Αρχική Blog Σελίδα 684

Ποιοι  ήταν και τι έκαναν οι άνδρες με τις κουκούλες αμέσως μετά τη σύγκρουση στα Τέμπη;

Από
anixneuseis
-
0
Το Κίνημα Δημοκρατίας δεν μπορεί να σιωπήσει μπροστά στις εικόνες που ήρθαν στο φως από το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Kontra Channel, βασισμένες στην επίσημη έκθεση του δικαστικού πραγματογνώμονα Βασίλη Κοκοτσάκη, με στοιχεία που συμπεριλαμβάνονται στη δικογραφία για το έγκλημα των Τεμπών.
Το βίντεο που αποκαλύφθηκε, δείχνει ομάδα ανδρών με κουκούλες και full face, χωρίς κανένα διακριτικό, να κινούνται γύρω από το κοντέινερ ZIMonitor. Φορούν πορτοκαλί και κίτρινες φόρμες εργασίας και μεταφέρουν δοχεία, λίγες μόλις ώρες μετά τη σύγκρουση. Δεν είναι μέλη των σωμάτων ασφαλείας, δεν φέρουν διακριτικά. Δεν ξέρουμε ποιοι είναι και γιατί βρέθηκαν εκεί. Και κυρίως με ποιου την εντολή.
Το βίντεο είναι επίσημο στοιχείο της δικογραφίας. Κι όμως, καμία Αρχή δεν έχει δώσει μέχρι τώρα εξηγήσεις:
– Ποιοι είναι αυτοί που φαίνονται στο video;
– Ποιος τους έστειλε στον τόπο του εγκλήματος;
– Τι έψαχναν, τι μετέφεραν και γιατί;
– Πώς, με ποια αρμοδιότητα και ποιου εντολή μπήκαν στον χώρο που έπρεπε να είναι φρουρούμενος;
Μιλάμε για την πιο συγκλονιστική  τραγωδία των τελευταίων δεκαετιών. Για 57 ανθρώπους που χάθηκαν άδικα. Για οικογένειες που περιμένουν ακόμα να μάθουν τι πραγματικά έγινε.
Το Κίνημα Δημοκρατίας ζητά ξεκάθαρα να δοθούν ΤΩΡΑ απαντήσεις.
Η αλήθεια για τα Τέμπη δεν μπορεί να μείνει θαμμένη.

Ούτε κάτω από δοχεία. Ούτε πίσω από κουκούλες.

Σερβία: Συλλυπητήρια Βούτσιτς στις οικογένειες των θυμάτων της Βοσνίας στη Σρεμπρένιτσα

Από
anixneuseis
-
0

Φωτό: Handelsblatt

Ο Πρόεδρος της Σερβίας Αλεξάνταρ Βούτσιτς, εκ μέρους των πολιτών της Σερβίας, εξέφρασε για άλλη μια φορά τα συλλυπητήριά του στις οικογένειες των θυμάτων της Βοσνίας στη Σρεμπρένιτσα και εξέφρασε την πεποίθησή του ότι παρόμοιο έγκλημα δεν θα ξανασυμβεί ποτέ.

Σε μια ανάρτηση στο δίκτυο X, με αφορμή την 30ή επέτειο των εγκλημάτων στη Σρεμπρένιτσα, ο Βούτσιτς τόνισε ότι δεν μπορούμε να αλλάξουμε το παρελθόν, αλλά ότι πρέπει να αλλάξουμε το μέλλον.

«Σήμερα συμπληρώνονται τριάντα χρόνια από το φρικτό έγκλημα στη Σρεμπρένιτσα. Δεν μπορούμε να αλλάξουμε το παρελθόν, αλλά πρέπει να αλλάξουμε το μέλλον. Για άλλη μια φορά, εκ μέρους των πολιτών της Σερβίας, εκφράζω τα συλλυπητήριά μου στις οικογένειες των θυμάτων της Βοσνίας, πεπεισμένος ότι ένα παρόμοιο έγκλημα δεν θα επαναληφθεί ποτέ», δήλωσε ο Πρόεδρος Βούτσιτς.

Χιλιάδες άνθρωποι από τη Βοσνία και όλο τον κόσμο συγκεντρώθηκαν στη Σρεμπρένιτσα για να τιμήσουν την 30ή επέτειο της σφαγής που έλαβε χώρα το 1995, στην περιοχή, στην οποία σκοτώθηκαν περισσότερα από 8.000 αγόρια και άνδρες Βόσνιοι Μουσουλμάνοι, η οποία έχει αναγνωριστεί ως η μόνη γενοκτονία στην Ευρώπη μετά το Ολοκαύτωμα.

Η 11η Ιουλίου 1995 είναι η ημέρα που ξεκίνησαν οι δολοφονίες, αφότου Σερβοβόσνιοι μαχητές κατέλαβαν τον ανατολικό βοσνιακό θύλακα τους τελευταίους μήνες του διεθνικού πολέμου στη βαλκανική χώρα.

Αφού ανέλαβαν τον έλεγχο της πόλης που ήταν προστατευόμενη ασφαλής ζώνη του ΟΗΕ κατά τη διάρκεια του πολέμου, οι Σερβοβόσνιοι μαχητές χώρισαν τους Βόσνιους Μουσουλμάνους άνδρες και αγόρια από τις οικογένειές τους και τους εκτέλεσαν βάναυσα μέσα σε λίγες μόνο ημέρες. Τα πτώματα στη συνέχεια ρίχτηκαν σε μαζικούς τάφους γύρω από τη Σρεμπρένιτσα, τους οποίους αργότερα ξέθαψαν με μπουλντόζες, διασκορπίζοντας τα λείψανα σε άλλους χώρους ταφής για να κρύψουν τα στοιχεία των εγκλημάτων πολέμου.

Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε πέρυσι ψήφισμα για την επέτειο της γενοκτονίας της Σρεμπρένιτσα στις 11 Ιουλίου.

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Η ΨΗΦΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

Από
anixneuseis
-
13
του Δημήτρη Καμπισιούλη, Υποστρατήγου ε.α.

Ποια είναι τα κριτήρια για την ψήφο του Έλληνα πολίτη;

