Αρχική Blog Σελίδα 613

Συνεχίζεται η σφαγή στη Γάζα. Διεθνής κατακραυγή για τη δολοφονία αμάχων, ασθενών και δημοσιογράφων

Από
anixneuseis
-
0

 

Διεθνή κατακραυγή προκαλεί η νέα διπλή επίθεση του Ισραήλ σε νοσοκομείο στη νότια Γάζα, με απολογισμό τουλάχιστον 20 νεκρούς, ανάμεσα τους και πέντε δημοσιογράφοι διεθνών πρακτορείων
Πολύνεκρη επίθεση σε νοσοκομείο: Τουλάχιστον 20 άνθρωποι έπεσαν νεκροί κατά τη χθεσινή ισραηλινή επίθεση στο νοσοκομείο Νάσερ στο νότιο τμήμα της Λωρίδας της Γάζας. Ανάμεσά τους και πέντε δημοσιογράφοι, που συνεργάζονταν με τα διεθνή πρακτορεία Reuters, AP και al Jazeera. Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, το δεύτερο πλήγμα εξαπολύθηκε αφού διασώστες και δημοσιογράφοι έσπευσαν στον χώρο όπου είχε σημειωθεί η πρώτη επίθεση. Συνολικά, περισσότεροι από 240 Παλαιστίνιοι δημοσιογράφοι έχουν σκοτωθεί στις ισραηλινές επιθέσεις στη Γάζα από την έναρξη του πολέμου.

«Τραγική ατυχία»: Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου δήλωσε ότι η χώρα του λυπάται βαθύτατα για αυτό που περιέγραψε ως «τραγική ατυχία». Ο ισραηλινός πρωθυπουργός τόνισε πως «το Ισραήλ προσδίδει σημασία στο έργο των δημοσιογράφων, όπως και του ιατρικού προσωπικού και όλων των αμάχων» προσθέτοντας πως «οι στρατιωτικές αρχές διεξάγουν ενδελεχή έρευνα» για το συμβάν.

Καταπέλτης ο αρχηγός IDF: Ο επικεφαλής του ισραηλινού στρατού Εγιάλ Ζαμίρ ενέτεινε τις προειδοποιήσεις του όσον αφορά τα σχέδια για κατάληψη της Πόλης της Γάζας, καλώντας τον πρωθυπουργό Νετανιάχου να αποδεχθεί μια πρόταση κατάπαυσης του πυρός. Ο ίδιος επανέλαβε την ανησυχία του ότι το σχέδιο θα θέσει σε κίνδυνο τις ζωές των 20 εναπομεινάντων ομήρων, που πιστεύεται ότι είναι ακόμη ζωντανοί.

Γάζα: Στο στόχαστρο των IDF δημοσιογράφοι και άμαχοι – Διεθνής κατακραυγή
25.08.202521:43
Σφαγή στη Γάζα: Ισραηλινή επιδρομή σε νοσοκομείο – 20 νεκροί, ανάμεσά τους 5 δημοσιογράφοι

Περισσότεροι από 240 Παλαιστίνιοι δημοσιογράφοι έχουν σκοτωθεί από ισραηλινά πυρά στη Λωρίδα της Γάζας από την έναρξη του πολέμου – «Τραγική ατυχία» χαρακτήρισε την επίθεση στο νοσοκομείο ο Μπενιαμίν Νετανιάχου
Τουλάχιστον 20 άνθρωποι σκοτώθηκαν σήμερα από ισραηλινή επίθεση εναντίον του νοσοκομείου Νάσερ στη Χαν Γιουνίς, στο νότιο τμήμα της Λωρίδας της Γάζας. Ανάμεσά στους νεκρούς και πέντε δημοσιογράφοι, ανακοίνωσε αξιωματούχος της παλαιστινιακής υπηρεσίας Πολιτικής Προστασίας.

Ο εικονολήπτης Χούσαμ αλ Μάσρι, ένας από τους δημοσιογράφους που σκοτώθηκε στο πρώτο πλήγμα, συνεργαζόταν με το Reuters. Ο φωτοειδησεογράφος Χάτεμ Χαλέντ, συνεργάτης του ίδιου πρακτορείου, τραυματίστηκε σε δεύτερο πλήγμα, επεσήμαναν Παλαιστίνιοι αξιωματούχοι.


Hussam al-Masri
Από την πλευρά του το al Jazeera μετέδωσε ότι μεταξύ των νεκρών είναι και ένας δημοσιογράφος του, τρεις εβδομάδες αφού πλήγμα του ισραηλινού στρατού σκότωσε τέσσερις δημοσιογράφους του τηλεοπτικού δικτύου και δύο ανεξάρτητους δημοσιογράφους.

Mohammed Salama

Ο θάνατος του Μοχαμάντ Σαλάμα «επιβεβαιώθηκε», δήλωσε στο AFP εκπρόσωπος του al Jazeera.

Αυτόπτες μάρτυρες δήλωσαν το δεύτερο πλήγμα του Ισραήλ εναντίον του νοσοκομείου Νάσερ εξαπολύθηκε αφού διασώστες, δημοσιογράφοι και άλλοι έσπευσαν στον χώρο όπου είχε σημειωθεί η πρώτη επίθεση.

Η απευθείας μετάδοση του Reuters από το νοσοκομείο, την οποία παρείχε ο Μάσρι, διακόπηκε ξαφνικά τη στιγμή του πρώτου πλήγματος.
Σύμφωνα με τους Παλαιστίνιους αξιωματούχους, εκτός από τον Μάσρι και τον Σαλάμα οι άλλοι δύο δημοσιογράφοι που σκοτώθηκαν είναι η Μαριάμ Αμπού Ντάγκα και ο Μοάζ Αμπού Τάχα.


Mariam Abu Dagga


Moaz Abu Taha
Καρέ καρέ η επίθεση στο νοσοκομείο:

 

Πάνω από 240 δημοσιογράφοι νεκροί

Περισσότεροι από 240 Παλαιστίνιοι δημοσιογράφοι έχουν σκοτωθεί στις ισραηλινές επιθέσεις στη Λωρίδα της Γάζας από την έναρξη του πολέμου, σύμφωνα με το Συνδικάτο Παλαιστίνιων Δημοσιογράφων.

Το Ισραήλ έχει απαγορεύσει την είσοδο όλων των ξένων δημοσιογράφων στη Λωρίδα της Γάζας από την έναρξη του πολέμου το 2023.

Η κάλυψη των γεγονότων από την περιοχή καθ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου έχει γίνει από Παλαιστίνιους δημοσιογράφους, πολλοί από τους οποίους εργάζονται εδώ και πολλά χρόνια για διεθνείς οργανισμούς μέσων ενημέρωσης, συμπεριλαμβανομένων πρακτορείων ειδήσεων όπως το Reuters και το Associated Press.

Δυσαρέσκεια από Τραμπ
Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι δεν ήταν ευχαριστημένος, όταν του ζητήθηκε να σχολιάσει το θέμα.

«Πότε συνέβη αυτό;» ρώτησε έναν δημοσιογράφο στο Λευκό Οίκο. «Δεν το ήξερα. Λοιπόν, δεν είμαι ευχαριστημένος με αυτό. Δεν θέλω να το δω. Ταυτόχρονα, πρέπει να τερματίσουμε αυτό τον εφιάλτη».

Θλίψη στα πρακτορεία
Το καναδοβρετανικό πρακτορείο ειδήσεων Reuters και το αμερικανικό Associated Press εξέφρασαν σήμερα τον συγκλονισμό και τη θλίψη τους για τον θάνατο συνεργατών τους σε πλήγματα σε νοσοκομείο της νότιας Γάζας, τα οποία αποδίδονται στο Ισραήλ.

“Μάθαμε με μεγάλη λύπη τον θάνατο του Χόσαμ αλ-Μάσρι και τον τραυματισμό ενός άλλου συνεργάτη μας (…) κατά τα ισραηλινά πλήγματα στο νοσοκομείο Νάσερ”, δήλωσε εκπρόσωπος του Reuters.

Το Associated Press εξέφρασε από την πλευρά του τον συγκλονισμό και τη θλίψη του για τον θάνατο της Μαριάμ Ντάγκα, 33 ετών, ανεξάρτητης φωτοειδησεογράφου που συνεργαζόταν με το πρακτορείο από την έναρξη του πολέμου.

Η ανακοίνωση του ισραηλινού στρατού
Ο αρχηγός του γενικού επιτελείου του ισραηλινού στρατού, υποστράτηγος Εγιάλ Ζαμίρ ανακοίνωσε ότι διέταξε την άμεση διερεύνηση του χτυπήματος, σύμφωνα με ανακοίνωση του στρατού. Οι IDF επιβεβαιώνουν ότι στρατεύματα πραγματοποίησαν επίθεση στην περιοχή.

Ο στρατός δήλωσε ότι «λυπάται για τυχόν βλάβη που προκλήθηκε σε άτομα που δεν είχαν καμία σχέση με το συμβάν και ότι δεν στοχεύει τους δημοσιογράφους».

Νετανιάχου: Τραγική ατυχία
Ο ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου δήλωσε σήμερα ότι η χώρα του λυπάται βαθύτατα για αυτό που περιέγραψε ως “τραγική ατυχία” που συνέβη σήμερα στο νοσοκομείο Νάσερ στο νότιο τμήμα της Λωρίδας της Γάζας, με τον θάνατο πέντε δημοσιογράφων, αρκετοί μεταξύ αυτών εργάζονταν για διεθνή μέσα ενημέρωσης.

Ισραηλινή επίθεση στο νοσοκομείο Νάσερ προκάλεσε τον θάνατο τουλάχιστον 20 ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένων πέντε δημοσιογράφων που εργάζονταν για λογαριασμό πρακτορείων ειδήσεων και ειδησεογραφικών δικτύων όπως το Reuters, το Associated Press και το Al Jazeera.

“Το Ισραήλ λυπάται βαθύτατα για το τραγικό ατύχημα που συνέβη σήμερα στο νοσοκομείο Νάσερ” στη Χαν Γιούνις, δήλωσε ο Νετανιάχου σε ανακοίνωσή του στα αγγλικά, διαβεβαιώνοντας ότι “το Ισραήλ προσδίδει σημασία στο έργο των δημοσιογράφων, όπως και του ιατρικού προσωπικού και όλων των αμάχων”.

“Οι στρατιωτικές αρχές διεξάγουν ενδελεχή έρευνα. Ο πόλεμός μας είναι εναντίον των τρομοκρατών της Χαμάς. Οι δίκαιοι στόχοι μας είναι η ήττα της Χαμάς και η επιστροφή των ομήρων πίσω στην πατρίδα”, πρόσθεσε ο Ισραηλινός πρωθυπουργός.

«Νοσοκομεία και δημοσιογράφοι δεν πρέπει να είναι στόχοι»
Ο επικεφαλής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ζήτησε σήμερα να σταματήσουν οι επιθέσεις εναντίον των υγειονομικών εγκαταστάσεων αφότου Παλαιστίνιοι αξιωματούχοι ανακοίνωσαν πως τουλάχιστον 20 άνθρωποι σκοτώθηκαν σε ισραηλινά πλήγματα εναντίον ενός νοσοκομείου στη νότια Γάζα.

«Την ώρα που οι άνθρωποι στη #Γάζα λιμοκτονούν, η ήδη περιορισμένη πρόσβαση που έχουν στο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης επιδεινώνεται περαιτέρω από τις επαναλαμβανόμενες επιθέσεις», δήλωσε ο γενικός γραμματέας του ΠΟΥ Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγέσους σε μήνυμά του στο Χ.

«Δεν μπορούμε να το πούμε αρκετά δυνατά: ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ τις επιθέσεις εναντίον του συστήματος υγείας. Εκεχειρία τώρα!».

Σύμφωνα με τον ίδιο, 50 άνθρωποι τραυματίστηκαν επίσης στα πλήγματα, μεταξύ άλλων ασθενείς των οποίων η κατάσταση της υγείας ήταν κρίσιμη και λάμβαναν ήδη φροντίδα.

Την ίδια ώρα, ο επικεφαλής της υπηρεσίας για τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες (UNRWA) του ΟΗΕ κατήγγειλε σήμερα τη «σοκαριστική» αδράνεια της διεθνούς κοινότητας απέναντι στον πόλεμο στη Γάζα, στον απόηχο του βομβαρδισμού εναντίον ενός νοσοκομείου με τουλάχιστον 20 νεκρούς, μεταξύ αυτών 5 δημοσιογράφοι.

Αυτό το πλήγμα έκανε «να σωπάσουν οι τελευταίες φωνές που καταγγέλλουν τον σιωπηλό θάνατο των παιδιών θυμάτων του λιμού», κατήγγειλε ο Φιλίπ Λαζαρινί στο Χ, προσθέτοντας «Η αδιαφορία και η αδράνεια είναι σοκαριστικές».

«Οι δημοσιογράφοι δεν αποτελούν στόχο. Τα νοσοκομεία δεν αποτελούν στόχο», αντέδρασε από την πλευρά της η Ραβίνα Σαμντασανί, εκπρόσωπος Τύπου της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.

«Η δολοφονία δημοσιογράφων στη Γάζα θα έπρεπε να σοκάρει τον κόσμο, όχι να τον βυθίσει σε μια εκκωφαντική σιωπή, αλλά να τον κάνει να αντιδράσει», υπογράμμισε.

Καταδικάζουν Βρετανία, Γερμανία, Γαλλία
Ο υπουργός Εξωτερικών της Βρετανίας Ντέιβιντ Λάμι δήλωσε σήμερα πως είναι συγκλονισμένος, αφότου το Ισραήλ έπληξε το νοσοκομείο Νάσερ στη νότια Γάζα, σκοτώνοντας τουλάχιστον 20 ανθρώπους, μεταξύ αυτών πέντε δημοσιογράφοι.

«Συγκλονισμένος από την επίθεση του Ισραήλ στο νοσοκομείο Νάσερ. Άμαχοι, υγειονομικοί και δημοσιογράφοι πρέπει να προστατεύονται. Χρειαζόμαστε άμεση εκεχειρία», επισήμανε ο Λάμι σε ανάρτησή του στο Χ.

Η Γερμανία δηλώνει σήμερα “συγκλονισμένη για τον θάνατο δημοσιογράφων, διασωστών και αμάχων” από ισραηλινά πλήγματα κατά νοσοκομείου στη Γάζα, τα οποία προκάλεσαν τον θάνατο είκοσι ανθρώπων.

“Η επίθεση αυτή πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο έρευνας”, δήλωσε το υπουργείο Εξωτερικών στην πλατφόρμα Χ καλώντας το Ισραήλ να επιτρέψει αμέσως την πρόσβαση των ανεξάρτητων μέσων ενημέρωσης και να εγγυηθεί την προστασία των δημοσιογράφων στη Γάζα”.

