Αρχική Blog Σελίδα 659

La surprenante indépendance des femmes du Moyen Âge : ce que nous apprennent leurs testaments

0

Dans l’Europe du Moyen Âge, l’image de la femme se résumait souvent en deux mots : pécheresse ou sainte.

En tant qu’historienne du Moyen Âge, je donne cet automne un cours intitulé « Entre Ève et Marie : les femmes au Moyen Âge ». Le but du cours tente d’éclairer sur la façon dont les femmes du Moyen Âge se voyaient elles-mêmes.

Selon le récit biblique, Ève est la cause de l’expulsion des humains du jardin d’Éden, car elle n’a pas su résister à l’envie de croquer dans le fruit défendu par Dieu. Marie, quant à elle, réussit à concevoir le Fils de Dieu sans aucune relation charnelle.

Ces deux modèles sont écrasants. Le patriarcat considère dans les deux cas que les femmes ont forcément besoin de protection, qu’elles sont incapables de se prendre en main ou de se maîtriser, voire qu’elles sont attirées par le mal et doivent par conséquent être dominées et contrôlées. Mais comment savoir ce que pensent les femmes à l’époque médiévale ? Acceptent-elles réellement cette vision d’elles-mêmes ?

Je ne crois pas que l’on puisse totalement comprendre quelqu’un qui a vécu et qui est mort il y a plusieurs centaines d’années. Cependant, nous pouvons tenter de reconstituer partiellement son état d’esprit à partir des éléments dont nous disposons, comme les registres de recensement de population et les testaments.

Les documents datant de l’Europe médiévale à avoir été écrits ou même dictés par des femmes sont peu nombreux à nous être parvenus. Le manuel de Dhuoda et les écrits de Christine de Pisan sont de rares exceptions. Nous avons plus souvent accès à des documents administratifs, comme les registres de recensements ou les testaments. Il s’agit en général de formulaires rédigés dans un jargon juridique ou religieux par des scribes ou des notaires masculins.

Ces testaments et registres de recensement sont l’objet de mes recherches et ils nous ouvrent, même s’ils n’ont pas été rédigés par des femmes, une fenêtre sur la vie et l’esprit des femmes de l’époque. Ces documents suggèrent que les femmes du Moyen Âge disposaient bien au minimum d’une certaine forme de pouvoir pour décider de leur vie – et de leur mort.

Un recensement vieux de plusieurs siècles

En 1371, la ville d’Avignon (Vaucluse) organise un recensement de sa population. Le registre liste les noms de plus de 3 820 chefs de foyer. Parmi eux, 563 sont des femmes – des femmes responsables de leur propre foyer et qui n’hésitent pas à l’affirmer publiquement.

Ces femmes ne sont pas d’un statut social élevé, et l’histoire ne s’en souvient guère ; elles n’ont laissé de traces que dans ces registres administratifs. Célibataires ou mariées, un cinquième d’entre elles déclarent avoir une profession : de l’ouvrière non qualifiée à la servante, en passant par l’aubergiste, la libraire ou la tailleuse de pierre.

Près de 50 % de ces femmes déclarent un lieu d’origine. La majorité d’entre elles vient de la région d’Avignon et d’autres régions du sud de la France, mais environ 30 % viennent de ce qui est aujourd’hui le nord de la France, du sud-ouest de l’Allemagne et de l’Italie. Ainsi, l’immigration joue déjà un rôle substantiel à l’époque.

Illustration d’une femme blonde en robe rose portant un récipient en bois sur la tête
Illustration tirée du traité Taqwīm al-Ṣiḥḥa, ou Tacuinum sanitatis, (Tableau de santé), du médecin irakien Ibn Butlân, datant du XIᵉ siècle. Bibliothèque nationale de France

La majorité des femmes venues de régions lointaines arrivent seules, ce qui tend à montrer que les femmes du Moyen Âge n’étaient pas nécessairement « coincées à la maison » sous la coupe d’un père, frère, cousin, oncle ou mari. Même si certaines finissent par se retrouver dans cette situation, il leur en a fallu du cran pour décider de partir.

Nouvelles villes, nouvelles vies

Dans des villes comme Avignon, où la proportion d’immigrants est élevée, les lignées de familles tendent à disparaître. Comme le suggère l’historien Jacques Chiffoleau, la plupart des Avignonnais de la fin du Moyen Âge sont des « orphelins », sans réseau familial étendu dans leur nouvel environnement – ce qui se reflète dans leur façon de vivre.

Depuis le XIIe siècle, les femmes du sud de la France sont considérées comme sui iuris – c’est-à-dire autonomes, capables de gérer leurs affaires juridiques –, si elles ne sont pas sous la tutelle d’un père ou d’un mari. Elles peuvent disposer de leurs biens comme elles l’entendent et les transmettre à leur gré, aussi bien de leur vivant qu’après leur mort. Les dots des filles mariées les empêchent souvent d’hériter des biens parentaux, car en principe la dot remplace l’héritage. Mais en l’absence d’héritier de sexe masculin, elles aussi peuvent hériter.

À la fin du Moyen Âge, les droits juridiques des femmes s’élargissent, car l’anonymat de la ville et l’immigration transforment les relations sociales. Elles peuvent devenir tutrices légales de leurs enfants. Mieux encore, à en juger par les testaments féminins, les veuves et les filles aînées prennent parfois seules des décisions juridiques, sans le tuteur masculin « requis ».

Un vieux manuscrit avec des lignes de caractères et une illustration aux couleurs vives d’hommes et de femmes dans un champ, tandis que d’autres grimpent aux arbres
Une page du livre d’Heures, d’Alelaïde de Savoie, artiste du XVᵉ siècle, montre la récolte des poires et des pommes. PHAS/Universal Images Group via Getty Images

De plus, les femmes mariées peuvent aussi prendre des décisions juridiquement contraignantes tant que leurs maris sont présents avec elles devant un notaire. Bien que les maris soient techniquement considérés comme les « tuteurs » de leurs épouses, ils peuvent les déclarer juridiquement affranchies de la tutelle. Les épouses peuvent alors nommer leurs témoins testamentaires, désigner un héritier universel et établir des dons et legs à des particuliers ou à l’Église, dans l’espoir de sauver leur âme.

Des voix d’outre-tombe

Les archives européennes débordent littéralement de documents juridiques encore à découvrir, conservés dans des boîtes poussiéreuses. Ce qui manque, c’est une nouvelle génération d’historiens capables de les analyser et de paléographes capables de lire les écritures manuscrites. Pour y remédier, des journées d’études internationales ont eu lieu en jui 2025 à Paris-Évry, consacrées à la transmission patrimoniale en France et en Italie, à travers des testaments datant de la fin du Moyen Âge à l’époque moderne. Richissimes ou issus de classes populaires, hommes et femmes, religieux et laïcs, tout le monde ou presque fait un testament.

En Avignon, des hommes et des femmes de toutes conditions font appel aux services de notaires pour établir des actes contractuels : fiançailles, mariages, ventes de biens, transactions commerciales ou donations. Dans cette masse de documents, les testaments donnent une perspective rafraîchissante sur l’autonomie et les émotions des femmes médiévales à l’approche de la fin de leur vie.

Dans la soixantaine de testaments féminins conservés à Avignon, les femmes indiquent où et avec qui elles souhaitent être enterrées, choisissant souvent leurs enfants ou leurs parents plutôt que leur mari. Elles désignent les œuvres de charité, ordres religieux, hôpitaux pour les pauvres, paroisses et couvents qui bénéficieront de leur générosité – y compris des legs destinés à la réparation du célèbre pont d’Avignon.

Ces femmes ont peut-être exprimé leurs dernières volontés allongées dans leur lit, au seuil de la mort, guidées dans leurs décisions par le notaire. Pourtant, au vu de ce qu’elles dictent – que ce soit des dons pour les dots de jeunes filles pauvres, leurs proches et amis, ou pour que leur nom soit prononcé lors de messes catholiques pour les morts –, je soutiens que ce sont bien leurs propres voix que nous entendons.

