χαμενεΐ και της «πυρηνικής ελίτ» του Ιράν.

Σύμφωνα με Ισραηλινούς και δυτικούς αξιωματούχους, καθώς και με επίσημες ιρανικές ανακοινώσεις, πολλοί από τους θανάτους οφείλονταν σε εκρηκτικούς μηχανισμούς ή drones που διείσδυσαν σε πολυκατοικίες και κυβερνητικά κτίρια στην καρδιά της Τεχεράνης.

Οι στόχοι που φέρεται να εξουδετερώθηκαν

Μεταξύ των αξιωματούχων που στοχοποιήθηκαν και θεωρούνται νεκροί είναι:

  • Αντιστράτηγος Χοσεΐν Σαλαμί (Hossein Salami), επικεφαλής των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC),
  • Αντιστράτηγος Μοχάμαντ Μπαγκερί (Mohammad Bagheri), αρχηγός των ιρανικών ενόπλων δυνάμεων,
  • Φερεϊντούν Αμπασί-Νταβανί (Fereydoon Abbasi-Davani), πυρηνικός επιστήμονας με κομβικό ρόλο στο πυρηνικό πρόγραμμα.

Κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής επικοινωνίας που καταγράφηκε από ισραηλινή υπηρεσία και δημοσιοποιήθηκε από τη Washington Post, ένας Ισραηλινός πράκτορας λέει χαρακτηριστικά σε Ιρανό στρατηγό:

«Άκου καλά. Σου τηλεφωνώ από μια χώρα που πριν δύο ώρες έστειλε τους Μπαγκερί, Σαλαμί και Σαμχανί έναν-έναν στην κόλαση».

Στη λίστα των νεκρών ο πράκτορας περιλαμβάνει και τον:

  • Αντιναύαρχο Αλί Σαμχανί (Ali Shamkhani), πρώην επικεφαλής του Ανώτατου Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας του Ιράν.

Η ιρανική κρατική ενημέρωση αναφέρει ότι ο Σαμχανί τραυματίστηκε σοβαρά, αλλά επιβίωσε της επίθεσης και έστειλε μήνυμα στον Χαμενεΐ:

«Η αυγή της νίκης είναι κοντά».

Ικανότητα Ισραήλ για στοχευμένες εκτελέσεις στο Ιράν

Η ισραηλινή ικανότητα να εκτελεί στοχευμένες δολοφονίες στο κέντρο της Τεχεράνης έχει αποδειχθεί και στο παρελθόν. Τον περασμένο Ιούλιο, η Μοσάντ φέρεται να δολοφόνησε τον επικεφαλής της Χαμάς Ισμαήλ Χανίγια, χρησιμοποιώντας εκρηκτικό μηχανισμό τοποθετημένο σε κρατικό ξενώνα στην ιρανική πρωτεύουσα.

Η ικανότητα του Ισραήλ να εκτελεί χειρουργικά στοχευμένες δολοφονίες στο κέντρο της Τεχεράνης δεν είναι κάτι νέο. Τον Ιούλιο, σύμφωνα με δυτικές πηγές ασφαλείας, δολοφόνησε τον ηγέτη της Χαμάς Ισμαήλ Χανίγια, μέσω εκρηκτικού μηχανισμού που εισήχθη κρυφά στον κρατικό ξενώνα όπου διέμενε στην ιρανική πρωτεύουσα.

Αυτή η επιχείρηση εντάσσεται σε μια ευρύτερη καμπάνια εκφοβισμού και ψυχολογικών επιχειρήσεων που έχει εξαπολύσει το Ισραήλ, με τη συμμετοχή πολλαπλών υπηρεσιών ασφαλείας και στρατιωτικών δομών. Στόχος ήταν η τρομοκράτηση και αποσταθεροποίηση της δεύτερης και τρίτης βαθμίδας ηγεσίας του ιρανικού καθεστώτος, δηλαδή εκείνων που θα καλούνταν να αναλάβουν κρίσιμες θέσεις μετά την εκκαθάριση κορυφαίων αξιωματούχων.

Το Ιράν «ακέφαλο» μετά τις στοχευμένες εκτελέσεις

«Η ηγεσία δεύτερης βαθμίδας που θα έπρεπε να διαδεχθεί τους εξουδετερωμένους αξιωματούχους ζει σε απόλυτο τρόμο», αποκάλυψε άτομο με γνώση των επιχειρήσεων.
«Τους υπενθυμίζεται προσωπικά τι συνέβη με τους διαδόχους του Νασράλα και τους αρχηγούς της Χεζμπολάχ που εξοντώθηκαν».

Η αναφορά γίνεται στον Χασάν Νασράλα, ηγέτη της φιλοϊρανικής Χεζμπολάχ στον Λίβανο, ο οποίος δολοφονήθηκε από ισραηλινό αεροπορικό πλήγμα τον Σεπτέμβριο, όπως και ο πιθανός διάδοχός του λίγο αργότερα.

Δυσκολεύεται ο Χαμενεΐ να «ανασυνθέσει» το σύστημα

Ο Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, αντιμετωπίζει σοβαρές δυσκολίες να ορίσει νέους διαδόχους για τις θέσεις των εξοντωθέντων αξιωματούχων. Όπως σχολιάζει Ισραηλινός αξιωματούχος:

«Ακόμα κι αν καταφέρει να το κάνει, οι νέοι δεν είναι οι άνθρωποι που θα διάλεγε ο ίδιος. Οι πιο ικανοί αρνούνται να αναλάβουν, καθώς κατανοούν ότι η θέση ισοδυναμεί πλέον με θανατική καταδίκη».

Αποστασίες: όχι (ακόμα), αλλά ο φόβος κυριαρχεί

Παρά την τρομοκρατία και την ψυχολογική πίεση, δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών δεν έχουν παρατηρήσει αποστασίες μεταξύ των υψηλόβαθμων στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων ή των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC). Ωστόσο, η κρίση ηγεσίας είναι πραγματική, και το Ισραήλ φροντίζει να προβάλλει τις δολοφονίες σαν παραδείγματα προς αποφυγή.

Σύμφωνα με Ισραηλινό αξιωματούχο που συμμετείχε στην επιχείρηση “Rising Lion”, η μυστική καμπάνια ψυχολογικών επιχειρήσεων έφτασε σε πρωτοφανές βάθος διείσδυσης, μετατρέποντας την ιρανική ηγεσία σε “διάφανη” στόχευση.

«Κάποιοι έλαβαν γραπτή προειδοποίηση κάτω από την πόρτα τους, άλλοι δέχθηκαν τηλεφωνική κλήση απευθείας, ενώ ορισμένοι επικοινωνήθηκαν μέσω των συζύγων τους», είπε χαρακτηριστικά.
«Καταλαβαίνουν απόλυτα ότι είναι γνωστοί και εκτεθειμένοι. Η διείσδυσή μας είναι 100% επιτυχής».

Μάλιστα, ορισμένοι αξιωματούχοι δέχτηκαν επαναλαμβανόμενες επαφές με τους Ισραηλινούς, γεγονός που οδήγησε σε ανάπτυξη διαλόγου μεταξύ των δύο πλευρών, σύμφωνα με πρόσωπο που έχει γνώση των επιχειρήσεων.

Αυτές οι εξελίξεις ανατρέπουν τη συνοχή και την ψυχολογική αντοχή του ιρανικού κρατικού μηχανισμού, καθώς δείχνουν ότι η ασφάλεια και η μυστικότητα των υψηλόβαθμων στελεχών έχουν καταρρεύσει.

Ο Greg Miller στο Λονδίνο συνέβαλε σε αυτήν την έκθεση. Επιμέλεια βίντεο και ήχου από τους Zoeann Murphy και HyoJung Kim.

archive.is/

Ανάλυση CT: Το Ισραήλ των πέντε ταυτόχρονων πολέμων στη Μέση Ανατολή

Από
anixneuseis
-
0

Μανώλης Καλατζής

Πώς μια μικρή χώρα διεξήγαγε πέντε συγκρούσεις μέσα σε δύο χρόνια και παραμένει όρθια – Το Ισραήλ των πέντε ταυτόχρονων πολέμων στη Μέση Ανατολή

Σπάνια στην παγκόσμια ιστορία ένα κράτος βρέθηκε να διεξάγει πέντε πολεμικές συγκρούσεις σχεδόν ταυτόχρονα και να παραμένει στρατηγικά ισχυρό, βεβαίως με διαρκή διεθνή υποστήριξη, κυρίως από τις ΗΠΑ. Παρά τις πολλαπλές πολεμικές επιχειρήσεις, οι ένοπλες δυνάμεις του Ισραήλ παραμένουν λειτουργικές.

Το Ισραήλ, από τα τέλη του 2023 μέχρι και σήμερα, πολέμησε ή αντεπιτέθηκε στη Γάζα, στον Λίβανο, στη Συρία, στην Υεμένη και στο ίδιο το Ιράν, επιβιώνοντας από μαζική πυραυλική επίθεση και καταφέρνοντας να πλήξει ακόμη και το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα με την καθοριστική συμβολή των ΗΠΑ.