«Απαράδεκτο» χαρακτήρισε το ισραηλινό πλήγμα ο γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, καλώντας το Ισραήλ να “σεβαστεί το διεθνές δίκαιο”.

“Οι άμαχοι και οι δημοσιογράφοι πρέπει να προστατεύονται σε κάθε περίπτωση. Τα μέσα ενημέρωσης πρέπει να μπορούν να ασκούν την αποστολή τους ελεύθερα και ανεξάρτητα για την κάλυψη της πραγματικότητας της σύγκρουσης”, δηλώνει σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα Χ ο Εμανουέλ Μακρόν στο τέλος τηλεφωνικής συνομιλίας με τον εμίρη του Κατάρ.

“Ο καταναγκασμός ενός πληθυσμού στον λιμό είναι έγκλημα πολέμου που πρέπει να σταματήσει αμέσως”, δήλωσε.

 

Ο δεξιός σοσιαλισμός του Τραμπ

Από
anixneuseis
-
0


Λιγότερο αποτελεσματικός, πιο παρεμβατικός

Ελεύθεροι σκοπευτές της Μυστικής Υπηρεσίας στέκονται στη στέγη της Δυτικής Πτέρυγας του Λευκού Οίκου, Σάββατο, 9 Αυγούστου 2025, στην Ουάσιγκτον.
(Τζούλια Ντεμαρί Νικχίνσον / AP / Getty)

David A. Graham

Staff writer

 

«Η εποχή της μεγάλης κυβέρνησης τελείωσε», δήλωσε ο Μπιλ Κλίντον πριν από 29 χρόνια. Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν έλαβε ποτέ το σημείωμα.

Στη δεύτερη θητεία του, ο πρόεδρος υιοθετεί ίσως τη πιο σαρωτική επέκταση της ομοσπονδιακής εξουσίας από εκείνη του Φράνκλιν Ν. Ρούζβελτ: εκφοβίζοντας τις πολιτειακές κυβερνήσεις, χρησιμοποιώντας στρατιωτική δύναμη αν χρειαστεί· υπαγορεύοντας σε ιδιωτικά ιδρύματα, συμπεριλαμβανομένων εταιρειών μέσων ενημέρωσης και πανεπιστημίων, πώς να λειτουργούν· εκβιάζοντας νομικές εταιρείες να παρέχουν δωρεάν εργασία στην κυβέρνηση· και, στην πιο πρόσφατη κλιμάκωση, αποκτώντας μερίδιο στην τεχνολογική εταιρεία Intel.

Για δεκαετίες, η αμερικανική δεξιά και το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα παρουσίαζαν τον εαυτό τους ως υπερασπιστές των μεμονωμένων πολιτών, των εταιρειών και των πολιτειακών και τοπικών κυβερνήσεων ενάντια στον παρεμβατικό έλεγχο από την Ουάσιγκτον. Αλλά εκεί που ο Ρόναλντ Ρέιγκαν αστειευόταν ότι οι εννέα πιο τρομακτικές λέξεις στην αγγλική γλώσσα ήταν «Είμαι από την κυβέρνηση και ήρθα να βοηθήσω», το δόγμα του Τραμπ είναι «Είμαι από την κυβέρνηση και ήρθα να καταλάβω». Η συζήτηση στην Αμερική δεν αφορά πλέον το αν ο σοσιαλισμός μπορεί να αποκτήσει έρεισμα. Αφορά το αν ο σοσιαλισμός που κυριαρχεί θα είναι προοδευτικός ή δεξιός.

Συντηρητικοί σχολιαστές και προβοκάτορες χρησιμοποιούσαν εδώ και καιρό τη λέξη «σοσιαλιστής» ως έτοιμη προσβολή για οποιαδήποτε ιδέα αριστερής πολιτικής. Ο ίδιος ο Τραμπ αποκάλεσε την Καμάλα Χάρις «κομμουνίστρια» κατά την προεκλογική εκστρατεία του 2024. Αλλά ο Τραμπ προσφέρει αποδείξεις ότι μια κυβέρνηση μπορεί να είναι ταυτόχρονα σοσιαλιστική και αντιδραστική. Μόλις το 2016, ο δεξιός συγγραφέας Μάικλ Άντον υποστήριξε μια προεδρία Τραμπ προειδοποιώντας για «τις ψυχοφθόρες επιπτώσεις της πατερναλιστικής Μεγάλης Κυβέρνησης και του κανιβαλισμού της κοινωνίας των πολιτών και των θρησκευτικών θεσμών». Σήμερα, αυτή είναι μια αρκετά καλή περιγραφή της προσέγγισης εξουσίας του Τραμπ. (Ο Άντον τώρα υπηρετεί στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ του Τραμπ.)

Την περασμένη εβδομάδα, η διοίκηση Τραμπ ανακοίνωσε ότι η κυβέρνηση αποκτούσε μερίδιο 10 τοις εκατό στην Intel. Αυτό θα ήταν αρκετά αξιοσημείωτο από μόνο του: η ομοσπονδιακή κυβέρνηση συνήθως δεν αποκτά μερίδια σε καμία εταιρεία, εκτός από περιπτώσεις επικείμενης κατάρρευσης που θέτουν σε κίνδυνο την εθνική οικονομία. Ωστόσο, οι συνθήκες αυτής της περίπτωσης ήταν ακόμη πιο συγκλονιστικές. Όπως υποδεικνύει η δημοσιογραφική κάλυψη της Wall Street Journal, αυτό ήταν περισσότερο ένα κύκλωμα προστασίας παρά μια επιχειρηματική συμφωνία. Πρώτον, η ανακοίνωση ήρθε αφότου ο πρόεδρος απαίτησε την παραίτηση του διευθύνοντος συμβούλου της Intel, Λιπ-Μπου Ταν, λόγω προηγούμενων επιχειρηματικών συναλλαγών με τον κινεζικό στρατό. Δεύτερον, το μερίδιο «αγοράστηκε» με 8,9 δισεκατομμύρια δολάρια που είχαν ήδη υποσχεθεί στην Intel ως επιχορηγήσεις βάσει ενός νόμου του 2022 που ψηφίστηκε από το Κογκρέσο. (Αν οι δεσμοί του Ταν με την Κίνα ήταν πραγματικά απειλή για την εθνική ασφάλεια, το να κάνουν μαζί του επιχειρήσεις θα ήταν μια περίεργη επιλογή.)

Μιλώντας σήμερα σε δημοσιογράφους, ο Τραμπ συμφώνησε ότι η ενέργειά του αποτελεί μορφή βιομηχανικής πολιτικής. Όταν η κυβέρνηση Μπάιντεν υιοθέτησε αυτή την προσέγγιση, στην οποία η κυβέρνηση εμπλέκεται στενότερα με τις ιδιωτικές επιχειρήσεις, οι Ρεπουμπλικανοί και οι συντηρητικοί την επέκριναν ως σοσιαλιστική. Ο κορυφαίος οικονομικός σύμβουλος Κέβιν Χάσετ δήλωσε ότι θα ακολουθήσουν σύντομα και άλλες επενδύσεις.

Ο αυτοπροσδιοριζόμενος ως σοσιαλιστής γερουσιαστής Μπέρνι Σάντερς, σε μια σπάνια περίπτωση συμφωνίας με τον Τραμπ, υποστηρίζει τη συμφωνία με την Intel, αλλά η ρύθμιση έχει εξοργίσει ορισμένους συμμάχους του Τραμπ. «Αυτός είναι πραγματικός σοσιαλισμός που εφαρμόζεται από ρεπουμπλικανική κυβέρνηση», εξεμάνη ο Έρικ Έρικσον, ο έμπειρος συντηρητικός σχολιαστής. «Μπορεί να νιώθετε άνετα με τον σοσιαλισμό. Μπορεί να αποφασίσετε ότι σας αρέσει ο σοσιαλισμός, επειδή κάποιος από την κυβέρνηση Τραμπ θέλει σοσιαλισμό, αλλά Θεέ μου, άνθρωποι, για τι πολεμούσαμε την τελευταία δεκαετία;»

Καλή ερώτηση — εκτός του ότι αυτό ελάχιστα αποκλίνει από τον συνηθισμένο τρόπο λειτουργίας του Τραμπ. Το Σαββατοκύριακο, ο κυβερνήτης Γουές Μουρ του Μέριλαντ, ο κυβερνήτης Τζ. Μπ. Πρίτσκερ του Ιλινόι και ο δήμαρχος του Σικάγου Μπράντον Τζόνσον απάντησαν με λεκτικές μονομαχίες στις απειλές του Τραμπ να ομοσπονδοποιήσει τις δυνάμεις της Εθνοφρουράς (παρά τις αντιρρήσεις των κυβερνητών) και να τις στείλει στο Σικάγο και τη Βαλτιμόρη, μετά τη στρατιωτικοποίηση της Ουάσιγκτον DC. Ο Τραμπ δεν έχει ακόμη εξηγήσει ποιος είναι ο στόχος αυτών των ενεργειών, πέρα από μια αόριστη επιβολή της τάξης, ούτε πότε πρέπει να σταματήσουν, ούτε γιατί η Εθνοφρουρά είναι κατάλληλη για αυτόν τον ρόλο. Όμως οι συντηρητικοί παραδοσιακά αισθάνονται ιδιαίτερα άβολα με τέτοιου είδους ομοσπονδιακή παρέμβαση στις πολιτείες, ακόμη και σε πολύ πιο δικαιολογημένες περιπτώσεις, όπως η επιβολή της αποκατάστασης της φυλετικής ισότητας στα σχολεία.

Εν τω μεταξύ, ο Τραμπ προσπαθεί να εξαναγκάσει τις πολιτείες να σταματήσουν τη χρήση επιστολικών ψηφοδελτίων, τα οποία ψευδώς ισχυρίζεται ότι συνδέονται με νοθεία, μια ιδέα που του εμφύσησε πρόσφατα ο διαβόητος κλέφτης εκλογών Βλαντιμίρ Πούτιν. Όπως έγραψε ο Μπάρτον Γκέλμαν στους New York Times, πρόκειται για μια εκπληκτική απόπειρα αρπαγής εξουσίας επί των εκλογών. Το Σύνταγμα αναθέτει τον έλεγχο των εκλογών στο Κογκρέσο ή στις πολιτείες, όχι στον πρόεδρο. Ορισμένοι Ρεπουμπλικανοί είχαν αντιταχθεί ακόμη και όταν η κυβέρνηση Ομπάμα προσπάθησε να δημιουργήσει μηχανισμούς υποστήριξης για την κυβερνοασφάλεια των εκλογικών συστημάτων, αλλά σήμερα ελάχιστοι αμφισβητούν τον Τραμπ. Ταυτόχρονα, προσπαθεί να καθαιρέσει έναν διοικητή της Ομοσπονδιακής Τράπεζας για να ασκήσει μεγαλύτερο έλεγχο στη νομισματική πολιτική.

Αυτές είναι προσπάθειες διεύρυνσης της εμβέλειας της ομοσπονδιακής κυβέρνησης στον δημόσιο τομέα· ακόμη πιο ασυνήθιστες είναι οι εισβολές στις ιδιωτικές επιχειρήσεις. Το μερίδιο στην Intel είναι απλώς το πιο πρόσφατο και πιο εκτεταμένο. Ο Τραμπ εξανάγκασε νομικές εταιρείες σε συμφωνίες, στο πλαίσιο των οποίων φέρεται να προσφέρουν δωρεάν εργασία για την προώθηση της ατζέντας του. Χθες το βράδυ, απείλησε να ανακαλέσει τις άδειες εκπομπής των σταθμών NBC και ABC — παραλείποντας το CBS, το οποίο έχει ήδη υποκύψει σ’ αυτόν — στην πιο πρόσφατη επίθεσή του κατά της ελευθερίας του λόγου και την προσπάθειά του να εξαναγκάσει τον Τύπο να τον καλύπτει θετικά. Χωρίς να αρκείται στην επιτήρηση της χρήσης πολιτικών θετικής διάκρισης στα πανεπιστήμια ή πιθανών παραβιάσεων πολιτικών δικαιωμάτων, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση έχει ουσιαστικά αποπέμψει έναν πρύτανη πανεπιστημίου και προσπαθεί να ελέγξει τα προγράμματα σπουδών που μπορούν να διδάσκονται και να υπαγορεύσει ποιους φοιτητές επιτρέπεται και δεν επιτρέπεται να γίνονται δεκτοί. Ο Τραμπ προσπαθεί ακόμη και να υπαγορεύσει στο Εθνικό Μουσείο Μπέιζμπολ ποιον πρέπει να τιμήσει.

Παραδόξως, ο Τραμπ επίσης συρρικνώνει το αποτύπωμα της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, όπως μετριέται βάσει του αριθμού προσωπικού και οργανισμών. Έχει κλείσει ή επιδιώξει να κλείσει την USAID, το Υπουργείο Παιδείας και το Γραφείο Προστασίας Χρηματοοικονομικών Καταναλωτών, και έχει απολύσει ή εξαγοράσει εκατοντάδες χιλιάδες ομοσπονδιακούς υπαλλήλους· ο ακριβής αριθμός είναι δύσκολο να προσδιοριστεί λόγω εκκρεμών δικαστικών υποθέσεων και της αδιαφάνειας της κυβέρνησης. Ωστόσο, ακόμη και καθώς συρρικνώνει το μέγεθος της κυβέρνησης, επεκτείνει τον ρόλο της σε νέους και άνευ προηγουμένου τομείς. Και ο ρυθμός των κυβερνητικών δαπανών συνεχίζει να αυξάνεται, εν μέρει λόγω των κακώς σχεδιασμένων περικοπών για λόγους «αποτελεσματικότητας».

Το αποτέλεσμα είναι μια κυβέρνηση λιγότερο αποτελεσματική στην παροχή υπηρεσιών, πιο δαπανηρή και πιο παρεμβατική. Αυτό είναι ακριβώς ο εφιάλτης για τον οποίο προειδοποιούν δεξιοί πολιτικοί και στοχαστές εδώ και έναν αιώνα, και τώρα το κόμμα τους τον έχει κάνει πραγματικότητα. Η εποχή της μικρής κυβέρνησης τελείωσε.

Ομ. Ταχμαζίδης: ποιός θα καθορίσει την μοίρα της Ευρώπης

Από
anixneuseis
-
0

 

Κείμενο: Όμηρος Ταχμαζίδης

Η ταχύτητα με την οποία “απαρχαιώνονται” οι απόψεις επί των διεθνοπολιτικών πραγμάτων είναι δηλωτική της καταστάσεως επιταχυνόμενης ρευστότητας υπό την οποία τελεί ο σύγχρονος κόσμος.