Chapelets, réparations et fourrures

En 1354, Gassende Raynaud d’Aix demande à être enterrée auprès de sa sœur Almuseta. Elle lègue une maison à son amie Aysseline, tandis que Douce Raynaud – peut-être une autre sœur – reçoit six assiettes, six pichets, deux plats, une cruche en étain, un chaudron, son meilleur pot de cuisson, une cape de fourrure doublée de mousseline, une grande couverture, deux grands draps, son plus beau corsage, un petit coffret, ainsi que tous les fils à repriser et le chanvre qu’elle possède. Gassende Raynaud d’Aix lègue également un coffret, un chauffe-main en cuivre, le meilleur trépied de la maison et quatre draps neufs à son amie Alasacia Boete.

La générosité de Gassende ne s’arrête pas là. Jacobeta, fille d’Alasacia, reçoit un chapelet d’ambre ; Georgiana, la belle-fille d’Alasacia, un corsage ; et Marita, la petite-fille d’Alasacia, une tunique. On constate ici que les liens d’amitié remplacent les liens de famille. Ainsi, la lignée de Gassande se confond avec celle de son amie. À son autre amie Alasacia Guillaume, Gassende lègue, en plus d’une couverture brodée, un cadeau peu commun : un autel portatif pour la prière. À Dulcie Marine, une autre amie encore, elle donne un livre de chœur appelé antiphonaire et sa plus belle cape ou fourrure. On voit que Gassende donne surtout à d’autres femmes, ses amies, devenues comme sa famille.

Dans un autre testament avignonnais rédigé en 1317, Barthélemie Tortose fait des dons à plusieurs frères dominicains, dont son propre frère. On peut imaginer le contentement que peut ressentir une femme à soutenir financièrement un religieux. Elle laisse des fonds au supérieur de son frère, le prieur de l’ordre (peut-être pour s’assurer que celui-ci soit bien disposé à l’égard de son frère). Elle donne à des œuvres de charité et pour la réparation de deux ponts sur le Rhône tumultueux, et elle offre aussi une somme substantielle pour nourrir et habiller toutes les religieuses de tous les couvents de la ville.

Illustration dans les tons verts et rouges montrant deux villes reliées par un pont enjambant une rivière avec quelques petites îles
Illustration du Rhône au XVIᵉ siècle, avec Avignon (Vaucluse) à droite. Wikimedia

Elle soutient les femmes de sa famille, léguant notamment un revenu locatif à sa nièce, une religieuse bénédictine. Elle demande ensuite que ses vêtements soient transformés en habits pour les religieuses et en tuniques liturgiques.

On voit bien ici à quel point ces legs sont éminemment personnels : ces femmes se disent que ce qu’elles ont touché, ce qui a été en contact avec leur peau, pourra toucher d’autres personnes. Ce sont des dons charnels, tactiles. Elles espèrent que leurs possessions pourront transmettre un peu de leur mémoire, de leur existence, de leur identité. Et je dirais même, un peu de leur odeur.

De plus, les femmes médiévales peuvent aussi être sacrément radicales, sans être Jeanne d’Arc pour autant.

Au moins dix femmes dont j’ai lu les testaments demandent à être enterrées dans des habits de moines, dont Guimona Rubastenqui. Veuve d’un marchand de poisson d’Avignon – un métier souvent lucratif – elle demande au frère carme Johannes Aymerici de lui donner un de ses vieux habits pour être enterrée avec. Elle paye pour cela le prix relativement élevé de six florins.

Affirmer leur volonté

Alors, que retenir de tout cela ?

Il est impossible de reconstituer entièrement la façon dont les gens vivaient, aimaient et mouraient il y a des siècles. J’ai passé ma vie d’adulte à penser « médiéval », tout en sachant que je n’y parviendrai jamais vraiment. Mais nous avons des indices – et ce que j’appelle une intuition éclairée.

Selon nos critères modernes, ces femmes font face à de réelles limites en matière de pouvoir et d’indépendance, autrement dit, elles se heurtent à des murs. Pourtant, je soutiens qu’elles se libèrent à leur mort : leurs testaments leur offrent une rare occasion de prendre des décisions juridiques personnelles et de survivre dans des archives écrites.

Les femmes du Moyen Âge ont eu le pouvoir d’agir. Pas toutes et pas tout le temps. Mais cet échantillon même réduit montre qu’elles récompensaient et aidaient selon leurs choix.

Quant à leur souhait d’être enterrées dans des vêtements d’hommes, je n’ai aucun moyen de vérifier et de savoir s’il a été respecté. Mais de mon point de vue, il y a quelque chose de profondément satisfaisant de savoir qu’au moins, elles ont essayé.

Les testaments des femmes donnent une image plus nuancée de la vie au Moyen Âge que celle que les stéréotypes véhiculent, comme le montre la Mort et la Prostituée, de la duchesse de Lorraine Philippe de Gueldre (1464-1547), entrée dans les ordres après le décès de son époux. Gallica/BNF

ΑΡΙΑΔΝΗ ΧΑΤΖΗΓΙΩΡΓΗ: ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ ΚΑΙ Ο ΠΑΤΟΣ

3

Της ΑΡΙΑΔΝΗΣ ΧΑΤΖΗΓΙΩΡΓΗ

Φέτος από τα παιδιά των συναδέλφων σε σοβαρή σχολή δεν πέρασε κανένα. Ούτε ένα σπανακοπιτάκι, ούτε ένα φτηνό φοντάν-σοκοφρέτα. Ένας παινεσιάρης τα έβαλε με το σύστημα που το παιδί του δεν περνάει στην Καρδίτσα και θα πρέπει να ξαναδώσει. Μα, εσύ δεν μας έλεγες ότι παίρνει εικοσάρια; Ο Θεός και η ψυχή του. Πάντως τις συμβουλές να προτιμήσει τα παραρτήματα των ξένων ΑΕΙ δεν θα τις ακολουθήσει. Πέρυσι θραύση είχαν κάνει Πανεπιστήμια με βάση κάτω από 10.000. Φοντάν πάντως φάγαμε. Τζίφος από πρωτιές το χαζομάγαζό μας.

Από την άλλη, πομπώδης ιστοσελίδα που διαβάζω από συνήθεια και μόνο, θριαμβολογεί για την πρωτιά του Καποδιστριακού στην Ιατρική και τη Νομική. Είναι παραπάνω από τα άλλα δημόσια Πανεπιστήμια της χώρας, άρα μπράβο του, είναι και το καλύτερο. Πώς θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, όταν η μισή Ελλάδα ζει στην Αθήνα και θέλει τα παιδιά της να σπουδάσουν στο σπίτι τους, ενώ η υπόλοιπη έχει να διαλέξει ανάμεσα σε μισή ντουζίνα Πανεπιστήμια και πάμπολλα τμήματα, σκορπισμένα στα βράχια σαν κατσίκια. Οι περισσότεροι, και από αυτούς τους πολλούς οι καλύτεροι, θα θέλουν Αθήνα. Μεγάλο κατόρθωμα! Για να μάθουν τα περιφερειακά Πανεπιστήμια, όπως τα αποκαλεί ο Τύπος και οι καθηγητές της Αθήνας, σαν να έχουν να κάνουν με ξυπόλυτους συγγενείς, να ονειρεύονται να ξεχωρίσουν. Η αλήθεια είναι πιο σύνθετη και δεν σηκώνει πανηγυρισμούς.

Έξω από την Αθήνα υπάρχει το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, που έκλεισε τον αιώνα, και τα νεώτερα δημόσια Πανεπιστήμια που μετρούν κι εκείνα αρκετές δεκαετίες. Το τραυματικό δεν είναι η μικρή διαφορά ανάμεσα στις Ιατρικές Σχολές (βάση Αθήνας 18.875, βάση Θεσσαλονίκης 18.575, μέχρι 18.050 της Κρήτης), αλλά η καταβύθιση της ναυαρχίδας του Α.Π.Θ. της διάσημης των Φιλοσόφων σχολής. Φιλολογία Αθήνας 14.798, Θεσσαλονίκης 11.127 και στην τελευταία της Πάτρας, όσοι δεν κατάφεραν ούτε πάνω από τη βάση να πηδήξουν, με 9.240 θα έχουν δικαίωμα να μάθουν γράμματα στα Ελληνάκια. Ιστορικό-αρχαιολογικό Αθήνας 12.228, Θεσσαλονίκης 14.400, Ρεθύμνου 13.300  και στο τέλος της Πάτρας με 9.240.