Κομματικά κριτήρια
• Η συνήθεια, δηλαδή κάποιος υποστηρίζει το ίδιο κόμμα επειδή το υποστήριζε πάντα. Η καταστροφική αυτή επιλογή αφορά συνήθως τους μεγαλύτερους σε ηλικία, οι οποίοι αποτελούν όμως ένα πολύ μεγάλο τμήμα του εκλογικού σώματος.
• Η επιλογή του λιγότερου κακού, η οποία είναι επίσης ζημιογόνα για τη χώρα, διότι καταλήγει στην επιλογή πάντα των ίδιων.
• Η επιλογή κάποιου κόμματος για να μην έρθει το άλλο. Αυτή η επίσης κακή και αντεθνική συνήθεια κυριάρχησε στο παρελθόν κυρίως στο δίπολο ΝΔ – ΠΑΣΟΚ.
• Το προσωπικό συμφέρον, το ρουσφέτι, ο διορισμός και η δοσοληψία, τα οποία κυριάρχησαν στη μεταπολίτευση.
Άλλα αντικειμενικά και ορθά κριτήρια ψήφου
Άλλοι κριτήρια, και όχι τα κομματικά, θα έπρεπε να υπερισχύουν σε κάθε σοβαρό κράτος και δημοκρατία. Σε γενικές γραμμές αυτά είναι η ακρίβεια, η ανεργία, οι χαμηλοί μισθοί, η αβεβαιότητα για το μέλλον και η εργασιακή ανασφάλεια, η εξωτερική πολιτική και τα εθνικά θέματα όπως οι ελληνοτουρκικές σχέσεις και το κυπριακό, η υγεία, το μεταναστευτικό πρόβλημα, η διαφθορά της εξουσίας κ.λπ.
Το δημογραφικό πρόβλημα όμως;
Το δημογραφικό πρόβλημα και οι συνέπειές του
Μπορεί ο λαός ακόμα να ζει στον δικό του φανταστικό κόσμο, αλλά ο ελληνισμός έχει εισέλθει ήδη στην τελευταία πολύ σύντομη φάση της μακραίωνης ιστορίας του πριν εξαφανιστεί οριστικά. Σύμφωνα με τελευταία μελέτη ο πληθυσμός της χώρας θα μειωθεί κάτω από τα έξι εκατομμύρια άτομα έως το 2100 και κάτω από τρία εκατομμύρια το 2150. Οι ετήσιες γεννήσεις θα μειωθούν σε περίπου 22.000 το 2100, σε 1.000 το 2135 και θα αγγίξουν μηδενικά επίπεδα πριν το 2150. Η τελευταία γενιά Ελλήνων θα γεννηθεί γύρω στο 2110-2120 και η τελευταία φυσική γέννηση Έλληνα μεταξύ 2135 και 2148 (https://www.tovima.gr/…/dramatikes-provlepseis-crgia…/)
Εμείς όμως δεν συγκινούμαστε εύκολα, νομίζουμε ότι δεν μας αφορά. Ωστόσο, η κατάσταση δεν είναι τόσο ρόδινη όσο θα θέλαμε ή φανταζόμαστε ότι θα είναι. Η ζωή τα επόμενα χρόνια θα αποτελεί ένα βάσανο και ένα πραγματικό μαρτύριο με τους Έλληνες συνεχώς να μειώνονται και να γερνάνε. Το συνταξιοδοτικό θα καταρρεύσει, η οικονομία επίσης, ο πληθυσμός θα αντικατασταθεί από αλλοδαπούς, ένοπλες δυνάμεις χωρίς προσωπικό δεν λειτουργούν, το ίδιο ισχύει για την παιδεία και την υγεία. Για την ισορροπία ισχύος με την Τουρκία δεν πρέπει καν να γίνεται λόγος για το έτος 2100. Ήδη από τώρα διαπιστώνουμε ξεκάθαρα το ειδικό βάρος κάθε χώρας και ότι σχεδόν άπαντες μας θεωρούν έναν παρία της διεθνούς κοινότητας.
Τίποτα από όλα αυτά δεν θα συνέβαινε αν η χώρα δεν αντιμετώπιζε δημογραφικό πρόβλημα. Θα ήταν ισχυρή στην περιοχή, θα είχε δυνατή οικονομία, ισχυρές ένοπλες δυνάμεις, θα προασπιζόταν εύκολα όλα τα εθνικά συμφέροντα, το δε μεταναστευτικό δεν θα αποτελούσε κανένα πρόβλημα, η ορολογία «αντικατάσταση πληθυσμού» θα ήταν 100% άνευ σημασίας, απλώς δεν θα υπήρχε πληθυσμός για αντικατάσταση.
Το δημογραφικό ως κριτήριο ψήφου
Ωστόσο, το δημογραφικό ζήτημα δεν αποτελεί καν κριτήριο ψήφου. Αν ρωτηθούν 1000 άτομα, άπαντες όχι μόνο θα απαντήσουν αρνητικά, οι περισσότεροι μάλιστα δεν θα γνωρίζουν καν το θέμα. Ζούμε πραγματικά στη χώρα του παραλόγου και της παράνοιας.
Αν ο λαός όμως συνειδητοποιήσει το μέγεθος και τις (υπαρξιακές για το έθνος) επιπτώσεις του προβλήματος, θα επέλεγε κόμμα με μοναδικό κριτήριο το δημογραφικό ζήτημα, θα έλεγα 99% το δημογραφικό και 1% όλα τα άλλα που αναφέρθηκαν παραπάνω.
Η πολιτική στο δημογραφικό
Οι κυβερνήσεις με μία μικρή αναλαμπή το 2004-09, έχουν εγκαταλείψει πλήρως το δημογραφικό ζήτημα. Από το 1980 και μέχρι σήμερα με διάφορα τεχνάσματα και υποσχέσεις στον λαό για καλοπέραση, διέλυσαν και αφάνισαν τις πολυμελείς οικογένειες και δημιούργησαν μία ανάστροφη πληθυσμιακή πυραμίδα με τους μεσήλικες και την τρίτη ηλικία να κυριαρχούν στον πληθυσμό. Έχουμε καταντήσει σήμερα στην κυριολεξία μία χώρα γερόντων, ενώ η ύπαιθρος έχει ερημωθεί πλήρως και στα περισσότερα χωριά απέμειναν κάποιοι τελευταίοι γέροι άνθρωποι.
Αυτή η χώρα γερόντων βολεύει αφάνταστα το πολιτικό σύστημα, το οποίο αισθάνεται πολύ δυνατό. Μπορεί το έθνος να πεθαίνει πλέον ταχύτατα, αλλά το πολιτικό σύστημα γνωρίζει ότι τη νέα δημιουργηθείσα πλειοψηφία του εκλογικού σώματος την ενδιαφέρει, όχι το δημογραφικό, αλλά η σύνταξη, η υγεία και η ασφάλειά της. Οι ηλικιωμένοι είναι επίσης επιρρεπείς στον φόβο, αλλά και στα δωράκια. Ένας εκφοβισμός για τη σύνταξη και την υγεία τους, αλλά και ένα επιδοματάκι αρκούν για να εξασφαλίζονται οι πλειοψηφίες και να βγαίνουν οι κυβερνήσεις.
Επιπρόσθετα, επειδή οι νέοι είναι πλέον ελάχιστοι και οι καλύτεροι από αυτούς διώχνονται στην κυριολεξία στο εξωτερικό, το πολιτικό σύστημα προσπαθεί συστηματικά να πείσει ότι οι μετανάστες αποτελούν τη μοναδική και βέλτιστη λύση για την οικονομία, το συνταξιοδοτικό, αλλά και για το ίδιο το δημογραφικό πρόβλημα.
Η σημερινή κυβέρνηση αποδεικνύεται άξια διάδοχος της προηγούμενης, αλλά είναι ακόμα χειρότερη διότι υποτίθεται ότι πρεσβεύει τον πατριωτισμό. Οι δημογραφικοί δείκτες από το 2019 και μέχρι σήμερα συνεχώς χειροτερεύουν και οι γεννήσεις σπάνε το ένα αρνητικό ρεκόρ μετά το άλλο, οι πολυμελείς και ιδιαίτερα οι υπερπολύτεκνες οικογένειες είναι υπό διωγμό και σε λίγο θα εξαφανιστούν εντελώς. Ο πρωθυπουργός δήλωσε ανοιχτά ο ίδιος αντινατιβιστής και το αποδεικνύει συνεχώς στην πράξη. Η υπουργός οικογένειας (ποιας οικογένειας ακόμα ψάχνω να βρω), πάντα με χαμόγελο και αισιοδοξία, εφαρμόζει το εθνικό σχέδιο για το δημογραφικό, το οποίο δεν έχει κανένα στόχο και δέσμευση και δεν έχει ούτε ένα σοβαρό κίνητρο για τεκνογονία. Μάλλον σχέδιο για τη δημογραφική καταστροφή πρόκειται.
Κριτήριο για την εθνική ψήφο
Αν οι Έλληνες δεν ενημερωθούν, δεν ενδιαφερθούν και δεν συνεισφέρουν στην αντιστροφή του κλίματος, τότε δεν υπάρχει σωτηρία. Ένας από τους τρόπους συνεισφοράς είναι και η εθνική ψήφος με ορθά κριτήρια. Είναι τόσο δύσκολη η κατάσταση, που το δημογραφικό ζήτημα, από τελευταίο έως ανύπαρκτο κριτήριο ψήφου, πρέπει επειγόντως και αμέσως να αποτελέσει το κύριο, για εμένα προσωπικά ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΚΡΙΤΗΡΙΟ. Σε αυτήν την περίπτωση:
• Αυτοί που κυβέρνησαν μέχρι τώρα μαζί με αυτούς που τους στήριξαν και αυτούς που ψήφισαν τα καταστροφικά μνημόνια αποκλείονται αυτόματα. Τόσο μεγάλο κακό έχουν κάνει στη χώρα και όσοι συνεχίζουν να τους ψηφίζουν συνεισφέρουν άμεσα και οι ίδιοι στην ταχεία εξαφάνισή του.
• Το πολιτικό σύστημα θα αμυνθεί με το πανίσχυρο όπλο του γερασμένου πληθυσμού, καθώς οι μεσήλικες και ηλικιωμένοι άνετα παρέχουν την απαραίτητη πλειοψηφία. Κατόπιν τούτου, αυτοί που συνειδητοποίησαν την καταστροφή που συντελείται, είναι απαραίτητο να πείσουν τους μεγαλύτερους, γονείς, παππούδες, συγγενείς και φίλους ότι η συνεχιζόμενη επιλογή των ίδιων κομμάτων σπρώχνει τη χώρα πιο βαθιά στον όλεθρο και ότι πρέπει να ενδιαφερθούν για τα παιδιά και τα εγγόνια τους αλλά κυρίως για τη συνέχεια του έθνους.
Δυστυχώς οι νέοι και αυτοί που έχουν κατανοήσει το κακό που συντελείται και θέλουν να βοηθήσουν την Ελλάδα να επιζήσει και στο μέλλον, δεν μπορούν να αλλάξουν την πορεία προς το εθνικό τέλος, διότι στη δημοκρατία μας αποτελούν μειοψηφία σε μία ήδη πολύ γερασμένη πατρίδα.

Λεβέντ: Δεν θα παραδοθώ στον κατακτητή – Η Τουρκία είναι κατοχική δύναμη

Από
anixneuseis
-
0

11.07.2025 07:52 

Σε τελεσίγραφο δέκα ημερών καλείται να απαντήσει ο αγωνιστής Τουρκοκύπριος δημοσιογράφος και εκδότης της εφημερίδας «Αβρούπα (Ευρώπη)», Σενέρ Λεβέντ, τον οποίο οι τουρκικές αρχές καλούν να παραδοθεί για να εκτίσει ποινή φυλάκισης ενός έτους που του επιβλήθηκε από δικαστήριο της Άγκυρας.

Μιλώντας αποκλειστικά στο Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΚΥΠΕ), ο Σενέρ Λεβέντ δηλώνει αμετακίνητος στη θέση του ότι δεν πρόκειται να παραδοθεί, χαρακτηρίζοντας την απόφαση ως μια πράξη της «κατοχικής δύναμης» και εξαπολύοντας σφοδρή κριτική κατά της κατάστασης της δικαιοσύνης στην Τουρκία. «Δεν παραδόθηκα ποτέ στον φασισμό και ούτε θα παραδοθώ τώρα. Αν θέλουν, ας με συλλάβουν», είναι το μήνυμα που στέλνει προς κάθε κατεύθυνση.

Το ηχηρό μήνυμα του κ. Λεβέντ έρχεται σε μια στιγμή που στην τουρκοκυπριακή κοινότητα οι αντιδράσεις και η ανησυχία μετά την επίσημη κοινοποίηση της απόφασης τουρκικού δικαστηρίου στον βετεράνο δημοσιογράφο, η οποία του επιβάλλει ποινή φυλάκισης ενός έτους και τον καλεί να παραδοθεί εντός δέκα ημερών, είναι έντονες και πολυδιάστατες.

Στο στόχαστρο από το 2018

Όπως εξήγησε ο ίδιος ο κ. Λεβέντ στο ΚΥΠΕ, η τελευταία εξέλιξη αποτελεί την κορύφωση μιας σειράς δικαστικών διώξεων που ξεκίνησαν εναντίον του στην Τουρκία. «Πότε ξεκίνησε αυτή η διαδικασία; Μετά τις 22 Ιανουαρίου 2018», αναφέρει, κάνοντας λόγο για μια αλυσίδα γεγονότων. «Μια υπόθεση για μια γελοιογραφία είχε φτάσει στα ‘δικαστήρια’ εδώ, με πρωτοβουλία της τουρκικής πρεσβείας και με μήνυση του  Ταγίπ Ερντογάν. Στο δικό μας ‘δικαστήριο’, όμως, την υπόθεση την κερδίσαμε εμείς. Αυτή την υπόθεση που κερδίσαμε εδώ. Όμως ο Ερντογάν την μετέφερε στην Άγκυρα».

Στην Τουρκία, όπως περιγράφει ο κ. Λεβέντ, η διαδικασία έλαβε έναν εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα. «Με δίκασαν ερήμην στην Άγκυρα. Και μου έδωσαν ένα χρόνο φυλάκιση», σημειώνει. Η ιστορία όμως δεν σταμάτησε εκεί. «Στη συνέχεια, άνοιξαν άλλη μια δίκη για ένα άλλο μου άρθρο και μου έδωσαν άλλον ένα χρόνο φυλάκισης από εκεί. Μετά, άνοιξαν και τρίτη δίκη για άλλο άρθρο και μου έδωσαν έξι μήνες φυλάκιση από εκεί». Η τελευταία κοινοποίηση που έλαβε, αφορά στην οριστικοποίηση της τελευταίας ποινής. «Μου λένε ότι αρχικά ότι μου επέβαλαν ποινή φυλάκιση 6 μηνών. Επειδή δεν άσκησα έφεση η ποινή έχει οριστικοποιηθεί. Και τώρα έχει καθοριστεί (αυξηθεί) στους 12 μήνες».