Σε παλαιότερο τεύχος του εβδομαδιαίου δημοσιογραφικού περιοδικού DER SPIEGEL (αρ. 28 – 8 Ιουλίου 2013) φιλοξενούνταν ένα δισέλιδο δοκίμιο (Essay) του κοινωνιολόγου  Heinz Bude, τότε 59 ετών και απασχολούμενου επαγγελματικώς στο “Ινστιτούτο Κοινωνικής Έρευνας του Αμβούργου”. Ο τίτλος του κειμένου ήταν “Ανακάλυψη της γενναιοδωρίας”. Ενώ ο υπότιτλος του ήταν άκρως επεξηγηματικός για το περιεχόμενο του δημοσιεύματος: “Γιατί πρέπει επιτέλους η χώρα αυτή να αναλάβει τον ρόλο της ως ένα από τα πιο ισχυρά έθνη του κόσμου και πως θα μπορούσε να το κάνει αυτό”. Το δοκίμιο αναφέρεται στην Γερμανία του 2013.

Το συγκεκριμένο δημοσίευμα στο περιοδικό DER SPIEGEL εικονογραφήθηκε με δύο φωτογραφίες σχετικές και αυτές προς το περιεχόμενό του. Η μία απεικόνιζε ένα εξώφυλλο του βρετανικού περιοδικού The Economist στο οποίο υπήρχε μια σκιτσογραφική αναπαράσταση της καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ που ατένιζε στον ομιχλώδη ορίζοντα ανεβασμένη σε μια κορυφή όρους ενώ μπροστά της στις άλλες κορυφές ατένιζαν σημαίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το σκίτσο ήταν μια ελεύθερη, αλλά συμβολική παραλλαγή του πίνακα του γερμανού ρομαντικού ζωγράφου Kaspar David Friedrich (“Περιπατητής μπροστά σε θάλασσα ομίχλης”). Ο τίτλος του απεικονιζόμενου αγγλικού περιοδικού ήταν: “Europe’s reluctant hegemon”.

Στην άλλη φωτογραφία απεικονίζονται σε υπαίθριο χώρο και “ελαφρά” ενδεδυμένοι οι ηγέτες των ΗΠΑ και της Κίνας Μπαράκ Ομπάμα και Ξι Γινγιανγκ.

Ο Heinz Bude στο μικρό δοκίμιό του υπενθυμίζει στους αναγνώστες/αναγνώστριες του μια αναφορά του αμερικανού προέδρου κατά την επίσκεψή του στην Γερμανία, ότι δηλαδή οι ΗΠΑ είναι η πρώτη δύναμη του πλανήτη, η Κίνα η δεύτερη και η Γερμανία η Τρίτη.

Το κεντρικό επιχείρημα του γερμανού κοινωνιολόγου στο βραχύ δοκίμιό του εστιάζει στην λογική ότι η Γερμανία θα πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες της στην διεθνοπολιτική σφαίρα, οι οποίες προκύπτουν από την ισχύ της και να μην κρύβεται στα μετόπισθεν.

Ο Heinz Bude θεωρούσε την δεδομένη στιγμή την Γερμανία ως τον μεγάλο κερδισμένο από την οικονομική κρίση του 2008 και τούτο όφειλε να μεταφραστεί και σε μια νέα παρεμβατική πολιτική της στο παγκόσμιο στερέωμα. Αφού εξήγησε αρχικώς τους λόγους της γερμανικής επιτυχίας υπογράμμισε στην συνέχεια την αδυναμία των Γερμανών να αντιληφθούν την νέα θέση τους στον κόσμο και την ανασφάλεια που τους διακατέχει. Κάτι που έθιξε ο Μπαράκ Ομπάμα από την Πύλη του Βρανδεμβούργου.

Ο Heinz Bude συνοψίζει την ευνοϊκή κατάσταση στην Γερμανία στην σύγκριση με άλλες χώρες στην ακόλουθη φράση: “Συγκριτικά με άλλες χώρες στην Ευρώπη είναι στην Γερμανία όλα τόσο καλά και ωραία, που δεν μπορεί κανείς να το πιστέψει”. Και συμπεραίνει εμφατικώς: “Η μοίρα της ηπείρου θα καθοριστεί στην Γερμανία”.

Δεν θα επεκταθώ στα υπόλοιπα του δοκιμίου, όπως η ασκούμενη κριτική στον γερμανικό ευρωσκεπτικισμό της περιόδου, αλλά θα περιοριστώ στην αναφορά του στο βρετανικό περιοδικό  και το κύριο θέμα του με τίτλο “The reluctant hegemon – Der widerstrebende Hegemon – Ο διστακτικός/απρόθυμος ηγεμόνας” και θα επικεντρώσω εδώ στην φράση κλειδί του κειμένου: “Έχει έλθει η στιγμή που οι άλλοι θέλουν να ακούσουν, πώς σκέπτεται κανείς από εδώ το μέλλον της Ευρώπης”.

Για  τον Heinz Bude και ένα μεγάλο μέρος των φιλοευρωπαϊκών γερμανικών ελίτ “δεν αρκούσε πλέον να αναγορεύεται κανείς σε μέτρο σύγκρισης για τους άλλους”, αλλά έπρεπε να αναλάβει πρωτοβουλίες πολιτικής διαμόρφωσης της Ευρώπης και του κόσμου.

Και ήταν φανερό ότι δεν μπορούσαν όλοι να ακολουθήσουν το παράδειγμα της Γερμανίας, π.χ. η Ελλάδα, όπου “αποκλείεται εντελώς η δυνατότητα να ευδοκιμήσει ο κλάδος της ιατρικής τεχνικής ή της αυτοκινητοβιομηχανίας”. (Έχει πάντοτε ενδιαφέρον πως σε βλέπουν οι άλλοι!)

Κατά περίεργο τρόπο μετά την χρεοκοπία της χώρας και τα “μνημόνια” το   ελληνικό δεξιό “επιτελικό κράτος” τροφοδότησε την ελληνική και την ελληνογερμανική δημοσιότητα με ανεδαφικά “σχέδια” προσέλκυσης επενδύσεων από τον χώρο της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας στον ελλαδικό χώρο. Είναι και αυτό μια ακόμη απόδειξη ότι σημαντικές υποθέσεις της χώρας βρίσκονται διαχρονικώς σε ακατάλληλα χέρια και από την ελληνική πολιτική τάξη απουσιάζει το καταλλήλως καταρτισμένο προσωπικό με την σχετική πολιτική γνώση για να χειριστεί παρόμοια ζητήματα.

Όταν η κυβέρνηση και το επιτελείο του Αλέξη Τσίπρα – άλλο ένα συνονθύλευμα αδαών και ακατέργαστων ερασιτεχνών χωρίς τεχνοκρατική και πολιτική επάρκεια και καταλληλότητα – ήλθαν αντιμέτωποι με το γερμανικό πλαίσιο διαμόρφωσης της ευρωπαϊκής πολιτικής αντιμετώπισε τον ηγεμόνα της Ευρώπης στην φάση της μεγαλύτερης αυτοπεποίθησής του και της θέλησής του να σφραγιστεί από τις δικές του πρωτοβουλίες το μέλλον της ευρωπαϊκής ηπείρου. Επόμενο ήταν οι ανίδεοι ερασιτέχνες από την Ελλάδα με την νοοτροπία και τις έξεις του πανεπιστημιακού γκρουπούσκουλου να σπάσουν τα μούτρα τους. Ευτυχώς οι Ευρωπαίοι από τον φόβο τους μήπως οι πολιτικώς άσχετοι ιδεοληπτικοί τινάξουν με τον ερασιτεχνισμό τους τα πάντα στον αέρα έκαναν μια γενναιόδωρη παραχώρηση προς την ελληνική πλευρά. Τώρα προσπαθούν οι ανερμάτιστοι να παρουσιάσουν το γεγονός ως επιτυχία της διαπραγμάτευσής τους.

Κατά σύμπτωση είχε προτείνει δύο χρόνια νωρίτερα και ο Heinz Bude την γενναιοδωρία ως μέσο για την συνεργασία στην Ευρώπη. Αλλά οι καιροί έχουν γυρίσματα. Και η επιθυμία για μια ενεργή γερμανική πολιτική στην βάση μιας πρακτικής συνεργασίας στηριζόμενης στην γενναιοδωρία εξέπνευσε πολύ γρήγορα. Μετά την συγγραφή του δοκιμίου και πριν το δημοψήφισμα, την αναίρεσή του και την επακόλουθη άτακτη υποχώρηση της κυβερνώσας αριστεράς στα ξένα κελεύσματα, είχε μεσολαβήσει το πρώτο πολιτικό γεγονός, στο οποίο άλλοι διαμόρφωναν την πολιτική στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Η προσάρτηση της Κριμαίας στην Ρωσία. Τα επόμενα χρόνια ακολούθησαν γεγονότα τα οποία ανέδειξαν τις δομικές αδυναμίες του γερμανικού κολοσσού. Και η ολοκληρωτική απογύμνωση ήλθε με την εισβολή και τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία. Η πολιτική αποκτούσε προτεραιότητα έναντι της οικονομίας. Και ο ρόλος της Γερμανίας περνούσε αναγκαστικά σε δεύτερο ρόλο. Άλλοι καθόριζαν πλέον την μοίρα της γηραιάς ηπείρου. Μπορεί να ερμηνεύσει κανείς όπως θέλει την δήλωση του νέου αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και την ιεράρχησή του για την ισχύ στον σύγχρονο κόσμο: πρώτα οι ΗΠΑ  και μετά η Ρωσία. Γεγονός είναι ότι δείχνει μια αλλαγή σε σχέση με την παλαιότερη δήλωση του Μπαράκ Ομπάμα.

Στην χώρα μας ελλείψει επαρκούς γραφειοκρατικού μηχανισμού στα αρμόδια υπουργεία και ισχνών δυνατοτήτων διπλωματικού σώματος, καθώς και λόγω της ανύπαρκτης παραγωγής γνώσης και λόγου από τις σχετικές πανεπιστημιακές σχολές των πολιτικών επιστημών, της ιστορίας και των διεθνών σχέσεων κ.λπ., αδυνατούμε να παρακολουθήσουμε τους βαθύτερους κραδασμούς στις τεκτονικές πλάκες του σύγχρονου παγκόσμιου γίγνεσθαι και των ταχύτατων μεταλλαγών τους και θεωρούμε ως εθνικά ασφαλές το de facto καθεστώς της ως προτεκτοράτο των ΗΠΑ ή ως τουριστικής αποικίας των εταίρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ποιος θα καθορίσει την μοίρα της Ευρώπης;

Και πάλι ως υπενθύμιση: οι καιροί έχουν γυρίσματα…

Το Φάντασμα του Χαλιφάτου: πώς η Αφρική έγινε το παγκόσμιο επίκεντρο του Ισλαμικού Κράτους

Από
anixneuseis
-
0

19 Αυγούστου 2025

Από τον Daniel Basabe 

Maradi, Νίγηρας. Στρατιώτες του νιγηριανού στρατού από το 322ο Τάγμα Αλεξιπτωτιστών εξασκούνται σε πεδινές τακτικές κατά τη διάρκεια εκπαίδευσης μάχης που διευκολύνεται από στρατιώτες του Στρατού των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια της άσκησης Flintlock 2007. Η πολυεθνική αυτή άσκηση, η οποία αποτελεί τμήμα της Διακρατικής Συνεργασίας κατά της Τρομοκρατίας Trans‑Sahara του υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ, είναι μία διαρκής και μακρόχρονη στρατιωτική‑σε‑στρατιωτική σχέση μεταξύ του Νίγηρα και των ΗΠΑ, που παρέχει διαδραστική ανταλλαγή στρατιωτικών, γλωσσικών και διαπολιτισμικών δεξιοτήτων για αμφότερους. / …

Ενώ η παγκόσμια προσοχή έχει αρχίσει να διασπάται ανάμεσα στον πόλεμο στην Ουκρανία, στην ανανεωμένη ένταση στη Γάζα και στον συνεχιζόμενο ανταγωνισμό των μεγάλων δυνάμεων, το Ισλαμικό Κράτος (ISIS) έχει πραγματοποιήσει μία από τις πιο επιτυχημένες στρατηγικές μεταμορφώσεις στον σύγχρονο τζιχαντισμό· έχει μεταβεί από μία συγκεντρωμένη οργάνωση σε έναν θανατηφόρο, αυτόνομο και “αυτοκαθαριζόμενο” σχηματισμό τοπικών εξεγέρσεων, με την Αφρική αδιαμφισβήτητα ως το κέντρο βάρους. Σήμερα, η απειλή όχι μόνο διατηρείται, αλλά εξελίσσεται στην πιο εύθραυστη ήπειρο του κόσμου, καθώς εγκλωβίζει μία ολοένα πιο απρόθυμη, χωρίς κατεύθυνση, διεθνή αντίδραση.

Από το Εμβρυακό‑Κράτος στο Παγκόσμιο Δίκτυο: Η Ανθεκτικότητα του Αποκεντρωμένου Τζιχαντισμού

Η απώλεια εδαφών του Ισλαμικού Κράτους στη Μέση Ανατολή προκάλεσε μία μετάλλαξη στον μηχανισμό του. Οργανώθηκε με βάση ένα μοντέλο «τηλεχειρισμού», λειτουργώντας ως παγκόσμια δικαιόχρηση (franchise) παρά ως αυτοκρατορία. Η κεντρική ηγεσία του ISIS παρέχει το επώνυμο brand, την ιδεολογική κατεύθυνση και τις επιχειρήσεις προπαγάνδας και μέσων, κυρίως μέσω του εβδομαδιαίου ενημερωτικού δελτίου Al‑Naba, αλλά οι «επαρχίες» (wilayats) λειτουργούν σχεδόν πλήρως με επιχειρησιακή και οικονομική αυτονομία.

Αυτός ο μηχανισμός έχει επιδείξει απίστευτη προσαρμοστικότητα. Του επιτρέπει να αντέχει την απώλεια ηγετών και να προσαρμόζεται γρήγορα, οδηγώντας σε ρα radical γεωγραφική μετεγκατάσταση της βίας. Ενώ το 2017 η πλειονότητα των επιθέσεων του ISIS συγκεντρωνόταν στο Ιράκ και τη Συρία, σήμερα τα στατιστικά είναι αδιαμφισβήτητα· μία πρόσφατη έκθεση εκτιμά ότι το 90 % όλων των τρομοκρατικών επιθέσεων που διεκδικούνται από το Ισλαμικό Κράτος παγκοσμίως λαμβάνουν πλέον χώρα σε αφρικανικό έδαφος. Αυτό δεν είναι ένα μεμονωμένο φαινόμενο, αλλά ένδειξη μίας νέας αναδυόμενης φάσης στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας.