Έναν καιρό, οι φιλόλογοι κοιτούσαν τα άλλα τμήματα της Φιλοσοφικής αφ’ υψηλού, αφού χρειάζονται σχεδόν δεκαεννιάρι μέσο όρο για να περάσουν και τα καλά φιλολογικά μυαλά της Αθήνας έβαζαν πρώτη προτίμηση Θεσσαλονίκη. Το Καποδιστριακό απέπνεε συντήρηση και στενότητα πνεύματος. Στη Θεσσαλονίκη, ευρύτης. Το ίδιο και οι αρχαιολόγοι που όφειλαν να εξασφαλίσουν δεκαοχτώμιση. Τα δύο ανωτέρω τμήματα κοιτούσαν αφ’ υψηλού τους φιλοσόφους-ψυχολόγους. Αυτοί στο δεκαοχτάρι, αλλά ποιός φανταζόταν τα κατοπινά μεγαλεία τους, όταν όλοι τρέχουν στον ψυχολόγο, όπως έτρεχαν οι προηγούμενες γενιές στη χαρτορίχτρα.

Με βαθμολογία 14.798 φιλόλογος δεν γίνεσαι, πόσω μάλλον με 11.127 και ανάθεμα τί φιλόλογος θα γίνεις με 9.240. Τώρα θα μου πεις είναι τιμητικό που το Ιστορικό-αρχαιολογικό του Α.Π.Θ. έφαγε του Καποδιστριακού με 14.400; Σπουδαία τα λάχανα! Μπακαλιάρους θα πετάνε οι μεν, κοτσάνες ξεγυρισμένες θα πετάνε οι δε. Βράστα! Για την Πάτρα δεν λέω τίποτα, να χαίρεται τις εννιά χιλιάδες κάτι, γιατί οι Πελοποννήσιοι νομίζουν ότι τους αντιπαθούμε και χαιρόμαστε με το χάλι τους, πράγμα που δεν είναι αλήθεια.

Βλέπω το μέλλον ζοφερό. Όχι όπως τώρα, που τα νέα παιδιά δεν καταλαβαίνουν απλές λέξεις και πρέπει πεις ό,τι θέλεις περιφραστικά μπας και το πιάσουν. Στο εγγύς μέλλον θα σε βαράνε κιόλας, γιατί η έλλειψη λεξιλογίου τον σκάει τον άνθρωπο που δεν μπορεί να εκφραστεί. Και τί άραγε να εκφράσει; Ποιός ξέρει τί γίνεται, ασχημάτιστο, χωρίς όνομα, εκεί μέσα. Μια λύση είναι τα τραγούδια της τραπ. Με αντίστροφη μετάφραση από τα ελληνικά στη γλώσσα αυτού του ποιητικού είδους, μια κάποια επικοινωνία θα επιτυγχάνεται. Εκτός κι αν είναι πιό ασφαλές να δείχνεις χωρίς να μιλάς. Αυτό! Πόσο; Αν χρειαστείς βέβαια γιατρό, εκεί θα χρειαστείς μαζί και τύχη. Αν βγήκε από παράρτημα ξένου έγκριτου ΑΕΙ, από αυτά που πρότεινε η υπουργός, τί γίνεται; Σαν τί να γίνει; Ό,τι είναι γραμμένο θα γίνει. Ανορθόγραφα, με ελληνικούς χαρακτήρες ανακατεμένους με συντομογραφίες του κινητού και ειδικό εφέ, χαιρέκακο γέλιο. Χάσαμε. Όλοι.

 

Καταργείται η Μονή του Σινά με νόμο του Υπουργείου Παιδείας;

6

Συνελήφθη 20χρονος που χρέωσε 310 ευρώ για ταξί από το «Ελ. Βενιζέλος» έως το Σύνταγμα

1

Συνελήφθη ένας 20χρονος που οδηγούσε ταξί χωρίς άδεια και που εισέπραξε από επιβάτιδα κόμιστρο οκταπλάσιο του προβλεπόμενου.

Συνελήφθη ένας 20χρονος που οδηγούσε ταξί χωρίς άδεια και που εισέπραξε από επιβάτιδα κόμιστρο οκταπλάσιο του προβλεπόμενου, στην Αθήνα.

Κατά τον έλεγχο διαπιστώθηκε ότι το ταξίμετρο του οχήματος δεν λειτουργούσε, και ο ίδιος στερούνταν της προβλεπόμενης ειδικής άδειας οδήγησης ταξί.

Σύμφωνα με την ΕΛ.ΑΣ., ο νέος άνδρας συνελήφθη το απόγευμα της Παρασκευής. Ο 20χρονος είχε παραλάβει πελάτισσα από τον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών με προορισμό την πλατεία Συντάγματος, όπου κατά την άφιξη και την αποβίβασή της εισέπραξε κόμιστρο 310 ευρώ, δηλαδή οκταπλάσιο του προβλεπόμενου.

Ο συλληφθείς με τη σε βάρος του δικογραφία από την Υποδιεύθυνση Τροχαίας Αθηνών οδηγήθηκε στον αρμόδιο Εισαγγελέα.

https://www.kathimerini.gr/society/563736940/synelifthi-20chronos-poy-chreose-310-eyro-gia-taxi-apo-to-el-venizelos-eos-to-syntagma/

Τέταρτη μέρα ανταλλαγής πυρών πυροβολικού μεταξύ Ταϋλάνδης και Καμπότζης: Παρά την πρόταση Τραμπ για κατάπαυση του πυρός

0

Οι ένοπλες δυνάμεις της Ταϊλάνδης και της Καμπότζης ανταλλάσσουν πυρά πυροβολικού για τέταρτη συνεχόμενη ημέρα σήμερα, παρότι οι κυβερνήσεις των δυο κρατών δηλώνουν έτοιμες να συζητήσουν τη σύναψη κατάπαυσης του πυρός σε διαπραγματεύσεις με μεσολάβηση των ΗΠΑ.

Τα δυο βασίλεια της νοτιοανατολικής Ασίας έχουν εμπλακεί στην πιο αιματηρή σύγκρουση με αφορμή τη διένεξη για τη σύνορά τους εδώ και δεκαετίες.

  • Οι ανταλλαγές πυρών, βομβαρδισμών και αεροπορικών πληγμάτων έχουν στοιχίσει τη ζωή σε τουλάχιστον 33 ανθρώπους και στις δυο χώρες και ξερίζωσαν κάπου 200.000 πολίτες.

Δημοσιογράφοι του Γαλλικού Πρακτορείο παρόντες στη Σαμρόνγκ, στην Καμπότζη, περίπου είκοσι χιλιόμετρα από τα σύνορα με την Ταϊλάνδη, άκουσαν νωρίς το πρωί βολές στοιχείων του πυροβολικού.

Η εκπρόσωπος του υπουργείου Άμυνας της Καμπότζης, η Μαλί Σοτσετά, ανακοίνωσε εξάλλου ότι οι ένοπλες δυνάμεις της Ταϊλάνδης εξαπέλυσαν επίθεση στις 04:50 (τοπική ώρα· 00:50 ώρα Ελλάδας) κοντά σε δυο χώρους λατρείας σε περιοχή διεκδικούμενη κι από τις δύο χώρες, θέατρο των πρώτων ανταλλαγών πυρών το πρωί της Πέμπτης.

Πλέον οι συγκρούσεις έχουν εξαπλωθεί σε πολλά μέτωπα, που σε κάποιες περιπτώσεις απέχουν εκατοντάδες χιλιόμετρα ανάμεσά τους, από την ταϊλανδική επαρχία Τρατ, στον Κόλπο της Ταϊλάνδης, ως το λεγόμενο «Σμαραγδένιο Τρίγωνο», εξαιτίας της εγγύτητάς του στο Λάος.

Ο αναπληρωτής εκπρόσωπος των ταϊλανδικών ενόπλων δυνάμεων Ριτσά Σουκσουουανόν από την πλευρά του ανακοίνωσε πως η Καμπότζη εξαπέλυσε περί τις 04:00 (τοπική ώρα· 00:00 ώρα Ελλάδας) επιθέσεις σε δυο τοποθεσίες.

Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε χθες Σάββατο, αφού συζήτησε τηλεφωνικά με τους ηγέτες των δυο χωρών, πως τα μέρη είναι διατεθειμένα να συναντηθούν και να διαπραγματευτούν για να καταλήξουν σε συμφωνία κατάπαυσης του προς.

Ο κ. Τραμπ εξέφρασε ικανοποίηση για τις δυο «πολύ καλές συζητήσεις» που είχε και πρόσθεσε ότι ελπίζει πως οι δυο γειτονικές χώρες «θα τα πάνε καλά για πολλά χρόνια» στο εξής, μέσω Truth Social.

  • Η Μπανγκόκ ανέφερε ότι «αποδέχεται επί της αρχής να τεθεί σε εφαρμογή κατάπαυση του πυρός» αλλά τονίζοντας πως θεωρεί προϋπόθεση η Πνομ Πεν να είναι «ειλικρινής».

Ο χμερ πρωθυπουργός Χουν Μανέτ υποδέχτηκε την πρόταση του Αμερικανού προέδρου Τραμπ κάνοντας λόγο για «καλή είδηση για τους στρατιώτες μας και για τους λαούς των δυο χωρών», κι αναθέτοντας ανέθεσε στον υπουργό Εξωτερικών Πρακ Σοκχόν να συζητήσει με τον επικεφαλής της διπλωματίας των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο ενόψει του «τερματισμού» της σύγκρουσης.

Πριν από την αμερικανική, πρόταση μεσολάβησης της Μαλαισίας, που ασκεί την εναλλασσόμενη προεδρία του Συνδέσμου Κρατών της Νοτιοανατολικής Ασίας (ASEAN), του οποίου είναι μέλη τα δυο βασίλεια, δεν προχώρησε.

  • Παράλληλα η Ταϊλάνδη και η Καμπότζη βρίσκονται εν μέσω συνομιλιών με τον Λευκό Οίκο για ζήτημα των οδυνηρών τελωνειακών δασμών που αναμένεται να πλήξουν τις οικονομίες τους, σε καίριο βαθμό εξαρτημένες από τις εξαγωγές, από την 1η Αυγούστου.

Ο κ. Τραμπ ανέφερε πως θα ήταν «ανάρμοστο» να συνεχιστούν οι διαπραγματεύσεις για την εμπορική πτυχή όσο οι μάχες «δεν έχουν σταματήσει».

  • Ο ΟΗΕ κάλεσε χθες Σάββατο τις δυο γειτονικές χώρες να συνάψουν «άμεσα» συμφωνία κατάπαυσης του πυρός.

Ο Γενικός Γραμματέας του Αντόνιο Γκουτέρες δήλωσε «διαθέσιμος να συνεισφέρει σε κάθε προσπάθεια με σκοπό την ειρηνική διευθέτηση της σύγκρουσης», σύμφωνα με τον αναπληρωτή εκπρόσωπό του Φαρχάν Χακ.

Οι διπλωματικές σχέσεις των δυο κρατών, που έχουν πλούσιους δεσμούς, πολιτιστικούς και οικονομικούς, βρίσκονται στο ναδίρ των τελευταίων δυο δεκαετιών.

Η στρατιωτική κλιμάκωση έχει στοιχίσει τη ζωή σε 20 ανθρώπους στην ταϊλανδική πλευρά, ανάμεσά τους 7 στρατιωτικούς, και 13 στην καμποτζιανή, ανάμεσά τους 5 μέλη των ενόπλων δυνάμεων, σύμφωνα με τους επίσημους απολογισμούς μέχρι χθες.

Πάνω από 138.000 πολίτες της Ταϊλάνδης απομακρύνθηκαν εσπευσμένα από περιοχές υψηλού κινδύνου, σύμφωνα με την Μπανγκόκ, πάνω από 80.000 πολίτες της Καμπότζης ομοίως στην άλλη πλευρά των συνόρων, σύμφωνα με την Πνομ Πεν.

Οι δυο χώρες βρίσκονται σε διένεξή εδώ και δεκαετίες για τα σύνορά τους –μήκους 800 χιλιομέτρων και πλέον–, που χαράχτηκαν κατά τη διάρκεια της γαλλικής κατοχής της πάλαι ποτέ Ινδοκίνας.

Οι προηγούμενες εκτεταμένες συγκρούσεις ανάμεσά τους στα σύνορα ανάγονται στην περίοδο από το 2008 ως το 2011, γύρω από τον χώρο λατρείας Πρα Βιχάν, με απολογισμό 28 νεκρούς και δεκάδες χιλιάδες εκτοπισμένους.

Αποφάσεις του Διεθνούς Δικαστηρίου (ΔΔ) της Χάγης το 1962 το 2013 στη θεωρία επέλυαν το πρόβλημα, δίνοντας δίκιο στην Καμπότζη και τις δυο φορές, για την κυριαρχία στην τοποθεσία όπου βρίσκεται ο ναός Πρα Βιχάν, μέρος της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO, και στην περιοχή γύρω της. Αλλά η διευθέτηση δεν διήρκεσε παρά μια δωδεκαετία.

Με πληροφορίες από AFP μέσω ΑΠΕ – ΜΠΕ
Σαμρόνγκ, Καμπότζη

https://hellasjournal.com/2025/07/tetarti-mera-antallagis-pyron-pyrovolikou-metaxy-taylandis-kai-kabotzis-para-tin-protasi-trab-gia-katapafsi-tou-pyros/

Δεκάδες φορτηγά με ανθρωπιστική βοήθεια άρχισαν να κινούνται προς τη Γάζα: Ρίψεις ειδών πρώτης ανάγκης από το Ισραήλ * Παύση πυρός και ανθρωπιστικοί διάδρομοι

0

Φορτηγά με ανθρωπιστική βοήθεια άρχισαν να κινούνται προς τη Γάζα από την Αίγυπτο, όπως μετέδωσε σήμερα το προσκείμενο στο αιγυπτιακό κράτος Al Qahera News TV, ύστερα από μήνες διεθνών πιέσεων και προειδοποιήσεων από οργανώσεις αρωγής ότι ο λιμός εξαπλώνεται στον παλαιστινιακό θύλακα.

Σε εικόνες του Γαλλικού Πρακτορείου φαίνονται μεγάλα φορτηγά φορτωμένα με λευκούς σάκους να διασχίζουν, από την αιγυπτιακή πλευρά, την είσοδο του περάσματος στη Ράφα που οδηγεί στη νότια Λωρίδα της Γάζας.

Επίσης, η Ιορδανία ανακοίνωσε σήμερα ότι απέστειλε οχηματοπομπή 60 φορτηγών που μετέφεραν 962 τόνους τροφίμων και αλευριού που αναμένεται να εισέλθουν στη βόρεια Λωρίδα της Γάζας από το ισραηλινό πέρασμα Ζίκιμ.

Το Ισραήλ δήλωσε ότι χθες ξεκίνησε ρίψεις ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γάζα και λαμβάνει κι άλλα μέτρα για να αντιμετωπίσει την ανθρωπιστική κρίση εκεί.

  • Ο ισραηλινός στρατός δήλωσε ότι θα δημιουργηθούν «ανθρωπιστικοί διάδρομοι» για την ασφαλή μετακίνηση οχηματοπομπών των Ηνωμένων Εθνών που μεταφέρουν βοήθεια στη Γάζα και ότι θα εφαρμοστούν «ανθρωπιστικές παύσεις» σε πυκνοκατοικημένες περιοχές.

Δεκάδες φορτηγά που μετέφεραν τόνους ανθρωπιστικής βοήθειας μετακινήθηκαν προς το πέρασμα Καράμ Αμπού Σαλέμ (Κερέμ Σαλόμ) στη νότια Γάζα, δήλωσε ανταποκριτής του Al Qahera από το συνοριακό πέρασμα της Ράφας μεταξύ της Αιγύπτου και της Γάζας.

Διεθνείς οργανώσεις αρωγής κάνουν λόγο για λιμό μεταξύ των 2,2 εκατ. κατοίκων της Γάζας, με τα τρόφιμα να εξαντλούνται καθώς το Ισραήλ διέκοψε τον ανεφοδιασμό του θύλακα τον Μάρτιο, πριν τον επιτρέψει και πάλι τον Μάιο αλλά με νέους περιορισμούς.