Αυτό δεν είναι μόνο αποτέλεσμα ισχύος, αλλά είναι προϊόν συνδυασμού τεχνολογίας, τακτικής ετοιμότητας, πληροφοριών, διεθνών συμμαχιών και αποφασιστικότητας. Το ερώτημα, όμως, που εγείρεται, είναι μέχρι πού φτάνουν τα όρια αυτής της επιτυχίας και τι ενδέχεται να ακολουθήσει, ιδίως αν εμπλακούν μεγαλύτερες δυνάμεις όπως η Ρωσία, η Κίνα ή η Τουρκία;

Εξάλειψη της Χαμάς στη Γάζα

Όλα ξεκίνησαν όταν τον Οκτώβριο του 2023 η Χαμάς εξαπέλυσε αιφνιδιαστική επίθεση με πάνω από 3.000 ρουκέτες σε μία ημέρα και μαζική εισβολή ενόπλων τρομοκρατών σε ισραηλινό έδαφος. Εκείνη η σφαγή ακόμα δεν έχει αποκρυπτογραφηθεί, καθώς ήταν βέβαιη η αντίδραση του Ισραήλ. Το πως και γιατί η Χαμάς ρίσκαρε την ισοπέδωση της Γάζας παραμένει ένα ερώτημα που δεν έχει απαντηθεί πλήρως και μόνο το Ιράν μπορεί να ρίξει φως.

Η αντίδραση του Τελ Αβίβ υπήρξε πρωτοφανής. Γενική επιστράτευση 360.000 εφέδρων, μαζικοί αεροπορικοί βομβαρδισμοί και πολιορκία της Γάζας.

Η στρατηγική του Ισραήλ βασίστηκε σε 3 πυλώνες:
•     Καταστροφή της στρατιωτικής υποδομής της Χαμάς, με εναέριες επιδρομές πάνω από 25.000 ωρών πτήσης, και καταστροφή περίπου 800 τούνελ εντός 4 μηνών.
•     Εξουδετέρωση ηγετών της Χαμάς, με συνδυασμένες επιχειρήσεις ακριβείας , πολλές με χρήση καμικάζι drones (Harop) που κατασκευάζει το Ισραήλ.
•     Έλεγχος της διεθνούς κοινής γνώμης, με περιορισμό παράπλευρων απωλειών κάτι στο οποίο το Ισραήλ απέτυχε παταγωδώς προκαλώντας δεκάδες χιλιάδες θύματα μεταξύ των αμάχων, ενώ υπήρξαν και σοβαρές εσωτερικές αντιδράσεις.
Η επιχείρηση κατέδειξε την αντοχή του ισραηλινού στρατού σε ανταρτοπόλεμο εντός πόλεως και μάλιστα σε ιδιαίτερες συνθήκες, καθώς οι δυνάμεις της Χαμάς είχαν φτιάξει ένα πολύπλοκο σύστημα με τούνελς, ακόμα και κάτω από νοσοκομεία, σχολεία και εγκαταστάσεις του ΟΗΕ.
Η Χαμάς υπολογίζεται πως μέχρι σήμερα έχει χάσει το 70% της επιχειρησιακής της ικανότητας.

Αποκεφαλισμός της Χεζμπολάχ στον Λίβανο

Το Ισραήλ απέφυγε την παγίδα χερσαίας εισβολής στον Λίβανο, παρότι η Χεζμπολάχ άνοιξε το δεύτερο μέτωπο λίγες ημέρες μετά την έναρξη των επιχειρήσεων κατά της Χαμάς στη Γάζα. Οι μαζικές επιθέσεις με κατευθυνόμενους πυραύλους και drones από τη νότια περιοχή της κοιλάδας Μπεκάα απαντήθηκαν με συνδυασμένες ισραηλινές επιδρομές που κατέστρεψαν περίπου 150 αποθήκες πυραύλων, οπλοστάσια και παρατηρητήρια.
Αυτό που διέσωσε το Ισραήλ από έναν μακρόχρονο πόλεμο στον Λίβανο, ήταν η αεροπορική του υπεροχή.

Τα μαχητικά stealth F-35 πραγματοποίησαν επιδρομές βαθιά στο έδαφος του Λιβάνου, χωρίς απώλειες, φτάνοντας ως τα περίχωρα της Βηρυτού.

Οι Ισραηλινοί, σε αυτή την επιχείρηση έκαναν χρήση των δυνατοτήτων της τεχνητής νοημοσύνης, με το σύστημα AI που έχουν αναπτύξει και ανέλυε σε πραγματικό χρόνο τις πιθανές τροχιές επιθέσεων για προληπτική αναχαίτιση.
Σημαντική υπήρξε η συνεργασία με τις ΗΠΑ και τη Γαλλία, αλλά και η ανεπίσημη συνεννόηση ώστε να παραμείνει το μέτωπο «τοπικό» και να μην επεκταθεί σε όλη την εδαφική επικράτεια του Λιβάνου.

Ασύμμετρος πόλεμος με τους Χούθι στην Υεμένη

Οι Χούθι, ως ιρανικός βραχίονας στην Ερυθρά Θάλασσα, θέλοντας να προκαλέσουν αντιπερισπασμό, ενώ οι ισραηλινές δυνάμεις ήταν απασχολημένες με την Χαμάς και τη Χεζμπολάχ σε δύο μέτωπα, άνοιξαν και τρίτο μέτωπο.
Διενήργησαν μαζικές επιθέσεις σε ισραηλινά πλοία και στόχους με drones και πυραύλους με την ψευδαίσθηση πως η απόσταση θα δυσκόλευε το Ισραήλ στην αντιμετώπιση της απειλής.

Το Ισραήλ, με τη συνεργασία των ΗΠΑ και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, πραγματοποίησε από απόσταση επιδρομές ακριβείας σε βάσεις στη Σανάα, στην Ταΐζ και στο λιμάνι Μοκά, χρησιμοποιώντας:

•     Πυραύλους Cruise «Rampage»
•     Κατευθυνόμενους, μέσω δορυφόρων, πυραύλους Eros-B
•     Ηλεκτρονικά μέσα που αποδιοργάνωσαν το δίκτυο επικοινωνιών των Χούθι.
Η επιχείρηση εκείνη θεωρήθηκε από στρατιωτικούς αναλυτές ως επιχείρηση «χειρουργικής ακρίβειας», με ελάχιστες απώλειες.

Ανοικτό πεδίο ή ναρκοπέδιο στη Συρία;

Με την πτώση του Άσαντ στα μέσα του 2024, η Συρία βρέθηκε σε κενό εξουσίας. Η Τεχεράνη προσπάθησε να δημιουργήσει θύλακες ελέγχου στη Ντεράα και στη Χομς, ενώ ιρανικές δυνάμεις έστησαν ραντάρ και αποθήκες όπλων σε εγκαταλειμμένες ρωσικές βάσεις.

Το Ισραήλ, ακολουθώντας το προληπτικό δόγμα δεν περίμενε να δεχθεί επίθεση και προχώρησε σε στρατηγικής φύσεως χτυπήματα στο έδαφος της Συρίας:
•     Αεροπορικές επιδρομές με καταστροφή τουλάχιστον 35 ιρανικών εγκαταστάσεων μέσα σε 40 ημέρες.
•     Ηλεκτρονική παρέμβαση στα δίκτυα διοίκησης των Ιρανών και παραπληροφόρηση με ψεύτικες επικοινωνίες.
•     Συνεννόηση με κουρδικές μονάδες ώστε να αποφευχθούν συγκρούσεις στα βόρεια.
Η Ρωσία δεν αντέδρασε έντονα, πιθανώς λόγω της απορρόφησής της στον πόλεμο της Ουκρανίας και της αδυναμίας της να υποστηρίξει τις δυνάμεις της στη Συρία οι οποίες είχαν πιαστεί στον ύπνο. Παρά τα προληπτικά χτυπήματα, που ουσιαστικά κατέστρεψαν κάθε δυνατότητα στρατιωτικής δράσης του νέου καθεστώτος στη Συρία, το Ισραήλ γνωρίζει ότι αυτό το κενό που είχε δημιουργηθεί, ίσως δεν διαρκέσει για πολύ.

Απευθείας σύγκρουση με το Ιράν

Η κορύφωση των στρατιωτικών επιχειρήσεων του Ισραήλ στην περιοχή, ήρθε την άνοιξη του 2025, όταν το Ιράν εξαπέλυσε πάνω από 600 πυραύλους και drones κατά του Ισραήλ, ως απάντηση στη συνεχή υπονόμευση του πυρηνικού του προγράμματος. Το Ισραήλ, με τη βοήθεια των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου, απέκρουσε το 95% των πυραύλων.

Πριν λίγα 24ωρα διενεργήθηκε η καθοριστικής σημασίας επίθεση των ΗΠΑ στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, με την βοήθεια του Ισραήλ, το οποίο είχε φροντίσει να εξαϋλώσει την ιρανική αεράμυνα.