Αφρική: Μωσαϊκό Κρίσεων που Παράγει Γόνιμο Έδαφος

Η επιτυχία του Ισλαμικού Κράτους στην Αφρική δεν είναι ατύχημα· εκμεταλλεύεται ένα οικοσύστημα χρόνιου εύθραυστου χαρακτήρα. Σε πολλούς μετώπους διακρίνουμε τη ριζοβόληση και την επέκτασή του:

Σαχέλ και λεκάνη της Λίμνης Τσαντ. Αυτή η περιοχή αποτελεί την καρδιά της εξέγερσης. Η Επαρχία του Ισλαμικού Κράτους στη Δυτική Αφρική (ISWAP), διασπασμένη από τη Boko Haram, έχει αναδειχθεί ως μία από τις πιο εξελιγμένες θυγατρικές του ISIS. Πραγματοποιεί επιθέσεις ενώ παράλληλα παρέχει εναλλακτική διακυβέρνηση (π.χ. φορολόγηση και απονομή δικαιοσύνης), επιπλέον της συμμετοχής σε βίαιες επιχειρήσεις, όπου προσφέρει υπηρεσίες σε απογοητευμένους πληθυσμούς ως εναλλακτική λύση σε ένα διεφθαρμένο και αναποτελεσματικό κράτος. Ο ανταγωνιστής της, το Ισλαμικό Κράτος στη Μεγάλη Σαχάρα (ISGS), είναι πιο στυγνό από το ISWAP, και έχει καταφέρει να εκμεταλλευτεί δια‑εθνοτικές έντασεις μεταξύ διαφόρων κοινοτήτων γεωργών και κτηνοτρόφων στην πορεία επέκτασής του μέσω του Μάλι, του Μπουρκίνα Φάσο και του Νίγηρα.

Η «Ζώνη Πραξικοπημάτων» του Σαχέλ. Πρόσφατα πραξικοπήματα στο Μάλι, το Μπουρκίνα Φάσο και τον Νίγηρα έχουν αλλάξει ριζικά το σκηνικό ασφαλείας στο Σαχέλ. Οι νέες στρατιωτικές χούντες, τροφοδοτούμενες από αντιδυτική ρητορική, έχουν εκδιώξει τις γαλλικές και ευρωπαϊκές δυνάμεις που κάποτε ηγήθηκαν επιχειρήσεων κατά της τρομοκρατίας. Οι νέοι τους εταίροι είναι Ρώσοι μισθοφόροι από την Ομάδα Wagner, που πλέον ονομάζεται Africa Corps. Αυτό έχει δημιουργήσει όχι μόνο ένα κενό ασφάλειας, αλλά έχει επίσης παρεμποδίσει τη διεθνή συνεργασία, επιτρέποντας στις τζιχαντιστικές ομάδες μεγαλύτερη ελευθερία δράσης και επέκτασης.

Μοζαμβίκη και Κεντρική Αφρική. Το Ισλαμικό Κράτος – Μοζαμβίκη (ISM) έχει τρομοκρατήσει τον πληθυσμό της επαρχίας Κάμπο Δέλγκαντο, στη βόρεια Μοζαμβίκη, και έχει απειλήσει πολυδισεκατομμυριακά έργα φυσικού αερίου. Η ομάδα έχει υποστεί παρεμβάσεις περιοχικής στρατιωτικής πρόσβασης, οι οποίες αποτέλεσαν πλήγματα για την οργάνωση, αλλά παραμένει πολύ ενεργή και έχει επιδείξει την ικανότητά της να εκμεταλλεύεται την οικονομική περιθωριοποίηση και την κρατική βία. Μια θυγατρική του Ισλαμικού Κράτους, οι Συμμαχικές Δημοκρατικές Δυνάμεις (ADF), διαπράττουν παρόμοια σφαγεία πέρα από τα σύνορα, στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό.

Χρηματοδοτώντας την Τρομοκρατία: Αυτάρκεια και Τοπική Εκμετάλλευση
Ένας σημαντικός παράγοντας στην επιτυχία τους υπήρξε η αυξανόμενη οικονομική αυτάρκεια των αφρικανικών παραρτημάτων του ISIS. Οι ομάδες αυτές δεν εξαρτώνται από χρηματοδότηση από τον κεντρικό πυρήνα· έχουν αναπτύξει τοπικές οικονομίες πολέμου. Στην πραγματικότητα, οι ροές εσόδων για αυτές τις ομάδες πλέον προέρχονται από διάφορες πηγές, μεταξύ των οποίων:

  • Εκβιασμός και «φορολόγηση» τοπικών πληθυσμών, αγροτών, εμπόρων και μεταφορέων.
  • Απαγωγές ατόμων, συμπεριλαμβανομένων ξένων υπηκόων, με σκοπό την απόσπαση λύτρων.
  • Έλεγχος παράνομων εμπορικών διαδρομών, περιλαμβανομένου του λαθρεμπορίου χρυσού, βοοειδών και άλλων αγαθών.
  • Επιθέσεις σε στρατιωτικές βάσεις με σκοπό τη λεηλασία όπλων και εξοπλισμού.

Αυτό το επίπεδο οικονομικής αυτονομίας τους προσφέρει τεράστια ανθεκτικότητα, επιτρέποντάς τους να διατηρούν συνεχιζόμενες επιχειρήσεις χωρίς εξωτερική υποστήριξη.

Μια Αποπροσανατολισμένη Παγκόσμια Αντίδραση

Παρά τον αυξανόμενο κίνδυνο τρομοκρατίας στην Αφρική, η διεθνής αντίδραση διαλύεται. Ο «Παγκόσμιος Πόλεμος κατά της Τρομοκρατίας» έχει παραγκωνιστεί μπροστά σε πιο επείγοντα στρατηγικά συμφέροντα στην Ουάσιγκτον και τις Βρυξέλλες, και έχει προκύψει ένα επικίνδυνο κενό ανάμεσα στο μέγεθος του προβλήματος και στους διαθέσιμους πόρους για την αντιμετώπισή του.

Επιπλέον, η παγκόσμια στρατηγική κατά της τρομοκρατίας έχει πάρει εμφανώς μία στρατιωτικοποιημένη κατεύθυνση. Παρόλο που έχουν επιτευχθεί αναρίθμητες τακτικές νίκες κατά τη διάρκεια πολλών ετών δαπανηρών αντιτρομοκρατικών επιχειρήσεων και συγκρούσεων, έχει επανειλημμένα αποδειχθεί ότι τέτοιες νίκες δημιουργούν απλώς ένα προσωρινό παράθυρο ευκαιρίας για μακροπρόθεσμη πολιτική αλλαγή. Τα βασικά ζητήματα που τροφοδοτούν την τρομοκρατία περιλαμβάνουν την αποτυχημένη διακυβέρνηση, τη συστημική διαφθορά, την κοινωνική αδικία και την έλλειψη οικονομικών προοπτικών, τα οποία μπορούν όλα να πυροδοτήσουν ριζοσπαστική βία. Μία βιώσιμη λύση μπορεί να επιτευχθεί μόνο με μία ολιστική προσέγγιση που να συνδυάζει στρατιωτική πίεση με ανάπτυξη, διπλωματία και ενίσχυση των τοπικών ικανοτήτων. Ωστόσο, αυτή η ολιστική προσέγγιση έχει περάσει στο περιθώριο, καθώς οι λύσεις με επίκεντρο τη στρατιωτική ισχύ κυριαρχούν ολοένα και περισσότερο.

Αυξανόμενος Γεωπολιτικός Κίνδυνος το 2025 και Μετά

Το να θεωρεί κανείς το Ισλαμικό Κράτος ως μία ηττημένη δύναμη αποτελεί θεμελιώδη παρανόηση της μεταμόρφωσής του. Η οργάνωση έχει αποδείξει ότι είναι ένας ανθεκτικός ιδεολογικός αντίπαλος, ένα στρατηγικά ευφυές χαμαιλέον, που αλλάζει μορφή όταν το απαιτούν οι συνθήκες για να επιβιώσει και να ευδοκιμήσει. Το Ισλαμικό Κράτος που βλέπουμε σήμερα στην Αφρική δεν είναι ένα εδαφικό κράτος, αλλά ένα «χαλιφάτο του νου». Εκδηλώνεται ως ένα δίκτυο εξεγέρσεων, περισσότερο διασκορπισμένο και περισσότερο ενσωματωμένο σε τοπικές συγκρούσεις, και συνεπώς πολύ πιο δύσκολο να εξουδετερωθεί από την αρχική του μορφή. Δεν είναι ένας ξένος κατακτητής· είναι ένα παράσιτο που έχει προσκολληθεί στο παγκόσμιο τζιχαντιστικό αφήγημα και έχει συνδέσει τις αφηγήσεις και το brand του με τα υφιστάμενα παράπονα της ηπείρου σε θέματα διακυβέρνησης, εθνοτικής ταυτότητας και κατανομής, δημιουργώντας μία συμβιωτική σχέση όπου οι τοπικές εξεγέρσεις αποκτούν παγκόσμια αναγνώριση και νομιμότητα και το κεντρικό brand του ISIS μπορεί να επιδείξει απτά «επιτεύγματα».

Η σοβαρότερη απειλή πλέον βρίσκεται στην στρατηγική εφησυχασμό. Καθώς οι ανταγωνισμοί μεγάλων δυνάμεων και οι παγκόσμιες κρίσεις απορροφούν την προσοχή της διεθνούς κοινότητας, αυτή η αργής εξέλιξης καταστροφή στην Αφρική ξεγλιστρά από τα διεθνή πρωτοσέλιδα. Η τρέχουσα διεθνής αντίδραση, που αντικατοπτρίζει την κληρονομιά του κόσμου μετά την 11η Σεπτεμβρίου με πλήγματα από drones και επιδρομές ειδικών δυνάμεων, δεν ανταποκρίνεται στη νέα πρόκληση. Αντιμετωπίζει δομικά πολιτικά και κοινωνικά προβλήματα ως στρατιωτικό ζήτημα. Η στρατιωτική εμπλοκή μπορεί να οδηγήσει στον θάνατο μεμονωμένων τρομοκρατών, αλλά δεν αποσυναρμολογεί το οικοσύστημα δυστυχίας, αδικίας και κρατικής αποτυχίας που συντηρεί το Ισλαμικό Κράτος και τις θυγατρικές του. Δεν είναι τίποτε περισσότερο από μία στρατηγική περιορισμού και, στη χειρότερη περίπτωση, είναι μία εκστρατεία στρατολόγησης για τον ίδιο τον εχθρό που επιχειρεί να εξοντώσει.

Αν δεν διαμορφωθεί μία νέα, ολοκληρωμένη στρατηγική, υπάρχει κίνδυνος φαινομένου ντόμινο, με την αστάθεια στο Σαχέλ να εξαπλώνεται προς τα νότια, στις ιστορικά πιο σταθερές παράκτιες χώρες της Δυτικής Αφρικής, και να διαμορφώνεται ένα συνεχόμενο τόξο κρίσης από τον Ατλαντικό Ωκεανό μέχρι την Ερυθρά Θάλασσα. Υπό το φως αυτού του κινδύνου, απαιτείται επαναπροσδιορισμός της πορείας. Πρέπει να υπάρξει μία μακροπρόθεσμη, συντονισμένη και υπομονετική δέσμευση από τα αφρικανικά κράτη και τους διεθνείς τους εταίρους, με επίκεντρο την εγκαθίδρυση ανθεκτικότητας μέσω χρηστής διακυβέρνησης, δικαιοσύνης και οικονομικής ανάπτυξης και όχι απλώς μέσω γρήγορων τακτικών νικών. Αυτή μπορεί να είναι μία πρωτοβουλία με αφρικανική ηγεσία, αλλά με διαρκή, ευφυή διεθνή υποστήριξη που θα ενδυναμώνει τους τοπικούς θεσμούς αντί να τους αντικαθιστά.

Η εκστρατεία κατά του Ισλαμικού Κράτους δεν έχει τελειώσει και δεν έχει απλώς αλλάξει γεωγραφία. Αντιθέτως, η μάχη έχει εξελιχθεί οντολογικά: δεν είναι πλέον αγώνας για πόλεις όπως η Ράκκα και η Μοσούλη, αλλά αγώνας για νομιμοποίηση και για το δικαίωμα επιβίωσης στα παραμελημένα χωριά και στα ανοιχτά σύνορα του Μαλί, της Μοζαμβίκης και πέρα από αυτά.

geopoliticalmonitor.com

Στρ. Σιμιτζής: αναζητήσατε την Οικογένεια !

Από
anixneuseis
-
8

 

του  Στράτου  Σιμιτζή

 

Παραφράσαμε τη γνωστή μνημειώδη φράση των Γάλλων

“ Chercher la fame” – αναζητήσατε τη γυναίκα -, μήπως και αποδώσουμε τα αίτια της συνεχώς ογκούμενης παραβατικότητας των νέων.

«Τις πταίει;»  όπως είπε και ο Χαρίλαος Τρικούπης στο θρυλικό άρθρο του.

«Αναζητήσατε την οικογένεια» λέμε εμείς μια και ουδείς την ενοχοποιεί ευθέως αν και είναι ο ουσιαστικός ένοχος. Και εξηγούμεθα.

Εμείς των παλαιοτέρων γενεών γνωρίζουμε πολύ καλά πως την αγωγή και την ανατροφή, τα έπαιρναν από την οικογένεια. Έτσι μας γαλούχησαν οι γονείς μας. Ούτος ήταν και ο κύριος ρόλος της οικογένειας. Η ανατροφή των παιδιών.

Σήμερα οι γονείς τι κάνουν ; Μήπως έχουν αναθέσει την ανατροφή των παιδιών τους σε άλλους;  Σε ποιους ;

Ας μην γελιόμαστε. Η παιδαγωγική στην εκπαίδευση είναι terra incognita.

Έτσι τα παιδιά, όταν οι γονείς μειονεκτούν ή αδιαφορούν για την αγωγή τους , παίρνουν το δρόμο τους χωρίς την πατρική-γονεϊκή καθοδήγηση και συμπαράσταση στη ζωή των παιδιών, ενώ βρίσκονται στην ουσιαστική φάση της διαμόρφωσης του χαρακτήρα τους.

Αξιότιμε κ. Υπουργέ Προστασίας του Πολίτη, μην λαμβάνετε μέτρα για τον περιορισμό της παραβατικότητας των νέων διότι θα είναι ατελέσφορα.

