Αρχική Blog Σελίδα 599

Κατάρρευση Μακρόν – Τον εμπιστεύονται μόνο το 15% των Γάλλων

0

Οι επιλογές του Μακρόν περιορίζονται και οι πολίτες του δείχνουν την πόρτα της εξόδου. Ενισχύεται η ακροδεξιά.

Η κλεψύδρα αδειάζει για τον Εμανουέλ Μακρόν. Μετά τη διαφαινόμενη πτώση της κυβέρνησης του «εκλεκτού» του Φρανσουά Μπαϊρου, στην ψήφο εμπιστοσύνης τη Δευτέρα 8 Σεπτεμβρίου, ο Γάλλος Πρόεδρος έχει δύο επιλογές για να παραμείνει στην εξουσία: Είτε να διορίσει έναν νέο πρωθυπουργό, ο οποίος και πάλι θα είναι όμηρος της αντιπολίτευσης, καθώς δεν διαθέτει κοινοβουλευτική πλειοψηφία, είτε να οδηγήσει τη χώρα σε νέες βουλευτικές εκλογές, ευελπιστώντας σε μια αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών στο γαλλικό κοινοβούλιο.

Η πρώτη επιλογή μοιάζει με μια «σισύφεια» διαδικασία, που θα διατηρήσει το πολιτικό και οικονομικό αδιέξοδο της Γαλλίας, καθώς ένας νέος πρωθυπουργός το πιθανότερο είναι να βρεθεί και πάλι αντιμέτωπος με την άρνηση της αντιπολίτευσης να εγκρίνει τον προϋπολογισμό λιτότητας ύψους 44 δισ. ευρώ για τον περιορισμό των μεγάλων ελλειμάτων και του υψηλού χρέους, επιτείνοντας το πολιτικό και οικονομικό χάος. Η δεύτερη επιλογή θα είναι μάλλον μια πράξη «αυτοχειρίας», καθώς με βάσει τις δημοσκοπήσεις το κόμμα του Μακρόν μάλλον θα αποδυναμωθεί κοινοβουλευτικά, χάνοντας κι άλλες έδρες και ενισχύοντας τους πολιτικούς του αντιπάλους.

Υπάρχει όμως και ο τρίτος δρόμος: Η παραίτηση του ίδιου του Εμανουέλ Μακρόν ώστε η χώρα να οδηγηθεί σε προεδρικές εκλογές. Σύσσωμη η αντιπολίτευση τονίζει πως το πρόβλημα είναι ο Μακρόν και όχι οι εκάστοτε πρωθυπουργοί που διορίζει και οι φωνές για αποχώρηση του ίδιου από την προεδρία ως λύση στο αδιέξοδο πληθαίνουν και δυναμώνουν.

Δείχνουν την έξοδο στον Μακρόν – Μόλις 15% των Γάλλων τον υποστηρίζει

Ο Γάλλος Πρόεδρος έχει απορρίψει το ενδεχόμενο της παραίτησής τους, υποστηρίζοντας πως θέλει να ολοκληρώσει τη θητεία του που λήγει το 2027. Ωστόσο οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως έχει χάσει οριστικά την εμπιστοσύνη της συντριπτικής πλειονότητας των Γάλλων πολιτών.

Η δημοτικότητά του βρίσκεται στο χαμηλότερο επίπεδο από τότε που ανέλαβε την εξουσία το 2017. Σύμφωνα με τελευταία δημοσκόπηση του Le Figaro Magazine, που δημοσιεύτηκε την Τετάρτη, μόλις το 15% των πολιτών εξέφρασε την υποστήριξή του προς τον Μακρόν.

Το 80% εξέφρασε ξεκάθαρα αρνητική άποψη για την ηγεσία του, ενώ το υπόλοιπο 5% δεν θέλησε να δώσει κάποια απάντηση. Πρόκειται για ποσοστά χειρότερα ακόμη και από την εποχή των «Κίτρινων Γιλέκων», του μαζικού αντικυβερνητικού κινήματος που συγκλόνισε τη Γαλλία το 2018 με αφορμή τους φόρους στα καύσιμα και εν γένει τις οικονομικές πολιτικές και τις ανισότητες στη χώρα.

Ο πρωθυπουργός Φρανσουά Μπαϊρού φαίνεται πως βρίσκεται στην ίδια μοίρα, ακολουθώντας τον Γάλλο Πρόεδρο στον δημοσκοπικό κατήφορο. Μόλις το 14% δηλώνει πως τον εμπιστεύεται, ενώ το 82% εκφράζει την αντίθετη άποψη – το χαμηλότερο ποσοστό του από τότε που ανέλαβε καθήκοντα. Ένα ακόμη 4% δεν θέλησε να εκφράσει άποψη επί του θέματος.

Ο φαύλος κύκλος των «αναλώσιμων» πρωθυπουργών

Ο Μπαϊρού – εκτός συγκλονιστικού απροόπτου – θα έχει τη μοίρα του Μισέλ Μπαρνιέ, του προηγούμενου «εκλεκτού» του Μακρόν, ο οποίος ανατράπηκε τον Δεκέμβρη και πάλι με τη διαδικασία της ψήφους εμπιστοσύνης λίγους μήνες μετά τον διορισμό του από τον Γάλλο Πρόεδρο.

Ο Μπαϊρού, όπως και ο Μπαρνιέ, διορίστηκε για να προωθήσει το πρόγραμμα λιτότητας του Εμανουέλ Μακρόν, οι πολιτικές του οποίου έχουν οδηγήσει σε ένα διαρκώς διογκούμενο έλλειμμα, που άγγιξε το 5,8% του ΑΕΠ το 2024, θέτοντας τη χώρα σε καθεστώς δημοσιονομικής προσαρμογής, βάσει του ευρωπαϊκού ορίου του 3%.

Την ίδια στιγμή το χρέος εκτοξεύτηκε στο 113% στο τέλος του 2024 και το κόστος δανεισμού, λόγω της δημοσιονομικής κατάστασης και του πολιτικού αδιεξόδου, διαρκώς αυξάνεται. Η Γαλλία βρίσκεται σε ένα φαύλο κύκλο πολιτικής αστάθειας που επιτείνει τα δημοσιονομικά αδιέξοδο και ο Εμανουέλ Μακρόν βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο. Οι περικοπές κρατικών δαπανών, κοινωνικών επιδομάτων και συντάξεων, σε συνδυασμό με τις αυξανόμενες αμυντικές δαπάνες για την υποστήριξη του πολέμου στην Ουκρανία, έχουν εξοργίσει μεγάλο μέρος της κοινωνίας που κατηγορεί τον Γάλλο Πρόεδρο πως βάζει τις στρατιωτικές δαπάνες πάνω από την κοινωνική πρόνοια.

Ο στρατιωτικός προϋπολογισμός της Γαλλίας προβλέπεται να φτάσει τα 64 δισεκατομμύρια ευρώ το 2027 – διπλάσιος από τα επίπεδα του 2017 – με επιπλέον 6,5 δισεκατομμύρια να δρομολογούνται μέσα στα επόμενα δύο χρόνια.

Πιο δημοφιλής πολιτικός ο Ζορντάν Μπαρντελά της ακροδεξιάς

Σε αντίθεση με την πτώση των ποσοστών του Εμανουέλ Μακρόν, ο Ζορντάν Μπαρντελά, πρόεδρος της ακροδεξιάς «Εθνικής Συσπείρωσης» της Μαρίν Λεπέν, καταγράφει αύξηση στη δημοτικότητα του και πλέον είναι ο πιο δημοφιλής πολιτικής στη Γαλλία.

Η έρευνα δείχνει πως έχει κερδίσει υποστηρικτές όχι μόνο από τον συντηρητικό χώρο, αλλά και από πολίτες που στις προηγούμενες εκλογές είχαν ψηφίσει κόμματα του κέντρου και της αριστεράς. Σημειώνεται πως ο Μπαρντελά αναμένεται να ηγηθεί της ακροδεξιάς, είτε σε βουλευτικές, είτε σε προεδρικές εκλογές, καθώς η Μαρίν Λεπέν δεν έχει τη δυνατότητα να θέσει υποψηφιότητα λόγω της πρωτόδικης καταδίκης της για διασπάθιση χρημάτων του ευρωκοινοβουλίου.

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/572463/katarreysi-makron-ton-empisteyontai-mono-to-15-ton-gallon/

Βράχος ἐντιμότητος

0

ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ἡ Ἑλληνική Ἀστυνομία συνελάμβανε μαζί μέ τήν βοήθεια ὀκτώ εἰσαγγελέων τά μέλη τῆς μαφίας τῶν Χανίων –κάθε νομός στήν Ἑλλάδα ἔχει καί τήν μαφία του, αὐτήν τήν ἑξαετία– ἡ γῆ τοῦ Ρεθύμνου ὑποδεχόταν ἕνα ἄξιο τέκνο της, τό ὁποῖο «ἔφυγε» ἀπό τήν ζωή πλῆρες ἡμερῶν σέ ἡλικία 99 ἐτῶν.

Τόν Ἀρεοπαγίτη Μιχάλη Παπαδάκι. Στό νομικό κόσμο ἀλλά καί στό Ρέθυμνο ἀπό τό ὁποῖο καί ὁ ὑπογράφων ἕλκει τήν ἀπώτερη καταγωγή του (φύγαμε ἀπό ἐκεῖ τό 1860), τό ἐπώνυμο Παπαδάκις –μέ «γιῶτα» στήν κατάληξη παρακαλῶ, λέει πάρα πολλά. Στήν μεγάλη κοινωνία ἴσως καί ὄχι. Οἱ ἐπιτυχημένοι καμμιά φορά παραμένουν «ἄγνωστοι» σέ αὐτήν τήν δύσκολη χώρα. Ἀλλά δέν εἶναι ἄγνωστο τό παράδειγμα πού ἀφήνουν πίσω τους. Κάποια στιγμή τό ἀνακαλύπτουμε!

Ὁ Μιχάλης Παπαδάκις, ὁ ὁποῖος προερχόταν ἀπό ἱστορική καί ἐπιφανῆ οἰκογένεια τοῦ Ρεθύμνου (ὁ πάππος του Μιχαήλ μετεῖχε στίς ἐπαναστάσεις κατά τῶν Τούρκων στό Ἀρκάδι τό 1868 καί τό 1878 ἐκλεγείς πληρεξούσιος τῆς ἐπαναστατικῆς συνελεύσεως, Δήμαρχος καί Βουλευτής τοῦ Βενιζέλου, ὁ πατέρας του Μενέλαος μετεῖχε στήν ἐπανάσταση τοῦ Θερίσου τό 1905 καί πολέμησε στήν Μάχη τοῦ Μπιζανίου, ὁ ἀδερφός τοῦ πατέρα του Νικόλαος μετεῖχε τό 1916 ὡς ἐθελοντής ὑπό τόν Βενιζέλο στήν Ἐθνική Ἄμυνα τῆς Θεσσαλονίκης καί ἦταν εἰσαγγελέας τῆς ἕδρας στήν δίκη τῶν δωσιλόγων πρωθυπουργῶν, ἡ μητέρα του Ἄννα Γοβατζιδάκη προσέφερε ὑπηρεσίες στόν ἀγῶνα γιά τήν ἀπελευθέρωση τῆς Ἠπείρου), ἦταν ὁ πρῶτος Πρόεδρος τοῦ ΑΣΕΠ. Μοῦ τόν γνώρισε τό 1994 ὁ ἀείμνηστος Ἀναστάσης Πεπονῆς σέ μιά δεξίωση μαζί μέ τήν ἐκπαιδευτικό ἐξαίρετη σύζυγό του Κατερίνα Βουρεξάκη καί τήν θυγατέρα του Ἀρτέμιδα.

Μοῦ μοιάζει σάν νά εἶναι θέλημα Θεοῦ τό γεγονός ὅτι ὁ ἄνθρωπος αὐτός συμπτωματικά κηδεύτηκε στόν Μητροπολιτικό Ναό Εἰσοδίων τῆς Θεοτόκου τήν ἡμέρα πού τά γειτονικά Χανιά συγκλονίζονταν ἀπό τίς συλλήψεις μελῶν τῆς μαφίας καί δημοσίων λειτουργῶν, μελῶν τοῦ σκληροῦ πυρῆνα τοῦ κράτους. Ἡ ἀντιδιαστολή, πλήρης. Στήν μία πλευρά τοῦ νησιοῦ «κάρβουνο» καί στήν ἄλλη «διαμάντι». Διότι αὐτός ἦταν ὁ Μιχάλης Παπαδάκις. Ἕνα μεγάλο διαμάντι. Καί αὐτή εἶναι ἡ Κρήτη πού ἀγαπῶ.

Ἡ Κρήτη τῶν ἐθνικῶν ἀγώνων καί τοῦ ἤθους. Μιά Κρήτη πού λάμπει. Ἀκτινοβολεῖ. Ἐξαφανίζει ἀπό τό ὀπτικό πεδίο τούς παραβατικούς της.

Ὁ ἄνθρωπος αὐτός ἦταν ἀρεοπαγίτης. Ψηλός, λιτός, εὐθυτενής, ξεκινοῦσε κάθε πρωί κουστουμαρισμένος ἀπό τό σπίτι του στήν Κυψέλη καί ἄν δέν ἔβρεχε, γιά νά κάνει χρήση τοῦ ὑπηρεσιακοῦ αὐτοκινήτου, τό «ἔστρωνε» μέ τό πόδι καί περπατῶντας μέ ἕνα χαρτοφύλακα στά χέρια μέσῳ τῆς Πατησίων, ἔφθανε στό γραφεῖο του. Στόν πέμπτο ὄροφο τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας πού ἦταν ἡ προσωρινή ἕδρα τοῦ ΑΣΕΠ στήν ἀρχή, στήν ὁδό Ἀμερικῆς ὅπου μετακόμισε ἀργότερα καί στήν Λεωφόρο Ἀλεξάνδρας στό τέλος ὅπου ὡς ἐπίτιμο μέλος τῆς ἀρχῆς του εἶχε παραχωρηθεῖ γραφεῖο ἐφ’ ὅρου ζωῆς.

Ἀνώτατος Δικαστής χωρίς φρουρά καί παράτες, ὁ Παπαδάκις δέν ἦταν εὔκολος ἄνθρωπος. Προερχόμενος ἀπό τόν Ἄρειο Πάγο ὅπου ἔφθασε μέχρι τό ἀξίωμα τοῦ ἀντιπροέδρου μέ ἰσχυρό ἀποτύπωμα στήν διαμόρφωση τῆς νομολογίας τοῦ ἐργατικοῦ δικαίου ἦταν αὐτό πού θά ἔπρεπε νά εἶναι κάθε δικαστής: Μονήρης. Ἀπρόσιτος. Ἀπόμακρος. Σέ ὅλους τούς διαπιστευμένους ἐκείνης τῆς ἐποχῆς πού παρακολουθήσαμε τόν πρῶτο γραπτό διαγωνισμό γιά 2.341 προσλήψεις μονίμων στό Δημόσιο ἦταν «θέμα» ἡ δυσκολία τῆς ἐπαφῆς μαζί του. Γιά νά περάσεις τίς ἐξετάσεις του καί νά σέ κάνει συνομιλητή ἔπρεπε νά τοῦ ἀποδείξεις ὅτι ἀξίζεις. Ἡγεῖτο μιᾶς Ὁλομέλειας στήν ὁποία μετεῖχαν ἐξαίρετοι δημόσιοι λειτουργοί ὑψηλότατου κύρους. Μετεῖχαν δύο ἀκόμη Ἀρεοπαγῖτες πού μετεῖχαν καί στήν σύνθεση τοῦ Εἰδικοῦ Δικαστηρίου πού δίκασε τόν Ἀνδρέα Παπανδρέου, ὁ ἀείμνηστος ἀγαπημένος μου φίλος Βασίλης Λαμπρίδης καί ὁ Σπῦρος Πλουμῆς, ὁ καθηγητής τοῦ Πολυτεχνείου Γιῶργος Βέης, ὁ πρύτανις τῆς Διοικήσεως Βασίλης Ἀνδρονόπουλος, ἡ Νέλλη Σακελλαριάδου, ὁ Ἰωάννης Βασιλόπουλος, ἡ Εὐσταθία Μπεργελέ καί ἄλλοι.

Ὅπως θά ἔλεγε καί ἡ Ρεζάν ὁ καθένας του ἀπό μόνος ἦταν «ὑπόθεση». Ὅπως «ὑπόθεση» ἦταν καί πολλοί ἀπό τούς ὑπαλλήλους πού τήν συγκρότησαν: Ἡ γενική διευθύντρια Ἀντωνία Ντάρα, ὁ προϊστάμενος τῆς πληροφορικῆς Στάθης Σεμιτέλος, ἡ ἀποσπασμένη ἀπό τήν ΥΠΑ Ρούλη Μπελέκου κ.ἄ. Γρήγορα κατάλαβα ὅτι ἡ νέα αὐτή ἀνεξάρτητη ἀρχή, ἡ δεύτερη πού ἱδρύθηκε μετά τό ΕΣΡ, θά εἶχε πολύ «ψωμί», διότι ἦταν ὁ φρουρός τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου Πεπονῆ. Τό κόμμα τῶν ρουσφετιῶν συγκρουόταν πρώτη φορά μέ τό κράτος. Καί ὁ δημοκράτης βενιζελικός Παπαδάκις, μέ περγαμηνές στήν ἐθνική ἀντίσταση 1943-1945 καί στόν ἀντιδικτατορικό ἀγῶνα (ὡς δικαστής ἀπέρριψε τό αἴτημα διαλύσεως τῶν φοιτητικῶν συλλόγων), στάθηκε βράχος. Ἔκανε τήν δουλειά του καί κήρυσσε παράνομες τίς προσλήψεις πού γίνονταν σέ ΔΕΚΟ κατά παράβαση τοῦ νόμου. Τότε ὅμως δέν ὑπῆρχε «Διαύγεια» καί δέν δίνονταν στήν δημοσιότητα τά πορίσματα. Χρειάστηκε νά δώσω ἀγῶνα νά τόν πείσω νά μέ ἀφήνει νά κλείνομαι σέ ἕνα δωμάτιο καί νά μελετῶ τίς ἀποφάσεις τῆς Ὁλομέλειας πού ἦταν χρυσάφι εἰδήσεων ἀλλά καί μάθημα διοικητικοῦ δικαίου. Τίς φυλάσσω στό ἀρχεῖο μου ἕως σήμερα. (Δέν εἶναι καταχωρισμένες στήν πύλη τοῦ ΑΣΕΠ!)