Διενεργήθηκαν:
•     Επιθέσεις κατά των εγκαταστάσεων του Νατάνζ, του Ισφαχαν και του Φορντό.
•     Χρήση ηλεκτρομαγνητικού παλμού (EMP) που παρέλυσε ακόμα και τοπικά τα όποια σύστημα αεράμυνας του Ιράν λειτουργούσαν.
•     Κυβερνοεπιχείρηση που κατέστρεψε τις βάσεις δεδομένων του ιρανικού Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας.
Η επιχείρηση αυτή, σύμφωνα με ειδικούς σημαίνει για το Ιράν απώλεια 15 ετών προόδου στην πυρηνική τεχνολογία. Αν ληφθεί υπόψη και η εξουδετέρωση των κορυφαίων πυρηνικών επιστημόνων, το πλήγμα είναι περισσότερο από βαρύ.

Ο ρόλος των ΗΠΑ

Ο τέως Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν είχε προσφέρει υλική, δορυφορική και πολιτική στήριξη, με επίκεντρο την αποφυγή διάχυσης της σύγκρουσης. Ο Τραμπ όμως, παρά τις υποσχέσεις του για τερματισμό των πολέμων, προχώρησε πιο επιθετικά:
•     Ενίσχυσε τις κοινές επιχειρήσεις, ακόμη και με παρουσία Αμερικανών στρατιωτικών σε κοινά επιτελεία.
•     Επέτρεψε τη χρήση των βάσεων στην Ιορδανία και στο Κουβέιτ για επιχειρήσεις εναντίον ιρανικών στόχων.
•     Πάγωσε όλες τις επαφές με την Τουρκία, λόγω της στάσης της υπέρ της Χαμάς και του Ιράν, παρά τα κοπλιμέντα προς τον Ερντογάν.

Η διεθνής διάσταση με Ρωσία, Κίνα, Τουρκία

Η Τουρκία παραμένει de facto εχθρική χώρα για το Ισραήλ παρά το ότι το Τελ Αβίβ επιλέγει να την χαρακτηρίζει απλώς, «μη φιλική». Η Τουρκία είχε επιτρέψει τη δράση στελεχών της Χαμάς, επιτέθηκε ρητορικά στο Ισραήλ και στήριξε το Ιράν διπλωματικά. Αν αποδειχθεί διαμετακόμιση όπλων μέσω τουρκικού εδάφους ή ενεργή υποστήριξη σε πυραυλικές επιθέσεις, δεν αποκλείεται κάποιο θερμό επεισόδιο με τις τουρκικές δυνάμεις στη Βόρεια Συρία ή το Βόρειο Ιράκ.
Με τη Ρωσία, η σχέση είναι λεπτή. Το Ισραήλ απέφυγε να πλήξει ρωσικές εγκαταστάσεις στη Συρία και η Μόσχα απέφυγε να αντιδράσει στις επιχειρήσεις. Όμως, μια αλλαγή στη ρωσική στάση, όπως παροχή προηγμένων όπλων στο Ιράν, θα μπορούσε να μετατρέψει το status quo στο επίπεδο της Συρίας.
Η Κίνα προς το παρόν τηρεί διπλωματική ουδετερότητα, με σκοπό να διασώσει τις επενδύσεις της στο Ιράν και τις σχέσεις της με τις ΗΠΑ. Μια ισραηλινή επίθεση σε κινεζικές εγκαταστάσεις στο Ιραν, θα μπορούσε να προκαλέσει σοβαρή ρήξη.
Το Ισραήλ πέτυχε κάτι που φαντάζει αδύνατο. Ταυτόχρονη επιτυχή εμπλοκή σε πέντε πολέμους. Δεν ήταν μόνο η ισχύς, αλλά η ετοιμότητα, η τεχνολογία, η συμμαχία με τις ΗΠΑ και η εσωτερική συνοχή που το κατέστησαν ικανό.
Η επόμενη κρίσιμη ερώτηση είναι, πόσους ακόμη πολέμους μπορεί να διαχειριστεί προτού η διεθνής ανοχή εξαντληθεί ή οι εχθροί του, συντονιστούν σε ένα μέτωπο που δεν θα μπορεί να αναχαιτιστεί μόνο με drones και πύραυλους;

cyprustimes.com

Όμηρος Ταχμαζίδης: ο “γονιδιακός” αντισημιτισμός και άλλα φαιδρά

Από
anixneuseis
-
0

Κείμενο: Όμηρος Ταχμαζίδης*

Η βλακεία έχει κατακλύσει την χώρα και τον εκφερόμενο δημόσιο λόγο. Αναφέρομαι στην σοβαροφανή δημοσιότητα και τους γνωμηγήτορες της. Με αφορμή τα γεγονότα στην νοτιανατολική Μεσόγειο και παραπέρα…

Όχι ότι απουσίαζε η βλακεία στο παρελθόν, αλλά στις μέρες μας έχει διογκωθεί και διαχυθεί σε μη-εποπτεύσιμο πλέον βαθμό. Έχω γράψει για τον αριστερό αντισημιτισμό κάποια άρθρα και φυσικά προσέκρουσα σε διάφορους τύπους βλακείας των φορέων του. Αλλά τα πράγματα δεν είναι καλύτερα και στην αντίπερα όχθη.

Δεν αναφέρομαι στον αντισημιτισμό της άκρας δεξιάς και τμημάτων της υπερσυντηρητικής δεξιάς, αλλά στους “πεφωτισμένους” του μητσοτακικού νεοφιλελευθερισμού.

Άσκησα κριτική στον αντισημιτισμό της “Εφημερίδας των Συντακτών” – οι ιθύνοντές της χρησιμοποιούν ως άλλοθι έναν ασαφή αντιφασισμό και τα ενημερωτικά ρεπορτάζ και τα άρθρα για το Ολοκαύτωμα – αλλά και στον χώρο της δεξιάς συντήρησης η δημοσιογραφική ναυαρχίδα της η αθηναϊκή εφημερίδα Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ εμφορείται από διαχρονικά στοιχεία αντισημιτισμού – και εδώ ως άλλοθι χρησιμοποιείται η κατά καιρούς “φιλοσημιτική” και “φιλο-ισραηλινή” ειδησεογραφία και αρθρογραφία – με πρόφαση την επιστημοσύνη και την σοβαρότητα των γραφομένων και φυσικά των “σοβαρότητα” και το “έγκριτο” των αρθρογράφων, επιστημόνων και δημοσιογράφων.

Και στις δύο περιπτώσεις ο αντισημιτισμός. “αριστερός/προοδευτικός” και “δεξιός/συντηρητικός” (για τον “ακροδεξιό/αντιδραστικό” ευτυχώς υπάρχει μια ελάχιστη συμφωνία για τα επιθετικά χαρακτηριστικά του), καλύπτεται πίσω από την πρακτική “μια στο καρφί και μια στο πέταλο”, πίσω από την οποία κρύβεται η βεβαιότητα ότι οι Εβραίοι… σταυρώνουν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο τον κόσμο!

Ο δεξιός συντηρητικός – μια σύγχρονη μορφή συντηρητισμού είναι και το περίφημο “ακραίο κέντρο” – αντισημιτισμός ακολουθεί μια βασική πρακτική ευτελισμού του δημόσιου λόγου. Μέσω της επιλογής των ισχυρισμών του αριστερίστικου πολιτικού και κοινωνικού περιθωρίου ως αντικείμενα κριτικής.

Επί παραδείγματι ο Πάσχος Μανδραβέλης επιλέγει να αντιπαρατεθεί από την online έκδοση της εφημερίδας Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ με την παρέμβαση και τα λεγόμενα των φορέων κάποιου “γκρουπούσκουλου” μετά από μια παρέμβασή τους στο “Μπαράκι του Βασίλη”. Από μόνη της η επιλογή του συγκεκριμένου αντιπάλου ευτελίζει κάθε συζήτηση περί του “αριστερού αντισημιτισμού” στην χώρα μας. Η επιλογή του αριστερού πολιτικού περιθωρίου και των πρακτικών του “απαλλάσσει” τον συντηρητικό γνωμηγήτορα από την αντιπαράθεση με τον αντισημιτισμό της ευρύτερης Αριστεράς.

Είναι ένας τρόπος για να καλύψει ο εκπρόσωπος της “σοβαρής” δεξιάς οργανικής διανόησης την επιστημονική και θεωρητική του ένδεια. Τα ανερμάτιστα κείμενα των περιθωριακών γκρουπούσκουλων – ο δεξιός γνωμηγήτορας χωρίς να το αντιλαμβάνεται γίνεται χορηγός του διανοητικού ναρκισσισμού των μελών αυτών των ακτιβιστικών συνομαδώσεων και συμβάλλει στην κλιμάκωση των συγκεκριμένων πράξεων, εφόσον με την “κριτική” του προσδίδει σε αυτές στοιχεία ισοτιμίας στην πολιτική αντιπαράθεση – φανερώνουν βαθύτερες αδυναμίες του διανοητικού και πολιτικού “επαρχιωτισμού” και της μειωμένης πολιτικοκοινωνικής κατάρτισης και της γενικότερης στοχαστικής ένδειας των συνεργατών του φύλλου.