Αντ αυτών «αναζητήσατε την οικογένεια». Από εκεί ξεκινούν και εκπορεύονται όλα.

Οτιδήποτε καλό και οτιδήποτε κακό.

Η καλή ανατροφή, το ήθος και η αγωγή, στην οικογένεια έχουν τη βάση τους.

Συνεπώς « Chercher la famille» όπως θα έλεγαν και οι Γάλλοι.

Εδώ που τα λέμε τι ήθος και τι αγωγή να πάρει ένα παιδί όταν ο πατέρας έχει καλύψει το σώμα του με τατουάζ, τα γένια του ξεπερνούν σε όγκο ακόμη και εκείνα των μοναχών κι έχει βάλει στα αυτιά του …. σκουλαρίκια.   Ωραίο πρότυπο!

 

Το Ισραήλ παγώνει τους λογαριασμούς του Ορθόδοξου Πατριαρχείου Ιεροσολύμων

Από
anixneuseis
-
2

 

Τελετή του Αγίου Φωτός, Ορθόδοξο Πάσχα στον Πανάγιο Τάφο. Φωτογραφία VaticanNews

Πηγή: silerenonpossum.com

Οι ισραηλινές αρχές έχουν παγώσει  τους τραπεζικούς λογαριασμούς του Ορθόδοξου Πατριαρχείου  και έχουν επιβάλει  υπέρογκους φόρους  στα περιουσιακά του στοιχεία. Η απόφαση αυτή προκάλεσε αμέσως καταδίκη και προειδοποιήσεις, όχι μόνο από τις παλαιστινιακές αρχές αλλά και από τα τοπικά θρησκευτικά ιδρύματα, τα οποία κάνουν λόγο για μια άνευ προηγουμένου επίθεση στην ελευθερία της Εκκλησίας και στην ίδια την επιβίωσή της.

Απειλή στην αποστολή της Εκκλησίας

Η Ανώτατη Επιτροπή Εκκλησιαστικών Υποθέσεων [σημ: του Βατικανού], σε μήνυμά της προς τις εκκλησίες του κόσμου, καταδίκασε την ισραηλινή κίνηση, τονίζοντας ότι έθεσε σε κίνδυνο την ικανότητα του Πατριαρχείου να εκπληρώσει τα πνευματικά, ανθρωπιστικά και κοινοτικά του καθήκοντα. Η Επιτροπή έκανε λόγο για «κατάφωρη παραβίαση του ιστορικού status quo » που διέπει τις σχέσεις μεταξύ των θρησκευτικών κοινοτήτων στην Ιερουσαλήμ, καθώς και για «σαφή προσβολή του διεθνούς δικαίου και των υφιστάμενων συμφωνιών».

Η επίθεση δεν περιορίστηκε στο μπλοκάρισμα λογαριασμών. Σύμφωνα με την ίδια Επιτροπή, έχουν σημειωθεί επιθέσεις σε εκκλησιαστικά εδάφη κοντά στη Μονή του Αγίου Γερασίμου, κοντά στην Ιεριχώ, με νέες αποικιακές επεκτάσεις στις γύρω περιοχές. Μια ενέργεια που, στο πλαίσιο της πολιτικής εποικισμού, φαίνεται να στοχεύει στην αλλαγή της ίδιας της ταυτότητας της Ιερουσαλήμ και στη σταδιακή μείωση του αραβικού και χριστιανικού της στοιχείου.

Μια συστηματική πολιτική

«Αυτό που συμβαίνει», προειδοποιεί η Επιτροπή, «αντιπροσωπεύει μια άνευ προηγουμένου επίθεση στις Εκκλησίες των Αγίων Τόπων και ιδιαίτερα στο Ορθόδοξο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων. Τα ισραηλινά μέτρα ερμηνεύονται ως μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής που στοχεύει στην υπονόμευση της αρχικής χριστιανικής παρουσίας στην Παλαιστίνη και στην αποστέρηση της πόλης από τον πλουραλιστικό θρησκευτικό και πολιτιστικό της χαρακτήρα».

Ο εκπρόσωπος της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας το χαρακτήρισε πράξη «αντίθετη με τα διεθνή έθιμα και συμφωνίες», προσθέτοντας ότι οι επικεφαλής των τοπικών Εκκλησιών συναντώνται συνεχώς για να καθορίσουν μια στρατηγική αντίδρασης.

Παλαιστινιακή καταδίκη

Το Παλαιστινιακό Υπουργείο Εξωτερικών, με τη σειρά του, καταδίκασε το μέτρο, αποκαλώντας το μέρος ενός «ανοιχτού πολέμου» εναντίον των χριστιανικών και μουσουλμανικών ιερών τόπων και των παλαιστινιακών θρησκευτικών ιδρυμάτων. Την ίδια θέση υιοθέτησε και η Επαρχία της Ιερουσαλήμ, η οποία μίλησε για ένα «νέο έγκλημα» που στοχεύει στην παράλυση της ζωής της Εκκλησίας, ερμηνεύοντας τα μέτρα ως μέρος ενός ολοκληρωμένου σχεδίου για την «Εβραϊσμό της Ιερουσαλήμ» και τη διαγραφή της αραβικής, ισλαμικής και χριστιανικής ταυτότητάς της.

Προηγούμενα και συνέπειες

Δεν είναι η πρώτη φορά που το Ορθόδοξο Πατριαρχείο δέχεται τέτοιες πιέσεις. Το 2018, οι ισραηλινές αρχές κατάσχεσαν περιουσιακά στοιχεία και λογαριασμούς αξίας άνω των 30 εκατομμυρίων NIS (περίπου 8,5 εκατομμύρια δολάρια). Αυτό το τελευταίο μέτρο έρχεται εν μέσω αυξανόμενων εντάσεων, με τις χριστιανικές κοινότητες να καταγγέλλουν τη συστηματική διάβρωση των δικαιωμάτων τους και τους ισραηλινούς θεσμούς να δικαιολογούν την καταστολή για δημοσιονομικούς και διοικητικούς λόγους.

Έκκληση στον χριστιανικό κόσμο

Το Υπουργείο Εξωτερικών και η Επαρχία της Ιερουσαλήμ απηύθυναν επείγουσα έκκληση προς τη διεθνή κοινότητα, αλλά ιδιαίτερα προς τον χριστιανικό και ισλαμικό κόσμο, να παρέμβουν για την υπεράσπιση της θρησκευτικής ελευθερίας και της ιστορικής παρουσίας των Εκκλησιών στους Αγίους Τόπους. «Η προστασία της πνευματικής και ανθρωπιστικής αποστολής της Εκκλησίας», δήλωσαν, «είναι συλλογική ευθύνη και ιστορικό καθήκον».

Η υπόθεση αναδεικνύει για άλλη μια φορά ένα άλυτο ερώτημα: σε ποιο βαθμό μπορούν τα διοικητικά και δημοσιονομικά μέτρα να χρησιμοποιηθούν ως πολιτικά εργαλεία για την αναμόρφωση του προσώπου της Ιερουσαλήμ; Και τι σημαίνει για την ήδη εύθραυστη ισορροπία της πόλης να πλήξει έναν από τους παλαιότερους θρησκευτικούς θεσμούς, που συνδέεται με την ίδια τη μνήμη του Χριστιανισμού;

Ερωτήματα που παραμένουν αναπάντητα, ενώ ο κίνδυνος, που καταγγέλλεται ολοένα και περισσότερο, είναι αυτός της  σταδιακής ακύρωσης της χριστιανικής παρουσίας στην Παλαιστίνη.

 

 

 

ΟΗΕ: Καταδικάζει την παρένθετη μητρότητα σε όλες τις μορφές της

Από
anixneuseis
-
1

Eκατό περίπου μωρά, γεννηθέντα στην Ουκρανία από «παρένθετες μητέρες» για δυτικοευρωπαϊκές οικογένειες, εγκαταλείφθηκαν στο αεροδρόμιο του Κιέβου, μετά την εισβολή της Ρωσίας, τον Φεβρουάριο του 2022.

Μια έκθεση του ΟΗΕ συνιστά την απαγόρευση της παρένθετης μητρότητας «σε όλες τις μορφές της» στο όνομα της υπεράσπισης των δικαιωμάτων των γυναικών και των παιδιών.

Η έκθεση του ΟΗΕ, που δημοσιεύθηκε στις 23 Αυγούστου, αποκαλύπτει τη βία που αντιμετωπίζουν οι παρένθετες μητέρες και τα παιδιά που γεννιούνται μέσω παρένθετης μητρότητας: οικονομική, ψυχολογική, σωματική και αναπαραγωγική βία, ιδίως σε σχέση με την υποδούλωση και την εμπορία ανθρώπων που προκαλείται από αυτή την πρακτική. Η έκθεση τονίζει επίσης ότι, όπως συμβαίνει με κάθε είδους εμπορία ανθρώπων, η συναίνεση σε μια τέτοια μεταχείριση δεν μπορεί να δικαιολογήσει την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Έτσι, η έκθεση αναφέρει στην παράγραφο 69 ,  «η πρακτική της παρένθετης μητρότητας χαρακτηρίζεται από εκμετάλλευση και βία κατά των γυναικών και των παιδιών, συμπεριλαμβανομένων των κοριτσιών. Ενισχύει τους πατριαρχικούς κανόνες εμπορευματοποιώντας και αντικειμενοποιώντας τα γυναικεία σώματα και εκθέτοντας τις παρένθετες μητέρες και τα παιδιά σε σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων».

Ως αποτέλεσμα, η Reem Alsalem, Ειδική Εισηγήτρια για τη βία κατά των γυναικών και των κοριτσιών, καλεί όλα τα κράτη μέλη του ΟΗΕ να εργαστούν για την «υιοθέτηση ενός νομικά δεσμευτικού διεθνούς μέσου που θα απαγορεύει όλες τις μορφές παρένθετης μητρότητας». Περιγράφει 19 βήματα που πρέπει να ληφθούν σε εθνικό και διεθνές επίπεδο για την προστασία των γυναικών και των παιδιών από αυτή την πρακτική.

Επικυρωμένη στις 14 Ιουλίου, η παρούσα έκθεση επιβεβαιώνει ότι η καθολική κατάργηση της παρένθετης μητρότητας είναι ο καλύτερος τρόπος για τη βιώσιμη διασφάλιση των δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειας των γυναικών και των παιδιών.

Πηγή: https://lesalonbeige.fr/lonu-publie-un-rapport-condamnant-la-gpa-sous-toutes-ses-formes/

 

Ισραηλινή επίθεση σε νοσοκομείο της Γάζας προκαλεί τον θάνατο τουλάχιστον 15 ανθρώπων, ανάμεσά τους και δημοσιογράφοι

Από
anixneuseis
-
0

Από το Reuters
25 Αυγούστου 2025, 14:20 GMT+3

Ο Παλαιστίνιος εικονολήπτης Χουσάμ αλ-Μάσρι, ο οποίος ήταν συνεργάτης του Reuters και σκοτώθηκε σε ισραηλινές επιδρομές στο νοσοκομείο Νάσερ στις 25 Αυγούστου 2025, εργάζεται στο νοσοκομείο Νάσερ, στο Χαν Γιουνίς στη νότια Λωρίδα της Γάζας στις 7 Αυγούστου 2024. REUTERS/Stringer Δικαιώματα Άδειας Αγοράς

Περίληψη
Ισραηλινή επίθεση σε νοσοκομείο της Γάζας, σύμφωνα με Παλαιστίνιους αξιωματούχους υγείας
Τουλάχιστον 15 νεκροί, ανάμεσά τους τέσσερις δημοσιογράφοι, λένε οι ίδιες πηγές
Το Ισραήλ δεν προέβη άμεσα σε κάποιο σχόλιο για το περιστατικό

25 Αυγούστου (Reuters) – Ισραηλινά πλήγματα στο νοσοκομείο Νάσερ στη Γάζα τη Δευτέρα προκάλεσαν τον θάνατο τουλάχιστον 15 ανθρώπων, ανάμεσά τους τέσσερις δημοσιογράφοι, ένας εκ των οποίων εργαζόταν για το Reuters, σύμφωνα με Παλαιστίνιους αξιωματούχους υγείας.

Ο εικονολήπτης Χουσάμ αλ‑Μάσρι, εργολάβος του Reuters, σκοτώθηκε κατά το πρώτο πλήγμα, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές. Ο φωτογράφος Χατέμ Χαλίντ, επίσης εργολάβος του Reuters, τραυματίστηκε κατά το δεύτερο πλήγμα στο νοσοκομείο, ανέφεραν.

Η καθημερινή ενημερωτική επιστολή του Reuters Daily Briefing παρέχει όλες τις ειδήσεις που χρειάζεστε για να ξεκινήσετε τη μέρα σας. Εγγραφείτε εδώ.

Μάρτυρες δήλωσαν ότι το δεύτερο πλήγμα σημειώθηκε αφού διασώστες, δημοσιογράφοι και άλλοι είχαν σπεύσει στον τόπο της αρχικής επίθεσης. Η ζωντανή μετάδοση του Reuters από το νοσοκομείο, την οποία διαχειριζόταν ο Μάσρι, διακόπηκε ξαφνικά τη στιγμή του πρώτου πλήγματος, όπως κατέγραψαν τα πλάνα του Reuters.

«Είμαστε συντετριμμένοι από τον θάνατο του συνεργάτη του Reuters Χουσάμ αλ‑Μάσρι και τον τραυματισμό ενός ακόμη συνεργάτη μας, του Χατέμ Χαλίντ, από ισραηλινά πλήγματα στο νοσοκομείο Νάσερ της Γάζας σήμερα», ανέφερε εκπρόσωπος του Reuters σε ανακοίνωσή του.

«Αναζητούμε επειγόντως περισσότερες πληροφορίες και έχουμε ζητήσει από τις αρχές στη Γάζα και στο Ισραήλ να μας βοηθήσουν να εξασφαλίσουμε άμεση ιατρική βοήθεια για τον Χατέμ», πρόσθεσε ο εκπρόσωπος.

Ο ισραηλινός στρατός και το Γραφείο του Πρωθυπουργού δεν προέβησαν άμεσα σε σχόλια σχετικά με τα πλήγματα.

Αξιωματούχοι υγείας στη Γάζα κατονόμασαν τους άλλους τρεις δημοσιογράφους ως τη Μαριάμ Αμπού Ντάγκα, η οποία, σύμφωνα με το Associated Press, εργαζόταν ως freelancer για το AP και άλλα μέσα από την αρχή της σύγκρουσης στη Γάζα, τον Μοχάμεντ Σαλάμα, ο οποίος, σύμφωνα με το δίκτυο Al Jazeera με έδρα το Κατάρ, εργαζόταν για τον σταθμό, και τον Μοάζ Αμπού Τάχα. Ένας διασώστης ήταν επίσης ανάμεσα στους νεκρούς, προσέθεσαν οι αξιωματούχοι υγείας.