Ο Σενέρ Λεβέντ δηλώνει κατηγορηματικά ότι δεν πρόκειται να συμμορφωθεί με την απόφαση και εξηγεί τους λόγους, που είναι τόσο νομικοί όσο και βαθύτατα πολιτικοί. «Στην Τουρκία η δικαιοσύνη έχει μηδενιστεί. Έχει μηδενιστεί εντελώς. Έχει αφεθεί μεταξύ των δύο χειλιών του Ταγίπ Ερντογάν», τονίζει, αμφισβητώντας ευθέως τη νομιμότητα και την ανεξαρτησία του τουρκικού δικαστικού συστήματος.

«Δεν θα αποδεχθώ την απόφαση»

Προχωρώντας στην ανάλυσή του, δηλώνει ότι η αναγνώριση αυτής της απόφασης θα αποτελούσε προσβολή προς όλους τους άδικα φυλακισμένους στην Τουρκία. «Το να αποδεχθώ εγώ αυτή την απόφαση, ως ένας Κύπριος, δεν θα ήταν μια αδικία προς όλους τους άλλους φίλους, τους άλλους ανθρώπους που κρατούνται άδικα εκεί; Δεν πιστεύω ότι ο Σελαχαττίν Ντεμίρτας, ο Οσμάν Καβαλά ή η Φιγκέν Γιουκέκνταγ κρατούνται δικαίως. Όλο αυτό είναι μια τρομοκρατία, είναι τα αποτελέσματα που έφερε το καθεστώς του ενός ατόμου».

Επιπλέον, ο κ. Λεβέντ εγείρει σοβαρά νομικά ζητήματα σχετικά με τη διαδικασία. «Μια δίκη ερήμην είναι άκυρη, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή σύμφωνα με τους δικούς μας ‘νόμους’. Είναι μια δίκη όπου δεν έγινε καν υπεράσπιση», επισημαίνει. Αναφερόμενος στη συμφωνία «αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής» μεταξύ Τουρκίας και ψευδοκράτους, την οποία επικαλούνται οι τουρκικές αρχές, τη χαρακτηρίζει ως «μονομερή». «Λειτουργεί μονομερώς. Το καθεστώς εδώ εκδίδει στην Τουρκία όποιον του ζητηθεί. Όμως, η Τουρκία δεν εκδίδει εδώ τα άτομα που αναζητούνται στην Κύπρο (κατεχόμενα). Μια τέτοια έκδοση δεν έχει συμβεί ποτέ μέχρι σήμερα από την Τουρκία προς την Κύπρο».

«Δεν ζητώ άσυλο»

Διαψεύδοντας κατηγορηματικά φήμες που τον θέλουν να εξετάζει το ενδεχόμενο μετάβασης στις ελεύθερες περιοχές για να αποφύγει τη σύλληψη, τονίζει: «Όχι, σίγουρα όχι. Δεν σκοπεύω να πάω ούτε εκεί ούτε πουθενά αλλού για να ζητήσω άσυλο. Θα παραμείνω εδώ, στη χώρα μου, στο σπίτι μου».

Ο βετεράνος δημοσιογράφος βλέπει την υπόθεσή του ως μια ακόμα απόδειξη της πραγματικής φύσης των σχέσεων μεταξύ Τουρκίας και κατεχομένων. «Αυτό που συμβαίνει αποδεικνύει ξεκάθαρα και περίτρανα ότι η Τουρκία είναι μια κατοχική δύναμη. Αυτό είναι ένα νέο παράδειγμα. Εμείς εδώ βρισκόμαστε υπό την κατοχή και τη στρατιωτική διοίκηση της Τουρκίας από το 1974. Αυτή η χώρα είναι αποικία της Τουρκίας, προτεκτοράτο της. Και εμείς είμαστε οι όμηροί της».

Το μήνυμά του προς τις τουρκικές αρχές είναι αδιαπραγμάτευτο: «Μου απευθύνουν κάλεσμα να παραδοθώ, σωστά; Δεν θα παραδοθώ. Δεν θα παραδοθώ, όπως έγραψα και σήμερα στην εφημερίδα. Δεν παραδόθηκα (στο παρελθόν) στον φασισμό και δεν θα παραδοθώ. Αν θέλουν, ας με συλλάβουν. Για εμένα, αυτή η απόφαση του δικαστηρίου της Άγκυρας είναι ανύπαρκτη».

Τέλος, εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του για τη στήριξη που λαμβάνει από την ελληνοκυπριακή κοινότητα, πολιτικά κόμματα, την Ένωση Συντακτών Κύπρου, καθώς και από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όπου, όπως ενημερώθηκε, το θέμα του πρόκειται να συζητηθεί, τονίζοντας τη σημασία της διεθνοποίησης της υπόθεσής του.

sigmalive.com

Κ. Κυριακόπουλος: αν έχει κάποιος να υποδείξει τον σύγχρονο Παπαφλέσσα ας το κάνει τώρα… Η μιζέρια δεν είναι σύμβουλος αποφάσεων

Από
anixneuseis
-
2

Η πρωτοβουλία των 91, πυροδότησε πάθη και εξυπνακισμούς. Τροφοδότησε φλυαρίες, ανέσυρε μνήμες, επικαιροποίησε παραδοσιακές διχαστικές και αφοριστικές λογικές. Ήταν αναμενόμενο…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Άλλωστε στην Ελλάδα του 2025, είναι δεκάδες οι αφορμές που δίνονται καθημερινά για να καταθέσουμε άπαντες, ενίοτε και με περισπούδαστο τρόπο, την αποψάρα μας επί παντός επιστητού, αλλά για το αυτονόητο, για την ανάγκη δηλαδή να προβληματιστούμε σοβαρά για το γεγονός ότι μετά από 15 ολόκληρα χρόνια – και αφού πρώτα «κάψαμε» ολόκληρο το απόθεμα των πολιτικών ανδρεικέλων που είχαμε τσουβαλιάσει στον μεταπολιτευτικό μας τορβά – δεν καταφέραμε να αναδείξουμε ΟΥΤΕ την εμβληματική πολιτική προσωπικότητα, αλλά ΟΥΤΕ και τις εμβληματικές πολιτικές που θα μπορούσαν να ανατάξουν την χώρα και να αναβαθμίσουν ουσιαστικά την θέση της, στο περιφερειακό αλλά και ευρύτερα στο διεθνές στερέωμα, δεν μας καίγεται καρφάκι.

Γιατί;;; Δεν έχουμε ευθύνη γι΄αυτό;;; Προφανώς και έχουμε. Την μεγαλύτερη. Επιλέξαμε όμως συνειδητά να μην έχουμε επίγνωση της ευθύνης, γιατί βολευτήκαμε μια χαρά με το πλεόνασμα αποψάρας για κάθε περίσταση. Σε αυτό το περιβάλλον άλλωστε, κατακτήσαμε ως κοινωνία το «δικαίωμά» μας να αναδεικνύουμε δημοσκοπικά δεύτερη την Ζωή Κωνσταντοπούλου και αυτό από μόνο του λέει πολλά για το κεκτημένο επίπεδο πολιτικής ωριμότητας στην Ελλάδα του 2025.

Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω εάν η πρωτοβουλία των 91 ήταν μια αυθόρμητη κίνηση, ή εάν ήταν μέρος ενός σχεδιασμού που επεδίωκε να προλειάνει το έδαφος ή να προκαλέσει αντιδράσεις που θα πρέπει να σταθμιστούν στην συνέχεια προκειμένου να αποφασιστεί εάν θα τεθούν σε εφαρμογή τα επόμενα βήματα. Αυτό όμως που είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε άπαντες, είναι το γεγονός ότι αυτή η πρωτοβουλία ανελήφθη σε μια εποχή εξαιρετικά κρίσιμη, με πολλά μέτωπα ανοικτά και με την διαφαινόμενη πίεση προκειμένου αυτά τα μέτωπα να κλείσουν ταχύτατα, να βρίσκεται ήδη προ των πυλών.

Όπως είναι φυσικό, υπάρχουν μια σειρά από ερωτήματα τα οποία σχετίζονται με την εν λόγω πρωτοβουλία. Δεν είναι βέβαιο ότι υπάρχουν οι απαντήσεις. Τα ερωτήματα όμως θα πρέπει να διατυπωθούν και σε ότι μας αφορά, επιλέγουμε να επικεντρώσουμε την προσοχή όλων μας σε τρία…

Πρώτο ερώτημα: Η συγκεκριμένη εξέλιξη ήταν το καλύτερο δυνατό που θα μπορούσε να υπάρξει κατά την συγκεκριμένη ιστορική εποχή;;;

Η δική μας απάντηση είναι ξεκάθαρη: ΟΧΙ δεν ήταν… Η Ελληνική κοινωνία υπέστη πολλά. Λοιδορήθηκε ποικιλότροπα. Εκβιάστηκε. Διασύρθηκε. Επιχειρήθηκε να μπολιαστεί με μια κουλτούρα που δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με τις πατροπαράδοτες αξίες της. Οι πολυδιαφημισμένες μεταρρυθμιστικές πολιτικές, εκφυλίζουν σταθερά την καθημερινότητά της. Η πατρίδα μας και το σύστημα των κυριαρχικών δικαιωμάτων της, εκποιείται σταθερά  και με το προϊόν της εκποίησης εξυπηρετούνται ανίερες σκοπιμότητες και πολιτικές καριέρες.

Αυτό που θα έπρεπε λοιπόν να μας απασχολεί σήμερα, είναι μια σοβαρή και σε βάθος συζήτηση για την πολιτική της επόμενης μέρας. Μια πολιτική που θα απεμπλέκει την πατρίδα μας από την νοσηρότητα του παρελθόντος και θα θέτει τις βάσεις για την ουσιαστική της ανασυγκρότηση (θεσμική και παραγωγική) αλλά και για την περιφερειακή της ενδυνάμωση σε ένα περιβάλλον κλιμακούμενων προκλήσεων και νέων απειλών.

Δεύτερο ερώτημα: Η μέθοδος που επελέγη από τους συμμετέχοντες στην πρωτοβουλία των 91, μέσα από την οποία ουσιαστικά επιδιώκεται η «αφύπνιση» ενός «πρίγκηπα» προκειμένου να του παραδοθούν τα κλειδιά και τα ινία της χώρας, θεωρείται πως ήταν η ενδεδειγμένη για να παράξει πολιτικές εξελίξεις με προοπτική;;;

Η απάντησή μας και εδώ είναι ξεκάθαρη: ΟΧΙ δεν ήταν… Η συγκεκριμένη μέθοδος, φαίνεται ότι είναι ΚΑΙ αυτή απολύτως συνυφασμένη με την παραδοσιακή Ελληνική κακοδαιμονία, που παραπέμπει σε ατολμία, φοβικότητα, πολιτική ένδεια και ερασιτεχνισμό.