Είναι τουλάχιστον αξιοπερίεργος ο τρόπος με τον οποίο επιχειρεί ο Πάσχος Μανδραβέλλης να προσδιορίσει τον αντισημιτισμό της πολιτικής Αριστεράς στο υπό τον τίτλο “Ο αριστερός αντισημιτισμός” άρθρο του.

Από την πρώτη αράδα του κειμένου του ερχόμαστε αντιμέτωποι με το οξύμωρο δεδομένο να επιχειρεί ένας αναλυτής να διερευνήσει κάποιο φαινόμενο αντισημιτισμού μεταχειριζόμενος όρους προερχόμενους από τους πιο σκληρούς πυρήνες ρατσιστικής εκφοράς του λόγου, χρησιμοποιώντας δηλαδή ορολογία η οποία προέρχεται από την σφαίρα της βιολογίας: “Ο ρατσισμός, μέρος του οποίου είναι και ο αντισημιτισμός, είναι γονιδιακός στην άκρα Δεξιά.”

Έχουμε εδώ μια παραλλαγή του γνωστού ρατσιστικού “επιχειρήματος” αποκλεισμού μιας ετερότητας: “Έλληνας γεννιέσαι, δεν γίνεσαι.” Η βεβαιότητα τούτη είναι βασικό συστατικό στοιχείο μιας στατικής συντηρητικής σκέψης σε αναλλοίωτες διαχρονικές κατηγορίες (η “φύση”, ο “χαρακτήρας”, η “φυλή”, το “έθνος”, η “αγορά”, τα “γονίδια” ή όπως το διατύπωσε με καλή πρόθεση μέσα στην εβραϊκή συναγωγή της Θεσσαλονίκης ο τότε πρόεδρος της ελληνικής κυβερνήσεως Αντώνης Σαμαράς “το DNA των Ελλήνων” ως αντίδοτο στην διογκούμενη παρουσία της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής στον δημόσιο βίο, προμήνυμα ότι κάτι ετοιμάζει το ελληνικό βαθύ κράτος κατά της τρομοκρατικής δραστηριότητας της wannabe επαναστατικής ελληνικής νεοναζιστικής καρικατούρας… )

Ο συνεργάτης της εφημερίδας Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ σε μια προσπάθεια να συμψηφίσει τα χαρακτηριστικά της άκρας Αριστεράς με εκείνα της άκρας Δεξιάς “βιολογικοποιεί” την επιχειρηματολογία του διολισθαίνοντας στις κακοτοπιές του βιολογικού ρατσισμού και εγκαταλείποντας την λογική αναλυτική σκέψη. Και ως αποτέλεσμα αυτής της διολίσθησης προκύπτει το περισπούδαστο περί γονιδιακής προέλευσης του αντισημιτισμού της άκρας Δεξιάς. Κατά συνέπεια “αντισημίτης γεννιέσαι, δεν γίνεσαι”…

Με αυτόν τον τρόπο απαλλάσσει ο Πάσχος Μανδραβέλης εαυτόν από την πολιτική και ηθική ευθύνη του να αναζητήσει την γέννηση του δεξιού αντισημιτισμού στους θεσμούς παραγωγής και αναπαραγωγής του εντός της ελληνικής κοινωνίας και ακόμη περισσότερο της ευθύνης διατύπωσης προτάσεων και σκέψεων για την καταπολέμηση του φαινομένου.

Δύο ημέρες μετά την “κατακεραύνωση” του “αριστερού αντισημιτισμού” από τον Πάσχο Μανδραβέλη, ακολούθησε ένα άλλο άρθρο από τον Τάκη Θεοδωρόπουλο με τον επίσης πομπώδη τίτλο: “Ο σύγχρονος αντισημιτισμός”. Αυτός ισχυρίζεται ότι ο σύγχρονος αντισημιτισμός είναι πολιτικός. Επί αυτού δεν έχει άδικο ο εμπειροτεχνίτης γνωμηγήτορας – το άρθρο βασίζεται στην ανάμνηση μιας αντιπαράθεσης του Ανταίου Χρυσοστομίδη με τον Αβραάμ Γεοσούα στην Καλαμάτα – αλλά ταυτίζει τούτο το πολιτικό στοιχείο με το αμφιλεγόμενο αριστερό αφήγημα περί αποικιοκρατικού κράτους του Ισραήλ για να καταλήξει στον ανυπόστατο ισχυρισμό ότι “η Δεξιά έχει εγκαταλείψει προ πολλού τον αντισημιτισμό της”.

Ο Τάκης Θεοδωρόπουλος αγνοεί την ιστορία του πολιτικού αντισημιτισμού και πιθανώς και άλλα πολλά σε σχέση με την συγκεκριμένη συνάφεια, αλλιώς δεν δύναμαι να εξηγήσω τον ισχυρισμό του ότι “ο σύγχρονος αντισημιτισμός είναι πολιτικός” και εννοεί το αριστερό αφήγημα περί αποικιοκρατικού χαρακτήρα του κράτους τους Ισραήλ, το τελευταίο δεσπόζει σε ευρύτατους κύκλους διαφόρων κομμάτων και τάσεων στην παλαιότερη αλλά και στην σύγχρονη Αριστερά.

Ο πολιτικός αντισημιτισμός είναι ένα φαινόμενο του σύγχρονου κόσμου και έχει πολλές πτυχές, μία από αυτές τις πιο όψιμες είναι το αριστερό αντι-ιμπεριαλιστικό αφήγημα (από τις πιο ήπιες μέχρι τις πιο κραυγαλέες και απίθανες εκδοχές του).

Αλλά είναι ιστορική ανακρίβεια η ταύτιση του πολιτικού αντισημιτισμού με τον αντισημιτισμό τμημάτων της σύγχρονης Αριστεράς. Δεν ανακάλυψε η Αριστερά τον πολιτικό αντισημιτισμό, Η τελευταία υπήρξε στόχος του πολιτικού αντισημιτισμού. Και στην Ελλάδα. Λαμπρό παράδειγμα ο Ίων Δραγούμης.

Ο Τάκης Θεοδωρόπουλος “κόβει και ράβει” την ιστορική πραγματικότητα κατά το δοκούν για να αποδείξει το αυταπόδεικτο, δηλαδή την ύπαρξη αριστερού αντισημιτισμού στην χώρα μας και διεθνώς με στόχο να στιγματίσει όλες τις εκδοχές της Αριστεράς προς χάριν του υποτιθέμενου νεοφιλελεύθερου ελληνικού παραδείσου εντός του οποίου κινούμαστε και ζωογονούμαστε από μια καθημερινότητα ανοχής.

Και από την πρεμούρα του να στηλιτεύσει τον αντισημιτισμό των “άλλων”, των Αριστερών, υποπίπτει και ο ίδιος στην σαγήνη του βαθύτερου αντισημιτισμού: ο Εβραίος είναι πάντοτε κάτι το “εξαιρετικό”, ευρίσκεται εκτός του κανόνα – κινείται στην σφαίρα της απόλυτης ξενότητας (“τι άνθρωποι είναι αυτοί;”).

Πρόκειται για εκείνη την καταχωνιασμένη αντισημιτική δομή σκέψης η οποία καθορίζει στάσεις και συμπεριφορές και στους “συντηρητικούς δεξιούς” και στους “αντιιμπεριαλιστές αριστερούς”: το κράτος του Ισραήλ στο ρόλο του αιώνιου Εβραίου, του ανθρώπου ο οποίος αναλαμβάνει πάντοτε τις βρόμικες δουλειές – η σταύρωση του Ιησού, ο τοκογλύφος και η άνθιση του καπιταλισμού, τώρα η “αιμοσταγής” ή “αφοσιωμένη” εμπροσθοφυλακή του δυτικού πολιτισμού στην μάχη για την ηγεμονία ή την άμυνά του.

Το Ισραήλ, μια ολόκληρη κοινωνία η οποία ζει μέσα στον εσωτερικό διχασμό και την αγωνία της ύπαρξης ή μη-ύπαρξής του ως κρατικής οντότητας, συμπυκνώνεται στον νου του “δεξιού” ή “αριστερού” αντισημίτη στην εικόνα του καθάρματος για τις βρόμικες δουλειές.

Ο συνεργάτης της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ σε ένα πιο πρόσφατο άρθρο του επέστρεψε σε αυτήν την συνάφεια μετά την χρήση του όρου “βρώμικη δουλειά”, από τον γερμανό καγκελάριο Φρήντριχ Μερτς. Ο αντισημίτης πάντοτε αναζητά έξωθεν επιβεβαιώσεις στις βεβαιότητές του.

Ο Τάκης Θεοδωρόπουλος είναι σαφής για το κράτος εμπροσθοφυλακή το οποίο κάνει την βρώμικη δουλειά για να διασφαλίσει το μέλλον της Δύσεως και εκ τούτου θεωρεί ότι: “Η Δεξιά έχει εγκαταλείψει προ πολλού τον αντισημιτισμό της. Αντιμετωπίζοντας το Ισλάμ ως απειλή για τις αξίες του Δυτικού Πολιτισμού θεωρεί ότι το Ισραήλ είναι προκεχωρημένο φυλάκιο της άμυνάς της.”