Η Ένωση Παλαιστινίων Δημοσιογράφων καταδίκασε το Ισραήλ για τα πλήγματα, λέγοντας ότι συνιστούν «ανοικτό πόλεμο κατά των ελεύθερων μέσων ενημέρωσης, με στόχο τον εκφοβισμό των δημοσιογράφων και την παρεμπόδισή τους να εκπληρώσουν το επαγγελματικό τους καθήκον να αποκαλύψουν τα εγκλήματά του στον κόσμο».

Περισσότεροι από 240 Παλαιστίνιοι δημοσιογράφοι έχουν σκοτωθεί από ισραηλινά πυρά στη Γάζα από την έναρξη του πολέμου στις 7 Οκτωβρίου 2023, σύμφωνα με την Ένωση Παλαιστινίων Δημοσιογράφων.

Ρεπορτάζ: Νιντάλ Αλ Μουγκράμπι, Επιμέλεια: Έντμουντ Μπλερ και Τίμοθι Χέριτατζ.

Μάρκος Μπόλαρης: Ελλάδα-Αίγυπτος

Από
anixneuseis
-
2

του Μάρκου Μπόλαρη, π Υφυπουργού Εξωτερικών

To His Exellancy
The President
of the Arab Republic of Egypt
Abdel Fattah El – Sisi
Εξοχώτατε κ. Πρόεδρε ,
της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου,
της μεγάλης φίλης χώρας των Ελλήνων από τους αρχαιότατους χρόνους, τους χρόνους των Μινωιτών
και των Μύθων , του Ηρόδοτου και Τραγικών
έπαινος μέγιστος αξίζει
στον άρχοντα κάθε χώρας και λαού , πόσω μάλλον
στον άρχοντα χώρας μεγάλης σε έκταση και πληθυσμό, χώρας σπουδαίας σε γεωγραφικά τρίστρατα της υφηλίου, χώρας κληρονόμου
μεγάλων και σπουδαίων πολιτισμών,
αξίζει Εξοχώτατε, ισχυρίζομαι
έπαινος μέγιστος στον ηγέτη,
που με στρατηγική , με βούληση, με σχεδιασμό
μεγάλα και σπουδαία εργάζεται
υπέρ του υπερήφανου λαού του
κι υπέρ των πολιτών της Χώρας του,
έργα σημαντικά που σημαδεύουν την πορεία
κι αναβαθμίζουν την παρουσία
στο παγκόσμιο γίγνεσθαι ,
μεταβάλλοντας τα οικονομικά και αναπτυξιακά
δεδομένα των πολιτών και της χώρας,
συνεπώς, δημιουργώντας νέες συνθήκες
κοινωνικής, γεωπολιτικής, γεωστρατηγικής
και , καταφανώς, πολιτιστικής σημασίας !
Οι φίλοι της αρχαίας χώρας σας με έγνοια και χαρά
παρακολουθούμε την σύντονη προσπάθειά σας
για την αξιοποίηση της πλησιόχωρης
στον ζωοδότη ποταμό Νείλο ερήμου της Σαχάρας
σε καλλιεργήσιμη γή , με εκτεταμένο δίκτυο αρδευτικών τάφρων που θα αλλάξουν τα παραγωγικά δεδομένα της Αιγύπτου, στον κρίσιμο τομέα της αγροδιατροφής και βεβαίως δημιουργώντας εκατομμύρια νέες θέσεις εργασίας για την νεολαία της Αιγύπτου στον αγροτικό τομέα !
Με το ίδιο ενδιαφέρον ενημερωνόμαστε για τα επιτεύγματα της αρχαιολογικής σκαπάνης που ακαμάτως ανασκάπτει την Αιγυπτιακή γή και μας χαρίζει αριστουργήματα του Αιγυπτιακού Πολιτισμού, αλλά και της λαμπρής περιόδου των Ελληνιστικών χρόνων, των διαδόχων του ημετέρου
Μεγάλου Αλεξάνδρου Πτολεμαίων βασιλέων και του εξαίρετου πολιτισμού που δημιούργησαν !
Ευγνώμονες τυγχάνουμε στην Εξοχότητά Σας , ως Προέδρου της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου, της αρχαίας μεγάλης φίλης των Ελλήνων, του Ελληνισμού, της Ρωμιοσύνης, για το συνεχές ενδιαφέρον σας στα μείζονα του Πολιτισμού ,
ενός Πολιτισμού που μας αφορά και τον μοιραζόμαστε
ιστορικώς και πολιτισμικώς, και για την ανυπότακτη υποστήριξή σας στην χρηματοδότηση των αρχαιολογικών ανασκαφών που έτι περαιτέρω τονώνουν το τουριστικό ρεύμα που κατακλύζει την χώρα σας για να θαυμάσει τα μεγαλεία του αρχαίου πολιτισμού !
Στα πλαίσια αυτά, Εξοχώτατε,
ταπεινός φίλος της Αιγύπτου τυγχάνων ,
ως φίλος που του δόθηκε η ευκαιρία,
στο δίαστημα της διακονίας μου στα δημόσια πράγματα της Ελλάδας και δή στο Υπουργείο Εξωτερικών ως Υφυπουργός με αρμοδιότητα τα θέματα Πολιτισμού, Διεκκλησιατικών Σχέσεων, Αθλητισμού και Περιβάλλοντος,
μου δόθηκε το προνόμιο να συνεργαστώ με τις Αιγυπτιακές αρχές καρποφόρα, για θέματα πολιτισμού και εκκλησιαστικών,
κατά τις επισκέψεις μου στο Κάιρο ,
θα μου επιτραπεί να εστιάσω
στο σημαντικό ενδιαφέρον Σας για την αξιοποίηση
στο Όρος Σινά , όπου κατά τας Αγίας Γραφάς,
όπως περιγράφεται στο βιβλίο της Εξόδου,
ο Προφήτης Μωυσής αξιώθηκε
εν γνόφω και ζόφω , να βιώσει την πρώτη
εμφάνιση του Θεού στους ανθρώπους και μάλιστα να παραλάβει τις πλάκες του Νόμου !
Ως φίλος της Αιγύπτου ,
και ως φίλος του μεγάλου και αρχαίου Λαού Της,
έχω το θάρρος να απευθυνθώ
στην Εξοχότητά Σας,
επιθυμώντας να διατυπώσω άποψη ,
άποψη ενός Έλληνα Πολίτη,
με ανυπότακτη πολιτισμική έγνοια ,
μιλώντας εκ μέσης καρδίας,
πολιτιστικώς μιλώντας , στην διαχρονία των αιώνων
προς καρτερώντας τα κρείττονα,
την διαφορετικότητα των Τόπων επισημαίνοντας,
καθώς άλλη η ιερότητα των Πυραμίδων
και της Σφίγγας ,
άλλη η ιερότητα του Μαντείου του Άμμωνος Διός στην έρημο της Σίβα,
άλλη η ιερότητα των αρχαίων της Μεγάλης Πόλεως Αλεξανδρείας ,
άλλη η ιερότητα ενός αρχαίου Μουσουλμανικού Τεμένους, πόσω μάλλον του προσκυνήματος πάντων των πιστών του Προφήυη στην Μέκκα,
κι άλλη η ιερότητα του αρχαίου Μοναστηριού της Αγίας Αικατερίνης στις υπώρειες του Θεοβαδίστου Όρους Σινά στην χερσόνησο του Σινά στην Αιγυπτιακή επικράτεια !
Τούτη η διαφορά στην ένταση,
διαφορά που επηρεάζεται από πλείστους όσους παράγοντες, καθορίζει με βαρύτητα
την ποιότητα του σχεδιασμού
των ροών των προσερχομένων επισκεπτών,
κι είναι αυτή η διαφορετικότητα
που ορίζει πότε οι επισκέπτες
είναι φλεγόμενοι από περιέργεια για μάθηση
κι απόλαυση τουρίστες,
είναι πάλιν , σε τινές των περιπτώσεων,
είναι προσκυνητές των Αγίων Τόπων,
άλλοτε ιουδαϊκών, άλλοτε χριστιανικών
κι άλλοτε πάλιν μουσουλμανικών !
Αυτός είναι ο λόγος που ισχυρίζομαι
ενώπιον της Εξοχότητός Σας,
ότι οι αναπτυξιολόγοι σύμβουλοι ενδέχεται κάποτε,
εάν αντιμετωπίσουν ισοπεδωτικά
την σπουδαιότητα και την ιερότητα των Μνημείων,
εάν διαλάθει της προσοχής τους
ότι αλλοιώς υποδέχεσαι τους διψασμένους τουρίστες
κι αλλοιώς προσελκύεις τους εγκρατείς προσκυνητές,
αυτός είναι ο λόγος που απευθύνομαι δημοσίως
με την παρούσα,
φίλος τυγχάνων της ισχυρής και μεγάλης
Πατρίδος Σας,
για να προτείνω μιά εκ νέου ματιά
στα σχέδια τουριστικής παρέμβασης
στα της Μονής Σινά ,
του αρχαιότερου Μοναστηριού της Χριστιανοσύνης
με τον ατίμητο πολιτισμικό πλούτο
που διασώζει στους αιώνες, πολιτισμικό θησαυρό
όχι ως νεκρό κέλυφος μιάς Πυραμίδος,
αλλά ως ζώσα Κιβωτός ασκητισμού και εκκλησιαστικού πνεύματος και βιώσεως ,
ενός πανίερου Προσκυνήματος
όλων των Χριστιανών,
ενός Ορθοδόξου Μοναστηριού, εντεταγμένου
στο Σύνταγμα της Ορθοδόξου Εκκλησίας,
ως κληροδότημα του Μεγάλου Ρωμαίου Αυτοκράτορος της Κωνσταντινουπόλεως
Ιουστινιανού του Α ‘ , κληροδότημα στην Ρωμιοσύνη
και στον παγκόσμιο πολιτισμό
που προστατεύει η UNESCO, με την οποία έχει συνυπογράψει η Αίγυπτος για την προστασία του ζώντος αυτού Μνημείου στο Σινά !
Εξοχώτατε,
η δική Σας ματιά , μιά ματιά ευρυχωρίας ,
όχι προσέγγιση στενόχωρη αναπτυξιολόγων,
η δική σας πολιτική ματιά ,
με σεβασμό στην ιερότητα Τόπων Αγίων ,
ζώντων μνημείων που βιώνουν
τα Άγια στην ασκητική τους βιοτή,
είναι απολύτως βέβαιος
ότι θα αναδιατάξει τον βηματισμό της σχεδιαζόμενης παρέμβασης στο Σινά, στο Μοναστήρι και στα πέριξ αυτού εξαρτήματα ,
θα επιλύσει την αστοχία της Αιγυπτιακής Δικαιοσύνης, που αγνόησε το προ της εισαγωγής του Αστικού Δικαίου επικρατούν επί αιώνες αιώνων δίκαιο, αγνόησε τα αποδεικτικά έγγραφα της Μονής, παρά θεώρησε τον Αχτιναμέ του Προφήτη Μεχμέτ, δεν ερεύνησε ως υποχρεούτο το Οθωμανικό Κτηματολόγιο και οδηγήθηκε σε άδικες αποφάσεις, τις οποίες είναι απόλυτως βέβαιος ότι
Εσείς , ως Πρόεδρος της Αιγύπτου,
αγνοείται !
Εξοχώτατε, θαρρών ως Έλληνας Πολίτης,
εν ταυτώ κι Ευρωπαίος ,
ένας πολίτης που του δόθηκε , Θεία Χάριτι,
να ασχοληθεί σχετικώς,
τόσον στον δημόσιο
όσον και στον ιδιωτικό μου βίο,
απευθύνομαι στην Εξοχότητά Σας,
καθώς αντιλαμβάνομαι
ότι μιά αθέλητα , ακόμα και καλοπροαίρετα,
εσφαλμένη προσέγγιση αναπτυξιολόγων,
ενδέχεται να προξενήσει τραύματα
στον πολιτισμό των αρχαίων μας μνημείων,
ακόμη και πληγές στην ιερότητα Αγίων Τόπων,
ζώντων Τόπου Αγιάσματος,
στέλνοντας στην διεθνή κοινή γνώμη ,
αρα και σε θεσμούς,
πολιτιστικούς, θρησκευτικούς, πολιτειακούς
τα λάθος μηνύματα !
Εξοχώτατε,
καθώς η λαμπρή παρουσία Σας
τα τελευταία χρόνια στον Προεδρικό Θώκο
της φίλης Αιγύπτου
πείθουν για την ευρυχωρία των προσεγγίσεων Σας
πεπεισμένος υπάρχω
ότι θα παρέμβετε
υπέρ των της Αιγύπτου αγαθών και του Λαού της
με σεβασμό στα Αγιάσματα
της Χριστιανοσύνης
στο Όρος Σινά,
με ενδιαφέρον στο Πολιτισμικό εναπόθεμα
των αιώνων !
Εύχομαι τα βέλτιστα για την πολύτιμη υγεία Σας
και την επιτυχή κι αποτελεσματική διακονία Σας
υπέρ της Αιγύπτου και του Λαού Της,
Ο πρώην Υφυπουργός των Εξωτερικών
της Ελληνικής Δημοκρατίας
με αρμοδιότητα θεμάτων Πολιτισμού, Διεκκλησιαστικών, Αθλητισμού, Περιβάλλοντος
Μάρκος Μπόλαρης

Μαύρη Θάλασσα – Ουκρανία: Η Τουρκία «συνεταίρος» ΗΠΑ – ΕΕ

Από
anixneuseis
-
0

«Αγαπητός φίλος», λοιπόν, ο Μακρόν για τον Τ. Ερντογάν, ο οποίος μάλιστα προσβλέπει, όπως και ο Γάλλος πρόεδρος, σε στενή συνεργασία σε πολλούς τομείς, ιδιαίτερα στην πολεμική βιομηχανία. Κι’ όμως, μόλις προ ετών ο Τούρκος πρόεδρος τον κατήγγειλε ως ισλαμοφάγο που χρειάζεται «ψυχίατρο» και ως αποικιοκράτη εκφραστή εκείνης της Γαλλίας που προέβη σε σφαγές πληθυσμών στις αποικίες της.