Στην Ελλάδα του 2025, με δεδομένη την φυσιογνωμία των προκλήσεων και την ποιότητα των απειλών, ΔΕΝ θα έπρεπε να κινείται η πολιτική ζωή στην λογική του «τραβάτε με κι ας κλαίω». Θα έπρεπε η πολιτική να ξεχειλίζει δυναμική και ζωντάνια, ενώ ιδιαίτερα ο αυτοαποκαλούμενος «πατριωτικός χώρος», θα έπρεπε να σαρώνει πρωταγωνιστικά και σε όλα τα επίπεδα.

Δυστυχώς αυτό δεν το καταφέραμε, διότι ως κοινωνία συνολικά, παραμένουμε καθηλωμένοι σε πολιτικές version προηγούμενων δεκαετιών, με τις κυρίαρχες λογικές να κινούνται πεισματικά πολύ κάτω του μετρίου, με τον ανατροφοδοτούμενο διχασμό να κατέχει εξέχουσα θέση.

Τρίτο ερώτημα: Με την πρωτοβουλία τους οι 91, απευθύνονται ουσιαστικά σε δυο πρώην πρωθυπουργούς, με επικρατέστερο τον Α. Σαμαρά από τον οποίο ζητείται να αναλάβει τα καθήκοντα του «πρίγκηπα» και να πρωταγωνιστήσει στις επερχόμενες πολιτικές εξελίξεις. Πρόκειται για λύση δοκιμασμένη που έχει ηττηθεί πολιτικά. Επομένως τι νέο προσδοκούμε να φέρει η συγκεκριμένη «πριγκιπική» αφύπνιση;;;

Να ξεκαθαρίσουμε κύριοι, ότι εάν έχει κάποιος να υποδείξει τον σύγχρονο Παπαφλέσσα ή τον Κολοκοτρώνη, οφείλει να το κάνει ΤΩΡΑ και μπορεί να είναι βέβαιος ότι ουδείς θα τολμήσει να απορρίψει την πρόταση. Το ‘χουμε;;; Ας το κάνουμε… Διαφορετικά δεν έχει νόημα να φλυαρούμε ακατάπαυστα για τις προδιαγραφές…

Να θυμίσουμε κύριοι, ότι η συστημική προσπάθεια να αναδειχτεί ο συστημικός Κολοκοτρώνης που επιδιώκεται να επιστρατευτεί για να αποδομήσει το καθεστώς του Μητσοτάκη, κατέληξε να επαναφέρει τον Τσίπρα ως υποκατάστατο, μετά από υπερεντατικά μαθήματα προσαρμογής στο Αμέρικα. Το ίδιο το σύστημα και οι μηχανισμοί του, ΔΕΝ βρήκαν κάτι καλύτερο από αυτόν για να επιστρατεύσουν. Τυχαίο;;;

Να θυμίσουμε ακόμη, ότι το πανέρι με τα έμψυχα πολιτικά διαθέσιμα που ανακυκλώνονται στην Ελλάδα του 2025, περιλαμβάνει από Ανδρουλάκη μέχρι Βελόπουλο και από Κασσελάκη μέχρι Κωνσταντοπούλου και Κουτσούμπα. Βλέπετε μεταξύ αυτών κάποιον στον οποίο να μπορεί κανείς να εναποθέσει με ασφάλεια το μέλλον αυτής της πατρίδας;;;

Να θυμίσουμε τέλος ότι και οι ίδιοι οι 91, δεν είναι παρά οι «συνήθεις ύποπτοι» που προσπαθούν να συντηρήσουν μια προσέγγιση διαφορετική από την κυρίαρχη. Πολλοί από αυτούς το επιχειρούν με τρόπο αξιοθαύμαστο, οι περισσότεροι όμως με ατζέντα μονοθεματική και αυτό είναι πρόβλημα σε μια εποχή που οι προκλήσεις εμφανίζονται να έχουν μια εξαιρετική πολυπλοκότητα, πολυθεματικότητα και ποικιλομορφία.

Καλή λοιπόν, ενδιαφέρουσα και θα προσέθετα βάσιμη και ρεαλιστική η αναδρομή για τα σχετιζόμενα με την κυβερνητική θητεία Σαμαρά, αλλά εάν δεν έχουμε να υποδείξουμε τον σύγχρονο Παπαφλέσσα σήμερα, τότε καλό θα ήταν να συνυπολογίσουμε τα συστημικά αδιέξοδα και να προσγειωθούμε στα εγκόσμια, αναζητώντας πολιτική αποφασιστικότητα, διαχειριστική εμπειρία και προσβασιμότητα σε διεθνή στηρίγματα, έτσι ώστε με την δική μας συμμετοχή και προσπάθεια, να επιδιώξουμε να αλλάξει σελίδα ο τόπος.

Προφανώς και δεν είναι εύκολο… Κατά την γνώμη μου ίσως δεν θα πρέπει να θεωρείται και δεδομένο ότι ο πρώην πρωθυπουργός θα ανταποκριθεί στην έκκληση των 91. Καλό θα είναι όμως ως κοινωνία, να μην παραμείνουμε εγκλωβισμένοι στην μιζέρια αλλά να αποτολμήσουμε ένα βήμα μπροστά.

Το πανέρι της σύγχρονης Ελλάδας ΔΕΝ διαθέτει Κολοκοτρώνηδες. Δεν έχει την δυνατότητα να τους παράξει η Ελληνική κοινωνία… Σήμερα… Το 2025… Η Ελλάδα αποφασίζει επιτέλους να υιοθετήσει ορισμένα απλούστατα μέτρα προστατευτισμού για να αντιμετωπίσει την ανεξέλεγκτη εισβολή λαθρομεταναστών από την Λιβύη, και το μιντιακό σύστημα ενοχλείται από την χρήση της λέξης «εισβολή» ενώ ο Βενιζέλος επιστρατεύει το ακαδημαϊκό του εκτόπισμα για να ζητήσει την μη λήψη μέτρων προστατευτισμού. Όλα αυτά δεν μας λένε κάτι;;; Το γεγονός ότι έχουμε απέναντί μας και μια ακαδημαϊκή κοινότητα – κήρυκες του συμβιβασμού, δεν μας λέει κάτι;;;

Επίλογος: Στηρίξαμε από την πρώτη στιγμή και στηρίξαμε κριτικά το συγκεκριμένο εγχείρημα, οριοθετώντας και τρεις προϋποθέσεις που μπορούν να διασφαλίσουν την μη διάψευση των προσδοκιών. Για όλα τα υπόλοιπα θα είμαστε εδώ…

Οι μαχητές του PKK άρχισαν να παραδίδουν όπλα στο Ιράκ

Από
anixneuseis
-
0

Οι Κούρδοι παραδίδουν τα όπλα τους – Φωτό Sorouknews

Κουρδικές δυνάμεις ασφαλείας σε σημείο ελέγχου κατά τη διάρκεια τελετής παράδοσης όπλων για μαχητές του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) στη Σουλεϊμανίγια (Reuters).

 

Μέλη του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) άρχισαν να παραδίδουν τα όπλα τους την Παρασκευή σε τελετή κοντά στην Σουλεϊμανίγια στην περιοχή του Κουρδιστάν του Ιράκ, ένα συμβολικό αλλά σημαντικό βήμα στη δεκαετιών σύγκρουση μεταξύ της Τουρκίας και της εκτός νόμου οργάνωσης.

Η τελετή αφοπλισμού σηματοδοτεί ένα σημείο καμπής στη μετάβαση του PKK από την ένοπλη εξέγερση στη δημοκρατική πολιτική, στο πλαίσιο των ευρύτερων προσπαθειών για τον τερματισμό μιας από τις μακροβιότερες συγκρούσεις της περιοχής, η οποία έχει αφήσει περισσότερους από 40.000 νεκρούς από το 1984.

Το κόμμα, που ιδρύθηκε από τον Αμπντουλάχ Οτσαλάν στα τέλη της δεκαετίας του 1970, ανακοίνωσε τη διάλυση και τον αφοπλισμό του στις 12 Μαΐου, τερματίζοντας μια σύγκρουση που είχε από καιρό εντείνει τις σχέσεις μεταξύ των τουρκικών αρχών, της κουρδικής μειονότητας και των γειτονικών χωρών.

Αυτό ήρθε ως απάντηση σε ένα κάλεσμα που έκανε ο Οτσαλάν στις 27 Φεβρουαρίου από τη φυλακή του στο νησί Ιμραλί στη Θάλασσα του Μαρμαρά.

Την 1η Μαρτίου, το κόμμα, το οποίο η Άγκυρα και οι δυτικοί σύμμαχοί της χαρακτηρίζουν ως «τρομοκρατική» οργάνωση, κήρυξε κατάπαυση του πυρός.

Τα τελευταία δέκα χρόνια, οι περισσότεροι μαχητές του κόμματος έχουν βρει καταφύγιο σε ορεινές περιοχές στο βόρειο Ιράκ, όπου η Τουρκία έχει εγκαταστήσει στρατιωτικές βάσεις για να τους αντιμετωπίσει εδώ και 25 χρόνια, εξαπολύοντας τακτικά χερσαίες και αεροπορικές επιχειρήσεις εναντίον τους.

Συμβολική αρχή

Κουρδικές δυνάμεις ασφαλείας σε σημείο ελέγχου κατά τη διάρκεια τελετής παράδοσης όπλων για μαχητές του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) στη Σουλεϊμανίγια (Reuters)

Ένας αξιωματούχος του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) δήλωσε στις αρχές Ιουλίου ότι περίπου 30 μαχητές θα κατέστρεφαν τα όπλα τους και στη συνέχεια θα επέστρεφαν στα βουνά. Ο αξιωματούχος, ο οποίος ζήτησε να μην κατονομαστεί, εξήγησε ότι «για να επιδείξουν καλή θέληση, ορισμένοι μαχητές του PKK—που έχουν συμμετάσχει στις μάχες εναντίον των τουρκικών δυνάμεων τα τελευταία χρόνια—θα σπάσουν ή θα κάψουν τα όπλα τους σε μια ειδική τελετή τις επόμενες ημέρες».

Αυτό το βήμα αποτελεί σημαντικό ορόσημο στις έμμεσες διαπραγματεύσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη από τον Οκτώβριο μεταξύ Οτσαλάν και Άγκυρας υπό την αιγίδα του Τούρκου Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Το Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα (HDP), η τρίτη μεγαλύτερη πολιτική παράταξη της Τουρκίας, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη διαμεσολάβηση μεταξύ της Άγκυρας και του Οτσαλάν, ο οποίος εκτίει ποινή ισόβιας κάθειρξης από το 1999.

Στην τελετή της Παρασκευής παραυρέθηκαν αρκετοί εκπρόσωποι κομμάτων που έφτασαν στη Σουλεϊμανίγια την Πέμπτη, εκτός από αρκετούς δημοσιογράφους.