Με αυτόν τον τρόπο ευτελίζει και αυτός όπως και ο Πάσχος Μανδραβέλης την συνάφεια των πραγμάτων. Μεταφέρει το όλο πρόβλημα, τις δυσκολίες και τις ηθικές διαστάσεις του, στο πεδίο της εσωτερικής αντιπαλότητας, του στιγματισμού του πολιτικού αντίμαχου και αποφεύγει να διατυπώσει λόγο σαφή και ισχυρό γύρω από κάποια προβληματική της ισραηλινοπαλαιστινιακής σύγκρουσης.

Και συν τοις άλλοις αποδίδει στο Ισραήλ παρασιτική γεωστρατηγική συμπεριφορά, άλλο στοιχείο το οποίο κινείται στις παρυφές του αντισημιτισμού – γνωρίζει ποιο είναι το αμυντικό δόγμα του κράτους του Ισραήλ, πως προέκυψε και εξελίχτηκε η στρατικοποίηση της ισραηλινής κοινωνίας; – και αποφαίνεται ότι η συγκεκριμένη χώρα είναι ένα προκεχωρημένο φυλάκιο της Δύσης.

Οι γνωμηγήτορες του καθεστώτος Μητσοτάκη δεν παύουν να μας εκπλήσσουν. Με την βλακώδη επινοητικότητά τους. Τι ακριβώς υπονοεί ο αρθρογράφος με τα ακόλουθα: “Η απάνθρωπη επίθεση της Χαμάς, η σφαγή και η σύλληψη ομήρων της 7ης Οκτωβρίου ήταν μια αμυντική πράξη των Παλαιστινίων που υποφέρουν στη Γάζα. Ναι. Οι Παλαιστίνιοι της Γάζας ζουν σε απάνθρωπες συνθήκες. Όμως γιατί δεν ακούμε τις φωνές όσων διαδηλώνουν κατά της Χαμάς τις τελευταίες ημέρες.”

Επειδή ως συνήθως κάποιοι και κάποιες θα παρατηρήσουν ότι ο χαρακτηρισμός “βλακώδης επινοητικότητα” δεν χρειάζεται και δεν είναι κόσμιος προσθέτω, για να συνεννοούμαστε για την σοβαρότητα κάποιων πραγμάτων, ότι: Εδώ κινούμαστε πλέον στην σφαίρα της ηλιθιότητας!

Και χρειαζόμαστε επειγόντως αντανακλαστικά για πραγματικές “αμυντικές πράξεις”…

*Ο Όμηρος Ταχμαζίδης σπούδασε φιλοσοφία και ιστορία στο πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης (Γερμανία) από όπου απέκτησε και τον τίτλο του Magister Artium με την εργασία του, στο τμήμα φιλοσοφίας και υπό την εποπτεία του φιλοσόφου Reiner Wiehl, “Η έννοια του χρόνου στην φιλοσοφία του F.W.J. Schelling”. Ζει στην Θεσσαλονίκη.  Ασχολήθηκε επαγγελματικά ως “κειμενεργάτης” με την δημοσιογραφία, τις μεταφράσεις φιλοσοφικών κειμένων, ως τεχνικός σύμβουλος εργατικών συνδικαλιστικών φορέων, αρθρογραφεί σε εφημερίδες και περιοδικά, “δικτυογραφεί” και διατηρεί στο facebook την σελίδα κριτικής βιβλίου “Ομηρικοί λόγοι”.  Από το 2011 πραγματοποιεί την πρώτη εκδοχή ελληνικού café Philo σε διάφορα καφέ της Θεσσαλονίκης υπό τον τίτλο “Φιλοσοφικές νυκτηγορίες” με επίκεντρο θέματα από την σύγχρονη φιλοσοφία.

 

 

 

Politico: ο Τραμπ ανακοινώνει κατάπαυση του πυρός μεταξύ Ισραήλ και Ιράν

Από
anixneuseis
-
0

Ούτε το Ισραήλ ούτε το Ιράν επιβεβαίωσαν άμεσα ότι συμφώνησαν σε εκεχειρία

23 Ιουνίου 2025 | 18:25 EDT
Των Megan Messerly, Eli Stokols και Eric Bazail-Eimil

Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε τη Δευτέρα την επίτευξη κατάπαυσης του πυρός μεταξύ Ισραήλ και Ιράν, έπειτα από σχεδόν δύο εβδομάδες πολεμικών συγκρούσεων μεταξύ των δύο χωρών.

Σε ανάρτησή του στο Truth Social, ο Τραμπ δήλωσε ότι η εκεχειρία θα τεθεί σε ισχύ λίγο μετά τα μεσάνυχτα (ώρα Ανατολικής Ακτής ΗΠΑ), με το τέλος του πολέμου να προγραμματίζεται επισήμως 12 ώρες αργότερα.

«Ήταν ένας πόλεμος που θα μπορούσε να διαρκέσει για χρόνια και να καταστρέψει ολόκληρη τη Μέση Ανατολή — αλλά δεν συνέβη, και ποτέ δεν θα συμβεί!» έγραψε χαρακτηριστικά ο Τραμπ.

Ωστόσο, καμία από τις δύο πλευρές — ούτε το Ιράν ούτε το Ισραήλ — δεν επιβεβαίωσε άμεσα τη συμφωνία για εκεχειρία που ανακοίνωσε ο Τραμπ.

Οι δύο χώρες βρίσκονται σε έμμεση αντιπαράθεση ήδη από τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου 2023 κατά του Ισραήλ από τη Χαμάς, την παλαιστινιακή οργάνωση που υποστηρίζεται από την Τεχεράνη. Από το 2024 έχουν σημειωθεί διαρκείς ανταλλαγές πυρών, οι οποίες εντάθηκαν σημαντικά αυτόν τον μήνα, όταν το Ισραήλ έπληξε ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις, οδηγώντας σε εκατέρωθεν επιθέσεις με drones και πυραύλους.

Νωρίτερα τη Δευτέρα, το Ισραήλ εξαπέλυσε νέο κύμα αεροπορικών επιδρομών στο βόρειο Ιράν και στην περιοχή γύρω από την Τεχεράνη. Μία ώρα πριν από την ανακοίνωση της εκεχειρίας, ο Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν, αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, δήλωσε στην πλατφόρμα Χ ότι «όσοι γνωρίζουν τον ιρανικό λαό και την ιστορία του ξέρουν ότι δεν είναι ένας λαός που παραδίνεται».

Η ιρανική αντιπροσωπεία στον ΟΗΕ και η πρεσβεία του Ισραήλ στην Ουάσινγκτον δεν απάντησαν άμεσα σε αιτήματα για σχόλιο. Δεν είναι ακόμη σαφές το πότε και πώς οι δύο πλευρές θα αρχίσουν να τηρούν τους όρους της εκεχειρίας — οι οποίοι δεν αποκαλύφθηκαν στην ανάρτηση του Τραμπ.

Ένας ανώτερος αξιωματούχος του Λευκού Οίκου, υπό καθεστώς ανωνυμίας λόγω της ευαισθησίας των διαπραγματεύσεων, ανέφερε ότι το Ισραήλ αποδέχθηκε την εκεχειρία υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα δεχτεί περαιτέρω επιθέσεις από το Ιράν — προϋπόθεση που αποδέχθηκε και η Τεχεράνη. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι ο Τραμπ επικοινώνησε απευθείας με τον πρωθυπουργό του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου, ενώ ο αντιπρόεδρος Τζ. Ντ. Βανς, ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο και ο ειδικός απεσταλμένος Στιβ Γουίτκοφ ήρθαν σε επαφή με την ιρανική πλευρά μέσω άμεσων και έμμεσων διαύλων. Καθοριστικό ρόλο στη μεσολάβηση διαδραμάτισε το Κατάρ.

Συμπληρωματικά, ο Αμερικανός αξιωματούχος ανέφερε ότι το πλήγμα των ΗΠΑ κατά του Ιράν το Σάββατο κατέστησε τη συμφωνία “δυνατή και αποδεκτή, ιδίως από την πλευρά του Ισραήλ”.

Αν και οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδίωκαν αρχικά να παραμείνουν εκτός της σύγκρουσης, τελικά ενεπλάκησαν άμεσα το Σάββατο, βομβαρδίζοντας κρίσιμες ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις, όπως η Φόρντο και η Νατάνζ. Ως απάντηση, το Ιράν ενημέρωσε εκ των προτέρων τις ΗΠΑ ότι επρόκειτο να χτυπήσει σημαντική αμερικανική βάση στο Κατάρ — κάτι που πραγματοποίησε τη Δευτέρα.