Ἡ Ρεθυμνιώτικη ἀπώτερη καταγωγή μου καί τό πτυχίο τῆς Νομικῆς ἦταν μᾶλλον τό διαβατήριο ἀποδοχῆς γιά τόν Παπαδάκι. Ἔτσι τότε ἀποκαλύψαμε στήν «Ἀπογευματινή» τῆς περιόδου ἐκείνης τά πορίσματα γιά τίς παράνομες προσλήψεις πού ἔκανε ἡ κομματική διοίκηση τῆς «Ὀλυμπιακῆς Ἀεροπορίας», ἡ διοίκηση τοῦ ΟΠΑΠ, διοικήσεις Νοσοκομείων, Καταστημάτων Ἀφορολογήτων κ.ἄ.

Ἡ ὑπόθεση τῆς «Ὀλυμπιακῆς» μάλιστα πρέπει νά ἦταν ἡ βαθύτερη αἰτία πού ὁ Ἀνάστασης Πεπονῆς «ἔτριψε» στό πρόσωπο τοῦ Ἀνδρέα τήν παραίτησή του! Ἡ Κυβέρνηση κατέθεσε τροπολογία γιά τήν ἐξάλειψη τοῦ ἀξιοποίνου μετά τήν ἄσκηση ποινικῶν διώξεων εἰς βάρος κορυφαίων μελῶν τῆς διοικήσεως τῆς Ὀλυμπιακῆς πού εἶχαν «δόντι» στό «ἱπτάμενο» οἰκογενειακό περιβάλλον τοῦ πρωθυπουργοῦ, καί ὁ Πεπονῆς ἐξοργίστηκε.

Ὁ Παπαδάκις ἦταν ὁ φόβος καί ὁ τρόμος τῶν παρανομούντων τότε. Δέν καταλάβαινε τίποτε. Πάνω ἀπό τόν νόμο δέν ἦταν κανένας.

Οἱ ἐπιθεωρητές τοῦ ΑΣΕΠ Εὐθύμιος Βελώνιας καί Μιχάλης Σακλαμπανάκης, μέλη τῆς Ὁλομέλειας, ἦταν ὁ ἐφιάλτης τους. Τά πορίσματά τους διαβιβάζονταν στήν δικαιοσύνη καί ἀσκοῦνταν διώξεις. Ὁ Ρεθυμνιώτης παρέμεινε στό τιμόνι τοῦ ΑΣΕΠ ἀπό τό 1994 ἕως τό 2003. Ἦταν μιά σπουδαία περίοδος γιά τό κράτος δικαίου. Βοήθησε σέ αὐτό καί ἡ ἵδρυση τοῦ Συνηγόρου τοῦ Πολίτη τό 1997 ὑπό τήν ἡγεσία τοῦ Νικηφόρου Διαμαντούρου στήν ἀρχή καί τοῦ Γιώργου Καμίνη μετά.

Συνέχισα νά βλέπω τόν Παπαδάκι καί νά μιλῶ τακτικά μαζί του καί μετά τήν ἀφυπηρετήσή του. Μερικές φορές τόν συναντοῦσα καί στό τελευταῖο γραφεῖο του, στήν Λεωφόρο Ἀλεξάνδρας, στό ΑΣΕΠ, ὅπου δώρισε ὁλόκληρη βιβλιοθήκη νομικῶν βιβλίων. Ἄλλοτε συμφωνούσαμε, ἄλλοτε διαφωνούσαμε, ἀλλά ὁ σεβασμός μου στό πρόσωπό του ἦταν δεδομένος καί ἀπεριόριστος. Μπορεῖ καμμιά φορά νά δυσκολευόταν νά «στρίψει» ὡς Πρόεδρος τοῦ ΑΣΕΠ γιατί ἄλλο νά εἶσαι δικαστής καί ἄλλο ἀνώτερο στέλεχος τῆς διοικήσεως, μπορεῖ ἄλλες φορές νά ἔκανε γρήγορα καί ἄλλες ἀργά ἀλλά ὁ προορισμός του ἦταν σταθερά ὁ ἴδιος: Ἡ δικαιοσύνη. Ἡ δίκαιη κοινωνία. Ἡ ἀξιοκρατία.

Ζῶντας καθημερινά τήν σήψη καί τήν παρακμή τοῦ σκληροῦ πυρῆνα τοῦ κράτους καί τήν παράδοσή του σέ ἄνομα συμφέροντα, γράφω σήμερα αὐτό τό κείμενο λύπης καί ἀποχαιρετισμοῦ περιέργως μέ χαρά. Μέ χαρμολύπη. Γιατί γράφω γιά κάτι πού σιγά-σιγά ἐκλείπει: Γιά ἕναν βράχο ἤθους καί ἐντιμότητας. Γιά ἕνα πρότυπο δημοσίου ἀνδρός. Γιά ἕναν δικαστή πρότυπο. Θά τόν θυμᾶμαι πάντοτε μέ ἀγάπη.

estianews.gr

Ἡ εὐτυχής συνάντηση στό γήπεδο τῆς Λεμεσοῦ

0

Ἐνοχλήθηκε ἡ πρώην «πρώτη κυρία» τῆς Κύπρου, χήρα τοῦ διατελέσαντος προέδρου Γιώργου Βασιλείου, ἀπό τίς δονήσεις ἐνθουσιασμοῦ πού προκάλεσε ἡ ἑρμηνεία τοῦ κοινοῦ ἐθνικοῦ ὕμνου πρό τῆς ἐνάρξεως τοῦ ἀγῶνος μπάσκετ μεταξύ Κύπρου-Ἑλλάδος στήν Λεμεσό.

«Αὔριο πού θά τό χρησιμοποιεῖ ὁ Τατάρ ὡς παράδειγμα τῆς μισαλλοδοξίας μας θά τρέχουμε νά τά μπαλώσουμε. Ἤ μήπως νομίζουμε ὅτι αὐτές οἱ ἐθνικιστικές ἐξάρσεις μένουν μεταξύ μας;» ἔγραψε στό Χ ἡ κυρία Βασιλείου… Τήν πολιτική αὐτή, τοῦ «κατευνασμοῦ», τοῦ «ναί» στό σχέδιο Ἀννάν, τῆς ἀποφυγῆς κάθε ὑπενθυμίσεως τοῦ ὅτι μιά χώρα-μέλος τοῦ ΝΑΤΟ κατέχει παρανόμως καί διά τῆς βίας τῶν ὅπλων τό μισό σχεδόν ἑνός κράτους μέλους τῆς ΕΕ, τήν γνωρίζουμε καλά. Τήν γνωρίζουν καί οἱ Ἕλληνες τῆς Κύπρου.

Τήν ἔχουμε δέ ὑποστεῖ ἀρκετοί δημοσιογράφοι, ἀκόμη καί ἐντός τῶν τειχῶν φιλελευθέρων καί δημοκρατικῶν μέσων ἐνημερώσεως, ὅπου τότε οἱ ὑποστηρίζοντες τό «Ὄχι» στό σχέδιο Ἀννάν χαρακτηρίζονταν «ὁ λόφος τοῦ ’60» καί περνοῦσαν στόν χῶρο τῆς δυσμένειας, ἀπό τήν πλευρά τῆς ἰδιοκτησίας καί τῆς διευθύνσεως…

Εὐτυχῶς, πού ὑπῆρξαν ἀρκετές ἐπίσημες φωνές, στήν Κύπρο, πού στάθηκαν στό ὕψος τῶν περιστάσεων καί δέν ἐπέτρεψαν ὁποιαδήποτε παρερμηνεία καί ἐκμετάλλευση τῆς συγκλονιστικῆς ἐκείνης στιγμῆς, ἡ ὁποία ὑπενθύμισε τό αὐτονόητο.

«Γιά ὄνομα Τοῦ Θεοῦ, μά τί τούς ἐνόχλησε; Αὐτοί εἴμαστε, εἴμαστε Ἕλληνες τῆς Κύπρου. Ἐπειδή αὐτό μοῦ θυμίζει καί προηγούμενα δυσάρεστα περιστατικά πού εἶχαν νά κάμουν μέ ἀμφισβήτηση τῶν ἡρώων μας, ἐμεῖς δέν θά δεχθοῦμε τόν ὁποιοδήποτε προσπαθεῖ νά σπιλώσει τήν ἐθνική μνήμη, τήν ἐθνική συνείδηση. Αὐτά δέν βοηθοῦν τόν τόπο μας. Ἔτσι εἶναι καί ἔτσι θά πρέπει νά διασφαλίσουμε ὅτι θά εἶναι. Μόνο περηφάνια γι’ αὐτή τήν μέρα. Νά κρατήσουμε τίς θετικές στιγμές καί νά εὐχηθοῦμε καλή ἐπιτυχία σέ Κύπρο καί Ἑλλάδα. Γιά ἐμᾶς εἶναι στοίχημα μεγάλο ἡ διασφάλιση τοῦ κυπριακοῦ ἑλληνισμοῦ καί αὐτό δέν πετυχαίνεται μέ τό νά ἀμφισβητοῦμε τήν ἱστορία μας, τούς ἥρωές μας. Γίνεται στοχευμένα καί ὑπάρχει σκοπιμότητα μέ πολιτικά κίνητρα γιά ἀλλοίωση τῆς ἱστορίας καί ἐπιβολῆς μιᾶς νεωτερικότητας καί μιᾶς λεγόμενης σύγχρονης προσέγγισης. Διαφωνοῦμε… ἄν κάτι μπορεῖ νά μᾶς κρατήσει σέ χαλεπούς καιρούς καί νά διασφαλίσει τό μέλλον μας εἶναι νά εἴμαστε σταθεροί στίς ἀρχές καί στίς ἀξίες μας. Κάποιοι, ναί, εἶναι ἥρωες καί θυσιάστηκαν. Τό μόνο πού καταφέρνουμε εἶναι διχόνοια. Τό μόνο πού πρέπει νά μᾶς ἐνδιαφέρει εἶναι ἡ τουρκοποίηση τῶν κατεχομένων μας. Αὐτά πού κάνει ἡ Τουρκία μέ τούς συμπολῖτες μας, στίς θάλασσεέ μας». Αὐτά δήλωσε ἡ πρόεδρος τῆς Κυπριακῆς Βουλῆς καί τοῦ ΔΗ.ΣΥ Ἀννίτα Δημητρίου.

Δέν εἴμαστε, λοιπόν, μόνον ἐμεῖς, ἐδῶ, πού φιλοξενοῦμε κάποιες «προχωρημένες» ἀπόψεις καί ἰδέες. Μήν ξεχνᾶμε ὅτι οἱ Κύπριοι ἔχουν στείλει στήν Εὐρωβουλή κι ἕναν «ἰνφλουένσερ», τόν Φειδία, ὁ ὁποῖος –ἐξ ὅσων μέχρι σήμερα ἔχει δείξει– εἶναι ὁ ἀπόλυτος ἐνσαρκωτής τοῦ κλασσικοῦ «ἄρτζι-μπούρτζι καί λουλᾶς» πού ἔλεγαν οἱ σοφοί παλαιότεροι.

Ἴσως νά ἦταν εὐχῆς ἔργον αὐτή ἡ συνάντηση τῶν ὁμάδων μπάσκετ τῆς Ἑλλάδος καί τῆς Ἑλληνικῆς Κύπρου. Χωρίς ἀμφιβολία, αὐτή ἡ συνάντηση τόνωσε τό ἐθνικό φρόνημα, κάτι πού στίς μέρες μας θεωρεῖται γιά ἀρκετούς ἀπό παρωχημένο μέχρι …ἁμαρτωλό!

estianews.gr

Κάθε νομός καί μαφία

1

Τό ἔγκλημα «ἐκσυγχρονίζεται» – Ἀπό τούς κακοποιούς στούς ποινικούς τοῦ «λευκοῦ κολλάρου» – «Κάπο» ἐγκληματικῶν ὀργανώσεων στόν σκληρό πυρῆνα τοῦ Κράτους – 1.036 Ἕλληνες λυμαίνονται 22,7 ἑκατ. εὐρώ

Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ἔχει ξεφύγει ἀπό κάθε ὅριο! Μπορεῖ νά ἔχουν γίνει σημαντικά βήματα ὅσον ἀφορᾶ στήν πάταξη τῆς μικροεγκληματικότητος, ἀλλά διανύουμε μία νέα ἐποχή οἰκονομικοῦ κυρίως ἐγκλήματος πού ἀνθεῖ μέ τήν ἀνοχή, ἄν μή καί μέ τήν συνενοχή κράτους καί Κυβερνήσεως.

Ἔχουμε φθάσει σέ σημεῖο νά μιλᾶμε γιά μαφίες σέ κάθε νομό. Μαφίες, πού λυμαίνονται τό κρατικό χρῆμα. Μαφίες, πού λυμαίνονται κρατικές προμήθειες –ἀκόμη καί εἰδῶν πρώτης ἀνάγκης. Μαφίες, πού ἰδιοποιοῦνται περιουσίες ἀκόμη καί ἐκκλησιαστικές καί τίς ἐκμεταλλεύονται. Μαφίες, μέ συμμετοχή κρατικῶν παραγόντων, ἀστυνομικῶν, στρατιωτικῶν ἀκόμη καί ἱερέων. Καί ἔχουμε καί τήν λεγομένη Greek mafia μέ πάσης φύσεως λαθρεμπόρια, τά ὁποῖα ἀπαιτοῦσαν διεθνεῖς διασυνδέσεις. Ἐξ οὗ καί ἄνοιξε ὁ δρόμος γιά νά δοῦμε καί τουρκική μαφία νά δρᾶ στήν Ἑλλάδα. Καί νά σκεφθεῖ κανείς ὅτι ὅλα αὐτά συμβαίνουν ἐπί τῶν ἡμερῶν μιᾶς Κυβερνήσεως, πού ἐξελέγη μέ κεντρικό σύνθημα τό 2019 τήν ἐπιβολή τοῦ νόμου καί τῆς τάξεως…

Καί ἀντ’ αὐτοῦ τί εἴδαμε; Εἴδαμε τό ἔγκλημα νά ἐκσυγχρονίζεται. Νά γίνεται ἔγκλημα «λευκοῦ κολάρου» μέ ἀνθρώπους ὑπεράνω ὑποψίας, ἀνθρώπους ἀπό τόν σκληρό πυρῆνα τοῦ κρατικοῦ μηχανισμοῦ νά ἀναδεικνύονται σέ «κάπο» (ἀρχηγούς) ἐγκληματικῶν ὀργανώσεων. Καί ἐκ παραλλήλου ζεῖ καί βασιλεύει τό βίαιο ἔγκλημα μέ τά ἄβατα τῶν «εὐαλώτων» νά παραμένουν ἀπροσπέλαστα. Καί ἡ Κυβέρνησις μετά ἀπό κάθε ἀποτυχία ὁμιλεῖ γιά «ἐπανεκκίνηση»! Ἀλλά ὅσες φορές καί ἄν «ἐπανεκκίνησε» κατέληξε σέ ἀδιέξοδο.

Ἔτσι σήμερα δέν ἔχουμε μόνο τό πανελληνίου κλίμακος σκάνδαλο τοῦ ΟΠΕΚΕΠΕ. Ἔχουμε ἕναν ὀρυμαγδό σκανδάλων γιά τά ὁποῖα εὐθύνονται μαφίες τῆς μίας ἤ τῆς ἄλλης μορφῆς. Γιά τόν ΟΠΕΚΕΠΕ ἡ χθεσινή μόνον εἰδησεογραφία ἀναφέρει ὅτι ἐλέγχονται 1.036 ἀριθμοί φορολογικοῦ μητρώου στούς ὁποίους κατετέθησαν 22,7 ἑκατομμύρια εὐρώ. Τούς ἐρευνοῦν οἱ ἀρχές καί γιά ξέπλυμα μαύρου χρήματος. Καί νά μήν μᾶς διαφεύγει ἡ συναφής περίπτωσις πολιτεύτριας τῆς ΝΔ στήν Κοζάνη, πού πρέπει νά δώσει ἐξηγήσεις γιά τήν πανάκριβη Ferrari πού ἔχει στήν κατοχή της.

Στήν Κρήτη ἔχει μείνει ἄφωνο τό πανελλήνιον ἀπό τίς ἀποκαλύψεις τῆς δράσεως ἐγκληματικῆς ὀργανώσεως, τήν ὁποία ἐρευνᾶ ἡ Εὐρωπαϊκή Εἰσαγγελία στό Ἡράκλειο. Παράνομες ἐπιδοτήσεις ΟΠΕΚΕΠΕ σέ πρόσωπα συνδεόμενα μέ πολιτικά πρόσωπα.