  • Το Ισραήλ δηλώνει ότι επιτρέπει να εισέλθει στη Γάζα επαρκής ποσότητα τροφίμων στη Γάζα και κατηγορεί τα Ηνωμένα Έθνη ότι δεν τη διανέμουν. Τα Ηνωμένα Έθνη δηλώνουν ότι ενεργούν με όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματικό τρόπο υπό τους ισραηλινούς περιορισμούς.

Ο ισραηλινός στρατός ανέφερε ότι οι ρίψεις ανθρωπιστικής βοήθειας θα πραγματοποιηθούν σε συντονισμό με διεθνείς οργανώσεις αρωγής και θα περιλαμβάνουν επτά παλέτες με είδη όπως ζάχαρη, αλεύρι και τρόφιμα σε κονσέρβες. Παλαιστινιακές πηγές επιβεβαιώσαν ότι ξεκίνησαν να πέφτουν δέματα στη βόρεια Λωρίδα της Γάζας.

Το ισραηλινό υπουργείο Εξωτερικών ανακοίνωσε ότι θα «εφαρμόσει ‘ανθρωπιστική παύση’ σε κέντρα με αμάχους και σε ανθρωπιστικούς διαδρόμους» σήμερα το πρωί, χωρίς άλλες λεπτομέρειες.

  • Δεκάδες άνθρωποι στη Γάζα έχουν πεθάνει από υποσιτισμό τις τελευταίες εβδομάδες, σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας της Γάζας, ενώ 127 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους εξαιτίας υποσιτισμού, μεταξύ των οποίων 85 παιδιά, από την έναρξη του πολέμου, πριν από σχεδόν δύο χρόνια. Νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, πάνω από 100 οργανώσεις αρωγής προειδοποίησαν ότι ο λιμός εξαπλώνεται στον θύλακα.

Ο ισραηλινός στρατός ανακοίνωσε σήμερα παύση στις στρατιωτικές επιχειρήσεις σε τρεις καθορισμένες περιοχές της Γάζας, λίγη ώρα αφού ανακοίνωσε ότι λαμβάνει διάφορα μέτρα για να αμβλύνει την ανθρωπιστική κρίση στον παλαιστινιακό θύλακα.

https://hellasjournal.com/2025/07/dekades-fortiga-me-anthropistiki-voitheia-archisan-na-kinountai-pros-ti-gaza-ripseis-eidon-protis-anagkis-apo-to-israil-pafsi-pyros-kai-anthropistikoi-diadromoi/

«Υπήρχε κίνδυνος να τραυματιστώ» – Το παράπονο του Τεντόγλου για το Βαλκανικό Πρωτάθλημα

0
ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΣΤΙΒΟΥ Α/Γ 2025 ΒΟΛΟΣ / 1η ΗΜΕΡΑ / ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ (ΜΑΡΙΛΙΑ ΒΑΣΙΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ / EUROKINISSI)

Ο Μίλτος Τεντόγλου αναμένεται να επιστρέψει στον Βόλο, το επόμενο Σαββατοκύριακο, για το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα στίβου.

Ένα άλμα στα 8,07 μ. ήταν αρκετό για τον Μίλτο Τεντόγλου ώστε, το βράδυ του Σαββάτου (26/7), να αναδειχθεί πρωταθλητής στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα στίβου, που γίνεται αυτό το Σαββατοκύριακο (26-27/7) στον Βόλο.

Ωστόσο, ο Μίλτος Τεντόγλου εξέφρασε το παράπονό του, τονίζοντας πως υπήρχε κίνδυνος τραυματισμού εάν επιχειρούσε τα άλλα τέσσερα άλματά του. Συγκεκριμένα, σε δηλώσεις του στην ΕΡΤ, μετά το τέλος του αγώνα του, ο Μίλτος Τεντόγλου ανέφερε: «Ήταν πολύ σκληρή η άμμος. Δεν τραυματίστηκα, αλλά το θεώρησα πολύ επικίνδυνο άμα έκανα και άλλο άλμα».

Ο Τεντόγλου και το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα

Αμέσως μετά το Βαλκανικό Πρωτάθλημα, θα ακολουθήσει στο ίδιο στάδιο το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Στίβου στις 2 και 3 Αυγούστου, στο οποίο ο Μίλτος Τεντόγλου θα επιδιώξει μια καλή επίδοση.

Υπενθυμίζεται ότι στόχος της χρόνιας για τους Έλληνες αθλητές αποτελεί το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στίβου 2025, το οποίο θα διεξαχθεί τον Σεπτέμβριο στην Ιαπωνία.

https://www.ieidiseis.gr/athlitismos/547054/tentogloy-skamma-valkaniko-protathlima/

Κύθηρα: «Έχει καεί το μισό νησί» – Δραματική έκκληση του αντιδημάρχου για ενίσχυση των εναέριων μέσων

0
«Αν δεν περιοριστεί η φωτιά, θα φύγουν όλοι – θα έχουμε ολοκληρωτική καταστροφή», τόνισε ο αντιδήμαρχος στα Κύθηρα.

Σε κρίσιμη κατάσταση βρίσκονται τα Κύθηρα, καθώς η μεγάλη πυρκαγιά που ξέσπασε, το πρωί του Σαββάτου (26/7), συνεχίζει να κατακαίει δασικές και αγροτικές εκτάσεις, με συνεχείς αναζωπυρώσεις καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας.

Νέο μήνυμα από το 112 εστάλη, τα ξημερώματα της Κυριακής (27/7), για εκκένωση των περιοχών Βενετσιάνικα και Πιτσινάδες προς το Λιβάδι, ενώ ισχυρές πυροσβεστικές δυνάμεις επιχειρούν από ξημερώματα με επίγεια και εναέρια μέσα.

Δραματική έκκληση από τον αντιδήμαρχο Κυθήρων

Ο αντιδήμαρχος του νησιού, Γιώργος Κομνηνός, περιέγραψε στην ΕΡΤ με δραματικούς τόνους την κατάσταση, κάνοντας λόγο για «ανυπολόγιστη καταστροφή». «Έχει καεί το μισό νησί», δήλωσε, προειδοποιώντας ότι οι φλόγες απειλούν μοναστήρια, τουριστικές περιοχές και οικισμούς.

Ακόμα, ο ίδιος κατήγγειλε καθυστέρηση στην επέμβαση των εναέριων μέσων, σημειώνοντας πως «ήρθαν τα καναντέρ, έκαναν ρίψεις για μία ώρα και έφυγαν – μετά ξέφυγε η φωτιά». Επίσης, υπογράμμισε ότι οι ισχυροί άνεμοι αλλάζουν συνεχώς κατεύθυνση, «στριφογυρίζουν και τραβούν τη φωτιά παντού», με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν ακόμη και παρθένες περιοχές του νησιού.

«Έχουμε καμένα σπίτια, μελίσσια, ελαιόδεντρα, η τουριστική παραλία Μελιδόνι έχει καταστραφεί», ανέφερε, εκφράζοντας φόβους ότι χωρίς άμεση ενίσχυση της επιχείρησης κατάσβεσης «θα καούν και άνθρωποι».

Ακόμα, όπως είπε ο Γιώργος Κομνηνός, μέχρι στιγμής δεν υπάρχει μαζική φυγή τουριστών, αλλά προειδοποίησε: «Αν δεν περιοριστεί η φωτιά, θα φύγουν όλοι – θα έχουμε ολοκληρωτική καταστροφή». Κλείνοντας, απηύθυνε έκκληση για άμεση αποστολή επιπλέον εναέριων μέσων και αντιμετώπιση των δυτικών ανέμων που, όπως τόνισε, αν ενισχυθούν «θα καούν και χωριά».

https://www.ieidiseis.gr/ellada/546985/kythira-echei-kaei-to-miso-nisi/

Αποκαρδιωτικές εικόνες στο Κρυονέρι – Μετρούν κατεστραμμένα σπίτια στα αποκαΐδια

0
Στιγμιότυπο από την περιοχή του Κρυονερίου, Κυριακή 27 Ιουλίου 2025. Η φωτιά που ξέσπασε το μεσημέρι του Σαββάτου (26/7) έκαψε δεκάδες στρέμματα δασικής έκτασης, σπίτια και αυτοκίνητα. Εξαιτίας των ισχυρών ανέμων που έπνεαν στην περιοχή, υπήρξε μπαράζ μηνυμάτων "112" για εκκενώσεις πολλών οικισμών στα πύρινα μέτωπα. Από την Πυροσβεστική η φωτιά χαρακτηρίστηκε δύσκολη καθώς εξελίχθηκε σε μικτή ζώνη δάσους και οικιστικού ιστού. Στα μέτωπα της πυρκαγιάς επιχείρησαν 220 πυροσβέστες με 8 πεζοπόρα τμήματα και 69 οχήματα ενώ ρίψεις νερού πραγματοποίησαν 10 αεροσκάφη και 7 ελικόπτερα. (ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ/EUROKINISSI)

Η επόμενη μέρα μετά το πέρασμα της φωτιάς στο Κρυονέρι.