Σε βίντεο με ημερομηνία 19 Ιουνίου, το οποίο μεταδόθηκε την Τετάρτη, ο Οτσαλάν δήλωσε: «Σύμφωνα με τις υποσχέσεις που δώσαμε, θα πρέπει να δημιουργηθεί ένας μηχανισμός για την κατάθεση των όπλων που θα συμβάλει στην πρόοδο της διαδικασίας, στον εθελοντικό τερματισμό του ένοπλου αγώνα και στη μετάβαση στη νόμιμη φάση και στη δημοκρατική πολιτική».

Ο 76χρονος Κούρδος ηγέτης πρόσθεσε: «Όσον αφορά την κατάθεση των όπλων, θα καθοριστούν οι κατάλληλες μέθοδοι και θα ληφθούν γρήγορα πρακτικά μέτρα».

Θα έχει μακρά διαδικασία

Ο Ερντογάν δήλωσε στους δημοσιογράφους το περασμένο Σάββατο, επιστρέφοντας από μια οικονομική σύνοδο κορυφής στο Αζερμπαϊτζάν , ότι οι ειρηνευτικές προσπάθειες με τους Κούρδους «θα επιταχυνθούν ελαφρώς όταν η τρομοκρατική οργάνωση αρχίσει να εφαρμόζει την απόφασή της να καταθέσει τα όπλα της».

Σε άλλη δήλωσή του προς μέλη του κυβερνώντος κόμματός του την περασμένη Τετάρτη, είπε: «Εισερχόμαστε σε μια νέα φάση στην οποία θα λάβουμε θετικά νέα τις επόμενες ημέρες».

Πρόσθεσε: «Ελπίζουμε ότι αυτή η επιχείρηση θα ολοκληρωθεί με επιτυχία το συντομότερο δυνατό, χωρίς επεισόδια ή απόπειρες δολιοφθοράς».

Ιρακινή πηγή ασφαλείας δήλωσε ότι η διαδικασία αφοπλισμού «αναμένεται να ολοκληρωθεί το 2026, με στόχο τη δημιουργία ενός νέου πολιτικού κόμματος στην Τουρκία».

Οι Κούρδοι στην Τουρκία ελπίζουν ότι η απόφαση του κόμματος θα ανοίξει το δρόμο για μια πολιτική διευθέτηση με την Άγκυρα, ανοίγοντας την πόρτα σε ένα ανανεωμένο άνοιγμα προς αυτή τη μειονότητα, η οποία αποτελεί περίπου το 20% του πληθυσμού των 85 εκατομμυρίων της χώρας.

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

«Στην Κίνα, η εξουσία του Σι αποσυντίθεται σταδιακά»

Από
anixneuseis
-
0

Εκκαθαρίσεις, φήμες και ανεξήγητες απουσίες υποδεικνύουν μια αυξανόμενη μάχη εξουσίας στον στενό κύκλο του Πεκίνου.

Από τη Βικτόρια Χέρτσεγκ – 9 Ιουλίου 2025

Την τελευταία εβδομάδα, ο Κινέζος πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ ενέτεινε τη φιλόδοξη εκστρατεία του κατά αξιωματούχων, διώχνοντας τον αντιναύαρχο Λι Χαντζούν, αρχηγό του επιτελείου του Ναυτικού του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού, και τον Λιου Σιπενγκ, αναπληρωτή επικεφαλής μηχανικό της κρατικής China National Nuclear Corp., από το Εθνικό Λαϊκό Κογκρέσο. Κανείς από τους δύο δεν είχε αναφερθεί νωρίτερα ότι τελούσε υπό έρευνα. Επιπλέον, ο Μιάο Χουά, πρώην ανώτατος στρατηγός υπεύθυνος για την ιδεολογική εργασία στον ΛΑΣ, απομακρύνθηκε από την Κεντρική Στρατιωτική Επιτροπή έπειτα από ψηφοφορία. Ο Μιάο είχε γίνει πρωτοσέλιδο τον περασμένο Νοέμβριο, όταν οι αρχές τον έθεσαν υπό έρευνα για «υποψίες σοβαρών παραβιάσεων της πειθαρχίας και του νόμου» – μια βαρύτερη και πιο σπάνια κατηγορία από την απλή διαφθορά. Η έκταση και η ένταση των εκκαθαρίσεων υποδηλώνουν ότι ο Σι μπορεί να μην εμπιστεύεται ούτε τους δικούς του διορισμούς μέσα στο ΚΚ Κίνας.

Ωστόσο, η ίδια του η θέση ως ανώτατου ηγέτη μπορεί να μην είναι τόσο σταθερή. Ο Σι εξαφανίστηκε από τη δημόσια σκηνή για περισσότερο από δύο εβδομάδες στα τέλη Μαΐου και αρχές Ιουνίου, κάτι ασυνήθιστο για Κινέζο ηγέτη, ειδικά σε μια περίοδο με έντονη διπλωματική δραστηριότητα. Όταν εμφανίστηκε και πάλι, φέρεται να έδειχνε κουρασμένος και αποσυντονισμένος, πυροδοτώντας εικασίες για την υγεία του ή για πολιτικά προβλήματα. Πρόσφατα δε, απείχε από τη σύνοδο κορυφής των BRICS στις 6-7 Ιουλίου στο Ρίο ντε Ζανέιρο, παρά το ότι η Κίνα θεωρεί και προβάλλει τη συμμαχία αυτή ως σημαντικό αντίβαρο σε δυτικά θεσμικά όργανα, όπως η G7 ή το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Δεν είναι απίθανο να υπάρχει κάποιο ανεξήγητο πρόβλημα υγείας (ο Σι έκλεισε τα 72 τον περασμένο μήνα), αλλά η πιθανότερη εξήγηση είναι πολιτικές δυσκολίες. Στοιχεία πολιτικής φθοράς είναι εμφανή στα κρατικά μέσα ενημέρωσης και στις επίσημες επικοινωνίες από το Υπουργείο Εξωτερικών και το Κρατικό Συμβούλιο, όπου οι αναφορές στο «Σκέψη Σι Τζινπίνγκ» ως καθοδηγητική αρχή του ΚΚ Κίνας έχουν μειωθεί σημαντικά. Κατά τη διάρκεια της απουσίας του Σι, μάλιστα, ένα μεγάλο γεγονός του Κρατικού Συμβουλίου προχώρησε χωρίς αυτόν και χωρίς καμία αναφορά σε αυτόν. Αυτό είναι εξαιρετικά ασυνήθιστο: το πρωτόκολλο του ΚΚ υποδεικνύει ότι αν ο ανώτατος ηγέτης της χώρας δεν μπορεί να παρευρεθεί, οι επίσημοι πρέπει να υπενθυμίζουν τη θέση του και τη επίσημη πολιτική του διδασκαλία.

Η απουσία του Σι από βασικές εκδηλώσεις και η μείωση των επίσημων αναφορών στη δογματική καθοδήγηση υποδηλώνουν μια ευρύτερη απώλεια αξιοπιστίας. Άλλωστε, ο Σι δεν κατάφερε να αναζωογονήσει την κινεζική οικονομία, και η αντιπαραθετική του προσέγγιση με τις ΗΠΑ δεν απέδωσε ουσιαστική εμπορική συμφωνία. Τουλάχιστον μια παράταξη μέσα στο ΚΚ φαίνεται να εργάζεται για να τον υπονομεύσει.

Απογοητευτικό Αποτέλεσμα από τον Σι

Συγκρίνοντας τις υποσχέσεις του Σι με τα επιτεύγματά του, αυτή η εξέλιξη δεν είναι καθόλου απρόσμενη. Υποσχέθηκε «κοινή ευημερία», αλλά η καταστολή των μεγάλων τεχνολογικών εταιρειών – ένας κεντρικός πυλώνας του σχεδίου αναδιανομής πλούτου του – αντιστράφηκε ώστε να τονωθεί η οικονομική ανάπτυξη και να εξασφαλιστεί τεχνολογική αυτάρκεια. Η ηγεσία από τότε προσπαθεί να καθησυχάσει τις εταιρείες τεχνολογίας, αλλά τα αποτελέσματα είναι απογοητευτικά. Παρά τις μεγάλες επενδύσεις στην τεχνητή νοημοσύνη, τους κβαντικούς υπολογιστές, τα ηλεκτρικά οχήματα και την πράσινη ενέργεια, η Κίνα εξακολουθεί να εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από ξένη τεχνολογία, ειδικά στους ημιαγωγούς και στα ηλεκτρικά οχήματα. Με την απειλή των αμερικανικών δασμών, η εξάρτηση του Πεκίνου από την ξένη τεχνολογία και κεφάλαιο παραμένει σημαντική ευπάθεια.

Σημάδια συστημικής πίεσης είναι επίσης ορατά σε διαδηλώσεις – κυρίως μεταξύ εργατών εργοστασίων που αντιμετωπίζουν μειώσεις μισθών και απολύσεις, και μεταξύ νέων που παλεύουν με υψηλή ανεργία. Μέχρι πρόσφατα, η άμεση κριτική στον Σι ήταν σπάνια και περιοριζόταν κυρίως σε αξιωματούχους μακρινά συνταξιούχους ή ακαδημαϊκούς που ζουν στο εξωτερικό. Αυτό όμως έχει αλλάξει. Τώρα κυκλοφορούν συγκεκριμένα ονόματα σε κινήσεις της κινεζικής πολιτικής ως πιθανοί διάδοχοι – όχι μόνο μετά την τρίτη θητεία του Σι, αλλά πιθανόν πριν αυτή τελειώσει.

Ένα από αυτά τα ονόματα είναι ο Τζανγκ Γιουξιά, κορυφαίος στρατιωτικός διοικητής του ΚΚ και αντιπρόεδρος της Κεντρικής Στρατιωτικής Επιτροπής. Οι ερωτήσεις έχουν διατυπωθεί εδώ και μήνες για το πόσο επηρεάζει ο Σι τον στρατό, ενισχυόμενες από μια εκκαθάριση που σάρωσε ακόμα και έμπιστα μέλη της κλίκας του Σι στη Φουτζιάν, όπως ο στρατηγός Χε Γουεϊντόνγκ, δεύτερος αντιπρόεδρος της Κεντρικής Στρατιωτικής Επιτροπής, ο στρατηγός Λιν Σιανγκγιάνγκ, διοικητής του Ανατολικού Επιχειρησιακού Τομέα, και ο ναύαρχος Μιάο Χουά, ήδη αναφερθείς υπεύθυνος για την ιδεολογία. Η συμβατική θεωρία αναφέρει ότι οι εκκαθαρίσεις είναι απάντηση στους φόβους του Σι για την πίστη του στρατού, αλλά υπάρχει και η πιθανότητα ότι τις κατευθύνει ο Τζανγκ, και όχι ο Σι. Αν και ο Σι είναι τυπικά πρόεδρος της Κεντρικής Στρατιωτικής Επιτροπής – του οργάνου υπεύθυνου για τις εκκαθαρίσεις στον ΛΑΣ – ο Τζανγκ, ως αντιπρόεδρος, είναι περισσότερο εμπλεκόμενος στις καθημερινές επιχειρήσεις. Ο Τζανγκ υποστήριξε την επιδίωξη του Σι για μια πρωτοφανή τρίτη προεδρική θητεία, αλλά κυκλοφορούν φήμες ότι οι γηραιοί ηγέτες του ΚΚ και καθηγητές συνταξιούχοι ευθυγραμμισμένοι με την παράταξη του Χου Τζιντάο – που πιστεύει ότι ο Σι απέτυχε να τηρήσει την κληρονομιά του προκατόχου του και να διασφαλίσει οικονομική και κοινωνική σταθερότητα – ενθαρρύνουν τον Τζανγκ να περιθωριοποιήσει τους συμμάχους του Σι.