Στά Χανιά καί τό Ρέθυμνο ἀπεκαλύφθη μόλις χθές ἐγκληματική ὀργάνωσις μέ «τζίρο» πάνω ἀπό 3,5 ἑκατομμύρια εὐρώ ἀπό διακίνηση ναρκωτικῶν πού «ξεπλένονταν» μέ ἀγοραπωλησίες ἀκινήτων. Στούς 49 (μέχρι στιγμῆς) συλληφθέντες περιλαμβάνονται κουμπάροι καί ἄλλοι ἐκλεκτοί πολιτικῶν προσώπων. Τῆς κεντρικῆς πολιτικῆς σκηνῆς, μάλιστα. Πᾶνε πολλά χρόνια πού μέλος τῆς ΝΔ ἀπό τήν Κέρκυρα κατεδικάσθη γιά ἀσέλγεια εἰς βάρος ἀνηλίκου, ἐνῷ πρόσφατη σχετικῶς εἶναι ἡ ὑπόθεσις τοῦ παιδοβιαστοῦ τοῦ Κολωνοῦ, ὁ ὁποῖος παρουσίαζε ὑπερηφάνως φωτογραφίες του μέ πολιτικά πρόσωπα. Εὐτυχῶς εὑρίσκεται πλέον στίς φυλακές. Καί νά θυμίσουμε καί τήν περίπτωση τηλεοπτικοῦ παραγωγοῦ, ὁ ὁποῖος ἀντήλλασσε μηνύματα μέ πολιτικά πρόσωπα καί ὑπουργούς πού ἦσαν «πελάτες» τῶν ἰδιωτικῶν ὑπηρεσιῶν πού παρεῖχε.

Πρόσφατος εἶναι ἐξ ἄλλου ἡ περίπτωσις τῶν ἰατροδικαστικῶν ἐξετάσεων στήν Πάτρα, πού ἐδημιούργησαν σάλο καί ὁδήγησαν σέ ἐκ βάθρων διερεύνηση τῶν ὑποθέσεων τῆς ἀντίστοιχης ὑπηρεσίας τοῦ νομοῦ Ἀχαΐας.

Καί νά μήν ξεχνᾶμε καί στά «σπιτάκια τῆς ἀνακυκλώσεως», τά ὁποῖα ἐπληρώθησαν «χρυσά», ὑπόθεσις τήν ὁποία ἐπίσης ἐρευνᾶ ἡ Εὐρωπαϊκή Εἰσαγγελία πού ἐλέγχει γιά κατάχρηση ὕψους 11,9 ἑκατομμυρίων εὐρώ!

Γιά νά τελειώσουν ὅλα αὐτά δέν ἀρκεῖ μία «ἐπανεκκίνησις». Χρειάζεται ὁ σύγχρονος Ἡρακλῆς νά καθαρίσει τήν «κόπρο τοῦ Αὐγείου».

estianews.gr

«Βυθίζονται» οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις: «Εξαΰλωση» του τζίρου 77%(!) στις θερινές εκπτώσεις

0

Ως γνωστόν, σε μία κρίση την πληρώνουν πάντα πρώτοι οι μικρομεσαίοι. Και ας μη γελιόμαστε, αγαπητοί αναγνώστες: όλα τα σημάδια των τελευταίων μηνών δείχνουν ότι μια μεγάλη κρίση, η οποία ουσιαστικά αποτελεί απόνερα του πληθωρισμού που δημιούργησαν τα υπερβολικά και αχρείαστα μέτρα κατά του κωρονοϊού, είναι προ των πυλών.

Μόνο έτσι μπορεί να εξηγηθεί η εξαΰλωση του τζίρου των μικρομεσαίων επιχειρήσεων κατά 77(!)% στη διάρκεια των καλοκαιρινών εκπτώσεων, δηλαδή σε μία περίοδο που απευθύνεται στους Έλληνες καταναλωτές.

Μάλιστα, ο πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Αθηνών, Θάνος Τσαγγάρης, δήλωσε ότι, εκτός από την κατακρήμνιση του τζίρου, έχουν αυξηθεί κατακόρυφα και τα λειτουργικά έξοδα την τελευταία τριετία, από 26% έως και 50%, δημιουργώντας συνθήκες οικονομικής ασφυξίας στους επιχειρηματίες.

«Αν δεν δράσει η κυβέρνηση, το 50% των μικρομεσαίων θα κλείσει σε τρία χρόνια», είπε, ζητώντας αλλαγές στο ρυθμιστικό πλαίσιο των εκπτώσεων.

Ωστόσο, όποιες ρυθμίσεις κι αν γίνουν στις εκπτώσεις, ο τζίρος δεν έπεσε 77% εξαιτίας αυτών, έπεσε για τον ίδιο λόγο που τα νησιά ήταν άδεια την περίοδο του Δεκαπενταύγουστου.

Διότι οι Έλληνες καταναλωτές πλέον δεν έχουν «φράγκο τσακιστό». Και τα πράγματα θα γίνονται όλο και χειρότερα όσο περνάει ο καιρός.

https://www.pronews.gr/kykloi/vythizontai-oi-mikromesaies-epixeiriseis-eksa%ce%b0losi-tou-tzirou-77-stis-therines-ekptoseis/

Αποκάλυψη Β.Πούτιν: «Οι Ουκρανοί μετά την Κων/πολη μας είπαν ή θα κόψετε τα κεφάλια μας ή εμείς τα δικά σας»!

0

Θεόφραστος Ανδρεόπουλος twitter sharing button

«Πήραν εντολή από την Δύση να αθετήσουν τις συμφωνίες της Κωνσταντινούπολης αμέσως μετά την απόσυρση των δυνάμεών μας από τα περίχωρα του Κιέβου»

«Ή θα μας κόψετε τα κεφάλια ή θα κόψουμε εμείς τα δικά σας» είπε το Κίεβο στην Μόσχα όταν η τελευταία απέσυρε τις δυνάμεις της από τα πέριξ του Κιέβου αλλά και από άλλες περιοχές που είχαν καταλάβει τότε οι Ρώσοι με την έναρξη της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης στις 22 Φεβρουαρίου του 2022!

Την αποκάλυψη αυτή έκανε ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν μιλώντας για τα όσα διαδραματίστηκαν αμέσως μετά την αρχική αποδοχή των συμφωνιών της Κωνσταντινούπολης από τους Ουκρανούς και την αθέτησή τους κατόπιν εντολής των Δυτικών αμέσως μετά την αποχώρηση των Ρώσων από την «καρδιά» της Ουκρανίας.

Το Κίεβο ήταν έτοιμο να αποσύρει τα στρατεύματά του από το Ντονμπάς και να τερματίσει τη σύγκρουση το 2022, αλλά τελικά άλλαξε γνώμη κατόπιν εντολής της Δύσης, δήλωσε στους δημοσιογράφους ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν.

Είναι η πρώτη φορά που ο Ρώσος πρόεδρος προχώρησε δημοσίως σε αποκαλύψεις για τα όσα συνέβησαν την περίοδο εκείνη.

Τότε αποδείχτηκε πόσο αφελείς ήταν οι Ρώσοι να εμπιστευτούν το Κίεβο και την Δύση και να αποσύρουν τις δυνάμεις τους έξω από την πρωτεύουσα της Ουρκανίας και τα αεροδρόμιά της.

Αυτό έδωσε την ευκαιρία στους Ουκρανούς να προωθήσουν μεγάλες δυνάμεις στο Ντόνμπας και να συνεχίσουν έναν πόλεμο που κόστισε και στις δύο πλευρές πολλές εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς και βαριά τραυματίες.

Κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στην Κίνα, ο Πούτιν δήλωσε ότι λίγο μετά την κλιμάκωση της σύγκρουσης το 2022, η Μόσχα προέτρεψε το Κίεβο να σεβαστεί τις επιλογές των ανθρώπων που ζουν στη νοτιοανατολική Ουκρανία και να αποσύρει τα στρατεύματά του από την περιοχή. Αυτό θα είχε τερματίσει τη σύγκρουση «άμεσα», σημείωσε.

Ο Ρώσος πρόεδρος δήλωσε ότι αυτά τα αιτήματα «δεν απορρίφθηκαν κατηγορηματικά» από τις ουκρανικές αρχές.

Ωστόσο, αφού η Μόσχα απέσυρε τις δικές της δυνάμεις από τα περίχωρα του Κιέβου μετά από «επίμονες εκκλήσεις των δυτικοευρωπαίων συναδέλφων μας», η κατάσταση άλλαξε εντελώς, δήλωσε ο Πούτιν.

Αφού τα στρατεύματα αποσύρθηκαν, «μας είπαν, σχεδόν αυτολεξεί, “τώρα θα πολεμήσουμε μέχρι να μας κόψετε τα κεφάλια, αλλιώς θα κόψουμε τα δικά σας”», θυμήθηκε ο Πούτιν. «Δεν θυμάμαι αν το είπα ποτέ αυτό δημόσια ή όχι, αλλά ακούστηκε κάπως έτσι. Μόνο με πιο ωμούς όρους, αλλά αρκετά ανοιχτά και, όσο περίεργο κι αν ακούγεται, με συντροφικό τρόπο: “τώρα είμαστε ή εσείς ή εμείς”.

Η Μόσχα έχει χαρακτηρίσει τη σύγκρουσή της με το Κίεβο ως πόλεμο δι’ αντιπροσώπων, στον οποίο ο ουκρανικός λαός έχει χρησιμοποιηθεί ως «κρέας για τα κανόνια» για την προώθηση των συμφερόντων της Δύσης.

Ρώσοι αξιωματούχοι έχουν επίσης επανειλημμένα κατηγορήσει τους Ευρωπαίους υποστηρικτές του Κιέβου ότι εκτροχιάζουν συστηματικά οποιεσδήποτε προσπάθειες για την επίλυση της σύγκρουσης.

Ο Πούτιν δήλωσε την Τετάρτη ότι είναι ακόμη δυνατό να επιτευχθεί μια ειρηνευτική συμφωνία, ιδίως δεδομένης της «ειλικρινούς επιθυμίας» του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ να βρεθεί μια λύση στην κρίση.

Ωστόσο, τόνισε ότι εάν δεν βρεθεί λύση, η Μόσχα είναι έτοιμη να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της και να επιτύχει τους στόχους της με στρατιωτικά μέσα.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/apokalypsi-v-poutin-oi-oukranoi-meta-tin-kon-poli-mas-eipan-i-tha-kopsete-ta-kefalia-mas-i-emeis-ta-dika-sas/

Hagia Sophia: Τα μυστικά της 1.600‑ετών υπερδομής που επέζησε από την κατάρρευση αυτοκρατοριών

0

Από τον Ali Halit Diker 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΚΤΗ: Αυτή η σειρά του CNN έχει, ή είχε, χορηγό τη χώρα που αναδεικνύει. Το CNN διατηρεί πλήρη επιμέλεια επί του θέματος, της αναφοράς και της συχνότητας των άρθρων και βίντεο εντός της χορηγίας, σύμφωνα με την πολιτική μας.

Κωνσταντινούπολη

Επίπεδα ιστορίας: Σήμερα, η Αγία Σοφία είναι και πάλι τζαμί, αν και η αρχική χριστιανική απεικόνιση είναι ακόμα ορατή. Umit Bektas/Reuters

Όποιος κι αν είναι — πιστός ή όχι —, η επίσκεψη στην Αγία Σοφία είναι μια πνευματική εμπειρία. Η αρχιτεκτονική ιδιοφυΐα αυτού του λατρευτικού χώρου — που κτίστηκε ως εκκλησία το 537 μ.Χ. πριν από τη μετατροπή της σε τζαμί το 1453 — δημιουργεί την ψευδαίσθηση του απέραντου. Φαίνεται σαν ο χώρος να αρχίζει να διευρύνεται μόλις μπαίνεις στο κτήριο.

Η ακουστική αλχημεία μεταμορφώνει τα ψιθυρίσματα των επισκεπτών σε λαμπερούς ήχους, αιωρούμενους χωρίς βάρος στον αέρα, σαν ηχώ μιας προσευχής σε μια αρχαία γλώσσα.

Η τέχνη στο εσωτερικό του κτηρίου είναι τεκμήριο συνύπαρξης. Δεν υπάρχει άλλο μέρος στη Γη όπου τα χριστιανικά μωσαϊκά αγίων και βυζαντινών ηγεμόνων συνυπάρχουν δίπλα σε ισλαμική καλλιγραφία, γνωστή και ως Hüsn‑i Hat — μεγάλοι στρογγυλοί δίσκοι που φέρουν τα ονόματα του Αλλάχ (Θεός), του προφήτη Μωάμεθ και των τεσσάρων χαλίφηδων, των ηγετών του Ισλάμ μετά τον θάνατο του Μωάμεθ.

Σήμερα, η Αγία Σοφία είναι ένα από τα πιο εξαιρετικά τζαμιά του κόσμου — αλλά είναι κάτι περισσότερο από αυτό. Είναι επίσης σύμβολο, πολιτιστικό φαινόμενο και μνημείο.

Φυσικά, όπως οι περισσότερες μνημειώδεις κατασκευές, η Αγία Σοφία έχει τη δική της μυθολογία. Από τις πολλές ιστορίες για το κτήριο, μερικές είναι αληθινές, μερικές μεγαλοποιήσεις και μερικές ατόφιες φαντασίες.

Μεγαλύτερη και καλύτερη
Η σημερινή Αγία Σοφία χτίστηκε τον 6ο αιώνα όταν η Κωνσταντινούπολη — όπως λεγόταν τότε η σημερινή Πόλη — ήταν η καρδιά της Ανατολικής Ορθόδοξης Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, που ξεπήδησε καθώς εξασθενούσε η κυριαρχία της Αρχαίας Ρώμης και διέσχιζε τεράστιες εκτάσεις της Ευρώπης και της Βόρειας Αφρικής, μέχρι τη σύγχρονη Ισπανία, τη Λιβύη, την Αίγυπτο και την Τουρκία, μέχρι η πόλη να πέσει στους Οθωμανούς το 1453.

Το κτήριο που βλέπουμε σήμερα δεν είναι το πρωτότυπο, καθώς προηγήθηκαν δύο προηγούμενες εκκλησίες στην ίδια τοποθεσία — οι οποίες, με τη σειρά τους, είχαν κτιστεί πάνω σε ένα ειδωλολατρικό ναό.

Η πρώτη λέγεται ότι είχε ανατεθεί από τον Κωνσταντίνο, τον Ρωμαίο αυτοκράτορα πουνα ασπάστηκε τον Χριστιανισμό και μετέφερε το κέντρο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στην Κωνσταντινούπολη, σηματοδοτώντας την έναρξη της Βυζαντινής εποχής.

Ονομαζόμενη «Magna Ecclesia» — στα λατινικά «Μεγάλη Εκκλησία» — εγκαινιάστηκε από τον γιο του Κωνσταντίνου, τον Κωνστάντιο Β΄, το 360 μ.Χ. Αργότερα καταστράφηκε από οπαδούς του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου, πρώην αρχιεπισκόπου της Κωνσταντινούπολης που είχε εξοριστεί από την πόλη. Η δεύτερη επανέκδοση εγκαινιάστηκε το 415 μ.Χ. από τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο Β΄, αλλά κάηκε και πάλι το 532 μ.Χ.

Η τρίτη εκκλησία, η σημερινή Αγία Σοφία, χτίστηκε από τον Ιουστινιανό Α΄, έναν φιλόδοξο αυτοκράτορα που διέταξε την ανέγερσή της στις 23 Φεβρουαρίου του 523 μ.Χ.

Αν πιστέψουμε μια ανώνυμη ιστορική πηγή που παρατίθεται στην «Εγκυκλοπαίδεια της Κωνσταντινούπολης» του ιστορικού του 20ού αιώνα Ρεσάτ Εκρέμ Κοτσού, ο Ιουστινιανός ήθελε η εκκλησία του να είναι μεγαλύτερη και πιο περίτεχνη από τον Ναό του Σολομώντα στα Ιεροσόλυμα, τον θρυλικό τόπο αναπαύσεως της Κιβωτού της Διαθήκης, που λέγεται ότι χτίστηκε τον 10ο αιώνα π.Χ.

Κατά τη διάρκεια της πενταετούς κατασκευής της, ο Ιουστινιανός διέταξε τους επαρχιακούς διοικητές του να στείλουν στην Κωνσταντινούπολη τα πιο εξαίσια τεχνουργήματα από τα αρχαία ερείπια των περιοχών τους, για να χρησιμοποιηθούν στην Αγία Σοφία.

Αυτό, όπως φαίνεται, απέδωσε. Η ίδια ανώνυμη πηγή λέει ότι ο Ιουστινιανός συνελήφθη από δέος όταν μπήκε για πρώτη φορά. Έτρεξε στην Αγία Τράπεζα, κοίταξε ψηλά για να ευχαριστήσει τον Θεό που του έδωσε την ευκαιρία να χτίσει ένα τέτοιο θαύμα — και κραύγασε: «Σε ξεπέρασα, Σολομώντα!»

Είναι μια υπέροχη ιστορία — αλλά, σύμφωνα με τον ιστορικό και ειδικό στην Αγία Σοφία Σεντάτ Μπορνοβαλί, δεν είναι αληθινή.

Αυτή η πληροφορία ανώνυμης προέλευσης γράφτηκε περίπου 300 χρόνια μετά την κατασκευή της Αγίας Σοφίας. Το ανέκδοτο δεν εμφανίζεται ποτέ στα έργα του Προκοπίου, του επίσημου ιστορικού του Ιουστινιανού, ο οποίος έγραψε επίσης ένα επικριτικό βιβλίο για τον αυτοκράτορα, την «Απόκρυφη Ιστορία».

«Αν αυτοί οι ισχυρισμοί ήταν αληθινοί, θα τους βλέπαμε είτε στα “Κτίσματα” είτε στην “Απόκρυφη Ιστορία” του», λέει ο Μπορνοβαλί, προσθέτοντας ότι ο Προκόπιος θα είχε γράψει κάτι δηκτικό όπως: «Ο θρασύς άνδρας συγκρίθηκε με τον προφήτη Σολομώντα».

Ωστόσο, παρότι η «Απόκρυφη Ιστορία» δείχνει την περιφρόνηση του ιστορικού για τον Ιουστινιανό και τη σύζυγό του, ο Προκόπιος εξακολουθεί να γράφει με θαυμασμό για την Αγία Σοφία.