Αποκαρδιωτικές οι εικόνες που καταγράφονται την επομένης της μεγάλης φωτιάς που ξέσπασε το μεσημέρι του Σαββάτου (26/7) από την περιοχή της Δροσοπηγής και επεκτάθηκε στο Κρυονέρι.

Σκηνές απόλυτης καταστροφής καταγράφονται στο Κρυονέρι μετά το πέρασμα της πυρκαγιάς, αφήνοντας πίσω της καμένα σπίτια, κατεστραμμένες περιουσίες και ένα τοπίο σκεπασμένο από στάχτη. Η επόμενη μέρα βρίσκει τους κατοίκους σε απόγνωση, μετρώντας τις ζημιές και προσπαθώντας να περισώσουν ό,τι απέμεινε.

Η πυρκαγιά κατέστρεψε περιουσίες και δασικές εκτάσεις. Μάλιστα το δάσος που κάηκε είχε αρκετά χρόνια να παραδοθεί στις φλόγες.

Σημειώνεται ότι είναι χωρίς ενεργό μέτωπο σήμερα η εν λόγω φωτιά, η οποία ξεκίνησε από την περιοχή της Δροσοπηγής και επεκτάθηκε στο Κρυονέρι.

Δείτε τις φωτογραφίες:

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ/EUROKINISSI
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ/EUROKINISSI
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ/EUROKINISSI
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ/EUROKINISSI
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ/EUROKINISSI
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ/EUROKINISSI
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ/EUROKINISSI
https://www.ieidiseis.gr/ellada/547059/apokardiotikes-eikones-sto-kryoneri-metroyn-katestrammena-spitia-sta-apoka-dia/

Ο γαμπρός του Ερντογάν εγκαινιάζει μια νέα πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης καλωσορίζοντας τη σύζυγό του

0

Ο Σελτζούκ Μπαϊρακτάρ και η σύζυγός του Σουμεγιέ

Η τοπική πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης, που ιδρύθηκε από τον Σελτζούκ Μπαϊρακτάρ, πρόεδρο της εταιρείας drone Baykar, έχει σημειώσει αξιοσημείωτη ανταπόκριση.

Η Σουμεγιέ Ερντογάν Μπαϊρακτάρ, κόρη του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, έγινε μέλος της τοπικής πλατφόρμας κοινωνικής δικτύωσης NEXT Teknofest Social, η οποία ξεκίνησε υπό την ηγεσία του Σελτζούκ Μπαϊρακτάρ.

Στην πρώτη της ανάρτηση στην πλατφόρμα, η Σουμεγιέ τόνισε τη σημασία της εθνικής τεχνολογίας και έλαβε ένα συγκινητικό μήνυμα καλωσορίσματος από τον σύζυγό της, Σελτζούκ, το οποίο έγραφε: «Το να σε βλέπω εδώ είναι ένα υπέροχο συναίσθημα, από αυτά που κάνουν την καρδιά μου να χτυπάει δυνατά… Καλώς ήρθες».

Αξίζει να σημειωθεί ότι η Σουμεγιέ Ερντογάν Μπαϊρακτάρ είναι επί του παρόντος Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Φιλανθρωπικού Ιδρύματος TÜRGEV.

Το Next Teknofest Sosyal είναι, με απλά λόγια, μια νέα πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης. Προσανατολισμένη στο microblogging και παρόμοια σε δομή με το X, έχει προσελκύσει την προσοχή επειδή είναι εντελώς δωρεάν στη χρήση και χωρίς διαφημίσεις. Σύμφωνα με την επίσημη δήλωση, η πλατφόρμα θα λειτουργεί επίσης χωρίς ένα εξατομικευμένο σύστημα αλγορίθμων – μια σημαντική απόκλιση από την προσέγγιση που βασίζεται σε δεδομένα των mainstream δικτύων κοινωνικής δικτύωσης.

Από την κυκλοφορία της, η εφαρμογή της πλατφόρμας βρίσκεται στην κορυφή της λίστας με τις εφαρμογές με τις περισσότερες λήψεις στην κατηγορία «Κοινωνικά Δίκτυα» στο App Store, ξεπερνώντας σε επιδόσεις εξέχοντα παγκόσμια ονόματα, με το Telegram να κατατάσσεται στη δεύτερη θέση, ακολουθούμενο από το Facebook στην τρίτη.

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Γαλλο-Σαουδαραβική Πρωτοβουλία στον ΟΗΕ: Ξυπνώντας τη Διεθνή Κοινότητα

0

27 Ιουλίου 2025

Alon Ben Meir

Η βάρβαρη επίθεση της Χαμάς τον Οκτώβριο του 2023 και ο φρικτός πόλεμος αντεκδίκησης από το Ισραήλ αναζωπύρωσαν το αίτημα για λύση δύο κρατών. Χαιρετίζω τη κοινή πρωτοβουλία Γαλλίας-Σαουδικής Αραβίας στον ΟΗΕ υπέρ μιας λύσης δύο κρατών με την ελπίδα ότι θα ξυπνήσει τη διεθνή κοινότητα και θα τερματίσει αυτήν τη πιο καταστροφική και μακροχρόνια σύγκρουση από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών σχεδιάζει να συγκαλέσει συνέδριο για την προώθηση λύσης δύο κρατών στην Παλαιστίνη, με συμπροεδρία της Γαλλίας και της Σαουδικής Αραβίας. Το συνέδριο, που ενέκρινε η Γενική Συνέλευση τον Δεκέμβριο του 2024, έχει προγραμματιστεί για τις 28-29 Ιουλίου στην Έδρα του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη. Ανεξαρτήτως του αποτελέσματος, δεν μπορώ να σκεφτώ συνέδριο του ΟΗΕ σημαντικότερο από αυτό το κρίσιμο θέμα, που ταλανίζει το Ισραήλ και τους Παλαιστίνιους σχεδόν επί οκτώ δεκαετίες.

Αυτό που προκαλεί απορία, ωστόσο, είναι ότι η διοίκηση Τραμπ αποθαρρύνει κυβερνήσεις ανά τον κόσμο από το να συμμετάσχουν στο συνέδριο. Η διπλωματική προειδοποίηση, που εστάλη την Τρίτη 10 Ιουνίου, αναφέρει ότι χώρες που θα προβούν σε «αντι-ισραηλινές ενέργειες» μετά το συνέδριο θα θεωρηθούν ότι ενεργούν ενάντια στα συμφέροντα της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ και ενδέχεται να αντιμετωπίσουν διπλωματικές συνέπειες από την Ουάσιγκτον.

Το ειρωνικό είναι ότι όταν ο Τραμπ παρουσίασε το σχέδιο ειρήνης της διοίκησής του για τη Μέση Ανατολή στον Λευκό Οίκο στις 28 Ιανουαρίου 2020, υποστήριξε ρητά τη λύση δύο κρατών, δηλώνοντας: «Το όραμά μου προσφέρει μια ευκαιρία win-win για τις δύο πλευρές, μια ρεαλιστική λύση δύο κρατών που επιλύει τον κίνδυνο της παλαιστινιακής κρατικότητας για την ασφάλεια του Ισραήλ.»