Η Επιστροφή της Παράταξης της Νεολαίας

Η παράταξη του Χου Τζιντάο, γνωστή και ως παράταξη της Νεολαίας, κυριαρχείται από αξιωματούχους που ξεκίνησαν την πολιτική τους πορεία ως μέλη της Κομμουνιστικής Νεολαίας. Από την ίδρυσή της τη δεκαετία του 1980, προτιμά κοινωνικοοικονομικές μεταρρυθμίσεις για τη μείωση της ανισότητας, καθώς και συλλογική ηγεσία και διοίκηση με βάση το consensus. Κατά την πρώτη θητεία του Σι, εξέχοντα μέλη της παράταξης, όπως ο Λι Κετσιάνγκ, κατείχαν ανώτατες θέσεις. Αλλά καθώς ο Σι απομακρύνθηκε από την πορεία του Χου και εδραιώθηκε ως ηγεμονικός μονάρχης, περιθωριοποίησε την παράταξη. Μέχρι το 2022, λίγα μέλη της παρέμεναν στο Πολιτικό Γραφείο. Αυτό ήταν και το έτος κατά το οποίο ο Χου συνοδεύτηκε δημοσίως εκτός του Εθνικού Συνεδρίου του ΚΚ, συμβολίζοντας το τέλος της πολιτικής του επιρροής. Ωστόσο, η παράταξη φαίνεται να αναζωπυρώνεται. Εκτός από τον φαινομενικό έλεγχο του Τζανγκ επί του ΛΑΣ, ο Χου Τσουνχουά – πρώην μέλος του Πολιτικού Γραφείου και προστατευόμενο του Χου Τζιντάο, που κάποτε θεωρούνταν διάδοχος ή ενδεχόμενος αντίπαλος του Σι πριν περιθωριοποιηθεί στο ίδιο συνέδριο του 2022 – επανεμφανίζεται στην πρώτη γραμμή και πρόσφατα εκπροσώπησε το ΚΚ σε διπλωματικές αποστολές.

Ο προτιμώμενος διάδοχος του Σι από την παράταξη του Χου Τζιντάο είναι πιθανότατα ο Γουάνγκ Γιανγκ, πρώην μέλος του Πολιτικού Γραφείου και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης υπό τον Λι Κετσιάνγκ. Ο Γουάνγκ, του οποίου η άνοδος υποστηρίχθηκε από τον Ντενγκ Σιαοπίνγκ, απέτυχε να επανεκλεγεί στο Πολιτικό Γραφείο το 2022 – φημολογείται λόγω της δυσπιστίας του Σι προς το πρόσωπό του. Υποστήριζε εδώ και καιρό μεγαλύτερο ρόλο για την ελεύθερη αγορά, καθώς και στοχευμένη ανακούφιση από τη φτώχεια (και όχι πλήρη αναδιανομή του πλούτου), και λιγότερο αντιπαραθετική εξωτερική πολιτική. Το αντιπολιτευτικό μπλοκ ελπίζει ότι το πραγματιστικό ύφος του Γουάνγκ θα αποδειχθεί πιο αποτελεσματικό από αυτό του Σι στην αποκατάσταση των σχέσεων με τις ΗΠΑ και στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των επενδυτών. Η στρατηγική της αντι-Σι παράταξης φαίνεται να είναι η σταδιακή αποδόμηση της βάσης εξουσίας του, έως ότου εξαναγκαστεί σε παραίτηση.

Ωστόσο, ο Σι δεν δείχνει καμία πρόθεση να παραιτηθεί. Στην πιο πρόσφατη ομιλία του στο Πολιτικό Γραφείο, προειδοποίησε τους ανώτερους αξιωματούχους να αντισταθούν σε «ανθυγιεινές τάσεις» και κάλεσε σε αναδιάρθρωση των οργάνων του κόμματος ώστε να οριστούν πιο καθαρά οι αρμοδιότητες και τα όριά τους – αναγνωρίζοντας προφανώς τη δυσαρέσκεια στο εσωτερικό και δείχνοντας την πρόθεσή του να αντεπιτεθεί. Ο Σι ίσως επιχειρήσει να επαναβεβαιώσει την εξουσία του επί του ΛΑΣ κατά την παρέλαση της 3ης Σεπτεμβρίου για την 80ή επέτειο της νίκης επί της Ιαπωνίας. Προσκάλεσε επίσης τον νεοεκλεγέντα πρόεδρο της Νότιας Κορέας, Λι Τζε-μιούνγκ, να παραστεί – μια σπάνια προσέγγιση προς σύμμαχο των ΗΠΑ, που ενδεχομένως στοχεύει στη μείωση των εντάσεων με την Ουάσινγκτον και στην κατευνασμό των εγχώριων αντιπάλων του.

Οποιαδήποτε μεταβίβαση εξουσίας στην Κίνα είναι απίθανο να είναι ομαλή. Ο Σι έχει επενδύσει βαθιά στο να διατηρήσει την εξουσία του μέχρι το τέλος της θητείας του, η οποία διαρκεί ακόμη τρία χρόνια. Η παραίτηση θα σήμαινε αποδοχή της ευθύνης για την οικονομική στασιμότητα της χώρας – κάτι που δύσκολα θα δεχόταν εκούσια. Οι εγχώριοι αντίπαλοί του ενισχύονται, αλλά πιθανότατα είναι και οι ίδιοι διχασμένοι ως προς το πώς να τερματίσουν την κυριαρχία του. Ο Γουάνγκ φημολογείται ότι προτιμά μια διαπραγματευόμενη μεταβίβαση, επιτρέποντας στον Σι να διατηρήσει κάποιους τίτλους και αξιοπρέπεια, ενώ ο Τζανγκ ενδέχεται να επιδιώκει την οργάνωση πραξικοπήματος και να καταστήσει τον Σι υπόλογο για τα λάθη του.

Ο Σι απέτυχε να επιτύχει τους στόχους της «εθνικής αναζωογόνησης» και της «κοινής ευημερίας» που είχε θέσει, και η προσέγγισή του προς τις ΗΠΑ δεν τις εκφόβισε σε υποταγή ούτε τις κέρδισε σε συνεργασία. Τα οικονομικά προβλήματα είναι εκτεταμένα και ο άλυτος εμπορικός πόλεμος με την Ουάσινγκτον ρίχνει βαριά σκιά σε κρίσιμους τομείς. Η άνοδος της αντιπολιτευτικής παράταξης είναι άμεση απάντηση σε αυτές τις αποτυχίες. Ωστόσο, κάθε αλλαγή ηγεσίας στην Κίνα είναι εξίσου πιθανό να φέρει χάος όσο και μεταρρύθμιση και βελτίωση.

Victoria Herczegh
Η Βικτόρια Χέρτσεγκ είναι αναλύτρια στο Geopolitical Futures. Είναι επίσης υποψήφια διδάκτορας στη Διδακτορική Σχολή Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Κόρβινους της Βουδαπέστης, Ουγγαρία. Το θέμα της διδακτορικής της διατριβής είναι «Διπλά Στάνταρ που προβάλλουν οι Μεγάλες Δυνάμεις». Η κυρία Χέρτσεγκ είναι κάτοχος πτυχίου στην Κινεζική Γλώσσα και Πολιτισμό και μεταπτυχιακού τίτλου στις Ανατολικοασιατικές Σπουδές. Έχει επίσης φοιτήσει για ένα εξάμηνο στο Πανεπιστήμιο Διεθνών Σπουδών της Σαγκάης, σπουδάζοντας κινεζικά μανδαρινικά. Η κυρία Χέρτσεγκ είναι Ουγγαρέζα, με μητρική γλώσσα τα ουγγρικά, και μιλά άπταιστα αγγλικά, ισπανικά, γαλλικά και μανδαρινικά.

geopoliticalfutures.com

Μυστικές υπηρεσίες Τσεχίας : Ρωσικό σχέδιο αποστολής μεταναστών στην Ευρώπη για να σπείρουν το χάος

Από
anixneuseis
-
0

Στην ετήσια έκθεσή της για το 2024, η Τσεχική Υπηρεσία Πληροφοριών (BIS) ανακοίνωσε ότι η Ρωσία στρατολογεί ενεργά μετανάστες από χώρες εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να διαπράξουν εγκλήματα, να διασπείρουν φόβο και να υπονομεύσουν την εμπιστοσύνη στις κυβερνήσεις των δυτικών χωρών, αναφέρει το Politico.

Σύμφωνα με πληροφορίες που παρείχε η BIS, η Μόσχα χρησιμοποιεί την πλατφόρμα Telegram για να στρατολογήσει πιθανούς πράκτορες για την εκτέλεση διαφόρων εγκληματικών δραστηριοτήτων, συμπεριλαμβανομένης της βιντεοσκόπησης στρατιωτικών εγκαταστάσεων και κέντρων logistics που περιέχουν βοήθεια προς την Ουκρανία ή της διάπραξης εμπρησμών.

Οι τσεχικές μυστικές υπηρεσίες τονίζουν ότι αυτές οι ενέργειες δεν αφορούν μόνο τη συλλογή πληροφοριών ή την πρόκληση υλικών ζημιών, αλλά και την επίδραση στην ψυχή της κοινωνίας.

Στοχεύουν στην υπονόμευση της ενότητας στις δυτικές χώρες, στη δημιουργία αισθήματος φόβου και ανασφάλειας, στην αποδυνάμωση της εμπιστοσύνης του κοινού στην ικανότητα των κυβερνήσεων να προστατεύουν τους πολίτες τους και στην άσκηση πίεσης στην υποστήριξη της Ουκρανίας στον αγώνα της κατά της ρωσικής επιθετικότητας.