Ένα θρυλικά δαπανηρό έργο

Η Αγία Σοφία χτίστηκε ως εκκλησία πάνω σε ρωμαϊκό ναό και στη συνέχεια μετατράπηκε σε τζαμί και στη συνέχεια σε μουσείο. Από το 2020, χρησιμοποιείται ξανά ως τζαμί. Yasin Akgul/AFP/Getty Images

Όποιες κι αν ήταν οι προθέσεις πίσω από αυτό, το κόστος του έργου και η βιασύνη να ξεκινήσει η κατασκευή μιας από τις υπερδομές της εποχής του έχουν αποκτήσει σχεδόν μυθικό χαρακτήρα.

Λέγεται ότι το κόστος ήταν αστρονομικό. Στο βιβλίο του «The Fall of the Roman Empire, A New History of Rome and the Barbarians», ο ιστορικός Πίτερ Χέδερ αναφέρει ότι ο Ιουστινιανός πλήρωσε «15-20.000 λίβρες χρυσού». Η «Εγκυκλοπαίδεια της Κωνσταντινούπολης» του 1945 το υπολογίζει πιο μετριοπαθώς, αλλά εξίσου εντυπωσιακά, στα 75 εκατομμύρια δολάρια — ποσό που αντιστοιχεί σε 1,3 δισεκατομμύρια δολάρια σήμερα. Περισσότερο από το κόστος του 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων για την ανακατασκευή της Παναγίας των Παρισίων.

Η κατασκευή της εκκλησίας ξεκίνησε μόλις λίγες εβδομάδες μετά τη Στάση του Νίκα, μια καταστροφική εξέγερση κατά του Ιουστινιανού που ισοπέδωσε το μεγαλύτερο μέρος της Κωνσταντινούπολης, συμπεριλαμβανομένης της δεύτερης Αγίας Σοφίας.

Ο Μπορνοβαλί θεωρεί πιθανό ο Ιουστινιανός να κατέσχεσε τις περιουσίες των πολιτικών του αντιπάλων και να συγκέντρωσε τεράστιο ποσό φόρων για να χρηματοδοτήσει την κατασκευή. «Το πώς ήταν δυνατόν να σχεδιαστεί ένα τόσο πολύπλοκο έργο και να επιλυθούν τα ζητήματα εφοδιαστικής μέσα σε \[λίγες εβδομάδες] παραμένει ένα από τα αναπάντητα ερωτήματα», γράφει στο βιβλίο του «Το Μακρύτερο Ποίημα της Ιστορίας».

Και όχι άδικα, όπως λέει, καθώς «θα χρειάζονταν χρόνια μόνο για τη μεταφορά των λίθων και των άλλων οικοδομικών υλικών».

Πιστεύει ότι ο προϋπολογισμός και τα σχέδια ήταν μάλλον έτοιμα, και ο Ιουστινιανός εκμεταλλεύτηκε τις συνθήκες που δημιούργησε η Στάση του Νίκα για να ξεκινήσει την ανέγερση της Αγίας Σοφίας στη σημερινή της θέση.

«Αν η προηγούμενη Αγία Σοφία δεν είχε καταστραφεί, ο Ιουστινιανός θα είχε δώσει εντολή να χτιστεί μια νέα εκδοχή της σε άλλη τοποθεσία έτσι κι αλλιώς», λέει ο Μπορνοβαλί.

Ένα τζαμί με χριστιανικές εικόνες

Τα λαμπερά ψηφιδωτά είναι ένα από τα ωραιότερα παραδείγματα βυζαντινής τέχνης. Saeid Arabzadeh/Middle East Images/AFP/Getty Images

Υπό τους Βυζαντινούς, η Αγία Σοφία έγινε το επίκεντρο της Ορθόδοξης Χριστιανοσύνης και το τελευταίο ζωντανό σύμβολο της αυτοκρατορίας τους. Αλλά το 1453, όταν ο Οθωμανός σουλτάνος Μωάμεθ Β΄ (γνωστός και ως Μωάμεθ ο Πορθητής) κατέλαβε την Κωνσταντινούπολη, η νίκη του άνοιξε τον δρόμο για την Οθωμανική Αυτοκρατορία, που θα διαρκούσε μέχρι το 1922.

Για να υποδηλώσει στον κόσμο όχι μόνο την ανωτερότητα του Ισλάμ αλλά και ότι οι Οθωμανοί ήταν οι αληθινοί κληρονόμοι των Ρωμαίων, ο Μωάμεθ μετέτρεψε την Αγία Σοφία σε τζαμί — αλλά διατήρησε το αρχικό της όνομα. Αν και το «Αγία Σοφία» ακούγεται σαν να έχει πάρει το όνομά της από κάποια χριστιανή αγία, στην πραγματικότητα σημαίνει «Αγία Σοφία» στα ελληνικά.

Αφού κατέλαβε την Κωνσταντινούπολη, ο νεαρός σουλτάνος — ήταν μόλις 21 ετών — τέλεσε εδώ την πρώτη του προσευχή της Παρασκευής, εγκαινιάζοντας μια παράδοση για όλους τους μετέπειτα σουλτάνους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. «Υπήρχαν τρία βήματα που όριζαν τη βασιλεία των σουλτάνων», λέει ο Τούρκος ιστορικός Α. Τζαγκρί Μπασκούρτ. «Το πρώτο είναι να ανέβουν στον θρόνο στο παλάτι, το δεύτερο να ζώσουν το σπαθί στο Εγιούπ \[μια ιστορική συνοικία της Κωνσταντινούπολης], και το τρίτο να τελέσουν την πρώτη προσευχή της Παρασκευής στην Αγία Σοφία».

Ο Μωάμεθ διεκδίκησε επίσης τον τίτλο του «Καίσαρα της Ρώμης» (Qaisar‑e‑Rum ή Kaiser‑i Rum) με την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης. Οι διάδοχοί του συνέχισαν να χρησιμοποιούν τον τίτλο έως ότου ο Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ κατάργησε το σουλτανάτο το 1922, ιδρύοντας το σύγχρονο τουρκικό κράτος έναν χρόνο αργότερα.

Προστατεύοντας μια μοναδική πολιτιστική κληρονομιά

Ο Μεχμέτ Β΄ έθεσε τέλος στη Βυζαντινή αυτοκρατορία και άνοιξε το δρόμο για την Οθωμανική. Μετέτρεψε την Αγία Σοφία σε τζαμί. Φωτογραφία 12/Universal Images Group/Getty Images

Η Αγία Σοφία έχει αντέξει πολλές επαναστάσεις, κατακτήσεις, ταραχές, λεηλασίες και φυσικές καταστροφές (λέγεται ότι η ανέγερσή της πάνω σε βάση συμπαγούς βράχου τη βοήθησε να επιβιώσει από σεισμούς). Ελάχιστα κτήρια της ηλικίας της έχουν διατηρηθεί τόσο άψογα και σε τόσο πλήρη κατάσταση.

Η οθωμανική δυναστεία, και ιδίως ο Μωάμεθ Β΄, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη διατήρησή της. «\[Ο Μωάμεθ] είπε στον στρατό του ότι αν κατακτήσει την πόλη, η πόλη τούς ανήκει για τρεις μέρες με εξαίρεση την Αγία Σοφία», λέει ο εκδότης και ερευνητής αστικού χώρου Χασάν Μερτ Καγιά.

Ο Κοτσού γράφει στην «Εγκυκλοπαίδεια της Κωνσταντινούπολης» ότι ο Μωάμεθ δεν διέταξε την κάλυψη των χριστιανικών μωσαϊκών, παρά το γεγονός ότι το Ισλάμ απαγορεύει την εικονιστική τέχνη σε θρησκευτικά συμφραζόμενα.

Ωστόσο, έναν αιώνα αργότερα, ο σουλτάνος Σουλεϊμάν Α΄ τα κάλυψε με ασβέστη.

Χάρη στη δημιουργία της Τουρκικής Δημοκρατίας από τον Ατατούρκ, έναν κοσμικό ηγέτη, μπορούμε να τα δούμε σήμερα. Το 1926, οι αρχές ανέλαβαν μια εκτεταμένη αναστήλωση μετά από δημοσιεύματα ευρωπαϊκών μέσων ότι η Αγία Σοφία κινδύνευε να καταρρεύσει.

Το κτήριο έκλεισε για το κοινό στις αρχές της δεκαετίας του 1930 για αποκατάσταση και στη συνέχεια μετατράπηκε σε μουσείο το 1935, με διάταγμα του Ατατούρκ. Ο ίδιος ανέθεσε και την αποκάλυψη και αποκατάσταση των βυζαντινών μωσαϊκών.

Από τζαμί σε μουσείο… και ξανά σε τζαμί

Η τουρκική κυβέρνηση μετέτρεψε το κτίριο σε τζαμί το 2020, με αμφιλεγόμενο τρόπο. Η Αγία Σοφία είχε προηγουμένως θεωρηθεί μουσείο όταν δημιουργήθηκε το κοσμικό τουρκικό κράτος. Burak Kara/Getty Images

Με μια αμφιλεγόμενη κίνηση, το 2020, η Αγία Σοφία μετατράπηκε ξανά σε τζαμί. Η απόφαση, που αφορούσε ένα από τα σημαντικότερα τοπόσημα της πόλης και μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO, επικρίθηκε από διεθνείς θρησκευτικούς και πολιτικούς ηγέτες, με την UNESCO, τον πολιτιστικό οργανισμό του ΟΗΕ, και τον πάπα να συγκαταλέγονται μεταξύ αυτών που εξέφρασαν ανησυχία, αν και η κίνηση δεν προκάλεσε ευρεία αντίδραση εντός της Τουρκίας.

Ωστόσο, από το 2024, ο δεύτερος όροφος λειτουργεί ως μουσείο. Οι τουρίστες μπορούν να αγοράσουν εισιτήρια για να εισέλθουν στον εξώστη και να δουν τον χώρο της προσευχής από ψηλά. Τα βυζαντινά μωσαϊκά και οι εικόνες εξακολουθούν να είναι ορατά κατά τις ώρες επίσκεψης, και καλύπτονται με ειδικά φωτιστικά εφέ κατά τη διάρκεια της λατρείας και των ωρών προσευχής.

Το αν η Αγία Σοφία θα έπρεπε να είναι τζαμί ή μουσείο εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο διαμάχης. Ενώ ορισμένοι υποστηρίζουν ότι θα έπρεπε να ξαναγίνει μουσείο και να μην χρησιμοποιείται για λατρεία, άλλοι, όπως ο ερευνητής αστικού χώρου Καγιά, πιστεύουν ότι θα πρέπει να παραμείνει τόπος λατρείας — αλλά μόνο ως ένα σημείο. «Η Αγία Σοφία θα πρέπει να είναι ένα κτήριο όπου τελούνται μόνο οι προσευχές της Παρασκευής, του Μπαϊραμιού και, ίσως κατά τη διάρκεια του Ραμαζανιού, οι προσευχές ταραουίχ — εκπληρώνοντας συμβολικά τη λειτουργία της ως τόπου λατρείας, και με περιορισμένο αριθμό ατόμων εντός κάθε φορά», λέει.

Οι προσευχές που αναφέρει ο Καγιά είναι ιδιαίτερες για τους μουσουλμάνους και αποκτούν μεγαλύτερη σημασία όταν τελούνται σε κοινότητα.

Πέρα από όλες τις προσπάθειες διατήρησης όλα αυτά τα χρόνια, λέγεται ότι οι Τούρκοι έφτασαν κοντά στο να ισοπεδώσουν ολοσχερώς την Αγία Σοφία.

Κατά τη διάρκεια της κατοχής της Κωνσταντινούπολης από το 1918 έως το 1922 από τα βρετανικά, γαλλικά, ιταλικά και ελληνικά στρατεύματα που κατέλαβαν την πόλη μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν οι Οθωμανοί είχαν συμμαχήσει με την ηττημένη συμμαχία υπό τη Γερμανία — ο Τούρκος κρατικός αξιωματούχος Τεβφίκ Πασάς απείλησε τους Βρετανούς ότι θα κατέστρεφε το κτήριο αν προσπαθούσαν να το μετατρέψουν ξανά σε εκκλησία.

Αστικοί θρύλοι της Αγίας Σοφίας

Λέγεται ότι το κτίριο κόστισε το ισοδύναμο των 1,3 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε σημερινά χρήματα. Karel Picha/NurPhoto/Shutterstock

Ορισμένες ιστορίες για την Αγία Σοφία είναι προφανώς αποκυήματα της φαντασίας, αλλά ακόμη κι αυτές εξυπηρετούν έναν σκοπό.

Μία λέει ότι όταν ένας καταστροφικός σεισμός στα τέλη του 6ου αιώνα ράγισε τον κεντρικό τρούλο, οι βασιλικοί σύμβουλοι και ο κλήρος είπαν στον Ιουστινιανό ότι διάβασαν τα άστρα, εξέτασαν τις προφητείες και ότι ο τελευταίος αγγελιαφόρος του Θεού, ένας νέος προφήτης, είχε γεννηθεί στην Αραβία.

Για να επισκευάσουν τον τρούλο, έπρεπε να ετοιμάσουν ένα ειδικό κονίαμα. Θα έπρεπε να περιέχει το σάλιο του νεαρού Προφήτη, νερό Ζαμζάμ (το «ιερό» νερό από το Πηγάδι Ζαμζάμ στη Μέκκα) και χώμα από τη Μέκκα. Σύμφωνα με την ιστορία, αυτό το «άγιο κονίαμα» παρασκευάστηκε όπως προβλεπόταν και τα ρήγματα στην χριστιανική εκκλησία επιδιορθώθηκαν.

«Αυτοί οι θρύλοι και οι μύθοι γύρω από την Αγία Σοφία δένουν τον κόσμο με αυτήν· ενισχύουν την αντίληψη ότι αυτό είναι το δικό τους τζαμί, ο δικός τους ναός», λέει ο Χασάν Μερτ Καγιά. Ο Μπασκούρτ λέει: «Όταν το δούμε από την οπτική των υπηκόων \[του σουλτάνου], η Αγία Σοφία έχει οριστεί ως απόλυτο σύμβολο της κατάκτησης». Έτσι παραμένει ακόμα στη σκέψη πολλών μουσουλμάνων πολιτών της Τουρκίας.

Σήμερα, η Αγία Σοφία είναι ανοιχτή στους επισκέπτες όπως και πολλά άλλα τζαμιά της Κωνσταντινούπολης, όπως το Σουλεϊμανιέ, το Μπλε Τζαμί και το Τζαμί του Φατίχ. Αν και η εισαγωγή εισιτηρίου 25 ευρώ το 2024 μπορεί να προκάλεσε έκπληξη, το 2025 σηματοδότησε την έναρξη ενός τριετούς έργου συντήρησης, το οποίο θα αποκαταστήσει τον κεντρικό τρούλο — η πιο εκτεταμένη εργασία στα σχεδόν 1.500 χρόνια ιστορίας του κτηρίου.

Το έργο θα ενισχύσει την αντοχή του κτηρίου στους σεισμούς ενώ θα διατηρήσει τα μωσαϊκά — πράγμα που σημαίνει ότι επισκέπτες από όλον τον κόσμο θα μπορούν να συνεχίσουν να συρρέουν στον τόπο της «Αγίας Σοφίας».

CNN

Οι θέσεις του ΥΠΕΞ για τρέχοντα θέματα εξωτερικής πολιτικής

1

 2025-09-04 11:27 

Λ. ΖΩΧΙΟΥ: Καλώς ήρθατε στο Υπουργείο Εξωτερικών. Στην πρώτη μας περιοδική ενημέρωση των Διπλωματικών Συντακτών. Εφόσον κάτι τύχει και χρειαστεί, οπωσδήποτε θα υπάρχει και έκτακτη. Το ξεκινάμε αυτό και πάλι, δεδομένου ότι θεωρούμε ότι είναι χρήσιμο για το Υπουργείο Εξωτερικών να παρουσιάζει τις θέσεις του, τις δράσεις του και το έργο του, αλλά και για εσάς φυσικά να έχετε μια πολύ καλή, ενιαία και ταυτόχρονη πληροφόρηση και ενημέρωση από το Υπουργείο Εξωτερικών. Και βεβαίως, να διευκρινίζονται θέματα εξωτερικής πολιτικής που καταλαβαίνουμε τη συνθετότητα και πολλές φορές μπορεί να είναι και δυσνόητα. Τώρα, ως προς τα διαδικαστικά της σημερινής συνάντησης. Θα είναι 45 λεπτά, θα κάνω μια εισαγωγή, κάνετε τις ερωτήσεις σας εσείς για τα θέματα, τα οποία επιθυμείτε. Και θα παρακαλέσω ένα ερώτημα να θέσει ο καθένας, έτσι ώστε να προλάβουμε να διατυπωθούν όσο το δυνατόν περισσότερα.

Λοιπόν, είμαστε στον Σεπτέμβριο, είναι ο μήνας της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης. Ο Υπουργός Εξωτερικών θα μεταβεί στη Θεσσαλονίκη, θα επισκεφθεί και τη ΔΕΘ. Και είναι ο μήνας βεβαίως, της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών. Θα είναι στο τέλος του Σεπτεμβρίου. Ξεκινάει στις 22 έως 30 Σεπτεμβρίου, θα είναι η 80η Σύνοδος της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών.