Η ενθουσιώδης ανακοίνωση του Τραμπ σηματοδότησε μια ακόμη έντονη μεταστροφή της στάσης του προέδρου απέναντι στο Ιράν. Παρότι για μήνες υπαινισσόταν ότι επίκειται συμφωνία με την Τεχεράνη για δραστικό περιορισμό του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος, ο Τραμπ εξέφρασε πλήρη στήριξη στην επίθεση του Ισραήλ στις 13 Ιουνίου, που πυροδότησε τη σύγκρουση. Λιγότερο από δύο εβδομάδες αργότερα, ενέπλεξε άμεσα τις ΗΠΑ, εγκρίνοντας τους βομβαρδισμούς σε τρεις ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις.

Μετά την προσεκτικά σκηνοθετημένη και σχετικά περιορισμένη απάντηση του Ιράν τη Δευτέρα, ο Τραμπ άλλαξε ξανά στάση και στράφηκε προς τη διπλωματία. Υιοθέτησε συμφιλιωτικό τόνο, παρουσιάζοντας την ιρανική επίθεση όχι ως κλιμάκωση αλλά ως έναν τρόπο για το Ιράν να «ξεθυμάνει».

Ανάλογο ύφος είχε και ο αντιπρόεδρος Τζ. Ντ. Βανς, ο οποίος χαρακτήρισε την εκεχειρία νίκη τόσο για το Ισραήλ όσο και για το Ιράν. Σε τηλεοπτική του συνέντευξη στο Fox News το βράδυ της Δευτέρας, ο Βανς υιοθέτησε τη φράση του Τραμπ «ο 12ήμερος πόλεμος» για τη σύγκρουση, την οποία χαρακτήρισε ως μια «σημαντική στιγμή επαναφοράς για ολόκληρη την περιοχή».

Το ρεπορτάζ συμπλήρωσε ο Gregory Svirnovskiy. 

Politico

 

Το Ιράν εκτοξεύει πυραύλους κατά της αμερικανικής βάσης στο Κατάρ ως αντίποινα για την επίθεση του Σαββατοκύριακου σε πυρηνικές εγκαταστάσεις

23 Ιουνίου 2025 | Flash Brief

Επίθεση κατά της αμερικανικής βάσης: Το Ιράν εξαπέλυσε αρκετούς βαλλιστικούς πυραύλους μικρού και μεσαίου βεληνεκούς στις 23 Ιουνίου κατά της βάσης Al Udeid στο Κατάρ, της μεγαλύτερης αμερικανικής στρατιωτικής βάσης στη Μέση Ανατολή. Οι πρώτες αναφορές δείχνουν ότι δεν υπήρξαν τραυματισμοί μεταξύ των Αμερικανών στρατιωτών. Η επίθεση ήρθε ως αντίποινα για τα αμερικανικά πλήγματα της 21ης Ιουνίου σε τρεις σημαντικές πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν. Το Υπουργείο Άμυνας του Κατάρ ανέφερε ότι οι δυνάμεις αντιαεροπορικής άμυνας «αναχαίτισαν με επιτυχία» την επίθεση.

«Καμία επίθεση δεν θα μείνει αναπάντητη»: Η επίθεση επιβεβαιώθηκε τόσο από ιρανικά κρατικά μέσα όσο και από τις ιρανικές ένοπλες δυνάμεις. Το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) δήλωσε ότι «το Ιράν δεν θα αφήσει καμία επίθεση κατά της κυριαρχίας του αναπάντητη» και ότι «οι αμερικανικές βάσεις στην περιοχή δεν είναι πλεονεκτήματα αλλά ευάλωτα σημεία». Η Τεχεράνη υποστήριξε επίσης ότι η επίθεση ήταν «καταστροφική και ισχυρή», παρά τις αναφορές ότι οι περισσότεροι –αν όχι όλοι– οι πύραυλοι αναχαιτίστηκαν επιτυχώς.

Ο Τραμπ λέει ότι το Ιράν προειδοποίησε εκ των προτέρων: Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι το Ιράν φέρεται να έδωσε προειδοποίηση πριν την επίθεση, πιθανώς για να στείλει ένα συμβολικό μήνυμα χωρίς να προκαλέσει αμερικανική αντεπίθεση. Ο Τραμπ κάλεσε το Ιράν να «προχωρήσει με ειρήνη και αρμονία στην περιοχή», εκφράζοντας την ελπίδα ότι με την επίθεση στην Al Udeid «ξεθύμανε». Το Υπουργείο Εξωτερικών του Κατάρ καταδίκασε την εκτόξευση πυραύλων, όπως έκαναν και αρκετές χώρες του Κόλπου – μεταξύ αυτών η Σαουδική Αραβία, το Μπαχρέιν, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Ομάν.

Αντιδράσεις από FDD

Mark Dubowitz, Διευθύνων Σύμβουλος FDD
«Ο Χαμενεΐ έχει ακόμα την ίδια επιλογή: να συμφωνήσει σε μια συμφωνία στις διαπραγματεύσεις στο Ομάν που θα διαλύει πλήρως και οριστικά το πυρηνικό του πρόγραμμα και τις στρατηγικές πυραυλικές του δυνατότητες — ή να δει τις ΗΠΑ και το Ισραήλ να συνεχίζουν να τα καταστρέφουν εντός Ιράν».

Natalie Ecanow, Ανώτερη Αναλύτρια FDD
«Ανακεφαλαιώνοντας: καθώς το Ιράν εξαπέλυε απειλές, η κυβέρνηση των ΗΠΑ συμβούλευσε τους Αμερικανούς πολίτες στο Κατάρ να παραμείνουν σε ασφαλή καταφύγια — δηλαδή κοντά στην έδρα της Χαμάς στην Ντόχα. Λίγες ώρες αργότερα, το Ιράν εκτόξευσε έξι πυραύλους κατά της Al Udeid, της μεγαλύτερης αμερικανικής βάσης στην περιοχή. Το ειρωνικό είναι ότι Ιράν και Κατάρ στηρίζουν και οι δύο τη Χαμάς και καλλιεργούν φιλικές σχέσεις μεταξύ τους. Η αποτυχία της αμερικανικής πολιτικής έναντι του Κατάρ δεν θα μπορούσε να είναι πιο εμφανής».

Bradley Bowman, Διευθυντής του Κέντρου Στρατιωτικής και Πολιτικής Ισχύος της FDD
«Ο πρόεδρος Τραμπ προειδοποίησε την Τεχεράνη να μην απαντήσει στις επιθέσεις κατά του πυρηνικού της προγράμματος. Το καθεστώς αδιαφόρησε και εκτόξευσε βαλλιστικούς πυραύλους κατά της μεγαλύτερης αμερικανικής βάσης στη Μέση Ανατολή. Αν δεν υπήρχαν τα συστήματα αεράμυνας, πολλοί Αμερικανοί θα είχαν σκοτωθεί. Αν επιτρέψουμε στην Τεχεράνη να επιτίθεται σε αμερικανικές δυνάμεις χωρίς αντίποινα, να περιμένουμε κι άλλες τέτοιες επιθέσεις».

Αναλύσεις & Πλαίσιο από την FDD

  • «Οι ΗΠΑ κατέφεραν ισχυρό πλήγμα στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν — αλλά μήπως πανηγυρίζουμε πρόωρα;», από τους Mark Dubowitz και Ben Cohen
  • «Ανησυχία για κλιμάκωση – Η αναγνώριση της ιρανικής πυρηνικής απειλής κυριαρχεί στις διεθνείς αντιδράσεις στα αμερικανικά πλήγματα», FDD Flash Brief
  • «Το Ιράν εκτοξεύει δεκάδες πυραύλους κατά Ισραηλινών πολιτών μετά τις αμερικανικές επιθέσεις σε πυρηνικές εγκαταστάσεις», FDD Flash Brief
  • «Η αμερικανική επίθεση προκάλεσε “σοβαρές ζημιές και καταστροφή” σε 3 ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις», δηλώνει ο στρατηγός Caine, ρεπορτάζ του Bill Roggio
  • «Οι συνέπειες της αμερικανικής αδυναμίας στο Ιράκ και τη Συρία», από τους Bradley Bowman και Cameron McMillan

Πολεμικό Ναυτικό, Νότια της Κρήτης, ανάμεσα στην Ελπίδα και στον Νόμο

Από
anixneuseis
-
2

του Δημήτρη Τσαϊλά, Υποναυάρχου ε.α.

Καθώς το καλοκαίρι θερμαίνει τις θάλασσες της Μεσογείου, το ίδιο συμβαίνει και με το μεταναστευτικό ρεύμα που αναδύεται από τις ακτές της Λιβύης. Χιλιάδες άνθρωποι στοιβάζονται σε σαθρά σκάφη, αναζητώντας δίοδο προς την Ευρώπη μέσα από ένα πέλαγος ελπίδας και θανάτου. Το νότιο θαλάσσιο μέτωπο της Ελλάδας – η γραμμή ανάμεσα στη Λιβύη και την Κρήτη – μετατρέπεται έτσι σε πεδίο στρατηγικής πρόκλησης, νομικού διλήμματος και ηθικής επιλογής.