Ο Τραμπ, ο οποίος υποτίθεται ότι ενδιαφέρεται για την εθνική ασφάλεια του Ισραήλ και τη συνεχιζόμενη βιωσιμότητά του ως ανεξάρτητο κράτος, θα έπρεπε να γνωρίζει, όπως ο χρόνος έχει δείξει ξανά και ξανά, ότι η απόλυτη ασφάλεια του Ισραήλ εξαρτάται από τον τερματισμό της ισραηλινο-παλαιστινιακής σύγκρουσης. Αντί να ενθαρρύνει και να επαινεί τη Γαλλία και τη Σαουδική Αραβία για την πρωτοβουλία τους, η διπλωματική του προειδοποίηση είναι εξοργιστική, καθώς θα παρατείνει μόνο τη σύγκρουση για δεκαετίες ακόμη, προς ζημία και των δύο πλευρών.

Μια τέτοια ακατανόητη απειλή προς τις χώρες που θα υποστήριζαν το ψήφισμα θα έπρεπε να είναι αδιανόητη, κυρίως λόγω του συνεχιζόμενου φρικτού πολέμου στη Γάζα, ο οποίος απέδειξε ότι το status quo ποτέ δεν ήταν και ποτέ δεν θα είναι βιώσιμο. Η ισραηλινο-παλαιστινιακή σύγκρουση θα γίνεται ολοένα και πιο δυσεπίλυτη και θανατηφόρα. Θα καταλήξει ξανά σε βία που θα επισκιάσει ακόμη και τον τωρινό καταστροφικό πόλεμο στη Γάζα και θα προκαλέσει αμέτρητους θανάτους και καταστροφές και στις δύο πλευρές.

Συχνά, κάθε κρίση τέτοιας κλίμακας αφυπνίζει τους ανθρώπους στη σκληρή τους πραγματικότητα, εγείροντας το ερώτημα πώς να αλλάξει η δυναμική για να τερματιστεί αυτή η ενδημική σύγκρουση και να αναζητηθεί μια διέξοδος από την σχεδόν άνευ προηγουμένου κατάρρευση που προκάλεσε ο πόλεμος Ισραήλ-Χαμάς.

Επιπλέον, η εξέταση της ιστορίας της σύγκρουσης, λαμβάνοντας υπόψη τη ψυχολογική νοοτροπία και των δύο λαών, τις βαθιά ριζωμένες διεκδικήσεις τους στην ίδια γη, και όσα έχουν συμβεί μέσα στα χρόνια, απέδειξε αδιαμφισβήτητα ότι μόνο δύο ανεξάρτητα κράτη προσφέρουν μια πρακτική και βιώσιμη λύση. Επομένως, όσοι έγραψαν το επικήδειο για τη λύση δύο κρατών αποδείχθηκαν εντελώς λανθασμένοι. Άλλες προτάσεις που έχουν τεθεί υπό εξέταση δεν άντεξαν στην κριτική.

Η Μη Βιωσιμότητα του Status Quo
Το status quo αποδεικνύεται ολοένα και πιο μη βιώσιμο, όπως δείχνουν κραυγαλέα ο τωρινός πόλεμος και η κλιμακούμενη βία στη Δυτική Όχθη. Σχεδόν έξι δεκαετίες κατοχής, σημαδεμένες από βία, Ιντιφάντες, τρομοκρατία και επανειλημμένες εισβολές στη Γάζα που κορυφώθηκαν στον πόλεμο Ισραήλ-Χαμάς, έχουν δείξει ότι η κατοχή είναι μη βιώσιμη. Επιπλέον, η διατήρηση του status quo έχει δημιουργήσει μια de facto κατάσταση ενός κράτους. Οι Παλαιστίνιοι έχουν αντισταθεί σθεναρά και συνεχίζουν να αντιστέκονται επειδή αυτή η κατάσταση έχει δημιουργήσει ένα de facto σύστημα απαρτχάιντ, όπου οι Ισραηλινοί Εβραίοι στη Δυτική Όχθη διέπονται από πολιτικό δίκαιο, ενώ οι Παλαιστίνιοι από στρατιωτικό νόμο.

Ένα Δημοκρατικό Κράτος
Οι Παλαιστίνιοι θα καλωσόριζαν ένα ενιαίο δημοκρατικό κράτος επειδή, σε ελεύθερες και δίκαιες εκλογές, θα μπορούσαν σύντομα να σχηματίσουν πλειοψηφία και ενδεχομένως να κυβερνήσουν το Ισραήλ. Υπάρχουν περίπου 3 εκατομμύρια Παλαιστίνιοι στη Δυτική Όχθη, 2,1 εκατομμύρια στη Γάζα και 2 εκατομμύρια στο ίδιο το Ισραήλ, συνολικά πάνω από 7 εκατομμύρια, αριθμός περίπου ίσος με τον εβραϊκό πληθυσμό του Ισραήλ. Αυτό θα υπονόμευε το ίδιο το θεμέλιο του Ισραήλ ως εβραϊκού κράτους και είναι κατηγορηματικά απαράδεκτο για σχεδόν όλους τους Ισραηλινούς, ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης.

Μία Αυτόνομη Παλαιστινιακή Οντότητα
Μια άλλη επιλογή είναι η δημιουργία μιας αυτόνομης παλαιστινιακής οντότητας στη Δυτική Όχθη και τη Γάζα, συμπεριλαμβανομένων των περιοχών Α και Β, του 80 έως 90 τοις εκατό της Περιοχής Γ και της Γάζας. Αυτή η οντότητα θα ήταν αποστρατιωτικοποιημένη αλλά θα διατηρούσε την εσωτερική της ασφάλεια σε συνεργασία με το Ισραήλ, τερματίζοντας τεχνικά την κατοχή. Το Ισραήλ, από την πλευρά του, αρνείται να εγκαταλείψει τον γενικό έλεγχο της ασφάλειας, φοβούμενο για την ασφάλειά του. Οι Παλαιστίνιοι έχουν απορρίψει αυστηρά μια τέτοια επιλογή, καθώς θα καταπατούσε το δικαίωμά τους στην κρατικότητα.

Η Λύση των Δύο Κρατών
Η λύση των δύο κρατών — δύο ανεξάρτητα κράτη που συνυπάρχουν ειρηνικά και σέβονται την κυριαρχία και τα δικαιώματα το ένα του άλλου — παραμένει η μόνη βιώσιμη επιλογή. Δεδομένων των αναμειγμένων πληθυσμών στη Δυτική Όχθη και των μεταβαλλόμενων πραγματικοτήτων από το 1967 και μετά, η στενή συνεργασία στον τομέα της ασφάλειας και της οικονομίας είναι απαραίτητη προϋπόθεση για μια βιώσιμη ειρήνη.

Οι Ισραηλινοί και οι Παλαιστίνιοι πρέπει να αποδεχθούν ότι η συνύπαρξή τους είναι αμετάκλητη. Έχουν μόνο δύο επιλογές: να αναπτυχθούν, να ευημερήσουν και να ζήσουν ειρηνικά μαζί ή να συνεχίσουν τον κύκλο της βίας για δεκαετίες ακόμη. Η επιλογή είναι δική τους — να κληροδοτήσουν ζωή ή θάνατο στις μελλοντικές γενιές.

Δυστυχώς, οι Ισραηλινοί και οι Παλαιστίνιοι θα συνεχίσουν να υποφέρουν και να πληρώνουν βαρύ τίμημα σε αίμα και πόρους όσο ο Νετανιάχου ή οποιοσδήποτε άλλος του ιδίου φυράματος βρίσκεται στην εξουσία. Έχει ορκιστεί ότι δεν θα επιτρέψει ποτέ την ίδρυση παλαιστινιακού κράτους όσο κυβερνά, και τώρα εκμεταλλεύεται τον πόλεμο στη Γάζα για να θάψει μια για πάντα κάθε προοπτική ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους, που θα του διαφεύγει όσο σκληρά κι αν προσπαθήσει. Ακόμη χειρότερα, δεν έχει προτείνει καμία αμοιβαία αποδεκτή λύση για τον τερματισμό της ισραηλινο-παλαιστινιακής σύγκρουσης.