Σε τηλεφωνική επικοινωνία (21 – 8 – 25) με πρωτοβουλία του Γάλλου προέδρου, ο Ερντογάν δήλωσε: «Ο αγαπητός μου φίλος Μακρόν και εγώ συμφωνήσαμε στην ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ Τουρκίας και Γαλλίας. Η Τουρκία αποδίδει μεγάλη σημασία στην ανάπτυξη της συνεργασίας με τη Γαλλία και θα συνεχίσει να παίρνει πρωτοβουλίες για την προώθηση των σχέσεων σε πολλούς τομείς, ιδίως στην αμυντική βιομηχανία».

Τσάμπα οι φρεγάτες και τα μαχητικά αεροσκάφη που «ψωνίζει» η Ελλάδα από τη Γαλλία, με την κυβέρνηση Μητσοτάκη να διαφημίζει τις ακριβοπληρωμένες αγορές ως «εχέγγυο» του «Ελλάς – Γαλλία … συμμαχία». Τη θέση της ψευδαίσθησης ότι με τις εξοπλιστικές αγορές, η Αθήνα έχει «δέσει» το Παρίσι, και ότι η «αμυντική συμφωνία» Ελλάδας – Γαλλίας θα αποτελέσει εγγύηση ασφάλειας για τη χώρα μας, όπως διαφήμιζε η ελληνική κυβέρνηση, τώρα παίρνει η … ανώμαλη προσγείωση, ο ρεαλισμός και κυνισμός στις διεθνείς σχέσεις. «Δεν υπάρχουν φίλοι, παρά μόνο συμφέροντα».

Γαλλία και Τουρκία δείχνουν (δημοσίως τουλάχιστον) να βάζουν στην άκρη τις «διαφορές» τους και εμφανίζονται να συμφωνούν σε πολλά σοβαρά θέματα, ιδίως στο Ουκρανικό. Για το Ουκρανικό, ο Ερντογάν είπε στον Γάλλο πρόεδρο ότι οι προσπάθειες της Τουρκίας για τον τερματισμό του πολέμου Ρωσίας – Ουκρανίας με μια δίκαιη ειρήνη συνεχίζονται, και ότι η τουρκική πλευρά παρακολουθεί στενά τις συναντήσεις στην Αλάσκα και την Ουάσινγκτον. Δήλωσε δε για άλλη μια φορά ότι η Τουρκία είναι έτοιμη να φιλοξενήσει τις ειρηνευτικές συνομιλίες μεταξύ Ρωσίας – Ουκρανίας.

Σε καλοκαιρινή ραστώνη η κυβέρνηση

Παρ’ ότι οι διεθνείς εξελίξεις που αφορούν άμεσα και την Ελλάδα, αλλά και σοβαρά εθνικά θέματα, τρέχουν με ραγδαίους ρυθμούς εν μέσω Αυγούστου, η κυβέρνηση Μητσοτάκη, με πρώτον από όλους τον πρωθυπουργό, ζει στην καλοκαιρινή ραστώνη των διακοπών. Η τηλεφωνική συνομιλία Μακρόν – Ερντογάν προβλημάτισε, βέβαια, αλλά σιγά μην χαλάσουν οι πρωθυπουργικές διακοπές γι’ αυτό.

Το Ουκρανικό, και οι τελευταίες εξελίξεις σχετικά με τις εγγυήσεις ασφαλείας για την Ουκρανία αλλά και την ενδεχόμενη αποστολή στρατιωτικών δυνάμεων στην Ουκρανία, εφόσον επέλθει ειρήνη, έχουν αναβαθμίσει θεματικά τον ρόλο της Τουρκίας, αλλά η «εξωτερική πολιτική» της ελληνικής κυβέρνησης αγρόν ηγόραζε. Η είσοδος της Τουρκίας ως «συνεταίρου» και «ομοϊδεάτη» της ΕΕ στα κονδύλια για τον επανεξοπλισμό της Ευρώπης (ReArm Europe), με τη σύμφωνη γνώμη της Αθήνας – με … αστερίσκους – αποδεικνύεται τώρα ότι έχει συνέχεια. Και μάλιστα πολύ σοβαρή.

Η Τουρκία, με πρόσχημα το Ουκρανικό, καθώς και το ότι είναι κράτος – μέλος του ΝΑΤΟ, σταδιακά και δια της πλαγίας, εντάσσεται στις δομές της ευρω-άμυνας. Μέχρι και για «χωροφύλακας» του ΝΑΤΟ και της ΕΕ στη Μαύρη Θάλασσα προορίζεται. Ανοικτό, επίσης, μένει το ενδεχόμενο συμμετοχής της σε αποστολή «ειρηνευτικών» δυνάμεων εντός της Ουκρανίας, όταν λήξει ο πόλεμος. Ιδανικό πρόσχημα για την Αγκυρα θα αποτελέσει, ενδεχομένως, η ύπαρξη μεγάλης Ταταρικής μειονότητας στην Ουκρανία. Την ίδια στιγμή, η μεγάλη ελληνική μειονότητα τόσο εντός της Ουκρανίας, όσο και στη Ρωσία και στα εδάφη που πέρασαν στον έλεγχο της Ρωσίας, στην Ανατολική Ουκρανία, παραμένει για την Αθήνα …αόρατη.

Εχει καταστεί εμφανές το τελευταίο διάστημα ότι η Αγκυρα συστηματικά επιχειρεί να κεφαλαιοποιήσει την αναβάθμιση του ρόλου της ως «συνεταίρου» της ΕΕ στο Ουκρανικό – Μαύρη Θάλασσα, προκειμένου να αποσπάσει λευκή επιταγή εκ μέρους των Ευρωπαίων σε μέτωπα ενδιαφέροντός της, όπως η Μέση Ανατολή, Βόρεια Αφρική (Λιβύη, Συρία), κ.α. Ετσι,με τη συναίνεση των Ευρωπαίων, εκτοπίζει τους «γκρινιάρηδες» Ελληνες, με τους οποίους διόλου θέλουν να ασχολούνται οι Βρυξέλλες. Πλήρες Βατερλώ της ελληνικής κυβέρνησης.

Τουρκία: Εγγυήτρια δύναμη στη Μαύρη Θάλασσα

Να σημειωθεί πως ο Μακρόν, κατά τη διάρκεια πρόσφατης συνέντευξής του, ανέφερε πως η Αγκυρα θα μπορούσε να συμμετάσχει σε ενδεχόμενη στρατιωτική αποστολή στην Ουκρανία.

«Μέρος της Ευρώπης», όμως, αλλά και σύμμαχος στο ΝΑΤΟ, η Τουρκία για τον «φίλο» του Κυριάκου Μητσοτάκη, Ζελένσκι, ο οποίος εστίασε ιδιαίτερα στο ότι η Τουρκία μπορεί να προστατεύσει την ασφάλεια στη Μαύρη Θάλασσα.

Μετά την πρόσφατη συνάντησή του με τον Τραμπ, στην Ουάσιγκτον, ανέφερε ότι το μήνυμα των ΗΠΑ να συμμετάσχουν στις εγγυήσεις ασφαλείας για την Ουκρανία, ανοίγει τον δρόμο προκειμένου και άλλες χώρες να κάνουν το ίδιο, έγραψε το ουκρανικό ειδησεογραφικό πρακτορείο, Interfax – Ουκρανία. «Μετά το μήνυμα που στέλνουν οι Ηνωμένες Πολιτείες — πρόκειται για ένα σημαντικό βήμα από τον πρόεδρο Τραμπ και τις ΗΠΑ — η Τουρκία δηλώνει ότι είναι έτοιμη να διασφαλίσει την ασφάλεια στη Μαύρη Θάλασσα. Μόνη της ή μαζί με άλλους. Δηλαδή, αυτό το μέρος των εγγυήσεων ασφαλείας — την ασφάλεια στη Μαύρη Θάλασσα — η Τουρκία είναι έτοιμη να το αναλάβει σε συνεργασία με κάποιον», εξήγησε ο Ζελένσκι.

Εγγυήτρια δύναμη «ειρήνης», λοιπόν, στην Ουκρανία και στη Μαύρη Θάλασσα, θα ήθελαν οι Μακρόν, Ζελένσκι και πολλοί άλλοι την Τουρκία. Την χώρα που κατέχει τη μισή Κύπρο εδώ και μισό αιώνα.

Ως γνωστόν, επίσης, ο Ζελένσκι, αναφερόμενος στο ενδεχόμενο διμερούς συνάντησής του με τον Πούτιν, σημείωσε: «Θεωρούμε δίκαιο — και γι’ αυτό επέμειναν οι Ευρωπαίοι — η συνάντηση να γίνει σε ουδέτερο ευρωπαϊκό έδαφος, διότι ο πόλεμος διεξάγεται στην Ουκρανία και άρα στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Είπα ότι συμφωνούμε. Ελβετία, Αυστρία, συμφωνούμε. Τουρκία; Για εμάς η Τουρκία είναι χώρα του ΝΑΤΟ και μέρος της Ευρώπης, και δεν είμαστε αντίθετοι».

Ο πόλεμος στην Ουκρανία, πόλεμος για τη Μαύρη Θάλασσα

Είναι εντυπωσιακό, αλλά για μερίδα αναλυτών στις ΗΠΑ, «η μάχη για την Ουκρανία είναι μάχη για το μέλλον της Μαύρης Θάλασσας». Ενδεικτική είναι ανάλυση που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό, Foreign Affairs. Συντάκτες του ο Daniel S. Hamilton (Brookings Institution – Johns Hopkins University), ο οποίος υπηρέτησε στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ και ήταν αναπληρωτής βοηθός υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ για τις ευρωπαϊκές υποθέσεις, και η Angela Stent (Κέντρο Ευρασιατικών, Ρωσικών και Ανατολικοευρωπαϊκών Σπουδών και καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Τζορτζτάουν), η οποία ήταν στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, αλλά υπηρέτησε και ως στέλεχος συγκέντρωσης πληροφοριών για τη Ρωσία και την Ευρασία.

«Το Κρεμλίνο θα συνεχίσει τις προσπάθειές του να πετύχει τους στόχους του όσο Αμερικανοί και Ευρωπαίοι παράγοντες δεν συνειδητοποιούν ότι η μάχη για την Ουκρανία είναι μάχη για το μέλλον της Μαύρης Θάλασσας», γράφουν. Και προσθέτουν: «Οι προσπάθειες να σταματήσει ο πόλεμος πρέπει να συνδυαστούν με μια ολοκληρωμένη στρατηγική για την αποτροπή της κυριαρχίας της Μόσχας στην περιοχή».

Κοντολογίς, υποστηρίζουν ότι η Ρωσία πρέπει να εκτοπιστεί ή να περιοριστεί θεαματικά ο ρόλος της στη Μαύρη Θάλασσα. Κάτι, ωστόσο, που είναι θέμα ζωτικής σημασίας για τη Ρωσία, και ως εκ τούτου θα προσπαθήσει να το αποτρέψει με κάθε τρόπο. Γεγονός που θα ανοίξει νέα, σοβαρή εστία έντασης.

Οι ίδιοι μάλιστα υποστηρίζουν ότι «αν δεν γίνουν τέτοια βήματα» εκ μέρους της Δύσης, η κρίση – πόλεμος στην Ουκρανία «μπορεί κάλλιστα να εξαπλωθεί στη Μολδαβία και τη Γεωργία και ακόμη να εξελιχθεί σε άμεση αντιπαράθεση με χώρες του ΝΑΤΟ που έχουν παράλια στη Μαύρη Θάλασσα (σ.σ. π.χ. Ρουμανία, Βουλγαρία), με συνέπειες για τις παγκόσμιες αγορές και με την απειλή ενός ευρύτερου φάσματος συμφερόντων των ΗΠΑ και της Ευρώπης».

Η Τουρκία σε ρόλο – κλειδί

Κατά τους συντάκτες της ανάλυσης στο Foreign Affairs, «η Τουρκία θα είναι κρίσιμο στοιχείο σε οποιαδήποτε στρατηγική περιορισμού της Ρωσίας στη Μαύρη Θάλασσα. Η Άγκυρα συχνά διαφοροποιείται από τους συμμάχους της στο ΝΑΤΟ. Από τη μια, εξοπλίζει την Ουκρανία και δεν αναγνωρίζει την προσάρτηση της Κριμαίας, αλλά ταυτόχρονα διατηρεί δεσμούς με τη Μόσχα. Παραμένει σημαντικός εμπορικός εταίρος και μεγάλος αγοραστής ρωσικού πετρελαίου και φυσικού αερίου. Οι Ευρωπαίοι και Αμερικανοί πρέπει να λάβουν υπόψη αυτή την πολυπλοκότητα και να οικοδομήσουν σχέση συνεργασίας με την Τουρκία στη βάση των κοινών συμφερόντων. Την ενίσχυση των περιφερειακών αλυσίδων εφοδιασμού και υποδομών, τη διασφάλιση της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας και τον περιορισμό της ρωσικής επέκτασης».

Και συνεχίζουν: «Η Τουρκία, επισήμως, αντιτίθεται στην παρουσία του ΝΑΤΟ στη Μαύρη Θάλασσα. Είναι κατά της συμμετοχής χωρών που δεν έχουν ακτές σε αυτήν. Ωστόσο, παρέχει υποστήριξη στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία για τον εκσυγχρονισμό της άμυνας τους. Έως το 2030, το ΝΑΤΟ σχεδιάζει να μετατρέψει τη βάση στην Κωνστάντζα (Ρουμανία) σε κύρια βάση του στη Μαύρη Θάλασσα και τη μεγαλύτερη βάση στην Ευρώπη. Επιπλέον, το ΝΑΤΟ μπορεί να ενισχύσει την παρουσία του, αναπτύσσοντας στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία συστήματα αεράμυνας και να ενίσχυσε με πρόσθετες μονάδες τις υπάρχουσες πολυεθνικές δυνάμεις. Ακόμα, στη Μαύρη Θάλασσα να αναπτύσσονται εκ περιτροπής πλοία και ναυτικές δυνάμεις του ΝΑΤΟ. Ετσι, θα αναβαθμιστούν οι δυνατότητες συλλογής πληροφοριών και επιτήρησης, κάτι που θα σημάνει τον μεγαλύτερο έλεγχο της ρωσικής δραστηριότητας».

Μαύρη Θάλασσα, Καύκασος, Μεσόγειος

Σύμφωνα με τους Daniel Hamilton και Angela Stent, «τα πλήγματα που δέχτηκε ο ρωσικός στόλος της Μαύρης Θάλασσας, κατά τη διάρκεια του πολέμου, περιόρισαν τον έλεγχο της Ρωσίας στη θαλάσσια περιοχή. Τον περιόρισε και η Τουρκία, κλείνοντας τα Στενά του Βοσπόρου για τα ρωσικά πολεμικά πλοία λίγο μετά το 2022. Το κλείσιμο των Στενών, όχι μόνο περιόρισε τις δυνατότητες της Ρωσίας να διεξάγει πόλεμο εναντίον της Ουκρανίας από τη Μαύρη Θάλασσα, αλλά της στέρησε και ένα εργαλείο προβολής της ισχύος της στη Μεσόγειο και στη Μέση Ανατολή».