Τώρα θα μου επιτρέψετε να πάω λίγο πίσω, στον Αύγουστο, να μιλήσουμε για κάποια θέματα, τα οποία ανέκυψαν, τις σημαντικότερες εξελίξεις του Αυγούστου. Να σας ενημερώσω και να μιλήσουμε αρχικά για την επίσκεψη του Σύρου μεταβατικού Υπουργού Εξωτερικών κ. Al–Shaibani, στις 20 Αυγούστου. Αποτέλεσε μια εποικοδομητική συνάντηση και έγινε σε συνέχεια της επίσκεψης του Υπουργού Εξωτερικών, Γιώργου Γεραπετρίτη, στη Δαμασκό. Να θυμίσω ότι είναι ένας από τους πρώτους Υπουργούς Εξωτερικών που επισκέφθηκαν τη Δαμασκό μετά την πτώση του καθεστώτος Assad. Ο κ. Υπουργός επανέλαβε την πάγια θέση της Ελλάδας για στήριξη στην κυριαρχία και εδαφική ακεραιότητα της Συρίας. Έθεσε τη σημασία να τηρηθούν οι δεσμεύσεις από τη μεταβατική συριακή διοίκηση ως προς τον σχηματισμό μιας συμπεριληπτικής διακυβέρνησης που δεν θα αποκλείει ούτε εθνοτικές, ούτε και θρησκευτικές κοινότητες. Σημείωσε το ενδιαφέρον της Ελλάδας για τους θρησκευτικούς πληθυσμούς της Συρίας και την ανάγκη διατήρησης ανοικτών διαύλων επικοινωνίας με το Πατριαρχείο Αντιοχείας και τη συριακή διοίκηση. Και βεβαίως τόνισε τη σημασία σεβασμού στο Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας και τη σημασία του σεβασμού των κυριαρχικών δικαιωμάτων των γειτονικών κρατών. Και οι δύο πλευρές εξέφρασαν τη βούλησή τους για την προώθηση της περιφερειακής συνεργασίας. Είναι το τριμερές σχήμα συνεργασίας Ελλάδας – Κύπρου – Συρίας, το οποίο θα πραγματοποιηθεί σε επίπεδο Υπουργών Εξωτερικών στη Νέα Υόρκη, στο περιθώριο της 80ης Συνόδου της Γενικής Συνέλευσης. Έχει πλέον επιβεβαιωθεί.

Προχωράμε στη συνέχεια με την επίσκεψη του Υπουργού Εξωτερικών της Αιγύπτου στην Αθήνα, στις 6 Αυγούστου. Να τονίσω τη στρατηγική εταιρική σχέση που έχουμε με την Αίγυπτο, την οποία αναβαθμίσαμε τον Μάιο του 2025. Η επίσκεψη αυτή του κ. Abdelatty ήταν μια ευκαιρία να διερευνήσουμε τρόπους ενίσχυσης της συνεργασίας. Γνωρίζετε πολύ καλά, πέρα από τους τομείς που θέλουμε να ενισχύσουμε τη συνεργασία μας – οικονομία, εμπόριο, ενέργεια, μετανάστευση – μας ενδιαφέρει πάρα πολύ η σταθερότητα. Αποδίδουμε ιδιαίτερη σημασία στη σταθερότητα της Αιγύπτου ως πυλώνα σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο. Και βεβαίως έχουμε μια πολύ στενή συνεργασία στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών και σε περιφερειακούς οργανισμούς. Και η Ελλάδα στηρίζει τις θέσεις της Αιγύπτου στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Βεβαίως, έχουν προκύψει δύο θέματα με την Αίγυπτο. Θα σας αφήσω να με ρωτήσετε ό,τι θέλετε, γιατί καταλαβαίνω το ενδιαφέρον για την Ιερά Μονή της Αγίας Αικατερίνης στο Όρος Σινά. Θα ήθελα να επαναλάβω τη θέση μας και την προτεραιότητα της Ελλάδας για την κατοχύρωση εις το διηνεκές του ελληνορθόδοξου χαρακτήρα της Μονής και της διατήρησής της ως ζωντανού λατρευτικού χώρου. Το άλλο θέμα, το οποίο ανέκυψε – τα γνωρίζετε, υπάρχει ούτως ή άλλως η ανακοίνωσή μας – ήταν η ρηματική διακοίνωση της Αιγύπτου ως αντίδραση στον Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό, τον οποίο ανακοίνωσε η Ελλάδα τον Απρίλιο του 2025. Νομίζω ότι αυτό έχει ξεκαθαρίσει, αν θέλετε κάτι περισσότερο ως προς αυτό. Ήταν μια αναμενόμενη αντίδραση της Αιγύπτου. Έγινε και διατυπώθηκε μέσω συνήθους διπλωματικής αλληλογραφίας, που είναι η ρηματική διακοίνωση. Και, βεβαίως, την αναφέρω ως αναμενόμενη, γιατί με την Αίγυπτο ουσιαστικά εκκρεμεί η περαιτέρω οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών.

Τώρα, ως προς την εξωτερική πολιτική. Θα ήθελα να αναφερθώ σε τρία ορόσημα της ενεργητικής εξωτερικής πολιτικής που ασκεί η Ελλάδα. Ενεργητική εξωτερική πολιτική με σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο και τις θεμελιώδεις αρχές του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Τα τρία αυτά ορόσημα – και θα καταλάβετε για ποιο λόγο αναφέρομαι σε αυτά – είναι, πρώτον, η αποτύπωση για πρώτη φορά σε χάρτη του Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού. Αυτό έγινε 16 Απριλίου του 2025. Ήταν μια ουσιαστική υποχρέωση της Ελλάδας, βάσει της ευρωπαϊκής νομοθεσίας, να προχωρήσει στην αποτύπωση αυτή, στον Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό. Αποτυπώνονται θαλάσσιες περιοχές, στις οποίες κατανέμονται οι θαλάσσιες δραστηριότητες. Γνωρίζουμε τις αντιδράσεις, τις οποίες αυτή η ενέργεια προκάλεσε.

Δεύτερο, είναι η προκήρυξη του διαγωνισμού για έρευνες εξόρυξης υδρογονανθράκων σε δύο τεμάχια νοτίως της Κρήτης και η δημοσίευση στις 12 Ιουνίου αυτού του διαγωνισμού, ως είθισται, στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Και το τρίτο ορόσημο είναι η καθιέρωση θαλάσσιων πάρκων στο Ιόνιο και το Αιγαίο στις 21.07.2025. Η καθιέρωση των θαλάσσιων πάρκων έγινε με αμιγώς περιβαλλοντικά κριτήρια και έγινε εντός των ελληνικών Χωρικών Υδάτων. Τα θαλάσσια πάρκα αποτελούν τη θαλάσσια προέκταση των ήδη προστατευόμενων περιοχών του δικτύου Natura 2000. Και στις τρεις αυτές δράσεις υπήρξαν αντιδράσεις γειτονικών μας κρατών. Τώρα, ως προς αυτό το θέμα – και μπορούμε να συζητήσουμε και στις ερωταπαντήσεις – και στις τρεις αντιδράσεις, θα υπάρξει απάντηση της Ελλάδας δια της διπλωματικής οδού.

Θα προχωρήσω λίγο με το πρόγραμμα του Υπουργού Εξωτερικών το επόμενο διάστημα. Όπως σας είπα, 5 Σεπτεμβρίου μεταβαίνει στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Τη Δευτέρα, 8 Σεπτεμβρίου, θα συναντηθεί με τον Belgasem Haftar, ο οποίος έρχεται στην Αθήνα. Είναι ο Γενικός Διευθυντής του Ταμείου Ανάπτυξης και Ανασυγκρότησης της Λιβύης και θα έχει συνάντηση με τον Υπουργό Εξωτερικών και με τον Υφυπουργό Εξωτερικών, τον κ. Θεοχάρη. Την ίδια ημέρα ο Υπουργός Εξωτερικών θα έχει συνάντηση με τη Γενική Διευθύντρια Μετανάστευσης και Εσωτερικών Υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, κα Gminder. Την Δευτέρα 15 Σεπτεμβρίου έρχεται στην Ελλάδα – και θα τον υποδεχθεί ο Υπουργός Εξωτερικών – ο ασκών χρέη Υπουργού Εξωτερικών της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας, κ. Al Baour. Από 21 μέχρι και 26 Σεπτεμβρίου, ο Υπουργός Εξωτερικών θα βρίσκεται στη Νέα Υόρκη. Σας αναφέρω το πρόγραμμα όπως έχει διαμορφωθεί μέχρι στιγμής για την Εβδομάδα Υψηλού Επιπέδου της 80ης Συνόδου της Γενικής Συνέλευσης.

Το πρόγραμμα της κας Υφυπουργού, Αλεξάνδρας Παπαδοπούλου, περιλαμβάνει στις 4 Σεπτεμβρίου συνάντηση με τον Υπουργό Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Σερβίας. Στις 10 Σεπτεμβρίου η κα Παπαδοπούλου θα παραστεί σε γεύμα με Πρέσβεις των χωρών της Λατινικής Αμερικής, ενώ θα βρίσκεται και η ίδια στη Νέα Υόρκη, στην Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών. Πριν τη Νέα Υόρκη θα μεταβεί στην Ουάσιγκτον, όπου θα έχει επαφές στο State Department.

Για τον Υφυπουργό Εξωτερικών, κ. Θεοχάρη, μετέβη την 1η Σεπτεμβρίου στη Σλοβενία. Συμμετείχε σε ένα φόρουμ που αφορούσε την τεχνητή νοημοσύνη και την ευημερία και ανταγωνιστικότητα στην Ευρώπη. Στο περιθώριο είχε επαφές με τους Υφυπουργούς Εξωτερικών της Σλοβενίας και της Πολωνίας. Ο κ. Θεοχάρης θα έχει και ο ίδιος, στις 8 Σεπτεμβρίου, συνάντηση με τον Belgasem Haftar στην Αθήνα και θα μεταβεί στη Νέα Υόρκη για τη Γενική Συνέλευση.

Για τον Υφυπουργό Εξωτερικών, κ. Λοβέρδο γνωρίζετε ότι ήταν στην Κωνσταντινούπολη μέχρι χθες. Επέστρεψε από την Κωνσταντινούπολη, όπου συμμετείχε σε θρησκευτικές τελετές του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Και εδώ θα κλείσω με την Γενική Συνέλευση αυτή καθαυτή, όπως έχει διαμορφωθεί το πρόγραμμα μέχρι στιγμής. Αντιλαμβάνεστε ότι έχει μια ιδιαίτερη βαρύτητα και αξία το γεγονός ότι θα συμμετάσχουμε στη Γενική Συνέλευση, ενώ είμαστε εκλεγμένο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας για την περίοδο 2025-2026. Ο Υπουργός Εξωτερικών θα έχει μια σειρά διμερών συναντήσεων με ομολόγους του. Θα συμμετάσχει στο Διατλαντικό Δείπνο που διοργανώνει ο Υπουργός Εξωτερικών, Marco Rubio. Ο Υπουργός Εξωτερικών θα συμμετάσχει στο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο θα διεξαχθεί στη Νέα Υόρκη, θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα στη Διεθνή Διάσκεψη για τη Λύση των Δύο Κρατών που συνδιοργανώνουν η Γαλλία και η Σαουδική Αραβία και θα έχει συναντήσεις με αμερικανοεβραϊκές οργανώσεις και ομογενείς.

Η Υφυπουργός Εξωτερικών θα συμμετάσχει σε παράλληλη εκδήλωση για τη θαλάσσια ασφάλεια και επίσης, θα συμμετάσχουμε σε συζήτηση του Συμβουλίου Ασφαλείας για την τεχνητή νοημοσύνη, υπό την Προεδρία της Δημοκρατίας της Κορέας. Αυτά έχω ως μια εισαγωγή. Να προχωρήσουμε στις ερωτήσεις παρακαλώ πολύ. Το όνομά σας στο μικρόφωνο και το μέσο, το οποίο εκπροσωπείτε για να καταγράφεται, δεδομένου ότι θα δημοσιευθεί μετά και το κείμενο. Ευχαριστώ.

Γ. ΨΑΡΟΠΟΥΛΟΣ: Γιάννης Ψαρόπουλος από το Al Jazeera. Από τον Δεκέμβριο του 2023 που θεσπίστηκε η περίοδος ύφεσης με την Τουρκία, έχουν προκύψει κάποια θέματα, όπως είναι το γεγονός ότι η Τουρκία εμπόδισε την ανάπτυξη του καλωδίου Great Sea Interconnector. Τώρα έχουμε το θέμα με τη Λιβύη, με τα οικόπεδα. Όπου η Τουρκία επιμένει να αναπτύξει τον διάδρομο ΑΟΖ με τη Λιβύη. Και τα γνωστά άλλα θέματα με την Τουρκία, τα οποία δεν έχουν προχωρήσει. Δεν έγινε ποτέ η συζήτηση σε επίπεδο Αρχηγών Κυβέρνησης που ήταν να γίνει τον Ιανουάριο. Θέλω να ρωτήσω αν έχετε προγραμματίσει συνάντηση του κ. Erdogan με τον κ. Μητσοτάκη στα πλαίσια της Γενικής Συνέλευσης και αν προγραμματίζονται συναντήσεις. Δεν μας είπατε για τον κ. Γεραπετρίτη με τον κ. Fidan.

Λ. ΖΩΧΙΟΥ: Θα ξεκινήσω από το τέλος. Βάζετε πολλά θέματα, τα οποία θα τα πάρουμε ένα-ένα και θα τα δούμε. Λοιπόν, στη Νέα Υόρκη, έχουμε ήδη δηλώσεις του Υπουργού Εξωτερικών που επιβεβαιώνουν ότι ο Έλληνας Πρωθυπουργός θα έχει συνάντηση στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών με τον Τούρκο Πρόεδρο κ. Erdogan. Πάμε τώρα στο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας, στο οποίο αντιλαμβάνομαι το γεγονός και το ενδιαφέρον ότι δεν έχει εισέτι διεξαχθεί το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι δεν γίνονται από τον Δεκέμβριο, όπως εσείς αναφέρατε του 2023, συζητήσεις και επαφές σε άλλα επίπεδα. Να αναφερθώ στα πλέον τελευταία. Ο δομημένος διάλογος και οι τρεις πυλώνες του, οι οποίοι καθιερώθηκαν με τη Διακήρυξη των Αθηνών, προχωρούν κανονικά. Οι τελευταίες συναντήσεις ήταν τον Ιούνιο του 2025. Ο γύρος του Πολιτικού Διαλόγου και της Θετικής Ατζέντας πραγματοποιήθηκαν στην Άγκυρα. Είχε προηγηθεί η συνάντηση για τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης. Οπότε λοιπόν, σε αυτό το πλαίσιο μπορούμε να πούμε ότι σε άλλο επίπεδο διεξάγεται κανονικά ο δομημένος διάλογος. Οι τρεις πυλώνες του δομημένου διαλόγου που καθιερώθηκαν με τη Διακήρυξη των Αθηνών προχωρούν κανονικά. Το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας είναι κάτι το οποίο, όπως έχει ήδη δηλώσει ο Υπουργός Εξωτερικών, αλλά και ο Πρωθυπουργός, θα γίνει βάσει των προγραμμάτων των δύο ηγετών.

Τώρα να προχωρήσω στο θέμα του καλωδίου, στο οποίο αναφερθήκατε, και να πω το εξής. Το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης με την Κύπρο, αλλά και το Ισραήλ, είναι ένα έργο γεωστρατηγικής σημασίας. Έχει εξασφαλίσει την ευρωπαϊκή υποστήριξη. Είναι ένα Έργο Κοινού Ενδιαφέροντος της ΕΕ. Σας παραπέμπω μάλιστα στο σημείο αυτό και στη χθεσινή δήλωση του Εκπροσώπου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής – και το συνδέω με την ευρωπαϊκή υποστήριξη – ο οποίος ανέφερε ουσιαστικά ότι είναι ένα έργο, στο οποίο παραμένουμε δεσμευμένοι. Και βεβαίως στις ίδιες τις δηλώσεις του Επιτρόπου Ενέργειας της ΕΕ, ο οποίος εκφράζει τη δέσμευσή της για το έργο αυτό. Εδώ θα ήθελα να σας πω το εξής ότι το έργο αυτό, πέρα από την ευρωπαϊκή υποστήριξη, εδράζεται στο Διεθνές Δίκαιο. Βάσει του Διεθνούς Δικαίου δεν απαιτείται οποιαδήποτε άδεια για να προχωρήσει το έργο αυτό. Άρα λοιπόν, επαναλαμβάνω και μένω σε αυτά που έχει πει και ο ίδιος Υπουργός πολλές φορές, ότι το έργο θα προχωρήσει βάσει προγραμματισμού.