Η πρόσφατη δήλωση του Πρωθυπουργού ότι δεν θα επιτρέψουμε στους διακινητές να ορίζουν «ποιος μπαίνει στην Ελλάδα» στέλνει το αναγκαίο μήνυμα αποτροπής. Ωστόσο, η ναυτική ισχύς, αν μείνει μόνη, δεν αρκεί, ούτε πολιτικά, ούτε νομικά, ούτε ηθικά. Χρειάζεται μια ευρύτερη, συνεκτική στρατηγική που θα ενώνει την εθνική κυριαρχία με το κράτος δικαίου και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Για την Ελλάδα, και ιδιαίτερα για το νότιο νησί της Κρήτης, αυτό δεν αποτελεί μόνο μια ανθρωπιστική και υλικοτεχνική πρόκληση, αλλά και ένα γεωπολιτικό δίλημμα: μπορεί ή πρέπει, το Πολεμικό Ναυτικό να χρησιμοποιηθεί για την αντιμετώπιση της παράνομης μετανάστευσης στα ύδατα νότια της Κρήτης, κοντά στα θαλάσσια σύνορα της Λιβύης;

Με την πρώτη ματιά, η απάντηση μπορεί να φαίνεται απλή. Η Ελλάδα διαθέτει ένα ικανό ναυτικό, ικανό στην θαλάσσια επιτήρηση, την αναχαίτιση και την ανθρωπιστική ανταπόκριση. Το Πολεμικό Ναυτικό περιπολεί τακτικά στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο και σίγουρα θα μπορούσε να επεκτείνει την εμβέλειά του προς τα νότια για να παρακολουθεί τις μεταναστευτικές οδούς που αναδύονται από τη Λιβύη.

Αλλά η βαθύτερη πραγματικότητα είναι πιο περίπλοκη. Ενώ είναι τεχνικά εφικτή η ανάπτυξη ναυτικών μέσων σε διεθνή ύδατα νότια της Κρήτης, το νομικό, διπλωματικό και ηθικό πεδίο είναι πολύ περισσότερο περίπλοκο.

Στρατιωτικά εφικτό, πολιτικά περίπλοκο

Το Πολεμικό Ναυτικό είναι απολύτως ικανό να επιχειρήσει σε διεθνή ύδατα νοτίως της Κρήτης: να επιτηρεί, να αναχαιτίζει, να διασώζει. Όμως η δράση σε αυτόν τον χώρο πρέπει να γίνει με σύνεση και όρια. Το διεθνές δίκαιο θέτει αυστηρούς περιορισμούς σε ό,τι μπορούν και δεν μπορούν να κάνουν τα κράτη σε ανοιχτά ύδατα. Η αρχή της μη επαναπροώθησης, η οποία κατοχυρώνεται στη Σύμβαση της Γενεύης του 1951, απαγορεύει στις χώρες να επιστρέφουν αιτούντες άσυλο σε μέρη όπου ενδέχεται να αντιμετωπίσουν διώξεις. Η αναχαίτιση σκαφών μεταναστών και η αναγκαστική επιστροφή τους στη Λιβύη – μια χώρα που μαστίζεται από εμφύλιες συγκρούσεις και με καταγεγραμμένες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε κέντρα κράτησης μεταναστών – σχεδόν σίγουρα θα παραβίαζε αυτήν την αρχή. Η επιθετική αναχαίτιση ή η επιστροφή ανθρώπων εκεί θα συνιστούσε παραβίαση του διεθνούς δικαίου και θα εξέθετε τη χώρα σε διπλωματικό και νομικό κόστος.

Επιπλέον, τα ελληνικά πλοία δεν μπορούν να εισέλθουν στα λιβυκά χωρικά ύδατα (12 ναυτικά μίλια από τις ακτές) χωρίς ρητή διεθνή εντολή, κάτι που θα ερχόταν σε αντίθεση με την κυριαρχία της Λιβύης και θα μπορούσε να προκαλέσει περαιτέρω ένταση, τόσο με την Τρίπολη όσο και με τρίτους παίκτες όπως η Τουρκία.

Ο ρόλος του Ναυτικού: ισχύς με περιορισμό

Κάποιοι υποστηρίζουν ότι η ναυτική παρουσία από μόνη της μπορεί να χρησιμεύσει ως αποτρεπτικό μέσο. Αλλά εκτός εάν πλαισιώνεται από σαφή ανθρωπιστική εντολή, όπως οι επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης, ακόμη και η παθητική αποτροπή μπορεί να μετατραπεί σε εξαναγκασμό. Και μόλις αναχαιτιστεί ένα μεταναστευτικό σκάφος, το διεθνές ναυτικό δίκαιο υποχρεώνει το κράτος διάσωσης να μεταφέρει αυτά τα άτομα σε ασφαλές μέρος. Η Λιβύη, υπό οποιαδήποτε λογική ερμηνεία, δεν πληροί τις προϋποθέσεις.

Το Πολεμικό Ναυτικό μπορεί και πρέπει να αυξήσει την παρουσία του στα διεθνή ύδατα νότια της Κρήτης. Μπορεί να ενισχύσει την επιτήρηση, να συμβάλει στη συλλογή πληροφοριών και να συντονιστεί με αποστολές της ΕΕ όπως η Επιχείρηση IRINI, η οποία παρακολουθεί το λαθρεμπόριο όπλων από τη Λιβύη, αλλά έχει επίσης δευτερεύοντα ρόλο στην παρακολούθηση των μεταναστευτικών οδών. Μπορεί να συνεργαστεί με την Frontex , την υπηρεσία συνόρων της ΕΕ, της οποίας τα περιουσιακά στοιχεία λειτουργούν βάσει αυστηρών νομικών κατευθυντήριων γραμμών και της οποίας η παρουσία ενισχύει τη νομιμότητα οποιασδήποτε επέμβασης στη θάλασσα.

Η παρουσία αυτή δεν πρέπει να λειτουργεί ως αυτοσχέδιος φραγμός, αλλά ως δύναμη σταθεροποίησης. Να ενισχύει τη θέση της Ελλάδας, να κατοχυρώνει την παρουσία της σε κρίσιμο γεωστρατηγικό χώρο και να στέλνει μήνυμα αποτροπής χωρίς να παραβιάζει τη διεθνή έννομη τάξη.

Επιπλέον, πρέπει να είμαστε ειλικρινείς σχετικά με την ευρύτερη στρατηγική εικόνα. Η αμφιλεγόμενη ναυτική συμφωνία της Τουρκίας με τη Λιβύη το 2019, η οποία επιδίωκε να χαράξει έναν τεχνητό θαλάσσιο διάδρομο μέσω των ελληνικών ΑΟΖ, δεν είναι απλώς ένας χαρτογραφικός παραλογισμός. Είναι μέρος ενός ευρύτερου ανταγωνισμού για επιρροή στην Ανατολική Μεσόγειο. Μια ορατή και τακτική ελληνική ναυτική παρουσία σε αυτά τα ύδατα είναι ένας σταθεροποιητικός παράγοντας, όχι μια πρόκληση. Η ναυτική ισχύς, όταν εφαρμόζεται με σύνεση, αποτρέπει τον τυχοδιωκτισμό και επιβεβαιώνει την κυριαρχία.

Αλλά η αποτροπή από μόνη της δεν αρκεί. Η Ελλάδα πρέπει επίσης να ηγηθεί διπλωματικά. Θα πρέπει να διαμορφώνουμε την ευρωπαϊκή πολιτική για τη μετανάστευση — όχι απλώς να αντιδρούμε σε αυτήν. Οι ναυτικές επιχειρήσεις πρέπει να ενσωματωθούν σε ένα ευρύτερο δόγμα διαχείρισης των συνόρων, νομικής λογοδοσίας για τους διακινητές και ανθρώπινης μεταχείρισης για τους νόμιμους αιτούντες άσυλο.

Εναλλακτικές προτάσεις πολιτικής: όχι μόνο φρεγάτες

Η μεταναστευτική κρίση στη Μεσόγειο δεν είναι απλώς ζήτημα θαλάσσιας επιτήρησης. Είναι πολυδιάστατη: ανθρωπιστική, γεωπολιτική, κοινωνική. Γι’ αυτό, χρειάζεται καινοτόμες προσεγγίσεις, πέρα από την παραδοσιακή στρατιωτική λογική.

  1. Θαλάσσιες Πλατφόρμες Επεξεργασίας Ασύλου

Η Ελλάδα μπορεί να προτείνει τη δημιουργία πλωτών πλατφορμών, σε συνεργασία με την ΕΕ, όπου θα γίνεται η πρώτη καταγραφή, ιατρική φροντίδα και επεξεργασία αιτήσεων ασύλου σε ασφαλές περιβάλλον και υπό την εποπτεία διεθνών οργανισμών. Αυτό αποφορτίζει τα νησιά και περιορίζει τη δράση των διακινητών.

  1. Αναβάθμιση της Επιχείρησης IRINI

Η Αθήνα πρέπει να ζητήσει την επέκταση της εντολής της Επιχείρησης IRINI ώστε να περιλαμβάνει και το μεταναστευτικό. Αυτό θα παρέχει νομική κάλυψη και πολυμερή υποστήριξη στις ελληνικές ναυτικές αποστολές.