Από την άλλη πλευρά, ο Τραμπ μπορεί να χρησιμοποιήσει την εξουσία του αξιώματός του για να αλλάξει τη δυναμική της σύγκρουσης και να απευθυνθεί στους Ισραηλινούς, που τον εμπιστεύονται, και να εξηγήσει γιατί μόνο η λύση δύο κρατών προσφέρει την απόλυτη εθνική ασφάλεια. Μπορεί να συγκρατήσει τον Νετανιάχου ώστε να τερματιστεί ο πόλεμος στη Γάζα, να αναπτύξει μια στρατηγική εξόδου και να προχωρήσει στη δημιουργία μιας πορείας που θα οδηγήσει, με τον καιρό, στην ίδρυση παλαιστινιακού κράτους. Του ειπώθηκε από τους Σαουδάραβες ότι δεν θα υπάρξει εξομάλυνση σχέσεων με το Ισραήλ αν δεν διαμορφωθεί μια τέτοια αξιόπιστη πορεία.

Αντί γι’ αυτό, επέλεξε να επιδείξει στο εκλογικό του σώμα, και ιδιαίτερα στους ευαγγελικούς, ότι νοιάζεται τόσο πολύ για το Ισραήλ, ενώ στην πραγματικότητα καθιστά το Ισραήλ πιο ευάλωτο και ανασφαλές αφήνοντας την ισραηλινο-παλαιστινιακή σύγκρουση να σαπίζει χωρίς καμία προοπτική επίλυσης. Τώρα απειλεί ξεδιάντροπα με τιμωρία τις χώρες που θα υποστηρίξουν τη γαλλο-σαουδαραβική πρωτοβουλία στον ΟΗΕ, αντί να την αγκαλιάσει ολόψυχα.

Ο Νετανιάχου και ο Τραμπ είναι δύο επικίνδυνα παραπλανημένα άτομα των οποίων η ανικανότητα και η έλλειψη κατανόησης του τι απαιτείται για να τερματιστεί η μακροβιότερη και αιματηρότερη σύγκρουση από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο προκαλούν κατάπληξη. Το αίμα των Ισραηλινών και των Παλαιστινίων που θα συνεχίσουν να πεθαίνουν σε αυτή τη σύγκρουση για γενιές θα βαρύνει τα χέρια τους.

Δεν υποβαθμίζω ούτε για μια στιγμή πόσο δύσκολο και, κατά καιρούς, αξεπέραστο θα είναι να επιλυθούν τα πολυάριθμα αντικρουόμενα ζητήματα μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστινίων και να επιτευχθεί συμφωνία βάσει της λύσης των δύο κρατών. Ωστόσο, ελλείψει οποιασδήποτε άλλης βιώσιμης επιλογής, έχουν ελάχιστη επιλογή πέρα από το να σταματήσουν σε τίποτα και να προβούν στις αναγκαίες υποχωρήσεις, ανεξαρτήτως του χρόνου που θα χρειαστεί για να επιτευχθεί μια συμφωνία.

Χαιρετίζω τη γαλλο-σαουδαραβική πρωτοβουλία για την προσπάθειά της να αναζωογονήσει την προοπτική λύσης δύο κρατών, ιδίως μετά τον φρικτό πόλεμο στη Γάζα. Ο πόλεμος απέδειξε απλώς ότι όσο οι Παλαιστίνιοι εμποδίζονται από το να ιδρύσουν δικό τους κράτος, η βίαιη ισραηλινο-παλαιστινιακή σύγκρουση θα συνεχίσει να υποβόσκει, κληροδοτώντας στις επόμενες γενιές μόνο θάνατο και καταστροφή.

Ανησυχούν καθόλου οι αρμόδιοι για τα μηνύματα των βάσεων εισαγωγής στα Πανεπιστήμια;

6
OLYMPUS DIGITAL CAMERA

του Γιάννη Μαγκριώτη, πρώην Υφυπουργού

Μάλιστα, μερικά στοιχεία, είναι ιδιαίτερα ανησυχητικά, για το σήμερα και το αύριο της εκπαίδευσης, δηλαδή της χώρας, της οικονομίας και της κοινωνίας:

1. Κάθε χρόνο, δυστυχώς, είναι λιγότερα τα παιδιά, λιγότεροι και οι υποψήφιοι/ες.
Φέτος έδωσαν εξετάσεις 70276, μπήκαν
62848, που έπιασαν την Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής (ΕΒΕ).

2. Έμειναν 10628 κενές θέσεις, λόγω ΕΒΕ από ΓΕΛ και 250 από ΕΠΑΛ.
Στις παραγωγικές σχολές των ενόπλων δυνάμεων, έμειναν 473 κενές θέσεις, παρ΄ ότι οι βάσεις έχουν πέσει πολύ.

Τα συμπεράσματα πολύ επώδυνα, αναφέρω μερικά:

1. Οι θέσεις στα Πανεπιστήμια είναι λίγο περισσότερες από τους μαθητές που έδωσαν εξετάσεις, δηλαδή, αν δεν υπήρχαν οι ΕΒΕ, θα έμπαιναν όλοι και πάλι θα έμεναν  κενές θέσεις.

2. Στις στρατιωτικές σχολές υπάρχει μεγάλο πρόβλημα, που δημιουργήθηκε τα τελευταία χρόνια. Φαίνεται και οι νέες εξαγγελίες της κυβέρνησης δεν έπεισαν, τους σπουδαστές των σχολών και τα  νέα παιδιά, για να τις επιλέξουν. Αν σε αυτό το πρόβλημα προσθέσουμε το γεγονός ότι, πολλοί νέοι αξιωματικοί παραιτούνται, μετά από λίγα χρόνια, καταλαβαίνετε τα προβλήματα που έχουν προκύψει και θα προκύψουν, στην στελέχωση των ενόπλων δυνάμεων. Ποιοι θα πετούν τα επόμενα χρόνια τα μαχητικά της πολεμικής αεροπορίας, ποιοι θα κυβερνούν τις φρεγάτες του πολεμικού ναυτικού και ποιοι θα χειρίζονται τα σύγχρονα συστήματα του στρατού ξηράς;

3. Υπάρχουν πολλές αυξομειώσεις βάσεων εισαγωγής και έχουν την ερμηνεία τους. Όμως πρέπει να παρατηρήσω την μεγάλη αύξηση της ΕΒΕ, στα τμήματα μηχανικών του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής, που φτάνουν τις αντίστοιχες του Πανεπιστημίου Πατρών.
Ο λόγος εμφανής, παρ’ ότι το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής πρόσφατα αναβαθμίστηκε θεσμικά από ΑΤΕΙ σε Πανεπιστήμιο.
Ο λόγος είναι το κόστος φοίτησης των φοιτητών σε Πανεπιστήμια εκτός Αθηνών, που κάθε χρόνο μεγαλώνει, με την ανεξέλεγκτη ακρίβεια, αφού τα περισσότερα παιδιά είναι από την Αττική.

4. Βλέπω να τρίβουν τα χέρια τους τα αφεντικά των ιδιωτικών Πανεπιστημίων, που θα λειτουργήσουν φέτος, βασικά στην Αθήνα, και η κυβέρνηση για το μεγάλο “επίτευγμά” της.
Είναι σίγουρο, πως και πολλά παιδιά που μπήκαν σε σχολές μακριά από τον τόπο διαμονής, θα επιλέξουν για τους ίδιους λόγους τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια, παρ’ ότι το επίπεδο σπουδών των δημοσίων θα είναι υψηλότερο.

Δυστυχώς, πολλά δεν πάνε καλά και συνεχώς γίνονται χειρότερα. Τις αρνητικές επιπτώσεις τις βλέπουμε σήμερα, στο κοντινό μέλλον οι συνέπειες θα είναι τραγικές. Αν, σε αυτά τα δεδομένα, προσθέσουμε και την μετανάστευση πολλών πτυχιούχων, ειδικά από τις πιο σημαντικές σχολές στο εξωτερικό, είτε γιατί δεν βρίσκουν απασχόληση και ευκαιρίες ανάπτυξης στην Ελλάδα είτε αυτές που βρίσκουν δεν καλύπτουν τις ανάγκες αξιοπρεπούς διαβίωσης, τότε καταλαβαίνουμε την δυστοπική πραγματικότητα που διαμορφώνεται.

Το χειρότερο από όλα είναι οι πανηγυρισμοί της κυβέρνησης για τις επιλογές της και η αμεριμνησία της αντιπολίτευσης και μεγάλου μέρους της εκπαιδευτικής κοινότητας.