Π. ΜΙΧΟΣ: Παναγιώτης Μίχος από την εφημερίδα «Το Μανιφέστο». Με αφορμή τις επισκέψεις των αξιωματούχων από τη Λιβύη και όπως έχει δηλώσει ο Υπουργός Εξωτερικών, αναμένεται σύντομα να ξεκινήσουν οι συζητήσεις για την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών. Το ερώτημα είναι, οι συζητήσεις αυτές θα γίνουν μεταξύ Αθήνας και Τρίπολης; Θα μετάσχουν και αξιωματούχοι από την ανατολική Λιβύη; Θα είναι κοινή η λιβυκή επιτροπή ή θα υπάρξουν ξεχωριστές συζητήσεις Αθήνας-Βεγγάζης; Και αυτό συνεπάγεται κάτι άλλο, δηλαδή ότι η Ελλάδα συζητά με μη αναγνωρισμένη αρχή για θαλάσσιες ζώνες. Πώς ακριβώς θα κινηθεί το μοτίβο; Ποιο είναι; Γιατί είναι δύο οι αρχές στη Λιβύη. Η μία είναι η κυβέρνηση και η άλλη είναι αυτό που είναι. Οπότε, αν μπορείτε να μας εξειδικεύσετε, πώς θα κινηθεί η Ελλάδα σε αυτό το μέτωπο;

Χ. ΚΡΑΤΣΗ: Χριστίνα Κράτση, από τον «Alpha». Επειδή βλέπω ότι υπάρχει μια κινητικότητα τις επόμενες μέρες σε σχέση με τη Λιβύη, είμαστε στα πρόθυρα του να ξεκινήσει επίσημα αυτός ο διάλογος για την οριοθέτηση;

Λ. ΖΩΧΙΟΥ: Στη Λιβύη έχουμε τα εξής θέματα. Πέρα από την εσωτερική κατάσταση στη χώρα, να πούμε για τις επισκέψεις του Υπουργού Εξωτερικών τον Ιούλιο, αρχικά στη Βεγγάζη και έπειτα στην Τρίπολη. Θα επικεντρωθώ στο θέμα της επανεκκίνησης των συνομιλιών για την οριοθέτηση. Θέλω όμως να πω αρχικά τα εξής. Οι δύο αυτές επισκέψεις ήταν πολύ καλά οργανωμένες και ο Υπουργός Εξωτερικών μετέβη και στις δύο πλευρές με συγκεκριμένες προτάσεις. Τώρα, οι συνομιλίες, μεταξύ άλλων, είχαν και στις δύο πλευρές την εξής στόχευση: πρώτον ενίσχυση των διμερών σχέσεων, δεύτερο ήταν τότε με τη Βεγγάζη, το μεταναστευτικό και οι μεταναστευτικές ροές, και οπωσδήποτε ήταν και το θέμα των θαλασσίων ζωνών, η οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών. Το ίδιο βεβαίως συμβαίνει και με την Τρίπολη. Να μπούμε στα αποτελέσματα των επισκέψεων αυτών, έτσι ώστε να πάμε και στο ερώτημά σας. Τα αποτελέσματα έχουν ως εξής. Μετά από τις επισκέψεις του Υπουργού στη Λιβύη έχουμε μια κατακόρυφη μείωση των μεταναστευτικών ροών από το Tobruk στην Κρήτη. Το πρώτο. Δεύτερον, ολοκληρώθηκε τέλος Αυγούστου ο πρώτος κύκλος εκπαίδευσης των στελεχών της λιβυκής ακτοφυλακής στο ΚΕΝΑΠ στην Κρήτη. Θα ακολουθήσει και επόμενος κύκλος εκπαιδεύσεων.

Θ. ΑΡΓΥΡΑΚΗΣ: Για πόσα άτομα μιλάμε;

Λ. ΖΩΧΙΟΥ: 48.

Θ. ΑΡΓΥΡΑΚΗΣ: Και για τα επόμενα;

Λ. ΖΩΧΙΟΥ: Ακόμα δεν έχει καθοριστεί. Το τρίτο έχει να κάνει με το θέμα των θαλασσίων ζωνών. Συγκροτήθηκαν μέσα στον Αύγουστο οι τεχνικές επιτροπές. Η ομάδα διαπραγμάτευσης από την πλευρά της Ελλάδας με επικεφαλής την Υφυπουργό Εξωτερικών, κα Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου. Και έχει συγκροτηθεί από την πλευρά της Λιβύης και μας έχουν ενημερώσει σχετικά. Απομένει να καθοριστεί η ημερομηνία έναρξης των τεχνικών διαπραγματεύσεων, αρχικά από την πλευρά της Τρίπολης. Θα είναι σε τεχνικό επίπεδο οι συνομιλίες και οπωσδήποτε θα είναι διερευνητικές. Ξεκινάμε με αυτό. Σας θυμίζω ότι οι τελευταίες διαπραγματεύσεις που είχαν διεξαχθεί με τη Λιβύη ήταν το 2010, οι οποίες και εκεί σταμάτησαν. Οπότε εκεί βρισκόμαστε στο θέμα αυτό. Να πω και ένα τελευταίο. Πέρα των αποτελεσμάτων της επίσκεψης του Υπουργού, πέρα από το θέμα της επιχειρηματικής αποστολής που ουσιαστικά θα προετοιμαστεί και με την επίσκεψη του Belgasem Haftar που είναι ένα ακόμα αποτέλεσμα της επίσκεψης, το επόμενο είναι ότι θα υπάρξει και απευθείας αεροπορική σύνδεση Ελλάδος – Τρίπολης. Έχει ουσιαστικά προχωρήσει και το θέμα αυτό. Η πρόθεση είναι να γίνει το ίδιο και με την Βεγγάζη.

Π. ΜΙΧΟΣ: Άρα ξεχωριστές συνομιλίες με τη Βεγγάζη;

Λ. ΖΩΧΙΟΥ: Σωστά.

Μ. ΜΟΥΡΕΛΑΤΟΥ: Μαρία Μουρελάτου, από «ΤΑ ΝΕΑ». Για την ομάδα διαπραγμάτευσης από τη Λιβύη που μας είπατε τώρα ότι έχει συγκροτηθεί. Μπορούμε να μάθουμε πότε συγκροτήθηκε, ποιος είναι επικεφαλής;

Λ. ΖΩΧΙΟΥ: Είναι σε τεχνικό επίπεδο η ομάδα αυτή. Δεν θα ήθελα να μπω σε περισσότερες λεπτομέρειες ως προς τα ονόματα. Έχουμε επίσημη απάντηση από την πλευρά της Τρίπολης, όμως, για την ομάδα, η οποία έχει συγκροτηθεί.

Δ. ΚΡΙΚΕΛΑΣ: Δημήτρης Κρικέλας από flash.gr και flashTV. Μια διευκρινιστική, επειδή αναφέρατε ότι έχουν συγκροτηθεί οι τεχνικές επιτροπές από Ελλάδα και Τρίπολη. Αντίστοιχα με τη Βεγγάζη;

Λ. ΖΩΧΙΟΥ: Δεν υπάρχει κάτι μέχρι στιγμής.

Μ. ΤΣΙΛΙΝΙΚΟΥ: Μαρία Τσιλινίκου από «ΣΚΑΪ» και «CNN». Διαβάσαμε σήμερα στην «Καθημερινή της Κύπρου» ότι ο Υπουργός Οικονομικών ουσιαστικά λέει ότι είναι μη βιώσιμο το έργο, υπογραμμίζοντας ότι έχει δύο μελέτες μπροστά του που το αποδεικνύουν αυτό και ο τίτλος είναι «Εγκαταλείπει το καλώδιο η Λευκωσία» και μάλιστα θέτει ο ίδιος Υπουργός Οικονομικών ένα ερώτημα μέσω της συνέντευξής του, πώς γίνεται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία διαθέτει τα συγκεκριμένα κονδύλια, να μην αναρωτιέται γιατί δεν έχει προχωρήσει αυτό το έργο όλο αυτό το διάστημα;

Λ. ΖΩΧΙΟΥ: Θα μείνω σε αυτά που σας ανέφερα πριν.

Ν. ΜΕΛΕΤΗΣ: Θεωρεί το Υπουργείο Εξωτερικών ότι η ευθύνη για την καθυστέρηση και το πάγωμα του έργου για 11 μήνες και της διακοπής των ερευνών πέρσι στην Κάσο, είναι η απροθυμία, ας το πούμε έτσι, της Κύπρου, όπως εμφανίζεται σήμερα σε ορισμένα ελληνικά μέσα; Είναι σε προγραμματισμό του ΑΔΜΗΕ ή οφείλεται στην Τουρκία;

Λ. ΖΩΧΙΟΥ: Πράγματι, λοιπόν, εδώ έχουμε ένα έργο, το οποίο έχει ξεκινήσει, το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης με την Κύπρο και το Ισραήλ. Προχωράει βάσει προγραμματισμού της εταιρείας.

Ν. ΜΕΛΕΤΗΣ: Δηλαδή, το Υπουργείο Εξωτερικών θεωρεί ότι η ευθύνη για μια καθυστέρηση 11 μηνών στις έρευνες, η οποία όπως φαίνεται θέτει υπό αμφισβήτηση την προοπτική υλοποίησης του έργου, ανήκει στον ΑΔΜΗΕ;

Λ. ΖΩΧΙΟΥ: Δεν σας είπα κάτι τέτοιο. Σας είπα ότι θα προχωρήσει βάσει προγραμματισμού.

Ν. ΜΕΛΕΤΗΣ: Της εταιρείας;

Λ. ΖΩΧΙΟΥ: Μάλιστα.

Ν. ΜΕΛΕΤΗΣ: Επομένως, δεν υπάρχει ευθύνη της Τουρκίας. Η ευθύνη για την καθυστέρηση είναι ο προγραμματισμός της εταιρείας. Αυτό λέμε.

Λ. ΖΩΧΙΟΥ: Δεν θα προχωρήσω σε απόδοση ευθυνών αυτή τη στιγμή, κ. Μελέτη.

Ν. ΜΕΛΕΤΗΣ: Μάλιστα.

Μ. ΓΚΑΣΙΑΜΗΣ: Γκασιάμης από «MEGA». Είχαμε ένα επεισόδιο με τουρκικά αλιευτικά μεταξύ Σαμοθράκης και Θάσου. Θα θέλαμε το σχόλιο του Υπουργείου Εξωτερικών και, με αφορμή και τις πρόσφατες δηλώσεις του κ. Κικίλια, ποια είναι η γενικότερη στάση της ελληνικής Πολιτείας απέναντι σε τέτοια περιστατικά; Υπάρχει αντίδραση σε διπλωματικό επίπεδο;

 

Θ. ΑΡΓΥΡΑΚΗΣ: Επειδή ο κύριος Κικίλιας είπε ότι, δηλαδή για να δικαιολογήσει την παρουσία πολλών μηνών των τουρκικών αλιευτικών σκαφών σε Αιγαίο και Ιόνιο, ότι η Ελλάδα έχει συμφωνήσει με την Τουρκία στο παρασκήνιο να επιτρέπεται στα τουρκικά αλιευτικά η παρουσία τους και να ψαρεύουν – που είναι, εκτός από εθνικό είναι και περιβαλλοντικό το ζήτημα – σαν αντάλλαγμα, επειδή μας έδωσαν πίσω τους δύο Έλληνες στρατιωτικούς που είχαν παραδοθεί στον Έβρο, στους Τούρκους. Αυτό είναι το ένα. Το Υπουργείο Εξωτερικών θεωρεί ότι αυτή η δήλωση Κικίλια είναι αληθής; Ένα. Και το δεύτερο, πάνω στις δηλώσεις του κ. Κικίλια, είναι ότι ζήτησε από τον Υπουργό Εξωτερικών να προβεί σε διάβημα διαμαρτυρίας, έστω και μετά από πολλούς μήνες. Δρομολογείται κάποιο διάβημα διαμαρτυρίας στην Τουρκία; Έχει γίνει ήδη ή θα γίνει;

Λ. ΖΩΧΙΟΥ: Μέχρι την ώρα που μπήκα στην αίθουσα, η ενημέρωση που είχαμε από το Λιμενικό Σώμα είναι ότι το ζήτημα διερευνάται εξονυχιστικά. Δεν επιβεβαιώνεται κάτι ακόμα επίσημα, οπότε εφόσον διαπιστωθεί οποιαδήποτε παραβίαση θα προβούμε και στις δέουσες ενέργειες άμεσα. Βεβαίως, δεν παραγνωρίζεται το γεγονός ότι παρατηρούνται φαινόμενα συστηματικής παράνομης αλιείας και τα φαινόμενα αυτά, τα θαλάσσια συμβάντα, όπως τα ονομάζουμε, είναι ξεκάθαρη παραβίαση και απειλή για τους θαλάσσιους πόρους. Εδώ, ως προς το ερώτημά σας, δεν υπάρχει ως προς το θέμα αυτό της συμφωνίας, τυπική ή άτυπη, με την τουρκική πλευρά για τα θέματα της αλιείας, δεν υφίσταται.

Θ. ΑΡΓΥΡΑΚΗΣ: Άρα διαψεύδετε τον κ. Κικίλια.

Λ. ΖΩΧΙΟΥ: Δεν υφίσταται συμφωνία, είτε τυπική είτε άτυπη. Και βεβαίως δεν υπάρχει οποιαδήποτε εντολή προς το Λιμενικό, το οποίο ενεργεί βάσει του πρωτοκόλλου. Αυτό τουλάχιστον είμαι σε θέση να γνωρίζω. Και οπωσδήποτε θα πρέπει να ξεκαθαριστεί ότι η Ελλάδα ασκεί πλήρως την κυριαρχία και τα κυριαρχικά της δικαιώματα. Ευχαριστώ.

Χ. ΜΑΚΡΗ : Χρύσα Μακρή από τα Παραπολιτικά. Εγώ θα ήθελα να μείνω λίγο στα της Αιγύπτου. Να μου πείτε αν υπάρχει η απάντηση στη ρηματική διακοίνωση, εάν προτίθενται να ξεκινήσουν ή αν έχει προγραμματιστεί κάτι για τον διάλογο σχετικά με τον καθορισμό των θαλάσσιων ζωνών και την ΑΟΖ. Και να μας πείτε τι γίνεται και με το Σινά σε σχέση με την Αίγυπτο, αν έχουμε κάποιες εξελίξεις.

Β. ABDELSATTAR: Να ρωτήσω κι εγώ στο ίδιο θέμα. Εγώ λέγομαι Barakat Abdelsattar Εκπροσωπώ το Al–Ahram και την αιγυπτιακή τηλεόραση. Τώρα πριν λίγο, είπατε ότι θέλουμε το Saint–Catherine,  όπως λένε στην Αίγυπτο, να είναι ζωντανός λατρευτικός χώρος. Θέλω να διευκρινίσω κάτι. Η Αίγυπτος ως κράτος ίσως σέβεται και εκτιμά τον ρόλο της Μονής της Αγίας Αικατερίνης ίσως περισσότερο από αυτούς τους ανθρώπους εδώ που μιλάνε και κάνουν προπαγάνδα. Υπάρχει σεβασμός από την Αίγυπτο σε όλες τις θρησκείες. Η Αγία Αικατερίνη αποτελεί κάτι πολύ σημαντικό για την Αίγυπτο και ο ρόλος της δεν μπορεί να αμφισβητηθεί. Απορώ πραγματικά. Δηλαδή η Προεδρία της Αιγύπτου, το Υπουργείο Εξωτερικών έχουν βγάλει ανακοίνωση για αυτόν τον ρόλο και ο κόσμος ακόμα συνεχίζει να μιλάει και αμφισβητεί το ρόλο της Saint–Catherine. Ευχαριστώ.

Λ. ΖΩΧΙΟΥ: Όπως και στην εισαγωγή, σας ανέφερα το επίπεδο των διμερών σχέσεων μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου. Και αυτό είναι κάτι αδιαμφισβήτητο, η στρατηγική εταιρική σχέση που έχουμε οικοδομήσει και θεσπίσει με την Αίγυπτο. Πράγματι, το τελευταίο διάστημα είχαμε δυο σημαντικές εξελίξεις στις σχέσεις μας. Το ένα – και θα το πάω χρονικά – είναι η Ιερά Μονή της Αγίας Αικατερίνης στο Όρος Σινά και το δεύτερο ήταν η αντίδραση της Αιγύπτου στον Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό.

Το θέμα της Μονής θα έλεγα ότι είναι ιδιαίτερα σύνθετο, όπως όλοι αντιλαμβάνεστε και θα προχωρούσα διακρίνοντας δυο πτυχές της υπόθεσης αυτής. Η μια πτυχή είναι η ενδο-εκκλησιαστική, όπου ισχύουν οι θεμελιώδεις κανονισμοί της Εκκλησίας. Στο κομμάτι αυτό θα ήθελα να πω ότι το Υπουργείο Εξωτερικών δεν παρεμβαίνει στις εσωτερικές υποθέσεις της Μονής και βεβαίως αναγνωρίζει ως νόμιμο εκπρόσωπο τον Αρχιεπίσκοπο Δαμιανό. Το επόμενο θέμα της Μονής, για να το ξεκαθαρίσουμε, είναι η διακρατική διάσταση της υπόθεσης αυτής. Στη διακρατική διάσταση ενεπλάκη ο Υπουργός Εξωτερικών. Από την πρώτη στιγμή μετέβη στο Κάιρο, όταν προέκυψε το θέμα αυτό, είχε εποικοδομητική συζήτηση με τον ομόλογό του, τον κ. Abdelatty και από τότε υπάρχει μία διαρκής επαφή μεταξύ των δύο Υπουργών Εξωτερικών. Είχαμε και την πρόσφατη επίσκεψή του τον Αύγουστο στην Αθήνα. Μεταξύ άλλων ήταν και αυτό ένα θέμα συζήτησης, το οποίο αντιλαμβανόμαστε όλοι ότι υπάρχει η πρόθεση και η βούληση να διευθετηθεί οριστικά. Προτεραιότητα της Ελλάδας σε αυτό, επαναλαμβάνω, είναι η νομική κατοχύρωση εις το διηνεκές του ελληνορθόδοξου χαρακτήρα της Μονής και η διατήρησή της ως ζωντανού λατρευτικού χώρου. Αυτές λοιπόν είναι οι δύο προτεραιότητες που θέτει η Ελλάδα. Ήταν, επαναλαμβάνω, στα θέματα συζήτησης κατά την επίσκεψη του Υπουργού. Το γεγονός ότι έχουμε οικοδομήσει αυτή τη στρατηγική σχέση είναι πάρα πολύ θετικό στο γεγονός ότι η Ελληνική Πολιτεία συμμετέχει σε αυτές, είναι ενεργό μέρος των συνομιλιών αυτών καις της υπόθεσης. Οπότε θα ήθελα να μείνω εκεί ως προς τη Μονή. Αν θέλετε ένα σχόλιο για τη λύση, αν αυτή επίκειται, αν είναι κάτι προ των πυλών, θα έλεγα ότι έχουν γίνει πάρα πολύ σημαντικά βήματα και βεβαίως, προσβλέπουμε σε μια θετική έκβαση των συνομιλιών.