Την ίδια στιγμή, «αν και η Μόσχα παραμένει σημαντικός παίκτης στον Νότιο Καύκασο, δεν είναι πλέον ο κυρίαρχος. Η Τουρκία διαδραματίζει πολύ πιο καθοριστικό ρόλο σε σχέση με την περίοδο πριν από το 2022. Έως το 2023 η Ρωσία εμφανιζόταν ως η εγγυήτρια δύναμη της ασφάλειας της Αρμενίας στη σύγκρουση με το Αζερμπαϊτζάν για το Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Όταν όμως το Μπακού επιτέθηκε στην Αρμενία, το 2023, η Ρωσία –με τον στρατό της να έχει αφοσιωθεί στην Ουκρανία– δεν παρενέβη. Τον Αύγουστο του 2025 η Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν υπέγραψαν ειρηνευτική συμφωνία, όχι στο Κρεμλίνο αλλά στον Λευκό Οίκο. Γεγονός που σηματοδότησε τα όρια της ρωσικής επιρροής».

Στο μεταξύ, «η Μόσχα, συγκεντρώνοντας το στρατιωτικό δυναμικό της στην Ουκρανία, αναγκάστηκε να θυσιάσει το καθεστώς του Μπασάρ Άσαντ στη Συρία. Μετά την ανατροπή του, πέρυσι τον Δεκέμβριο, το Κρεμλίνο προσπαθεί να αποκαταστήσει τη θέση του στα νέα δεδομένα του νέου καθεστώτος της Δαμασκού. Απώλεια της αεροπορικής βάσης, Χμέιμιμ, και της ναυτικής βάσης της Ταρτούς θα σημάνει ότι δυσκολεύει η υλοποίηση των σχεδίων της Μόσχας για επέκταση των επιχειρήσεών της στη Μεσόγειο και την Αφρική».

Εκτός των παραπάνω, «η Ρωσία βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με τον ολοένα αυξανόμενο ανταγωνισμό στη Μαύρη Θάλασσα και την Κεντρική Ασία, από την Κίνα και την ΕΕ, που ενισχύουν ενεργά την εκεί οικονομική και πολιτική παρουσία τους».

ΕΕ – Τουρκία

Κατά τους συντάκτες του δημοσιεύματος, «η ΕΕ οφείλει να διαθέσει πόρους για να υλοποιήσει τα σχέδια «διασύνδεσης» που ανακοίνωσε τον Μάιο του 2025 για τη Μαύρη Θάλασσα, τον Καύκασο, την Ευρασία και τη Μέση Ανατολή. Σημαντικό βήμα θα είναι η δημιουργία των διαδρόμων «Δύση–Ανατολή» που θα συνδέουν τη Μεσόγειο με τη Μαύρη Θάλασσα και την Κασπία, παρακάμπτοντας τη Ρωσία, συμπεριλαμβάνοντας την Τουρκία, την οποία η ΕΕ μέχρι τώρα απέκλειε από τα σχέδιά της. Επίσης, οι μετέχοντες στην «Πρωτοβουλία των Τριών Θαλασσών» (σχέδιο για τη δημιουργία ψηφιακών, ενεργειακών δρόμων και μεταφορών μεταξύ Αδριατικής, Μαύρης και Βαλτικής Θάλασσας), πρέπει να εντάξουν σε αυτήν την Ουκρανία και τη Μολδαβία».

Οσον αφορά τους ενεργειακούς πόρους στη Μαύρη Θάλασσα, «τα παράλια κράτη της πρέπει να τους εκμεταλλευτούν πιο ενεργά. Η Βουλγαρία, η Γεωργία και η Ρουμανία ήδη κατασκευάζουν υποθαλάσσιο δίκτυο ενέργειας που θα συνδέει το Αζερμπαϊτζάν με το ευρωπαϊκό δίκτυο. Τα νέα κοιτάσματα φυσικού αερίου της Ρουμανίας μπορούν να την καταστήσουν τον μεγαλύτερο παραγωγό αερίου στην ΕΕ (!). Το τουρκικό κοίτασμα, Σακαρυά, έχει παρόμοιες προοπτικές. Η Ουκρανία δεν μπορεί προς το παρόν να αξιοποιήσει τους δικούς της πόρους, αλλά στο μέλλον Δυτικές εταιρείες και διεθνής βοήθεια μπορούν να την μετατρέψουν σε μεγάλο εξαγωγέα».

neostrategy.gr

Ουκρανοί στρατιώτες αγόρασαν πανάκριβα αυτοκίνητα με τις… πολεμικές δωρεές!

Από
pcuser
-
3

Τους «έκοψαν» και κλήση στο Κίεβο για υπερβολική ταχύτητα!

Στρατιώτες των ουκρανικών ταξιαρχιών εδαφικής άμυνας του Κιέβου κυκλοφορούν στα μετόπισθεν με πολυτελή SUV, τα οποία φέρεται να έχουν αγοραστεί με χρήματα που δώρισαν απλοί πολίτες και εθελοντές για την υποστήριξη της πολεμικής προσπάθειας της Ουκρανίας.

Οι ίδιοι παραδέχθηκαν ότι η αστυνομία τους σταμάτησε και τους έκοψε κλήση για υπερβολική ταχύτητα, ενώ οδηγούσαν ένα πολυτελές Land Rover Discovery Sport.

Στην προσπάθειά τους να δικαιολογηθούν, ισχυρίστηκαν πως μετέβαιναν εσπευσμένα από το Κίεβο στο Μπροβάρι για να καταρρίψουν ρωσικά drones.

Ωστόσο, η δικαιολογία δεν έπεισε ούτε τους αστυνομικούς ούτε την κοινή γνώμη. Όπως σχολιάζουν οι πηγές, το υποτιθέμενο «δράμα» τους κατέρρευσε γρήγορα, αφήνοντας ερωτηματικά για το τι πραγματικά έκαναν στην πρωτεύουσα αντί να βρίσκονται στο μέτωπο.

Η υπόθεση εγείρει σοβαρά ζητήματα διαφάνειας. Τα οχήματα που αγοράζονται μέσω δωρεών προορίζονται για χρήση στην πρώτη γραμμή, ώστε να σώζουν ζωές και να ενισχύουν τις επιχειρήσεις

Αντί γι’ αυτό, όπως καταγγέλλεται, τα διοικητικά στελέχη των ταξιαρχιών τα παραχωρούν σε «ημέτερους» για προσωπική χρήση στα μετόπισθεν.

Η εικόνα Ουκρανών στρατιωτικών να οδηγούν ακριβά τζιπ στους δρόμους του Κιέβου, την ώρα που στο μέτωπο επικρατεί χάος και έλλειψη εξοπλισμού, προκαλεί εύλογες αντιδράσεις.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/enoples-sygkroyseis/oukranoi-stratiotes-agorasan-panakriva-aytokinita-me-tis-polemikes-dorees/

Exclusive: China’s new mega dam triggers fears of water war in India 

Από
pcuser
-
0
  • India fears Chinese dam will reduce flow on major river by up to 85% in dry season
  • Delhi says a mega dam of its own will mitigate risks, but faces heavy local resistance
  • Beijing building world’s largest dam upstream of India, but says it won’t divert water
PARONG, India, Aug 25 (Reuters) – India fears a planned Chinese mega-dam in Tibet will reduce water flows on a major river by up to 85% during the dry season, according to four sources familiar with the matter and a government analysis seen by Reuters, prompting Delhi to fast-track plans for its own dam to mitigate the effects.
The Indian government has been considering projects since the early 2000s to control the flow of water from Tibet’s Angsi Glacier, which sustains more than 100 million people downstream in China, India and Bangladesh. But the plans have been hindered by fierce and occasionally violent resistance from residents of the border state of Arunachal Pradesh, who fear their villages will be submerged and way of life destroyed by any dam.

The Reuters Daily Briefing newsletter provides all the news you need to start your day. Sign up here.

Then in December, China announced that it would build the world’s largest hydropower dam in a border county just before the Yarlung Zangbo river crosses into India. That triggered fears in New Delhi that its longtime strategic rival – which has some territorial claims in Arunachal Pradesh – could weaponize its control of the river, which originates in the Angsi Glacier and is known as the Siang and Brahmaputra in India.
India’s largest hydropower company in May moved survey materials under armed police protection near a prospective site of the Upper Siang Multipurpose Storage Dam, which would be the country’s biggest dam, if completed. Senior Indian officials have also been holding meetings about accelerating construction this year, including one organized in July by Prime Minister Narendra Modi’s office, according to two of the sources, who spoke on condition of anonymity to discuss sensitive government matters.
Delhi’s concerns were described in the undated Indian government analysis of the Chinese dam’s impact, the specifics of which Reuters corroborated with four sources and is reporting for the first time.
Beijing hasn’t released detailed plans about the dam’s construction, but the analysis drew on past work conducted by Indian government-affiliated institutions like the Central Water Commission and accounted for the expected size of the Chinese project, which broke ground in July and will cost nearly $170 billion.
Delhi estimates the Chinese dam will allow Beijing to divert as much as 40 billion cubic meters of water, or just over a third of what is received annually at a key border point, according to the sources and the document. The impact would be especially acute in the non-monsoon months, when temperatures rise and lands become barren across swathes of India.
The Upper Siang project would alleviate that with its projected 14 BCM of storage capacity, allowing India to release water during the dry season. That could mean the major regional city of Guwahati, which is dependent on water-intensive industry and farming, would see a reduction in supply of 11%, according to the sources and the document, as opposed to 25% if the Indian dam isn’t built.
The project could also mitigate any move by Beijing to release devastating torrents of water downstream, the sources said.
If the dam is at its minimum drawdown level – where water is stored at less than 50% of its height – it would be able to fully absorb any excess water released from a breach in Chinese infrastructure, according to the document and the sources. India is considering a proposal to keep 30% of its dam empty at any time in order to account for unexpected surges, two of the sources said.
A spokesperson for China’s foreign ministry said in response to Reuters’ questions that the hydropower projects “have undergone rigorous scientific research on safety and environmental protection, and will not adversely impact the water resources, ecology, or geology of downstream countries.”
“China has always maintained a responsible attitude toward the development and utilization of transboundary rivers, and has maintained long-term communication and cooperation with downstream countries such as India and Bangladesh,” the spokesperson added.
Modi’s office and the Indian ministries responsible for water and external affairs did not respond to Reuters’ questions. State-owned hydropower major NHPC also did not return a request for comment.
India’s foreign ministry has said that top diplomat S. Jaishankar raised concerns about the dam during a meeting with his Chinese counterpart on Aug. 18. A Jaishankar deputy also told lawmakers in August that the government was implementing measures to safeguard the lives and livelihoods of citizens in downstream areas, including building the dam.
India has itself been accused by Pakistan, a Chinese ally that it briefly clashed with in May, of weaponizing water. Delhi this year suspended its participation in a 1960 water-sharing treaty with Islamabad and is considering diverting flows from another crucial river away from its downstream neighbour.
An international tribunal has ruled that India must adhere to the agreement but Delhi says the panel lacks jurisdiction.
Graphic: India aims to construct a dam in its northeast to mitigate the potential impacts of a massive dam being built across the border in China.
Graphic: India aims to construct a dam in its northeast to mitigate the potential impacts of a massive dam being built across the border in China.

DEVELOPMENT OR DESTRUCTION?

When NHPC workers moved surveying materials near the village of Parong in May, angry locals damaged their machinery, destroyed a nearby bridge and looted the tents of police sent to guard the operation.
Many of them are members of Arunachal’s Adi community, who live off paddy, orange and sweet lime farms in the mist-shrouded hills and valleys nourished by the Siang.
The villagers have set up makeshift watch posts on regional roads to deny access to NHPC workers. That has forced security personnel to trek miles, often under cover of night, to reach a prospective site of the dam.
At least 16 Adi villages are likely to be lost to the storage area of the dam, directly affecting an estimated 10,000 people, according to two of the sources. Community leaders say more than 100,000 people will be impacted overall.
“The cardamom, paddy, jackfruit and pear we grow on this land help educate our children and support our family,” said Odoni Palo Pabin, an Adi grocer and mother of two. “We will fight the dam to death.”
The dam has the support of Arunachal’s chief minister, who is a member of Modi’s party and has called the Chinese project an existential threat.
The project will “ensure water security and provide flood moderation to counter any potential water surges,” the state government said in a statement, adding that it decided in June to engage in detailed compensation discussions with families that could be affected by the dam.
Lawmaker Alo Libang, an Adi who represents an area that would be submerged by the Indian project, said he believed locals could be convinced to move if they received generous compensation.
NHPC has plans to spend more than $3 million on education and emergency infrastructure to incentivize the villagers to move elsewhere, three of the sources said, citing instructions from Modi’s office.
In one sign of progress, three villages in the area recently agreed to let NHPC officials carry out dam-related work, according to the Arunachal government and dozens of locals.
India has a history of activist movements against large dams, which have sometimes slowed these projects by years or forced them to scale down.
Even if the Upper Siang dam gets the go-ahead, it could take a decade to build after breaking ground, according to four of the sources. That means the project would likely be completed after China’s project, which Beijing expects to start generating power by the early-to-mid 2030s.
The delay means an Indian project would be vulnerable during construction if Beijing suddenly releases water during the monsoon season, triggering a surge that could wash away temporary dams, two of the sources said.
International experts and Adi activists have also warned that building large dams in seismically active Tibet and Arunachal could heighten risks for downstream communities.
The Chinese “dam is being built in a zone of high seismicity and in a zone that experiences extreme weather events,” said Sayanangshu Modak, an expert on the India-China water relationship at the University of Arizona.
“These kinds of extreme weather events trigger landslides, mudslides, glacial lake outburst flooding,” he said. “So that raises concerns about dam safety… it’s a very legitimate concern and India should engage with China.”

Reporting by Sarita Chaganti Singh in New Delhi and Krishna N. Das in Arunachal Pradesh; Additional reporting by Laurie Chen in Beijing and David Stanway in Singapore; Graphics by Jitesh Chowdhury; Editing by Katerina Ang

https://www.reuters.com/sustainability/land-use-biodiversity/chinas-new-mega-dam-triggers-fears-water-war-india-2025-08-25/

1...612613614...3,035Σελίδα 613 από 3,035