  1. Ασφαλείς Διάδρομοι Επανεγκατάστασης

Η Ελλάδα μπορεί να ηγηθεί στη δημιουργία ασφαλών διαδρόμων μεταφοράς ευάλωτων ομάδων – οικογενειών, παιδιών, ατόμων με αναπηρία – από τη Λιβύη υπό τον συντονισμό της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ και της ΕΕ. Η ανθρωπιστική διάσταση ενισχύει την εικόνα της χώρας και αποδυναμώνει τα δίκτυα εμπορίας ανθρώπων.

  1. Έξυπνη Επιτήρηση με Τεχνολογία

Η χρήση μη επανδρωμένων μέσων (drones), αισθητήρων και τεχνητής νοημοσύνης για την ανίχνευση ύποπτων κινήσεων μπορεί να προσφέρει υψηλή αποτελεσματικότητα με χαμηλό επιχειρησιακό ρίσκο. Η «έξυπνη επιτήρηση» είναι το μέλλον.

  1. Μεσογειακή Πρωτοβουλία για Κοινή Πολιτική Μετανάστευσης

Η Ελλάδα δεν πρέπει να είναι απλώς αποδέκτης πολιτικών. Πρέπει να είναι διαμορφωτής τους. Μια μεσογειακή πρωτοβουλία με Ιταλία, Ισπανία, Κύπρο και Μάλτα μπορεί να θέσει νέους όρους σε μια ευρωπαϊκή μεταναστευτική πολιτική που να είναι λειτουργική, ανθρώπινη και επιμερισμένη.

Συμπεράσματα

Σε μια εποχή όπου η ξενοφοβία και ο λαϊκισμός μετατρέπουν το μεταναστευτικό σε όπλο εσωτερικής κατανάλωσης, η Ελλάδα καλείται να περπατήσει σε τεντωμένο σχοινί: να υπερασπιστεί τα σύνορά της χωρίς να προδώσει τις αξίες της. Αυτό δεν είναι ρομαντισμός· είναι η μόνη βιώσιμη στρατηγική για μια χώρα που βρίσκεται στην πύλη της Ευρώπης και στην καρδιά της Μεσογείου.

Η ναυτική ισχύς μπορεί να αποτρέψει, αλλά δεν μπορεί να υποκαταστήσει την πολιτική. Η αποτροπή χρειάζεται νομιμότητα, διαφάνεια και διεθνή συνεργασία. Η εθνική ασφάλεια χρειάζεται στρατηγική διορατικότητα. Και η μεταναστευτική πολιτική χρειάζεται θάρρος. Το θάρρος να βλέπεις τον «άλλο» όχι ως απειλή, αλλά ως απόδειξη του πόσο ισχυρές είναι τελικά οι αξίες σου.

Ας μην αυταπατόμαστε: η Μεσόγειος δεν είναι απλώς μια θάλασσα τραγωδίας. Είναι επίσης ένα θέατρο ισχύος. Και σε αυτό το θέατρο, ένα ικανό κράτος δεν υποχωρεί πίσω από νομική ασάφεια ή διπλωματικό δισταγμό. Ενεργεί με σαφήνεια, πειθαρχία και στρατηγική διορατικότητα.

Το Πολεμικό Ναυτικό είναι έτοιμο. Αυτό που χρειάζεται τώρα είναι η πολιτική βούληση για τον καθορισμό της αποστολής και η σοφία για την επιδίωξή της εντός των ορίων του νόμου και των επιταγών της εθνικής ασφάλειας.

*Ο Δημήτριος Τσαϊλάς είναι απόστρατος Αξιωματικός του ΠΝ, δίδαξε επί σειρά ετών στις έδρες Επιχειρησιακής Σχεδιάσεως καθώς και της Στρατηγικής και Ασφάλειας, σε ανώτερους Αξιωματικούς στην Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου. Σήμερα είναι συνεργάτης και ερευνητής του Institute for National and International Security(INIS), και του Strategy International (SI) και του Research Institute for European and American Studies (RIEAS).

 

 

 

Το Ιράν διάτρησε την αμερικανική αντιπυραυλική άμυνα: Κτύπησε με 10 βαλλιστικούς πυραύλους την βάση των ΗΠΑ στο Κατάρ

Από
pcuser
-
0

Ισραηλινές πηγές σημειώνουν πως το Ιράν εκτόξευσε πυραύλους και στο Ιράκ

Το Ιράν το απόγευμα της Δευτέρας  κτύπησε 10 βαλλιστικούς πυραύλους την αμερικανική αεροπορική mega-βάση Al Udeid στο Κατάρ.

Η Al Udeid είναι η μεγαλύτερη αεροπορική βάση των ΗΠΑ στον Κόλπο και φιλοξενεί τα κεντρικά γραφεία της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ για όλες τις αεροπορικές επιχειρήσεις της στη Μέση Ανατολή.

Πυραυλική επίθεση του Ιράν σε βάσεις των ΗΠΑ σε Κατάρ και
Ιράκ
03:09

Το υπουργείο Άμυνας του Κατάρ ανακοίνωσε ότι δεν αναφέρθηκαν θύματα από ιρανικές πυραυλικές επιθέσεις, και ο εναέριος χώρος πάνω από το Κατάρ παραμένει ασφαλής.

Παράλληλα τόνισε ότι μετά την ιρανική πυραυλική επίθεση στην αμερικανική βάση Al Udeid «έχουμε κάθε δικαίωμα να απαντήσουμε».

 

Η βάση φιλοξενεί πάνω από 10.000 αμερικανικές δυνάμεις και είναι ο μεγαλύτερος στρατιωτικός κόμβος των ΗΠΑ στην περιοχή.

Στη βάση υπηρετεί επίσης εκ περιτροπής βρετανικό στρατιωτικό προσωπικό.

Ισραηλινές πηγές σημειώνουν πως το Ιράν εκτόξευσε πυραύλους και στο Ιράκ, ενώ σειρήνες ήχησαν και σε σημεία που βρίσκονται αμερικανικές βάσεις σε Κουβέιτ και Μπαχρέιν.

 

 

 

Η ιρανική επίθεση έγινε ενώ ήταν σε εξέλιξη συνεδρίαση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας στο Λευκό Οίκο. 

Οι ένοπλες δυνάμεις του Ιράν αναφέρουν σε ανακοίνωσή τους ότι στόχευσαν την αμερικανική βάση Al Udeid στο Κατάρ με μια «καταστροφική και ισχυρή» πυραυλική επίθεση.

Παράλληλα δήλωσαν ότι δεν θα αφήσουν καμία επίθεση στο έδαφος του Ιράν αναπάντητη υπό οποιεσδήποτε συνθήκες.

Νωρίτερα η Wall Street Journal, επικαλούμενη ανώνυμους Αμερικανούς αξιωματούχους ανέφερε ότι το Ιράν μετακινεί εκτοξευτές πυραύλων, ενώ το Fox News είχε επισημάνει τον κίνδυνο «άμεσου χτυπήματος» σε αμερικανική βάση στο Κατάρ.

Η επίθεση έρχεται λίγη ώρα αφότου το Κατάρ ανακοίνωσε ότι κλείνει τον εναέριό του χώρου, ενώ οι πρεσβείες τόσο των ΗΠΑ όσο και της Μεγάλης Βρετανίας προειδοποίησαν τους πολίτες τους «να βρουν καταφύγιο». 

 

Tο Ιράν όπως μετέδωσε η κρατική τηλεόραση της χώρας, έχει ξεκινήσει επιχείρηση με την ονομασία «Αναγγελία Νίκης», εναντίον αμερικανικής βάσης στο Κατάρ.

Αμερικανοί αξιωματούχοι προετοιμάζονταν από τις προηγούμενες μέρες για την πιθανότητα το Ιράν να στοχεύσει αμερικανικές εγκαταστάσεις μετά τα χτυπήματα του Σαββατοκύριακου.

 

Ο Ιρανός πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιάν ανήρτησε στον επίσημο λογαριασμό του στο Twitter ότι η χώρα του δεν ξεκίνησε ούτε επιδίωξε πόλεμο, προσθέτοντας ότι οποιαδήποτε παράβαση ή επιθετικότητα δεν θα μείνει αναπάντητη.

«Το Ιράν θα σταθεί με όλη την πίστη, τη λογική και τη θέλησή του για να προστατεύσει την ασφάλεια του αγαπημένου του λαού και οποιαδήποτε ζημιά προκληθεί στην πατρίδα του θα απαντηθεί αποφασιστικά».

Ο Ιρανός πρόεδρος απευθύνθηκε στο λαό της χώρας του, λέγοντας: «Ω λαέ, ο Θεός να μας προστατεύει και να μας φροντίζει όλους».

 

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/enoples-sygkroyseis/to-iran-diatrise-tin-amerikaniki-antipyrayliki-amyna-ktypise-me-10-vallistikous-pyraylous-tin-vasi-ton-ipa-sto-katar/
1...712713714...3,037Σελίδα 713 από 3,037