Εκτελούν υπηρεσίες

Σύμφωνα με την BIS, σε πολλές περιπτώσεις, οι πράκτορες που προσλαμβάνονται από τη Ρωσία δεν γνωρίζουν ότι εργάζονται για αυτήν, καθώς προσλαμβάνονται μέσω μεσαζόντων. Αυτές οι υπηρεσίες εκτελούν ενέργειες που τελικά υποστηρίζουν τα συμφέροντα του Κρεμλίνου, χωρίς οι ίδιοι οι μισθοφόροι να έχουν σαφή εικόνα του τελικού στόχου.

Η Τσεχική Δημοκρατία, ως μία από τις χώρες που έχουν γίνει στόχος ρωσικών μυστικών υπηρεσιών όλα αυτά τα χρόνια, έχει λάβει μέτρα για την προστασία της εθνικής ασφάλειας.

Το 2021, η Τσεχική Δημοκρατία απέλασε 18 Ρώσους διπλωμάτες μετά από αποκαλύψεις για ρωσική εμπλοκή στην έκρηξη σε αποθήκη το 2014 στην πόλη Βρμπέτιτσε, η οποία σκότωσε δύο άτομα.

Επιρροή

Πιο πρόσφατα, τον περασμένο μήνα, η Τσεχική Δημοκρατία καταδίκασε έναν Κολομβιανό άνδρα για τον ρόλο του σε μια αποτυχημένη απόπειρα εμπρησμού σε σταθμό λεωφορείων, με τον πρωθυπουργό Πέτρ Φιάλα να υπονοεί ότι η επίθεση πιθανότατα ενορχηστρώθηκε από τη Ρωσία. Η BIS κατάφερε να αποτρέψει άλλες παρόμοιες επιθέσεις.

Η έκθεση των τσεχικών μυστικών υπηρεσιών αναφέρει επίσης ότι η Ρωσία επεκτείνει την επιρροή της μέσω της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Τσεχική Δημοκρατία, η οποία παραμένει πιστή στο Κρεμλίνο και υποστηρίζει ενεργά τα πολιτικά συμφέροντα της Μόσχας στη χώρα.

Τι ακολουθεί; Οι υπηρεσίες πληροφοριών στην Τσεχική Δημοκρατία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες είναι πιθανό να λάβουν πρόσθετα μέτρα για την προστασία της κοινωνίας από τη ρωσική παρέμβαση και να ενισχύσουν τον έλεγχο των ενεργειών των μεταναστών και των ξένων πρακτόρων στην περιοχή.

Blitz.bg

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

ΟΙ 91 ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΝΘΑΡΡΥΝΘΟΥΝ

Από
anixneuseis
-
12
του Παντελή Σαββίδη
Η διακήρυξη των 91 απο όσα γνωρίζω παραπέμπει σε μια προσπάθεια που ενθαρρύνει εσωτερικές εξελίξεις στη ΝΔ αλλά θέλει να επεκταθεί και ευρύτερα στην ελληνική κοινωνία.
Είναι μια θετική ενέργεια, παρά την κριτική που της ασκείται.
Γιατί είναι θετική;
Πρώτον διότι εκείνο που προέχει αυτήν την στιγμή είναι να απαλλαγεί η χώρα απο την ομάδα και το καθεστώς Μητσοτάκη. Είναι επικίνδυνοι. Δεν ορωδούν προ ουδενός.
Απο ό,τι δείχνουν οι δημοσκοπήσεις ο σκληρός πυρήνας του καθεστώτος δεν έχει διαρραγεί με όλα τα σκάνδαλα που έχουν δημοσιευθεί. Ο κόσμος που στηρίζει το καθεστώς έχει συνηθίσει στα σκάνδαλα, αρκετοί, ενδεχομένως, μπορεί να ωφελούνται απο αυτά και το ερώτημα είναι πως η χώρα και η συντριπτική πλειονότητα του λαού θα διασωθούν απο αυτήν την καταστρεπτική πολιτική.
Μια, λοιπόν, απο τις επιλογές είναι να ενθαρρυνθούν τα υγιή στοιχεία της Δεξιάς να εγκαταλείψουν, όχι την ιδεολογία τους αλλά τον μητσοτακισμό και την ιδεολογία του μητσοτακισμού. Δεν θα φύγουν απο τον πολιτικό χώρο τους αλλά θα αντιδράσουν στις εκτροπές του.
Και ερχόμαστε τώρα στο δεύτερο ερώτημα: ωραία όσοι δεν ανήκουν σε αυτόν τον πολιτικό χώρο, μεταξύ των οποίων είμαι και εγώ, γιατί να υποστηρίξουν αυτήν την πολιτική;
Για όσους έχουν κάποια ηλικία, η απάντηση είναι η θέση του ΚΚΕεσ επι δικτατορίας: ο αγώνας είναι αντιδικτατορικός.
Και εξηγούμαι αφού διευκρινήσω πως δεν θεωρώ δικτατορία το καθεστώς Μητσοτάκη. Άλλο επικίνδυνο, άλλο δικτατορικό.
Επι δικτατορίας τα αριστερά ρεύματα είχαν μαξιμαλιστικές θέσεις ως συνήθως. Όπλα και στα βουνά. Βεβαίως κανείς δεν πήγε στα βουνά αλλά άλλο η θέση άλλο η πρακτική.
Το θεωρητικό υπόβαθρο της θέσης αυτής ήταν πως η δικτατορία δεν είναι παρά μια έκφραση της δεξιάς, άρα δεν συνεργαζόμαστε με καμιά δεξιά οργάνωση έστω και αν αντιστέκεται στην δικτατορία. Η γνωστή θέση που παραπέμπει την πολιτική αλλαγή στο άπειρο.
Μόνο το ΚΚΕεσ είχε την πολιτική του αντιδικτατορικού αγώνα. Δηλαδή, συνεργαζόμαστε ακόμη και με την δεξιά, αρκεί να πετύχουμε την πτώση της δικτατορίας.
Υπενθυμίζω ότι οι πιο επικίνδυνες για το καθεστώς αντιστασιακές οργανώσεις δεν ήταν οι αριστερές αλλα ομάδες αξιωματικών που πρόσκειντο είτε στην δεξιά, είτε στο κέντρο, είτε στον Ανδρέα.
Αυτή, λοιπόν, είναι η πολιτική πρόταση σήμερα. Συνεργασία με οποιονδήποτε αμφισβητεί και θέλει να ανατρέψει μια επικίνδυνη κυβέρνηση, μια πολιτική κατάσταση την οποία έχει επιβάλλει το καθεστώς Μητσοτάκη.
Αλλά και κάτι ακόμη. Αν προσέξει κανείς την προέλευση όσων υπέγραψαν την διακήρυξη προέρχονται απο διάφορους πολιτικούς χώρους. Που σημαίνει πως αν η προσπάθεια ευοδωθεί θα έχουμε ένα νέο πολιτικό μόρφωμα του οποίου η αφετηρία θα είναι η αμφισβήτηση του σημερινού καθεστώτος. Δεν αξίζει να υποστηριχθεί;
Συχνά μιλάμε για την ανάγκη κάποιου νέου πολιτικού φορέα αλλά όποτε γίνεται προσπάθεια να εμφανισθεί, το πολεμάμε. Θέλετε αλλαγή; Βοηθήστε. Όσοι πολεμάτε τις νέες προσπάθειες δεν θέλετε καμιά αλλαγή. Βολεύεστε με την σημερινή κατάσταση.
ΥΓ: ο Ένοπλος Αγώνας ήταν και η θέση του ΠΑΚ. Διαφωνούσα.

«Μπορεί να τον χτυπήσει drone»: Σύμβουλος του Χαμενεΐ απειλεί να δολοφονήσει τον Τραμπ

Από
anixneuseis
-
0

Οι ΗΠΑ και το Ιράν θα συνεχίσουν τις συνομιλίες τους στη Νορβηγία αυτή την εβδομάδα. Ο Τραμπ δήλωσε ότι θα ήθελε να άρει τις κυρώσεις κατά του Ιράν κάποια στιγμή, αλλά ο πρόεδρος του Ιράν, Μασούντ Πεζεσκιάν, δήλωσε ότι η εμπιστοσύνη θα αποτελέσει ζήτημα στο μέλλον στις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών.

Ο Μοχάμεντ-Τζαβάντ Λαριτζανί, πρώην ανώτερος σύμβουλος του ανώτατου ηγέτη του Ιράν, άφησε να εννοηθεί ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ θα μπορούσε να δεχτεί επίθεση από το Ιράν ενώ κάνει ηλιοθεραπεία στην έπαυλή του στο Μαρ-α-Λάγκο στη Φλόριντα.

«Ο Τραμπ έκανε κάτι ώστε να μην μπορεί πλέον να κάνει ηλιοθεραπεία στο Μαρ-α-Λάγκο», είπε ο Λαριτζανί, σύμφωνα με το Iran International. «Καθώς ξαπλώνει εκεί με την κοιλιά του στραμμένη στον ήλιο, ένα μικρό drone μπορεί να τον χτυπήσει στον αφαλό. Είναι πολύ απλό».

Ο Τραμπ το 2020 είχε διατάξει τη δολοφονία του Κασέμ Σουλεϊμανί, ενός Ιρανού υποστράτηγου, ο οποίος σκοτώθηκε σε αμερικανική επιδρομή με drone.

Η απειλή είχε τεθεί στον Τραμπ σε μια συνέντευξη στο Fox News, ο οποίος την απέρριψε με γέλιο. Ο παρουσιαστής, Πίτερ Ντούσι, τον ρώτησε πότε πήγε τελευταία φορά για ηλιοθεραπεία. Ο Τραμπ απάντησε λέγοντας: «Έχει περάσει πολύς καιρός. Δεν ξέρω, ίσως ήμουν περίπου επτά χρονών. Δεν ασχολούμαι πολύ με αυτό». Πρόσθεσε: «Υποθέτω ότι είναι απειλή. Είμαι σίγουρος ότι δεν είναι απειλή, στην πραγματικότητα, αλλά ίσως είναι».

Αυτό έρχεται δύο εβδομάδες αφότου οι ΗΠΑ βομβάρδισαν τις πυρηνικές και στρατιωτικές εγκαταστάσεις του Ιράν, ενώ παράλληλα παρενέβησαν στον 12ήμερο πόλεμο του Ισραήλ και του Ιράν.

Ο Τραμπ έχει δηλώσει επανειλημμένα ότι οι βομβαρδισμοί των ΗΠΑ στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν τις έχουν «εξαλείψει». Ωστόσο, ορισμένοι ειδικοί λένε ότι η ζημιά δεν ήταν αρκετή και άφησαν να εννοηθεί ότι το Ιράν έχει μεταφέρει κρυφά το εμπλουτισμένο ουράνιο του πριν από τις επιθέσεις.