Τώρα ως προς το Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό, εκεί προέκυψε ουσιαστικά το θέμα της αντίδρασης της Αιγύπτου στον Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό. Ήταν ένα θέμα, το οποίο πάλι απασχόλησε τη συνάντηση με τον Αιγύπτιο Υπουργό Εξωτερικών, τον Αύγουστο στην Αθήνα. Όπως σας είπα ήταν μια αναμενόμενη αντίδραση και βεβαίως, αν θυμόσαστε καλά ήταν τότε και 6.8, η ημέρα υπογραφής της ΑΟΖ με την Αίγυπτο το 2020. Διαβεβαίωσαν και οι δύο πλευρές ότι υπάρχει απόλυτη προσήλωση στο Διεθνές Δίκαιο, το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας. Προς το παρόν δεν διαφαίνεται, δεν έχω δηλαδή κάποια ενημέρωση, ούτε υπάρχει κάτι στο θέμα των συζητήσεων για οριοθέτηση με την Αίγυπτο.

Απάντηση στη ρηματική θα γίνει. Και θα γίνει στο αμέσως προσεχές διάστημα.

Κ. ΑΛΑΤΖΑΣ: Αλατζάς Κώστας από την «Εφημερίδα των Συντακτών» και το «Action 24». Επειδή διαρκώς και διαχρονικά η Ελλάδα επικαλείται τις αρχές του Διεθνούς Δικαίου και είπατε νωρίτερα, κα Εκπρόσωπε, ότι το έργο της ηλεκτρικής διασύνδεσης δεν απαιτεί οποιαδήποτε άδεια από τα παράκτια κράτη για να προχωρήσει, στο επεισόδιο της Κάσου η τοποθέτηση της Αθήνας και του ίδιου του Υπουργού, αν δεν κάνω λάθος, ήταν ότι η περιοχή στην οποία έσπευσαν τα τουρκικά πολεμικά σκάφη είναι μια περιοχή που βρίσκεται εντός της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, όπως εκείνη οριοθετήθηκε από την ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία. Πιστεύετε ότι η τοποθέτηση του Υπουργού υπονομεύει αυτή τη θέση που εκφράσατε σήμερα;
Υπονομεύει τη θέση το έργο της ηλεκτρικής διασύνδεσης; Είπατε ότι δεν απαιτεί οποιαδήποτε άδεια και ουσιαστικά δεν σχετίζεται με την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη ή την υφαλοκρηπίδα. Είναι ένα έργο που έχει να κάνει με τις ανοιχτές θάλασσες με βάση το Διεθνές Δίκαιο. Στο επεισόδιο της Κάσου, η τοποθέτηση της ελληνικής κυβέρνησης μέσω του Υπουργείου Εξωτερικών ως αντίδραση στην κίνηση της Τουρκίας, ήταν ότι είναι μια περιοχή που βρίσκεται εντός της Αποκλειστικής…, των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, να το πω έτσι, ενώ είναι ένα έργο που δεν έχει να κάνει με τα κυριαρχικά δικαιώματα. Είναι ένα έργο ανοικτής θαλάσσης. Αυτό λέω.
Λ. ΖΩΧΙΟΥ: Δεν είπα κάτι τέτοιο. Είπα ότι το έργο προστατεύεται από το Διεθνές Δίκαιο. Δεν μίλησα καταρχάς και δεν έκανα διαχωρισμό ανοιχτής θάλασσας ή ΑΟΖ. Δεν νομίζω ότι αυτό το είπα. Είπα ότι προστατεύεται από το Διεθνές Δίκαιο. Το προστατεύεται από το Διεθνές Δίκαιο δεν σημαίνει μόνο ανοιχτή θάλασσα. Είναι σαφές εδώ και θα ήθελα να είμαι ξεκάθαρη ως προς αυτό, η Ελλάδα ασκεί τα κυριαρχικά της δικαιώματα. Κυριαρχικά δικαιώματα ασκούνται σε συγκεκριμένες ζώνες της θάλασσας.
Κ. ΜΠΑΛΗ: Κάκη Μπαλή από την «Αυγή». Έχουμε δύο πολέμους αυτή τη στιγμή στη γειτονιά μας και ήθελα να ξέρω και με αφορμή τη Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών τον Σεπτέμβριο, εάν το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών έχει υπόψιν του να πάρει κάποια πρωτοβουλία για το θέμα της αναγνώρισης της Παλαιστίνης και αν έχει κάποια πρωτοβουλία ή και κάποια πρωτοβουλία για το θέμα των ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας;

Θ. ΑΡΓΥΡΑΚΗΣ: Μιας και είπατε κιόλας και για την παρουσία του κ. Γεραπετρίτη στη Νέα Υόρκη, υπάρχει κάποιος προγραμματισμός για συνάντηση με τον κ. Rubio, με τον Υπουργό Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών; Επίσης, έχει προκύψει ένα θέμα τουλάχιστον σύμφωνα με δημοσιεύματα που δεν έχουν διαψευστεί με την ελληνική πρεσβεία στην Ουάσιγκτον. Επειδή είναι πολύ σημαντικό θέμα οι σχέσεις Ελλάδας-Ηνωμένων Πολιτειών. Τελικά πράγματι υπάρχει πρόβλημα; Δεν θα πάει και ο δεύτερος υποψήφιος Πρέσβης; Μάλλον δεν είναι υποψήφιος. Έχει εγκριθεί από το Υπηρεσιακό Συμβούλιο.

Λ. ΖΩΧΙΟΥ: Σε ό,τι αφορά τη λύση δύο κρατών. Καταρχάς, θα εκπροσωπηθούμε σε επίπεδο Υπουργού Εξωτερικών στη Διεθνή Διάσκεψη για τη Λύση των Δύο Κρατών. Η θέση μας σε αυτό το θέμα είναι σαφής και θα ήθελα να την επαναλάβω, ότι παραμένουμε σταθερά υπέρ της εκκίνησης της πολιτικής διαδικασίας με στόχο τη λύση των δύο κρατών βάσει των Ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Είναι ένα πάγιο αίτημα των Παλαιστινίων για ένα ανεξάρτητο κράτος, αλλά και του Ισραήλ να ζει με ασφάλεια στην περιοχή. Δεν έχει αλλάξει η θέση μας ως προς αυτό. Δεν τίθεται θέμα αναγνώρισης παλαιστινιακού κράτους. Εάν δηλαδή θα γίνει. Αυτό είναι δεδομένο. Θεωρούμε όμως ότι θα πρέπει να είναι μέρος της πολιτικής διαδικασίας που πρέπει να επανεκκινήσει.

Κ. ΜΠΑΛΗ: Διευκρινιστικά. Άρα δεν είστε στο ίδιο μήκος κύματος με τους Γάλλους;

Λ. ΖΩΧΙΟΥ: Νομίζω ήμουν σαφής, κυρία Μπαλή, ότι είναι μέρος της πολιτικής διαδικασίας που πρέπει να επανεκκινήσει. Δεν είμαστε σε αυτό το σημείο. Οπωσδήποτε όμως και είναι ένα άλλο θέμα στο οποίο θα πρέπει – και αυτή είναι η θέση της Ελλάδας – να δοθεί προτεραιότητα. Η προτεραιότητα είναι η εκεχειρία, είναι η μαζική ροή ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γάζα για τους αμάχους και βεβαίως η άνευ όρων απελευθέρωση των ομήρων. Ενίσχυση – και θεσμική και οικονομική – της Παλαιστινιακής Αρχής. Αυτά είναι τα τέσσερα σημεία, στα οποία η Ελλάδα δίνει προτεραιότητα. Δεν σημαίνει όμως αυτό ότι γενικότερα δεν εκφραζόμαστε, δεν συμμετέχουμε σε Κοινές Δηλώσεις μαζί με κράτη μέλη στο πλαίσιο του Συμβουλίου Ασφαλείας και βεβαίως, με εταίρους μας. Θα αναφερθώ στις τέσσερις τελευταίες που έγιναν μέσα στον Αύγουστο και ήταν οι δύο στο πλαίσιο του Συμβουλίου Ασφαλείας. Η πρώτη ήταν, τα πέντε ευρωπαϊκά κράτη μέλη, τα οποία τοποθετήθηκαν και εξέδωσαν μια Κοινή Δήλωση για την αποφυγή στρατιωτικών επιχειρήσεων στη Γάζα.

Η δεύτερη ήταν στις 27 Αυγούστου όπου τα 14 από τα 15 κράτη μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας συνυπέγραψαν μια Κοινή Δήλωση, στην οποία καλούν το Ισραήλ να άρει όλους τους περιορισμούς ως προς τη ροή της ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γάζα. Επίσης, στις 22 Αυγούστου είχαμε την δήλωση με τους υπόλοιπους 25 εταίρους που καταδίκαζαμε τους εποικισμούς στην περιοχή Ε1 ανατολικά της Ιερουσαλήμ. Ενώ πάλι μέσα στον Αύγουστο, η Ελλάδα συντάσσεται με 27 εταίρους και καλεί το Ισραήλ να άρει τους περιορισμούς για την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γάζα. Δεν θα παραλείψω να αναφερθώ και στην Προεδρία του Μαΐου και στην πρωτοβουλία που είχε η Ελλάδα ως προεδρεύουσα χώρα του Συμβουλίου Ασφαλείας. Συγκέντρωσε 80 αντιπροσωπείες και ο Υπουργός Εξωτερικών εκφώνησε Κοινή Δήλωση εκ μέρους των 80 αντιπροσωπειών για την προστασία των αμάχων σε ένοπλες συγκρούσεις. Άρα, νομίζω ότι σας έχω απαντήσει ως προς το θέμα της Γάζας και το θέμα του παλαιστινιακού κράτους.

Βεβαίως, εδώ ίσως θα ήταν σκόπιμο να τονίσω και την ανθρωπιστική βοήθεια, την οποία παρείχε η Ελλάδα πάλι εντός Αυγούστου με τις ρίψεις ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γάζα, την αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας μέσω Αιγύπτου και Ιορδανίας, αλλά και την ενίσχυση της UNRWA, του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας κλπ.

Ως προς την Ουκρανία. Στην Ουκρανία πράγματι υπάρχει διπλωματική κινητικότητα και οποιαδήποτε πρωτοβουλία έχει στόχο την παύση των εχθροπραξιών την καλωσορίζουμε ως Ελλάδα και την ενθαρρύνουμε. Στο σημείο αυτό, θα μου επιτρέψετε να πω ότι, η Ελλάδα είναι σαφής ως προς τη θέση της στην Ουκρανία, τον σεβασμό της κυριαρχίας, της εδαφικής ακεραιότητας της Ουκρανίας. Το γεγονός ότι επικαλείται το Διεθνές Δίκαιο, την αρχή του απαραβίαστου των συνόρων. Και βεβαίως είναι σαφής ως προς το θέμα του αναθεωρητικού πολέμου που διεξάγει η Ρωσία.

Άρα, ως προς τις συνομιλίες αυτές καθαυτές και ως προς τις εξελίξεις, για να είμαι σαφής, ναι, είμαστε υπέρ των συνομιλιών, της διπλωματικής κινητικότητας και φαίνεται ότι μπροστά υπάρχει και μια ορατότητα. Αυτό σημαίνει βεβαίως ότι απαραίτητη προϋπόθεση όμως για μια βιώσιμη ειρήνη – και αυτός είναι ο στόχος, μια βιώσιμη και διαρκής ειρήνη – είναι να συμμετέχει στις ειρηνευτικές συνομιλίες ο άμεσα ενδιαφερόμενος, η Ουκρανία. Θα ήθελα όμως να αναδείξω και τη σημασία της συμμετοχής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις ειρηνευτικές συνομιλίες, δεδομένου ότι μιλάμε για έναν πόλεμο, ο οποίος διεξάγεται στην ευρωπαϊκή ήπειρο.

Στον ΟΗΕ δεν έχω ακόμα σαφή εικόνα ως προς (το πρόγραμμα) για τα θέματα αυτά.

Όμως και πάλι θα ήθελα να τονίσω ότι στο θέμα αυτό προέχει η κατάπαυση των εχθροπραξιών. Προέχει η εκεχειρία και βεβαίως οι συζητήσεις, οι οποίες θα ακολουθήσουν.

Για τον κ. Rubio, αν υπήρχε κάτι ως προς αυτό θα σας το είχα ανακοινώσει.

Όμως, έχω να σας πω το εξής. Ότι η κυρία Παπαδοπούλου μεταβαίνει στην Ουάσιγκτον πριν τη Γενική Συνέλευση για τον προγραμματισμό του Στρατηγικού Διαλόγου που θα διεξαχθεί μεταξύ Ελλάδας και Ηνωμένων Πολιτειών στην Αθήνα. Αυτό εκτιμάται ότι θα γίνει μέχρι το τέλος του 2025. Ο Υπουργός Εξωτερικών – να κάνω μια πολύ σύντομη αναδρομή – είχε συναντηθεί τον Φεβρουάριο του 2025 με τον Marco Rubio, τον Υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, στο State Department, ενώ ακολούθησε βεβαίως και στη Χάγη, στο περιθώριο της Συνόδου του ΝΑΤΟ, συνάντηση με τον Αμερικανό ομόλογό του. Υπάρχουν επαφές σε διάφορα επίπεδα και βεβαίως αυτό που θα γίνει το επόμενο διάστημα είναι ο Στρατηγικός Διάλογος, ο οποίος προγραμματίζεται να διεξαχθεί στην Αθήνα.

Για το θέμα της διαπίστευσης του νέου Πρέσβη της Ελλάδας στην Ουάσιγκτον, του κ. Αλεξανδρίδη. Το θέμα αυτό έχει ολοκληρωθεί, θα γίνει και θα προχωρήσει, όπως έχει προγραμματιστεί. Θα αναλάβει υπηρεσία τις αρχές του 2026. Η Πρέσβης μας, η κα Αικατερίνη Νασίκα θα παραδώσει υπηρεσία στο τέλος του 2025, οπότε και θα ακολουθήσει τη διαπίστευση του νέου Έλληνα Πρέσβη στην Ουάσιγκτον.

Ευχαριστώ πάρα πολύ.

 

Παναγιώτης Παύλος: πρόταση εξόδου από το εθνικό αδιέξοδο της Ελλάδας

2

Από το παρελθόν του κομματοκρατικού διχασμού

στο μέλλον των ενωμένων Ελλήνων

Γράφει ο Παναγιώτης Παύλος

Οι Έλληνες αναγνωρίζουμε σήμερα ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε μείζονα κρίση και ιστορικό αδιέξοδο. Σαφώς, απαρχή ήταν η διακυβέρνηση Κώστα Σημίτη, με τον ίδιο να θεωρεί για το δημογραφικό ότι δεν χρειάζεται να στηρίξουμε τους Έλληνες πολύτεκνους, έχουμε μετανάστες και μπορούμε να φέρουμε κι άλλους. Έκτοτε η ελληνορθόδοξη πίστη και παράδοση τέθηκαν υπό διωγμό με το δόγμα του διαπολιτισμού.

Σήμερα οι Έλληνες διώκονται από την Ελλάδα εν συνόλω, γι᾽ αυτό κι επείγει να λειτουργήσει ο ελληνικός λαός ενωμένος. Κανείς ηγέτης μόνος του, παρά μόνον ο ίδιος λαός μπορεί να σώσει την πατρίδα του. Εξάλλου, σύμπαν το πολιτικό κατεστημένο έχει αποδεχθεί τα τελευταία τριάντα χρόνια εγκληματικές ενέργειες, μεταξύ των οποίων η γκριζοποίηση της ελληνικής γεωγραφίας και της εθνικής ανεξαρτησίας μας, η μνημονιακή υποδούλωση της Ελλάδος και η ισλαμοποίηση της χώρας.

Το Κίνημα των Τεμπών ανέδειξε νέα πρόσωπα με καθαρότητα, απόφαση και ανιδιοτέλεια, και ένωσε υπερκομματικά εκατομμύρια Ελλήνων στην Ελλάδα και την Ομογένεια για πρώτη φορά σε τέτοια διάσταση από το έπος του ᾽40. Η Μαρία Καρυστιανού και οι λοιποί χαροκαμένοι γονείς των Τεμπών έφεραν στην επιφάνεια το βαθύτερο πρόβλημα διαφθοράς της ελληνικής πολικής σκηνής και την ανεπάρκεια των κομμάτων. Η εθνική κάθαρση στην πολιτική και δημόσια ζωή της Ελλάδας απαιτεί νέα άφθαρτα πρόσωπα και νέες ιδέες. Δίχως αλλαγή όχι μόνο στα πρόσωπα αλλά και στην υπάρχουσα πολιτική νοοτροπία, το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα θα συνεχίσει να εξουδετερώνει κάθε νέο πρόσωπο και υγιή πολιτική κίνηση.

Γιατί, αλήθεια, δεν καλούμε τη Μαρία Καρυστιανού, τη Μαρία Αποστολάκη, και όσους ηγήθηκαν στο κίνημα κάθαρσης της ελληνικής Δικαιοσύνης και της Πολιτείας, όπως ο νομικός Γιώργος Ηλιόπουλος, ο Χρήστος Κωνσταντινίδης και άλλοι ανιδιοτελείς Έλληνες, να ηγηθούν πολιτικά της αναγκαίας εθνικής κάθαρσης καταργώντας ταυτόχρονα την παλαιά πολιτική λογική και πρακτική της κομματοκρατίας; Και αν παλαιοί πολιτικοί επιθυμούν να επανορθώσουν τα δικά τους σφάλματα, ευχής έργον να στηρίξουν κι εκείνοι νέα πρόσωπα και νέες ιδέες για μια υπερκομματική ενότητα όλων των Ελλήνων. Μόνο μια κυβέρνηση με ισχυρό λαϊκό έρεισμα και λαϊκή στήριξη άνω του 60-70% μπορεί να έχει ισχύ εντός και εκτός Ελλάδος, ώστε να κατορθώσει ιστορική πολιτική αλλαγή ανακοπής της ελεύθερης πτώσης της χώρας.