Ένας Ισραηλινός αξιωματούχος δήλωσε ότι οι πληροφορίες δείχνουν ότι το ουράνιο του Ιράν δεν έχει μετακινηθεί και παρέμεινε στις πυρηνικές εγκαταστάσεις.

Οι ΗΠΑ και το Ιράν θα συνεχίσουν τις συνομιλίες τους στη Νορβηγία αυτή την εβδομάδα. Ο Τραμπ δήλωσε ότι θα ήθελε να άρει τις κυρώσεις κατά του Ιράν κάποια στιγμή, αλλά ο πρόεδρος του Ιράν, Μασούντ Πεζεσκιάν, δήλωσε ότι η εμπιστοσύνη θα αποτελέσει ζήτημα στο μέλλον στις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών, σε συνέντευξή του στον Τάκερ Κάρλσον.

Ο Τραμπ απείλησε να βομβαρδίσει ξανά το Ιράν εάν ο Ανώτατος Ηγέτης Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ δεν τερματίσει το πρόγραμμα πυρηνικού εμπλουτισμού της χώρας.

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

«Μέγιστη προσβολή» η έκφραση «Βορειομακεδόνας» πρωθυπουργός

Από
anixneuseis
-
0

(Υπουργείο Εξωτερικών της Βουλγαρίας)

Η ανταλλαγή σχολίων μεταξύ Σόφιας και Σκοπίων εντείνεται. Αφού χθες το ΕΚ υιοθέτησε τις «βουλγαρικές τροπολογίες» στην έκθεση για την πρόοδο της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας στην ευρωπαϊκή της πορεία, σήμερα αποδείχθηκε ότι οι αρχές των Σκοπίων προσβλήθηκαν που σε συνέντευξη ο Βούλγαρος Υπουργός Εξωτερικών αποκάλεσε τον Χριστιάν Μίτσκοφσκι «Βορειομακεδόνα Πρωθυπουργό», γράφουν τα βουλγαρικά μέσα ενημέρωσης.

Με τη σειρά του, ο Μίτσκοφσκι έκανε προσβλητικά σχόλια στον Γκέοργκ Γκεοργκίεφ, αποκαλώντας τον «ποντίκι».

Ταυτόχρονα, το Υπουργείο Εξωτερικών των Σκοπίων κάλεσε τον Βούλγαρο πρέσβη και απαίτησε «δέουσα συγγνώμη» για τη συνέντευξη που έδωσε ο επικεφαλής της βουλγαρικής διπλωματίας στο bTV .

Ακολούθησε έντονη αντίδραση από το βουλγαρικό Υπουργείο Εξωτερικών, όπου δήλωσαν ότι καταδικάζουν κατηγορηματικά την «απαράδεκτη και προσβλητική γλώσσα» που χρησιμοποίησε ο Χριστιάν Μίτσκοφσκι, η οποία, σύμφωνα με την ανακοίνωση, αποτελεί «άλλη μια χρήση χυδαίων χαρακτηρισμών προς εκπροσώπους του βουλγαρικού κράτους » .

«Σήμερα, ο Πρέσβης της Βουλγαρίας στα Σκόπια κλήθηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών και Εξωτερικού Εμπορίου της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας σχετικά με τη χρήση του επιθέτου «Βορειομακεδόνας» στην ομιλία του Πρωθυπουργού της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας, Χρίστιαν Μίτσκοσκι. Την ίδια ημέρα, ο Πρωθυπουργός της γειτονικής χώρας εξαπέλυσε εξαιρετικά απαράδεκτες δημόσιες προσβολές προς τον Βούλγαρο Υπουργό Εξωτερικών », ανακοίνωσε το Υπουργείο Εξωτερικών.

Ο Βούλγαρος πρέσβης στα Σκόπια εξέφρασε την έκπληξή του για τον λόγο της ανάκλησής του, ειδικά στο πλαίσιο μιας σειράς εχθρικών μηνυμάτων και ενεργειών που προέρχονται από εκπροσώπους των αρχών στα Σκόπια τους τελευταίους μήνες.

Ο Βούλγαρος διπλωμάτης τόνισε ρητά ότι στον δημόσιο χώρο οι επίσημες αρχές της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας συστηματικά και σκόπιμα επιδεικνύουν έλλειψη σεβασμού προς το κράτος μας , πρόσθεσε το βουλγαρικό Υπουργείο Εξωτερικών.

« Το Υπουργείο Εξωτερικών της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας καταδικάζει κατηγορηματικά την απαράδεκτη και προσβλητική γλώσσα που χρησιμοποίησε ο κ. Χριστιάν Μίτσκοσκι  προς έναν επίσημο Βούλγαρο εκπρόσωπο – εν προκειμένω τον Υπουργό Εξωτερικών της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας. Τέτοιες δηλώσεις είναι ασυμβίβαστες με τους στοιχειώδεις κανόνες του διπλωματικού και πολιτικού διαλόγου, καθώς και με τις αρχές της καλής γειτονίας, τις οποίες η Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας δηλώνει δημόσια ότι συμμερίζεται, αλλά στην πράξη τις παραβιάζει κατάφωρα.»

Dnes.dir

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Αλ. Λεκάκης: πάνω απο ένα χρόνο σχεδιάζαν την επίθεση στο Ιράν

Από
anixneuseis
-
0

Alexis Lekakis Kerkyraios 

Την Τρίτη ο υποστράτηγος Μοχσέν Ρεζαΐ, ο διατελέσας μακροβιότερος διοικητής των Φρουρών της Επανάστασης και νυν μέλος του Συμβουλίου Διάκρισης του Συμφέροντος του Συστήματος, παραχώρησε μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη στην ιρανική κρατική τηλεόραση.
Μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι το Ισραήλ μαζί με τις ΗΠΑ σχεδίασαν την πρόσφατη επίθεση κατά του Ιράν για πάνω από έναν χρόνο. Μάλιστα, σημείωσε ότι έκαναν πρόβα το σχέδιό τους στον εναέριο χώρο της Ελλάδας και της Μεσογείου, εννοώντας εδώ πιθανώς την Κύπρο.
Είναι προφανές ότι ο Ιρανός υποστράτηγος αναφερόταν στις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις που έχουν πραγματοποιήσει τα δύο κράτη του ελληνισμού με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ, οι οποίες παρουσιάζονταν ευθέως από τα ισραηλινά ΜΜΕ ως προσομοιώσεις επίθεσης εναντίον του Ιράν.
Σημειώνεται ότι η Ελλάδα είχε παραδοσιακά καλές σχέσεις με την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν. Ενδεικτικά, στον Οργανισμό Ισλαμικής Συνεργασίας, το Ιράν έχει κατά το παρελθόν διαφωνήσει με τουρκικές προσπάθειες να αναβαθμιστεί το status του ψευδοκράτους.
Συνεκδοχικά, το Ιράν είναι ενάντια στη διχοτόμηση της Κύπρου, υποστηρίζοντας τοιουτοτρόπως την ελληνική θέση. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το Ιράν είναι από θέση αρχής αντίθετο στις αποσχίσεις γενικότερα ενέκα των δικών του σχετικών ανησυχιών.
Πέραν τούτου, στις αρχές της ελληνικής οικονομικής κρίσης, το Ιράν παρείχε πετρέλαιο επί πιστώσει στην Ελλάδα, όταν η χώρα είχε μεγάλο πρόβλημα ρευστότητας, και δεν μπορούσε να αγοράσει από άλλους προμηθευτές, διότι οι τελευταίοι ήθελαν να πληρωθούν αμέσως. Προφανώς, η Τεχεράνη δεν το έπραξε αυτό για φιλανθρωπικούς λόγους, καθότι έψαχνε τότε εναγωνίως να διατηρήσει και να διευρύνει το πελατολόγιό της. Ωστόσο, αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι η Ελλάδα στηρίχθηκε, τη στιγμή που κάποιες αραβικές μοναρχίες ήταν άκαμπτες.
Άλλωστε, μέχρι το 2012, όταν δηλαδή η ΕΕ επέβαλε κυρώσεις στην εισαγωγή ιρανικού πετρελαίου, η Ελλάδα αγόραζε το μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της σε πετρέλαιο από το Ιράν.
Συν τοις άλλοις, στα τέλη της δεκαετίας του 1990 η Ελλάδα, το Ιράν κι η Αρμενία είχαν συστήσει μια τριμερή κυρίως οικονομικής φύσεως. Αν και δεν απέδωσε οικονομικά, είχε ωστόσο μια χρήσιμη συμβολική γεωπολιτική συνδήλωση εναντίον του τότε άξονα της Τουρκίας-Ισραήλ-Αζερμπαϊτζάν. Σημειωτέον, την ίδια περίοδο, η Αθήνα κι η Τεχεράνη είχαν αναπτύξει μια κάποιου είδους συνεργασία στον αμυντικό τομέα, κάτι που προκάλεσε εκείνη την εποχή μεγάλη ανησυχία στην Τουρκία και τις ΗΠΑ.
Επιπροσθέτως, το Ιράν προωθεί ενεργά από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 τον διαθρησκευτικό διάλογο, καλλιεργώντας σημαντικές σχέσεις με την Εκκλησία της Ελλάδος και το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Μάλιστα, κατόπιν ιρανικής πρόσκλησης, ο πατριάρχης Βαρθολομαίος επισκέφθηκε 2002 το Ιράν, όπου έγινε δεκτός με ιδιαίτερες τιμές.
Χρήζει, δε, αναφοράς το γεγονός ότι το Ιράν αναγνωρίζει μόνο τους διορισθέντες από το ελληνικό κράτος μουφτήδες. Αποφεύγει τις επαφές με τους ψευδομουφτήδες, που υποστηρίζει η Τουρκία. Εν ολίγοις, δύναται να ειπωθεί ότι λειτουργεί τρόπον τινά ως ένας αντίπαλος πόλος επιρροής της Τουρκίας στη μουσουλμανική μειονότητα της χώρας μας.
Παρ’ όλ’ αυτά, τα τελευταία χρόνια οι διμερείς σχέσεις έχουν υποβαθμιστεί αρκετά, με αποτέλεσμα ολοένα και περισσότερο να σχολιάζονται αρνητικά στο Ιράν οι καταφανείς στενές σχέσεις της Ελλάδας με το Ισραήλ.
Η 1η φωτογραφία δείχνει τον Μοχσέν Ρεζαΐ κατά την προειρημένη συνέντευξή του.
Η 2η φωτογραφία είναι από τη συνάντηση του τότε προέδρου Χαταμί με τον οικουμενικό πατριάρχη Βαρθολομαίο, όταν ο τελευταίος επισκέφθηκε το Ιράν.

 

1...683684685...3,036Σελίδα 684 από 3,036