Μια χαροκαμένη μάνα όπως η Μαρία Καρυστιανού, η οποία αψηφά ακόμη και τις τωρινές απειλές του συστήματος εναντίον της και εναντίον του ζωντανού παιδιού της, μαζί με την επίσης ηρωική μάνα εισαγγελέα Μαρία Αποστολάκη που έβαλε την Ελλάδα και τη Δικαιοσύνη πάνω από την οικογένειά της, μπορούν να διαδραματίσουν ιστορικό ρόλο ενότητας του Ελληνισμού για τη σωτηρία της Ελλάδος από ένα σκοτεινό, τριτοκοσμικό και υβριστικό για τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα παρελθόν.

Η παρούσα στιγμή είναι η πλέον κατάλληλη. Ο ελληνικός λαός περιμένει να στηρίξει μια πρωτοβουλία ριζικών αλλαγών σε πρόσωπα και ιδέες. Η Διακήρυξη των 91 κατέθεσε μια πρόταση εξόδου από την εθνική κρίση, προτρέποντας πρώην Πρωθυπουργούς να επανενεργοποιηθούν, με τη λογική του «το μη χείρον βέλτιστον», προκειμένου να φύγει μια κυβέρνηση κι ένας πρωθυπουργός εθνικής καταστροφής.

Από την άλλη μεριά, άνθρωποι όπως ο καθηγητής Κοντογιώργης είναι σαφείς: με παλαιά υλικά δεν φτιάχνεις νέο φαγητό. Κατ᾽ αυτόν, οι παλαιοί πολιτικοί ως αναλόγως υπεύθυνοι για τη σημερινή εξαθλίωση της Ελλάδας και την πλήρη υποταγή της σε ξένα κέντρα εξουσίας, δεν μπορούν να βοηθήσουν τη χώρα αν δεν μετανοήσουν πραγματικά, αν δεν καταλάβουν τα λάθη τους. Αν δεν αντιληφθούν ότι πρέπει να εκδιωχθεί η κομματοκρατία για να έρθει αληθινή δημοκρατία. Στο βιβλίο του «Κομματοκρατία και Δυναστικό Κράτος», και αλλού, δείχνει ότι η εκλόγιμη μοναρχία στην Ελλάδα οδηγεί αναγκαστικά σε οξύτατη εθνική κρίση, όπως αυτή των τελευταίων δεκαετιών, και εισηγείται ανάκτηση της πολιτειακής συλλογικότητας του Ελληνισμού. Απαιτούνται νέα πρόσωπα και νέες μέθοδοι.

Στο έργο του «Γεωπολιτική της Ρωμανίας και Πολιτειολογία της Ρωμιοσύνης», ο καθηγητής Γιώργος Παύλος προτείνει τον σχηματισμό, από τη βάση της ελληνικής κοινωνίας σε Ελλάδα και Ομογένεια, υπερκομματικού Εθνικού Συμβουλίου, με σκληρούς κανόνες άμεσης δημοκρατίας και με νέα πρόσωπα από όλη την ελληνική κοινωνία, άφθαρτους και ανεξάρτητους Έλληνες πολίτες, επιστήμονες, τεχνοκράτες, διανοουμένους, προκειμένου να επανασυνδεθεί η Ελλάδα με την εποχή του Καποδίστρια οπότε και ξεκίνησε ο δυτικότροπος κομματικός κατακερματισμός, να ενωθεί ο ελληνικός λαός και να ξεπεραστεί ο διαρκής εθνοκτόνος εθνικός διχασμός.

Έμπειρα πολιτικά πρόσωπα του παρελθόντος σαφώς είναι αναγκαία αλλά αφού εγκαταλείψουν τις παλαιές κομματικές αντιλήψεις που μας οδήγησαν στην παρούσα κατάσταση, και με την προϋπόθεση ότι θα συνεργαστούν με νέα πρόσωπα στο πλαίσιο μια νέας πολιτικής λογικής, όπως την περιγράφουν οι καθηγητές Κοντογιώργης και Παύλος, προκειμένου να δημιουργηθεί ένα ανάχωμα ενάντια στην παρούσα υποτέλεια και ξενοκρατία.

Σε αυτήν την πρωτόγνωρη εθνική και πολιτική κρίση του Ελληνισμού μόνο μια συλλογική ηρωική πράξη του ελληνικού λαού, παλαιών και νέων πολιτικών με εθνική και πατριωτική συνείδηση αλλά και ικανών και ανιδιοτελών νέων προσώπων, μπορεί να αναστρέψει την κατάσταση με δημιουργία εθνικού ψηφοδελτίου και εθνικής κυβέρνησης ενότητας των Ελλήνων. Τυχόν επιστροφή στο παρελθόν δίχως αλλαγή μεθόδων, τρόπων και προσώπων θα συνεχίσει να είναι επιζήμια, καθώς η ελληνική κοινωνία έχει απωλέσει κάθε εμπιστοσύνη στα κόμματα και τις ηγεσίες τους.

Μόνον εάν οι Έλληνες ομονοήσουν όπως στο έπος του ᾽40 θα σωθεί αυτή η πατρίδα και θα αποφευχθεί η τελική πτώση της Ελλάδος με εθνικές καταστροφές σε Αιγαίο, Θράκη, Μακεδονία και Ήπειρο, που μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, το Πογκρόμ της Κωνσταντινούπολης και την τουρκική Εισβολή στην Κύπρο, θα σημάνουν το οριστικό τέλος της επανάστασης του 1821 και των ιστορικών προεκτάσεών της. Καθώς αυτή τη στιγμή δεν διαθέτουμε νέο Καποδίστρια, ας δημιουργήσουμε Καποδίστρια συλλογικό μέσω αξιόπιστου Εθνικού Συμβουλίου στο οποίο θα δεσπόζει το εμείς και όχι το εγώ.

Σκόπια: Προς κατάργηση το πρωτόκολλο Συμφωνίας Καλής Γειτονίας με τη Βουλγαρία

0

Οι αποφάσεις των συνταγματικών δικαστηρίων τόσο στη Βουλγαρία όσο και στη Βόρεια Μακεδονία είναι οριστικές και δεν μπορούν να σχολιαστούν, δήλωσε η πρόεδρος της Βόρειας Μακεδονίας.

Τα συνταγματικά δικαστήρια δεν υπάγονται στη δικαιοδοσία γειτονικών πολιτικών και οι αποφάσεις αυτού του δικαστηρίου είναι οριστικές και δεν υπόκεινται σε σχολιασμό, δήλωσε σήμερα η Πρόεδρος Γκορντάνα Σιλιάνοβσκα Ντάβκοβα σε σχέση με την επιστολή του Βούλγαρου Υπουργού Εξωτερικών Γκέοργκ Γκεοργκίεφ προς τους συναδέλφους του στην ΕΕ, στην οποία αναφέρει ότι η πρωτοβουλία για την αξιολόγηση της συνταγματικότητας του πρωτοκόλλου της Συμφωνίας Καλής Γειτονίας με τη Βουλγαρία, που υπέβαλε στο Συνταγματικό Δικαστήριο η πρώην βουλευτής Λιλιάνα Ποπόβσκα, αποτελεί περιττή πρόκληση και νομικά παράλογη διαδικασία.

Η Γκορντάνα Σιλιάνοβσκα Ντάβκοβα τόνισε ότι είναι δυσάρεστο να σχολιάζονται τέτοιες δηλώσεις, καθώς και να σχολιάζεται το έργο του Συνταγματικού Δικαστηρίου, επισημαίνοντας ότι το Συνταγματικό Δικαστήριο αποφασίζει εάν υπάρχουν λόγοι για την προώθηση των υποβληθεισών πρωτοβουλιών.

«Δεν νιώθω άνετα να σχολιάζω τέτοιες δηλώσεις, όπως ακριβώς δεν νιώθω άνετα να σχολιάζω το έργο του Συνταγματικού Δικαστηρίου.

Τα συνταγματικά δικαστήρια βρίσκονται ακόμη και εκτός της διαίρεσης των εξουσιών εντός του κράτους, σίγουρα δεν υπάγονται στη δικαιοδοσία γειτονικών πολιτικών.

Εάν κάποιος έχει κινήσει μια διαδικασία στο Συνταγματικό Δικαστήριο, το Συνταγματικό Δικαστήριο θα αποφασίσει εάν υπάρχει βάση για την παραπομπή της. Οι αποφάσεις των συνταγματικών δικαστηρίων τόσο στη Βουλγαρία όσο και στη Βόρεια Μακεδονία είναι οριστικές και δεν σχολιάζονται, δεν θα τις σχολίαζα καν τότε», δήλωσε η Σιλιάνοφσκα Ντάβκοβα, μετά την βράβευσή της με το βραβείο «Δαχτυλίδι Μηχανικής» στην Αχρίδα.

Το Συνταγματικό Δικαστήριο ενημέρωσε στις 13 του περασμένου μήνα ότι έχει κατατεθεί προσφυγή κατά του πρωτοκόλλου της δεύτερης συνεδρίασης της Κοινής Διακυβερνητικής Επιτροπής με τη Βουλγαρία, που εγκρίθηκε στις 17 Ιουλίου 2022 στη Σόφια, για την οποία βρίσκεται σε εξέλιξη προκαταρκτική διαδικασία, στην οποία εξετάζονται τα δεδομένα και οι κοινοποιήσεις που είναι απαραίτητες για τη λήψη απόφασης.

Η εμπνευστής της πρωτοβουλίας, πρώην βουλευτής και πρόεδρος του κόμματος DOM, Λιλιάνα Πόποφσκα, δηλώνει ότι το αμφισβητούμενο πρωτόκολλο παραβιάζει το Σύνταγμα και ισχυρίζεται ότι έχει ακατάλληλη μορφή και περιεχόμενο, ότι υπερβαίνει το πλαίσιο μιας νομικής πράξης που ασχολείται με ένα άρθρο συμφωνίας μεταξύ δύο χωρών και παράγει επιβλαβείς επιπτώσεις σε ζητήματα ταυτότητας για τον μακεδονικό λαό, τη γλώσσα και το κράτος.

Η Ποπόβσκα ζητά την ακύρωση του πρωτοκόλλου και δηλώνει ότι η ακύρωση δικαιολογείται σύμφωνα με τη Σύμβαση της Βιέννης για το Δίκαιο των Συνθηκών (1969), η οποία επιτρέπει την ακύρωση σε περιπτώσεις που έρχεται σε σύγκρουση με τον αναγκαστικό κανόνα του γενικού διεθνούς δικαίου, τον οποίο ερμηνεύει και στην προκειμένη περίπτωση.

Η πρωτοβουλία, όπως ενημερώνεται από το Συνταγματικό Δικαστήριο, αναφέρει ότι το πρωτόκολλο δεν αποτελεί ολοκληρωμένη πράξη που εγκρίθηκε από το κοινοβούλιο, αλλά παραμένει μόνο το πρακτικό μιας συνεδρίασης διακυβερνητικής επιτροπής.

Υποστηρίζεται ότι, σε αντίθεση με τη διαδικασία που εφαρμόζεται στη Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας, την οποία αξιολογεί ως αδιαφανή και με παραλείψεις, η βουλγαρική κοινοβουλευτική επιτροπή συζήτησε το κείμενο του πρωτοκόλλου ήδη από τις 23.06.2022, ένα μήνα πριν οι υπουργοί Εξωτερικών των δύο χωρών υπογράψουν το πρωτόκολλο, και στη συνέχεια, σε συνεδρίαση στις 24.06.2022, υιοθέτησε ολόκληρο το πακέτο της «γαλλικής πρότασης» για την έναρξη διαπραγματεύσεων με την ΠΓΔΜ με το σιωπηρά ενσωματωμένο πρωτόκολλο.

Mkd.mk

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

ΕΕ: Το τουρκολιβυκό μνημόνιο «Παραβιάζει τα κυριαρχικά δικαιώματα τρίτων χωρών»

1

Η Ύπατη Εκπρόσωπος της ΕΕ για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας, Κάγια Κάλας, υποστήριξε ότι η συμφωνία που υπεγράφη μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης για την Ανατολική Μεσόγειο «παραβιάζει τα κυριαρχικά δικαιώματα τρίτων χωρών».

Η Κάλλας, προέβη σε εντυπωσιακές δηλώσεις σχετικά με τη συμφωνία θαλάσσιας δικαιοδοσίας που υπεγράφη μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης στην Ανατολική Μεσόγειο. Ο Κάλλας υποστήριξε ότι η συμφωνία «παραβιάζει τα κυριαρχικά δικαιώματα τρίτων χωρών» και αντίκειται στο διεθνές δίκαιο, σύμφωνα με τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης.

Η ΕΕ δίνει έμφαση στις νομικές πτυχές της συμφωνίας Τουρκίας-Λιβύης

Η Κάγια Κάλλας δήλωσε ότι το μνημόνιο συμφωνίας για τα θαλάσσια σύνορα που υπογράφηκε μεταξύ της Τουρκίας και της κυβέρνησης της Λιβύης με έδρα την Τρίπολη το 2019 δεν είναι συμβατό με το διεθνές ναυτικό δίκαιο.

«Αυτό το μνημόνιο συμφωνίας δεν είναι συμβατό με το εθιμικό ναυτικό δίκαιο και δεν μπορεί να έχει νομική ισχύ σε τρίτες χώρες», δήλωσε η Κάλλας.

Στη δήλωσή της, η Ύπατη Εκπρόσωπος της ΕΕ για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας, τόνισε τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) , καλώντας όλες τις χώρες να σεβαστούν το διεθνές δίκαιο. Τόνισε ότι η ΕΕ δεν θα ανεχθεί παραβιάσεις των κυριαρχικών δικαιωμάτων των κρατών μελών της.

Αντιδρούν η Ελλάδα και η Αίγυπτος

Η Τουρκία επαναπροσδιόρισε τα όρια της υφαλοκρηπίδας και της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης (ΑΟΖ) στην Ανατολική Μεσόγειο με τη συμφωνία που υπέγραψε με τη Λιβύη το 2019. Η συμφωνία αυτή έχει επικριθεί, ιδίως από την Ελλάδα και την Αίγυπτο .

Greek tourism
Turkish cuisine

Έξι χρόνια αργότερα, η συμφωνία προβλέπεται να τεθεί στην ημερήσια διάταξη της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης της Τουρκίας (TBMM) και να εγκριθεί.

T24, 24saat

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Αλβανός Στρατιώτης: «Ο Υπουργός παίζει στο καζίνο στο Μονακό με δημόσιο χρήμα και εμείς αγοράζουμε ρούχα από το Temu»

0

Η αλβανική εφημερίδα Telegraf αναφέρεται σε καταγγελία ενός στρατιώτη για τις ελλείψεις που αντιμετωπίζει ο αλβανικός στρατός γράφοντας χαρακτηριστικά: «Αγοράζουμε τις αρβύλες μας από το Temu,  ενώ ο (υπουργός) Πίρο Βένγκου «επενδύει» στο Μονακό.

Στρατιώτης από τα Τίρανα κατήγγειλε στην εφημερίδα τις δύσκολες συνθήκες υπό τις οποίες εργάζονται οι Ένοπλες Δυνάμεις, ειδικά κατά τη θερινή περίοδο, όταν ασχολούνται με την κατάσβεση πυρκαγιών σε όλη τη χώρα.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η έλλειψη βασικού εξοπλισμού, η μη χορήγηση επιδομάτων και η επιλεκτική μεταχείριση των στρατιωτών έχουν οδηγήσει σε κόπωση, δυσαρέσκεια και μαζικές αποχωρήσεις από τις δομές.

Στο μήνυμά του, αναφέρει ότι εργάζονται όλη μέρα σε υπερβολική ζέστη για να σβήσουν πυρκαγιές, χωρίς καν να είναι εξοπλισμένοι με τις ελάχιστες στολές που είναι απαραίτητες για αυτήν την υπηρεσία. Ισχυρίζεται ότι ο ίδιος έχει αγοράσει ένα ζευγάρι κράνος από την πλατφόρμα Temu, ενώ λέει ότι όλοι οι συνάδελφοί του το κάνουν αυτό αφού δεν παρέχονται από το κράτος.

Ο στρατιώτης τονίζει ότι παραμένουν σε ετοιμότητα για ώρες, αλλά τις καλύτερες θέσεις στις Ένοπλες Δυνάμεις τις κατέχουν μόνο όσους έχουν φίλους ή γνωστούς. Άλλοι, που προσπαθούν να προοδεύσουν στις δουλειές τους, παραμελούνται και αντιμετωπίζονται άσχημα, επιβαρυνόμενοι με βαριά εκπαίδευση από τις πρώτες πρωινές ώρες.

Στην καταγγελία προχωρά ένα βήμα παραπέρα, κατηγορώντας ανώτερους ηγέτες των Ενόπλων Δυνάμεων ότι κάθονται όλη μέρα με μπουκάλια μπράντι στα χέρια τους, ενώ οι στρατιώτες καίγονται στον ήλιο.

Τέλος, κατηγορεί τον υπουργό Πίρο Βένγκου ότι σπαταλά δημόσια κεφάλαια και τα «επενδύει» σε καζίνο στο Μονακό.

Πρέπει να ειπωθεί ότι αυτή είναι μόνο μία από τις πολλές μαρτυρίες που υπογραμμίζουν τη βαθιά δυσαρέσκεια που σιγοβράζει στις τάξεις των Ενόπλων Δυνάμεων, μια έκκληση που πρέπει να ακουστεί σε ένα σύστημα που, σύμφωνα με τους πληροφοριοδότες, κλείνει τα μάτια στις καταχρήσεις, τις αδικίες και την έλλειψη διαφάνειας στην ιεραρχία, καταλήγει το αλβανικό δημοσίευμα.

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog